5.3.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady Europejskiej i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyła Ana Maria Gomes
w imieniu grupy politycznej PSE
w sprawie kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w roku 2008 kodeks postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni będzie obchodził dziesiątą rocznicę swojego istnienia,
B.
mając na uwadze, że ponad dwa lata temu, w dniu 30 czerwca 2005 r., COARM (grupa robocza Rady ds. broni) osiągnęła porozumienie o charakterze technicznym co do treści wspólnego stanowiska, co wiąże się z gruntownym procesem przeglądu kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni w celu jego przekształcenia w skuteczny instrument kontroli wywozu broni z terytorium UE i przez przedsiębiorstwa wspólnotowe,
C.
mając na uwadze, że przyjęcie wspomnianego wspólnego stanowiska uczyni z kodeksu instrument kontroli wywozu broni prawnie wiążący we wszystkich państwach członkowskich UE,
D.
mając na uwadze, że Parlament Europejski z ogromnym zadowoleniem odnosił się do tego wspólnego stanowiska przy wielu okazjach, między innymi w swojej rezolucji z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie siódmego i ósmego rocznego sprawozdania Rady, sporządzonych zgodnie z klauzulą operacyjną nr 8 Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni Teksty przyjęte w tym dniu: P6_TA(2007)0008 . ,
E.
mając na uwadze, że od roku 2005 Radzie Europejskiej nie udało się jednak przyjąć wspomnianego wspólnego stanowiska na szczeblu politycznym,
F.
mając na uwadze, że przyczyny tej sytuacji nie zostały nigdy oficjalnie podane, lecz są w oczywisty sposób związane z wolą niektórych państw członkowskich UE zniesienia obecnego embarga UE wobec Chińskiej Republiki Ludowej,
G.
mając na uwadze, że kwestia ta stała się ponownie pilna ze względu na następujące zdarzenia:
– podpisanie traktatu lizbońskiego, który zobowiązuje UE do odgrywania odpowiedzialnej roli na arenie światowej;
– rozwój Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBiO), w ramach której rozmieszczanych jest coraz więcej zewnętrznych misji wojskowych i cywilnych, których pracownicy UE mogą być narażeni na ataki z użyciem broni wcześniej dostarczonej przez państwa członkowskie,
– niedawne oświadczenia państw członkowskich UE wskazujące na chęć zwiększenia wywozu broni jako środka wspierania interesów gospodarczych;
– szereg inicjatyw mających na celu harmonizację krajowych strategii politycznych w zakresie zamówień na broń oraz wewnątrzwspólnotowych dostaw i sprzedaży broni,
H.
mając na uwadze, że mimo pozytywnych wysiłków COARM na rzecz dalszego udoskonalenia kodeksu i jego stosowania, działania te osłabia wywóz broni z państw członkowskich UE do krajów znajdujących się w stanie konfliktu, niestabilnych lub nieprzestrzegających praw człowieka, a zatem uważanych w świetle kodeksu postępowania za „nieodpowiedzialne miejsca docelowe”,
I.
mając na uwadze, że brak woli politycznej, aby przekształcić kodeks postępowania we wspólne stanowisko jest sprzeczny z wiodącą rolą Unii Europejskiej i jej państw członkowskich w zakresie wspierania globalnych instrumentów prawnych mających na celu kontrolę publicznych i prywatnych dostaw broni, a zwłaszcza sporządzenia prawnie wiążącego solidnego traktatu o handlu bronią,
1.
biorąc pod uwagę dziesiątą rocznicę kodeksu, ubolewa nad obecnym politycznym impasem w zakresie przyjęcia tego wspólnego stanowiska;
2.
wzywa prezydencję słoweńską do dołożenia wszelkich starań w celu ostatecznego przyjęcia kodeksu postępowania jako wspólnego stanowiska;
3.
wzywa państwa członkowskie UE sprzeciwiające się prawnie wiążącemu kodeksowi postępowania do ponownego rozważenia stanowiska w tej sprawie;
4.
wyraża przekonanie, że wkład UE w prace nad wiążącym międzynarodowym traktatem o handlu bronią zyska na wiarygodności, jeżeli jej własny system kontroli broni stanie się prawnie wiążący;
5.
wyraża również przekonanie, że wraz z przyjęciem wspólnego stanowiska należy jednocześnie podjąć działania mające na celu między innymi:
(a) zapobieżenie nieodpowiedzialnemu wywozowi broni poprzez ścisłe stosowanie kryteriów kodeksu, zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i krajowych sił zbrojnych;
(b) usprawnienie i zastosowanie kontroli pośrednictwa, a także zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią prowadzonemu drogą powietrzną i morską;
(c) zapewnienie szybkiego dochodzenia w sprawie niedawnych zarzutów domniemanych przypadków naruszenia embarga na broń;
(d) poprawę przejrzystości i jakości danych dostarczanych przez państwa członkowskie w ramach rocznego sprawozdania w sprawie kodeksu postępowania;
6.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz wszystkim rządom i parlamentom krajowym UE.
