25.4.2007
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Thomas Mann, Bernd Posselt oraz Eija-Riitta Korhola, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano oraz Marc Tarabella, w imieniu grupy politycznej PSE
– Jules Marten oraz Marios Matsakis, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Gintaras Didžiokas, Michał Tomasz Kamiński, Adam Bielan oraz Ryszard Czarnecki, w imieniu grupy politycznej UEN
– Frithjof Schmidt, Raül Romeva i Rueda oraz Elisabeth Schroedter, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Tobias Pflüger, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE ( B6‑0160/2007 )
– ALDE ( B6‑0173/2007 )
– GUE/NGL ( B6‑0176/2007 )
– Verts/ALE ( B6‑0181/2007 )
– PPE-DE ( B6‑0183/2007 )
– UEN ( B6‑0185/2007 )
w sprawie Filipin
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Filipin
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając sprawozdanie niezależnej komisji do zbadania zabójstw dziennikarzy i działaczy, której przewodniczył sędzia Jose Melo, wydane dnia 22 lutego 2007 r.,
–
uwzględniając wstępne sprawozdanie Philipa Alstona, specjalnego sprawozdawcy ONZ w sprawie pozasądowych, przyspieszonych lub samowolnych egzekucji,
–
uwzględniając oświadczenie Martina Scheinina, specjalnego sprawozdawcy ONZ w sprawie propagowania i ochrony praw człowieka i wolności podstawowych w warunkach walki z terroryzmem, z dnia 12 marca 2007 r.,
–
uwzględniając obietnice, jakie złożył rząd Filipin wspólnocie międzynarodowej przed wyborem do Rady Praw Człowieka ONZ,
–
uwzględniając konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur z 1984 r., ratyfikowaną przez Filipiny w dniu 18 czerwca 1986 r., oraz pierwszy i drugi protokół fakultatywny do tej konwencji, zezwalające odpowiednio na zgłaszanie indywidualnych skarg oraz na wizyty niezależnych organów w miejscach, gdzie przebywają osoby pozbawione wolności,
–
uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie wymuszonych zaginięć,
–
uwzględniając wybory do Kongresu oraz wybory lokalne na Filipinach, które odbędą się 14 maja i w których uczestniczyć będzie misja obserwacyjna UE,
–
uwzględniając wspólne oświadczenie współprzewodniczących 16. konferencji ministerialnej UE-ASEAN z dnia 15 marca 2007 r.,
–
uwzględniając spotkanie ministrów spraw zagranicznych w ramach dialogu Azja-Europa, które odbędzie się w dniach 28-29 maja w Hamburgu,
–
uwzględniając deklarację prezydencji w imieniu Unii Europejskiej w sprawie całkowitego zniesienia kary śmierci na Filipinach z dnia 26 czerwca 2006 r.,
–
uwzględniając krajowy dokument strategiczny Komisji Europejskiej oraz krajowy program orientacyjny na lata 2005-2006 dla Filipin,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Filipin,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w ostatnich latach na Filipinach dramatycznie wzrosła liczba zabójstw na tle politycznym, a sytuacja w zakresie praw człowieka w tym kraju daje powody do poważnego niepokoju,
B.
mając na uwadze, że Karapatan – lokalna organizacja zajmująca się prawami człowieka – odnotowała od 2001 r. 180 wymuszonych zaginięć i ponad 800 zabójstw, w większości dokonywanych przez niezidentyfikowanych, uzbrojonych bandytów,
C.
mając na uwadze, że większość zabitych (osoby takie jak członkowie partii opozycyjnej, księża, przywódcy społeczni, rolnicy, dziennikarze, prawnicy, działacze na rzecz praw człowieka, członkowie związków zawodowych lub po prostu świadkowie pozasądowych zabójstw) została oskarżona przez przedstawicieli rządu o działanie jako „organizacje frontowe” nielegalnych grup zbrojnych oraz terrorystów,
D.
mając na uwadze, że prezydent Gloria Macapagal-Arroyo powołała niezależną komisję wysokiego szczebla do zbadania tego problemu (tzw. komisję Melo) oraz oddziały specjalne policji na szczeblu krajowym (tzw. Task Force Usig) w celu niezwłocznego zbadania sprawy zabójstw i pociągnięcia do odpowiedzialności sprawców tych czynów,
F.
mając na uwadze, że zarówno wnioski komisji Melo, jak i wyniki śledztw przeprowadzonych przez specjalnego sprawozdawcę ONZ wskazują na udział wojska w tych zabójstwach politycznych oraz mając na uwadze, że ataki rzadko kończą się postawieniem zarzutów, aresztowaniem lub oskarżeniem morderców,
G.
mając na uwadze, że zalecenia komisji Melo obejmują: stworzenie niezależnej cywilnej agencji śledczej, uprawnionej do egzekwowania nakazów aresztowania i rewizji, szkolenie prokuratorów, stworzenie specjalnych sądów do rozpatrzenia tych spraw, ulepszenie programu ochrony świadków, zwiększenie możliwości śledczych policji oraz szkolenie wstępne i doszkalanie sił bezpieczeństwa,
I.
mając na uwadze, że w następstwie zaleceń komisji Melo prezydent Arroyo ogłosiła 6-punktowy plan powstrzymania pozasądowych zabójstw, zawierający nakaz rozszerzenia i wzmocnienia programu ochrony świadków przez departament sprawiedliwości, wniosek do sądu najwyższego o stworzenie specjalnych sądów rozpatrujących sprawy oskarżonych o zabójstwa na tle politycznym lub ideologicznym, do filipińskich sił zbrojnych (AFP) o wydanie nowego dokumentu w sprawie odpowiedzialności hierarchicznej oraz do departamentu sprawiedliwości i obrony narodowej o koordynację działań wraz z niezależną komisją Melo ds. praw człowieka, a także polecenie, aby departament spraw zagranicznych złożył formalny wniosek do Unii Europejskiej, Hiszpanii, Finlandii i Szwecji o przesłanie śledczych w celu pomocy w pracach komisji,
J.
mając na uwadze, że ostatnie środki antyterrorystyczne podjęte przez rząd dają powód do poważnego niepokoju, gdyż w oparciu o te przepisy może dojść do naruszenia praw człowieka osób pozbawionych wolności,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie wzrostem liczby zabójstw na tle politycznym, jakie miały miejsce w ostatnich latach na Filipinach, oraz udziałem wojska w popełnianiu tych zbrodni; wzywa władze Filipin do przeprowadzenia niezbędnych śledztw w sposób sprawny, dokładny i przejrzysty oraz do pociągnięcia winnych do odpowiedzialności;
2.
stanowczo potępia zabójstwo Siche Bustamante-Gandinao, aktywnej działaczki na rzecz praw człowieka, która została zamordowana kilka dni po złożeniu zeznań przed specjalnym sprawozdawcą ONZ, i wyraża zaniepokojenie brakiem jakiegokolwiek policyjnego śledztwa w tej ważnej sprawie;
3.
jest zdania, że przyjęcie ustawy o bezpieczeństwie publicznym z 2007 r., która wejdzie w życie w lipcu 2007 r., może jeszcze bardziej zwiększyć liczbę przypadków naruszenia praw człowieka ze strony sił bezpieczeństwa, ponieważ umożliwi ona aresztowanie bez nakazu i samowolne zatrzymanie na okres do trzech dni; w związku z tym wzywa rząd Filipin do podjęcia konkretnych środków ochronnych w celu uniknięcia przypadków pogwałcania praw człowieka, jakie mogą wynikać ze stosowania tej ustawy;
4.
potępia ataki na legalne grupy opozycyjne i wzywa władze do powstrzymania się od zarzutów dotyczących zmowy między pokojowymi grupami opozycyjnymi a nielegalnymi grupami zbrojnymi;
5.
z zadowoleniem przyjmuje powołanie komisji Melo oraz jej wnioski, ustanowienie oddziałów specjalnych policji (Task Force Usig) oraz deklarację prezydent Arroyo z dnia 30 stycznia o nietolerowaniu naruszeń praw człowieka, które stanowią pierwszy krok;
6.
wzywa rząd do podjęcia środków w celu położenia kresu zastraszaniu i dręczeniu świadków w trakcie śledztw w sprawie zabójstw oraz do zapewnienia prawdziwie skutecznej ochrony świadków; podkreśla również konieczność zaprzestania działań zachęcających do przemocy wobec niektórych grup politycznych i grup społeczeństwa obywatelskiego oraz przywrócenia normalnych mechanizmów odpowiedzialności, kontrolujących naruszenia ze strony rządu; w związku z tym w szczególności wzywa rzecznika praw obywatelskich do poważnego potraktowania swojej konstytucyjnej roli i podejmowania działań w związku z pozasądowymi zabójstwami przypisywanymi funkcjonariuszom publicznym;
7.
pozytywnie odnosi się do 6-punktowego programu rządu, mającego na celu położenie kresu zabójstwom politycznym; podkreśla jednak, że rząd Filipin musi wykazać się rzeczywistym zaangażowaniem w wykrywanie sprawców tych zabójstw oraz gotowością do pociągnięcia winnych do odpowiedzialności, w tym również przedstawicieli sił bezpieczeństwa; zauważa, że jak dotąd większość dochodzeń policyjnych była prowadzona wadliwie;
8.
z zadowoleniem przyjmuje podpisanie przez prezydent Arroyo w dniu 24 czerwca 2006 r. ustawy znoszącej karę śmierci na Filipinach; ponadto wzywa władze Filipin do ratyfikacji nowoprzyjętej konwencji w sprawie wymuszonych zaginięć oraz do przyjęcia przepisów wykonawczych;
9.
wyraża zaniepokojenie, że atmosfera bezkarności ma destrukcyjny wpływ na zaufanie publiczne do państwa prawa oraz że zabójstwa stwarzają sytuację, w której ludzie na Filipinach nie mogą swobodnie korzystać ze swoich praw do wyrażania poglądów politycznych i stowarzyszania się;
10.
apeluje do prezydent o podjęcie niezwłocznych działań w celu zapobieżenia dalszej eskalacji przemocy przed i w trakcie nadchodzących wyborów;
11.
wzywa rząd Filipin do zagwarantowania bezpieczeństwa osób ubiegających się o ponowny przydział ziemi w ramach kompleksowego programu reformy rolnej oraz do przyspieszenia wprowadzenia w życie programu reformy krajowej w celu likwidacji jednej z głównych przyczyn przemocy na tle politycznym;
12.
z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź Komisji Europejskiej dotyczącą pomocy rządowi Filipin w śledztwie w sprawie pozasądowych zabójstw poprzez wysłanie grupy ekspertów;
13.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komitetowi Praw Człowieka ONZ, rządom państw członkowskich ASEAN oraz rządowi i parlamentowi Filipin.
