5.12.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Gianluca Susta, Thierry Cornillet i Danutė Budreikaitė
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając umowę partnerską zawartą między państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu),
–
uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 października 2007 r. w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (COM(2007)0635),
–
uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych (GAERC) z dnia 19 listopada 2007 r. dotyczące umów o partnerstwie gospodarczym (EPA),
–
uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE przyjętą w dniu 20 listopada 2007 r. w Kigali w sprawie przeglądu negocjacji dotyczących umów o partnerstwie gospodarczym (EPA),
–
uwzględniając Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), a w szczególności jego art. XXIV,
–
uwzględniając deklarację polityczną ministrów krajów AKP z dnia 9 listopada 2007 r. w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (EPA),
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje na ten temat, a w szczególności rezolucję w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z dnia 23 maja 2007 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że art. 36 ust. 1 umowy z Kotonu stanowi, że strony zawrą nową umowę o handlu, zgodną z zasadami WTO, której celem będzie stopniowe usuwanie barier handlowych oraz nasilenie współpracy we wszystkich dziedzinach związanych z handlem i rozwojem,
B.
mając na uwadze, że odstępstwo zwalniające tę umowę z przestrzegania zasad WTO wygasa z końcem roku 2007,
C.
mając na uwadze, że wiele krajów AKP z dużą nieufnością odnosi się do zawarcia umów o partnerstwie gospodarczym i oświadczyło, że Komisja Europejska wywiera na nie presję, aby podpisały umowy, a inne kraje kładą nacisk na znaczenie, jakie ma dla ich gospodarki udostępnienie rynku UE,
D.
mając na uwadze, że ustanowienie regionalnych rynków stanowi kluczowy instrument pomyślnego wdrożenia umów o partnerstwie gospodarczym,
E.
mając na uwadze, że negocjacje w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym, mające na celu zastąpienie umowy z Kotonu, nie posuwają się do przodu w takim samym tempie we wszystkich sześciu regionach i prawdopodobnie w żadnym przypadku nie zostaną zakończone przed końcem 2007 r.,
F.
mając na uwadze, że w październiku 2007 r. Komisja Europejska zaproponowała państwom AKP umowę przejściową jako pierwszą fazę umów o partnerstwie gospodarczym, obejmującą handel towarami i wszystkie obszary, co do których można już uzyskać porozumienie, jak np. zasady pochodzenia, która weszłaby w życie od 31 grudnia 2007 r.,
G.
przypominając, że zgodnie z deklaracją z Kapsztadu głównym celem negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym jest wzmocnienie gospodarek państw AKP,
H.
podkreślając, że deklaracja z Kapsztadu wzywała do ustrukturyzowania negocjacji w otwarty i przejrzysty sposób, uwzględniający różne zasoby i poziomy rozwoju obu prowadzących negocjacje stron,
I.
przypominając, że celem gospodarczej i handlowej współpracy pomiędzy AKP a UE jest wspieranie rozwoju oraz sprzyjanie stopniowemu włączaniu państw AKP do światowej gospodarki,
1.
ponownie wyraża przekonanie, że umowy o partnerstwie gospodarczym muszą być instrumentami rozwoju w celu wspierania trwałego rozwoju, integracji regionalnej oraz zmniejszenia ubóstwa w krajach AKP, a także sprzyjania stopniowemu włączaniu państw AKP do światowej gospodarki;
2.
zauważa powolne tempo negocjacji, co prawdopodobnie uniemożliwi podpisanie pełnej umowy z jakąkolwiek z grup regionalnych AKP przed 31 grudnia 2007 r., co mogłoby doprowadzić do niepewności w stosunkach handlowych pomiędzy UE i krajami AKP;
3.
przyjmuje do wiadomości decyzję Komisji dotyczącą potrzeby przyjęcia dwustopniowego podejścia w celu uniknięcia załamania się handlu w przypadku niektórych państw AKP oraz kontynuacji po dniu 31 grudnia 2007 r. negocjacji w sprawie wszechstronnych i przyjaznych rozwojowi umów o partnerstwie gospodarczym;
4.
odnotowuje propozycję Komisji z dnia 23 października 2007 r. oraz decyzję Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych (GAERC) z dnia 17 listopada 2007 r. dotyczącą zawarcia w pierwszej fazie negocjacji umowy przejściowej, ograniczającej się do handlu towarami;
5.
dostrzega zawarcie przejściowej umowy ramowej pomiędzy Wspólnotą Europejską i państwami partnerskimi Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej w dniu 27 listopada 2007 r. w Kampali, gwarantującej bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp towarów z tych państw na rynek UE;
6.
wzywa do obniżenia w umowach przejściowych progu przystąpienia dla najsłabiej rozwiniętych krajów w sposób jak najlepiej odpowiadający ich poziomowi rozwoju;
7.
podkreśla, że ustanowienie prawdziwego rynku regionalnego jest podstawą dla udanego wdrożenia umów o partnerstwie gospodarczym oraz że integracja regionalna jest niezbędna dla społeczno-gospodarczego rozwoju krajów AKP; podkreśla, że właśnie dlatego umowy powinny wspierać utrzymanie jedności regionów;
8.
wzywa obie strony do przyjęcia na siebie odpowiedzialności za jak najwcześniejsze kontynuowanie negocjacji w innych sprawach; podkreśla, że dla osiągnięcia długoterminowego porozumienia potrzebne jest zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron;
9.
przypomina, że umowy o partnerstwie gospodarczym powinny być całkowicie zgodne z zasadami WTO; potwierdza, że ponieważ przeważająca większość najsłabiej rozwiniętych krajów AKP ma słabe gospodarki, stopień zgodności powinien być dopasowany do poziomu rozwoju i ograniczeń gospodarczych tych krajów (np. wyspiarski charakter krajów, kraje bez dostępu do morza itd.); domaga się w związku z tym elastyczności w zakresie produktów newralgicznych, długości okresów przejściowych oraz wyłączeń;
10.
wzywa do uwzględnienia specyficznych interesów najbardziej oddalonych regionów oraz krajów i obszarów zamorskich w negocjacjach dotyczących umów o partnerstwie gospodarczym w oparciu o art. 288 ust. 2 i 3 traktatu WE;
11.
przyznaje, że ważne jest, aby kraje AKP zaangażowały się w proces partnerstwa gospodarczego i aby wspierały niezbędne reformy, mające na celu dostosowanie struktur społeczno-gospodarczych do umów; wzywa rządy krajów AKP do wdrożenia zasad dobrych rządów; wzywa Komisję do przestrzegania zasad pełnej asymetrii i elastyczności;
12.
podkreśla, że propozycja Komisji dotycząca zasad pochodzenia oznacza złagodzenie obowiązujących obecnie przepisów; uważa, że umowa powinna przewidywać niezbędną elastyczność, biorąc pod uwagę różnice w poziomach rozwoju przemysłowego między UE a krajami AKP oraz między poszczególnymi krajami AKP;
13.
wzywa Komisję do wykazania się elastycznością w dziedzinie usług, konkurencyjności, własności intelektualnej i rządowych zamówień publicznych, jako że niektóre regiony AKP nie wyrażają woli zajęcia się tymi kwestiami;
14.
przypomina zobowiązania Rady i Komisji do powstrzymania się od negocjacji w sprawie postanowień TRIPS-plus z obszaru farmakologii, mających wpływ na zdrowie publiczne i dostęp do leków, jak te dotyczące wyłączności danych, poszerzania patentu i ograniczania podstaw licencji obowiązkowych;
15.
wzywa Komisję do opracowania, podczas negocjacji i po ich zakończeniu, systematycznej analizy społecznego wpływu umów o partnerstwie gospodarczym na grupy znajdujące się w najbardziej niekorzystnej sytuacji;
16.
podkreśla, że przepisom handlowym towarzyszyć powinno zwiększenie środków na rzecz pomocy związanej z wymianą handlową, szczególnie w celu wsparcia handlu regionalnego oraz wypełniania norm i przepisów importowych UE, i że umowy przejściowe, oprócz finansowania z EFR, muszą zawierać konkretne przepisy dotyczące wsparcia na rzecz handlu związanego z umową o partnerstwie gospodarczym; wzywa do podjęcia konkretnych zobowiązań przed zakończeniem negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym dotyczących pomocy związanej z wymianą handlową i kosztów dostosowań związanych z umowami o partnerstwie gospodarczym, w pełnej zgodności z unijną strategią pomocy na rzecz handlu;
17.
z zadowoleniem przyjmuje propozycję ustanowienia regionalnych funduszy w ramach umów o porozumieniu gospodarczym, które ułatwiałyby mobilizację środków pochodzących od unijnych dawców oraz zapewniałyby finansowe wsparcie inicjatyw dywersyfikacji przychodów;
18.
uważa, że zawieranie przez Komisję Europejską umów o wolnym handlu nowej generacji z innymi krajami rozwijającymi się nie powinno prowadzić do dalszego ograniczania ułatwień handlowych, z których kraje AKP obecnie korzystają;
19.
zwraca się do Komisji i Rady o przeprowadzenie konsultacji z Parlamentem Europejskim w sprawie zawarcia przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym zgodnie z art. 300 ust. 3 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;
20.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, Radzie AKP-UE oraz Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP-UE.
