P6_TA(2005)0058
Nepal
B6-0130 , 0132 , 0133 , 0134 , 0137 i 0141/2005
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Nepalu
Parlament Europejski
, –
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Nepalu,
–
uwzględniając deklaracje Unii Europejskiej w sprawie królewskiego przewrotu w Nepalu w dniu 3 lutego 2005 r.,
—
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że dnia 1 lutego 2005 roku król Gyanendra niekonstytucyjną decyzją zdymisjonował rząd, przejął bezpośrednią władzę i ogłosił stan wyjątkowy,
B.
mając na uwadze, że poprzez pogwałcenie kluczowych części konstytucji chroniących podstawowe prawa i swobody, umieszczenie czołowych liderów partyjnych w areszcie domowym, zatrzymanie tysięcy działaczy politycznych, bojowników o prawa człowieka, dziennikarzy i związkowców, narzucenie cenzury mediów oraz odcięcie wszystkich linii komunikacyjnych, za sprawą zamachu stanu w kraju w rzeczywistości wprowadzono stan wojenny,
C.
zaniepokojony faktem, iż Nepal zaliczany jest do najbiedniejszych państw Azji, w którym blisko 40% obywateli z dwudziestotrzymilionowego społeczeństwa żyje w warunkach poniżej granicy ubóstwa, oraz tym, że konflikt ma druzgocący wpływ na już i tak niewiarygodnie biedną ludność wiejską,
D.
mając na uwadze, że w styczniu 2005 roku rząd Nepalu wydał nakaz zamknięcia Tybetańskiego Biura Uchodźców (TRWO) w Katmandu, udzielającego pomocy humanitarnej tybetańskim uciekinierom z ramienia Wysokiego Komisarza ONZ ds. Uchodźców (UNHCR),
1.
stanowczo potępia akt przejęcia władzy przez króla Gyanendrę w dniu 1 lutego 2005 roku, pociągający za sobą falę samowolnych aresztowań, cenzury i ogólnych represji, a także pogwałcenia podstawowych praw konstytucyjnych, w tym wolności zgromadzeń i swobodnego wyrażania poglądów, prawa do informacji i prywatności oraz zakazu samowolnego zatrzymywania;
2.
podkreśla, iż jakiekolwiek poszukiwanie rozwiązań militarnymi środkami jedynie doprowadzi do spotęgowania i przedłużenia cierpień ludu nepalskiego, oraz wyraża głębokie przekonanie, że negocjowanie rozwiązań w oparciu do demokratyczne wartości stanowi jedyny sposób osiągnięcia trwałego rozwiązania obecnego konfliktu; zaleca, aby neutralna trzecia strona, jak np. ONZ lub Wysoki Przedstawiciel UE, Javier Solana, została zaproszona do sprawowania funkcji arbitra w tych negocjacjach;
3.
wzywa króla Gyanendrę do zniesienia stanu wyjątkowego oraz przywrócenia podstawowych swobód
,
a następnie wzywa wszystkie partie do współpracy w dążeniu do ponownego ustanowienia demokracji parlamentarnej oraz rozpoczęcia procesu rozwiązywania konfliktu zbrojnego;
4.
przyjmuje z zadowoleniem zwolnienie niektórych więźniów politycznych, jednak pozostaje głęboko zaniepokojony faktem, iż inni polityczni liderzy, studenci oraz działacze praw człowieka pozostają w więzieniach lub aresztach domowych od czasu królewskiego przewrotu;
5.
podkreśla, iż cenzura prasy oraz przecięcie komunikacji ze światem zapobiega poddaniu działań armii kontroli publicznej i naraża Nepal na zwiększone ryzyko nadużyć, a także wzywa do pełnego przywrócenia wolności mediów i komunikacji;
6.
wyraża swoje głębokie zaniepokojenie wysoką liczbą przypuszczalnie bezprawnych zabójstw, szerzącym się torturom, bezkarnością oraz innymi przypadkami łamania praw człowieka tak przez siły bezpieczeństwa, jak i maoistów, i zwraca się do obu stron konfliktu, aby podpisały porozumienia w sprawie poszanowania praw człowieka jako pierwszy z kroków do zahamowania podżeganej gwałtem paniki oraz niepokoju wśród ludności;
7.
wzywa do zawieszenia wszelkiej pomocy udzielanej przez wojsko;
8.
wzywa Radę, aby do czasu przywrócenia demokracji w Nepalu, nałożyła rozsądne sankcje wymierzone przeciwko będącym u władzy elitom w rządzie i wśród wojskowych;
9.
wzywa Unię Europejską do zrewidowania swej pomocy udzielanej Nepalowi oraz do poddania ścisłej weryfikacji docelowych adresatów pomocy wysyłanej do Nepalu, aby upewnić się, że służy ona swemu podstawowemu celowi złagodzenia nędzy, a także do zajęcia się ukrytymi przyczynami konfliktu w kraju oraz do finansowania programów zmierzających do rozwiązywania konfliktów;
10.
wzywa Radę i Komisję, aby poparły rezolucje w sprawie Nepalu podczas 61 sesji Komisji Praw Człowieka ONZ, oraz wzywa ową Komisję Praw Człowieka ONZ, aby podczas swego posiedzenia w marcu 2005 r. w Genewie powołała specjalnego sprawozdawcę w celu monitorowania przestrzegania praw człowieka w Nepalu;
11.
wzywa obie strony konfliktu do wyrażenia aprobaty na wysłanie obserwatorów praw człowieka pod auspicjami Krajowej Komisji Praw Człowieka, oraz wzywa Unię Europejską i ONZ, aby udzieliły technicznego i finansowego wsparcia tej inicjatywie;
12.
wzywa rząd nepalski, aby udzielił zezwolenia na wznowienie działalności przez Tybetańskie Biuro Uchodźców (TRWO) oraz przez przedstawicielstwo Dalaj Lamy w Katmandu oraz wyraża troskę, że ich zamknięcie może być zinterpretowane jako podjęty w stanie wyjątkowym kompromis z Chinami;
13.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji królowi Gyanendrze, rządom Indii oraz innym Państwom Członkowskim Południowo-Azjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC), Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz Sekretarzowi Generalnemu ONZ.
