12.1.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Nirj Deva, John Bowis, Michael Gahler, Jas Gawronski, Mario Mantovani, Maria Martens, Manolis Mavrommatis, Gay Mitchell, Hartmut Nassauer, Geoffrey Van Orden, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Antonio Tajani i Anders Wijkman, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Martin Schulz, Jan Marinus Wiersma, Miguel Angel Martínez Martínez, Margrietus van den Berg, Neena Gill, Glenys Kinnock, María Elena Valenciano Martínez-Orozco, w imieniu grupy politycznej PSE
– Emma Bonino , w imieniu grupy politycznej ALDE
– Daniel Marc Cohn-Bendit and Monica Frassoni, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Luisa Morgantini, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Brian Crowley, Cristiana Muscardini, Sebastiano (Nello) Musumeci, Eoin Ryan, Roberta Angelilli, Ģirts Valdis Kristovskis, Adriana Poli Bortone, Michał Tomasz Kamiński, Rolandas Pavilionis i Umberto Pirilli, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE (B6‑0034/2005)
– UEN (B6‑0059/2005)
– Verts/ALE (B6‑0060/2005)
– PPE-DE (B6‑0062/2005)
– ALDE (B6‑0063/2005)
– GUE/NGL (B6‑0064/2005)
w sprawie niedawnego kataklizmu tsunami w Azji
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie niedawnego kataklizmu tsunami w Azji
Parlament Europejski ,
- mając na uwadze konferencję w sprawie pomocy ofiarom tsunami w Dżakarcie, 6 stycznia
2005 r., oraz Międzynarodową Konferencję Darczyńców w Genewie, 11 stycznia 2005 r.,
-
mając na uwadze konkluzje Nadzwyczajnej Rady do spraw Spraw Ogólnych i Stosunków Zagranicznych z dnia 7 stycznia 2005 r.,
-
mając na uwadze komunikat Komisji "Europa a Azja: ramy strategiczne dla wzmocnionej
współpracy" i kładziony w nim nacisk na podkreślenie wagi stosunków UE z Azją,
kontynentem zamieszkanym przez więcej niż połowę światowej populacji (Com (2001) 469);
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A.
zważywszy, że 26 grudnia 2004 r. Południowo-Wschodnią Azję nawiedziło silne trzęsienie Ziemi o sile 9 stopni w skali Richtera, które stało się przyczyną powstania tsunami w Indonezji, Sri Lance, południowych Indiach, Tajlandii, Malezji, Malediwach, Bangladeszu, Birmie, Mauritiusie, Somalii, Kenii, Seszelach, Réunion i Tanzanii,
B.
zważywszy, że katastrofa przyniosła śmierć ponad 160 tys. osób, w tym obywateli UE, w 12 krajach dotkniętych tsunami; że o wiele więcej osób odniosło rany, a ponad 5 mln pozostało bez dachu nad głową i pozbawionych dostępu do podstawowych potrzeb, jak żywność, czysta woda i lekarstwa,
C.
zważywszy, że w najbardziej dotkniętych krajach katastrofa uderzyła w najbiedniejsze warstwa społeczeństwa, jak społeczności rybackie, i że wskutek katastrofy osieroconych zostały tysiące dzieci,
D.
zważywszy na zniszczenie w tych regionach poważnej części infrastruktury komunikacyjnej, energetycznej, edukacyjnej,
E.
zważywszy, iż skażona woda oraz obfite deszcze po tsunami zwiększyły ryzyko chorób takich jak cholera, malaria i tyfus,
F.
zważywszy, iż eksperci ostrzegają, że rezultaty zagłady życia podmorskiego, w tym zarośli mangrowych i raf koralowych, mogą się okazać na tyle poważne i długotrwałe, iż zagrożą lokalnym społecznościom, których bezpieczeństwo żywieniowe i przetrwanie uzależnione są od połowów rybackich,
G.
zważywszy, iż odpowiedź reszty świata była poruszająca: UE i Państwa Członkowskie zadeklarowały dotychczas 1,5 mld euro, i suma ta wciąż wzrasta; Komisja zaofiarowała już 23 mln euro oraz obiecała fundusze w wys. 350 mln euro, z czego 150 mln euro nie są nowymi pieniędzmi, lecz zostaną wzięte z istniejących długoterminowych projektów rozwoju,
H.
zważywszy, że w czasie poprzednich katastrof wysokość deklarowanej pomoc nie zawsze odzwierciedlała rzeczywiście dostarczoną pomoc,
I.
Zważywszy, że ONZ stara się dotrzeć z pomocą do wszystkich dotkniętych regionów, lecz do wielu miejsc dotkniętych przez tsunami dostęp jest bardzo utrudniony, zwłaszcza na Sumatrze,
J.
Zważywszy, że większość dotkniętych przez tsunami państw było już wcześniej obciążonych spłatą wysokich długów, i że kwoty ofiarowane na pomoc mogą nie przenieść oczekiwanych skutków, jeśli państwa-ofiarodawcy będą nadal pobierać odsetki od ww. zadłużenia,
Reakcja natychmiastowa
1.
Składa kondolencje oraz wyrazy najgłębszego współczucia społecznościom oraz rządom dotkniętych państw, jak i rodzinom wszystkich ofiar w południowo-wschodniej Azji, Afryce wschodniej, Europie i pozostałym;
2.
Składa podziękowania wszystkim osobom w dotkniętych krajach za sposób, w jaki odpowiedziały na tę katastrofę - mimo osobistych cierpień i strat - dając olbrzymie wsparcie dotkniętych katastrofą obywatelom UE;
3.
Z radością wita wielkoduszną reakcję na kryzys wszystkich publicznych i prywatnych ofiarodawców, odzwierciedlającą globalizację solidarności przejawiającą się szczególnie w warstwie publicznej;
4.
Wyraża troskę z powodu nieoszacowanej liczby ofiar w Birmie; Krytykuje wojskową juntę w Birmie za sprzedaż części wybrzeża kraju i za jej ogólną odmowę współpracy ze społecznością międzynarodową, co niekorzystnie wpłynie na ofiary tsunami w Birmie;
5.
Wzywa posłów do dobrowolnych wpłat w wysokości jednej lub więcej diet dziennych na rzecz ofiar katastrofy tsunami w rejonie Oceanu Indyjskiego;
Reakcja w sytuacji kryzysowej
6.
Podkreśla, iż kwestia dzieci osieroconych w wyniku katastrofy musi zyskać priorytetowy status agencji pomocy, ponieważ dzieci te są wystawione na podwyższone ryzyko uprowadzenia oraz nadużyć fizycznych i seksualnych;
7.
Jest głęboko przekonana, że w celu skutecznej ochrony sierot dotkniętych przez tsunami należy zapewnić im ochronę przed wszelkimi rodzajami wyzysku i nielegalnymi międzynarodowymi adopcjami, jak i zabezpieczyć perspektywy na przyszłość poprzez umieszczenie w bezpiecznym i zdrowym otoczeniu społecznym; wzywa do podjęcia działań psychosocjalnych - ze szczególnym uwzględnieniem pomocy dzieciom - w celu wyeliminowania stresu pourazowego;
8.
Wzywa społeczność międzynarodową do zwrócenia szczególnej uwagi na sytuację 1,5 mln dzieci, wg szacunków UNICEFU; podkreśla, że pomoc ma na celu odnalezienie, identyfikację i zgrupowanie dzieci, które utraciły rodziny, przy zapewnieniu im jak najszybszego powrotu do szkół oraz - w świetle doniesień sugerujących pojawienie się osób chcących wykorzystać katastrofę w celu nielegalnej sprzedaży nieletnich do przymusowej pracy lub niewoli seksualnej - ukierunkowanie pomocy na ochronę dzieci przed wyzyskiem;
9.
Wzywa Państwa Członkowskie UE do ułatwienia wjazdu do UE tych sierot z regionów dotkniętych przez tsunami, których krewni zamieszkują w Państwach Członkowskich;
10.
Wzywa rządy państw dotkniętych katastrofą do ułatwienia pracy organizacji humanitarnych w dostarczaniu pomocy poprzez czynienie wszelkich wysiłków na rzecz zapewnienia dostępu do pomocy wszystkim osobom w potrzebie, niezależnie od ich przekonań politycznych, rasy lub religii, oraz poprzez zminimalizowanie biurokracji dla agencji pomocy;
11.
Nalega, by koordynacja światowej operacji pomocy była prowadzona w całości przez Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA), wraz z pełnym zaangażowaniem i widocznością ECHO, i wspierana przez wszystkich darczyńców, oraz z zadowoleniem wita całkowite wsparcie UE dla ONZ i jego decyzji dla ustanowienia w dotkniętym regionie OCHA;
12.
Wzywa Sekretarza Generalnego ONZ do wyznaczenia koordynatorów humanitarnych dla każdego spośród krajów dotkniętych przez tsunami, i wyraźnego określenia ich odpowiedzialności za kierowanie wszystkimi innymi agencjami ONZ uczestniczącymi w pomocy;
13.
Wzywa Państwa Członkowskie i Komisję Europejską, zgodnie z rezolucją ONZ nr 3519 i rezolucją PE A5-0308/2000 , do zapewnienia pełnego włączenia kobiet, zarówno w regionach dotkniętych tsunami, jak i na poziomie międzynarodowym, do koordynacji światowej operacji pomocy;
14.
Podkreśla, że niezbędne jest, by ONZ uzyskało zgodę na pełnienie kluczowej roli koordynatora międzynarodowej pomocy w ww. zakresie i wskazuje, że nie wolno dopuścić do zaistnienia jakichkolwiek przerw pomiędzy etapem wstępnej, natychmiastowej pomocy, a kolejnym etapem odbudowy; wzywa Państwa Członkowskie UE, we współpracy z lokalnymi samorządami i innymi, do zapewnienia ścisłej koordynacji wewnętrznej działań UE podczas pomocy doraźnej, jak i podczas średnio - i długoterminowych działań niezbędnych w celu odbudowy dotkniętych regionów;
Pomoc finansowa
15.
Wita z zadowoleniem szybkie przekazanie przez UE początkowej kwoty 23 mln euro jak też zaangażowanie ekspertów ECHO w akcję niesienia pomocy; wita również z zadowoleniem mobilizację mechanizmu w obrony cywilnej Unii Europejskiej, która działa od momentu katastrofy tsunami, jak też działania wspomagające Centrum Monitoringu i Informacji Komisji Europejskiej (MIC), które koordynuje tę pomoc;
16.
W pełni popiera ogłoszenie przez Komisję zamiaru zgłoszenia propozycji przeznaczenia dodatkowych 100 mln euro z rezerw na pomoc w nagłych przypadkach; ponadto odnotowuje, zamiar Komisji przeznaczenia dodatkowej pomocy finansowej w kwocie do 350 mln euro na pomoc w rehabilitacji i odbudowie w celu wsparcia wysiłków udzielenia pomocy po katastrofie tsunami; prosi jednak Komisję o zbadanie wszystkich możliwości w ramach budżetu na rok 2005 i przedłożenie po ich zbadaniu koniecznych propozycji; wita z zadowoleniem oświadczenie zawarte w konkluzjach Rady z 7 stycznia, iż ważną rzeczą jest zapewnienie, że środki przeznaczone z powodu ostatnich wydarzeń są środkami dodatkowymi i nie obejmują już wcześniej podjętych zobowiązań w dziedzinie rozwoju; nalega na transparencję procesu odbudowy we wszystkich jego aspektach, a w szczególności w aspekcie politycznym, ekonomicznym i finansowym;
17.
Wzywa Unie Europejską, jej Państwa Członkowskie i wspólnotę międzynarodową do wypełnienia zobowiązań pilnie i w przeciągu określonego czasu, mając na uwadze doświadczenia z poprzednich katastrof, gdy na początku deklarowano hojną pomoc, ale wypłacano jedynie jej ułamek;
18.
Wita z zadowoleniem propozycję otwarcia „linii kredytowej dla ofiar tsunami na Oceanie Indyjskim" w wysokości 1 mld euro, którą ma zarządzać Europejski Bank Inwestycyjny, ale domaga się, by wszelkie finansowanie uwzględniało zrównoważone standardy społecznie i środowiska naturalnego;
19.
Popiera wezwania do ogłoszenia wobec krajów najbardziej dotkniętych tsunami moratorium na spłatę długów, umorzenia długów, pomocy w ich spłacaniu, ich wymiany, których ściśle określonym celem ma być zmniejszenie nędzy o odbudowa dotkniętych klęską społeczności; Wzywa Radę do wsparcia powołania grupy specjalnej obejmującej Bank Światowy, MFW, Asian Development Bank i paryski klub wierzycieli w celu opracowania do lutego planu redukcji długów;
20.
Wita z zadowoleniem komunikat Komisji z dnia 9 lipca 2003 r. ( COM(2003) 399 ) w sprawie nowego partnerstwa z Azją Południowo-Wschodnią, który uzyskał aprobatę Rady i Parlamentu; wzywa Komisję do przedłożenia propozycji odpowiadającej treści tego komunikatu i biorącej pod uwagę skutki kataklizmu tsunami;
Dzi ałania średnioterminowe
21.
Wzywa do bezzwłocznego opracowania i udostępnienia krajom Oceanu Indyjskiego technologii obszernego i skutecznego systemu wczesnego ostrzegania, jak też krajom innych regionów narażonych na tsunami i innymi kataklizmami;
22.
W tym kontekście po pierwsze wzywa Komisję głównie do wsparcia stworzenia takiego systemu dla dotkniętych tsunami krajów Azji Południowo-Wschodniej i krajów Wschodniej Afryki położonych nad Oceanem Indyjskim, po drugie również do wsparcia stworzenia odpowiedniego systemu ostrzegania dla krajów AKP i krajów śródziemnomorskich, jak też dla linii brzegowej Unii Europejskiej;
23.
Jest świadom długoterminowych konsekwencji dewastacji środowiska morskiego i jego zasobów oraz dramatycznego ich wpływu na lokalne społeczności rybackie; wzywa Radę i Komisją do zbadania sposobów przekazania dotkniętym społecznościom pomocy rzeczowej w postaci statków, maszyn, ekspertyzy technicznej i surowców;
24.
Podkreśla znaczenie prośby rządów krajów poszkodowanych państw o uproszczenie procedur występowania o pomoc, mianowicie pomoc Unii Europejskiej, by mogła ona docierać bezpośrednio do miejscowej ludności w potrzebie i wzywa Komisję do poinformowania Parlamentu o jej staraniach zmierzających do spełnienia tej prośby;
Potrzeby dług oterminowe
25.
Podkreśla, że odbudowa dotkniętych obszarów musi koncentrować się na poprawie sytuacji ocalałych ich mieszkańców poprzez skupianie się na zmniejszeniu ubóstwa jak też i przyszłego zagrożenia tsunami; nalega na to, by wszelkie finansowe darowizny na odbudowę przed ich przekazaniem były sprawdzone pod względem ich przejrzystości i właściwego wykorzystania; wzywa zainteresowane rządy do opracowania narodowych planów odbudowy obejmujących mechanizmy uczestniczenia w ich opracowaniu i realizacji szerokiego spektrum społeczeństwa obywatelskiego;
26.
Wzywa społeczność międzynarodową pod przewodnictwem ONZ do opracowania skutecznego i skoordynowanego planu działań na wypadek przyszłych katastrof, aby reakcje na nie nie były ad hoc i by łatwiej było w przyszłości o działania skoordynowane;
27.
Z zadowoleniem wita szybką reakcje niektórych Państw Członkowskich na katastrofę, lecz ubolewa nad ogólną niezdolnością UE do szybkiego zaoferowania wspólnych sił wojskowych w celu organizacji mostów powietrznych i naprawy infrastruktury; dlatego też wzywa Radę do rozbudowy zdolności UE w zakresie przewozu ciężkich ładunków drogą powietrzną w celu zaoferowania właściwej i skutecznej pomocy w przypadku katastrof społecznych i naturalnych;
28.
Nalega, aby Rada wsparła utworzenie zespołu wyspecjalizowanych jednostek obrony cywilnej, dysponujących odpowiednim wyposażeniem, które powinny przejść wspólne przeszkolenie i stałyby do dyspozycji w przypadku katastrof naturalnych, humanitarnych i ekologicznych lub związanych z ryzykiem przemysłowym w obrębie Unii i na całym świecie;
29.
Podkreśla, że w skali światowej 1,2 miliarda ludzi żyje w nędzy, a ponad miliard ludzi jest niedożywionych, wliczając w to ponad 150 mln dzieci poniżej 5 roku życia; dlatego podkreśla potrzebę wywiązania się przez Państwa Członkowskie UE i inne narody-darczyńców społeczności międzynarodowej z uzgodnionego w Monterrey celu przeznaczenia 0,7% PNB na zagraniczną pomoc w rozwoju.
Sri Lanka i Indonezja
30.
Wzywa Unię Europejską i społeczność międzynarodową do wsparcia procesu pokojowego w Indonezji i na Sri Lance oraz długoterminowej pomocy w odbudowie i rehabilitacji tych krajów;
31.
Wzywa strony konfliktu na Sri Lance do możliwie najwcześniejszego wznowienia procesu pokojowego i nalega, by wzięły pod uwagę objawy dobrej woli i wsparcie, które okazały sobie wzajemnie wszystkie społeczności Sri Lanki oraz wsparcie społeczności międzynarodowej dla rehabilitacji i odbudowy Sri Lanki po katastrofie tsunami, która dotknęła wszystkich obywateli tego kraju; wzywa obie strony do powołania wspólnej grupy roboczej w celu zagwarantowania w kraju sprawiedliwego podziału pomocy;
32.
Podkreśla, że UE, przy wsparciu Norwegii, musi wykorzystać okazaną dobrą wolę i działać na rzecz rozszerzenia procesu pokojowego zdefiniowanego w Oslo w grudniu 2002 roku o współmierną pomoc rozwojową i rehabilitacyjną;
33.
Z zadowoleniem wita fakt, że po raz pierwszy od 18 miesięcy rząd Indonezji otworzył prowincję Aceh dla międzynarodowych agencji pomocy humanitarnej i dziennikarzy oraz że siły rebeliantów ogłosiły jednostronne zawieszenie broni; jest jednak głęboko zaniepokojony informacjami o ponownych działaniach zbrojnych przeciwko rebeliantom w prowincji Aceh;
Uwagi końcowe
34.
Wzywa Radę do zdania Parlamentowi za 6 miesięcy sprawozdania z efektów akcji pomocy UE w tym regionie;
35.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządom Państw Członkowskich UE, głowom państw i przewodniczącym parlamentów Indonezji, Sri Lanki, Tajlandii, Indii, Malediwów, Malezji, Bangladeszu, Tanzanii, Birmy, Mauritiusa, Kenii, Somalii i Seszelów, sekretarzowi generalnemu ONZ i sekretarzowi OCHA.
