21.11.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Frithjof Schmidt, Caroline Lucas, Carl Schlyter, Alain Lipietz, Margrete Auken i Marie-Hélène Aubert
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 października 2007 r. w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (COM(2007)0635),
–
uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z listopada 2007 r. dotyczące umów o partnerstwie gospodarczym,
–
uwzględniając konkluzje posiedzenia ministrów państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) w Brukseli w dniach 8 i 9 listopada 2007 r.,
–
uwzględniając rezolucję przyjętą przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE w Kigali dnia 20 listopada 2007 r.,
–
uwzględniając rezolucję z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym ( B6-0084/2007 ),
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że termin zawarcia umów o partnerstwie gospodarczym z państwami AKP zgodnie z zasadami handlu WTO upływa pod koniec 2007 r., stawiając tym samym wymóg osiągnięcia porozumienia przez partnerów negocjacji,
B.
mając na uwadze, że precyzyjne zapisy umów o partnerstwie gospodarczym mają podstawowe znaczenie dla rozwoju wielu krajów partnerskich AKP; mając na uwadze, że decyzji nie należy podejmować w pośpiechu jedynie w celu dotrzymania terminu,
C.
mając na uwadze, że zgodnie z umową z Kotonu z 2000 r. umowy o partnerstwie gospodarczym należy postrzegać jako instrumenty trwałego rozwoju gospodarczego krajów partnerskich AKP, do których należą również najmniej rozwinięte kraje na świecie,
D.
mając na uwadze, że na zwiększenie opóźnienia w zawieraniu umów o partnerstwie gospodarczym wpłynęło nieokreślenie przez Komisję rozwiązań alternatywnych, do których UE zobowiązała się w umowie z Kotonu, zwiększając tym samym ciężar spoczywający na UE w związku z terminowym rozwiązaniem nierozstrzygniętych problemów z poszanowaniem zasad trwałego rozwoju krajów partnerskich AKP;
1.
przychylnie odnosi się do oświadczenia Komisji z dnia 23 października oraz decyzji Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 17 listopada o znaczącej zmianie stanowiska UE w negocjacjach w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z krajami AKP, mającej na celu zawarcie z państwami AKP w pierwszej kolejności „tymczasowych umów o partnerstwie gospodarczym” do końca bieżącego roku, obejmujących jedynie handel towarami, w celu zagwarantowania po 31 grudnia 2007 r. niezakłóconych przepływów handlowych;
2.
jest zdania, że stanowisko negocjacyjne UE należało zmienić dużo wcześniej, zważywszy na głęboki i wielokrotny sprzeciw większości państw AKP, w tym afrykańskich ugrupowań regionalnych w związku z umową o partnerstwie gospodarczym, wobec „wszechstronnych umów o partnerstwie gospodarczym”, obejmujących zagadnienia niehandlowe dotyczące inwestycji, zamówień, polityki konkurencji i świadczenia usług, znacznie wykraczające poza wymogi WTO;
3.
postrzega ograniczenie negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym do podstawowych zagadnień handlu towarami jako pierwszy krok w stronę przezwyciężenia szeregu trudności uniemożliwiających przez ostatnie dwa lata postęp w dążeniu do pomyślnego zawarcia umów o partnerstwie gospodarczym;
4.
wyraża niepokój, że zawarcie umów o partnerstwie gospodarczym lub umów tymczasowych jedynie z niektórymi państwami w danym regionie objętym umową o partnerstwie gospodarczym, zanim wszystkie państwa w tym regionie będą gotowe do zakończenia negocjacji, mogłoby wywrzeć negatywny wpływ na proces integracji regionalnej;
5.
wzywa Komisję i Radę do pokonania głównej przeszkody na drodze do zawarcia „tymczasowych umów o partnerstwie gospodarczym”, jaką jest wymóg WTO dotyczący wzajemności w regionalnych umowach o wolnym handlu, co wciąż stanowi trudność dla większości państw AKP, a także przeszkodę na drodze do sprzyjających rozwojowi przyszłych stosunków handlowych;
6.
wzywa Komisję do zaproponowania krajom partnerskim AKP maksymalnej liczby asymetrycznych zasad handlu zgodnych z wymogami WTO, w tym maksymalnej elastyczności dotyczącej udziału towarów, w odniesieniu do których państwa AKP muszą zastosować obniżone stawki celne, aby wciąż spełniać wymogi umowy o wolnym handlu, liczby produktów newralgicznych zwolnionych z obniżonych stawek celnych oraz okresu przejściowego przed obowiązkowym terminem pełnego wdrożenia umowy;
7.
wzywa Komisję do dalszego ułatwienia zawierania „tymczasowych umów o partnerstwie gospodarczym” poprzez zaproponowanie ustanowienia zasad dotyczących subsydiów, dające państwom AKP możliwość tymczasowej rezygnacji z wprowadzania na rynki krajowe europejskich subsydiowanych produktów rolnych;
8.
zwraca się do Komisji o jasne stwierdzenie, że „umowy tymczasowe” stanowią wystarczającą podstawę prawną do niezakłóconego handlu z państwami AKP, które nie dążą do zobowiązania się do zapewnienia większego dostępu do rynku w innych obszarach niezwiązanych bezpośrednio z handlem, i w związku z tym o powstrzymanie się przed zmuszaniem państw AKP do przystania na klauzulę w „umowach tymczasowych”, zgodnie z którą wyrażają one zgodę na kontynuację negocjacji w sprawach niehandlowych;
9.
oczekuje, że Komisja i Rada przedłożą Parlamentowi „tymczasowe umowy o partnerstwie gospodarczym” w celu rozpatrzenia i wydania zgody;
10.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz parlamentom i rządom państw AKP.
