P6_TA(2005)0320
Program PROGRESS ***I
A6-0199/2005
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej program wspólnotowy na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej - PROGRESS ( COM(2004)0488 – C6-0092/2004 – 2004/0158(COD) )
(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski
, -
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2004)0488 ) Dotychczas nieopublikowany w Dz.U.
,
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 13 ust. 2, art. 129 i art. 137 ust. 2 lit. a) Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję ( C6-0092/2004 ),
–
uwzględniając art. 51 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz stanowisko Komisji Budżetowej, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia ( A6-0199/2005 ),
1.
zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;
2.
wskazuje, że środki określone w projekcie legislacyjnym na okres po roku 2006 zależą od decyzji w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych;
3.
wzywa Komisję, po przyjęciu kolejnych wieloletnich ram finansowych, do ewentualnego przedstawienia zmiany finansowej kwoty referencyjnej programu.
4.
zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
5.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
P6_TC1-COD(2004)0158
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 6 września 2005 r. w celu przyjęcia decyzji nr
.../2005/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej program wspólnotowy na rzecz zatrudnienia i solidarności społecznej - PROGRESS
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 13 ust. 2, art. 129, art. 137 ust. 2 lit. a),
uwzględniając propozycję
Komisji
,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Dz.U. C...
,
uwzględniając opinię Komitetu Regionów Dz.U. C
164 z 5.7.2005, str. 48
.
,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu
Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 6 września 2005 roku.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Rada Europejska na posiedzeniu w Lizbonie 23 i 24 marca 2000 r. za nieodzowną część ogólnej strategii unijnej uznała promocję zatrudnienia i integracji społecznej, aby osiągnąć cel strategiczny dla następnej dekady, czyli stać się najbardziej konkurencyjną i dynamiczną na świecie gospodarką opartą na wiedzy, zdolną do podtrzymywania zrównoważonego wzrostu gospodarczego, przy coraz większej liczbie miejsc pracy i lepszej spójności społecznej; wyznaczyła ambitne cele i zadania UE, ukierunkowane na powrót do stanu pełnego zatrudnienia, poprawę jakości i produktywności pracy, promocję spójności społecznej oraz zintegrowanego społecznie rynku pracy.
(2)
Zgodnie z wyrażonym przez Komisję zamiarem konsolidacji i racjonalizacji instrumentów finansowania, niniejsza decyzja powinna ustanowić jednolity, uproszczony program (zwany dalej
"Programem")
zapewniający kontynuację i rozwój działań uruchomionych na podstawie decyzji Rady 2000/750/WE z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającej wspólnotowy program działań w zakresie zwalczania dyskryminacji (2001–2006) Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 23.
, decyzji Rady 2001/51/WE z dnia 20 grudnia 2000 r. ustanawiającej program odnoszący się do wspólnotowej strategii ramowej w sprawie równości płci(2001-2005) Dz.U. L 17 z 19.11.2001, str. 22.
oraz decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady
nr
50/2002/WE z dnia 7 grudnia 2001 r. ustanawiającej program działań Wspólnoty wspierający współpracę między Państwami Członkowskimi w celu zwalczania wyłączenia społecznego Dz.U. L 10 z 12.1.2002, str. 1.
,
nr
1145/2002/WE z dnia 10 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnotowych środków zachęcających w dziedzinie zatrudnienia Dz.U. L 170 z 29.6.2002, str. 1.
, jak również działania podjęte na poziomie wspólnotowym w odniesieniu do warunków pracy
oraz decyzji nr 848/2004/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającej wspólnotowy program działania w celu wspierania organizacji aktywnych na poziomie europejskim w dziedzinie równości między mężczyznami i kobietami
Dz.U. L 157 z 30.4.2004, str. 18. Poprawione w Dz.U. L 195 z 2.6.2004, str. 7.
.
(3)
Nadzwyczajne posiedzenie Rady Europejskiej na temat zatrudnienia w Luksemburgu w 1997 r. uruchomiło Europejską Strategię Zatrudnienia,
w celu koordynowania
polityki zatrudnienia Państw Członkowskich na podstawie wspólnie uzgodnionych wytycznych i
zaleceń
w dziedzinie zatrudnienia; Europejska Strategia Zatrudnienia
stanowi dziś najważniejszy instrument służący
wdrażaniu celów
Strategii Lizbońskiej
w zakresie zatrudnienia i rynku pracy.
(4)
Rada Europejska na posiedzeniu w Lizbonie uznała, że liczba mieszkańców Unii żyjących poniżej poziomu ubóstwa i wyłączonych ze społeczeństwa jest nie do zaakceptowania i dlatego uznała za niezbędne podjęcie działań mających decydujący wpływ na eliminowanie ubóstwa w drodze określenia odpowiednich celów. Takie cele zostały ustalone przez Radę Europejską na posiedzeniu w Nicei 7, 8 i 9 grudnia 2000 r.; uzgodniono także, że polityka zwalczania wyłączenia społecznego powinna opierać się na otwartej metodzie koordynacji, łączącej działania państwowe i inicjatywę wspólnotową na rzecz współpracy.
(5)
Zmiany demograficzne stanowią poważny długotrwały problem dla systemów ochrony socjalnej w kontekście możliwości zapewnienia
przez nie
stosownej
wielkości świadczeń,
ogólnodostępnej, wysokowartościowej i finansowanej długoterminowo
ochrony zdrowia i opieki długookresowej. Ważne jest promowanie polityk, które pozwolą osiągnąć jednocześnie odpowiedni poziom ochrony socjalnej i równowagi finansowej
systemów ochrony socjalnej
;
Rada zdecydowała, że współpraca w zakresie ochrony socjalnej powinna opierać się na otwartej metodzie
koordynacji.
(6)
Należy, w związku z tym, zwrócić uwagę na szczególną sytuację imigrantów oraz doniosłość działań, polegających na przekształceniu pracy nielegalnej, często o charakterze dorywczym, w stałe zatrudnienie dla imigrantów zapewniając im ochronę społeczną, korzyści i warunki pracy takie jak pracownikom legalnym.
(7)
Zapewnienie minimalnych standardów oraz ciągłej poprawy warunków pracy w UE jest centralnym zagadnieniem europejskiej polityki społecznej i odpowiada ważnemu zasadniczemu celowi Unii Europejskiej; Wspólnota ma do odegrania istotną rolę w zakresie wspierania i uzupełniania działań Państw Członkowskich w obszarach bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników, warunków pracy,
w tym konieczności godzenia życia zawodowego z rodzinnym,
ochrony pracowników w momencie zakończenia stosunku pracy, informowania pracowników
, współpracy
i konsultacji z nimi, reprezentowania i zbiorowej obrony interesów pracowników.
(8)
Niedyskryminacja jest podstawową zasadą Unii Europejskiej.
Art. 13 Traktatu przewiduje działania mające na celu zwalczanie wszelkiej dyskryminacji ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną. Zasada niedyskryminacji jest także określona przez
art. 21 Karty Praw Podstawowych Unii
Europejskiej; pod
uwagę powinny zostać wzięte konkretne przejawy różnorodnych form dyskryminacji
, a w celu zapobiegania i zwalczania dyskryminacji z jednej lub wielu przyczyn należy równolegle opracować odpowiednie środki działania
; dlatego też
, biorąc pod uwagę dostępność i efekty Programu,
trzeba uwzględnić szczególne potrzeby osób dotkniętych inwalidztwem w zakresie
pełnego i równego dostępu
do działań
finansowanych przez Program oraz
wyników
i oceny tych działań. Wieloletnie doświadczenie w zwalczaniu określonych form dyskryminacji, włączając w to dyskryminację ze względu na płeć, może być użyteczne także w zwalczaniu dyskryminacji innego rodzaju.
(9)
Opierając się na art. 13 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Rada
przyjęła następujące dyrektywy:
dyrektywę 2000/43/
WE
z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne Dz.U. L 180 z 19.7.2000, str. 22.
, zabraniającą dyskryminacji ze względu na pochodzenie rasowe i etniczne w zakresie m.in. zatrudnienia, szkoleń zawodowych, oświaty, dostępu do towarów i usług oraz ochrony
socjalnej, dyrektywę
2000/78/
WE
z dnia 27 listopada 2000 r. ustanawiającą ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy Dz.U. L 303 z 2.12.2000, str. 16.
, zabraniającą dyskryminacji w zakresie zatrudniania i zawodu ze względu na religię, wiarę, niepełnosprawność, wiek i orientację seksualną
, oraz dyrektywę 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzającą w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług
Dz.U. L 373 z 21.12.2004, str. 37.
.
(10)
Równe traktowanie kobiet i mężczyzn jest
zgodnie z art. 2 i 3 Traktatu
podstawową zasadą prawa wspólnotowego, a dyrektywy i inne akty prawne przyjmowane na podstawie tej zasady
odegrały
znaczącą rolę w
poprawie
sytuacji kobiet
we Wspólnocie
; doświadczenia z działań na poziomie wspólnotowym pokazały, że promowanie równości płci w polityce UE i zwalczanie dyskryminacji wymaga w praktyce łączenia instrumentów prawnych, narzędzi finansowych oraz wzajemnych połączeń wzmacniających oba nurty. Zgodnie z zasadą integrowania problematyki płci w różnych dziedzinach życia społecznego kwestia równości
kobiet i mężczyzn
powinna zostać
uwzględniona we
wszystkich
sekcjach
Programu
i działaniach
.
(11)
Włączenie organizacji pozarządowych działających na poziomie regionalnym, państwowym i europejskim jest istotne dla skutecznej realizacji ogólnych celów Programu i dlatego w ramach odpowiednich sieci UE powinny one odgrywać ważną rolę w tworzeniu koncepcji, wdrażaniu i monitorowania Programu.
(12)
Jako że cele proponowanych działań nie mogą zostać w wystarczającym stopniu spełnione
na poziomie Państw Członkowskich
,
ponieważ konieczna jest wymiana informacji na poziomie UE i upowszechnianie dobrych praktyk w ramach Wspólnoty
, a z powodu wielostronnego wymiaru działań i środków wspólnotowych
cele te
mogą zostać lepiej osiągnięte na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności o której również mowa w tym artykule niniejsza decyzja nie wykracza poza zakres niezbędny do osiągnięcia tych celów.
(13)
Niniejsza decyzja ustanawia ramy finansowe dla całego okresu trwania
Programu
, które będą zasadniczym punktem odniesienia dla organu budżetowego w rozumieniu pkt 33 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r. między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i ulepszenia procedury budżetowej Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1.
.
(14)
Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE
z dnia 28 czerwca 1999 r.
ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
,
STANOWIĄ, CO NASTĘPUJE: Artykuł 1 Ustanowienie Programu
Niniejsza decyzja ustanawia program wspólnotowy na rzecz zatrudnienia i polityki społecznej PROGRESS, w celu finansowego wsparcia wdrożenia celów Unii Europejskiej w obszarach zatrudnienia i spraw społecznych i tym samym przyczynienia się
w ramach
Strategii Lizbońskiej
do realizacji celów
Programu polityki społecznej (2006-2010)
Komunikat Komisji w sprawie programu polityki społecznej, COM(2005)0033 .
w tych obszarach. Program będzie realizowany w okresie od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Artykuł 2 Ogólne cele
Programu
Niniejszy
Program
ma realizować następujące cele ogólne:
1)
poprawa wiedzy i rozumienia sytuacji panującej w Państwach Członkowskich (i innych uczestniczących państwach) w drodze analizy, oceny i ścisłego monitorowania polityki,
2)
wspieranie rozwoju narzędzi i metod statystycznych oraz wspólnych wskaźników
, w miarę możliwości z podziałem na płeć i według grup wiekowych
w obszarach objętych
Programem
,
3)
wspieranie i monitorowanie wdrażania przepisów i zadań polityki Wspólnoty w Państwach Członkowskich oraz ocena
ich efektywności i
skutków działania
, zwłaszcza w zakresie tworzenia większej liczby lepszych miejsc pracy,
4)
promocja rozwiązań sieciowych, wzajemnego uczenia się oraz określania i upowszechniania dobrych praktyk
i innowacyjnych podejść także na poziomie regionalnym, państwowym i transnarodowym
,
5)
zwiększanie świadomości grup interesów oraz ogółu obywateli w zakresie polityki
i celów
UE
realizowanych
w ramach każdej z 5 sekcji,
6)
zwiększanie możliwości
promowania, wspierania i dalszego rozwoju strategii i celów politycznych UE
przez najważniejsze sieci UE
oraz promowanie poglądów należących do nich organizacji; takie sieci i organizacje muszą być wyraźnie niezależne i jako takie mieć swobodę działania w szeregu dziedzin związanych z interesami ich członków
.
Zasadę promowania równości płci należy uwzględnić we wszystkich sekcjach i działaniach Programu.
Należy zapewnić odpowiednie upowszechnianie wyników osiągniętych poprzez sekcje i działania Programu wśród wszystkich grup interesów i w społeczeństwie. Ponadto Komisja ustanawia niezbędne powiązania z Parlamentem Europejskim, istotnymi organizacjami pozarządowymi i partnerami społecznymi na poziomie UE i podejmuje z nimi regularną wymianę poglądów.
Artykuł 3 Struktura
Programu
Program dzieli się na następujących 5 sekcji:
1.
Zatrudnienie,
2.
Ochrona socjalna i integracja społeczna,
3.
Warunki pracy,
4.
Walka z dyskryminacją i różnorodność,
5.
Równość płci.
Artykuł 4 SEKCJA 1: Zatrudnienie
Działania w ramach Sekcji
1
wspierają
wdrożenie Europejskiej Strategii na Rzecz Zatrudnienia poprzez:
1)
poprawę zrozumienia sytuacji związanej z zatrudnieniem
i perspektywami w tej dziedzinie
, zwłaszcza poprzez analizy i studia oraz rozwijanie statystyk i
wspólnych
wskaźników,
2)
monitorowanie i ocenę wdrożenia europejskich wytycznych i zaleceń w zakresie zatrudnienia
, a także ich oddziaływania
oraz analizę interakcji między EES (Europejską Strategią Zatrudnienia) i
ogólną polityką ekonomiczną i społeczną
i innymi obszarami politycznymi,
3)
organizowanie wymiany polityk
, dobrych praktyk i innowacyjnych podejść
oraz promowanie wzajemnego uczenia się w kontekście EES,
4)
podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promowanie dyskusji na temat problemów
,
polityki
i wdrażania krajowych planów działania dotyczących
zatrudnienia, także wśród podmiotów lokalnych i regionalnych, partnerów społecznych oraz innych grup interesów,
5)
nadanie szczególnej wagi działaniom pozytywnym, które zachęcają do równego traktowania kobiet i mężczyzn, udzielania im równych szans oraz do zwalczania dyskryminacji w dostępie do pracy, wykształcenia i uzyskiwania awansów zawodowych.
Artykuł 5
SEKCJA 2: Ochrona socjalna i integracja społeczna
Działania w ramach Sekcji
2
wspierają
wdrożenie otwartej metody koordynacji w obszarze ochrony socjalnej i integracji społecznej poprzez:
1)
poprawę zrozumienia kwestii
wykluczenia społecznego oraz
związanych z ubóstwem, polityką ochrony socjalnej i integracji społecznej, zwłaszcza poprzez analizy i studia oraz rozwijanie statystyk i
wspólnych
wskaźników,
2)
monitorowanie i ocenę wdrożenia otwartej metody koordynacji w obszarze ochrony socjalnej i integracji społecznej oraz analizowanie interakcji pomiędzy otwartą metodą koordynacji i innymi obszarami polityki
oraz ich oddziaływaniem na szczeblu krajowym i wspólnotowym
,
3)
organizację wymiany polityk
, najlepszych praktyk
i
innowacyjnych podejść
oraz promocję wzajemnego uczenia się w kontekście ochrony socjalnej i strategii integracji społecznej,
4)
podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promocję debaty na temat najważniejszych problemów i kwestii wynikłych w kontekście procesu koordynacyjnego UE w obszarze ochrony socjalnej i integracji społecznej, także wśród organizacji pozarządowych, podmiotów lokalnych i regionalnych, oraz innych grup interesów,
5)
rozwijanie możliwości
wspierania i rozwoju strategii i
celów
politycznych
UE
w zakresie ochrony socjalnej i integracji społecznej
przez najważniejsze sieci UE.
Artykuł 6
SEKCJA 3: Warunki pracy
Działania w ramach Sekcji 3
,
uwzględniając zasadę promowania równości płci,
wspierają
poprawę środowiska i warunków pracy łącznie z bezpieczeństwem i higieną pracy
oraz potrzebą pogodzenia życia zawodowego z życiem rodzinnym
poprzez:
1)
poprawę zrozumienia sytuacji związanej z warunkami pracy, zwłaszcza poprzez analizy i studia oraz rozwijanie statystyk i wskaźników
jakościowych i ilościowych z podziałem na płeć i przedział wiekowy
, jak również ocenę
efektywności i
wpływu istniejących przepisów, procedur i polityki,
2)
wspieranie wdrożenia prawa pracy UE poprzez
efektywne
monitorowanie,
prowadzenie seminariów specjalistycznych
, rozwój przewodników i systemów sieciowych w ramach wyspecjalizowanych organów;
w tym partnerów społecznych,
3)
inicjowanie akcji zapobiegawczych i
promowanie bezpieczeństwa
i higieny pracy,
4)
podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promocję
dyskusji
- także między partnerami społecznymi -
na temat problemów i polityki dotyczącej
ubezpieczeń społecznych,
warunków
i jakości
pracy,
z uwzględnieniem potrzeby pogodzenia życia zawodowego z życiem rodzinnym,
5)
podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promocję dyskusji na temat ogólnego problemu nielegalnego zatrudnienia, tak aby zagwarantować rozwiązanie kwestii zdrowia, bezpieczeństwa i warunków pracy, z którymi stykają się zarówno imigranci, jak i obywatele UE oraz zachowanie właściwych standartów.
Artykuł 7
SEKCJA 4: Walka z dyskryminacją i różnorodność
Działania w ramach Sekcji 4 wspierają
efektywne wdrażanie zasady niedyskryminacji i
promuje
jej włączenie do
wszystkich dziedzin
polityki UE poprzez:
1)
poprawę zrozumienia sytuacji związanej z dyskryminacją
i jej zwalczaniem,
zwłaszcza poprzez analizy i studia, oraz rozwijanie statystyk i wskaźników, jak również ocenę
efektywności i
wpływu istniejących przepisów, procedur i polityki,
2)
wspieranie wdrożenia przepisów antydyskryminacyjnych UE poprzez
efektywne
monitorowanie,
prowadzenie seminariów specjalistycznych
, rozwój systemów sieciowych wśród wyspecjalizowanych organów zajmujących się niedyskryminacją,
3)
podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promocję debaty na temat najważniejszych problemów i polityki dotyczącej dyskryminacji oraz włączenie walki z dyskryminacją do wszystkich dziedzin w polityce UE
, również wśród organizacji pozarządowych w zakresie walki z dyskryminacją, wśród partnerów regionalnych i lokalnych, partnerów społecznych i innych zainteresowanych stron,
4)
zwiększanie
możliwości
promowania i dalszego rozwoju strategii i
celów
politycznych
UE
w dziedzinie walki z dyskryminacją
przez najważniejsze sieci UE;
takie sieci UE muszą obejmować także mniejsze sieci UE, w tym wyspecjalizowane i właściwe do spraw niepełnosprawności pozarządowe organizacje inwalidzkie; takie sieci i organizacje muszą być wyraźnie niezależne i jako takie mieć swobodę działania w szeregu dziedzin związanych z interesami ich członków.
Artykuł 8
SEKCJA 5: Równość płci
Sekcja 5 wspiera efektywne wdrażanie zasady równości płci oraz
promowania równości płci
we
wszystkich dziedzinach
polityki UE poprzez:
1)
poprawę zrozumienia sytuacji związanej z kwestiami płci i włączanie tematyki związanej z płcią do wszystkich dziedzin życia społecznego, zwłaszcza poprzez analizy i studia oraz rozwijanie statystyk i wskaźników, jak również ocenę wpływu istniejących przepisów, praktyk i polityki,
2)
wspieranie wdrożenia przepisów UE dotyczących równości płci poprzez
efektywne
monitorowanie,
prowadzenie seminariów specjalistycznych
, rozwój systemów sieciowych wśród wyspecjalizowanych organów zajmujących się równością,
3)
podnoszenie świadomości, upowszechnianie informacji i promocję
dyskusji
na temat najważniejszych problemów i kwestii politycznych związanych z równością płci,
w szczególności potrzebą pogodzenia życia zawodowego z życiem rodzinnym
oraz włączenie tematyki związanej z płcią do wszystkich dziedzin życia społecznego
w ujęciu horyzontalnym
,
4)
rozwijanie możliwości
wsparcia i rozwoju strategii i
celów
politycznych
UE
w zakresie wspierania równości płci
przez najważniejsze sieci UE.
Artykuł 9
Rodzaje działań
1.
Program finansuje następujące rodzaje działań
, które mogą być realizowane także w ramach współpracy transgranicznej
:
a)
Działania analityczne
-
Gromadzenie, rozwój i upowszechnianie danych i statystyk,
-
Rozwój i upowszechnianie wspólnych metodologii i wskaźników/wartości porównawczych,
-
Wykonywanie studiów, analiz i sondaży oraz upowszechnianie ich wyników,
-
Wykonywanie ocen i analiz wpływu oraz upowszechnianie ich wyników,
-
Opracowanie i publikowanie przewodników i sprawozdań,
-
Publikowanie i rozpowszechnianie materiałów informacyjnych i szkoleniowych przy użyciu Internetu lub innych mediów;
b)
Działania związane z wzajemnym uczeniem się, świadomością i upowszechnianiem
-
Organizowanie wymiany strategii, najlepszych praktyk i innowacyjnych podejść oraz promowanie wzajemnego uczenia się na poziomie regionalnym, państwowym, transnarodowym i UE,
-
Określenie najlepszych praktyk i organizowanie przeglądów prowadzonych przez niezależnych specjalistów za pomocą spotkań/warsztatów/seminariów na poziomie UE,
transnarodowym
lub państwowym,
-
Organizowanie konferencji/seminariów prezydialnych,
-
Organizowanie konferencji/seminariów w ramach wspierania rozwoju i wdrażania przepisów i celów politycznych Wspólnoty,
-
Organizowanie corocznego forum wszystkich zainteresowanych podmiotów w celu oceny realizacji programu polityki społecznej oraz wdrażania poszczególnych sekcji Programu, włącznie z przedstawieniem wyników i dialogu na temat przyszłych priorytetów,
-
Organizowanie kampanii i wydarzeń medialnych,
-
Opracowanie i publikowanie materiałów oraz upowszechnianie informacji i wyników
Programu
,
-
Wymiana pomiędzy organami szczebla lokalnego Unii Europejskiej w celu promowania bezpośredniej wymiany informacji i wiedzy na temat specyficznych uwarunkowań krajowych;
c)
Wspieranie głównych podmiotów
-
Wsparcie z tytułu kosztów bieżących sieci UE,
-
Organizowanie grup roboczych urzędników państwowych, monitorujących wdrażania przepisów UE,
-
Finansowanie seminariów szkoleniowych kierowanych do
specjalistów
, najważniejszych urzędników i innych istotnych podmiotów
, w tym również przedstawicieli organizacji pozarządowych i partnerów społecznych,
-
Tworzenie systemów sieciowych wśród wyspecjalizowanych organów na poziomie UE,
-
Finansowanie sieci eksperckich,
-
Finansowanie obserwatoriów na poziomie UE,
-
Wymiana personelu pomiędzy administracjami państwowymi,
-
Współpraca z instytucjami międzynarodowymi,
-
Współpraca między instytucjami i partnerami krajowymi na szczeblu lokalnym.
2.
Rodzaje działań przewidzianych w ust. 1 lit. b) powinny mieć silny wymiar UE, właściwą skalę, aby zapewnić istotną dla UE wartość dodaną oraz powinny być prowadzone przez
regionalne lub lokalne
organy państwowe (subpaństwowe), wyspecjalizowane organy przewidziane w przepisach wspólnotowych lub podmioty uważane za
jedne z najważniejszych
na swoim obszarze.
3.
Rodzaje działań powinny przyczyniać się w dziedzinach wymienionych w art. 3 do osiągania celów programu polityki społecznej w ramach Strategii Lizbońskiej.
4.
Z budżetu Programu nie będą finansowane działania obejmujące przygotowanie i przeprowadzenie Lat Europejskich.
Artykuł 10
Dostęp do
Programu
1.
Dostęp do
Programu
jest otwarty dla wszystkich organów publicznych i prywatnych, podmiotów i instytucji, w szczególności jeśli są to:
-
Państwa Członkowskie,
-
służby i biura pośrednictwa
zatrudnienia,
-
organy władz lokalnych i regionalnych,
-
wyspecjalizowane organy przewidziane w przepisach
wspólnotowych
,
-
partnerzy społeczni,
-
organizacje pozarządowe zorganizowane na poziomie
regionalnym, państwowym lub
UE,
-
wyższe uczelnie i instytuty badawcze,
-
specjaliści ds. ewaluacji,
-
państwowe urzędy statystyczne,
-
media.
2.
Bezpośredni dostęp do
Programu
może uzyskać także Komisja w zakresie przewidzianym w art. 9 ust. 1 lit. a) i b).
3.
Należy zapewnić pełny dostęp do działań i wyników Programu osobom niepełnosprawnym. Należy uwzględnić szczególne potrzeby tych osób, włącznie z refundowaniem dodatkowych kosztów, o ile takie powstaną, poniesionych przez osoby niepełnosprawne w związku z realizacją potrzeby dostępu.
Artykuł 11
Metoda ubiegania się o wsparcie
Rodzaje działań określone w art. 9 mogą być finansowane poprzez:
-
umowę o świadczenie usług po przetargu. W wypadku współpracy z państwowymi urzędami statystycznymi zastosowanie mają procedury Eurostat
lub
-
częściową dotację po wezwaniu do składania propozycji. W tym wypadku kwota współfinansowania UE nie może zasadniczo przekroczyć
90
% całkowitych wydatków poniesionych przez odbiorcę. Wszelkie dotacje przekraczające ten poziom mogą zostać przyznane wyłącznie w wyjątkowych wypadkach i po dokładnym zbadaniu sprawy.
Ponadto,
rodzaje działań przewidziane w art. 9 ust. 1 lit. b) mogą
otrzymać pomoc finansową na wniosek
, np. skierowane przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 12
Przepisy dotyczące wdrożenia
Wszelkie
środki niezbędne do wdrożenia niniejszej decyzji związane
w szczególności
z poniższymi zagadnieniami
są przyjmowane
zgodnie z procedurą
doradczą
, o której mowa w art. 13 ust. 2:
a)
a
) ogólne wytyczne dotyczące wdrożenia
Programu
,
b)
roczny
program pracy w zakresie wdrożenia programu
, podzielony na poszczególne sekcje
,
c)
wsparcie finansowe zapewniane przez Wspólnotę,
d)
budżet
roczny,
e)
procedury wyboru działań do wsparcia przez Wspólnotę i dostarczony przez Komisję projekt listy działań, które mają otrzymać takie wsparcie,
f)
kryteria oceny Programu, do których należą również kryteria oparte na stosunku kosztów do korzyści i regulacji dotyczącej upowszechniania i przekazywania wyników.
Artykuł 13
Komitet
1.
Komisję wspiera Komitet
, który odpowiednio do pięciu sekcji Programu podzielony jest na pięć podkomitetów
.
2.
W przypadku odniesień do niniejszego ustępu stosuje się art.
3
i 7 decyzji 1999/468/WE
zgodnie z postanowieniami art. 8 tejże decyzji.
3.
Komitet
przyjmuje własny regulamin wewnętrzny.
Artykuł 14
Współpraca z innymi komitetami
1.
Komisja ustanawia niezbędne powiązania z Komitetem ds. Ochrony Socjalnej i Komitetem Zatrudnienia, w celu zapewnienia, że są one regularnie i odpowiednio informowane o wdrożeniu działań wdrożeniowych, o których mowa w niniejszej decyzji.
2.
Komisja informuje także pozostałe właściwe komitety o działaniach podejmowanych w ramach pięciu sekcji Programu.
3
.
W odpowiednich przypadkach Komisja ustanawia regularną i strukturalną współpracę pomiędzy Komitetem
o którym mowa w art. 13
a komitetami monitorującymi ustanowionymi w celu realizacji innych polityk, instrumentów i działań.
Artykuł 15
Spójność i komplementarność
1.
Komisja, we współpracy z Państwami Członkowskimi, zapewnia ogólną spójność z polityką Unii i Wspólnoty, ich instrumentami i działaniami, w szczególności poprzez ustanowienie właściwych mechanizmów koordynacji działań
Programu
z istotnymi działaniami związanymi z obszarami badań, wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, kultury, oświaty, szkoleń i polityki związanej z młodzieżą oraz zagadnieniami związanymi z rozszerzeniem i stosunkami zewnętrznymi Wspólnoty
, a także z polityką regionalną i ogólną polityką gospodarczą
. Szczególną uwagę należy zwrócić na możliwe efekty synergii pomiędzy niniejszym
Programem
a programami w obszarze oświaty i szkoleń.
2.
Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają spójność i komplementarność między działaniami podejmowanymi w ramach
Programu
a innymi właściwymi działaniami Unii i Wspólnoty, zwłaszcza prowadzonymi w ramach funduszy strukturalnych, a w szczególności Europejskiego Funduszu Socjalnego
, a także podejmują starania w celu uniknięcia powielania zakresu nałożonych obowiązków
.
3.
Komisja zapewnia spójność i komplementarność działań w ramach Programu z jej innymi działaniami oraz działaniami innych właściwych agencji europejskich, a w szczególności z działaniami Europejskiej Fundacji na rzecz Poprawy Warunków Życia i Pracy, Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa i Higieny Pracy, Europejskiego Centrum Rozwoju Szkolenia Zawodowego, Europejskiego Centrum Monitorowania Rasizmu i Ksenofobii oraz przyszłego Europejskiego Instytutu ds. Równości Płci, a także podejmuje starania w celu uniknięcia powielania zakresu nałożonych obowiązków.
4
.
Komisja zapewnia, że żadne inne instrumenty finansowe Wspólnoty nie zostaną obciążone wydatkami objętymi
Programem
i poniesionymi w ramach programu.
5.
Komisja regularnie informuje komitet, o którym mowa w art. 13, o innych działaniach wspólnotowych przyczyniających się
w ramach
Strategii Lizbońskiej
do realizacji celów
programu polityki społecznej
.
6.
Państwa Członkowskie dokładają wszelkich starań w celu zapewnienia spójności i komplementarności działań realizowanych w ramach
Programu
z działaniami prowadzonymi na poziomie państwowym, regionalnym i lokalnym.
Artykuł 16
Udział państw trzecich
Program otwarty jest dla udziału:
-
państw EFTA/EOG zgodnie z warunkami ustanowionymi w Porozumieniu EOG,
-
krajów kandydujących stowarzyszonych z UE, jak również państw z obszaru zachodnich Bałkanów, włączonych w proces stabilizacji i stowarzyszenia.
Artykuł 17
Finansowanie
1.
Indykatywne
ramy finansowe dla wdrażania
tego Programu wspólnotowego
wynoszą
854,2
mln EUR
na okres 7 lat począwszy od 1 stycznia 2007 r.
2.
Podział finansowania pomiędzy poszczególne sekcje jest zgodny z następującymi dolnymi limitami:
Sekcja 1
Zatrudnienie
21 %
Sekcja 2
Ochrona socjalna i integracja społeczna
30 %
Sekcja 3
Warunki pracy
8 %
Sekcja 4
Walka z dyskryminacją i różnorodność
23 %
Sekcja 5
Równość płci
12 %
3.
Maksymalnie 2 % całości dostępnych środków ma być przydzielone na cele wdrożenia
Programu
i ma pokrywać np. wydatki związane z funkcjonowaniem komitetu przewidzianego w art. 13 lub oceny wykonywane zgodnie z art. 19.
4.
Roczne przydziały środków
oraz podział środków na poszczególne sekcje Programu
są autoryzowane przez organ budżetowy w ramach limitów perspektyw finansowych.
Podział rocznych przydziałów środków na poszczególne sekcje wymaga odpowiedniego ujęcia w projekcie budżetu.
5.
Komisja może korzystać z pomocy technicznej oraz/lub administracyjnej, z obopólną korzyścią dla Komisji i beneficjentów i dla wsparcia wydatków.
Artykuł 18
Ochrona interesów finansowych Wspólnoty
1.
Komisja zapewnia, że podczas wdrażania działań finansowanych na mocy niniejszej decyzji, finansowe interesy Wspólnoty będą chronione w drodze zastosowania odpowiednich środków zapobiegających oszustwom, korupcji i innym nielegalnym działaniom, efektywnych kontroli i odzyskiwania kwot nienależnie wypłaconych oraz, w razie wykrycia nieprawidłowości, przez efektywne, proporcjonalne i odstraszające kary, zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 Dz.U. L 312 z 23.12.1995, str. 1.
i (Euratom, WE), nr 2185/96 Dz.U. L 292 z 15.11.1996, str. 2.
oraz rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady Dz.U. L 136 z 31.5.1999, str. 1.
.
2.
Dla działań wspólnotowych finansowanych na mocy niniejszej decyzji, nieprawidłowość, o której mowa w art. 1, ust. 2 rozporządzenia (WE, Euratom) nr 2988/95, oznacza każde naruszenie postanowień przepisów wspólnotowych i każde naruszenie zobowiązań umownych wynikające z działania lub zaniechania działania ze strony podmiotu gospodarczego, które ma lub mogło mieć niekorzystny wpływ na ogólny budżet Wspólnoty lub budżety przez nią zarządzane, poprzez powstanie nieusprawiedliwionej pozycji w wydatkach.
3.
Umowy i porozumienia, jak również porozumienia z uczestniczącymi państwami trzecimi wynikające z niniejszej decyzji w szczególności umożliwiają nadzór i kontrolę finansową ze strony Komisji (lub jej autoryzowanych przedstawicieli) i audyty Trybunału Obrachunkowego, w razie potrzeby przeprowadzane na miejscu.
Artykuł 19
Monitorowanie i ocena
1.
W celu zapewnienia regularnego monitorowania
Programu
i umożliwienia niezbędnych zmian w jego orientacji Komisja opracowuje doroczne sprawozdania z działalności i przekazuje je do
Komitetu
, o którym mowa w art. 13
, oraz do Parlamentu Europejskiego
.
2.
Program poddawany jest ocenie w połowie okresu na poziomie poszczególnych sekcji z podsumowaniem
Programu
, w celu oszacowania osiągniętego postępu w zakresie wpływu wywartego przez cele
Programu
i wartości dodanej dla UE. Ta ocena może być uzupełniana ocenami ciągłymi prowadzonymi przez Komisję przy pomocy zewnętrznych ekspertów. Wyniki po udostępnieniu są zamieszczane w sprawozdaniach z działalności, o których mowa w ust. 1
, i przesyłane do Parlamentu Europejskiego
.
3.
Komisja przedstawia
Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów:
a)
najpóźniej do 31 grudnia 2010 r. sprawozdanie wstępne w sprawie oceny osiągniętych wyników oraz aspektów jakościowych i ilościowych realizacji Programu,
b)
w ramach projektów następnej perspektywy finansowej najpóźniej do 31 grudnia 2011 r. komunikat dotyczący kontynuacji Programu oraz
c)
najpóźniej do 31 grudnia 2015 r. sprawozdanie z oceny ex-post przy wsparciu zewnętrznych specjalistów w celu określenia wpływu celów Programu oraz jego dodatkowej przydatności na poziomie UE.
4.
Komisja zapewnia, że w ramach procedury monitoringu i oceny dokonywana jest ocena zakresu, obejmująca środki podjęte w celu zagwarantowania dostępu osób niepełnosprawnych do działań i wyników Programu.
Artykuł 20
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
