P6_TA(2004)0023
Gruzja
B6-0073 , 0074 , 0079 , 0080 i 0082/2004
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Gruzji
Parlament Europejski
, –
uwzględniając Umowę o Partnerstwie i Współpracy pomiędzy Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi z jednej strony, a Gruzją z drugiej strony Dz.U. L 205 z 4.8.1999, str. 1.
, która weszła w życie w 1999 roku,
–
uwzględniając swoje wcześniejsze sprawozdania i rezolucje w sprawie stosunków z krajami tego regionu, mianowicie swoje zalecenia z dnia 26 lutego 2004 r. dla Rady w sprawie polityki UE względem Południowego Kaukazu P5_TA(2004)0122.
,
–
uwzględniając powstającą Szerszą Europę - Politykę sąsiedztwa Unii Europejskiej, która obejmuje ten region, oraz wytyczony cel długoterminowy państw tego regionu, którym jest pełny udział w europejskiej integracji i współpracy,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 swojego Regulaminu,
A.
witając z zadowoleniem przeprowadzane reformy polityczne i ekonomiczne i posunięcia zmierzające do zbudowania trwałych i wydajnych instytucji demokratycznych, jak również podejmowane przez rząd wysiłki na rzecz rozwiązania problemu korupcji na szeroką skalę, co przyczynia się do stworzenia pokojowej i zamożnej Gruzji, która może przyczynić się do stabilności w tym regionie i całej Europie,
B.
ubolewając nad niedawnymi wybuchami przemocy w regionie Południowej Osetii i eskalacji przemocy, która pozostawiła po sobie ofiary śmiertelne, rannych i poważne zniszczenia materialne,
C.
mając na uwadze, że brak postępu w rozwiązywaniu konfliktów w regionach Abchazji i Południowej Osetii jest przeszkodą w rozwoju Gruzji,
D.
mając na uwadze, że Unia Europejska - we współpracy z Organizacją Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i innymi podmiotami - powinna zwiększyć poparcie dla obecnych wysiłków zmierzających do rozwiązania konfliktów w Gruzji i rejonie Południowego Kaukazu,
E.
mając na uwadze, że "wybory prezydenckie", które odbyły się w Abchazji w dniu 3 października 2004 r., muszą - wobec braku porozumienia w sprawie ostatecznego statusu Abchazji - zostać uznane za nielegalne i nie do przyjęcia, przy czym odnotować należy, że elektorat obejmował 115 000 osób, podczas gdy ponad 300 000 Gruzinów zostało wcześniej pozbawionych prawa wyborczego poprzez wypędzenie ich z domostw w tym regionie,
F.
ubolewając nad niedawnym oświadczeniem władz Rosji o zastosowaniu uderzeń prewencyjnych w Południowym Kaukazie jako części rosyjskiej doktryny bezpieczeństwa i podkreślając niezbędną rolę, którą Rosja powinna pełnić przy rozwiązywaniu istniejących konfliktów,
1.
wyraża pełne poparcie dla suwerenności i integralności terytorialnej Gruzji i zwraca uwagę na konieczność rozwiązania w drodze negocjacji, budowy zaufania i przy zastosowaniu wyłącznie pokojowych środków konfliktów w Abchazji i Południowej Osetii, respektując prawo ludów Gruzji do wytyczania własnych celów kulturowych, społecznych, ekonomicznych i politycznych;
2.
zwraca się do rządu Gruzji o określenie swojego zaangażowania na rzecz autonomii Abchazji i Południowej Osetii, które wydaje się być warunkiem wstępnym pokojowego rozwiązania konfliktów i zjednoczenia narodowego opartego na porozumieniu;
3.
podkreśla, że pełna demilitaryzacja strefy konfliktu w Południowej Osetii (z wyłączeniem Wspólnych Sił Pokojowych OBWE) jest warunkiem wstępnym trwałego rozwiązania konfliktu w tym regionie; prosi Radę o udzielenie poparcia dla dalszego podwyższenia skuteczności misji OBWE w tym regionie;
4.
odrzuca "wybory prezydenckie" w Abchazji jako nielegalne i wzywa Komisję i Radę do wsparcia intensyfikacji procesu negocjacyjnego pod auspicjami ONZ w konflikcie gruzińsko-abchaskim;
5.
wita z zadowoleniem rozpoczęcie misji "Rządy prawa" EPBiO w Gruzji; wierzy, że ta misja stanowi krok naprzód w stosunkach pomiędzy UE i Gruzją i krok naprzód Gruzji na drodze do ustanowienia głębszych i bardziej owocnych stosunków z UE i przejęcia celów Europejskiej Polityki Sąsiedztwa;
6.
wzywa Unię Europejską i urzędującego Przewodniczącego do zaopatrzenia specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej na Południowym Kaukazie we wszystkie środki potrzebne do skutecznego i widocznego działania oraz podjęcia dalszych zdecydowanych kroków, wliczając w to wolę mediacji w konfliktach, dla osiągnięcia politycznych celów UE w tym regionie;
7.
wzywa Radę i Komisję do pełnego włączenia Federacji Rosyjskiej w proces budowy stabilizacji na drodze negocjacji politycznych i wzywa Rząd Federacji Rosyjskiej do powstrzymania się od wszelkich kroków, które mogłyby mu zagrozić; wzywa Radę i Komisję do poruszenia sprawy integralności terytorialnej Gruzji podczas dialogu z Rosją w ramach Umowy o Partnerstwie i Współpracy;
8.
wzywa Federację Rosyjską do respektowania zobowiązania wycofania rosyjskich sił zbrojnych z Gruzji podjętego na konferencji OBWE w Stambule w roku 1999 i popiera zobowiązanie Gruzji złożone przez prezydenta Sakaszwili Organizacji Narodów Zjednoczonych, że obce wojska nie zajmą terenu opuszczanego przez wojska rosyjskie;
9.
wzywa UE do przejęcia aktywnej roli w opracowaniu szeregu inicjatyw zmierzających do przełamania impasu w tym regionie;
10.
wita, w tym kontekście, porozumienie, do którego dojdzie podczas przyszłego spotkania premiera Gruzji, Zuraba Żwanii, z przywódcą separatystów w Południowej Osetii, Eduardem Kokojtim; wzywa Radę do uważnego śledzenia rozwoju kwestii i do dołożenia starań w celu ułatwienia dialogu i zapobieżenia eskalacji napiętej sytuacji;
11.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Rady i Komisji, urzędującej Prezydencji, Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie, Sekretarza Generalnego NATO, Prezydenta i Parlamentu Gruzji oraz de facto władz regionów Południowej Osetii i Abchazji.
