10.2.2011 B7-0125/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie Egiptu
Fiorello Provera
,
Niki Tzavela
,
Juozas Imbrasas
,
Rolandas Paksas
,
Nikolaos Salavrakos
,
Mario Borghezio
,
Jaroslav Paška
w imieniu grupy politycznej EFD
PE459.657v01-00 B7‑0125/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Egiptu
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie partnerstwa euro-śródziemnomorskiego,
− uwzględniając swoje rezolucje w sprawie sytuacji wspólnot chrześcijan,
− uwzględniając deklarację z Barcelony z listopada 1995 r.,
− uwzględniając niedawne oświadczenia Rady Europejskiej i wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej w sprawie sytuacji w Egipcie,
− uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania z 1984 r.,
− uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka,
− uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych ONZ ratyfikowany przez Egipt w 1982 r.,
− uwzględniając międzynarodową Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet,
− uwzględniając art. 110 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że po odsunięciu od władzy prezydenta Tunezji Zine El Abidine Ben Aliego w dniu 14 stycznia tysiące Egipcjan wyszło w dniu 25 stycznia na ulice w proteście przeciwko reżimowi Hosniego Mubaraka i rządom Partii Narodowo-Demokratycznej,
B. mając na uwadze, że co najmniej 300 osób poniosło śmierć, a wiele innych odniosło obrażenia w wyniku starć ulicznych spowodowanych konfrontacją między policją a demonstrantami popierającymi Mubaraka i występującymi przeciwko niemu,
C. mając na uwadze, że armia Egiptu nadal strzeże budynków rządowych, ambasad i innych instytucji w stołecznym Kairze oraz mając na uwadze, że od 25 stycznia tysiące demonstrantów gromadzą się na placu Tahrir w centrum Kairu,
D. mając na uwadze, że prezydent Mubarak zgodził się ustąpić ze stanowiska we wrześniu 2011 r., a jego syn Gamal nie będzie kandydował na urząd prezydenta w przyszłych wyborach,
E. mając na uwadze, że nowo mianowany wiceprezydent Egiptu Omar Suleiman zabiegał o nawiązanie dialogu z kilkoma grupami opozycyjnymi, w tym z Bractwem Muzułmańskim, które uznawane jest za organizację fundamentalistyczną,
F. mając na uwadze, że w dniu 5 lutego nieznani zamachowcy wysadzili w powietrze gazociąg dostarczający gaz do Jordanii i Izraela, przebiegający przez okręg Al-Arisz w północnej części egipskiego półwyspu Synaj,
G. mając na uwadze, że w ubiegłym roku liczba imigrantów przybywających do Turcji wzrosła z 500 000 do 2 500 000 osób w wyniku bezwizowego wjazdu do Turcji z Libanu, Egiptu i Jordanii,
H. mając na uwadze, że z powodu niedawnych niepokojów w świecie arabskim, szczególnie w Egipcie i Tunezji, liczba imigrantów napływających do Turcji wzrośnie, mając na uwadze, że imigranci ci prawdopodobnie będą usiłowali opuścić Turcję i wjechać nielegalnie do Unii Europejskiej przez granice Grecji,
1. wyraża poważne zaniepokojenie pogarszającą się sytuacją w Egipcie i potępia w najmocniejszych słowach przemoc i tych wszystkich, którzy okazują wrogość i zachęcają do niej;
2. pozostaje szczególnie zaniepokojony perspektywą radykalizacji sceny politycznej w Egipcie i jej wpływem na warunki życia kobiet i chrześcijan oraz innych najsłabszych mniejszości;
3. wzywa władze Egiptu do zaspokojenia aspiracji narodu egipskiego na drodze reform politycznych; zwraca się do wszystkich zaangażowanych stron o okazanie umiaru, unikanie dalszych aktów przemocy i rozpoczęcie procesu spokojnego tworzenia rządu opierającego się na szerokiej podstawie;
4. popiera pogląd wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, że demokracja oznacza więcej niż po prostu możliwość głosowania i przeprowadzania wyborów, że historia europejska odzwierciedla potrzebę budowania demokracji wypełnionej treścią, a nie tylko fasady, a warunkami wstępnymi tego są przestrzeganie praworządności, wolność słowa, niezawisłe sądownictwo i bezstronna administracja;
5. uważa, że proces przemian powinien zostać przeprowadzony bez zwłoki i zgodnie z obowiązkami Egiptu wynikającymi z prawa międzynarodowego oraz międzynarodowymi zobowiązaniami Egiptu, tzn. porozumieniem pokojowym z Państwem Izrael; podkreśla, że stosunki UE z Egiptem muszą opierać się obecnie i w przyszłości na układzie o stowarzyszeniu; wskazuje, że każde naruszenie przez Egipt jego zobowiązań międzynarodowych będzie miało wpływ na jego stosunki z Unią Europejską;
6. podkreśla prawo wszystkich obywateli do swobodnych i pokojowych demonstracji, pod ochroną organów egzekwowania prawa, i potępia wszelkie próby ograniczania swobodnego przepływu informacji, w tym ataki na dziennikarzy i działaczy praw człowieka oraz zastraszanie ich; podkreśla, że na aspiracje demokratyczne obywateli należy odpowiadać za pomocą dialogu i reform politycznych z pełnym poszanowaniem praw człowieka i podstawowych wolności oraz na drodze wolnych i uczciwych wyborów; wzywa w tym celu wszystkie strony do podjęcia merytorycznego dialogu;
7. podziela pogląd Rady Europejskiej, że Unia Europejska powinna udzielić pełnego wsparcia procesom przemian w kierunku demokratycznych rządów, pluralizmu, poprawy szans osiągnięcia dobrobytu gospodarczego i integracji społecznej;
8. uważa, że zwiększenie stabilności regionalnej w basenie Morza Śródziemnego jest podstawowym czynnikiem zapobiegającym napływowi migrantów do Europy oraz zwraca się do wysokiej przedstawiciel o opracowanie pakietu środków mających na celu udzielenie przez Unię Europejską wsparcia procesom reform i przemian (wzmocnienie instytucji demokratycznych, wspieranie demokratycznych rządów i sprawiedliwości społecznej oraz pomoc w przygotowaniu i przeprowadzeniu wolnych i uczciwych wyborów), a także włączenie europejskiej polityki sąsiedztwa i Unii dla Śródziemnomorza w realizację tych celów;
9. wzywa Turcję, aby przestała domagać się prawa do bezwizowego wjazdu na terytorium UE w ramach negocjacji w sprawie stowarzyszenia; nalega na utrzymanie obowiązku wizowego wobec obywateli Turcji;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji rządowi i parlamentowi Egiptu, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz śródziemnomorskich krajów trzecich, które są członkami Unii dla Śródziemnomorza, przewodniczącemu Euro-śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego, a także Radzie i Komisji.
