Odpowiedź udzielona przez komisarz Neelie Kroes w imieniu Komisji
(20 kwietnia 2011 r.)
Internet przedmiotów umożliwi pojawienie się wielu bardzo obiecujących rozwiązań i praktycznych zastosowań na małą i dużą skalę – by wspomnieć choćby o „inteligentnych miastach”, inteligentnych systemach transportu, e-zdrowiu czy inteligentnych systemach produkcji. Powstawanie wciąż nowych aplikacji i usług będzie możliwe wszędzie, bez względu na jakiekolwiek granice państwowe i bariery geograficzne. Nie ulega wątpliwości, że Komisja dostrzega nie bez troski ryzyko, że potencjał Internetu przedmiotów w ożywianiu gospodarki i poprawie jakości życia Europejczyków mógłby być nierównomiernie wykorzystany w skali całej UE.
Można dostrzec zróżnicowanie tempa postępu w Europie, skoro tylko niektóre z większych państw członkowskich zdołały już na dobre osadzić Internet przedmiotów (lub podobne koncepcje) w krajowych strategiach w dziedzinie technik informatycznych. Państwa członkowskie, które pełnią obowiązki kraju przewodniczącego pracom Rady UE w roku 2011, zorganizują specjalne imprezy poświęcone Internetowi przedmiotów: w Budapeszcie 16 maja, i w Poznaniu 27 października br. Wydarzenia te posłużą również jako forum, na którym będzie można zająć się potrzebą otwarcia jednolitego rynku Internetu przedmiotów w Europie.
Już w swoim komunikacie pod hasłem „Internet przedmiotów – plan działań dla Europy” z 17 czerwca 2009 r. COM(2009) 278 wersja ostateczna. Komisja wymienia dwa specjalne działania w tej materii, pod nazwami Pomiar wprowadzenia i Ocena rozwoju. Komisja zamierza w konsekwencji rozpocząć w najbliższych miesiącach szczegółowe badania ukierunkowane na szczegółowe rezultaty pozyskanie informacji dotyczących wymienionych elementów tej strategii. Co więcej, istotne zagadnienia takie jak zaufanie, bezpieczeństwo i ochrona prywatności użytkowników, jak również zarządzanie Internetem przedmiotów zostały wprost podjęte przez utworzoną niedawno unijną grupę ekspercką ws. Internetu przedmiotów.
W czasie, gdy UE opracowuje zarysy swojej przyszłej polityki w kontekście ósmego programu ramowego (8PR), jak również kolejnego programu ramowego na rzecz konkurencyjności i innowacji, należałoby istotnie uwzględnić ryzyko wystąpienia nowej przepaści cyfrowej w sferze badań i rozwoju oraz innowacji w sferze Internetu przedmiotów. Komisja prowadzi ponadto ocenę możliwości wprowadzenia kwestii Internetu przedmiotów jako odrębnego tematu do porządku dziennego na arenie międzynarodowej. Potężna pula ewentualnych zysków, jakie drzemią w badaniach naukowych i rozwoju Internetu przedmiotów, okazałaby się jeszcze bardziej atrakcyjna, gdyby usytuować ją w perspektywie współpracy międzynarodowej, pobudzając tym samym do szybszego rozpowszechnienia we wszystkich krajach UE.
