8.12.2010 B7-0698/2010/rev PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczeń Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie przyszłości wspólnej strategii Afryka-UE po trzecim szczycie Afryka-UE
Charles Goerens
,
Marielle De Sarnez
,
Louis Michel
,
Ivo Vajgl
,
Fiona Hall
w imieniu grupy ALDE
PE450.528v01-00 B7‑0698/2010/rev Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie przyszłości wspólnej strategii Afryka-UE po trzecim szczycie Afryka-UE
Parlament Europejski,
– uwzględniając wspólną deklarację Afryka-UE ogłoszoną w Trypolisie w dniu 30 listopada 2010 r.,
– uwzględniając preferencje handlowe dla Afryki wynikające z instrumentu AGOA (African Growth and Opportunity Act) oraz chińsko-afrykańskiego partnerstwa handlowego,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że deklaracja z Trypolisu wyraża wolę poszczególnych przywódców dotyczącą umocnienia wspólnej strategii ustanowionej trzy lata temu między oboma kontynentami w celu stawienia razem czoła wspólnym wyzwaniom i wspierania wzrostu z korzyścią dla wszystkich mieszkańców zarówno Afryki, jak i Europy,
B. mając na uwadze, że przywódcy UE i Afryki umieścili tę deklarację polityczną w trzyletnim planie działania (lata 2010-2013) z myślą o nadaniu odpowiedniej wagi określonym priorytetom, takim jak pokój i bezpieczeństwo, demokracja i prawa człowieka, handel i infrastruktura, energetyka, imigracja oraz zatrudnienie,
C. mając na uwadze, że likwidacja ubóstwa pozostaje jednym z najważniejszych elementów wspólnej deklaracji Afryka-UE, w której poruszane są kwestie strukturalnych przyczyn ubóstwa w świetle ostatnich kryzysów, takich jak zmiana klimatu, rosnące ceny żywności i ropy oraz kryzys finansowy,
D. mając na uwadze, że zarówno sektor prywatny, jak i społeczeństwo obywatelskie, zwłaszcza w Afryce, mogłyby wnosić znacznie bardziej efektywny wkład w realizację wspomnianej strategii, niż to miało miejsce do tej pory,
E. mając na uwadze, że choć bezpieczeństwo żywności jest podstawą wszelkiego rozwoju, ponad jedna czwarta Afrykanów jest niedożywiona,
F. mając na uwadze, że tworzenie zdolności produkcyjnych, budowanie potencjału w zakresie podaży, tworzenie wartości dodanej oraz dywersyfikacja wywozu, jak również budowa infrastruktury łączącej kraje ościenne przy jednoczesnych ułatwieniach w handlu przyniosą Afryce konkurencyjność na szczeblu regionalnym i międzynarodowym,
G. mając na uwadze, że wspieranie handlu i zachęcanie do działalności gospodarczej otwiera trwałą drogę wyjścia z błędnego koła ubóstwa,
H. mając na uwadze, że korupcja i złe zarządzanie poważnie naruszają wszelkie zyski zrealizowane w zakresie rozwoju,
I. mając na uwadze, że nielegalny odpływ kapitału i uchylanie się od opodatkowania kosztują co roku narody afrykańskie miliardy dolarów w postaci utraconych przychodów,
J. mając na uwadze, że udział Afryki w handlu światowym spadł do 3% z poziomu około 6% osiąganego 25 lat temu,
K. mając na uwadze, że prawdziwym problemem pozostaje brak inwestycji zagranicznych w Afryce,
L. mając na uwadze, że udział handlu wewnątrz Afryki w łącznym obrocie handlowym w Afryce jest najniższy w porównaniu do sytuacji w innych regionach,
M. mając na uwadze, że w handlu nadal istnieją różnice dotyczące umów o partnerstwach gospodarczych i należy uczynić wszystko, co można, aby zawrzeć te umowy, uwzględniając niski poziom zdolności produkcyjnych krajów afrykańskich – a wyniki w zakresie rozwoju powinny znaleźć się również wśród najważniejszych przyszłych efektów rundy z Ad-Dauhy,
N. mając na uwadze, że w deklaracji z Trypolisu potwierdzono zobowiązanie UE do zwiększenia wydatków na pomoc, pozwalającego osiągnąć do 2015 r. zbiorowy cel wynoszący 0,7% dochodu narodowego brutto,
O. mając na uwadze, że na początku szczytu Afryka-UE libijski przywódca Muammar Kadafi wezwał UE do udzielania krajom afrykańskim większego wsparcia, aby rozwiązać problem nielegalnej imigracji do Europy,
P. mając na uwadze, że UE pozostaje wiodącym dostawcą oficjalnej pomocy na rzecz rozwoju na świecie oraz największym darczyńcą Afryki,
1. z zadowoleniem przyjmuje skuteczne rozpoczęcie realizacji tej ambitnej strategii obejmującej dwa kontynenty w ciągu ostatnich trzech lat i wzywa do szybkiego wdrożenia deklaracji z Trypolisu, gdyż pora już, aby strategia ta przyniosła konkretne wyniki i rzeczywistą wartość dodaną;
2. z zadowoleniem przyjmuje przewodnictwo Unii Afrykańskiej oraz jej inicjatywy na rzecz ściślejszej integracji i bardziej zrównoważonego rozwoju kontynentu afrykańskiego; uznaje również ważny wymiar integracji regionalnej na rzecz wzrostu i rozwoju oraz podkreśla w szczególności zawarte w deklaracji z Trypolisu zobowiązanie do osiągnięcia pełnej operacyjności afrykańskiej struktury organizacyjnej w dziedzinie pokoju i bezpieczeństwa, w ścisłej współpracy z organizacjami regionalnymi;
3. z zadowoleniem przyjmuje systematyczne i efektywne zaangażowanie sektora prywatnego oraz afrykańskich parlamentów krajowych i społeczeństwa obywatelskiego w realizację strategii; podkreśla, że przyjazne dla biznesu strategie polityczne skutkują przyciąganiem prywatnych inwestycji, jeżeli zakazana jest korupcja, przestrzegana praworządność i ceniona przejrzystość;
4. wzywa przywódców Afryki i UE do przestrzegania podjętych w Trypolisie zobowiązań i do wykorzystywania omawianej strategii do ożywienia handlu wewnątrzafrykańskiego, łącznie z uaktualnionymi pakietami wsparcia służącymi regionalnym wspólnotom gospodarczym oraz poprawie infrastruktury na całym kontynencie afrykańskim; oczekuje od UE podtrzymania podjętych zobowiązań w zakresie pomocy na rzecz handlu; podkreśla, że wszystkie aspekty stosunków handlowych Afryka-UE muszą uwzględniać mniejszy potencjał gospodarczy i słabszą pozycję negocjacyjną strony afrykańskiej;
5. wzywa przywódców Afryki i UE, aby przy wykorzystaniu strategii zapewnili lepszy dostęp do usług kredytowo-finansowych w Afryce;
6. wzywa przywódców Afryki i UE do wspólnego wykorzystania strategii jako silnej zachęty do walki z nielegalną ucieczką kapitału i uchylaniem się od opodatkowania, do promowania pełnej przejrzystości i sprawozdawczości z podziałem na poszczególne kraje oraz do nasilenia międzynarodowej presji na wszystkie jurysdykcje, które umożliwiałyby unikanie zobowiązań podatkowych lub uchylanie się od opodatkowania w krajach rozwijających się;
7. wzywa przywódców Afryki i UE, aby za pomocą strategii zapewnili małym przedsiębiorstwom dostęp do mikrokredytów oraz przejrzyste usługi finansowe w Afryce, a także aby zajęli się kwestiami podatkowymi w dziedzinie rozwoju poprzez ustanowienie skutecznych i opłacalnych systemów podatkowych w Afryce w celu zapewnienia trwałego źródła finansowania na rzecz rozwoju;
8. z zadowoleniem przyjmuje wspólne zobowiązanie Afryka-UE do przestrzegania podstawowych zasad, które obejmują poszanowanie praw człowieka, zasad demokratycznych, rządów prawa i potępienie wszelkich form terroryzmu;
9. z zadowoleniem przyjmuje ambitne wspólne stanowiska prezentowane na arenie międzynarodowej, a mianowicie w zakresie zmiany klimatu, walki z terroryzmem, migracji, międzynarodowych umów handlowych, reprezentacji zarówno UE, jak i krajów afrykańskich w instytucjach międzynarodowych oraz wykorzystania wspólnej strategii do wspierania porozumienia w kwestiach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania;
10. podkreśla znaczenie zagwarantowania bezpieczeństwa żywności w całej Afryce oraz konieczność wzmocnienia w sposób zrównoważony sektorów rolnictwa i rybołówstwa w Afryce, zwłaszcza w odniesieniu do drobnych rolników;
11. uważa, że odnawialne źródła energii mają podstawowe znaczenie dla rozwoju gospodarczego i społecznego w Afryce, i podkreśla wezwanie przewodniczącego Barroso do przeprowadzenia w Afryce dynamicznej zielonej rewolucji;
12. podkreśla, że szczególną uwagę należy zwrócić na zmniejszenie zależności Afryki od paliw kopalnych oraz osłabienie ich podatności na wzrost cen;
13. podkreśla znaczenie spójności polityki na rzecz rozwoju jako przewodniej zasady wspólnej strategii Afryka-UE, zwłaszcza między strategiami politycznymi w zakresie handlu, rozwoju, rolnictwa, rybołówstwa i zrównoważonego wykorzystania zasobów naturalnych;
14. podkreśla skierowane do afrykańskich przywódców wezwanie przewodniczącego Rady Europejskiej Hermana Van Rompuya do wsparcia MTK i „pełnego realizowania zasady walki z bezkarnością”;
15. podkreśla, że polityka zapobiegania konfliktom jest warunkiem koniecznym trwałego pokoju, i z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie UA i UE do zajęcia się strukturalnymi przyczynami konfliktów w szczególności w celu rozwiązania problemów zaistniałych po referendum przeprowadzonym w Sudanie Południowym;
16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich i krajów kandydujących, instytucjom Unii Afrykańskiej, w tym Parlamentowi Panafrykańskiemu, sekretarzowi generalnemu ONZ, sekretarzowi generalnemu SADC, a także rządom państw reprezentowanych na szczycie Afryka-UE.
