5.7.2006
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Simon Coveney, John Bowis, Jana Hybášková, Mario Mauro, Bernd Posselt, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Glenys Kinnock, w imieniu grupy politycznej PSE
– Johan Van Hecke, Marios Matsakis, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Margrete Auken, Sepp Kusstatscher, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Luisa Morgantini, Esko Seppänen, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Cristiana Muscardini, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– Verts/ALE ( B6‑0400/2006 )
– GUE/NGL ( B6‑0405/2006 )
– PPE-DE ( B6‑0406/2006 )
– ALDE ( B6‑0410/2006 )
– PSE ( B6‑0412/2006 )
– uuUEN ( B6‑0415/2006 )
w sprawie Somalii
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Somalii
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Somalii,
–
uwzględniając wcześniejsze oświadczenia w sprawie Somalii Wysokiego Przedstawiciela ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa Rady Unii - Javiera Solany oraz komisarza Louisa Michela,
–
uwzględniając protokół ustaleń podpisany w Brukseli dnia 28 marca 2006 r. przez prezydenta Somalii Abdullahiego Yusufa Ahmeda oraz przewodniczącego Komisji Europejskiej Manuela Barroso, premiera Somalii On Aliego Mohameda Ghediego oraz komisarza Louisa Michela,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
zaniepokojony przedłużającym się stanem wojny domowej w Somalii i jego konsekwencjami dla procesu pokojowego i pojednania w tym kraju, jak również dla bezpieczeństwa i stabilizacji w całym regionie Półwyspu Somalijskiego;
B.
mając na uwadze, że milicja Trybunałów Islamskich dnia 4 czerwca 2006 r. objęła kontrolę nad znaczną częścią Somalii Południowej, w tym nad stolicą Mogadiszu, wypierając watażków, którzy kontrolowali Mogadiszu od roku 1991, kiedy obalona została centralna administracja Muhammada Siyada Barre;
C.
mając na uwadze, że od ponad 15 lat Somalia nie ma skutecznego rządu krajowego oraz że Unia Trybunałów Islamskich rozpoczęła ustanawianie radykalnych sądów islamskich na terenach, które kontroluje celem przywrócenia porządku; mając jednak na uwadze, że sytuacja jest w dalszym ciągu napięta ze względu na podziały klanowe;
D.
mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych domaga się przyjęcia krajowego planu bezpieczeństwa w odpowiedzi na żądanie Unii Afrykańskiej co do częściowego zniesienia embarga na dostawy broni ograniczonego do wsparcia misji pokojowej prowadzonej pod auspicjami ONZ,
E.
mając na uwadze obawy, że w skład Unii Trybunałów Islamskich wchodzą grupy oskarżone o powiązania z Al-Kaidą i międzynarodowym terroryzmem, co może stanowić zagrożenie nie tylko dla bezpieczeństwa sąsiednich krajów, lecz również dla Unii Europejskiej i dla reszty świata,
F.
mając na uwadze, że Liga Arabska zapoczątkowała w Chartumie dnia 22 czerwca 2006 r. dialog pomiędzy tymczasowymi instytucjami federalnymi a Unią Trybunałów Islamskich, podczas którego tymczasowy rząd federalny Somalii uznał istnienie Unii Trybunałów Islamskich, a ten z kolei uznał rząd za legalny; mając na uwadze, że w ten sposób obydwie strony zgodziły się, że nie będą kontynuowały walki, lecz podejmą dialog na rzecz pokoju i pojednania,
G.
mając na uwadze, że ostatnie spotkanie delegacji Unii Trybunałów Islamskich z przedstawicielami Stanów Zjednoczonych w Chartumie otworzyło nowe możliwości przyjmowania środków pozwalających na zwiększanie wzajemnego zaufania,
1.
zdecydowanie potępia ostatnie walki toczące się w Mogadiszu i okolicy, jak również wydarzenia w mieście Jowhar i w innych częściach kraju, w wyniku których zginęło wielu Somalijczyków spośród ludności cywilnej, potępia również zamordowanie Martina Adlera - szwedzkiego niezależnego fotoreportera - który zginął podczas demonstracji zwolenników Unii Trybunałów Islamskich;
2.
apeluje do wszystkich stron zaangażowanych w konflikt o niepodejmowanie żadnych działań, które mogą doprowadzić do eskalacji napięcia, o kontynuowanie dialogu oraz o włączenie do współpracy tymczasowego rządu federalnego i parlamentu, sprawujących legalnie władzę centralną w Somalii na mocy tymczasowego aktu federalnego;
3.
w dalszym ciągu jest zdania, że jeżeli społeczność międzynarodowa uzna instytucje tymczasowe za jedyny legalny organ władzy do czasu przeprowadzenia wolnych wyborów w Somalii, konieczne jest dostarczenie środków niezbędnych do ustanowienia niezbędnych instytucji takich jak policja;
4.
popiera inicjatywy podejmowane przez Unię Afrykańską, Ligę Arabską oraz IGAD (Międzyrządową Władzę na rzecz Rozwoju) - między innymi komunikat z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Ministrów IGAD, które odbyło się dnia 13 czerwca 2006 r. w Nairobi - jak również ich znaczenie dla wysiłków mających na celu podtrzymanie procesu pokojowego i pojednania w Somalii;
5.
wzywa tymczasowe instytucje federalne i Unię Trybunałów Islamskich do przyjęcia pełnej odpowiedzialności za wdrażanie dialogu zapoczątkowanego w Chartumie;
6.
wzywa nowopowstałą międzynarodową grupę kontaktową ds. Somalii, w której skład wchodzą Unia Afrykańska (UA), Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ), Unia Europejska (UE), Stany Zjednoczone (USA), Szwecja, Norwegia, Włochy, Tanzania i in. do skupienia się na kwestiach takich jak: rząd i tworzenie instytucji, pomoc humanitarna dla całej ludności Somalii oraz zwiększenie stabilizacji i bezpieczeństwa w tym regionie, które stanowią środek zwiększenia koordynacji polityki prowadzonej przez członków społeczności międzynarodowej;
7.
wzywa UE, aby dostarczyła, w koordynacji z UA i przy ścisłej współpracy z IGAD i Ligą Arabską, niezbędnego wsparcia politycznego, finansowego i logistycznego celem ułatwienia procesu pokojowego, obejmującego rozmieszczenie sił misji pokojowej UA, co zostało potwierdzone na ostatnim szczycie UA w lipcu 2006 r.;
8.
wzywa wspólnotę międzynarodową, a przede wszystkim UE, do zwiększenia pomocy humanitarnej dla przesiedleńców i społeczności znajdujących się w potrzebie;
9.
wzywa wszystkie zainteresowane strony do poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego oraz do zagwarantowania dostępu agencji pomocy humanitarnej do społeczności potrzebujących pomocy, jak również do zapewnienia ochrony pracowników organizacji humanitarnych;
10.
wzywa do ścisłego stosowania i nadzorowania embarga na dostawy broni nałożone przez ONZ na Somalię w roku 1992, które jest słabo przestrzegane, i nalega, aby w żadnym razie częściowe zniesienie embarga nie było powiązane z misją pokojową pod auspicjami ONZ;
11.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Komisji, Rady, Sekaratarza Genralnego ONZ, Unii Afrykańskiej i IGAD, Prezydenta tymczasowego rządu Somalii oraz Przewodniczącego Unii Trybunałów Islamskich.
