Tak pracują posłowie
Instytucje
2008-07-28 - 09:56
Walka z internetowym piractwem, zapewnienie godnej pracy ludziom w Europie, przeciwdziałanie zbrodniom wojennym w Afryce i praca na rzecz pojednania w krajach byłej Jugosławii - każdy poseł do Parlamentu Europejskiego działa w wybranej dziedzinie. Zobaczmy, co deputowani opowiadają o swoich zadaniach, dokonaniach i planach.
Rozmawiamy z deputowanymi, prosząc, by wyjaśniali naszym czytelnikom bieżące zagadnienia, nad którymi pracują w Parlamencie Europejskim.
20080707FCS33560
Bono: bądźmy łagodniejsi dla piratów internetowych
Poseł Guy Bono z grupy Socjalistów PE Przemysł muzyczny i kinowy chwieją się pod naporem sieciowego piractwa. Tylko sektor filmowy traci przez piratów czterdzieści procent przychodów. Wielka Brytania, Francja i Niemcy domagają się ostrzejszych unijnych sankcji wymierzonych w piratów internetowych. Czy konsekwencje powinny dotknąć również użytkowników, którzy kopiują muzykę dla przyjemności? Sprawozdanie francuskiego Socjalisty Guy Bono, które posłowie poparli 10 kwietnia sprzeciwia się karaniu osób, które nie zarabiają na piractwie.
W swoim sprawozdaniu sprzeciwia się pan, by internetowym piratom za karę odcinać dostęp do sieci. Dlaczego?
Gdyż są to działania wymierzone przeciwko swobodzie obywatelskiej i prawom człowieka. Żeby odciąć dostęp do internetu osobom, które nielegalnie kopiują pliki trzeba by było dostać się do ich komputerów i przejrzeć dane. A to stanowi już zamach na ich prywatność.
Około 80% ściągających treści z internetu to ludzie bardzo młodzi, którzy nie mają poczucia, iż to co robią jest tak naprawdę nielegalne. Jakieś ostrzeżenia nie powstrzymają ich przed dalszym kopiowaniem. W czasach mojej młodości podobny problem był z kasetami. Dostawało się płytę CD od znajomego, którą później przegrywało się na kasetę. Nie doprowadziło to do upadku płyt CD.
Niektóre z proponowanych rozwiązań są nieproporcjonalne w stosunku do samego aktu ściągania materiałów z sieci. Pozbawienie młodych ludzi dostępu do internetu grozi katastrofą. Kto dziś znajdzie pracę bez internetu? Oczywiście, jeśli osoba czerpie zyski z takiego procederu należy zastosować sankcje. W tym wypadku, aby odkryć sprawcę, nie potrzebny jest dostęp do osobistych informacji. Materiał z internetu pobiera nielegalnie zaledwie 13% populacji. Nie jest to tak katastrofalny wynik, jak się słyszy. Sektor CD/DVD ponad wszelką wątpliwość znalazł się w kryzysie, ściąganie plików z sieci jest tu jedną z przyczyn. Jednak nie jedyną. Możemy zrobić przestępców z użytkowników internetu, ale to nie wyciągnie przemysłu płytowego z zapaści.
Jak najskuteczniej powinno się walczyć z piractwem internetowym?
Konsumenci, artyści i dostawcy sieci powinni spotkać się przy jednym stole. Unia Europejska mogłaby uruchomić program dla przemysłu płytowego, na wzór programu MEDIA, wspierającego europejskie kino. Należałoby też obniżyć stawki podatku VAT na produkty kulturalne. Operatorzy telekomunikacyjni również powinni mieć swój wkład finansowy. Internet stanowi dla nich główne źródło zysku, choć niesie straty dla artystów.
Bądźmy surowi dla czerpiących zyski z piractwa, jednak nie do tego stopnia, by karać ich więzieniem - to przecież nie jest morderstwo. Pobieraniu zawartości z internetu musi towarzyszyć gratyfikacja. Nielegalne kopiowanie przypomina sytuację, w której pozostawiamy telewizor w zasięgu dziecka mówiąc jednocześnie, że nie wolno mu oglądać telewizji. Możemy być pewni, że w końcu włączy odbiornik - taka jest ludzka natura. Jeżeli wyjaśnimy, że nie powinno tego robić, dziecko skusi się raz czy drugi, ale w końcu zrozumie, że nie wolno. Mamy do czynienia z podobną sytuacją. Dzięki odpowiedniej edukacji możemy ograniczyć zasięg nielegalnego kopiowania z internetu.
Czy pobierając nielegalnie utwory okradamy artystę?
Dopóki nikt nie robi tego dla zysku, młodzi artyści generalnie zgadzają się na ściąganie ich utworów, w ten sposób rośnie ich popularność. Najbardziej niezadowoleni są twórcy, którzy osiągnęli już stabilną pozycję artystyczną. Musimy być na bieżąco, nasze czasy upływają pod znakiem korzystania z internetu: dlaczego więc mamy blokować dostęp do sieci? Co osiągniemy odcinając nastolatkowi abonament internetowy? Prohibicja nigdy nie rozwiązała żadnego problemu.
Przemysł kulturowy w Europie: sprawozdanie Guy Bono Twórczość artystyczna w sieci Piractwo - więcej informacji
Zatrudnienie: UE powinna dawać przykład, mówi poseł Jan Andersson
Przewodniczący Komisji Zatrudnienia, poseł Jan Andersson W pracy spędzamy ponad trzecią część naszego życia. Dlatego, oprócz wysokości wynagrodzenia ważne są komfort i bezpieczeństwo zatrudnionych. Co składa się na nasze zadowolenie z pracy? Przewodniczący komisji zatrudnienia, szwedzki Socjalista Jan Andersson tłumaczy, na czym polega idea "godnej pracy". Poseł powrócił właśnie z sesji Komisji Rozwoju Społecznego ONZ poświęconej między innymi warunkom pracy na świecie.
Co kryje się pod hasłem "godnej pracy"? Definiuję godną pracę jako pracę za godziwe wynagrodzenie, takie, za które przynajmniej można się utrzymać. Jednak nie chodzi tylko o płacę, liczy się też zdrowie i bezpieczeństwo w miejscu pracy, również możliwość dopasowania jej do własnych potrzeb. Dzisiaj także ważna jest dostępność kształcenia ustawicznego, które pozwala na rozwój osobisty w życiu zawodowym. Czy ustalona płaca minimalna może zapewnić "godną pracę"? I tak i nie. Nie powinniśmy skupiać się wyłącznie na płacy minimalnej. Zawsze istnieje ryzyko, że płaca minimalna stanie się płacą maksymalną. Rozwiązanie w postaci płacy minimalnej jest potrzebne, ale jako ostateczne zabezpieczenie. Samo w sobie nie może być celem: cel powinno stanowić normalne wynagrodzenie, lepsze od płacy minimalnej. Czy jest pan zadowolony z rezultatu posiedzenia ONZ? Delegacja Parlamentu Europejskiego uczestniczyła w sesji Organizacji Narodów Zjednoczonych, gdyż UE powinna działać na poziomie globalnym nie tylko w dziedzinie polityki bezpieczeństwa. Tak samo dotyczy to polityki ochrony środowiska, handlu oraz godnej pracy i przyzwoitych warunków pracy na całym świecie. Naszym celem było nawiązanie kontaktów, które pozwoliłyby Parlamentowi odgrywać istotną rolę w światowej debacie. Jeżeli nie podejmiemy dialogu, i nie poprawimy sytuacji pracowników na świecie, zwiększy się zagrożenie ze strony sił protekcjonistycznych, które domagają się zamknięcia naszych granic. W jaki sposób UE promuje "godną pracę"? Nie możemy decydować o sytuacji w innych krajach. Przede wszystkim powinniśmy dawać dobry przykład. Podobnie w dziedzinie handlu, czy ochrony środowiska. Nie możemy powiedzieć krajom afrykańskim "musicie mieć takie same normy, jak my". Podstawowe zasady, jak na przykład zakaz zatrudniania dzieci, ustanowione zostały w konwencji Międzynarodowej Organizacji Pracy (ILO). Powinniśmy promować działalność ILO na świecie oraz dbać, by kraje przestrzegały zapisów konwencji. Jak wygląda sytuacja w samej UE? Można powiedzieć, że z perspektywy globalnej wygląda dobrze. Porównanie z resztą świata nie powinno być jednak dla nas powodem do dumy. Daleko nam do doskonałości i wciąż występują znaczne różnice pomiędzy poszczególnymi krajami. Najgorzej wypadamy pod względem zatrudnienia długoterminowego i możliwości kształcenia zawodowego. Jan Andersson - profil posła Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych PE Godna praca dla wszystkich
Doris Pack o Kosowie: Ludzie muszą zaufać swoim sąsiadom
Posłanka Doris Pack W ubiegłym tygodniu (17-19 kwietnia), sześciu posłów PE z delegacji Komisji Spraw Zagranicznych, pojechało do Kosowa. Podczas swojego pobytu prowadzili rozmowy nie tylko z politykami, ale chcieli również dowiedzieć się, co czują zwykli mieszkańcy. Jak wygląda obecna sytuacja, w dwa miesiące po deklaracji niepodległości i w jaki sposób można doprowadzić do pojednania mieszkańców? Takie pytania zadaliśmy przewodniczącej delegacji, Doris Pack (EPP-ED, Niemcy).
Delegacja Parlamentu Europejskiego, pod Pani przewodnictwem, spotkała się z najwyższymi politycznymi władzami Kosowa (prezydentem, premierem i marszałkiem parlamentu). Jakie tematy zostały poruszone? Rozmawialiśmy o sytuacji po ogłoszeniu niepodległości i o rezultatach działań politycznych z ostatnich tygodni. W szczególności dyskutowaliśmy o konstytucji, przyjętej przez parlament Kosowa - ta konstytucja zawiera właściwie wszystkie propozycje z planu Ahtisaariego, który został zaaprobowany przez Parlament Europejski w zeszłym roku. "Warunkowa niepodległość" oparta na tym planie, specjalną wagę przywiązuje do praw mniejszości i decentralizacji dotyczącej obszarów Kosowa, na których mieszka większość Serbów. Po ogłoszeniu niepodległości w niektórych częściach kraju wybuchły zamieszki. Jak przedstawia się aktualna sytuacja? Siły używano przede wszystkim w północnej części w Mitrovicy. Są dowody na to, że w te działania zaangażowani byli nie tylko ludzie tam mieszkający, ale także ludzie zupełnie z zewnątrz. Myślę, że sytuacja po ogłoszeniu niepodległości była szczególna, ale obecnie nie widzimy żadnego poważnego problemu. Większość ludności postępuje rozważnie. W tym momencie, Serbowie na północy nie stosują przemocy - biorą udział w pokojowych demonstracjach. Jak Pani myśli, czego potrzeba, aby serbska ludność pogodziła się z niepodległością Kosowa? Osiągnięcie pojednania to podstawa. Spotkaliśmy się z serbskimi ministrami, serbskimi posłami i odnieśliśmy wrażenie, że przez ostatni rok - nie przykładając starań do tego, aby ludzie sobie wzajemnie ufali - zmarnowano wiele czasu - to jest problem. Odwiedziliśmy małą wioskę niedaleko Prištiny i spotkaliśmy się z jej mieszkańcami. 60-letnia kobieta powiedziała mi, że od 1999 roku, nie była na cmentarzu, na którym pochowani są jej matka, ojciec i brat. Zapytałam: "Dlaczego nie?" A ona odpowiedziała: "bo boję się tam iść". Mieszkańcy boją się swoich sąsiadów, a sąsiedzi boją się ich - to jest problem. Myślę, że więcej powinno się robić w tej kwestii - aby sprawić, żeby ludzie z sąsiadujących wiosek żyli razem i rozmawiali ze sobą - znaleźli sposób na wspólne życie. Oni muszą móc zaufać swoim sąsiadom. Obecnie misja Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNMIK) pełni funkcje administracyjne w Kosowie. Do Kosowa swoją misję wysłała Unia Europejska (EULEX). Serbowie nie uznają jednak misji UE. Czy może ona spełniać swoje zadania, nie będąc uznawaną przez stronę serbską? Po pierwsze nie przejmujemy wszystkich obowiązków od UNMIK - UNMIK przekazuje odpowiedzialność rządowi niepodległego Kosowa. Misja EULEX ma rozwijać demokratyczną infrastrukturę, wspomagać sędziów, szkolić policję. Niektórzy twierdzą, że misja jest zgodna z Rezolucją nr 1244 Rady Bezpieczeństwa ONZ, inni twierdzą, że nie jest. Wszystko zależy od gotowości do zaakceptowania jej. Myślę, że powinniśmy poczekać na wybory w Serbii, 11 maja i wtedy na nowo zastanowić się nad tą kwestią. Jesteśmy tam obecni, ponieważ czujemy, że nasza pomoc jest potrzebna. Jeśli istnieje zainteresowanie, podstawę prawna powinno się znaleźć, można znaleźć i uda się znaleźć. Delegacja do spraw stosunków z państwami Europy Południowo-Wschodniej Profil posłanki: Doris Pack Olli Rehn w Komisji Spraw Zagranicznych Przyszłość Serbii leży w UE - wywiad z posłem Jackiem Saryusz -Wolskim Misja Unii Europejskiej w Kosowie
Cem Özdemir: "W Azji Środkowej epoka postsowiecka już się skończyła"
Cem Özdemir: "Przyszli liderzy Azji Środkowej na studia do Europy!" Parlament chce, by Unia Europejska intensywniej wspierała prawa człowieka, demokrację, szkolnictwo oraz pomagała budować sprawną administrację w Azji Środkowej. Na sesji plenarnej w lutym, posłowie przyjęli rezolucję, w której domagają się, by prawa człowieka w Kazachstanie, Turkmenistanie, Uzbekistanie, Kirgistanie i Tadżykistanie były traktowane z jednakową uwagą, co handel czy kwestie energetyczne. Rozmawialiśmy ze sprawozdawcą, niemieckim posłem Cemem Özdemirem z grupy Zielonych.
Na co powinni zwrócić uwagę Europejczycy w związku z krajami Azji Środkowej? Myślę, że powinniśmy zdawać sobie sprawę, skąd pochodzi energia, którą zużywamy w Europie, w jakich warunkach jest produkowana. Dobrze byłoby, gdyby obywatele UE zdawali sobie sprawę, w jaki sposób wyglądają rządy w krajach Azji Środkowej i w jakiej sytuacji znajdują się obywatele tych państw. Długoterminowe bezpieczeństwo energetyczne uzyskamy jedynie, gdy sytuacja w tym obszarze pozostanie stabilna. Dyktatura nie gwarantuje stabilności. Kwestie środkowoazjatyckie są tak uniwersalne jak sprawa globalnego ocieplenia. Jaką strategię powinna przyjąć Unia Europejska? Dwadzieścia siedem krajów członkowskich może wiele zdziałać. Jednak osiągniemy więcej, gdy uda nam się połączyć nasze siły. Dlatego unijne służby dyplomatyczne, które ustanawia Traktat Lizboński byłyby tu bardziej skuteczne. Powiedzmy, że postsowiecki model władzy, jaki panuje w wielu państwach Azji Środkowej nie ma zbyt wiele doświadczeń z demokracją. Nasze zadanie musi polegać na wyszkoleniu, przygotowaniu nowego pokolenia. Chciałbym, aby następna generacja przywódców wykształciła się na europejskich uniwersytetach. Powinniśmy poznać się nawzajem. Oni powrócą już zarażeni "wirusem demokracji". Będą świadomi, że utrata władzy to nie koniec świata, że zawsze mają szanse w następnych wyborach. Krytycy lubią mówić, że władza nie dojrzała do demokracji… Zwykliśmy określać ostatnie piętnaście lat mianem "epoki postsowieckiej". Teraz chyba jesteśmy już w epoce "post- postsowieckiej". Jak długo jeszcze władze w tamtych państwach będą tłumaczyły się "specyficzną sytuacją?" Nie mogą na przykład zamykać do więzień członków opozycji albo niezależnych dziennikarzy, bo to nie są kroki w kierunku demokracji, ale w kierunku wprost przeciwnym. W kraju takim jak Kazachstan, w jak najbardziej uczciwych wyborach, prezydent nadal może uzyskać siedemdziesięcioprocentowe poparcie. Zatem przywódcy tych państw spokojnie mogą pozwolić sobie na bardziej hojne gesty wobec niezależnych mediów i opozycji. Poseł Cem Özdemir Delegacja Parlamentu Europejskiego Strategia UE wobec krajów Azji Środkowej (EN) Rezolucja PE: Strategia UE dla Azji Środkowej
Przyszłość Serbii leży w UE - mówi poseł Jacek Saryusz-Wolski, szef komisji Spraw Zagranicznych
Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych (AFET), poseł Jacek Saryusz-Wolski W niedzielę, 10 lutego odbyły się w Serbii wybory prezydenckie, które przyniosły zwycięstwo Borisowi Tadićowi. Proeuropejskie deklaracje, jakie prezydent-elekt składał w kampanii wyborczej, dają nadzieję na poprawę relacji UE-Belgrad. Wiele zależy od stanowiska Serbii w kwestii niepodległości Kosowa. O meandrach bałkańskiej polityki rozmawialiśmy z przewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych PE, posłem Jackiem Saryusz-Wolskim z grupy Europejskiej Partii Ludowej/Europejskich Demokratów.
Według wstępnych rezultatów, Boris Tadić został ponownie wybrany prezydentem Serbii. Jakie znaczenie dla UE ma ta reelekcja? Jacek Saryusz-Wolski: Przede wszystkim, wybory przebiegły według wszelkich standardów międzynarodowych i stanowią wyraz demokratycznej woli serbskiego społeczeństwa. Z europejskiego punktu widzenia to dobra wiadomość: prezydentem został ponownie wybrany kandydat, który podziela wartości europejskie, i który widzi przyszłość Serbii w europejskiej rodzinie. Daje to Serbii perspektywę członkowstwa, miejmy nadzieję, że niezbyt odległą. Na obecnym etapie jesteśmy pełni optymizmu i z zadowoleniem liczymy na współpracę z nowym prezydentem i jego administracja. Ministrowie Unii Europejskiej postanowili niedawno odłożyć na później podpisanie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu z Serbią (SAA). Umowę uważa się za pierwszy krok w stronę członkowstwa w UE. Jaki kształt przyjmą dalsze relacje UE z Serbią? Układ czeka na podpisanie. Pojawiły się tylko pomniejsze zastrzeżenia związane ze współpracą Serbii z Międzynarodowym Sądem Kryminalnym do spraw byłej Jugosławii. W chwili, gdy te przeszkody znikną, będziemy mogli kontynuować proces podpisywania i wprowadzania SAA w życie. Z przekonaniem widzę przyszłość Serbii w Unii Europejskiej. Wybór prezydenta, który opowiada się za przystąpieniem do UE oznacza, że serbskie społeczeństwo domaga się właśnie takiego wariantu wydarzeń. Teraz pozostają tylko kwestie techniczne: sfinalizowanie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, wprowadzenie w życie jego postanowień, a później pełne członkowstwo. Czy Unia Europejska jest gotowa "wchłonąć" Serbię? Tak, UE jest gotowa na przyjęcie Serbii i innych państw Bałkanów Zachodnich, przy założeniu, iż zostaną spełnione trudne i wymagające kryteria Kopenhaskie [trzy kryteria, które każdy kraj kandydujący musi spełnić przed przystąpieniem do Unii Europejskiej: stabilne instytucje gwarantujące demokrację, państwo prawne, poszanowanie praw człowieka oraz praw mniejszości, gospodarka rynkowa oraz akceptacja całego dorobku wspólnotowego] tak jak wszystkie inne kraje, które do tej pory weszły do Unii. Najpierw jednak w rejonie Bałkanów Zachodnich musimy osiągnąć pokój i stabilizację. Dopiero wówczas rozpoczniemy negocjacje członkowskie. Wynik wyborów pokazuje, jak bardzo Serbowie są podzieleni w kwestii przyszłości ich kraju w UE. W jaki sposób Unia może zjednać sobie przeciwników w Serbii? Jak tylko podpiszemy Układ o Stabilizacji i Stowarzyszeniu i zaczniemy realizować go w praktyce, zarówno Komisja, jak i Parlament będą monitorować cały proces. Z czasem, gdy wraz z postępującym stowarzyszeniem, wzajemne relacje UE-Serbia będą coraz bardziej intensywne, można liczyć, iż serbskie społeczeństwo będzie coraz bardziej przychylne integracji z UE. Wkrótce możemy się spodziewać, iż Kosowo ogłosi niepodległość. Sprzeciwiali się temu w drugiej turze wyborów obydwaj kandydaci. Jak ten fakt wpłynie na stosunki UE-Serbia? Wiemy, że problem Kosowa jest dla Serbii bardzo trudny i bolesny, jednak mamy w perspektywie integracje całego obszaru Bałkanów Zachodnich z UE. Jak tylko wszystkie kraje tego rejonu znajdą się w Unii, zgodnie z deklaracją z Tesalonik, znikną dzielące je granice. Zależy nam na zbudowaniu dobrych stosunków na całym terytorium Bałkanów Zachodnich, jednak szczególnie pomiędzy Serbią i Kosowem. Ważne, by w przypadku takiej jednostronnej deklaracji niepodległości jak najwięcej państw członkowskich UE uznało podmiotowość Kosowa. Czy Kosowo wejdzie do Unii? Myślę, że tak właśnie będzie wyglądać przyszłość Kosowa, oczywiście przy założeniu, że taka będzie wola jego mieszkańców - ich przyszłość także leży w Unii. Poseł Jacek Saryusz-Wolski Serbowie bojkotują wybory w Kosowie Europa przeznaczeniem Serbii: Oliver Dulić, Przewodniczący serbskiego parlamentu Parlament Europejski o sytuacji w Serbii Komisja Spraw Zagranicznych Parlamentu Europejskiego
PL
1
PHOTO
20080414PHT26524.jpg
PL
3
LINK
http://ec.europa.eu/avpolicy/other_actions/content_online/index_en.htm
PL
4
LINK
http://www.obs.coe.int/db/gavis/piracy.html
PL
5
PHOTO
20080213PHT21097.jpg
PL
6
LINK
/members/public/yourMep/view.do;jsessionid=037B821E219F8FA72765A7785FCE0C7A.node1?name=andersson&partNumber=1&id=2107&language=PL
PL
7
LINK
/activities/committees/homeCom.do?body=EMPL&language=PL
PL
9
PHOTO
20080421PHT27178.jpg
PL
10
LINK
/activities/delegations/homeDel.do?body=DSEE&language=PL
PL
11
LINK
/members/public/geoSearch/view.do?country=DE&partNumber=2&id=1191&language=PL
PL
14
LINK
http://www.eupt-kosovo.eu/new/index.php
PL
15
PHOTO
20080225PHT22262.jpg
PL
16
LINK
/members/expert/alphaOrder/view.do;jsessionid=3818184C12236514B881E5B0D09B0035.node1?id=28235&language=PL
PL
17
LINK
/activities/delegations/homeDel.do?body=DCAS&language=PL
PL
20
PHOTO
20080205PHT20566.jpg
PL
21
LINK
/members/expert/searchForm/view.do;jsessionid=16FCD810E040A17070EECFC445A2ED5C.node1?partNumber=1&name=Saryusz-Wolski&id=28297&language=PL
PL
25
LINK
/activities/committees/homeCom.do?body=AFET&language=PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2008-0123 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0206 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20080403IPR25654 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20080204STO20426 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20080219IPR21736 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2008-0059 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20071115STO13220 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20071012STO11625 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20071024IPR12331 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 FEA DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 FEA DOC XML V0//EN
