7.12.2011 B7-0682/2011 PROJEKT REZOLUCJI podsumowującej debatę w sprawie oświadczenia przewodniczącego Komisji
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 (2011/2834( RSP))
Hannes Swoboda
w imieniu grupy S&D
PE472.847v01-00 B7‑0682/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 ( 2011/2834(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając komunikat Komisji w sprawie programu jej prac na rok 2012 (COM(2011)777), dialog prowadzony przez wszystkich komisarzy z komisjami parlamentarnymi oraz uwagi poczynione przez komisje Parlamentu Europejskiego,
– uwzględniając istniejące porozumienie ramowe dotyczące stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją, w szczególności jego załącznik IV,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 czerwca 2011 r. zatytułowaną „Inwestowanie w przyszłość: nowe wieloletnie ramy finansowe (WRF) na rzecz Europy konkurencyjnej, zrównoważonej i sprzyjającej integracji społecznej,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 czerwca 2011 r. zatytułowaną „WPR do roku 2020: sprostać wyzwaniom przyszłości związanym z żywnością, zasobami naturalnymi oraz aspektami terytorialnymi”,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie kryzysu finansowego, gospodarczego i społecznego: zalecenia dotyczące środków i inicjatyw do podjęcia,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie przygotowania programu prac Komisji na rok 2012,
– uwzględniając art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE),
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Unia Europejska nadal boryka się z poważnymi konsekwencjami kryzysu w sektorze finansowym z 2008 r., które przybierają formę bezrobocia na szeroką skalę, słabego ożywienia gospodarczego, kryzysu związanego z zadłużeniem publicznym, cięć w usługach publicznych i ataków rynków finansowych na niektóre państwa członkowskie;
B. mając na uwadze, że wśród obywateli europejskich szerzy się bezrobocie a ubóstwo i brak równości społecznej osiągają niepokojący poziom i zagrażają spójności społecznej;
C. mając na uwadze, że całkowite wyjście z kryzysu wymaga wspólnej europejskiej strategii na rzecz zrównoważonego rozwoju i tworzenia miejsc pracy, przy zachowaniu równowagi między konsolidacją fiskalną a środkami wspierającymi nowe możliwości wzrostu i tworzenie miejsc pracy;
D. mając na uwadze, że potrzebne są pilne działania mające na celu przywrócenie zaufania obywateli oraz rynków finansowych w wolę polityczną oraz potencjał instytucji UE i państw członkowskich, zgodnie z obowiązującym traktatem, w celu przywrócenia stabilności na rynkach obligacji państwowych strefy euro;
E. mając na uwadze, że długoterminowa stabilność strefy euro zależy od osiągnięcia większej konwergencji w zakresie wydajności i wyników handlowych należących do tej strefy państw członkowskich;
F. mając na uwadze, że podstawowe znaczenie ma również ograniczenie podatności Europy na wpływ zakłóceń na rynkach finansowych, dzięki wzmocnieniu zarządzania gospodarką na szczeblu europejskim i światowym, i dzięki przeprowadzeniu ambitnej reformy regulacji i nadzoru w sektorze finansowym;
G. mając na uwadze, że ochrona praw podstawowych dla wszystkich, niedyskryminacja i równość wobec prawa to podstawowe zasady Unii Europejskiej, na których musi opierać się program działalności legislacyjnej i prac, i które muszą być respektowane we wszystkich obszarach działań UE, w tym prawa karnego i cywilnego, migracji, jednolitego rynku i prawa pracy,
H. mając na uwadze, że prawa człowieka i demokracja to trzon tożsamości UE i główny priorytet polityki UE dotyczącej stosunków zewnętrznych;
I. mając na uwadze, że Traktat z Lizbony potwierdza, iż działania zewnętrzne Unii Europejskiej, a wymiana handlowa jest ich integralną częścią, powinny być prowadzone przy zachowaniu spójności ze wszystkimi celami UE, w tym z celami socjalnymi i środowiskowymi oraz celami rozwoju; mając na uwadze, że priorytetem musi być większa spójność polityki zewnętrznej i wewnętrznej, w szczególności w celu zapewnienia koordynacji polityki handlowej z polityką przemysłową, rolną i rybołówstwa UE, tak aby skutecznie promować rozwój gospodarczy i tworzenie nowych miejsc pracy;
Uwagi wstępne i ogólne
1. przyjmuje do wiadomości program prac Komisji na 2012 r. i pozytywnie odnosi się do wielu wniosków, jest jednak zdania, że program jako całość w niewystarczającym stopniu odzwierciedla istotne wydarzenia, które dotknęły Europę w okresie od 2008 r., jak również nadzieje i oczekiwania Europejczyków;
2. wyraża ubolewanie, że program prac nie kładzie większego nacisku na działania naprawcze w związku z utratą milionów miejsc pracy w wyniku kryzysu finansowego i recesji, która po nim nastąpiła, oraz na ryzyko utrzymania się takiego poziomu bezrobocia przez lata; uważa to za jedno z głównych wyzwań dla UE w roku 2012 i w przyszłości; w związku z tym domaga się, aby Komisja szczegółowo przedstawiła swoją odpowiedź na kwestię ryzyka utrzymania się bezrobocia i wskazała, w jaki sposób jej inicjatywy i wnioski mają zapewnić stworzenie wystarczającej liczby godziwych miejsc pracy, aby sprostać temu wyzwaniu;
3. uważa, że dramatyczne konsekwencje gospodarcze, społeczne i fiskalne kryzysu w sektorze finansowym z 2008 r. unaoczniły słabości i brak równowagi w europejskim modelu gospodarczym, które wymagają radykalnej reformy i zmiany ukierunkowania zarządzania gospodarczego i regulacji w sektorze finansowym, a także nadania w projekcie europejskim bardziej centralnej roli obywatelom i wymiarowi społecznemu;
4. jest ponadto zdania, że cele te, wraz z globalnymi wyzwaniami XXI wieku, wymagają wzmocnienia współpracy i solidarności europejskiej, skoncentrowania działań europejskich na tych obszarach, gdzie Unia zapewnia wartość dodaną i przyczynia się do większej skuteczności w wykorzystaniu funduszy publicznych, a także ram finansowych, które pozwolą Unii na pełną realizację powierzonych jej zadań;
5. w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje ważną rolę, jaką pełni budżet UE w programie prac, a także fakt przyznania przez Komisję, że Europa potrzebuje nowego budżetu, jako silnego narzędzia służącego realizacji wspólnych celów UE, lecz podkreśla, że Komisja musi przedstawić znaczące wnioski ustanawiające nowe zasoby własne, bez których niemożliwe będzie pełne wykonanie programu prac Komisji, tak aby zaradzić w szczególności brakom funduszy dla kluczowych programów i zagwarantować środki pozwalające na wypełnienie przez UE nowych obowiązków wynikających z Traktatu z Lizbony i strategii UE 2020;
6. Podkreśla potrzebę zagwarantowania, że podatnik nigdy więcej nie będzie zmuszony do ponoszenia kosztów ratowania banków, zniechęcenia do spekulacji i baniek cenowych na rynku aktywów, zachęcenia do ponownego zrównoważenia gospodarki i promowania sektora finansowego, który służyłby europejskim obywatelom i przedsiębiorstwom;
7. wyraża ubolewanie, że ogólnie rzecz biorąc w programie prac wymiar społeczny jest marginalizowany, podczas gdy Komisja pozostaje wierna modelowi gospodarczemu z ostatnich trzydziestu lat, któremu nie udało się zapewnić dobrobytu, stabilności i integracji społecznej stanowiących cele Unii, i który został ostatecznie zdyskredytowany przez kryzys finansowy z 2008 r.;
8. przypomina, że zasada równego traktowania i niedyskryminacji leży u podstaw praw podstawowych i wartości Unii, a zwalczanie dyskryminacji musi mieć priorytetowe znaczenie, szczególne w czasach kryzysu, aby chronić grupy znajdujące się w najbardziej niekorzystnym położeniu; wzywa Komisję do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dopilnowania, by UE bez dalszych opóźnień przystąpiła do europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC);
9. wyraża ubolewanie z powodu opóźnień w pełnym wdrożeniu pewnych aspektów Traktatu z Lizbony, których celem było uczynienie Unii bardziej demokratyczną, przejrzystą i skuteczną oraz przyznanie Parlamentowi pełnej roli współustawodawczej; w tym kontekście wzywa Komisję, aby zagwarantowała wspólnie z państwami członkowskimi, że wszystkie przepisy wykonawcze europejskiej inicjatywy obywatelskiej wejdą w życie odpowiednio wcześnie, tak by inicjatywa ta mogła wejść w życie z dniem 1 kwietnia 2012 r.;
10. wyraża ubolewanie z powodu znacznych opóźnień we wdrażaniu programu sztokholmskiego, który ma na celu zagwarantowanie obywatelom Europy obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;
11. przypomina, że w komunikacie na temat przeglądu budżetu UE Komisja podkreślała kluczową rolę polityki spójności w promowaniu solidarności i prawdziwej konwergencji gospodarczej, a także w osiągnięciu celów UE 2020 w zakresie inteligentnego, sprzyjającego integracji i zrównoważonego wzrostu; wzywa Komisję, by dodała do swojego programu prac na rok 2012 szczegółowy przegląd sposobów poprawy zdolności UE do promowania konwergencji w zakresie poziomów wydajności i wyników handlowych, biorąc pod uwagę instrumenty budżetowe, ustawodawcze, nadzoru i polityki finansowej;
12. nalega, by Komisja w jeszcze większym stopniu skupiła wysiłki na opracowaniu skutecznej polityki komunikacji w celu umożliwienia obywatelom lepszego zrozumienia UE; podkreśla, że projektom ustawodawczym muszą towarzyszyć wszechstronne strategie komunikacyjne wyjaśniające obywatelom Europy wartość dodaną tych projektów; w tym kontekście należy poświęcić szczególną uwagę informowaniu o korzyściach inicjatywy obywatelskiej jako silnego instrumentu programowania politycznego, który może sprawić, że instytucje UE zajmą się konkretnymi problemami obywateli;
Przywracanie zaufania i reforma sektora finansowego
13. z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie i kolejne postępy wielu kluczowych inicjatyw mających na celu zreformowanie ram usług finansowych oraz wypełnienie luk regulacyjnych unaocznionych w wyniku kryzysu; zwraca uwagę na potrzebę ścisłego egzekwowania przyjętego prawodawstwa;
14. podkreśla olbrzymie znaczenie europejskich ram nadzoru, zarówno dla pogłębienia integracji w UE, jak i dla bezpieczniejszych i skuteczniejszych rynków finansowych UE; w tym kontekście zdecydowanie wzywa Komisję do zagwarantowania, że trzy europejskie organy nadzoru mają wystarczającą liczbę personelu oraz dostateczne zasoby do wykonywania licznych zadań przewidzianych w przyjętym i oczekiwanym prawodawstwie;
15. cieszy się na długo oczekiwany wniosek ustawodawczy dotyczący roszczeń o odszkodowanie z tytułu naruszenia przepisów ochrony konkurencji;
16. domaga się, by analizę wzrostu gospodarczego przekształcono w „roczne wytyczne zrównoważonego wzrostu gospodarczego” (WZW), które koncentrowałyby się na poprawie zrównoważonego wzrostu, były przedmiotem zwykłej procedury ustawodawczej z uwzględnieniem konsultacji z europejskimi partnerami społecznymi;
17. powtarza, że Parlament Europejski i parlamenty narodowe odgrywają zasadniczą rolę w tworzeniu koniecznej legitymacji demokratycznej i zaangażowanie na szczeblu krajowym, jeśli chodzi o analizę wzrostu/wytyczne zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz w europejski okres oceny; przestrzega przed aktualną tendencją postrzegania analizy wzrostu gospodarczego jako aktu czysto technicznego;
18. powtarza, że Parlament Europejski i parlamenty narodowe odgrywają zasadniczą rolę dla osiągnięcia niezbędnej legitymacji demokratycznej i zaangażowania na szczeblu krajowym;
19. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę utworzenia specjalnej grupy zadaniowej mającej na celu udzielenie państwom członkowskim pomocy we wdrażaniu programów UE/MFW; wyraża jednak ubolewanie, że grupa zadaniowa nie ma obowiązku zdawać bezpośrednio Parlamentowi sprawozdań w sprawie celów i osiągnięć dotyczących tego wdrażania;
Inwestowanie w edukację, umiejętności i miejsca pracy na rzecz długotrwałego rozwoju
20. jest zaniepokojony brakiem wniosków ustawodawczych dotyczących polityki społecznej i w dziedzinie zatrudnienia;
21. wzywa do dokonania przeglądu dyrektywy o delegowaniu pracowników, kładąc nacisk na jej pierwotne zadanie zwalczania dumpingu socjalnego; wzywa do zagwarantowania wdrożenia i bezwzględnego przestrzegania najbardziej postępowego prawa pracy oraz standardów i praktyk w zakresie stosunków pracy, w tym zbiorowej reprezentacji, rokowań i działań, łącznie z prawem do strajku;
22. zwraca uwagę na społeczny i ludzki wymiar restrukturyzacji oraz wzywa do ustanowienia nowych ram prawnych określających rolę Komisji Europejskiej w zakresie przejściowej restrukturyzacji, z jasnymi regułami i mechanizmami kontroli podobnymi do mechanizmów w obszarze fuzji i przejęć, łącznie z uprawnieniami oceny ex-ante;
23. wzywa do dokonania przeglądu dyrektywy dotyczącej europejskich rad zakładowych w celu zwiększenia potencjału rad zakładowych, aby mogły przygotować się na zmiany, oraz zwiększenia uprawnień partnerów społecznych w zakresie reagowania na transgraniczne restrukturyzacje;
24. uważa, że wdrożenie nowego Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji pomoże rozwiązać problem bezrobocia, wyłączenia społecznego i ubóstwa tylko wtedy, gdy fundusze te będzie można skutecznie wykorzystać w najbardziej potrzebujących regionach i sektorach;
25. nalega, że aby prawdziwie zająć się kwestią segmentacji rynku pracy, w prawie i w praktyce wymagane jest równe traktowanie wszystkich pracowników, oraz wzywa do ustanowienia nowych przepisów mających na celu ochronę pracowników objętych nietypowymi umowami, pracowników zatrudnianych przez agencje pracy tymczasowej, delegowanych i pozornie samozatrudnionych oraz pracowników sieci podwykonawców;
26. uważa, że koncepcja flexicurity nie przyniosła do tej pory spodziewanych rezultatów jeśli chodzi o tworzenie nowych miejsc pracy i godziwych warunków pracy; wzywa zatem Komisję do dokonania przeglądu i dostosowania wytycznych dotyczących flexicurity w bliskiej współpracy z partnerami społecznymi, opierając je na zasadzie równego traktowania oraz prawach pracowniczych i socjalnych dla pracowników zatrudnionych na podstawie wszelkiego rodzaju umów;
27. wzywa UE do szeroko zakrojonych działań na rzecz walki z bezrobociem wśród ludzi młodych, które wyjdą poza zwiększanie mobilności i promowanie staży, w szczególności koncentrując się na wzmocnieniu systemów edukacji publicznej i wdrażaniu dobrze nakierowanych inwestycji publicznych na rzecz tworzenia możliwości zatrudnienia; z tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje oczekiwany komunikat zatytułowany „Nowe podejście do umiejętności w kontekście strategii Europa 2020” oraz proponowane zwiększenie środków w budżecie na program „Erasmus dla wszystkich” nowej generacji;
28. wzywa do opracowania dyrektywy wyznaczającej normy jakościowe i godziwe minimalne warunki pracy stażystów i praktykantów;
29. z zadowoleniem przyjmuje propozycje reformy Europejskich Służb ds. Zatrudnienia (EURES) oraz ich podstawy prawnej, lecz podkreśla, że konieczne są dodatkowe działania w celu wzmocnienia publicznych służb zatrudnienia; wzywa Komisję do utworzenia stałej platformy europejskiej na rzecz współpracy transgranicznej między agencjami rządowymi, związkami zawodowymi, łącznie z koordynacją inspektoratów pracy w celu zwalczania nadużyć w zakresie praktyk zatrudnienia;
30. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący ubóstwa wśród dzieci i podkreśla pilną potrzebę opracowania strategii likwidacji ubóstwa wśród dzieci; wzywa Komisję do przyjęcia ogólnounijnego Aktu o ubóstwie wśród dzieci, który ustali cele w zakresie likwidacji ubóstwa wśród dzieci i doprecyzuje środki prowadzące do tego celu;
31. wzywa Komisję do nasilenia działań zwalczających ubóstwo oraz do zaradzenia niedoborowi popytu ogólnego, który przynosi szkodę wynikom gospodarczym, przez zaproponowanie europejskich przepisów dla systemów dochodu minimalnego oraz dla systemów minimalnych świadczeń emerytalnych;
32. przypomina Komisji, że należy powołać grupę roboczą wysokiego szczebla z udziałem przedstawicieli wielu zainteresowanych stron, aby rozpocząć pełny przegląd przepisów dotyczących społecznych usług użyteczności publicznej; wzywa do przyjęcia dyrektywy ramowej na ten temat;
33. wzywa Komisję do zapewnienia, że normy zawarte we wspólnych europejskich przepisach dotyczących sprzedaży nie osłabią praw konsumenta; wzywa również Komisję, aby zwróciła należytą uwagę na prawa pracownicze w swoich wnioskach wchodzących w zakres prawa spółek;
34. uważa, że kwestie społeczne w dziedzinie transportu są nadal zaniedbywane i zwraca się do Komisji o opracowanie agendy społecznej obejmującej wszystkie środki transportu, tak aby włączyć kwestię warunków socjalnych pracowników w zintegrowany europejski rynek transportu;
Finansowanie przyszłych wydatków
Budżet
35. zwraca uwagę na niezwykłe znaczenie procesu negocjacji przyszłych wieloletnich ram finansowych w celu zapewnienia realnych ram finansowania celów strategii Europa 2020;
36. wzywa Radę i Komisję do kontynuowania i wzmocnienia konstruktywnego dialogu i współpracy z Parlamentem podczas negocjacji prowadzących do przyjęcia przyszłych wieloletnich ram finansowych;
37. uważa, że w ramach europejskiego okresu oceny Komisja Europejska powinna systematycznie analizować komplementarność i synergie pomiędzy budżetami krajowymi i budżetem UE, w szczególności w zakresie realizacji wspólnych celów strategii UE 2020 oraz wdrożenia 7 inicjatyw przewodnich;
38. zwraca się do Komisji o podkreślenie wartości dodanej budżetu UE w inicjowaniu i wspieraniu przyszłościowych inwestycji koniecznych do realizacji inicjatyw przewodnich;
39. wzywa Komisję do podkreślenia przypadków, w których inwestycje współfinansowane przez UE są opóźnione z powodu braku wymaganego współfinansowania ze strony państw członkowskich i do zbadania racjonalnej przyczyny takich opóźnień, oraz do rozważenia możliwości konsekwentnego stosowania zasady „wykorzystaj lub strać” (ang. use-it-or-lose-it );
40. oczekuje, że Komisja już wkrótce przedstawi swoje badanie na temat kosztu braku działań na poziomie europejskim, jak ustalono podczas postępowania pojednawczego w sprawie budżetu na rok 2011;
Kontrola budżetowa
41. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy przyczyniające się do ogólnego wzrostu skuteczności i wydajności walki z oszustwami i korupcją w UE oraz domaga się w szczególności szybkiego przyjęcia zmian do rozporządzenia w sprawie OLAF-u wzmacniających uprawnienia kontrolne Urzędu;
42. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy ustawodawcze i nieustawodawcze w dziedzinie opodatkowania, których celem jest pobudzenie rynku wewnętrznego, ograniczenie nadużyć i unikania zobowiązań podatkowych, walka z rajami podatkowymi i tym samym poprawa skuteczności systemu podatkowego w zakresie ściągania podatków;
43. ubolewa jednak, że wniosek ustawodawczy dotyczący ustanowienia ostatecznego systemu opodatkowania w ramach wymiany handlowej wewnątrz UE przewidziano dopiero na rok 2014, i domaga się, aby włączyć ten dokument do inicjatyw ustawodawczych zaplanowanych na rok 2012; przypomina, że jest to podstawowa część nowego systemu VAT i zabezpieczy wszystkie dochody UE;
Spójność i solidarność Unii
44. ubolewa nad brakiem jasnych celów i konkretnych środków w zakresie radzenia sobie z wyzwaniami;
45. ubolewa nad brakiem osobnego rozdziału poświęconego polityce spójności, która przecież będzie zasadniczym elementem negocjacji w roku 2012 pomiędzy wszystkimi instytucjami ze względu zarówno na jej znaczny udział w przyszłych wieloletnich ramach finansowych oraz w trwającej zwykłej procedurze ustawodawczej dotyczącej nowego pakietu ustawodawczego;
46. przypomina, że polityka spójności UE to długoterminowa polityka rozwoju, która promuje środki zapobiegające kryzysowi gospodarczemu i przyczyniające się do wzrostu gospodarczego, bez uszczerbku dla jej głównej roli i celów w zakresie zmniejszania dysproporcji między regionami UE, zgodnie z definicją w traktacie;
47. apeluje o zastosowanie zwykłej procedury ustawodawczej do opracowania przyszłych wspólnych ram strategicznych wraz ze wszelkimi koniecznymi działaniami przygotowawczymi, które Komisja podejmie w ramach swoich prac w 2012 r., oraz o terminowe zaangażowanie Parlamentu Europejskiego w ten proces;
Jednolity rynek
48. ubolewa nad brakiem konsekwencji i spójności w podejściu do Aktu o jednolitym rynku oraz zauważa, że szereg różnych wniosków rozrzucono pomiędzy różne rozdziały programu prac Komisji;
49. z zadowoleniem przyjmuje jednak pakiet dotyczący bezpieczeństwa produktów; uważa, że bezpieczny rynek wewnętrzny oparty o spójny i odpowiedni poziom nadzoru ma podstawowe znaczenie dla poprawy zaufania konsumentów i ochrony wszystkich konsumentów, w szczególności z grup szczególnie wrażliwych; przywiązuje szczególną wagę do wniosku dotyczącego Europejskiego aktu w sprawie dostępności;
50. ponownie domaga się przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie dostępu do zwykłego rachunku rozliczeniowego, jako prawa każdego legalnie zamieszkującego w Unii konsumenta, również w celu stymulowania integracji finansowej i pełnego udziału w nowoczesnym i sprawiedliwym rynku jednolitym;
51. podkreśla potrzebę zwiększenia ochrony konsumenta i informacji w dziedzinie produktów należących do detalicznych usług finansowych; uważa, że wniosek ustawodawczy dotyczący ochrony inwestorów detalicznych (inicjatywa dotycząca ujawniania informacji na temat złożonych produktów inwestycyjnych na etapie poprzedzającym zawarcie umowy) stanowi jedynie pierwszy krok w tym kierunku;
52. odnotowuje z zainteresowaniem wniosek w sprawie gier hazardowych oferowanych w Internecie w obrębie rynku wewnętrznego oraz podkreśla, że wszelkie działania podjęte w tym zakresie powinno przede wszystkim mieć na celu ochronę konsumenta;
53. uważa, że zaproponowany europejski program na rzecz praw konsumentów powinien zdecydowanie koncentrować się na umocnieniu pozycji konsumenta, gwarantując zwiększoną ochronę konsumenta i skuteczne mechanizmy zadośćuczynienia oraz że przepisy dotyczące dochodzenia roszczeń zbiorowych powinny mieć charakter ustawodawczy, tak aby zapewnić równe warunki dla przedsiębiorstw i równe traktowanie konsumentów;
54. z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy dotyczący rejestracji pojazdów silnikowych zarejestrowanych uprzednio w innym państwie członkowskim; podkreśla zasadniczo, jak ważne jest uproszczenie i zharmonizowanie w celu pobudzenia mobilności i praktyk przyjaznych konsumentowi;
55. odnotowuje wniosek dotyczący działań następczych po kontroli skuteczności w zakresie usług i podkreśla, że pogłębianie jednolitego rynku musi stosować zrównoważone podejście do zwiększania możliwości dla przedsiębiorstw, zwiększania ochrony konsumentów, gwarantowania praw pracowniczych i poprawy warunków pracy;
56. ubolewa, że mimo iż spółka europejska, spółdzielnia europejska i kwestia zaangażowania pracowników pojawiają się we wnioskach dotyczących Aktu o jednolitym rynku, są one przewidziane dopiero na rok 2013;
57. z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy dotyczący mechanizmu alternatywnych metod rozwiązywania sporów w odniesieniu do sporów między przedsiębiorstwami; wzywa Komisję do dopilnowania, aby wniosek przewidywał niezależną ocenę organów zajmujących się alternatywnymi metodami rozwiązywania sporów, poufność danych, lepsze programy informowania i konsultowanie grup konsumentów; domaga się, aby Komisja zachęcała do korzystania z alternatywnych metod rozwiązywania sporów, nie czyniąc ich obowiązkowymi, tak aby uniknąć ograniczania dostępu do wymiaru sprawiedliwości;
Prawa własności intelektualnej
58. z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący zbiorowego zarządzania prawami i ufa, że wniosek Komisji dotyczący organizacji zbiorowego zarządzania stworzy odpowiednią równowagę między sprawiedliwym rozdziałem dochodów między posiadaczy praw autorskich a utrzymaniem europejskiej różnorodności kulturowej;
59. wzywa Komisję do przedstawienia odpowiedniego i zrównoważonego przeglądu dyrektywy w sprawie egzekwowania praw, który powinien zbadać potencjalne korzyści wzmocnienia praw użytkowników i wykorzystać obiektywne dane na temat naruszeń praw autorskich, które zostaną dostarczone przez Obserwatorium ds. Praw Własności Intelektualnej;
Przemysł i badania
60. podkreśla potrzebę ambitnej europejskiej polityki przemysłowej i spójności, tak aby wzmocnić gospodarkę realną, poprawić konwergencję i przejść do inteligentniejszej i bardziej zrównoważonej gospodarki europejskiej mogącej doprowadzić do powstania większej liczby lepszych miejsc pracy;
61. wyraża ubolewanie, że komunikatowi na temat nowej polityki przemysłowej dla Europy zawierającemu środki pozwalające zrealizować pożądane przejście do zrównoważonej gospodarki niskoemisyjnej o wysokim poziomie zatrudnienia nie towarzyszył wniosek ustawodawczy; ubolewa również nad brakiem wniosków dotyczących standaryzacji samochodów o napędzie elektrycznym i napędzanych wodorem samochodów na ogniwa paliwowe;
62. z zadowoleniem odnosi się do wniosków w sprawie agendy cyfrowej, ale ponownie wzywa Komisję do przedstawienia ogólnego planu działań, wraz z konkretnym harmonogramem i celami, tak aby w sposób szybki zapewnić namacalne wyniki w takich obszarach jak neutralność sieci, konkretne inicjatywy w zakresie elektronicznych usług administracji publicznej i jednolitego rynku treści i usług on-line na korzyść otwartego i dostatniego społeczeństwa cyfrowego, unikając niedogodności związanych z przepaścią cyfrową;
63. z zadowoleniem przyjmuje propozycję inicjatywy dotyczącej stanu prac nad realizacją wewnętrznego rynku energii do 2014 r.; uważa, że istnieje wyraźna potrzeba dalszych działań ze strony Komisji dopilnowujących, by państwa członkowskie wypełniły swoje zobowiązania prawne w zakresie pełnego wdrożenia obecnego prawodawstwa w dziedzinie wewnętrznego rynku energii;
Transport
64. z zadowoleniem przyjmuje pakiet ustawodawczy Komisji dotyczący transportu kolejowego oraz rozszerzenia kompetencji Europejskiej Agencji Kolejowej w celu utworzenia zintegrowanego i interoperacyjnego jednolitego europejskiego obszaru kolejowego;
65. nalega na pełną realizację jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, łącznie z funkcjonalnymi blokami przestrzeni powietrznej i SESAR;
66. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący praw pasażerów w ruchu lotniczym mający na celu rozszerzenie i zabezpieczenie prawa pasażerów do rekompensaty za odmowę przyjęcia na podkład, długie opóźnienia i odwołanie lotu;
Wzmocnienie pozycji obywateli w społeczeństwach sprzyjających włączeniu społecznemu
Prawo cywilne i dostęp do wymiaru sprawiedliwości
67. z zadowoleniem przyjmuje wnioski dotyczące jurysdykcji i wzajemnego uznawania decyzji i niektórych aktów stanu cywilnego wchodzących w zakres prawa rodzinnego;
68. wzywa Komisję do zagwarantowania równego dostępu do wymiaru sprawiedliwości dla wszystkich obywateli UE zgodnie z art. 47 Karty praw podstawowych; w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje również zapowiedź inicjatywy, która określi wspólne minimalne zasady w zakresie pomocy prawnej w ramach postępowania karnego;
69. wzywa Komisję do dalszego rozwijania i wspierania szkoleń pracowników wymiaru sprawiedliwości w Europie, aby ułatwiać obywatelom dostęp do wymiaru sprawiedliwości i stworzyć prawdziwą europejską kulturę sądową opartą na dialogu i koordynacji wśród prawników za sprawą instytucji i sieci szkoleniowych;
Niedyskryminacja i równe prawa
70. wzywa Komisję do szybkiej i wydajnej oceny krajowych strategii integracji Romów oraz do uważnego monitorowania wdrożenia tych strategii, w trybie pilnym w związku z niedawnymi atakami na Romów w szeregu państw członkowskich;
71. z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy w sprawie zapewnienia równowagi płci w radach spółek giełdowych, podkreślając że równouprawnienie płci ma kluczowe znaczenie dla wzrostu i konkurencyjności UE;
72. z zadowoleniem przyjmuje konsultacje prowadzone z partnerami społecznymi na temat równego wynagrodzenia i różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn; ubolewa jednak, że od czasu jak Parlament zaapelował o to w trakcie ostatniej kadencji, nie przedstawiono żadnego wniosku ustawodawczego;
73. wzywa do przyjęcia wszechstronnej przekrojowej dyrektywy w sprawie przeciwdziałania dyskryminacji oraz do podjęcia kroków prawnych w celu zwalczania wielowymiarowej dyskryminacji w miejscu pracy w obszarach dostępu do zatrudnienia, różnic w płacach, rozwoju kariery, szkoleń i warunków pracy;
74. wyraża ubolewanie z powodu braku działań w następstwie przygotowanej w 2010 r. przez Komisję analizy kosztów i korzyści urlopów ojcowskich oraz ubolewa, że Komisja nie wystąpiła z dyrektywą w sprawie wykorzenienia przemocy wobec kobiet, o co wielokrotnie wnioskował Parlament;
Pogłębianie europejskiej demokracji
75. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ustawodawczą w sprawie partii politycznych na szczeblu europejskim oraz zasady dotyczące ich finansowania; uważa, że funkcjonowanie partii politycznych na szczeblu europejskim stanowi ważny element wzmacniający pozycję obywateli w całej Unii;
Na rzecz zrównoważonej przyszłości
76. w pełni popiera wysiłki Komisji na rzecz promowania skutecznej polityki w dziedzinie środowiska i zmian klimatu; w związku z tym nalega na zaproponowanie ambitnego siódmego programu działań w zakresie środowiska naturalnego mającego na celu zaradzenie problemowi postępującej degradacji środowiska, co przedstawiono w sprawozdaniu Europejskiej Agencji Środowiska za rok 2010 („Środowisko Europy – stan i prognozy”); w tym kontekście ponawia żądanie przyspieszenia i ścisłego monitorowania wdrażania istniejących przepisów UE w dziedzinie środowiska w celu realizacji celów 6. programu działań w zakresie środowiska;
77. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Komisji dotyczące włączenia emisji z transportu morskiego do zobowiązań UE w kwestii redukcji emisji gazów cieplarnianych, ograniczenia emisji fluorowanych gazów cieplarnianych, oraz przegląd rozporządzeń oceniających wykonalność i środki, jakie należy podjąć, aby zrealizować cele na 2020 r. dla samochodów osobowych i furgonetek;
78. wzywa Komisję do przedstawienia wniosków ustawodawczych w sprawie internalizacji kosztów zewnętrznych wszystkich rodzajów transportu, które to wnioski zawierać będą szczegółowe cele i harmonogram ograniczenia emisji CO2 oraz innych gazów cieplarnianych;
79. wyraża jednak ubolewanie, że Komisja nie przedstawiła dotychczas wniosku ustawodawczego zmieniającego dyrektywę w sprawie informowania konsumentów o gospodarce paliwowej i emisjach CO2 nowych samochodów osobowych, ogłoszonego w programie prac Komisji na rok 2010; ponadto nalega, żeby Komisja przedstawiła wniosek mający na celu przeciwdziałanie negatywnym skutkom pośredniej zmiany w użytkowaniu gruntów w związku z biopaliwami;
80. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji mający na celu ratyfikację Protokołu z Nagoi w sprawie różnorodności biologicznej, jednakże podkreśla, że powinny mu towarzyszyć stosowne inicjatywy wykonawcze i wnioski ustawodawcze; podkreśla konieczność włączenia wymogów w zakresie ochrony bioróżnorodności do innych obszarów polityki sektorowej;
81. nawołuje Komisję do przedstawienia w końcu wniosku dotyczącego rewizji dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych w roku 2012, i podkreśla, że w rewizji tej powinno się położyć zdecydowany nacisk na szkodliwy wpływ na zdrowie, zwłaszcza młodych ludzi, produkcji, prezentowania i sprzedaży wyrobów tytoniowych;
82. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący opracowania ram politycznych mających na celu zapewnienie stosownej ochrony przed substancjami powodującymi zaburzenia endokrynologiczne i nalega, aby odnośne przepisy zostały odpowiednio uaktualnione;
83. przyjmuje do wiadomości zaplanowany przegląd rozporządzenia REACH; nalega, aby Komisja zajęła się istniejącym nakładaniem się przepisów i lukami w nich;
84. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący przyjęcia unijnej strategii adaptacyjnej w 2013 r.; wzywa Komisję do dopilnowania, że następnie w razie potrzeby przedstawiony zostanie wniosek ustawodawczy;
85. nawołuje Komisję do włączenia działań następczych planu działań na rzecz efektywnej gospodarki zasobami, opublikowanego przez Komisję Europejską we wrześniu 2011 r.;
86. wyraża ubolewanie, że Komisja przesunęła do roku 2013 swoją inicjatywę w sprawie jakości powietrza i nalega na konieczność przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego dyrektywy w sprawie jakości powietrza w pomieszczeniach, a także dokonania przeglądu dyrektywy 2001/81/WE w sprawie krajowych poziomów emisji; nalega na konieczność przedstawienia wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie hałasu w środowisku naturalnym, który nie jest zawarty w programie prac;
87. apeluje do Komisji o jak najszybsze przedstawienie nowego wniosku dotyczącego klonowania zwierząt, uwzględniającego wyrażone przez Parlament żądanie zakazu dotyczącego żywności z klonowanych zwierząt i ich potomstwa;
88. nalega, żeby Komisja dopilnowała, aby reformy WPR i WPRyb w pełni uwzględniały zrównoważony rozwój, ochronę różnorodności biologicznej i bezpieczeństwo żywności; jest przekonany, że wymiar środowiskowy już obecny w istniejących wnioskach należy bardziej rozwinąć, żeby zapewnić konkretne propozycje w tych obszarach;
89. zwraca się do Komisji o przedstawienie zmienionego wniosku dotyczącego efektywności energetycznej istniejących budynków, zawierającego wiążące cele w zakresie efektywności energetycznej, aby zapewnić realizację celów UE w dziedzinie ograniczenia CO2; apeluje także do Komisji o przedstawienie pakietu zachęt do produkowania energii na szczeblu lokalnym lub gospodarstw domowych, a także strategii podatkowej i finansowej wspierającej mikrogenerację;
90. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący przedstawienia wniosku ustawodawczego w sprawie bezpieczeństwa jądrowego;
91. apeluje o jasne wnioski w proponowanej nowej strategii dotyczącej odnawialnych źródeł energii, która powinna obejmować jasne i wymierne działania, w tym nowy cel w dziedzinie odnawialnych źródeł energii do 2030 r.;
Europa otwarta dla obywateli
System wjazdu/wyjazdu
92. przypomina, że jak dotąd nie wykazano konieczności i skuteczności proponowanego systemu wjazdów i wyjazdów, oraz jest poważnie zaniepokojony jego opłacalnością; przypomina, że jego poprawne funkcjonowanie będzie zależeć od powodzenia systemu SIS II, który nie jest jeszcze w pełni zdolny do działania;
Zwalczanie terroryzmu i przestępczości zorganizowanej
93. z zadowoleniem przyjmuje zamiar opracowania w oparciu o art. 75 TFUE ram prawnych dotyczących procedur sporządzenia wykazów mających na celu zamrożenie aktywów osób i podmiotów podejrzewanych o terroryzm przy jednoczesnym należytym zagwarantowaniu prawa do bycia poinformowanym i do obrony; kładzie nacisk na odpowiednią ochronę osób szczególnie wrażliwych, podejrzanych lub oskarżonych, co stanowi priorytet, żeby szybko zakończyć plan działań w dziedzinie gwarancji proceduralnych;
94. jest zaniepokojony wnioskiem dotyczącym unijnego systemu śledzenia środków finansowych należących do terrorystów, który wzoruje się na pozaeuropejskich rozwiązaniach i wykracza poza kompetencje udzielone przez Parlament; jest zdania, że trzecia dyrektywa w sprawie przeciwdziałania praniu pieniędzy mogłaby być bardziej skutecznym narzędziem walki z finansowaniem terroryzmu i przestępczości zorganizowanej;
95. uważa, że priorytetem jest opracowanie wspólnego zbioru zasad rekompensaty dla ofiar przestępstw, zwłaszcza terroryzmu i przestępczości zorganizowanej;
Lizbonizacja Eurojustu i Europolu
96. apeluje o wnioski ustawodawcze prowadzące do pełnej kontroli demokratycznej Europolu przez Parlament w oparciu o art. 88 traktatu, a także do rozszerzenia kompetencji Eurojustu, żeby mógł on wszczynać i prowadzić śledztwa w ramach swoich uprawnień w zakresie spraw międzynarodowych, zwłaszcza w perspektywie powołania Prokuratury Europejskiej;
Polityka azylowa
97. wyraża głębokie ubolewanie nad brakiem jakichkolwiek inicjatyw dotyczących solidarności wewnętrznej UE, oceny lub ulepszenia Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu;
Europa w świecie
Rozszerzenie
98. jest głęboko przekonany, że zbliżające się podpisanie traktatu akcesyjnego z Chorwacją jest dowodem wiarygodności polityki UE w dziedzinie rozszerzeń; oczekuje od Komisji obiektywnego monitorowania przygotowań do akcesji i pomocy udzielanej władzom Chorwacji w wypełnianiu ich zobowiązań; z zadowoleniem przyjmuje odwołanie się w traktacie akcesyjnym do zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego poprzez proces monitorowania i apeluje do Komisji o pełne wykorzystywanie tej klauzuli; przypomina, że obecne WRF, gdy były prezentowane, negocjowane i przyjmowane w 2006 r., nie uwzględniały ewentualnej akcesji Chorwacji w trakcie obowiązywania tych właśnie wieloletnich ram finansowych; wzywa w związku z tym Komisję do zaproponowania przeglądu wieloletnich ram finansowych na rok 2013, co zaplanowano na początek 2012 r. po podpisaniu w grudniu 2011 r. traktatu akcesyjnego i co przewidziano w punkcie 29 porozumienia międzyinstytucjonalnego, w celu uniknięcia finansowania przystąpienia Chorwacji do UE za pomocą przenoszenia środków;
99. z zadowoleniem przyjmuje zalecenie Komisji dotyczące otwarcia z Czarnogórą negocjacji w sprawie akcesji oraz przyznania Serbii statusu kraju kandydującego; oczekuje od Komisji wyczerpującego informowania Parlamentu na temat osiąganych postępów;
100. z zadowoleniem przyjmuje ponowne potwierdzenie przez Komisję zalecenia dotyczącego rozmów w sprawie akcesji z byłą jugosłowiańską republiką Macedonii i podkreśla, że rozwiązanie trwającego z Grecją sporu o nazwę ma zasadnicze znaczenie;
101. wzywa Komisję do zaoferowania politycznych wytycznych stronom oraz do rozpoczęcia opracowywania mającego ogólne zastosowanie mechanizmu arbitrażowego umożliwiającego rozwiązywanie dwustronnych kwestii spornych między krajami ubiegającymi się o członkostwo w UE oraz między państwami członkowskimi a krajami ubiegającymi się o członkostwo w UE;
Polityka sąsiedztwa
102. z zadowoleniem przyjmuje wspólny komunikat Wysokiego Przedstawiciela w sprawie nowej koncepcji działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie oraz jej podejście skupiające się na partnerstwie ze społeczeństwami, wzajemnej odpowiedzialności, podzielania zobowiązań w zakresie powszechnych wartości praw człowieka, demokracji i praworządności, warunkowości, a także na konkretnych strategiach politycznych, którym towarzyszy wielostronna i odbywająca się poniżej poziomu regionalnego współpraca; zachęca Komisję do pełnego wdrożenia tego podejścia w kontekście odnowionej EPS;
103. apeluje o dalsze wspieranie działań sąsiadów ze Wschodu podejmowanych przy realizacji programów i reform w ramach Partnerstwa Wschodniego; z zadowoleniem przyjmuje wspólne oświadczenie złożone na odbytym w Warszawie w dniu 30 września 2011 r. szczycie dotyczącym Partnerstwa Wschodniego, w tym wolę dokonywania postępów w negocjacjach w sprawie umów o stowarzyszeniu, i zachęca Komisję do przyspieszenia realizacji tych zasad; apeluje o umocnienie wielostronnego wymiaru Partnerstwa Wschodniego ze szczególnym uwzględnieniem EURONEST-u;
104. w kontekście Arabskiej Wiosny z zadowoleniem przyjmuje nowe podejście UE do południowego regionu Morza Śródziemnego, wyrażone we wspólnym komunikacie Wysokiego Przedstawiciela i Komisji pt. „Partnerstwo na rzecz demokracji i wspólnego dobrobytu z południowym regionem Morza Śródziemnego” i potwierdzone we wspólnym komunikacie w sprawie nowej koncepcji działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie, i zachęca Komisję do pełnej realizacji tego podejścia; podkreśla znaczenie wielostronnej i odbywającej się poniżej poziomu regionalnego współpracy w południowym regionie Morza Śródziemnego, a w tym kontekście możliwości oferowane przez Unię regionowi Morza Śródziemnego i jego zgromadzeniu parlamentarnemu;
Handel
105. z zadowoleniem przyjmuje nacisk kładziony przez Komisję na większą spójność polityczną między poszczególnymi politykami zewnętrznymi i jest zdania, że nowoczesna polityka handlowa powinna także uwzględniać takie obszary jak przemysł, rolnictwo i rybołówstwo;
106. wzywa Komisję do pełnego zaangażowania Parlamentu Europejskiego w bieżące i przyszłe negocjacje prowadzące do umów o wolnym handlu/umów o stowarzyszeniu, a także do umów o partnerstwie gospodarczym; apeluje o całkowite przestrzeganie wysokich norm środowiskowych, a także praw człowieka, praw społecznych i pracowniczych, i nalega, aby wszystkie nowe umowy o wolnym handlu wymagały przeprowadzenie oceny skutków społecznych, gospodarczych i środowiskowych dla wszystkich państw członkowskich;
107. jest zdania, że przed składaniem jakichkolwiek zobowiązań wobec Chin i Japonii Komisja powinna zająć się kwestią dostępu do rynku dla bezpośrednich inwestycji zagranicznych w Chinach oraz pozataryfowymi barierami w Japonii za pośrednictwem istniejącego gospodarczego i handlowego dialogu wysokiego szczebla i zwraca się do Komisji o zapewnienie wystarczających wyników przed rozpoczęciem negocjacji handlowych;
108. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji dotyczący analizy barier w handlu i inwestycjach; podkreśla jednakże, że nie wystarczy to do długoterminowej polityki handlowej i dlatego wzywa Komisję do przedstawienia Parlamentowi Europejskiemu strategicznego i należycie uzasadnionego programu wszystkich planowanych umów handlowych, zanim negocjacje w ich sprawie zostaną podjęte;
109. wzywa Komisję do zacieśnienia naszego partnerstwa z Ameryką Łacińską za pośrednictwem bieżących i przyszłych umów, a także do nasilenia działań zmierzających do udanego zakończenia negocjacji w sprawie umowy o stowarzyszeniu z Mercosurem;
110. oczekuje, że w sprawie zamówień publicznych Komisja przedstawi nowy instrument, który zapewni symetrię i przejrzystość, w szczególności dla MŚP, w procedurach udzielania zamówień publicznych z udziałem krajów uprzemysłowionych i głównych krajów wschodzących, przy pełnym poszanowaniu potrzeby specjalnego i zróżnicowanego traktowania krajów rozwijających się oraz wielofunkcyjności polityki w zakresie zamówień publicznych;
111. zauważa, że Komisja zawarła w załączniku do swojego programu „aktualizację unijnych instrumentów ochrony handlu” jako kolejną inicjatywę na rok 2013; nalega, aby Komisja powstrzymała się przed takimi inicjatywami, jeżeli wyniki konsultacji prowadzonych w 2012 r. z przemysłem, importerami i konsumentami nie wykażą konieczności takiej „aktualizacji”; przypomina, że wszelki przegląd instrumentów ochrony handlu musi w pełni uwzględniać skutki dla przemysłu Unii;
Rozwój
112. z zadowoleniem przyjmuje wniosek w sprawie ochrony socjalnej w polityce rozwoju, aby złagodzić skutki światowego załamania gospodarczego dla realizacji milenijnych celów rozwoju; oczekuje od Komisji podwojenia wysiłków zmierzających do osiągnięcia MCR, co niestety wymyka się spod kontroli, przez naleganie na określanie wiążących celów w zakresie finansowania, pełne wdrożenie europejskiego kodeksu postępowania w dziedzinie komplementarności i podziału pracy w polityce na rzecz rozwoju, a także prawdziwą integracyjną strategię dotyczącą wzrostu;
113. apeluje do Komisji o włączenie kwestii grabieży ziemi do swojego dialogu politycznego z krajami rozwijającymi się, aby zapobiec wywłaszczaniu drobnych rolników i niezrównoważonemu wykorzystywaniu ziemi i wody;
Prawa człowieka
114. podkreśla, że propagowanie praw człowieka na świecie jest podstawowym celem Unii Europejskiej na szczeblu światowym oraz że lepsze stosunki handlowe są nie tylko instrumentem wzrostu, lecz również ważnym mechanizmem propagowania praworządności, standardów pracy i praw człowieka; twierdzi, że zwiększona pomoc na rzecz rozwoju może przyczynić się do postępów zakresie praw człowieka;
115. podkreśla potrzebę utrzymania niezależnego instrumentu promowania i wsparcia dla demokracji i praw człowieka oraz stwierdza, że zmieniony europejski instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka powinien skorzystać ze swojej wcześniejszej wartości dodanej, tj. ogólnoświatowej dostępności, faktu, że siłą rzeczy uzupełnia się on z innymi zewnętrznymi instrumentami finansowymi oraz możliwości wykorzystania bez zgody kraju przyjmującego; nalega w szczególności na potrzebę poświęcenia znacznej uwagi działalności lokalnej i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego oraz zwiększenia elastyczności proceduralnej;
116. podkreśla kluczowe znaczenie monitorowania, oceny i politycznej odpowiedzialności za działania UE w dziedzinie praw człowieka;
117. jest przekonany, że aby UE skutecznie propagowała swoje wartości i zasady oraz przyczyniała się do stabilności politycznej i rozwoju gospodarczego w krajach ościennych, musi ona nadal wspierać młode demokracje, w szczególności w krajach arabskich;
Instrumenty finansowe
118. kładzie nacisk na fakt, że przegląd instrumentów dotyczących zewnętrznej pomocy finansowej należy postrzegać jako szansę na umocnienie europejskiej polityki zewnętrznej, zwłaszcza w obliczu obecnego procesu transformacji demokratycznej w południowym sąsiedztwie i w krajach rozwijających się; wzywa do zwiększenia elastyczności w zakresie rozdzielania pomocy finansowej oraz do zwiększania przez Komisję zdolności krajów-beneficjentów do przyjmowania odpowiedzialności za takie programy; wzywa Komisję do korzystania z doświadczeń zdobytych przy okazji poprzednich generacji zewnętrznych instrumentów finansowych i do zaradzenia problemom zasygnalizowanym przez Trybunał Obrachunkowy; nalega, by Komisja wywiązała się ze swoich zobowiązań dotyczących szerokiego wykorzystania aktów delegowanych podczas przeglądu instrumentów zewnętrznej pomocy finansowej;
°
° °
119. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
