17.7.2008
PROJEKT REZOLUCJI
w odpowiedzi na pytanie wymagające odpowiedzi ustnej B6‑0456/2008
zgodnie z art. 108 ust. 5 Regulaminu
złożył Klaus-Heiner Lehne
w imieniu Komisji Prawnej
w sprawie wspólnego systemu odniesienia w zakresie europejskiego prawa umów
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wspólnego systemu odniesienia w zakresie europejskiego prawa umów
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie europejskiego prawa umów Teksty przyjęte, P6_TA (2007)0615. ,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 września 2006 r. w sprawie europejskiego prawa umów Dz.U. C 305 E z 14.12.2006, s. 247. ,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 marca 2006 r. w sprawie europejskiego prawa umów i rewizji dorobku prawnego: kierunek Dz.U. C 292 E z 1.12.2006, s. 109. ,
–
uwzględniając swoje rezolucje z dnia 26 maja 1989 r. Dz.U. 158 z 26.6.1989, s. 400. , 6 maja 1994 r. Dz.U. C 205 z 25.7.1994, s. 518. , 15 listopada 2001 r. Dz.U. C 140 E z 13.6.2002, s. 538. i 2 września 2003 r. Dz.U. C 76 E z 25.3.2004, s. 95. ,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji z dnia 25 lipca 2007 r. zatytułowane „Drugie sprawozdanie okresowe w zakresie Wspólnego Systemu Odniesienia” (COM(2007)0447),
–
uwzględniając konkluzje Rady ds. WSiSW z dnia 18 kwietnia 2008 r.,
–
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że naukowy projekt wspólnego systemu odniesienia (DCFR) Principles, Definitions and Model Rules of European Private Law - Draft Common Frame of Reference (DCFR) [Zasady, definicje i wzorcowe uregulowania europejskiego prawa umów – projekt wspólnego systemu odniesienia], wyd. von Bar, Clive, Schulte-Nölke i.in. został przedstawiony Komisji pod koniec 2007 r.,
B.
mając na uwadze, że DCFR podlega obecnie ocenie dokonywanej przez sieć kilku grup naukowców, w tym „Association Henri Capitant des Amis de la Culture Juridique Francaise” [Stowarzyszenia przyjaciół francuskiej kultury prawnej im. Henriego Capitanta] oraz „Société de législation comparée” [Stowarzyszenie prawa porównawczego], które opublikowały już „Principes contractuels communs” [wspólne zasady umów] i „Terminologie contractuelle commune” [wspólną terminologię umów] Tomy 6 i 7 zbioru „Droit privé comparé et européen” [Prawo prywatne porównawcze i europejskie], B. Fauvarque-Cosson, D. Mazeaud, red. ,
C.
mając na uwadze, że Komisja rozpoczęła wewnętrzny proces selekcji mający na celu określenie, które części DCFR zostaną ujęte w dokumencie, który wkrótce ma się ukazać, np. w białej księdze Komisji na temat wspólnego systemu odniesienia (CFR),
D.
mając na uwadze, że DCFR jest jedynie dokumentem naukowym i ewentualny wybór jego części, które zostaną ujęte w opracowywanym dokumencie Komisji, ma w dużym stopniu charakter polityczny,
1.
z zadowoleniem przyjmuje przedłożenie DCFR i oczekuje, że ostateczny DCFR opracowany przez naukowców zostanie przedstawiony Komisji do końca grudnia 2008 r.;
2.
wzywa Komisję, aby przedstawiła precyzyjny i przejrzysty plan, w jaki sposób zostanie zorganizowany i skoordynowany proces selekcji zmierzający do opracowania dokumentu Komisji, w szczególności w odniesieniu do wszystkich dyrekcji generalnych uczestniczących w pracach;
3.
wzywa Komisję, żeby zagwarantowała, że DCFR zostanie udostępniony w jak największej liczbie odpowiednich języków, tak żeby zapewnić jego dostępność wszystkim zainteresowanym podmiotom;
4.
zwraca się do Komisji, aby rozważyła przekazanie projektu Dyrekcji Generalnej ds. Sprawiedliwości, Wolności i Bezpieczeństwa z pełnym udziałem wszystkich innych właściwych dyrekcji generalnych, jako że wspólny system odniesienia dalece wykracza poza prawo umów konsumenckich, oraz żeby udostępniła niezbędne zasoby materialne i ludzkie;
5.
zwraca uwagę, że dokument Komisji stworzy podstawę decyzji instytucji europejskich i wszystkich zainteresowanych podmiotów w sprawie przyszłego celu wspólnego systemu odniesienia, jego treści i skutków prawnych, które mogą objąć zakres od niewiążącego narzędzia legislacyjnego po ustanowienie opcjonalnego instrumentu w europejskim prawie umów;
6.
jest zdania, że niezależnie od przyszłego kształtu wspólnego systemu odniesienia należy ustanowić środki, które zapewnią, że system ten będzie regularnie aktualizowany, żeby odzwierciedlić w prawie umów zmiany i sytuację w poszczególnych krajach;
7.
wskazuje, że w podejmowaniu jakiejkolwiek decyzji w sprawie treści wspólnego systemu odniesienia Komisja powinna mieć na uwadze niedawne oświadczenie Rady, że wspólny system odniesienia powinien być „narzędziem lepszego stanowienia prawa” tworzącym „zestaw niewiążących wytycznych do zastosowania na szczeblu Wspólnoty”;
8.
proponuje, żeby w takim przypadku wspólny system odniesienia był jak najszerszy, oraz wskazuje, że na tym etapie być może nie zaistnieje potrzeba wyłączenia jakiejkolwiek treści czy materiałów;
9.
podkreśla ponownie, że w jakimkolwiek procesie selekcji należy dać wyraz wynikom niedawnych warsztatów w sprawie wspólnego systemu odniesienia;
10.
jeżeli odpowiednie części wspólnego systemu odniesienia będą wykorzystywane w charakterze niewiążącego narzędzia legislacyjnego, proponuje, żeby dołączać je do wszelkiego wniosku legislacyjnego Komisji lub ogłoszonego przezeń komunikatu, które dotyczą prawa umów, tak aby zapewnić, że prawodawca wspólnotowy bierze je pod uwagę;
11.
zwraca uwagę, że w podejmowaniu jakiejkolwiek decyzji w sprawie treści wspólnego systemu odniesienia Komisja powinna mieć na uwadze, że wspólny system odniesienia może dalece wykroczyć poza ramy zwykłego narzędzia legislacyjnego i w efekcie stać się instrumentem opcjonalnym;
12.
jeżeli przyszły kształt wspólnego systemu odniesienia będzie zmierzał w kierunku instrumentu opcjonalnego, proponuje, żeby system ten ograniczył się do tych dziedzin, w których prawodawca wspólnotowy podejmuje działania, prawdopodobnie będzie je podejmował w najbliższej przyszłości lub które wiążą się ściśle z prawem umów; proponuje, by wszelki instrument opcjonalny oprzeć na DCFR, ewentualnie wyłączając z księgi IV, część C rozdziały 3–6 dotyczące umów szczególnych oraz praw i obowiązków z nich wynikających, księgę V o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia, a także księgę X o powiernictwie; jest zdania, że w każdym przypadku należy starannie zagwarantować, że proces selekcji nie podważy ogólnej spójności instrumentu opcjonalnego;
13.
nalega, żeby Parlament w pełni uczestniczył i był konsultowany w jakimkolwiek procesie selekcji, który prowadzi do opracowania przyszłego dokumentu Komisji w sprawie wspólnego systemu odniesienia;
14.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji oraz Radzie.
