12.11.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyły Roberta Angelilli, Cristiana Muscardini
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 2, drugie tiret Traktatu UE,
–
uwzględniając art. 3 ust. 1 lit.c, art. 12 i art. 39 Traktatu UE,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że swobodny przepływ osób jest jedną z podstawowych wolności zapisanych w prawie wspólnotowym i obejmuje prawo obywateli UE do udawania się do innych państw członkowskich w celu podjęcia pracy i osiedlenia się, w szczególnych warunkach, wraz ze swoimi rodzinami,
B.
mając na uwadze, że zniesienie przeszkód w mobilności pomiędzy państwami członkowskimi jest jednym z priorytetów odnowionej strategii lizbońskiej,
C.
mając na uwadze, że państwom członkowskim nie wolno stosować żadnych środków, które bezpośrednio lub pośrednio dyskryminują ze względu na przynależność państwową pracowników migrujących pochodzących z UE i ich rodziny,
D.
mając na uwadze, że pracownicy migrujący i ich rodziny mają prawo do równego traktowania nie tylko w dziedzinie zatrudnienia, ale także mieszkalnictwa publicznego, podatków i świadczeń socjalnych,
E.
mając na uwadze, że w duchu poszanowania prawa do wzajemności należy chronić zarówno prawa osób przybywających do danego państwa członkowskiego, jak i prawa obywateli przyjmującego państwa członkowskiego,
F.
mając na uwadze, że w celu zapewnienia zrównoważonego wprowadzania w życie odnośnego ustawodawstwa, w obszarach dotkniętych przepływami migracyjnymi, należy również podjąć kwestie wiążące się z koniecznością zapewnienia osobistego bezpieczeństwa zarówno obywateli migrujących, jak obywateli będących rezydentami danego państwa,
G.
mając na uwadze, że celem niniejszej dyrektywy jest dostarczenie obywatelom Wspólnoty rzeczywistych środków umożliwiających ich integrację w społeczeństwie przyjmującego państwa członkowskiego, z myślą o zapewnieniu zrównoważonego wdrażania odnośnego ustawodawstwa obywatele Wspólnoty muszą, poza korzystaniem z praw i swobód, które gwarantuje im Traktat, spełniać wymogi związane z wykonywaniem tych praw, jakie określone zostały zwłaszcza w prawie europejskim i w prawie przyjmujących państw członkowskich,
H.
mając na uwadze, że Traktat o Przystąpieniu przewiduje możliwość skrócenia trzystopniowych rozwiązań przejściowych (2 + 3+ 2+ lata) w zakresie swobodnego przepływu pracowników pochodzących z UE, celem uniknięcia nadmiernych zakłóceń gospodarczej i społecznej struktury państw członkowskich,
Zasady ogólne
1.
uważa, że w dyrektywie 2004/38/WE obrano właściwe podejście dokonując rozróżnienia pomiędzy prawem pobytu do trzech miesięcy oraz prawem pobytu na okres przekraczający trzy miesiące;
2.
popiera rozwiązania w zakresie wykonywania prawa do swobodnego przepływu i prawa pobytu na terytorium państw członkowskich przez obywateli UE i członków ich rodzin;
3.
podkreśla, że dane państwo członkowskie, w odpowiedzi na zachowanie danej osoby, może w każdej chwili wszcząć procedurę wydalenia ze względów porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego;
4.
uważa, że należy zapewnić możliwość wydalenia i wydania władzom państwa członkowskiego pochodzenia każdego „goszczącego” obywatela UE, którego zachowanie godzi w godność ludzką, podstawowe prawa człowieka lub bezpieczeństwo publiczne;
5.
podkreśla, że na mocy art. 7 dyrektywy 2004/38/WE wszyscy obywatele UE mają prawo do pobytu na terytorium innego państwa członkowskiego przez okres dłuższy niż trzy miesiące, jeżeli mogą wykazać, że są zatrudnieni lub prowadzą działalność gospodarczą w przyjmującym pastwie członkowskim, lub że posiadają wystarczające zasoby (pochodzące z legalnych dochodów) na swoje utrzymanie i utrzymanie członków swoich rodzin, a także posiadają pełne ubezpieczenie zdrowotne, które pokrywa ich w przyjmującym państwie członkowskim;
6.
podkreśla, że na mocy art. 8 dyrektywy 2004/38/WE państwa członkowskie nie mogą ustalić określonej sumy, jaką uznają za wystarczające zasoby, jednakże suma ta nie może być wyższa niż próg, poniżej którego obywatele przyjmującego państwa członkowskiego nabywają uprawnień do pomocy socjalnej lub, w przypadku gdy kryterium to nie ma zastosowania, wyższa niż minimalna renta z zabezpieczenia społecznego wypłacana przez przyjmujące państwo członkowskie;
7.
podkreśla, że państwo członkowskie może wymagać od obywatela Wspólnoty zgłoszenia faktu, iż przebywa on na jego terytorium przed upływem rozsądnego i niedyskryminującego okresu, oraz że niedostosowanie się do tego wymogu może spowodować, że zainteresowane osoby podlegać będą karze;
8.
podkreśla, że na mocy art. 27 ust. 4 dyrektywy 2004/38/WE państwa członkowskie, które wydały paszport lub dowód tożsamości muszą umożliwić posiadaczowi takiego dokumentu, który został wydalony z innego państwa członkowskiego ze względów porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego lub zdrowia publicznego, ponowny wjazd na swoje terytorium bez żadnych formalności nawet wtedy, gdy dokument nie jest już ważny lub obywatelstwo tej osoby jest kwestionowane;
Prawo pobytu na okres do trzech miesięcy
9.
popiera obowiązek posiadania przez obywateli UE ważnego dokumentu tożsamości lub paszportu jako warunku upoważnienia do przebywania w przyjmującym państwie członkowskim przez okres do trzech miesięcy;
10.
uważa, że osoby korzystające z należnego im prawa do pobytu nie powinny stawać się nadmiernym obciążeniem dla systemu pomocy społecznej przyjmującego je państwa członkowskiego, w tym również w początkowym okresie pobytu;
Prawo do pobytu na okres ponad trzech miesięcy
11.
podkreśla, że prawo obywateli UE i ich rodzin do pobytu na okres dłuższy niż trzy miesiące powinno podlegać warunkom określonym w dyrektywie 2004/38/WE;
12.
podkreśla, że dyrektywa stanowi, iż osoby korzystające z należnego im prawa do pobytu nie powinny stawać się nadmiernym obciążeniem dla systemu pomocy społecznej przyjmującego je państwa członkowskiego i że prawo obywateli UE i ich rodzin do pobytu na okres dłuższy niż trzy miesiące powinno w związku z tym podlegać warunkom określonym w dyrektywie 2004/38/WE;
13.
uważa, że w przypadku pobytu na okres dłuższy niż trzy miesiące przyjmujące państwo członkowskie powinno mieć możliwość wymagania od „goszczących” w nim obywateli UE zarejestrowania się we właściwych organach, i podkreśla, że państwo członkowskie może wymagać od tych osób informowania o swojej obecności na jego terytorium;
14.
podkreśla ponadto, że rejestracja w odpowiednich organach upoważnia rejestrującą się osobę do niezwłocznego otrzymania zaświadczenia o rejestracji i że zaświadczenie to musi podawać nazwisko i adres tej osoby oraz datę rejestracji;
15.
wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia pełnego i ścisłego wdrożenia przepisów dyrektywy 2004/38/WE dotyczących prawa obywateli UE do pobytu na okres dłuższy niż trzy miesiące w przypadku spełnienia warunku posiadania zatrudnienia lub zasobów wystarczających do utrzymania się;
16.
uważa za istotne istnienie skutecznej współpracy między państwami pochodzenia i państwami docelowymi w celu lepszego monitorowania przepływów ludności w UE;
17.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że jeżeli po okresie trzech miesięcy ustalone zostaje, że „goszczący” obywatel UE nie spełnia wymogu posiadania zatrudnienia lub nie posiada zasobów wystarczających do utrzymania się, zgodnie z art. 7 ust. 1 lit. a), b), c) i d), dyrektywa upoważnia goszczące państwo członkowskie do wydalenia danej osoby;
18.
wyraża opinię, że tego rodzaju wydalenia powinny być przeprowadzane w określonym terminie, a sytuacja danej osoby powinna być poddana indywidualnej ocenie;
Środki przejściowe dotyczące dostępu pracowników migrujących zgodnie z traktatem o przystąpieniu
19.
uważa, że migracja z nowych państw członkowskich często przynosi korzyści gospodarce państw członkowskich, ponieważ może pomagać w podnoszeniu konkurencyjności przedsiębiorstw, zmniejszać liczbę przypadków niezadeklarowanego zatrudnienia i sprzyjać wzrostowi gospodarczemu;
20.
wyraża opinię, że dopóki przepisy Wspólnoty dotyczące swobodnego przepływu pracowników nie zostaną w pełni wdrożone, państwa członkowskie mają uzasadnione prawo korzystać ze środków przejściowych dotyczących swobodnego przepływu pracowników z i do nowych państw członkowskich oraz między nimi, zapisanych w poszczególnych traktatach o przystąpieniu;
21.
podkreśla znaczenie dania każdemu państwu członkowskiemu możliwości powołania się na „klauzulę ochronną”, jeżeli otwarcie rynku pracy dla pracowników z danego państwa członkowskiego powoduje nadmierny i naruszający równowagę napływ obywateli oraz poważne skutki dla rynku pracy lub jeżeli występuje takie zagrożenie;
22.
opowiada się za możliwością dokonania przeglądu art. 5 ust. 5 dyrektywy 2004/38/WE, aby państwa członkowskie miały obowiązek wymagania od „goszczących” w nich obywateli informowania o swojej obecności oraz aby ustalić termin, w którym należy tego dokonać; uważa ponadto, że państwa członkowskie powinny być zobowiązane do wprowadzenia sankcji za nieprzestrzeganie przepisów wymagających od takich osób informowania o swojej obecności na terytorium goszczącego je państwa członkowskiego;
23.
uważa nieprzestrzeganie przez nowe państwa członkowskie dorobku Schengen i przepisów regulujących pobyt na okres ponad trzech miesięcy za podstawę do zawieszenia procedury dostosowywania do obszaru Schengen;
24.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich, państw przystępujących i kandydujących.
