Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000042/2011
do Rady
art. 115 Regulaminu PE
Rui Tavares
w imieniu grupy GUE/NGL Przedmiot: Stworzenie wspólnego unijnego programu przesiedleń
Zgodnie z UNHCR co roku konieczne jest przesiedlenie ok. 200 tys. uchodźców do jednego z krajów trzecich. Podczas gdy ok. 100 tys. uchodźców jest corocznie przesiedlanych do Stanów Zjednoczonych, Kanady, Australii, Brazylii i Chile, w Europie przesiedlanie jest stosowane jedynie w niewielkim stopniu. Obecnie 10 państw członkowskich dokonuje przesiedleń, co stanowi zaledwie 4,5 tys. uchodźców przyjmowanych rocznie przez UE.
Na posiedzeniu dnia 23 lutego 2010 r. parlamentarna Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych (LIBE) poparła pomysł opracowania ambitnego unijnego programu przesiedleń i przedstawiła dwa projekty sprawozdań: jeden w sprawie komunikatu Komisji Europejskiej na temat unijnego programu przesiedleń i drugi w sprawie proponowanych zmian w Europejskim Funduszu na rzecz Uchodźców (EFU). Oba sprawozdania zostały zatwierdzone większością głosów posłów do PE w maju 2010 r., a Komisja Europejska, Rada i PE osiągnęły wyraźny konsensus odnośnie do politycznej zawartości tych sprawozdań.
Niemal rok po głosowaniu w PE – w związku z tym, że nie ma ustalonego terminu na przeprowadzenie pierwszego czytania – nadal czekamy, by Rada zakończyła procedurę współdecyzji, i tracimy jeden rok (2011) wsparcia finansowego dla nowych krajów przyjmujących UE.
Czy Rada zamierza umieścić zakończenie tej procedury współdecyzji na liście swoich priorytetów?
I, bardziej ogólnie, czy Rada nadal zamierza blokować wszystkie akty legislacyjne, przewidujące – na mocy traktatu lizbońskiego – akty delegowane dotyczące spraw finansowych?
