10.12.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Monica Frassoni, Daniel Cohn-Bendit oraz Kathalijne Maria Buitenweg
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie zwalczania ekstremizmu w Europie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zwalczania ekstremizmu w Europie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 2, 6, 7 i 29 Traktatu o Unii Europejskiej oraz art. 13 traktatu WE, które zobowiązują państwa członkowskie do utrzymywania najwyższych standardów w zakresie praw człowieka i przeciwdziałania dyskryminacji, a także uwzględniając europejską kartę praw podstawowych,
–
uwzględniając Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (CERD), podpisaną przez wszystkie państwa członkowskie UE i kilka państw niebędących członkami UE,
–
uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie rasizmu, ksenofobii i ekstremizmu, a w szczególności rezolucję z dnia 15 czerwca 2006 r. w sprawie nasilenia się przemocy powodowanej rasizmem i homofobią w Europie Teksty przyjęte: P6_TA(2006)0273 . ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że przyczyny rasizmu, antysemityzmu, ksenofobii i homofobii są irracjonalne i wiążą się z odmową postrzegania naszych społeczeństw w kategoriach wielokulturowości i dostrzegania różnic jako rodzaju bogactwa, jak również z marginalizacją i wykluczeniem społecznym, ubóstwem, bezrobociem oraz brakiem wykształcenia,
B.
mając na uwadze, że w krajach europejskich miały ostatnio miejsce akty przemocy i zabójstwa na tle nienawiści wynikającej z rasizmu, ksenofobii i homofobii oraz postaw antysemickich i antyromskich, a inne formy bezpośredniego lub pośredniego rasizmu, ksenofobii, homofobii, antysemityzmu i postaw antyromskich wciąż się utrzymują zarówno w UE, jak i poza jej granicami,
C.
mając na uwadze, że w związku z rasizmem i ksenofobią jest coraz więcej ekstremistycznych postaw politycznych, których skutkiem jest nienawiść, strach i ksenofobia w kilku państwach członkowskich,
D.
mając na uwadze, że żadne państwo członkowskie nie jest odporne na zagrożenia dla demokracji nierozerwalnie związane z ekstremizmem oraz że w związku z tym przeciwdziałanie szerzeniu się postaw ksenofobicznych jest wyzwaniem dla Europy,
E.
mając na uwadze, że neonaziści i ekstremiści prawicowi kierują swoją przemoc przeciwko wielu różnym społecznościom pozbawionym możliwości obrony, w tym migrantom, homoseksualistom, działaczom antyrasistowskim i osobom bezdomnym,
1.
zdecydowanie potępia wszelkie napaści wynikające z rasizmu i nienawiści oraz wzywa władze krajowe do podjęcia wszelkich możliwych działań w celu ukarania sprawców oraz wyraża solidarność ze wszystkimi ofiarami tych napaści oraz z ich rodzinami;
2.
zauważa, że zwalczanie ekstremizmu nie może wywierać negatywnego wpływu na długotrwałe zobowiązanie do przestrzegania praw podstawowych i podstawowych zasad prawa, w tym wolności słowa i zrzeszania się, zapisanych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej;
3.
wzywa Komisję i Radę do podjęcia inicjatywy w zakresie wypracowania odpowiednich środków politycznych i prawnych, zwłaszcza prewencyjnych, pamiętając przy tym o niezbędnych działaniach w zakresie kształcenia ludzi młodych i informowaniu społeczeństwa, nauczaniu o totalitaryzmie i propagowaniu zasady poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w celu zachowania żywej pamięci o historii Europy; zwraca się do państw członkowskich z prośbą o opracowanie polityki dotyczącej kształcenia w zakresie demokracji i obywatelstwa w oparciu o prawa i obowiązki obywateli;
4.
wzywa instytucje europejskie do udzielenia Agencji Praw Podstawowych UE jednoznacznego mandatu w celu przeanalizowania struktur ekstremistycznych grup prawicowych, tak aby możliwe było ustalenie, czy koordynują one swoje działania na szczeblu Unii Europejskiej lub na szczeblu regionalnym;
5.
ponownie podkreśla swoje przekonanie, że osobistości życia publicznego powinny się powstrzymywać od wypowiedzi zachęcających lub podżegających do nienawiści bądź napiętnowania pewnych grup społecznych ze względu na rasę, pochodzenie etniczne, religię, niepełnosprawność, orientację seksualną czy narodowość; uważa, że w przypadku podżegania do nienawiści bycie osobą publiczną należy uznać za okoliczność obciążającą w sprawach dotyczących wypowiedzi szerzących nienawiść;
6.
wskazuje na konieczność szerszego zaangażowania aktywnego społeczeństwa obywatelskiego w pomoc ofiarom rasizmu; wobec tego domaga się od wszystkich państw członkowskich zagwarantowania organizacjom pozarządowym wystarczających środków finansowych, kadrowych i materialnych, aby mogły one wywiązywać się ze swoich zadań;
7.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.
