Odpowiedź udzielona przez komisarz Connie Hedegaard w imieniu Komisji
(28 lipca 2011 r.)
Artykuł 10c dyrektywy 2003/87/WE Dz.U. L 275 z 25.10.2003, s. 32. wprowadzono jako element ogólnego kompromisu, który doprowadził do zawarcia porozumienia w sprawie pakietu energetyczno-klimatycznego przez Parlament Europejski i Radę w grudniu 2008 r. Fakultatywna derogacja od reguły sprzedaży wszystkich uprawnień na aukcji ma na celu umożliwienie modernizacji wytwarzania energii elektrycznej i przewiduje przydział corocznie zmniejszającej się liczby uprawnień nieodpłatnych, przeznaczonych dla producentów energii elektrycznej w okresie przejściowym. Do dnia 30 września 2011 r. kwalifikujące się państwa członkowskie mogą wystąpić do Komisji z wnioskiem o zezwolenie na zastosowanie wspomnianego rozwiązania.
Artykuł 10c ust. 3 zaleca Komisji opracowanie wytycznych w celu zapewnienia, że metoda przyznawania przydziałów pozwoli uniknąć zbędnych zakłóceń konkurencji i zminimalizuje szkodliwy wpływ na zachęty stosowane w celu redukcji emisji. W związku z powyższym, aby zagwarantować właściwe stosowanie art. 10c, w marcu 2011 r. Komisja przyjęła wytyczne Dz.U. C 99 z 31.3.2011, s. 9 i decyzja Komisji C(2011) 1983 z 29.3.2011. określające zasady stosowane do oceny wspomnianych wniosków.
Aby perspektywa otrzymania nieodpłatnych uprawnień nie spowodowała powstania nowych zakładów wytwarzania energii elektrycznej, za kwalifikujące się do przydziału uprawnień na podstawie art. 10c prawodawca uznał wyłącznie instalacje, w przypadku których proces inwestycyjny wszczęto do dnia 31 grudnia 2008 r. Wartość nieodpłatnych uprawnień do emisji może również zostać wykorzystana w przypadku inwestycji przeprowadzanych w późniejszym okresie, mających na celu modernizację systemu energetycznego (np. unowocześnienie infrastruktury, stosowanie czystych technologii, dywersyfikacja struktury energetycznej), pod warunkiem że inwestycje te spełniają warunki określone w art. 10c.
Dopuszczenie derogacji od reguły sprzedaży wszystkich uprawnień na aukcji ma na celu zachęcanie do modernizacji wytwarzania energii elektrycznej, a nie zapobieganie odzwierciedleniu kosztów emisji w jej cenie. Komisja nie sądzi jednak, by sprzedaż wszystkich uprawnień na aukcji doprowadziła do znacznego wzrostu cen energii elektrycznej, jako że doświadczenia zdobyte podczas pierwszych dwóch etapów realizacji EU ETS (systemu handlu uprawnieniami do emisji) pokazują, że koszt emisji został już wliczony do ceny energii elektrycznej. Komisja nie ma zatem podstaw by twierdzić, że w przypadku Polski jest inaczej.
Artykuł 10a ust. 8 dyrektywy 2003/87/WE przewiduje udostępnienie 300 mln uprawnień, które mają zostać sprzedane w celu wspierania rozwoju m.in. technologii bezpiecznego dla środowiska wychwytywania i geologicznego składowania CO 2. Dochody z monetyzacji uprawnień wyniosą kilka miliardów euro i zapewnią dźwignię finansową o potencjale równym funduszom przeznaczanym na ten cel przez państwa członkowskie i przemysł. Przedmiotowa inicjatywa przyczyni się znacznie do zwiększania rentowności technologii czystego spalania węgla.
