Tydzień: 14 - 17 listopada 2005 /Strasburg/
Instytucje
2005-11-22 - 12:47
W porządku obrad listopadowej sesji plenarnej w Strasburgu znalazły się tematy niezwykle ważne w odbiorze społecznym. Najistotniejszym bez wątpienia punktem obrad była debata i głosowanie nad pakietem regulacji dla przemysłu chemicznego REACH. Posłowie po miesiącach żmudnej pracy nad kompromisem przyjęli w pierwszym czytaniu rozporządzenie dotyczące rejestracji substancji chemicznych.
Niezwykle ważne dla obywateli UE jest także przyjęcie propozycji utworzenia "czarnej listy" przewoźników lotniczych, dzięki której wzrośnie bezpieczeństwo podróżowania. Parlament Europejski zajął się także kwestią zmian klimatycznych, które prowadzą do degradacji środowiska i zagrażają zdrowiu obywateli.
Przyjmując sprawozdanie w sprawie postępującej globalizacji Parlament wyraził stanowisko, że musi ona być procesem wyraźnie uwzględniającym wymiar społeczny, opartym na powszechnie uznawanych wartościach, poszanowaniu praw człowieka i godności jednostki.
Z punktu widzenia Polski istotnym było włączenie do porządku obrad oświadczeń Komisji w sprawie rzekomych tajnych więzień CIA w Europie Wschodniej. Kilka krajów, w tym Polska, oficjalnie zaprzeczyło istnieniu tajnych ośrodków odosobnienia na ich terytorium. Występujący w imieniu grup politycznych posłowie zgodnie twierdzili, że doniesienia o istnieniu ośrodków odosobnienia na terytorium UE lub krajów kandydujących wymagają wyjaśnienia, a ich potwierdzenie podważyłoby wiarygodność Unii Europejskiej.
Warto też odnotować przyjęcie rezolucji w sprawie niedawnych oświadczeń irańskiego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada, w którym groził, że Izrael zostanie "zmieciony z mapy świata", potępiającą te wypowiedzi oraz wzywającą Iran do powstrzymania się w swoich stosunkach międzynarodowych od gróźb lub stosowania siły.
20051114BKG02297
Parlament przyjął w pierwszym czytaniu projekt rozporządzenia REACH
Parlament przyjął w pierwszym czytaniu projekt rozporządzenia REACH REACH: Parlament godzi interesy przemysłu chemicznego, ochrony środowiska i zdrowia
Zakończył się pierwszy etap legislacyjnego maratonu: Parlament Europejski przyjął pakiet REACH, najbardziej złożony projekt legislacyjny, jaki kiedykolwiek trafił pod obrady. Obawy zgłaszane przez sektor małych i średnich przedsiębiorstw dotyczące nadmiernej regulacji sektora zostały uwzględnione w wypracowanej wersji kompromisowej pakietu. Jednocześnie przyjęty projekt rozporządzenia powinien przyczynić się do lepszej ochrony środowiska i zdrowia.
"Parlament Europejski udowodnił, że potrafi sprostać swoim obowiązkom i w odpowiedzi na niektóre obawy Europejczyków zapewnił im utrzymanie konkurencyjnych miejsc pracy przy wysokim poziomie ochrony ich zdrowia i środowiska naturalnego" - powiedział Przewodniczący Parlamentu Europejskiego Josep Borrell po przyjęciu pakietu legislacyjnego w sprawie rejestracji, oceny i zatwierdzania produktów chemicznych - REACH.
Rezolucja legislacyjna została przyjęta stosunkiem głosów 398 za (Geremek, Kułakowski, Onyszkiewicz, Czarnecki Ryszard, Masiel, Piskorski, Rutowicz, Siekierski, Wojciechowski Janusz, Geringer de Oedenberg, Gierek, Golik, Grabowska, Kuc, Pinior, Rosati, Siwiec, Szejna) 148 przeciw (Chruszcz, Giertych, Grabowski, Krupa, Pęk, Piotrowski, Tomczak, Wojciechowski Bernard, Zapałowski, Czarnecki Marek Aleksander, Jałowiecki, Kaczmarek, Kudrycka, Lewandowski, Olbrycht, Saryusz-Wolski, Sonik, Zaleski, Kamiński, Libicki, Roszkowski, Szymański) i 36 wstrzymujących się (Chmielewski, Janowski, Kuźmiuk, Podkański).
W głosowaniu posłowie poparli pakiet poprawek (438 za, 144 przeciw i 15 wstrzymujących się) stanowiących tzw. kompromis między dwoma największymi klubami parlamentarnymi EPP-ED i PES przy poparciu liberałów z grupy ALDE. Kompromis dotyczy głównie tej części regulacji, która odnosi się do obowiązkowej rejestracji substancji chemicznych, ale przegłosowano też pakiet poprawek trzech klubów - PES, ALDE, Zielonych oraz Komisji ds. Ochrony Środowiska (ENVI) dotyczących autoryzacji.
Ogólną zasadą przyjętą w rozporządzeniu jest obowiązek unikania, wszędzie gdzie jest to możliwe, wprowadzania na rynek produktów, które mogą szkodzić ludziom lub środowisku.
Rozporządzenie przewiduje trójstopniową procedurę identyfikacji i kontroli stosowania niektórych substancji chemicznych.
Rejestracja
Producenci środków chemicznych będą zobowiązani do rejestracji substancji chemicznych wykorzystywanych w produkcji i przedstawiania informacji o jego właściwościach i bezpieczeństwie. Obowiązuje generalna zasada - im mniejsza jest produkcja szkodliwych substancji, tym mniej informacji trzeba będzie przedstawiać do rejestracji.
Obowiązywać będą progi w zależności od wolumenu produkcji - 1 - 10 ton, 10-100 ton, od 100 - 1000 ton i ponad 1000 ton produkcji rocznie. Substancje chemiczne będą wprowadzane do systemu REACH (poprzez ich rejestrację) w kolejnych cyklach po 3, 6 oraz 11 latach w zależności od wielkości produkcji. W pierwszym rzędzie, w ciągu trzech lat od wejścia w życie REACH rejestracji podlegać będą substancje rakotwórcze, mutageny, toksyny hamujące rozród, jeśli produkowane są w ilości ponad 1ttona rocznie oraz inne substancje produkowane w ilości powyżej 1000 ton.
Przyjęto też poprawki wprowadzające rejestrację w ciągu 3 pierwszych lat dla substancji klasyfikowanych jako bardzo toksyczne dla organizmów wodnych mogące mieć długotrwały niekorzystny wpływ na środowisko wodne produkowane na terenie Wspólnoty lub sprowadzane w ilościach rzędu 100 ton lub więcej rocznie, albo w ciągu 6 pierwszych lat, jeśli są produkowane lub importowane w ilości ponad 1 tony rocznie.
Przyjęty kompromis zakłada uproszczenie fazy rejestracji w drodze wstępnej pre-rejestracji wszystkich substancji chemicznych znajdujących się w europejskim wykazie istniejących substancji o znaczeniu handlowym (EINECS) w terminie 18 miesięcy od wejścia w życie rozporządzenia (plus dodatkowe 6 miesięcy dla MŚP).
Kompromisowe poprawki zmniejszają też nieco wymagania dotyczące ilości i kosztów związanych z przekazywaniem danych na temat substancji do rejestracji, choć wprowadzono zapis, który w przedkładanych informacjach każe uwzględniać potencjalne zagrożenie, jakie niesie dana substancja, a nie tylko jej wielkość produkcji.
Przyjęto zapis, który przewiduje tylko jedną rejestrację dla jednej substancji chemicznej i umożliwia tworzenie przez przemysł konsorcjów w celu wspólnego występowania o rejestrację. Przedsiębiorstwa będą zatem musiały dzielić się informacjami dotyczącymi bezpieczeństwa, w tym informacjami na temat wyników badań, co pozwoli uniknąć wielokrotnych rejestracji i zbędnego powtarzania testów (w tym na zwierzętach). Wprowadzono jednak możliwości odstąpienia od udostępniania informacji w sytuacjach gdy (a) koszty wzajemnego udostępniania sobie informacji są zbyt wysokie, (b) dane nie mają zastosowania do substancji, (c) informacje są poufne pod względem komercyjnym i rejestrujący ma powody do obaw, że wymóg podzielenia się nimi zagrozi mu utratą przychodów. Ostateczną decyzję będzie zawsze podejmować nowa Europejska Agencja Produktów Chemicznych. Wprowadzono też zasady proporcjonalnego udziału w kosztach rejestracji, choć MŚP będą miały prawo do wnoszenia opłat zredukowanych.
Utrzymano zasadę, która nakłada w całości ciężar przedstawiania informacji na temat zagrożeń i ryzyka związanego ze stosowaniem określonych substancji chemicznych oraz środków redukujących to zagrożenie na przedsiębiorstwa przemysłu chemicznego (burden of proof), odrzucając propozycje, by w określonych przypadkach informacje takie gromadziła Agencja Produktów Chemicznych.
Ocena
Dane dotyczące bezpieczeństwa środków chemicznych będą poddawane ocenie Europejskiej Agencji Produktów Chemicznych z siedzibą w Helsinkach. Aby uniknąć niejasności i nakładania kompetencji, posłowie uważają, że Agencja powinna odpowiadać za całokształt polityki wobec sektora chemicznego UE i zarządzać procesem rejestracji, oceny i autoryzacji substancji w porozumieniu i przy wsparciu właściwych organów narodowych Państw Członkowskich.
Autoryzacja
Jednym z podstawowych celów pakietu REACH jest stopniowe wycofywanie z użytku substancji chemicznych stanowiących bardzo duże zagrożenie i ich zastępowanie przez bezpieczniejsze odpowiedniki.
Zgodnie z projektem rozporządzenia i dyrektywy REACH związkami wysokiego ryzyka są substancje o właściwościach rakotwórczych, uszkadzające DNA lub zaburzające procesy reprodukcji; substancje trwałe, ulegające bioakumulacji, a zarazem toksyczne; substancje bardzo trwałe i wykazujące szczególnie silną zdolność do bioakumulacji (vPvB); inne substancje niebezpieczne, w tym substancje naruszające gospodarkę hormonalną organizmu.
Utrzymane zostały zapisy, które przewidują autoryzację, jeżeli nie istnieją właściwe substancje lub technologie alternatywne oraz wprowadzono środki mające na celu zminimalizowanie narażenia, oraz udowodniono, że korzyści społeczne i gospodarcze przeważają nad zagrożeniem dla zdrowia ludzi i środowiska wynikającego ze stosowania substancji, oraz ryzyko dla zdrowia ludzi lub środowiska wynikające ze stosowania substancji, jest właściwie kontrolowane.
Projekt rozporządzenia w sprawie rejestracji, oceny i zatwierdzania produktów chemicznych jest jednym z największych i najbardziej złożonych aktów prawnych, nad którymi pracował Parlament Europejski. Szeroki zakres pakietu legislacyjnego powoduje, że dotyka on wielu zagadnień społecznych i ekonomicznych, takich jak ochrona środowiska, zdrowie obywateli, konkurencyjność przemysłu, warunki pracy i ochrona pracowników. Na rynku europejskim zastosowanie znajduje ponad 100 000 rozmaitych substancji chemicznych. Przemysł chemiczny w Europie zatrudnia ponad 1,7 miliona pracowników, a dalsze 3 miliony jest zatrudnione w sektorach współpracujących. Europejski przemysł chemiczny jest największym producentem chemikaliów na świecie, a jego strukturę tworzą zarówno wielonarodowe koncerny, jak i ponad 25 000 małych i średnich przedsiębiorstw.
Proces legislacyjny nad REACH rozpoczął się wraz z przedstawieniem projektu rozporządzenia przez Komisję Europejską w październiku 2003 roku. Przedstawienie projektu poprzedził pięcioletni okres konsultacji i analiz. W 2001 roku KE przedstawiła Białą Księgę, która po pozytywnym zaopiniowaniu przez Parlament Europejski otworzyła drogę do opracowania ostatecznej propozycji legislacyjnej.
Debata
Dwa dni wcześniej w Parlamencie Europejskim odbyła się debata nad pakietem legislacyjnym w sprawie rejestracji, oceny i zatwierdzania produktów chemicznych - REACH. Komisarz Verheugen powiedział, że Komisja Europejska popiera kompromis wypracowany przez największe kluby parlamentarne. Oto skrót z wybranych fragmentów debaty i głosy polskich mówców.
Zabierając głos w imieniu Komisji Europejskiej komisarz ds. przemysłu Günter Verheugen powiedział, że KE popiera kompromisowe poprawki zgłoszone przez posła Sacconi i Nassauera dotyczące rejestracji substancji i wymiany informacji. Kompromisowe poprawki Parlamentu zmierzają do uściślenia zakresu regulacji, wyłączenia pewnych substancji do czasu ich dokładniejszego zdefiniowania i pozwalają uniknąć podwójnej regulacji. Komisarz Verheugen podkreślał, że celem rozporządzenia REACH jest wdrożenie efektywnego systemu tworzącego zachęty do zastępowania najbardziej szkodliwych substancji ich mniej szkodliwymi odpowiednikami, ale też pozwalającego Europejskim przedsiębiorstwom na zachowanie konkurencyjności względem konkurentów z USA i Dalekiego Wschodu.
Również komisarz ds. środowiska Stavros Dimas poparł wypracowany kompromis. Dodał, że nowa regulacja zwiększy zaufanie konsumentów do kupowanych produktów, a także przyczyni się do wzrostu innowacyjności.
Przemawiając w imieniu Prezydencji Brytyjskiej w Radzie Lord Bach powiedział, że zależy mu na zrównoważonym kompromisie, który będzie promował ochronę zdrowia i środowiska zapewniając jednocześnie wysoką konkurencyjność europejskiego przemysłu. Rejestracja jest niezbędna do oceny ryzyka, ale musi być proporcjonalna, aby nie wpływała negatywnie na małe i średnie przedsiębiorstwa.
Poseł sprawozdawca parlamentarnego sprawozdania w sprawie pakietu legislacyjnego REACH - Guido Sacconi (PSE, IT) mówił o równowadze i odpowiedzialności jaką udało się osiągnąć w końcowych pracach nad projektem. Kompromis osiągnięty w ramach trzech największych grup politycznych wzmacnia równowagę między ochroną środowiska i zdrowia, a konkurencyjnością przemysłu chemicznego. Podkreślił też, że Parlament pokazał swoją niezależność i odpowiedzialność mimo wielu nacisków ze strony lobbystów po obu stronach sporu. Podkreślił, że obecny kompromis zbliża stanowisko Parlamentu do stanowiska Rady. "To porozumienie jest jak owoc: trzeba go zerwać gdy jest dojrzały, inaczej zgnije. Zerwijmy owoc tego kompromisu i dopełnijmy ten projekt" powiedział poseł sprawozdawca.
Przemawiając w imieniu Lena Ek (ADLE, SE) komisji ds. przemysłu (ITRE) wyrażała obawy o wpływ, jaki będzie miała legislacja na MŚP i wskazywała na trudności w rozmowach z Komisją Europejską w trakcie prac nad pakietem. Stwierdził, że pakiet należy uprościć z myślą o MŚP i wzmocnić z myślą o środowisku. Komisja ds. przemysłu starała się promować innowacyjność i rozwój technologii. Apelowała o poparcie kompromisu.
Hartmut Nassauer (PPE/DE, DE) przemawiając w imieniu komisji rynku wewnętrznego (IMCO) podkreślał znaczenie REACH dla środowiska i konsumentów. Mówił, że w ciągu 11 lat uda się zapewnić kontrolę nad wpływem ponad 30 000 substancji chemicznych na zdrowie człowieka i to stanowi ogromny postęp. Przyznał, że wiązać się z tym będą koszty - €200 000 - które będzie musiał ponieść przemysł. On także wezwał do poparcia kompromisu.
Wystąpienia w imieniu grup politycznych
Ria G.H.C. Oomen-Ruijten (PPE, NL) powiedziała, że przemysł chemiczny ma ogromny wpływ na europejską gospodarkę, ale konsumenci nie mają pewności odnośnie bezpieczeństwa produktów, które kupują. Powiedziała, że rysują sie też szanse kompromisu dotyczące autoryzacji substancji.
Robert Goebbels (PSE, LU) prosił o spokojne podejście do REACH - ani zbyt optymistyczne, ani przesadnie pesymistyczne. Powiedział, że sprawozdawcy udało się znaleźć równowagę i nawet przeciwnicy powinni przyznać, że jest to najbardziej postępowa legislacja w tym obszarze.
Lena Ek (ADLE, SE) poparła kompromis Sacconi-Nassauer. Ponownie wskazywała na konieczność uproszczenia rejestracji dla MŚP produkujących 1-10 ton rocznie i ostrzejszych norm dla najbardziej niebezpiecznych substancji. Za ważną uznała też zasadę substytucji.
Carl Schlyter (Zieloni/ALE, SE) opowiedział się przeciwko kompromisowi i apelował o poparcie dla poprawek alternatywnych. Mówił, że Parlament wydaje się być "zahipnotyzowany przez niemieckie lobby przemysłowe". Mówił, że kompromisowa wersja REACH nie zapewnia dostępu do informacji i ochrony konsumenta.
Jonas Sjöstedt (GUE/NGL, SE) nazwał kompromis "dramatycznym osłabieniem" oryginalnej propozycji. Zapowiedział, że jego klub będzie głosował przeciw kompromisowi Sacconi-Nassauer. Zieloni/ALE i GUE/NGL proponują własny kompromis. Sjösted apelował o zaostrzenie REACH mówiąc, że zyski będą większe niż koszty i podkreślał odpowiedzialność przemysłu.
Johannes (Hans) Blokland (IND/DEM, NL) opowiedział się za kompromisem Sacconi-Nassauer mimo poczucia, że "tracimy w wielu sprawach".
Liam Aylward (UEN, IE) wskazywał na niekwestionowaną potrzebę nowego ustawodawstwa, które pozwoli na opracowanie nowych, bezpieczniejszych substancji i zastąpi te zagrażające zdrowiu lub środowisku. Dodał, że trzeba zaakceptować równowagę, jaką daje wypracowany kompromis.
Irena Belohorská (NI, SK) mówiła, że linia podziału wokół REACH nie przebiega między przemysłem a ochroną środowiska i zdrowiem, ale także między dużym i drobnym przemysłem chemicznym. Obawiała się dyskryminacji nowych Państw Członkowskich, gdyż zostały one włączone do dyskusji zaledwie przed rokiem.
Polskie głosy w dyskusji
Urszula Krupa (IND/DEM, PL) stwierdziła, że już fonetyczne brzmienie nazwy pakietu świadczy o tym, że pod szczytnymi hasłami przygotowany został projekt dla bogatych, który doprowadzi do bankructw wśród MŚP. Niewielka i hipotetyczna poprawa stanu środowiska nie zrekompensuje strat społecznych spowodowanych wzrostem bezrobocia, mówiła polska posłanka i dodawała, że potrzebny jest nowy projekt, którego celem będzie rzeczywista ochrona środowiska i zdrowia.
Jan Tadeusz Masiel (NI, PL) z dotychczasowej dyskusji nad projektem wnioskował, że Europa nie jest jeszcze gotowa do przyjęcia silnego pakietu REACH. Na szczęście jest kompromisowa wersja godząca interesy wszystkich, powiedział poseł i zapowiedział, że w imię przyszłych pokoleń zagłosuje za pakietem nawet, jeśli godzi on w interes finansowy jego kraju.
Adam Gierek (PSE, PL) wskazywał na brak definicji szkodliwych substancji oraz klas szkodliwości związków chemicznych. Zamiast tego rozporządzenie odwołuje się do tonażu podczas gdy oddziaływanie różnych związków chemicznych nie jest takie samo.
Informacje dla prasy:
André Riche
(Strasburg) tel.: (33-3) 881 73840
(Bruksela) tel.: (32-2) 28 40992
(32) 0498.983.585
e-mail: envi-press@europarl.europa.eu Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów (REACH), utworzenia Europejskiej Agencji Produktów Chemicznych oraz zmieniającego dyrektywę 1999/45/WE i rozporządzenie (WE) nr …/… [w sprawie trwałych zanieczyszczeń organicznych] Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 67/548/EWG w celu jej dostosowania do rozporządzenia (WE) Parlamentu Europejskiego i Rady odnośnie rejestracji, oceny, udzielania zezwoleń i stosowanych ograniczeń w zakresie chemikaliów
Czarna lista linii lotniczych
Czarna lista linii lotniczych Parlament Europejski zaakceptował propozycję ustanowienia wspólnotowej listy przewoźników lotniczych, którzy nie spełniają międzynarodowych norm bezpieczeństwa. Samoloty linii lotniczych, które zostaną na nią wpisane nie będą mogły latać w przestrzeni powietrznej UE. Pasażerowie będą mieli prawo do informacji o przewoźniku obsługującym ich lot oraz do odszkodowania, jeśli przewoźnik zostanie wpisany na listę już po dokonaniu rezerwacji.
Przyjmując sprawozdanie posłanki Christine De Veyrac (EPP-ED, FR) w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości obsługującego przewoźnika, posłowie chcą, by Komisja Europejska wraz Państwami Członkowskimi opracowała jedną wspólną listę przewoźników, których loty nie będą dozwolone na terytorium Wspólnoty.
Ze względów bezpieczeństwa lista będzie obejmować także tych przewoźników, którzy sami nie mając prawa świadczenia usług lotniczych na terytorium UE mogą je świadczyć na mocy umów leasingowych, wykonując np. loty czarterowe.
Wspólnotowa lista będzie opublikowana w Dzienniku Urzędowym UE oraz na stronach internetowych KE i instytucji zajmujących się regulacją transportu lotniczego. Lista będzie aktualizowana co trzy miesiące na podstawie informacji przekazywanych Komisji przez Państwa Członkowskie i Europejską Agencję Bezpieczeństwa Powietrznego. Posłowie chcą, aby informacje o przewoźnikach wpisanych na listę były także dostępne dla pasażerów w momencie zakupu biletów i podczas odprawy na lotnisku.
Pasażerowie będą mieli prawo do odszkodowania, jeśli po dokonaniu rezerwacji okaże się, że przewoźnik został wpisany na "czarną listę" lub został zastąpiony przewoźnikiem z takiej listy. W takich przypadkach sprzedający musi zaoferować pasażerowi równorzędne połączenie komunikacyjne lub pełny zwrot kosztów biletu, nie narażając go przy tym na żadne koszty.
Sprzedawcy będą musieli także informować pasażerów o tożsamości obsługującego przewoźnika lotniczego w chwili rezerwacji oraz przy każdej zmianie przewoźnika, jaka nastąpiła już po zakupie biletu, bez względu na przyczynę zmiany.
Istnienie listy nie pozbawia Państw Członkowskich możliwości reagowania na nieprzewidziane zagrożenie i wprowadzenia zakazu lotów w swoim obszarze powietrznym wobec przewoźników nie ujętych na liście, o ile stwierdzone zostanie zagrożenie bezpieczeństwa ruchu lotniczego.
Posłowie uważają, że projekt rozporządzenia jest częścią procesu legislacyjnego, który ma poprawić bezpieczeństwo lotów w Unii Europejskiej i że potrzebne są dalsze inicjatywy legislacyjne, w tym zwiększające kompetencje Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Powietrznego.
Parlament, Rada i Komisja uzgodniły już kompromis w tej sprawie, więc Rada prawdopodobnie zaakceptuje wersję z pierwszego czytania PE bez poprawek. Rozporządzenie mogłoby wejść w życie 20 dni po publikacji w Dzienniku Urzędowym, najprawdopodobniej z początkiem 2006 roku.
Informacje dla prasy:
Andréas KLEINER
(Bruksela) tel.: (32-2) 28 32266
presse-DE@europarl.europa.eu Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie informowania pasażerów korzystających z transportu lotniczego o tożsamości obsługującego przewoźnika i przekazywania przez Państwa Członkowskie informacji dotyczących bezpieczeństwa
Parlament Europejski wysłuchał oświadczeń Komisji w sprawie rzekomych ośrodków odosobnienia w Europie Wschodniej
Tajne ośrodki odosobnienia Komisarz ds. Bezpieczeństwa, Sprawiedliwości i Wolności Obywatelskich Franco Frattini złożył w Parlamencie Europejskim oświadczenie w sprawie rzekomych tajnych więzień CIA w Europie Wschodniej. Kilka krajów, w tym Polska, oficjalnie zaprzeczyło istnieniu tajnych ośrodków odosobnienia na ich terytorium. Gdyby prasowe doniesienia okazały się prawdą byłoby to poważnym naruszeniem prawa europejskiego i krajowego oraz konwencji międzynarodowych, dodał Frattini.
Komisarz Frattini powiedział, że Unia Europejska opiera się na zasadach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz państwa prawa określonych w art. 6 Traktatu o Unii Europejskiej. Za ich naruszenie grozi krajom członkowskim sankcje określone w artykule 7 Traktatu o UE polegające na zawieszeniu praw wynikających z Traktatu, w tym prawa do głosowania w Radzie.
Występujący w imieniu grup politycznych posłowie zgodnie twierdzili, że doniesienia o istnieniu ośrodków odosobnienia na terytorium UE lub krajów kandydujących wymagają wyjaśnienia, a ich potwierdzenie podważyłoby wiarygodność Unii Europejskiej. Posłowie wyrażali solidarność z ofiarami zamachów terrorystycznych, ale podkreślali, że nie wolno dopuszczać do naruszania podstawowych praw człowieka i zasad państwa prawa. Krytykowali Komisję Europejską za brak działań, które pomogłyby wyjaśnić sporawe i wzywali do podjęcia formalnego śledztwa.
Polski poseł Ryszard Czarnecki (NI, PL) apelował o zachowanie właściwych proporcji. " Walka z terroryzmem musi być prowadzona w sposób twardy i stanowczy, ale nie może być nie kontrolowana przez opinię publiczną " mówił Ryszard Czarnecki. Apelował też o odrzucenie skrajnych postaw. Cel nie może uświęcać środków i w walce z terroryzmem nie należy poświęcać wartości demokratycznych i praw człowieka. Zarazem jednak nie można doprowadzić do " paraliżu świata zachodniego i obrony naszych wartości " podkreślał Czarnecki.
Posłanka Barbara Kudrycka (PPE/DE, PL) podkreśliła, że domniemania o istnieniu ośrodków odosobnienia, w których przetrzymywaniu są bojownicy oskarżani o działalność terrorystyczną, oparte są na doniesieniach o lądowaniu amerykańskiego samolotu na lotnisku w Polsce. Pytała dlaczego, skoro ten sam samolot lądował w wielu innych krajach w Europie, oskarża się tylko Polskę i Rumunię i czy USA wybrałyby na lokalizację tajnych więzień kraj demokratyczny kraj w środku Europy, w którym funkcjonuje wolna prasa? " Może to balon próbny dla sprawdzenia spójności sojuszu transatlantyckiego, a może efekt manipulacji odsuwający na dalszy plan rzeczywiste problemy? ", pytała polska deputowana.
Również poseł Józef Pinior (PSE, PL) domagał się od Komisji Europejskiej zdecydowanych działań. Jak powiedział, tajne więzienia budzą sprzeciw opinii publicznej, w tym środowisk demokratycznych w USA i przyczyniają się do wysuwania nowych inicjatyw gwarantujących poszanowanie praw człowieka i zakazujących stosowania tortur wobec więźniów. Polski poseł podkreślił, że Unia Europejska ma "wszelkie prawo, aby domagać się od Państw Członkowskich, w tym od mojego kraju - Polski, poważnego ustosunkowania się do tych zarzutów" .
Doniesienia o istnieniu tajnych więzień CIA w Polsce pojawiły się po raz pierwszy na początku listopada w publikacji amerykańskiego dziennika Washington Post, który jednak nie wymieniał z nazwy żadnego kraju, donosząc jedynie, że chodzić może o jakieś kraje w Europie Wschodniej. Polska i Rumunia zostały natomiast wymienione w oświadczeniu organizacji Human Rights Watch, która dotarła do dokumentów, z których wynika, że amerykański samolot, którym CIA najprawdopodobniej przewoziła podejrzanych o działalność terrorystyczną, lądował dwukrotnie na lotnisku Szymany w Polsce.
To, że samolot ten rzeczywiście lądował w Szymanach można łatwo sprawdzić w rejestrze lotów. Jak przyznaje Human Rights Watch ten sam samolot lądował także wielokrotnie w takich krajach jak Jordania, Maroko, Egipt, Libia, Niemcy, Wielka Brytania, Szwajcaria, Hiszpania, Portugalia, BJR Macedonii, Cypr, Czechy i Grecja. Jako możliwe miejsca lokalizacji ośrodków odosobnienia organizacja wskazuje jednak tylko Polskę i Rumunię, gdyż lotniska w tych krajach, na których lądował amerykański samolot "są bardziej oddalone".
Niektórzy z deputowanych podkreślali, że takie informacje prasowe zwiększają niebezpieczeństwo narażenia obywateli obu tych krajów na nowe ataki terrorystyczne. Większość deputowanych opowiadało się za przeprowadzeniem śledztwa, a przynajmniej dokładnego wyjaśnienia sprawy, bo od tego zależy bezpieczeństwo obywateli w obu tych państwach i wiarygodność UE na arenie międzynarodowej. Jednak działania mogą być podejmowane nie tylko na poziomie wspólnotowym. Komisja Europejska nie ma prawa wglądu w informacje wywiadowcze, ani nawet w dokumenty do których łatwy dostęp mają krajowe organy wymiaru sprawiedliwości. Śledztwa w sprawie tajnych działań CIA toczą się już we Włoszech i Hiszpanii. Wcześniej Niemcy i Włochy zażądały ekstradycji 22 współpracowników CIA podejrzanych o udział w porwaniu radykalnego imama Osamy Mustafy Hassana Nasra w Mediolanie, przewiezionego następnie do amerykańskiej bazy wojskowej w Niemczech.
.
Artykuł 6 Traktatu o Unii Europejskiej
1. Unia opiera się na zasadach wolności, demokracji, poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności oraz państwa prawnego, które są wspólne dla Państw Członkowskich.
2. Unia szanuje prawa podstawowe zagwarantowane w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie 4 listopada 1950 roku, oraz wynikające z tradycji konstytucyjnych wspólnych dla Państw Członkowskich, jako zasady ogólne prawa wspólnotowego.
3. Unia szanuje tożsamość narodową Państw Członkowskich.
4. Unia zapewnia sobie środki niezbędne do osiągnięcia swych celów i prowadzenia swych polityk.
Artykuł 7 Traktatu o Unii Europejskiej
1. Na uzasadniony wniosek jednej trzeciej Państw Członkowskich, Parlamentu Europejskiego lub Komisji, Rada, stanowiąc większością czterech piątych swych członków po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, może stwierdzić istnienie wyraźnego ryzyka poważnego naruszenia przez Państwo Członkowskie zasad wymienionych w artykule 6 ustęp 1 i skierować do tego Państwa stosowne zalecenia. Przed dokonaniem takiego stwierdzenia Rada wysłuchuje dane Państwo Członkowskie i stanowiąc zgodnie z tą samą procedurą, może wezwać osoby niezależne do przedłożenia w rozsądnym terminie sprawozdania w sprawie sytuacji w tym Państwie.
Rada regularnie bada czy powody dokonania takiego stwierdzenia pozostają aktualne.
2. Rada zebrana w składzie szefów państw lub rządów, stanowiąc jednomyślnie na wniosek jednej trzeciej Państw Członkowskich lub Komisji i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego, może stwierdzić, po wezwaniu rządu Państwa Członkowskiego do przedstawienia swoich uwag, poważne i stałe naruszenie przez to Państwo Członkowskie zasad określonych w artykule 6 ustęp 1.
3. Po dokonaniu stwierdzenia na mocy ustępu 2, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną, może zdecydować o zawieszeniu niektórych praw wynikających ze stosowania niniejszego Traktatu dla tego Państwa Członkowskiego, łącznie z prawem do głosowania przedstawiciela rządu tego Państwa Członkowskiego w Radzie. Rada uwzględnia przy tym możliwe skutki takiego zawieszenia dla praw i obowiązków osób fizycznych i prawnych.
Obowiązki, które ciążą na tym Państwie Członkowskim na mocy niniejszego Traktatu, pozostają w każdym przypadku wiążące dla tego Państwa.
4. Rada może następnie, stanowiąc większością kwalifikowaną, zdecydować o zmianie lub uchyleniu środków podjętych na podstawie ustępu 3, w przypadku zmiany sytuacji, która doprowadziła do ich ustanowienia.
5. Do celów niniejszego artykułu Rada stanowi nie biorąc pod uwagę głosu przedstawiciela rządu danego Państwa Członkowskiego. Wstrzymanie się od głosu członków obecnych lub reprezentowanych nie stanowi przeszkody w podjęciu decyzji określonych w ustępie 2. Większość kwalifikowana jest określona jako taki sam udział głosów ważonych danych członków Rady jak ustalony w artykule 205 ustęp 2 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
Niniejszy ustęp stosuje się również w przypadku zawieszenia praw do głosowania zgodnie z ustępem 3.
6. Do celów ustępów 1 i 2 Parlament Europejski stanowi większością dwóch trzecich oddanych głosów, reprezentującą większość jego członków. Treść oświadczenia Human Rights Watch
Ambitny plan redukcji emisji gazów cieplarnianych
Europa powinna przyjąć ambitny plan redukcji emisji gazów cieplarnianych po roku 2012 uznał Parlament Europejski przyjmując rezolucję w sprawie powstrzymywania zmian klimatycznych na świecie. Celem jest zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych o 60-80% do roku 2050.
Przyjęte stosunkiem głosów 450 za, 66 przeciw i 143 wstrzymujących się, sprawozdanie posła Andersa Wijkmana (EPP-ED, SE) sprawie powstrzymywania zmian klimatycznych na świecie daje posłom okazję przedstawienia stanowiska Parlamentu przed Konferencją ONZ w sprawie zmian klimatycznych zaplanowaną w Montrealu od 28 listopada do 9 grudnia br. Uczestnicy konferencji będą dyskutować, jakie kroki po 2012 podjąć w skali globalnej, ale Parlament Europejski proponuje w rezolucji także katalog działań dla Europy na najbliższe lata.
Określając strategię UE w zakresie łagodzenia zmian klimatycznych, posłowie wzywają do dokonania znacznych wewnętrznych redukcji emisji, poczynając od ograniczeń na szczeblu krajowym w wysokości co najmniej 20-30% do 2020 r., przy pomocy zachęt rynkowych i regulacji w celu stymulowania większej wydajności i rozwoju technologii bezemisyjnych i niskoemisyjnych.
Parlament podkreśla, że wiele technologii potrzebnych do redukcji emisji gazów cieplarnianych napotyka bariery, które utrudniają ich stosowanie, takie jak dopłaty do paliw kopalnych i wzywa Komisję do przedstawienia projektu przepisów mających na celu zniesienie takich dopłat oraz wprowadzenia w ich miejsce systemu zachęt na rzecz większego wykorzystania energooszczędnych, niskoemisyjnych i bezemisyjnych technologii.
W odniesieniu do istniejącego systemu handlu emisjami Parlament uznaje, że podczas jego przeglądu należy dokładnie rozważyć koncepcję nieodpłatnego przyznawania uprawnień na podstawie historycznego poziomu emisji (grandfathering) ze względu na znaczne braki tej metody. Trzeba też zbadać metody alternatywne, takie jak alokacja w oparciu o wielkość produkcji z określonym poziomem odniesienia (benchmarking) i sprzedaż na aukcji – z wykorzystaniem założenia handlu emisjami na poziomie producentów i importerów paliw (up-stream approach). Ponadto należy ponownie rozważyć krajowe przydziały emisji ze względu na wzrost handlu transgranicznego, zwłaszcza w zakresie energii elektrycznej.
Parlament Europejski z zadowoleniem przyjmuje uzgodnienie przez Radę celów zmniejszenia emisji gazów cieplarnianych rzędu 15-30% do roku 2020 dla krajów rozwiniętych, ale uważa jednocześnie, że konieczne jest ustalenie długoterminowych celów zmniejszenia emisji oraz sugeruje ustalenie celu wynoszącego 60-80% do 2050 roku.
Posłowie przypominają, że potencjał oszczędności energii w UE wynosi do 40%, jednak by dokonać takiej oszczędności, należy ustalić ścisłe wiążące poziomy docelowe. Posłowie zauważają, że energia odnawialna mogłaby do 2020 r. osiągnąć poziom pozwalający na pokrywanie 25% zużycia energii w UE.
Parlament poparł wprowadzenie podatków ekologicznych na szczeblu Wspólnoty uznając, że mają one zasadnicze znaczenie dla zapewnienia efektywności polityki ograniczania poziomu zanieczyszczeń. Posłowie chcieliby, aby pierwsze europejskie podatki ekologiczne uchwalono w terminie do 2009 r.
Posłowie zauważają, że zasadnicze znaczenie maja zmiany w sektorze transportu, ponieważ jego udział we wspólnotowej emisji CO2 wynosi około 30%, z czego około 85% przypada na transport drogowy. Podkreślają przy tym, że wydajność energetyczna transportu kolejowego jest znacznie wyższa niż transportu drogowego. Wzywają zatem do opracowania polityki silnych środków mających na celu redukcję emisji pochodzących z transportu, w tym do nałożenia prawnego ograniczenia emisji CO2 z nowych pojazdów. Wzywają też Komisję Europejską do przedstawienia propozycji mających na celu ograniczenie natężenia ruchu w Unii Europejskiej w okresie do 2010 r.
Transport lotniczy jest odpowiedzialny za od 4 do 9% ogólnego poziomu emisji gazów cieplarnianych na całym świecie, a poziom emisji powstających w transporcie lotniczym wzrasta corocznie o 3%. Posłowie podkreślają w związku z tym konieczność ustanowienia rygorystycznych celów w zakresie ograniczania emisji w sektorze transportu lotniczego i wzywają Komisję do podjęcia natychmiastowych działań w celu zmniejszenia oddziaływania transportu lotniczego na klimat poprzez stworzenie pilotażowego systemu handlu emisjami powstającymi w transporcie lotniczym na okres 2008-2012. Program obejmowałby wszystkie rejsy do i z portów lotniczych UE. Posłowie wzywają do podjęcia równoległych wysiłków na rzecz rozwiązania problemu emisji powstających podczas transportu morskiego
Posłowie wzywają Komisję do zaktualizowania dyrektywy dotyczącej biopaliw, aby uwzględniała najnowsze technologie z zakresu łączenia paliw tradycyjnych i biopaliw. Celem ma być wprowadzenie w całej UE obowiązkowych standardów dotyczących nowych paliw i utworzenia zachęt dla flot samochodowych przystosowanych do zasilania biopaliwem.
Za priorytet uznają posłowie rozwój stosowania biomasy i wskazują na potrzebę dywersyfikacji kierunków badań oraz wprowadzenia środków prewencyjnych w celu zapobiegania oddziaływaniu zmian klimatycznych na ludzkie zdrowie i bezpieczeństwo.
Posłowie wzywają instytucje europejskie, aby dały dobry przykład polegający na zmniejszaniu emisji gazów cieplarnianych poprzez większą oszczędność energii zużywanej w budynkach biurowych i przez wykorzystywany sprzęt. Przyjęta została także wzmianka zawarta w sprawozdaniu dotycząca dołożenia szczególnych starań w zakresie podróży posłów do Parlamentu i powtórnego rozpatrzeniem dwóch miejsc pracy PE.
Informacje dla prasy:
André Riche
(Strasburg) tel.: (33-3) 881 73840
(Bruksela) tel.: (32-2) 28 40992
(32) 0498.983.585
e-mail: envi-press@europarl.europa.eu Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie powstrzymywania globalnych zmian klimatycznych
Globalizacja musi być procesem uwzględniającym wymiar społeczny
Skoro globalizacja pozytywnie wpływa na gospodarkę, to korzyści z tym związane powinniśmy odczuć wszyscy, a jej negatywne skutki w sferze socjalnej powinny być równoważone przez przemyślaną politykę społeczną. Takie konkluzje zawiera sprawozdanie słoweńskiego posła Mihaela Brejca w sprawie społecznego wymiaru globalizacji. Działania podjęte przez UE, jeśli odniosą pożądany skutek, mogłyby stać się inspiracją dla innych regionów świata.
Posłowie z zadowoleniem przyjmują komunikat Komisji Europejskiej zatytułowany „Społeczny wymiar globalizacji - wkład polityki unijnej w rozszerzenie korzyści na wszystkich" i uważają, że umożliwia on rozpoczęcie debaty nad sprawozdaniem Światowej Komisji ds. Społecznego Wymiaru Globalizacji, mającej na celu określenie polityki Unii w tym zakresie. Posłowie oczekują, że Komisja przedstawi teraz bardziej konkretne propozycje i zapewni wraz z Radą niezbędne środki i inwestycje dotyczące wewnętrznej i zewnętrznej polityki UE w tej dziedzinie.
Zdaniem posłów globalizacja musi być procesem wyraźnie uwzględniającym wymiar społeczny, opartym na powszechnie uznawanych wartościach, poszanowaniu praw człowieka i godności jednostki. Globalizacja musi być procesem sprawiedliwym, nie powodującym wykluczenia i powiązanym z Milenijnymi Celami Rozwoju.
Parlament uważa, że należy zadbać o podnoszenie świadomości w zakresie społecznej odpowiedzialności biznesu, w szczególności korporacji międzynarodowych. Zdaniem posłów odpowiedzialność społeczna i środowiskowa biznesu międzynarodowego powinna być jasno ustalona i wzywają Komisję do opublikowania komunikatu w tej sprawie.
Zdaniem posłów zrewidowana Strategia Lizbońska może być przydatnym narzędziem, umożliwiającym sprostanie wielu wyzwaniom globalizacji, w ramach którego podkreśla się wzajemną zależność aspektów gospodarczych, społecznych i ekologicznych.
Posłowie uznają, że warunkiem globalnego rozwoju w kierunku sprawiedliwości społecznej jest tworzenie większej liczby miejsc prac i wskazują, że niektóre aspekty dobrej praktyki w Państwach Członkowskich mogą stanowić wzór dla innych części świata, pod warunkiem, że Państwa Członkowskie z powodzeniem przeprowadzą konieczne reformy strukturalne poprzez wzajemne wzmocnienie i dostosowanie ich rozwoju gospodarczego oraz polityki społecznej i zatrudnienia. Posłowie wzywają Państwa Członkowskie i ich rządy do przyjęcia odpowiedzialności za powodzenie zrewidowanej Strategii Lizbońskiej.
W celu pobudzenia wzrostu gospodarczego, poziomów zatrudnienia i integracji społecznej w krajach trzeciego świata należy im umożliwić zwiększenie sprzedaży w UE tak, aby globalizacja nie oznaczała wyłącznie większych możliwości sprzedaży dla UE poza Europą. Dlatego posłowie uznają konieczność reformy Wspólnej Polityki Rolnej UE.
Posłowie uważają również, że polityka UE w dziedzinie handlu, rolnictwa i polityka zagraniczna powinny być zgodne z polityką w dziedzinie rozwoju, określoną w art. 178 Traktatu. Podkreślają znaczenie uczciwego handlu w działaniach na rzecz likwidacji ubóstwa na obszarach wiejskich. Posłowie chcą, aby Komisja wypełniała zobowiązania większego wsparcia technicznego i finansowego dla producentów wyrobów zgodnych z zasadami uczciwego handlu.
Dialog społeczny, poszanowanie praw człowieka i ochrona praw dzieci powinny zajmować więcej miejsca w różnych programach zewnętrznych UE. Sposobem na walkę z ubóstwem jest gwarancja godnej pracy, w tym poszanowanie praw pracowniczych, ochrona socjalna oraz równouprawnienie kobiet i mężczyzn.
Parlament zwraca się do Komisji o przedstawienie propozycji dotyczącej nadawania produktom oznaczeń o wyprodukowaniu ich w społecznie akceptowanych warunkach (social labelling) na podstawie takich kryteriów, jak przestrzeganie praw człowieka i praw związków zawodowych, jakość środowiska pracy, kształcenie i rozwój pracowników, równe traktowanie oraz socjalne i etyczne uznanie dla pracowników i obywateli.
Unia powinna wykorzystywać ramy stosunków dwustronnych do propagowania zaleceń Światowej Komisji ds. Społecznego Wymiaru Globalizacji tak, aby miejsca pracy przenoszone i lokalizowane poza UE nie stawały się zakładami wyzyskującymi siłę roboczą, lecz by tworzono tam wysokiej jakości miejsca pracy, które będą podnosić jakości życia pracowników i ich rodzin w danych krajach.
Posłowie zauważają także, że krajowe polityki migracyjne podporządkowane są w coraz większym stopniu potrzebom wewnętrznych rynków pracy i nalegają, by opierały się one na Międzynarodowej konwencji w sprawie ochrony praw wszystkich pracowników migrujących oraz członków ich rodzin.
Informacje dla prasy:
Constanze Beckerhoff
(Strasburg) tel.: (33-3) 881 73780
(Bruksela) tel.: (32-2) 28 44302
(32) 0498.983.550
e-mail: indu-press@europarl.europa.eu Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie społecznego wymiaru globalizacji
Parlament Europejski potępia oświadczenia irańskiego prezydenta na temat Izraela
Parlament Europejski potępił oświadczenia irańskiego prezydenta Mahmuda Ahmadineżada, w którym groził, że Izrael zostanie "zmieciony z mapy świata". Posłowie w pełni popierają prawo Izraela do istnienia w granicach uznanych na arenie międzynarodowej i w poczuciu bezpieczeństwa, ramię w ramię z niepodległym i stabilnym państwem palestyńskim.
W rezolucji przyjętej większością głosów Parlament potępia wypowiedzi prezydenta Iranu na temat Państwa Izrael i wyraża zaniepokojenie ewentualnymi konsekwencjami takiej wypowiedzi w regionie stojącym w obliczu przemocy i ataków terrorystycznych.
Parlament wezwał Iran do powstrzymania się w swoich stosunkach międzynarodowych od gróźb lub stosowania siły przeciwko integralności terytorialnej lub niezależności politycznej jakiegokolwiek państwa albo w jakikolwiek inny sposób niezgodny z celami Narodów Zjednoczonych.
Posłowie z zadowoleniem przyjmują negatywne reakcje wspólnoty międzynarodowej. W pełni popierają deklarację Rady Bezpieczeństwa Narodów Zjednoczonych potępiającą wypowiedź prezydenta Iranu i upomnienie Iranu przez Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych. Z zadowoleniem przyjmują stwierdzenie Centralnej Rady Muzułmanów w Niemczech, że każdy naród musi respektować prawo międzynarodowe i prawa innych państw oraz reakcję światowej opinii publicznej, w szczególności osób pochodzenia irańskiego, które zademonstrowały oburzenie stwierdzeniami prezydenta Iranu. Z zadowoleniem przyjmują również stanowisko wielu wysokich rangą urzędników i przedstawicieli Palestyny, potępiające opinię irańskiego prezydenta i opowiadające się za pokojowym współistnieniem Państwa Izrael i Palestyny.
Parlament wzywa władze Iranu do odegrania aktywnej i pozytywnej roli w regionie Bliskiego Wschodu i uważa, że porozumienie w kwestiach jądrowych powinno zachęcić wszystkie zainteresowane strony do promowania bezpieczeństwa i pokoju. Parlament wezwał do dyplomatycznego rozwiązania obaw w związku z programem jądrowym Iranu.
Informacje dla prasy:
Marjory van den Broeke
(Strasburg) tel.: (33-3) 881 74337
(Bruksela) tel.: (32-2) 28 44304
(32) 0498.983.586
e-mail: foreign-press@europarl.europa.eu Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Iranu
PL
1
PHOTO
20051116PHT02383.jpg
PL
2
A
mailto:envi-press@europarl.europa.eu
PL
5
PHOTO
20051115PHT02323.jpg
PL
6
A
mailto:presse-DE@europarl.europa.eu
PL
8
PHOTO
20050907PHT00056.jpg
PL
9
LINK
http://www.hrw.org/english/docs/2005/11/07/usint11995.htm
PL
10
A
mailto:envi-press@europarl.europa.eu
PL
12
A
mailto:indu-press@europarl.europa.eu
PL
14
A
mailto:foreign-press@europarl.europa.eu
-//EP//TEXT TA P6-TA-2005-0434 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2005-0435 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2005-0428 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2005-0433 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2005-0427 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2005-0441 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BKG DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BKG DOC XML V0//EN
