15.2.2012 WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI zgodnie z art. 122 ust. 5 Regulaminu
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne:
PPE ( B7‑0089/2012 )
S&D ( B7‑0090/2012 )
Verts/ALE ( B7‑0091/2012 )
GUE/NGL ( B7‑0092/2012 )
ALDE ( B7‑0093/2012 )
w sprawie kary śmierci w Japonii
Cristian Dan Preda
,
Elmar Brok
,
Sandra Kalniete
,
Mario Mauro
,
Bernd Posselt
,
Roberta Angelilli
,
Tunne Kelam
,
Monica Luisa Macovei
,
Elena Băsescu
,
Eija-Riitta Korhola
,
Sari Essayah
,
Zuzana Roithová
,
Sergio Paolo Francesco Silvestris
,
Giovanni La Via
,
Csaba Sógor
,
Lena Kolarska-Bobińska
,
Bogusław Sonik
,
w imieniu grupy politycznej PPE
Véronique De Keyser
,
Christel Schaldemose
,
David Martin
,
Georgios Stavrakakis
,
Pino Arlacchi
,
Tanja Fajon
,
Liisa Jaakonsaari
,
w imieniu grupy politycznej S&D
Marietje Schaake
,
Sonia Alfano
,
Kristiina Ojuland
,
Robert Rochefort
,
Ramon Tremosa i Balcells
,
Edward McMillan-Scott
,
Marielle De Sarnez
,
Graham Watson
,
Leonidas Donskis
,
Louis Michel
,
Izaskun Bilbao Barandica
,
Jelko Kacin
,
w imieniu grupy politycznej ALDE
Keith Taylor
,
Frieda Brepoels
,
Sandrine Bélier
,
Raül Romeva i Rueda
,
Barbara Lochbihler
,
Carl Schlyter
,
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Marie-Christine Vergiat
,
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE483.148v01-00 } PE483.149v01-00 } PE483.150v01-00 } PE483.151v01-00 } PE483.152v01-00 } RC1 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kary śmierci w Japonii
Parlament Europejski,
– uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 63/168 wzywającą do wprowadzenia w życie rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 62/149 z dnia 18 grudnia 2007 r. apelującej o wprowadzenie ogólnoświatowego moratorium na karę śmierci i egzekucje,
uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 65/206 z dnia 21 grudnia 2010 r. w sprawie moratorium na stosowanie kary śmierci,
– uwzględniając wytyczne UE w sprawie kary śmierci,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 września 2007 r. w sprawie powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zniesienia kary śmierci w Japonii, Korei Południowej i na Tajwanie,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 7 października 2010 r. w sprawie Światowego Dnia przeciwko Karze Śmierci,
– uwzględniając wspólne oświadczenie Catherine Ashton, wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, oraz Thorbjørna Jaglanda, sekretarza generalnego Rady Europy, w sprawie Europejskiego i Światowego Dnia przeciwko Karze Śmierci, przypadającego w dniu 10 października 2011 r.
– uwzględniając oświadczenie Unii Europejskiej z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie zniesienia kary śmierci, w którym zachęca się kraje o statusie obserwatora w Radzie Europy, w tym Japonię, do zniesienia kary śmierci,
– uwzględniając Konwencję ONZ przeciwko torturom i innemu okrutnemu, nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu lub karaniu, ratyfikowaną przez Japonię w 1999 r.,
– uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Unia Europejska ma poważne zobowiązanie do działania na rzecz powszechnego zniesienia kary śmierci i stara się osiągnąć powszechną zgodę na podstawową zasadę, jaką jest prawo do życia;
B. mając na uwadze, że rok 2011 był pierwszym rokiem, w którym nie wykonano żadnego wyroku śmierci od 1993 r.; mając jednak na uwadze, że według doniesień prasowych, nowy minister sprawiedliwości Toshio Ogawa ogłosił, że nie zamierza kontynuować polityki „ostrożności”, jaką prowadził jego poprzednik Hiraoka Hideo, i wyraził gotowość do wznowienia podpisywania nakazów wykonania wyroków śmierci;
C. mając na uwadze, że nastąpił znaczny postęp w kierunku powszechnego zniesienia kary śmierci oraz, że w coraz większej ilości krajów kara śmierci została zniesiona;
D. mając na uwadze, że powzięcie przez Japonię, będącą wiodącą demokracją w Azji i kluczowym członkiem społeczności międzynarodowej, oficjalnego zobowiązania w zakresie zniesienia kary śmierci, będzie nie tylko zgodne z międzynarodową tendencją, ale będzie również stanowiło silny sygnał dla całego świata, że prawo do życia musi być szanowane i chronione;
E. mając na uwadze, że obecnie około 130 osób skazanych na karę śmierci w Japonii oczekuje na wykonanie wyroku;
F. mając na uwadze, że więźniowie i ich przedstawiciele prawni nie otrzymują informacji o wykonaniu wyroku aż do dnia, w którym ma ono się odbyć, a rodziny dowiadują się o jego wykonaniu dopiero po fakcie, co stanowi przejaw szczególnego okrucieństwa, zważywszy na długie lata oczekiwania na wykonanie wyroku śmierci;
1. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że stosunki UE z Japonią opierają się na wspólnym przywiązaniu do wolności, demokracji, rządów prawa i praw człowieka;
2. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że od lipca 2010 r. w Japonii nie został wykonany żaden wyrok śmierci i że w 2010 r. powołano w ministerstwie sprawiedliwości grupę analityczną ds. kary śmierci;
3. pilnie wzywa ministra sprawiedliwości Toshia Ogawę, aby w przyszłości nie zatwierdzał wykonania żadnego wyroku śmierci oraz aby wspierał prace grupy analitycznej;
4. wzywa Japonię do kontynuowania wysiłków w kierunku powrotu do faktycznego moratorium, które obowiązywało od listopada 1981 r. do marca 1993 r. oraz do zachęcania władz publicznych, członków parlamentu, organizacji społeczeństwa obywatelskiego i mediów do udziału w krajowej debacie na temat stosowania kary śmierci w kraju;
5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Komisji, parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ i komisarzowi ONZ ds. praw człowieka, japońskiemu premierowi i ministrowi sprawiedliwości oraz japońskiemu Zgromadzeniu Narodowemu.
