P6_TA(2008)0313
Somalia
B6-0316 , 0318 , 0319 , 0323 oraz 0325/2008
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie notorycznego zabijania ludności cywilnej w Somalii
Parlament Europejski
, –
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie naruszania praw człowieka w Somalii,
–
uwzględniając wcześniejsze oświadczenia złożone przez prezydencję Rady UE w sprawie niedawnego porozumienia pokojowego z Dżibuti,
–
uwzględniając sprawozdania Sekretarza Generalnego ONZ, Ban Ki-moona wyrażające zaniepokojenie utrzymującą się klęską humanitarną w Somalii,
–
uwzględniając inicjatywy i oświadczenia Unii Afrykańskiej (UA) dotyczące sytuacji w Somalii,
–
uwzględniając plan pojednania narodowego przedstawiony w rezolucji 1744 (2007) Rady Bezpieczeństwa ONZ, przyjętej 20 lutego 2007 r., w następstwie zwycięstwa Etiopii nad Unią Trybunałów Islamskich,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
zaniepokojony przedłużającą się wojną domową w Somalii i jej wpływem na proces pokojowy i pojednawczy w tym kraju, a także na bezpieczeństwo i stabilność całego Rogu Afryki,
B.
mając na uwadze, że liczbę zabitych szacuje się na 100 osób, a tysiące musiało w ostatnich dniach uciekać ze stolicy Somalii, Mogadiszu, ze względu wznowienie walk pomiędzy oddziałami tymczasowego rządu federalnego (TRF) i powstańcami po odrzuceniu przez niektórych przywódców islamskich układu o trzymiesięcznym zawieszeniu broni, zawartego za pośrednictwem ONZ w Dżibuti i podpisanego przez TRF i Sojusz na rzecz ponownego wyzwolenia Somalii (SWS),
C.
mając na uwadze, że członkowie społeczeństwa obywatelskiego Somalii, w szczególności przedstawiciele mediów, stali się celem ataków i zabójstw, a także ubolewając nad celowym brutalnym zabójstwem Nasteha Dahira Faraha, wiceprzewodniczącego Krajowego Związku Somalijskich Dziennikarzy, który został zastrzelony przez uzbrojonych napastników w mieście Kismayu na południu Somalii w sobotę, 7 czerwca 2008 r.,
D.
mając na uwadze, że od początku 2008 r. zabitych zostało 15 pracowników organizacji pomocowych, w tym znany somalijski działacz Mohamed Mahdi, szef miejscowej agencji pomocy kobietom i dzieciom, zamordowany w stolicy kraju, Mogadiszu, przez niezidentyfikowanych uzbrojonych sprawców,
E.
mając na uwadze, że Sekretarz Generalny ONZ wyraził zaniepokojenie nasileniem procesu rekrutacji dzieci-żołnierzy, zwłaszcza w Mogadiszu, a także powszechnym wykorzystywaniem dzieci we wszystkich niemalże zbrojnych oddziałach w kraju;
F.
mając na uwadze ciągłe przypadki naruszania w Somalii praw człowieka i pogwałcenia międzynarodowego prawa humanitarnego przez wszystkie strony konfliktu w tym kraju, obejmujące tortury i inne formy brutalnego traktowania, gwałty, zabójstwa pozasądowe, arbitralne przetrzymywanie i ataki na cywilną ludność i infrastrukturę,
G.
mając na uwadze, że utrzymujący się konflikt i brak politycznej stabilizacji w Somalii przyczynia się do aktów piractwa i zbrojnych napadów,
H.
mając na uwadze, że od lutego 2007 r. około 856 970 Somalijczyków uciekło przed walkami w Mogadiszu, 2,6 mln Somalijczyków – ok. 35% ludności – potrzebuje pomocy humanitarnej, a do końca roku liczba ta może wzrosnąć do 3,5 mln,
I.
mając na uwadze, że Sekretarz Generalny ONZ wezwał etiopskie wojska do powstrzymania się od masowych ataków na cywilną ludność i infrastrukturę, w tym m.in. ataków na szkoły i szpitale, a także wezwał władze Etiopii do zbadania zarzutów dopuszczenia się przez jej wojska poważnych przestępstw przeciwko dzieciom,
1.
zdecydowanie potępia ciągłe walki, celowe zabójstwa i inne rażące przypadki naruszenia praw człowieka, jakich dopuszczają się wszystkie strony konfliktu, i które spowodowały śmierć wielu somalijskich cywilów i klęskę humanitarną;
2.
wzywa wszystkie strony konfliktu do natychmiastowego zaprzestania wszelkich form naruszania międzynarodowych praw człowieka i prawa humanitarnego, położenia kresu atakom na ludność cywilną, zaprzestania gróźb śmierci, gwałtów, bezprawnego aresztowania, zastraszania i rabowania ludności cywilnej, a także do zastosowania się w pełni do przepisów wspólnego art. 3 konwencji genewskich;
3.
wzywa do uwolnienia dwóch Włochów i jednego Somalijczyka – członków rolniczej organizacji pozarządowej Cooperazione Italiana Nord Sud (CINS) – Jolandy Occhipinti, Giuliana Paganiniego i Abdirahamana Jusufa Harale, uprowadzonych 21 maja 2008 r. ok. 60 km na południe od Mogadiszu, za których zażądano okupu w wysokości 1 000 000USD;
4.
wzywa do przeprowadzenie śledztw we wszystkich sprawach naruszenia praw człowieka, w tym poważnych naruszeń praw dziecka; nalega na tymczasowy rząd federalny, żeby zaprzestał więzienia dzieci i poddał kontroli rozprzestrzenianie broni krótkiej;
5.
wzywa wszystkie strony konfliktu, żeby podjęły wszelkie kroki konieczne do zapewnienia pozbawionego przeszkód dostępu organizacji humanitarnych do poszkodowanej ludności w kraju i niesienia jej pomocy, a także żeby podjęły skuteczne działania w celu zapewnienia bezpieczeństwa lokalnym i międzynarodowym pracownikom humanitarnym;
6.
z zadowoleniem przyjmuje zawarcie pokoju między tymczasowym rządem federalnym Somalii a Sojuszem na rzecz ponownego wyzwolenia Somalii w trakcie wewnątrzsomalijskich rokowań w Dżibuti w dniu 9 czerwca 2008 r., w których pomogli: specjalny wysłannik Sekretarza Generalnego ONZ Ahmedou Ould-Abdallah, UA oraz inne organizacje regionalne i partnerzy międzynarodowi; nalega na tymczasowy rząd federalny, żeby wraz z wszystkimi stronami konfliktu w kraju uczestniczył w proces rzeczywistego pojednania, aby stworzyć warunki dla pokoju, bezpieczeństwa i stabilności;
7.
wzywa do wzmocnienia roli społeczeństwa obywatelskiego, zwłaszcza kobiet i dzieci, w procesie pojednania narodowego;
8.
wzywa somalijski tymczasowy rząd federalny, aby we współpracy z ONZ i Unią Afrykańską wykorzystał wszystkie dostępne sposoby zapobiegania aktom piractwa i zbrojnym rabunkom dokonywanym z somalijskiego wybrzeża, zwłaszcza wobec statków przewożących pomoc humanitarną, a także powstrzymywania i zwalczania takich czynów;
9.
wzywa UE, żeby nalegała na rząd kenijski, by udzielił azylu uchodźcom somalijskim oraz chronił ich prawo do pomocy, oraz wzywa rząd kenijski, by zezwolił na swobodny dostęp pomocy humanitarnej przez przejście El Wak;
10.
wzywa wszystkie podmioty udzielające pomocy, a w szczególności UE, do zwiększenia dostaw pomocy humanitarnej dla osób przesiedlonych wewnątrz kraju oraz do zapewnienia ludności somalijskiej skutecznej pomocy na rzecz rozwoju;
11.
wzywa Komisję do dopilnowania, żeby pomoc unijna nie została sprzeniewierzona do wzmocnienia samozwańczych przywódców wojskowych, którzy zasiedli w tymczasowych instytucjach federalnych, oraz w razie potrzeby do podjęcia kroków w celu zmiany takiej sytuacji;
12.
wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ, żeby wzmocniła embargo ONZ na dostawy broni do Somalii i podjęła bardziej stanowcze działania, by zagwarantować, że państwa regionu w pełni przestrzegają embarga; wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ, żeby przeprowadziła śledztwo i nałożyła ukierunkowane sankcje na wszystkie osoby oskarżone o popełnienie w Somalii zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości, w tym ewentualnie postawiła ich przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym;
13.
z zadowoleniem przyjmuje rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ 1814 (2008) przyjętą jednogłośnie w dniu 15 maja 2008 r., która wzywa do ewentualnego rozmieszenia 28 500 żołnierzy sił pokojowych ONZ do czasu poprawy sytuacji politycznej i bezpieczeństwa w Somalii; zauważa, że proponowane siły ONZ zastąpiłyby niewielki kontyngent sił pokojowych UA stacjonujący w Somalii od marca 2007 r.,
14.
usilnie nalega, żeby upoważnić misję UA w Somalii (AMISOM) oraz jakąkolwiek kolejną misję pokojową ONZ do ochrony ludności cywilnej, w tym kobiet, dzieci i osób przesiedlonych wewnątrz kraju, a także do ujęcia w ich mandacie elementu dużej wagi w postaci praw człowieka, polegającego na możliwości monitorowania naruszeń praw człowieka, prowadzenia dochodzeń i sporządzania sprawozdań w ich sprawie;
15.
ponownie wyraża swoje poparcie dla specjalnego wysłannika Sekretarza Generalnego do Somalii Ahmedou Oulda Abdallaha w jego wysiłkach na rzecz skoordynowania działań wspólnoty międzynarodowej i ułatwienia wewnątrzsomalijskiego dialogu politycznego, jak również ustabilizowania sytuacji w Somalii poprzez realizację misji AMISOM;
16.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim, Sekretarzowi Generalnemu Unii Afrykańskiej, Sekretarzowi Generalnemu ONZ oraz Sekretarzowi Generalnemu Międzyrządowego Organu ds. Rozwoju, przewodniczącemu tymczasowego rządu federalnego Somalii, rządowi Etiopii i Parlamentowi Panafrykańskiemu.
