ZAPYTANIE PISEMNE E-2777/07
skierowane przez: Czesława Adama Siekierskiego (PPE-DE)
do Komisji
(1 czerwca 2007 r.)
Dotyczy: stosunków UE-Rosja
Ostatnie rozmowy na Cyprze w dniu 22 kwietnia 2007 roku między komisarzem M. Kyprianou a rosyjskim ministrem rolnictwa Gordiejewem, w sprawie zniesienia trwającego już blisko 18 miesięcy embarga na polskie produkty rolne, znowu nie przyniosły rezultatów. Już chyba nikt nie ma wątpliwości, że cała sprawa ma charakter wybitnie polityczny.
Mimo że polscy producenci i eksporterzy produktów rolnych spełniają wszystkie przepisy związane z bezpieczeństwem żywności, co więcej, często nawet bardziej rygorystycznie niż wymagają tego przepisy UE, Rosja nie akceptuje wyników kontroli przeprowadzonych dotychczas przez unijnych i rosyjskich ekspertów i wysuwa coraz to nowe zarzuty pod adresem Polski oraz żąda dodatkowych wyjaśnień. Podobno kolejnym pomysłem strony rosyjskiej jest wysłanie kolejnych inspektorów, którzy mieliby sprawdzić, w jakich warunkach odbywa się chów zwierząt, tj. przeprowadzić kontrole polskich gospodarstw. Jestem przekonany, że niewiele rosyjskich gospodarstw rolnych spełnia wysokie unijne wymagania związane z ochroną środowiska, bezpieczeństwem i jakością żywności czy zdrowotnością zwierząt i roślin oraz dobrostanem zwierząt, nie wspominając o importowanej żywności z krajów spoza Unii.
Według opinii ekspertów z UE, Rosja nie ma żadnych podstaw do utrzymywania embarga na polskie produkty rolne. Kolejne żądania strony rosyjskiej są po prostu śmieszne. Wiadomo, że cała sprawa ma uwarunkowania polityczne.
Trudno spodziewać się rozpoczęcia negocjacji nad umową o współpracy i partnerstwie UE-Rosja, skoro druga strona nie respektuje już podpisanych umów i nie traktuje wszystkich państw członkowskich na równi. Niepokoi mnie także coraz większe napięcie na linii Rosja-UE, choć ma ono charakter wybiórczy i dotyczy głównie niektórych państw z Europy Środkowo-Wschodniej. Polityka naszego wschodniego sąsiada w tym względzie jest niezrozumiała. Za miesiąc problemy podobne do tych, jakie ma Polska, mogą mieć inne państwa UE, dlatego Europa musi być solidarna i musi bronić swoich członków. Czy Komisja Europejska ma wizję współpracy z Rosją w obecnej sytuacji? Czy ten wielki i bogaty w źródła energii kraj może dyktować warunki i dyskryminować państwa członkowskie UE? Jakie są szanse na realny – a nie jak dotąd jedynie wirtualny – postęp w sprawie odblokowania embarga na polskie produkty rolne?