14.5.2008
PROJEKT REZOLUCJI
w odpowiedzi na pytania wymagające ustnej odpowiedzi B6‑0153/2008 i B6‑0154/2008
zgodnie z art. 108 ust. 5 Regulaminu
złożyli Tobias Pflüger, Willy Meyer Pleite, Adamos Adamou
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie broni ze zubożonym uranem i jej wpływu na ludzkie zdrowie oraz środowisko naturalne – dążąc do wprowadzenia światowego zakazu stosowania takiej broni
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie broni ze zubożonym uranem i jej wpływu na ludzkie zdrowie oraz środowisko naturalne – dążąc do wprowadzenia światowego zakazu stosowania takiej broni
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje rezolucje z dnia 17 stycznia 2001 r., 13 lutego 2003 r. i 17 listopada 2005 r. w sprawie szkodliwego wpływu wykorzystania uranu (w tym tzw. zubożonego uranu) w broni konwencjonalnej, wzywając do:
a) przeprowadzenia szczegółowych badań dotyczących wykorzystania takiej broni w operacjach wojskowych na Bałkanach, w Iraku, Afganistanie i w innych regionach oraz jej wpływu na personel wojskowy, ludność cywilną i zamieszkiwane przez nią obszary, oraz poinformowania Parlamentu o wynikach tych badań,
b) wprowadzenia moratorium przez wszystkich członków UE i NATO, zgodnie z unijną zasadą ostrożności,
c) wprowadzenia światowego moratorium mającego na celu całkowity zakaz,
–
uwzględniając przemówienie Sekretarza Generalnego ONZ z okazji Międzynarodowego dnia zapobiegania eksploatacji środowiska naturalnego podczas wojen i konfliktów zbrojnych (6 listopada 2002 r.), w którym oświadczył on, że„chociaż wykorzystanie broni nuklearnej, chemicznej i biologicznej jest uregulowane międzynarodowymi konwencjami, nowe technologie, takie jak amunicja zawierająca zubożony uran, zagrażają środowisku naturalnemu”,
–
uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego ONZ 62/30 zatytułowaną „Skutki wykorzystywania uzbrojenia i amunicji zawierających zubożony uran”, która została przyjęta w dniu 5 grudnia 2007 r. zdecydowaną większością głosów i która uwypukliła obawy dotyczące wojskowego zastosowania zubożonego uranu i wezwała państwa członkowskie ONZ do ponownego zbadania zagrożeń dla zdrowia spowodowanych wykorzystywaniem broni uranowej,
–
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że (zubożony) uran jest powszechnie wykorzystywany w nowoczesnych działaniach wojennych, zarówno w amunicji przeciwko umocnionym celom na obszarach miejskich i wiejskich, jak i we wzmocnionym opancerzeniu przeciwrakietowym i przeciwartyleryjskim,
B.
mając na uwadze, że od czasu wykorzystania uranu przez sojusznicze siły w pierwszej wojnie z Irakiem istnieją poważne obawy związane z radiologiczną i chemiczną toksycznością drobnych cząstek uranu uwalnianych podczas uderzenia pocisku w twardy cel; mając na uwadze, że wyrażono również obawy dotyczące skażenia gleby i wód gruntowych przez pociski, które nie trafiają do celu,
C.
mając na uwadze, że pomimo braku rozstrzygających dowodów naukowych na szkodliwe działanie broni z uranem, częściowo przez niechęć władz wojskowych do zezwalania na przeprowadzenie niezależnych i terminowych badań, istnieje wiele świadectw szkodliwych i często śmiertelnych skutków zarówno dla personelu wojskowego (np. powracającego z Bałkanów personelu wojskowego z Włoch czy personelu wojskowego powracającego z Kosowa), jak i cywilów (np. ciężarnych kobiet w Iraku i ich dzieci, u których wystąpiły deformacje),
D.
mając na uwadze, że w przeciągu ostatnich kilku lat dokonano olbrzymich postępów, jeśli chodzi o zrozumienie zagrożenia dla zdrowia ludzkiego i środowiska stwarzanego przez zubożony uran, oraz mając na uwadze, że najwyższy czas, aby międzynarodowe normy militarne zostały dostosowane w celu uwzględnienia tych postępów;
E.
mając na uwadze, że wykorzystywanie zubożonego uranu w działaniach wojennych jest sprzeczne z podstawowymi przepisami i zasadami zawartymi w pisanym i zwyczajowym międzynarodowym prawie humanitarnym i prawie ochrony środowiska,
1.
wzywa państwa członkowskie UE do przestrzegania ust. 1 rezolucji ONZ przyjętej w dniu 5 grudnia 2007 r. oraz do przedłożenia przed końcem 63. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ (sierpień/wrzesień 2009) sprawozdań przedstawiających ich opinie na temat skutków stosowania uzbrojenia i amunicji zawierających zubożony uran;
2.
zaleca, aby Wysoki Przedstawiciel UE uwzględnił w nadchodzącym przeglądzie europejskiej strategii bezpieczeństwa potrzebę zakazu produkcji i stosowania amunicji zawierającej zubożony uran;
3.
wzywa Radę i Komisję do przeprowadzenia gruntownych badań nad wykorzystaniem zubożonego uranu we wszystkich regionach, w których rozmieszczono europejski personel wojskowy i cywilny w ramach operacji międzynarodowych; wzywa NATO i USA do pełnego udziału w tych badaniach;
4.
wzywa państwa członkowskie, aby w ramach przyszłych działań nie wykorzystywały broni ze zubożonym uranem w operacjach przeprowadzanych w ramach EPBiO, ani nie rozmieszczały personelu wojskowego i cywilnego regionach, gdzie nie ma gwarancji, że zubożony uran nie był lub nie będzie stosowany, na przykład w Kosowie;
5.
wzywa państwa członkowskie, Radę i Komisję do dostarczenia przebywającemu na misjach personelowi wojskowemu i cywilnemu oraz ich organizacjom zawodowym kompletnych informacji na temat prawdopodobieństwa wcześniejszego lub przyszłego zastosowania zubożonego uranu w ich regionach operacyjnych oraz do przedsięwzięcia dostatecznych środków ochronnych;
6.
wzywa państwa członkowskie, Radę i Komisję do przygotowania środowiskowego wykazu obszarów skażonych zubożonym uranem (łącznie z poligonami) oraz do udzielenia pełnego wsparcia – w tym wsparcia finansowego – dla projektów pomocy ofiarom i ich krewnym oraz dla operacji odkażania dotkniętych obszarów;
7.
wzywa wszystkie państwa członkowskie UE i kraje należące do NATO do utrzymania lub wprowadzenia zakazu, lub co najmniej moratorium na stosowanie broni ze zubożonym uranem, oraz do systematycznego wycofywania tego typu broni z produkcji oraz do zaprzestania jej zakupu;
8.
wzywa państwa członkowskie i Radę do objęcia przewodnictwa w pracach nad traktatem międzynarodowym – na przykład w ramach ONZ – mającym na celu wprowadzenie zakazu rozwoju, produkcji, składowania, transferu, testowania i stosowania broni uranowej oraz likwidację lub przetworzenie istniejących zapasów;
9.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, NATO i Zgromadzeniu Parlamentarnemu NATO, ONZ i programowi ochrony środowiska ONZ, europejskiej organizacji związków żołnierzy Euromil, Międzynarodowemu Czerwonemu Krzyżowi, Światowej Organizacji Zdrowia, międzynarodowej koalicji na rzecz zakazu broni uranowej oraz irackiemu stowarzyszeniu medycznemu.
