Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej E-003076/2011
do Komisji
art. 117 Regulaminu PE
Marek Henryk Migalski (ECR)
(30 marca 2011 r.)
Przedmiot: Przymusowe eksmisje uchodźców w Inguszetii
28 lutego 2011 r. władze Republiki Inguszetii podjęły decyzję, że tej wiosny zlikwidują większość istniejących na terenie republiki obozów dla uchodźców przymusowych. Obecnie jest ich 29, mają pozostać jedynie 4 obozy.
Zgodnie z rozporządzeniem władz mieszkańcy jednego z takich obozów, który mieści się na terytorium koszar w okręgu Gamurzievskim, otrzymali 3 marca nakaz opuszczenia swoich domostw w ciągu 10 dni. Władze nie udostępniły im jednak obiecanych baraków, nie zaproponowano im również żadnych alternatywnych mieszkań zastępczych. Uchodźcy otrzymali natomiast ostrzeżenie, że jeśli dobrowolnie nie poddadzą się nakazowi władz, wezwana zostanie policja.
Ofiarami tych przymusowych eksmisji staną się rodziny Inguszy, które w czasie konfliktu osetyjsko-inguskiego w 1992 r. były zmuszone do opuszczenia swoich wiosek w rejonie Prigorodny. Od tych wydarzeń minęło ponad 18 lat, a uchodźcy nadal pozostają w obozach i nie mogą wrócić do Prigorodny. Ich domy zostały zburzone, żadnej rekompensaty za utracone mienie do tej pory nie otrzymali.
W związku z tym zwracam się z pytaniem, czy Komisja ma zamiar podjąć interwencję w sprawie eksmisji przymusowych uchodźców w Inguszetii i wpłynąć na władze Federacji Rosyjskiej, by te uregulowały w końcu skutki konfliktu osetyjsko-inguskiego i zapewniły przymusowym uchodźcom z rejonu Prigorodny godne warunki życia?