10.11.2010 B7-0615/2010 PROJEKT ZALECENIA DLA RADY złożony zgodnie z art. 121 ust. 1 Regulaminu
w sprawie toczących się negocjacji dotyczących umowy ramowej między UE a Libią
Ana Gomes
w imieniu grupy politycznej S&D
PE450.439v01-00 B7‑0615/2010 Zalecenie Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie toczących się negocjacji dotyczących umowy ramowej między UE a Libią
Parlament Europejski ,
– uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 15 października 2007 r. dotyczące otwarcia debaty na temat umowy ramowej między UE i Libią oraz konkluzje Rady Europejskiej z dni 18-19 czerwca i 29-30 października 2009 r. w sprawie polityki migracyjnej,
– uwzględniając toczące się negocjacje między UE i Libią w sprawie umowy ramowej, niedawno podpisany program współpracy w zakresie migracji i aktualną współpracę między UE i Libią w zakresie migracji i HIV-AIDS,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z dnia 10 grudnia 1948 r.,
– uwzględniając konwencję genewską z dnia 28 lipca 1951 r. oraz protokół z dnia 31 stycznia 1967 r. w sprawie statusu uchodźców,
– uwzględniając konwencję Unii Afrykańskiej regulującą szczegółowe aspekty problemów związanych z uchodźcami w Afryce z września 1969 r.,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając swoją rezolucję w sprawie Libii z dnia 17 czerwca 2010 r.,
– uwzględniając art. 121 ust. 1 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że mimo trwającej dyktatury, Libia rozszerza stosunki handlowe i polityczne z państwami członkowskimi UE i jest partnerem UE w regionie śródziemnomorskim i w Afryce w zakresie szeregu kwestii, zwłaszcza migracji, rozwoju, zmiany klimatu, bezpieczeństwa i stabilności, obejmujących zwalczanie rozprzestrzeniania się ekstremizmu i bezpieczeństwo energetyczne,
B. mając na uwadze, że negocjowana obecnie umowa ramowa obejmuje szeroki zakres dziedzin, od nasilenia dialogu politycznego po rozwój kontaktów handlowych i zwiększenie współpracy w licznych sektorach,
C. mając na uwadze, że poszanowanie praw człowieka, demokracji i praworządności, a także sprzeciw wobec kary śmierci, należą do podstawowych zasad UE; mając na uwadze, że Parlament Europejski jest zdecydowanie zaangażowany w powszechne zniesienie kary śmierci,
D. mając na uwadze, że Libia nie ratyfikowała konwencji ONZ w sprawie uchodźców z 1951 r., a ratyfikowała konwencję Unii Afrykańskiej regulującą szczegółowe aspekty problemów związanych z uchodźcami w Afryce z września 1969 r., która podkreśla w art. 8, że konwencja ta jest obowiązującym regionalnym uzupełnieniem w Afryce konwencji ONZ dotyczącej statusu uchodźców z 1951 r. oraz że jej państwa członkowskie współpracują z Wysokim Komisarzem Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców,
E. mając na uwadze, że art. 19 ust. 2 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej zakazuje usunięcia, wydalenia lub wydania kogokolwiek w drodze ekstradycji do państwa, w którym istnieje poważne ryzyko skazania na karę śmierci, poddania torturom lub innemu nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu,
F. mając na uwadze, że Libia ratyfikowała Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (1970), Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (1970), Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (1968), Konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (1989), Konwencję przeciwko torturom i innemu okrutnemu, nieludzkiemu i poniżającemu traktowaniu lub karaniu (1989), Konwencję o prawach dziecka (1993) i Międzynarodową konwencję o ochronie praw wszystkich pracowników migrujących oraz członków ich rodzin (2004), oraz inne międzynarodowe instrumenty służące ochronie praw człowieka,
G. mając na uwadze, że mimo trwających poważnych naruszeń praw człowieka Libia została niedawno wybrana do Rady Praw Człowieka ONZ,
H. mając na uwadze, że w związku z wyżej wymienionymi dwoma punktami Libia posiada szczególne prawne zobowiązania międzynarodowe, aby respektować prawa człowieka,
1. w związku z trwającymi negocjacjami umowy ramowej kieruje do Rady następujące zalecenia:
a. wzywa Radę do udostępnienia Parlamentowi mandatu przyznanego Komisji do rozpoczęcia negocjacji w sprawie umowy ramowej między UE i Libią, zgodnie z art. 218 ust. 10 TFUE, który stanowi, że Parlament musi być natychmiast i w pełni informowany na wszystkich etapach procedury;
b. wzywa Radę i Komisję do wywarcia presji na Libię, aby ratyfikowała konwencję genewską w sprawie uchodźców z 1951 r. i zaleca oferowanie Libii wsparcia w celu wdrożenia jej środków towarzyszących;
c. wzywa Radę i Komisję do zwrócenia się do władz Libii o przyznanie UNHCR prawa do przebywania w tym kraju, z mandatem do wykonywania działań ochronnych w pełnym zakresie;
d. wzywa Radę do zaprzestania dążenia do zawarcia umowy o readmisji z Libią, gdyż odsyłanie osób do kraju stale łamiącego prawa człowieka i stosującego karę śmierci stanowiłoby naruszenie prawnego obowiązku UE do ochrony praw człowieka; ponadto wzywa Radę do zaoferowania uchodźcom znajdującym się w Libii programu przesiedlenia do państw członkowskich UE i zaproponowania działań służących rozwiązaniu problemu handlu ludźmi w regionie, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony kobiet i dzieci;
e. wzywa Radę do dążenia do porozumienia w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci w Libii, prowadzącego do jej zniesienia, oraz do zaapelowania do władz Libii o udostępnienie informacji i statystyk podających liczbę osób straconych w Libii od 2008 r.;
f. wzywa Radę do zacieśnienia regionalnej synergii w sprawie trwałego rozwoju i kwestii środowiskowych, takich jak zmiana klimatu, niedobory wody i pustynnienie;
g. uważa, że umowa ramowa powinna obejmować pomoc w zakresie budowania potencjału instytucjonalnego będącego środkiem wzmacniającym struktury społeczeństwa obywatelskiego, wspierającym starania Libii na rzecz modernizacji i zachęcającym do demokratycznych reform oraz otwarcia politycznej przestrzeni publicznej;
h. zaleca otworzenie delegatury UE w Trypolisie;
2. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszych zaleceń Radzie i Komisji (do wglądu) oraz rządom państw członkowskich Unii Europejskiej.
