Odpowiedź
(27 września 2010 r.)
Rada uważa, że zagrożenie szpiegostwem na rzecz państw trzecich i podmiotów niebędących państwami skierowanym przeciw interesom UE w Brukseli jest stałym elementem rzeczywistości. Wszystkie instytucje UE podejmują odpowiednie środki zapobiegawcze. Środki te obejmują działania w trzech zasadniczych dziedzinach: —
posiadanie ram prawnych dotyczących ochrony informacji niejawnych, które − w przypadku Rady − określono w decyzji 2001/264/WE w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa. Decyzja ta określa podstawowe zasady i minimalne standardy ochrony informacji niejawnych UE;
—
stosowanie skutecznych fizycznych i organizacyjnych środków bezpieczeństwa, zgodnych z zasadą ochrony w głąb, by zapewnić jak najdalej idące zmniejszenie znanych zagrożeń związanych ze szpiegostwem. Obejmuje ono informowanie personelu o tych zagrożeniach i środkach zapobiegania im;
—
przedsiębranie skutecznych środków technicznych i organizacyjnych na rzecz ochrony systemów komunikacyjnych i informatycznych przed atakiem z zewnątrz.
Biura ds. bezpieczeństwa poszczególnych instytucji ściśle współpracują z właściwymi organami państwa przyjmującego i państw członkowskich w dziedzinie zapobiegania działalności szpiegowskiej i jej monitorowania.
