Odpowiedź udzielona przez komisarza Karela De Guchta w imieniu Komisji
(20 czerwca 2011 r.)
Utworzenie unii celnej między Rosją, Kazachstanem i Białorusią, które spowodowało, że wprowadzony przez Rosję antykryzysowy kontyngent taryfowy zmienił charakter z tymczasowego na stały, wpłynęło negatywnie na interesy ekonomiczne UE i doprowadziło do pogorszenia warunków dwustronnego handlu.
Należy zauważyć, że obowiązująca obecnie umowa dwustronna między UE a Rosją (umowa o partnerstwie i współpracy) nie zawiera ustaleń, które w sposób prawnie wiążący zobowiązywałyby strony do niepodejmowania tego rodzaju jednostronnych kroków.
Rosja, nie będąc jeszcze członkiem Światowej Organizacji Handlu (WTO), nie jest związana wynikającymi z toczących się rozmów międzynarodowych zobowiązaniami dotyczącymi przestrzegania skonsolidowanych stawek celnych. Stawki takie byłyby niższe niż te obecnie stosowane. Po przystąpieniu do WTO Rosja nie będzie mogła w normalnych okolicznościach jednostronnie przekraczać skonsolidowanych stawek celnych i, zgodnie z regułami WTO, będzie mogła jedynie stosować inne środki ograniczające handel (środki pozataryfowe).
Dlatego też przystąpienie Rosji do WTO przyniosłoby wiele korzyści dotyczących dostępu do rynku i uregulowań prawnych oraz sprawiłoby, że Rosja stałaby się integralną częścią opartego na regułach, wielostronnego systemu, którego członkowie podlegają wielostronnemu mechanizmowi rozstrzygania sporów. Rosja musiałaby wypełniać zobowiązania wynikające z członkowstwa w WTO bez względu na swe uczestnictwo w unii celnej z Kazachstanem i Białorusią.
Dlatego też jednym z priorytetów UE jest kontynuacja unijnego wsparcia dla przystąpienia Rosji do WTO. Unia jest w pełni zaangażowana w kontynuację procesu przystąpienia i nakłania Rosję do usprawnienia i ustabilizowania systemu handlu tak, by spełniał on ustalenia wynikające z przyjętych w trakcie negocjacji zobowiązań.
Podstawowe znaczenie dla UE ma też, oprócz przystąpienia Rosji do WTO, by negocjowana obecnie nowa umowa między Rosją a UE, która zastąpić ma obecną umowę o partnerstwie i współpracy, zawierała istotne, wyczerpujące i wiążące postanowienia dotyczące handlu i inwestycji. Nowa umowa stworzy ramy dla dwustronnej współpracy w dziedzinie handlu i inwestycji pomiędzy UE i Rosją na nadchodzące lata.
Zarówno UE jak i Rosja rozumieją znaczenie stabilnych i pewnych dostaw gazu ziemnego i ropy naftowej do Europy. Zagwarantowanie takich stabilnych dostaw jest jednym z głównych celów długotrwałego dialogu energetycznego między UE a Rosją. UE i Rosja zawarły w ramach tej współpracy umowę o mechanizmie wczesnego ostrzegania, którego celem jest unikanie i łagodzenie, w drodze dialogu, sytuacji kryzysowych związanych z przepływem energii między stronami umowy. UE i Rosja uzgodniły, że zajmą się tą kwestią również w ramach toczących się negocjacji dotyczących nowej umowy między UE a Rosją. Podobne mechanizmy są też przedmiotem rozmów z krajami tranzytowymi.
