28.4.2010 B7-0254/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie aktów okrucieństwa w Jos w Nigerii w styczniu i marcu
Mara Bizzotto
,
Fiorello Provera
w imieniu grupy politycznej EFD
PE439.776v01-00 B7‑0254/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie aktów okrucieństwa w Jos w Nigerii w styczniu i marcu
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie stanu praw człowieka w Nigerii,
– uwzględniając oświadczenie prezydencji UE z dnia 2 grudnia 2008 r. w sprawie aktów przemocy, do których doszło między wyznawcami różnych religii w stanie Plateau,
– uwzględniając wspólne oświadczenie z dnia 28 stycznia 2010 r. w sprawie aktów masowej przemocy w Jos wydane przez Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa Catherine Ashton, Sekretarz Stanu USA Hillary Clinton, Ministra Spraw Zagranicznych Wielkiej Brytanii Davida Milibanda oraz Ministra Spraw Zagranicznych Francji Bernarda Kouchnera,
– uwzględniając oświadczenia wydane przez Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w dniach 12 lutego i 1 marca 2010 r. w sprawie stanu demokracji i praworządności w Nigerii,
– uwzględniając deklarację prezydencji UE z dnia 31 lipca 2009 r. w sprawie aktów masowej przemocy w północnej Nigerii,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych (ICCPR), Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych (ICESCR) oraz Międzynarodową konwencję w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej, których stroną jest Nigeria,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w styczniu 2010 r. z powodu rozważanej budowy meczetu wybuchły starcia na tle etnicznym i religijnym między muzułmanami i chrześcijanami w mieście Jos, stolicy stanu Plateau (środkowa Nigeria), które spowodowały śmierć 500 osób i rany u tysiąca innych,
B. mając na uwadze, że dnia 7 marca 2010 r. grupy muzułmańskich pasterzy zaatakowały wioski Dogo Nahawa, Ratsat i Zot (niedaleko Jos), które w większości zamieszkują chrześcijanie, co pociągnęło za sobą kolejne akty masowej przemocy, w wyniku których zginęły setki osób (w tym kobiety i dzieci) lub zostały okaleczone,
C. mając na uwadze, że dnia 24 kwietnia dwóch dziennikarzy jednego z chrześcijańskich czasopism zostało zabitych na przedmieściach Jos w części miasta zamieszkałej przede wszystkim przez muzułmanów (napadnięto ich w czasie buntu muzułmanów w Jos spowodowanego śmiercią młodego muzułmanina),
D. mając na uwadze poważne akty masowej przemocy i starcia na tle etnicznym między grupami muzułmanów i chrześcijan, do których dochodzi od prawie dziesięciu lat w wielu nigeryjskich miastach i wsiach, głównie w stanach Plateau i Kaduma; mając na uwadze akty przemocy z 2000 r., w wyniku których tysiące osób poniosło śmierć w czasie poważnych starć spowodowanych szeroko dyskutowanym wprowadzeniem prawa szariatu w stanie Kaduma; starcia w Jos w 2001 r. spowodowały śmierć tysiąca osób oraz spalenie kościołów i meczetów; do innych tragicznych aktów masowej przemocy doszło w listopadzie 2002 r. (ponad 200 zabitych w Kaduma), w maju 2004 r. (setki zabitych w Yelma w środkowej Nigerii i 500-600 osób zabitych w Kano w północnej Nigerii), w listopadzie 2008 r. (700 zabitych w Jos), w lipcu 2009 r. (700 zabitych w islamskich stanach w północnej Nigerii), w grudniu 2009 r. (70 zabitych),
E. mając na uwadze, że aspekty religijne długotrwałych starć między muzułmanami i chrześcijanami są najbardziej oczywistym wynikiem konfliktów etnicznych, społecznych i gospodarczych, pogarszając ogólną sytuację wielu milionów Nigeryjczyków i powodując eskalację przemocy,
F. mając na uwadze, że podczas gdy w poprzednich dziesięcioleciach stosunki między wspólnotą muzułmańską i chrześcijańską – choć były trudne i niezbyt przyjacielskie – nigdy nie powodowały poważnych aktów masowej przemocy, stan stosunków etnicznych i religijnych między różnymi grupami w Nigerii (w szczególności w stanie Plateau i w niektórych stanach na północy kraju) pogorszył się w ostatnich dziesięciu latach z powodu przenikania do Nigerii radykalnego islamu inspirowanego działalnością Al-Kaidy i przyjęcia przez północne stany (12 z ogólnej liczby 36) prawa szariatu jako prawa państwowego,
G. mając na uwadze, że ogólna sytuacja praw człowieka w Nigerii wciąż się pogarsza, szczególnie w muzułmańskich stanach na północy kraju, gdzie sąd w Magajin Gari (Kaduna) niedawno zakazał organizacji pozarządowej Civil Rights Congress, działającej na rzecz praw człowieka, rozpoczęcia publicznej debaty na temat form kar zapisanych w prawie szariatu,
H. mając na uwadze, że polityczne i geopolityczne znaczenie Nigerii jako kraju posiadającego ogromne zasoby naturalne i liczbę ludności sięgającą 150 milionów osób wymaga osiągnięcia wewnętrznej stabilności społecznej i etnicznej, gdyż w innym wypadku kraj ten może stanowić zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa,
I. mając na uwadze, że w listopadzie 2009 r. Nigeria podpisała porozumienie w sprawie funduszu rozwoju UE, którego celem jest wspieranie dobrych rządów, handlu i działań pokojowych w Nigerii; porozumienie opiewa na 677 mln euro i stanowi, że znaczną część środków przeznacza się na umocnienie wewnętrznych rządów i zapewnienie pokoju i poszanowania praw człowieka;
J. mając na uwadze, że zdaniem wszystkich obserwatorów za pogłębianiem się konfliktu między religiami kryją się konflikty gospodarcze i społeczne, których rozwiązanie uniemożliwia brak stabilności politycznej w Nigerii oraz że spowodowana chorobą nieobecność prezydenta Nigerii i wynikający z niej brak przywództwa na czele państwa federalnego utrudnia właściwą reakcję władz na coraz większy się rozłam między muzułmanami i chrześcijanami i na agresywność, jakiej stopniowo nabrał fundamentalistyczny islam,
1. potępia przemoc między wspólnotami muzułmańskimi i chrześcijańskimi będącą wyrazem konfliktów etnicznych, gospodarczych i religijnych, które głęboko dotykają naród nigeryjski, a w szczególności ludność zamieszkałą w stanach w środkowej i północnej części kraju;
2. wyraża poważne zaniepokojenie faktem, iż do aktów przemocy dochodzi już od prawie dziesięciu lat, oraz pogłębianiem się rozłamów między wspólnotami etnicznymi i religijnymi z powodu rosnącej agresywności niektórych bojówek inspirujących się fundamentalistycznym islamem Al-Kaidy;
3. przypomina, że nawet uznając etniczny i społeczny charakter głębokich przyczyn starć, częste i brutalne akty przemocy między muzułmanami i chrześcijanami przybrały postać konfliktów między religiami;
4. wskazuje, że wolność myśli, sumienia i religii jest podstawowym i niezaprzeczalnym prawem, które musi zostać zapewnione w każdych okolicznościach, zgodnie z art. 18 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych, którego stroną jest Nigeria;
5. wyraża zaniepokojenie faktem, iż w wielu stanach w północnej Nigerii nadal stosuje się prawo szariatu jako prawo państwowe, czego wynikiem są częste przypadki łamania praw podstawowych takie jak tortury, kara śmierci i okaleczenia stosowane jako kara sądowa, powodując dalsze nasilanie się i pogłębianie konfliktów religijnych;
6. wzywa władze północnych stanów Nigerii do wyeliminowania zarówno w prawie, jak i w praktyce wszelkich form tortur i innych okrutnych, nieludzkich lub poniżających form traktowania lub kar zgodnie z Międzynarodową konwencją w sprawie zakazu stosowania tortur, którą Nigeria podpisała i ratyfikowała;
7. ubolewa z powodu ograniczenia swobody działań organizacji pozarządowych, którym – szczególnie w północnej Nigerii – utrudnia się działanie na rzecz wolnej i demokratycznej debaty na temat okrucieństwa prawa szariatu i islamskiego kierowania systemem sądownictwa;
8. wyraża zaniepokojenie niestabilnością nigeryjskiego systemu politycznego ze względu na nieobecność przywództwa politycznego i nawołuje UE do prowadzenia wszelkich działań na rzecz współpracy ze wspólnotą międzynarodową w celu jak najszybszego rozwiązania nigeryjskiego kryzysu instytucjonalnego, który hamuje także rozwiązanie konfliktu etnicznego i religijnego;
9. zaleca, aby Wysoki Komisarz Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka wyznaczył specjalnego wysłannika, którego zadaniem będzie monitorowanie niestabilności politycznej oraz konfliktów społecznych, etnicznych i religijnych;
10. wzywa UE do weryfikowania, czy środki przekazywane rządowi nigeryjskiemu na mocy porozumienia o funduszu rozwoju UE, które Nigeria niedawno podpisała, są wykorzystywane do promowania dobrego zarządzania i zapewniania poszanowania podstawowych praw człowieka i praworządności,
11. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Federalnej Republiki Nigerii.
