P6_TA(2005)0145
Ochrona wód podziemnych przed zanieczyszczeniem ***I
A6-0061/2005
Rezolucja legislacyjna Parlamentu europejskiego w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem (COM(2003)0550 – C5-0447/2003 – 2003/0210(COD))
(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2003)0550) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
,
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 ust.1 Traktatu WE, zgodnie z którymi projekt został przedstawiony przez Komisję ( C5-0447/2003 ),
–
uwzględniając art. 51 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii i Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi ( A6-0061/2005 ),
1.
zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;
2.
zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;
3.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
P6_TC1-COD(2003)0210
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 28 kwietnia 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy
2005/.../WE
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony wód podziemnych przed zanieczyszczeniem
chemiczny
i
pogorszeniem ich stanu
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 175 ust. 1,
uwzględniając wniosek
Komisji
,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno -
Społecznego
Dz.U.
C 112 z 30.4.2004
, str.
40
.
,
uwzględniając opinię Komitetu
Regionów
Dz.U. C
109 z 30.4.2004
, str.
29
.
,
działając zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251
Traktatu
Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 28 kwietnia 2005 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Wody podziemne są cennymi zasobami naturalnymi i jako takie
muszą
być chronione przed
pogorszeniem ich stanu i
zanieczyszczeniami
chemicznymi
.
Jest to szczególnie ważne dla ekosystemów uzależnionych od wód podziemnych oraz dla wykorzystania wód podziemnych jako źródła wody pitnej dl ludzi
.
(2)
Ochrona wód podziemnych musi być realizowana w sposób umożliwiający uzyskiwanie dobrej jakości wody pitnej przez zwykłe uzdatnianie, zgodnie z celami art. 7 ust. 2 i ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej
Dz.U. L 327 z 22.12.2000, str. 1. Dyrektywa zmieniona decyzją nr 2455/2001/WE (Dz.U. L 331 z 15.12.2001, str. 1).
.
(3)
Należy przeprowadzić prace badawcze w celu uzyskania lepszych kryteriów jakości i ochrony ekosystemu wód podziemnych. W razie potrzeby powinno się uwzględnić wiedzę uzyskaną przy wdrażaniu lub rewizji niniejszej dyrektywy.
(4)
Decyzja nr
1600/2002/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 2002 r. ustanawiająca szósty wspólnotowy program działań w zakresie ochrony środowiska
naturalnego
1
Dz.U. L 242 z 10.9.2002, str . 1.
stawia za cel osiągnięcie poziomów jakości wody, które nie powodują niepożądanych
efektów
i zagrożeń dla zdrowia człowieka i
dla
środowiska.
(5)
Wody podziemne są najbardziej wrażliwą i największą w UE częścią wody słodkiej a przede wszystkim także głównym źródłem publicznego zaopatrzenia w wodę pitną. Poziom ochrony przed nowymi zrzutami, emisjami i stratami musi być co najmniej porównywalny z poziomem ochrony dla wód powierzchniowych w dobrym stanie chemicznym. Zanieczyszczenia lub pogorszenie stanu wód powodują często nieodwracalne szkody.
(6)
W interesie ochrony środowiska jako całości
oraz
ludzkiego zdrowia w szczególności,
należy
unikać, zapobiegać lub zmniejszać
niekorzystne
stężenia zanieczyszczeń w wodach podziemnych.
(7)
Dyrektywa
2000/60/WE zawiera
orientacyjne
przepisy dotyczące ochrony i zachowania wód podziemnych. Zgodnie z art. 17 tej dyrektywy należy przyjąć środki
w celu zapobiegania i ochrony wód podziemnych
przed zanieczyszczeniem,
w tym kryteria
służące ocenie dobrego stanu chemicznego wód podziemnych oraz
kryteria służące
identyfikacji znaczących i trwałych tendencji wzrostowych, jak również
służące
definiowaniu punktów początkowych dla odwrócenia tendencji.
(8)
Ponadto istnieje potrzeba ustalenia kryteriów oceny wpływu każdego zmniejszenia się rezerw wód podziemnych na środowisko. Zgodnie z art. 8 dyrektywy 2000/60/WE należy monitorować ilościowy stan masy wód.
(9)
Powinno się
opracować normy
jakości i
metody oceny w celu sformułowania kryteriów oceny stanu chemicznego wód podziemnych.
(10)
Na niektórych obszarach ochrona wód podziemnych może wymagać zmian w rolnictwie/ leśnictwie, co może wiązać się z utratą dochodów. Ta kwestia powinna być uwzględniona przy tworzeniu planów rozwoju wsi w ramach zreformowanej WPR.
(11)
Powinno się analizować wpływ różnych norm jakości wód podziemnych stosowanych przez Państwa Członkowskie na poziom ochrony środowiska i na funkcjonowanie rynku wewnętrznego.
(12)
Istnieje potrzeba określenia kryteriów
identyfikacji znaczących i trwałych tendencji wzrostu stężenia zanieczyszczeń
w celu rozpoznania znaczących tendencji zmniejszania się mas wód
oraz
zdefiniowania
punktów początkowych dla odwrócenia tendencji, z uwzględnieniem prawdopodobieństwa ujemnych skutków dla powiązanych ekosystemów wodnych lub uzależnionych ekosystemów lądowych.
(13)
Na mocy art. 22 ust. 2 tiret
trzeci
dyrektywy 2000/60/WE,
dyrektywa
Rady 80/68/EWG z dnia 17 grudnia 1979 r. w sprawie ochrony wód
gruntowych
przed zanieczyszczeniem spowodowanym przez niektóre substancje niebezpieczne 1
Dz.U. L 20 z 26.1.1980, str. 43. Dyrektywa zmieniona dyrektywą 91/692/EWG (Dz.U. L 377 z 31.12.1991, str. 48).
traci moc z dniem 22 grudnia 2013 r. Konieczne jest zapewnienie ciągłości systemu ochrony wprowadzonego dyrektywą 80/68/EWG w zakresie zarówno bezpośrednich
,
jak i pośrednich zrzutów zanieczyszczeń do wód podziemnych, także przez nawiązanie do
odpowiednich
przepisów dyrektywy 2000/60/WE
lub poprzez inkorporowanie ich do niniejszej dyrektywy w celu zachowania stanu prawnego
.
(14)
Należy wyjaśnić, zrzutom jakich substancji należy zapobiegać lub je ograniczać, ze szczególnym uwzględnieniem wiedzy naukowej w zakresie substancji problematycznych, takich jak aktywne substancje zakłócające układ endokrynologiczny
2
W tym zakresie porównaj rezolucje Parlamentu Europejskiego z dnia 20 października 1998 r. w sprawie substancji powodujących zaburzenia endokrynologiczne (Dz.U. C 341 z 9.11.1998, str. 37) i z dnia 26 października 2000 r. w sprawie komunikatu Rady dotyczącego strategii wspólnotowej w stosunku do endokrynologicznych czynników zaburzających – substancji podejrzanych o działanie zaburzające funkcjonowanie układu hormonalnego człowieka i zwierząt dziko żyjących (Dz.U. C 197 z 12.7.2001, str. 409).
.
(15)
Zgodnie z art. 11 ust. 3 lit. f dyrektywy 2000/60/WE magazynowanie i odzyskiwanie wód podziemnych powinno się uważać za praktykę dopuszczalną za zezwoleniem i uznać za wartościowy sposób gospodarowania zasobami wodnymi.
(16)
Tam gdzie jest to możliwe Państwa Członkowskie powinny wykorzystać istniejące procedury statystyczne, pod warunkiem, że są one zgodne ze standardami międzynarodowymi i przyczyniają się do długookresowej porównywalności wyników monitorowania pomiędzy Państwami Członkowskimi.
(17)
Konieczne jest zapewnienie środków przejściowych w odniesieniu do okresu pomiędzy datą wdrożenia niniejszej dyrektywy a datą utraty mocy dyrektywy 80/68/EWG.
(18)
Środki konieczne
do
wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji
1
Dz.U. L 184
z
17.7.1999, str. 23.
,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsza dyrektywa ustanawia szczególne środki, określone w art. 17 ust. 1 i 2 dyrektywy 2000/60/WE, w celu zapobiegania i kontroli zanieczyszczenia
chemicznego
wód podziemnych. Środki te obejmują w szczególności:
a)
kryteria oceny dobrego stanu chemicznego wód
podziemnych
,
b)
kryteria oceny wpływu, który każda znacząca redukcja rezerw wodnych w podziemnych zbiornikach wodnych będzie miała na środowisko i na stały rozwój, zgodnie z dyrektywą 2000/60/WE,
c)
kryteria identyfikacji i odwrócenia znaczących i trwałych tendencji wzrostu oraz definiowania punktów początkowych dla odwrócenia tendencji
, oraz
d)
wymóg zapobiegania lub ograniczania pośrednich zrzutów zanieczyszczeń do wód podziemnych.
Niniejsza dyrektywa wyjaśnia wymóg, określony w art. 4 ust. 1 lit. b) punkt i) dyrektywy 2000/60/WE, zapobiegania lub ograniczania dopływu zanieczyszczeń do wód podziemnych i pogarszania się stanu wszystkich części wód podziemnych.
Niniejsza dyrektywa, która stanowi rozwinięcie dyrektywy 2000/60/WE, zakłada, że Państwa Członkowskie i władze odpowiedzialne za zrównoważone gospodarowanie zasobami wodnymi, wdrożą wszelkie środki konieczne do charakterystyki i przeglądu stanu części wód podziemnych. Środki te, określone w załącznikach II (punkt 2), IV i V dyrektywy 2000/60/WE, obejmują określenie położenia i granic części wód podziemnych, ich charakterystyki geologicznej i hydrologicznej, możliwości zasilania i rekuperacji, zlewni, punktów poboru oraz ryzyka nadmiernej eksploatacji i zanieczyszczeń.
Artykuł 2
Definicje
Do celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje obok
definicji
określonych w art. 2 dyrektywy 2000/60/WE:
1.
"normy jakości wód podziemnych"
oznacza
wartości stężenia określonego
zanieczyszczenia
, grupy zanieczyszczeń lub wskaźnika pogorszenia stanu wód
podziemnych, przy przekroczeniu
których
stan danej/danych części wód podziemnych kwalifikuje się jako zły stan chemiczny,
2.
"
znacząca i trwała tendencja wzrostowa
" oznacza każdy znaczący statystycznie
i środowiskowo
wzrost stężenia zanieczyszczenia
w wodach podziemnych
,
3.
"pośrednie zrzuty do wód podziemnych" oznaczają
zrzuty, emisje i straty w zakresie, w jakim nie stanowią one bezpośrednich zrzutów do wód podziemnych w rozumieniu art. 2 ust. 32 dyrektywy 2000/60/WE, ale mogą skutkować zanieczyszczeniem i pogorszeniem stanu wód podziemnych,
4.
"dopływ zanieczyszczeń do wód podziemnych" oznacza bezpośredni lub pośredni zrzut zanieczyszczeń do wód podziemnych spowodowany działalnością człowieka,
5.
"pogorszenie" oznacza każde nieznaczne, uwarunkowane antropogenicznie i trwałe zwiększenie stężeń zanieczyszczeń w stosunku do status quo panującego w wodach podziemnych,
6.
6
.
"stężenie tła" oznacza stężenie substancji w części wód podziemnych odpowiadające niewystępowaniu lub jedynie bardzo niewielkim zmianom antropogenicznym w stosunku do stanu niezakłóconego,
7.
"tereny trwale zanieczyszczone" oznaczają wyłączone z eksploatacji zakłady utylizacji odpadów oraz inne tereny, na których gospodarowano, składowano lub magazynowano odpady (stare składowiska), oraz tereny zakładów wyłączonych z eksploatacji, jak również inne tereny, na których gospodarowano zanieczyszczeniami, które mogą wywoływać skażenie gleby lub wód gruntowych jako źródła punktowe i które do tej pory nie zostały ujęte w prawie UE,
8.
"stężenie referencyjne" substancji w części wód podziemnych oznacza stężenie średnie zmierzone w latach referencyjnych 2007 i 2008 na podstawie programów monitorowania ustanowionych na podstawie art. 8 Dyrektywy 2000/60/WE.
Artykuł 3
Kryteria oceny
i klasyfikacji
stanu chemicznego
części
wód podziemnych
jako dobry
Do celów charakteryzacji, która ma być wykonana stosownie do art. 5 dyrektywy 2000/60/WE oraz sekcji 2.1 i 2.2 załącznika II
do
tej dyrektywy
oraz klasyfikacji, którą należy przeprowadzić zgodnie z jej art. 8 i sekcjami 2.4.5 i 2.5 załącznika V do niej
, część lub grupa
części
wód podziemnych będą uważane za mające dobry stan chemiczny,
jeżeli
:
a)
w odniesieniu do którejkolwiek z
zanieczyszczeń
wymienionych w kolumnie 1
części B
załącznika I do
niniejszej
dyrektywy, stężenie
zmierzone nie
przekracza norm jakości, określonych w kolumnie 2
tego
załącznika;
jeżeli w części lub grupie części wód podziemnych poziom zanieczyszczeń występujących naturalnie przekracza poziom norm jakości wód podziemnych określony w części B załącznika I do niniejszej dyrektywy lub dodatkową krajową normę jakości wyprowadzoną zgodnie z załącznikiem II do niniejszej dyrektywy, wówczas stężenie substancji naturalnych powiększone o przewidziane normy jakości wód podziemnych określa stopień przejścia stanu wód podziemnych z dobrego na zły;
b)
w odniesieniu do innych substancji zanieczyszczających, można wykazać, zgodnie ze wskazówkami zawartymi w załączniku II do niniejszej dyrektywy, że stężenie substancji jest zgodne z
tiretem
3 definicji
zawartej
w sekcji 2.3.2 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE.
Normy jakości wód podziemnych, które stosuje się do dobrego stanu chemicznego, oparte są na kryteriach szkodliwości dla człowieka i środowiska w celu uściślenia definicji zanieczyszczenia zawartej w art. 2 pkt 33 dyrektywy 2000/60/WE.
Kontrola zgodności z normą jakości wód podziemnych opiera się na porównaniu ze średnią arytmetyczną monitorowanych wartości w każdym punkcie pomiarowym części lub grupie wód podziemnych, która została scharakteryzowana jako zagrożone zgodnie z analizą, jaką należy przeprowadzić na podstawie art. 5 dyrektywy 2000/60/WE. Wartości pomiarów w konkretnych punktach pomiarowych, które są niezgodne z normą jakości wód podziemnych, tylko wtedy decydują o klasyfikacji stanu wód, jeżeli dany punkt pomiarowy, zgodnie z opinią biegłego przeprowadzoną stosownie do części A załącznika I do niniejszej dyrektywy jest miarodajny dla stanu zanieczyszczenia części wód podziemnych lub jej fragmentu.
W przypadku obszarów zanieczyszczonych od dłuższego czasu, ocena zanieczyszczenia wód podziemnych jest dokonywana przez właściwy organ w następstwie oceny ryzyka dla zdrowia i środowiska naturalnego. Ocena zanieczyszczenia wód podziemnych nie jest uwzględniana przy ocenie stanu chemicznego wód podziemnych. Kryteria oceny i przywrócenia dobrego stanu danego miejsca muszą zostać zawarte w planie gospodarowania wodami w dorzeczu, o którym mowa w art. 13 dyrektywy 2000/60/WE.
Dla przywrócenia dobrego stanu danego miejsca, program środków może obejmować działania mające na celu przywrócenie dobrego stanu oraz działania zmierzające do uniknięcia każdego dalszego rozprzestrzeniania się zanieczyszczenia. Niniejsze postanowienie stosuje się z zastrzeżeniem art. 4 ust. 4 i 5 dyrektywy 2000/60/CE.
Artykuł 4
Ocena stanu chemicznego wód podziemnych
1.
Państwa Członkowskie klasyfikują część wód podziemnych jako część o dobrym stanie chemicznym, jeżeli normy jakości wód podziemnych nie są przekroczone w żadnym z punktów pomiarowych, ustanowionych zgodnie z art. 8 i załącznikiem V do dyrektywy 2000/60/WE do celów oceny stanu chemicznego wód podziemnych.
2.
Jeżeli norma jakości wód podziemnych jest przekroczona w danym punkcie pomiarowym, Państwa Członkowskie badają, czy przekroczenie oznacza, że:
a)
jeden lub kilka warunków dobrego stanu chemicznego wód podziemnych, określonych w tabeli 2.3.2 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, nie są spełnione lub
b)
zasoby wody pitnej nie są chronione zgodnie z art. 7 dyrektywy 2000/60/WE.
3.
Część wód podziemnych uznaje się za będącą w złym stanie chemicznym dopiero po ustaleniu, w wyniku badania, o którym mowa w ust. 2, że jeden lub kilka warunków z ust. 2 lit. a) bądź lit. b) ma zastosowanie.
Artykuł 5
Normy jakości wód podziemnych ustanowione na poziomie krajowym, na poziomie dorzeczy lub na poziomie części lub grupy wód podziemnych
1.
Tam gdzie to konieczne
, Państwa Członkowskie
ustanowią
dodatkowo normy jakości wód podziemnych zgodnie z postanowieniami art. 3 i załącznikiem II do niniejszej Dyrektywy
dla
każdego
dodatkowego
zanieczyszczenia
, które zostało
uznane
na ich terytorium
za przyczyniające się
w znaczącym stopniu
do
obligatoryjnej
charakterystyki
części lub grupy wód podziemnych jako
zagrożonych. Te normy jakości wód podziemnych
wykorzystuje się między innymi dla celów
przeglądu stanu wód podziemnych,
o którym mowa w art. 5 ust. 2
dyrektywy 2000/60/WE.
Normy jakości wód podziemnych
można ustalić na poziomie krajowym, na poziomie dorzecza lub na poziomie części lub grupy wód podziemnych,
uznanych za zagrożone
.
Państwa Członkowskie mogą postanowić, aby przy ustanawianiu norm jakości wód podziemnych uwzględniano poziom substancji naturalnie występujących w wodzie.
2.
W odniesieniu do części wód podziemnych położonych w międzynarodowym obszarze dorzecza, zainteresowane Państwa Członkowskie wspólnie określają – w świetle swoich szczególnych uwarunkowań krajowych i regionalnych – normy jakości wód podziemnych i metody oceny w celu ustalenia kryteriów oceny stanu chemicznego wód podziemnych.
Jeżeli Państwa Członkowskie nie będą w stanie osiągnąć porozumienia, mogą przedłożyć zagadnienie, stosownie do art. 12 dyrektywy 2000/60/WE, Komisji, która obowiązana jest udzielić odpowiedzi w terminie 6 miesięcy.
3.
Najpóźniej do dnia 22 czerwca 2006 r. Państwa Członkowskie przedstawią Komisji wykaz wszystkich zanieczyszczeń, dla których ustaliły
normy jakości wód podziemnych
. Dla każdego zanieczyszczenia zawartego w wykazie Państwa Członkowskie przedstawią informacje, określone w części B załącznika III do niniejszej
dyrektywy
.
Artykuł 6
Przegląd listy norm jakości wód podziemnych ustanowionych na poziomie Wspólnoty
Pierwszy raz po trzech latach od upływu terminu określonego w art. 5 ust. 3, a następnie co sześć lat:
-
Komisja poddaje przeglądowi wykaz norm jakości wód podziemnych ustanowionych na poziomie Wspólnoty (załącznik I do niniejszej dyrektywy), w szczególności na podstawie informacji udostępnionych przez Państwa Członkowskie zgodnie z art. 5 ust. 3, postępu naukowego i technicznego oraz opinii Komitetu, o którym mowa w art. 16 ust. 5 dyrektywy 2000/60/WE;
-
Komisja sporządza sprawozdanie podsumowujące i przedstawia w razie potrzeby propozycje dyrektywy zmieniającej wykaz zanieczyszczeń i/lub związanych z nimi stężeń zanieczyszczeń zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu.
Artykuł 7
Kryteria identyfikowania znaczących i trwałych tendencji wzrostu oraz definiowania punktów początkowych dla odwrócenia tendencji
Państwa Członkowskie identyfikują
każdą
znaczącą i trwałą tendencję wzrostu stężenia zanieczyszczeń w części
lub grupie
wód podziemnych
będącego konsekwencją działalności ludzkiej
i
definiują punkty początkowe dla odwrócenia się tych tendencji zgodnie z załącznikiem IV do niniejszej dyrektywy.
W odniesieniu do tych części wód podziemnych, gdzie zidentyfikowano znaczące i trwałe tendencje wzrostu stężenia zanieczyszczeń,
w porównaniu do stężenia referencyjnego,
Państwa Członkowskie odwrócą tendencję za pomocą programu
środków
,
o którym mowa
w art. 11 dyrektywy 2000/60/WE, w celu stopniowej redukcji zanieczyszczenia wód podziemnych
i zapobiegania pogorszeniu się ich stanu
.
Ocena określonej tendencji i odwrócenia tendencji zostanie wykonana dla odnośnych zanieczyszczeń w częściach wód podziemnych, które są narażone na negatywne oddziaływanie punktowych źródeł zanieczyszczeń, w celu sprawdzenia, czy smugi ze skażonych miejsc nie wychodzą poza określony obszar i nie pogarszają stanu chemicznego danej części wód podziemnych.
Programy środków mogą obejmować stosowne środki prawne, administracyjne lub środki oparte na umowach. O ile wszystkie środki są jednakowo odpowiednie, należy przedkładać rozwiązania oparte na umowach i współpracy nad środki oparte na przepisach.
Artykuł 8
Metody pomiarowe
1.
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji pełny opis metod pomiarowych dla każdej substancji, dla której ustanowiono wspólnotowe lub krajowe normy jakości wód podziemnych.
2.
Komisja ustala, czy metody pomiarowe są w pełni porównywalne oraz czy różnice między nimi mogą prowadzić do zakłóceń mogących powodować wadliwe lub nierówne stosowanie niniejszej dyrektywy we Wspólnocie. Decydującymi czynnikami powinny być lokalne zmiany klimatu oraz typy gleby.
3.
W oparciu o swoje ustalenia Komisja zatwierdza metody pomiarowe przedstawione przez Państwa Członkowskie lub odmawia ich zatwierdzenia.
4.
W wypadku odmowy przez Komisję zatwierdzenia metod pomiarowych przedstawionych przez Państwo Członkowskie, Państwo to przedkłada Komisji do zatwierdzenia zrewidowane metody pomiarowe zgodnie z postanowieniami ust. 1 do 3.
5.
Zatwierdzone metody pomiarowe wprowadza się w Państwach Członkowskich do dnia określonego w art. 8 dyrektywy 2000/60/WE.
Artykuł 9
Środki zapobiegania lub ograniczania
dopływów zanieczyszczeń
do wód podziemnych
Oprócz środków podstawowych, określonych w art. 11 ust. 3 dyrektywy 2000/60/WE, Państwa Członkowskie zapewnią,
aby
program działań dla każdego dorzecza obejmował zapobieganie pośrednim zrzutom do wód podziemnych któregokolwiek z zanieczyszczeń,
o których mowa
w pkt. 1 do 6 załącznika VIII do tej dyrektywy.
Z zastrzeżeniem norm jakościowych ustanowionych w innych dziedzinach związanych z ochroną wód podziemnych niniejszego przepisu nie stosuje się do zrzutów:
a)
ścieków domowych z domowych instalacji kanalizacyjnych należących do siedlisk odizolowanych,
b)
innych zanieczyszczeń w tak małych ilościach i stężeniach, że nie zachodzi istotna obawa pogorszenia jakości wód podziemnych,
c)
wód dla sztucznego wzbogacenia wód podziemnych w celach gospodarowania publicznymi wodami podziemnymi.
Działania, o których mowa w akapicie 2 można podejmować tylko wtedy, gdy właściwe władze Państw Członkowskich stwierdzą, że zagwarantowany jest monitoring wód podziemnych, a w szczególności ich jakości
.
Środki wymagane na podstawie niniejszego artykułu uwzględniają najlepszą praktykę środowiskową i najlepsze dostępne technologie.
Tam, gdzie bezpośrednie zrzuty są dozwolone, rozproszone źródła mające wpływ na wody podziemne, są brane pod uwagę, jeżeli jest to uzasadnione.
Znaczące zrzuty bezpośrednie i pośrednie pochodzące z terenów trwale zanieczyszczonych należy oceniać na podstawie przepisów krajowych. Kryteria oceny i przywracania terenów trwale zanieczyszczonych należy określić w planie gospodarowania wodami w dorzeczu, o którym mowa w art. 13 dyrektywy 2000/60/WE. Wszelkie związane z tym programy środków muszą przewidywać cel przywracania osiągalny przy uzasadnionych nakładach, przy czym muszą one przynajmniej zapobiegać jakiemukolwiek dalszemu rozszerzaniu się zanieczyszczenia. Pozostaje to bez uszczerbku dla art. 4 ust. 4 i 5 dyrektywy 2000/60/WE.
Państwa Członkowskie przekazują zestawienie wyjątków wraz z programem środków, o których mowa w art. 11 dyrektywy 2000/60/WE.
Artykuł 10
Środki zapobiegawcze
Środki zapobiegawcze, o których mowa w art. 9, obejmują badanie warunków hydrogeologicznych danego obszaru, ewentualnych zdolności czyszczących gleby i podglebia oraz ryzyko zanieczyszczenia i zmiany jakości wód podziemnych wskutek zrzutu, oraz ustalają, czy zrzut substancji do wód podziemnych stanowi rozwiązanie zadowalające z punktu widzenia środowiska.
Artykuł 11
Zasada "zanieczyszczający płaci"
Zgodnie z art. 9 dyrektywy 2000/60/WE, Państwa Członkowskie podejmują działania w celu obciążenia zanieczyszczającego kosztami zanieczyszczenia wód podziemnych.
Jeżeli źródłem zanieczyszczeń wód podziemnych jest produkcja lub wykorzystanie produktów, będących przedmiotem handlu na rynku wewnętrznym, Komisja podejmie kroki w celu nałożenia odpowiednich i proporcjonalnych kar od danych źródeł zanieczyszczeń.
Artykuł 12
Badania i rozpowszechnianie
Komisja, w porozumieniu z Państwami Członkowskimi, popiera rozpowszechnianie znanych metod pomiaru i obliczania parametrów dla opisu i monitorowania warstw wodonośnych oraz promuje nowe badania, mające na celu ulepszanie dostępnych technologii monitorowania i gospodarowania częściami wód podziemnych i ich jakością, w tym z uwzględnieniem ekosystemów wód podziemnych.
Artykuł 13
Ochrona zdrojowisk i źródeł wód leczniczych
Komisja i Państwa Członkowskie ustalą wspólną metodologię definiowania obszarów chronionych w odniesieniu do warstw wodonośnych, które zasilają zdrojowiska i źródła wód leczniczych, w celu zapewnienia, aby obszary te były uwzględniane przy planowaniu działalności przemysłowej i urbanistycznej.
Artykuł 14
Porozumienia
przejściowe
W okresie
pomiędzy ....
*
18 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
a
22 grudnia 2013 r. uprzednie badania i zezwolenia przewidziane
w
art. 4 i 5 dyrektywy 80/68/EWG będą uwzględniać wymogi określone w art. 3,
5
i
7
niniejszej dyrektywy.
Artykuł 15
Dostosowania techniczne
Załączniki II
i
IV do niniejszej dyrektywy mogą być dostosowywane do postępu naukowo-technicznego zgodnie z procedurą,
o której mowa
w art. 21 ust. 2 dyrektywy 2000/60/WE,
z uwzględnieniem okresów przeglądów i uaktualnień
planów gospodarowania wodami w dorzeczach,
o których mowa
w art. 13 ust. 7 dyrektywy 2000/60/WE.
Rada ustali wspólną metodologię katalogowania warstw wodonośnych w ramach przygotowań do wdrożenia programu Inspire. W związku z tym Państwa Członkowskie zaczną zbierać dane niezwłocznie po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.
Artykuł 16
Wdrażanie
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej d
yrektywy do dnia ...
*
18 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
i
niezwłocznie powiadomią o tym Komisję.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
Artykuł 17
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej
opublikowaniu
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 18
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w ..., dnia
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
DOBRY STAN CHEMICZNY -
NORMY JAKOŚCI WÓD PODZIEMNYCH
A.
Klasyfikacja i ocena stanu zagrożonych części wód podziemnych
Po przedłożeniu wyników oceny i klasyfikacji poszczególnych punktów pomiarowych na podstawie przepisów art. 3 ust. 1, 2 i 3 niniejszej dyrektywy należy przeprowadzić klasyfikację zagrożonej części wód podziemnych lub zagrożonej grupy wód podziemnych zgodnie z art. 5 dyrektywy 2000/60/WE.
Odpowiednie testy przeprowadza się w górnej części warstwy wodonośnej.
B.
Normy jakości dla dobrego stanu chemicznego
Zanieczyszczenie
Normy jakości
1
Jeżeli
w odniesieniu
do
części wód podziemnych uważa się, że normy jakości wód podziemnych mogłyby skutkować nieosiągnięciem celów środowiskowych określonych w art. 4 dyrektywy 2000/60/WE dla powiązanych wód powierzchniowych lub prowadzić do znaczącego pogorszenia jakości ekologicznej lub
chemicznej
tych wód albo
do
znaczącego
naruszenia
ekosystemów lądowych, które są bezpośrednio
zależne
od danej części wód podziemnych,
zostaną ustanowione
surowsze
normy jakości wód podziemnych
zgodnie z
art. 5
i załącznikiem IV do niniejszej dyrektywy.
,
2
Zgodność z
normami
ocenia się zgodnie z sekcją 2.4.5 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE, art. 6 niniejszej dyrektywy oraz ustawodawstwem Wspólnoty, z którego zostały wyprowadzone normy.
Uwagi
Azotany
50 mg/l
Składniki czynne pestycydów, w tym ich
istotne
metabolity, produkty rozpadu i reakcji
3
Pestycydy dotyczą środków ochrony roślin i produktów biobójczych, zgodnie z definicją zawartą w odpowiednio art. 2 dyrektywy 91/414/EWG i art. 2 dyrektywy 98/8/WE.
0,1 µg/l
Norma jakości wód podziemnych ma zastosowanie do wszystkich części wód podziemnych, z wyjątkiem tych, w przypadku których normy dotyczące wody pitnej odnoszące się do pestycydów i ich istotnych metabolitów są surowsze niż 0,1 µg/l. Dla tych obszarów stosuje się standardy dla wody pitnej. Całkowite stężenie pestycydów i ich metabolitów we wszystkich częściach wód podziemnych nie może przekraczać 0,5 µg/l.
Ogólne stężenia pestycydu /metabolitu
0,5 µg/l
ZAŁĄCZNIK II
WSPÓLNE KRYTERIA USTANAWIANIA NORM JAKOŚCI DO OCENY STANU CHEMICZNEGO WÓD PODZIEMNYCH
1.
Państwa Członkowskie ustalają normy jakości wód podziemnych w oparciu o następujące kwestie:
a)
charakterystyka części lub grupy wód podziemnych, w odniesieniu do których normy jakości będą obowiązywać,
b)
właściwości danych zanieczyszczeń oraz
c)
położenie punktów pomiarowych.
2.
Norma jakości wód podziemnych przedstawia stężenie zanieczyszczenia, którego przekroczenie wskazywałoby na ryzyko, że:
a)
jeden lub kilka warunków określonych w tabeli 2.3.2 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE nie są spełnione, lub
b)
zasoby wody pitnej nie są chronione zgodnie z art. 7 dyrektywy 2000/60/WE.
ZAŁĄCZNIK III
NORMY JAKOŚCI DLA
ZANIECZYSZCZEŃ WÓD PODZIEMNYCH
Część A.1
:
Minimalny wykaz
zanieczyszczeń
, dla których Państwa Członkowskie mają obowiązek
ustanowić
normy jakości wód podziemnych
zgodnie z
art. 5
niniejszej dyrektywy
Substancja lub jon
Uwagi
amon
arsen
kadm
ołów
rtęć
trichloroetylen
tetrachloroetylen
Minimalny wykaz substancji lub jonów, które mogą występować zarówno naturalnie, jak i w wyniku działalności człowieka.
Część A.2: Minimalny wykaz
indykatorów
, dla których Państwa Członkowskie mają obowiązek ustalić
normy jakości wód podziemnych
zgodnie z
art. 5
do niniejszej dyrektywy
Substancja
Uwagi
chlorek
siarczan
aluminium
Część B: Informacje, do których dostarczenia zobowiązane są Państwa Członkowskie w związku z wykazem zanieczyszczeń, dla których
ustanowiono normy jakości wód podziemnych
Zgodnie z art.
5 i sekcją 1
załącznika II do
niniejszej
dyrektywy, Państwa Członkowskie przedstawiają co najmniej następujące informacje w odniesieniu do każdego z zanieczyszczeń, które
charakteryzują
części wód podziemnych jako zagrożone
i dla których wprowadzono krajowe normy jakości wód podziemnych odnośnie dobrego stanu chemicznego
:
1.
Informacje o częściach wód podziemnych scharakteryzowanych jako zagrożone
1.1
Informacje o liczbie części wód podziemnych scharakteryzowanych jako zagrożone,
w których występują zanieczyszczenia, dla których na poziomie krajowym ustanowiono normy jakości wód podziemnych
.
1.2
Informacje dotyczące każdej części wód podziemnych scharakteryzowanej
z tej przyczyny
jako zagrożona, w szczególności wielkość części, stosunek pomiędzy
częścią wód podziemnych a powiązanymi wodami powierzchniowymi i zależnymi ekosystemami lądowymi
, wykorzystanie wód podziemnych jako źródła wody pitnej dla ludzi,
a także poziomy tła
w częściach wód podziemnych
w przypadku substancji występujących naturalnie.
2.
Informacje o
ustanowieniu
norm jakości wód podziemnych
2.1
Normy jakości wód podziemnych
, niezależnie od tego, czy obowiązują na poziomie krajowym czy na poziomie dorzecza albo poszczególnych części lub grup wód podziemnych.
2.2
Stosunek pomiędzy
normami jakości wód podziemnych
i
, w przypadku substancji naturalnie występujących,
poziomami tła.
Jeżeli brak jest znanych poziomów tła w wodach podziemnych dla substancji występujących naturalnie, poziomy tła ustanawia się zgodnie z najlepszą profesjonalną oceną.
ZAŁĄCZNIK IV
IDENTYFIKACJA I ODWRÓCENIE ZNACZĄCYCH I TRWAŁYCH TENDENCJI WZROSTU
1.
Identyfikacja znaczących i trwałych tendencji wzrostu
Państwa Członkowskie identyfikują znaczące i trwałe tendencje wzrostu z uwzględnieniem następujących wymogów:
1.1
Zgodnie z sekcją 2.4 załącznika V do dyrektywy 2000/60/WE programy monitorowania będą dostosowane w celu wykrycia znaczących i trwałych tendencji wzrostu stężenia zanieczyszczeń zidentyfikowanych zgodnie z
art. 3 ust. 1, 2 i 3,
art. 5
i załącznikiem I do
niniejszej dyrektywy.
1.2
Procedura identyfikacji znaczących i trwałych tendencji wzrostu ma następujący przebieg:
a)
ocena wartości pomiarowych uzyskanych z programu monitorowania
następuje na podstawie
analizy tendencji według metody statystycznej wykorzystującej
średnie wartości arytmetyczne
podczas okresu pobierania próbek
w
każdym
z
punktów pomiarowych
w każdej części lub
grupie
wód podziemnych, obliczonych
na podstawie kwartalnej, półrocznej lub rocznej częstotliwości
monitorowania
; konieczne jest zapewnienie porównywalności punktów pomiarowych
,
b)
w celu uniknięcia błędu w identyfikacji tendencji,
dla wszystkich pomiarów
poniżej granicy kwantyfikacji
przyjmuje się wartość połowy wartości granicy określenia ilościowego
,
c)
minimalna ilość wartości danych i minimalny czas trwania szeregów czasowych określone są w poniższej tabeli
; szeregi
czasowe nie przekraczają
sześciu
lat,
Częstotliwość monitorowania
Minimalna liczba lat
Maksymalna liczba lat
Minimalna ilość pomiarów
corocznie
6
6
8
co pół roku
5
6
10
co kwartał
5
6
15
d)
należy unikać braku dwóch lub większej ilości kolejnych wartości danych oraz należy uwzględnić dodatkowe wymogi dotyczące pobierania próbek, aby umożliwić
uzyskanie
wiarygodnych wyników.
1.3
Przy
identyfikacji znaczących i trwałych tendencji wzrostu stężenia zanieczyszczeń, które występują naturalnie oraz w wyniku działalności człowieka,
należy uwzględnić
dane zgromadzone przed rozpoczęciem programu monitorowania w celu przedstawienia zidentyfikowanych tendencji w pierwszym planie gospodarowania wodami w dorzeczu określonym w art. 13 dyrektywy 2000/60/WE.
1.4
Procedurę identyfikacji punktu wyjściowego dla
oceny
tendencji
wyznacza się na podstawie czasu i co najmniej na podstawie danych monitoringowych uzyskanych zgodnie z art. 8 dyrektywy 2000/60/WE. W takim przypadku punkty odniesienia odpowiadają początkowi programu monitoringu.
Jeżeli dostępne są dane uzyskane przez rozpoczęciem programu monitoringu, powinny one zostać wykorzystane przy ustanawianiu punktów odniesienia służących wyznaczeniu punktu wyjściowego dla oceny tendencji.
1.5
Podobnie
,
określony punkt odwrócenia tendencji będzie określony na tych obszarach wód podziemnych, w których znaczące i trwałe tendencje wzrostu jakichkolwiek
zanieczyszczeń, zidentyfikowane
zgodnie z
art. 5
niniejszej
dyrektywy, mogą
negatywnie oddziaływać na powiązane ekosystemy wodne lub bezpośrednio
zależne
ekosystemy lądowe albo zakłócić dotychczasowe lub przyszłe wykorzystanie wód podziemnych.
1.6
Identyfikacja znaczących i trwałych tendencji wzrostu będzie oparta na procedurze oceny stanu chemicznego, określonego w załączniku II do niniejszej dyrektywy.
1.7
Dla oceny ilościowej części wód podziemnych Państwa Członkowskie we współpracy z organami odpowiedzialnymi za dorzecza określają bilans i poziomy podziemnych zbiorników wodnych używając odpowiednich wskaźników opartych na danych historycznych i ustanowionej w tym celu siatki badawczej.
2.
Punkty początkowe dla odwrócenia tendencji
2.1
Odwrócenia tendencji będą koncentrować się na tendencjach,
które stanowią zagrożenie dla
wód podziemnych,
powiązanych ekosystemów wodnych, bezpośrednio
zależnych
ekosystemów lądowych, zdrowia człowieka lub zgodnego z prawem korzystania ze środowiska
wodnego.
2.2
Minimalna
liczba wartości pomiarowych i minimalny czas trwania szeregów czasowych dla celów analizy zmiany trendów na przestrzeni lat
obejmuje i
zależy od
wybranej
częstotliwości kontroli zgodnie z pkt. 1.2 lit. c) niniejszego załącznika i określona jest w poniższej tabeli. Szeregi czasowe nie przekraczają
sześciu
lat.
Częstotliwość monitorowania
Minimalna liczba lat
Maksymalna liczba lat
Minimalna ilość pomiarów
corocznie
6
6
14
co pół roku
10
6
18
co kwartał
10
6
30
2.3
Odwrócenie tendencji następuje, jeżeli pierwsza część przebiegu krzywej tendencji jest dodatnia, a druga część jest ujemna.
W celu umożliwienia wiarygodnej oceny
odwrócenia tendencji
należy zapewnić
, aby ilość wartości przed i po przerwie w szeregach czasowych była właściwa dla częstotliwości monitorowania.
2.4
Decyzja o odwróceniu tendencji również powinna być oparta na znaczeniu trwałego wzrostu stężenia zanieczyszczeń dla środowiska. Jako wartość zalecaną i zgodnie z art. 17 ust. 4 dyrektywy 2000/60/WE punkt
początkowy
dla odwrócenia tendencji wynosi maksymalnie 75% poziomu norm jakości określonych
w części B załącznika I do niniejszej dyrektywy
i/lub
norm jakości wód podziemnych ustanowionych
zgodnie z
art. 5
niniejszej
dyrektywy.
2.5
Po
ustanowieniu
punktu odniesienia zgodnie z pkt. 2.1
niniejszego załącznika
, będzie
on stosowany
do wód podziemnych scharakteryzowanych jako zagrożone oraz
do
substancji powiązanej, i nie będzie zmieniany.
