Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej E-001297/2012
do Komisji
art. 117 Regulaminu
Pavel Poc (S&D) , Karin Kadenbach (S&D) , Kriton Arsenis (S&D) , Janusz Wojciechowski (ECR) , Kartika Tamara Liotard (GUE/NGL) , Nikolaos Chountis (GUE/NGL) , Giommaria Uggias (ALDE) , Bas Eickhout (Verts/ALE) , Sabine Wils (GUE/NGL) , Csaba Sándor Tabajdi (S&D) , Marisa Matias (GUE/NGL) , Andrea Zanoni (ALDE) , Sergio Paolo Frances Silvestris (PPE) oraz Alojz Peterle (PPE)
(10 lutego 2012 r.)
Przedmiot: Insektycydy z grupy neonikotynoidów a zdrowie pszczół miodnych
Dyrektywa 2010/21/UE zmieniająca załącznik I do dyrektywy Rady 91/414/EWG w zakresie przepisów szczególnych dotyczących klotianidyny, tiametoksamu, fipronilu i imidachloprydu została przyjęta niedawno w celu zajęcia się problemem spadku populacji pszczół miodnych wynikającym z narażenia ich na działanie pestycydów z grupy neonikotynoidów.
1. Czy Komisja może stwierdzić, czy państwa członkowskie podjęły działania niezbędne w celu zapewnienia zgodności z dyrektywą 2010/21/UE?
2. Czy Komisja może przedstawić konkretne liczby wskazujące na to, czy przyjęte środki ustawodawcze (np. dyrektywa 2010/21/UE i rozporządzenie (WE) nr 1107/2009) są wystarczające oraz czy przyczyniają się one do zapobiegnięcia spadkowi populacji pszczół miodnych?
3. Jakie inne konkretne środki Komisja zamierza przyjąć w celu ochrony pszczół miodnych przed neonikotynoidami?
4. Czy po zapoznaniu się z opublikowanym w dniu 30 maja 2003 r. przez Agencję Ochrony Środowiska USA dokumentem pt. „Zestawienie danych dotyczących pestycydów: warunki rejestracji klotianidyny” Komisja może stwierdzić, że: —
zdaje sobie sprawę ze znacznych luk w danych przedstawionych w wyżej wymienionym zestawieniu (badanie immunotoksyczności rozwojowej, dodatkowa analiza materiałów testowych wykorzystywanych do badań mutagennych, badania terenowe pozostałości w płodozmianie przy użyciu dojrzałej soi, tlenowy metabolizm wodny, badanie procesu ługowania nasion, całkowita ostra toksyczność osadów wobec bezkręgowców w wodach słodkich oraz badania terenowe przeprowadzane na zapylaczach); —
zdaje sobie sprawę z następujących faktów, które są zawarte w wyżej wymienionym zestawieniu: „Klotianidyna jest wysoce toksyczna dla pszczół miodnych, co ma postać kontaktowej toksyczności ostrej (średnia dawka śmiertelna LD50 > 0,0439 μg na pszczołę). Klotianidyna może wywołać przewlekłe narażenie toksyczne pszczół miodnych oraz innych zapylaczy wskutek przedostawania się pozostałości klotianidyny do nektaru i pyłków. W przypadku królowych pszczół miodnych skutki przewlekłego narażenia toksycznego mogą obejmować efekt letalny i/lub subletalny w stadium larwalnym i reprodukcyjnym”?