ZAPYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY O-0123/06
zgodnie z artykułem 108 Regulaminu
skierowane przez:
Jan Zahradil
,
Hynek Fajmon
,
Ivo Strejček
,
Oldřich Vlasák
,
Jaroslav Zvěřina
,
Nina Škottová
,
Miroslav Ouzký
,
Daniel Strož
,
Věra Flasarová
,
Miloslav Ransdorf
,
Jaromír Kohlíček
,
Petr Duchoň
,
Tomáš Zatloukal
,
Zuzana Roithová
,
Ján Hudacký
,
Zita Pleštinská
,
Milan Gaľa
,
Milan Cabrnoch
,
Vladimír Remek
,
Vladimír Železný
,
Josef Zieleniec
,
Árpád Duka-Zólyomi
,
Jan Březina
,
Edit Bauer
,
Richard Ashworth
,
Neil Parish
,
Philip Bradbourn
,
Geoffrey Van Orden
,
John Bowis
,
Malcolm Harbour
,
Christopher Beazley
,
Den Dover
,
Charles Tannock
,
Roger Helmer
,
Daniel Hannan
,
Christopher Heaton-Harris
,
Philip Bushill-Matthews
,
James Elles
,
Struan Stevenson
,
Libor Rouček
,
Richard Falbr
oraz
Jana Bobošíková
do Komisji
Dotyczy: Wsparcia PPP i polityki spójność
Zjawisko partnerstwa sektora prywatnego i publicznego (PPP), redefiniujące stosunki między administracją publiczną a sferą prywatną, szybko się rozszerza i odgrywa kluczową rolę w projektach realizowanych w ramach polityki spójności oraz w realizacji celów lizbońskich. Potwierdziła to zarówno zielona księga o PPP, jak i komunikat Komisji o partnerstwie sektora publicznego i prywatnego oraz o wspólnotowych przepisach dotyczących udzielania zamówień publicznych i koncesji. Model mieszany, w którym organy administracji publicznej są właścicielami infrastruktury, a prywatna, często ponadnarodowa spółka dostarcza usług na podstawie umowy eksploatacyjnej, należy uznać do dobrą i skuteczną praktykę zarządzania usługami sektora publicznego.
Nowe państwa członkowskie muszą w stosunkowo krótkim okresie spełnić zobowiązania wynikające z prawa wspólnotowego. Przykładem może być gospodarka wodna, wymagająca modernizacji i rozbudowy infrastruktury, tak aby spełniała ona wymogi dyrektywy Rady 91/271/EWG dotyczącej oczyszczania ścieków komunalnych. Przyjmując to zobowiązanie, państwa członkowskie, a zwłaszcza samorządy, będące właścicielami infrastruktury gospodarki wodnej, wychodziły z założenia, że środki finansowe z Funduszu Spójności pomogą im spełnić wymagania wypływające z dorobku Wspólnoty. Samorządy sygnalizują jednak, że napotykają znaczne problemy ze strony KE przy zgłaszaniu do Funduszu Spójności projektów, w których występuje model mieszany (gmina jest właścicielem infrastruktury, a eksploatuje ją podmiot prywatny). KE jest zdania, że w takich przypadkach może dochodzić do naruszenia pewnych ogólnych, nieokreślonych precyzyjnie i niezakotwiczonych w żadnym akcie legislacyjnym zasad UE, i wymaga przestrzegania abstrakcyjnych „najlepszych praktyk międzynarodowych”. Według komunikatu Komisji problemy związane z zastosowaniem PPP w gospodarce wodnej występują w różnych państwach członkowskich i są rozwiązywane z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych przypadków. Jednak poza wspomnianym ogólnym stwierdzeniem KE nie przedstawiła do tej pory żadnego relewantnego argumentu prawnego, z którego wynikałoby, że w takich przypadkach dochodzi do naruszania prawa WE i że z tego powodu nie jest możliwe przyznawanie pomocy z Funduszu Spójności. Stanowisko KE, niepoparte stosowną argumentacją prawną, uniemożliwia należyte korzystanie z Funduszu Spójności w celu wypełniania zobowiązań wynikających dla państw członkowskich z prawa WE. Podejście Komisji stanowi zagrożenie dla całej serii projektów proponujących model PPP i mających zasadniczy wpływ na jakość życia obywateli. Gdyby KE uznała, że przy wdrażaniu PPP doszło do naruszenia prawa WE w dziedzinie gospodarki wodnej, jako strażniczka traktatów zapewne bezzwłocznie wszczęłaby postępowanie w sprawie naruszenia prawa.
W jaki sposób Komisja Europejska zamierza rozstrzygnąć tę sytuację, aby państwa członkowskie były w stanie absorbować środki finansowe Funduszu Spójności, a zarazem realizować wspomnianą dyrektywę 91/271/EWG, do czego zobowiązały się w traktacie o przystąpieniu? W jaki sposób zapewni samorządom i ich podmiotom partnerskim pewność prawa oraz zasadę równego traktowania?
Dz.U. L 135 z 30.5.1991, str. 40.