16.6.2008
PROJEKT REZOLUCJI
w odpowiedzi na pytanie wymagające ustnej odpowiedzi B6‑0064/2008
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
złożyli Pedro Guerreiro, Jacky Hénin, Willy Meyer Pleite, Marco Rizzo
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie pogłębiania się społeczno-gospodarczego kryzysu w sektorze rybołówstwa w wyniku wzrostu cen paliw (benzyny i oleju napędowego)
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie pogłębiania się społeczno-gospodarczego kryzysu w sektorze rybołówstwa w wyniku wzrostu cen paliw (benzyny i oleju napędowego)
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 2006 r. w sprawie poprawy sytuacji ekonomicznej w sektorze rybołówstwa (COM(2006)0103),
–
uwzględniając własną rezolucję z dnia 28 września 2006 r. w sprawie poprawy sytuacji ekonomicznej w sektorze rybołówstwa ( P6_TA(2006)0390 ),
–
uwzględniając własną rezolucję z dnia 12 grudnia 2007 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury ( P6_TA-PROV(2007)0606 ),
–
uwzględniając skierowane do Komisji i Rady pytania wymagające odpowiedzi ustnej dotyczące kryzysu w sektorze rybołówstwa w następstwie rosnących cen paliw,
–
uwzględniając posiedzenie Rady ds. Rolnictwa i Rybołówstwa, które odbyło się w dniach 23-24 czerwca 2008 r.,
–
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A.
uwzględniając niedawne działania zorganizowane w sektorze rybołówstwa w kilku państwach członkowskich na rzecz pilnego podjęcia skutecznych środków pomocniczych w celu zaradzenia problemowi szybkiego wzrostu cen paliw (benzyny i oleju napędowego) oraz społeczno-gospodarczemu kryzysowi w sektorze rybołówstwa,
B.
uwzględniając strategiczne znaczenie sektora rybołówstwa dla warunków społeczno-gospodarczych, dostaw ryb dla społeczeństwa oraz bilansu żywnościowego zarówno w państwach członkowskich, jak i w UE jako takiej, jak również zasadniczy wkład tego sektora w tworzenie społeczno-gospodarczego dobrobytu społeczności nadbrzeżnych, rozwój lokalny, zatrudnienie, zachowanie oraz rozwijanie działalności gospodarczej oraz miejsc pracy na obszarach położonych w dolnym i górnym biegu rzeki, zapewnianie dostaw świeżych produktów rybnych oraz zachowanie lokalnych tradycji kulturowych,
C.
uwzględniając niepewną sytuację odnośnie do dochodów i wynagrodzeń osób zatrudnionych w sektorze rybołówstwa wynikającą ze struktury marketingu w tym sektorze, proces kształtowania się początkowych cen sprzedaży, a także nieregularny charakter działalności, z czego wszystko wskazuje na potrzebę utrzymania pewnych rodzajów wsparcia na poziomie krajowym i wspólnotowym,
D.
mając na uwadze, że ze względu na powiązanie pomiędzy poziomami wynagrodzenia, dochodami ze sprzedaży początkowej połowów oraz niektórymi kosztami związanymi z czynnikami produkcji, które są bezpośrednio odejmowane od dochodu przed wyliczaniem kwoty wynagrodzeń, wyższe ceny paliwa mają bezpośredni i negatywny wpływ na zarobki netto członków załogi,
E.
mając na uwadze, że istniejące schematy sprzedaży nie stwarzają możliwości, aby zmiany kosztów czynników produkcji, w tym paliwa, przełożyły się na wyższą cenę ryb; mając na uwadze, że poziomy cen w sprzedaży początkowej albo nie uległy zmianie, albo spadły od 2000 r., podczas gdy nie znalazło to odzwierciedlenia w niższych cenach świeżych produktów rybnych dla końcowego konsumenta,
F.
mając na uwadze pogorszenie w ostatnich latach sytuacji gospodarczej licznych przedsiębiorstw sektora rybołówstwa oraz rzeczywiste ryzyko, że wobec rosnących cen paliwa tysiące przedsiębiorstw zostanie zamkniętych i zlikwidowane zostaną tysiące miejsc pracy,
G.
mając na uwadze, że wzrost cen paliw (benzyny i oleju napędowego) w ciągu ostatnich czterech lat w szczególnie negatywny sposób wpłynął na sektor rybołówstwa, a obecnie, w niektórych obszarach tego sektora, koszty paliwa stanowią około 50% wszystkich kosztów operacyjnych, co znacznie pogłębia obecny kryzys w zakresie marginesów operacyjnych oraz efektywności gospodarczej oraz prowadzi do zasadniczego obniżenia dochodów rybaków,
H.
mając na uwadze, że w niektórych przypadkach istniejąca wspólna organizacja rynku produktów rybołówstwa nie przyczyniła się w sposób dostateczny do osiągnięcia korzystniejszych cen sprzedaży początkowej bądź do lepszego rozdziału wartości dodanej w łańcuchu wartości w tym sektorze,
I.
mając na uwadze, że wspieranie niezróżnicowanego złomowania kategorii statków bez uwzględniania specyfiki flot, zasobów rybołówstwa i zapotrzebowania na produkty rybołówstwa w każdym państwie członkowskim stanowiło myśl przewodnią tzw. „dostosowania” rozmiarów floty do istniejących zasobów rybnych i miało istotne, negatywne skutki społeczno-gospodarcze powodując jednocześnie niewielkie zmiany w sytuacji,
J.
mając na uwadze, że w dużych spółkach naftowych nastąpił masowy wzrost dochodów, prowadząc w szczególności do kształtowania się cen ropy na podstawie spekulacji w zakresie taniego nabywania zasobów ropy,
K.
mając na uwadze, że państwa członkowskie podejmują bądź planują podjąć pewne środki, choć często ich wpływ jest niewystarczający lub ograniczony, oferując wsparcie społeczno-gospodarcze swoim flotom rybackim, zwłaszcza celem zrównoważenia wyższych cen paliw,
1.
wyraża swoją solidarność z rybakami we Francji, w Portugalii, Hiszpanii, we Włoszech i w innych państwach członkowskich, którzy wzywają do podjęcia działań mających na celu zaradzenie problemowi gwałtownego wzrostu cen paliw i zapewnienie godziwych warunków życia;
2.
ubolewa nad podejściem UE charakteryzującym inercją i negowaniem problemu zamiast podjęcia koniecznych decyzji oraz nad odmową uznania rozwiązań i propozycji, które od dłuższego czasu przedstawiają przedstawiciele sektora rybołówstwa w celu zapewnienia modernizacji i zrównoważonego rozwoju w tym sektorze i które gwarantują jego ciągłość społeczno-gospodarczą oraz zrównoważony rozwój zasobów, a także chronią niezależność i bezpieczeństwo żywnościowe oraz dostawy ryb dla społeczeństwa przy jednoczesnym zachowaniu miejsc pracy i poprawie warunków życia rybaków;
3.
podkreśla, że rozwiązanie polegające na „zmniejszeniu nakładu połowowego” i „dostosowaniu floty rybackiej”, innymi słowy wspieranie trwałego wycofywania statków, jest „zasłoną dymną” uniemożliwiającą prawdziwe rozwiązanie problemu, zwłaszcza jeżeli mowa jest o „poprawie sytuacji gospodarczej w sektorze”;
4.
ubolewa nad polityką, która – wykorzystując pogorszenie sytuacji społeczno-gospodarczej w sektorze wynikające z rosnących cen paliw – wspiera złomowanie i trwałe wycofywanie statków z eksploatacji, prowadząc tym samym do jeszcze większej koncentracji w sektorze i do zwiększenia bezrobocia, nad upadkiem sektora produkcyjnego i pogorszeniem bilansu żywnościowego i handlowego;
5.
ponownie podkreśla, że większość wniosków Komisji przyniesie w najlepszym przypadku jedynie średnio- lub długoterminowe skutki dla sytuacji gospodarczej w sektorze rybołówstwa;
6.
podkreśla, że środki, jakie mają zostać podjęte, muszą być ukierunkowane na ochronę interesów członków załóg statków rybackich i drobnych rybaków zajmujących się tradycyjnym rybołówstwem przybrzeżnym, być odpowiedzią na ich potrzeby i mieć na celu rozwiązanie ich problemów, zwłaszcza w odniesieniu do rybaków, którzy ze względów bezpieczeństwa używają silników benzynowych;
7.
wzywa do przyjęcia środków nadzwyczajnych w celu natychmiastowego i właściwego sprostania społeczno-gospodarczym potrzebom sektora rybołówstwa, a zwłaszcza w celu zrównoważenia wyższych cen paliw (benzyny i oleju napędowego);
8.
w związku z tym wzywa do utworzenia funduszu gwarancyjnego finansowanego wspólnie przez Wspólnotę, którego celem będzie zapewnienie stabilnych cen paliw, oraz do przyznania przejściowych dodatków wyrównawczych dla przedsiębiorstw rybackich dotkniętych problemem rosnących cen paliw;
9.
opowiada się za skoordynowanym działaniem na poziomie państw członkowskich w celu określenia – dla każdego państwa członkowskiego – maksymalnego poziomu cen paliw (benzyny i oleju napędowego) lub też dodatkowego rabatu na paliwo wykorzystywane w rybołówstwie na poziomie 0,40 euro na litr;
10.
nalega na konieczność wykorzystania wszystkich możliwości i marginesów finansowych w budżecie Wspólnoty na finansowanie nadzwyczajnych środków wsparcia w sektorze rybołówstwa, aby mógł on sprostać problemom związanym z wyższymi cenami paliw do czasu wdrożenia innego rodzaju środków;
11.
wzywa do utworzenia publicznego systemu ubezpieczeń z gwarancjami na poziomie krajowym i wspólnotowym w celu zabezpieczenia na wypadek nieprzewidzianego rozwoju sytuacji w sektorze rybołówstwa;
12.
domaga się wykorzystania istniejących instrumentów wsparcia, takich jak pomoc „de minimis”, które dostarczają prawdziwej i natychmiastowej pomocy w sektorze, i nalega, aby poziom takiej pomocy dla sektora rybołówstwa został zwiększony do poziomu odpowiadającego innym sektorom produkcyjnym;
13.
wzywa do trójstronnego dialogu na szczeblu europejskim z uczestnictwem wszystkich zainteresowanych podmiotów (administracji publicznych, związków i rybaków) w celu zaradzenia strukturalnym problemom w sektorze rybołówstwa, które nie są wyłącznie odzwierciedleniem kryzysu związanego z cenami ropy, przy czym kwestią priorytetową powinny być warunki pracy rybaków;
14.
podkreśla konieczność traktowania kosztów produkcji jako jednej ze zmiennych, które należy uwzględniać przy ustalaniu wytycznych cenowych;
15.
wzywa do wprowadzenia mechanizmów na rzecz poprawy cen w punktach pierwszej sprzedaży i promowania dokonania sprawiedliwego i właściwego rozkładu wartości dodanej w łańcuchu wartości w tym sektorze;
16.
przypomina o konieczności rozważenia przyjęcia innych mechanizmów interwencyjnych, takich jak ceny gwarantowane lub maksymalne progi zysków, z myślą o lepszym rozkładzie wartości dodanej, zmniejszeniu marży pośredników, zapewnieniu producentom lepszych cen i kontrolowaniu wysokości cen płaconych przez konsumentów końcowych;
17.
podkreśla, że Europejski Fundusz Rybacki musi nadal udzielać pomocy na odnowę i modernizację flot rybackich, zwłaszcza przeznaczonej na wymianę silników ze względu na bezpieczeństwo, ochronę środowiska lub oszczędność paliwa – przede wszystkim w przypadku drobnych przybrzeżnych rybaków, stosujących tradycyjne metody połowu – a także na wymianę statków liczących ponad dwadzieścia lat i niespełniających już warunków bezpiecznej eksploatacji;
18.
przypomina o konieczności uznania w WPRyb specjalnego charakteru drobnego przybrzeżnego i tradycyjnego rybactwa oraz określenia stopnia, w jakim dotychczasowe instrumenty odpowiadają potrzebom takiego rybactwa i na ile należy je dostosować;
19.
przypomina o swej propozycji wprowadzenia wspólnotowego programu wsparcia na rzecz drobnego przybrzeżnego i tradycyjnego rybactwa w celu koordynacji działań i skierowania finansowania przeznaczonego na inne instrumenty, aby rozwiązywać konkretne problemy występujące w tym podsektorze;
20.
wzywa Komisję do zbadania mechanizmów – takich jak pomoc dla konsumentów – z myślą o promowaniu wprowadzania na rynek przetworów rybnych o wysokiej wartości dodanej, takich jak konserwy rybne, podobnie jak ma to miejsce w przypadku niektórych artykułów rolnych;
21.
podkreśla konieczność wkładu funduszy strukturalnych w modernizację i tworzenie infrastruktury związanej z wprowadzaniem produktów na rynek w sektorze rybołówstwa;
22.
podkreśla, że niezbędne jest znalezienie równowagi między warunkami społeczno-gospodarczymi a zrównoważonym środowiskiem naturalnym przy równoczesnym zaznaczaniu potrzeby wdrażania mechanizmu dotacji lub rekompensat dla rybaków dotkniętych skutkami gospodarczymi i społecznymi planów odnowy jednostek populacji ryb lub innych środków na rzecz lepszej ochrony ekosystemów, zwłaszcza w regionach mniej uprzywilejowanych;
23.
uważa za kluczowe, żeby importowane artykuły rybne wprowadzane na rynek wewnętrzny podlegały tym samym normom i wymogom, co w przypadku artykułów wspólnotowych, w takich dziedzinach, jak etykietowanie, przepisy fitosanitarne, wykluczenie z rynku Wspólnoty artykułów rybnych o wymiarach mniejszych niż minimalne wartości dopuszczone dla artykułów wspólnotowych, a także zakaz przywozu towarów pochodzących z nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów;
24.
uważa, że państwa członkowskie powinny wprowadzić środki budżetowe mające na celu walkę ze spekulacją dotyczącą cen paliwa, w szczególności wprowadzając – na szczeblu poszczególnych państw członkowskich – podatek od zysków spółek naftowych uzyskanych wskutek „efektu kursów akcji”;
25.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie,Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
