12.9.2011 B7-0515/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Libii
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
,
Elmar Brok
,
Ioannis Kasoulides
,
Cristian Dan Preda
,
Mario Mauro
,
Simon Busuttil
,
Arnaud Danjean
,
Tokia Saïfi
,
Laima Liucija Andrikienė
,
Othmar Karas
,
Tunne Kelam
,
Alf Svensson
,
Anna Ibrisagic
,
Ria Oomen-Ruijten
,
Elena Băsescu
,
Nadezhda Neynsky
,
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
,
Santiago Fisas Ayxela
,
Salvatore Iacolino
,
Hans-Gert Pöttering
,
Roberta Angelilli
,
Franck Proust
,
Dominique Vlasto
w imieniu grupy politycznej PPE
PE472.696v01-00 B7‑0515/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Libii
Parlament Europejski ,
– uwzględniając niedawne oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton, przewodniczącego Rady Europejskiej Hermana Van Rompuya, przewodniczącego Komisji Europejskiej José Manuela Barroso oraz przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Jerzego Buzka w sprawie Libii;
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu PE,
A. mając na uwadze, że po sześciu miesiącach walk, które doprowadziły do śmierci około 50 000 osób oraz do alarmującej sytuacji humanitarnej i ogromnych cierpień, reżim Kaddafiego upadł, a rząd tymczasowy kierowany przez Tymczasową Radę Narodową rozpoczął prace na rzecz budowania nowej Libii;
B. mając na uwadze, że w dniu 1 września w Paryżu odbył się szczyt „Przyjaciele Libii”, w którym udział wzięło około 60 państw i organizacji międzynarodowych i którego celem było skoordynowanie działań międzynarodowych na rzecz pomocy w odbudowie Libii;
C. mając na uwadze, że Tymczasowa Rada Narodowa będzie musiała jednocześnie zaspokoić najpilniejsze potrzeby humanitarne ludności, położyć kres przemocy, ustanowić państwo prawa oraz podjąć się arcytrudnego zadania, jakim jest budowanie tożsamości narodowej oraz stworzenie dobrze funkcjonującego państwa demokratycznego;
D. mając na uwadze, że UE jest żywotnie zainteresowana demokracją, stabilnością, dobrobytem i pokojem w Afryce Północnej,
1. z zadowoleniem przyjmuje zakończenie sześciomiesięcznego konfliktu w Libii, upadek 42-letniego autokratycznego reżimu Muammara Kaddafiego oraz koniec długiego i ogromnego cierpienia narodu libijskiego; gratuluje narodowi libijskiemu odwagi i determinacji oraz podkreśla, że wolne i niezależne aspiracje narodu libijskiego powinny być siłą napędową procesu przemian, ponieważ jedynie silna odpowiedzialność lokalna zagwarantuje ich sukces;
2. w związku z tym wzywa UE i jej państwa członkowskie do zaoferowania pełnego poparcia w procesie przemian, który musi obecnie nastąpić, aby stworzyć wolną, demokratyczną i zamożną Libię;
3. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie NATO do nieprzerywania swoich działań do momentu pełnej likwidacji zagrożenia dla ludności cywilnej ze strony zwolenników reżimu pułkownika Kaddafiego;
4. wyraża pełne poparcie dla Tymczasowej Rady Narodowej, która stoi przed wyzwaniem polegającym na stworzeniu nowego państwa reprezentującego wszystkich Libijczyków; z zadowoleniem przyjmuje niedawne uznanie Tymczasowej Rady Narodowej przez wiele krajów i wzywa wszystkie państwa członkowskie UE oraz wspólnotę międzynarodową, aby uczyniły to samo; wzywa Tymczasową Radę Narodową do pełnego przyjęcia odpowiedzialności za bezpieczeństwo i dobrobyt narodu libijskiego, a także do działania w sposób przejrzysty i w pełni zgodny z zasadami demokratycznymi oraz międzynarodowym prawem humanitarnym;
5. wzywa Tymczasową Radę Narodową do zainicjowania procesu pojednania i budowania tożsamości narodowej, który jest niezbędnym krokiem do osiągnięcia trwałego pokoju, a także wzywa do sprawnego przystąpienia do odbierania i zabezpieczania broni oraz do przekazania walczącym buntownikom wyraźnego przesłania, że akty zemsty nie będą tolerowane, a osoby podejrzane o popełnienie zbrodni zostaną osądzone zgodnie z zasadami państwa prawa;
6. podkreśla, że zbrodnie przeciwko ludzkości nie mogą pozostać bezkarne, a Muammar Kaddafi i członkowie jego reżimu muszą zostać pociągnięci do odpowiedzialności i zgodnie z zasadami państwa prawa postawieni przed sądem za popełnione przestępstwa;
7. zwraca uwagę na palące problemy humanitarne i migracyjne w Libii, zwłaszcza ze względu na poważne niedobory wody i pożywienia, lekarstw, elektryczności i paliwa; wzywa UE i wspólnotę międzynarodową do szybkiej i pozytywnej reakcji na prośby o finansowe wsparcie humanitarne ze strony Tymczasowej Rady Narodowej; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje szybką reakcję Komisji Europejskiej, która przyznała 70 mln euro pomocy humanitarnej i otworzyła w Trypolisie biuro ds. pomocy humanitarnej;
8. w tym kontekście z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie podjęte przez państwa i organizacje międzynarodowe obecne na szczycie „Przyjaciele Libii” w dniu 1 września w Paryżu, aby bezzwłocznie uwolnić zamrożone libijskie aktywa o wartości 15 mld USD, a także decyzję UE o zniesieniu sankcji nałożonych na 28 przedsiębiorstw libijskich, w tym m.in. porty, przedsiębiorstwa naftowe i banki;
9. podkreśla, że wiarygodność przejściowego rządu Tymczasowej Rady Narodowej będzie zależała od jego możliwości zajęcia się najpilniejszymi kwestiami i równoczesnego stworzenia warunków dla silnych instytucji demokratycznych; wzywa Tymczasową Radę Narodową do rozpoczęcia jak najbardziej przejrzystego procesu przemian, obejmującego jak największą liczbę kluczowych podmiotów ze wszystkich regionów kraju, w celu zwiększenia legitymizacji i doprowadzenia do narodowego pojednania, unikając tym samym powstawania frakcji regionalnych, etnicznych i plemiennych, które mogłyby przyczynić się do dalszej eskalacji przemocy;
10. odnotowuje fakt, że przewodniczący Tymczasowej Rady Narodowej Abd ad-Dżalil zobowiązał się do przyjęcia nowej konstytucji i do przeprowadzenia wyborów parlamentarnych i prezydenckich do kwietnia 2012 r., podkreśla jednak, że należy dostosować kalendarz wyborczy, dając czas na zapewnienie gwarancji dotyczących prawa reprezentacji politycznej, a tym samym rzeczywistego pluralizmu politycznego;
11. wzywa UE i wspólnotę międzynarodową do wspierania Tymczasowej Rady Narodowej w jej wysiłkach na rzecz odbudowy gospodarczej, do pomocy w rekonstrukcji infrastruktury gospodarczej kraju oraz do przyciągania zagranicznych inwestycji; z zadowoleniem przyjmuje zbliżające się otwarcie delegatury UE w Trypolisie, a także mianowanie w ostatnim czasie Bernardino Leóna na nowego specjalnego przedstawiciela Unii Europejskiej w południowym regionie Morza Śródziemnego; podkreśla, że im szybciej gospodarka libijska zostanie odbudowana, zwłaszcza dzięki wznowieniu produkcji ropy naftowej, tym szybciej Tymczasowa Rada Narodowa będzie mogła umocnić swoją legalność i zaspokoić potrzeby kraju w średnio- i długoterminowej perspektywie;
12. w związku z tym podkreśla konieczność długoterminowego zobowiązania wspólnoty międzynarodowej do wspierania Tymczasowej Rady Narodowej i jej następców wybranych w wyborach – na ich wniosek – w procesie odbudowy, przy czym wsparcia tego należy udzielać w skoordynowany i spójny sposób, pod przewodnictwem ONZ i grupy kontaktowej;
13. wzywa UE do stopniowego odchodzenia od krótkoterminowej pomocy finansowej na rzecz długoterminowego wsparcia politycznego i technicznego, polegającego na przekazywaniu specjalistycznej wiedzy w priorytetowych dziedzinach określonych przez nowe władze libijskie i zgodnie z ich prośbami, oraz do jak najszybszego wznowienia negocjacji w sprawie umowy ramowej między UE a Libią; podkreśla, że UE powinna odgrywać pożyteczną rolę w stabilizowaniu sytuacji w zakresie bezpieczeństwa, stosując unijną wspólną politykę bezpieczeństwa i obrony, zwłaszcza w dziedzinie reformy sektora bezpieczeństwa;
14. podkreśla znaczenie pomyślnego rozwiązania konfliktu w Libii dla regionu oraz w kontekście „arabskiej wiosny”; wzywa pozostałych liderów w regionie do wyciągnięcia wniosków z sytuacji w Libii i do zwrócenia uwagi na nasilające się ruchy społeczne domagające się przestrzegania swoich praw i wolności;
15. zaleca niezwłoczne wysłanie delegacji Parlamentu Europejskiego do Libii w celu oceny sytuacji, przekazania sygnału poparcia i solidarności oraz rozpoczęcia dialogu z Tymczasową Radą Narodową, społeczeństwem obywatelskim i innymi ważnymi podmiotami w tym kraju;
16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel, rządom i parlamentom państw członkowskich, Zgromadzeniu Parlamentarnemu Unii dla Śródziemnomorza, Unii Afrykańskiej, Lidze Arabskiej, a także Tymczasowej Radzie Narodowej Libii.
