Odpowiedź udzielona przez komisarza László Andora w imieniu Komisji
(9 marca 2011 r.)
1. Według Trybunału Sprawiedliwości Wyrok z dnia 14 października 2010 r., sprawa C-428/09/sère, pkt 27-29. Zob. też dokument roboczy służb Komisji SEC(2010) 1611 w sprawie wdrożenia dyrektywy 2003/88/WE, sekcja 2.1. termin „pracownik” w dyrektywie dotyczącej czasu pracy Dyrektywa 2003/88/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 4 listopada 2003 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy, Dz.U. L 299 z 18.11.2003. należy rozumieć jako odnoszący się do osoby, która przez pewien okres czasu świadczy usługi na rzecz i pod kierunkiem innej osoby i otrzymuje w zamian wynagrodzenie.
W odniesieniu do tej samej sprawy Trybunał stwierdził również, że to sądy krajowe ostatecznie stosują wspomniane obiektywne kryteria w danej sytuacji na podstawie prawa krajowego oraz dokonują ogólnej oceny tego, czy w świetle wszystkich okoliczności istnieje stosunek pracy.
2. Artykuł 17 ust. 3 lit. c) ppkt (i) wymienionej dyrektywy ma zastosowanie do „działań obejmujących potrzebę ciągłości usług lub produkcji, w szczególności usług odnoszących się do przyjmowania, leczenia i/lub opieki zapewnianych przez szpitale lub podobne zakłady”. Państwa członkowskie mogą zatem zastosować odstępstwo na podstawie art. 17 ust. 3 dyrektywy w odniesieniu do pielęgniarek lub położnych, których działania odpowiadają temu opisowi.
