17.11.2010 B7-0621/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie Umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrobionymi (ACTA)
Helmut Scholz
,
Eva-Britt Svensson
,
Marie-Christine Vergiat
,
Miloslav Ransdorf
,
Cornelia Ernst
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE450.455v01-00 B7‑0621/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie w sprawie umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrobionymi (ACTA)
Parlament Europejski,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 8,
– uwzględniając strategię na rzecz skutecznego wdrożenia Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając rezolucję z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie przejrzystości i aktualnego stanu negocjacji umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrobionymi (ACTA),
– uwzględniając oświadczenie pisemne nr 0012/2010 w sprawie braku przejrzystego procesu w odniesieniu do Umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrobionymi (ACTA),
– uwzględniając deklarację z Ad-Dauhy w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego, przyjętą w dniu 14 listopada 2001 r.,
– uwzględniając opinie Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w sprawie prowadzonych obecnie przez Unię Europejską negocjacji nad Umową handlową dotyczącą zwalczania obrotu towarami podrobionymi oraz pismo grupy roboczej ds. ochrony danych wysłane do Komisji,
– uwzględniając spór w ramach WTO nr DS409 (Unia Europejska i państwo członkowskie) dotyczący przejęcia przewożonych leków generycznych,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że ACTA została początkowo przedstawiona jako umowa przeciwko podrabianiu towarów, ale z czasem objęła też ochronę patentów, znaków handlowych i praw autorskich, co jest przedmiotem negocjacji prowadzonych przez Komisję niemającą w tych kwestiach uprawnień,
B. mając na uwadze, że ACTA budzi poważne zastrzeżenia w Parlamencie Europejskim oraz wśród obywateli w odniesieniu do takich kwestii jak poszanowanie praw podstawowych, prywatności i ochrony danych, respektowanie ważnej roli, jaką pełni darmowy internet, ochrona roli dostawców usług oraz zabezpieczenie dostępu do leków,
C. mając na uwadze, że nie uzgodniono jeszcze podstawy prawnej ACTA, mimo jasnych oczekiwań PE w tej kwestii,
D. mając na uwadze, że Komisja nadal negocjuje ACTA mimo braku odpowiedniego mandatu zapewniającego podstawę prawną oraz mimo faktu, iż na najważniejsze kwestie podniesione przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 10 marca 2010 r. nie udzielono odpowiedzi,
E. mając na uwadze, że 11. i ostatnia runda negocjacji Umowy handlowej dotyczącej zwalczania obrotu towarami podrobionymi (ACTA) odbyła się w Tokio w Japonii w dniu 2 października 2010 r., a Komisja ogłosiła prawdopodobne zamknięcie negocjacji,
F. mając na uwadze, że poza UE w negocjacjach uczestniczyło tylko 10 państw posiadających większość patentów, znaków handlowych, praw własności intelektualnej oraz oznaczeń geograficznych na świecie oraz zaledwie dwa państwa rozwijające się (Maroko i Meksyk),
G. mając na uwadze, że oczywistym zamiarem negocjujących stron jest narzucenie już zamkniętej i uzgodnionej wersji ACTA gospodarkom wschodzącym i krajom rozwijającym się, prawdopodobnie poprzez dwustronne i wielostronne umowy handlowe, nie dając tym ostatnim żadnej możliwości wniesienia własnego wkładu do negocjowanego tekstu,
H. mając na uwadze, że nie wszystkie negocjowane teksty zostały upublicznione, jak żądał Parlament Europejski w rezolucji z dnia 10 marca 2010 r., i dopiero w dniu 6 października 2010 r. w większości uzgodniony tekst ujrzał światło dzienne, a dopiero później Komisja zdała Parlamentowi sprawozdanie,
I. mając na uwadze, że Komisja powołała się na decyzję Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, uzasadniając, że ACTA jest negocjowana jako umowa handlowa, a nie jako traktat wykonawczy; mając na uwadze, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich ocenił, że zawarcie ACTA może faktycznie zobowiązać UE do zaproponowania i wcielenia w życie prawodawstwa i że w takim przypadku ACTA stanowiłaby jedyny lub główny czynnik leżący u podstaw tego prawodawstwa, w związku z czym w jasnym interesie obywateli leży poinformowanie ich o ACTA,
J. mając na uwadze, że negocjując międzynarodowe umowy wpływające na prawodawstwo w UE Komisja jako strażnik traktatów ma obowiązek utrzymać – a co za tym idzie, nie może go zmieniać – dorobek prawny Wspólnoty,
K. mając na uwadze, że Komisja wielokrotnie stwierdzała podczas debat plenarnych, że Umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrobionymi odnosi się wyłącznie do środków wykonawczych i nie zawiera przepisów zmieniających kwestie merytoryczne w dziedzinie ochrony praw własności intelektualnej w UE,
L. mając na uwadze, że dyrektywa 2001/29/WE ustanawia zharmonizowane ramy prawne dla praw autorskich i pokrewnych, jak i surowy i skuteczny system ich ochrony; mając na uwadze, że art. 5 tej dyrektywy zawiera wyczerpujący wykaz wyjątków i ograniczeń, przez co ogranicza państwom członkowskim możliwość tworzenia nowych wyjątków i ograniczeń; mając na uwadze, że umowa handlowa dotycząca zwalczania obrotu towarami podrobionymi próbuje zwiększyć poziom ochrony osób uprawnionych poprzez poszerzenie uprawnień wykonawczych w dziedzinie praw autorskich, ale nie przewiduje możliwości rozszerzenia istniejących wyjątków i ograniczeń, przez co może ograniczyć krajowym sądom możliwość elastycznej wykładni istniejących wyjątków; mając na uwadze, że postęp technologiczny zintensyfikował i zróżnicował wektory tworzenia, produkowania i eksploatacji działalności twórczej i że sprawiedliwa równowaga interesów osób uprawnionych oraz użytkowników wymaga nowego podejścia do liberalizacji dostępu do tych dzieł poprzez technologie cyfrowe; mając na uwadze, że Komisja przygotowuje wniosek legislacyjny w sprawie utworów osieroconych, aby ułatwić cyfryzację i rozpowszechnianie dzieł kultury w Europie,
M. mając na uwadze, że każde porozumienie osiągnięte przez Unię Europejską w sprawie umowy ACTA musi być zgodne ze zobowiązaniami prawnymi UE dotyczącymi prywatności i ochrony danych, określonymi przede wszystkim w dyrektywach 95/46/WE i 2002/58/WE oraz w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości,
N. mając na uwadze, że strony umowy ACTA zobowiązały się do utrzymania w mocy zobowiązań wynikających z art. 7 porozumienia TRIPS, przyczyniającego się do wspierania innowacji technologicznych; mając na uwadze, że podstawowe polityki UE związane z interoperacyjnością funkcjonują w oparciu o dorobek prawny Wspólnoty, który w niektórych przypadkach umożliwia inżynierię odwrotną,
Patenty
O. mając na uwadze, że na posiedzeniu plenarnym w dniu 20 października komisarz ds. handlu zachęcił Parlament do wydania opinii w sprawie nierozstrzygniętej jeszcze kwestii ewentualnego ujęcia patentów w części dotyczącej cywilnoprawnych ram egzekucyjnych; mając na uwadze, że negocjatorzy ACTA potwierdzili, że nie będzie ona utrudniać transgranicznego przewozu legalnych leków generycznych; mając na uwadze, że w swojej rezolucji i oświadczeniu pisemnym Parlament stwierdził, że wszelkie środki zmierzające do wzmocnienia uprawnień transgranicznych służb celnych i uprawnień do przejmowania towarów nie powinny ograniczać globalnego dostępu do legalnych, przystępnych i bezpiecznych leków; mając na uwadze, że rozporządzenie Rady UE nr 1383/2003, którego przepisy są przedmiotem dyskusji w sporze w ramach WTO, ustanawia środki kontroli graniczej dotyczące przewożonych towarów; mając na uwadze, że niektóre podmioty, takie jak przedsiębiorstwa sektora farmaceutycznego, producenci leków generycznych oraz organizacje zajmujące się kwestią zdrowia na skalę światową ostrzegają przed włączeniem patentów do ACTA oraz przed potencjalnymi szkodliwymi skutkami dla innowacji technologicznych, dostępu do leków oraz w dziedzinie konkurencji w sektorze leków generycznych,
P. mając na uwadze, że nie istnieje prawodawstwo UE w dziedzinie patentów,
Q. mając na uwadze, że handel legalnymi lekami generycznymi o dobrej jakości nie może zostać ograniczony z powodu zwalczania przypadków naruszania z premedytacją znaków handlowych na skalę przemysłową; mając na uwadze, że zastosowanie cywilnoprawnych środków egzekucyjnych w ACTA w odniesieniu do patentów mogłoby utrudnić dostęp do legalnych i przystępnych leków; potwierdza, że podwyższenie kwot odszkodowań oraz większe możliwości w zakresie środków odwoławczych w odniesieniu do ewentualnych naruszeń praw własności intelektualnej będzie działało zniechęcająco na producentów i strony trzecie zaangażowane w produkcję, sprzedaż lub dystrybucję przystępnych leków generycznych, w szczególności jeżeli przepisy te będą stosowane do towarów przewożonych; jest zaniepokojony tym, że zastosowanie cywilnoprawnych przepisów egzekucyjnych w ACTA w odniesieniu do patentów mogłoby być sprzeczne z interesem publicznym i mogłoby zwiększyć ryzyko inwestycyjne, niepewność rynkową oraz zagrozić innowacjom technologicznym, szczególnie w sektorach, w których trudno jest stwierdzić naruszenie prawa, lub w dziedzinie obowiązku patentowania odnoszącego się do żywych istot, produktów tubylczych i tradycyjnych leków; stoi w związku z tym na stanowisku, że Komisja powinna poprzeć jednoznaczne i całkowite wykluczenie kwestii patentów z części umowy dotyczącej cywilnoprawnych ram egzekucyjnych,
Dostęp do leków
R. mając na uwadze, że niektórzy ważni partnerzy handlowi niebędący obecnie stroną ACTA (np. Brazylia, Indie, Chiny) potwierdzili na spotkaniu w ramach WTO TRIPS, że ACTA może kolidować z porozumieniem TRIPS i innymi porozumieniami zawartymi w ramach WTO, stanowić zagrożenie dla prawodawstwa i procesów WTO poprzez funkcjonowanie poza ramami prawnymi WTO, podważyć równowagę praw, obowiązków i elastyczności, które były przedmiotem starannych negocjacji w różnych porozumieniach WTO, zakłócić handel lub stworzyć bariery w handlu, oraz podważyć elastyczność wbudowaną w TRIPS i w deklarację z Ad-Dauhy w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego z 2001 r., np. dotyczącą zdrowia publicznego i handlu lekami generycznymi,
Prawa podstawowe
S. mając na uwadze, że w swoim komunikacie z dnia 19 października 2010 r. Komisja stwierdziła, że „działania Unii muszą być nieskazitelne z punktu widzenia przestrzegania praw podstawowych” oraz że „Unia powinna stanowić przykład w tym względzie”; mając na uwadze, że Komisja stwierdziła na sesji plenarnej w dniu 20 października 2010 r., że ACTA nie została jeszcze parafowana oraz że prerogatywą Komisji jako negocjatora jest określenie momentu, w którym negocjacje są pod względem technicznym zakończone i w którym umowa może zostać parafowana,
T. mając na uwadze, że każde porozumienie osiągnięte przez Unię Europejską w sprawie ACTA musi być zgodne z nałożonymi na UE zobowiązaniami prawnymi dotyczącymi prywatności i prawa o ochronie danych, ustanowionymi przede wszystkim w dyrektywach 95/46/WE i 2002/58/WE (ostatnio zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2009/136/WE z dnia 25 listopada 2009 r.), w dyrektywie 2009/136/WE i 2009/140/WE o usługach łączności elektronicznej oraz w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka i Trybunału Sprawiedliwości,
U. mając na uwadze, że Komisja jest związana Porozumieniem międzyinstytucjonalnym z 2010 r. i w związku z tym nie poprze mechanizmów samoregulacji i współregulacji, jeżeli zagrożone będą prawa podstawowe, takie jak swoboda wypowiedzi,
V. mając na uwadze, że w dniu 19 października Komisja wydała komunikat w sprawie oceny wpływu,
Skala handlowa
W. mając na uwadze, że art. 2.14.1 ACTA zawiera definicję skali handlowej: „Do celów niniejszej sekcji działania prowadzone na skalę handlową obejmują przynajmniej działania prowadzone jako działalność handlowa w celu uzyskania bezpośrednich korzyści ekonomicznych lub handlowych”,
X. mając na uwadze, że przypis nr 9 w ACTA brzmi następująco: „Każda ze stron traktuje umyślny wywóz lub przywóz towarów oznaczonych podrobionym znakiem towarowym lub pirackich towarów chronionych prawem autorskim na skalę handlową jako działalność bezprawną podlegającą sankcjom karnym na mocy niniejszego artykułu. Strona może przestrzegać obowiązku dotyczącego wywozu i przywozu pirackich towarów chronionych prawem autorskim lub towarów oznaczonych podrobionym znakiem towarowym traktując dystrybucję, sprzedaż lub oferowanie na sprzedaż towarów oznaczonych podrobionym znakiem towarowym lub pirackich towarów chronionych prawem autorskim jako bezprawną działalność podlegającą sankcjom karnym”,
Egzekwowanie przepisów karnych i sankcje
Y. mając na uwadze, że sekcja dotycząca egzekwowania przepisów karnych ACTA obejmuje postanowienia dotyczące postępowań karnych, odpowiedzialności karnej, przestępstw, egzekwowania przepisów karnych i kar; mając na uwadze, że prezydencja Rady negocjowała kwestie dotyczące egzekwowania przepisów karnych w ACTA w imieniu państw członkowskich,
Prawa własności intelektualnej w epoce cyfrowej
Z. mając na uwadze, że dyrektywa o handlu elektronicznym oraz oświadczenie pisemne nr 0012/2010 stoją na stanowisku, że dostawcy usług internetowych nie powinni ponosić odpowiedzialności za dane przekazywane lub przechowywane w ramach świadczonych przez nich usług w stopniu, który wymagałby uprzedniego kontrolowania lub filtrowania danych; mając na uwadze, że Europejski Inspektor Ochrony Danych ostrzega w swojej opinii, że dostawcy usług internetowych mogą zamieszczać „w umowach klientów klauzule pozwalające na monitorowanie ich danych i unieważnianie abonamentu”,
AA. mając na uwadze, że art. 1.2 umowy stwierdza, że każdej ze stron pozostawia się swobodę określenia właściwego sposobu transpozycji postanowień umowy do ich systemów i praktyki prawnej,
BB. mając na uwadze, że naruszeniem praw własności intelektualnej w epoce cyfrowej zajmują się krajowe władze sądownicze,
Komitet ACTA
CC. mając na uwadze, że postanowienia instytucjonalne w ACTA przyznają Komitetowi ACTA uprawnienia związane między innymi z wdrażaniem i stosowaniem umowy, zmianą umowy, uczestnictwem podmiotów pozarządowych oraz decyzjami dotyczącymi regulaminu i procedur Komitetu; mając na uwadze, że zgodnie z art. 21 TFUE Unia ma za zadanie umacniać demokrację,
1. stanowczo sprzeciwia się faktowi, że Komisja nadal negocjuje umowę ACTA i ogłosiła zamiar parafowania jej – bez podstawy prawnej, bez mandatu, co do którego Parlament miałby możliwość wyrażenia swojej opinii, a także bez odniesienia się do innych obaw zgłoszonych przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 10 marca 2010 r.;
2. ponownie stwierdza, że zwalczanie podrabiania produktów jest koniecznością, jednak ten zasadny cel nie powinien być łączony z innymi ofensywnymi celami handlowymi (OG, PWI itd.), nie potrzebuje też nowego instrumentu handlowego, lecz środków wykonawczych i koordynacji;
3. uważa, że fakt, iż negocjacje te były prowadzone przez kilka bogatych państw posiadających większość PWI, OG i patentów oraz zaledwie dwa kraje rozwijające się, wyłączając i osłabiając istniejące instytucje wielostronne, takie jak Światowa Organizacja Własności Intelektualnej, jest nie do przyjęcia;
4. sprzeciwia się metodzie polegającej na negocjowaniu umowy handlowej z kilkoma krajami, a następnie zaproszeniu reszty państw do przyłączenia się do umowy, której nie wynegocjowały, lub nawet gorzej – zmuszaniu ich do przyłączenia się do ACTA w przyszłości poprzez stworzenie powiązań z umowami dwustronnymi lub wielostronnymi;
5. uważa, że ACTA, nawet w ostatniej upublicznionej wersji skonsolidowanej tekstu, wciąż stanowi poważne zagrożenie dla swobód obywatelskich i praw podstawowych oraz rozwoju i dostępu do leków generycznych, a Komisja jest daleka od udzielenia PE niezbędnych odpowiedzi na zgłoszone obawy;
6. wzywa Komisję i Radę do wyjaśnienia podstawy prawnej przed kontynuowaniem negocjacji w sprawie jakiejkolwiek umowy; zwraca się do Komisji o wyjaśnienie podziału kompetencji między Radą i Komisją odnośnie do sekcji ACTA dotyczącej egzekwowania przepisów karnych, w tym w zakresie odnoszącym się do jej parafowania; nalega, aby Parlament otrzymał dowody, że podstawa prawna zastosowana do negocjacji ACTA jest w pełni zgodna z Traktatem z Lizbony przed parafowaniem umowy;
7. przyjmuje do wiadomości decyzję Rzecznika Praw Obywatelskich i jest zdania, że w żywotnym interesie obywateli leży otrzymywanie informacji oraz monitorowanie, czy interes publiczny jest brany pod uwagę, szczególnie jeżeli ACTA wymaga przyjęcia prawodawstwa; uznaje publiczną krytykę tajności negocjacji za wyraźną oznakę politycznej niestabilności wybranej procedury negocjacyjnej; przypomina Komisji o wynikającym z art. 15 TFUE obowiązku „wspierania dobrych rządów i zapewnienia uczestnictwa społeczeństwa obywatelskiego” oraz działania „z jak największym poszanowaniem zasady otwartości”; zwraca się do Komisji, aby przewidziała możliwość uzyskania opinii obywateli UE na temat tekstu umowy oraz rozważenia tych opinii przed parafowaniem jej;
8. przyjmuje do wiadomości wielokrotne oświadczenia Komisji, że egzekwowanie przepisów dotyczących ACTA – szczególnie dotyczących procedur egzekwowania praw autorskich w środowisku cyfrowym – jest w pełni zgodne z dorobkiem wspólnotowym i że umowa ta nie wprowadzi kontroli osobistych ani tzw. procedury trzech naruszeń („three strikes”); żadna strona będąca sygnatariuszem ACTA, a w szczególności UE, nie mogą być uprawnione na mocy umowy do wprowadzania procedury trzech naruszeń lub podobnej procedury;
9. nakłania Komisję do wykazania się zaangażowaniem i dostarczenia Parlamentowi Europejskiemu dowodów na piśmie w należytym terminie przed parafowaniem umowy, świadczących o tym, że ACTA nie ogranicza harmonizacji wyjątków i ograniczeń w odniesieniu do praw autorskich i pokrewnych w UE; uważa, że ACTA – jeżeli faktycznie zostałaby zawarta – ograniczyłaby możliwość dalszego rozszerzania wyjątków i ograniczeń wykraczających poza te wymienione w dyrektywie 2001/29/WE, wykluczyłaby przyszłe opcje polityczne i działania sądowe rozszerzające dostęp do produktów działalności twórczej dzięki postępowi technologicznemu w drodze zastosowania wyjątków; ograniczyłaby możliwości legislacyjne, jakie dają utwory osierocone, lub uniemożliwiłaby państwom członkowskim wprowadzanie ustawodawstwa rozszerzającego dostęp do osieroconych utworów chronionych prawami autorskimi, ograniczającego środki odwoławcze w przypadku naruszeń praw odnoszących się do takich utworów;
10. oczekuje od Komisji potwierdzenia, że ACTA nie zmieni, ani teraz ani w przyszłości, unijnego dorobku prawnego w dziedzinie praw podstawowych i ochrony danych oraz oczekuje, że bieżące starania UE doprowadzą do harmonizacji środków ochrony praw własności intelektualnej i handlu elektronicznego;
11. oczekuje od Komisji jednoznacznego potwierdzenia, w odpowiednim czasie przed rozpoczęciem przez Parlament procedury zgody, że postanowienia ACTA nie naruszają dorobku prawnego Wspólnoty, takiego jak postanowienia zawarte w dyrektywie 91/250/EWG dotyczącej programów komputerowych oraz dyrektywie 2001/29/WE w sprawie społeczeństwa informacyjnego, ani odnośnych przepisów wykonawczych państw członkowskich, które w niektórych przypadkach umożliwiają inżynierię odwrotną programów komputerowych i obejście technologicznych środków ochrony (TPM) w celu uaktywnienia interoperacyjności, przez co wspiera się konkurencję i innowacyjność;
Patenty
12. odrzuca pomysł włączenia patentów do części ACTA dotyczącej cywilnoprawnych ram egzekucyjnych, w szczególności w odniesieniu do produkcji, sprzedaży i dystrybucji przystępnych leków generycznych; wzywa w związku z tym Komisję do wsparcia jednoznacznego i całkowitego wykluczenia patentów z zakresu obowiązywania części ACTA dotyczącej cywilnoprawnych ram egzekucyjnych;
Dostęp do leków
13. przyjmuje do wiadomości, że w preambule uzgodnionego projektu tekstu umowy z dnia 2 października 2010 r. stwierdza się, iż celem ACTA jest zapewnienie skutecznych i właściwych środków egzekwowania praw własności intelektualnej, uzupełniających porozumienie TRIPS, z uwzględnieniem różnic między poszczególnymi systemami prawnymi i praktykami stron ACTA; stwierdza też, że zasady określone w deklaracji z Ad-Dauhy dotyczącej porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego, przyjętej w dniu 14 listopada 2001 r. przez WTO na IV Konferencji Ministerialnej, która odbyła się w Ad-Dausze (Katar), są fundamentem, na którym opiera się uzgodniony projekt ACTA z dnia 2 października 2010 r. i że w związku z tym wszelkie wdrażanie ACTA powinno być zgodne z tymi zasadami;
14. przyjmuje do wiadomości niektóre udoskonalenia wprowadzone w tekście projektu ACTA, przynoszące większą ochronę prywatności i zdrowia publicznego oraz wprowadzające niektóre zabezpieczenia zgodne z porozumieniem TRIPS; wzywa Komisję, by oceniła, czy środki ochronne w ACTA są egzekwowalne również w odniesieniu do przepisów egzekucyjnych; wzywa Komisję, by przedstawiła dowody, że ACTA nie przeszkodzi państwom członkowskim we wprowadzaniu prawodawstwa ograniczającego środki odwoławcze w przypadku naruszeń, w tym, ale nie wyłącznie, np. rozszerzenia dostępu do osieroconych utworów chronionych prawami autorskimi lub skorzystania z możliwości elastycznego działania, jakie daje porozumienie TRIPS, by zagwarantować pełen wachlarz możliwości w przyszłej polityce; wzywa Komisję, by oceniła, czy ACTA będzie istotnie wiążącym porozumieniem i czy jej art. 1.2 oferuje ogólną elastyczność na wypadek, gdyby którykolwiek z elementów powodował sprzeczność ACTA z prawem krajowym; wzywa Komisję, by przedstawiła mechanizmy umożliwiające stronom elastyczność w przyjmowaniu uzasadnionych wyjątków od zobowiązań zawartych w porozumieniu, spójne z celami i zasadami porozumienia TRIPS i deklaracji z Ad-Dauhy z 2001 r. w sprawie porozumienia TRIPS i zdrowia publicznego;
Prawa podstawowe
15. podkreśla, że ochrona prywatności i ochrona danych powinny być podstawowymi wartościami Unii Europejskiej, ponieważ uznano je w art. 8 europejskiej konwencji o ochronie praw człowieka oraz art. 7 i 8 Karty praw podstawowych UE, których należy przestrzegać we wszystkich strategiach i przepisach przyjmowanych przez UE zgodnie z art. 16 TFUE;
16. zobowiązuje Komisję do przedłożenia Parlamentowi, przed parafowaniem umowy, analizy prawnej znaczenia, legalności i wykonalności oczekiwanych strategii politycznych ACTA jeśli chodzi o współpracę między usługodawcami i posiadaczami praw, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii czy współpraca pomiędzy przedsiębiorstwami nie ograniczy podstawowych praw obywateli, w tym prawa do prywatności, prawa do wolności słowa i prawa do rzetelnego procesu;
17. ponownie wzywa Komisję, aby przed sygnowaniem jakiejkolwiek umowy przeprowadziła w odpowiednim czasie ocenę wpływu wejścia w życie ACTA na prawa podstawowe i ochronę danych, na dalsze wysiłki UE zmierzające do ujednolicenia środków służących egzekwowaniu praw własności intelektualnej i na handel elektroniczny; stwierdza, że Komisja musi terminowo zasięgnąć opinii Parlamentu na temat wyników tej oceny;
18. podkreśla, że Komisja musi działać szybko, zgodnie ze swoim komunikatem z dnia 19 października 2010 r. w sprawie oceny wpływu na prawa podstawowe;
Oznaczenia geograficzne
19. ubolewa, że art. 1.X umowy nie definiuje pojęcia „podrabiane oznaczenia geograficzne”, ponieważ zaniechanie to może doprowadzić do dezorientacji lub przynajmniej utrudnić zadania organów administracyjnych i sądowych dotyczące interpretacji i egzekwowania ACTA;
Skala handlowa
20. zauważa, że definicja skali handlowej w ACTA (art. 2.14. ust.1) wykracza poza definicję przyjętą w dniu 25 kwietnia 2007 r. w głosowaniu nad zmienionym wnioskiem w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków prawa karnego mających na celu zapewnienie egzekwowania praw własności intelektualnej – 2005/0127(COD) ;
21. uwzględniając fakt, że prezydencja Rady negocjowała kwestie dotyczące egzekwowania przepisów karnych w ACTA w imieniu państw członkowskich, domaga się od Komisji i Rady przedstawienia Parlamentowi szczegółowej interpretacji „skali handlowej”, o której mowa w art. 2.14. ust.1 umowy; domaga się od Komisji i Rady potwierdzenia, że art. 2.14. ust. 1 nie będzie wymagał wprowadzenia żadnych zmian do dorobku prawnego Wspólnoty, w szczególności w odniesieniu do głosowania Parlamentu Europejskiego nad zmienionym wnioskiem dotyczącym dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie środków prawa karnego mających na celu zapewnienie egzekwowania praw własności intelektualnej – 2005/0127(COD) . Domaga się wprowadzenia „wyjątku de minimis” do art. 2.14. ust. 1;
22. uważa za niewłaściwe rozszerzanie odpowiedzialności karnej dokonane w przypisie, jak ma to miejsce w przypisie nr 9 w skonsolidowanej wersji tekstu;
23. uważa, że nie należy zobowiązywać żadnego państwa do przewidzenia procedur karnych i sankcji za bezprawne kopiowanie utworów kinematograficznych podczas seansu filmowego w kinie otwartym dla ogółu społeczeństwa;
24. uważa, że strony nie powinny być zobowiązane do penalizacji nagrywania treści cyfrowych kamerą wideo;
Egzekwowanie przepisów karnych i sankcje
25. zauważa, że ACTA umożliwia władzy sądowniczej wydanie nakazu (nakaz w art. 2.X) stronie lub stronie trzeciej; zauważa, że uprawnienie do wydania nakazu sądowego wykracza poza dyrektywę w sprawie egzekwowania praw własności intelektualnej, która umożliwia tylko wydanie nakazu sądowego „który ma zapobiec możliwym dalszym naruszeniom”. Ponadto strony trzecie, zgodnie z tą dyrektywą, muszą być zaangażowane w spowodowanie naruszenia, jeśli mają potencjalnie podlegać nakazowi organu sądowego;
26. zwraca się do Europejskiego Inspektora Ochrony Danych o przedłożenie opinii na temat ostatniej wersji tekstu ACTA;
Prawa własności intelektualnej w epoce cyfrowej
27. stanowczo odrzuca fakt, że Komisja wydaje się akceptować art. 2.18. ust. 3, który upoważnia (w tekście „dąży”) do współpracy stron z przedsiębiorstwami w celu skutecznego zaradzenia naruszeniom;
28. wyraża głębokie zaniepokojenie ujawnianiem informacji właścicielom praw (art. 2.18. ust. 4) niekoniecznie przez organy sądowe („właściwe organy”); domaga się od Komisji wyjaśnienia zgodności tego przepisu z art. 15 dyrektywy o prywatności, zwłaszcza w przypadku egzekwowania prawa cywilnego;
Komitet ACTA
29. uważa, że rola Komitetu ACTA przewidziana w projekcie nie jest jasna i nie jest oczywiste, że będzie on działał w sposób otwarty, obejmujący wszystkie zainteresowane strony i przejrzysty; zobowiązuje Komisję do wyjaśnienia, przed parafowaniem jakiejkolwiek umowy, roli Komitetu ACTA oraz jego funkcjonowania w szczególności w odniesieniu do uczestnictwa Parlamentu Europejskiego w procesie wprowadzania zmian do umowy;
30. podkreśla, że wszelkie zmiany do takiej umowy muszą podlegać kontroli publicznej ze strony wszystkich zainteresowanych stron i uzyskać aprobatę na szczeblu parlamentarnym; wzywa Komisję, by zasięgnęła opinii Rady i Parlamentu Europejskiego, zanim zaakceptuje lub zaproponuje w Komitecie ACTA jakiekolwiek zmiany do obecnego tekstu, w procedurze zapewniającej przejrzystość, kontrolę parlamentarną i udział społeczeństwa;
Warunki wyrażenia zgody przez PE
31. przypomina, że by móc wejść w życie, ACTA wymaga zgody PE i najprawdopodobniej ratyfikacji przez państwa członkowskie ; wzywa Komisję i Radę, by nie proponowały żadnego tymczasowego stosowania porozumienia, zanim PE wyrazi na nie zgodę; przypomina Komisji i Radzie, że Parlament zastrzega sobie prawo do niewydania zgody na ACTA i uzależnia swą ewentualną zgodę na nią od pełnej współpracy w odniesieniu do niniejszej rezolucji;
32. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie oraz rządom i parlamentom państw uczestniczących w negocjacjach ACTA.
