23.11.2009 B7-0169/2009 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie światowego szczytu Organizacji NZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) – pozbądźmy się głodu na świecie
Véronique De Keyser
,
Thijs Berman
,
Luis Manuel Capoulas Santos
,
Ricardo Cortés Lastra
w imieniu grupy politycznej S&D
PE432.785v01-00 B7‑0169/2009 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie światowego szczytu Organizacji NZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) – pozbądźmy się głodu na świecie
Parlament Europejski ,
– uwzględniając konkluzje światowego szczytu żywnościowego z 1996 r. oraz milenijną deklarację zmniejszenia o połowę liczby osób cierpiących z powodu głodu do 2015 r.,
– uwzględniając zobowiązania zawarte w międzynarodowym pakcie ONZ dotyczącym praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, którego państwami stronami są wszystkie państwa Unii Europejskiej, a w szczególności w jego art. 11 w sprawie prawa do żywności,
– uwzględniając posiedzenie specjalne Rady Praw Człowieka ONZ w dniu 22 maja 2008 r. w Genewie, poświęcone „negatywnemu oddziaływaniu pogłębiającego się światowego kryzysu żywnościowego, spowodowanego między innymi gwałtownie rosnącymi cenami żywności, na realizację prawa do żywności”,
– uwzględniając sprawozdania Międzyrządowego Zespołu ds. Zmian Klimatu (IPCC),
– uwzględniając bieżące negocjacje w sprawie rundy rozwoju z Ad-Dauhy,
– uwzględniając deklarację z Kigali z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie sprzyjających rozwojowi umów o partnerstwie gospodarczym, przyjętą przez Wspólne Zgromadzenie Parlamentarne AKP-UE,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2007 r. w sprawie podwyżki cen paszy i żywności,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 maja 2008 r. w sprawie podwyżek cen żywności w Unii Europejskiej i w krajach rozwijających się,
– uwzględniając rozporządzenie (WE) nr 1337/2008 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiające instrument umożliwiający szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się,
– uwzględniając wspólne oświadczenie w sprawie bezpieczeństwa żywnościowego z L'Aquili z dnia 10 lipca 2009 r.,
– uwzględniając deklarację przyjętą podczas światowego szczytu poświęconego bezpieczeństwu żywnościowemu, który odbył się w Rzymie w dniach 18-19 listopada 2009 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że około 1,02 mld osób grozi poważny głód oraz że każdego dnia z głodu umiera ponad 17 tys. dzieci, co równa się 6 mln dzieci każdego roku,
B. mając na uwadze, że bezpośrednio w wyniku kryzysu żywnościowego i paliwowego w porównaniu z rokiem 2008 dodatkowe 130 do 155 mln ludzi żyje obecnie w ubóstwie,
C. mając na uwadze, że obecną sytuację dodatkowo pogorszy zmiana klimatu, niedostatek wody, wzrost liczby ludności oraz migracja z obszarów wiejskich do miast,
D. mając na uwadze, że udział pomocy dla rolnictwa jako oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) spadł z 17% w 1980 r. do 3,8% w roku 2006 oraz że podobne tendencje obserwuje się w budżetach krajowych,
E. mając na uwadze, że Bank Światowy szacuje, iż wzrost w sektorze rolniczym jest dwa razy skuteczniejszym narzędziem redukcji ubóstwa niż wzrost w innych sektorach,
1. potwierdza, że dostęp do wystarczającej ilości pełnowartościowej żywności jest podstawowym prawem człowieka, uwzględnionym w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka i musi być zagwarantowany w drodze wspólnych działań podejmowanych przez rządy, organy międzynarodowe i przedsiębiorstwa; podkreśla, że odebranie komuś tego prawa lub odmówienie komuś skorzystania z niego należy uznać za naruszenie powszechnie obowiązujących praw człowieka;
2. z zadowoleniem przyjmuje główne zobowiązania podjęte na szczycie w Rzymie; wyraża jednak ubolewanie z powodu braku konkretnych zobowiązań finansowych oraz słabego udziału wysokich przedstawicieli G8; wzywa w tym kontekście wszystkie państwa członkowskie do podwojenia ich zobowiązań na rzecz osiągnięcia milenijnego celu rozwoju nr 1 (ograniczenie głodu o połowę do 2015 r.) oraz popiera światowy cel zwalczenia głodu i niedożywienia do 2025 r. lub jak najszybciej będzie to możliwe;
3. wzywa państwa członkowskie do zwiększenia zobowiązań na rzecz osiągnięcia milenijnych celów rozwoju poprzez potwierdzenie zobowiązań finansowych; uważa, że UE powinna określić konkretne przełomowe cele i działania w kluczowych obszarach i z wyznaczeniem ram czasowych, takie jak zwalczenie głodu przed dokonaniem przeglądu postępów w zakresie milenijnych celów rozwoju we wrześniu 2010 r.;
4. odnotowuje, że tylko 16 krajów osiągnęło do tej pory cel redukcji głodu o 50% do 2015 r.; podkreśla jednak, znaczenie korzystnego środowiska gospodarczego, nakierowanych inwestycji oraz rozsądnego planowania dla odniesienia sukcesu w walce z głodem;
5. z zadowoleniem przyjmuje wyniki szczytu UE-USA w dniu 9 listopada, w szczególności zobowiązanie do ponownego uruchomienia grupy wysokiego szczebla ds. rozwoju, która zwróci szczególną uwagę na bezpieczeństwo żywnościowe, rozwój rolniczy i milenijne cele rozwoju;
6. z zadowoleniem przyjmuje ogólne postanowienie szczytu żywieniowego, że drobni rolnicy mają kluczowe znaczenie dla zwalczania głodu i ubóstwa i wzywa, by wniosek ten został należycie uwzględniony w przyszłych strategiach politycznych UE na rzecz rozwoju, rolnictwa oraz handlu;
7. zwraca uwagę na potrzebę zreformowania Komitetu FAO ds. Światowego Bezpieczeństwa Żywnościowego (CFS), tak aby stał się on centralnym politycznym organem wysokiego szczebla będącym filarem światowego zarządzania bezpieczeństwem żywnościowym, poprzez udział wielu różnych zainteresowanych stron zarówno z sektora publicznego, jak i prywatnego oraz z organizacji pozarządowych;
8. Podkreśla, że takie międzynarodowe mechanizmy finansujące muszą przestrzegać kluczowych zasad dobrego zarządzania; podkreśla znaczenie partnerstw na poziomie krajowym, regionalnym i światowym dla poczynienia postępów w zakresie bezpieczeństwa żywnościowego;
9. po raz kolejny wyraża swoje zaniepokojenie możliwością kolejnego wzrostu cen żywności wraz z powrotem gospodarki do dawnego stanu, ponieważ wiele problemów strukturalnych utrzymuje się, w tym brak inwestycji, wysoki popyt w pewnych regionach oraz niezrównoważone użytkowanie gruntów;
10. wzywa Komisję i państwa członkowskie do uwzględnienia podczas nadchodzących negocjacji w Kopenhadze równoważnych mechanizmów finansowych oraz koncepcji podziału obciążeń związanych z przystosowywaniem się do zmian klimatu oraz do zwrócenia szczególnej uwagi na stworzenie koniecznego wsparcia dla przyjaznego środowisku rolnictwa jako spójnego narzędzia zwalczania głodu, poprzez skupienie się na potrzebach małych gospodarstw rolnych oraz rolników produkujących na własne potrzeby z regionów południa;
11. po raz kolejny wzywa do natychmiastowego skoncentrowania się na dostarczaniu pomocy żywnościowej oraz zwiększeniu dostępności środków produkcji rolnej, takich jak nawozy, nasiona i inne narzędzia mające na celu udzielenie pomocy rolnikom w pobudzaniu produkcji oraz na promowaniu zrównoważonego zarządzania zasobami wodnymi;
12. przypomina, że kryzys żywnościowy jest ściśle związany z kryzysem finansowym, podczas którego zastrzyki kapitału, dokonywane przez banki centralne w celu zapobieżenia bankructwom, mogły spowodować nasilenie inwestycji spekulacyjnych w produkty spożywcze; wzywa Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Forum Stabilności Finansowej do analizy owego „efektu ubocznego” i uwzględnienia go w proponowanych rozwiązaniach globalnych; w tym kontekście kryzys finansowy powinien zostać wykorzystany jako dobra okazja do reformy światowego systemu rolnego w celu zagwarantowania bezpieczeństwa żywności oraz zreformowania potencjału produkcji rolnej w perspektywie długoterminowej;
13. wzywa Komisję do przygotowania pełnej oceny wpływu polityki i programów UE w ramach wspólnej polityki rolnej oraz polityki na rzecz rozwoju i polityki handlowej w celu osiągnięcia spójnego i zrównoważonego podejścia politycznego do bezpieczeństwa żywnościowego na świecie;
14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa.
