12.11.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Antonio Tajani, Marian-Jean Marinescu
w imieniu grupy politycznej PPE-DE
w sprawie stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosowania dyrektywy 2004/38/WE w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 6,
–
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 12, 18, 39, 40, 44, 46 i 52,
–
uwzględniając Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, w szczególności jej art. 4, 5, 6, 13 i 14,
–
uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 5, 6, 19 i 45,
–
uwzględniając dyrektywę 2004/38/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie prawa obywateli Unii i członków ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, która zezwala na wydalanie obywateli Wspólnoty niespełniających określonych kryteriów,
–
uwzględniając sprawozdanie Parlamentu Europejskiego sporządzone przez G. Santiniego (PE 339.595),
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje, ochronę mniejszości i politykę antydyskryminacyjną, a szczególnie rezolucje dotyczące nasilania się przemocy rasistowskiej w Europie,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że Unia Europejska opiera się na zasadach wolności, demokracji, przestrzegania praw człowieka i wolności podstawowych, praworządności, równości i niestosowania dyskryminacji oraz że wszystkie środki krajowe, w tym środki dotyczące porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego i zdrowia publicznego, muszą być zgodne z tymi zasadami,
B.
mając na uwadze, że obywatelstwo Unii daje każdemu obywatelowi podstawowe i indywidualne prawo do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków określonych w Traktacie oraz przepisów przyjętych w celu stosowania Traktatu, ustalających formy i sposoby wykonywania tego prawa,
C.
mając na uwadze, że zgodnie z zasadą niestosowania dyskryminacji ze względu na przynależność państwową wszyscy obywatele Unii i członkowie ich rodzin przebywający z wyboru i legalnie w danym państwie członkowskim powinni być tam traktowani tak samo, jak obywatele tego państwa, z zastrzeżeniem szczególnych postanowień wyraźnie zapisanych w Traktacie i w prawie wtórnym,
D.
mając na uwadze, że dyrektywa 2000/43 ustanawia zasadę równego traktowania osób bez względu na rasę i pochodzenie etniczne, zgodnie z art. 13 traktatu WE,
E.
mając na uwadze, że zgodnie z dyrektywą 2004/38/WE obywatele Unii mają prawo przebywać na terytorium innego państwa członkowskiego przez okres nieprzekraczający trzech miesięcy, nie podlegając żadnym warunkom lub formalnościom innym niż wymóg posiadania ważnego dowodu tożsamości lub paszportu,
F.
mając na uwadze, że liczne przestępstwa popełnione we Włoszech przez obywateli krajów trzecich, w tym przez obywateli Wspólnoty, takie jak brutalne zabójstwo kobiety w Rzymie 30 października bieżącego roku, głęboko wstrząsnęły opinią publiczną i prowadzą do pojawiania się uczuć uogólnionej nienawiści rasowej,
G.
mając na uwadze, że każdy obywatel ma obowiązek przestrzegania prawa Unii Europejskiej oraz prawa obowiązującego w państwie członkowskim, w którym przebywa; mając na uwadze, że odpowiedzialność karna ma zawsze charakter indywidualny oraz że przestępczość jest wynikiem działania poszczególnych osób i nie może być uznawana za właściwość danego narodu lub grupy etnicznej,
H.
mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej przyznaje obywatelom prawo do wolności i bezpieczeństwa (art. 6), w związku z czym państwa członkowskie mają prawo/obowiązek przyjmowania aktów prawnych zmierzających do zagwarantowania i wzmocnienia bezpieczeństwa publicznego, w poszanowaniu prawa wspólnotowego,
I.
mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej (art. 19) zakazuje wydaleń zbiorowych,
J.
mając na uwadze, że:
(a) przepisy podyktowane względami porządku publicznego i bezpieczeństwa publicznego, w tym postanowienia o wydaleniu, muszą być zgodne z zasadą proporcjonalności i powinny być przyjmowane wyłącznie w związku z indywidualnym działaniem obywatela, którego dotyczą,
(b) postępowanie danej osoby musi stanowić zagrożenie rzeczywiste, aktualne i dostatecznie poważne z punktu widzenia podstawowych interesów społecznych; niedopuszczalne są uzasadnienia niezwiązane bezpośrednio z danym przypadkiem lub odwołujące się do względów ogólnej prewencji,
K.
mając na uwadze podstawowe prawo do dostępu do prawnych środków odwoławczych od takich postanowień i do sprawiedliwego procesu,
L.
mając na uwadze, że włoska Rada Ministrów we wtorek 30 października 2007 r. przyjęła pakiet środków zmierzających do zagwarantowania bezpieczeństwa publicznego, w tym dekret, który wszedł w życie w dniu 2 listopada 2007 r., uprawniający prefektów, jako przedstawicieli Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, do wydalania obywateli Wspólnoty, którzy mogą zagrażać bezpieczeństwu publicznemu,
M.
mając na uwadze, że działania i deklaracje przywódców politycznych wywierają znaczny wpływ na opinię publiczną, w związku z czym są oni odpowiedzialni za pozytywne przyczynianie się do klimatu tolerancji,
N.
mając na uwadze, że sytuacja degradacji i marginalizacji, w jakiej znajdują się obywatele należący do społeczności romskiej, w szczególności w Rzymie, jest porównywalna z warunkami panującymi w slumsach na peryferiach niektórych miast w krajach rozwijających się,
O.
mając na uwadze, że zgodnie z niedawnymi oświadczeniami przewodniczącego Komisji Europejskiej, Włochy nie zgłosiły się do udziału w programach szczegółowych na rzecz integracji społeczności romskiej przewidzianych w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego,
1.
bezwarunkowo potępia akty przemocy i wszelkie poważne przestępstwa popełnione przez obywateli rumuńskich we Włoszech, a także pewne zachowania ksenofobiczne ze strony obywateli włoskich, wymierzone przeciw obywatelom rumuńskim we Włoszech;
2.
uważa, że skuteczne stosowanie obowiązujących przepisów przez władze włoskie oraz efektywna współpraca policyjna i sądowa między władzami włoskimi i rumuńskimi, uwzględniająca skalę i naturę obecnego przepływu migracyjnego oraz charakterystykę uczestniczących w nim osób, mogłaby zapobiec takim przestępstwom;
3.
stwierdza, że sposób, w jaki niedawne decyzje rządu włoskiego dotyczące bezpieczeństwa publicznego zostały przedstawione, oraz opinie wyrażane przez rządzącą większość przyczyniły się do zwiększenia już istniejących napięć między społecznością rumuńską – w szczególności osobami należącymi do romskiej grupy etnicznej – a obywatelami włoskimi;
4.
uznaje prawo/obowiązek państwa włoskiego, a także każdego z pozostałych państw członkowskich, do przyjęcia środków mających na celu ochronę bezpieczeństwa publicznego, odnoszących się do obywateli innych państw członkowskich Unii, którzy przebywają na jego terytorium, podkreśla jednak, że takie środki powinny być zgodne z prawami podstawowymi oraz z dyrektywą 2004/38/WE;
5.
przypomina, że przestępczość związana z przemieszczaniem się osób na terytorium Unii mogłaby zostać zwalczona poprzez poprawę współpracy służby policyjnych w poszczególnych zainteresowanych państwach członkowskich; zwraca się do Komisji Europejskiej o priorytetowe traktowanie roli Europolu i Eurojustu, które będą miały znaczny wpływ na utrzymanie i wzmocnienie przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości;
6.
podkreśla, że integracja mniejszości romskiej jest przedmiotem niepokoju w Europie, w związku z czym należy przyznać priorytet wypracowaniu wspólnego podejścia do tej sprawy, z myślą o promowaniu współpracy transgranicznej w zakresie planowania i wdrażania polityki i projektów związanych z integracją społeczną Romów w całej Unii Europejskiej; proponuje utworzenie europejskiej agencji na rzecz społecznej integracji społeczności romskiej;
7.
opowiada się za utworzeniem sieci organizacji zajmujących się społeczną integracją Romów, a także za wspieraniem narzędzi szerzenia wiedzy na temat praw i obowiązków społeczności romskiej, w tym za wymianą najlepszych praktyk; uważa, że intensywna i usystematyzowana współpraca z Radą Europy ma istotne znaczenie dla osiągnięcia tego celu;
8.
uważa upowszechnianie wykształcenia wśród społeczności romskiej za jeden z podstawowych sposobów walki z przestępczością i wyzyskiem;
9.
zwraca się do Komisji Europejskiej o dokonanie przeglądu celów, instrumentów finansowych oraz sposobu wykorzystywania środków Europejskiego Funduszu Społecznego, z myślą o poprawie integracji migrantów na rynku pracy; wyraża rozczarowanie faktem, że Włochy nie skorzystały z już dostępnych środków finansowych przeznaczonych na integrację społeczności romskiej we Włoszech;
10.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz parlamentom i rządom państw członkowskich.
