28.4.2010 B7-0249/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie masowych aktów okrucieństwa w Nigerii
Michał Tomasz Kamiński
,
Charles Tannock
,
Peter van Dalen
,
Ryszard Antoni Legutko
,
Tomasz Piotr Poręba
,
Adam Bielan
,
Ryszard Czarnecki
w imieniu grupy politycznej ECR
PE439.770v01-00 B7‑0249/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie masowych aktów okrucieństwa w Nigerii
Parlament Europejski ,
– uwzględniając art. 3 ust. 5 Traktatu o Unii Europejskiej,
– uwzględniając międzynarodowe konwencje dotyczące praw człowieka ratyfikowane przez Nigerię, w szczególności Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r. i jej art. 18,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Nigeria jest jednym z najważniejszych krajów Afryki subsaharyjskiej, członkiem Rady Bezpieczeństwa ONZ, światowym producentem ropy, liderem w ECOWAS, jednym z najważniejszych krajów przyczyniających się do utrzymania pokoju oraz siłą stabilizującą w Afryce Zachodniej; mając na uwadze, że stabilność i demokracja Nigerii mają ogromne znaczenie poza granicami tego kraju,
B. mając na uwadze, że UE jest ważnym darczyńcą finansowym Nigerii oraz mając na uwadze, że Komisja Europejska oraz rząd federalny Nigerii podpisały w dniu 12 listopada 2009 r. krajowy dokument strategiczny i krajowy program orientacyjny WE-Nigeria na lata 2008-2013, zgodnie z którymi UE będzie finansować projekty dotyczące m.in. pokoju, bezpieczeństwa i praw człowieka,
C. mając na uwadze, że Nigeria charakteryzuje się ogromną różnorodnością religijną, a dwie największe religie to chrześcijaństwo oraz islam,
D. mając na uwadze, że Nigeria charakteryzuje się również jeszcze bardziej różnorodną mieszanką grup etnicznych,
E. mając na uwadze, że 19 stycznia 2010 r. w mieście Kuru Karama w stanie Plateau w Nigerii ponad 150 osób, głównie muzułmanów z plemion Hausa i Fulani, zginęło z rąk grup napastników uzbrojonych w noże, maczety i broń palną,
F. mając na uwadze, że 7 marca 2010 r. w wioskach Dogo Nahawa, Zot i Ratsat w stanie Plateau w Nigerii około 500 osób, głównie chrześcijan z plemienia Berom, zginęło z rąk grup napastników uzbrojonych w broń palną, maczety i noże,
G. mając na uwadze, że w środkowej Nigerii niemal codziennie dochodzi do ataków i starć między różnymi grupami etnicznymi i religijnymi, których skutki są zatrważające, np. niedawna śmierć pastora i jego żony 13 kwietnia 2010 r.,
H. mając na uwadze, że według raportów organizacji praw człowieka od momentu upadku wojskowych rządów w 1999 r. w starciach na tle religijnym bądź etnicznym zginęło ponad 14 000 ludzi,
I. mając na uwadze, że przyczyny leżące u podstaw tej przemocy obejmują nie tylko podziały etniczne i religijne, ale również powszechne ubóstwo, nierówności i rozgrywki polityczne,
J. mając na uwadze, że dwanaście rządów stanowych w północnej Nigerii nadal stosuje prawo szariatu jako część prawa karnego, a wyroki skazujące obejmują karę śmierci, amputacje i chłostę; mając na uwadze, że postępowania przed takimi sądami nie spełniają uznanych międzynarodowo standardów w zakresie praw człowieka i dyskryminują kobiety,
1. wyraża głębokie ubolewanie z powodu tragicznych ofiar masowych okrucieństw, jakie miały miejsce 19 stycznia 2010 r. i 7 marca 2010 r., oraz innych zabójstw dokonywanych nadal w okolicach miejscowości Jos;
2. jest zaniepokojony informacjami, że przedstawiciele rządu, wojska i policji byli zamieszani w naruszenia praw człowieka polegające m.in. na egzekucjach pozasądowych, samowolnych aresztowaniach i torturach;
3. wzywa wszystkie strony do zachowania powściągliwości i poszukiwania pokojowych środków rozwiązania sporów miedzy grupami religijnymi i etnicznymi w Nigerii;
4. z zadowoleniem przyjmuje działania podejmowane na szczeblu federalnym i stanowym, prowadzące do aresztowania osób uznanych za zamieszane w zbrodnie związane z wydarzeniami z 7 marca i 19 stycznia;
5. wzywa rząd federalny Nigerii do zadbania o to, aby wszyscy sprawcy aktów przemocy zostali pociągnięci do odpowiedzialności, aby położono kres bezkarności oraz aby zagwarantowano, że ludzie nie będą wymierzali sprawiedliwości na własną rękę;
6. wzywa rząd federalny oraz rządy stanowe do zapewnienia odpowiedniej ochrony ludziom narażonym na niebezpieczeństwo, a także głównym obszarom działalności handlowej, społecznej, wspólnotowej i religijnej, szczególnie w miastach i wioskach w okolicach Jos, wysyłając regularne patrole sił policyjnych;
7. wzywa rząd federalny oraz rządy stanowe do wspierania dialogu między grupami etnicznymi i religijnymi i z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę p.o. prezydenta Goodlucka Jonathana dotyczącą zgromadzenia przywódców religijnych i społecznościowych w celu poprawy dialogu;
8. wzywa rząd federalny oraz rządy stanowe do propagowania dobrych rządów i strategii politycznych w celu zaradzenia nierównościom ekonomicznymi między różnymi grupami ludności;
9. wzywa rząd nigeryjski do interweniowania w indywidualnych przypadkach osób sądzonych w oparciu o prawo szariatu i skazanych na śmierć, amputację, chłostę lub inne nieludzkie i poniżające traktowanie sprzeczne z nigeryjską konstytucją, a także z międzynarodowym prawem praw człowieka;
10. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Nigerii.
