Pytanie przeznaczone na turę pytań H-000096/2011
do Komisji
Sesja miesięczna: marzec 2011
art. 116 Regulaminu PE
Ivo Belet
(PPE) Przedmiot: Macierzyństwo zastępcze
Liczne instytuty badań medycznych w UE pomagają parom w realizacji marzenia o posiadaniu dziecka za pomocą tzw. macierzyństwa zastępczego. W kilku państwach członkowskich ta technika reprodukcyjna jest dopuszczona lub prawnie uregulowana, natomiast w innych – nielegalna i tym samym karalna. To nierówne traktowanie w przepisach państw członkowskich UE sprzyja komercjalizacji macierzyństwa zastępczego, szczególnie z udziałem krajów trzecich. W tej delikatnej kwestii wskazane jest przyjęcie skoordynowanego podejścia w całej UE.
Czy Komisja może przedstawić w zarysie sytuację prawną dotyczącą praktyki macierzyństwa zastępczego w 27 państwach członkowskich?
Czy Komisja jest gotowa, przy poszanowaniu zasady pomocniczości, podjąć w tym zakresie inicjatywę w celu zbadania, jak w perspektywie krótkoterminowej można lepiej zharmonizować odnośne przepisy w obrębie UE?
Jak Komisja zapatruje się na pogląd, zgodnie z którym macierzyństwo zastępcze powinno być stosowane wyłącznie w przypadku konieczności interwencji medycznej?
Czy Komisja uważa, że dzieciom urodzonym przez matki zastępcze należy się podobna ochrona prawna jak dzieciom adoptowanym?
