PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY O-0045/09
zgodnie z art. 108 Regulaminu
skierowane przez:
Helmuth Markov
oraz
Kader Arif
w imieniu Komisji Handlu Międzynarodowego
do Rady
Przedmiot: stosowanie umowy o partnerstwie gospodarczym między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Afryką Środkową, z drugiej strony
1. Czy Rada może wskazać:
– jakie będą priorytetowe obszary jej działań towarzyszących realizacji postanowień przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym (EPA) z Kamerunem?
– jakie będą jej metody obliczania wpływu podatkowego netto umów EPA?
– jakie będą skutki prowadzonych obecnie międzynarodowych negocjacji w sprawie bananów dla sektora bananowego w Afryce Środkowej i co zamierza ona uczynić celem zapewnienia w przyszłości trwałego rozwoju tego sektora?
– w ramach negocjacji dotyczących regionalnej EPA, szczególne przepisy, jakie zamierza ona zaproponować Demokratycznej Republice Konga, która znajduje się obecnie w sytuacji uniemożliwiającej jej rozpoczęcie realizacji programu reform gospodarczych na dużą skalę?
– jakie konkretne metody wsparcia zamierza zawrzeć w umowie regionalnej, aby umożliwić regionowi reagowanie na kryzys finansowy, żywieniowy i energetyczny?
2. Czy Rada może zagwarantować:
– że przyszła EPA z Afryką Środkową nie osłabi, ale wręcz odwrotnie, wzmocni spójność i integralność regionalną tych krajów;
– że podmioty z Singapuru oraz kwestie usług będą przedmiotem dyskusji w ramach negocjacji dotyczących regionalnej EPA wyłącznie, jeżeli państwa Afryki Środkowej złożą wyraźnie taki wniosek, przy czym nie może być wywierana presja na te kraje, by zgodziły się prowadzić negocjacje dotyczące tych tematów; że najważniejsze służby/usługi publiczne zostaną wyłączone z ram negocjacji;
– że krajom Afryki Środkowej niebędącym krajami najsłabiej rozwiniętymi, które nie życzą sobie podpisania EPA, zaproponowany zostanie alternatywny system handlowy odpowiadający ich obecnej sytuacji, zgodnie z art. 37 ust. 6 umowy z Kotonu;
– że nie będzie ona negocjować jakichkolwiek przepisów, które mogłyby ograniczyć dostęp do podstawowych lekarstw w krajach Afryki Środkowej, bądź ograniczać możliwość wykorzystania przez te państwa elastyczności zapewnionej przez deklarację dauhańską z 2001 r.;
– że regionalna EPA nie będzie stanowić zwykłej transpozycji umowy przejściowej z Kamerunem, że negocjacje dotyczące regionalnej EPA toczyć się będą niezależnie od tych w sprawie EPA przejściowej, i że Kamerun będzie mógł ponownie negocjować w ramach umowy regionalnej postanowienia EPA przejściowej, do których pragnąłby on powrócić;
– że regionalna EPA zawierać będzie elementy elastyczności niezbędne do wzięcia pod uwagę specyfiki i różnorodności potrzeb i wymagań krajów Afryki Środkowej.
