24.1.2007
PROJEKT REZOLUCJI
projekt w odpowiedzi na oświadczenia Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Francis Wurtz, Vittorio Agnoletto, André Brie, Luisa Morgantini, Willy Meyer Pleite, Miguel Portas, Mary Lou McDonald i Eoin Ryan
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci
Parlament Europejski ,
−
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci, w szczególności rezolucję z dnia 23 października 2003 r.,
−
uwzględniając rezolucje w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci przyjęte przez różne organy ONZ, a w szczególności przez Komisję Praw Człowieka,
−
uwzględniając deklaracje Unii Europejskiej wspierające powszechne moratorium na wykonywanie kary śmierci,
−
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
wyrażając żywe zaniepokojenie, że w obecnych czasach w dziesiątkach krajów nadal istnieją krajowe przepisy przewidujące karę śmierci, a w konsekwencji – jej wykonywanie na tysiącach istnień ludzkich rocznie, często bez sprawiedliwego i bezstronnego procesu lub minimalnych gwarancji sądowych;
B.
uważając, że Unia Europejska w swoich wytycznych dotyczących kary śmierci, przyjętych dnia 6 czerwca 1998 r. w Luksemburgu, postanowiła działać na forum organizacji międzynarodowych na rzecz powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci oraz – w odpowiednim momencie – jej zniesienia;
C.
podkreślając szczególnie wysoką liczbę egzekucji wykonywanych w takich państwach, jak Stany Zjednoczone lub Chiny, które są stałymi członkami Rady Bezpieczeństwa ONZ i jak dotąd uniemożliwiały wszelką inicjatywę ONZ w zakresie międzynarodowego moratorium;
D.
wyrażając oburzenie faktem niedopuszczalnego wykorzystania egzekucji Saddama Husajna zarówno pod względem medialnym, jak i politycznym przez rządy Iraku i Stanów Zjednoczonych, co świadczy o istnieniu w Iraku prawa doraźnego, sprzecznego z zasadami państwa prawa i podporządkowanego agendzie politycznej USA, jak pokazuje treść trudnych do zniesienia obrazów, które ujawniono;
1.
podtrzymuje swój radykalny i zasadniczy sprzeciw wobec kary śmierci na całym świecie, niezależnie od wszelkiej typologii przestępstw lub osób, które miałyby zostać w ten sposób ukarane; potępia w związku z tym wszystkie egzekucje, które codziennie mają miejsce w wielu krajach na świecie;
2.
wyraża przekonanie, że zniesienie kary śmierci stanowi samo w sobie milowy krok w historii ludzkiej cywilizacji w przypadku krajów, które postanowiły zarzucić niedopuszczalną praktykę uśmiercania współobywateli i/lub innych osób;
3.
żąda natychmiastowego i bezwarunkowego wprowadzenia międzynarodowego moratorium na wykonywanie kary śmierci poprzez przyjęcie przez Zgromadzenie Ogólne ONZ uroczystej deklaracji na ten temat, której konkretne wykonywanie powinno móc się odbywać pod kontrolą sekretarza generalnego ONZ;
4.
zdecydowanie zgadza się z niedawną oficjalną inicjatywą parlamentu Włoch, popartą przez Radę Europy, w ramach której zachęca się Unię Europejską do przedstawienia na kolejnym Zgromadzeniu Ogólnym ONZ projektu rezolucji w sprawie powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci, mającej na celu ostateczne zniesienie tej kary na całym świecie i niewymagającej jednomyślnej zgody wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej;
5.
zwraca się do prezydencji Unii Europejskiej o pilne podjęcie wszelkich stosownych działań dla zagwarantowania, że wspomniana rezolucja wzywająca do powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci zostanie niezwłocznie przedłożona Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ; zwraca się do prezydencji Unii Europejskiej i do Komisji o informowanie Parlamentu Europejskiego o wynikach osiągniętych podczas Zgromadzenia Ogólnego ONZ w kwestii powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci;
6.
wyraża przekonanie, że Unia Europejska powinna zastosować wielorakie instrumenty współpracy z różnymi krajami w celu przekonania ich do zainicjowania dialogu politycznego, który umożliwiłby doprowadzenie do ostatecznego zniesienia kary śmierci;
7.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu Zgromadzenia Ogólnego ONZ i wszystkim państwom członkowskim ONZ.
