17.11.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Ryszard Czarnecki, Adam Bielan, Ewa Tomaszewska, Mieczysław Edmund Janowski i Konrad Szymański
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 17 stycznia 2008 r. w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga (DRK) oraz na temat gwałtów jako zbrodni wojennej, a także uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie nieprzestrzegania praw człowieka w DRK,
–
uwzględniając własną rezolucję z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie reakcji UE na sytuacje charakteryzujące się brakiem stabilności w krajach rozwijających się,
–
uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga, w szczególności na wschodzie kraju, i jej wpływu na region,
–
uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno‑Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Strategie reagowania UE na sytuacje niestabilności – podejmowanie działań w trudnych warunkach na rzecz zrównoważonego rozwoju, stabilności i pokoju” (COM(2007)0643) oraz załączony doń dokument roboczy służb Komisji (SEC(2007)1417),
–
uwzględniając rezolucję Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych nr 60/1 z dnia 24 października 2005 r. w sprawie wyników światowego szczytu 2005 roku, a zwłaszcza jej ustępy 138–140 poświęcone kwestii odpowiedzialności za ochronę ludności cywilnej,
–
uwzględniając oświadczenie Rady z dnia 10 października 2008 r. w sprawie sytuacji we wschodniej części DRK,
–
uwzględniając ostatnie werbalne okazywanie wrogości pomiędzy rządami DRK i Rwandy,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że walki między armią kongijską, wojskami rebeliantów zdymisjonowanego generała Laurenta Nkundy, bojownikami Demokratycznych Sił na rzecz Wyzwolenia Ruandy, a także wojskami ugandyjskiej Armii Oporu Pana doprowadziły do trwających już wiele miesięcy cierpień ludności cywilnej we wschodnich prowincjach DRK,
B.
mając na uwadze, że od 1998 r. w konflikcie dotykającym Demokratyczną Republikę Konga życie straciło pięć milionów czterysta tysięcy osób i że w wyniku tego konfliktu nadal umiera 1 500 osób dziennie;
C.
mając na uwadze, że od 28 sierpnia 2008 r. wznowiono walki między siłami zbrojnymi DRK i Narodowego Kongresu Obrony Ludu (CNDP) Laurenta Nkundy, jak również innymi ugrupowaniami zbrojnymi, łamiąc zawieszenie broni przyjęte w porozumieniu pokojowym z Goma zawartym w dniu 23 stycznia 2008 r.,
D.
mając na uwadze, ze szacuje się, iż 250 tysięcy cywilów zostało zmuszonych do opuszczenia domów podczas ostatnich zamieszek, a wielu zostało przesiedlonych podczas wcześniejszej fali walk,
E.
mając na uwadze, że od czasu zawarcia porozumienia pokojowego z Goma, donoszono o więzieniu cywilów w strefach walk, masakrach, gwałtach oraz bezprawnym przetrzymywaniu cywilów przez żołnierzy armii DRK i bojowników innych ugrupowań zbrojnych;
F.
mając na uwadze, że pracownicy organizacji humanitarnych ucierpieli na skutek ataków, które zmusiły ich do zawieszenia działalności w Północnym Kiwu i częściach Południowego Kiwu, pozostawiając wielu przesiedlonych bez pomocy; mając na uwadze, że żołnierze i bojownicy z ugrupowań zbrojnych ograbili ośrodki zdrowia i uprowadzili ciężarówki z pomocą humanitarną, wykorzystując je na cele militarne oraz że tłumy obrzuciły kamieniami pracowników organizacji humanitarnych i odmówiły przepuszczenia ich przez blokady drogowe, myląc ich działalność siłami pokojowymi ONZ, MONUC,
G.
mając na uwadze, że dramatycznie wzrosły ceny żywności, zwiększając ubóstwo i niedożywienie, a światowy program żywności został zmuszony do zmniejszenia racji we wschodnim Kongo z uwagi na brak żywności; mając na uwadze, że osoby przesiedlone i inne narażone grupy odwołują się do ryzykownych strategii by wyżywić swoje rodziny,
H.
mając na uwadze, że pomimo ryzyka nadużyć przez żołnierzy armii lub bojowników ugrupowań zbrojnych, wiele osób nie ma wyboru i musi powrócić do swoich domów i uprawiać ziemię, mając na uwadze, że kobiety i dzieci są szczególnie narażone i wiele z nich zostało zgwałconych podczas próby powrotu do domu lub poszukiwań drewna na opał lub wody,
I.
mając na uwadze, że dzieci z rodzin przesiedlonych mają słaby dostęp do edukacji lub nie mają go wcale, ponieważ rodzina nie ma pieniędzy na opłacenie szkoły lub w pobliżu obozów dla przesiedlonych nie ma szkół, oraz mając na uwadze, że w walce o przeżycie dzieci są zmuszone do podejmowania pracy;
J.
mając na uwadze, że zdecydowana większość przesiedlonych żyje w goszczących ich rodzinach, które same są równie biedne co ci, którym pomagają; mając na uwadze, że jak dotychczas te rodziny goszczące, z których wiele udzieliło schronienia wielu przesiedlonym przez długie miesiące lub lata, otrzymały niewiele pomocy oraz mając na uwadze, że tam gdzie miejscowości podwoiły liczbę mieszkańców i gdzie brakuje możliwości lokalowych osoby przesiedlone muszą często znowu przenosić się w inne miejsca,
K.
mając na uwadze, że znalezienie politycznego rozwiązania kryzysu we wschodnich prowincjach DRK ma decydujące znaczenie dla umocnienia pokoju i demokracji oraz promowania stabilności i rozwoju w regionie z myślą o dobrobycie całej ludności zamieszkującej region Wielkich Jezior Afrykańskich,
L.
mając na uwadze, że od końca 2006 r. konflikt dotykający Demokratyczną Republikę Konga spowodował również przesiedlenia blisko 400 000 osób i że łączna liczba przesiedleńców we wschodnich prowincjach DRK to 800 000,
M.
mając na uwadze, że UE stanowczo potępia wezwania Laurenta Nkundy do obalenia wybranego i prawowitego rządu DRK,
1.
potępia trwające niedopuszczalne naruszenia praw człowieka na wschodzie DRK, w szczególności liczne przypadki przemocy seksualnej oraz rekrutowania i wykorzystywania dzieci-żołnierzy przez zbrojne grupy;
2.
wzywa wszystkie strony do natychmiastowego zaprzestania łamania praw człowieka;
3.
wyraża głębokie oburzenie z powodu masakr i zbrodni przeciwko ludzkości, które mają miejsce od lat we wschodnich prowincjach DRK i wzywa wszystkie właściwe organy krajowe i międzynarodowe, aby systematycznie pociągały sprawców tych przestępstw do odpowiedzialności, niezależnie od tego, kim są, a także wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ, aby w trybie pilnym podjęła wszelkie działania zdolne rzeczywiście zapobiec dalszym atakom na ludność cywilną we wschodnich prowincjach DRK;
4.
wzywa CNDP do natychmiastowego i bezwarunkowego powrotu do procesu pokojowego, do którego zobowiązał się w Gomie w styczniu br.;
5.
powtarza o konieczności dalszych wysiłków na rzecz położenia kresu działaniom ugrupowań zbrojnych na wschodzie DRK, w szczególności FDRL oraz wzywa rząd DRK i inne rządy w tym regionie do podjęcia koniecznych działań w tym celu;
6.
wzywa wspólnotę międzynarodową do wzmocnienia MONUC poprzez zapewnienie odpowiedniego wyposażenia i personelu, aby umożliwić pełnienie mandatu;
7.
potwierdza swoje poparcie dla działań władz kongijskich mających na celu znalezienie politycznego rozwiązania kryzysu i wzywa wszystkie strony do przestrzegania zawieszenia broni;
8.
przypomina, że porozumienie z Goma i komunikat z Nairobi są jedynymi prawdziwymi podstawami w celu zapewnienia stabilizacji we wschodnim Kongo;
9.
zachęca wszystkie rządy regionu Wielkich Jezior Afrykańskich do zainicjowania dialogu w celu koordynacji działań na rzecz zmniejszenia napięć i położenia kresu przemocy we wschodniej części DRK, zanim ten konflikt rozszerzy się na cały region;
10.
wzywa władze DRK i Republiki Rwandy do zacieśnienia współpracy w celu realizacji zobowiązań podjętych w Nairobi oraz do nadania priorytetowego znaczenia dialogowi i konsultacjom mającym na celu wspieranie zaprowadzenia trwałego pokoju we wschodniej części DRK i stabilności w regionie;
11.
wzywa Radę i Komisję, by niezwłocznie wdrożyły szeroko zakrojone programy pomocy medycznej dla ludności cywilnej we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga zarówno z myślą o zaspokojeniu najpilniejszych potrzeb, jak i w przewidywaniu przyszłej odbudowy;
12.
wzywa do rzeczywistego wdrożenia mechanizmów kontrolnych na wzór procesu z Kimberley, dotyczących świadectw pochodzenia zasobów naturalnych wwożonych na rynek UE;
13.
zwraca się do Rady Unii Europejskiej i do wszystkich państw członkowskich o dostarczenie konkretnej pomocy ludności wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga;
14.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, instytucjom Unii Afrykańskiej, wysokiemu przedstawicielowi ds. WPZiB, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, Radzie Praw Człowieka ONZ, prezydentowi, parlamentowi i rządowi Demokratycznej Republiki Konga oraz prezydentowi, parlamentowi i rządowi Republiki Rwandy, jak również wszystkim rządom regionu Wielkich Jezior Afrykańskich.
