P6_TA(2007)0267
Bezpieczne składowanie i zakaz wywozu rtęci metalicznej ***I
A6-0227/2007
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpiecznego składowania i zakazu wywozu rtęci metalicznej ( COM(2006)0636 – C6-0363/2006 – 2006/0206(COD) )
(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2006)0636 ) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
,
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 133 i 175 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję ( C6-0363/2006 ),
–
uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,
–
uwzględniając art. 51 oraz art. 35 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego ( A6-0227/2007 ),
1.
zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;
2.
zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji
P6_TC1-COD(2006)0206
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 20 czerwca 2007 r. w celu przyjęcia rozporządzenia
(WE) nr .../2007
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie bezpiecznego składowania i zakazu wywozu rtęci metalicznej
, rudy rtęci, kalomelu, związków rtęci i niektórych produktów zawierających rtęć
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności
jego art. 175 ust. 1
,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno - Społecznego Dz. U. C ...
,
uwzględniając opinię Komitetu Regionów Dz. U. C ...
,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu
Stanowisko
Parlamentu Europejskiego z dnia
20 czerwca 2007 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Emisję rtęci uważa się za globalne zagrożenie, które wymaga podjęcia działań na poziomie
lokalnym,
krajowym, regionalnym i globalnym.
(2)
Zgodnie z Komunikatem Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady "Strategia Wspólnoty w zakresie rtęci" COM(2005)0020 wersja ostateczna z dnia 28.1.2005.
oraz rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 14 marca 2006 r.
Dz.U. C 291 E z 30.11.2006, str. 128.
w sprawie tej strategii
konieczne jest zmniejszenie ryzyka narażenia na kontakt z rtęcią ze strony ludzi i środowiska.
(3)
Działania podejmowane na poziomie Wspólnoty powinny być postrzegane jako element globalnych wysiłków mających na celu zmniejszenie ryzyka narażenia na kontakt z rtęcią, w szczególności w ramach Programu rtęci objętego Programem Ochrony Środowiska Narodów Zjednoczonych.
(4)
Rtęć nie została dotychczas objęta wiążącymi ograniczeniami w ramach wielostronnych umów z zakresu ochrony środowiska, z wyjątkiem Protokołu z 1998 r. w sprawie metali ciężkich do Konwencji Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości.
(5)
Parlament Europejski i Rada uwzględniły problemy społeczne oraz środowiska naturalnego związane z zamknięciem kopalni rtęci w okręgu Almadén w Hiszpanii i uznały za pożądane przyjęcie odpowiednich środków kompensacyjnych umożliwiających poszkodowanemu obszarowi znalezienie skutecznych rozwiązań w zakresie lokalnego środowiska naturalnego i zatrudnienia oraz lokalnej działalności gospodarczej. Ponadto Parlament Europejski w wyżej wymienionej rezolucji uznał, że kopalnie w Almadén mogłyby być odpowiednim miejscem do bezpiecznego składowania rtęci metalicznej.
(6)
Należy zabronić wywozu rtęci metalicznej,
rudy rtęci, kalomelu i związków rtęci
ze Wspólnoty, aby istotnie zmniejszyć globalną podaż tego pierwiastka.
Państwa członkowskie, zgodnie z art. 176 Traktatu, powinny mieć prawo do wprowadzania szerszych i surowszych ograniczeń.
(7)
Z tego samego powodu należy również zabronić wywozu produktów zawierających rtęć, których wprowadzanie do obrotu w Unii Europejskiej już jest lub wkrótce ma być zakazane. Komisja powinna sporządzić zbiorczą listę odnośnych produktów, którą należy co roku aktualizować na podstawie rozwoju prawa wspólnotowego.
(8)
W celu poprawy ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska w Unii Europejskiej powinno się zakazać przywozu rtęci metalicznej, rudy rtęci, kalomelu i związków rtęci.
(9)
Zakaz wywozu doprowadzi do powstania znacznych nadmiarów rtęci we Wspólnocie. Konieczne będzie uniemożliwienie ponownego przedostawania się tych nadmiarów do obrotu. Dlatego należy zapewnić bezpieczne składowanie tej rtęci w obrębie Wspólnoty.
(10)
Państwa członkowskie powinny okresowo przekazywać Komisji informacje na temat rtęci metalicznej, rudy rtęci i związków rtęci przywożonych lub wywożonych, a także będących przedmiotem handlu transgranicznego w obrębie terytorium danego państwa w celu umożliwienia oceny skuteczności instrumentu w odpowiednim czasie. Wszystkie tego typu informacje powinny być niezwłocznie udostępniane opinii publicznej.
(11)
W decyzji PARCOM (Komisja ds. zapobiegania zanieczyszczenia mórz ze źródeł lądowych) nr 90/3 wyraża się zgodę na całkowitą eliminację do 2010 r. rtęciowych zakładów chloro-alkalicznych.
Aby zapewnić możliwość bezpiecznego
tymczasowego
składowania rtęci, która nie jest już wykorzystywana w sektorze chloro-alkalicznym, właściwe jest ustanowienie odstępstwa od art. 5 ust. 3 lit. a) dyrektywy Rady 1999/31/WE z dnia 26 kwietnia
1999 r.
w sprawie składowania odpadów w odniesieniu do pewnych rodzajów składowisk odpadów Dz.U. L 182 z 16.7.1999, str. 1. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).
oraz stwierdzenie, że kryteria sekcji 2.4 załącznika do decyzji Rady 2003/33/WE z dnia 19 grudnia 2002 r., ustanawiającego kryteria i procedury przyjęcia odpadów na składowiska zgodnie z art. 16 Dyrektywy 1999/31/WE Dz.U. L 11 z 16.1.2003, str. 27.
i załącznikiem II do tej dyrektywy, nie dotyczą składowania
naziemnego z możliwością odzysku
.
(12)
Aby zapewnić
tymczasowe
składowanie bezpieczne dla zdrowia ludzi i dla środowiska naturalnego,
ocena
bezpieczeństwa
wymagana
na mocy decyzji 2003/33/WE w odniesieniu do składowania podziemnegonależy uzupełnić o szczegółowe wymagania, przy czym ocena ta
powinna dotyczyć
składowania
naziemnego z możliwością odzysku
.
(13)
W celu łatwiejszego egzekwowania niniejszego rozporządzenia sektor chloro-alkaliczny powinien przekazywać Komisji oraz właściwym organom odnośnych państw członkowskich wszystkie istotne dane dotyczące wycofywania ogniw rtęciowych z zakładów przemysłowych. Sektory przemysłowe zajmujące sie odzyskiem rtęci poprzez oczyszczanie gazu ziemnego lub jako produktu górnictwa metali nieżelaznych i procesu wytopu powinny również dostarczać Komisji Europejskiej oraz właściwym organom odnośnych państw członkowskich wszystkich istotnych danych. Komisja ma za zadanie publiczne udostępnianie tych informacji.
(14)
Właściwe jest zorganizowanie wymiany informacji
ze wszystkimi zainteresowanymi stronami
w celu dokonania oceny potencjalnego zapotrzebowania na działania uzupełniające związane z
przywozem,
wywozem
, tymczasowym
składowaniem
i ostatecznym bezpiecznym unieszkodliwianiem
rtęci,
jej związków i produktów zawierających rtęć,
bez względu na zasady traktatu dotyczące konkurencji, w szczególności jego art. 81.
(15)
Państwa członkowskie powinny przesyłać informacje na temat pozwoleń wydawanych na
tymczasowe
instalacje składowania oraz na temat wdrażania
niniejszego rozporządzenia
i jego skutków rynkowych, aby umożliwić jego ocenę we właściwym terminie.
(16)
Komisja powinna uwzględniać te informacje przy składaniu sprawozdania z oceny, aby określić konieczność ewentualnej nowelizacji niniejszego
rozporządzenia
.
(17)
Komisja i państwa członkowskie powinny promować i ułatwiać zdobywanie wiedzy na temat zakazu wywozu rtęci metalicznej, rudy rtęci i związków rtęci, a także bezpiecznego składowania rtęci metalicznej oraz zapewniać ogólną dostępność tych informacji.
(18)
Komisja powinna również śledzić wydarzenia międzynarodowe związane z podażą rtęci i popytem na nią, w tym w szczególności wielostronne negocjacje, a ponadto powinna przekazywać na ich temat sprawozdania, aby umożliwić ocenę spójności ogólnego podejścia.
(19)
Państwa członkowskie powinny określić zasady dotyczące kar mających zastosowanie do naruszeń postanowień niniejszego rozporządzenia i zapewnić ich stosowanie. Kary te winny być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
(20)
Komisja i państwa członkowskie powinny udzielać wsparcia technicznego bezpośrednio krajom rozwijającym się oraz krajom o gospodarce będącej w okresie transformacji albo też pośrednio poprzez wspieranie projektów organizacji pozarządowych, a szczególnie pomocy ułatwiającej przejście na bezrtęciowe technologie alternatywne i ostateczne stopniowe zaniechanie wykorzystywania i uwalniania rtęci i jej związków.
(21)
Rozporządzenie
jest
motywowane
potrzebą
ochrony
zdrowia ludzkiego i
środowiska
naturalnego
.
(22)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie zmniejszenie
narażenia na kontakt z rtęcią poprzez zakaz wywozu i obowiązek składowania nie
zostać
w wystarczającym stopniu osiągnięty
przez państwa
członkowskie,
a ze względu na wpływ wywierany na przepływ towarów i funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz charakter transgraniczny zanieczyszczeń rtęcią
, może zostać
lepiej zrealizowany na poziomie wspólnotowym,
Wspólnota
może podejmować środki
zgodne z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Wywóz rtęci metalicznej (Hg,
Nr
CAS 7439-97-6)
, rudy rtęci i związków rtęci o stężeniu wagowym rtęci przekraczającym 5% (w/w)
ze Wspólnoty jest zabroniony od dnia
1 grudnia 2010
r.
Wywóz produktów zawierających rtęć niedopuszczonych do sprzedaży lub obrotu na terenie Unii Europejskiej jest zabroniony od dnia 1 grudnia 2010 r.
Artykuł 2
Przywóz do Wspólnoty rtęci metalicznej (Hg, Nr CAS 7439-97-6), rudy rtęci i związków rtęci o stężeniu wagowym rtęci przekraczającym 5% (w/w) jest zabroniony od dnia 1 lipca 2010 r.
Państwa członkowskie pokrywajać swój popyt na rtęć drogą odzysku z odpadów i produktów nieprzetworzonych.
Artykuł 3
Począwszy od 1 grudnia 2010 r.
państwa członkowskie zapewniają, że
rtęć metaliczna, która nie jest już wykorzystywana w sektorze chloro-alkalicznym
ani uzyskiwana z rudy rtęci
, rtęć
odzyskana
z oczyszczania gazu ziemnego i rtęć uzyskana jako produkt uboczny z górnictwa metali nieżelaznych i operacji wytopu
ma
być
transportowana,
składowana
i ostatecznie unieszkodliwiana na terenie Wspólnoty
w sposób bezpieczny dla zdrowia ludzi i dla środowiska
, w odpowiednich instalacjach przeznaczonych do tego celu, wraz z dołączoną oceną bezpieczeństwa i odpowiednim zezwoleniem, zgodnie z niniejszym rozporządzeniem
.
Przed wybraniem jakiejkolwiek innej alternatywy należy rozpatrzyć możliwość wykorzystania Almadén do bezpiecznego składowania zapasów rtęci metalicznej lub wtórnej rtęci metalicznej pochodzącej z przemysłu europejskiego - z wyjątkiem rtęci pochodzącej z odpadów - wykorzystując w ten sposób istniejące na miejscu infrastruktury, siłę roboczą oraz wiedzę techniczną.
Artykuł 4
1.
Na mocy odstępstwa od art. 5 ust. 3 lit. a) dyrektywy 1999/31/WE, rtęć metaliczna uznana za odpad
musi
być
tymczasowo
składowana
we właściwym
zbiorniku:
a)
podziemnej kopalni soli dostosowanej
do
tymczasowego składowania rtęci metalicznej przed jej ostatecznym bezpiecznym unieszkodliwieniem;
b)
naziemnej
instalacji przeznaczonej
wyłącznie do tymczasowego składowania rtęci metalicznej przed jej ostatecznym
bezpiecznym unieszkodliwieniem
i odpowiednio do tego przeznaczenia wyposażona;
lub
c)
instalacji - na mocy dyrektywy Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącej zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli
Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26. Dyrektywa zmieniona ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 33 z 4.2.2006, str. 1).
- dopuszczonej do produkcji chloru (sekcja 4.2 lit. a) załącznika I do tej dyrektywy) i przygotowanej w zakresie wyposażenia – w ramach tej dopuszczonej instalacji – na tymczasowe składowanie rtęci metalicznej w oczekiwaniu na jej ostateczne unieszkodliwienie.
W przypadku, o którym mowa w lit. b) ust. 1, nie będą miały zastosowania kryteria określone w sekcji 2.4 załącznika do decyzji 2003/33/WE.
2.
Na mocy odstępstwa od punktu (a) art. 11 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE)
nr
1013/2006
z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów
Dz.U. L 190, 12.7.2006, str. 1.
,
organy właściwe dla miejsca przeznaczenia i transportu nie mogą wnosić zastrzeżeń dotyczących transportów rtęci metalicznej uważanej za odpad
oraz przeznaczonej do tymczasowego składowania
, argumentując je tym, że planowany
transport nie będzie zgodny
z działaniami podejmowanymi w celu wdrożenia zasad bliskości, pierwszeństwa odzysku i samowystarczalności.
Artykuł 5
1.
Wykonywana zgodnie z decyzją 2003/33/WE ocena bezpieczeństwa składowania w podziemnej kopalni soli dostosowanej do składowania odpadów musi w szczególności obejmować dodatkowe zagrożenia związane z charakterem i zachowywaniem się w dłuższym okresie rtęci metalicznej oraz zbiornika, w którym jest przechowywana.
2.
Zostanie przeprowadzona ocena bezpieczeństwa, zapewniająca poziom ochrony środowiska naturalnego odpowiadający poziomowi zapewnionemu przez decyzję 2003/33/WE, która to ocena zostanie przekazana organowi właściwemu dla tymczasowego składowania w instalacji przeznaczonej wyłącznie do tymczasowego składowania rtęci metalicznej i odpowiednio do tego celu wyposażonej.
3.
Pozwolenie, o którym mowa w art. 8 i 9 dyrektywy 1999/31/WE, na podziemną kopalnię soli lub instalację przeznaczoną wyłącznie do tymczasowego składowania rtęci metalicznej i odpowiednio do tego celu wyposażoną musi nakładać wymóg regularnej inspekcji wzrokowej zbiorników i instalacji odpowiedniego sprzętu wykrywającego opary, służącego wykryciu wszelkich wycieków.
Artykuł 6
Komisja dokonuje przeglądu oceny bezpieczeństwa, o której mowa w decyzji 2003/33/WE, aby zapewnić objęcie oceną szczególnych zagrożeń związanych z tymczasowym składowaniem rtęci metalicznej wynikających z właściwości i zachowania rtęci metalicznej się w dłuższym okresie oraz zbiornika, w którym jest przechowywana. Przegląd ten powinien zakończyć się do 1 czerwca 2010 r.
Artykuł 7
W trakcie tymczasowego składowania odpowiedzialność za bezpieczeństwo składowania spoczywa na właścicielu instalacji przeznaczonej do składowania. Państwa członkowskie ustanawiają fundusz, aby zapewnić środki finansowe na potrzeby tymczasowego składowania i bezpiecznego ostatecznego unieszkodliwiania rtęci. Fundusz zostaje utworzony na bazie opłat wniesionych przez przemysł chloro-alkaliczny i gałęzie przemysłu wykorzystujące rtęć w procesach produkcyjnych, między innymi sektor gazu ziemnego i hutnictwo metali nieżelaznych, proporcjonalnych do ilości rtęci przekazanej do tymczasowego składowania.
Artykuł 8
1.
Zainteresowane firmy sektora chloro-alkalicznego przekazują Komisji oraz właściwym organom odnośnych państw członkowskich następujące dane związane z likwidacją rtęci w danym roku:
–
możliwie najdokładniejsze szacunki dotyczące całkowitej ilości rtęci pozostającej nadal w użyciu,
–
ilość rtęci odzyskanej po zamknięciu lub przekształceniu zakładów chloro-alkalicznych,
–
ilość przekazana do poszczególnych tymczasowych instalacji składowania,
–
lokalizacja i dane kontaktowe wszystkich instalacji składowania,
–
informacje o rtęci przekazywanej do innych zakładów chloro-alkalicznych w Unii Europejskiej w związku z działaniem nadal funkcjonujących ogniw,
–
ilość rtęci składowanej tymczasowo i wchodzącej w zakres odpowiedzialności pierwotnego właściciela w związku z działaniem nadal funkcjonujących ogniw.
2.
Zainteresowane firmy z sektorów przemysłowych, zajmujące się pozyskiwaniem rtęci poprzez oczyszczanie gazu ziemnego lub jako produktu ubocznego górnictwa metali nieżelaznych i procesu wytopu dostarczają Komisji oraz właściwym organom odnośnych państw członkowskich następujących danych dotyczących rtęci uzyskanej w danym roku:
–
ilość uzyskanej rtęci,
–
ilość przekazana do poszczególnych tymczasowych instalacji składowania,
–
lokalizacja i dane kontaktowe wszystkich instalacji składowania.
3.
Zainteresowane firmy przekazują odpowiednie dane, o których mowa w ust. 1 i 2, po raz pierwszy do 31 maja ....
*
Rok następujący po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
, a następnie corocznie do 31 maja.
4.
Komisja udostępnia publicznie informacje, o których mowa w ust. 3, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udzialespołeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty
Dz.U. L 264 z 25.9.2006, str. 13.
.
Artykuł 9
Komisja zorganizuje
wstępną
wymianę informacji pomiędzy państwami członkowskimi i zainteresowanymi
podmiotami przed 30 czerwca 2010 r.
Wymiana ta oparta będzie na zebranych dotychczas informacjach i w jej ramach
zostanie
także zbadana potrzeba
rozszerzenia zakazu wywozu na związki rtęci
o stężeniu wagowym rtęci poniżej 5% (w/w)
, potrzeba rozszerzenia obowiązku składowania na rtęć metaliczną z innych źródeł
,
potrzeba limitów czasowych dotyczących składowania w
podziemnej kopali soli lub w naziemnej
instalacji przeznaczonej wyłącznie do tymczasowego składowania rtęci metalicznej i odpowiednio do tego celu wyposażonej.
W ramach takiej wymiany informacji zostaną między innymi przeanalizowane wyniki badania Almadén jako miejsca przeznaczonego do bezpiecznego składowania istniejących zapasów rtęci metalicznej lub wtórnej rtęci metalicznej pochodzącej z przemysłu europejskiego zgodnie z art. 3.
Artykuł 10
1.
Państwa członkowskie przekazują Komisji kopię każdego pozwolenia wydanego instalacjom przeznaczonym do składowania rtęci.
2.
Państwa
członkowskie
sporządzają rejestr nabywców i sprzedawców rtęci, jej związków i rudy rtęci oraz podmiotów nimi handlujących i gromadzą odnośne informacje. Co dwa lata, najpóźniej 6 miesięcy po zakończeniu odnośnego okresu,
poinformują
one
Komisję o stosowaniu i skutkach rynkowych niniejszego rozporządzenia w obrębie terytorium każdego z nich.
Komisja opublikuje te dane w postaci zwięzłego sprawozdania w ciągu roku od dostarczenia ich przez państwa członkowskie. Pierwszy pakiet informacji, obejmujący lata 2007 - 2008, zostanie dostarczony Komisji najpóźniej do 30 czerwca 2009 r. oraz podany do informacji publicznej do 30 czerwca 2010 r. Informacje te przedstawiane są w postaci określonej przez Komisję do ...
*
Rok od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia
.
.
3.
Informacje, o których mowa w ust. 2, muszą zawierać co najmniej następujące dane:
a)
wolumeny, ceny, kraj pochodzenia i kraj przeznaczenia oraz zamierzone zastosowanie rtęci metalicznej
, rudy rtęci, kalomelu i związków rtęci wwożonych
do Wspólnoty lub
wywożonych
z niej;
b)
wolumeny, ceny, kraj pochodzenia i kraj przeznaczenia oraz zamierzone zastosowanie rtęci metalicznej
, rudy rtęci, kalomelu i związków rtęci objętych
handlem transgranicznym w obrębie Wspólnoty.
Artykuł 11
Państwa członkowskie określają przepisy dotyczące kar stosowanych w przypadku naruszeń przepisów niniejszego rozporządzenia i podejmują wszelkie niezbędne środki w celu zapewnienia ich wykonania. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające. Państwa członkowskie powiadamiają o tych przepisach Komisję do …
*
i niezwłocznie powiadamiają o wszystkich późniejszych ich zmianach.
Artykuł 12
Komisja i państwa członkowskie promują i ułatwiają zdobycie wiedzy na temat zakazu wywozu rtęci metalicznej, rudy rtęci i związków rtęci, a także bezpiecznego składowania rtęci metalicznej oraz zapewniają ogólną dostępność tych informacji.
Artykuł 13
1.
Komisja oceni wdrażanie niniejszego rozporządzenia we Wspólnocie i jego wpływ na rynek wspólnotowy, biorąc pod uwagę informacje, o których mowa w
art. 9 i
10
.
2.
Najpóźniej do dnia 30 czerwca
2012
r. Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie.
Do sprawozdania dołącza się, o ile to konieczne, wnioski o zmianę niniejszego rozporządzenia.
3.
Do 1 czerwca 2010 r., Komisja dokona oceny wydajności i skutków środków kompensacyjnych przyjętych w celu umożliwienia okręgowi poszkodowanemu w wyniku zamknięcia kopalni rtęci znalezienia alternatywnych rozwiązań skutecznych z punktu widzenia gospodarczego i społecznego.
Artykuł 14
Najpóźniej do 31 grudnia 2009 r.
Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie wielostronnych działań i negocjacji dotyczących rtęci, oceniając w szczególności
spójność środków
określonych w niniejszym
rozporządzeniu
z rozwojem sytuacji na scenie międzynarodowej.
Artykuł 15
Uwzględniając w szczególności potrzeby zainteresowanych krajów rozwijających się i krajów o gospodarce będącej w okresie transformacji, Komisja i państwa członkowskie współpracują w zakresie promowania wsparcia technicznego łącznie ze szkoleniami na rzecz rozwoju infrastruktury, zdolności i wiedzy niezbędnych do poczynienia postępów przy przejściu na bezrtęciowe technologie alternatywne i stopniowego całkowitego zaprzestania wykorzystywania i uwalniania rtęci i jej związków.
Komisja i państwa członkowskie rozważą również udzielenie poparcia organizacjom pozarządowym, które były szczególnie skuteczne w świadczeniu tego rodzaju usług.
Artykuł 16
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
