17.11.2004
PROJEKT WSPÓLNEJ REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli:
– Michael Gahler i Bernd Posselt, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, w imieniu grupy politycznej PSE
– Cecilia Malmström, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Marie-Hélène Aubert, Frithjof Schmidt, Bernat Joan i Marí, Pierre Jonckheer, Carl Schlyter i Hélène Flautre, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Vittorio Emanuele Agnoletto, Jonas Sjöstedt, Esko Seppänen i Umberto Guidoni, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Inese Vaidere, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– Verts/ALE (B6‑0167/2004)
– PSE (B6‑0170/2004)
– GUE/NGL (B6‑0174/2004)
– ALDE (B6‑0177/2004)
– PPE-DE (B6‑0181/2004)
– UEN (B6‑0182/2004)
w sprawie praw człowieka w Erytrei
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie praw człowieka w Erytrei
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając orzeczenie przeciwko Erytrei wydane przez Afrykańską Komisję ds. Praw Człowieka z marca 2004 r.,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
głęboko zaniepokojony stale pogarszającą się sytuacją w zakresie praw człowieka w Erytrei i przerażony oczywistym brakiem współpracy ze strony władz Erytrei, pomimo ponawianych apeli ze strony międzynarodowych organizacji praw człowieka oraz organizacji pozarządowych,
B.
mając na uwadze, że w dniu 4 listopada bieżącego roku siły bezpieczeństwa Erytrei aresztowały, bez dokonania jakiegokolwiek rozróżnienia, tysiące młodych ludzi i innych podejrzanych o uchylanie się od obowiązku poborowego i w obawie o torturowanie i złe traktowanie więźniów,
C.
mając na uwadze, że 12 osób zginęło w trakcie domniemanej próby ucieczki z wojskowego więzienia w Adi Abeto w dniu 4 listopada 2004 r.,
D.
mając na uwadze, że wielu młodych ludzi uciekło z kraju, aby uniknąć służby wojskowej, a wielu z tych, którzy zostali zmuszeni do powrotu do Erytrei z Malty i Libii zostało aresztowanych, poddanych torturom i wysłanych do tajnych więzień, gdzie większość jest wciąż przetrzymywana w izolacji,
E.
głęboko ubolewając nad trwającym od września 2001 r. bezpodstawnym uwięzieniem tzw. Asmara 11, tj. grupy członków parlamentu należących do byłej partii rządzącej, prowadzących kampanię na rzecz demokratyzacji,
F.
uwzględniając faktyczną likwidację niezależnej prasy i aresztowania licznych dziennikarzy, w następstwie czego stowarzyszenie „Reporterzy bez granic” klasyfikuje obecnie Erytreę na trzecim miejscu na liście najbardziej represyjnych w stosunku do dziennikarzy państw na świecie,
G.
mając na uwadze, że od września 2001 r. 13 niezależnych dziennikarzy zostało aresztowanych w Asmarze, a jeden z nich, obywatel Szwecji Davit Issak, nie został osądzony za żadne przestępstwo, a mimo to władze Erytrei odmawiają jakichkolwiek komentarzy odnośnie jego losu,
H.
mając na uwadze, że konstytucja przyjęta w 1997 r., zapewniająca swobody obywatelskie, w tym wolność wyznania, nigdy nie została wcielona w życie,
I.
mając na uwadze, że poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności, włączając w to prawo do swobodnego wyrażania poglądów, stanowi zasadniczy element porozumienia o partnerstwie z Cotonou,
1.
Stanowczo potępia wszelkie przypadki naruszenia praw człowieka w Erytrei i wzywa władze tego państwa do stania na straży praw człowieka, poszanowania międzynarodowych konwencji i pełnej współpracy z międzynarodowymi organizacjami praw człowieka oraz organizacjami pozarządowymi;
2.
Wzywa rząd Erytrei do przestrzegania międzynarodowych konwencji w sprawie praw człowieka;
3.
Wzywa do szczegółowego i niezależnego dochodzenia w sprawie incydentu, który miał miejsce 4 listopada 2004 r. w wojskowym więzieniu w Adi Abeto, podczas którego, wedle doniesień, zastrzelono co najmniej dwunastu więźniów; wzywa do postawienia przed wymiarem sprawiedliwości odpowiedzialnych za to osób;
4.
Wzywa władze Erytrei do natychmiastowego uwolnienia 11 byłych członków parlamentu, zgodnie z orzeczeniem Afrykańskiej Komisji ds. Praw Człowieka wydanym w marcu 2004 r.;
5.
Wzywa władze Erytrei do zniesienia zakazu działalności dla niezależnej prasy oraz do natychmiastowego uwolnienia 13 niezależnych dziennikarzy i innych osób więzionych wyłącznie z powodu korzystania z należnego im prawa do swobodnego wyrażania poglądów;
6.
Wzywa władze Erytrei do przestrzegania praw człowieka wobec wszystkich zatrzymanych, włączając w to osoby aresztowane w dniu 4 listopada, a także do natychmiastowego zapewnienia im dostępu do ich rodzin i prawników;
7.
Podkreśla wagę, jaką przywiązuje do podstawowych wolności, włączając w to prawo do swobodnego wyrażania poglądów, wolność stowarzyszania się, szczególnie w odniesieniu do polityki i związków zawodowych, jak i wolność zgromadzeń;
8.
Ponawia swoje wezwanie do zapoczątkowania wewnątrzpaństwowego politycznego dialogu w Erytrei, obejmującego różnych przywódców partii i przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego, w celu wypracowania rozwiązania obecnego kryzysu i skierowania kraju na drogę wiodącą ku demokracji, politycznemu pluralizmowi i trwałemu rozwojowi; w tym kontekście potwierdza swoje zobowiązanie do wsparcia rozwoju zarówno Erytrei, jak i pokoju, stabilności oraz współpracy w regionie;
9.
Wzywa Radę i Komisję do otwarcia procedury konsultacji, zgodnie z art. 96 porozumienia z Cotonou, w celu powstrzymania przypadków naruszeń praw człowieka i utorowania drogi politycznemu pluralizmowi;
10.
Zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Rady oraz Wpólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE, Komisji Europejskiej, Sekretarza Generalnego ONZ oraz Sekretarza Generalnego Unii Afrykańskiej, jak i do rządu i Parlamentu Erytrei.
