2.5.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Jan Jerzy Kułakowski i Bernard Lehideux
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie wzmocnienia prawodawstwa europejskiego w zakresie informowania pracowników i konsultacji z nimi
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wzmocnienia prawodawstwa europejskiego w zakresie informowania pracowników i konsultacji z nimi
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, zwłaszcza postanowienia dotyczące praw socjalnych, a także art. 136 traktatu WE, zgodnie z którymi do celów państw członkowskich należy wspieranie zatrudnienia, poprawy warunków życia i pracy, odpowiedniej ochrony socjalnej, dialogu między partnerami społecznymi, rozwoju zasobów ludzkich z myślą o jak największej liczbie zatrudnionych, a także walki z wykluczeniem,
–
uwzględniając dyrektywę 2002/14/WE z dnia 11 marca 2002 r. Dz.U. L 80 z 23.2.2002, str. 29. w sprawie informowania i przeprowadzania konsultacji z pracownikami, dyrektywę 98/59/WE z dnia 20 lipca 1998 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do zwolnień grupowych, dyrektywę 94/45/WE z dnia 22 września 1994 r. w sprawie ustanowienia europejskiej rady zakładowej; mając na uwadze, że te dwie ostatnie dyrektywy dotyczą ujednolicania ustawodawstwa państw członkowskich w zakresie instrumentów dialogu między partnerami społecznymi,
–
uwzględniając komunikat Komisji pt. „Restrukturyzacje i zatrudnienie – Antycypacja i towarzyszenie restrukturyzacjom na rzecz poprawy zatrudnienia: rola Unii Europejskiej” (COM(2005)0120) oraz opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 14 grudnia 2005 r. (CESE 1495/2005),
–
uwzględniając rezolucję w sprawie restrukturyzacji i zatrudnienia (2005/2188(INI)) przyjętą przez Parlament Europejski w dniu 16 marca 2005 r.,
–
uwzględniając oświadczenie złożone przez Komisję na posiedzeniu plenarnym w dniu 25 kwietnia 2007 r. w sprawie wzmocnienia prawodawstwa europejskiego w zakresie informowania pracowników i konsultacji z nimi,
-
uwzględniając art. 103 ust. 2 regulaminu,
A.
mając na uwadze, że strategia lizbońska zmierza do przekształcenia Unii Europejskiej w najbardziej konkurencyjną i najdynamiczniejszą w świecie gospodarkę opartą na wiedzy, zdolną do ciągłego wzrostu gospodarczego, czemu towarzyszyć powinno utworzenie większej liczby miejsc pracy, a także poprawa ich jakości i większa spójność społeczna,
B.
mając na uwadze, że Europa wymaga spójnej i skutecznej polityki, aby przejść od społeczeństwa postindustrialnego do społeczeństwa opartego na upowszechnionej wiedzy, zachowując zarazem nasze wartości i tożsamość,
C.
mając na uwadze, że solidny dialog społeczny, polityka przemysłowa nastawiona na innowacyjność i aktywna polityka zatrudnienia są kluczem do osiągnięcia celu, jakim jest inteligentny i ekologiczny wzrost, o czym wspomina strategia lizbońska, a także warunkiem utrzymania i rozwoju branż przemysłowych zatrudniających w Europie sporą część populacji aktywnej,
D.
mając na uwadze nasilenie się procesów restrukturyzacji, fuzji, relokalizacji itd., dotykających wszystkie sektory działalności i powodujących zmianę struktury społeczeństw, produkcji i zatrudnienia,
1.
zachęca Komisję – o co zwracał się już przy różnych okazjach, ostatnio w rezolucji z dnia 16 marca 2006 r. (2005/2188(INI)) – do zbadania i unowocześnienia europejskiego prawodawstwa dotyczącego konsultacji z pracownikami i informowania ich, aby zapewnić spójne i skuteczne ramy prawne, uniknąć niepewności prawnej i poprawić powiązania między dialogiem społecznym na szczeblu krajowym i europejskim;
2.
zachęca Komisję do szybkiego podjęcia działań w celu zapewnienia prawidłowego wdrożenia przez państwa członkowskie całego prawodawstwa dotyczącego informowania pracowników i konsultacji z nimi oraz do szybkiego podjęcia działań przeciwko państwom członkowskim, które nie wdrożyły dyrektyw w sprawie informowania i konsultacji;
3.
zauważa, że dyrektywa 94/45/WE z dnia 22 września 1994 r. w sprawie ustanowienia europejskiej rady zakładowej bądź wcale nie jest wdrażana, bądź sposoby jej wdrażania przez państwa członkowskie powodują poważne rozbieżności; wzywa Komisję, aby szybko dokonała analizy sytuacji i w razie potrzeby podjęła odpowiednie działania wobec państw członkowskich;
4.
zwraca się do Komisji o poprawienie wewnętrznej koordynacji polityki w dziedzinie zatrudnienia i spraw socjalnych, spraw gospodarczych i walutowych, przemysłu, badań naukowych i rozwoju, a także o zachęcanie partnerów społecznych do aktywnego udziału w opracowywaniu spójnej i całościowej polityki zmierzającej do utrzymania konkurencyjności i innowacyjności europejskiego przemysłu;
5.
zachęca właściwe komisje Parlamentu Europejskiego, aby włączyły do swojego programu prac sprawozdania mogące posłużyć Komisji za podstawę do opracowania dynamiczniejszej, obejmującej ulepszony dialog społeczny polityki będącej odpowiedzią na globalizację, do podniesienia poziomu prywatnych i publicznych inwestycji w dziedzinie badań i rozwoju, do zapewnienia lepszego kształcenia ustawicznego oraz aktywnej polityki zatrudnienia;
6.
zachęca Komisję do przyjęcia bardziej zdecydowanej strategii przewidywania restrukturyzacji w przemyśle i uwzględniania jej skutków społecznych, co przyczyni się również do złagodzenia związanych z globalizacją obaw Europejczyków;
7.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom, parlamentom i partnerom społecznym w państwach członkowskich.
