Odpowiedź udzielona przez Algirdasa Gediminasa Šemetę w imieniu Komisji
(12 lipca 2010 r.)
1. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE osoba zatrudniona w jednym z państw członkowskich, a posiadająca stałe miejsce zamieszkania w innym, może korzystać z pojazdu zarejestrowanego przez pracodawcę, tak do celów służbowych, jak i prywatnych, na terytorium państwa zamieszkania, o ile pojazd ten używany jest przede wszystkim poza granicami kraju zamieszkania (patrz: wyrok Trybunału w sprawie C-464/02, Komisja przeciwko Danii). Duńska ustawa o podatku rejestracyjnym od pojazdów silnikowych została odpowiednio zmieniona z uwzględnieniem wspomnianego wyroku i obecnie zwalnia takie pojazdy służbowe z podatku rejestracyjnego. Dlatego Komisja odstąpi od dalszych kroków prawnych w tej konkretnej kwestii.
2. Komisji znane są domniemane przypadki zatrzymania pojazdów zarejestrowanych w innych państwach członkowskich w okolicznościach naruszenia prawa przez kierowcę. Komisja podchodzi z całą powagą do takich przypadków zatrzymań, stojąc na stanowisku, że prawo korzystania z pojazdu ma istotne znaczenie dla rzeczywistego korzystania z prawa do swobodnego przepływu osób. Z tego względu służby Komisji zajmują się sprawdzaniem, czy obowiązujące aktualnie w tej dziedzinie duńskie przepisy są w pełni zgodne z prawem UE. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów unijnych Komisja oczywiście nie zamierza na tym poprzestać.
W odniesieniu do poziomu podatku od rejestracji pobieranego w Danii, Trybunał Sprawiedliwości UE orzekł, że stawki wymagane na mocy duńskiej ustawy o podatku rejestracyjnym od pojazdów silnikowych nie naruszają prawodawstwa UE (patrz: wyrok Trybunału w sprawie C-383/01, De Danske Bilimportører).
W odniesieniu do duńskiego wymogu uzyskania upoważnienia dla pojazdów służbowych, wynika ono z potrzeby wcześniejszego podjęcia przez władze podatkowe kroków pozwalających na ustalenie, czy spełnione zostały warunki zwolnienia z podatku. Jednym z warunków zwolnienia jest udostępnianie danego samochodu służbowego użytkownikowi przez przedsiębiorstwo, które go zatrudnia, i które ma rzeczywistą siedzibę w innym państwie członkowskim. System upoważnień umożliwia odpowiednim organom ocenę rzeczywistości stosunku pracy. W przypadku faktycznego stosunku zatrudnienia podatek rejestracyjny nie jest wymagany. Zdaniem Komisji system upoważnień w tej formie wydaje się uzasadniony.
W odniesieniu do klasyfikacji tych przypadków jako przestępstwa karne, Komisja nie jest w stanie ocenić proporcjonalności przedmiotowych przepisów. Jak stanowi Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, Unia może ustanowić normy minimalne odnoszące się do określania przestępstw w dziedzinach szczególnie poważnej przestępczości o wymiarze transgranicznym oraz w przypadkach, gdy zbliżenie przepisów prawa karnego okaże się niezbędne w celu zapewnienia skutecznego wprowadzania w życie polityki Unii. Dopóki Unia nie dysponuje żadnym dorobkiem prawnym w tej dziedzinie, ewentualna kryminalizacja takich pogwałceń przepisów podatkowych oraz zastosowanie sankcji karnych pozostaje w wyłącznej kompetencji Królestwa Danii. Możliwość konfiskaty pojazdu (zarówno czasowej, jak i ostatecznej) jako środka dodatkowego w następstwie skazania w sprawie karnej jest wynikiem decyzji władz duńskich o kryminalizacji tego rodzaju uchybień obowiązkom podatnika.
3. Podatek od rejestracji pojazdu osobowego nie został zharmonizowany na szczeblu UE. W konsekwencji państwa członkowskie mają swobodę pobierania tego rodzaju podatków od rejestracji z chwilą pierwszej rejestracji pojazdu. Niektóre z państw członkowskich pobierają pełny podatek rejestracyjny, podczas gdy inne nie nakładają żadnych obciążeń poza opłatą rejestracyjną pokrywającą koszty obsługi wniosku. W lipcu 2005 r. Komisja przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie podatków związanych z samochodami osobowymi COM(2005) 261 wersja ostateczna. , który, między innymi, zmierzał do poprawy funkcjonowania rynku wewnętrznego poprzez stopniowe znoszenie podatków od rejestracji, które są dziś główną przyczyną podwójnego opodatkowania w przypadku przenoszenia samochodu z jednego państwa członkowskiego do innego. Wniosek ten uzyskał znaczące poparcie na forum Parlamentu Europejskiego, ze strony przemysłu i handlu w branży samochodowej oraz ogółu obywateli, jednak przyjęcie dyrektywy wymagałoby jednomyślnej decyzji Rady, której jak dotąd nie udało się osiągnąć konsensu.
