Odpowiedź udzielona przez Stavrosa Dimasa w imieniu Komisji Europejskiej
(5 listopada 2009 r.)
Dyrektywa Rady 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne Dz.U. L 175 z 5.7.1985 z późniejszymi zmianami. ma zastosowanie do oceny projektów kopalni odkrywkowych. Zgodnie z art. 4 w powiązaniu z załącznikiem I do dyrektywy projekty kopalni odkrywkowych podlegają ocenie oddziaływania na środowisko w przypadku, gdy powierzchnia kopalni przekracza 25 hektarów. W przypadku mniejszych kopalni odkrywkowych państwa członkowskie ustalają, na podstawie stosownych kryteriów określonych w załączniku III do dyrektywy, czy projekt powinien podlegać ocenie oddziaływania na środowisko.
Zgodnie z art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z dnia 21 maja 1992 r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory Dz.U. L 206 z 22.7.1992 z późniejszymi zmianami. , każdy plan lub przedsięwzięcie, które nie jest bezpośrednio związane z zagospodarowaniem terenu lub konieczne w tym celu, ale które może w istotny sposób oddziaływać na specjalny obszar ochrony, podlega odpowiedniej ocenie jego skutków dla danego terenu z punktu widzenia jego ochrony. Przepis ten dotyczy także obszarów specjalnej ochrony uregulowanych w dyrektywie Rady z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (79/409/EWG) Dz.U. L 103 z 25.4.1979 z późniejszymi zmianami. .
Pytanie Szanownej Pani Poseł dotyczy kopalni odkrywkowej w pobliżu Legnicy na Dolnym Śląsku. Sprawa ta jest znana Komisji, jako że w dniu 14 września 2009 r. otrzymano pocztą elektroniczną skargę dotyczącą planowanego powstania odkrywkowej kopalni węgla brunatnego na Dolnym Śląsku. Jednakże ze względu na ogólnikowy charakter tej skargi, Komisja, w odpowiedzi z dnia 28 września 2009 r. wskazała, które akty prawne mogłyby mieć zastosowanie (tj. dyrektywa Rady 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, dyrektywa Rady z dnia 21 maja 1992 r. 92/43/EWG w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory oraz dyrektywa Rady z dnia 2 kwietnia 1979 r. w sprawie ochrony dzikiego ptactwa (79/409/EWG)) i poprosiła skarżącego o przedłożenie bardziej szczegółowych informacji, które pozwoliłyby Komisji na odpowiednią ocenę sytuacji.
Po otrzymaniu bardziej precyzyjnych informacji dotyczących projektu i domniemanego naruszenia prawa unijnego, Komisja, w razie potrzeby, zwróci się do władz Polski z prośbą o wyjaśnienie tej kwestii.
