12.9.2011 B7-0492/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie głodu w Afryce Wschodniej
Reinhard Bütikofer
,
Franziska Keller
,
Michail Tremopoulos
,
Raül Romeva i Rueda
,
Judith Sargentini
,
Jean Lambert
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
PE472.673v01-00 B7‑0492/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie głodu w Afryce Wschodniej
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że susza w krajach Rogu Afryki dotyka ponad 12 mln ludzi; mając na uwadze, że klęska ta dotyczy Somalii, wschodniej Kenii, południowo-wschodniej Etiopii, Dżibuti i środkowej części Ugandy, natomiast obszarem, który ucierpiał najbardziej, pozostaje południowa Somalia;
B. mając na uwadze, że według UNHCR klęską suszy dotknięta jest niemal połowa z 7,5 mln mieszkańców Somalii, natomiast jedna czwarta mieszkańców znalazła schronienie w państwach sąsiadujących;
C. mając na uwadze, że z uwagi na to, iż od 1991 r. Somalia nie ma działającego rządu, klęskę głodu i suszy w tym państwie szczególnie zaostrzają walki między klanami o kontrolę nad zasobami, a także bandytyzm;
D. mając na uwadze, że z powodu utrzymującej się sytuacji braku bezpieczeństwa w Somalii pracownicy organizacji charytatywnych mają ograniczoną zdolność do niesienia tak potrzebnej pomocy humanitarnej;
E. mając na uwadze, że za klęskę głodu w krajach Rogu Afryki nie można obwiniać jedynie problemu suszy, ponieważ za klęską tą stoi szereg innych powiązanych wzajemnie i złożonych kwestii, takich jak zmiany klimatu i degradacja środowiska naturalnego, wojna domowa i brak stabilności politycznej, regionalna rywalizacja pomiędzy państwami wynikająca z lokalnych i krajowych konfliktów politycznych, brak inwestycji w produkcję rolną na potrzeby lokalnej konsumpcji i nabywanie ziemi uprawnej przez wspieranego przez rząd inwestora zagranicznego, wzrost cen podstawowych produktów żywnościowych;
F. mając na uwadze, że według sprawozdania Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) znaczną liczbę nielegalnych dostaw odpadów toksycznych, których zawartość przedostaje się do środowiska, ulokowano wzdłuż wybrzeża Somalii, całkowicie nie zważając na zdrowie lokalnych mieszkańców ani na ochronę środowiska naturalnego, a odpady te w sposób nieodwracalny niszczą ludzkie zdrowie oraz środowisko w tym regionie, co w sposób rażący stoi w sprzeczności z prawami człowieka;
1. z zadowoleniem przyjmuje szybką reakcję UE na klęskę głodu w krajach Rogu Afryki; zauważa, że Komisja przeznaczyła kwotę 97,47 mln EUR na pomoc humanitarną dla krajów Rogu Afryki oraz przygotowuje się do dalszego zwiększenia tego wsparcia humanitarnego dla dotkniętych suszą mieszkańców krajów Rogu Afryki do kwoty 158 mln EUR w tym roku;
2. wzywa rządy państw członkowskich UE oraz krajów Rogu Afryki do połączenia pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych z rekultywacją i kompleksowym, trwałym programem, ze szczególnym naciskiem na sektor rolny w celu zagwarantowania bezpieczeństwa żywnościowego;
3. apeluje do Komisji o opracowanie – z udziałem rządów krajowych, władz lokalnych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego – programów zapobiegania klęskom i gotowości do reagowania w sytuacjach kryzysowych;
4. wyraża głębokie zaniepokojenie problemem zagarniania gruntów w Afryce, który może zagrażać lokalnemu bezpieczeństwu żywnościowemu; wzywa rządy krajów Rogu Afryki i państw członkowskich UE do oceny obecnego wpływu nabywania ziemi uprawnej na ubóstwo ludności wiejskiej i głód; wzywa również Komisję do uwzględnienia kwestii zagarniania gruntów w prowadzonym przez nią dialogu politycznym z krajami rozwijającymi się, aby osiągnąć spójność polityki na szczeblu krajowym i międzynarodowym;
5. przypomina, że przezwyciężenie klęski suszy i głodu ogólnie w krajach Rogu Afryki, a szczególnie w Somalii, będzie możliwe jedynie, jeśli zarówno podmioty lokalne, jak i wspólnota międzynarodowa zajmą się leżącymi u ich podstaw problemami politycznymi i gospodarczymi oraz problemami dotyczącymi środowiska naturalnego i bezpieczeństwa;
6. wzywa frakcje somalijskie do położenia kresu przemocy, do pełnego przestrzegania praw człowieka i wolności jednostki oraz do odłożenia wzajemnych sporów; wzywa somalijskich przywódców opozycyjnych do stanowczego zaangażowania się w budowanie pokoju i w autentyczny proces pojednania narodowego poprzez nawiązanie konstruktywnych stosunków z somalijskimi instytucjami tymczasowymi;
7. przypomina, że Unia Europejska nie ma strategii politycznej dotyczącej krajów Rogu Afryki; przypomina, że taki dokument strategiczny został opracowany przez Służbę Działań Zewnętrznych, ale kilkoro ministrów spraw zagranicznych państw członkowskich UE odrzuciło go na posiedzeniu w dniu 18 marca 2011 r.; apeluje o opracowanie unijnej strategii dla tego regionu, w której opisano by cel polityczny, poszczególne kroki, które należy podjąć, oraz sposób, w jaki poszczególne środki humanitarne, rozwojowe, w zakresie bezpieczeństwa i wojskowe są ze sobą powiązane i wyważone, również w aspekcie finansowym;
8. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą do dokonania krytycznego przeglądu procesu pokojowego z Dżibuti, zwłaszcza w świetle niedawnego jednostronnego przedłużenia mandatu tymczasowych instytucji federalnych, oraz o rozważenie powołania zespołu mediatorów, którzy cieszą się zaufaniem szerokiej grupy podmiotów w Somalii, w tym stowarzyszeń kobiet, oraz którzy mają możliwość zgromadzenia przy stole negocjacyjnym szerokiego grona podmiotów w Somalii; wzywa również wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą do jednoczesnego zapoczątkowania procesu na rzecz somalijskich podmiotów społeczeństwa obywatelskiego w kraju i poza jego granicami, w ramach którego prowadzona będzie regularna i stała dyskusja o możliwych rozwiązaniach problemów politycznych w tym kraju; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą do zbliżenia tych dwóch procesów, wzorując się na pomyślnych procesach pokojowych w Sudanie w latach 2000–2005;
9. odnotowuje operację pod kryptonimem „Atalanta” prowadzoną przez siły morskie dowodzone przez UE u wybrzeży Somalii; przypomina, że operacja EUNAVFOR pod kryptonimem „Atalanta” i inne operacje morskie, takie jak operacja NATO „Ocean Shield”, mogą jedynie doraźnie powstrzymać lub ograniczyć piractwo, lecz źródła tego problemu należy wyeliminować na lądzie; zauważa, że pomimo znacznych wkładów finansowych w wysokości od 1,2 do 2 mld EUR przeznaczonych na operacje morskie wokół Rogu Afryki, działalność piratów nasiliła się w ostatnich latach i miesiącach; z zaniepokojeniem odnotowuje stosowanie coraz większej przemocy przez piratów wobec nieuzbrojonych statków cywilnych, a także przez UE i inne siły morskie; przypomina, że piratów należy traktować jak przestępców oraz że należy wzmóc działania w celu postawienia schwytanych piratów przed sądem;
10. z zadowoleniem przyjmuje niedawne sprawozdanie specjalnego doradcy sekretarza generalnego ONZ Jacka Langa na temat kwestii prawnych związanych z piractwem u wybrzeży Somalii oraz wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą do poparcia przedstawionych przez Jacka Langa propozycji w sprawie wzmocnienia praworządności w Somalii, co ma doprowadzić do przejęcia przez Somalię działań prawnych skierowanych przeciwko piratom; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą i państwa członkowskie UE do tego, by zapobiegły zatrudnianiu na statkach cywilnych prywatnych przedsiębiorstw zajmujących się ochroną oraz by nie dopuściły do industrializacji środków skierowanych przeciwko piratom; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą i Komisję Europejską do wystąpienia z inicjatywą ustawodawczą w sprawie unijnych przepisów regulujących pracę prywatnych przedsiębiorstw zajmujących się ochroną;
11. odnotowuje decyzję Rady z dnia 28 lipca 2011 r. o przedłużeniu misji szkoleniowej UE dla somalijskich sił bezpieczeństwa (EUTM Somalia) w Ugandzie do końca 2011 r.; z zaniepokojeniem zauważa, że przy pomocy EUTM Unia Europejska usiłuje zmienić równowagę militarną w tym kraju, natomiast nie dysponuje ona kompleksową strategią polityczną na rzecz rozwiązania trwającego konfliktu; z zaniepokojeniem zauważa fakt, że wielu już wyszkolonych żołnierzy somalijskich zbiegło po ich rozmieszczeniu, zabierając ze sobą własne uzbrojenie i inny sprzęt; wyraża zaniepokojenie faktem, że w siłach zbrojnych tymczasowego rządu federalnego brakuje zarówno dowództwa, jak i kontroli, ponadto nie mają one systemu finansowego, dzięki któremu wynagrodzenie byłoby regularnie wypłacane; z zaniepokojeniem odnotowuje doniesienia, że siły rządowe rabują pomoc żywnościową dostarczaną przez międzynarodowych darczyńców do obozów uchodźców w Mogadiszu; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą do przeanalizowania dodatkowych możliwości wzmocnienia autoryzowanej przez ONZ misji pokojowej ONZ o kryptonimie AMISOM w Somalii;
12. wzywa ONZ do sfinansowania szczegółowego badania w celu zgromadzenia dowodów dotyczących nielegalnego wyrzucania toksycznych odpadów do wód somalijskich przez podmioty zagraniczne, badanie to powinno obejmować pobranie próbek wody i gleby, aby kompleksowo zająć się kwestią zanieczyszczenia środowiska;
13. wzywa ONZ, Komisję Europejską i wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą do podjęcia dalszych działań w celu uniknięcia potencjalnego ryzyka dla ludności i środowiska naturalnego na obszarach przybrzeżnych poprzez ustanowienie zakresu odpowiedzialności na wszystkich szczeblach oraz postawienie przed wymiarem sprawiedliwości osób dopuszczających się tych zbrodni przeciwko środowisku naturalnemu; wzywa również państwa członkowskie UE i Komisję Europejską do zwiększenia wysiłków na rzecz zapobiegania nielegalnym połowom na somalijskich wodach oraz ich zwalczania;
14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel UE, rządom krajów Afryki Wschodniej i instytucjom Unii Afrykańskiej.
