16.12.2009 WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI zgodnie z art. 122 ust. 5 Regulaminu
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne:
S&D ( B7‑0259/2009 )
ALDE ( B7‑0260/2009 )
ECR ( B7‑0261/2009 )
Verts/ALE ( B7‑0262/2009 )
GUE/NGL ( B7‑0263/2009 )
PPE ( B7‑0265/2009 )
w sprawie Ugandy: projekt ustawy przeciwko homoseksualizmowi
Michèle Striffler
,
Monica Luisa Macovei
,
Cristian Dan Preda
,
Eija-Riitta Korhola
,
Maurice Ponga
w imieniu grupy politycznej PPE
Michael Cashman
w imieniu grupy politycznej S&D
Sophia in 't Veld
,
Frédérique Ries
,
Alexandra Thein
,
Renate Weber
,
Sarah Ludford
,
Gianni Vattimo
,
Marielle De Sarnez
,
Louis Michel
w imieniu grupy politycznej ALDE
Ulrike Lunacek
,
Raül Romeva i Rueda
,
Jean Lambert
,
Judith Sargentini
,
Eva Joly
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Charles Tannock
w imieniu grupy politycznej ECR
Eva-Britt Svensson
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE432.843v01-00 } PE432.844v01-00 } PE432.845v01-00 } PE432.846v01-00 } PE432.847v01-00 } PE432.849v01-00 } RC1 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Ugandy: projekt ustawy przeciwko homoseksualizmowi
Parlament Europejski ,
– uwzględniając międzynarodowe zobowiązania i instrumenty dotyczące praw człowieka, w tym te zawarte w konwencjach ONZ w sprawie praw człowieka oraz w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, gwarantujące prawa człowieka i podstawowe wolności i zakazujące dyskryminacji,
– mając na uwadze umowę z Kotonu i zawarte w niej klauzule dotyczące praw człowieka, zwłaszcza jej art. 9,
– uwzględniając art. 6–7 traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 19 traktatu WE, które zobowiązują UE i państwa członkowskie do stania na straży praw człowieka i podstawowych wolności oraz umożliwiają przeciwdziałanie dyskryminacji i łamaniu praw człowieka na szczeblu europejskim,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności jej art. 21, zakazujący dyskryminacji ze względu na orientację seksualną,
– uwzględniając wszelką działalność UE w zakresie zwalczania homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie homofobii, ochrony mniejszości i polityki w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji, zwłaszcza rezolucję z 18 stycznia 2006 r. w sprawie homofobii w Europie oraz rezolucję z 15 czerwca 2006 r. w sprawie nasilenia przemocy powodowanej rasizmem i homofobią w Europie, jak również rezolucję z 26 kwietnia 2007 r. w sprawie homofobii w Europie,
– uwzględniając posiedzenie komisji ds. politycznych Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP UE w Luandzie w dniu 28 listopada 2009 r.,
– uwzględniając rezolucję AKP‑UE z 3 grudnia 2009 r. w sprawie integracji społecznej i kulturowej oraz udziału w niej ludzi młodych,
– uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że 25 września 2009 r. poseł David Bahati złożył w parlamencie ugandyjskim projekt ustawy skierowanej przeciwko homoseksualizmowi,
B. mając na uwadze, że projekt ten przewiduje wprowadzenie surowszych kar i uznanie homoseksualizmu za niezgodne z prawem, a także karanie osób będących rzekomo lesbijkami, gejami, biseksualistami i transgenderystami (LGBT) karą dożywotniego więzienia lub karą śmierci,
C. mając na uwadze, że projekt ustawy przewiduje możliwość kary więzienia do trzech lat dla osób, również heteroseksualnych, które w przeciągu 24 godzin nie ujawnią tożsamości znanych im lesbijek, gejów, biseksualistów i transgenderystów lub które popierają prawa człowieka tych osób,
D. mając na uwadze, że projekt ustawy przewiduje unieważnienie przez Ugandę wszystkich jej międzynarodowych lub regionalnych zobowiązań pozostających w sprzeczności z przepisami projektu ustawy,
E. mając na uwadze, że projekt ustawy został już potępiony przez komisarza europejskiego, K. De Guchta, przez rządy Wielkiej Brytanii, Francji i Szwecji, a także przez prezydenta B. Obamę oraz przewodniczącego i wiceprzewodniczącego komisji spraw zagranicznych Izby Reprezentantów USA,
F. mając na uwadze, że projekt ustawy został potępiony przez organizacje pozarządowe na całym świecie i w samej Ugandzie jako główna przeszkoda w zwalczaniu HIV/AIDS w społeczności homoseksualistów,
G. mając na uwadze, że w Afryce homoseksualizm jest legalny jedynie w 13 krajach, a karalny w 38 krajach, przy czym w Mauretanii, Sudanie i północnej Nigerii przewidziana jest również kara śmierci za homoseksualizm, oraz że przyjęcie tego rodzaju ustawy może wywrzeć wpływ na inne kraje afrykańskie, w których ludzie są lub mogą być prześladowani ze względu na ich orientację seksualną,
1. podkreśla, że orientacja seksualna jest zagadnieniem indywidualnym, powiązanym z prawem do prywatności, gwarantowanym na mocy międzynarodowego prawa praw człowieka, zgodnie z którym należy promować równe traktowanie oraz traktowanie wolne od dyskryminacji, jak również gwarantować wolność wypowiedzi; w tym kontekście potępia projekt ustawy przeciwko homoseksualizmowi z 2009 r.;
2. wzywa w związku z tym władze Ugandy do odrzucenia projektu legislacyjnego oraz zmiany obowiązującego prawa krajowego, tak by nie uznawało homoseksualizmu za przestępstwo;
3. przypomina rządowi Ugandy o jego zobowiązaniach wynikających z prawa międzynarodowego oraz umowy z Kotonu, która wzywa do poszanowania uniwersalnych praw człowieka;
4. przypomina oświadczenia Afrykańskiej Komisji Praw Człowieka i Ludów oraz Komitetu Praw Człowieka ONZ, w których stwierdzono, że akty prawne danego państwa nie mogą negować międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka;
5. jest szczególnie zaniepokojony faktem, że darczyńcy międzynarodowi, jak również organizacje pozarządowe i humanitarne będą zmuszeni zastanowić się nad zaprzestaniem swojej działalności w pewnym zakresie, w przypadku przyjęcia powyższego projektu;
6. stanowczo odrzuca wszelkie kroki zmierzające do wprowadzenia kary śmierci;
7. wzywa Radę i Komisję do natychmiastowego wysłania swoich przedstawicieli do władz Ugandy, a w przypadku przyjęcia projektu stanowiącego naruszenie międzynarodowego prawa praw człowieka, do ponownego rozważenia kwestii zaangażowania w Ugandzie, w tym do zaproponowania innego miejsca organizacji konferencji przeglądowej statutu rzymskiego, zaplanowanej na dzień 31 maja 2010 r.;
8. wzywa Komisję, Radę oraz państwa członkowskie do przeanalizowania sytuacji w krajach trzecich w związku z egzekucjami, kryminalizację lub dyskryminację ze względu na orientację seksualną, a także do podjęcia spójnych działań międzynarodowych na rzecz promocji poszanowania praw człowieka w tych krajach przy pomocy odpowiednich środków, w tym współpracy z lokalnymi organizacjami pozarządowymi;
9. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, prezydentowi Republiki Ugandy oraz przewodniczącemu parlamentu Ugandy.
