21.4.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Gerardo Galeote, Luis de Grandes Pascual oraz Georg Jarzembowski
w imieniu grupy politycznej PPE-DE
w sprawie zatonięcia statku „New Flame” i jego skutków dla zatoki Algeciras
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zatonięcia statku „New Flame” i jego skutków dla zatoki Algeciras
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając poprzednie rezolucje dotyczące bezpieczeństwa morskiego,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że 12 sierpnia 2007 r. panamski statek „New Flame” wiozący złom osiadł na mieliźnie u wybrzeży Algeciras (prowincja Kadyks, Hiszpania) i Gibraltaru oraz że między 28 sierpnia 2007 r. i 10 lutego 2008 r., kiedy to statek zatonął, miało miejsce aż siedem wycieków ropy, które zanieczyściły około dwóch kilometrów wybrzeża Algeciras,
B.
mając na uwadze, że w Cieśninie Gibraltarskiej, a zwłaszcza w zatoce Algeciras odbywa się intensywny ruch statków, ponieważ przepływa tędy prawie 100 000 statków rocznie, a ponadto w tej strefie odbywa się zazwyczaj bunkrowanie (przepompowywanie paliwa między statkami na morzu), co sytuuje zatokę na czwartym miejscu na świecie pod względem ilości przepompowywanego paliwa, i co spowodowało, że rejon ten znany jest jako „stacja benzynowa Cieśniny Gibraltarskiej”, w której przepompowuje się około 7 mln ton paliwa morskiego rocznie,
C.
mając na uwadze, że bunkrowanie jest operacją bardzo ryzykowną, ponieważ bardzo często powoduje wyciek oleju do morza, a w wielu przypadkach odbywa się bez zwracania należytej uwagi na bezpieczeństwo środowiska, z zachowaniem odpowiednich proporcji wobec zagrożenia, jakie stanowi samo bunkrowanie, zwłaszcza kiedy odbywa się w pobliżu specjalnych obszarów ochrony,
D.
mając na uwadze, że na wybrzeżu w strefie cieśniny znajdują się obszary chronione w ramach sieci Natura 2000, jak „Wybrzeże Cieśniny Gibraltarskiej” (LIC ES 6120012), które codziennie odnosi poważne skutki negatywnego wpływu prowadzonego tam bunkrowania,
E.
mając na uwadze, że zanieczyszczenie wód morskich produktami pochodzącymi ze statków, szczególnie w rejonie Cieśniny Gibraltarskiej, a konkretnie w zatoce Algeciras, jest spowodowane w większości przypadków niewielkim, ale stałym i celowym wypuszczaniem zanieczyszczających substancji w postaci wód balastowych, ścieków pozostałych po myciu zbiorników, wycieków oleju przy zaopatrywaniu się w paliwo itd.,
F.
mając jednak na uwadze, że pewna liczba wycieków (mniej niż 10%) spowodowana jest bezpośrednio utratą ładunku lub paliwa na skutek wypadków morskich i że to właśnie wypadki najbardziej przyciągają uwagę opinii publicznej,
G.
mając na uwadze, że niezależnie od ich pochodzenia i przyczyn wycieki poważnie zagrażają bogactwu naturalnemu i zasobom morskim Cieśniny Gibraltarskiej i zatoki Algeciras,
H.
mając na uwadze, że przypadek statku „New Flame” ujawnił cały szereg błędów i zaniedbań w wykonywaniu czynności kontrolnych na statku, zarówno przed, jak i po kolizji, które spowodowały, że statek przez ponad osiem miesięcy tkwił na mieliźnie w zatoce Algeciras bez możliwości zepchnięcia z mielizny ani odzyskania ładunku,
I.
mając na uwadze, że zawartość ładunku statku „New Flame” to 42 500 ton złomu o nieznanym opinii publicznej pochodzeniu i toksyczności, a także mając na uwadze, że żadne kompetentne władze nie zagwarantowały do tej pory, że ładunek ten nie zanieczyści ani nie będzie stanowił zagrożenia dla ludzkiego zdrowia lub gatunków morskich i środowiska,
1.
zwraca się do Komisji Europejskiej, aby udostępniła Parlamentowi Europejskiemu wszelkie informacje na temat statku „New Flame” dostarczone przez właściwe władze krajowe i regionalne, a zwłaszcza informacje dotyczące prośby o pomoc w ramach mechanizmu wspólnotowego w zakresie interwencji wspierających ochronę ludności, włącznie z zanieczyszczeniami mórz na skutek wypadków, ustanowionego decyzją 2001/792/WE, Euratom Dz.U. L 297 z 15.11.2001, s. 7. , który umożliwia oddanie do dyspozycji państwom członkowskim na żądanie państwa poszkodowanego statków ratowniczych do usuwania zanieczyszczeń, należących do Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa na Morzu;
2.
domaga się od Komisji Europejskiej, aby jako „strażniczka traktatów” sprawdziła, czy odpowiednie władze działały w sposób właściwy w celu uniknięcia katastrofy, wypełniając obowiązki wynikające z art. 2, 3, 6, 10, 80 ust. 2, 174 ust. 1, 174 ust. 2 i 175 ust. 4 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, oraz aby podjęła, jeśli zajdzie taka potrzeba, działania prawne, które mogłyby stąd wynikać;
3.
domaga się od Komisji Europejskiej zbadania, czy zanieczyszczenie spowodowane wyciekami będącymi skutkiem bunkrowania w zatoce Algeciras narusza europejskie przepisy dotyczące ochrony środowiska ogólnie, a szczególnie dyrektywę 2005/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 września 2005 r. w sprawie zanieczyszczenia pochodzącego ze statków oraz wprowadzenia sankcji w przypadku naruszenia prawa;
4.
domaga się od Komisji Europejskiej, aby sprawdziła, czy w Cieśninie Gibraltarskiej, a konkretnie w zatoce Algeciras, ściśle przestrzega się obowiązującej dyrektywy 2002/59/WE ustanawiającej wspólny system monitorowania i informacji o ruchu statków, z uwagi na to, że w rejonie tym ma miejsce intensywny ruch statków, w liczbie prawie 100 000 rocznie;
5.
domaga się także od Komisji Europejskiej, aby sprawdziła, czy właściwe władze przestrzegają obowiązków wynikających z dyrektywy 1995/21/EWG z dnia 19 czerwca 1995 r. dotyczącej przestrzegania, w odniesieniu do żeglugi morskiej korzystającej ze wspólnotowych portów oraz żeglugi morskiej po wodach znajdujących się pod jurysdykcją państw członkowskich, międzynarodowych norm bezpieczeństwa statków i zapobiegania zanieczyszczeniom oraz pokładowych warunków życia i pracy, jak również dyrektywy 2004/35/EWG z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie odpowiedzialności za środowisko w odniesieniu do zapobiegania i zaradzania szkodom wyrządzonym środowisku naturalnemu;
6.
zwraca się do Komisji Europejskiej, aby sprawdziła, czy Hiszpania i Wielka Brytania w sposób właściwy wdrożyły wyżej wymienione przepisy wspólnotowe;
7.
zwraca się do Komisji Europejskiej, aby zażądała od właściwych władz informacji dotyczących zawartości ładunku wraku, a także dotyczących planów i kalendarza odholowania statku i dopilnowania, aby nie doszło do zanieczyszczenia spowodowanego wydostaniem się ładunku, oraz aby udostępniła te dane Parlamentowi Europejskiemu;
8.
wzywa Komisję Europejską, aby ostrzegła państwa członkowskie, które wciąż nie ratyfikowały międzynarodowej konwencji z 2001 r. o odpowiedzialności cywilnej za szkody spowodowane zanieczyszczeniem olejami bunkrowymi (Bunker Oil 2001 Convention) oraz międzynarodowej konwencji z 1996 r. o odpowiedzialności i odszkodowaniach za szkody poniesione w związku z transportem drogą morską niebezpiecznych i trujących substancji (zwanej dalej konwencją SNS), że powinny je jak najszybciej ratyfikować, aby umożliwić ich wejście w życie i dalszą poprawę bezpieczeństwa morskiego europejskich wybrzeży oraz ochronę prawną ofiar przy rekompensowaniu szkód poniesionych z powodu zanieczyszczenia olejem oraz szkodliwymi i potencjalnie niebezpiecznymi substancjami;
9.
wzywa Komisję Europejską, aby wraz z Europejską Agencją ds. Bezpieczeństwa Morskiego wzięła pod uwagę odkrycia naukowe w zakresie zwalczania zanieczyszczeń powodowanych przez statki, w tym powodowanych przez oleje lub substancje szodliwe i potencjalnie niebezpieczne, i włączyła je do legislacji wspólnotowej, zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia 2038/2006/WE w sprawie wieloletniego finansowania działań Europejskiej Agencji ds. Bezpieczeństwa Morskiego w zakresie reagowania na zanieczyszczenie spowodowane przez statki i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1406/2002;
10.
sugeruje Komisji Europejskiej, aby interweniowała u właściwych władz krajowych i regionalnych, aby uzgodniły publiczny protokół działania w rejonie Cieśniny Gibraltarskiej, a konkretnie w zatoce Algeciras, podobny do dwustronnych i regionalnych umów obowiązujących między państwami nadmorskimi, który będzie przewidywał wzajemną pomoc w wypadku zanieczyszczenia morskiego, aby uniknąć szeregu błędów i sporów kompetencyjnych, jakie miały miejsce w przypadku „New Flame”;
11.
wzywa Komisję Europejską, aby w świetle zebranych informacji i w przypadku potwierdzenia się nieprzestrzegania przepisów wspólnotowych i obowiązków przez odpowiednie władze, wszczęła postępowanie w sprawie uchybienia zobowiązaniom przed Trybunałem Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich;
12.
zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji Europejskiej oraz rządom i parlamentom Hiszpanii i Wielkiej Brytanii.
