P6_TA(2007)0620
Właściwość i współpraca w zakresie zobowiązań alimentacyjnych
*
A6-0468/2007
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie właściwości, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń sądowych oraz współpracy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych ( COM(2005)0649 – C6-0079/2006 – 2005/0259(CNS) )
(Procedura konsultacji)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie ( COM(2005)0649 ),
–
uwzględniając art. 61 lit. c) i art. 67 ust. 2 Traktatu WE, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6-0079/2006 ),
–
uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie podstawy prawnej wniosku,
–
uwzględniając art. 51 i art. 35 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Prawnej ( A6-0468/2007 ),
1.
zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;
2.
zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;
3.
zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament
4.
zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;
5.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Tekst proponowany przez Komisję Poprawki Parlamentu Poprawka 1 Odniesienie 1
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c)
i art. 67 ust. 2
,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c),
Poprawka 2 Odniesienie 3
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego,
skreślone
Poprawka 3 Odniesienie 4 a (nowe)
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu,
Poprawka 4 Punkt 9 preambuły (9)
Zakres stosowania niniejszego rozporządzenia
musi
obejmować wszystkie zobowiązania alimentacyjne wynikające ze
stosunków rodzinnych
lub stosunków mających
zbliżone
skutki, tak aby zapewnić równe traktowanie wszystkich wierzycieli alimentacyjnych.
(9)
Zakres stosowania niniejszego rozporządzenia
powinno
obejmować wszystkie zobowiązania alimentacyjne wynikające ze
stosunku rodzinnego, pokrewieństwa, małżeństwa lub powinowactwa
lub stosunków mających
porównywalne
skutki,
w ramach obowiązującego prawa krajowego,
tak aby zapewnić równe traktowanie wszystkich wierzycieli alimentacyjnych.
Zobowiązania te powinny być rozumiane w jak najszerszym zakresie, obejmując w szczególności nakazy dotyczące płatności okresowych, płatności ryczałtowych, przenoszenia prawa własności i uregulowania własności, i powinny być ustalane na podstawie odpowiednich alimentacyjnych potrzeb i zasobów stron i mieć charakter alimentacyjny.
Poprawka 5 Punkt 10 preambuły (10)
Przepisy odnoszące się do właściwości międzynarodowej różnią się nieznacznie od przepisów obecnie stosowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 44/2001. Aby zapewnić jak najlepszą ochronę interesów wierzycieli alimentacyjnych oraz aby przyczynić się do prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości na obszarze Unii Europejskiej, przepisy te muszą być jasne i obejmować wszystkie przypadki, w których istnieje wystarczający związek między sytuacją stron i danym Państwem Członkowskim.
Fakt, że miejsce stałego zamieszkania pozwanego znajduje się w państwie niebędącym Państwem Członkowskim Unii Europejskiej, nie może dłużej być przyczyną wyłączenia norm wspólnotowych, nie należy też pozostawiać możliwości odesłania do systemu prawa krajowego.
(10)
Przepisy odnoszące się do właściwości międzynarodowej różnią się nieznacznie od przepisów obecnie stosowanych zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 44/2001. Aby zapewnić jak najlepszą ochronę interesów wierzycieli alimentacyjnych oraz aby przyczynić się do prawidłowego funkcjonowania wymiaru sprawiedliwości na obszarze Unii Europejskiej, przepisy te muszą być jasne i obejmować wszystkie przypadki, w których istnieje wystarczający związek między sytuacją stron i danym
państwem członkowskim
.
Poprawka 6 Punkt 11 preambuły (11)
Strony powinny mieć możliwość wyboru za obopólną zgodą właściwego sądu, z wyjątkiem przypadku zobowiązań alimentacyjnych wobec dziecka małoletniego, aby zapewnić ochronę "słabszej stronie".
(11)
Strony powinny mieć możliwość wyboru za obopólną zgodą właściwego sądu, z wyjątkiem przypadku zobowiązań alimentacyjnych na rzecz dziecka małoletniego
lub osoby dorosłej niezdolnej do czynności prawnych
, aby zapewnić ochronę "słabszej stronie".
Poprawka 7 Punkt 14 preambuły (14)
Prawo państwa, w którym ma miejsce stałego zamieszkania wierzyciel alimentacyjny,
musi
pozostać
prawem dominującym, tak jak w obowiązujących instrumentach międzynarodowych,
ale w następnej kolejności musi obowiązywać
prawo miejsca siedziby sądu,
gdyż w tej konkretnej dziedzinie umożliwia ono często rozstrzyganie sporów
w prostszy, szybszy i mniej kosztowny sposób.
(14)
Prawo państwa, w którym ma miejsce stałego zamieszkania wierzyciel alimentacyjny,
powinien
być
prawem dominującym, tak jak w obowiązujących instrumentach międzynarodowych,
choć można zastosować
prawo miejsca siedziby sądu,
nawet jeżeli nie jest ono prawem miejsca stałego zamieszkania wierzyciela, jeżeli umożliwia ono sprawiedliwe rozstrzygnięcie sporów w tej dziedzinie
w prostszy, szybszy i mniej kosztowny sposób
i nie powoduje nadużyć w zakresie wyboru sądu
.
Poprawka 8 Punkt 15 preambuły (15)
W przypadku gdy
żadne z wymienionych wyżej praw nie daje
wierzycielowi możliwości uzyskania od dłużnika świadczeń alimentacyjnych, musi istnieć możliwość stosowania prawa innego państwa, z którym zobowiązania alimentacyjne są ściśle związane.
Mowa tu
w szczególności, choć nie wyłącznie,
o państwie
, którego obie strony są obywatelami.
(15)
W przypadku gdy
prawo państwa, w którym ma miejsce zamieszkania wierzyciel alimentacyjny, lub prawo sądu, przed którym wytoczono powództwo, nie daje
wierzycielowi
alimentacyjnemu
możliwości uzyskania od dłużnika świadczeń alimentacyjnych
lub jeżeli stosowanie tego prawa byłoby niesprawiedliwe lub niewłaściwe,
musi istnieć możliwość stosowania prawa innego państwa, z którym zobowiązania alimentacyjne są ściśle związane
,
w szczególności, choć nie wyłącznie,
prawa państwa
, którego obie strony są obywatelami.
Poprawka 9 Punkt 16 preambuły (16)
Stronom należy zezwolić pod pewnymi warunkami na wybór prawa właściwego, tak aby do celów postępowania mogły wybrać prawo miejsca siedziby sądu. Ponadto należy im umożliwić uzgodnienie prawa właściwego w ugodzie poprzedzającej wszelki spór sądowy, jednak wyłącznie w przypadku zobowiązań alimentacyjnych, które nie są należne dzieciom lub słabszym osobom pełnoletnim; zresztą wybór ten powinien zostać ograniczony do określenia tylko niektórych praw.
(16)
Stronom należy zezwolić pod pewnymi warunkami na wybór prawa właściwego, tak aby do celów postępowania mogły wybrać prawo miejsca siedziby sądu. Ponadto należy im umożliwić uzgodnienie prawa właściwego w ugodzie poprzedzającej wszelki spór sądowy, jednak wyłącznie w przypadku zobowiązań alimentacyjnych, które nie są należne dzieciom lub słabszym osobom pełnoletnim; zresztą wybór ten powinien zostać ograniczony do określenia tylko niektórych praw.
Sąd, do którego wniesiono sprawę, musi upewnić się, że wybór stosowanego prawa został uzgodniony po otrzymaniu niezależnej porady prawnej. Wszelkie porozumienia dotyczące wyboru stosowanego prawa muszą być zawierane na piśmie.
Poprawka 10 Punkt 17 preambuły
(17)
Należy zapewnić dłużnikowi ochronę przed zastosowaniem określonego prawa w przypadkach, gdy stosunek rodzinny stanowiący uzasadnienie dla uzyskania świadczeń alimentacyjnych nie jest powszechnie uważany za zasługujący na uprzywilejowane traktowanie. Ewentualne przykłady takich stosunków to w szczególności stosunki między krewnymi w linii bocznej lub osobami spowinowaconymi, przypadek zobowiązań alimentacyjnych zstępnych względem wstępnych lub utrzymanie obowiązku wsparcia po rozwiązaniu małżeństwa.
skreślony
Poprawka 11 Punkt 18 a preambuły (nowy)
(18a)
Specjalne kategorie danych dotyczące pochodzenia rasowego lub etnicznego, poglądów politycznych, przekonań religijnych lub filozoficznych, członkostwa w partiach politycznych lub związkach zawodowych, orientacji seksualnej lub zdrowia są przetwarzane tylko, jeśli jest to absolutnie konieczne i odpowiednie dla celów konkretnej sprawy i z zachowaniem szczególnych zabezpieczeń.
Poprawka 12 Punkt 19 preambuły (19)
Należy umożliwić szybkie i skuteczne wykonanie w jakimkolwiek
Państwie Członkowskim
orzeczenia w sprawie dotyczącej zobowiązań alimentacyjnych wydanego w innym
Państwie Członkowskim
. Wierzyciele alimentacyjni muszą mieć w szczególności możliwość korzystania z bezpośredniego pobierania należnych świadczeń z wynagrodzenia za pracę lub z rachunków bankowych dłużników.
(19)
Celem niniejszego rozporządzenia jest wprowadzenie procedur przynoszących wyniki, dostępnych, szybkich, skutecznych, opłacalnych, elastycznych i sprawiedliwych.
Należy umożliwić szybkie i skuteczne wykonanie w jakimkolwiek
państwie członkowskim
orzeczenia w sprawie dotyczącej zobowiązań alimentacyjnych wydanego w innym
państwie członkowskim
. Wierzyciele alimentacyjni muszą mieć w szczególności możliwość korzystania z bezpośredniego pobierania należnych świadczeń z wynagrodzenia za pracę lub z rachunków bankowych dłużników.
Należy wspierać nowatorskie i skuteczne środki wykonywania orzeczeń alimentacyjnych.
Poprawka 13 Punkt 22 preambuły (22)
Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie ma w szczególności na celu zapewnienie pełnego poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych osobowych, przestrzegania praw dziecka oraz zagwarantowanie możliwości wniesienia do niezależnego i bezstronnego sądu lub trybunału skutecznego środka zaskarżenia w celu odwołania się zgodnie z art. 7, 8, 24 i 47 Karty.
(22)
Niniejsze rozporządzenie respektuje prawa podstawowe i przestrzega zasad uznanych w szczególności w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Niniejsze rozporządzenie ma w szczególności na celu zapewnienie pełnego poszanowania życia prywatnego i rodzinnego, ochrony danych osobowych, przestrzegania praw dziecka oraz zagwarantowanie możliwości wniesienia do niezależnego i bezstronnego sądu lub trybunału skutecznego środka zaskarżenia w celu odwołania się zgodnie z art. 7, 8, 24 i 47 Karty.
Stosując niniejsze rozporządzenie należy uwzględnić art. 3 i 27 Konwencji Praw Dziecka ONZ z dnia 20 listopada 1989 r., które stanowią, że:
- we wszystkich działaniach dotyczących dzieci sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka,
- każde dziecko posiada prawo do poziomu życia odpowiadającego jego rozwojowi fizycznemu, psychicznemu, duchowemu, moralnemu i społecznemu,
- rodzice (rodzic) lub inne osoby odpowiedzialne za dziecko ponoszą główną odpowiedzialność za zabezpieczenie, w ramach swych możliwości, także finansowych, warunków życia niezbędnych do rozwoju dziecka,
- państwa podejmą wszelkie właściwe kroki, łącznie z zawarciem porozumień międzynarodowych, dla zapewnienia łożenia na utrzymanie dziecka ze strony rodziców lub innych osób ponoszących odpowiedzialność finansową za dziecko, szczególnie gdy osoby te mieszkają w państwie innym niż dziecko.
Poprawka 14 Punkt 23 preambuły (23)
Na mocy art. 2 decyzji
Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r.
ustanawiającej
warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji, należy przyjąć środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia zgodnie z procedurą doradczą przewidzianą w art. 3 tej decyzji.
(23)
Środki niezbędne do wykonania niniejszego rozporządzenia należy przyjąć zgodnie z decyzją
Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r.
ustanawiającą
warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji1.
_______________________
1 Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
_______________________
1 Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
Decyzja zmieniona ostatnio decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11).
Poprawka 15 Punkt 24 preambuły (24)
Niniejsze rozporządzenie
musi
zastąpić wcześniej przyjęte instrumenty wspólnotowe dotyczące tej samej dziedziny. W celu ujednolicenia i uproszczenia obowiązujących norm prawnych, niniejsze rozporządzenie
ma
ponadto pierwszeństwo przed pozostałymi instrumentami międzynarodowymi mającymi zastosowanie w tej dziedzinie w Państwach Członkowskich.
(24)
Niniejsze rozporządzenie
powinno
zastąpić wcześniej przyjęte instrumenty wspólnotowe dotyczące tej samej dziedziny. W celu ujednolicenia i uproszczenia obowiązujących norm prawnych, niniejsze rozporządzenie
powinno
ponadto
mieć
pierwszeństwo przed pozostałymi instrumentami międzynarodowymi mającymi zastosowanie w tej dziedzinie w
państwach członkowskich
.
Powinno ono uwzględniać konwencję haską w sprawie międzynarodowej egzekucji należności na rzecz dzieci i innych rodzajów zobowiązań alimentacyjnych.
Poprawka 16 Artykuł 1 ustęp 1 1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do zobowiązań alimentacyjnych wynikających ze
stosunków rodzinnych
lub stosunków, które, zgodnie z prawem dla nich właściwym, mają zbliżone skutki.
1.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się do zobowiązań alimentacyjnych wynikających ze
stosunku rodzinnego, pokrewieństwa, małżeństwa lub powinowactwa lub
stosunków, które, zgodnie z prawem dla nich właściwym, mają zbliżone skutki.
Poprawka 17 Artykuł 2 punkt -1 (nowy)
(-1) "zobowiązanie alimentacyjne" to obowiązek ustalony przez prawo, w tym także wówczas, gdy jego zakres i warunki określone zostały w decyzji sądu lub w umowie, który polega na zapewnianiu w jakiejkolwiek formie utrzymania lub co najmniej środków utrzymania osobie obecnie lub w przeszłości związanej stosunkiem rodzinnym z dłużnikiem. Zobowiązania te powinny mieć jak najszerszy zakres, obejmujący zwłaszcza nakazy, orzeczenia i dekrety właściwych sądów dotyczące płatności okresowych, płatności ryczałtowych, przenoszenia prawa własności i uregulowania własności, i powinny być ustalane na podstawie odpowiednich alimentacyjnych potrzeb i zasobów stron.
Poprawka 18 Artykuł 2 punkt 2
(2) "sędzia" – sędzia lub urzędnik posiadający uprawnienia równoważne do uprawnień sędziego w sprawach dotyczących zobowiązań alimentacyjnych;
skreślony
Poprawka 19 Artykuł 2 punkt (9)
(9) "dłużnik" – każda osoba fizyczna, która jest zobowiązana do uiszczania świadczeń alimentacyjnych lub względem której wysuwane są roszczenia dotyczące świadczeń alimentacyjnych.
(9) "dłużnik" – każda osoba fizyczna, która jest zobowiązana do uiszczania świadczeń alimentacyjnych lub względem której wysuwane są roszczenia dotyczące świadczeń alimentacyjnych
, lub osoba prawna, która przejęła spoczywający na dłużniku obowiązek świadczeń alimentacyjnych na rzecz wierzyciela.
Poprawka 20 Artykuł 2 punkt (9 a) (nowy)
(9a) "sprawa odnosząca się do stanu osobowego" – każde postępowanie związane z rozwodem, prawną separacją, unieważnieniem związku małżeńskiego lub ustaleniem ojcostwa.
Poprawka 21 Artykuł 2 a (nowy)
Artykuł 2a
Zastosowanie do organów publicznych
1. 1.
Z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 niniejsze rozporządzenie ma również zastosowanie do organu publicznego, który stara się o zwrot świadczeń alimentacyjnych, które uiścił zamiast dłużnika, pod warunkiem, że prawo, któremu podlega, przewiduje możliwość ich odzyskania.
2. 2.
Do postępowania wszczętego przez organ publiczny nie stosuje się art. 3 lit. b), c) i d) ani art. 6
.
3. 3.
Organ publiczny zwracający się o wykonanie orzeczenia przedstawia wraz z wnioskiem przewidzianym w rozdziale VIII wszelkie dokumenty konieczne do udowodnienia, że spełnia warunki określone w ust. 1 i że wierzyciel otrzymał świadczenia alimentacyjne.
Poprawka 22 Artykuł 3 litera c)
c) sąd właściwy do rozpoznania sprawy odnoszącej się do stanu osobowego w przypadku, gdy pozew dotyczący zobowiązań alimentacyjnych towarzyszy tej sprawie
, chyba że właściwość ta jest oparta tylko na obywatelstwie jednej ze stron, lub
c) sąd właściwy do rozpoznania sprawy odnoszącej się do stanu osobowego w przypadku, gdy pozew dotyczący zobowiązań alimentacyjnych towarzyszy tej sprawie
;
Poprawka 23 Artykuł 3 litera d)
d) sąd właściwy do rozpoznania sprawy odnoszącej się do odpowiedzialności rodzicielskiej w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 w przypadku, gdy pozew dotyczący zobowiązań alimentacyjnych towarzyszy tej sprawie.
d) sąd właściwy do rozpoznania sprawy odnoszącej się do odpowiedzialności rodzicielskiej w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2201/2003 w przypadku, gdy pozew dotyczący zobowiązań alimentacyjnych towarzyszy tej sprawie
, a postępowanie w sprawie odpowiedzialności rodzicielskiej już toczy się w tym sądzie lub zostało przed tym sądem wszczęte w tym samym czasie, w którym złożono pozew dotyczący alimentów
;
Poprawka 24 Artykuł 3 litera (d a) (nowy)
da) sąd miejsca urzędowego powstania stosunku rodzinnego lub stosunku mającego porównywalne skutki.
Poprawka 25 Artykuł 4 ustęp 2 2.
Umowa dotycząca właściwości jest zawierana na piśmie.
Wszelkie przekazy za pomocą elektronicznego nośnika informacji umożliwiającego trwały zapis umowy są zrównane z formą pisemną.
2.
Umowa dotycząca właściwości jest zawierana na piśmie.
Poprawka 26 Artykuł 4 ustęp 2 a (nowy)
2a.
Sąd, do którego wniesiono sprawę, musi upewnić się, że wszelkie rozszerzenie właściwości zostało uzgodnione dobrowolnie i po otrzymaniu niezależnej porady prawnej oraz że uwzględnia sytuację stron w czasie trwania postępowania.
Poprawka 27
Artykuł 4 ustęp 4 4.
Niniejszego artykułu nie stosuje się
w przypadku sporu dotyczącego zobowiązań alimentacyjnych wobec dzieci
poniżej osiemnastego roku życia.
4.
Niniejszego artykułu nie stosuje się,
jeżeli wierzyciel jest dzieckiem
poniżej osiemnastego roku życia
lub jeżeli jest osobą niezdolną do czynności prawnych
.
Poprawka 28 Artykuł 6 litera b)
b) w przypadku zobowiązań alimentacyjnych między małżonkami lub byłymi małżonkami – sądy
państwa członkowskiego
, na którego terytorium znajduje się ostatnie wspólne miejsce stałego zamieszkania małżonków, jeżeli mieszkali oni w tym miejscu jeszcze w roku poprzedzającym wytoczenie powództwa.
(Nie dotyczy wersji polskiej)
Poprawka 29 Artykuł 7 ustęp 1
1.
Jeżeli przed sądami różnych Państw Członkowskich zawisły spory dotyczące tych samych zobowiązań alimentacyjnych, sąd, przed którym wytoczono powództwo później, z urzędu zawiesza postępowanie do czasu stwierdzenia właściwości sądu, przed którym najpierw wytoczono powództwo.
1.
W postępowaniach związanych z zawisłością sporu i postępowaniami powiązanymi – podobnie jak w przypadku środków tymczasowych i zachowawczych – zastosowanie mają art. 27, 28, 30 i 31 rozporządzenia (WE) nr 44/2001.
Poprawka 30 Artykuł 7 ustęp 2
2.
Jeżeli stwierdzona zostanie jurysdykcja sądu, przed który najpierw wytoczono powództwo, sąd, przed który wytoczono powództwo później, stwierdza brak swej jurysdykcji na rzecz tego sądu.
skreślony
Poprawka 31 Artykuł 8
Artykuł 8
Sprawy wiążące się ze sobą
1.
Jeżeli przed sądami różnych Państw Członkowskich zawisłe są sprawy, które pozostają ze sobą w związku, każdy sąd, przed który wytoczono powództwo później, może zawiesić postępowanie.
2.
Jeżeli sprawy takie są zawisłe w pierwszej instancji, każdy sąd, przed który wytoczono powództwo później, może na wniosek strony stwierdzić także brak swej jurysdykcji, jeżeli sąd, przed który najpierw wytoczono powództwo, ma jurysdykcję w tych sprawach, a połączenie spraw jest dopuszczalne zgodnie z jego prawem.
3.
W rozumieniu niniejszego artykułu uważa się, że sprawy pozostają ze sobą w związku, jeżeli istnieje między nimi tak ścisła więź, że pożądane jest ich łączne rozpoznanie i rozstrzygnięcie w celu uniknięcia wydania w oddzielnych postępowaniach sprzecznych ze sobą orzeczeń.
skreślony
Poprawka 32 Artykuł 9
Artykuł 9
Wytoczenie powództwa
Do celów niniejszego rozdziału powództwo uważa się za wytoczone:
(a) w chwili, w której dokument wszczynający postępowanie albo dokument równorzędny został wniesiony do sądu, pod warunkiem że powód nie zaniechał następnie podjęcia czynności, do których podjęcia był obowiązany celem spowodowania doręczenia dokumentu pozwanemu; lub
(b) jeśli dokument ma być doręczony przed złożeniem go w sądzie, w dniu, w którym otrzymał go organ odpowiedzialny za doręczenie, pod warunkiem, że powód nie zaniedbał następnie podjęcia kroków, jakie powinien był podjąć w celu złożenia tego dokumentu w sądzie.
skreślony
Poprawka 33 Artykuł 10
Artykuł 10
Środki tymczasowe i środki zabezpieczające
Wniosek o zastosowanie środków tymczasowych, włącznie ze środkami zabezpieczającymi, przewidzianych w prawie Państwa Członkowskiego, może zostać wniesiony do sądu tego Państwa także wówczas, gdy na podstawie niniejszego rozporządzenia sprawa główna należy do jurysdykcji sądu innego Państwa Członkowskiego.
skreślony
Poprawka 34 Artykuł 10 ustęp 1 a (nowy)
Jeżeli postępowanie w sprawie alimentów zostało wszczęte przez złożenie wniosku o zastosowanie środków tymczasowych, art. 7 i 8 nie mają zastosowania, tak aby prawo właściwe dla wniosku o zastosowanie środków tymczasowych obowiązywało dla każdego kolejnego pozwu w sprawie zobowiązań alimentacyjnych, wniesionego w związku z zasadniczymi procedurami, takimi jak rozwód, unieważnienie związku małżeńskiego/partnerstwa cywilnego lub separacja prawna.
Poprawka 35 Artykuł 11
Artykuł 11
Badanie właściwości
Jeśli wytoczono powództwo przed sądem Państwa Członkowskiego w sprawie, w której sąd ten nie jest właściwy na mocy niniejszego rozporządzenia, sąd ten stwierdza z urzędu brak swojej właściwości.
skreślony
Poprawka 36 Artykuł 13 1.
Zobowiązania alimentacyjne podlegają prawu państwa, w którym ma miejsce stałego zamieszkania wierzyciel.
1.
Zobowiązania alimentacyjne podlegają prawu państwa, w którym ma miejsce stałego zamieszkania wierzyciel.
2.
Prawo miejsca siedziby sądu (lex fori) stosuje się:
2.
Prawo miejsca siedziby sądu (lex fori) stosuje się:
a)
jeżeli na mocy prawa określonego zgodnie z ust. 1 wierzyciel nie może uzyskać od dłużnika świadczeń alimentacyjnych
lub
a)
jeżeli jest to prawo państwa, w którym wierzyciel ma miejsce zamieszkania
lub
b) jeżeli wierzyciel
złoży wniosek o stosowanie prawa miejsca siedziby sądu i jeśli jest to prawo państwa, w którym ma miejsce stałego zamieszkania dłużnik
.
b) jeżeli wierzyciel
nie jest w stanie uzyskać od dłużnika świadczeń alimentacyjnych na mocy prawa państwa, w którym wierzyciel ma miejsce zamieszkania lub
c) jeżeli jest to prawo państwa, w którym dłużnik ma miejsce zamieszkania, chyba że wierzyciel wniesie o inne rozwiązanie, a sąd upewni się, że wierzyciel otrzymał niezależną poradę prawną w sprawie.
3.
Jeżeli żadne z praw określonych zgodnie z poprzednimi ustępami nie daje wierzycielowi możliwości uzyskania od dłużnika świadczeń alimentacyjnych i gdy ze wszystkich okoliczności sprawy wynika, że zobowiązania alimentacyjne łączą ścisłe więzi z innym państwem, w szczególności wspólne obywatelstwo wierzyciela i dłużnika, stosuje się prawo państwa, z którym zobowiązania alimentacyjne łączą ścisłe więzi
.
3.
Nie naruszając przepisów ust. 1, prawo miejsca siedziby sądu może być stosowane, nawet jeżeli nie jest to prawo państwa, w którym wierzyciel ma miejsce zamieszkania, jeżeli umożliwia ono sprawiedliwe rozstrzygnięcie sporów alimentacyjnych w prostszy, szybszy i mniej kosztowny sposób i nie dowiedziono nadużyć w zakresie wyboru sądu.
4.
Ewentualnie, w przypadku, gdy prawo państwa, w którym ma miejsce zamieszkania wierzyciel, lub prawo miejsca siedziby sądu nie daje wierzycielowi możliwości uzyskania od dłużnika świadczeń alimentacyjnych lub jeżeli stosowanie tego prawa byłoby niesprawiedliwe lub niewłaściwe, zobowiązania alimentacyjne podlegają prawu innego państwa, z którym zobowiązania te są ściśle związane – w szczególności, choć nie wyłącznie, prawu państwa, którego zarówno wierzyciel, jak i dłużnik są obywatelami.
Poprawka 37 Artykuł 14 litera a)
(a) wybrać dla celów postępowania prawo miejsca siedziby sądu, wyraźnie lub w inny bezsprzeczny sposób
w momencie wytoczenie powództwa;
a) dostarczyć porozumienie na piśmie, określające w sposób jednoznaczny wybrane prawo miejsca siedziby sądu
w momencie wytoczenia powództwa;
Poprawka 39 Artykuł 14 litera (b) (ii a) (nowa)
(iia) prawo miejsca oficjalnego powstania stosunku rodzinnego lub stosunku mającego zbliżone skutki;
Poprawka 38 Artykuł 14 ustęp 1 a (nowy)
Ustęp 1 podlega zastrzeżeniu, że sąd, do którego wniesiono sprawę, upewni się, że wybór sądu lub wybór prawa został uzgodniony dobrowolnie i po otrzymaniu niezależnej porady prawnej.
Poprawka 40 Artykuł 15
Artykuł 15
Niestosowanie prawa określonego na wniosek dłużnika
1.
W przypadku zobowiązań alimentacyjnych innych niż zobowiązania alimentacyjne wobec dzieci i słabszych osób pełnoletnich oraz zobowiązania alimentacyjne między małżonkami lub byłymi małżonkami dłużnik może przeciwstawić roszczeniom wierzyciela brak zobowiązań alimentacyjnych wobec niego zgodnie z ich wspólnym prawem krajowym lub, w przypadku braku wspólnego obywatelstwa, zgodnie z prawem państwa, w którym ma miejsce stałego zamieszkania.
skreślony
2.
W przypadku zobowiązań alimentacyjnych między małżonkami lub byłymi małżonkami dłużnik może przeciwstawić roszczeniom wierzyciela brak zobowiązań alimentacyjnych wobec niego zgodnie z prawem państwa, z którym związek małżeński łączą najściślejsze więzi.
Poprawka 41 Artykuł 17 1.
Prawo właściwe dla zobowiązań alimentacyjnych określa w szczególności:
1.
Prawo właściwe dla zobowiązań alimentacyjnych określa w szczególności:
(a) istnienie
i zakres
praw wierzyciela oraz osobę, względem której wierzyciel może te prawa wykonać;
(a) istnienie
(okres trwania i wysokość) praw
wierzyciela oraz osobę, względem której wierzyciel może te prawa wykonać;
(b)
stopień, w jakim
wierzyciel może wnosić o świadczenia alimentacyjne z mocą wsteczną;
(b)
okres trwania i wysokość
, w
jakich
wierzyciel może wnosić o świadczenia alimentacyjne z mocą wsteczną;
(c) sposób obliczania zobowiązań alimentacyjnych i ich indeksacji;
(c) sposób obliczania zobowiązań alimentacyjnych i ich indeksacji;
(d) przedawnienie i terminy dla wszczęcia postępowania;
(d) przedawnienie i terminy dla wszczęcia postępowania;
(e) prawo instytucji publicznej, która wypłaciła świadczenia na rzecz wierzyciela, do uzyskania zwrotu świadczeń oraz ograniczenia zobowiązania dłużnika.
(e) prawo instytucji publicznej, która wypłaciła świadczenia na rzecz wierzyciela, do uzyskania zwrotu świadczeń oraz ograniczenia zobowiązania dłużnika.
2.
Bez względu na treść prawa właściwego przy określaniu kwoty świadczeń alimentacyjnych należy uwzględnić potrzeby wierzyciela i środki finansowe dłużnika.
2.
Nie naruszając przepisów ust. 1 podczas ustalania kwoty alimentów sąd, przed który wniesiono powództwo, uznaje za podstawę roszczeń faktyczne i bieżące potrzeby wierzyciela oraz faktyczne i bieżące zasoby dłużnika, uwzględniając rozsądne potrzeby tego ostatniego i wszelkie inne zobowiązania alimentacyjne, którym dłużnik ten może podlegać.
Poprawka 42 Artykuł 20
Można odmówić zastosowania przepisu prawa określonego przez niniejsze rozporządzenie jedynie wówczas, gdy takie zastosowanie jest ewidentnie niezgodne z porządkiem prawnym (fr. "
ordre public
") miejsca siedziby sądu.
Niemniej jednak na tej podstawie nie można odmówić zastosowania przepisu prawa Państwa Członkowskiego określonego w niniejszym rozporządzeniu.
Można odmówić zastosowania przepisu prawa określonego przez niniejsze rozporządzenie jedynie wówczas, gdy takie zastosowanie jest ewidentnie niezgodne z porządkiem prawnym miejsca siedziby sądu.
Poprawka 43 Artykuł 21
Jeśli Państwo Członkowskie składa się z kilku jednostek terytorialnych posiadających własne przepisy w zakresie zobowiązań alimentacyjnych, każda z tych jednostek jest uznawana za oddzielny kraj dla celów określenia prawa właściwego zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Państwa, w których różne jednostki terytorialne mają własne przepisy w dziedzinie zobowiązań alimentacyjnych, nie są zobowiązane do stosowania niniejszego rozporządzenia w przypadkach konfliktu między prawem tych jednostek.
Poprawka 44 Artykuł 22
1.
W przypadku postępowania przed sądem Państwa Członkowskiego pismo wszczynające postępowanie lub dokument równorzędny doręcza się pozwanemu w jeden z następujących sposobów:
Doręczanie dokumentów podlega przepisom rozporządzenia (WE) nr XXX/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych.
a) doręczenie do rąk własnych, przy czym odbiorca podpisuje potwierdzenie odbioru, na którym widnieje data odbioru;
b) doręczenie do rąk własnych za pomocą dokumentu podpisanego przez uprawnioną osobę, która doręczyła pismo, przy czym należy zaznaczyć, że odbiorca otrzymał pismo lub że odmówił jego przyjęcia, nie uzasadniając swojej odmowy, oraz podać datę doręczenia dokumentu;
c) doręczenie drogą pocztową, przy czym odbiorca podpisuje i odsyła potwierdzenie odbioru, na którym widnieje data odbioru;
d) doręczenie drogą elektroniczną, na przykład za pośrednictwem faksu lub poczty elektronicznej, przy czym odbiorca podpisuje i odsyła potwierdzenie odbioru, na którym widnieje data odbioru;
2.
W celu przygotowania obrony pozwany dysponuje terminem nie krótszym niż 30 dni począwszy od daty otrzymania dokumentu doręczonego zgodnie z ust. 1.
3.
Państwa Członkowskie informują Komisję w ciągu sześciu miesięcy od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia o stosowanych w nich sposobach doręczania. Państwa Członkowskie zgłaszają Komisji wszelkie zmiany tych informacji.
Komisja podaje te informacje do wiadomości publicznej.
Poprawka 45 Artykuł 29
Powód, któremu w Państwie Członkowskim pochodzenia przyznano całkowitą lub częściową pomoc prawną lub zwolnienie od kosztów i opłat, uprawniony jest w postępowaniu wykonawczym do
najbardziej przychylnego traktowania w zakresie
udzielania mu pomocy prawnej lub możliwie najwyższego zwolnienia od kosztów i opłat, jakie przewiduje prawo Państwa Członkowskiego wykonania.
Powód, któremu w
państwie członkowskim
pochodzenia przyznano całkowitą lub częściową pomoc prawną lub zwolnienie od kosztów i opłat, uprawniony jest w postępowaniu wykonawczym do udzielania mu pomocy prawnej
zgodnie z przepisami dyrektywy Rady 2003/8/WE z dnia 27 stycznia 2003 r. dotyczącymi lepszego dostępu do wymiaru sprawiedliwości w sporach transgranicznych dzięki ustanowieniu wspólnych minimalnych zasad odnoszących się do pomocy prawnej w tego typu sporach
1
lub możliwie najwyższego zwolnienia od kosztów i opłat, jakie przewiduje prawo
państwa członkowskiego
wykonania.
_______________________________
1
Dz.U. L 26 z 31.1.2003, str. 41.
Poprawka 61 i 46 Artykuł 33
Postanowienie o całkowitej lub częściowej odmowie lub zawieszeniu wykonania orzeczenia wydanego przez sąd pochodzenia można wydać na wniosek dłużnika wyłącznie w następujących przypadkach:
(a) dłużnik powołuje się na nowe okoliczności lub okoliczności, które były nieznane sądowi pochodzenia w momencie wydawania orzeczenia;
Postanowienie o całkowitej lub częściowej odmowie lub zawieszeniu wykonania orzeczenia wydanego przez sąd pochodzenia można wydać na wniosek dłużnika wyłącznie w następujących przypadkach:
(a)
gdy
dłużnik powołuje się na nowe
istotne dla sprawy
okoliczności lub okoliczności
o dużym znaczeniu
, które były nieznane sądowi pochodzenia w momencie wydawania orzeczenia;
(b)dłużnik złożył wniosek o ponowne zbadanie orzeczenia sądu pochodzenia zgodnie z art. 24 i nie podjęto jeszcze nowej decyzji;
(b) gdy
dłużnik złożył wniosek o ponowne zbadanie orzeczenia sądu pochodzenia zgodnie z art. 24 i nie podjęto jeszcze nowej decyzji
;
(c) dłużnik spłacił już swój dług;
(d) prawo uzyskania wykonania orzeczenia wydanego przez sąd pochodzenia uległo w całości lub w części przedawnieniu;
(e) orzeczenie wydane przez sąd pochodzenia jest niezgodne z orzeczeniem wydanym w Państwie Członkowskim wykonania lub z orzeczeniem, które spełnia warunki niezbędne dla jego uznania w Państwie Członkowskim wykonania.
c) dłużnik spłacił już swój dług;
d) prawo uzyskania wykonania orzeczenia wydanego przez sąd pochodzenia uległo w całości lub w części przedawnieniu;
e) orzeczenie wydane przez sąd pochodzenia jest niezgodne z orzeczeniem wydanym w Państwie Członkowskim wykonania lub z orzeczeniem, które spełnia warunki niezbędne dla jego uznania w Państwie Członkowskim wykonania.
Poprawka 47 Artykuł 34 ustęp 2 2.
Polecenie miesięcznego automatycznego pobrania może zostać wydane wyłącznie, jeżeli orzeczenie zostało doręczone dłużnikowi
w jeden ze sposobów określonych w art. 22
.
2.
Polecenie miesięcznego automatycznego pobrania może zostać wydane wyłącznie, jeżeli orzeczenie zostało doręczone dłużnikowi
zgodnie z przepisami rozporządzenia (WE) nr XXX/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych.
Poprawka 48 Artykuł 35 ustęp 1 1.
Wierzyciel może złożyć do sądu, który ma orzekać co do meritum sprawy, wniosek o wydanie polecenia tymczasowego zamrożenia rachunku bankowego przeznaczonego, w innym Państwie Członkowskim, dla banku, w którym dłużnik posiada rachunek bankowy. Wniosek o tymczasowe zamrożenie i polecenie tymczasowego zamrożenia rachunku bankowego są zgodne z formularzami, których wzory zostały zamieszczone w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
1.
Wierzyciel może złożyć do sądu, który ma orzekać co do meritum sprawy, wniosek o wydanie polecenia tymczasowego zamrożenia rachunku bankowego
na kwotę potrzebną do wypełnienia zobowiązań alimentacyjnych,
przeznaczonego, w innym państwie członkowskim, dla banku, w którym dłużnik posiada rachunek bankowy. Wniosek o tymczasowe zamrożenie i polecenie tymczasowego zamrożenia rachunku bankowego są zgodne z formularzami, których wzory zostały zamieszczone w załączniku IV do niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 49 Artykuł 35 a (nowy)
Artykuł 35a
Inne tytuły egzekucyjne
Sąd, przed który wniesiono powództwo, może zadecydować o wszelkich innych środkach wykonawczych przewidzianych w prawie krajowym, jeżeli uzna je za odpowiednie.
Poprawka 50 Artykuł 38 ustęp 1 1.
Przepisy rozdziału VI mają zastosowanie, w razie konieczności, do uznawania i wykonywania zawartych między stronami i wykonalnych dokumentów urzędowych i ugód. Właściwy organ Państwa Członkowskiego, w którym dany dokument urzędowy lub ugoda zawarta między stronami są wykonalne, wydaje
, na wniosek każdej zainteresowanej strony,
odpis dokumentu sporządzony przy użyciu formularza, którego wzór został zamieszczony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
1.
Przepisy rozdziału VI mają zastosowanie, w stosownych przypadkach, do uznawania i wykonywania wykonalnych dokumentów urzędowych i ugód zawartych między stronami. Właściwy organ państwa członkowskiego, w którym dany dokument urzędowy lub ugoda zawarta między stronami są wykonalne, wydaje
stronom z urzędu
odpis dokumentu sporządzony przy użyciu formularza, którego wzór został zamieszczony w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 51, 52, 53, 54, 55, 56 Artykuł 44 1.
Organy centralne udostępniają informacje ułatwiające egzekucję należności z tytułu wierzytelności alimentacyjnych na warunkach przewidzianych w niniejszym rozdziale. Informacje te są dostarczane w następujących celach:
1.
Organy centralne udostępniają informacje ułatwiające
w konkretnej sprawie
egzekucję należności z tytułu wierzytelności alimentacyjnych na warunkach przewidzianych w niniejszym rozdziale. Informacje te są dostarczane w następujących celach:
a) zlokalizowanie dłużnika;
b) oszacowanie majątku dłużnika, w szczególności kwoty i charakteru jego dochodów;
c) określenie pracodawcy dłużnika;
d) określenie rachunków bankowych, których posiadaczem jest dłużnik.
a) zlokalizowanie
adresu
dłużnika;
b) oszacowanie majątku dłużnika, w szczególności kwoty i charakteru jego dochodów;
c) określenie pracodawcy dłużnika;
d) określenie rachunków bankowych, których posiadaczem jest dłużnik.
1a.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności należy określić, które dane osobowe powinny zostać przetworzone indywidualnie dla każdego przypadku na podstawie dostępnych informacji, na co można jednak zezwolić jedynie wówczas, jeśli jest to konieczne do ułatwienia egzekucji zobowiązań alimentacyjnych.
1b.
Dane biometryczne, takie jak odciski palców lub dane dotyczące DNA nie są przetwarzane.
1c.
Specjalne kategorie danych dotyczące pochodzenia rasowego lub etnicznego, poglądów politycznych, przekonań religijnych lub filozoficznych, członkostwa w partiach lub związkach zawodowych, orientacji seksualnej lub zdrowia są przetwarzane tylko, jeśli jest to absolutnie konieczne dla celów konkretnej sprawy i z zachowaniem szczególnych zabezpieczeń.
2.
Informacje określone w ust. 1 obejmują przynajmniej te, którymi dysponują administracje i organy w Państwach Członkowskich uprawnione w następujących dziedzinach:
a) podatki i inne obciążenia fiskalne,
b) system zabezpieczeń społecznych, w tym pobieranie składek na ubezpieczenia społeczne od pracodawców,
c) rejestry ludności,
d) rejestry własności,
e) rejestracja pojazdów silnikowych,
f) banki centralne.
2.
Informacje określone w ust. 1 obejmują przynajmniej te, którymi dysponują administracje i organy w Państwach Członkowskich uprawnione w następujących dziedzinach:
a) podatki i inne obciążenia fiskalne,
b) system zabezpieczeń społecznych, w tym pobieranie składek na ubezpieczenia społeczne od pracodawców,
c) rejestry ludności,
d) rejestry własności,
e) rejestracja pojazdów silnikowych,
f) banki centralne.
2a.
Wnioski o informacje inne niż wymienione w ust. 2 powinny być uzasadnione i konieczne do osiągnięcia celów określonych w ust. 1.
3.
Dostęp do informacji określonych w niniejszym artykule nie może w żadnym razie skutkować utworzeniem w danym Państwie Członkowskim nowych rejestrów.
3.
Dostęp do informacji określonych w niniejszym artykule nie może w żadnym razie skutkować utworzeniem w danym Państwie Członkowskim nowych rejestrów.
Poprawka 57 Artykuł 46 ustęp 3 3.
Sąd może przechowywać informacje przekazane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem tak długo, jak długo potrzebuje ich do celów ułatwienia egzekucji należności z tytułu wierzytelności alimentacyjnych.
Termin przechowywania informacji nie może przekraczać roku.
3.
Sąd może przechowywać informacje przekazane zgodnie z niniejszym rozporządzeniem tak długo, jak długo potrzebuje ich do celów ułatwienia egzekucji należności z tytułu wierzytelności alimentacyjnych.
Poprawka 58 Artykuł 48 ustęp 3 a (nowy)
3a.
Niniejsze rozporządzenie jest zgodne z dyrektywą 95/46/WE oraz nakłada na państwa członkowskie wymóg ochrony praw i wolności osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych, a w szczególności prawa do prywatności, w celu zagwarantowania swobodnego przepływu danych osobowych we Wspólnocie.
Poprawka 59 Artykuł 50
Wszelkie zmiany załączników do niniejszego rozporządzenia są przyjmowane zgodnie z procedurą doradczą określoną w art. 51 ust. 2.
(Nie dotyczy wersji polskiej)
Poprawka 60 Artykuł 51 1.
Komisja jest wspierana przez komitet
, który składa się z przedstawicieli Państw Członkowskich i któremu przewodniczy przedstawiciel Komisji
.
1.
Komisja jest wspierana przez komitet
określony w art. 75 rozporządzenia (WE) nr 44/2001
.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się
procedurę doradczą przewidzianą w art. 3
decyzji
Rady
1999/468/WE,
uwzględniając przepisy art. 7 ust. 3 tej decyzji
.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu stosuje się
art. 3 i 7
decyzji 1999/468/WE,
z uwzględnieniem przepisów jej art. 8
.
