PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY O-0053/09
zgodnie z art. 108 Regulaminu
skierowane przez:
Thierry Cornillet
w imieniu grupy politycznej ALDE
do Rady
Przedmiot: Rok po podpisaniu europejskiego konsensusu w sprawie pomocy humanitarnej
Europejski konsensus w sprawie pomocy humanitarnej został podpisany wspólnie przez Radę i przedstawicieli rządów państw członkowskich zebranych w Radzie, Parlament Europejski i Komisję Europejską w dniu 18 grudnia 2007 r. Proces negocjacji pomiędzy trzema instytucjami stanowił dobrą okazję do dojścia do politycznego konsensusu w sprawie sposobu reagowania na coraz bardziej złożone sytuacje kryzysowe oraz określenia zakresu działań humanitarnych Europy. Plan działania Komisji Europejskiej zawierający konkretne środki wdrażające wspomniany wspólny tekst został przyjęty w dniu 29 maja 2008 r. oraz zatwierdzony przez Radę w dniu 22 lipca 2008 r.
Zgodnie z art. 101 konsensusu „postępy UE we wdrażaniu niniejszego konsensusu w sprawie pomocy humanitarnej powinny być regularnie omawiane przez Radę i Parlament Europejski (...)”.
Aby umożliwić regularne wyciąganie wniosków z polityki pomocy humanitarnej (art. 28 konsensusu) mandat grupy ds. pomocy żywnościowej został poszerzony o kwestię pomocy humanitarnej i wejdzie w życie dnia 1 stycznia 2009 r. Jak konkretnie wygląda zakres tego nowego mandatu? Co więcej – jak Rada zamierza wprowadzić konsensus w życie, zwłaszcza w zakresie takich kwestii jak koordynacja i spójność?
W obliczu coraz częstszych klęsk naturalnych oraz zmian klimatycznych jaka jest strategia polityczna UE dotycząca włączania do unijnej polityki pomocy humanitarnej i rozwoju kwestii ograniczania ryzyka wystąpienia klęsk oraz gotowości na nie w krajach rozwijających się?
Jaka wagę przykłada się do niedofinansowanych, zaniedbanych lub zapomnianych kryzysów humanitarnych, w przypadku których światowe międzynarodowe wsparcie humanitarne jest niewystarczające?
Jakie będą dalsze działania Unii Europejskiej w związku z międzynarodową konferencją z dnia 16 września 2008 r. w sprawie poszanowania międzynarodowego prawa humanitarnego, mające na celu zachowanie „przestrzeni humanitarnej” niezbędnej do zapewnienia dostępu najbardziej narażonej ludności oraz zagwarantowania bezpieczeństwa pracowników humanitarnych?
