15.2.2012 WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI złożony zgodnie z art. 110 ust. 4 Regulaminu
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
ECR ( B7‑0068/2012 )
S&D ( B7‑0069/2012 )
PPE ( B7‑0070/2012 )
Verts/ALE ( B7‑0072/2012 )
ALDE ( B7‑0074/2012 )
w sprawie sytuacji w Syrii
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
,
Ioannis Kasoulides
,
Elmar Brok
,
Cristian Dan Preda
,
Arnaud Danjean
,
Mario Mauro
,
Mário David
,
Andrzej Grzyb
,
Ria Oomen-Ruijten
,
Hans-Gert Pöttering
,
Laima Liucija Andrikienė
,
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
,
Roberta Angelilli
,
Nadezhda Neynsky
,
Tokia Saïfi
,
Michael Gahler
,
Lena Kolarska-Bobińska
,
Monica Luisa Macovei
,
Simon Busuttil
,
Elena Băsescu
,
Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė
,
Peter Šťastný
,
Marco Scurria
,
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska
w imieniu grupy politycznej PPE
Véronique De Keyser
,
Libor Rouček
,
Pino Arlacchi
,
Emine Bozkurt
,
Harlem Désir
,
Saïd El Khadraoui
,
Ana Gomes
,
Roberto Gualtieri
,
Richard Howitt
,
María Muñiz De Urquiza
,
Raimon Obiols
,
Vincent Peillon
,
Carmen Romero López
,
Kristian Vigenin
,
Boris Zala
w imieniu grupy S&D
Marietje Schaake
,
Louis Michel
,
Ramon Tremosa i Balcells
,
Edward McMillan-Scott
,
Marielle De Sarnez
,
Graham Watson
,
Kristiina Ojuland
,
Izaskun Bilbao Barandica
,
Sonia Alfano
,
Antonyia Parvanova
,
Jelko Kacin
w imieniu grupy politycznej ALDE
Daniel Cohn-Bendit
,
Hélène Flautre
,
Raül Romeva i Rueda
,
Malika Benarab-Attou
,
Frieda Brepoels
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Charles Tannock
,
Ryszard Antoni Legutko
,
Tomasz Piotr Poręba
,
Ryszard Czarnecki
w imieniu grupy politycznej ECR
PE483.127v01-00 } PE483.128v01-00 } PE483.129v01-00 } PE483.131v01-00 } PE483.133v01-00 } RC1 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Syrii
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Syrii,
– uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Syrii z dnia 10 października, 14 listopada i 1 grudnia 2011 r. oraz 23 stycznia 2012 r., a także konkluzje Rady Europejskiej z dnia 23 października i 9 grudnia 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Syrii z dnia 8 października, 3 i 28 listopada oraz 2 grudnia 2011 r., a także z 1 i 4 lutego 2012 r.,
– uwzględniając decyzję Rady 2011/782/WPZiB z dnia 1 grudnia 2011 r. w sprawie środków ograniczających wobec Syrii i uchylającą decyzję 2011/273/WPZiB Dz.U. C 319 z 02.12.2011, s. 56.
, a także decyzję Rady o zaostrzeniu unijnych środków ograniczających wobec reżimu syryjskiego, podjętą po posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 23 stycznia 2012 r.,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 442/2011 Dz.U. C 16 z 19.1.2012, s. 1.
,
– uwzględniając oświadczenia Ligi Państw Arabskich w sprawie sytuacji w Syrii z dnia 27 sierpnia, 16 października, 12, 16 i 24 listopada 2011 r. oraz 22 stycznia i 12 lutego 2012 r., jej plan działania z dnia 2 listopada 2011 r., a także sankcje wobec Syrii przyjęte przez Ligę Państw Arabskich w dniu 27 listopada 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 3 sierpnia 2011 r.,
– uwzględniając rezolucję Trzeciego Komitetu Zgromadzenia Ogólnego Narodów Zjednoczonych z dnia 22 listopada 2011 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Syryjskiej Republice Arabskiej,
– uwzględniając sprawozdanie niezależnej międzynarodowej komisji śledczej do spraw Syryjskiej Republiki Arabskiej z dnia 23 listopada 2011 r.,
– uwzględniając rezolucję Rady Praw Człowieka ONZ z dnia 2 grudnia 2011 r. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Syryjskiej Republice Arabskiej,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Konwencję o prawach dziecka i protokół fakultatywny w sprawie udziału dzieci w konfliktach zbrojnych oraz Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, których stroną jest Syria,
– uwzględniając art. 110 ust. 4 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że od rozpoczęcia brutalnej rozprawy z uczestnikami pokojowych protestów w Syrii w marcu 2011 r. nastąpiła gwałtowna eskalacja planowych zabójstw, przemocy i tortur, a syryjska armia i siły bezpieczeństwa nadal uciekają się do ukierunkowanych zabójstw, tortur i masowych aresztowań; mając na uwadze, że miasta i miasteczka w całej Syrii są oblegane i bombardowane przez siły rządowe; mając na uwadze, że niezmiernie utrudniony jest dostęp do żywności i zaopatrzenia medycznego; mając na uwadze, że wskutek przemocy i przesiedleń wielu Syryjczyków zmaga się z pogarszającą się sytuacją humanitarną;
B. mając na uwadze, że według szacunków ONZ w ciągu jedenastomiesięcznego powstania liczba ofiar śmiertelnych w Syrii przekroczyła 5 400, przy czym niezmiernie trudno jest uzyskać aktualne dane, gdyż niektóre obszary, np. niektóre dzielnice miasta Hims, są całkowicie niedostępne; mając na uwadze, że tysiące osób odniosło rany, co najmniej 69 000 osób zatrzymano, z czego zwolniono około 32 000, a około 12 400 uszło do krajów sąsiednich; mając na uwadze, że Fundusz Narodów Zjednoczonych na rzecz Dzieci donosi o setkach ofiar śmiertelnych wśród dzieci oraz o setkach dzieci arbitralnie aresztowanych, torturowanych i padających ofiarą nadużyć seksualnych w czasie zatrzymania;
C. mając na uwadze, że mieszkańcy oblężonego miasta Hims doświadczają ciągłego masowego bombardowania i żyją w obawie, że reżim przygotowuje ostateczny śmiercionośny atak wojsk lądowych; mając na uwadze, że w dniu 12 lutego 2012 r. arabskie media doniosły, iż syryjskie czołgi i artyleria przeprowadziły gwałtowny ostrzał miasta Hama, równocześnie kontynuując oblężenie miasta Hims; mając na uwadze, że syryjskie władze twierdzą równocześnie, że ścierają się z „grupami terrorystów” i będą kontynuować działania do czasu przywrócenia „porządku”;
D. mając na uwadze, że reformy i amnestie wielokrotnie obiecywane przez prezydenta Baszara Al-Assada nigdy nie zostały wprowadzone w życie, a reżim stracił wszelką wiarygodność i legitymację, co doprowadziło do powszechnego apelu społeczności międzynarodowej o zrzeczenie się urzędu przez prezydenta;
E. mając na uwadze, że francuski dziennikarz zginął, a dziennikarz holenderski został ranny w związku z pełnieniem ważnej roli, jaką jest przekazywanie niezależnych informacji na temat wydarzeń w Syrii; mając na uwadze, że władze Syrii odmawiają zagranicznym dziennikarzom wstępu do kraju; mając na uwadze, że główne źródło informacji napływających z kraju wciąż stanowią świadectwa syryjskich uchodźców, doniesienia obywateli przekazywane z Syrii oraz zdjęcia z telefonów komórkowych przesyłane za pośrednictwem niezależnych łączy satelitarnych;
F. mając na uwadze, że Liga Państw Arabskich postanowiła zwrócić się do Rady Bezpieczeństwa ONZ o wsparcie w poszukiwaniu politycznego rozwiązania w Syrii; mając na uwadze, że w dniu 4 lutego 2012 r. Federacja Rosyjska i Chiny zawetowały w Radzie Bezpieczeństwa ONZ rezolucję będącą wyrazem poparcia dla apelu Ligi Państw Arabskich o pluralistyczny i pokojowy proces polityczny pod przewodnictwem Syrii; mając na uwadze, że w dniu 28 stycznia 2012 r. zawieszono misję obserwacyjną Ligi Państw Arabskich w Syrii z powodu dramatycznego pogorszenia się sytuacji;
G. mając na uwadze, że w dniu 18 stycznia 2012 r. weszły w życie dodatkowe unijne środki ograniczające wobec reżimu syryjskiego obejmujące zakaz wywozu sprzętu do monitorowania sieci telekomunikacyjnych z przeznaczeniem dla reżimu syryjskiego, zakaz udziału w pewnych projektach infrastrukturalnych oraz inwestowania w takie projekty, a także dodatkowe ograniczenia w zakresie przekazywania funduszy i świadczenia usług finansowych;
H. mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2012 r. wykaz osób, podmiotów i organizacji objętych unijnymi środkami ograniczającymi poszerzono o kolejne 22 osoby odpowiedzialne za łamanie praw człowieka oraz osiem podmiotów udzielających reżimowi wsparcia finansowego;
I. mając na uwadze, że w odpowiedzi na narastającą przemoc i w wyniku poważnych obaw o bezpieczeństwo Stany Zjednoczone zamknęły swoją ambasadę w Syrii; mając na uwadze, że swoich ambasadorów odwołały: Belgia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Wielka Brytania i Włochy; mając na uwadze, że Rada Współpracy Państw Zatoki Perskiej oraz Tunezja odwołały swoich ambasadorów i podjęły decyzję o wydaleniu ze swoich stolic ambasadorów Syrii;
J. mając na uwadze, że od marca 2011 r. dziesiątki tysięcy uchodźców syryjskich znalazły schronienie w Turcji; mając na uwadze, że Turcja odgrywa coraz ważniejszą rolę na arenie międzynarodowej jako kraj sprzeciwiający się przemocy w Syrii;
K. mając na uwadze, że skrajnie trudna sytuacja w Syrii już wywiera negatywny wpływ na sytuację w Libanie, co rodzi obawy o nieuchronne rozprzestrzenienie się przemocy poza granice kraju, a w rezultacie sytuacja ta będzie oddziaływać na cały region, co niesie ze sobą ryzyko nieprzewidywalnych skutków i konsekwencji;
L. mając na uwadze, że Rosja w dalszym ciągu sprzedaje reżimowi syryjskiemu broń i inny sprzęt wojskowy oraz utrzymuje w Syrii bazę marynarki wojennej; mając na uwadze, że UE wprowadziła embargo na sprzęt wojskowy dla Syrii, a także mając na uwadze, że na Cyprze zatrzymano rosyjski statek, który następnie – zgodnie z relacją władz Cypru – odpłynął do Syrii, stosując podstęp; mając na uwadze, że wysoka przedstawiciel nigdy oficjalnie ani publicznie nie wyjaśniła okoliczności tego zdarzenia;
M. mając na uwadze, że po poświęconej Syrii grudniowej specjalnej sesji Rady Praw Człowieka ONZ Wysoki Komisarz ONZ ds. Praw Człowieka zaapelował o postawienie Syrii przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym pod zarzutem zbrodni przeciwko ludzkości w oparciu o wyniki sprawozdania niezależnej komisji śledczej ONZ, a sekretarz generalny ONZ oświadczył w dniu 15 stycznia 2012 r., że droga represji prowadzi do ślepego zaułka;
1. ubolewa, że Rosja i Chiny wykorzystały prawo weta w Radzie Bezpieczeństwa ONZ do zablokowania projektu rezolucji w sprawie Syrii, głosując tym samym przeciwko propozycji pokojowych przemian złożonej przez Ligę Państw Arabskich, co reżim Al-Assada uznał za przyzwolenie na zaostrzenie środków represji w kraju oraz użył ciężkiej broni i przeprowadził zmasowane ataki na nieuzbrojonych cywilów; ponownie wzywa członków Rady Bezpieczeństwa ONZ, zwłaszcza Rosję i Chiny, do wzięcia na siebie odpowiedzialności za zapewnienie niezwłocznego zaprzestania brutalnych represji wobec ludności Syrii; nadal popiera wysiłki UE i jej państw członkowskich w tym zakresie;
2. wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel, by dołożyła wszelkich starań o zapewnienie przyjęcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ we współpracy z Rosją i Chinami;
3. wzywa Rosję, największego dostawcę broni dla syryjskiego rządu, by niezwłocznie zaprzestała wysyłania broni do Syrii, i apeluje do UE sporządzenie czarnej listy przedsiębiorstw dostarczających broni do Syrii; w związku z tym wzywa wszystkie podmioty z UE do ścisłego przestrzegania kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni, którego celem jest niedopuszczenie do eksportu sprzętu mogącego znaleźć zastosowanie jako narzędzie wewnętrznych represji lub przyczynić się do zachwiania stabilności w regionie;
4. raz jeszcze z całą mocą potępia brutalne represje syryjskiego reżimu wobec mieszkańców tego kraju, a zwłaszcza miasta Hims; wyraża najgłębsze zaniepokojenie z powodu rozmiarów naruszeń praw człowieka, których dopuszczają się syryjskie władze, w tym masowych aresztowań, egzekucji pozasądowych, arbitralnych zatrzymań, wymuszonych zaginięć, tortur i maltretowania więźniów, w tym dzieci; podkreśla, że nie wolno odmawiać pomocy lekarskiej osobom, które odniosły rany w wyniku przemocy;
5. wyraża zaniepokojenie z powodu faktu, że według informacji zawartych w apelu UNICEF-u z dnia 7 lutego 2012 r. oraz w sprawozdaniu niezależnej międzynarodowej komisji śledczej ds. Syrii z dnia 23 listopada 2011 r. od początku fali przemocy w Syrii w marcu 2011 r. zginęło niemal 400 dzieci, a arbitralnie aresztowano blisko 380 dzieci, w tym w wieku poniżej 14 lat, przy czym w czasie zatrzymania były one torturowane i padały ofiarą nadużyć seksualnych; zdecydowanie potępia wszelkie popełniane przez syryjskie oddziały wojskowe i siły bezpieczeństwa naruszenia praw człowieka, w tym praw dziecka, i wzywa rząd Syrii do położenia kresu wszelkim naruszeniom praw dziecka i innych praw człowieka;
6. składa najszczersze wyrazy współczucia rodzinom ofiar; wyraża uznanie dla odwagi i determinacji Syryjczyków oraz zdecydowanie popiera ich dążenia do zapewnienia pełnego poszanowania demokracji, praworządności, praw człowieka i podstawowych wolności oraz do zagwarantowania lepszych warunków ekonomicznych i socjalnych;
7. ponownie apeluje do prezydenta Baszara Al-Assada i jego reżimu o bezzwłoczne ustąpienie, aby umożliwić pokojowe i demokratyczne przemiany w Syrii;
8. wzywa reżim Al-Assada do zaprzestania przemocy wobec ludności syryjskiej, do wycofania z miast oddziałów zbrojnych i czołgów, do uwolnienia wszystkich zatrzymanych manifestantów, więźniów politycznych, obrońców praw człowieka, autorów blogów i dziennikarzy oraz do umożliwienia swobodnego wjazdu do kraju międzynarodowym organizacjom humanitarnym, organizacjom zajmującym się ochroną praw człowieka oraz międzynarodowym mediom;
9. ponownie apeluje o sprawne, niezależne i przejrzyste dochodzenia w sprawie powszechnych, systematycznych i rażących naruszeń praw człowieka i podstawowych wolności popełnianych przez władze syryjskie oraz wojsko i siły bezpieczeństwa, przy czym dochodzenia te powinny doprowadzić do tego, że społeczność międzynarodowa pociągnie do odpowiedzialności karnej wszystkie osoby odpowiedzialne za te czyny, które można utożsamiać ze zbrodniami przeciwko ludzkości; wyraża opinię, że centralnym elementem starań Rady Bezpieczeństwa ONZ o zakończenie syryjskiego kryzysu powinny być jasne mechanizmy pociągania do odpowiedzialności, a zarazem po raz kolejny przyłącza się do apelu Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Praw Człowieka o postawienie Syrii przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym;
10. ponownie wyraża poparcie dla starań Ligi Państw Arabskich o zaprzestanie przemocy i wsparcie dla politycznego rozwiązania w Syrii; z zadowoleniem przyjmuje decyzję Ligi Państw Arabskich o zacieśnieniu współpracy z ONZ; odnotowuje decyzję Ligi Państw Arabskich o zawieszeniu misji obserwacyjnej w Syrii w reakcji na nasilenie się aktów przemocy ze strony władz;
11. z zadowoleniem przyjmuje poparcie wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel dla utworzenia grupy kontaktowej „przyjaciół ludności syryjskiej”, w której skład wejdą państwa opowiadające się za demokratycznymi przemianami w Syrii, w tym Turcja i członkowie Ligi Państw Arabskich; z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel, zgodnie z którą weźmie ona udział w pierwszym posiedzeniu grupy kontaktowej, które odbędzie się w Tunezji w dniu 24 lutego 2012 r.;
12. wzywa Radę do przyjęcia wspólnej decyzji o odwołaniu wszystkich ambasadorów z Syrii oraz o zamrożeniu kontaktów dyplomatycznych z ambasadorami Syrii w państwach członkowskich UE; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel do przyznania delegacji UE w Damaszku większych zasobów ludzkich oraz do postępowania a ten sposób zawsze, gdy jest to niezbędne;
13. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie UE do dalszych starań o zwiększenie międzynarodowej presji na syryjski reżim; popiera decyzję Rady do Spraw Zagranicznych z dnia 23 stycznia 2012 r. dotyczącą przyjęcia dalszych środków ograniczających przeciwko syryjskiemu reżimowi i wzywa do wprowadzenia kolejnych ukierunkowanych sankcji;
14. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji z dnia 3 lutego 2012 r. w sprawie udzielenia pomocy humanitarnej (w wysokości 3 milionów euro) w celu ulżenia cierpieniom Syryjczyków w kraju i poza granicami;
15. z zadowoleniem przyjmuje i popiera podejmowane obecnie przez syryjską opozycję starania o zjednoczenie w kraju i poza nim, o dalsze współdziałanie ze społecznością międzynarodową, zwłaszcza z Ligą Państw Arabskich, oraz o wypracowanie wspólnej wizji przyszłości Syrii i przejścia do systemu demokratycznego; apeluje do UE o zwiększenie politycznego, technicznego, komunikacyjnego i humanitarnego wsparcia dla opozycji;
16. wzywa do pokojowych i autentycznych przemian demokratycznych, zgodnych z uzasadnionymi żądaniami Syryjczyków i opartych na pluralistycznym dialogu z udziałem wszystkich sił demokratycznych i składowych syryjskiego społeczeństwa, zmierzającym do zainicjowania procesu dogłębnych demokratycznych reform uwzględniających potrzebę pojednania narodowego, a w związku z tym obejmujących zobowiązanie do poszanowania praw mniejszości; wzywa UE do wspierania wszelkich starań syryjskiej opozycji o zjednoczenie i opracowanie jasnego planu działań na rzecz demokratycznej Syrii;
17. wyraża poważne obawy, że zastraszanie przez władze syryjskie może rozszerzyć się na działaczy opozycyjnych na uchodźctwie;
18. z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane poparcie Turcji dla mieszkańców Syrii, w tym w formie przyjęcia uchodźców na granicy turecko-syryjskiej i umożliwienia zorganizowania się syryjskiej opozycji; wzywa wiceprzewodniczącą Komisji/ wysoką przedstawiciel do podejmowania wszelkich starań o rozpoczęcie z Turcją, Ligą Państw Arabskich i syryjską opozycją rozmów o warunkach utworzenia korytarzy humanitarnych na granicy syryjsko-tureckiej;
19. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej, rządowi i parlamentowi Republiki Turcji, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich oraz rządowi i parlamentowi Syryjskiej Republiki Arabskiej.
