P6_TA(2008)0525
Wenezuela
B6-0549 , 0553 oraz 0555/2008
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 23 października 2008 r. w sprawie przypadków pozbawiania praw politycznych w Wenezueli
Parlament Europejski
, –
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Wenezueli, w szczególności rezolucję z dnia 24 maja 2007 r. w sprawie kanału "Radio Caracas TV" w Wenezueli Dz.U. C 102 E z 24.4.2008, s. 484.
,
–
uwzględniając sprawozdanie organizacji Human Rights Watch z września 2008 r. na temat sytuacji w zakresie praw człowieka w Wenezueli w ostatnim dziesięcioleciu zatytułowane "Dekada pod rządami Cháveza: nietoleracja polityczna i utracone szanse na promowanie praw człowieka w Wenezueli",
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 regulaminu,
A.
mając na uwadze, że władze wenezuelskie korzystają z różnych spisów obywateli ("Tascón list", "Maisanta list", "Russián list") w celu usuwania ze stanowiska urzędników administracji publicznej oraz pozbawiania obywateli prawa piastowania funkcji publicznych i dostępu do usług i procedur administracyjnych,
B.
mając na uwadze, że robienie politycznego użytku z tych spisów skutkuje ograniczaniem praw obywatelskich i politycznych przeciwników obecnego rządu Wenezueli, zwłaszcza prawa do kandydowania w wyborach i prawa wyborców do wolnego wyboru władz lokalnych, regionalnych i krajowych,
C.
mając na uwadze, że wenezuelski audytor generalny wydał polecenie administracyjne pozbawiające licznych przedstawicieli opozycji prawa do kandydowania w wyborach regionalnych i lokalnych przewidzianych na listopad 2008 r.,
D.
mając na uwadze, że władze Wenezueli arbitralnie wydaliły z kraju dyrektora organizacji pozarządowej Human Rights Watch do spraw obu Ameryk, José Miguela Vivanco, oraz wicedyrektora tej organizacji, Daniela Wilkinsona, za przedstawienie krytycznego sprawozdania w sprawie sytuacji w zakresie swobód obywatelskich i praw człowieka podczas dziesięciu lat piastowania stanowiska przez prezydenta Hugo Cháveza,
E.
mając na uwadze, że są to jedynie ostatnie z długiej serii środków przyjętych przez rząd z zamiarem zastraszania członków opozycji, dysydentów i obserwatorów międzynarodowych w kraju,
F.
mając na uwadze, że w dniu 1 października 2008 r. Julio Soto, przywódca studencki w partii COPEI i przewodniczący związku studentów na uniwersytecie stanu Zulia, został dosłownie podziurawiony kulami w samochodzie w mieście Maracaibo – a zbrodnia ta popełniona została w dziwnych okolicznościach i wciąż czeka na wyjaśnienie,
1.
wyraża zaniepokojenie spisem osób pozbawionych praw wyborczych wydanym przez wenezuelskiego audytora generalnego;
2.
wzywa rząd Wenezueli do zbadania powyższego narzucanego administracyjnie pozbawiania praw politycznych w odniesieniu do przepisów art. 42 i 65 konstytucji Wenezueli, na mocy których środki takie mogą przyjmować zdecydowanie jedynie organy sądowe, jak to jest praktykowane we wszystkich demokratycznych państwach;
3.
wzywa również rząd Wenezueli do przestrzegania zawartych i ratyfikowanych przez Wenezuelę porozumień międzynarodowych, w tym Amerykańskiej konwencji praw człowieka, z konkretnym odniesieniem do zawartych tam przepisów dotyczących praw politycznych określonych w art. 23 ust. 1 lit. b) i art. 23 ust. 2, a także art. 2 i 25 Międzynarodowego paktu praw obywatelskich i politycznych;
4.
wyraża zdecydowany sprzeciw wobec nękania i arbitralnego wydalania obrońców praw człowieka; uważa, że wydalanie to stanowi niesłychanie poważny precedens w zakresie poszanowania wolności słowa i prawa do krytyki, będących podstawą każdego demokratycznego społeczeństwa;
5.
zdecydowanie potępia zamordowanie studenckiego przywódcy Julia Soto; składa kondolencje rodzinie i przyjaciołom ofiary i wzywa władze Wenezueli do poczynienia wszelkich starań służących niezwłocznemu wyjaśnieniu tej zbrodni, aby sprawcy i osoby za nią odpowiedzialne stanęły przed obliczem sprawiedliwości i zbrodnia ta została ukarana;
6.
wzywa rząd Hugo Cháveza do położenia kresu w Wenezueli wszelkim takim praktykom i sprzyjania w większym stopniu demokracji uczestniczącej, w całkowitej zgodności z zasadami określonymi w konstytucji z 1999 r.;
7.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, a także Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Państw Amerykańskich, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu, parlamentowi Mercosuru oraz rządowi i parlamentowi Boliwariańskiej Republiki Wenezueli.
