P6_TA(2007)0507
Regionalny wpływ trzęsień ziemi
A6-0388/2007
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 14 listopada 2007 r. w sprawie regionalnego wpływu trzęsień ziemi ( 2007/2151(INI) )
Parlament Europejski, –
uwzględniając komunikat Komisji w sprawie usprawnienia wspólnotowego mechanizmu ochrony ludności ( COM(2005)0137 ),
–
uwzględniając decyzję Rady 2007/162/WE, Euratom z dnia 5 marca 2007 r. ustanawiającą Instrument Finansowy Ochrony Ludności Dz.U. L 71 z 10.3.2007, str. 9.
,
–
uwzględniając komunikat Komisji w sprawie zarządzania zagrożeniem powodziowym: zapobieganie powodziom, ochrona przeciwpowodziowa i ograniczanie skutków powodzi ( COM(2004)0472 ),
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 września 2007 r. w sprawie klęsk żywiołowych, które wydarzyły się latem Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0362 .
;
–
uwzględniając rezolucję z dn. 18 maja 2006 r. w sprawie klęsk żywiołowych (pożarów, susz oraz powodzi) – regionalnych aspektów rozwoju Dz.U. C 297 E z 7.12.2006, str. 369.
,
–
uwzględniając przepisy wykonawcze regulujące fundusze strukturalne w okresie 2007-2013,
–
uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu dnia 18 maja 2006 r. w perspektywie przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej Dz.U. C 297 E z 7.12.2006, str. 331.
,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 września 2003 r. w sprawie skutków fali letnich upałów Dz.U. C 76 E z 25.3.2004, str. 382.
,
–
uwzględniając raport Michela Barniera z maja 2006 r. zatytułowany "For a European civil protection force: pomoc Europy",
–
uwzględniając program działań na rok 2007 zawarty w porozumieniu między UE i krajami basenu Morza Śródziemnego dotyczący poważnych zagrożeń (EUR-OPA), który został przyjęty przez Radę Europy w dniu 13 marca 2007 r.,
–
uwzględniając publiczne przesłuchanie zorganizowane dnia 5 czerwca 2007 r. przez Komisję Budżetową w sprawie budżetowych aspektów klęsk żywiołowych,
–
uwzględniając konkluzje warsztatów w sprawie ograniczenia zagrożenia sejsmicznego zorganizowanych przez Komisję w 2000 r. oraz warsztatów w sprawie zmniejszenia zagrożenia trzęsieniami ziemi w Europie zorganizowanych przez European Association for Earthquake Engineering w Lizbonie w 2005 r.,
–
uwzględniając art. 45 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego ( A6-0388/2007 ),
A.
mając na uwadze, że na przestrzeni XX wieku trzęsienia ziemi spowodowały śmierć 1,5 mln osób na całym świecie, pociągając za sobą tylko w ostatniej ćwierci XX wieku koszty ekonomiczne oceniane na 75 000 000 000 EUR,
B.
mając na uwadze, że duży obszar Unii Europejskiej jest zagrożony trzęsieniami ziemi, przy czym najbardziej aktywne sejsmicznie rejony znajdują się we Włoszech, Grecji, Rumunii, Bułgarii, na Cyprze i w Słowenii, choć także inne państwa członkowskie, takie jak Niemcy, Austria, Czechy, Francja, Hiszpania, Portugalia i Malta są w znacznym stopniu zagrożone trzęsieniami ziemi,
C.
pamiętając, że większość krajów kandydujących, krajów objętych europejską polityką sąsiedztwa i partnerstwem euro-śródziemnomorskim reprezentuje wysoki stopień aktywności sejsmicznej,
D.
mając na uwadze, że w latach 2002-2007 trzęsienia ziemi były czwartą najczęściej występującą klęską żywiołową w państwach członkowskich i krajach kandydujących, lecz mimo to na szczeblu UE są traktowane jako zupełnie drugorzędne zjawisko w porównaniu z innymi klęskami naturalnymi, w przypadku których stosowane jest bardziej zintegrowane podejście, w rezultacie europejskie regiony pozostawione są bez pomocy ze strony Unii Europejskiej, a Europejski Fundusz Solidarności został wykorzystany tylko raz, aby zaradzić skutkom trzęsienia ziemi,
E.
mając na uwadze, że podmioty krajowe, regionalne i lokalne, które bezpośrednio stykają się ze zjawiskiem trzęsień ziemi, środowisko naukowe, inżynierowie i duże grupy ludności są zdania, że Unia Europejska powinna odgrywać większą rolę w ochronie przed trzęsieniami ziemi i zwalczaniu ich skutków,
F.
mając na uwadze, że ruchy tektoniczne występują nie tylko w postaci trzęsień ziemi, lecz także wybuchów wulkanów oraz że skutki tych zjawisk przyrodniczych mogą zostać pogłębione, szczególnie poprzez obsunięcia ziemi i tsunami, wobec których regiony będące regularnie ofiarami tych zjawisk (jak na przykład regiony najbardziej oddalone Unii Europejskiej) posiadają decydujące doświadczenie w zakresie obserwacji tych zjawisk, zapobiegania im i reagowania;
G.
mając na uwadze, że trzęsienia ziemi wywierają bardzo poważne krótko- i długoterminowe skutki dla gospodarki regionów oraz szkodliwy wpływ na infrastrukturę, zatrudnienie, dziedzictwo naturalne i kulturowe, środowisko naturalne i turystykę, tj. mają ogólny negatywny wpływ na spójność gospodarczą i społeczną,
H.
uwzględniając decydującą rolę krajowych i lokalnych podmiotów w zapobieganiu szkodom powodowanym przez trzęsienia ziemi, w zarządzaniu skutkami trzęsień ziemi i w ograniczaniu powstałych szkód oraz uwzględniając związaną z tym potrzebę działań angażujących wymienione podmioty oraz informujących i edukujących ludność,
I.
mając na uwadze, że liczne instrumenty Wspólnoty, takie jak fundusze strukturalne lub wspólnotowe instrumenty ochrony ludności, mogą być wykorzystane do wzmocnienia działań zapobiegawczych i naprawczych w przypadku trzęsienia ziemi,
J.
mając na uwadze konieczność uznania przez UE specyfiki trzęsień ziemi w regionie Morza Śródziemnego i w jego otoczeniu oraz potrzebę podjęcia odpowiednich działań dotyczących zapobiegania trzęsieniom ziemi, zarządzania i badań naukowych, polityki ochrony i instrumentów solidarności,
K.
mając na uwadze, że Europa jest szczególnie narażona na trzęsienia ziemi i występuje w niej wysokie ryzyko trzęsienia ziemi, a także dysponuje zaawansowaną wiedzą techniczną, to jednak w porównaniu z Japonią, Stanami Zjednoczonymi Ameryki, a nawet Chinami, UE znacznie mniej inwestuje w badania i rozwój nowych technologii, a ponadto nie istnieje żadna europejska strategia dotycząca analizy ryzyka wystąpienia trzęsienia ziemi,
L.
mając na uwadze brak jednolitego mechanizmu interwencji na szczeblu europejskim w przypadku klęsk żywiołowych,
M.
mając na uwadze, że szczególne znaczenie ma zachowanie i poszerzanie wiedzy sejsmologicznej w UE, co może zostać przekształcone w odnoszący sukcesy i znajdujący popyt na obcych rynkach towar, a regiony sejsmiczne mogą stać się otwartymi laboratoriami i czerpać dzięki temu korzyści ze swego niekorzystnego położenia,
N.
mając na uwadze fakt, że duże obszary UE są dotknięte niszczycielskimi skutkami wstrząsów masy skalnej spowodowanych działalnością górniczą, które wywołują szkody podobne do trzęsień ziemi,
O.
mając na uwadze niewystarczający rozwój mapowania ryzyka trzęsienia ziemi w większości państw członkowskich,
P.
mając na uwadze, że tradycyjne umowy ubezpieczeniowe wykluczają trzęsienie ziemi jako przyczynę powstania szkody,
Działania: zapobieganie, reagowanie i naprawa szkód
1.
wzywa Komisję do niezwłocznego przygotowania komunikatu oceniającego zagrożenia stwarzane przez trzęsienia ziemi i rozpatrującego kwestie zapobiegania, zarządzania i działań rozwiązujących problemy i naprawiających szkody spowodowane trzęsieniem ziemi;
2.
jest zdania, że Komisja powinna przygotować protokół techniczny dotyczący wspólnego działania, jakie podjęte powinno zostać ze strony UE w przypadku poważnej klęski spowodowanej trzęsieniem ziemi, skupiając się przede wszystkim na niezbędnej infrastrukturze transportowej, energetycznej, telekomunikacyjnej i zapewniającej opiekę zdrowotną, a także na roli, jaką mogą odegrać rozliczne władze krajowe, regionalne i lokalne;
3.
wzywa Radę i Komisję do wzięcia pod uwagę trzęsień ziemi podczas finalizacji i realizacji zmienionych ram prawnych dotyczących ochrony ludności;
4.
wzywa ponadto państwa członkowskie do włączenia kwestii trzęsień ziemi do krajowych i regionalnych strategii na rzecz zrównoważonego rozwoju oraz do utworzenia krajowych ośrodków zajmujących się zarządzania ryzykiem trzęsienia ziemi i ochroną ludności w oparciu o zintegrowane analizy narażenia, angażując różne podmioty instytucjonalne i właściwych partnerów w społeczeństwie obywatelskim;
5.
dostrzega specyfikę regionu Morza Śródziemnego i zachęca Komisję, aby skoncentrowała się na instrumentach służących zapobieganiu, uświadamianiu i badaniu oraz instrumentach zarządzania ryzykiem, ochrony ludności i solidarności na szczeblu wspólnotowym, tak aby w bardziej zadowalający sposób reagować na częste katastrofy w tym regionie;
6.
podkreśla potrzebę przeprowadzenia społecznych kampanii informacyjnych ze szczególnym naciskiem na środki zapobiegawcze i gotowość, w tym również - ze względu na środki edukacyjne - zorganizowanie kursów uniwersyteckich, programów magisterskich i doktoranckich w odpowiednich dyscyplinach, takich jak inżynieria, oraz szczegółowych szkoleń we właściwych zawodach w UE;
7.
wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia badań w zakresie zapobiegania szkodom, zarządzania kryzysowego i minimalizacji szkód, prowadzanych w połączeniu z działaniami w ramach siódmego programu ramowego na rzecz badań naukowych i rozwoju technologicznego oraz wzywa Komisję do pomocy w przygotowaniu specjalnego europejskiego programu badań nad trzęsieniami ziemi;
8.
wyraża nadzieję, że Komisja i państwa członkowskie będą wspierać utworzenie centrów doskonałości zajmujących się innowacjami naukowymi, technologicznymi i architektonicznymi w celu zagwarantowania bezpieczeństwa ludności oraz umożliwienia trwałego rozwoju terytorialnego poprzez współpracę międzyregionalną i powiązanie w sieć instytucji naukowych, małych i średnich przedsiębiorstw oraz władz lokalnych w zainteresowanych regionach, szczególnie w regionach peryferyjnych;
9.
wzywa Komisję i państwa członkowskie do szczegółowego rozważenia kwestii modernizacji i konserwacji wiekowych budynków i zabytków, które mają szczególne znaczenie historyczne, kulturalne, turystyczne – a zatem również ekonomiczne – dla wielu regionów UE, budynków publicznych o strategicznym znaczeniu dla ochrony ludności i innej niezbędnej infrastruktury; wzywa w tym celu państwa członkowskie do sporządzenia rejestru tego rodzaju budynków i infrastruktury oraz do konsultacji z Komisją na temat istniejących lub koniecznych do zrealizowania projektów i polityk, które zapewnią ich ochronę przed trzęsieniami ziemi;
10.
wzywa Komisję do zalecenia przyjęcia normy Eurocode 8 w przepisach dotyczących budownictwa miejskiego we wszystkich zagrożonych państwach członkowskich i wzywa właściwe władze na szczeblu unijnym i państw członkowskich do zbadania konieczności rozszerzenia zasięgu wprowadzania normy Eurocode 8 i objęcia nią nie tylko nowych, ale także starszych budynków;
Finansowanie
11.
jest zdania, że przyszłe finansowanie infrastruktur w ramach funduszy strukturalnych w kolejnych okresach programowania musi być uzależnione od wdrożenia środków ochrony sejsmicznej oraz w ramach określania tego rodzaju środków przez państwa członkowskie w ich odpowiednich programach operacyjnych; ponadto zachęca państwa członkowskie do rozpoczęcia finansowania - tam, gdzie jest to możliwe - środków ochrony przed trzęsieniami ziemi w ramach ich obecnych programów operacyjnych;
12.
wzywa Komisję i państwa członkowskie do promowania specjalnych europejskich programów na rzecz szkolenia i wymiany najlepszych praktyk zawodowych w zakresie specjalistycznych umiejętności wymaganych w przypadku zapobiegania trzęsieniom ziemi i radzenia sobie ze spowodowanymi przez nie szkodami, oraz wzywa państwa członkowskie do wykorzystania Europejskiego Funduszu Społecznego w tym celu;
13.
wzywa Radę, aby niezwłocznie zakończyła procedurę współdecyzji w sprawie przyjęcia nowego rozporządzenia dotyczącego Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, biorąc pod uwagę, że Parlament Europejski wyraził już swoją opinię w wyżej wymienionym stanowisku z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie terminów i kwalifikujących się działań, tak aby umożliwić funduszowi sprawną, elastyczną i szybką naprawę szkód, w tym również poprzez uproszczenie istniejącej procedury finansowania w przypadku trzęsienia ziemi;
14.
przypomina o konieczności wykorzystania pozostałych dostępnych zasobów, takich jak pomoc publiczna o przeznaczeniu regionalnym i pożyczki EBI, w celu zapobiegania i naprawy szkód spowodowanych trzęsieniami ziemi i wspierania odpowiednich gwarancji;
Koordynacja
15.
apeluje o mechanizmy koordynujące działania Wspólnoty, podmiotów krajowych, regionalnych i lokalnych w duchu wyżej wspomnianego sprawozdania M. Barniera; wzywa w tym celu do ściślejszej współpracy między państwami członkowskimi opartej na obowiązującym systemie koordynacji w zakresie środków zapobiegania, zarządzania i ochrony, w tym mechanizmów obserwacji i wczesnego ostrzegania, baz danych i wymiany najlepszych praktyk; aby ułatwić ten proces, wzywa każde państwo członkowskie do stworzenia jednego skoordynowanego systemu kierowania działaniami w zakresie ochrony ludności;
16.
ponownie daje wyrazy wsparcia dla utworzenia europejskich sił ochrony ludności i wzywa Komisję do przedłożenia wniosku w tej sprawie;
17.
podkreśla, że tworzenie europejskich sił ochrony ludności ma sens jedynie w oparciu o ulepszoną krajową ochronę ludności oraz ulepszone instrumenty koordynacji między państwami członkowskimi;
18.
podkreśla znaczenie współpracy z sąsiednimi krajami trzecimi a także z innymi w których występuje duże ryzyko trzęsień ziemi, zwłaszcza z tymi, które posiadają wiedzę techniczną w tej dziedzinie;
19.
wzywa Komisję do oceny wszystkich dostępnych instrumentów służących zapobieganiu, zarządzaniu i ochronie ludności w przypadku wystąpienia katastrofy naturalnej w ramach licznych polityk UE (środowisko naturalne, polityka spójności, badania naukowe etc.) oraz do zaproponowania, w celu uproszczenia i poprawy koordynacji, scentralizowanego instrumentu służącego zapobieganiu i zarządzaniu;
0
0 0
20.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz Komitetowi Regionów.
