P7_TA-PROV(2011)0136
Minimalne normy dotyczące procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej ***I
A7-0085/2011
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 6 kwietnia 2011 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych norm dotyczących procedur udzielania i cofania ochrony międzynarodowej w państwach członkowskich (przekształcenie) ( COM(2009)0554 – C7-0248/2009 – 2009/0165(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)
Parlament Europejski,
–
uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady ( COM(2009)0554 ),
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 63 akapit pierwszy ust. 1 lit. d) i ust. 2. lit. a) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi ( C7–0248/2009 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu i Rady pt. „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” ( COM(2009)0665 ),
–
uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 78 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
–
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno - Społecznego z dnia 28 kwietnia 2010 r. Dz.U. C 19 z 19.1.2011, s. 85.
–
uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1.
,
–
uwzględniając rezolucję z dnia 10 marca 2009 r. w sprawie przyszłości wspólnego europejskiego systemu azylowego Dz.U. C 87E z 1.4.2010, s. 10.
,
–
uwzględniając pismo Komisji Prawnej z dnia 2 lutego 2010 r. skierowane do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu,
–
uwzględniając art. 87 i 55 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A7–0085/2011 ),
A.
mając na uwadze, że zdaniem konsultacyjnej grupy roboczej złożonej z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych oprócz tych, które już zaznaczono jako takie we wniosku, oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów poprzednich aktów wraz ze zmianami merytorycznymi, wniosek zawiera zwykłą kodyfikację istniejących tekstów bez żadnych zmian merytorycznych,
1.
zatwierdza swoje stanowisko w pierwszym czytaniu w wersji uwzględniającej zalecenia konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;
2.
zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom narodowym.
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Poprawka1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 8 preambuły
(8)
Należy zmobilizować zasoby Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu w celu odpowiedniego wsparcia wysiłków państw członkowskich w odniesieniu do wdrożenia norm określonych w drugiej fazie tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, w szczególności tym państwom członkowskim, których systemy azylowe poddawane są szczególnej i nieproporcjonalnej presji, zwłaszcza za względu na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną.
(8)
Należy zmobilizować zasoby Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców oraz Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu,
między innymi
w celu odpowiedniego wsparcia wysiłków państw członkowskich w odniesieniu do wdrożenia norm określonych w drugiej fazie tworzenia wspólnego europejskiego systemu azylowego, w szczególności tych państw członkowskich, których systemy azylowe poddawane są szczególnej i nieproporcjonalnej presji, zwłaszcza za względu na ich położenie geograficzne lub sytuację demograficzną.
W państwach członkowskich, które – w stosunku do liczby ludności – otrzymują nieproporcjonalnie wysoką liczbę wniosków o azyl należy również bezzwłocznie udostępnić wsparcie finansowe oraz administracyjne wsparcie techniczne w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców i odpowiednio Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, tak aby państwa tego mogły zastosować się do przepisów niniejszej dyrektywy.
`
Poprawka2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 preambuły
(13)
Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Dyrektywa ma służyć w szczególności wspieraniu stosowania art. 1, 18, 19, 21, 24 i 47 karty, i musi zostać odpowiednio do tego wdrażana.
(13)
Niniejsza dyrektywa respektuje prawa podstawowe i jest zgodna z zasadami uznanymi w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej. Dyrektywa ma służyć w szczególności wspieraniu stosowania art. 1,
4
, 18, 19, 21, 24 i 47 karty, i musi zostać odpowiednio do tego wdrażana.
Poprawka3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 14 a preambuły (nowy)
(14a)
Państwa członkowskie są zobowiązane do pełnego przestrzegania zasady non-refoulement i prawa do azylu, co obejmuje dostęp do procedury azylowej dla każdej osoby pragnącej ubiegać się o azyl i znajdującej się na obszarze ich jurysdykcji, w tym dla osób znajdujących się pod faktyczną kontrolą danego organu UE lub państwa członkowskiego.
Poprawka4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 15 preambuły
(15)
Istotne jest, aby decyzje w sprawie wszystkich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej podejmowane były na podstawie faktów oraz, w pierwszej instancji, przez organy, których personel posiada odpowiednią wiedzę
lub
przechodzi niezbędne szkolenie w dziedzinie azylu i uchodźców.
(15)
Istotne jest, aby decyzje w sprawie wszystkich wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej podejmowane były na podstawie faktów oraz, w pierwszej instancji, przez organy, których personel posiada odpowiednią wiedzę
i
przechodzi niezbędne szkolenie w dziedzinie azylu i uchodźców.
Poprawka5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 18 preambuły
(18)
W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji genewskiej lub za osoby kwalifikujące się do objęcia ich ochroną uzupełniającą, każdy wnioskodawca powinien mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i właściwego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia istotnych okoliczności faktycznych swojej sprawy oraz
wystarczające
gwarancje proceduralne, by prowadzić swą sprawę na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej
powinna zasadniczo zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu do czasu wydania decyzji przez organ rozstrzygający, możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez organy, możliwość kontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) oraz z organizacjami doradzającymi osobom wnioskującym o ochronę międzynarodową, prawo do odpowiedniego zawiadomienia o decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość konsultowania się z doradcą prawnym lub innym doradcą oraz prawo do uzyskania informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku, co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez niego zrozumiany, jak również, w przypadku decyzji odmownej, prawo do skutecznego środka odwoławczego do sądu.
(18)
W interesie prawidłowego uznania osób potrzebujących ochrony za uchodźców w rozumieniu art. 1 Konwencji genewskiej lub za osoby kwalifikujące się do objęcia ich ochroną uzupełniającą, każdy wnioskodawca powinien mieć skuteczny dostęp do procedur, możliwość współpracy i właściwego komunikowania się z właściwymi organami w celu przedstawienia istotnych okoliczności faktycznych swojej sprawy oraz
skuteczne
gwarancje proceduralne, by prowadzić swą sprawę na wszystkich etapach procedury. Ponadto procedura rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej powinna zasadniczo zapewniać wnioskodawcy przynajmniej prawo pobytu do czasu wydania
ostatecznej
decyzji przez organ rozstrzygający,
a w przypadku decyzji odmownej – przez czas konieczny na wniesienie środka odwoławczego w postępowaniu sądowym i tak długo, jak na to zezwoli właściwy organ sądowy,
możliwość skorzystania z usług tłumacza w celu przedstawienia swojej sprawy w przypadku przesłuchania przez organy, możliwość kontaktowania się z przedstawicielem Wysokiego Komisarza Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR) oraz z organizacjami doradzającymi osobom wnioskującym o ochronę międzynarodową, prawo do odpowiedniego zawiadomienia o decyzji, faktycznego i prawnego uzasadnienia tej decyzji, możliwość konsultowania się z doradcą prawnym lub innym doradcą oraz prawo do uzyskania informacji o swojej sytuacji prawnej w decydujących momentach przebiegu procedury w języku,
który rozumie lub
co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez niego zrozumiany, jak również, w przypadku decyzji odmownej, prawo do skutecznego środka odwoławczego do sądu.
Poprawka6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 19 preambuły
(19)
W celu zagwarantowania skutecznego dostępu do procedury rozpatrywania wniosków, urzędnicy, którzy jako pierwsi mają kontakt z osobami ubiegającymi się o ochronę międzynarodową, w szczególności osoby nadzorujące granice lądowe lub morskie albo prowadzący kontrolę graniczną, powinni otrzymać wytyczne i niezbędne przeszkolenie w zakresie rozpoznawania wniosków o ochronę międzynarodową
i postępowania z tymi wnioskami
. Powinni oni być zdolni do udzielenia obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom przebywającym na terytorium państw członkowskich, w tym na ich granicy, na wodach terytorialnych lub strefach tranzytowych, i pragnącym wystąpić o ochronę międzynarodową, wszelkich właściwych informacji na temat miejsca i trybu składania wniosków o ochronę międzynarodową. Jeżeli osoby te znajdują się na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, powinny zostać przetransportowane na ląd, gdzie ich wnioski powinny zostać rozpatrzone zgodnie z niniejszą dyrektywą.
(19)
W celu zagwarantowania skutecznego dostępu do procedury rozpatrywania wniosków, urzędnicy, którzy jako pierwsi mają kontakt z osobami ubiegającymi się o ochronę międzynarodową, w szczególności osoby nadzorujące granice lądowe lub morskie albo prowadzący kontrolę graniczną, powinni otrzymać wytyczne i niezbędne przeszkolenie w zakresie rozpoznawania,
rejestracji i przekazywania organowi rozstrzygającemu
wniosków o ochronę międzynarodową. Powinni oni być zdolni do udzielenia obywatelom państw trzecich lub bezpaństwowcom przebywającym na terytorium państw członkowskich, w tym na ich granicy, na wodach terytorialnych lub strefach tranzytowych, i pragnącym wystąpić o ochronę międzynarodową, wszelkich właściwych informacji na temat miejsca i trybu składania wniosków o ochronę międzynarodową. Jeżeli osoby te znajdują się na wodach terytorialnych państwa członkowskiego, powinny zostać przetransportowane na ląd, gdzie ich wnioski powinny zostać rozpatrzone zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Poprawka7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 20 preambuły
(20)
Ponadto należy ustanowić szczególne gwarancje proceduralne dla osób wymagających szczególnej troski, takich jak małoletni, małoletni bez opieki, osoby, które padły ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych aktów przemocy oraz osoby niepełnosprawne, w celu stworzenia warunków niezbędnych do zapewnienia im skutecznego dostępu do procedur oraz przedstawienia elementów potrzebnych do uzasadnienia wniosku o ochronę międzynarodową.
(20)
Ponadto należy ustanowić szczególne gwarancje proceduralne dla osób wymagających szczególnej troski, takich jak małoletni, małoletni bez opieki,
kobiety ciężarne,
osoby, które padły ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych aktów przemocy
, np. aktów przemocy uwarunkowanej płcią i szkodliwych praktyk tradycyjnych,
oraz osoby niepełnosprawne, w celu stworzenia warunków niezbędnych do zapewnienia im skutecznego dostępu do procedur oraz przedstawienia elementów potrzebnych do uzasadnienia wniosku o ochronę międzynarodową.
Poprawka8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 22 preambuły
(22)
W celu zagwarantowania równości materialnej między kobietami i mężczyznami występującymi z wnioskiem, w procedurze rozpatrywania wniosków należy uwzględnić aspekty związane z płcią. W szczególności przesłuchania należy zorganizować w taki sposób, by zarówno mężczyźni, jak i kobiety występujący z wnioskiem mogli opisać swoje przeżycia w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć. W procedurach opartych na koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego, bezpiecznego kraju pochodzenia lub koncepcji kolejnego wniosku należy odpowiednio uwzględnić złożoność spraw, w których wniosek składany jest z przyczyn związanych z płcią.
(22)
W celu zagwarantowania równości materialnej między kobietami i mężczyznami występującymi z wnioskiem, w procedurze rozpatrywania wniosków należy uwzględnić aspekty związane z płcią. W szczególności przesłuchania należy zorganizować w taki sposób, by zarówno mężczyźni, jak i kobiety występujący z wnioskiem mogli, jeśli zwrócą się o to, opisać swoje przeżycia w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć
osobie tej samej płci, specjalnie przeszkolonej w zakresie przesłuchań dotyczących prześladowań ze względu na płeć
. W procedurach opartych na koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego, bezpiecznego kraju pochodzenia lub koncepcji kolejnego wniosku należy odpowiednio uwzględnić złożoność spraw, w których wniosek składany jest z przyczyn związanych z płcią.
Poprawka9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 24 preambuły
(24)
Procedury badania potrzeby uzyskania ochrony międzynarodowej należy zorganizować w sposób umożliwiający
właściwym
organom skrupulatne rozpatrywanie wniosków o ochronę międzynarodową.
(24)
Procedury badania potrzeby uzyskania ochrony międzynarodowej należy zorganizować w sposób umożliwiający organom
rozstrzygającym
skrupulatne rozpatrywanie wniosków o ochronę międzynarodową.
Poprawka10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 30 preambuły
(30)
Państwa członkowskie powinny rozpatrzyć wszystkie wnioski pod względem merytorycznym, to jest ocenić, czy dany wnioskodawca kwalifikuje się do udzielenia mu ochrony międzynarodowej zgodnie z dyrektywą [.../../WE] [dyrektywą w sprawie kwalifikacji], z wyjątkiem przypadków, w których niniejsza dyrektywa stanowi inaczej, w szczególności w przypadku, gdy można
zasadnie przypuszczać
, że inne państwo rozpatrzyłoby wniosek lub zapewniłoby
wystarczającą
ochronę. W szczególności, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do merytorycznej oceny wniosku o udzielenie o ochrony międzynarodowej w przypadku, gdy kraj pierwszego azylu przyznało wnioskodawcy status uchodźcy lub przyznało inną
wystarczającą
ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju.
(30)
Państwa członkowskie powinny rozpatrzyć wszystkie wnioski pod względem merytorycznym, to jest ocenić, czy dany wnioskodawca kwalifikuje się do udzielenia mu ochrony międzynarodowej zgodnie z dyrektywą [.../../WE] [dyrektywą w sprawie kwalifikacji], z wyjątkiem przypadków, w których niniejsza dyrektywa stanowi inaczej, w szczególności w przypadku, gdy można
mieć pewność
, że inne państwo rozpatrzyłoby wniosek lub zapewniłoby
skuteczną
ochronę. W szczególności, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do merytorycznej oceny wniosku o udzielenie o ochrony międzynarodowej w przypadku, gdy kraj pierwszego azylu przyznał wnioskodawcy status uchodźcy lub inną
dostępną i skuteczną
ochronę, a wnioskodawca będzie podlegał readmisji do tego kraju.
Państwa członkowskie powinny postępować według tej zasady tylko, jeżeli dany wnioskodawca jest bezpieczny w danym państwie trzecim.
Poprawka11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 32 preambuły
(32)
Ponadto, w odniesieniu do niektórych europejskich państw trzecich, w których przestrzega się szczególnie wysokich norm w zakresie praw człowieka i ochrony uchodźców, państwa członkowskie powinny mieć możliwość odstąpienia od rozpatrywania lub odstąpienia od rozpatrywania w całości wniosków dotyczących wnioskodawców, którzy wjechali na ich terytorium z takich europejskich państw trzecich.
skreślony
Poprawka13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera d)
d) „wnioskodawca o szczególnych potrzebach” oznacza wnioskodawcę, który ze względu na wiek, płeć, niepełnosprawność,
problemy ze zdrowiem psychicznym
lub konsekwencje tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej potrzebuje specjalnych gwarancji, by móc skorzystać z praw i dopełnić obowiązków zgodnie z niniejszą dyrektywą;
d) „wnioskodawca o szczególnych potrzebach” oznacza wnioskodawcę, który ze względu na wiek, płeć,
orientację seksualną, tożsamość płciową,
niepełnosprawność,
chorobę fizyczną lub psychiczną
lub konsekwencje tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej potrzebuje specjalnych gwarancji, by móc skorzystać z praw i dopełnić obowiązków zgodnie z niniejszą dyrektywą;
Poprawka15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – litera p b) (nowa)
pb) „nowe fakty i okoliczności” oznaczają fakty potwierdzające istotę wniosku, które mogą przyczynić się do rewizji wcześniejszej decyzji.
Poprawka16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 2 – litera a a) (nowa)
aa) wnioskodawców o szczególnych potrzebach zgodnie z definicją w art. 2 lit. d);
Poprawka17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 2 – litera b)
b) świadomość aspektów związanych z płcią, traumatycznymi przeżyciami i wiekiem;
b) świadomość aspektów związanych z płcią,
orientacją seksualną,
traumatycznymi przeżyciami i wiekiem,
przy zwróceniu szczególnej uwagi na małoletnich bez opieki
;
Poprawka18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 4
4.
W przypadku wyznaczenia organu zgodnie z ust. 3, państwa członkowskie dopilnowują, by personel tego organu posiadał odpowiednią wiedzę
lub
przeszedł niezbędne szkolenie, tak aby mógł wypełniać swoje obowiązki przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
4.
W przypadku wyznaczenia organu zgodnie z ust. 3 państwa członkowskie dopilnowują, by personel tego organu posiadał odpowiednią wiedzę
i
przeszedł niezbędne szkolenie, tak aby mógł wypełniać swoje obowiązki przy wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
Poprawka19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 2
2.
Państwa członkowskie dopilnowują, by osoba pragnąca złożyć wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej miała faktyczną możliwość jak najszybszego złożenia wniosku do właściwego organu.
2.
Państwa członkowskie dopilnowują, by osoba pragnąca złożyć wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej miała faktyczną możliwość jak najszybszego złożenia wniosku do właściwego organu.
Jeżeli wnioskodawca nie może osobiście złożyć wniosku, państwa członkowskie umożliwiaja przedstawicielowi prawnemu złożenie wniosku w imieniu wnioskodawcy.
Poprawka20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 5
5.
Państwa członkowskie dopilnowują, by małoletni miał prawo do składania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w swoim imieniu lub za pośrednictwem swoich
rodziców lub innych dorosłych członków rodziny
.
5.
Państwa członkowskie dopilnowują, by małoletni miał prawo do składania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej w swoim imieniu,
jeżeli zgodnie z prawem krajowym ma zdolność postulacyjną
, lub
w przeciwnym razie
za pośrednictwem swoich
przedstawicieli prawnych lub ich pełnomocników
.
Ponadto stosuje się art. 6 ust. 6.
Poprawka21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 7 – litera c)
c) przypadki, w których złożenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej jest uznawane jednocześnie za złożenie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej dla małoletniego stanu wolnego.
skreślona
Poprawka22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 8 – akapit pierwszy
8.
Państwa członkowskie dopilnowują, by straż graniczna, policja i organy imigracyjne, jak również personel ośrodków zatrzymania, otrzymali instrukcje i niezbędne szkolenie w zakresie
postępowania z wnioskami
o udzielenie ochrony międzynarodowej. Jeżeli organy te zostały wyznaczone na organy właściwe na mocy ust. 1, instrukcje te obejmują zobowiązanie do rejestrowania wniosku. W pozostałych przypadkach instrukcje nakazują przekazanie wniosku do organu właściwego w celu jego zarejestrowania, wraz z wszelkimi właściwymi informacjami.
8.
Państwa członkowskie dopilnowują, by straż graniczna, policja i organy imigracyjne, jak również personel ośrodków zatrzymania, otrzymali instrukcje i niezbędne szkolenie w zakresie
rozpoznawania, rejestracji i przekazywania wniosków
o udzielenie ochrony międzynarodowej. Jeżeli organy te zostały wyznaczone na organy właściwe na mocy ust. 1, instrukcje te obejmują zobowiązanie do rejestrowania wniosku. W pozostałych przypadkach instrukcje nakazują przekazanie wniosku do organu właściwego w celu jego zarejestrowania, wraz z wszelkimi właściwymi informacjami.
Poprawka23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3 – akapit pierwszy
3.
Państwa członkowskie dopilnowują, by organizacje świadczące pomoc
doradczą
wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową miały dostęp do przejść granicznych, w tym do stref tranzytowych, oraz do ośrodków zatrzymania,
pod warunkiem zawarcia porozumienia z właściwymi organami państw członkowskich
.
3.
Państwa członkowskie dopilnowują, by organizacje świadczące pomoc
prawną i zapewniające reprezentację prawną
wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową miały
szybki
dostęp do przejść granicznych, w tym do stref tranzytowych, oraz do ośrodków zatrzymania.
Poprawka24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3 – akapit drugi
Państwa członkowskie mogą ustanowić przepisy regulujące obecność takich organizacji w miejscach, o których mowa w niniejszym artykule.
Państwa członkowskie mogą ustanowić przepisy regulujące obecność takich organizacji w miejscach, o których mowa w niniejszym artykule
, o ile nie ograniczają one wnioskodawcom dostępu do pomocy doradczej
.
Poprawka25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 1
1.
Wnioskodawcom pozwala się pozostać w państwie członkowskim, wyłącznie dla potrzeb procedury, do czasu podjęcia przez organ rozstrzygający decyzji
zgodnie z procedurami obowiązującymi w pierwszej instancji określonymi w rozdziale III
. To prawo do pozostania nie oznacza uprawnienia do otrzymania zezwolenia na pobyt.
1.
Wnioskodawcom pozwala się pozostać w państwie członkowskim, wyłącznie dla potrzeb procedury, do czasu podjęcia przez organ rozstrzygający
ostatecznej
decyzji,
również w przypadkach gdy wnioskodawca wnosi odwołanie, i tak długo, jak na to zezwoli właściwy organ sądowy
. To prawo do pozostania nie oznacza uprawnienia do otrzymania zezwolenia na pobyt.
Poprawka26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 3
3.
Państwo członkowskie może dokonać ekstradycji wnioskodawcy do państwa trzeciego na mocy ust. 2 wyłącznie gdy
właściwe organy upewniły się, że
decyzja o ekstradycji nie doprowadzi bezpośrednio lub pośrednio do naruszenia zasady non-refoulement, w pogwałceniu zobowiązań międzynarodowych państwa członkowskiego.
3.
Państwo członkowskie może dokonać ekstradycji wnioskodawcy do państwa trzeciego na mocy ust. 2, wyłącznie gdy decyzja o ekstradycji nie doprowadzi bezpośrednio lub pośrednio do naruszenia zasady non-refoulement, w pogwałceniu zobowiązań międzynarodowych państwa członkowskiego
, ani nie narazi wnioskodawcy na nieludzkie lub poniżające traktowanie po jego przybyciu do danego państwa trzeciego
.
Poprawka27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera b)
b) uzyskiwane były precyzyjne i aktualne informacje z różnych źródeł, takich jak Wysoki Komisarz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR)
oraz
Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, dotyczące ogólnej sytuacji panującej w krajach pochodzenia wnioskodawców l oraz, w razie potrzeby, w państwach, przez które przejeżdżały one tranzytem, oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za rozpatrywanie wniosków i podejmowanie decyzji jak również, w przypadkach, w których organ rozstrzygający uwzględnia te informacje przy podejmowaniu decyzji, wnioskodawcy i jego doradcy prawnemu;
b) uzyskiwane były precyzyjne i aktualne informacje z różnych źródeł, takich jak Wysoki Komisarz Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców (UNHCR), Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu
oraz międzynarodowe organizacje zajmujące się obroną praw człowieka
, dotyczące ogólnej sytuacji panującej w krajach pochodzenia wnioskodawców oraz, w razie potrzeby, w państwach, przez które przejeżdżały one tranzytem, oraz aby takie informacje były udostępniane personelowi odpowiedzialnemu za rozpatrywanie wniosków i podejmowanie decyzji, jak również, w przypadkach, w których organ rozstrzygający uwzględnia te informacje przy podejmowaniu decyzji, wnioskodawcy i jego doradcy prawnemu;
Poprawka28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera c)
c) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzje posiadał wiedzę dotyczącą właściwych norm obowiązujących w dziedzinie prawa azylowego i uchodźczego.
c) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzje posiadał wiedzę dotyczącą właściwych norm obowiązujących w dziedzinie prawa azylowego i uchodźczego
, a także w dziedzinie praw człowieka oraz ukończył programy szkoleń początkowych i doskonalących, o których mowa w art. 4 ust. 1
;
Poprawka29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera d)
d) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzję został poinstruowany oraz, w razie potrzeby, miał możliwość konsultacji z ekspertami na temat konkretnych zagadnień, takich jak kwestie medyczne, kulturowe oraz związane z dziećmi
i
płcią.
d) personel rozpatrujący wnioski i podejmujący decyzję został poinstruowany oraz, w razie potrzeby, miał możliwość konsultacji z ekspertami na temat konkretnych zagadnień, takich jak kwestie medyczne, kulturowe oraz związane z dziećmi
,
płcią
, wyznaniem lub orientacją seksualną
.
Poprawka30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3 – litera d a) (nowa)
da) wnioskodawca i jego doradca prawny mają dostęp do informacji dostarczanych przez ekspertów, o których mowa w lit. d).
Poprawka31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2 – akapit pierwszy
2.
Państwa członkowskie dopilnowują również, by w przypadku odrzucenia wniosku o nadanie statusu uchodźcy lub udzielenie ochrony międzynarodowej decyzja zawierała pisemne uzasadnienie faktyczne i prawne oraz informację o trybie odwołania się od negatywnej decyzji.
2.
Państwa członkowskie dopilnowują również, by w przypadku odrzucenia
lub przyjęcia
wniosku o nadanie statusu uchodźcy lub udzielenie ochrony uzupełniającej decyzja
– w momencie jej wydania i podpisania przez odbiorcę przy odbiorze –
zawierała
jasne
pismne uzasadnienie faktyczne i prawne oraz informację o trybie odwołania się od negatywnej decyzji.
Poprawka32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2 – akapit drugi
Państwa członkowskie nie muszą podawać pisemnej informacji na temat trybu odwołania od negatywnej decyzji w treści decyzji, jeżeli wnioskodawca otrzymał taką informację na wcześniejszym etapie na piśmie albo poprzez dostępne mu media elektroniczne.
skreślony
Poprawka33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 4
4.
Ustępu 3 nie stosuje się do przypadków, w których ujawnienie szczególnych okoliczności dotyczących osoby członkom jej rodziny może zagrozić interesom tej osoby, w tym w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć lub wiek. W takich przypadkach wydaje się odrębną decyzję wobec danej osoby.
4.
Ustępu 3 nie stosuje się do przypadków, w których ujawnienie szczególnych okoliczności dotyczących osoby członkom jej rodziny może zagrozić interesom tej osoby, w tym w sprawach związanych z prześladowaniem ze względu na płeć lub
orientację seksualną, tożsamość płciową i/
lub wiek. W takich przypadkach wydaje się odrębną decyzję wobec danej osoby.
Poprawka34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 – litera a)
a) są oni informowani w języku, co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, o procedurze, której należy się poddać, oraz o ich prawach i obowiązkach w trakcie tej procedury, jak również potencjalnych skutkach nieprzestrzegania tych obowiązków i braku współpracy z organami. Są oni informowani o terminach, a także przysługujących im środkach służących spełnieniu obowiązku przedstawienia elementów, o których mowa w art. 4 […/../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. Informacje te są udzielane w takim terminie, aby umożliwić wnioskodawcom skorzystanie z praw zagwarantowanych niniejszą dyrektywą i wypełnienie obowiązków opisanych w art. 12;
a) są oni informowani w języku,
który rozumieją lub
co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, o procedurze, której należy się poddać oraz o ich prawach i obowiązkach w trakcie tej procedury, jak również potencjalnych skutkach nieprzestrzegania tych obowiązków i braku współpracy z organami. Są oni informowani o terminach, a także przysługujących im środkach służących spełnieniu obowiązku przedstawienia elementów, o których mowa w art. 4 […/../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. Informacje te są udzielane w takim terminie, aby umożliwić wnioskodawcom skorzystanie z praw zagwarantowanych niniejszą dyrektywą i wypełnienie obowiązków opisanych w art. 12;
Poprawka35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 – litera e)
e) są oni informowani o wyniku decyzji organu rozpatrującego w języku, co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, w przypadku gdy nie są wspierani ani reprezentowani przez doradcę prawnego lub innego doradcę . Udzielone informacje obejmują informację o trybie odwołania od negatywnej decyzji zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 2.
e) są oni informowani o wyniku decyzji organu rozpatrującego w języku,
który rozumieją lub
co do którego można zasadnie przyjąć, że zostanie przez nich zrozumiany, w przypadku gdy nie są wspierani ani reprezentowani przez doradcę prawnego lub innego doradcę. Udzielone informacje obejmują informację o trybie odwołania od negatywnej decyzji zgodnie z postanowieniami art. 10 ust. 2.
Poprawka36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 1
1.
Wnioskodawcy ubiegający się o ochronę międzynarodową
współpracują z właściwymi organami w celu ustalenia ich
tożsamości oraz innych elementów, o których mowa w art. 4 ust. 2 dyrektywy […./../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania]. Państwa członkowskie mogą nałożyć na wnioskodawców inne obowiązki w zakresie współpracy z właściwymi organami, o ile obowiązki te są konieczne dla rozpatrzenia wniosku.
1.
Wnioskodawcy ubiegający się o ochronę międzynarodową
są zobowiązani, w miarę fizycznych i psychicznych możliwości, do ułatwienia ustalenia okoliczności sprawy oraz podania właściwym organom
tożsamości, obywatelstwa oraz innych elementów, o których mowa w art. 4 ust. 2 dyrektywy […./../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania].
Jeżeli wnioskodawca nie posiada ważnego paszportu lub dokumentu zastępującego paszport, jest on zobowiązany do współpracy przy wydawaniu dokumentu tożsamości. Dopóki wnioskodawca ma zezwolenie na pobyt w państwie członkowskim podczas rozpatrywania wniosku o ochronę międzynarodową, nie ma obowiązku kontaktowania się z organami kraju pochodzenia, jeżeli istnieje obawa, że państwo to może go prześladować.
Państwa członkowskie mogą nałożyć na wnioskodawców inne obowiązki w zakresie współpracy z właściwymi organami, o ile obowiązki te są konieczne dla rozpatrzenia wniosku.
Poprawka37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 2 – litera d)
d) właściwe organy mogą przeszukiwać wnioskodawcę oraz przedmioty, które nosi przy sobie o ile przeszukanie zostanie przeprowadzone przez osobę tej samej płci;
d) właściwe organy mogą przeszukiwać wnioskodawcę oraz przedmioty, które nosi przy sobie, o ile przeszukanie zostanie przeprowadzone przez osobę tej samej płci
, wrażliwej na wiek i kulturę wnioskodawcy, i z pełnym poszanowaniem zasad godności ludzkiej oraz integralności fizycznej i psychicznej
;
Poprawka38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 1 – akapit pierwszy
1.
Przed podjęciem decyzji przez organ rozstrzygający, wnioskodawcy przysługuje możliwość stawienia się na przesłuchanie w sprawie jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej , które prowadzi osoba właściwa na mocy prawa krajowego do prowadzenia tego rodzaju przesłuchań. Przesłuchanie dotyczące zasadniczej treści wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przeprowadzane jest zawsze przez personel organu rozstrzygającego.
1.
Przed podjęciem decyzji przez organ rozstrzygający wnioskodawcy przysługuje możliwość stawienia się na przesłuchanie w sprawie jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, które prowadzi
w języku rozumianym przez wnioskodawcę
osoba właściwa na mocy prawa krajowego do prowadzenia tego rodzaju przesłuchań. Przesłuchanie dotyczące
dopuszczalności wniosku o ochronę międzynarodową oraz
zasadniczej treści wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej przeprowadzane jest zawsze przez personel organu rozstrzygającego.
Poprawka39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 1 – akapit trzeci
Państwa członkowskie
mogą określić
w prawodawstwie krajowym przypadki, w których możliwość stawienia się na przesłuchanie przysługuje małoletniemu.
Państwa członkowskie
określają
w prawodawstwie krajowym przypadki, w których możliwość stawienia się na przesłuchanie przysługuje małoletniemu,
należycie uwzględniając nadrzędny interes dziecka i jego szczególne potrzeby
.
Poprawka40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 2 – litera b)
b) gdy
właściwy
organ uważa, że wnioskodawca nie jest zdolny do uczestnictwa lub nie jest w stanie uczestniczyć w przesłuchaniu z powodu utrzymujących się okoliczności, na które nie ma on wpływu. W przypadku wątpliwości
właściwy
organ zasięga opinii biegłego lekarza w celu ustalenia, czy okoliczności te mają charakter trwały, czy przejściowy.
b) gdy organ
rozstrzygający
uważa, że wnioskodawca nie jest zdolny do uczestnictwa lub nie jest w stanie uczestniczyć w przesłuchaniu z powodu utrzymujących się okoliczności, na które nie ma on wpływu. W przypadku wątpliwości organ
rozstrzygający
zasięga opinii biegłego lekarza w celu ustalenia, czy okoliczności te mają charakter trwały, czy przejściowy.
Poprawka41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 2 – akapit drugi
Jeżeli
państwo członkowskie
nie zapewnia wnioskodawcy lub, w odpowiednich przypadkach, osobie pozostającej na jego utrzymaniu możliwości przesłuchania ich na mocy lit. b),
podejmuje się uzasadnione wysiłki w celu umożliwienia
wnioskodawcy lub osobie pozostającej na jego utrzymaniu
przedłożenia
dalszych informacji.
Jeżeli
organ rozstrzygający
nie zapewnia wnioskodawcy lub, w odpowiednich przypadkach, osobie pozostającej na jego utrzymaniu możliwości przesłuchania ich na mocy lit. b),
organ rozstrzygający umożliwia
wnioskodawcy lub osobie pozostającej na jego utrzymaniu
zmianę terminu przesłuchania i przedłożenie
dalszych informacji.
Poprawka42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 3
3.
Brak przesłuchania zgodnie z niniejszym artykułem nie stanowi przeszkody dla podjęcia przez organ rozstrzygający decyzji w sprawie wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej.
skreślony
Poprawka43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3 – litera a)
a) dopilnowują, by osoba prowadząca przesłuchanie posiadała kompetencje pozwalające uwzględnić osobiste
lub
ogólne okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku, w tym pochodzenie kulturowe, płeć i szczególne potrzeby wnioskodawcy;
a) dopilnowują, by osoba prowadząca przesłuchanie
była przeszkolona oraz
posiadała
kwalifikacje i
kompetencje pozwalające uwzględnić osobiste
i
ogólne okoliczności towarzyszące złożeniu wniosku, w tym pochodzenie kulturowe, płeć,
orientację seksualną, tożsamość płciową
i szczególne potrzeby wnioskodawcy;
Poprawka44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3 – litera c)
c) wyznaczają one kompetentnego tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku preferowanym przez wnioskodawcę, jeżeli jest inny język, który wnioskodawca rozumie, oraz w którym jest w stanie się jasno komunikować. W każdym możliwym przypadku zapewniają, na wniosek danego wnioskodawcy, przesłuchanie go przez osobę tej samej płci;
c) wyznaczają one kompetentnego tłumacza, który jest w stanie zapewnić właściwą komunikację pomiędzy wnioskodawcą a osobą prowadzącą przesłuchanie
i zobowiązanego do przestrzegania kodeksu postępowania określającego prawa i obowiązki tłumacza
. Komunikacja taka nie musi koniecznie odbywać się w języku preferowanym przez wnioskodawcę, jeżeli jest inny język, który wnioskodawca rozumie oraz w którym jest w stanie się jasno komunikować. W każdym możliwym przypadku zapewniają, na wniosek danego wnioskodawcy, przesłuchanie go przez osobę tej samej płci;
Poprawka45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3 – litera e)
e)
dopilnowują, by przesłuchania małoletnich były prowadzone w sposób uwzględniający potrzeby dzieci.
e)
dopilnowują, by przesłuchania małoletnich były prowadzone w sposób uwzględniający potrzeby dzieci
i przez osobę posiadającą niezbędną wiedzę o specjalnych potrzebach i prawach małoletnich
.
Poprawka46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17 – ustęp 3
3.
Państwa członkowskie ustanawiają odpowiednie regulacje w celu dopilnowania, by badania lekarskie o których mowa w ust. 2, przeprowadzane były przez bezstronnych i wykwalifikowanych biegłych lekarzy.
3.
Państwa członkowskie ustanawiają odpowiednie regulacje w celu dopilnowania, by badania lekarskie, o których mowa w ust. 2, przeprowadzane były przez bezstronnych i wykwalifikowanych biegłych lekarzy
oraz aby w przypadku małoletnich wnioskodawców wybierano najmniej inwazyjną metodę badania lekarskiego
.
Poprawka47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – tytuł
Prawo do pomocy i reprezentacji prawnej
Prawo do
otrzymania porad dotyczących toku postępowania i sytuacji prawnej, do
pomocy i reprezentacji prawnej
Poprawka48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 2 – litera a)
a) udzialają
bezpłatnej pomocy prawnej
w postępowaniach prowadzonych zgodnie z rozdziałem III. Obejmuje to co najmniej, dostarczenie wnioskodawcy informacji na temat postępowania, stosownie do konkretnych okoliczności jego sprawy, oraz wyjaśnienie przyczyn faktycznych i prawnych w przypadku decyzji negatywnej;
a) udzielają
bezpłatnych porad dotyczących toku postępowania i sytuacji prawnej
w ramach postępowań prowadzonych zgodnie z rozdziałem III. Obejmuje to co najmniej, dostarczenie wnioskodawcy informacji na temat postępowania, stosownie do konkretnych okoliczności jego sprawy
, przygotowanie niezbędnych dokumentów postępowania, w tym w trakcie przesłuchania,
oraz wyjaśnienie przyczyn faktycznych i prawnych w przypadku decyzji negatywnej.
Takich porad może udzielać uprawniona, niezależna od państwa organizacja lub wykwalifikowany personel.
Poprawka50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 3 – akapit pierwszy – litera b)
b)
jedynie doradcom prawnym lub innym doradcom
wyraźnie
wyznaczonym
w prawodawstwie krajowym do pomocy lub reprezentacji wnioskodawców ubiegających się ochronę międzynarodową.
b)
za usługi doradców prawnych lub innych doradców
wyraźnie
wyznaczonych
w prawodawstwie krajowym do pomocy lub reprezentacji wnioskodawców ubiegających się ochronę międzynarodową.
Poprawka51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 3 – akapit drugi
W odniesieniu do postępowań przewidzianych w rozdziale V państwa członkowskie mogą przewidzieć, że bezpłatna pomoc lub reprezentacja prawna zapewniana będzie wnioskodawcom tylko w takim zakresie, w jakim jest niezbędna do zapewnienia im skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Państwa członkowskie dopilnowują, by pomoc prawna udzielana na mocy niniejszego ustępu nie była arbitralnie ograniczana.
W odniesieniu do postępowań przewidzianych w rozdziale V państwa członkowskie mogą przewidzieć, że bezpłatna pomoc lub reprezentacja prawna zapewniana będzie wnioskodawcom tylko w takim zakresie, w jakim jest niezbędna do zapewnienia im skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości. Państwa członkowskie dopilnowują, by pomoc prawna udzielana na mocy niniejszego ustępu nie była arbitralnie ograniczana.
Państwa członkowskie mogą udzielić takiej pomocy prawnej i/lub zapewnić reprezentację prawną, tylko jeżeli organ sadowy uzna, że istnieją uzasadnione szanse na powodzenie.
Poprawka52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 5
5.
Państwa członkowskie
mogą zezwolić
organizacjom pozarządowym na zapewnianie wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową bezpłatnej pomocy lub reprezentacji prawnej w postępowaniach przewidzianych w rozdziale III lub w rozdziale V.
5.
Państwa członkowskie
zezwalają
i organizacjom pozarządowym na zapewnianie wnioskodawcom ubiegającym się o ochronę międzynarodową bezpłatnej pomocy lub reprezentacji prawnej w postępowaniach przewidzianych w rozdziale III i/lub w rozdziale V
i ułatwiają im to
.
Poprawka53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 3
3.
Państwa członkowskie umożliwiają wnioskodawcy stawienie się na przesłuchanie wraz z doradcą prawnym lub innym doradcą, uprawnionym lub dopuszczonym do takiej działalności na podstawie prawa krajowego.
3.
Państwa członkowskie umożliwiają wnioskodawcy stawienie się na przesłuchanie wraz z doradcą prawnym, innym doradcą
lub wykwalifikowanym ekspertem
, uprawnionym lub dopuszczonym do takiej działalności na podstawie prawa krajowego.
Poprawka54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp -1 (nowy)
-1.
Zgodnie z art. 21 dyrektywy […/…/UE] [ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl] (dyrektywa w sprawie warunków przyjmowania), państwa członkowskie przewidują w krajowych przepisach procedury pozwalające natychmiast po złożeniu wniosku o ochronę międzynarodową sprawdzić, czy wnioskodawca ma szczególne potrzeby i określić rodzaj tych potrzeb.
Poprawka55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 2
2.
W przypadku gdy organ rozstrzygający uznaje, że wnioskodawca padł ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej, opisanych w art. 21 dyrektywy […/…/WE] [dyrektywy ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl], wnioskodawcy przyznaje się wystarczający czas i odpowiednie wsparcie w celu przygotowania się przez niego do przesłuchania dotyczącego zasadniczej treści jego wniosku.
2.
W przypadku gdy organ rozstrzygający uznaje, że wnioskodawca padł ofiarą tortur, zgwałcenia lub innych poważnych form przemocy psychicznej, fizycznej lub seksualnej, opisanych w art. 21 dyrektywy […/…/WE] [dyrektywy ustanawiającej minimalne normy dotyczące przyjmowania osób ubiegających się o azyl], wnioskodawcy przyznaje się wystarczający czas i odpowiednie wsparcie w celu przygotowania się przez niego do przesłuchania dotyczącego zasadniczej treści jego wniosku.
Szczególną uwagę poświęca się wnioskodawcom, którzy nie wspomnieli od razu o swojej orientacji seksualnej.
Poprawka56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 3 a (nowy)
3a.
Na warunkach określonych w art. 18 wnioskodawcom o szczególnych potrzebach udziela się bezpłatnej pomocy prawnej w ramach wszystkich postępowań przewidzianych w niniejszej dyrektywie.
Poprawka58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera b)
b) dopilnowują, by przedstawiciel małoletniego bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, w odpowiednich przypadkach, o sposobie przygotowania się do przesłuchania. Państwa członkowskie zapewniają obecność przedstawiciela lub doradcy prawnego lub innego doradcy uprawnionego lub dopuszczonego do takiej działalności na podstawie prawa krajowego podczas przesłuchania oraz możliwość zadawania przez nich pytań lub zgłaszania uwag w ramach określonych przez osobę prowadzącą przesłuchanie.
b) dopilnowują, by przedstawiciel małoletniego bez opieki miał możliwość poinformowania go o znaczeniu i możliwych skutkach przesłuchania oraz, w odpowiednich przypadkach, o sposobie przygotowania się do przesłuchania. Państwa członkowskie zapewniają obecność przedstawiciela lub doradcy prawnego, innego doradcy uprawnionego lub dopuszczonego do takiej działalności na podstawie prawa krajowego
lub wykwalifikowanego pracownika
podczas przesłuchania oraz możliwość zadawania przez nich pytań lub zgłaszania uwag w ramach określonych przez osobę prowadzącą przesłuchanie.
Poprawka59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 2
2.
Państwa członkowskie mogą odstąpić od wyznaczenia przedstawiciela w przypadkach, gdy małoletni bez opieki:
skreślony
a) według wszelkiego prawdopodobieństwa osiągnie pełnoletniość przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji; lub
b) pozostaje lub pozostawał w związku małżeńskim.
Poprawka60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 3 – litera a)
a) w przypadku gdy małoletni bez opieki uczestniczy w przesłuchaniu dotyczącym jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej , o którym mowa w art. 13, 14 i 15, przesłuchanie to było prowadzone przez osobę posiadającą niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach małoletnich;
a) w przypadku gdy małoletni bez opieki uczestniczy w przesłuchaniu dotyczącym jego wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej, o którym mowa w art. 13, 14 i 15, przesłuchanie to było prowadzone przez osobę posiadającą niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach
i prawach
małoletnich;
Poprawka61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 3 – litera b)
b) decyzje organu rozstrzygającego wniosek małoletniego bez opieki były przygotowywane przez urzędnika posiadającego niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach małoletnich.
b) decyzje organu rozstrzygającego wniosek małoletniego bez opieki były przygotowywane przez urzędnika posiadającego niezbędną wiedzę o szczególnych potrzebach
i prawach
małoletnich.
Poprawka62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 4
4.
Z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 18, małoletnim bez opieki udziela się
bezpłatnej pomocy prawnej
w odniesieniu do wszystkich postępowań przewidzianych w niniejszej dyrektywie.
4.
Z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 18 małoletnim bez opieki
i ich wyznaczonym przedstawicielom
udziela się
bezpłatnych porad dotyczących toku postępowania i sytuacji prawnej oraz bezpłatnego przedstawiciela prawnego
w odniesieniu do wszystkich postępowań przewidzianych w niniejszej dyrektywie.
Poprawka63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit pierwszy
5.
Państwa członkowskie mogą przeprowadzać w ramach rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej badania lekarskie mające na celu ustalenie wieku małoletnich bez opieki jeżeli, po ogólnych oświadczeniach małoletniego lub innych właściwych dowodach, państwa członkowskie mają nadal wątpliwości co do jego wieku.
5.
Państwa członkowskie mogą przeprowadzać w ramach rozpatrywania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej badania lekarskie mające na celu ustalenie wieku małoletnich bez opieki jeżeli, po ogólnych oświadczeniach małoletniego lub innych właściwych dowodach, państwa członkowskie mają nadal wątpliwości co do jego wieku.
Jeżeli po przeprowadzeniu badania lekarskiego nadal istnieją wątpliwości, każdą decyzję podejmuje się zawsze z korzyścią dla małoletniego bez opieki.
Poprawka65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit drugi
Wszelkie badania lekarskie przeprowadzane są z pełnym poszanowaniem godności jednostki i z wykorzystaniem
jak najmniej
inwazyjnych metod.
Wszelkie badania lekarskie przeprowadzane są z pełnym poszanowaniem godności jednostki i z wykorzystaniem jak najbardziej niezawodnych i
najmniej
inwazyjnych metod
oraz wykonywane przez wykwalifikowanych i bezstronnych biegłych lekarzy
.
Poprawka66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera a)
a) małoletni bez opieki zostali poinformowani przed rozpatrzeniem ich wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i w języku,
który rozumieją
, o możliwości ustalenia ich wieku w drodze badania lekarskiego. Obejmuje to informację na temat sposobu przeprowadzenia badania i ewentualnych konsekwencjach wyniku badania lekarskiego dla rozpatrzenia wniosku o ochronę międzynarodową, jak również konsekwencjach odmowy przez małoletniego bez opieki poddania się badaniu lekarskiemu;
a) małoletni bez opieki zostali poinformowani przed rozpatrzeniem ich wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej i w języku,
co do którego istnieją zasadne przypuszczenia, że zostanie on przez nich zrozumiany
, o możliwości ustalenia ich wieku w drodze badania lekarskiego. Obejmuje to informację na temat sposobu przeprowadzenia badania i ewentualnych konsekwencjach wyniku badania lekarskiego dla rozpatrzenia wniosku o ochronę międzynarodową, jak również konsekwencjach odmowy przez małoletniego bez opieki poddania się badaniu lekarskiemu;
Poprawka67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 21 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera c)
c) decyzja o odrzuceniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego przez małoletniego bez opieki, który odmówił poddania się takiemu badaniu lekarskiemu, nie była oparta
wyłącznie
na fakcie tej odmowy.
c) decyzja o odrzuceniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej złożonego przez małoletniego bez opieki, który odmówił poddania się takiemu badaniu lekarskiemu, nie była oparta na fakcie tej odmowy.
Poprawka68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 22 a (nowy)
Artykuł 22a
Zatrzymanie małoletnich
Zatrzymanie małoletnich jest surowo zabronione we wszystkich okolicznościach.
Poprawka69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 23 – ustęp 1
1.
Jeżeli państwa członkowskie przewidują możliwość wyraźnego wycofania wniosku na mocy prawa krajowego, kiedy wnioskodawca wyraźnie wycofa swój wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej państwa członkowskie dopilnowują, by organ rozstrzygający podjął decyzję o umorzeniu postępowania
albo o odrzuceniu wniosku
.
1.
Jeżeli państwa członkowskie przewidują możliwość wyraźnego wycofania wniosku na mocy prawa krajowego, kiedy wnioskodawca wyraźnie wycofa swój wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej, państwa członkowskie dopilnowują, by organ rozstrzygający podjął decyzję o umorzeniu postępowania
i wyjaśnił wnioskodawcy skutki wycofania wniosku
.
Poprawka103
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 24 – ustęp 1 – akapit 1
1.
Gdy istnieją zasadne powody, aby przyjąć domniemanie, że wnioskodawca ubiegający się o ochronę międzynarodową
wycofał wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej
lub zaprzestał jego popierania, państwa członkowskie dopilnowują, by organ rozstrzygający podjął decyzję o umorzeniu postępowania.
1.
Gdy istnieją zasadne powody, aby przyjąć domniemanie, że wnioskodawca ubiegający się o ochronę międzynarodową wycofał wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej lub zaprzestał jego popierania
bez uzasadnionej przyczyny
, państwa członkowskie dopilnowują, by organ rozstrzygający podjął decyzję o umorzeniu postępowania
albo o odrzuceniu wniosku w związku z niewykazaniem przez wnioskodawcę okoliczności uprawniających go do uzyskania statusu uchodźcy zgodnie z dyrektywą 2004/83/WE, jeżeli wnioskodawca ten oprócz powyższych przesłanek:
- odmawiał współpracy, lub
- nielegalnie zbiegł, lub
- wszystko wskazuje na to, że nie przysługuje mu prawo do międzynarodowej ochrony, lub
- pochodzi z bezpiecznego kraju trzeciego lub podróżował przez bezpieczny kraj trzeci zgodnie z art
.
38.
Poprawka70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 24 – ustęp 2 – akapit pierwszy
2.
Państwa członkowskie dopilnowują, by wnioskodawca, który zgłosi się ponownie do właściwego organu po podjęciu decyzji o umorzeniu postępowania, o której mowa w ust. 1, był upoważniony do wystąpienia o ponowne otwarcie sprawy
2.
Państwa członkowskie dopilnowują, by wnioskodawca, który zgłosi się ponownie do właściwego organu po podjęciu decyzji o umorzeniu postępowania, o której mowa w ust. 1, był upoważniony do wystąpienia o ponowne otwarcie sprawy
W jednym postępowaniu azylowym można wystąpić o ponowne otwarcie sprawy tylko jeden raz.
Poprawka71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 26 – litera b)
b) nie uzyskują informacji od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowania lub poważnej krzywdy w sposób, który może doprowadzić do uzyskania przez takie osoby
bezpośredniej
informacji o fakcie złożenia wniosku przez danego wnioskodawcę oraz zagrozić integralności fizycznej wnioskodawcy lub osób pozostających na jego utrzymaniu lub wolności i bezpieczeństwu członków jego rodziny pozostających w kraju pochodzenia.
b) nie uzyskują informacji od domniemanego sprawcy lub sprawców prześladowania lub poważnej krzywdy w sposób, który może doprowadzić do uzyskania przez takie osoby informacji o fakcie złożenia wniosku przez danego wnioskodawcę oraz zagrozić integralności fizycznej wnioskodawcy lub osób pozostających na jego utrzymaniu lub wolności i bezpieczeństwu członków jego rodziny pozostających w kraju pochodzenia.
Poprawka73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 5 – wprowadzenie
5.
Państwa członkowskie
mogą nadać priorytet rozpatrzeniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami określonymi w rozdziale II:
5.
Organy rozstrzygające
mogą nadać priorytet rozpatrzeniu wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami określonymi w rozdziale II:
Poprawka74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 5 – litera b)
b) w przypadkach, w których wnioskodawca jest osobą o szczególnych potrzebach;
b) w przypadkach, w których wnioskodawca jest osobą o szczególnych potrzebach
, w szczególności jeżeli jest to małoletni bez opieki
;
Poprawka105
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera aa) (nowa)
(aa) wnioskodawca w sposób oczywisty nie może być uznany za uchodźcę lub osobę kwalifikującą się do uzyskania statusu uchodźcy zgodnie z dyrektywą [.../.../WE] [dyrektywa w sprawie kwalifikowania]; lub
Poprawka75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera d a) (nowa)
da) wnioskodawca przedstawił niespójne, sprzeczne, nieprawdopodobne, niewystarczające lub fałszywe wyjaśnienia, które ewidentnie podważają wiarygodność jego oświadczeń, w których twierdzi, że był ofiarą prześladowań w rozumieniu dyrektywy [.../.../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania], lub
Poprawka107
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera d b) (nowa)
db) wnioskodawca przedstawił kolejny wniosek, który najwyraźniej nie zawiera żadnych nowych elementów w odniesieniu do jego szczególnej sytuacji lub sytuacji w jego kraju pochodzenia; or
Poprawka108
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera d c) (nowa)
dc) bez wystarczającego powodu wnioskodawca, mając taką możliwość, nie złożył wniosku wcześniej; or
Poprawka76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera e)
e) wniosek został złożony przez małoletniego, niepozostającego w związku małżeńskim, do którego stosuje się art. 6 ust. 7 lit. c), po uprzednim odrzuceniu wniosku rodziców lub rodzica odpowiedzialnych za małoletniego, i nie przedstawiono żadnych nowych elementów odnoszących się do jego osobistej sytuacji lub sytuacji w jego kraju pochodzenia; lub
skreślona
Poprawka
109
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera f a) (nowa)
fa) bez ważnych powodów wnioskodawca nie wypełnił obowiązku w zakresie współpracy w wyjaśnieniu okoliczności sprawy i ustaleniu jego tożsamości zgodnie z art. 4 ust. 1 i 2 dyrektywy [.../.../WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania] lub z art. 12 ust. 1 i 2 lit. a)-c) oraz art. 24 ust. 1 niniejszej dyrektywy, lub
Poprawka110
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera f b) (nowa)
fb) wnioskodawca wjechał nielegalnie na terytorium państwa członkowskiego lub przedłużył nielegalnie swój pobyt oraz bez ważnego powodu nie zgłosił się do odpowiednich organów, lub nie złożył wniosku o udzielenie azylu w możliwie najkrótszym terminie, zważywszy na okoliczności jego wjazdu; lub
Poprawka77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 6 – litera f c) (nowa)
fc) z poważnych powodów wnioskodawca stanowi zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego w państwie członkowskim, lub wnioskodawca został już wcześniej przymusowo wydalony z poważnych powodów związanych z bezpieczeństwem i porządkiem publicznym na mocy prawa krajowego, lub
Poprawka78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27 – ustęp 9
9.
Fakt, że wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został przedłożony po nielegalnym wjeździe na terytorium lub na granicy, w tym w strefie tranzytowej, jak również brak dokumentów lub użycie fałszywych dokumentów, nie powoduje samo w sobie automatycznego zastosowania przyśpieszonego trybu rozpatrywania.
9.
Fakt, że wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej został przedłożony po nielegalnym wjeździe na terytorium lub na granicy, w tym w strefie tranzytowej, jak również brak dokumentów
w chwili wjazdu
lub użycie fałszywych dokumentów, nie powoduje samo w sobie automatycznego zastosowania przyśpieszonego trybu rozpatrywania.
Poprawka79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 28
Bez uszczerbku dla art. 23,
państwa członkowskie uznają wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej za bezzasadny jedynie w przypadku, w którym organ rozstrzygający ustalił, że wnioskodawca nie kwalifikuje się do objęcia go ochroną międzynarodową na mocy dyrektywy […./…/WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania].
Państwa członkowskie uznają wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej za bezzasadny jedynie w przypadku, w którym organ rozstrzygający ustalił, że wnioskodawca nie kwalifikuje się do objęcia go ochroną międzynarodową na mocy dyrektywy […./…/WE] [dyrektywy w sprawie kwalifikowania].
Poprawka80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 30 – ustęp 1
1.
Państwa członkowskie zezwalają wnioskodawcom na przedstawienie ich stanowiska odnośnie do zastosowania przesłanek, o których mowa w art. 29 w ich konkretnej sytuacji przez podjęciem decyzji o uznaniu wniosku za niedopuszczalny. W tym celu
państwa członkowskie przeprowadzają
przesłuchanie dotyczące dopuszczalności wniosku. Państwa członkowskie mogą uczynić wyjątek wyłącznie zgodnie z art. 36, w przypadku kolejnych wniosków.
1.
Państwa członkowskie zezwalają wnioskodawcom na przedstawienie ich stanowiska odnośnie do zastosowania przesłanek, o których mowa w art. 29 w ich konkretnej sytuacji przez podjęciem decyzji o uznaniu wniosku za niedopuszczalny. W tym celu
organ rozstrzygający przeprowadza
przesłuchanie dotyczące dopuszczalności wniosku. Państwa członkowskie mogą uczynić wyjątek wyłącznie zgodnie z art. 36, w przypadku kolejnych wniosków.
Poprawka81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 30 – ustęp 2 a (nowy)
2a.
Państwa członkowskie dbają o to, aby pracownik organu rozstrzygającego, który prowadzi przesłuchanie dotyczące dopuszczalności wniosku, nie miał na sobie munduru.
Poprawka82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 31 – ustęp 1 – litera b)
b) w inny sposób korzysta z
wystarczającej
ochrony w tym państwie,
w tym
z zasady non-refoulement;
b) w inny sposób korzysta
ze skutecznej
ochrony w tym państwie,
włącznie z ochroną zapewnioną na podstawie
zasady non-refoulement;
Poprawka83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 31 – ustęp 2
Stosując koncepcję kraju pierwszego azylu w konkretnej sytuacji wnioskodawcy ubiegającego się o ochronę międzynarodową, państwa członkowskie
mogą uwzględnić
art. 32 ust. 1.
Stosując koncepcję kraju pierwszego azylu w konkretnej sytuacji wnioskodawcy ubiegającego się o ochronę międzynarodową, państwa członkowskie
uwzględniają
art. 32 ust. 1.
Wnioskodawca może kwestionować zasadność stosowania koncepcji kraju pierwszego azylu na podstawie argumentu, że rzeczony kraj pierwszego azylu nie jest bezpieczny w jego konkretnym przypadku.
Poprawka84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 32
Koncepcja bezpiecznego kraju trzeciego
skreślony
1.
Państwa członkowskie mogą stosować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego jedynie w przypadku, gdy właściwe organy upewniły się, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową będzie traktowana w danym państwie trzecim zgodnie z następującymi zasadami:
a) życie i wolność tej osoby nie są zagrożone z powodu rasy, religii, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub poglądów politycznych;
b) nie zachodzi ryzyko doznania przez nią poważnej krzywdy określonej w [dyrektywie …./../WE] [dyrektywie w sprawie kwalifikacji];
c) przestrzegana jest zasada non-refoulement zgodnie z Konwencję genewską;
d) przestrzegany jest ustanowiony w prawie międzynarodowym zakaz wydalania, gdy jest on sprzeczne z prawem do wolności od tortur oraz okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania; oraz
e) istnieje możliwość ubiegania się o nadanie statusu uchodźcy i, jeśli status taki zostanie przyznany, otrzymania ochrony zgodnie z Konwencją genewską.
2.
Stosowanie koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego podlega przepisom ustanowionym w prawodawstwie krajowym, w tym:
a) przepisom wymagającym istnienia związku pomiędzy osobą ubiegającą się o ochronę międzynarodową a danym państwem trzecim, na podstawie których udanie się do tego państwa byłoby racjonalne z punktu widzeniatej osoby;
b) przepisom dotyczącym metodologii, za pomocą której właściwe organy upewniają się, że można zastosować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego w odniesieniu do konkretnego państwa lub konkretnego wnioskodawcy. Metodologia taka obejmuje indywidualne analizowanie , czy dane państwo jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy lub krajowych ustaleń dotyczących państw ogólnie uznawanych za bezpieczne;
c) przepisom zezwalającym, zgodnie z prawem międzynarodowym, na odrębne badanie, czy dane państwo trzecie jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy, które, co najmniej, zezwalają wnioskodawcy na odwołanie się od zastosowania koncepcji bezpiecznego kraju trzeciego na tej podstawie, że dane państwo trzecie nie jest bezpieczne w jego osobistej sytuacji. Wnioskodawcy zezwala się również na podważenie istnienia związku łączącego go z państwem trzecim, o którym mowa w lit. a). Wykonując decyzję opartą wyłącznie na niniejszym artykule, państwa członkowskie:
3.
Wykonując decyzję opartą wyłącznie na niniejszym artykule, państwa członkowskie:
a) informują odpowiednio wnioskodawcę; oraz
b) wydają mu dokument informujący organy państwa trzeciego, w języku tego państwa, że wniosek nie został rozpatrzony merytorycznie.
4.
W przypadku gdy państwo trzecie nie zezwala wnioskodawcy ubiegającemu się o ochronę międzynarodową na wjazd na swoje terytorium, państwa członkowskie zapewniają dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II.
5.
Państwa członkowskie okresowo informują Komisję o państwach, do których stosowana jest ta koncepcja zgodnie z przepisami niniejszego artykułu.
Poprawka85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 33
Uznanie krajów trzecich na poziomie krajowym za bezpieczne kraje pochodzenia
skreślony
1.
Państwa członkowskie mogą zachować lub wprowadzić prawodawstwo pozwalające, zgodnie z załącznikiem II, na określenie na poziomie krajowym bezpiecznych krajów pochodzenia dla potrzeb rozpatrywania wniosków o udzielenie ochrony międzynarodowej.
2.
Państwa członkowskie zapewniają regularną weryfikację sytuacji w krajach trzecich uznanych za bezpieczne zgodnie z niniejszym artykułem.
3.
Ocena, czy państwo jest bezpiecznym krajem pochodzenia w rozumieniu niniejszego artykułu, opiera się na zróżnicowanych źródłach informacji, w tym w szczególności na informacjach z innych państw członkowskich, Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu, UNHCR, Rady Europy i innych właściwych organizacji międzynarodowych.
4.
Państwa członkowskie notyfikują Komisji państwa uznane za bezpieczne kraje pochodzenia zgodnie z niniejszym artykułem.
Poprawka87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 35 – ustęp 1
1.
W przypadku gdy osoba, która złożyła wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w państwie członkowskim, przedstawi dalsze informacje lub złoży kolejny wniosek w tym samym państwie członkowskim, to państwo członkowskie może zbadać te dalsze informacje lub elementy kolejnego wniosku w ramach rozpatrzenia uprzedniego wniosku lub w ramach kontroli decyzji na skutek wniesienia środka zaskarżenia, o ile
właściwe
organy mogą w tych ramach uwzględnić i rozważyć wszystkie elementy zawarte w dalszych informacjach lub kolejnym wniosku.
1.
W przypadku gdy osoba, która złożyła wniosek o udzielenie ochrony międzynarodowej w państwie członkowskim, przedstawi dalsze informacje lub złoży kolejny wniosek w tym samym państwie członkowskim, to państwo członkowskie może zbadać te dalsze informacje lub elementy kolejnego wniosku w ramach rozpatrzenia uprzedniego wniosku lub w ramach kontroli decyzji na skutek wniesienia środka zaskarżenia, o ile organy
rozstrzygające
mogą w tych ramach uwzględnić i rozważyć wszystkie elementy zawarte w dalszych informacjach lub kolejnym wniosku.
Poprawka88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 35 – ustęp 6
6.
Państwa członkowskie mogą zdecydować o dalszym rozpatrywaniu wniosku jedynie wtedy, gdy dany wnioskodawca nie ze swej winy nie był w stanie powołać się na okoliczności, o których mowa w ust. 3, 4 i 5 niniejszego artykułu w trakcie uprzedniego postępowania, w szczególności wykonując prawo do skutecznego środka odwoławczego na mocy art. 41.
skreślony
Poprawka113
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 35 – ustęp 8 – akapit pierwszy – wprowadzenie
8.
Jeżeli po
wydaniu ostatecznej decyzji o uznaniu kolejnego
wniosku
za niedopuszczalny
na mocy
art. 29
ust. 2
lit. d) lub ostatecznej decyzji o odrzuceniu kolejnego wniosku jako bezzasadnego,
zainteresowana osoba złoży, przed wykonaniem decyzji o odesłaniu, nowy wniosek o udzielenie jej ochrony międzynarodowej w tym samym państwie członkowskim, to państwo członkowskie może:
8.
Jeżeli po
zakończeniu postępowania w sprawie pierwszego
wniosku na mocy ust. 2 zainteresowana osoba złoży, przed wykonaniem decyzji o odesłaniu, nowy wniosek o udzielenie jej ochrony międzynarodowej w tym samym państwie członkowskim,
który nie wymaga dalszego rozpatrzenia na podstawie niniejszego artykułu,
to państwo członkowskie może:
Poprawka89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 37 – ustęp 1 – litera a)
a)
dopuszczalności
wniosków składanych w takich miejscach; lub
a) dopuszczalności wniosków,
o których mowa w art. 29
, składanych w takich miejscach; lub
Poprawka90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 37 – ustęp 2
2.
Państwa członkowskie dopilnowują, by decyzja podejmowana w ramach procedur przewidzianych w ust. 1 została podjęta w rozsądnym terminie. Jeżeli decyzja nie została podjęta w terminie czterech tygodni, wnioskodawca otrzymuje pozwolenie na wjazd na terytorium państwa członkowskiego, by jego wniosek został rozpatrzony zgodnie z innymi przepisami niniejszej dyrektywy.
2.
Państwa członkowskie dopilnowują, by decyzja podejmowana w ramach procedur przewidzianych w ust. 1 została podjęta w rozsądnym terminie. Jeżeli decyzja nie została podjęta w terminie czterech tygodni, wnioskodawca otrzymuje pozwolenie na wjazd na terytorium państwa członkowskiego, by jego wniosek został rozpatrzony zgodnie z innymi przepisami niniejszej dyrektywy.
Przetrzymywanie wnioskodawców na granicy państw członkowskich lub w ich strefach tranzytowych jest porównywalne do zatrzymania, o którym mowa w art. 22.
Poprawka91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 38
Koncepcja
europejskich bezpiecznych krajów trzecich
Koncepcja
bezpiecznego państwa trzeciego
1.
Państwa członkowskie mogą przewidzieć odstąpienie od rozpatrzenia lub rozpatrzenia w całości wniosku o udzielenie azylu oraz oceny kwestii bezpieczeństwa wnioskodawcy w jej szczególnej sytuacji, opisanej w rozdziale II, albo że wniosek nie będzie rozpatrzony w całości, w przypadkach, w których właściwy organ ustalił, na podstawie faktów, że osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową próbuje wjechać lub wjechała nielegalnie na ich terytorium z bezpiecznego kraju trzeciego w rozumieniu ust. 2.
2.
Państwo trzecie
może być uznane bezpieczny kraj trzeci do celów ust. 1 w przypadku, gdy
:
1.
Państwo trzecie
można uznać za bezpieczne tylko wtedy, gdy osoba ubiegająca się o ochronę międzynarodową będzie traktowana w danym państwie trzecim zgodnie z następującymi zasadami i warunkami
:
a)
ratyfikowało i przestrzega postanowień Konwencji genewskiej bez jakichkolwiek ograniczeń geograficznych;
a)
życie i wolność tej osoby nie są zagrożone z powodu rasy, wyznania, narodowości, przynależności do określonej grupy społecznej lub poglądów politycznych;
b)
posiada ustanowione prawem procedury azylowe; oraz
b)
nie grozi jej poważna krzywda określona w [dyrektywie …./../WE] [dyrektywie w sprawie kwalifikacji];
c)
ratyfikowało europejską Konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności i przestrzega jej postanowień, w tym norm odnoszących się do skutecznych środków odwoławczych;.
c)
przestrzegana jest zasada non-refoulement zgodnie z Konwencję genewską;
d) przestrzegany jest ustanowiony w prawie międzynarodowym zakaz wydalania, jeżeli wydalenie naraziłoby daną osobę na tortury i okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie;
e) istnieje możliwość ubiegania się o status uchodźcy lub innego rodzaju ochronę uzupełniającą porównywalną do ochrony nadawanej na mocy [dyrektywy…./../ UE] [dyrektywa w sprawie kwalifikacji] i jeżeli taki status lub ochrona zostaną przyznane, do otrzymania ochrony porównywalnej do ochrony przyznawanej na mocy [dyrektywy …./../ UE] [dyrektywa w sprawie kwalifikacji];
f) państwo to ratyfikowało postanowienia Konwencji genewskiej i przestrzega ich bez jakichkolwiek ograniczeń geograficznych;
g) istnieją ustanowione prawem procedury azylowe; oraz
h) państwo to zostało uznane za bezpieczne przez Radę i Parlament zgodnie z ust. 2.
2.
Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie z ze zwykłą procedurą ustawodawczą, zatwierdzają lub zmieniają wspólny wykaz państw trzecich, które zostały uznane za bezpieczne do celów ust. 1.
3.
Dane państwa członkowskie ustanawiają w prawie krajowym tryby wdrażania przepisów ust. 1
i konsekwencji decyzji podjętych na mocy tych przepisów zgodnie z zasadą non-refoulement na mocy Konwencji genewskiej, w tym przewidując wyjątki w stosowaniu niniejszego artykułu wynikające z przyczyn humanitarnych lub politycznych, lub z przyczyn wynikających z międzynarodowego prawa publicznego.
3.
Dane państwa członkowskie ustanawiają w prawie krajowym tryby wdrażania przepisów ust. 1 i
przepisy wymagające:
a) istnienia związku pomiędzy osobą ubiegającą się o ochronę międzynarodową a danym państwem trzecim, na podstawie którego byłoby uzasadnione, aby osoba ta udała się do danego państwa;
b) metod, za pomocą których właściwe organy upewniają się, że można zastosować koncepcję bezpiecznego państwa trzeciego w przypadku konkretnego państwa lub konkretnego wnioskodawcy. Metody te obejmują rozpatrywanie poszczególnych przypadków, aby ustalić, czy dane państwo jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy
;
c) przepisów zgodnych z prawem międzynarodowym umożliwiających odrębne zbadanie, czy dane państwo trzecie jest bezpieczne dla konkretnego wnioskodawcy, które zezwalają wnioskodawcy co najmniej kwestionować koncepcję bezpiecznego kraju trzeciego na podstawie argumentu, że dane państwo trzecie nie jest bezpieczne w jego konkretnym przypadku. Wnioskodawca może również kwestionować istnienie związku łączącego go z państwem trzecim, o którym mowa w lit. a).
4.
Wdrażając decyzję opartą
wyłącznie
na niniejszym artykule, dane państwa członkowskie:
4.
Wdrażając decyzję opartą na niniejszym artykule, dane państwa członkowskie informują odpowiednio wnioskodawcę.
a)
informują odpowiednio wnioskodawcę;
oraz
b) wydają mu dokument informujący organy państwa trzeciego, w języku tego państwa, że wniosek nie został rozpatrzony merytorycznie
.
5.
W przypadku gdy bezpieczny kraj trzeci nie dokona readmisji osoby ubiegającej się o azyl, państwa członkowskie dopilnowują, aby miała ona dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II.
5.
W przypadku gdy bezpieczny kraj trzeci nie dokona readmisji osoby ubiegającej się o azyl, państwa członkowskie dopilnowują, aby miała ona dostęp do procedury zgodnie z podstawowymi zasadami i gwarancjami opisanymi w rozdziale II.
5a.
Państwa członkowskie nie sporządzają krajowych wykazów bezpiecznych państw pochodzenia ani krajowych wykazów bezpiecznych państw trzecich.
Poprawka92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 4 – akapit pierwszy
4.
Państwa członkowskie ustanawiają
rozsądne
terminy i inne normy konieczne, by wnioskodawca mógł korzystać z prawa do skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1.
4.
Państwa członkowskie ustanawiają
minimalne
terminy i inne normy konieczne, by wnioskodawca mógł korzystać z prawa do skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1.
Poprawka93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 4 – akapit drugi
Terminy nie uniemożliwiają ani nie utrudniają nadmiernie wnioskodawcom skorzystania ze skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1. Państwa członkowskie mogą również przewidzieć kontrolę z urzędu decyzji podejmowanych na mocy art. 37.
Państwa członkowskie wyznaczają termin, wynoszący co najmniej czterdzieści pięć dni roboczych, w którym wnioskodawcy mogą wnosić skuteczny środek odwoławczy. W przypadku wnioskodawców podlegających postępowaniu w trybie przyspieszonym, o którym mowa w art. 27 ust. 6, państwa członkowskie ustanawiają termin wynoszący co najmniej trzydzieści dni roboczych.
Terminy nie uniemożliwiają ani nie utrudniają nadmiernie wnioskodawcom skorzystania ze skutecznego środka odwoławczego na mocy ust. 1. Państwa członkowskie mogą również przewidzieć kontrolę z urzędu decyzji podejmowanych na mocy art. 37.
Poprawka94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 6 – akapit pierwszy
6.
W przypadku, w którym decyzja podjęta w postępowaniu prowadzonym w trybie przyśpieszonym na mocy art. 27 ust. 6 oraz decyzja o uznaniu wniosku za niedopuszczalny na mocy art. 29 ust. 2 lit. d), oraz w
przypadku, w którym
prawodawstwo krajowe nie przewiduje prawa do pozostania w państwie członkowskim do czasu rozpatrzenia środka odwoławczego, sąd uprawniony jest do rozstrzygnięcia, czy wnioskodawca może pozostać na terytorium państwa członkowskiego, na wniosek danego wnioskodawcy lub z urzędu.
6.
W przypadku, w którym decyzja podjęta w postępowaniu prowadzonym w trybie przyśpieszonym na mocy art. 27 ust. 6 oraz decyzja o uznaniu wniosku za niedopuszczalny na mocy art. 29 ust. 2 lit. d), oraz
jeżeli w takich przypadkach
prawodawstwo krajowe nie przewiduje prawa do pozostania w państwie członkowskim do czasu rozpatrzenia środka odwoławczego, sąd uprawniony jest do rozstrzygnięcia, czy wnioskodawca może pozostać na terytorium państwa członkowskiego, na wniosek danego wnioskodawcy lub z urzędu.
Poprawka117
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 7
7.
Państwa członkowskie zezwalają wnioskodawcy na pozostanie na swoim terytorium do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 6.
7.
Państwa członkowskie zezwalają wnioskodawcy na pozostanie na swoim terytorium do czasu zakończenia postępowania, o którym mowa w ust. 6.
Dopuszcza się wyjątek w przypadku kolejnych wniosków, które nie prowadzą do dalszego rozpatrzenia na podstawie art. 35 i 36, jeżeli podjęto decyzję o odesłaniu zgodnie z art. 3 ust. 4 dyrektywy 2008/115/WE, oraz w przypadku decyzji w postępowaniu zgodnie z art. 38, jeżeli jest to przewidziane w przepisach prawa krajowego.
Poprawka95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 45
Nie później niż […] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich i proponuje wszelkie konieczne zmiany. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie informacje odpowiednie do sporządzenia takiego sprawozdania. Po przedstawieniu sprawozdania, Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przynajmniej co
pięć lat
sprawozdania w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich.
Nie później niż […] Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich
oraz jej kosztów finansowych
i proponuje wszelkie konieczne zmiany. Państwa członkowskie przekazują Komisji wszelkie informacje
i dane finansowe
odpowiednie do sporządzenia takiego sprawozdania. Po przedstawieniu sprawozdania, Komisja składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przynajmniej co
dwa lata
sprawozdania w sprawie stosowania niniejszej dyrektywy w państwach członkowskich.
Poprawka96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 46 – akapit drugi
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 27 ust. 3 najpóźniej do dnia [
trzy
lata od terminu transpozycji]. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 27 ust. 3 najpóźniej do dnia [
dwa
lata od terminu transpozycji]. Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
