28.11.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Robert Sturdy, Georgios Papastamkos, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Harlem Désir, Erika Mann, w imieniu grupy politycznej PSE
– Johan Van Hecke, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Cristiana Muscardini, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE (B6‑0619/2005)
– PPE-DE (B6‑0620/2005)
– UEN (B6‑0621/2005)
– ALDE (B6‑0624/2005)
w sprawie przygotowań do Szóstej Konferencji Ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w Hongkongu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie przygotowań do Szóstej Konferencji Ministerialnej Światowej Organizacji Handlu w Hongkongu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Agendy Rozwoju z Doha WTO z dnia 18 października 2005 r.,
–
uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie oceny rundy negocjacji w Doha w następstwie decyzji Rady Ogólnej WTO z dnia 1 sierpnia 2004 r. (2004/2138(INI)),
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje dotyczące Konferencji Ministerialnych WTO, a w szczególności rezolucję z dnia 25 października 2001 r. i 3 lipca 2003 r.,
–
uwzględniając decyzję przyjętą przez Radę Ogólną w sprawie Programu Roboczego z Doha z dnia 1 sierpnia 2004 r.,
–
uwzględniając Deklarację Ministerialną z Doha złożoną przez WTO dnia 14 listopada 2001 r.,
–
uwzględniając wnioski z sesji Konferencji Parlamentarnej Unii Międzyparlamentarnej w sprawie WTO, która odbyła się w listopadzie 2004 r.,
–
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 36, 27 oraz 133,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że wielostronny system handlu realizowany w ramach WTO w znacznym stopniu przyczynił się do wzrostu gospodarczego, rozwoju i zatrudnienia na przestrzeni ostatnich pięćdziesięciu lat, przynosząc jednak nierówne korzyści, w szczególności w przypadku wielu krajów rozwijających się,
B.
mając na uwadze, że handel międzynarodowy może odegrać znaczącą rolę w promowaniu rozwoju gospodarczego i złagodzenia nędzy; mając na uwadze, że ministrowie WTO uznali za konieczne, aby wszystkie narody mogły korzystać ze zwiększonych możliwości i zysków z dobrobytu, jakie może wygenerować wielostronny system handlu oraz zobowiązali się do umieszczenia potrzeb i interesów krajów rozwijających się, a w szczególności tych krajów, które są najsłabiej rozwinięte, w samym centrum Programu Roboczego z Doha; zwracając w tym kontekście uwagę na istotną rolę, jaką odegrać mają: zwiększony dostęp do rynku, zrównoważone zasady oraz dobrze ukierunkowana i finansowana w sposób trwały pomoc techniczna, a także programy budowania potencjału,
C.
mając na uwadze, że Rada Ogólna potwierdziła 1 sierpnia 2004 r. deklaracje ministerialne i decyzje przyjęte w Doha, a także pełne zaangażowanie wszystkich członków, aby wprowadzić je w życie i określić ramy negocjacyjne w celu dopełnienia Programu Roboczego z Doha i zakończenia z powodzeniem negocjacji rozpoczętych w Doha;
D.
mając na uwadze, że głównym celem Agendy Rozwoju z Doha jest postęp gospodarczy w krajach rozwijających się; mając na uwadze, że cel ten powinien przyświecać wszystkim częściom negocjacji, aby mogły one przynieść rzeczywiste i trwałe rezultaty w dziedzinie rozwoju; mając na uwadze, że gospodarcze zyski netto, powstałe w wyniku negocjacji muszą przypaść w udziale przede wszystkim krajom najsłabiej rozwiniętym, aby poczynić postępy w realizacji Milenijnych Celów Rozwoju,
E.
uwzględniając wpływ pozytywnych rezultatów na zatrudnienie, wzrost i bezpieczeństwo w Europie poprzez dodatkowe możliwości eksporterów UE w ramach lepiej prosperującej i otwartej gospodarki światowej oraz poprzez korzyści płynące z bardziej stabilnej sytuacji na świecie,
KWESTIE OGÓLNE
1.
uznaje powodzenie rundy negocjacji w Doha za sprawę wagi podstawowej, aby wzmocnić wielostronny system handlu w celu zapewnienia postępu i harmonijnego rozwoju gospodarki światowej; ponawia swoje silne poparcie dla ześrodkowania rundy negocjacji w Doha wokół kwestii rozwoju oraz podkreśla, że negocjacje muszą służyć likwidacji ubóstwa oraz bardziej sprawiedliwego podziału zysków płynących z globalizacji; wyraża ubolewanie z powodu niewielkiego postępu poczynionego podczas wcześniejszych negocjacji przed konferencją w Hongkonkgu;
2.
wzywa Komisję i innych partnerów handlowych do przestrzegania ambitnego programu Agendy Rozwoju z Doha, przy pełnym poszanowaniu wymiaru rozwojowego; jest głęboko zaniepokojony poważnymi i niebezpiecznymi konsekwencjami, jakie mogłoby mieć niepowodzenie negocjacji dla wielostronnego systemu handlu; wzywa zatem do konstruktywnej Szóstej Konferencji Ministerialnej w Hongkongu, aby przygotowała ona pomyślną realizację Agendy Rozwoju z Doha w roku 2006;
3.
podkreśla, że rezultaty Agendy Rozwoju z Doha muszą być zrównoważone i obejmować zobowiązania we wszystkich kluczowych sektorach rundy negocjacji w Doha;
4.
wzywa wszystkich interesariuszy, w szczególności tych w krajach rozwiniętych i bardziej zaawansowanych, aby wypełnili swe zobowiązania podczas przygotowań do konferencji w Hongkongu w celu zbliżenia rundy negocjacji do pomyślnego zamknięcia; uznaje, że wszystkie strony winny podjąć starania, współmiernie do stanu ich rozwoju i możliwości negocjacyjnych;
ROLNICTWO
5.
przypomina, że rezultaty, które mają zostać osiągnięte w Hongkongu w dziedzinie rolnictwa muszą obejmować terminowe stopniowe zmniejszanie dopłat eksportowych, w tym wsparcia w formie pomocy żywnościowej, w ramach państwowych podmiotów handlowych i innych dopłat eksportowych, równocześnie we wszystkich rozwiniętych krajach członkowskich WTO;
6.
podkreśla, że znaczne zmniejszenie wsparcia krajowego, które zakłóca system handlu oraz znaczące postępy w zakresie dostępu do rynku są w równym stopniu niezbędne; w związku z tym po raz kolejny podkreśla swoje poparcie dla reformy WPR;
7.
podkreśla, że koncepcja wielofunkcyjnego charakteru rolnictwa UE powinna być przestrzegana w ramach negocjacji handlowych; popiera uwydatnianie przez UE kwestii niehandlowych w celu ochrony jakości i bezpieczeństwa żywności, ochrony środowiska naturalnego, zatrudnienia w rolnictwie i rozwoju;
8.
wzywa do skutecznego uznania oznaczeń geograficznych, jako czynnika rozwoju regionalnego i sposobu na podtrzymanie tradycji kulturowych, w ramach obecnej rundy negocjacji;
9.
podkreśla wagę znalezienia rozwiązania w dziedzinie produktów wrażliwych, przy pełnym poszanowaniu zasad rundy negocjacji WTO w Doha; wzywa do znalezienia skutecznego rozwiązania w sektorze bawełny; podkreśla w tym kontekście, że wszelkie wsparcie w krajach rozwiniętych związane z eksportem bawełny musi zostać zlikwidowane do roku 2010 i wzywa w szczególności USA do pójścia w ślady UE w zakresie reformy sektora bawełny;
DOSTĘP DO RYNKU DLA TOWARÓW NIEROLNYCH (NAMA)
10.
podkreśla, że należy przyspieszyć w jak najkrótszym terminie negocjacje WTO w sprawie NAMA; uznaje, że ograniczenia handlu pomiędzy krajami rozwiniętymi i rozwijającymi się, a także pomiędzy krajami rozwijającymi się stanowią przeszkodę dla trwałego rozwoju; uznaje, że dla dalszego postępu w otwarciu rynku Południe-Południe konieczne jest, aby kraje bardziej rozwinięte przyjęły na siebie obowiązek otwierania swoich rynków na rzecz krajów mniej rozwiniętych i jest zdania, że należy również poruszyć problem osłabienia zasady preferencji;
11.
nalega, aby formuła przyjęta w negocjacjach NAMA w pełni odzwierciedlała uzgodnioną zasadę „mniej niż pełnej wzajemności" oraz sytuację krajów rozwijających się, które zazwyczaj posiadają wysokie taryfy celne na towary przemysłowe, które generują znaczne dochody budżetowe; podkreśla, że formuła musi pozwolić na odpowiednią ochronę rodzących się sektorów przemysłu, promowanie uprzemysławiania i różnorodności gospodarczej oraz na zabezpieczenie zatrudnienia, w szczególności w przypadku krajów najsłabiej rozwiniętych;
12.
zauważa, że usunięcie, w uzasadnionych przypadkach, pozataryfowych barier przez wszystkich partnerów handlowych ma znaczenie strategiczne, ponieważ bariery te stanowią przeszkodę w dostępie do rynku i mogą stać się jeszcze większą przeszkodą, jeżeli ograniczenia taryfowe zostaną ponownie zmniejszone;
USŁUGI
13.
uznaje za konieczne określenie przez Konferencję Ministerialną w Hongkongu podstaw ambitnego porozumienia w dziedzinie handlu usługami, sprzyjającego z jednej strony dostępowi do rynku dla usługodawców z UE i zapewniającego z drugiej strony wszystkim członkom WTO możliwość, zgodnie z porozumieniami GATS, do regulowania swoich sektorów usługowych. odnotowuje, że UE jest mocno zaangażowana w poszerzanie możliwości eksportowych usługodawców; uznaje, że konieczny jest w tej dziedzinie znaczny postęp, z wyłączeniem sektora zdrowia, edukacji i usług audiowizualnych;
14.
wzywa rozwinięte i rozwijające się kraje członkowskie WTO do wykazania się takim samym poziomem zaangażowania jak skorygowana propozycja UE ze stycznia 2005 r. i do wysunięcia podobnych propozycji; podkreśla, że z powodu braku jak dotychczas postępu w negocjacjach w Doha, należy rozważyć dodatkowe rozwiązania pociągające za sobą dalsze otwarcie rynku usług, przy poszanowaniu interesów krajów najsłabiej rozwiniętych; wzywa do większej przejrzystości w negocjacjach w sprawie GATS;
KWESTIE ZWIĄZANE Z ROZWOJEM
15.
jest głęboko przekonany, że handel połączony z pomocą i zmniejszeniem zadłużenia ma podstawowe znaczenie dla osiągnięcia celów milenijnych w 2015 r.; wzywa zatem do uzyskania konkretnych wyników w odniesieniu do kwestii rozwojowych rundy negocjacji w Doha już podczas Konferencji Ministerialnej w Hongkongu; uznaje, że stosowanie specjalnego i odrębnego traktowania krajów najsłabiej rozwiniętych powinno stanowić integralną część porozumień w ramach WTO;
16.
wzywa wszystkie kraje uprzemysłowione do otwarcia swoich rynków poprzez zniesienie ograniczeń taryfowych i ilościowych dla wszystkich towarów z krajów najsłabiej rozwiniętych, co zostało już zrealizowane przez Unię Europejską, w szczególności w wyniku inicjatywy „wszystko oprócz broni”; w pełni popiera koncepcję “darmowej rundy” dla krajów najsłabiej rozwiniętych i zagrożonych; podkreśla, że byłby to znaczący impuls dla handlu Północ-Południe;
17.
podkreśla, że kraje najsłabiej rozwinięte nigdy nie będą mogły skorzystać z otwarcia rynków krajów bardziej rozwiniętych, jeżeli nie będzie temu towarzyszyć pomoc techniczna w dziedzinie handlu;
18.
wzywa do ustanowienia spójnego instrumentu „pomocy na rzecz handlu” dla krajów rozwijających się, które potrzebują wsparcia w stworzeniu możliwości koniecznych, aby osiągnąć korzyści z poprawy dostępu do rynku i zasad handlowych oraz umożliwić im również zróżnicowanie produkcji, zastąpienie dochodów pochodzących z ceł innymi dochodami z podatków i wypełnienie zobowiązań poczynionych w ramach WTO;
19.
wzywa do pilnego znalezienia trwałego rozwiązania w zakresie TRIPs (Porozumienie w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej) i TRIMS (Porozumienie w sprawie środków dotyczących inwestycji związanych z handlem), aby zapewnić dostęp do lekarstw w krajach, które nie dysponują możliwościami ich produkcji w obliczu zagrożenia zdrowia publicznego;
INNE KWESTIE
20.
wzywa Konferencję Ministerialną w Hongkongu do poczynienia znaczących postępów również w poniższych dziedzinach: podkreśla znaczenie ułatwień handlowych, aby sprzyjać wymianie towarów i usług pomiędzy krajami, zwłaszcza krajami rozwijającymi się; nalega na uproszczenie i znaczące zmniejszenie biurokracji w procedurach celnych;
21.
podkreśla znaczenie konkretnych wyników w dziedzinie wielostronnych zasad w zakresie zapobiegania dumpingowi, dotacji i środków kompensacyjnych, uwzględniając potrzeby krajów rozwijających się i najsłabiej rozwiniętych; wzywa do poczynienia postępów w dziedzinie porozumienia TRIPs oraz do przeciwdziałania fałszerstwom i piractwu; uznaje, że spełnienie tych celów wzmocni wielostronny system handlu;
22.
zwraca uwagę na znaczenie uwzględnienia kwestii niezwiązanych z handlem, takich jak problemy społeczne, środowiskowe i kulturowe w rundzie negocjacji w Doha; podkreśla, że brak rozmów na temat zatrudnienia i kwestii społecznych w negocjacjach handlowych może negatywnie wpłynąć na poparcie społeczne w krajach członkowskich WTO dla postępów poczynionych w ramach konferencji w Hongkongu;
23.
wzywa do negocjacji w zakresie handlu i ochrony środowiska prowadzących do ustanowienia odpowiednich środków, które zapewnią spójność wszelkich postanowień w zakresie handlu ze środkami związanymi z handlem zawartymi w wielostronnych porozumieniach dotyczących środowiska naturalnego;
REFORMA WTO I PRZEJRZYSTOŚĆ
24.
wzywa Komisję do pełnego informowania Parlamentu, przed i w trakcie trwania Konferencji Ministerialnej w Hongkongu, oraz podczas negocjacji, a także do podjęcia regularnego dialogu na temat podstawowych elementów mandatu negocjacyjnego UE; przypomina prawo nabyte na koniec Rundy Urugwajskiej, które stanowi, że przyjęcie wyników kolejnych rund jest zależne od zgody Parlamentu Europejskiego;
25.
podkreśla znaczenie utrzymania publicznego i politycznego poparcia dla wielostronnego systemu handlu w ramach WTO; podkreśla konieczność lepszego informowania społeczeństwa oraz dyskusji nad reformą organizacji WTO;
26.
podkreśla potrzebę reformy WTO, obejmującą poprawę procedur negocjacyjnych, aby poprawić skuteczność i przejrzystość oraz osiągnąć pewien poziom zgody wśród członków WTO; zwraca również uwagę na znaczenie reformy zasad rozstrzygania sporów w ramach WTO;
27.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich oraz Dyrektorowi Generalnemu WTO.
