13.6.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Caroline Lucas, Margrete Auken, Jill Evans, David Hammerstein, Johannes Voggenhuber, Angelika Beer i Pierre Jonckheer
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu, w szczególności rezolucję z dnia 7 września 2006 r. w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie oraz rezolucję z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy,
–
uwzględniając wnioski Rady ds. Stosunków Zewnętrznych obradującej w dniach 23 kwietnia 2007 r. oraz 24 maja 2007 r.,
–
uwzględniając oświadczenie Kwartetu Bliskowschodniego z dnia 30 maja 2007 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że obecnie mija 40. rocznica wojny, która zakończyła się okupacją Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy przez Izrael,
B.
mając na uwadze, że sytuacja gospodarcza i społeczna na okupowanych terytoriach palestyńskich ulega dalszemu dramatycznemu pogorszeniu, co doprowadziło do głębokiego kryzysu humanitarnego w Gazie i zwiększyło napięcie polityczne,
C.
mając na uwadze, że główną przyczyną tej sytuacji są ograniczenia ruchu towarów i osób, co praktycznie doprowadziło do izolacji Strefy Gazy, oraz kryzys finansowy Autonomii Palestyńskiej z powodu bezprawnej izraelskiej odmowy przekazywania władzom palestyńskim wpływów z podatków i ceł, zatrzymywanych przez Izrael,
D.
mając na uwadze, że decyzja Kwartetu o zawieszeniu bezpośredniej pomocy dla Autonomii Palestyńskiej przyczyniła się do pogłębienia kryzysu pomimo tymczasowego mechanizmu międzynarodowego, który utworzono w celu zapewnienia stałego świadczenia podstawowych usług socjalnych na rzecz ludności palestyńskiej, i pomimo zwiększenia funduszy europejskich,
E.
mając na uwadze, że rząd jedności narodowej utworzony po osiągnięciu porozumienia w Mekce w dniu 8 lutego 2007 r. opiera się na programie wzywającym do ustanowienia państwa palestyńskiego w granicach z 1967 r., umocnienia i rozszerzenia zawieszenia broni oraz honorowania porozumień podpisanych w przeszłości przez OWP; mając na uwadze, że program obejmuje również poparcie dla wymiany więźniów prowadzącej do uwolnienia kaprala Sił Obronnych Izraela Gilada Shalita,
F.
mając na uwadze, że nie ma alternatywy dla obecnego rządu, który stanowi legalny wyraz woli ludności palestyńskiej; mając na uwadze, że jego upadek będzie miał niezwykle negatywny wpływ na pokój i stabilizację w regionie; mając na uwadze, że obecna pomoc i wsparcie międzynarodowe nie są wystarczające, aby poradzić sobie z bieżącym kryzysem oraz podważają kompetencje i skuteczność nowoutworzonego rządu,
G.
mając ponadto na uwadze, że wybuch przemocy między frakcjami palestyńskimi, w wyniku czego w Strefie Gazy śmierć poniosły dziesiątki osób, jeszcze bardziej podważa wysiłki czynione przez prezydenta Abbasa i palestyński rząd jedności narodowej w celu przełamania obecnego kryzysu, a przemoc ta doprowadziła państwo na skraj wojny domowej,
H.
mając na uwadze, że rakiety wystrzelone przez radykalne ugrupowania palestyńskie w kierunku miasta Sderot spowodowały śmierć dwóch osób i obrażenia u innych; mając na uwadze, że odwet ze strony sił izraelskich i kontynuacja ukierunkowanych zabójstw spowodowały ostatnio śmierć ponad 100 osób, z których większość stanowiły przypadkowe osoby niemające nic wspólnego z przemocą,
I.
mając na uwadze, że Delegacja ds. stosunków z Palestyńską Radą Legislacyjną odbyła wizytę w Gazie i na Zachodnim Brzegu w dniach 30 kwietnia – 3 maja 2007 r.,
J.
mając na uwadze, że ponowne podjęcie arabskiej inicjatywy pokojowej na szczycie Ligi Arabskiej w Rijadzie w dniu 29 marca 2007 r. stworzyło nową, wiarygodną szansę na osiągnięcie kompleksowego porozumienia w regionie; mając na uwadze, że perspektywie utworzenia samodzielnie funkcjonującego państwa palestyńskiego ciągle staje na przeszkodzie codzienna zmiana sytuacji, co zostało podkreślone w najnowszym raporcie Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA),
K.
mając na uwadze, że w dniu 20 maja 2007 r. w obozie dla uchodźców Nahr al Bared w północnym Libanie, a następnie w obozie dla uchodźców Ein al Hilweh wybuchły walki pomiędzy radykalnymi grupami związanymi z Al-Kaidą, które przeniknęły do obozów, a armią libańską, doprowadzając do śmierci ponad 100 osób,
L.
mając na uwadze, że ta kryzysowa sytuacja ponownie uwydatnia trudne położenie uchodźców palestyńskich w Libanie,
M.
mając na uwadze, że w dniu 30 maja 2007 r. Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję 1757, w której w rozdziale VII powołuje mieszany libańsko-międzynarodowy trybunał do osądzenia podejrzanych o zabójstwo w 2005 r. libańskiego premiera Rafiqa al-Hariri’ego i o następujący po nim szereg zabójstw na tle politycznym,
N.
mając na uwadze, że decyzja o powołaniu trybunału została podjęta w następstwie wniosku rządu libańskiego i decyzji Rady Bezpieczeństwa ONZ z 2005 r. o powołaniu niezależnej komisji śledczej do wyjaśnienia zabójstwa Hariri’ego, gdy stwierdzono, że w śledztwie prowadzonym przez Liban wystąpiły poważne uchybienia,
O.
mając na uwadze, że w ciągu kilku ostatnich dni w Libanie, głównie w Bejrucie, miała miejsce seria ataków bombowych w celu destabilizacji kraju, który nadal tkwi w głębokim kryzysie instytucjonalnym i impasie politycznym,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie pogarszającymi się warunkami gospodarczymi, politycznymi i społecznymi w Palestynie oraz ich potencjalnymi poważnymi skutkami;
2.
z zadowoleniem przyjmuje decyzję o przedłużeniu tymczasowego mechanizmu międzynarodowego do końca września, ale jest przekonany, że nadszedł czas, aby wszystkie instytucje UE uznały palestyński rząd jedności narodowej i podjęły z nim wszechstronną współpracę;
3.
uważa, że warunki określone przez Kwartet znalazły odzwierciedlenie w programie rządu jedności narodowej; wzywa Radę i Komisję do wspólnej pracy z palestyńskim rządem jedności narodowej poprzez ocenę jego polityki i działań oraz wzywa do wznowienia bezpośredniej pomocy dla Autonomii Palestyńskiej;
4.
wzywa rząd izraelski do wznowienia przekazywania władzom Palestyny wpływów z podatków i ceł, które bezprawnie zatrzymuje, a które stanowią 60% budżetu Autonomii Palestyńskiej;
5.
uważa, że trwające starcia między głównymi frakcjami palestyńskimi poważnie osłabiają prawowitość i siłę rządu jedności narodowej oraz wzywa wszystkie strony do zaprzestania wszelkiej przemocy i przestrzegania porozumień i zobowiązań, na podstawie których rząd został utworzony;
6.
wzywa władze Izraela do natychmiastowego uwolnienia wszystkich ministrów palestyńskich i członków Palestyńskiej Rady Legislacyjnej więzionych w izraelskich ośrodkach przetrzymywania; wzywa do natychmiastowego uwolnienia przez radykalne grupy palestyńskie kaprala Shalita i dziennikarza BBC Alana Johnsona;
7.
wzywa Radę do włączenia do porządku następnego posiedzenia Kwartetu sprawy rozmieszczenia międzynarodowych cywilnych i wojskowych sił pokojowych ONZ w Strefie Gazy w celu zmniejszenia napięcia, ułatwienia dialogu między wszystkimi stronami, zapewnienia pomocy i ochrony dla ludności cywilnej i uważnego monitorowania sytuacji;
8.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że po wznowieniu arabskiej inicjatywy pokojowej miało miejsce kilka pozytywnych wydarzeń, zwłaszcza spotkanie ministrów spraw zagranicznych państw UE i Ligii Arabskiej w dniu 14 maja 2007 r. oraz nadzwyczajne posiedzenie Konferencji Przewodniczących Parlamentu Europejskiego w dniu 15 maja 2007 r.; podkreśla jednak, że Rada musi podjąć dalsze znaczące kroki z myślą o wznowieniu procesu pokojowego i wykorzystaniu nowej szansy na kompleksowe i trwałe rozstrzygnięcie, którego podstawą będzie rozwiązanie oparte na dwóch samodzielnie funkcjonujących państwach, istniejących obok siebie w bezpiecznych i uznanych granicach;
9.
ubolewa w związku z tym, że władze izraelskie odmówiły złagodzenia restrykcji nałożonych na ludność palestyńską, jak proponowała administracja USA przy poparciu Kwartetu; wyraża żal z powodu odwołania spotkania między premierem Olmertem a prezydentem Abbasem, które miało się odbyć w Gazie, i wzywa obie strony do przestrzegania zobowiązania do codwutygodniowych spotkań z myślą o wznowieniu poważnych negocjacji;
10.
wzywa Radę i Komisję do zapewnienia wszystkich niezbędnych środków, które umożliwią międzynarodowemu trybunałowi dla Libanu efektywną pracę i wypełnienie mandatu;
11.
wzywa wszystkie strony w Libanie do wspierania trybunału, a także wzywa Syrię do pełnego współudziału w jego pracy;
12.
wzywa wszystkie strony i frakcje w Libanie do powstrzymania się od działań, które mogłyby dalej zagrażać stabilności kraju i które nadal blokują funkcjonowanie słabych instytucji libańskich; wzywa w tym kontekście do wznowienia dialogu w sprawie jedności narodowej w celu złagodzenia różnic i uniknięcia próżni rządowej w okresie poprzedzającym wybory prezydenckie zaplanowane na jesień bieżącego roku;
13.
wzywa rząd libański do dołożenia wszelkich starań w celu położenia kresu wszystkim formom dyskryminacji uchodźców palestyńskich i ułatwienia im, jeśli wyrażą taką wolę, integracji w społeczeństwie libańskim; wzywa w tym kontekście Radę i Komisję do zapewnienia niezbędnej pomocy w ramach planu działania;
14.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. WPZiB, prezydentowi Autonomii Palestyńskiej, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, parlamentowi i rządowi Izraela oraz sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich.
