PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY O-0031/10
zgodnie z art. 115 Regulaminu
skierowane przez:
Cornelia Ernst
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
do Komisji
Przedmiot: Przymusowe powroty do Kosowa członków społeczności Romów, Aszkali i Egipcjan
Kilka państw członkowskich UE podpisało (Belgia, Francja) lub wykonuje (Niemcy) albo negocjuje (Austria) umowy z Kosowem o readmisji.
Komisarz Praw Człowieka Rady Europy Thomas Hammarberg wezwał rządy państw europejskich do unikania przymusowych powrotów mniejszości do Kosowa. Zgodnie z jego sprawozdaniem, po powrocie do Kosowa członkowie społeczności Romów, Aszkali i Egipcjan (RAE) są narażeni na marginalizację i dyskryminację w dziedzinie edukacji, ochrony socjalnej, opieki zdrowotnej i mieszkalnictwa. Zapewnienie tym mniejszościom bezpieczeństwa wciąż stanowi problem, a incydenty o podłożu etnicznym nie są nadal zgłaszane. Według raportu OBWE z listopada 2009 r. instytucjom Kosowa nie udaje się wypełniać obowiązków w ramach strategii reintegracji repatriantów. Jak stwierdzono w sprawozdaniu z postępu prac w Kosowie w 2009 r. w związku z rozszerzeniem UE, społeczność RAE jest nadal dyskryminowana.
Czy – monitorując dwustronne umowy o readmisji zawarte przez państwa członkowskie z Kosowem – Komisja uznaje przymusowe powroty za stosowne, skoro brak pomocy, z jakim borykają się powracający ludzie w dziedzinie mieszkalnictwa, szkolnictwa, opieki zdrowotnej i zatrudnienia, pozostaje poważnym problemem humanitarnym?
Jakie są plany Komisji wobec tysięcy członków wymienionych grup zagrożonych bezdomnością?
Jakie są plany Komisji w przypadkach, gdy zmuszeni do powrotu ludzie zaczynają nielegalnie migrować z powrotem do UE, narażając tym samym własne życie?
Jak fundusze przedakcesyjne UE zaspokajają potrzeby członków społeczności RAE, którzy zostali zmuszeni do powrotu?
