11.3.2009
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 regulaminu złożyli
– Charles Tannock, José Ribeiro e Castro, Jürgen Schröder, Laima Liucija Andrikienė, Colm Burke, Filip Kaczmarek, Bernd Posselt, Tunne Kelam, Eija-Riitta Korola, Mario Mauro, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Alain Hutchinson, Josep Borrell Fontelles, w imieniu grupy politycznej PSE
– Thierry Cornillet, Marco Cappato, Marios Matsakis, Frédérique Ries, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Eoin Ryan, Adam Bielan, Mieczysław Edmund Janowski, Ewa Tomaszewska, Hanna Foltyn-Kubicka, Konrad Szymański, Dariusz Maciej Grabowski, Inese Vaidere, w imieniu grupy politycznej UEN
– Margrete Alken, Frithjof Schmidt, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PPE-DE ( B6‑0127/2009 )
– PSE ( B6‑0128/2009 )
– ALDE ( B6‑0130/2009 )
– UEN ( B6‑0131/2009 )
– Verts/ALE ( B6‑0132/2009 )
w sprawie wydalenia organizacji pozarządowych z Darfuru
Rezolucja parlamentu Europejskiego w sprawie wydalenia organizacji pozarządowych z Darfuru
Parlament Europejski,
–
uwzględniając oświadczenie prezydencji złożone w imieniu Unii Europejskiej dnia 6 marca 2009 r., będące następstwem decyzji MTK dotyczącej nakazu aresztowania prezydenta Sudanu, Omara Hassana al-Baszira,
–
uwzględniając oświadczenie komisarza Louisa Michela, wydane dnia 5 marca br. i dotyczące wydalenia z Sudanu humanitarnych organizacji pozarządowych,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Sudanie/Darfurze, wyrażające zwłaszcza nieustanne poparcie PE dla MTK,
–
uwzględniając statut rzymski Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK) oraz jego wejście w życie dnia 1 lipca 2002 r.,
–
uwzględniając przyjęcie w dniu 31 marca 2005 r. przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucji 1593, która przekazała sprawę sytuacji w Darfurze do MTK,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że dnia 4 marca 2009 r. wydział przygotowawczy MTK wydał nakaz aresztowania prezydenta Sudanu, Omara Hassana al-Baszira, w związku z zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych w rozdartym konfliktami regionie Darfuru,
B.
mając na uwadze, że w reakcji na decyzję MTK rząd Sudanu podjął decyzję o wydaleniu z Darfuru 13 wiodących organizacji pozarządowych,
C.
mając na uwadze, że agencje pomocowe w Darfurze prowadzą największe humanitarne przedsięwzięcie na świecie; mając na uwadze, że według doniesień ONZ 4,7 mln osób, w tym 2,7 mln przesiedleńców wewnętrznych, potrzebuje pomocy,
D.
mając na uwadze, że wydalenie agencji pomocowych może doprowadzić do zwiększenia śmiertelności oraz zachorowalności, wynikającego z zaprzestania udzielania usług medycznych oraz wybuchu chorób zakaźnych, takich jak biegunka i infekcje dróg oddechowych; mając na uwadze, że konsekwencje wydalenia agencji mogą obejmować zmniejszenie zakresu szczepień ochronnych oraz wzrost śmiertelności wśród dzieci, jeżeli nie będą miały one dostępu do produktów leczniczych i usług z zakresu żywienia,
E.
mając na uwadze, że organizacje te zostały wydalone w chwili, w której ich usługi są niezwykle potrzebne, szczególnie ze względu na występującą obecnie w Darfurze Zachodnim epidemię zapalenia opon mózgowych; mając na uwadze, że wskutek tego wydalenia cierpiącym chorym drastycznie ograniczy się lub nawet całkowicie zlikwiduje dostęp do opieki medycznej,
F.
mając na uwadze, że zgodnie z koncepcją „odpowiedzialności za ochronę” ONZ, jeżeli władze krajowe w oczywisty sposób nie są w stanie chronić ludności, inni mają obowiązek zagwarantowania potrzebnej ochrony,
G.
mając na uwadze, że jako członek Narodów Zjednoczonych rząd Sudanu ma obowiązek współpracy z MTK na mocy rezolucji 1593 (z 2005 r.) przyjętej przez Radę Bezpieczeństwa zgodnie z jej kompetencjami w ramach rozdziału VII,
H.
głęboko zaniepokojony faktem, że od wydania nakazu aresztowania rząd Sudanu systematycznie odmawiał współpracy z MTK i wielokrotnie lekceważył Trybunał oraz wspólnotę międzynarodową,
1.
z całą mocą potępia wydalenie z Chartumu 13 agencji udzielających pomocy humanitarnej w odpowiedzi na międzynarodowy nakaz aresztowania wydany przez MTK w dniu 4 marca 2009 r. wobec prezydenta Sudanu, Omara al-Baszira;
2.
ponownie wyraża pełne poparcie i składa wyrazy uznania dla MTK i jego kluczowej roli w promowaniu międzynarodowej sprawiedliwości, kładzeniu kresu kulturze bezkarności w związku ze zbrodniami wojennymi i zbrodniami przeciwko ludzkości, respektowaniu międzynarodowego prawa humanitarnego, a także w kontekście decyzji MTK dotyczącej wydania nakazu aresztowania wobec prezydenta Sudanu, Omara Hassana al-Baszira, w związku z zarzutami dotyczącymi zbrodni przeciwko ludzkości i zbrodni wojennych w Darfurze;
3.
jest głęboko zaniepokojony natychmiastowymi skutkami wydalenia organizacji udzielających pomocy humanitarnej, która jest niezbędna dla setek tysięcy Sudańczyków;
4.
wzywa rząd Sudanu do bezzwłocznego odwołania swojej decyzji dotyczącej wydalenia 13 agencji pomocowych oraz do zezwolenia im na dalsze prowadzenie niezbędnych działań, zapewniających przetrwanie zagrożonych społeczności w Darfurze; wzywa Radę i Komisję do wzmożenia nacisków na Unię Afrykańską, Ligę Arabską oraz Chiny, by nakłoniły one rząd Sudanu do podjęcia wspomnianych działań;
5.
jeżeli Sudan nie cofnie swojej decyzji dotyczącej wydalenia agencji pomocowych, wzywa Biuro Praw Człowieka ONZ oraz MTK do określenia, czy decyzja ta narusza podstawowe prawa człowieka oraz czy może stanowić sama w sobie zbrodnię wojenną;
6.
wzywa prokuratora MTK do jasnego określenia, że w przypadku zastosowania przemocy wobec sił pokojowych, pracowników agencji pomocowych lub mieszkańców obozów w Darfurze MTK rozpocznie dochodzenia w sprawie osób odpowiedzialnych za takie ataki, a osoby te ryzykować będą postawieniem w stan oskarżenia, jak ma to miejsce w przypadku al-Baszira;
7.
wzywa rząd Sudanu do podjęcia pozytywnych kroków, gwarantujących nietykalność obrońców praw człowieka w Sudanie w przypadku popierania przez nich decyzji MTK, oraz do powstrzymania się od jakichkolwiek prześladowań lub zastraszania obrońców praw człowieka;
8.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, specjalnemu przedstawicielowi UE w Darfurze, rządowi Sudanu, rządom państw członkowskich i państw należących do Rady Bezpieczeństwa ONZ, instytucjom Unii Afrykańskiej, Ligi Arabskiej oraz prokuratorowi MTK.
