13.2.2007
PROJEKT REZOLUCJI
projekt w odpowiedzi na oświadczenie Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Simon Coveney, Michael Gahler, Mario Mauro, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
w imieniu grupy politycznej PPE-DE
w sprawie Darfuru
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Darfuru
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje uprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Sudanie, a w szczególności w Darfurze,
–
uwzględniając odpowiednie rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że porozumienie pokojowe dotyczące Darfuru, podpisane w Abudży w dniu 5 maja 2006 r., pozostaje podstawą stabilności, pokoju i pojednania w Darfurze,
B.
mając na uwadze, że zawieszenie broni w regionie jest stale łamane przez wszystkie strony, a przemoc często jest skierowana przeciwko ludności cywilnej,
C.
mając na uwadze, że konflikt w Darfurze – oraz bezkarność prawna – coraz mocniej wpływa na stabilność regionu Centralnej Afryki i stanowi zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa,
D.
mając na uwadze, że „odpowiedzialność za ochronę” NZ przewiduje, że w sytuacji, gdy „władze krajowe wyraźnie nie są w stanie chronić obywateli przed ludobójstwem, zbrodniami wojennymi, czystkami etnicznymi i zbrodniami przeciwko ludzkości”, Rada Bezpieczeństwa ONZ może wyrazić zgodę na użycie sił wojskowych zgodnie z rozdziałem VII,
E.
mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ w rezolucji 1706 upoważniła nowe siły pokojowe NZ liczące do 22 500 żołnierzy oraz policjantów do przejęcia operacji w Darfurze od misji afrykańskiej w Sudanie (AMIS), potwierdzając jednocześnie pełne poszanowanie suwerenności Sudanu, jego jedności, niezależności i integralności terytorialnej,
F.
mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ przekazała sprawę sytuacji w Darfurze do Międzynarodowego Trybunału Karnego w marcu 2005 r.,
G.
mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ zezwoliła na zastosowanie sankcji (np. w rezolucji 1672 Rady Bezpieczeństwa ONZ) wobec rządu Sudanu w przypadku nieprzestrzegania zobowiązań, ale mając na uwadze, że sankcje te nigdy nie zostały wprowadzone,
H.
mając na uwadze, że sześć największych agencji pomocy humanitarnej w Darfurze ostrzega przed gwałtownie pogarszającą się sytuacją w regionie, gdzie pracownicy niosący pomoc i osoby cywilne coraz częściej stają się celem ataków milicji i rebeliantów, co może doprowadzić do całkowitego załamania lub paraliżu pomocy humanitarnej,
1.
wzywa Narody Zjednoczone do podejmowania działań zgodnych z koncepcją „odpowiedzialności za ochronę”, uzasadniając je niezdolnością rządu Sudanu do ochrony swojej ludności w Darfurze przed zbrodniami wojennymi i zbrodniami przeciw ludzkości, a także niemożnością zapewnienia ludności pomocy humanitarnej;
2.
wzywa w związku z tym Narody Zjednoczone, nawet w przypadku braku zgody lub przyzwolenia ze strony rządu Sudanu, do ustalenia daty rozmieszczenia w Darfurze sił pokojowych wspieranych przez ONZ, na mocy rozdziału VII Karty ONZ i zgodnie z rezolucją 1706 Rady Bezpieczeństwa ONZ, w celu zabezpieczenia bez dalszej zwłoki korytarzy pomocy humanitarnej służącej wsparciu coraz bardziej osamotnionej i cierpiącej ludności w regionie;
3.
wyraża ubolewanie z powodu dalszego udzielania przez rządu Sudanu poparcia dla milicji Dżindżałid i rebeliantów z Czadu oraz bombardowań regionu Darfuru przez rządowe siły powietrzne, co stanowi wyraźne i jawne pogwałcenie porozumienia pokojowego dotyczącego Darfuru;
4.
potępia ciągłe naruszanie zawieszenia broni przez wszystkie strony; wzywa wszystkie strony do natychmiastowego zaprzestania działań wojskowych, a w szczególności przemocy skierowanej przeciwko ludności cywilnej i ataków na pomoc humanitarną, oraz do przestrzegania i realizacji zobowiązań porozumienia pokojowego;
5.
wzywa UE do zaapelowania o pilne wyegzekwowanie strefy zakazu lotów nad Darfurem ustanowionej rezolucją 1591 Rady Bezpieczeństwa ONZ; ponagla społeczność międzynarodową do nawiązania współpracy z Czadem w celu omówienia wyegzekwowania strefy zakazu lotów ze wschodniego Czadu;
6.
wzywa strony niebędące sygnatariuszami porozumienia pokojowego do bezzwłocznego podpisania go, podjęcia zobowiązań i wdrożenia porozumienia;
7.
wzywa do kontynuacji działań unijnych i międzynarodowych mających na celu wspieranie środków budowy zaufania, takich jak dialog i konsultacje Darfur-Darfur obejmujące wszystkie strony konfliktu oraz społeczeństwo obywatelskie;
8.
wyraża rosnące zaniepokojenie z powodu zagrożenia regionu brakiem pewności i destabilizacją wynikającą z konfliktu w Darfurze; wzywa wszystkie strony do zaprzestania udzielania wsparcia milicji i ruchom rebelianckim w regionie; z zadowoleniem przyjmuje porozumienie między rządami Czadu i Republiki Środkowoafrykańskiej zezwalające na obecność NZ na ich terytoriach;
9.
wzywa UE, USA i inne podmioty międzynarodowe do nałożenia sankcji na każdą stronę, w tym rząd, która złamie zawieszenie broni lub zaatakuje ludność cywilną, siły pokojowe lub operacje humanitarne oraz wzywa do podjęcia wszelkich koniecznych działań, aby pomóc położyć kres bezkarności poprzez egzekwowanie i wdrażanie systemu sankcji Rady Bezpieczeństwa za pomocą ukierunkowanych sankcji gospodarczych, w tym zakazu podróży i zamrożenie aktywów;
10.
wzywa rząd Sudanu i społeczność międzynarodową do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym, aby położyć kres bezkarności;
11.
zwraca uwagę na decyzję Rady Praw Człowieka ONZ, aby wysłać do Darfuru misję wysokiego szczebla w celu zbadania przypadków naruszania praw człowieka w regionie, która powinna stworzyć podstawę dla działań służących pociągnięciu do odpowiedzialności sprawców tych przestępstw, oraz podkreśla potrzebę zachowania przez uczestników misji niezależności i wiarygodności; krytykuje opóźnienia w wyborze odpowiednich ekspertów, a co za tym idzie opóźnienie w wysłaniu misji;
12.
wzywa Chiny do odpowiedzialnego wykorzystywania swoich znacznych wpływów w regionie, do zaprzestanie eksportu broni do Sudanu i zaprzestania blokowania w Radzie Bezpieczeństwa ONZ decyzji w sprawie ukierunkowanych sankcji wymierzonych przeciwko rządowi Sudanu;
13.
wyraża zaniepokojenie, że Chiny, Federacja Rosyjska i Katar wstrzymały się od głosowania nad rezolucją 1706 Rady Bezpieczeństwa ONZ;
14.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Radzie Ministrów AKP-UE, rządowi Sudanu, Unii Afrykańskiej, rządowi Chin i Sekretarzowi Generalnemu ONZ.
