26.3.2009
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożył Tobias Pflüger
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie międzynarodowego traktatu w sprawie ochrony Arktyki
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie międzynarodowego traktatu w sprawie ochrony Arktyki
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Międzynarodowy Rok Polarny – wspólną inicjatywę Światowej Organizacji Meteorologicznej i Międzynarodowej Rady Nauki mającą na celu umożliwienie lepszej obserwacji i zrozumienia polarnych obszarów Ziemi,
–
uwzględniając komunikat Komisji (COM(2008)763) w sprawie Unii Europejskiej i regionu arktycznego,
–
uwzględniając konferencję na temat zmian Arktyki, która odbyła się w dniu 5 marca 2009 r. w Brukseli,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 października 2008 r. w sprawie zarządzania regionem arktycznym,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że obecnie region arktyczny nie jest chroniony na mocy żadnych wielostronnych norm ani regulacji,
B.
mając na uwadze, że żegluga morska na wodach arktycznych gwałtownie wzrosła w ostatnich latach z uwagi na wzmożone zainteresowanie morskimi odwiertami oraz coraz większy ruch statków wycieczkowych, a także perspektywy, jakie oferuje Przejście Północno-Zachodnie,
C.
mając na uwadze, że w regionie arktycznym może znajdować się około 20% nieodkrytych światowych rezerw ropy naftowej i gazu oraz uwzględniając wszystkie wiążące się z tym problemy dla jedynego w swoim rodzaju środowiska naturalnego Arktyki, gdyby zasoby te były wykorzystywane do celów handlowych,
D.
mając na uwadze, że warunki klimatyczne w Arktyce zmieniły się już do tego stopnia, że Inuici nie mogą już na przykład polować w tradycyjny sposób, ponieważ lód jest zbyt cienki, by utrzymać sanie, zaś dzikim zwierzętom, takim jak niedźwiedzie polarne, morsy i lisy, grozi utrata znacznej części siedlisk,
E.
mając na uwadze, że występowanie różnych jurysdykcji w regionie arktycznym grozi wywołaniem poważnych konfliktów między poszczególnymi krajami,
F.
mając na uwadze, że neutralność geopolityczna regionu pozwoliłaby na rozwój współpracy między narodami okołobiegunowymi,
1.
wzywa Radę i Komisję do zainicjowania międzynarodowych negocjacji w sprawie przyjęcia międzynarodowego traktatu na rzecz ochrony Arktyki, wzorowanego na już obowiązującym Traktacie Antarktycznym, w celu stworzenia z Arktyki strefy pokoju i współpracy, zarezerwowanej wyłącznie dla działalności pokojowej;
2.
podkreśla, że należy podejmować starania mające na celu zapobieganie zwiększeniu obecności wojskowej w Arktyce oraz dążenie do demilitaryzacji tej strefy, tak by utrzymać status Arktyki jako regionu bez większych napięć;
3.
wzywa Komisję i Radę do ustanowienia – wobec narażenia środowiska naturalnego Arktyki – na początek 50-letniego moratorium na wszelkie poszukiwania surowców mineralnych w regionie lub rozwijanie ich wydobycia;
4.
nalega na Komisję, aby zadbała o zaostrzenie międzynarodowych przepisów w zakresie bezpieczeństwa żeglugi morskiej w szczególnie zagrożonych częściach regionu poprzez wprowadzenie odpowiednich zmian do regulacji Międzynarodowej Organizacji Morskiej oraz dążenie do ustanowienia kodeksu żeglugi polarnej w Arktyce, a także wzywa do ustanowienia, pod zarządem międzynarodowym, jednostek zajmujących się holowaniem, ratownictwem i pomocą w razie wypadków i katastrof na Oceanie Arktycznym;
5.
wzywa Komisję do podjęcia negocjacji z władzami Rosji, USA i Kanady w sprawie zagwarantowania swobody żeglugi i prawa ruchu statków, a także zapewnienia równowagi ekologicznej nowych dróg morskich;
6.
wyraża głębokie zaniepokojenie skutkami zmian klimatu dla równowagi życia rdzennej ludności regionu, zarówno pod względem ogólnych aspektów środowiskowych (topnienie pokrywy lodowej i wiecznej zmarzliny, podnoszenie się poziomu mórz, powodzie), jak i naturalnych siedlisk (cofająca się pokrywa lodowa stwarza problemy w zakresie zwyczajów pokarmowych niedźwiedzi polarnych), oraz podkreśla, że wszelkie międzynarodowe decyzje w tych kwestiach muszą w pełni angażować i uwzględniać wszystkie ludy i państwa Arktyki;
7.
zwraca uwagę na fakt, że zmiany pokrywy lodowej Arktyki będą miały wpływ na światowy poziom mórz, co dotknie miasta przybrzeżne i obszary nisko położone, a zanikanie pod wpływem ciepła wiecznej zmarzliny uwolni ogromne rezerwy zamrożonych związków węgla, w tym na przykład metanu, który przyczyni się do nasilenia globalnego efektu cieplarnianego; wzywa w związku z tym Komisję i Radę, aby zadbały o to, by rejonowi arktycznemu – z uwagi na jego wpływ na klimat światowy i niepowtarzalne środowisko naturalne – poświęcono szczególną uwagę, gdy UE formułować będzie swoje stanowisko na konferencję ONZ w sprawie zmian klimatu COP 15, która odbędzie się w grudniu 2009 r. w Kopenhadze;
8.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, Norwegii, Islandii, Rosji, Kanady i Stanów Zjednoczonych, a także partnerom w ramach współpracy regionalnej.
