11.1.2011 B7-0025/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie odbudowy Haiti rok po trzęsieniu ziemi
Charles Tannock
,
Emma McClarkin
w imieniu grupy politycznej ECR
PE455.850v01-00 B7‑0025/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie odbudowy Haiti rok po trzęsieniu ziemi
Parlament Europejski,
– uwzględniając wnioski z ministerialnej konferencji przygotowawczej, która odbyła się w Montrealu w dniu 25 stycznia 2010 r.,
– uwzględniając zorganizowaną w dniu 19 stycznia 2010 r. debatę Parlamentu Europejskiego na temat trzęsienia ziemi na Haiti z udziałem wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton,
– uwzględniając wnioski z nadzwyczajnego posiedzenia Rady Spraw Zagranicznych, które odbyło się w Brukseli w dniu 18 stycznia 2010 r.,
– uwzględniając przyjętą dnia 10 lutego 2010 r. rezolucję w sprawie trzęsienia ziemi na Haiti,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze trzęsienie ziemi o sile 7,3 stopnia w skali Richtera, które miało miejsce na Haiti dnia 12 stycznia 2010 r., oraz szereg wstrząsów wtórnych, które doprowadziły do katastrofalnych zniszczeń w Port-au-Prince, Jacmelu oraz innych osadach w regionie, w tym do zniszczeń nieruchomości rządowych, podstawowej infrastruktury i szkód na najbardziej zaludnionych obszarach,
B. mając na uwadze, że podczas trzęsienia ziemi śmierć poniosło 222 750 osób, 1,7 miliona straciło dach nad głową, zniszczeniu uległo 60% szpitali i 5 000 szkół, a wartość szkód poniesionych przez 3 miliony obywateli opiewa na 7,8 mld dolarów,
C. mając na uwadze, że państwa członkowskie UE obiecały prawie 201 mln euro na doraźną pomoc w nagłej sytuacji, zaś środki w ramach pomocy humanitarnej Komisji w nagłych wypadkach wyniosły 120 mln euro,
D. mając na uwadze, że UE była pierwszym darczyńcą na świecie, obiecując Haiti 1,2 mld euro, by udzielić rządowi tego kraju zarówno długofalowej, jak i doraźnej pomocy we wszystkich dziedzinach; UE przekazała ok. 600 mln euro, czyli ponad połowę zaoferowanych środków, zaś Komisja Europejska zadeklarowała 522 mln euro, zaś przekazała 330 mln euro,
1. docenia wysiłki władz haitańskich oraz tamtejszego społeczeństwa obywatelskiego, jak również ONZ, organizacji pozarządowych oraz innych dwustronnych darczyńców na rzecz haitańskiej ludności i składa wyrazy uznania dla pracy organizacji humanitarnych oraz indywidualnych działań osób z całego obszaru Unii przez ostatni rok;
2. zauważa pozytywne zmiany w sytuacji humanitarnej w takich dziedzinach jak łączenie rodzin, ocena zniszczeń i dostarczanie żywności, świadczenie pomocy medycznej, jak również organizacja tymczasowych schronień, programy porządkowania po trzęsieniu ziemi oraz próby stymulowania gospodarki i tworzenia nowych miejsc pracy;
3. zauważa, że interwencja UE koncentrowała się na trzech głównych obszarach, w tym na infrastrukturze, wspieraniu odbudowy państwa oraz organizacji tymczasowych schronień, zgodnie z priorytetowymi założeniami rządu Haiti i podziałem zadań między państwa członkowskie UE;
4. przyznaje, że pomocy w nagłych wypadkach powinny towarzyszyć równoległe programy dotyczące bieżącej oceny strat oraz odbudowy bezpieczniejszych schronień i infrastruktury świadczącej opiekę medyczną;
5. podkreśla katastrofalne skutki niedawnego wybuchu epidemii cholery oraz związane z tym wzrastające obciążenia nakładane na Haitańczyków i pracowników pomocy humanitarnej;
6. zauważa, że po każdym kryzysie humanitarnym kluczowym wyzwaniem, zwłaszcza w kraju ubogim, jest zniszczona infrastruktura; podkreśla konieczność znajdowania skutecznych rozwiązań, by przywrócić zasadniczą infrastrukturę zapewniającą jak najszybsze dostarczenie ludziom podstawowej pomocy (żywność, woda, leki, koce i opieka medyczna);
7. podkreśla, że priorytetem UE powinno być wysłanie cywilnych zespołów inżynieryjnych, a przede wszystkim zespołów ratowniczych, zespołów świadczących usługi w zakresie oczyszczania wody, odprowadzania ścieków, opieki medycznej, odbudowy schronień, logistyki, telekomunikacji, edukacji i dostarczania żywności;
8. popiera wysiłki UE na rzecz zwiększenia lokalnej produkcji żywności, dzięki przywróceniu zniszczonej infrastruktury i udostępnieniu drobnym rolnikom niezbędnych surowców (nasiona, nawozy i narzędzia);
9. zwraca się do Komisji, by zrobiła wszystko, co w jej mocy, w celu wspierania programów „wynagrodzenia za pracę”, które mają duże znaczenie jako zastrzyk gotówki dla ludności, oraz by pomagała w przywróceniu sprawnego funkcjonowania systemu bankowego; podkreśla, że wysiłki na rzecz odbudowy muszą być podejmowane po konsultacji z mieszkańcami Haiti i z ich udziałem;
10. wzywa Komisję Europejską do dalszego rozwijania polityki antycypacyjnej i do wprowadzenia stałego stacjonowania sił pomocowych w strategicznych miejscach, by możliwe było szybsze zapewnianie nadzwyczajnych dostaw UE, co przyczyni się do sprawniejszej reakcji w kluczowej wczesnej fazie po wystąpieniu klęski;
11. wyraża poważną troskę o dobro najbardziej narażonych grup i przesiedleńców, zwłaszcza kobiet i dzieci; apeluje do UE, by dołożyła wszelkich starań o zajęcie się dziećmi osieroconymi, pozbawionymi opieki i oddzielonymi od rodziny oraz o zapobieganie ich niewłaściwemu lub nielegalnemu wywiezieniu z Haiti;
12. podkreśla, że przed trzęsieniem ziemi Haiti było już jednym z najbiedniejszych krajów zachodniej półkuli o niewydajnej infrastrukturze i opiece społecznej, jak również słabych rządach, gdzie większość obywateli była uzależniona od pomocy zagranicznej, jeżeli chodzi o zaspokajanie codziennych potrzeb; podkreśla, że nadszedł czas, by pomóc Haiti stać się silnym gospodarczo i politycznie, samowystarczalnym państwem;
13. wzywa władze haitańskie do zapewnienia wolności i przejrzystości wyborów oraz wzywa Haitańczyków do pokojowego udziału w drugiej turze wyborów;
14. wyraża przekonanie, że stabilność i demokracja na Haiti jest podstawowym warunkiem zapewnienia, by UE i społeczność międzynarodowa współpracowały z praworządnym partnerem, który jest w stanie określić najważniejsze potrzeby kraju;
15. apeluje do społeczności międzynarodowej o wykorzystanie obecnej sytuacji jako okazji do ostatecznego usunięcia podstawowych przyczyn ubóstwa na Haiti oraz o pomoc dla Haiti, by podniosło się po klęsce jako w pełni funkcjonująca demokracja, której gospodarka wystarczy, by zapewnić mieszkańcom źródła utrzymania; ponownie podkreśla, że wszyscy członkowie Klubu Paryskiego winni wywiązać się z podjętych w 2009 r. zobowiązań do umorzenia międzynarodowego długu Haiti, i apeluje do pozostałych wierzycieli, by poszli ich śladem;
16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wysokiej przedstawiciel UE, przewodniczącemu Komisji Europejskiej, prezydentowi i rządowi Haiti, zastępcy sekretarza generalnego ONZ do spraw humanitarnych i pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych oraz rządom państw członkowskich.
