2.7.2008
PROJEKT REZOLUCJI
w odpowiedzi na pytania wymagające ustnej odpowiedzi B6‑0166/2008 i B6‑0167/2008
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
złożyli Francis Wurtz, Luisa Morgantini, Kyriacos Triantaphyllides, Umberto Guidoni, Miguel Portas, Bairbre de Brún
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie sytuacji więźniów palestyńskich w więzieniach w Izraelu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji więźniów palestyńskich w więzieniach w Izraelu
Parlament Europejski
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu,
–
uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Izraelem, w szczególności jego art. 2, dotyczący praw człowieka,
–
uwzględniając opinię doradczą Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości na temat konsekwencji wybudowania muru na Zachodnim Brzegu,
–
uwzględniając wyniki ósmego posiedzenia Rady Stowarzyszenia UE-Izrael, które odbyło się w Luksemburgu w dniu 16 czerwca 2008 r.,
–
uwzględniając sprawozdanie delegacji ad hoc do Izraela i terytoriów palestyńskich w dniach 30 maja - 2 czerwca 2008 r.,
–
uwzględniając odpowiednie rezolucje ONZ w sprawie konfliktu na Bliskim Wschodzie,
–
uwzględniając czwartą konwencję genewską o ochronie osób cywilnych podczas wojny z dnia 12 sierpnia 1949 r., w szczególności jej art. 1-12, 27, 29-34, 47, 49, 51, 52, 53, 59, 61-77 oraz 143,
–
uwzględniając konwencję ONZ o prawach dziecka (UNCRC) z dnia 20 listopada 1989 r., w szczególności jej art. 9 i 37,
–
uwzględniając Powszechną Deklarację Praw Człowieka z 1948 r.,
–
uwzględniając Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych ONZ z 1966 r.,
–
uwzględniając roczne sprawozdanie Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża (2007), a w szczególności rozdział dotyczący okupowanych terytoriów palestyńskich,
–
uwzględniając Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, przyjętą na mocy rezolucji 39/46 Zgromadzenia Ogólnego z dnia 10 grudnia 1984 r.,
–
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że ponad 700 tysięcy Palestyńczyków zostało uwięzionych przez władze Izraela od 1967 r.; mając na uwadze, że w izraelskich ośrodkach zatrzymania i przesłuchiwania przetrzymywanych jest obecnie 10 tysięcy Palestyńczyków, w tym 118 kobiet, z ogólnej populacji 3,5 miliona Palestyńczyków mieszkających na okupowanych terytoriach palestyńskich,
B.
mając na uwadze, że od rozpoczęcia intifady we wrześniu 2000 r, ponad 6 tysięcy palestyńskich dzieci zostało aresztowanych i zatrzymanych przez Izrael; mając na uwadze, że obecnie w izraelskich więzieniach i aresztach przetrzymywanych jest 376 dzieci,
C.
mając na uwadze, że zgodnie z konwencją o prawach dziecka, której Izrael jest sygnatariuszem, oraz prawem krajowym obowiązującym w Izraelu, dzieckiem jest każdy człowiek poniżej 18 roku życia; mając jednak na uwadze, że Palestyńczycy od 16 roku życia są uznawani za dorosłych zgodnie z izraelskimi przepisami wojskowymi obowiązującymi na okupowanych terytoriach palestyńskich,
D.
mając na uwadze, że nieletni przetrzymywani są w nieludzkich warunkach, zmuszani do życia w brudnych, przeludnionych celach, a często przebywają w zawilgoconych celach o wymiarach 1,5 m x 1,5 m, pozbawionych światła dziennego, i często zmuszani do dzielenia celi z dorosłymi więźniami, co niesie ryzyko wykorzystywania i nadużyć;
E.
mając na uwadze, że przeważająca większość palestyńskich więźniów z Zachodniego Brzegu oraz Strefy Gazy przebywa w więzieniach położonych na obszarze terytorium izraelskiego; mając na uwadze, że prawo humanitarne zakazuje przesiedlania osób cywilnych, w tym aresztantów i więźniów, z terytorium okupowanego na terytorium państwa okupującego,
F.
mając na uwadze, że lekceważenie tej zasady i rutynowe odmawianie zezwolenia na wjazd do Izraela jest główną przyczyną, dla której więźniowie z Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy oraz ich rodziny nie mogą racjonalnie korzystać z prawa do wizyt; mając na uwadze, że około 1240 palestyńskich więźniów, w tym 840 osób przetrzymywanych w całkowitym odosobnieniu, jest pozbawionych wszelkich odwiedzin najbliższych, z naruszeniem art. 116 szóstej konwencji genewskiej,
G.
mając na uwadze, że Izrael przetrzymuje aktualnie około 730 palestyńskich więźniów, w tym 13 dzieci, w „areszcie administracyjnym”, nie stawiając im zarzutów i nie organizując procesów sądowych, przy czym aresztowania te umożliwia raczej nakaz administracyjny niż postanowienie sądu; mając na uwadze, że Izrael lekceważy restrykcje, które prawo nakłada na stosowanie aresztu administracyjnego; mając na uwadze, że o ile zatrzymani mogą odwołać się od decyzji o zatrzymaniu, ani oni sami, ani ich adwokaci nie mają prawa dostępu do dowodów przeciwko nim; Izrael nigdy jednak nie zdefiniował kryteriów określających „bezpieczeństwo narodowe”;
H.
mając na uwadze, że aresztowanie 48 parlamentarzystów, tj. niemal jednej trzeciej pochodzących z wyboru członków Palestyńskiej Rady Legislacyjnej, poważnie osłabiło palestyńską demokrację; mając na uwadze, że Izrael aresztował i uwięził również wybranych członków rad miejskich,
I.
mając na uwadze, że problem więźniów politycznych jest decydującym punktem politycznej agendy o istotnych implikacjach politycznych, społecznych i humanitarnych; mając na uwadze, że palestyńscy więźniowie polityczni i byli zatrzymani odgrywają podstawową rolę w społeczeństwie palestyńskim,
J.
mając na uwadze, że „dokument więźniów”, przyjęty w maju 2006 r. przez uwięzionych przywódców politycznych z różnych frakcji, posłużył jako podstawa dla dokumentu pojednania narodowego i utorował drogę do ustanowienia rządu jedności narodowej,
K.
mając na uwadze, że więźniowie palestyńscy, w tym dzieci, są traktowani w sposób poniżający i upokarzający; mając na uwadze, że władze Izraela nadal stosują fizyczne metody przesłuchań oraz nękanie fizyczne i psychiczne, czasami przeradzające się w tortury, aby zastraszyć zatrzymanych i uzyskać od nich informacje; mając na uwadze, że prawo międzynarodowe zakazuje tortur,
L.
mając na uwadze, że w 2007 r. dwa sprawozdania opublikowane przez izraelskie organizacje pozarządowe wykazały, że wielu palestyńskich więźniów jest poddawanych przemocy fizycznej i pozbawianych możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb, takich jak jedzenie czy sen, przez ponad 24 godziny; mając na uwadze, że te fakty zostały potwierdzone w sprawozdaniu opracowanym przez komitet do walki z torturami w Izraelu (PCATI) zatytułowanym „Bez obrony: przemoc wojskowa wobec palestyńskich zatrzymanych”, opublikowanym 22 czerwca 2008 r.; mając na uwadze, że chociaż zjawisko przemocy żołnierzy izraelskich wobec palestyńskich więźniów jest dobrze znane, przeprowadza się niewiele dochodzeń i procedur prawnych dotyczących przypadków nadużyć; mając na uwadze, że przemoc i prześladowanie często mają na celu wywarcie presji na palestyńskich więźniów, aby zostali współpracownikami i informatorami Izraela,
M.
mając na uwadze, że wielu spośród 1180 palestyńskich więźniów, u których Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża zdiagnozował choroby lub obrażenia, z czego w 160 przypadkach choroby poważne, odmówiono właściwej opieki medycznej z naruszeniem art. 91 szóstej konwencji genewskiej,
N.
mając na uwadze, że plan działania UE-Izrael (2004) wyraźnie wymienia poszanowanie praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego wśród wartości podzielanych przez UE i Izrael; mając na uwadze, że zgodnie z art. 2 układu o stowarzyszeniu między UE a Izraelem (2000) stosunki między Wspólnotami Europejskimi a Izraelem opierają się na poszanowaniu praw człowieka i zasad demokratycznych przyświecających zarówno polityce wewnętrznej, jak i międzynarodowej, co stanowi zasadniczy element porozumienia,
1.
kładzie nacisk na wdrożenie przez Izrael art. 2 układu o stowarzyszeniu między UE a Izraelem i wzywa Izrael, jako państwo okupujące, do przestrzegania międzynarodowego prawa z zakresu praw człowieka i humanitarnego, w szczególności postanowień dotyczących ochrony osób cywilnych podczas okupacji; wzywa Radę do podjęcia koniecznych kroków mających na celu wywarcie presji na Izrael, by przestrzegał międzynarodowych standardów prawnych na okupowanych terytoriach palestyńskich;
2.
wyraża głębokie przekonanie, że poprawa stosunków między UE a Izraelem powinna być spójna i powiązana z przestrzeganiem przez Izrael jego zobowiązań na mocy prawa międzynarodowego, w szczególności w zakresie praw człowieka i prawa humanitarnego;
3.
z zadowoleniem przyjmuje podjętą na 8. posiedzeniu Rady Stowarzyszenia UE-Izrael decyzję o ustanowieniu pełnoprawnej podkomisji ds. praw człowieka, w miejsce grupy roboczej ds. praw człowieka; wzywa do prowadzenia szerokich konsultacji z organizacjami zajmującymi się prawami człowieka i organizacjami obywatelskimi w Izraelu i na okupowanych terytoriach palestyńskich oraz do umożliwienia im pełnego udziału w monitorowaniu postępów Izraela w zakresie przestrzegania zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego;
4.
wzywa Izrael do zreformowania wojskowego systemu prawnego stosowanego wobec palestyńskich dzieci, aby dostosować go do międzynarodowych standardów w zakresie praw dziecka, a w szczególności do:
a. położenia kresu arbitralnym i nielegalnym zatrzymaniom osób poniżej 18 roku życia;
b. zakończenia praktyki przetrzymywania osób poniżej 18 roku życia w „areszcie administracyjnym”;
c. bezzwłocznej rewizji, w oparciu o UNCRC i krajowe prawo obowiązujące w Izraelu, przepisów obowiązujących na okupowanych terytoriach palestyńskich;
d. zagwarantowania bezpiecznych i ludzkich warunków nieletnim osobom aresztowanym lub uwięzionym, zgodnie z Konwencją o prawach dziecka oraz ze standardowymi regulacjami ONZ dotyczącymi administracji sądowej i warunków przetrzymywania nieletnich;
5.
wzywa Radę, państwa członkowskie i Komisję, aby w stosunkach z Izraelem realizowały wytyczne UE dotyczące udziału dzieci w konfliktach zbrojnych oraz aby uczyniły ochronę palestyńskich dzieci aresztowanych przez Izrael istotnym elementem dialogu na wszystkich szczeblach stosunków;
6.
przypomina Izraelowi, że praktyka przetrzymywania palestyńskich więźniów z Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy w więzieniach w Izraelu stanowi naruszenie zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego; nalega na niezwłoczne zastosowanie prawa do wizyt rodzin oraz wzywa władze Izraela do zapewnienia warunków do korzystania z tego prawa w pierwszej kolejności;
7.
ponownie wyraża przekonanie, że prawa jednostki i pełne poszanowanie praw człowieka przyczyniają się do utrzymania bezpieczeństwa; uważa, że, w kontekście relacji pomiędzy potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa i prawami jednostki, prawa człowieka muszą zawsze być przestrzegane; wzywa rząd Izraela i Kneset do położenia kresu wszelkiego rodzaju torturom, do ponownego rozważenia ustawy o nielegalnych bojownikach, która pozwala na stosowanie aresztu administracyjnego, oraz do zapewnienia jej zgodności z międzynarodowym prawem humanitarnym i standardami praw człowieka;
8.
wzywa Izrael do przeprowadzenia reformy przepisów prawnych stosowanych w odniesieniu do więźniów palestyńskich, ze szczególnym uwzględnieniem:
a. prawa do szybkiej pomocy prawnej, przed rozpoczęciem przesłuchań i w ich trakcie;
b. odrzucenia wszelkich dowodów otrzymanych pod przymusem;
c. prawa do bycia więzionym na obszarze okupowanych terytoriów palestyńskich;
9.
ponownie potępia wszelkie formy tortur i brutalnego traktowania; wzywa Izrael, aby niezwłocznie zapewnił przestrzeganie Konwencji ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur, której jest stroną, oraz aby:
a. niezwłocznie położył kres wszelkim formom brutalnego traktowania i tortur w czasie aresztu, przesłuchań i uwięzienia, przyjął przepisy prawne dotyczące tej kwestii, a także gruntownie i bezstronnie zbadał wszystkie doniesienia o torturowaniu i maltretowaniu palestyńskich więźniów oraz postawił przed sądem osoby, które okażą się odpowiedzialne za takie okrutne traktowanie;
b. zapewnił przestrzeganie minimalnych standardów przetrzymywania pod względem wyżywienia, rozmiaru i położenia więzień, ochrony przed warunkami pogodowymi oraz wizyt rodzin;
c. zapewnił wszystkim więźniom palestyńskim dostęp do odpowiedniej opieki medycznej;
10.
wyraża głębokie zaniepokojenie sytuacją palestyńskich więźniarek, które są regularnie maltretowane, molestowane seksualnie i poddawane innym rodzajom kar; wzywa władze izraelskie do znaczącej poprawy ochrony najbardziej narażonych więźniów, w szczególności matek i młodych kobiet;
11.
ponownie wzywa do natychmiastowego uwolnienia członków Palestyńskiej Rady Legislacyjnej;
12.
odnotowuje moralną i polityczną rolę odgrywaną przez niektórych palestyńskich więźniów politycznych w palestyńskim społeczeństwie oraz ich zdolność do bycia siłą łagodzącą napięcia, zarówno wewnętrznie, jak i w konflikcie z Izraelem; ponownie podkreśla znaczenie ich uwolnienia dla budowy zaufania i w związku z tym wzywa do uwolnienia znacznej liczby palestyńskich więźniów politycznych, w tym Marwana Barghoutiego; podkreśla, że jakiekolwiek rozwiązanie konfliktu musi obejmować uwolnienie palestyńskich więźniów politycznych;
13.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Izraela, Knesetowi, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Specjalnemu Wysłannikowi Kwartetu na Bliski Wschód, Przewodniczącemu Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego, Przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz Specjalnemu Przedstawicielowi Sekretarza Generalnego ONZ ds. dzieci w konfliktach zbrojnych.
