9.7.2007
PROJEKT REZOLUCJI
projekt z wnioskiem o włączenie do porządku dnia debaty nad przypadkami łamania praw człowieka, zasad demokracji i państwa prawa
zgodnie z art. 115 Regulaminu
złożyli Cem Özdemir, Jean Lambert i Gisela Kallenbach
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie Pakistanu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Pakistanu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Umowę o współpracy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu w sprawie partnerstwa i rozwoju z dnia 24 listopada 2001 r. (zwaną również umową o współpracy trzeciej generacji), a w szczególności art. 1 tej umowy, stanowiący, że „poszanowanie praw człowieka i zasad demokracji […] jest zasadniczym elementem niniejszej umowy”,
–
uwzględniając wspólną deklarację UE-Pakistan z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie umowy o współpracy z 2004 r., w której obie strony zobowiązują się do podjęcia szerokiego formalnego dialogu politycznego, obejmującego m.in. przeciwdziałanie terroryzmowi, nierozprzestrzenianie broni, prawa człowieka i dobre rządy,
–
uwzględniając fakt, że do końca bieżącego roku mają odbyć się wybory parlamentarne, wybory do władz prowincji oraz wybory prezydenckie,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie praw człowieka i demokracji w Pakistanie, w szczególności rezolucje z dnia 10 lutego 2004 r. i 22 kwietnia 2004 r.,
–
uwzględniając art. 115 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że seria poprawek do konstytucji wniesionych przez administrację Musharrafa znacząco odmieniła system polityczny w Pakistanie, a za ich sprawą przekształcono parlamentarny system rządów w system prezydencki, w którym prezydent ma prawo unieważnić decyzje parlamentu lub rozwiązać go,
B.
mając na uwadze, że w 1999 r. w wyniku puczu wojskowego generał Musharraf ogłosił stan wyjątkowy i rozwiązał parlament,
C.
mając na uwadze, że w kwietniu 2002 r. w wyniku niekonstytucyjnego referendum Musharraf został wybrany prezydentem, a następnie odbyły się nieprawidłowo przeprowadzone wybory krajowe,
D.
mając na uwadze, że specjalne upoważnienie udzielone prezydentowi Musharrafowi przez obecny parlament z naruszeniem konstytucji z 1973 r., dzięki któremu może on pełnić funkcję zwierzchnika sił zbrojnych, wygasa w grudniu 2007 r.,
E.
mając na uwadze, że wojsko i tajne służby nadal mają poważny wpływ na politykę, rząd i gospodarkę Pakistanu, co stoi w sprzeczności z zasadą określoną w planie przywracania demokracji, która przewiduje, że wojsko przekaże władzę z powrotem w ręce administracji cywilnej,
F.
mając na uwadze, że ostatnie wydarzenia, takie jak zawieszenie w dniu 9 marca przewodniczącego sądu najwyższego Pakistanu na podstawie dotąd nieudowodnionych zarzutów uchybień, a także nieustające protesty mieszkańców w następstwie tego działania, wskazują na pilną potrzebę rozwiązania kwestii demokracji i rządów prawa w Pakistanie,
G.
mając na uwadze, że okupacja Czerwonego Meczetu w Karaczi, gdzie fanatycy religijni przetrzymują kilkuset zakładników, w większości studentek religijnych szkół muzułmańskich (madras), już pochłonęła wiele ofiar śmiertelnych i stanowi wyraźną demonstrację siły radykalnych islamistów, przeciwko którym prezydent Musharraf nie podjął szybkich i zdecydowanych działań; podkreśla silny wpływ madras, których liczba ogromnie wzrosła w ostatnich latach, ze szkodą dla publicznego systemu szkolnictwa,
H.
mając na uwadze, że wbrew orzeczeniu sądu najwyższego z 1999 r., nakazującego rozszerzenie praw podstawowych i wolności politycznych na Obszary Północne, tereny te są nadal rządzone z Islamabadu za pomocą dekretów przez niewybranego członka egzekutywy, a także mając na uwadze, że sojusz wojska z sunnitami jeszcze bardziej osłabił umiarkowane siły w regionie,
I.
mając na uwadze, że w porozumieniu z lokalnymi bojownikami popierającymi Talibów rząd pakistański zgodził się w kwietniu 2004 r. oraz we wrześniu 2006 r. odpowiednio na wycofanie swoich wojsk z tego obszaru oraz na pozostawienie Waziristanu pod kontrolą lokalnych ekstremistów i bojowników,
J.
mając na uwadze, że Unia Europejska przeznacza znaczne fundusze na zmniejszenie ubóstwa oraz rozwój sektora społecznego w Pakistanie,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie trwającą okupacją Czerwonego Meczetu, wzywa władze do uczynienia wszystkiego co w ich mocy, aby ocalić życie zakładników, i domaga się od rządu pakistańskiego, aby przeprowadził wreszcie niezbędne, radykalne reformy systemu edukacji w celu zagwarantowania młodym Pakistańczykom darmowej świeckiej edukacji na wysokim poziomie;
2.
wzywa rząd Pakistanu do powrotu do zasad demokracji poprzez zorganizowanie do końca roku wolnych, uczciwych i demokratycznych wyborów i ostrzega przed wprowadzeniem stanu wyjątkowego lub innych środków ograniczających wolność słowa, stowarzyszeń i zgromadzeń oraz swobodę poruszania się;
3.
zachęca prezydenta Musharrafa do poszanowania konstytucji poprzez zezwolenie nowym zgromadzeniom na organizację wyborów prezydenckich oraz zrezygnowanie z funkcji zwierzchnika sił zbrojnych;
4.
wzywa wojsko pakistańskie, by umożliwiło przywrócenie demokracji poprzez zorganizowanie wolnych i uczciwych wyborów, w tym poprzez umożliwienie wygnanym przywódcom politycznym powrotu do Pakistanu; wzywa do podjęcia kroków ograniczających wpływ armii oraz innych grup zbrojnych na procesy polityczne;
5.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że UE będzie nadzorować przebieg wyborów parlamentarnych w Pakistanie i że PE weźmie udział w misji obserwacyjnej; wyraża jednak zaniepokojenie wieloma aspektami przygotowań do wyborów, w szczególności:
-
sprawą neutralności rządu tymczasowego, który zostanie powołany przez prezydenta Musharrafa na trzy miesiące przed wyborami;
-
faktem, że warunkiem wstępnym stawianym kandydatom jest posiadanie dyplomu wyższych studiów, co wyklucza 70% pakistańskich kobiet z kandydowania w wyborach; ponadto niedopuszczalne jest uznawanie dyplomu ukończenia madrasy za równoważny z dyplomem wyższych studiów;
-
brakiem legitymacji demokratycznej przyszłego prezydenta Pakistanu, jeżeli miałby go wybrać ustępujący parlament;
6.
wzywa Radę i Komisję, by z ich przesłania dla prezydenta Musharrafa wynikało jasno, że wprowadzenie zasad demokracji to jedyna możliwa do przyjęcia droga wyjścia z obecnego kryzysu;
7.
wzywa Radę i Komisję do zajęcia zdecydowanego stanowiska w kwestii utrzymania klauzuli dotyczącej demokracji i praw człowieka w umowach z Pakistanem; zachęca do nawiązania intensywnego dialogu politycznego na temat praw człowieka i dobrych rządów;
8.
wzywa rząd pakistański do wyrażenia zgody na to, aby pomoc UE przeznaczona była w głównej mierze na poprawę szkolnictwa publicznego oraz inwestycje gospodarcze na obszarach plemiennych Pakistanu;
9.
wzywa do wzmocnienia instytucji demokratycznych i do powrotu rządów cywilnych w Pakistanie, zgodnie z poprzednimi zobowiązaniami prezydenta Musharrafa;
10.
wyraża głębokie zaniepokojenie zawieszeniem przewodniczącego sądu najwyższego na podstawie zarzutów dopuszczenia się rzekomych uchybień, co powszechnie postrzegano jako próbę utrzymania przez rząd kontroli nad sądownictwem w roku wyborczym; wzywa do przestrzegania zasady niezawisłości sądownictwa i zasad państwa prawa; wzywa rząd Pakistanu do podjęcia odpowiednich kroków w celu odwrócenia obecnej negatywnej tendencji w tym zakresie i do powstrzymania się od wszelkich ingerencji politycznych w sprawę rozpatrywaną aktualnie w sądzie najwyższym;
11.
wyraża głębokie ubolewanie z powodu śmierci 41 cywilów w czasie demonstracji politycznych w Karaczi w dniu 12 maja; potępia użycie siły do celów politycznych zarówno przez siły sprzymierzone z rządem, jak i przez członków opozycyjnych partii politycznych;
12.
potępia wszelkie próby kontrolowania wolności mediów ze strony rządu poprzez wprowadzanie zmian w licencjach na nadawanie programów, ograniczanie bezpośrednich transmisji wydarzeń plenerowych oraz wydawane przez rząd wytyczne dla mediów i stowarzyszeń nadawców; potępia wszelkie formy gróźb i przymusu wobec dziennikarzy i nadawców oraz wszelkie formy ich zastraszania;
13.
wyraża zaniepokojenie licznymi, dobrze udokumentowanymi przypadkami „zaginięć” osób podejrzanych o terroryzm, dziennikarzy, studentów, członków ruchów nacjonalistycznych Beludżów i innych działaczy politycznych; podkreśla stanowczo, że uprowadzenia, pozasądowe egzekucje i więzienie bez procesu są sprzeczne z fundamentalnymi zasadami prawa międzynarodowego, w tym z prawem do życia i do uczciwego procesu;
14.
z zaniepokojeniem zauważa pojawiające się wciąż doniesienia o represjach wobec mniejszości religijnych, takich jak przymusowe eksmisje chrześcijańskich rolników w prowincji Pendżab;
15.
wyraża zaniepokojenie, że chociaż prezydent Musharraf zobowiązał się do walki z terroryzmem i ekstremizmem na szczeblu międzynarodowym, krajowe powiązania polityczne między rządem, wojskiem i fundamentalistami religijnymi mogą osłabić zdolność rządu do zajęcia się kwestią ekstremizmu i fundamentalizmu;
16.
wyraża zaniepokojenie coraz bardziej niestabilną sytuacją oraz rozprzestrzenianiem się przemocy związanej z działaniami powstańczymi na obszarach plemiennych, a zwłaszcza w Waziristanie, a także zwraca szczególną uwagę na szereg samobójczych zamachów bombowych, w tym zamach na życie ministra spraw wewnętrznych w Peszawarze w dniu 28 kwietnia;
17.
wyraża zaniepokojenie faktem, że porozumienia dotyczące Waziristanu będą nadal stanowić pożywkę dla struktur represyjnych i rozwiązań militarnych oraz wzywa rządy pakistańskie do przeprowadzenia wszelkich możliwych działań w celu odwrócenia tej sytuacji poprzez wspieranie praworządności oraz rozszerzenie praw cywilnych i politycznych w tym rejonie;
18.
wzywa do intensywniejszego dialogu z przywódcami regionalnymi i lokalnymi na temat możliwości uzyskania przez prowincje większej autonomii lub większej reprezentacji interesów prowincji na szczeblu krajowym; potępia represyjną politykę rządu w prowincji Beludżystan, która wciąż domaga się szerszej autonomii oraz większej kontroli nad znacznymi zasobami naturalnymi tego obszaru;
19.
wzywa rząd do wprowadzenia w życie zaleceń pakistańskiego sądu najwyższego i rozszerzenie praw podstawowych i wolności politycznych na Obszarach Północnych;
20.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich oraz rządowi Pakistanu.
