9.12.2009 B7-0187/2009 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie aktów przemocy w Demokratycznej Republice Konga
Véronique De Keyser
,
Thijs Berman
,
Ana Gomes
,
Richard Howitt
w imieniu grupy politycznej S&D
PE432.807v01-00 B7‑0187/2009 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie aktów przemocy w Demokratycznej Republice Konga
Parlament Europejski ,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2008 r. w sprawie reakcji UE na pogarszającą się sytuację we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga Teksty przyjęte z tego dnia, P6_TA(2008)0563 .
,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 października 2008 r. w sprawie Demokratycznej Republiki Konga: starcia na wschodnich obszarach przygranicznych Demokratycznej Republiki Konga Teksty przyjęte z tego dnia, P6_TA(2008)0526 .
,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 lutego 2008 r. w sprawie Kiwu Północnego Teksty przyjęte z tego dnia, P6_TA(2008)0072 .
,
– uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE z dnia 22 listopada 2007 r. w sprawie sytuacji w Demokratycznej Republice Konga, w szczególności we wschodniej części kraju, oraz jej wpływu na sytuację w regionie,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2007 r. w sprawie reakcji UE na sytuacje charakteryzujące się brakiem stabilności w krajach rozwijających się Teksty przyjęte z tego dnia, P6_TA(2007)0540 .
,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 25 października 2007 r. pt. „Strategie reagowania UE na sytuacje niestabilności – podejmowanie działań w trudnych warunkach na rzecz zrównoważonego rozwoju, stabilności i pokoju” ( COM(2007)0643 ) oraz załączony doń dokument roboczy służb Komisji ( SEC(2007)1417 ),
– uwzględniając rezolucję 60/1 Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 24 października 2005 r. w sprawie wyników światowego szczytu w 2005 roku, a w szczególności jej ust. 138-140 w sprawie obowiązku ochrony ludności,
– uwzględniając deklarację Rady z dnia 27 października 2009 r. w sprawie regionu Wielkich Jezior,
– uwzględniając oświadczenie Rady z dnia 10 października 2008 r. w sprawie sytuacji we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga,
– uwzględniając rezolucję 1856 (2008) Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie mandatu MONUC,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że walki między armią kongijską, wojskami rebeliantów zdymisjonowanego generała Laurenta Nkundy, bojownikami Demokratycznych Sił na rzecz Wyzwolenia Ruandy, a także wojskami ugandyjskiej Armii Oporu Pana nadal prowadzą do niedopuszczalnych cierpień ludności cywilnej we wschodnich prowincjach Demokratycznej Republiki Konga,
B. mając na uwadze, że od 1998 r. w konflikcie dotykającym Demokratyczną Republikę Konga życie straciło 5 400 000 osób i że bezpośrednio lub pośrednio w wyniku tego konfliktu nadal umiera miesięcznie aż 45 000 osób 1 http://www.theirc.org/special-reports/congo-forgotten-crisis
,
C. mając na uwadze, że zgodnie ze sprawozdaniami UNHCR w Demokratycznej Republice Konga przebywa około 1 460 000 wewnętrznych przesiedleńców, przy czym w Północnym Kiwu jest to 980 000 osób http://www.unhcr.org/cgi-bin/texis/vtx/page?page=49e45c366
,
D. mając na uwadze, że organizacje humanitarne odpowiadają obecnie za 200 000 uchodźców w obozach w okolicach miasta Goma i szacują, iż w lasach może mieszkać nawet milion cywilów uciekających przed przemocą; mając na uwadze, że sytuacja w obozach dla uchodźców nieustannie ulega pogorszeniu,
E. mając na uwadze, że Misja ONZ w Demokratycznej Republice Konga (MONUC) dysponuje mandatem na podstawie rozdziału VII karty ONZ do użycia wszelkich niezbędnych środków w celu powstrzymania prób użycia siły przez obce lub kongijskie grupy zbrojne, które zagrażają procesowi politycznemu, oraz w celu zapewnienia ochrony ludności cywilnej w przypadku bezpośredniego zagrożenia przemocą fizyczną,
F. mając na uwadze, że od stycznia 2009 r. operacje wojskowe, w tym operacja Kimia II, poskutkowały rozbrojeniem 1 243 z szacowanych 6 000 bojowników Demokratycznych Sił na rzecz Wyzwolenia Ruandy, choć Demokratyczne Siły na rzecz Wyzwolenia Ruandy nie zaprzestają rekrutacji i zdolne są do przeprowadzania śmiercionośnych ataków wymierzonych przeciwko cywilom 3 http://www.crisisgroup.org/home/index.cfm?id=2829#C1
,
G. mając na uwadze, że kongijska armia żołnierzy zamieszana jest w śmierć ponad 500 cywilów od czasu rozpoczęcia operacji Kimia II i wciąż mają miejsce akty gwałtu, przymusowego wcielania cywilów oraz dzieci do sił zbrojnych, a także poważne naruszenia praw człowieka we wschodnich częściach Demokratycznej Republiki Konga, a aktów takich dopuszczają się zarówno grupy rebeliantów, jak i sama armia kongijska,
H. mając na uwadze, że prezydent Kabila poprosił o przedstawienie mu do dnia 30 czerwca 2010 r. planu wycofania sił MONUC,
I. mając na uwadze, że UNHCR donosi, iż nowa fala walk zmusiła 21 800 rdzennych mieszkańców wioski Munzaya do opuszczenia domów w Dongo i okolicach i przesiedlenia się do Republiki Konga 4 http://www.unhcr.org/4af9522a9.html
,
J. mając na uwadze, że armia kongijska nadal nie dysponuje wystarczającymi zasobami ludzkimi, technicznymi ani finansowymi do wykonywania swoich zadań we wschodnich prowincjach Demokratycznej Republiki Konga, oprócz tego, że w jej szeregach brak dyscypliny, co nadal ogranicza jej rolę w ochronie ludności i ponownym zaprowadzaniu pokoju,
K. mając na uwadze, że Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) poinformowało, że w 2009 r. miało miejsce w sumie 108 napaści na pracowników organizacji humanitarnych, w tym morderstwa, uprowadzenia, kradzieże pojazdów i innych dóbr, co stanowi wyraźny wzrost takich przypadków w stosunku do roku 2008,
L. mając na uwadze, że kilka organizacji humanitarnych zmuszonych było do zawieszenia działań, a osoby udzielające pomocy w Północnym Kiwu nie są w stanie dotrzeć do co najmniej 70 procent ludności potrzebującej pomocy,
M. mając na uwadze, że znaczna poprawa zdrowia i zmniejszenie śmiertelności w całej Demokratycznej Republice Konga, a zwłaszcza w prowincjach wschodnich, będzie wymagać lat niesłabnącego zaangażowania i znacznych inwestycji finansowych zarówno ze strony rządu Konga, jak i wspólnoty międzynarodowej, pomimo światowego kryzysu finansowego,
1. wzywa do natychmiastowego zaprzestania przemocy i naruszeń praw człowieka we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga; podkreśla konieczność dalszych starań na rzecz zakończenia działalności zagranicznych grup zbrojnych we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga, a zwłaszcza Demokratycznych Sił na rzecz Wyzwolenia Ruandy; wzywa rządy Demokratycznej Republiki Konga i pozostałych krajów regionu do podjęcia niezbędnych dla osiągnięcia tego celu kroków;
2. w dalszym ciągu wyraża poważne obawy w związku z pogarszającą się sytuacją humanitarną we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga w następstwie aktów okrucieństwa, jakich dopuściły się wobec lokalnej populacji Demokratyczne Siły na rzecz Wyzwolenia Ruandy i Armia Oporu Pana, jak również kongijska armia i Siły Zbrojne Demokratycznej Republiki Konga, a także w związku z niedawnymi doniesieniami o umyślnych zabójstwach co najmniej 270 cywilów dokonanych przez kongijskich żołnierzy w miastach Nyabiondo i Pinga w Północnym Kiwu oraz ostatnich walkach, które zmusiły 21 800 osób do opuszczenia domów w Dongo i okolicach, na zachodzie;
3. wyraża szczególne obawy co do współpracy MONUC z armią kongijską w ramach operacji Kimia II oraz ostatnich doniesień na temat udziału MONUC w aktach okrucieństwa; uznaje jednak, że obecność MONUC pozostaje niezbędna i wzywa do podjęcia wszelkich starań celem umożliwienia tym siłom pełnej realizacji ich mandatu, aby chronić zagrożoną ludność; w związku z tym wzywa Radę do odegrania wiodącej roli w zapewnianiu wsparcia MONUC przez Radę Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych poprzez wzmocnienie zdolności operacyjnych tych sił oraz lepsze zdefiniowanie ich priorytetów, których liczba wynosi obecnie 41;
4. ubolewa w najwyższym stopniu nad masakrami, zbrodniami przeciwko ludzkości i aktami przemocy seksualnej wobec kobiet i dziewczynek, które mają nieprzerwanie miejsce we wschodnich prowincjach; w tym kontekście wzywa wszelkie stosowne władze do podjęcia natychmiastowych działań w celu oddania sprawców w ręce sprawiedliwości, i jeszcze raz wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do podjęcia w trybie pilnym wszelkich środków, które mogą rzeczywiście zapobiec wszelkim dalszym atakom na ludność cywilną wschodnich prowincji Demokratycznej Republiki Konga;
5. wzywa wszystkie podmioty do wszczęcia walki z bezkarnością oraz stanięcia na straży praworządności, w szczególności zwalczając przypadki gwałtów dokonywanych na kobietach i dziewczynkach oraz wcielania dzieci do armii; wzywa rząd Demokratycznej Republiki Konga do zapewnienia, że osoby odpowiedzialne za łamanie praw człowieka oraz międzynarodowego prawa humanitarnego zostaną pociągnięte do odpowiedzialności, i że będzie on w pełni współpracować z Międzynarodowym Trybunałem Karnym;
6. podkreśla potrzebę zwalczania korupcji oraz doprowadzenia przed sąd sprawców nadużyć praw człowieka, którzy zasilają kongijskie siły zbrojne, kładąc nacisk na kluczową rolę MONUC w tych działaniach poprzez wspólne planowanie i realizowanie operacji oraz należyte mechanizmy odpowiedzialności za nadużycia i kradzieże należności żołnierzy;
7. podkreśla znaczenie rygorystycznej weryfikacji profilów dowódców i żołnierzy w kongijskiej armii; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję Rady w sprawie wspólnych działań zmierzających do posłużenia radą i wsparciem na rzecz reformy sektora bezpieczeństwa (misja EUSEC DR Konga). Przypomina, że szkolenia i wypłata należytych pensji są niezbędne do zreformowania kongijskiej armii oraz poprawienia dyscypliny;
8. oczekuje, że kongijskie wadze wywiążą się ze zobowiązania do zorganizowania planowanych wyborów lokalnych i zapewnienia ich finansowania; wzywa Radę i Komisję do poczynienia wszelkich starań na rzecz wsparcia procesu wyborczego, zapewniając pomoc w rozwiązywaniu problemów związanych z zarządzaniem, brakiem przejrzystości i naruszeniami praw obywatelskich i politycznych, we współpracy z władzami kongijskimi;
9. zachęca wszystkie rządy regionu Wielkich Jezior oraz społeczność międzynarodową do rozpoczęcia dialogu mającego na celu koordynację wysiłków zmierzających do zakończenia aktów przemocy we wschodnich częściach Demokratycznej Republiki Konga zważając w szczególności na kwestie pojednania, bezpieczeństwa ludności, większej odpowiedzialności sądowej oraz powrotu i integracji uchodźców i wewnętrznych przesiedleńców,
10. z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione w regionie dzięki poprawionym dwustronnym stosunkom dyplomatycznym pomiędzy Demokratyczną Republiką Konga a Ruandą; wzywa Demokratyczną Republikę Konga oraz Ruandę do pełnego wdrożenia porozumień pokojowych z Nairobi i Gomy, jak również porozumienia z Ihusi z dnia 23 marca 2009 r.;
11. podkreśla znaczenie międzynarodowej konferencji w sprawie regionu Wielkich Jezior oraz Wspólnoty Gospodarczej Państw Regionu Wielkich Jezior Afrykańskich w przyczynianiu się do budowania pokoju oraz rozwoju gospodarczego w regionie; dlatego też zachęca do realizacji z Ruandą transgranicznych projektów rozwojowych w ramach Wspólnoty Gospodarczej Państw Regionu Wielkich Jezior Afrykańskich;
12. ubolewa nad wzmagającymi się aktami przemocy wobec pracowników organizacji humanitarnych, które niosą poważne skutki dla sytuacji humanitarnej na tym obszarze; nalega, by władze Kiwu Północnego wszczęły gruntowne dochodzenia w każdej ze spraw i wzywa do natychmiastowego wzmocnienia ochrony;
13. podkreśla potrzebę stałego i zwiększonego finansowania pomocy humanitarnej we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga, biorąc pod uwagę rosnącą liczbę wewnętrznych przesiedleńców oraz pogarszające się warunki; z myślą o tym popiera wezwanie ONZ, a także 380 organizacji pomocowych i organizacji pozarządowych, z 30 listopada 2009 r., do zebrania 7,1 mld dolarów na działania humanitarne w 2010 r.; zwraca się do wszystkich państw członkowskich o uczciwy wkład z ich strony;
14. wyraża ciągłe obawy w związku z prowadzonym przez grupy rebeliantów nielegalnym handlem minerałami i innymi zasobami naturalnymi we wschodniej części Demokratycznej Republiki Konga; wzywa Radę i Komisję do nalegania podczas rozmów z rządami Demokratycznej Republiki Konga i państw z nią sąsiadujących na wdrożenie skutecznych systemów wykrywalności i dowodzenia pochodzenia zasobów naturalnych;
15. zdecydowanie potępia wyrok skazujący na śmierć obywateli Wielkiej Brytanii i Norwegii, Tjostolva Molanda oraz Joshuę Frencza, w Kinszasie w dniu 3 grudnia; żąda cofnięcia wyroku oraz przeprowadzenia uczciwego procesu;
16. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, instytucjom Unii Afrykańskiej, Sekretarzowi Generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, Podsekretarzowi Generalnemu ONZ ds. Humanitarnych i Koordynatorowi Pomocy w Sytuacjach Kryzysowych, Radzie Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych, Komisji Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz rządom i parlamentom regionu Wielkich Jezior Afrykańskich.
