PYTANIE PISEMNE E-0678/10
skierowali: Elżbieta Katarzyna Łukacijewska (PPE) , Joanna Katarzyna Skrzydlewska (PPE) , Artur Zasada (PPE) oraz Piotr Borys (PPE)
do Komisji
(23 lutego 2010 r.)
Przedmiot: Gospodarka odpadami medycznymi
Odpady medyczne powstają w związku z udzielaniem świadczeń zdrowotnych oraz prowadzeniem badań i doświadczeń naukowych w zakresie medycyny. Stwarzają one zagrożenie środowiskowe ze względu na kontakt z otoczeniem występujących w nich drobnoustrojów chorobotwórczych, czy obecności przeterminowanych lekarstw. Ich skuteczne unieszkodliwienie ma istotne znaczenie dla środowiska, a jednocześnie okazuje się kłopotliwym problemem. Państwa Unii Europejskiej indywidualnie stanowią o dopuszczalnych sposobach utylizacji niebezpiecznych odpadów medycznych, a najczęstszą formą jest spalanie.
Ogólne zasady skutecznego systemu gospodarowania odpadami zostały określone w dyrektywie ramowej dotyczącej odpadów i uzupełniającej ją dyrektywie o niebezpiecznych odpadach, które tworzą ramy dla struktur gospodarowania odpadami Unii Europejskiej. Dyrektywy nakładają wymóg zapewnienia odzysku lub usuwania odpadów w sposób niezagrażający życiu ludzkiemu i niepowodujący szkód w środowisku. Dodatkowo przepisy określają działania, które muszą być podjęte, gdy mamy do czynienia z niebezpiecznymi odpadami oraz warunki ich spalania. Kraje UE utylizują głównie odpady medyczne w spalarniach, mając obowiązek w drodze wydawania zezwoleń, określić i egzekwować zasady działania oraz dopuszczalne poziomy emisji dla zakładów spalających odpady niebezpieczne. Większość państw rozważa rozszerzenie listy technologii o alternatywne metody unieszkodliwiania odpadów medycznych, ale według analiz jedynie spalanie zapewnia bezpieczeństwo epidemiologiczne i jest uważane za najbardziej praktyczną oraz skuteczną metodę.
Jakie jest stanowisko KE w sprawie alternatywnych metod utylizacji innych niż spalanie?
Czy nie należałoby szczegółowo uporządkować programu gospodarki odpadami medycznymi?