7.12.2011 B7-0684/2012 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 ( 2011/2834(RSP) )
Rebecca Harms
,
Daniel Cohn-Bendit
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
PE472.849v01-00 B7‑0684/2012 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 ( 2011/2834(RSP) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając program prac Komisji na 2012 r. (COM(2011) 777),
– uwzględniając nowe porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją z dnia 20 października 2010 r., w szczególności załącznik IV do tego porozumienia,
– uwzględniając wyniki regularnego dialogu z komisjami parlamentarnymi,
– uwzględniając art. 110 ust. 4 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Unia Europejska stoi w obliczu bezprecedensowego kryzysu finansowego, gospodarczego, społecznego, ekologicznego i demokratycznego;
B. mając na uwadze, że sytuacja wymaga zarówno pilnych i szybkich reakcji, a także głębokich reform, które przyniosą trwałe rozwiązania i umieszczą Europę na drodze ku trwałemu ożywieniu gospodarczemu;
C. mając na uwadze, że nie ma możliwości zrównoważonego wyjścia z tego kryzysu, jeżeli przywróci się polityki, które do niego doprowadziły; mając na uwadze, że nadszedł czas, by ponownie pochylić się nad obecnym modelem w szerszej perspektywie politycznej, umieszczając obywateli i ochronę środowiska w centrum procesu decyzyjnego oraz dążąc do osiągnięcia dobrobytu i zapewnienia wszystkim jak największych szans,
D. mając na uwadze, że wyniki działalności Komisji Europejskiej muszą być mierzone w stosunku do wyzwań, jakie stawia przezwyciężenie tego potrójnego kryzysu oraz dążenia do dalszej demokratyzacji Unii Europejskiej, ułatwiania dostępu do niej jej mieszkańcom, gwarantując ich prawa obywatelskie, przejrzystość i kontrolę demokratyczną, a także określając rolę Unii Europejskiej na arenie światowej, co wymaga nowych pomysłów i zdecydowanych działań;
Budowa stabilnej, solidarnej, zrównoważonej i odpowiedzialnej Europy
1. jest głęboko zaniepokojony utrzymującymi się kolejnymi zawirowaniami finansowymi w UE, a także istotnymi zakłóceniami równowagi makrofinansowej w strefie euro, jak również w całej UE;
2. podkreśla, że dalsze zmiany ram instytucjonalnych UE powinny rozwiązać problem zapewnienia szerzej uznawanego i solidniejszego zarządzania gospodarką w oparciu o większą rozliczalność demokratyczną, a także pogłębioną spójność gospodarczą i społeczną ; uważa zwłaszcza, że cel ten wymaga solidniejszych ram budżetowych i makrofinansowych opierających się zarówno na dyscyplinie, jak i solidarności ; podkreśla, że te elementy są niezbędną składową bodźców i wizji, które muszą zostać pilnie uruchomione i jasno przedstawione w celu przezwyciężenia kryzysu;
3. z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę Komisji w sprawie wykonalności wprowadzenia obligacji stabilnościowych ; odnotowuje opinię Komisji, że obligacje stabilnościowe mogą potencjalnie przynieść znaczne korzyści, ułatwić transmisję polityki pieniężnej strefy euro i poprawić efektywność rynku obligacji oraz szerzej pojętego systemu finansowego strefy euro; podkreśla opinię Komisji, że podejście polegające na pełnym zastąpieniu krajowej emisji emisją obligacji stabilnościowych, ze wspólnymi i mnogimi zabezpieczeniami byłoby najlepszym rozwiązaniem, które pozwoli maksymalnie wyzyskać potencjał emisji obligacji stabilnościowych;oczekuje z niecierpliwością na uwagi interesariuszy dotyczące zielonej księgi; zwraca się do Komisji o przedstawienie konkretnych operacyjnych i instytucjonalnych propozycji obejmujących rozwiązania przejściowe w kolejnym dokumencie, który ma zostać przyjęty w lutym 2012 r.;
4. odnotowuje przygotowany przez Komisję drugi pakiet wniosków służących wzmocnieniu zarządzania gospodarczego , które mają umożliwić lepsze funkcjonowanie unii walutowej w UE w perspektywie długoterminowej; podkreśla, że należy zapewnić kontrolę demokratyczną i poszanowanie zasad pomocniczości i dialogu społecznego celem zachowania przestrzeni politycznej niezbędnej do przeprowadzenia implementacji w poszczególnych krajach oraz zachowania spójności między różnymi instrumentami polityki gospodarczej;
5. wzywa Komisję i Radę do zagwarantowania spójności programów warunkowości gospodarczej i programów dostosowania gospodarczego w ramach programów ratunkowych z celami Unii dotyczącymi zrównoważonego rozwoju społecznego, a w szczególności z wytycznymi dotyczącymi polityki zatrudnienia i polityki gospodarczej oraz z celami strategii „UE 2020”; zwraca się do Komisji o włączenie zaleceń w zakresie pomocy finansowej skierowanych do państw członkowskich w ramach europejskiego okresu oceny w celu wyraźnego uwzględnienia tych wymogów dotyczących spójności;
6. apeluje do Komisji o jak najszybsze przyjęcie wniosku ustawodawczego w sprawie ram naprawy unijnego sektora bankowego obejmującego fundusz UE, jasną i skuteczną diagnozę organów nadzorczych, komplet działań naprawczych i silną pozycję europejskich organów nadzoru oraz ERRS; oczekuje z niecierpliwością negocjacji instytucjonalnych, a następnie przyjęcia w ramach współdecyzji w 2012 r. dalekosiężnych i obszernych ram postępowania naprawczego, które odpowiednio rozstrzygną problem pokusy nadużyć, zmniejszając do minimum korzystanie z pieniędzy podatników oraz zapewnią spokojne postępowanie naprawcze w osłabionych instytucjach;
7. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji o podjęciu działań w sprawie równoległego systemu bankowego i metod ochrony podstawowych usług bankowych dla realnej gospodarki przed ryzykowną działalnością z użyciem środków własnych; z niecierpliwością oczekuje na treściwe wnioski w 2012 r., które wesprą sektor bankowy świadczący usługi realnej gospodarce, oparty na stabilnym finansowaniu i który nie wykorzystuje pośrednio ani bezpośrednio pieniędzy podatników na spekulacje;
8. uważa, że wdrożenie wniosku Komisji dotyczącego obligacji projektowych w ramach strategii „UE 2020” może i powinno być głównym wektorem rozwoju usług świadczonych w interesie ogólnym zarówno w państwach członkowskich, jak i na szczeblu UE; podkreśla, że procedury określone w tym celu powinny zostać wyraźnie włączone do ram kwalifikowalności projektów, które to ramy należy zdefiniować zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą;
9. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę dotyczącą rajów podatkowych oraz podkreśla, że nie powinna ona dotyczyć wyłącznie terytoriów spoza UE zapewniających tajemnicę transakcji, a także że należy podjąć konkretne działania; w tym kontekście wzywa Komisję do znalezienia – wobec braku konkretnej międzynarodowej definicji i odpowiadającej jej listy rajów podatkowych lub terytoriów zapewniających tajemnicę transakcji – odpowiedniego instrumentu prawnego, który pozwoli na ustalenie unijnej definicji i odpowiedniej listy, uwzględniając kwestię niestosowania podatków lub stosowania ich w minimalnym wymiarze, braku efektywnej wymiany informacji z zagranicznymi organami podatkowymi oraz braku przejrzystości w przepisach ustawodawczych, prawnych lub administracyjnych;
10. wzywa Komisję do zaproponowania zmiany dyrektywy w sprawie systemu opodatkowania stosowanego w przypadku spółek dominujących i spółek zależnych różnych państw członkowskich w duchu niedawnego sprawozdania PE na temat tejże dyrektywy;
11. z zadowoleniem przyjmuje mechanizm szybkiego reagowania na nadużycia związane z podatkiem VAT, lecz podkreśla, że z uwagi na zasięg oszustw dotyczących VAT, szacowanych na kwotę 80-100 mld euro rocznie, zwalczanie nadużyć dotyczących VAT powinno być prowadzone na szerszą skalę oraz maksymalnie wykorzystując prawne możliwości na szczeblu UE zgodnie z art. 325 TFUE;
12. uważa, że kryzys powinien być wykorzystany jako szansa na zmianę naszego modelu rozwoju społeczeństwa w kierunku wysokowydajnej, opartej na odnawialnych zasobach i odpornej na zmiany klimatu gospodarki; podkreśla zapotrzebowanie na spójną politykę do realizacji tego celu w procesie wdrożenia planu na 2050 r., reformach sektorowych, ustawodawstwie i budżetach, takich jak dyrektywa w sprawie efektywności energetycznej i pakiet infrastrukturalny, rolnictwo, reforma polityki spójności i rybołówstwa, biała księga dotycząca polityki transportowej, polityka rozwoju, zasady handlu itp.;
13. ubolewa nad brakiem propozycji mających na celu zwalczanie wykluczenia społecznego i ubóstwa na szczeblu UE w momencie gdy obywatele dotkliwie odczuwają skutki europejskiego kryzysu gospodarczego;
14. ubolewa nad brakiem zarówno wytycznych dotyczących polityki, jak i działań ustawodawczych w zakresie społecznego wymiaru kryzysu; apeluje o silny wspólny głos w sprawie wpływu społecznego i skutków dla zatrudnienia, jakie przyniosą posunięcia ekonomiczne, które szefowie państw przedstawiają jako unijną politykę; wzywa Komisję do ostatecznego zaakceptowania tego co obywatele już dawno zrozumieli: że polityka gospodarcza musi iść w parze ze skoordynowaną polityką społeczną i w dziedzinie zatrudnienia;
15. podkreśla trwającą nadmierną koncentrację działań na podaży siły roboczej – podnoszenie kwalifikacji, mobilność – podczas gdy wszystkie działania zwiększające podaż siły roboczej są bezużyteczne jeśli popyt na siłę roboczą pozostaje na tak niskim poziomie jak obecnie; wzywa Komisję do zajęcia się w całej UE kwestią tworzenia zatrudnienia; podkreśla, że tworzenie zatrudnienia musi iść w parze z zapewniającym godziwe życie wynagrodzeniem , aby uniknąć sytuacji, w której coraz większa liczba osób mimo posiadania zatrudnienia żyje w biedzie;
16. podkreśla silną potrzebę zwalczania bezrobocia, w szczególności wśród ludzi młodych, i w tym kontekście wzywa Komisję, aby między innymi dopilnowała, aby państwa członkowskie właściwie wdrażały inicjatywę gwarancji na rzecz młodzieży ;
17. w kontekście wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu wzywa Komisję, aby wreszcie przedstawiła ramy legislacyjne na rzecz restrukturyzacji w Unii Europejskiej; podkreśla, że w sytuacji braku takich ram Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji usuwa tylko objawy choroby, podczas gdy jej przyczyny pozostają nieleczone;
18. doceni, jeśli Komisja zajmie się wreszcie długą listą obiecanego i niezrealizowanego ustawodawstwa w dziedzinie zatrudnienia i spraw społecznych, w tym rewizją dyrektywy w sprawie czasu pracy, kilku dyrektyw dotyczących higieny i bezpieczeństwa, dyrektywy w sprawie delegowania pracowników;
19. apeluje, aby Komisja ustaliła jak osiągnąć gospodarkę opartą niemal całkowicie na efektywnym wykorzystaniu odnawialnych źródeł energii do 2050 r. w ramach planu działania dla energetyki; wyraża niezadowolenie z wniosku Komisji w sprawie dyrektywy dotyczącej wydajności energetycznej, która nie pozwoli na obniżenie całkowitego zużycia energii o co najmniej 20% w porównaniu z dzisiejszym zużyciem i przypomina apel o skuteczniejsze środki umożliwiające osiągnięcie wiążącego w 2020 roku celu wydajności energetycznej;
20. ponawia swe żądanie, aby zaprzestać przyznawania zezwoleń na doświadczalne odwierty i kruszenie hydrauliczne w celu poszukiwania niekonwencjonalnych źródeł gazu, takich jak gaz łupkowy, dopóki nie zostaną niezależnie i gruntownie zbadane skutki dla środowiska a ustalone luki prawne na szczeblu UE nie zostaną zlikwidowane;
21. przypomina Komisji, że najlepszym sposobem przyspieszenia rozwoju odnawialnych źródeł energii , a co za tym idzie także zwiększenia stabilności i bezpieczeństwa dostaw w UE, jest utworzenie sprzyjających inwestycjom ram za pomocą ambitnych i wiążących celów w sektorze produkcji prądu, ogrzewania i transportu w 2030 r. oraz stabilnych krajowych programów wsparcia; popiera zaplanowaną zmianę kształtu rynku energii elektrycznej i wzywa Komisję do zwiększenia starań na rzecz osiągnięcia trwałego systemu energetycznego dzięki zaproponowaniu konkretnych działań integracji rynku w dziedzinie krótkotrwałego składowania i inteligentnych sieci, aby uzupełnić istniejące inicjatywy i dostępne mechanizmy współpracy dyrektywy w sprawie odnawialnych źródeł energii;
22. pozostaje głęboko przekonany, że w zrównoważonej przyszłości energetycznej nie ma miejsca dla energii jądrowej , podkreślając jednocześnie konieczność zapewnienia najwyższych standardów bezpieczeństwa w okresie wycofywania się z energetyki jądrowej; w tym kontekście potępia nadal trwające przekazywanie dużych ilości publicznych pieniędzy na energię jądrową; wzywa Komisję, w kontekście działań UE w sprawie radioaktywnie skażonej żywności po awarii w Fukushimie, do przedstawienia wniosku o przegląd rozporządzenia w sprawie najwyższych poziomów skażenia radioaktywnego w razie awarii jądrowych, jak również wniosku o przegląd najwyższych dopuszczalnych poziomów skażenia radioaktywnego;
23. ubolewa nad brakiem działań ustawodawczych ze strony Komisji w celu ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska , pomimo ewidentnej potrzeby pilnego podjęcia działania w ramach wyzwań w zakresie jakości powietrza, bioróżnorodności, zmian klimatycznych, bezpieczeństwa nanomateriałów i prawodawstwa odnoszącego się do hałasu; wskazuje np. na opóźnione przeglądy lub zobowiązania w sprawie wniosków dotyczących krajowych poziomów emisji, jakości powietrza w pomieszczeniach, ukierunkowanego finansowania zarządzania terenami sieci Natura 2000, emisji lotniczych innych niż CO2, informowania konsumentów o gospodarce paliwowej samochodów osobowych, przeglądu całego istotnego ustawodawstwa Komisji celem zagwarantowania bezpieczeństwa nanomateriałów oraz prawodawstwa odnoszącego się do hałasu;
24. wzywa Komisję, aby zintensyfikowała działania ustawodawcze i w pełni korzystała z prawa inicjatywy ustawodawczej, oraz aby nie pozwalała poszczególnym państwom członkowskim utrudniać jej korzystania z tego uprawnienia, w szczególności oczekuje od Komisji, że przyjmie cel redukcji emisji gazów cieplarnianych o 30% w roku 2020 , tak aby móc zakończyć niezbędne dostosowania na czas przed kolejnym okresem zobowiązań ETS;
25. jest rozczarowany niewielką liczbą konkretnych inicjatyw przewidzianych na 2012 r. w celu wdrożenia planu działań na rzecz efektywnej gospodarki zasobami przedstawionego przez Komisję w 2011 r.; wzywa Komisję do znacznego zwiększenia jej zaangażowania na rzecz planu działania i przyspieszenia prac nad inicjatywami w tej dziedzinie;
26. wzywa Komisję do dostarczenia wyjaśnień w sprawie konkretnych działań za pomocą których zamierza monitorować z pomocą europejskiego semestru wdrażania przez państwa członkowskie polityki skutecznego gospodarowania zasobami oraz reform fiskalnych, które sprzyjają przechodzeniu od opodatkowania pracy ku opodatkowaniu skutków dla środowiska oraz wycofywania się z przyznawania dotacji szkodliwych dla środowiska;
27. ubolewa, że inicjatywa w sprawie trwałej konkurencyjności unijnego sektora budownictwa przewidziana na 2010 r., a następnie przełożona na 2011 r., nie ma zostać opublikowana przed końcem bieżącego roku; zauważa ponadto, że nie przewidziano jej publikacji w 2012 r.; podobnie ubolewa nad ciągłym opóźnianiem, od 2010 r., p lanu działania dotyczącego eko-innowacji ; w związku z tym wzywa Komisję, aby niezwłocznie przesunęła te inicjatywy na 2012 r., o ile poważnie myśli o realizacji założeń planu działań na rzecz efektywnej gospodarki zasobami do 2020 r.;
28. wzywa Komisję do priorytetowego potraktowania efektywnej gospodarki zasobami w inicjatywach takich jak Unia innowacji i zintegrowana polityka przemysłowa oraz działań na rzecz rozwoju długofalowych sektorowych strategii przemysłowych i polityki koniecznej dla zapewnienia przejścia na niskoemisyjną, efektywnie korzystającą z zasobów i energii gospodarkę, do czego zobowiązała się już we flagowej inicjatywie na rzecz zintegrowanej polityki przemysłowej;jest rozczarowany, że zamiast tego przewidziane działania koncentrują się przede wszystkim na rozwoju konkretnych strategii przemysłowych w sektorze kosmicznym i obronnym;w związku z tym wzywa Komisję do ponownej oceny jej priorytetów w kierunku wspierania szerzej zakrojonej transformacji przemysłowej i uczynienia z UE lidera zielonej gospodarki;
Jednolity rynek
29. apeluje o dalsze kontynuowanie Aktu o jednolitym rynku i podkreśla, że planowane rewizje ustawodawstwa dotyczącego jednolitego rynku powinny pozytywnie wpływać na realizację celów społecznych zgodnie z celami „UE2020”, zwłaszcza w zakresie zwalczania zmian klimatu i promowania efektywnej gospodarki zasobami i efektywności energetycznej; oczekuje z niecierpliwością na przekształcenie dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów , a także towarzyszącego jej instrumentu nadzoru rynku; podkreśla, że taki system powinien zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów i szybką oraz sprawną komunikację między organami nadzoru rynku państw członkowskich w Unii i na zewnętrznych przejściach granicznych;
30. oczekuje wniosku Komisji w sprawie rewizji dyrektywy w sprawie wzajemnego uznawania kwalifikacji zawodowych w celu zwiększenia i promowania mobilności zawodowej w UE; w związku z tym ma nadzieję, że opracowana zostanie jaśniejsza definicja częściowego dostępu, usunięte luki dzięki dostępowi czasowemu, włączone nauczanie nieformalne i nieoficjalne, propozycja wprowadzenia elektronicznej karty pracownika i wyjaśniony cel oraz funkcjonowanie wspólnych platform;
31. nalega, aby nadchodząca rewizja przepisów dotyczących zamówień publicznych zwiększała jasność prawną i ułatwiała dostęp MŚP, upraszczając przepisy, oraz umożliwiała rozszerzone stosowanie zasady oferty najkorzystniejszej ekonomicznie, aby promować zrównoważone produkty i procesy;
32. podkreśla, że europejski program na rzecz praw konsumentów powinien zapewniać wysoki poziom ochrony konsumentów, być łatwy do zrozumienia i zapewniać łatwy dostęp do informacji i proste procedury administracyjne;
33. apeluje o wniosek ustawodawczy w sprawie powództwa zbiorowego ukierunkowany na sektorowe inicjatywy ustawodawcze w sektorze dotyczącym konsumentów, środowiska i konkurencji; ponadto, oczekuje od Komisji przedstawienia listy propozycji w zakresie prawa cywilnego, handlowego i procesowego, jak również własności intelektualnej i przemysłowej; jest zaniepokojony toczącymi się negocjacjami w sprawie porozumienia w pierwszym czytaniu dotyczącego rozporządzenia wprowadzającego wzmocnioną współpracę w dziedzinie tworzenia jednolitego systemu ochrony patentowej opartego na strukturze instytucjonalnej i prawnej na rzecz „nowego” patentu, który wydaje się niezgodny z traktatami;
34. podkreśla, że choć uznaje konieczność usunięcia zbędnych przeszkód i jak największej optymalizacji wydajności na jednolitym rynku usług, usługi świadczone w interesie ogólnym wymagają szczególnego systemu ochrony;
35. oczekuje na wnioski Komisji w sprawie europejskiej agendy cyfrowej oraz handlu elektronicznego i rynków elektronicznych;
36. apeluje o dyrektywę o dostępie do podstawowych usług bankowych w celu pobudzenia mobilności;
37. podkreśla rolę sektora detalicznego w zakresie tworzenia bardziej efektywnie korzystającej z zasobów i niskoemisyjnej oraz zrównoważonej gospodarki; w związku z tym zwraca się do Komisji o przedstawienie prac na temat europejskiego planu działania w sektorze detalicznym;
38. domaga się kompleksowego ustawodawstwa obejmującego prawa przysługujące wszystkim pasażerom i urlopowiczom zawartego w jednym akcie ustawodawczym i wzmacniającego te prawa w dziedzinach takich jak informacje na etapie poprzedzającym zawarcie umowy, prawo do odstąpienia od umowy, zwrot kosztów i zobowiązania;
39. podkreśla, że w ocenie funkcjonowania unii celnej należy podjąć kwestię zacieśnienia współpracy między organami celnymi i organami nadzoru rynku;
40. wyraża ogólne zadowolenie z prac Komisji dotyczących społeczeństwa informacyjnego i sygnałów jako priorytetów na rok 2012 r. między innymi w ramach roamingu, oraz apeluje o dyrektywę w sprawie neutralności sieci ;
41. wzywa Komisję do niezwłocznego przedstawienia obiecanej reformy zbiorowego zarządzania prawami własności intelektualnej , ponieważ w sytuacji braku systemu przejrzystego i sprawnego pobierania i redystrybucji wpływów z praw autorskich to narzędzie prawne traci znacznie dla artystów, a obecna sytuacja jest wysoce niezadowalająca w większości przypadków i w większości europejskich krajów;
Kolejne wieloletnie ramy finansowe i najważniejsze pakiety reform
42. przypomina, że budżet UE powinien odzwierciedlać priorytety polityczne UE dotyczące przejścia na zrównoważoną gospodarkę; przypomina o potrzebie zakończenia wypłacania zwrotów oraz wprowadzenia nowych zasobów własnych , takich jak podatek od transakcji finansowych, w celu zakończenia dyskusji nad budżetem jedynie od strony krajowych wkładów do budżetu (netto) oraz w celu zwiększenia inwestycji na poziomie UE, aby pomóc w osiągnięciu założeń strategii „UE 2020” i celów UE na 2050 r. dotyczących energii i klimatu; zachęca Komisję do przyjęcia wiodącej roli w negocjacjach, mając na uwadze, że wydatki i wpływy w budżecie UE są powiązane;
43. podkreśla, że reforma wspólnej polityki rolnej powinna być ukierunkowana na zrównoważone rolnictwo i systemy wytwarzania żywności i ostrzega Komisję, aby nie kontynuowała obecnej polityki dopłat bezpośrednich, oraz aby nie rezygnowała ze zintegrowanej polityki rozwoju obszarów wiejskich; wzywa Komisję do działań w kierunku zapewnienia rolnikom uczciwych dochodów w ramach łańcucha produkcji żywności poprzez zajęcie się szeroko rozpowszechnionym nadużywaniem dominującej pozycji przez dostawców środków produkcji i przemysł przetwórczy; ostrzega, że aktualne środki podjęte w celu rozwiązania problemów producentów mleka nie zażegnają kryzysu w sektorze bez odpowiedniego zarządzania podażą i wzmocnienia organizacji producenckich; podkreśla, że ustawodawstwo w zakresie promocji i informowania powinno się skoncentrować na aspektach dotyczących jakości, takich jak zrównoważone systemy uprawy, zmiany klimatu, bioróżnorodność i ochrona wód;
44. uważa, że należy kontynuować prace nad pakietem jakości produktów służącym do rozpoznania produktów i określenia ich pochodzenia, łącząc jakość produktów z ogólnym celem ochrony bioróżnorodności;
45. z niecierpliwością czeka na współpracę z Komisją i Radą w sprawie głębokiej i radykalnej reformy wspólnej polityki rybołówstwa i zachęca Komisję do zachowania celu utrzymania zasobów rybnych na wysokim poziomie, powyżej maksymalnego podtrzymywanego połowu; jest zaniepokojony wpływem, jaki narzucenie systemu zbywalnych praw połowowych będzie miało na zasoby rybne i społeczności rybackie; przypomina, że plany odbudowy są istotnym elementem polityki zrównoważonego zarządzania rybołówstwem i ubolewa nad niechęcią Rady do zastosowania zwykłej procedury ich przyjęcia, w wyniku czego plany te są obecnie wstrzymane;
46. podkreśla, że unijna polityka transportowa, w tym dalszy rozwój transeuropejskiej sieci transportowej (TEN-T), powinien być spójny z celami „UE 2020” i wzywa Komisję do włączenia ogólnych zasad zawartych w białej księdze w sprawie polityki transportowej do 2020 r. do wniosków dotyczących konkretnego ustawodawstwa; ponadto zachęca Komisję do zwiększenia egzekwowania obowiązującego ustawodawstwa w dziedzinie społecznej, bezpieczeństwa i ochrony środowiska w ramach sektora transportu;
47. gratuluje Komisji ambitnego wniosku w sprawie reformy polityki spójności ; podkreśla, że Komisja powinna nadal odgrywać wiodącą rolę w przygotowaniu kolejnego okresu programowania z myślą o zawarciu umów partnerskich z państwami członkowskimi, które uwzględniają wymogi dotyczące zaspokajania regionalnych i lokalnych potrzeb oraz wytwarzania europejskiej wartości dodanej; z zadowoleniem przyjmuje rewizję wytycznych dotyczących krajowej pomocy regionalnej w świetle proponowanego nowego systemu unijnych funduszy strukturalnych z uwzględnieniem skutków nowych kategorii regionów w oparciu o kryterium liczby ludności;
48. podkreśla znaczenie podejścia opartego na silnym partnerstwie dla zapewnienia skutecznego i sprawnego programowania; wzywa Komisję do przyjęcia prawnie wiążącego kodeksu postępowania w celu wdrożenia partnerstwa najszybciej jak to możliwe, aby zapewnić wytyczne i wyjaśnienia także w fazie przygotowań kolejnego okresu programowania;
49. wzywa Komisję do oparcia jej przyszłej strategii dotyczącej regionów najbardziej oddalonych na lokalnych i regionalnych atutach charakterystycznych dla tych regionów, uwzględniając także analizę przyszłych wyzwań stojących przed rozwojem regionalnym przedstawionych w sprawozdaniu Komisji w sprawie regionów 2020;
50. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego zakazującego wprowadzania na rynek żywności pochodzącej ze sklonowanych zwierząt i ich potomstwa oraz do przedstawienia nowego wniosku ustawodawczego w sprawie nowej żywności biorąc pod uwagę stanowiska PE wyrażone w kontekście poprzedniej (nieudanej) procedury ustawodawczej;
51. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie ustanowienia profili wartości odżywczych zgodnie z art. 4 rozporządzenia 1924/2006 w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności; podkreśla, że konieczne jest ustanowienie profili wartości odżywczych zanim pozytywny wykaz oświadczeń zdrowotnych stanie się obowiązujący, aby zapobiec wprowadzaniu konsumentów w błąd odnośnie do jakości żywności;
52. wzywa Komisję, w kontekście działań UE w sprawie radioaktywnie skażonej żywności po awarii w Fukushimie, do przeglądu ustawodawstwa w sprawie najwyższych dopuszczalnych poziomów skażenia radioaktywnego żywności;
53. podkreśla, że pilnie konieczne są działania ustawodawcze w dziedzinie materiałów pozostających w kontakcie z żywnością , np. farb drukarskich lub powłok; wzywa Komisję do ponownej analizy jej stanowiska odnośnie do bisfenolu A w materiałach pozostających w kontakcie z żywnością;
54. wzywa Komisję do przedstawienia jasnych celów dotyczących ograniczenia marnotrawienia żywności w całym łańcuchu produkcji żywności w ramach dyrektywy ramowej o odpadach; wzywa Komisję do położenia specjalnego nacisku na marnotrawienie żywności podczas oceny programów zapobiegania marnotrawieniu realizowanych przez państwa członkowskie;
55. wzywa Komisję w związku z uprawami GMO do zagwarantowania, że wszystkie państwa członkowskie wprowadzą obowiązkowe środki zapobiegające zanieczyszczeniom oraz surowe systemy określające odpowiedzialność, które zagwarantują, że zanieczyszczający zapłaci za szkody; wzywa Komisję, aby zapewniła poprawne wdrożenie postanowień dyrektywy 2001/18 w sprawie zamierzonego uwalniania do środowiska organizmów zmodyfikowanych genetycznie, a w szczególności wymogów w sprawie oceny ryzyka dla środowiska; wzywa Komisję do wprowadzenia surowych przepisów umożliwiających produkcję miodu bez zawartości GMO;
56. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie etykietowania żywności pochodzącej od zwierząt karmionych GMO, aby zapewnić swobodę wyboru konsumentom;
57. wzywa Komisję do przedstawienia sprawozdania w sprawie skutków społeczno-gospodarczych GMO zawierającego ocenę społeczno-ekonomicznych skutków zamierzonych uwolnień i wprowadzania GMO do obrotu;
58. wzywa Komisję do wyjaśnienia, że dyrektywa 98/44 nie zezwala na patentowanie roślin, zwierząt i materiału hodowlanego niezbędnego do konwencjonalnej hodowli lub do rewizji dyrektywy jeśli nie jest to wystarczająco jasne;
Kontynuowanie agendy obywatelskiej
59. wyraża zaniepokojenie podejściem Komisji do łamania praw podstawowych w UE w dziedzinie wolności, sprawiedliwości i bezpieczeństwa , które polega na unikaniu odpowiedzialności i nieustanne przywoływanie art. 51 Karty, co w wysokim stopniu ogranicza zasięg Karty, a także prawną i polityczną odpowiedzialność Komisji za jej wdrażanie; podkreśla powszechność i niepodzielność zasad i praw, o których mowa w obowiązującej obecnie Karcie i zapisanych w art. 2 TUE; podkreśla, że prawa podstawowe mają bezpośrednie zastosowanie i ze swej istoty przysługują wszystkim osobom na terytorium UE, nie tylko jej obywatelom; postuluje całościową, obowiązkową ocenę zgodności z Kartą w całym procesie ustawodawczym, a także w działaniach państw członkowskich;
60. oczekuje, że swoboda przemieszczania się będzie poważnie traktowana i w związku z tym zachęca Komisję do zidentyfikowania i usunięcia wciąż istniejących barier prawnych, administracyjnych i praktycznych, zwłaszcza tych o charakterze dyskryminacyjnym i dotyczących osób należących do mniejszości; wzywa Komisję do wykazania się zaangażowaniem na rzecz ułatwienia powstania wspólnego europejskiego systemu azylowego w 2012 r.;
61. zauważa z ubolewaniem, że średniookresowy przegląd programu sztokholmskiego nie został odpowiednio uwzględniony w programie prac Komisji na 2012 r., podobnie jak odnośna tabela wyników, tak więc wzywa Komisję do usunięcia tego niedopatrzenia; wyraża zaniepokojenie przeniesieniem przez Komisję akcentu z zasady ochrony indywidualnej wolności i bezpieczeństwa na przyjmowanie inicjatyw mających na celu zwiększenie zbiorowego bezpieczeństwa za pomocą masowej kontroli i represji, bez należytego poszanowania praworządności i praw podstawowych; wzywa Komisję do wykazania się podobną inicjatywą w promowaniu propozycji, które zwiększają prawa jednostki, jak już wykazuje wysuwając propozycje ograniczające indywidualne swobody; podkreśla, że rola Komisji jako strażniczki traktatów pociąga za sobą także monitorowanie wdrożenia obowiązującego ustawodawstwa UE w dziedzinie swobód obywatelskich;
62. wzywa Komisję do dopilnowania, aby potrzeba stworzenia inteligentnych granic zewnętrznych została odpowiednio sprawdzona pod kątem obowiązku ochrony praw podstawowych, zwłaszcza swobody przemieszczania się i danych osobowych; przypomina, że w czasie kryzysu wdrażanie kosztownych megaprojektów jest mało możliwe, zwłaszcza biorąc pod uwagę problemy w kwestii aktualnych inicjatyw, takich jak zwłaszcza SISII; uważa, że jakiekolwiek działania w tej dziedzinie powinny mieć na celu świadczenie lepszych usług osobom przekraczającym granice, a nie konstruowanie fortecy; przypomina w tym zakresie, że zasada proporcjonalności w gromadzeniu i korzystaniu z danych ma wyjątkowe znaczenie;
63. podkreśla, że unijne środki bezpieczeństwa i współpracy powinny przestrzegać zobowiązań Unii w zakresie praw podstawowych i koncentrować się na ukierunkowanym egzekwowaniu prawa i działalności wywiadowczej o sprawdzonej skuteczności w celu obniżenia skali przestępczości i zapobiegania atakom terrorystycznym, przeciwstawiając się tendencjom polegającym na dążeniu do masowej kontroli, zwalnianiu pracowników socjalnych i szeregowych policjantów; popiera priorytetowe traktowanie inicjatyw mających na celu zwalczanie przestępstw przeciwko środowisku, gospodarczych i w przedsiębiorstwach, zwłaszcza zważywszy na ich szkodliwy wpływ na zwykłych obywateli, od których żąda się teraz pokrycia kosztów kryzysu gospodarczego i finansowego;
64. podkreśla, że egzekwowanie prawa musi się opierać na odpowiednich gwarancjach ochrony danych i prawach procesowych odnośnych osób; apeluje o rozszerzenie mających zastosowanie zasad ogólnej ochrony danych na przetwarzanie danych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych oraz podkreśla konieczność zapewnienia odpowiednich warunków bytowych osobom pozbawionym wolności, wysokiej jakości wymiaru sprawiedliwości i zagwarantowania praw osób podejrzanych jako podstawy zaufania do współpracy policyjnej i sądowej; ponadto podkreśla konieczność zapewnienia większej kontroli demokratycznej i w zakresie praw podstawowych działalności Europolu i Eurojustu podczas nadchodzącego przeglądu;
65 podkreśla pilną potrzebę rewizji rozporządzenia o publicznym dostępie do dokumentów zgodnie z wymogami wynikającymi z traktatu lizbońskiego, Karty Praw Podstawowych i orzecznictwa ETS;
66. ubolewa, że Komisja nie przedstawiła dyrektywy w sprawie wykorzenienia przemocy wobiec kobiet , o co wnioskował Parlament w kilku rezolucjach, a ostatnio w sprawozdaniu A7-65/2011 przyjętym w kwietniu 2011 r.;
67. ubolewa nad brakiem kontynuacji inicjatywy Komisji na rzecz przygotowania w 2010 r. analizy kosztow i korzyści w sprawie uruchomienia inicjatywy o urlopach ojcowskich, która odblokowałaby urlopy macierzyńskie, które utknęły w Radzie;
68. z zadowoleniem przyjmuje wniosek ustawodawczy Komisji w sprawie zapewnienia równowagi płci w radach spółek giełdowych, podkreślając że równouprawnienie płci ma kluczowe znaczenie dla wzrostu i konkurencyjności UE;
69. odnotowuje nieustawodawcze konsultacje z partnerami społecznymi w sprawie równego wynagrodzenia i różnic w wynagrodzeniu mężczyzn i kobiet , ubolewa jednak, że od czasu przyjęcia w dniu 18 listopada 2008 r. rezolucji Parlamentu Europejskiego ( A6-389/2008 ) zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie stosowania zasady równego wynagrodzenia kobiet i mężczyzn nie przedłożono żadnego wniosku ustawodawczego;
70. ubolewa, że program prac zawiera niewiele inicjatyw bezpośrednio związanych z kulturą i edukacją ; wzywa Komisję do zajęcia się kwestią młodzieży i mobilności, a także przygotowania pola dla lepszego systemu edukacji, integracji nauczania formalnego i nieformalnego oraz w powiązaniu z programami szkoleń w przedsiębiorstwach w różnych krajach, tam gdzie to możliwe; oczekuje, że Komisja wywiąże się ze swoich zobowiązań w kwestii ochrony różnorodności kulturalnej i językowej; wzywa Komisję do dalszego wspierania rozwoju Europeany zarówno w zakresie ram regulacyjnych, jak i finansowania;
71. wzywa Komisję do kontynuowania poszukiwania trwałych i dobrych rozwiązań dla artystów i twórców treści internetowych w sprawie ochrony własności intelektualnej, uwzględniając w planie prac ustawodawczych kwestię prawa umów i prawnej ochrony artystów, a także kwestię koniecznej regulacji oligopoli w kontekście sektora kultury;
Europa w świecie
72. uważa, że nowe podejście do europejskiej polityki sąsiedztwa ma na celu umieszczenie podstawowych zasad działań zewnętrznych Unii, a mianowicie uniwersalnych wartości z zakresu praw człowieka, demokracji i praworządności, w centrum tej polityki, uwzględniając konieczność wspierania przez UE aktualnych historycznych wydarzeń w krajach południowego śródziemnomorskiego sąsiedztwa; wzywa w związku z tym Komisję, ESDZ i Radę do opracowania jaśniejszej metodologii oceny w ramach koncepcji pogłębionej demokracji i do priorytetowego traktowania w działaniach niezawisłości wymiaru sprawiedliwości, reformy sektora bezpieczeństwa i organów ścigania, zwalczania korupcji i niezależności mediów; oczekuje, że partnerstwo społeczne proponowane w zmienionej EPS wytworzy prawdziwy mechanizm angażujący podmioty społeczeństwa obywatelskiego w monitorowanie umów i strategii politycznych wprowadzanych między UE i jej sąsiadami;
73. podkreśla, że UE musi zagwarantować, że odnowione umowy, w tym umowy sektorowe, z krajami południowego śródziemnomorskiego sąsiedztwa zmierzającymi ku procesom przemian nie stoją w sprzeczności z podstawowymi wartościami UE przy należytym poszanowaniu Karty Praw Podstawowych; stanowczo zaleca Komisji systematyczne przedstawianie instytucjom UE ocen skutków , które będą zawierały rozdział dotyczący praw człowieka ; jednocześnie zwraca się do Komisji o wzięcie pod uwagę zaleceń zawartych w ocenie umów UE o readmisji, zwłaszcza jeśli chodzi o definicję zmienionego ogólnego podejścia do migracji i mobilności w stosunkach z południowymi sąsiadami;
74. podkreśla znaczenie utrzymania niezależnego instrumentu promowania i wsparcia dla demokracji i praw człowieka oraz stwierdza, że zmieniony europejski instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka powinien czerpać ze swoich wcześniejszych zalet jak ogólnoświatowa dostępność, fakt, że uzupełnia się on z innymi zewnętrznymi instrumentami finansowymi, możliwość wykorzystania za zgodą kraju przyjmującego, duża uwaga poświęcana działalności lokalnej i organizacjom społeczeństwa obywatelskiego przy jednoczesnym dalszym zwiększaniu elastyczności procedur; ostrzega, że Europejski Fundusz na rzezcz Demokracji nie powinien się dublować ani nakładać z innymi istniejącymi instrumentami oraz ponownie potwierdza prawo władzy budżetowej do monitorowania i nadzorowania stosowania tego funduszu;
75. zauważa, że niedawne komunikaty UE w sprawie zwiększenia skuteczności polityki rozwojowej UE: program działań na rzecz zmian oraz przyszłe podejście do wsparcia budżetowego UE dla krajów trzecich nie zajęły się najważniejszymi strukturalnymi przyczynami biedy w krajach rozwijających się oraz wzywa UE do reorientacji jej polityki rozwojowej i do praktycznego wdrożenia spójności polityki na rzecz rozwoju przez połączenie pomocy rozwojowej z innymi obszarami polityki UE, takimi jak rolnictwo, handel, podatki, zmiana klimatu, inwestycje, dostęp do surowców; podkreśla, że strategia UE w zakresie surowców jest wyraźnym przykładem sprzeczności pomiędzy interesami gospodarczymi Unii a celem polegającym na eliminacji ubóstwa, co narusza zobowiązanie UE do zapewnienia spójności polityki na rzecz rozwoju zgodnie z art. 208 Traktatu z Lizbony, opóźniając tym samym rozwój gospodarczy krajów rozwijających się;
76. wzywa UE do dopilnowania, w ramach dostępu do surowców , aby umowy handlowe odzwierciedlały potrzebę odejścia przez kraje rozwijające się od zależności od surowców ku dywersyfikacji gospodarek; w związku z tym podkreśla, że podatek wywozowy, na którego nakładanie zezwalają zasady WTO, jest jednym z niewielu narzędzi polityki handlowej pozostających do dyspozycji krajów rozwijających się w dążeniu do realizacji celów rozwojowych; nalega zatem, aby UE powstrzymywała się od prób zakazania stosowania podatku wywozowego na szczeblu WTO oraz w dwustronnych umowach handlowych i umowach o partnerstwie gospodarczym, ponieważ ograniczyłoby to przestrzeń polityczną umożliwiającą wykorzystanie tego narzędzia na rzecz wartości dodanej, dywersyfikacji, ochrony nowych gałęzi przemysłu, bezpieczeństwa żywności oraz w odniesieniu do problemu dochodów i środowiska;
77. nalega, by parlamenty państw otrzymujących pomoc oraz organizacje społeczeństwa obywatelskiego odgrywały wiodącą rolę, ponieważ są to najbardziej odpowiednie podmioty, które mogą wskazywać sektory priorytetowe, przygotowywać krajowe dokumenty strategiczne i monitorować alokację budżetową, domaga się, by parlamenty krajowe przyjmowały krajowe dokumenty strategiczne i budżety wieloletnie po konsultacjach ze społeczeństwem obywatelskim, przed przeprowadzeniem dialogu z ofiarodawcami, aby wzmocnić kontrolę parlamentarną nad procesem decyzyjnym;
78. wzywa UE do ujęcia wśród zobowiązań i zadań inwestorów prowadzących działalność w krajach rozwijających się poszanowania praw człowieka, norm środowiskowych i podstawowych norm MOP w dziedzinie pracy; uważa, że przedsiębiorstwa UE powinny ponosić w swoich krajach odpowiedzialność prawną za łamanie tych praw przez zagraniczne filie i oddziały, nad którymi sprawują kontrolę;
79. zauważa, że Komisja popycha ku bardziej asertywnemu podejściu, aby zagwarantować, że europejscy eksporterzy i inwestorzy uzyskają dostęp do rynków krajów trzecich dzięki usunięciu barier dla inwestowania; przypomina, że zgodnie z zasadą spójności polityki na rzecz rozwoju kluczowe znaczenie ma, aby umowy inwestycyjne zapewniały większą równowagę między prawami i obowiązkami inwestorów i państw ich przyjmujących; nalega, aby UE nie zabraniała stosowania wymogów dotyczących wyników (czynnik lokalny, transfer technologii, zrównoważone środowisko itp.), ponieważ są one często niezbędne do zadbania o to, by rynek krajowy czerpał korzyści z inwestycji zagranicznych;
80. wyraża zaniepokojenie nowym wnioskiem ustawodawczym Komisji dotyczącym radykalnej reformy ogólnych preferencji taryfowych ( GSP ), który ma na celu wykluczenie z tego systemu przeszło połowy krajów rozwijających się, w tym wiele państw AKP; uważa, że skutki tego okażą się wyjątkowo negatywne dla krajów, które czerpią korzyści z GSP, jako że wniosek Komisji posłuży również jako kara poprzez wykluczenie z tego systemu krajów w przypadku poważnych i systematycznie prowadzonych nieuczciwych praktyk handlowych, w tym takich, które wpływają na dostawy surowców dla przemysłu UE;
81. z zadowoleniem przyjmuje utworzenie Europejskiego Ochotniczego Korpusu Pomocy Humanitarnej oraz zamiar ustanowienia ram prawnych wspólnego wkładu młodych Europejczyków w unijne akcje pomocy humanitarnej; wzywa Komisję, aby koncentrowała się nie tylko na pomocy humanitarnej, ale także na mediacji, dialogu i pojednaniu w sytuacji kryzysu politycznego i konfliktu wojskowego, uwzględniając koncepcję Europejskiego Cywilnego Korpusu Pokojowego, który Parlament Europejski promuje od ponad dekady i który był przedmiotem studium wykonalności zleconego przez Komisję Europejską;
Skuteczna realizacja
82. apeluje, aby Komisja korzystała ze swoich uprawnień i wykonywała swoje obowiązki w celu wszczęcia postępowania o uchybienie zobowiązaniom wynikającym z prawa UE przeciwko państwom członkowskim; zauważa, że powierzona Komisji na mocy traktatów swoboda decyzyjna w zakresie postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego musi być zgodna z zasadą praworządności, wymogiem przejrzystości i otwartości oraz zasadą proporcjonalności i w żadnym wypadku nie może zagrażać pierwszemu celowi tej swobody decyzyjnej, jakim jest zagwarantowanie właściwego i terminowego zastosowania prawa UE ; wzywa Komisję do dopilnowania, aby skargi obywateli nie były lekceważone w trakcie sprawdzania zgodności z prawem UE i wzywa Komisję do zaproponowania kodeksu postępowania w formie rozporządzenia w oparciu o nową podstawę prawną zawartą w art. 289 TFUE, który wzywa do stworzenia „otwartej, efektywnej i niezależnej administracji europejskiej”; podkreśla, że opinie uzyskane w konsultacjach powinny być uważnie rozpatrywane przed opublikowaniem przez Komisję wniosków; ponadto nalega na prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących aktów delegowanych i wykonawczych;
83. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
