Odpowiedź udzielona przez komisarz Neelie Kroes w imieniu Komisji
(14 marzec 2006)
Pożałowania godnym jest fakt, że problemy poruszone w zapytaniu nie są nowością w Inguszetii, gdzie międzynarodowe organizacje pozarządowe (NGO) wielokrotnie poddawane były różnego rodzaju presji ze strony władz. Interwencje tego rodzaju są jawnie nieodpowiednie, by nie rzec - niedopuszczalne. Zbyt wcześnie jednak, by orzec, na ile sama ustawa dotycząca organizacji pozarządowych miałaby wpływ na organizacje pozarządowe działające na północnym Kaukazie, zważywszy na fakt, że ma ona wejść w życie dopiero w kwietniu 2006 r.
Unii Europejskiej pozostaje przynajmniej wyrazić zadowolenie z faktu, iż dzięki jej interwencjom – oraz interwencjom wspólnoty międzynarodowej, w szczególności Rady Europy i Stanów Zjednoczonych – przepisy zawarte w pierwotnym projekcie ustawy mogące rzeczywiście uniemożliwić dalszą działalność międzynarodowych humanitarnych organizacji pozarządowych w regionie zostały usunięte z ostatecznej wersji projektu ustawy. Niemal wszystkie międzynarodowe humanitarne NGO działające w regionie posiadają już status filii lub przedstawicielstw zagranicznych organizacji pozarządowych, pozostających nadal dozwolonymi w myśl nowej ustawy.
Tym niemniej Komisja nie zaprzestanie ścisłego obserwowania sytuacji, w szczególności od momentu wejścia w życie nowej ustawy. UE zamierza poruszyć zagadnienie ustawodawstwa w dziedzinie NGO w ciągu najbliższej tury rozmów na temat praw człowieka z Rosją w dniu 3 marca 2006 r., w myśl oświadczenia UE wydanego 19 stycznia 2006 r.
Komisja dokonała przeglądu konkretnych spraw wymienionych w zapytaniu. Jak się zdaje, obie zainteresowane organizacje doszły do ugody z inguskimi władzami. Wartym odnotowania jest fakt, iż NGO będące partnerami Dyrekcji Generalnej „Pomoc humanitarna” (ECHO) wypróbowywały niejednokrotnie sposoby postępowania wobec podobnych trudności, w Rosji i innych krajach, i że w wielu przypadkach NGO wybierały raczej negocjacje z władzami lokalnymi zamiast „oficjalnej” interwencji Komisji. Komisja pozostaje do dyspozycji w razie gdyby organizacje te zwróciły się z prośbą o pomoc (jak w przypadku gdy Komisja poruszała kwestie NGO działających na północnym Kaukazie w rozmowach z władzami Rosji w trakcie wizyty „Trójki” Szefów Misji w czasie brytyjskiej prezydencji na przełomie października i listopada 2005 r.).
Komisja nie zamierza ograniczać swojej działalności na północnym Kaukazie pomimo obecnych utrudnień. Wręcz przeciwnie, wyraźnie dała do zrozumienia władzom Federacji Rosyjskiej, że zamierza kontynuować swoje konstruktywne zaangażowanie, przeznaczając ostatnio – niezależnie od bieżącej pomocy humanitarnej – kolejne 20 mln euro w ramach specjalnego programu na rzecz północnego Kaukazu służącego przede wszystkim odbudowie i odnowie. Władze rosyjskie zasadniczo zgodziły się na wdrożenie takiego programu, Komisja zamierza zatem działać w tym kierunku. Tymczasem ECHO wraz ze swoimi partnerami będzie nadal zwracać uwagę na konieczność przyspieszenia i skuteczności w działaniach humanitarnych na północnym Kaukazie. Komisja ufa w możliwość ustąpienia i złagodzenia obecnych trudności z upływem czasu.
