27.10.2004
PROJEKT WSPÓLNEJ REZOLUCJI
złożony zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu przez:
– Pasqualina Napoletano, Margrietus J. van den Berg oraz Miguel Angel Martínez Martínez, w imieniu Grupy PSE
– Johan Van Hecke oraz Jelko Kacin, w imieniu Grupy ALDE
– Frithjof Schmidt, Joost Lagendijk, Marie-Hélène Aubert, Bernat Joan i Marí, Raül Romeva i Rueda oraz Angelika Beer, w imieniu Grupy Verts/ALE
– Luisa Morgantini oraz André Brie, w imieniu Grupy GUE/NGL
zastępujący projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE ( B6-0108/2004 )
– Verts/ALE ( B6-0111/2004 )
– ALDE ( B6-0112/2004 )
– GUE/NGL ( B6-0120/2004 )
w sprawie amunicji kasetowej
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie amunicji kasetowej
Parlament Europejski ,
–
mając na uwadze rezolucję w sprawie niewybuchów oraz amunicji ze zubożonego uranu z dnia 13 lutego 2003 r., rezolucję w sprawie bomb kasetowych z dnia 13 grudnia 2001 r. oraz rezolucję w sprawie min przeciwpiechotnych z dnia 6 września 2001 r.;
–
mając na uwadze Protokół V do Konwencji ONZ w sprawie niektórych typów broni konwencjonalnej oraz niewybuchów powojennych z dnia 28 listopada 2003 r.;
–
mając na uwadze Konwencję Ottawską w sprawie zakazu użycia, składowania, produkcji i przekazywania min przeciwpiechotnych oraz o ich zniszczeniu z roku 1997;
–
mając na uwadze powstanie w dniu 13 listopada 2003 r. Koalicji CMC utworzonej przez 115 organizacji pozarządowych z 47 państw;
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu;
A.
zważywszy, że termin „niewybuchy powojenne” (ERW) odnosi się do niewybuchów (materiał wybuchowy uaktywniony, uzbrojony, odbezpieczony lub w jakikolwiek inny sposób przygotowany do użycia i wykorzystywany w konflikcie zbrojnym, który powinien był wybuchnąć, ale nie wybuchł) oraz do porzuconych materiałów wybuchowych; zważywszy, że miny przeciwpiechotne (APL) są głównie minami eksplodującymi w obecności, bliskości lub też przy kontakcie z osobami i zakazane zostały przez Konwencję Ottawską;
B.
ponownie zwracając uwagę na konieczność wzmocnienia międzynarodowego prawa humanitarnego (IHL) w zakresie odnoszącym się do amunicji kasetowej, a także wskazując na nowe protokoły ograniczające stosowanie amunicji kasetowej i min przeciwpancernych, jakie winny zostać wypracowane przez Grupę Ekspertów Rządowych (GGE) w ramach Konwencji w sprawie niektórych typów broni konwencjonalnej (CCW);
C.
zważywszy, że termin „amunicja kasetowa” odnosi się do zarówno do systemów uzbrojenia zrzucanych z powietrza, jak też wystrzeliwanych z ziemi;
D.
zważywszy, że amunicja kasetowa charakteryzuje się wysokim poziomem awaryjności i często nie prowadzi do wybuchu przy zderzeniu z celem, stwarzając tym samym stałe zagrożenie dla ludności jeszcze długo po zakończeniu konfliktu, a miny przeciwpancerne wyposażone są w czujniki odbezpieczające bardziej czułe niż w przypadku min przeciwpiechotnych;
E.
zważywszy, że amunicja kasetowa jest wysoce defektywna, bywa często używana w dużych ilościach, po rozdzieleniu obejmuje duże obszary i pozostawia duże ilości materiału ERW;
F.
z zaniepokojeniem odnotowując poważne konsekwencje humanitarne związane z niewybuchłymi podpociskami, w tym także minami przeciwpancernymi, dla społeczności lokalnych i pracowników humanitarnych, a także wysoką liczbę rannych oraz ofiar śmiertelnych, szczególnie w przypadku dzieci zaintrygowanych kolorami i małymi rozmiarami tejże broni;
G.
zważywszy, że wszystkie typy urządzeń przeciwmanipulacyjnych w bezpośredni sposób
dotykają humanitarnego personelu saperskiego;
H.
zważywszy, że niewybuchy rodzaju amunicji kasetowej mają negatywny wpływ na rozwój jako taki, powodując niedostępność dróg i niemożność użytkowania obszarów rolniczych, hamując rozwój handlu i komunikacji oraz wpływając na bezpieczeństwo żywności, a także stwarzając bariery dla zapewnienia pomocy humanitarnej;
I.
zważywszy, że wsród krajów, o których wiadomo, iż dotknięte zostały problemami związanymi z amunicją kasetową są również niektóre z najbiedniejszych państw świata, takie jak Afganistan, Czad, Erytrea, Etiopia, Kambodża, Laos, Sudan i Wietnam, a amunicja tego typu wykorzystywana była także w konflikcie falklandzkim oraz w Albanii, Arabii Saudyjskiej, Bośnii i Hercegowinie, Iraku, Kuwejcie, Libanie, Rosji (Czeczenia), Serbii i Czarnogórze (w tym również w Kosowie);
J.
zważywszy, iż szacuje się, że 78 państw wciąż składuje około 400 milionów min przeciwpiechotnych i przeciwpancernych, a od 15 a 20 tysięcy osób rocznie staje się ofiarami tego typu min; a także ze względu na fakt, iż istnieją dowody na to, że amunicja kasetowa składowana jest w więcej niż piętnastu i produkowana w co najmniej dziesięciu Państwach Członkowskich UE;
K.
wyrażając ubolewanie w związku z użyciem amunicji kasetowej przez wojska koalicji w wojnie w Afganistanie i Iraku
1.
wzywa do bezzwłocznego wprowadzenia moratorium na użycie, składowanie, produkcję, przekazywanie lub eksport amunicji kasetowej, w tym również zrzucanej z powietrza, a także podpocisków kierowanych rakietowo i artyleryjnie, do czasu wynegocjowania międzynarodowego porozumienia w sprawie regulowania, limitowania i zakazu użycia tejże broni;
2.
wzywa wszystkie państwa nie będące stronami Protokołu V w sprawie niewybuchów powojennych oraz Konwencji Ottawskiej w sprawie min przeciwpiechotnych do podpisania i ratyfikowania obu oraz do przestrzegania w okresie przejściowym zasad nimi określonych; wzywa rownież Prezydencję Rady i Państwa Członkowskie UE do poparcia istoty negocjacji w sprawie nowego protokołu do konwencji ONZ w sprawie niektórych typów broni konwencjonalnej dotyczącego problemów humanitarnych związanych z użyciem amunicji kasetowej;
3.
wzywa wszystkie strony wykorzystujące amunicję kasetową i broń podobnego rodzaju powodującą pozostałości w postaci niewybuchów powojennych do przyjęcia odpowiedzialności za oczyszczanie terenów z tejże amunicji, w szczególności zaś do prowadzenia dokładnych rejestrów miejsc jej użycia w celu wsparcia działań saperskich prowadzonych po zakończeniu konfliktu; wyraża przekonanie, iż rejestry takie winny być podstawą do przekazywania, zgodnie z postanowieniami Protokołu V w sprawie niewybuchów powojennych, ostrzeżeń o terenach niebezpiecznych dla ludności i pracowników zapewniających pomoc humanitarną;
4.
wzywa wszystkie państwa do podpisania i ratyfikowania Konwencji Ottawskiej, wzywa również wszystkie Państwa Członkowskie UE i strony tejże Konwencji do wspierania twierdzenia, że wszelkie miny mogące eksplodować w obecności, bliskości lub też przy kontakcie z osobami są minami przeciwpiechotnymi i jako takie zakazane są przez wspomnianą Konwencję; stwierdza, iż oznacza to, że użycie wyzwalaczy naciągowych i drutowych, zapalników niskociśnieniowych, urządzeń przeciwmanipulacyjnych oraz temu podobnych jest dla stron Konwencji niedozwolone;
5.
podtrzymuje opinię, iż unijne oddziały zbrojne nie mogą, w żadnym wypadku i na żadnych warunkach, wykorzystywać jakiegokolwiek rodzaju amunicji kasetowej aż do czasu wynegocjowania międzynarodowego porozumienia w sprawie regulowania, limitowania i zakazu użycia tejże broni;
6.
podkreśla odpowiedzialność państwa kontrolującego dany obszar związaną z zapewnianiem ostrzeżeń i podejmowaniem kroków mających na celu ochronę populacji cywilnej, w tym również poprzez edukowanie dzieci i informację z zakresu pomocy ofiarom niewybuchów powojennych;
7.
nalega, aby Państwa Członkowskie UE podjęły natychmiastowe kroki mające na celu upewnienie się, że miny przeciwpancerne mogące eksplodować w obecności, bliskości lub przy kontakcie z osobami zostały zniszczone w myśl postanowień Konwencji Ottawskiej;
8.
wzywa wszystkie Państwa Członkowskie UE, które wykorzystywały amunicję kasetową do zapewnienia pomocy ludności dotkniętej związanymi z tym problemami; wzywa również Komisję Europejską do zwiększenia pomocy finansowej, z wykorzystaniem wszelkich dostępnych instrumentów, dla społeczności i osób dotkniętych problemami związanymi z amunicją kasetową;
9.
wzywa właściwe komisje do prowadzenia dokładnego monitoringu, do brania udziału w spotkaniach CCW oraz do przedstawiania sprawozdań z zakresu inicjatyw dotyczących amunicji kasetowej i broni z nią związanej podejmowanych przez Państwa Członkowskie, a także z zakresu działań międzynarodowych związanych z takową bronią;
10.
wzywa Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. WPZiB, Rządom i Parlamentom Państw Członkowskich Unii Europejskiej, Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, Przezydentowi Stanów Zjednoczonych oraz Kongresowi Stanów Zjednoczonych.
