P6_TA(2006)0440
Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty ***II
A6-0316/2006
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty (7535/3/2006 – C6-0227/2006 – 2004/0055(COD) )
(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając wspólne stanowisko Rady (7535/3/2006 – C6-0227/2006 ),
–
uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu
Teksty przyjęte
, 13.12.2005, P6_TA(2005)0499 .
dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2004)0173 ) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
,
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,
–
uwzględniając art. 62 Regulaminu,
–
uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Prawną ( A6-0316/2006 ),
1.
zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;
2.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
P6_TC2-COD(2004)0055
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 25 października 2006 r. w celu przyjęcia rozporządzenia (WE) nr .../2006 Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 61 lit. c),
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Dz.U. C 221 z 8.9.2005, str. 77.
,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251
Traktatu
Stanowisko
Parlamentu Europejskiego z dnia 13 grudnia 2005 r. (dotychczas
nieopublikowane
w Dzienniku Urzędowym), wspólne stanowisko Rady z dnia
30 czerwca 2006 r.
(dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym)
oraz
stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia
25 października 2006 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Wspólnota postawiła sobie za cel utrzymanie i rozwój obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, w którym zapewniony jest swobodny przepływ osób. W celu stopniowego tworzenia takiego obszaru Wspólnota powinna między innymi przyjąć środki w dziedzinie współpracy sądowej w transgranicznych sprawach cywilnych, wymagane dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
(2)
Zgodnie z art. 65 lit. c) Traktatu środki te obejmują usuwanie przeszkód w prawidłowym przebiegu postępowań cywilnych – w razie potrzeby poprzez propagowanie zgodności zasad postępowania cywilnego, które mają zastosowanie w Państwach Członkowskich.
(3)
Podczas szczytu w Tampere w dniach 15-16 października 1999 r. Rada Europejska wezwała Radę i Komisję do przygotowania nowego prawodawstwa dotyczącego zagadnień mających zasadnicze znaczenie dla sprawnej współpracy sądowej oraz dla łatwiejszego dostępu do wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności nawiązała w tym kontekście do nakazów zapłaty.
(4)
W dniu 30 listopada 2000 r. Rada przyjęła wspólny program Komisji i Rady w zakresie środków wdrażania zasady wzajemnego uznawania orzeczeń w sprawach cywilnych i handlowych Dz.U. C 12 z 15.1.2001, str. 1.
. Program przewiduje możliwość stworzenia określonego, jednolitego lub zharmonizowanego postępowania pozwalającego na uzyskanie na obszarze Wspólnoty orzeczenia sądowego w określonych dziedzinach, w tym w zakresie roszczeń bezspornych. Kwestię tę podjęto w Programie Haskim, przyjętym przez Radę Europejską w dniu 5 listopada 2004 r., i wezwano w nim do szybkiego podjęcia prac nad europejskim nakazem zapłaty.
(5)
W dniu 20 grudnia 2002 r. Komisja przyjęła Zieloną Księgę dotyczącą postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty oraz środków na rzecz uproszczenia i przyspieszenia postępowań w sprawie drobnych roszczeń. Księga ta zainicjowała konsultacje w sprawie ewentualnych celów i cech jednolitej lub zharmonizowanej europejskiej procedury dochodzenia roszczeń bezspornych.
(6)
Szybkie i skuteczne odzyskiwanie zaległych długów, co do których nie ma sporów prawnych, ma dla podmiotów gospodarczych w Unii Europejskiej szczególne znaczenie, gdyż opóźnienia w płatnościach stanowią jeden z głównych powodów niewypłacalności, zagrażającej istnieniu zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, i prowadzą do utraty dużej liczby miejsc pracy.
(7)
Wszystkie państwa członkowskie próbują rozwiązać problem dochodzenia należności z tytułu roszczeń bezspornych, przy czym większość państw czyni to poprzez stworzenie uproszczonego postępowania w sprawie nakazu zapłaty, istnieją jednak znaczne różnice zarówno co do treści przepisów krajowych, jak i co do skuteczności postępowań krajowych. Ponadto obecnie istniejące procedury często są niedopuszczalne lub niewykonalne w sprawach transgranicznych.
(8)
Wynikające z tego utrudnienia w dostępie do skutecznego wymiaru sprawiedliwości w sprawach transgranicznych oraz zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym spowodowane brakiem równowagi w funkcjonowaniu instrumentów procesowych dostępnych wierzycielom w różnych państwach członkowskich sprawiają, że konieczne jest przyjęcie przepisów wspólnotowych gwarantujących równe zasady traktowania wierzycieli i dłużników w całej Unii Europejskiej.
(9)
Celem niniejszego rozporządzenia jest uproszczenie, przyspieszenie oraz ograniczenie kosztów procesów sądowych w sprawach transgranicznych dotyczących bezspornych roszczeń pieniężnych, poprzez ustanowienie postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty oraz umożliwienie swobodnego przepływu europejskich nakazów zapłaty na obszarze wszystkich państw członkowskich poprzez ustanowienie minimalnych standardów, których zachowanie zwalnia z konieczności wszczynania jakichkolwiek postępowań pośrednich w państwie członkowskim wykonania przed uznaniem i wykonaniem nakazu.
(10)
Postępowanie ustanowione na mocy niniejszego rozporządzenia powinno stanowić dodatkowy i fakultatywny środek dla powoda, który zachowuje możliwość skorzystania z postępowania przewidzianego w prawie krajowym. W związku z tym niniejsze rozporządzenie nie zastępuje ani nie harmonizuje istniejących mechanizmów dochodzenia roszczeń bezspornych na mocy prawa krajowego.
(11)
Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty powinno opierać się w możliwie największym stopniu na wykorzystaniu standardowych formularzy w korespondencji pomiędzy sądem i stronami w celu ułatwienia prowadzenia postępowania i umożliwienia wykorzystania automatycznego przetwarzania danych.
(12)
Podejmując decyzję o tym, które sądy mają być właściwe w sprawach wydawania europejskiego nakazu zapłaty, państwa członkowskie powinny należycie uwzględnić potrzebę zapewnienia dostępu do wymiaru sprawiedliwości.
(13)
W pozwie w postępowaniu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty powód powinien być zobowiązany do przedstawienia informacji pozwalających jednoznacznie określić i uzasadnić jego roszczenie, tak aby pozwany mógł w oparciu o pełne informacje zadecydować, czy kwestionuje roszczenie, czy też uznaje je za bezsporne.
(14)
W związku z tym powód powinien być zobowiązany do zamieszczenia opisu dowodów na poparcie roszczenia. W tym celu formularz pozwu powinien zawierać możliwie wyczerpujący wykaz rodzajów dowodów zazwyczaj przedstawianych na poparcie roszczeń pieniężnych.
(15)
Wniesienie pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty powinno obejmować obowiązek uiszczenia należnych opłat sądowych.
(16)
Sąd powinien badać pozew, w tym kwestię właściwości sądu i opis dowodów, na podstawie informacji podanych w formularzu. Dzięki temu sąd mógłby wstępnie ocenić zasadność roszczenia i, między innymi, wyeliminować roszczenia w sposób oczywisty nieuzasadnione lub niedopuszczalne. Możliwe powinno być przeprowadzanie badania pozwu przez osobę inną niż sędzia.
(17)
Od odrzucenia pozwu nie powinno przysługiwać odwołanie. Nie wyklucza to jednak możliwości weryfikacji rozstrzygnięcia o odrzuceniu pozwu przez sąd tej samej instancji zgodnie z prawem krajowym.
(18)
Europejski nakaz zapłaty powinien zawierać pouczenie, że pozwany ma możliwość zapłacenia kwoty zasądzonej powodowi lub, w terminie 30 dni, wniesienia sprzeciwu, jeżeli chce zakwestionować roszczenie. Oprócz wyczerpujących informacjach dotyczących roszczenia dostarczonych przez powoda, pozwany powinien otrzymać pouczenie o skutkach prawnych europejskiego nakazu zapłaty, a w szczególności o skutkach niewniesienia sprzeciwu.
(19)
Z uwagi na różnice w przepisach postępowania cywilnego w państwach członkowskich, w szczególności dotyczących doręczeń, zachodzi konieczność szczególnego i dokładnego określenia minimalnych standardów, jakie powinny obowiązywać w ramach postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty. W szczególności, w zakresie zachowania tych standardów, sposoby doręczeń oparte na fikcji prawnej nie powinny być uznane za wystarczające w przypadku doręczania europejskiego nakazu zapłaty.
(20)
Wszystkie sposoby doręczania wymienione w art. 13 i 14 cechuje całkowita pewność (art. 13) lub bardzo wysokie prawdopodobieństwo (art. 14), że doręczany dokument dotarł do adresata.
(21)
Osobiste doręczenie niektórym osobom innym niż pozwany, zgodnie z art. 14 ust. 1 lit. a) i b) powinno być uznane za spełniające wymagania tych przepisów jedynie wtedy, gdy osoby te rzeczywiście przyjęły/otrzymały europejski nakaz zapłaty.
(22)
Art. 15 powinien mieć zastosowanie do sytuacji, w których pozwany nie może samodzielnie występować przed sądem – jak w przypadku osoby prawnej – i w których jego przedstawiciel jest określony w przepisach, jak również do sytuacji, w których pozwany udzielił innej osobie, w szczególności prawnikowi, pełnomocnictwa do reprezentowania go w danym postępowaniu sądowym.
(23)
Pozwany może wnieść sprzeciw, korzystając z formularza określonego w niniejszym rozporządzeniu. Sąd powinien jednak wziąć pod uwagę sprzeciw wniesiony w każdej innej formie pisemnej, o ile został on wyrażony w jasny sposób.
(24)
Sprzeciw wniesiony w terminie powinien zakończyć postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty i powinien prowadzić do automatycznego przekazania sprawy do zwykłego postępowania cywilnego, chyba że powód wyraźnie zażądał zakończenia postępowania w takim przypadku. Do celów niniejszego rozporządzenia pojęcie "zwykłego postępowania cywilnego" nie powinno być interpretowane wyłącznie w rozumieniu prawa krajowego.
(25)
Po upływie terminu do wniesienia sprzeciwu, w pewnych wyjątkowych przypadkach pozwany powinien być uprawniony do złożenia wniosku o ponowne zbadanie europejskiego nakazu zapłaty. Takie ponowne zbadanie nie powinno oznaczać, że pozwany uzyskuje ponowną możliwość zakwestionowania roszczenia. Podczas ponownego badania zasadność roszczenia nie powinna być oceniana w zakresie szerszym niż to wynika z wyjątkowych okoliczności, na które powołuje się pozwany. Inne wyjątkowe okoliczności mogą obejmować przypadki, gdy europejski nakaz zapłaty opiera się na nieprawdziwych informacjach zawartych w pozwie.
(26)
Opłaty sądowe
objęte art. 25
nie powinny obejmować na przykład wynagrodzeń prawników lub kosztów doręczeń dokumentów przez podmiot inny niż sąd.
(27)
Europejski nakaz zapłaty, który został wydany w jednym państwie członkowskim i który stał się wykonalny, powinien do celów jego wykonania być traktowany tak jakby został wydany w państwie członkowskim, w którym wnioskuje się o jego wykonanie. Wzajemne zaufanie do wymiaru sprawiedliwości w państwach członkowskich uzasadnia przyjęcie przez sąd jednego państwa członkowskiego, że spełnione zostały wszystkie przesłanki wydania europejskiego nakazu zapłaty i że nakaz powinien być wykonany we wszystkich pozostałych państwach członkowskich, bez badania przez sąd w państwie członkowskim, w którym nakaz ma zostać wykonany, zachowania minimalnych standardów proceduralnych. Z zastrzeżeniem przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności minimalnych standardów określonych w art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 23, procedury wykonania europejskiego nakazu zapłaty powinny nadal podlegać prawu krajowemu.
(28)
Do celów obliczania terminów zastosowanie powinno mieć rozporządzenie Rady (EWG, Euratom) nr 1182/71 z dnia 3 czerwca 1971 r. określające zasady mające zastosowanie do okresów, dat i terminów Dz.U. L 124 z 8.6.1971, str. 1.
. Pozwany powinien być o tym pouczony oraz poinformowany, że uwzględniane są dni wolne od pracy w państwie członkowskim, w którym położony jest sąd, który wydał europejski nakaz zapłaty.
(29)
Ponieważ cel niniejszego rozporządzenia, a mianowicie ustanowienie jednolitego szybkiego i skutecznego mechanizmu dochodzenia bezspornych roszczeń pieniężnych w całej Unii Europejskiej, nie może zostać dostatecznie zrealizowany przez państwa członkowskie, natomiast – ze względu na zakres i skutki rozporządzenia – może zostać lepiej zrealizowany na szczeblu wspólnotowym, Wspólnota może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, wyrażoną w art. 5
Traktatu
. Zgodnie z zasadą proporcjonalności, zawartą w tym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu.
(30)
Środki niezbędne do wdrożenia niniejszego rozporządzenia powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11)
.
.
(31)
Zjednoczone Królestwo i Irlandia, zgodnie z art. 3 Protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, poinformowały, że pragną uczestniczyć w przyjęciu i stosowaniu niniejszego rozporządzenia.
(32)
Dania, zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu w sprawie stanowiska Danii załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej oraz Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, nie uczestniczy w przyjęciu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani nie uczestniczy w jego stosowaniu,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Przedmiot
1.
Celem niniejszego rozporządzenia jest:
a)
uproszczenie, przyspieszenie i ograniczenie kosztów postępowania sądowego w sprawach transgranicznych dotyczących bezspornych roszczeń pieniężnych, poprzez ustanowienie postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty; oraz
b)
umożliwienie swobodnego przepływu europejskich nakazów zapłaty we wszystkich państwach członkowskich poprzez określenie minimalnych standardów, których spełnienie uchyla konieczność przeprowadzenia w państwie członkowskim wykonania, jakiegokolwiek dodatkowego postępowania pośredniego poprzedzającego uznanie i wykonanie europejskiego nakazu zapłaty.
2.
Niniejsze rozporządzenie nie pozbawia powoda możliwości dochodzenia roszczenia w rozumieniu art. 4 na podstawie innego postępowania dostępnego zgodnie z przepisami państwa członkowskiego lub prawa wspólnotowego.
Artykuł 2
Zakres zastosowania
1.
Niniejsze rozporządzenie ma zastosowanie do transgranicznych spraw cywilnych i handlowych, bez względu na rodzaj sądu lub trybunału. Nie ma ono zastosowania w szczególności do spraw skarbowych, celnych lub administracyjnych, ani dotyczących odpowiedzialności państwa za działania i zaniechania w wykonywaniu władzy publicznej ("acta iure imperii").
2.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do spraw dotyczących:
a)
praw majątkowych wynikających ze stosunków małżeńskich, testamentów i dziedziczenia;
b)
upadłości, postępowania związanego z likwidacją niewypłacalnych spółek lub innych osób prawnych, postępowań pojednawczych, układów oraz innych analogicznych postępowań;
c)
zabezpieczenia społecznego;
d)
roszczeń wynikających z zobowiązań pozaumownych, chyba że:
i)
są one przedmiotem umowy między stronami lub nastąpiło uznanie długu, lub
ii)
dotyczą długów oznaczonych wynikających ze współwłasności mienia.
3.
W niniejszym rozporządzeniu termin "państwo członkowskie" oznacza każde państwo członkowskie z wyjątkiem Danii.
Artykuł 3 Sprawy transgraniczne
1.
Do celów niniejszego rozporządzenia przez sprawę transgraniczną należy rozumieć sprawę, w której przynajmniej jedna ze stron ma miejsce zamieszkania lub miejsce stałego pobytu w państwie innym niż państwo sądu rozpoznającego sprawę.
2.
Miejsce zamieszkania ustala się zgodnie z art. 59 i 60 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych Dz.U. L 12 z 16.1.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 2245/2004 (Dz.U. L 381 z 28.12.2004, str. 10).
.
3.
Charakter sprawy jako sprawy transgranicznej jest oceniany według stanu z daty wniesienia pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Artykuł 4
Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty
Postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty ustanawia się w celu dochodzenia roszczeń pieniężnych o oznaczonej wysokości, które są wymagalne w chwili wniesienia pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty.
Artykuł 5
Definicje
Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
1)
"państwo członkowskie wydania" oznacza państwo członkowskie, w którym europejski nakaz zapłaty został wydany;
2)
"państwo członkowskie wykonania" oznacza państwo członkowskie, w którym wnioskuje się o wykonanie europejskiego nakazu zapłaty;
3)
"sąd" oznacza każdy organ państwa członkowskiego właściwy w zakresie europejskich nakazów zapłaty lub w innych związanych z tym sprawach;
4)
"sąd wydania" oznacza sąd, który wydaje europejski nakaz zapłaty.
Artykuł 6
Właściwość
1.
Do celów stosowania niniejszego rozporządzenia właściwość określa się zgodnie z odpowiednimi przepisami prawa wspólnotowego, w szczególności rozporządzenia (WE) nr 44/2001.
2.
Jeżeli jednak roszczenie dotyczy umowy zawartej przez osobę – konsumenta – w celu, który można uznać za niezwiązany z jej działalnością gospodarczą lub zawodową, i w przypadku gdy konsument jest stroną pozwaną, właściwe są wyłącznie sądy państwa członkowskiego, w którym strona pozwana ma miejsce zamieszkania, w rozumieniu art. 59 rozporządzenia (WE) nr 44/2001.
Artykuł 7
Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty
1.
Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty składa się przy użyciu formularza A, określonego w załączniku I.
2.
Pozew musi zawierać:
a)
nazwy lub imiona i nazwiska oraz adresy stron a także, w odpowiednich przypadkach, ich przedstawicieli oraz oznaczenie sądu, do którego kierowany jest pozew;
b)
kwotę dochodzonego roszczenia, w tym kwotę roszczenia głównego oraz, stosownie do okoliczności, odsetki, kary umowne i koszty;
c)
jeżeli powód dochodzi odsetek – stawkę odsetek oraz okres, za jaki żąda odsetek, chyba że zgodnie z prawem państwa członkowskiego wydania odsetki ustawowe doliczane są automatycznie do roszczenia głównego;
d)
uzasadnienie roszczenia, w tym opis okoliczności wskazanych jako podstawa roszczenia oraz, w odpowiednich przypadkach, żądanych odsetek;
e)
opis dowodów na poparcie roszczenia;
f)
okoliczności uzasadniające właściwość sądu; oraz
g)
uzasadnienie transgranicznego charakteru sprawy w rozumieniu art. 3.
3.
Pozew zawiera oświadczenie powoda, że podane informacje są zgodnie z jego najlepszą wiedzą i przekonaniem prawdziwe oraz że przyjmuje on do wiadomości, iż umyślne podanie nieprawdziwych informacji może skutkować zastosowaniem odpowiednich sankcji zgodnie z prawem państwa członkowskiego wydania.
4.
W załączniku do pozwu powód może poinformować sąd, że w razie wniesienia sprzeciwu przez pozwanego, sprzeciwia się on skierowaniu sprawy do zwykłego postępowania cywilnego w rozumieniu art. 17. Powód może złożyć takie oświadczenie później, musi to jednak nastąpić przed wydaniem nakazu.
5.
Pozew jest składany w wersji papierowej lub za pomocą innego środka komunikowania się, w tym za pomocą komunikacji elektronicznej, akceptowanego przez państwo członkowskie wydania i dostępnego sądowi wydania.
6.
Pozew musi być podpisany przez powoda lub, w odpowiednich przypadkach, jego przedstawiciela. Jeżeli pozew jest składany w formie elektronicznej zgodnie z ust. 5, podpis musi być złożony zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych Dz.U. L 13 z 19.1.2000, str. 12.
. Podpis jest uznawany w państwie członkowskim wydania i nie może podlegać dodatkowym wymogom.
Tego rodzaju podpis elektroniczny nie jest jednak wymagany, jeżeli – i w takim zakresie, w jakim – w sądach państwa członkowskiego wydania funkcjonuje alternatywny system komunikacji elektronicznej, do którego dostęp ma określona grupa uprzednio zarejestrowanych uwierzytelnionych użytkowników i który umożliwia ich bezpieczną identyfikację. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o takich systemach komunikacji.
Artykuł 8
Badanie pozwu
Na podstawie pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty sąd rozpatrujący sprawę bada, tak szybko jak to możliwe, czy spełnione są wymogi określone w art. 2, 3, 4, 6 i 7 i czy pozew wydaje się być uzasadniony. Badanie takie może mieć formę procedury zautomatyzowanej.
Artykuł 9
Uzupełnienie i poprawienie pozwu
1.
W przypadku niespełnienia wymogów określonych w art. 7, sąd umożliwia powodowi uzupełnienie lub poprawienie pozwu, chyba że roszczenie jest w oczywiście nieuzasadnione lub pozew jest niedopuszczalny. Sąd korzysta z formularza B, określonego w załączniku II.
2.
W przypadku wezwania powoda do uzupełnienia lub poprawienia pozwu, sąd określa termin, który uważa za odpowiedni w danych okolicznościach. Sąd może przedłużać termin według własnego uznania.
Artykuł 10
Zmiana pozwu
1.
Jeżeli wymogi określone w art. 8 są spełnione jedynie w odniesieniu do części roszczenia, sąd powiadamia o tym powoda, korzystając z formularza C, określonego w załączniku III. Powód jest wzywany do przyjęcia lub odrzucenia propozycji wydania europejskiego nakazu zapłaty na kwotę określoną przez sąd i jest informowany o skutkach swojej decyzji. Powód udziela odpowiedzi, zwracając formularz C przesłany przez sąd, w terminie wyznaczonym przez sąd zgodnie z art. 9 ust. 2.
2.
Jeżeli powód przyjmuje propozycję sądu, sąd wydaje europejski nakaz zapłaty zgodnie z art. 12 w odniesieniu do części roszczenia zaakceptowanej przez powoda. Skutki w stosunku do pozostałej części pierwotnego roszczenia określa prawo krajowe.
3.
Jeżeli powód nie prześle odpowiedzi w terminie wyznaczonym przez sąd lub odrzuci propozycję sądu, sąd odrzuca w całości pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty.
Artykuł 11
Odrzucenie pozwu
1.
Sąd odrzuca pozew, jeżeli:
a)
wymogi określone w art. 2, 3, 4, 6 i 7 nie zostały spełnione; lub
b)
roszczenie jest oczywiście nieuzasadnione; lub
c)
powód nie prześle odpowiedzi w terminie wyznaczonym przez sąd zgodnie z art. 9 ust. 2; lub
d)
powód nie prześle odpowiedzi w terminie wyznaczonym przez sąd lub odrzuci propozycję sądu zgodnie z art. 10.
O przyczynach odrzucenia pozwu powód jest informowany przy użyciu formularza D, określonego w załączniku IV.
2.
Od odrzucenia pozwu nie przysługuje odwołanie.
3.
Odrzucenie pozwu nie zamyka powodowi możliwości dochodzenia roszczenia w nowym pozwie o wydanie europejskiego nakazu zapłaty lub przy zastosowaniu dowolnej innej procedury przewidzianej prawem państwa członkowskiego.
Artykuł 12
Wydanie europejskiego nakazu zapłaty
1.
Jeżeli spełnione są warunki określone w art. 8, sąd, tak szybko jak to możliwe, zwykle w okresie 30 dni od wniesienia pozwu, wydaje europejski nakaz zapłaty przy użyciu formularza E, określonego w załączniku V.
Okres 30 dni nie obejmuje czasu, który zajęły powodowi uzupełnienie, poprawienie lub zmiana pozwu.
2.
Europejski nakaz zapłaty jest wydawany wraz z odpisem pozwu. Nie zawiera on informacji podanych przez powoda w załącznikach I i II do formularza A.
3.
Europejski nakaz zapłaty zawiera pouczenie, że pozwany o może:
a)
zapłacić powodowi kwotę wskazaną w nakazie; lub
b)
wnieść sprzeciw poprzez jego przesłanie sądowi wydania w terminie 30 dni od doręczenia mu nakazu.
4.
W europejskim nakazie zapłaty pozwanego informuje się, że:
a)
nakaz został wydany wyłącznie na podstawie informacji przekazanych przez powoda i niezweryfikowanych przez sąd;
b)
nakaz stanie się wykonalny, chyba do sądu zostanie wniesiony sprzeciw zgodnie z art. 16
;
c)
w przypadku wniesienia sprzeciwu postępowanie będzie kontynuowane przed właściwymi sądami państwa członkowskiego wydania zgodnie z przepisami regulującymi zwykłe postępowanie cywilne, chyba że powód wyraźnie zażądał w takim przypadku zakończenia postępowania.
5.
Sąd zapewnia doręczenie nakazu pozwanemu zgodnie z prawem krajowym, w sposób zgodny z minimalnymi standardami określonymi w art. 13, 14 i 15.
Artykuł 13
Doręczenie za potwierdzeniem odbioru przez pozwanego
Europejski nakaz zapłaty może zostać doręczony pozwanemu zgodnie z prawem krajowym państwa, w którym ma nastąpić doręczenie, w jeden z następujących sposobów:
a)
doręczenie osobiste potwierdzone podpisanym przez pozwanego poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru;
b)
doręczenie osobiste potwierdzone dokumentem podpisanym przez właściwą osobę, która dokonała doręczenia, stwierdzającym, że pozwany otrzymał dokument lub odmówił jego przyjęcia bez podstawy prawnej, zawierającym datę doręczenia;
c)
poprzez doręczenie drogą pocztową za podpisanym i zwróconym przez pozwanego poświadczeniem odbioru, zawierającym datę odbioru;
d)
poprzez doręczenie drogą elektroniczną, taką jak faks lub poczta elektroniczna, za podpisanym i zwróconym przez pozwanego poświadczeniem odbioru zawierającym datę odbioru.
Artykuł 14
Doręczenie bez potwierdzenia odbioru przez pozwanego
1.
Europejski nakaz zapłaty może być również doręczony pozwanemu zgodnie z prawem krajowym państwa, w którym ma nastąpić doręczenie, w jeden z następujących sposobów:
a)
doręczenie osobiste na prywatny adres pozwanego osobie zamieszkałej z pozwanym w tym samym gospodarstwie domowym lub tam zatrudnionej;
b)
w przypadku pozwanego prowadzącego działalność gospodarczą lub osoby prawnej, doręczenie osobiste w lokalu przedsiębiorstwa pozwanego osobie zatrudnionej przez pozwanego;
c)
złożenie nakazu w skrzynce pocztowej pozwanego;
d)
złożenie nakazu w urzędzie pocztowym lub w siedzibie właściwego organu władzy publicznej, za pisemnym powiadomieniem o takim złożeniu pozostawionym w skrzynce pocztowej pozwanego, pod warunkiem że pisemne powiadomienie wyraźnie określa charakter dokumentu jako dokumentu sądowego lub skutek prawny powiadomienia polegający na uznaniu nakazu za doręczony i rozpoczęciu biegu terminów;
e)
poprzez doręczenie drogą pocztową bez potwierdzenia zgodnie z ust. 3, gdy pozwany ma adres w państwie członkowskim wydania;
f)
drogą elektroniczną, za automatycznym potwierdzeniem dostarczenia, pod warunkiem że pozwany uprzednio wyraźnie zgodził się na taki sposób doręczania.
2.
Do celów niniejszego rozporządzenia doręczenie zgodnie z ust. 1 nie jest dopuszczalne, jeżeli nie ma pewności co do adresu pozwanego.
3.
Doręczenie zgodnie z ust. 1 lit. a), b), c) i d) jest poświadczane poprzez:
a)
dokument podpisany przez właściwą osobę, która dokonała doręczenia, wskazujący:
i)
sposób doręczenia; oraz
ii)
datę doręczenia; oraz
iii)
w przypadku gdy nakaz został doręczony osobie innej niż pozwany – nazwisko tej osoby i stosunek, w jakim pozostaje ona do pozwanego;
lub
b)
potwierdzenie odbioru przez osobę, do rąk której nastąpiło doręczenie, do celów ust. 1 lit. a) i b).
Artykuł 15
Doręczenie przedstawicielowi
Doręczenia zgodnie z art. 13 lub 14 można dokonać także przedstawicielowi pozwanego.
Artykuł 16
Sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty
1.
Pozwany może wnieść do sądu wydania sprzeciw od europejskiego nakazu zapłaty przy użyciu formularza F, określonego w załączniku VI, który jest doręczany pozwanemu wraz z europejskim nakazem zapłaty.
2.
Sprzeciw musi zostać wysłany w terminie 30 dni od doręczenia nakazu pozwanemu.
3.
W sprzeciwie pozwany wskazuje, że kwestionuje roszczenie, bez konieczności precyzowania powodów.
4.
Sprzeciw wnosi się w formie papierowej lub przy wykorzystaniu wszelkich innych środków komunikacji, w tym w formie elektronicznej, akceptowanych przez państwo członkowskie wydania i dostępnych dla sądu wydania.
5.
Sprzeciw musi być podpisany przez pozwanego lub, w odpowiednich przypadkach, przez przedstawiciela pozwanego. Jeżeli sprzeciw jest składany w formie elektronicznej zgodnie z ust. 4, musi być podpisany zgodnie z art. 2 ust. 2 dyrektywy 1999/93/WE. Taki podpis jest uznawany w państwie członkowskim wydania i nie może podlegać dodatkowym wymogom.
Tego rodzaju podpis elektroniczny nie jest jednak wymagany, jeżeli – i w takim zakresie, w jakim – w sądach państwa członkowskiego wydania funkcjonuje alternatywny system komunikacji elektronicznej, do którego dostęp ma określona grupa uprzednio zarejestrowanych uwierzytelnionych użytkowników i który umożliwia ich bezpieczną identyfikację. Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o takich systemach komunikacji.
Artykuł 17
Skutki wniesienia sprzeciwu
1.
W przypadku wniesienia sprzeciwu w terminie określonym w art. 16 ust. 2, dalsze postępowanie odbywa się przed właściwymi sądami w państwie członkowskim wydania zgodnie z przepisami regulującymi zwykłe postępowanie cywilne, chyba że powód wyraźnie zażądał w takim przypadku zakończenia postępowania.
Dochodzenie przez powoda roszczenia przy wykorzystaniu procedury wydawania europejskiego nakazu zapłaty pozostaje zgodnie z prawem krajowym bez uszczerbku dla jego sytuacji w toku dalszego zwykłego postępowania cywilnego.
2.
Przekazanie sprawy do zwykłego postępowania cywilnego w rozumieniu ust. 1 podlega prawu państwa członkowskiego wydania.
3.
Powód jest informowany o tym, czy pozwany wniósł sprzeciw i czy nastąpiło przekazanie sprawy do zwykłego postępowania cywilnego.
Artykuł 18
Wykonalność
1.
Jeżeli w terminie określonym w art. 16 ust. 2, przy uwzględnieniu odpowiedniego czasu potrzebnego do wpłynięcia oświadczenia, do sądu wydania nie wpłynie sprzeciw, sąd wydania niezwłocznie stwierdza wykonalność europejskiego nakazu zapłaty przy użyciu formularza G, określonego w załączniku VII. Sąd sprawdza datę doręczenia.
2.
Bez uszczerbku dla ust. 1 wymogi formalne dotyczące wykonalności podlegają prawu krajowemu państwa członkowskiego wydania.
3.
Sąd przesyła wykonalny europejski nakaz zapłaty powodowi.
Artykuł 19
Uchylenie exequatur
Europejski nakaz zapłaty, który stał się wykonalny w państwie członkowskim wydania, jest uznawany i wykonywany w innych państwach członkowskich bez potrzeby stwierdzania wykonalności i bez możliwości sprzeciwienia się jego uznaniu.
Artykuł 20
Ponowne badanie w wyjątkowych przypadkach
1.
Po upływie terminu określonego w art. 16 ust. 2 pozwany jest uprawniony do złożenia wniosku o ponowne zbadanie europejskiego nakazu zapłaty we właściwym sądzie w państwie członkowskim wydania w przypadkach, gdy:
a)
(i) nakaz zapłaty został doręczony w sposób przewidziany w art. 14,
oraz
ii)
doręczenie nie nastąpiło w odpowiednim czasie umożliwiającym mu przygotowanie się do obrony, bez winy z jego strony;
lub
b)
pozwany nie miał możliwości sprzeciwienia się roszczeniu z powodu siły wyższej lub z powodu nadzwyczajnych okoliczności, które były przez niego niezawinione;
pod warunkiem niezwłocznego podjęcia przez niego działań w obu przypadkach.
2.
Po upływie terminu określonego w art. 16 ust. 2 pozwany jest również uprawniony do złożenia wniosku o ponowne zbadanie europejskiego nakazu zapłaty przez właściwy sądzie w państwie członkowskim wydania, w przypadku gdy wydanie nakazu zapłaty było w sposób oczywisty błędne w świetle wymogów określonych w niniejszym rozporządzeniu lub ze względu na inne wyjątkowe okoliczności.
3.
Jeżeli sąd odrzuci wniosek pozwanego z tego powodu, że nie zachodzi żadna z okoliczności, o których mowa w ust. 1 i 2, uzasadniających ponowne zbadanie nakazu, europejski nakaz zapłaty pozostaje w mocy.
Jeżeli sąd uzna, że ponowne zbadanie nakazu jest uzasadnione z uwagi na jedną z przyczyn określonych w ust. 1 i 2, europejski nakaz zapłaty traci moc.
Artykuł 21
Wykonanie
1.
Bez uszczerbku dla przepisów niniejszego rozporządzenia, procedury egzekucyjne podlegają prawu państwa członkowskiego wykonania.
Europejski nakaz zapłaty, który stał się wykonalny, jest wykonywany na takich samych warunkach jak wykonalne orzeczenie wydane w państwie członkowskim wykonania.
2.
W celu wykonania nakazu w innym państwie członkowskim powód przedstawia właściwym organom egzekucyjnym tego państwa członkowskiego:
a)
odpis europejskiego nakazu zapłaty, którego wykonalność została stwierdzona przez sąd wydania i który spełnia wymogi dotyczące stwierdzenia jego autentyczności; oraz
b)
w razie potrzeby, tłumaczenie europejskiego nakazu zapłaty na język urzędowy państwa członkowskiego wykonania lub, jeśli w danym państwie członkowskim obowiązuje kilka języków urzędowych, na język urzędowy lub jeden z języków urzędowych, w jakim zgodnie z prawem tego państwa członkowskiego prowadzi się postępowanie sądowe w miejscu, gdzie dochodzi się wykonania, lub na inny język wskazany przez państwo członkowskie wykonania jako akceptowany. Każde państwo członkowskie może wskazać język lub języki urzędowe instytucji Unii Europejskiej inne niż jego własny język urzędowy, które może zaakceptować do celów wydania europejskiego nakazu zapłaty. Tłumaczenie musi być poświadczone przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia w jednym z państw członkowskich.
3.
Powód ubiegający się w jednym z państw członkowskich o wykonanie europejskiego nakazu zapłaty wydanego w innym państwie członkowskim, nie jest zobowiązany do wniesienia zabezpieczenia, gwarancji lub kaucji, bez względu na ich nazwę, z tego tytułu, że jest on cudzoziemcem lub nie posiada miejsca zamieszkania albo miejsca pobytu w państwie członkowskim wykonania.
Artykuł 22
Odmowa wykonania
1.
Na wniosek pozwanego sąd właściwy w państwie członkowskim wykonania odmawia wykonania, jeżeli europejskiego nakazu zapłaty nie można pogodzić z wcześniejszym orzeczeniem lub nakazem wydanym w jednym z państw członkowskich albo w państwie trzecim, pod warunkiem że:
a)
wcześniejsze orzeczenie lub nakaz zostały wydane w odniesieniu do tego samego przedmiotu sporu i dotyczyło tych samych stron; oraz
b)
wcześniejsze orzeczenie lub nakaz spełnia warunki uznania ich w państwie członkowskim wykonania; oraz
c)
niemożność pogodzenia nakazu z wcześniejszym orzeczeniem lub nakazem nie mogła być podniesiona w formie zarzutu w postępowaniu sądowym w państwie członkowskim wydania.
2.
Na wniosek sąd odmawia również wykonania, jeżeli – i w takim zakresie, w jakim – pozwany zapłacił powodowi kwotę orzeczoną w europejskim nakazie zapłaty.
3.
W żadnym przypadku europejski nakaz zapłaty nie może być przedmiotem ponownego badania pod względem merytorycznym w państwie członkowskim wykonania.
Artykuł 23
Zawieszenie lub ograniczenie wykonania
W przypadku złożenia przez pozwanego wniosku o ponowne zbadanie nakazu zgodnie z art. 20, właściwy sąd w państwie członkowskim wykonania może na wniosek pozwanego:
a)
ograniczyć postępowanie wykonawcze do środków zabezpieczających; lub
b)
uzależnić wykonanie od złożenia zabezpieczenia określonego przez sąd; lub
c)
w wyjątkowych przypadkach zawiesić postępowanie wykonawcze.
Artykuł 24
Zastępstwo prawne
W następujących przypadkach zastępstwo przez adwokata lub innego prawnika nie jest obowiązkowe:
a)
w odniesieniu do powoda - przy wnoszeniu przez niego pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty;
b)
w odniesieniu do pozwanego - przy wnoszeniu przez niego sprzeciwu od europejskiego nakazu zapłaty.
Artykuł 25
Opłaty sądowe
1.
Łączne opłaty sądowe w przypadku postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty oraz zwykłego postępowania cywilnego, które toczy się w przypadku wniesienia sprzeciwu od europejskiego nakazu zapłaty w państwie członkowskim, nie mogą być wyższe niż opłaty sądowe w przypadku zwykłego postępowania cywilnego, które odbyłoby się bez poprzedzającego je postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty w tym państwie członkowskim.
2.
Do celów niniejszego rozporządzenia uznaje się, że opłaty sądowe obejmują opłaty i należności na rzecz sądu, których kwota jest ustalana zgodnie z prawem krajowym.
Artykuł 26
Stosunek do krajowego prawa procesowego
Wszelkie zagadnienia proceduralne, które nie są uregulowane w niniejszym rozporządzeniu, podlegają prawu krajowemu.
Artykuł 27
Stosunek do rozporządzenia (WE) nr 1348/2000
Niniejsze rozporządzenie pozostaje bez wpływu na stosowanie rozporządzenia Rady (WE) nr 1348/2000 z dnia 29 maja 2000 r. w sprawie doręczania dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych w państwach członkowskich Dz.U. L 160 z 30.6.2000, str. 37.
.
Artykuł 28
Informacje o kosztach doręczenia i wykonania
Państwa członkowskie współpracują w celu zapewnienia ogółowi społeczeństwa oraz środowiskom zawodowym informacje na temat:
a)
kosztów doręczania dokumentów; oraz
b)
organów właściwych w sprawach wykonania do celów stosowania art. 21, 22 i 23,
w szczególności za pośrednictwem europejskiej sieci sądowej w sprawach cywilnych i handlowych ustanowionej zgodnie z decyzją Rady 2001/470/WE z dnia 28 maja 2001 r. Dz.U. L 174 z 27.6.2001, str. 25.
.
Artykuł 29
Informacje na temat właściwości, procedur ponownego badania nakazu, form komunikacji i języków
1.
Do ... * 18 miesięcy od daty przyjęcia niniejszego rozporządzenia.
państwa członkowskie powiadomią Komisję o:
a)
sądach właściwych w sprawach wydawania europejskiego nakazu zapłaty;
b)
procedurze ponownego badania nakazu i sądach właściwych do celów stosowania art. 20
;
c)
środkach komunikacji akceptowanych do celów postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty, które są dostępne dla sądów
;
d)
akceptowanych językach zgodnie z art. 21 ust. 2 lit. b).
Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich późniejszych zmianach powyższych danych.
2.
Komisja podaje informacje notyfikowane zgodnie z ust. 1 do publicznej wiadomości poprzez ich publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz za pomocą wszelkich innych odpowiednich środków.
Artykuł 30
Zmiany załączników
Formularze, których wzory określone są załącznikach, są aktualizowane lub dostosowywane pod względem technicznym, przy zapewnieniu pełnej zgodności z przepisami niniejszego rozporządzenia, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 31 ust. 2.
Artykuł 31
Komitet
1.
Komisja jest wspomagana przez komitet ustanowiony w art. 75 rozporządzenia (WE) nr 44/2001.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie
ma art. 5a ust. 1-4 oraz art. 7
decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej
art. 8.
Artykuł 32
Przegląd
Do dnia … * Pięć lat od daty rozpoczęcia stosowania niniejszego rozporządzenia.
Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu szczegółowe sprawozdanie na temat funkcjonowania postępowania w sprawie europejskiego nakazu zapłaty. Sprawozdanie to zawiera ocenę dotychczasowego stosowania tego postępowania oraz rozszerzoną ocenę jego wpływu w każdym państwie członkowskim.
W tym celu i z myślą o zapewnieniu należytego uwzględniania najlepszych praktyk w Unii Europejskiej, które odzwierciedlają zasady lepszego stanowienia prawa, państwa członkowskie przekazują Komisji informacje dotyczące transgranicznego stosowania europejskiego nakazu zapłaty. Informacje te obejmują opłaty sądowe, szybkość działania procedury, efektywność, łatwość stosowania i wewnętrzne procedury dotyczące nakazu zapłaty w państwach członkowskich.
Do sprawozdania Komisji dołączane są, w miarę potrzeby, wnioski dotyczące zmian.
Artykuł 33
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie w dniu następującym po dniu jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia ... ** 24 miesiące po przyjęciu niniejszego rozporządzenia.
*, z wyłączeniem art. 28, 29, 30 i 31, które stosuje się od dnia ... *** 18 miesięcy po przyjęciu niniejszego rozporządzenia.
**.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatem ustanawiającym Wspólnotę Europejską.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Pozew o wydanie europejskiego nakazu zapłaty
FORMULARZ A Art. 7 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr . . . /2006+ Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego postępowanie w sprawie europejskiego nakazu zapłaty
Proszę zapoznać się ze wskazówkami na ostatniej stronie – pomogą one w wypełnieniu niniejszego formularza!
Proszę zwrócić szczególną uwagę na fakt, że niniejszy formularz musi zostać wypełniony w języku akceptowanym lub jednym z języków akceptowanych przez sąd rozpatrujący sprawę. Formularz dostępny jest we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej, co może pomóc w jego wypełnieniu w wymaganym języku.
1. Sąd
Sąd
Adres
Kod pocztowy
Miejscowość
Państwo
Numer sprawy
Sporządzono w (miejscowość)
Data (dzień/miesiąc/rok) )
Podpis lub pieczęć
2. Strony i ich przedstawiciele
Kody: 01 Powód 03 Pełnomocnik powoda * 05 Osoba uprawniona do działania w imieniu powoda **
02 Pozwany 04 Pełnomocnik pozwanego * 06 Osoba uprawniona do działania w imieniu pozwanego **
Kod
Nazwisko, imię / nazwa
Kod identyfikacyjny (jeśli dotyczy)
Adres
Kod pocztowy
Miejscowość
Państwo
Telefon ***
Faks ***
Adres poczty elektronicznej ***
Zawód ***
Inne ***
Kod
Nazwisko, imię / nazwa
Kod identyfikacyjny (jeśli dotyczy)
Adres
Kod pocztowy
Miejscowość
Państwo
Telefon ***
Faks ***
Adres poczty elektronicznej ***
Zawód ***
Inne ***
Kod
Nazwisko, imię / nazwa
Kod identyfikacyjny (jeśli dotyczy)
Adres
Kod pocztowy
Miejscowość
Państwo
Telefon ***
Faks ***
Adres poczty elektronicznej ***
Zawód ***
Inne ***
Kod
Nazwisko, imię / nazwa
Kod identyfikacyjny (jeśli dotyczy)
Adres
Kod pocztowy
Miejscowość
Państwo
Telefon ***
Faks ***
Adres poczty elektronicznej ***
Zawód ***
Inne ***
*np. prawnik ** np. rodzic, opiekun, członek zarządu *** nieobowiązkowe
3. Okoliczności uzasadniające właściwość sądu
Kody:
01 Miejsce zamieszkania/siedziba pozwanego lub współpozwanego
02 Miejsce wykonania rozpatrywanego zobowiązania
03 Miejsce wyrządzenia szkody
04 Jeżeli spór wynika z działalności filii, oddziału lub innej jednostki – siedziba filii, oddziału lub innej jednostki
05 Siedziba trustu
06 Jeżeli przyczyną sporu jest wynagrodzenie z tytułu uratowania ładunku – siedziba sądu, którego postanowieniem ładunek lub fracht został lub mógł zostać zatrzymany 07 Miejsce zamieszkania lub siedziba posiadacza polisy, ubezpieczonego lub beneficjenta ubezpieczenia
08 Miejsce zamieszkania lub siedziba konsumenta
09 Miejsce wykonywania pracy przez pracownika
10 Miejsce położenia zakładu, w którym zatrudniony jest dany pracownik
11 Położenie nieruchomości
12 Siedziba sądu zgodnie wybranego przez strony
13 Miejsce zamieszkania wierzyciela alimentacyjnego
14 Inne (proszę określić)
Kod
Proszę określić - wyłącznie dla kodu 14
4. Transgraniczny charakter sprawy
Kody:
01 Belgia
02 Republika Czeska
03 Niemcy
04 Estonia
05 Grecja
06 Hiszpania
07 Francja
08 Irlandia
09 Włochy
10 Cypr
11 Łotwa
12 Litwa
13 Luksemburg
14 Węgry
15 Malta
16 Niderlandy
17 Austria
18 Polska
19 Portugalia
20 Słowenia
21 Słowacja
22 Finlandia
23 Szwecja
24 Zjednoczone Królestwo
25 Inne (proszę określić)
Siedziba albo miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu powoda
Siedziba albo miejsce zamieszkania lub zwykłego pobytu pozwanego
Państwo, w którym znajduje się siedziba sądu
5. Informacje dotyczące rachunku bankowego (nieobowiązkowe)
5.1 Uiszczenie opłat sądowych przez powoda
Kody: 01 Przelew 02 Płatność kartą kredytową 03 Pobranie przez sąd z rachunku bankowego powoda
04 Pomoc prawna 05 Inne (proszę określić)
W przypadku kodu 02 i 03 proszę wypełnić załącznik I.
Kod
Proszę określić – w przypadku kodu 05
5.2 Płatność zasądzonej kwoty przez pozwanego
Właściciel rachunku
Nazwa banku (BIC) lub inny odpowiedni kod bankowy
Numer rachunku
Międzynarodowy numer rachunku bankowego (IBAN)
EUR euro CYP funt cypryjski CZK korona czeska EEK korona estońska GBP funt brytyjski
HUF forint węgierski LTL lit litewski LVL łat łotewski MTL lir maltański PLN złoty polski
SEK korona szwedzka SIT tolar słoweński SKK korona słowacka Inna (zgodnie z międzynarodowym kodem bankowym)
6. Roszczenie główne
Waluta
Kwota całkowita roszczenia głównego, bez odsetek i kosztów
Roszczenie odnosi się do (kod 1)
01 Umowy sprzedaży
02 Umowy najmu/dzierżawy ruchomości
03 Umowy najmu/dzierżawy nieruchomości
04 Umowy najmu lokalu użytkowego
05 Umowy o świadczenie usług - dostawy energii elektrycznej, gazu, wody, usług telekomunikacyjnych
06 Umowy o świadczenie usług - usługi medyczne
07 Umowy o świadczenie usług - transport
08 Umowy o świadczenie usług - doradztwo prawne, podatkowe i techniczne
09 Umowy o świadczenie usług - hotelarstwo, gastronomia
10 Umowy o świadczenie usług - naprawy 11 Umowy o świadczenie usług - usługi pośrednictwa
12 Umowy o świadczenie usług - inne (proszę określić)
13 Umowy o wykonanie robót budowlanych
14 Umowy ubezpieczenia
15 Umowy pożyczki/kredytu
16 Gwarancji lub innego zabezpieczenia (zabezpieczeń)
17 Roszczenia wynikające ze zobowiązań pozaumownych, jeżeli są przedmiotem umowy między stronami lub uznania długu (np. odszkodowanie, bezpodstawne wzbogacenie) 18 Roszczeń związanych ze współwłasnością
19 Odszkodowania wynikającego z umowy
20 Umowy o prenumeracie (gazety, czasopisma)
21 Opłaty członkowskiej
22 Umowy o pracę
23 Ugody pozasądowej
24 Zobowiązania alimentacyjnego
25 Inne (proszę określić)
Zaistniałe okoliczności (kod 2)
30 Brak płatności
31 Płatność niepełna
32 Płatność po terminie 33 Niedostarczenie towarów lub usług
34 Dostarczenie towarów wadliwych lub usług złej jakości 35 Niezgodność towarów lub usług z zamówieniem
36 Inne (proszę określić)
Inne informacje (kod 3)
40 Miejsce nabycia
41 Miejsce dostawy
42 Data nabycia 43 Data dostawy
44 Rodzaj danych towarów lub usług
45 Adres nieruchomości 46 W przypadku pożyczki/kredytu, cel: kredyt konsumencki
47 W przypadku pożyczki/kredytu, cel: kredyt hipoteczny
48 Inne (proszę określić)
NI
1 Kod 1
Kod 2
Kod 3
Wyjaśnienie
Data* (lub okres)
Kwota
NI
2 Kod 1
Kod 2
Kod 3
Wyjaśnienie
Data* (lub okres)
Kwota
NI
3 Kod 1
Kod 2
Kod 3
Wyjaśnienie
Data* (lub okres)
Kwota
NI
4 Kod 1
Kod 2
Kod 3
Wyjaśnienie
Data* (lub okres)
Kwota
*Format daty: dzień/miesiąc/rok
Roszczenie zostało przeniesione na powoda przez (jeśli dotyczy)
Nazwisko, imię / Nazwa
Kod identyfikacyjny (jeśli dotyczy)
Adres
Kod pocztowy
Miejscowość
Państwo
Uściślenia dodatkowe w przypadku roszczeń związanych z umowami konsumenckimi (jeśli dotyczy)
Roszczenie dotyczy kwestii związanych z umowami konsumenckimi Jeśli tak, pozwany jest konsumentem Jeśli tak, miejsce zamieszkania pozwanego znajduje się w państwie członkowskim, którego sąd rozpoznaje sprawę w rozumieniu art. 59 rozporządzenia (WE) nr 44/2001
tak nie tak nie tak nie
7. Odsetki
Kody (użyć połączenia cyfry i litery):
01 Ustawowe 02 Umowne 03 Kapitalizacja odsetek 04 Stopa oprocentowania pożyczki/kredytu ** 05 Kwota wyliczona przez powoda 06 Inne ***
A w skali rocznej B w skali półrocznej C w skali kwartalnej D w skali miesięcznej E w innej skali ***
* Wypełnić NI odpowiedniego roszczenia ** zaciągniętego przez powoda w wysokości równej co najmniej kwocie roszczenia zasadniczego *** Proszę określić
NI *
Kod
Stawka odsetek (%)
% powyżej stopy bazowej (EBC)
Od (kwoty)
Od dnia
Do dnia
NI *
Kod
Stawka odsetek (%)
% powyżej stopy bazowej (EBC)
Od (kwoty)
Od dnia
Do dnia
NI *
Kod
Stawka odsetek (%)
% powyżej stopy bazowej (EBC)
Od (kwoty)
Od dnia
Do dnia
NI *
Kod
Stawka odsetek (%)
% powyżej stopy bazowej (EBC)
Od (kwoty)
Od dnia
Do dnia
NI *
Proszę określić w przypadku kodu 6 i/lub E
* Wypełnić NI (numer identyfikacyjhy) odpowiedniego roszczenia ** zaciągniętego przez powoda w wysokości równej co najmniej kwocie roszczenia zasadniczego *** Proszę określić
8. Kary umowne (jeśli dotyczy)
Kwota
Proszę określić
9. Koszty (jeśli dotyczy)
Kody: 01 Opłaty sądowe 02 Inne koszty (proszę wyszczególnić)
Kod
Proszę wyszczególnić tylko w przypadku kodu 02
Waluta
Kwota
Kod
Proszę wyszczególnić tylko w przypadku kodu 02
Waluta
Kwota
Kod
Proszę wyszczególnić tylko w przypadku kodu 02
Waluta
Kwota
Kod
Proszę wyszczególnić tylko w przypadku kodu 02
Waluta
Kwota
10. Dowody na poparcie roszczenia
Kody: 01 Dokument 02 Zeznanie/wyjaśnienie ustne 03 Ekspertyza 04 Oględziny przedmiotu lub miejsca 05 Inne (proszę określić)
NI *
Kod
Opis dowodu
Data (dzień/miesiąc/rok)
NI *
Kod
Opis dowodu
Data (dzień/miesiąc/rok)
NI *
Kod
Opis dowodu
Data (dzień/miesiąc/rok)
NI *
Kod
Opis dowodu
Data (dzień/miesiąc/rok)
* Wypełnić NI (numer identyfikacyjny) odpowiedniego roszczenia
11. Dodatkowe oświadczenia i dalsze informacje (w razie potrzeby)
Niniejszym zwracam się do sądu o nakazanie pozwanemu (pozwanym) zapłaty na rzecz powoda (powodów) kwoty powyższego roszczenia głównego wraz z odsetkami, karami umownymi oraz kosztami.
Oświadczam, że zgodnie z moją najlepszą wiedzą i przekonaniem podane informacje są prawdziwe.
Przyjmuję do wiadomości, że umyślne podanie nieprawdziwych informacji może skutkować zastosowaniem odpowiednich sankcji zgodnie z przepisami państwa członkowskiego, w którym wydano nakaz zapłaty.
Sporządzono w
Data (dzień/miesiąc/rok)
Podpis i pieczęć (w przypadku jej posiadania)
Załącznik I do pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty
Informacje dotyczące rachunku bankowego w celu uiszczenia opłat sądowych przez powoda
Kody: 02 Płatność kartą kredytową 03 Pobranie przez sąd z rachunku bankowego powoda
Kod
Właściciel rachunku
Nazwa banku (BIC) lub inny odpowiedni kod bankowy / rodzaj karty kredytowej
Numer rachunku / numer karty kredytowej
Międzynarodowy numer rachunku bankowego (IBAN) / data ważności i kod bezpieczeństwa karty kredytowej
Załącznik II do pozwu o wydanie europejskiego nakazu zapłaty
Sprzeciw wobec przekazania sprawy do postępowania zwykłego
Numer sprawy (należy wpisać, jeśli załącznik jest wysyłany do sądu oddzielnie)
Sporządzono w
Data (dzień/miesiąc/rok)
Podpis i pieczęć (w odpowiednich przypadkach))
WSKAZÓWKI DOTYCZĄCE WYPEŁNIANIA FORMULARZA POZWU
Pouczenie
Niniejszy formularz należy wypełnić w języku sądu rozpoznającego sprawę lub w jednym z języków przez niego uznawanych. Uwaga: niniejszy formularz jest dostępny we wszystkich językach urzędowych Unii Europejskiej, co może ułatwić wypełnianie formularza w wymaganym języku.
Jeżeli pozwany złoży sprzeciw wobec roszczenia, postępowanie będzie kontynuowane przed właściwymi sądami zgodnie z zasadami zwykłego postępowania cywilnego. Jeżeli w takiej sytuacji powód pragnie zakończyć postępowanie, powinien on wypełnić również załącznik II do niniejszego formularza. Załącznik ten powinien dotrzeć do sądu, zanim zostanie wydany europejski nakaz zapłaty.
Jeżeli pozew dotyczy roszczenia przeciwko konsumentowi w związku z umową konsumencką, należy go złożyć we właściwym sądzie państwa członkowskiego, w którym znajduje się miejsce zamieszkania/siedziba konsumenta. W innych przypadkach pozew należy złożyć w sądzie, którego właściwość została ustalona zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych. Informacje na temat zasad określania właściwości sądu można znaleźć w europejskim atlasie sądowniczym (http://ec.europa.eu/judicalatlascivil/html/index.htm).
Proszę pamiętać o podpisaniu pozwu i umieszczeniu daty na ostatniej stronie.
Instrukcja
Każda część formularza rozpoczyna się listą kodów, którymi należy posługiwać się przy wypełnianiu odpowiednich rubryk.
1.
Sąd
Dokonując wyboru sądu, należy wziąć pod uwagę podstawy właściwości sądu.
2.
Strony i ich przedstawiciele
W tej części należy określić strony i ich ewentualnych przedstawicieli według kodów wskazanych w formularzu. Rubryka [Kod identyfikacyjny] powinna, w odpowiednich przypadkach, zawierać specjalny numer posiadany przez prawników w niektórych państwach członkowskich w celu komunikowania się z sądem drogą elektroniczną (patrz art. 7 ust. 6 akapit drugi rozporządzenia (WE) nr .../2006 + Uwaga do Dz.U.: proszę wstawić numer niniejszego rozporządzenia.
), numer w rejestrze przedsiębiorców lub organizacji albo numer identyfikacyjny właściwy dla osób fizycznych. W rubryce [Inne] można zamieścić inne informacje, które służą określeniu tożsamości osoby (np. data urodzenia, stanowisko wskazanej osoby w danym przedsiębiorstwie lub w danej organizacji). Jeżeli liczba stron lub przedstawicieli przekracza cztery, proszę skorzystać z pola [11].
3.
Podstawy właściwości sądu
Zob. pouczenie powyżej.
4.
Transgraniczny charakter sprawy
Aby można było skorzystać z procedury wydawania europejskiego nakazu zapłaty, przynajmniej dwie zaznaczone rubryki w tym polu powinny odnosić się do różnych państw.
5.
Informacje dotyczące rachunku bankowego (nieobowiązkowe)
Pole [5.1] można wykorzystać do poinformowania sądu, jak powód zamierza uregulować opłaty sądowe. Uwaga: niektóre sposoby płatności mogą nie być uznawane przez sąd, do którego skierowany jest pozew. Należy sprawdzić, który sposób płatności zostanie przez sąd zaakceptowany. Informacje takie można uzyskać od danego sądu lub ze strony Europejskiej Sieci Sądowniczej w Sprawach Cywilnych i Handlowych (http://ec.europa.eu/civiljustice). W przypadku płatności kartą kredytową lub zgody na pobranie opłat przez sąd z rachunku powoda należy podać wymagane dane dotyczące karty kredytowej lub rachunku bankowego, wypełniając załącznik I do niniejszego formularza. W polu [5.2] powód może wskazać, w jaki sposób pozwany powinien dokonać zapłaty. Jeśli wybraną opcją jest przelew, proszę podać informacje dotyczące rachunku bankowego.
6.
Roszczenie główne
W tym polu należy zamieścić opis roszczenia zasadniczego oraz okoliczności stanowiących podstawę roszczenia według kodów określonych w formularzu. Każdemu roszczeniu należy nadać numer identyfikacyjny ("NI"), numerując je od 1 do 4. Każde roszczenie należy określić, umieszczając w okienkach obok numeru NI odpowiednie numery kodów 01, 02 i 03. W razie braku miejsca proszę wykorzystać pole [10]. Okienko [Data (lub okres)] odnosi się np. do daty zawarcia umowy lub zajścia szkody lub do okresu najmu.
7.
Odsetki
Jeżeli żądane są odsetki, należy zaznaczyć to w odniesieniu do każdego roszczenia według kodów wyszczególnionych w formularzu, przy czym samo roszczenie określane jest numerem NI nadanym w polu [6]. Kod musi składać się z odpowiednich cyfr (pierwszy wiersz kodów) oraz litery (drugi wiersz kodów). Np. jeżeli stawka odsetek została określona w umowie i została określona w skali rocznej, właściwym kodem jest 02A. Jeśli wymagane są odsetki naliczane do dnia wydania orzeczenia przez sąd, należy pozostawić niewypełnioną ostatnią rubrykę [do]. Kod 01 oznacza stawkę odsetek określoną ustawowo. Kod 02 oznacza stawkę odsetek ustaloną przez strony umowy. W przypadku kodu 03 (kapitalizacja odsetek) wskazana kwota powinna stanowić podstawę obliczania odsetek w pozostałej części rozpatrywanego okresu. Kapitalizacja odsetek oznacza sytuację, w której narosłe odsetki doliczane są do kwoty podstawowej i taka łączna kwota staje się podstawą naliczania dalszych odsetek. Uwaga: w transakcjach handlowych w znaczeniu dyrektywy 2000/35/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych, ustawowa stawka odsetek jest równa aktualnej stopie procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny do swoich głównych operacji refinansowania przeprowadzanych przed pierwszym dniem kalendarzowym danego półrocza ("stawka referencyjna") powiększonej o co najmniej siedem punktów procentowych. W przypadku państwa członkowskiego nie uczestniczącego w trzecim etapie unii gospodarczej i walutowej, stawka referencyjna, o której mowa powyżej, oznacza równoważną stawkę ustaloną na poziomie krajowym (np. przez bank narodowy). W obu przypadkach stawkę referencyjną obowiązującą w pierwszym dniu kalendarzowym danego półrocza stosuje się przez następnych sześć miesięcy (zob. art. 3 ust. 1 lit. d) dyrektywy 2000/35/WE). "Stopa bazowa (EBC)" odnosi się do stopy procentowej stosowanej przez Europejski Bank Centralny w głównych operacjach refinansowych.
8.
Kary umowne (jeśli dotyczy)
9.
Koszty (jeśli dotyczy)
Jeżeli żądany jest zwrot kosztów, koszty te należy opisać przy użyciu kodów określonych w niniejszym formularzu. Rubrykę [wyszczególnić] należy wypełnić tylko w przypadku kodu 02, czyli gdy żądany jest zwrot kosztów innych niż opłaty sądowe. Do takich innych kosztów zaliczają się np. honorarium pełnomocnika powoda lub koszty postępowania przedsądowego. Jeżeli powód wnosi o zwrot opłat sądowych, jednak nie zna ich dokładnej kwoty, powinien wypełnić rubrykę [Kod] (01), może jednak nie wypełniać rubryki [Kwota], która zostanie później wypełniona przez sąd.
10.
Dowody na poparcie roszczenia
W tym polu należy określić dostępne dowody na poparcie każdego z roszczeń przy użyciu kodów wskazanych w formularzu. W rubryce [Opis dowodu] należy wpisać np. tytułu, nazwę lub numer referencyjny danego dokumentu, kwotę wymienioną w danym dokumencie lub nazwisko i imię świadka albo biegłego.
11.
Oświadczenia dodatkowe i dalsze informacje (w razie potrzeby)
Pole to można wykorzystać w razie braku miejsca w jakimkolwiek polu powyżej lub, w razie konieczności, do podania dodatkowych informacji przydatnych dla sądu. Np. jeśli jest kilku pozwanych, z których każdy odpowiada za część roszczenia, w polu tym należy określić kwoty należne od każdego z pozwanych.
Załącznik I
Należy w nim wpisać informacje dotyczące karty kredytowej powoda lub jego rachunku bankowego, jeżeli pragnie on uregulować opłaty sądowe korzystając z karty kredytowej lub wyrażając zgodę na pobranie opłaty przez bank z jego rachunku. Uwaga: niektóre sposoby płatności wskazane w tej części mogą nie być akceptowane przez sąd, do którego skierowany jest niniejszy pozew; informacje podane w załączniku I nie są przesyłane pozwanemu.
Załącznik II
Należy w nim poinformować sąd o decyzji powoda, jeśli nie wyraża on zgody na kontynuację postępowania po złożeniu przez pozwanego sprzeciwu wobec roszczenia. Jeśli informacja zawarta w tym załączniku wysyłana jest do sądu po wysłaniu pozwu, należy pamiętać o wpisaniu numeru sprawy nadanego przez sąd. Uwaga: informacje podane w załączniku II nie są przesyłane pozwanemu.
ZAŁĄCZNIKI II DO VII
Załączniki niezmienione. Por. wspólne stanowisko Rady 7535/3/06
