14.1.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Ryszard Czarnecki, Adam Bielan, Cristiana Muscardini, Hanna Foltyn-Kubicka, Ewa Tomaszewska, Konrad Szymański, Mieczysław Edmund Janowski, Marcin Libicki, Gintaras Didžiokas
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie sytuacji w Kenii
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Kenii
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (umowę z Kotonu), ze zmianami wprowadzonymi w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r., a w szczególności jej art. 8 i 9,
–
uwzględniając wytyczne Afrykańskiej karty praw człowieka i ludów dotyczące przeprowadzania demokratycznych wyborów,
–
uwzględniając Deklarację zasad międzynarodowej obserwacji wyborów oraz Kodeks postępowania międzynarodowych obserwatorów wyborów, upamiętnione przez ONZ 27 października 2005 r.,
–
uwzględniając oświadczenie dotyczące wstępnych wyników misji obserwatorów wyborów Unii Europejskiej (EUEOM) do Kenii z dnia 1 stycznia 2008 r.,
–
uwzględniając oświadczenie prezydencji UE w sprawie wyborów prezydenckich w Kenii, wydane w imieniu Unii Europejskiej w dniu 8 stycznia 2008 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że wybory prezydenckie w Kenii w 2007 r. nie były zasadniczo zgodne z podstawowymi międzynarodowymi i regionalnymi standardami dotyczącymi demokratycznych wyborów oraz że cechował je brak przejrzystości na etapie liczenia głosów i rejestracji wyników wyborów,
B.
mając na uwadze, że mimo ogólnej dobrej administracyjnej organizacji procesu wyborczego przed etapem zestawienia wyników wątpliwości dotyczące wiarygodności wyników wyborów prezydenckich utrudniają postępy Kenii na drodze ku demokracji,
C.
mając na uwadze ogromną liczbę uwarunkowanych etnicznie aktów przemocy podczas wyborów, w tym śmierć wielu mieszkańców, co wpędziło kraj w poważny etniczno-polityczny kryzys,
D.
mając na uwadze, że kampania była prowadzona w warunkach ogólnej wolności i otwartości, w której powszechnie przestrzegano swobody zrzeszeń oraz wolności słowa i zgromadzeń; mając też jednak na uwadze fakt, że kampania charakteryzowała się silną etniczno-polityczną polaryzacją pomiędzy dwoma głównymi kandydatami; mając też na uwadze liczne ofiary śmiertelne w okresie kampanii wyborczej oraz po ogłoszeniu wyników wyborów,
E.
mając na uwadze, że obserwatorom EUEOM nie zapewniono podobnego dostępu do punktów liczenia głosów, z czego wywnioskowali oni, że brak przejrzystości i odpowiednich procedur bezpieczeństwa poważnie podważa wiarygodność wyników wyborów prezydenckich,
F.
mając na uwadze, że powyborcze akty przemocy w Kenii doprowadziły do śmierci 500 osób i – zgodnie z szacunkami ONZ – dotknęły blisko 500.00 osób, z czego 250.000 uległo przesiedleniom; mając na uwadze, że według szacunków UNHCR 3.300 Kenijczyków postanowiło szukać schronienia w Ugandzie i zgodnie ze wstępną oceną najbardziej narażonym pod tym względem obszarem jest zachód Ugandy, a konkretnie Dolina Ryftowa,
G.
mając na uwadze, że powyborcze zamieszki zakłóciły wymianę handlową na rynku walutowym i giełdzie oraz spowodowały opóźnienia w sprzedaży herbaty i kawy w ramach licytacji; mając na uwadze, że minister finansów Amos Kimunya określił w przybliżeniu, iż polityczny kryzys w kraju będzie kosztował kenijską gospodarkę miliard USD,
H.
mając na uwadze, że nieprzerwane niepokoje społeczne w Kenii negatywnie oddziałują na regionalne gospodarki i wywołały humanitarny i gospodarczy kryzys w niektórych obszarach regionu Wielkich Jezior; mając też na uwadze, że niedobór paliw w Ugandzie, Rwandzie i Burundi wpłynął na gospodarczą i społeczną działalność w regionie,
1.
potępia niedawne akty przemocy i jest głęboko poruszony relacjami dotyczącymi nawoływania do nienawiści na tle rasowym oraz rosnącymi napięciami pomiędzy różnymi grupami etnicznymi w Kenii;
2.
pozostaje głęboko zaniepokojony dalszym pogarszaniem się bezpieczeństwa i sytuacji humanitarnej w następstwie wyborów oraz potencjalnym kryzysem zdrowotnym w prowizorycznych obozach wzniesionych w szkołach, szpitalach i kościołach;
3.
jest głęboko zaniepokojony doniesieniami katolickich misjonarzy dotyczącymi powszechnego niedoboru żywności, wody i paliw, a także wszystkimi innymi doniesieniami dotyczącymi masowego podpalania budynków i pojazdów oraz grabieży w sklepach;
4.
potępia rosnącą liczbę gwałtów, mających miejsce podczas powyborczych aktów przemocy;
5.
wyraża ubolewanie, że mimo uwieńczonych ogólnym sukcesem wyborów parlamentarnych wyniki wyborów prezydenckich wydają się niewiarygodne ze względu na powszechne doniesienia o wyborczych nieprawidłowościach;
6.
wyraża poparcie dla starań obecnego przewodniczącego Unii Afrykańskiej, Johna Kufuora, mających na celu doprowadzenie do pojednania, oraz – zważywszy na wysokie ryzyko radykalizacji konfliktu etnicznego – wzywa do wypracowania rozwiązania zmierzającego do uczciwego i zrównoważonego podziału odpowiedzialności;
7.
ubolewa nad faktem, że urzędujący prezydent Mwai Kibaki odrzucił propozycję mediacji ze strony przewodniczącego Johna Kufuora i mianował członków swojego gabinetu bez żadnych uprzednich konsultacji w tej sprawie; podkreśla, że w celu zapobieżenia radykalizacji konfliktu etnicznego członkowie opozycji powinni również być reprezentowani w gabinecie jedności narodowej;
8.
wzywa przywódców partii politycznych do przywrócenia dialogu oraz dołożenia wszelkich starań, by doprowadzić do politycznego i konstytucyjnego porozumienia zmierzającego do ustabilizowania kraju;
9.
wzywa obie strony, by bezzwłocznie zaangażowały się w działania naprawcze poprzez negocjacje z udziałem międzynarodowego mediatora;
10.
wzywa przywódców partii politycznych do przyjęcia na siebie odpowiedzialności za zapobieganie dalszym aktom przemocy w kraju, do wykazania się zaangażowaniem w przestrzeganie zasad państwa prawa i zapewnianie przestrzegania praw człowieka;
11.
wyraża zaniepokojenie faktem, że powyborcze akty przemocy będą stanowić zagrożenie dla największej wschodnioafrykańskiej gospodarki oraz że negatywnie wpłyną one na turystykę i regionalny handel;
12.
wzywa Komisję do bezzwłocznego udzielenia pomocy obywatelom Kenii i misjonarzom, którzy pracują w tym kraju w skrajnie trudnych warunkach;
13.
wzywa Komisję Europejską i państwa członkowskie UE do natychmiastowej reakcji na humanitarne potrzeby Kenijczyków wysiedlonych ze swoich domów w następstwie niedawnych aktów przemocy;
14.
wzywa wspólnotę międzynarodową, a zwłaszcza Komisję Europejską, do odegrania wiodącej roli w sporze w celu wypracowania pokojowego rozwiązania i uniknięcia ryzyka wojny cywilnej oraz powtórzenia się takich tragicznych wydarzeń, jakie miały miejsce w Rwandzie i Burundi w latach 90.;
15.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, rządowi Kenii, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz przewodniczącym Komisji i Rady Wykonawczej Unii Afrykańskiej.
