26.9.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Jerzy Buzek, Janusz Lewandowski, Jacek Emil Saryusz-Wolski, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Dariusz Rosati, Józef Pinior, Jan Marinus Wiersma, w imieniu grupy politycznej PSE
– Bronisław Geremek, Janusz Onyszkiewicz, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Milan Horáček, Joost Lagendijk, Angelika Beer, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Wojciech Roszkowski, Brian Crowley, Guntars Krasts, Ģirts Valdis Kristovskis, Cristiana Muscardini, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– Verts/ALE (B6‑0485/2005)
– PSE (B6‑0495/2005)
– PPE-DE/PSE/ALDE/UEN (B6‑0504/2005)
w sprawie 25 rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie 25 rocznicy Solidarności i jej przesłania dla Europy
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że ojcowie Unii Europejskiej głosili, iż zjednoczenie Europy nie będzie zakończone do momentu wyzwolenia z niewoli Europy Środkowej i Wschodniej i upadku żelaznej kurtyny,
B.
mając na uwadze, że rozszerzenie Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 roku było aktem zjednoczenia Europy wokół wspólnych wartości i celów, które łączą kraje, narody i obywateli Unii Europejskiej,
C.
w przekonaniu, że osiągnięcie celów Unii Europejskiej powinno być wzmocnioneprzez świadome działania narodów i obywateli Europy dążących do wolności i solidarności,
D.
przypominając, że masowe strajki kierowane przez robotników w lipcu i sierpniu 1980 roku w wielu polskich miastach były wyrazem odrzucenia systemu totalitarnej niewoli,
E.
przypominając, że strajk pod przywództwem Lecha Wałęsy, który miał miejsce w Stoczni Gdańskiej w dniach od 14 do 31 sierpnia, na który skierowana była uwaga Europy i całego świata, prowadzony był z niesłychaną odwagą i determinacją w imię podstawowych wartości europejskich; przypominając, że "21 postulatów" wysuniętych przez gdańskich stoczniowców otworzyło nowy rozdział europejskiej walki "o chleb i wolność",
F.
wyrażając podziw dla porozumień gdańskich podpisanych 31 sierpnia 1980 r., dzięki którym totalitarny system dał 500 dni wolności Niezależnemu Samorządnemu Związkowi Zawodowemu Solidarność , który - licząc 10 milionów członków - przerodził się w potężny ruch obywatelski jednoczący wszystkie liczące się w Polsce grupy społeczne,
G.
przywołując pamięć posłania do ludów Europy Wschodniej, skierowanego przez pierwszy zjazd Solidarności w imię wspólnej walki o prawa człowieka w tej części Europy,
H.
przypominając, że polskie społeczeństwo z odwagą i determinacją broniło swych praw i przekonań, w szczególności w obliczu stanu wojennego wprowadzonego prze komunistyczny rząd dnia 13 grudnia 1981 roku, wymierzonego przeciwko Solidarnośc i i dążeniom wolnościowym polskiego społeczeństwa,
I.
przypominając szerokie poparcie wolnych społeczeństw Europy dla wydarzeń z sierpnia 1980 roku, jak i ich poparcie dla ruchu Solidarności podczas legalnego działania związku oraz po wprowadzeniu stanu wojennego, wierząc, że historyczny impuls Solidarności był jednym z najważniejszych momentów formowania się europejskiej przestrzeniu publicznej,
J.
uznając, że ruch Solidarności stosował pokojowe środki w walce z totalitarnym systemem i był jednym z najznaczniejszych ruchów w Europie odrzucających przemoc,
K.
uznając znaczenie polskiego hasła "nie ma wolności bez Solidarności" dla całej Europy i świata,
L.
uznając, że pokojowe zwycięstwo Solidarności miało wpływ na inne ruchy walczące o prawa człowieka i wierząc, że pełni ono nadal rolę wzorca dla krajów pozbawionych wolności,
M.
wyrażając przekonanie, że historyczne wydarzenia z sierpnia 1980 roku były ważne dla całej Europy, a strajk stoczniowców gdańskich i porozumienia gdańskie można uważać za początek upadku systemu komunistycznego, zimnej wojny, podziału Europy i początek upadku muru berlińskiego,
1.
Wyraża swój najgłębszy szacunek polskim robotnikom i wszystkim narodom Europy Środkowej i Wschodniej, które walczyły o prawa człowieka, wolność, solidarność i zjednoczenie Europy
2.
Uznaje, że dla upamiętnienia tego zrywu i zapewnienia mu miejsca w zbiorowej pamięci Europy, dzień 31 sierpnia ma być obchodzony jako Dzień Wolności i Solidarności
3.
Wzywa Komisję Europejską i Radę do podwyższenia świadomości faktu, że Solidarność jest częścią europejskiej edukacji i kultury
4.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie oraz rządom Państw Członkowskich.
