Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000037/2011
do Rady
art. 115 Regulaminu PE
Mara Bizzotto
w imieniu grupy EFD Przedmiot: Prześladowanie chrześcijan a działania Rady w związku z przyjęciem rezolucji P7_TA(2011)0021 oraz odrzucenie projektu tekstu przez Radę ds. Stosunków Zewnętrznych w dniu 31 stycznia 2011 r.
Dnia 20 stycznia br. Parlament Europejski przyjął zdecydowaną większością głosów wspólną rezolucję w sprawie sytuacji chrześcijan w kontekście wolności wyznania. Tekst rezolucji zawiera wskazówki dla Rady i Komisji w odniesieniu do polityki zagranicznej Unii: w sposób oficjalny i uroczysty Parlament przypomina pozostałym instytucjom europejskim, że działania zewnętrzne UE muszą opierać się na zasadzie obrony praw człowieka, zgodnie z zapisami w traktatach założycielskich i konkretnymi przepisami zawartymi w licznych umowach o współpracy i partnerstwie gospodarczym z krajami trzecimi.
Mając na uwadze, że – jak wynika z najpoważniejszych światowych statystyk – wspólnoty chrześcijańskie padają najczęściej na świecie ofiarą różnych prześladowań i dyskryminacji oraz uwzględniając niepokojące natężenie się w ostatnich latach zjawisk o charakterze „fobii wobec chrześcijan” w wielu krajach Bliskiego Wschodu, Afryki i Azji, Parlament zwrócił się zatem w pkt 12 do Rady, aby na następnym „posiedzeniu Rady ds. Stosunków Zewnętrznych, które odbędzie się dnia 31 stycznia 2011 r., przedyskutowano kwestię prześladowania chrześcijan i poszanowania wolności religijnej i wolności wyznania”, aby wypracować konkretne wyniki w zakresie instrumentów, jakie można zastosować dla zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony zagrożonym wspólnotom chrześcijańskim, bez względu na region świata, w którym się znajdują. Wobec bezpośredniego i wyraźnego odniesienia się do wspólnot chrześcijańskich w rezolucji Parlamentu, projekt oświadczenia (przygotowany przez Radę, aby nadać dalszy bieg staraniom Parlamentu) został odrzucony na posiedzeniu Rady ds. Stosunków Zewnętrznych w dniu 31 stycznia po wystąpieniu ministrów z Włoch, Francji i Polski: z tego co wiemy, dokument zawierał jedynie bardzo ogólne stwierdzenia dotyczące zaangażowania UE w obronę wolności wyznania w ramach jej działań zewnętrznych i, co ważniejsze, nie zawierał żadnego odniesienia do wspólnot chrześcijańskich.
Biorąc pod uwagę odrzucenie tekstu, kieruję pytanie do Rady: kiedy zamierza przeprowadzić debatę nad nowym tekstem, bliższym wskazówkom Parlamentu? W jaki konkretny sposób Rada zamierza wprowadzić polityczne instrumenty na rzecz bezpieczeństwa i ochrony wspólnot chrześcijańskich w tych krajach na świecie, w których padają one ofiarami prześladowań i dyskryminacji?
