15.3.2006
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Simon Coveney i José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Józef Pinior i Ana Maria Gomes, w imieniu grupy politycznej PSE
– Cecilia Malmström i Alexander Lambsdorff, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Hélène Flautre, Frithjof Schmidt i Raül Romeva i Rueda, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Inese Vaidere, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– ALDE (B6‑0150/2006)
– PPE-DE (B6‑0151/2006)
– UEN (B6‑0154/2006)
– Verts/ALE (B6‑0169/2006)
– PSE (B6‑0187/2006)
w sprawie wyniku negocjacji dotyczących Rady Praw Człowieka i 62. sesji Komisji Praw Człowieka ONZ
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wyniku negocjacji dotyczących Rady Praw Człowieka i 62. sesji Komisji Praw Człowieka ONZ
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swe wcześniejsze rezolucje w sprawie Komisji Praw Człowieka ONZ przyjęte od 1996 r., jak również rezolucje z dnia 29 stycznia 2004 r. w sprawie stosunków między Unią Europejską a Narodami Zjednoczonymi P5_TA(2004)0037 . , 9 czerwca 2005 r. w sprawie reformy Narodów Zjednoczonych P6_TA(2005)0237 . , oraz 29 września 2005 r. w sprawie rezultatów Światowego Szczytu Narodów Zjednoczonych w dniach 14-16 września 2005 r. P6_TA-PROV(2005)0362 . ,
–
uwzględniając 62. sesję Komisji Praw Człowieka ONZ (UNCHR), która początkowo miała się odbyć w dniach 13 marca - 21 kwietnia 2006 r.,
–
uwzględniając raport zatytułowany „Bezpieczniejszy świat: nasza wspólna odpowiedzialność" sporządzony przez Grupę Wysokiego Szczebla ds. Zagrożeń, Wyzwań i Zmian dnia 1 grudnia 2004 r.,
–
uwzględniając raport „W większej wolności: ku rozwojowi, bezpieczeństwu i prawom człowieka dla wszystkich" przedstawiony przez Sekretarza Generalnego ONZ dnia 21 marca 2005 r.,
–
uwzględniając dokument końcowy Światowego Szczytu ONZ przyjęty w Nowym Jorku w dniu 16 września 2005 r., w który podjęto decyzję o utworzeniu Rady Praw Człowieka, mającej zastąpić Komisję Praw Człowieka, oraz o powierzeniu przewodniczącemu Zgromadzenia Ogólnego ONZ zadania poprowadzenia negocjacji, mających się zakończyć w jak najkrótszym terminie podczas 60. sesji, w celu określenia zakresu kompetencji i składu Rady,
– uwzględniając projekt rezolucji w sprawie Rady Praw Człowieka przedstawiony przez przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego ONZ dnia 23 lutego 2006 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że poszanowanie, propagowanie i zachowanie powszechności praw człowieka jest częścią etycznego i prawnego dorobku Unii Europejskiej, na której opiera się jedność Europy i rządzące nią zasady;
B.
mając na uwadze, że Narody Zjednoczone są potencjalnie, zarówno obecnie, jak i w przeszłości, jedną z najbardziej odpowiednich organizacji, które mogą w sposób wszechstronny poradzić sobie z kwestiami praw człowieka i wyzwaniami stojącymi dziś przed ludzkością,
C.
mając na uwadze, że projekt rezolucji w sprawie Rady Praw Człowieka stanowi wynik wielu miesięcy wysiłków zmierzających do uzyskania konsensusu;
D.
mając na uwadze, że, nie podejmując niektórych poważnych problemów, które zostały zasygnalizowane, Rada Praw Człowieka mogłaby stanowić skuteczną platformę dla procesu wzmocnienia ochrony i propagowania praw człowieka w ramach ONZ, który to proces niestety nie zawsze przynosił zamierzone wyniki,
E.
mając na uwadze, że 62. sesja Komisji Praw Człowieka ONZ (UNCHR) będzie jej ostatnią sesją przed rzeczywistym powołaniem Rady Praw Człowieka ONZ,
F.
mając na uwadze, że na roczną sesję UNCHR w bieżącym roku powołano delegację ad hoc Parlamentu Europejskiego, podobnie jak to miało miejsce w przypadku ubiegłych siedmiu lat,
Rada Praw Człowieka
1.
z zadowoleniem przyjmuje rezolucję powołującą Radę Praw Człowieka; w związku z powyższym odnotowuje wkład UE z wynik negocjacji;
2.
z zadowoleniem wita utworzenie zmniejszonego, stałego organu NZ, wybieranego bezpośrednio przez Zgromadzenie Ogólne, jako pierwszy krok w kierunku realizacji zobowiązania Światowego Szczytu w roku 2005 do wzmocnienia ONZ-owskich mechanizmów praw człowieka;
3.
ze szczególnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że Rada będzie się mogła w ciągu roku spotykać regularnie, odbywając nie mniej niż trzy sesje rocznie, a także, obok posiedzeń regularnych, będzie mogła zwoływać sesje nadzwyczajne, w celu omówienia szybko rozwijających się sytuacji kryzysowych w zakresie praw człowieka;
4.
z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie stosowanego przez UNCHR systemu „specjalnych procedur”; zwraca uwagę, że procedury te będą podlegały weryfikacji w ciągu roku i wzywa UE do zachowania czujności w celu zapewnienia, że zostaną one utrzymane;
5.
z zadowoleniem przyjmuje utrzymanie praktyki uczestnictwa w debatach organizacji pozarządowych zajmujących się prawami człowieka; ponawia swój apel o reformę Komisji ONZ ds. organizacji pozarządowych, mającą na celu zapewnienie skutecznego udziału niezależnych organizacji pozarządowych;
6.
z zadowoleniem przyjmuje ustanowienie powszechnego mechanizmu przeglądu okresowego, „oceny”, jako środka wzmacniającego powszechne objęcie i równe traktowanie państw członkowskich w zakresie nadzorowania przestrzegania praw człowieka na całym świecie; przyjmuje do wiadomości wyjaśnienie, że mechanizm ten nie powinien powielać pracy organów ustanowionych traktatem ONZ; wzywa Radę Praw Człowieka, aby podczas ustalania szczegółów tego przeglądu zapewniła, że przewidziane w tym celu posiedzenie odbędzie się dodatkowo, poza co najmniej trzema posiedzeniami i 10 tygodniami, które przewiduje niniejsza rezolucja;
7.
wyraża ubolewanie, że propozycja wyboru członków Rady Praw Człowieka wzmocnioną większością – dwóch trzecich głosów – nie została utrzymana; niemniej jednak uważa, że procedura, w której członkowie wybierani są bezpośrednio i indywidualnie w tajnym głosowaniu przez bezwzględną większość Zgromadzenia Ogólnego, a rządy są proszone o rozpatrzenie osiągnięć kandydatów w dziedzinie praw człowieka, mogłaby udaremnić zasiadanie w Radzie kandydatów naruszających prawa człowieka; z zadowoleniem przyjmuje utworzenie mechanizmu pozwalającego większością dwóch trzecich głosów Zgromadzenia Ogólnego na zawieszenie prawa do zasiadania w Radzie tym członkom, którzy w sposób rażący i systematyczny naruszają prawa człowieka;
8.
wzywa wszystkie państwa członkowskie ONZ do podjęcia starań na rzecz wyboru krajów kandydujących, które spełniają najwyższe standardy w dziedzinie praw człowieka, ratyfikowały podstawowe traktaty dotyczące praw człowieka, wypełniły swoje obowiązki w zakresie zdawania sprawozdań, wydały otwarte zaproszenia do uczestnictwa w specjalnych procedurach ONZ oraz podjęły starania zmierzające do spełnienia ich zaleceń; apeluje do UE, aby domagała się przedstawienia nominacji co najmniej 30 dni przed wyborami, w celu umożliwienia publicznej kontroli osiągnięć i deklaracji kandydatów w dziedzinie praw człowieka;
9.
potwierdza swoją opinię, że zdolność Rady Praw Człowieka do ochrony praw człowieka będzie uzależniona od woli politycznej wszystkich stron, aby uczynić z niej silny i skuteczny organ;
10.
wzywa w związku z tym wszystkie państwa członkowskie ONZ do wypełnienia określonego przez nie mandatu i wdrożenia opracowanych mechanizmów w celu zapewnienia, że Rada Praw Człowieka będzie w stanie w znaczący sposób chronić i wspierać prawa człowieka;
11.
wzywa UE do odgrywania wiodącej roli w Radzie Praw Człowieka i przykładowych działań na rzecz stworzenia silnego organu ONZ zajmującego się prawami człowieka, zdolnego do zmagania się z sytuacją dotyczącą praw człowieka na całym świecie oraz reakcji na nią;
12.
potwierdza potrzebę wzmożonej konsultacji, współpracy i koordynacji między UE i ONZ, a w szczególności nowo utworzoną Radą Praw Człowieka;
13.
potwierdza potrzebę koordynacji, uzgodnień i dobrego przygotowania Unii Europejskiej przed, podczas i po sesjach Rady Praw Człowieka, celem wniesienia swojego wkładu do jej prac w sposób skuteczny i efektywny;
14.
uważa za właściwe dalsze wysyłanie delegacji na odpowiednie sesje Rady Praw Człowieka, zgodnie z praktyką uczestnictwa PE w corocznych sesjach UNCHR;
62. sesja Komisji Praw Człowieka ONZ
15.
przyjmuje do wiadomości decyzję o przejściowym, proceduralnym i skróconym charakterze 62. sesji UNCHR;
16.
niemniej jednak uważa, że fakt ten nie powinien odwodzić UNCHR od realizacji mandatu ochrony praw człowieka, a wszelkie standardowe działania Komisji powinny być właściwie przyjęte lub kontynuowane w inny sposób;
17.
wzywa zatem członków Komisji do zapewnienia, że prace w zakresie specjalnych procedur, ustanowionych podczas ostatniej sesji, zostaną przedstawione, uznane i w pełni omówione, jak np. sprawozdanie Sekretarza Generalnego w sprawie współpracy z przedstawicielami organów ONZ zajmujących się prawami człowieka, oraz że wygasające mandaty zostaną przedłużone, tak jak mandat Specjalnego Przedstawiciela Sekretarza Generalnego ONZ ds. Obrońców Praw Człowieka; podkreśla konieczność utrzymania możliwości zwrócenia się do Komisji i wzięcia udziału w debatach, którą posiadają obrońcy praw człowieka;
* * *
19.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, przewodniczącemu 60. sesji Zgromadzenia Ogólnego oraz Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka.
