13.10.2009 B7-0095/2009 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie zbliżającego się szczytu UE-USA oraz posiedzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej
Joseph Daul
,
Elmar Brok
,
José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra
,
Ioannis Kasoulides
,
Corien Wortmann-Kool
,
Francisco José Millán Mon
,
Daniel Caspary
,
Pilar del Castillo Vera
,
Albert Deß
,
Jean-Paul Gauzès
,
Peter Liese
,
Andreas Schwab
,
Richard Seeber
,
Tadeusz Zwiefka
,
Ingeborg Gräßle
,
Werner Langen
w imieniu grupy politycznej PPE
PE428.703v01-00 B7‑0095/2009 w sprawie zbliżającego się szczytu UE-USA oraz posiedzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej
Parlament Europejski ,
– uwzględniając swoje rezolucje z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej (TRG), z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie szczytu UE-USA oraz z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie stanu stosunków transatlantyckich po wyborach prezydenckich w USA,
– uwzględniając wyniki szczytu UE-USA, który odbył się w dniu 5 kwietnia 2009 r. w Pradze,
– uwzględniając wspólne oświadczenie i sprawozdanie z postępów przyjęte na trzecim posiedzeniu Transatlantyckiej Rady Gospodarczej w dniu 16 października 2008 r. oraz wspólne oświadczenie przyjęte na posiedzeniu Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców w kwietniu 2009 r. w Pradze,
– uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 17 września 2009 r. w sprawie przewidywanego porozumienia międzynarodowego dotyczącego udostępniania Departamentowi Skarbu USA danych z komunikatów o płatnościach finansowych w celu zapobiegania terroryzmowi i finansowaniu terroryzmu oraz ich zwalczania,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 8 października 2009 r. w sprawie szczytu G-20 w Pittsburghu w dniach 24-25 września 2009 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że po wejściu w życie narzędzi polityki międzynarodowej traktatu z Lizbony UE będzie mogła odgrywać mocniejszą i spójniejszą rolę na arenie międzynarodowej,
B. mając na uwadze, że Unia Europejska przyjmuje z zadowoleniem nowy kierunek przyjęty przez administrację USA, oparty na gotowości do współpracy na arenie międzynarodowej i na umacnianiu stosunków UE-USA,
C. mając na uwadze, że UE i USA pełnią strategiczną rolę w odniesieniu do światowych wyzwań gospodarczych, ponieważ ich produkt krajowy brutto (PKB) stanowi ponad połowę światowego PKB oraz tworzą największe dwustronne partnerstwo na świecie w zakresie handlu i inwestycji, odpowiadające za niemal 40% światowego handlu,
D. mając na uwadze, że UE i USA mają wspólne interesy polityczne i wspólnie ponoszą odpowiedzialność na światowej scenie politycznej za promowanie pokoju, poszanowanie praw człowieka oraz stabilność, jak również radzenie sobie z różnorodnymi zagrożeniami i wyzwaniami o charakterze światowym, takimi jak rozprzestrzenianie broni jądrowej, terroryzm, zmiany klimatu, bezpieczeństwo energetyczne oraz likwidacja ubóstwa i osiągnięcie innych milenijnych celów rozwoju,
E. mając na uwadze, że prace Transatlantyckiej Rady Gospodarczej muszą być kontynuowane tak, aby do 2015 r. zrealizować cel w postaci prawdziwego, zintegrowanego rynku transatlantyckiego, którego osiągnięcie będzie głównym sposobem pobudzenia wzrostu i odnowy gospodarczej,
F. mając na uwadze, że istotne jest, aby proces TRG należycie odzwierciedlał rolę ustawodawców oraz aby odpowiednio uwzględniono priorytety Parlamentu Europejskiego,
G. mając na uwadze, że dobra współpraca między UE a USA w dziedzinie lotnictwa cywilnego może być zagrożona w świetle niedawnych inicjatyw w sprawie inspekcji zagranicznych stacji naprawczych, wyłączeń spod zakazów antytrustowych i przynależności państwowej przewoźników lotniczych,
H. mając na uwadze fakt, że UE i USA staną w obliczu rosnącego zużycia energii na świecie oraz wymogu realizacji światowych zobowiązań związanych ze zwalczaniem zmian klimatu, które zostaną uzgodnione w Kopenhadze, jak również mając na uwadze, że nowe normy i środki prowadzące do zwiększenia wydajności energetycznej nie powinny tworzyć nowych barier w handlu transatlantyckim ani ograniczać bezpieczeństwa w zakresie materiału rozszczepialnego,
I. mając na uwadze, że kryzys finansowy i gospodarczy szybko przeobraził się w kryzys zatrudnienia, mający poważne skutki społeczne, oraz mając na uwadze, że partnerzy transatlantyccy ponoszą wspólną odpowiedzialność za zmaganie się z wymiarem społecznym kryzysu gospodarczego,
J. mając na uwadze, że ostatnie badania, jak np. badanie „Transatlantic Trends 2009” przeprowadzone przez German Marshall Fund, pokazują niespotykane dotąd poparcie społeczne dla administracji USA ze strony obywateli UE, stanowiące podstawę ożywienia stosunków UE-USA,
Szczyt UE-USA
1. ponownie potwierdza, że stosunki UE-USA stanowią najważniejsze partnerstwo strategiczne dla UE, i podkreśla wagę intensyfikacji przez UE i administrację USA dialogu strategicznego, współpracy oraz koordynacji w obliczu światowych wyzwań i konfliktów regionalnych; wzywa Komisję do przedłożenia po szczycie komunikatu w sprawie strategicznego partnerstwa UE-USA;
2. podkreśla, że po wejściu w życie traktatu z Lizbony należy wzmocnić mechanizmy instytucjonalne stosunków UE-USA zgodnie z rezolucją z dnia 26 marca 2009 r.;
3. zwraca się do UE i USA, aby na zbliżającym się szczycie osiągnęły porozumienie w sprawie wzmocnionego partnerstwa transatlantyckiego celem podejmowania wspólnych światowych wyzwań, zwłaszcza w odniesieniu do nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia, przeciwdziałania terroryzmowi, zmian klimatu, przestrzegania praw człowieka, przeciwdziałania pandemiom i realizacji milenijnych celów rozwoju;
4. podkreśla znaczenie NATO jako fundamentu bezpieczeństwa transatlantyckiego; jest zdania, że w dialogu z Rosją, Stanami Zjednoczonymi i krajami członkowskimi OBWE spoza UE należy podjąć kwestię odpowiednich zmian w ramach tej szerszej struktury bezpieczeństwa, aby odnowić transatlantycki konsensus w sprawie bezpieczeństwa;
5. w związku z tym przyjmuje z zadowoleniem decyzję Federacji Rosyjskiej i USA o przeprowadzeniu negocjacji w celu zawarcia nowego, kompleksowego i prawnie wiążącego porozumienia, zastępującego układ o redukcji zbrojeń strategicznych (START), który wygasa w grudniu 2009 r., a także podpisanie dnia 6 lipca 2009 r. w Moskwie wspólnego porozumienia w sprawie układu zastępującego START-1 przez prezydentów Baracka Obamę i Dmitrija Miedwiediewa;
6. przyjmuje z zadowoleniem zapowiedź prezydenta USA, że będzie kontynuował prace zmierzające do ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych (CTBT); apeluje do Rady o pozytywny i proaktywny wkład w przygotowania do następnej konferencji przeglądowej dotyczącej Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej w 2010 r., w ścisłej współpracy z USA i Rosją;
7. podkreśla, że irański program nuklearny stanowi zagrożenie dla systemu nierozprzestrzeniania materiałów jądrowych i dla stabilności w regionie i na świecie; popiera cel polegający na wynegocjowaniu porozumienia z Iranem dzięki zastosowaniu podwójnej strategii dialogu i sankcji, w porozumieniu z innymi członkami Rady Bezpieczeństwa i Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej;
8. wyraża zaniepokojenie ostatnią próbą nuklearną przeprowadzoną przez Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną i odrzucenie przez nią rezolucji 1887 ONZ; niemniej jednak popiera podejście USA oparte na dwustronnym dialogu w ramach rokowań sześciostronnych, dążące do likwidacji broni jądrowej na Półwyspie Koreańskim;
9. odnotowuje, że USA porzuciły pierwotne plany dotyczące tarczy przeciwrakietowej w Europie, a także przyjmuje do wiadomości nowe plany i apele w zakresie nowych globalnych uzgodnień w sferze bezpieczeństwa z udziałem UE, USA, Rosji i Chin;
10. ponownie podkreśla znaczenie promowania przez obu partnerów – w duchu zaufania i przejrzystości – skoordynowanego podejścia w zakresie polityki wobec Iranu, Iraku, Afganistanu i Pakistanu; apeluje do UE, USA, NATO i ONZ o opracowanie nowej wspólnej koncepcji strategicznej, która kompleksowo obejmie zobowiązania międzynarodowe, wzywając wszystkich sąsiadów do udziału w tych staraniach, tak aby osiągnąć stabilizację w regionie;
11. potwierdza znaczenie wspólnego podejścia UE-USA wobec Rosji, Chin, Indii i Ameryki Łacińskiej;
12. uważa, że spotkanie izraelskiego premiera Benjamina Netanjahu i palestyńskiego przywódcy Mahmuda Abbasa w dniu 23 września 2009 r., którego gospodarzem był po raz pierwszy prezydent Obama, nie spełniło pokładanych w nim oczekiwań; potwierdza, że powodzenie bliskowschodniego procesu pokojowego jest jednym z priorytetów UE i USA, i zwraca się do UE i USA o wspólne promowanie aktywnego udziału kwartetu w poszukiwaniu wspólnej płaszczyzny będącej podstawą pokojowego rozwiązania opartego na koncepcji dwóch państw, w tym niezależnego i trwałego państwa palestyńskiego; wzywa, aby podczas szczytu zbadano możliwe sposoby zacieśnienia stosunków ze światem arabskim oraz ludnością muzułmańską w Europie i USA;
13. uważa za konieczne, aby na szczycie UE-USA obydwaj partnerzy przejęli wiodącą rolę we wdrażaniu zobowiązań G-20; w związku z tym wzywa do koordynacji w zakresie przedstawionego przez USA pakietu reform sektora finansowego oraz bieżących reform legislacyjnych UE, w tym struktury nadzoru finansowego, oraz zwraca się do obu partnerów o wzmocnienie współpracy na rzecz reformy MFW;
14. ma nadzieję, że podczas szczytu obie strony uzgodnią, iż pomyślne zakończenie rundy dauhańskiej powinno obejmować środki prowadzące do uniknięcia zmienności cen produktów rolnych oraz niedoborów żywności; wzywa przywódców, aby nie zapomnieli o ostatecznym celu rozwojowym tej rundy oraz aby dotrzymali zobowiązania do przeznaczenia 0,7% swojego PKB na współpracę w zakresie rozwoju; podkreśla potrzebę uwzględnienia niedawnych reform WPR oraz ma nadzieję na dokonanie podobnych zmian w amerykańskiej ustawie rolnej (Farm Bill); przypomina o zmianach w dotychczasowych kwestiach spornych, takich jak sprawa wołowiny z dodatkiem hormonów, chlorowanych kurcząt oraz zatwierdzanie niektórych produktów genetycznie modyfikowanych; ufa, że dzięki ciągłemu dialogowi można poradzić sobie z kwestiami wpływającymi na wzajemny handel produktami rolnymi, zanim zostaną wniesione przed organy arbitrażowe WTO;
15. podkreśla znaczenie współpracy UE-USA w celu wypracowania międzynarodowego porozumienia na szczycie COP 15 w Kopenhadze w grudniu 2009 r.; wzywa prezydencję UE, aby w ramach szczytu UE-USA dążyła do ambitnego zobowiązania USA oraz zwróciła się o współpracę USA w promowaniu powiązań między systemem handlu emisjami w UE a regionalnymi lub federalnymi systemami handlu w USA;
16. przyjmuje do wiadomości zamysł utworzenia Transatlantyckiej Rady Energetycznej; stanowczo podkreśla, że powinna ona zająć się wyłącznie aspektami należącymi jednoznacznie do polityki zewnętrznej oraz polityki bezpieczeństwa, a w przyszłości zostać włączona do Transatlantyckiej Rady Politycznej, oraz że TRG powinna zająć się ogólnie polityką energetyczną;
17. przypomina, że w transatlantyckich ramach porozumienia UE-USA w sprawie pomocy prawnej, które wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2010 r., art. 4 zapewnia na żądanie dostęp do wybranych danych finansowych za pośrednictwem krajowych władz państwowych, i może stanowić solidniejszą podstawę prawną dla przekazywania danych ze SWIFT niż proponowane porozumienie przejściowe; odnotowuje, że nowe porozumienie, wynegocjowane bez uszczerbku dla procedury zgodnej z traktatem z Lizbony, będzie musiało zakładać pełne zaangażowanie PE i parlamentów krajowych oraz gwarantować warunki przewidziane w ust. 3 rezolucji z dnia 17 września 2009 r.;
18. przyjmuje z zadowoleniem niedawne rozszerzenie systemu bezwizowego na kolejnych siedem państw członkowskich UE; wzywa jednak USA do zniesienia systemu wizowego wobec pozostałych państw członkowskich i do traktowania wszystkich obywateli UE jednakowo i na zasadach pełnej wzajemności; wyraża zaniepokojenie planowanym wprowadzeniem opłat administracyjnych za wydawanie obywatelom UE, w ramach elektronicznego systemu zezwoleń na podróż, pozwoleń na wjazd na teren USA i wzywa Komisję, aby potraktowała tę kwestię jako priorytetową w stosunkach z administracją USA;
19. zwraca się do USA o umożliwienie pełnego i skutecznego wdrożenia pierwszego etapu umowy lotniczej między UE a USA oraz umowy między UE a USA dotyczącej bezpieczeństwa lotniczego; przypomina Komisji i władzom USA, że niezawarcie drugiego etapu umowy może doprowadzić do anulowania jej pierwszego etapu przez niektóre państwa członkowskie; wzywa USA do unikania wszelkich środków, które działają na szkodę ściślejszej współpracy, takich jak te dotyczące zagranicznych stacji naprawczych, wyłączeń spod zakazów antytrustowych oraz przynależności państwowej przewoźników lotniczych, o której mowa w rezolucji Izby Reprezentantów nr 915;
Posiedzenie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej i wzmocnienie TRG
20. podkreśla, że ściślejsze partnerstwo transatlantyckie w perspektywie urzeczywistnienia rynku transatlantyckiego do 2015 r., oparte na zasadzie społecznej gospodarki rynkowej, jest istotnym narzędziem kształtowania globalizacji oraz stawiania czoła światowemu kryzysowi gospodarczemu i społecznemu;
21. zwraca się do Komisji o stworzenie szczegółowego planu działania z uwzględnieniem istniejących przeszkód na drodze do tego celu; przypomina analizę, na którą zezwolił Parlament Europejski i którą sfinansował w ramach budżetu 2007; zastanawia się nad powodami, dla których żaden z tych dokumentów nie został do tej pory opublikowany przez Komisję pomimo wielokrotnych wniosków Parlamentu Europejskiego w tej sprawie; ustanawia ostateczny termin przedłożenia ich do publikacji na dzień 15 listopada 2009 r.;
22. uważa, że współpraca transatlantycka w zakresie efektywności energetycznej i technologii (w tym „zielonej energii”) oraz dziedzinach regulacyjnych dotyczących energii może odbywać się w ramach TRG; nalega, aby współpraca transatlantycka w zakresie bezpieczeństwa energetycznego stanowiła jedną z kluczowych kwestii, które powinny być regularnie poruszane w ramach Transatlantyckiej Rady Politycznej (TPC), której utworzenie zaproponował Parlament Europejski w swej rezolucji z dnia 26 marca 2009 r.;
23. uważa, że transatlantycka współpraca gospodarcza powinna opierać się w większym stopniu na zasadzie odpowiedzialności, przejrzystości i przewidywalności oraz że harmonogramy posiedzeń, porządki dzienne, plany pracy i sprawozdania na temat postępu prac powinny być regularnie publikowane i niezwłocznie umieszczane na stronie internetowej; proponuje przeprowadzanie corocznej debaty nad postępami uzyskanymi w kwestiach omawianych w TRG oraz nad jej strukturą;
Rola Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców (TDU) w TRG
24. ponawia wezwanie do przywódców UE i USA, a także współprzewodniczących TRG o uwzględnienie istotnej roli ustawodawców dla powodzenia TRG; wzywa ich do pełnego i bezpośredniego zaangażowania w prace TRG przedstawicieli TDU, ponieważ ustawodawcy dzielą z władzą wykonawczą odpowiedzialność za wprowadzanie w życie i nadzór wielu decyzji TRG;
25. uważa za sprawę istotnej wagi, aby zapewniono, że najbardziej odpowiedni członkowie Kongresu i Parlamentu Europejskiego będą uczestniczyć w Dialogu Ustawodawców i procesie TRG w celu zapobieżenia powstawania prawodawstwa mającego niezamierzone skutki dla transatlantyckiego handlu i inwestycji; wyraża nadzieję, że nowe porozumienie podniesie jakość obecnego TDU, tworząc transatlantyckie zgromadzenie międzyparlamentarne, w następstwie zaleceń poczynionych przez Parlament Europejski w rezolucji z dnia 26 marca 2009 r.;
TRG a kryzys gospodarczy i finansowy
26. podkreśla rolę TRG we wspieraniu i zapewnianiu skoordynowanej reakcji regulacyjnej UE-USA na kryzys, w szczególności w odniesieniu do alternatywnych funduszy inwestycyjnych, infrastruktury rynku finansowego (zwłaszcza w odniesieniu do pozagiełdowych rynków instrumentów pochodnych), wymogów kapitałowych, rajów podatkowych i rozwiązania problemu transgranicznych upadłości; wzywa TRG do przeanalizowania koordynacji polityki wynagrodzeń instytucji finansowych;
27. wzywa TRG do nalegania, by przy wprowadzaniu w życie ram umowy Bazylea II władze USA uwzględniły zmiany w dyrektywach UE dotyczących wymogów kapitałowych; z zadowoleniem przyjmuje propozycję rządu USA, aby regulować wszystkie pozagiełdowe instrumenty pochodne i ich działanie w centralnej izbie rozliczeniowej dla złożonych produktów strukturyzowanych, i wzywa TRG do przeanalizowania, w jaki sposób działać na rzecz wspólnego podejścia;
28. wzywa TRG do zagwarantowania, że władze USA wezmą pod uwagę unijne uregulowania prawne dotyczące zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (dyrektywa w sprawie alternatywnych funduszy inwestycyjnych) podczas stanowienia prawa dotyczącego takich instrumentów, w celu uniknięcia arbitrażu regulacyjnego;
29. wspiera apel grupy G-20 do przyspieszenia ujednolicenia standardów rachunkowości; wzywa TRG, aby zaapelowała do Rady Standardów Rachunkowości Finansowej (FASB) i Rady Międzynarodowych Standardów Rachunkowości (IASB) o stworzenie jednolitego zestawu wysokiej jakości standardów rachunkowości i zakończenie ich projektu ujednolicenia standardów do czerwca 2011 r.; podkreśla, że IASB powinna kontynuować swą reformę zarządzania;
30. wzywa TRG, aby domagała się od władz USA przestrzegania planu działania dotyczącego wymogu stosowania przez amerykańskich użytkowników krajowych Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej (IFRS); przypomina, że zażądał od Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (SEC), aby uznawała Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (IFRS), określone przez Unię Europejską jako odpowiednik amerykańskich standardów rachunkowości GAAP, dopóki nie zostanie podjęta decyzja o wymogu stosowania przez amerykańskich użytkowników Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej; wzywa TRG, aby wspierała rozwój indywidualnej analizy dla każdego kraju w ramach sprawozdań SEC;
31. wyraża nadzieję, że TRG będzie wspierała możliwość uznania przez UE amerykańskiego systemu nadzoru ubezpieczeń jako równorzędnego w ramach warunków określonych w dyrektywie Solvency II; uważa, że inicjatywa na rzecz ustanowienia Krajowego Urzędu ds. Ubezpieczeń poprawiłaby współpracę UE-USA; wzywa TRG do zagwarantowania, że władze USA dokonają postępów w zakresie nadzoru ubezpieczeniowego na szczeblu federalnym poprzez oddzielenie, w razie konieczności, podatków i innych kwestii od czysto nadzorczych aspektów;
32. z zadowoleniem przyjmuje poszerzenie Światowego Forum ds. Przejrzystości i Wymiany Informacji (GFTEI) i postrzega jako obiecujący krok naprzód, że wszystkie 87 krajów w GFTEI zgodziło się przyjąć standard OECD w zakresie wymiany informacji podatkowych; wzywa TRG do zapewnienia, że UE i USA wykażą swe globalne przywództwo poprzez zapewnienie, że niezbędne zachęty oraz sankcje znajdą zastosowanie w marcu 2010 r., oraz szybkie wdrożenie, ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, programu wzajemnej weryfikacji w celu oceny postępów, lecz uważa, że ramy te powinny ulec wzmocnieniu, aby zwalczać unikanie i uchylanie się od płacenia podatków; podkreśla, że automatyczna wymiana informacji powinna być standardem we wszystkich ponadnarodowych kwestiach podatkowych;
33. uważa, że odpowiedzialność społeczna przedsiębiorstw (CSR) może być postrzegana jako biznesowy model samoregulacji; uważa, że wymiana najlepszych praktyk w zakresie odpowiedzialności społecznej przedsiębiorstw między UE a USA będzie miała znaczący wpływ na stosunek przedsiębiorstw do CSR oraz przyczyni się do konstruktywnego podejścia do spraw społecznych i związanych z ochroną środowiska; uważa, że współpraca regulacyjna powinna uwzględniać wzmocnienie ram regulacyjnych UE w związku z dyrektywą w sprawie wymogów kapitałowych, w szczególności politykę wynagrodzeń w sektorze usług finansowych;
TRG a własność intelektualna
34. wzywa, aby zbliżające się posiedzenie TRG wsparło strategiczną współpracę transatlantycką w zakresie ochrony własności intelektualnej przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych i praw obywatelskich; podkreśla, że rozprzestrzenianie się technologii nie musi zaburzać systemu ochrony własności intelektualnej, który gwarantuje zdolność do podejmowania ryzyka finansowego i biznesowego towarzyszącego procesowi innowacyjnemu;
35. przypomina TRG, że społeczeństwo informacyjne jest kluczowym elementem transatlantyckiego obszaru gospodarczego opartego na dostępie do wiedzy i ochronie treści cyfrowych za pomocą rygorystycznego i skutecznego systemu ochrony praw autorskich i pokrewnych, oraz nadal potwierdza, że taka ochrona musi wspierać innowację;
TRG a ochrona konsumentów
36. wzywa TRG do wspierania wspólnych działań na rzecz zagwarantowania, że kraje trzecie, a zwłaszcza Chiny, podniosą swe standardy produkcji w celu spełnienia wymogów bezpieczeństwa UE/USA, szczególnie w odniesieniu do zabawek, oraz do zapewnienia ścisłego egzekwowania, po obu stronach Atlantyku, aktów prawnych dotyczących bezpieczeństwa produktów, a w szczególności zabawek, oraz do zapewnienia dokładniejszych kontroli na szczeblu krajowym;
37. wzywa Komisję do opracowania wraz z TRG silniejszych i skuteczniejszych transgranicznych systemów współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa, co miałoby na celu powiązanie unijnego systemu RAPEX, ostrzegającego o produktach konsumenckich stanowiących ryzyko dla konsumentów, z systemem ostrzegania amerykańskiej Komisji ds. bezpieczeństwa produktów konsumenckich oraz zintegrowanie działań sieci współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów z działaniami władz USA;
38. proponuje, aby TRG poparła przyjęcie wiążącego instrumentu współpracy, który usystematyzowałby i ułatwił wymianę informacji na temat bezpieczeństwa produktów oraz opracowanie programu wspólnych działań;
39. wzywa Komisję, w perspektywie najbliższego posiedzenia TRG i szczytu UE-USA, do przyspieszenia prac nad poważnie opóźnionym dwustronnym porozumieniem w sprawie współpracy w dziedzinie egzekwowania prawa rozszerzającym na Stany Zjednoczone działania w zakresie egzekwowania prawa podejmowane na podstawie rozporządzenia UE w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów i amerykańskiego aktu dotyczącego bezpieczeństwa w sieci (US Safe Web Act);
40. wzywa Komisję Europejską do współpracy z jej amerykańskimi odpowiednikami w celu umożliwienia TRG badania sposobów zwiększania ochrony konsumentów w odniesieniu do ich praw cyfrowych, a także podejmowania współpracy w zakresie zasad dotyczących produktów wadliwych;
Dwustronne stosunki handlowe – zagadnienia celne, nadzór rynku i bezpieczeństwo handlu
41. wzywa TRG do wspierania zacieśnienia współpracy między organami nadzoru celnego i rynkowego w UE i USA, aby nie dopuścić do tego, by niebezpieczne produkty, a zwłaszcza niebezpieczne zabawki, docierały do konsumentów;
42. wzywa TRG do wyrażenia obaw UE dotyczących jednostronnych środków legislacyjnych USA, przyjętych przez Kongres Stanów Zjednoczonych, dotyczących skanowania wszystkich kontenerów wysyłanych do USA drogą morską; uważa, że TRG mogłaby z pożytkiem organizować w Brukseli i Waszyngtonie seminaria dotyczące obowiązku 100% skanowania towarów, aby osiągnąć lepsze zrozumienie między prawodawcami w UE i USA, a także szybko uzyskać zadowalające dla obu stron rozwiązanie tego problemu; wzywa Komisję do oszacowania na nadchodzące posiedzenie TRG potencjalnych kosztów tych środków dla przemysłu i gospodarki UE, a także ich potencjalnego wpływu na działalność celną;
43. jest zdecydowany kontynuować wezwania skierowane do organu legislacyjnego USA – a także zwraca się do Komisji o podobne działanie w ramach TRG – o ponowne rozpatrzenie obowiązku skanowania wszystkich kontenerów oraz o rozwój współpracy z USA opartej na zarządzaniu ryzykiem, powiązanej ze wzajemnym uznawaniem programów partnerstwa handlowego UE i USA, zgodnie z ramami standardów SAFE Światowej Organizacji Celnej;
Wzajemne uznawanie i normalizacja
44. wzywa Komisję, w świetle zbliżającego się posiedzenia TRG, aby dążyła do formalnego przyjęcia procedur wzajemnego uznawania deklaracji zgodności produktów, na które nałożono wymóg sprawdzenia przez stronę trzecią, w szczególności sprzętu informacyjno-komunikacyjnego i elektrycznego, oraz aby nalegała na wzajemne uznawanie przyjętych jednostek miar, w szczególności na przyjmowanie przez USA produktów UE oznaczonych tylko w systemie metrycznym, a także do zbadania wraz z władzami USA kwestii normalizacji w celu skoordynowania jej na płaszczyźnie międzynarodowej;
Kwestie związane ze środowiskiem i zdrowiem publicznym
45. uważa, że sprawą najwyższej wagi jest zaangażowanie w dialog w ramach TRG dotyczący nowej żywności i wykorzystania nowych technologii w produkcji żywności; podkreśla obawy dotyczące klonowania w hodowli zwierząt;
46. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że rząd USA uznał potrzebę reformy ustawy o kontroli substancji toksycznych (TSCA); wzywa UE i USA do współpracy w celu ustanowienia systemu regulacyjnego w USA, który przyniesie stopień ochrony zgodny z REACH;
Energia, przemysł i nauka
47. wzywa do współpracy w ramach TRG w zakresie wszystkich kwestii mających wpływ na środowisko prawne dla przemysłu, w następstwie stanowiska przedstawionego w unijnym programie „Small Business Act” – stosowanie zasady „najpierw myślenie na małą skalę” – przy opracowywaniu prawodawstwa mającego wpływ o wymiarze transatlantyckim;
48. zachęca TRG do rozwoju współpracy na rzecz wspólnej strategii energetycznej wspierającej dywersyfikację i promującej gospodarkę wydajną ekologicznie w celu zwiększenia bezpieczeństwa dostaw; zachęca TRG do wspierania starań na rzecz ujednolicenia kryteriów zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do biopaliw;
49. wzywa TRG do stymulowania współpracy badawczej w celu lepszego wykorzystania potencjału rozszerzonej umowy o współpracy naukowej i technologicznej pomiędzy UE i USA;
Handel międzynarodowy
50. uważa, że dostęp do rynków krajów trzecich stanowi kwestię obopólnej troski i zainteresowania UE i USA; wyraża przekonanie, że TRG może odegrać ważną rolę we wspieraniu wspólnego stanowiska UE i USA w ich stosunkach handlowych z krajami trzecimi; wzywa TRG do wypracowania stanowiska uwzględniającego w większym stopniu nowe umowy o wolnym handlu zawierane przez USA i UE z myślą o harmonizacji tego rodzaju umów;
51. wzywa TRG do zajęcia się ramami prawnymi i standardami technicznymi w celu zlikwidowania niejasnych warunków prawnych i rozważenie w tym kontekście kwestii umów, obowiązków oraz bezpieczeństwa prawnego w USA;
****
52. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki, współprzewodniczącym Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców oraz współprzewodniczącym Transatlantyckiej Rady Gospodarczej i jej sekretariatowi.
