Odpowiedź udzielona przez Viviane Reding w imieniu Komisji
(23 kwietnia 2010 r.)
Ad. 1. i 4. Bez uszczerbku dla pierwszeństwa prawa unijnego wybór rangi i zakresu stosowania zasad prawnych określanych w różnych źródłach pozostaje wewnętrzną kwestią państw członkowskich.
Ad. 2. Art. 8 dyrektywy 95/46/WE Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych, Dz.U. L 281 z 23.11.1995. („dyrektywy o ochronie danych osobowych”) ustanawia zakaz przetwarzania szczególnych kategorii danych, w tym danych osobowych ujawniających przekonania religijne. Przetwarzanie takich danych jest możliwe jedynie, jeśli w ramach prawomocnych działań zabezpieczonych odpowiednimi gwarancjami przeprowadza je fundacja, stowarzyszenie lub inna instytucja nienastawiona na osiąganie zysku, mająca cele o charakterze religijnym, pod warunkiem że odnosi się ono wyłącznie do członków tej instytucji lub osób mających z nią regularny kontakt w związku z jej celami oraz że przetwarzane dane nie są ujawniane osobom trzecim bez zgody osób, których dotyczą.
W tym przypadku osoby, których dotyczą dane, zachowują wszystkie prawa ustanowione w dyrektywie, takie jak: prawo do informacji o charakterze przetwarzania danych, prawo dostępu do własnych danych oraz prawo sprzeciwu wobec przetwarzania ich danych osobowych. W tym kontekście Komisja pragnie przywołać ogólną zasadę pierwszeństwa prawa unijnego w stosunku do przepisów krajowych.
Ad. 3. W art. 27 dyrektywy 95/46/WE zachęca się do opracowywania kodeksów postępowania w poszczególnych państwach członkowskich, których celem będzie usprawnienie procesu prawidłowego wprowadzania krajowych przepisów przyjętych przez państwa członkowskie na mocy ww. dyrektywy z uwzględnieniem szczególnych cech różnych sektorów. Ponadto państwa członkowskie umożliwiają instytucjom reprezentującym inne kategorie administratorów danych, które opracowały projekty krajowych kodeksów postępowania lub które zamierzają dokonać zmiany lub uzupełnienia istniejących krajowych kodeksów postępowania, przedstawienie tych projektów lub planowanych zmian bądź uzupełnień do zaopiniowania uprawnionemu niezależnemu organowi nadzorczemu; w Polsce jest nim Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych.
Ad. 5. Zgodnie z art. 28 dyrektywy 95/46/WE w każdym państwie członkowskim uprawniony niezależny organ nadzorczy odpowiedzialny jest za kontrolę stosowania przepisów przyjętych przez państwo członkowskie na mocy ww. dyrektywy. Organ nadzorczy posiada szczególne uprawnienia do przeprowadzania dochodzenia i interwencji oraz uprawnienia do uczestnictwa w postępowaniu sądowym. Nie przewidziano żadnych wyjątków w stosunku do uprawnień nadanych w dyrektywie 95/46/WE, ani w odniesieniu do rodzaju organu określającego cele i sposoby przetwarzania danych osobowych, ani w odniesieniu do poszczególnych rodzajów danych osobowych.
