Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000049/2011
do Komisji
art. 115 Regulaminu PE
Gesine Meissner
w imieniu grupy ALDE Przedmiot: Kryzys wywołany chmurą pyłu wulkanicznego
Zamknięcie dużych obszarów europejskiej przestrzeni powietrznej w kwietniu/maju ubiegłego roku z powodu wybuchu islandzkiego wulkanu spowodowało poważne zakłócenia w ruchu powietrznym i straty gospodarcze oraz dotknęło bezpośrednio 10 milionów pasażerów. Aby zapobiec wystąpieniu podobnego kryzysu w przyszłości, należy podjąć następujące działania.
Biorąc pod uwagę fakt, że dane użyte do prognozowania rozwoju chmur pyłu wulkanicznego były niekompletne ze względu na niewystarczające urządzenia naziemne i powietrzne, niezbędne są dalsze inwestycje w wyposażenie techniczne zarówno na ziemi, jak i w powietrzu (urządzenia LIDAR, instalacje radarowe, w pełni wyposażony statek powietrzny do lotów kontrolnych, obrazowanie satelitarne). Podanie dokładnej prognozy możliwe jest jedynie dzięki zwiększonej rezerwie technicznej oraz precyzyjnym w 100% danym przekazywanym w czasie rzeczywistym.
Ze względu na niejasność ról poszczególnych instytucji w zarządzaniu kryzysem sytuacja uległa dalszemu pogorszeniu. Zaangażowane podmioty (organ regulacyjny, ośrodki doradcze ds. pyłu wulkanicznego (VAAC) oraz instytucje odpowiedzialne za żeglugę powietrzną) muszą być w pełni przygotowane. W tym celu należy wprowadzić kursy szkoleniowe, których zakres obejmie symulację kryzysu (szkolenie w zakresie procedur zarządzania kryzysem).
Główna odpowiedzialność za bezpieczeństwo lotów spoczywa na ich operatorach, dlatego muszą oni mieć dostęp do dokładnych danych. Piloci są szkoleni w zakresie radzenia sobie z nadzwyczajnymi warunkami kryzysowymi podczas lotu, instrukcje bezpieczeństwa komercyjnych linii lotniczych są poddawane rewizji, nadzorowane i zatwierdzane przez organy regulacyjne, a linie lotnicze posiadają niezbędne doświadczenie w lataniu nad obszarami wulkanicznymi, co wynika z ich reputacji w kwestii bezpieczeństwa. Z tego względu operator linii lotniczych (pilot) powinien być odpowiedzialny za ocenę ryzyka i zapewnić bezpieczeństwo lotu poprzez np. wybranie trasy czy też jej zmianę, jeżeli wystąpi taka potrzeba, uwzględniając wszelkie dostępne informacje (dostęp do dodatkowych informacji i lepszego sprzętu technicznego na pokładzie samolotu).
Chcielibyśmy zadać Komisji następujące pytania:
1. Na jakim etapie są wyżej wymienione działania?
2. Czy proces wspólnego podejmowania decyzji nie powinien być bardziej przejrzysty po to, aby w obliczu kryzysu można było spodziewać się lepszej i bardziej skoordynowanej reakcji?
3. Czy zwiększone natężenie ruchu, jakiego można spodziewać się w przyszłości, nie powinno przyspieszyć wdrażania SES?
4. Jakie kroki zostały podjęte, by Europejska Agencja Bezpieczeństwa Lotniczego przejęła odpowiedzialność za tę sprawę oraz by doprowadzić do zmian operacyjnych, których Europa w tym zakresie potrzebuje?
