22.9.2008
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
zgodnie z art. 108 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Giles Chichester, Urszula Gacek, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Hannes Swoboda, Robert Goebbels, w imieniu grupy politycznej PSE
– Wolf Klinz, Sophia in 't Veld, Anne Laperrouze, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Andrzej Tomasz Zapałowski, Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, Eugenijus Maldeikis, Adam Bielan, Ewa Tomaszewska, Mieczysław Edmund Janowski, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PPE-DE ( B6‑0428/2008 )
– ALDE ( B6‑0431/2008 )
– PSE ( B6‑0436/2008 )
– UEN ( B6‑0445/2008 )
w sprawie opanowania wzrostu cen energii
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie opanowania wzrostu cen energii
Parlament Europejski,
–
uwzględniając swoje rezolucje z dnia 29 września 2005 r. w sprawie zależności paliwowej (P6-TA (2005)361) oraz z dnia 19 czerwca 2008 r. w sprawie kryzysu w sektorze rybołówstwa w następstwie rosnących cen paliw (P6-TA (2008)308),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Jak przeciwdziałać negatywnym skutkom wyższych cen ropy naftowej?” (COM(2008)0384),
–
uwzględniając konkluzje Prezydencji z posiedzenia Rady Europejskiej, które odbyło się w dniach 19 i 20 czerwca 2008 r.,
–
uwzględniając porozumienie osiągnięte na nieformalnym posiedzeniu Rady Ecofin, które odbyło się w dniach 12 i 13 czerwca 2008 r.,
–
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że ceny ropy naftowej osiągnęły w lecie najwyższy w historii poziom (w wartościach rzeczywistych), wzrastają również ceny innych produktów energetycznych, a płaconych przez konsumentów cen paliw nie omija tendencja wyznaczona przez ceny ropy naftowej; mając na uwadze, że presję na ceny ropy zwiększa słabość dolara,
B.
mając na uwadze, że prognozy wskazują, iż w perspektywie średnio- i długoterminowej utrzymają się wysokie ceny ropy naftowej, co będzie miało negatywny wpływ na inflację i wzrost gospodarczy w UE,
C.
mając na uwadze, że wyższy poziom cen energii osłabia siłę nabywczą obywateli UE, przy czym ten negatywny wpływ jest najbardziej odczuwalny przez najuboższe gospodarstwa domowe i przez energochłonne sektory przemysłu,
D.
mając na uwadze, że na wzrost cen energii ma wpływ szereg złożonych grup czynników: zmiany w strukturze dostaw ropy i zapotrzebowania na nią, zmniejszenie liczby i wielkości nowych pól naftowych, ograniczony rozwój produkcji ropy, czynniki geopolityczne, spadek inwestycji w postęp technologiczny, wyższe koszty inwestycji, a także brak wykwalifikowanej siły roboczej w głównych krajach produkujących ropę; mając na uwadze, że niektóre kraje produkujące ropę przejawiają tendencje do wykorzystywania swoich zasobów naturalnych do celów politycznych,
E.
mając na uwadze, że większa przejrzystość i wiarygodność oraz częstsza publikacja danych na temat komercyjnych zapasów ropy naftowej są istotne dla skutecznego funkcjonowania rynków ropy,
F.
mając na uwadze, że obecny zamęt finansowy popchnął inwestorów do poszukiwania alternatywnych inwestycji i przyczynił się do zwiększenia krótkoterminowych wahań cen,
G.
mając na uwadze, że gospodarka UE jest nadal w dużej mierze uzależniona od importu ropy naftowej, a potencjalne nowe pola naftowe to w większości „nietypowe złoża”, co zwiększa koszty inwestycji w ich rozwój,
H.
mając na uwadze, że wspólna europejska polityka zagraniczna w dziedzinie energetyki, oparta na zasadach solidarności i zróżnicowania dostaw, przyniosłaby efekt synergii zapewniający Unii Europejskiej bezpieczeństwo dostaw, wzmacniając jednocześnie jej pozycję, poprawiając jej zdolność do podejmowania działań w kwestiach związanych z polityką zagraniczną i zwiększając jej wiarygodność jako partnera na arenie światowej,
1.
podkreśla, że jeśli nie dojdzie do globalnego uzgodnienia zmian w zakresie polityki energetycznej i zużycia energii, to popyt na energię będzie w nadchodzących dziesięcioleciach wzrastał; wyraża zaniepokojenie z powodu wzrostu cen energii, zwłaszcza ze względu na jego negatywny wpływ na gospodarkę światową i na konsumentów, utrudniający również osiągnięcie zawartych w strategii lizbońskiej celów UE;
2.
podkreśla konieczność podjęcia środków, dzięki którym gospodarka UE będzie mogła utrzymać swoją konkurencyjność i dostosować się do nowych warunków wynikających z cen energii;
3.
wzywa do zdecydowanego zaangażowania politycznego na rzecz konkretnych środków zmierzających do obniżenia zapotrzebowania na energię, do propagowania odnawialnych źródeł energii i wydajności energetycznej, do dywersyfikacji dostaw energii oraz do zmniejszenia zależności od importu paliw kopalnych; uważa, że taka zmiana to najlogiczniejsza reakcja na wyższe ceny energii, gdyż zwiększy ona stabilność na rynkach energii, przyniesie konsumentom długoterminowe korzyści cenowe i pozwoli zrealizować cele Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu i dołączonego do niej protokołu z Kioto; uznaje potrzebę poparcia tych strategicznych środków poprzez współmierne zasoby finansowe w dziedzinie badań i rozwoju;
4.
uważa, że państwa członkowskie powinny podjąć krótkoterminowe i ukierunkowane środki łagodzące negatywne skutki odczuwane przez najuboższe gospodarstwa domowe; podkreśla jednak, że należy unikać środków, które wywołują wzrost inflacji, ponieważ mogą one zaszkodzić trwałości finansów publicznych, a także mogą zostać zdeprecjonowane poprzez wyższe ceny ropy naftowej;
utrzymuje swoje stanowisko z pierwszego czytania dyrektyw zmieniających 2003/54/WE (sprawozdanie E. Morgan) i 2003/55/WE (sprawozdanie La Russy); uważa, że Komisja powinna przedstawić komunikat w sprawie rozwiązania problemu ubóstwa energetycznego w Unii Europejskiej; wzywa państwa członkowskie, by określiły krajowe definicje ubóstwa energetycznego i opracowały krajowe plany działania w celu zlikwidowania ubóstwa energetycznego; wzywa Komisję, by nie tylko czuwała nad przestrzeganiem zobowiązań w zakresie usługi powszechnej i publicznej, ale także śledziła i koordynowała dane dostarczane przez państwa członkowskie;
6.
wzywa Komisję do dopilnowania, by proponowana Konsumencka karta energetyczna jasno określała prawa konsumentów; wzywa krajowe organy regulacyjne, by wykorzystywały swoje uprawnienia do pomocy konsumentom;
7.
odnotowuje fakt, że ceny ropy naftowej spadły w ciągu ostatnich kilku tygodni do 100 dolarów za baryłkę, przerywając ciągłą tendencję wzrostową; zauważa jednak z niepokojem, że konsumenci w dalszym ciągu płacą za energię wyższe ceny, które nie zawsze w pełni odzwierciedlają spadkowe wahania cen ropy naftowej; wzywa Komisję do monitorowania sytuacji cenowej, a szczególnie kwestii, na ile konsumenci odczuwają wpływ wzrostu lub spadku cen;
8.
wzywa Komisję do zagwarantowania zgodności z obowiązującymi w UE zasadami konkurencji, ze szczególnym uwzględnieniem dochodzeń w sprawie praktyk antykonkurencyjnych, a także ich zwalczania w sektorach gazu i energii elektrycznej, a także w sektorze rafinacji ropy i dystrybucji do punktów konsumpcji;
9.
wzywa Komisję do zbadania związków między cenami ropy i gazu w długoterminowych umowach w sprawie zakupu gazu i do przedstawienia odpowiedniego rozwiązania politycznego;
10.
zachęca do stosowania środków wspierających procesy dostosowawcze w energochłonnych sektorach przemysłu i usług z myślą o większej wydajności energetycznej; wzywa jednak Komisję do śledzenia skutków tego typu środków oraz do podjęcia odpowiednich działań w razie wystąpienia zakłóceń konkurencji;
11.
podkreśla ponadto, że odnawialne źródła energii w połączeniu ze środkami zmierzającymi do oszczędności energii, w tym zachętami do poprawy wydajności energetycznej gospodarstw domowych, zmniejszają zależność Europy od importu energii, a przez to ograniczają polityczne i gospodarcze ryzyko wynikające z rzeczonego importu;
12.
wzywa Komisję do zagwarantowania pierwszeństwa kwestii oszczędności energii, wydajności energetycznej oraz odnawialnych źródeł energii przy opracowywaniu przyszłej polityki energetycznej UE, zwłaszcza w ramach przygotowywanego strategicznego przeglądu polityki energetycznej;
13.
uważa, że EBI powinien odgrywać znaczniejszą rolę w finansowaniu projektów dotyczących wydajności energetycznej, odnawialnych źródeł energii oraz badań i rozwoju, ze szczególnym uwzględnieniem MŚP;
14.
zwraca uwagę na zwiększenie w niektórych państwach członkowskich dochodów z podatków od energii, spowodowane przez niedawny wzrost cen ropy naftowej; podkreśla znaczenie odpowiedniej polityki fiskalnej jako środka obniżającego zależność od paliw kopalnych, uwzględniającego zmiany klimatyczne i stwarzającego zachęty do zwiększania inwestycji w wydajność energetyczną, odnawialne źródła energii i produkty przyjazne dla środowiska naturalnego;
15.
zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie podatku energetycznego, po uprzednim uważnym zbadaniu wpływu, jakie środki podatkowe mogą wywrzeć na inflację, na nowe inwestycje oraz na przejście w UE na gospodarkę niskoemisyjną i wydajną energetycznie;
16.
podkreśla znaczenie większej przejrzystości i wiarygodności danych dotyczących rynków i komercyjnych zapasów ropy naftowej; uważa, iż jest to istotne dla lepszego zrozumienia ewolucji cen produktów naftowych; wzywa do dokonania we właściwym czasie przeglądu wspólnotowych przepisów w sprawie interwencyjnych zapasów ropy;
17.
podkreśla, że w sprawach polityki energetycznej UE powinna mówić jednym głosem; ponownie podkreśla znaczenie wspólnej polityki energetycznej UE oraz zaangażowania w europejską politykę sąsiedztwa; w tym kontekście wyraża przekonanie, że UE powinna objąć wiodącą rolę w dialogu na temat energii z głównymi krajami dostarczającymi ropę i gaz; z zadowoleniem przyjmuje zamysł organizacji szczytu gromadzącego państwa będące konsumentami i producentami ropy i gazu, mającego na celu osiągnięcie większej stabilności cen, większej przewidywalności dostaw oraz wprowadzenia płatności w euro;
18.
zachęca przedsiębiorstwa z UE do przyjęcia bardziej aktywnej postawy poprzez dokonywanie znaczniejszych inwestycji oraz do odgrywania wiodącej roli w dziedzinie nowych technologii oraz umiejętności inżynieryjnych w celu utrzymania pozycji kluczowych partnerów dla państw będących głównymi producentami ropy; zauważa, że inwestycje są szczególnie potrzebne w odniesieniu do rozwoju zdolności rafineryjnych i poszukiwawczych w celu zaspokojenia rosnącego popytu;
19.
zauważa, że należy podnosić odpowiedzialność społeczną głównych przedsiębiorstwa naftowych w celu utorowania drogi dla większej liczby prywatnych inwestycji w energetyce na rzecz programów oszczędzania energii i alternatywnych technologii energetycznych oraz związanej z nimi działalności badawczo-rozwojowej;
20.
zwraca się do państw członkowskich o koordynowanie działań politycznych mających rozwiązywać problem wzrostu cen energii; wzywa Komisję do przedłożenia analizy opartej na środkach politycznych państw członkowskich reprezentujących najlepsze wzorce podejmowania wyzwań wynikających z wysokich cen energii;
21.
wzywa Radę, by jak najszybciej doprowadziła do porozumienia w sprawie dalszych kroków w tworzeniu wewnętrznego, w pełni zliberalizowanego rynku energii, ponieważ przyczyni się to do zmniejszenia wrażliwości UE na wahania cen energii i zwiększy bezpieczeństwo dostaw; ponownie wyraża w tym kontekście silne poparcie dla realizacji wewnętrznego rynku energii w UE;
22.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
