Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej E-002881/2012
do Komisji
art. 117 Regulaminu
Filip Kaczmarek (PPE)
(15 marca 2012 r.)
Przedmiot: Protesty przeciwko reżimowi w Syrii
W marcu 2011 r. pod wpływem ruchu Arabskiej Wiosny wybuchły protesty przeciw rządowi prezydenta Baszara al-Assada. Brutalne stłumienie protestów przez rządowe siły zbrojne doprowadziło do międzynarodowej izolacji Syrii. Zgodnie z szacunkami ONZ w ubiegłym roku życie straciło ponad 7 500 osób.
Jeden z aktywistów walczących w mieście Homs powiedział dziennikarzom, że przed śmiercią kobiety są gwałcone, niektórym z nich podcina się gardła, innym zadaje rany kłute. Dzieci są bite w głowę tępym narzędziem i okaleczane. Fakty te są alarmujące. Większość z nich pozostaje dla nas jednak nieznana, jako że rząd Syrii ograniczył dostęp mediów, co utrudnia ocenę sprzecznych doniesień na temat masowych mordów. Organizacje humanitarne mają również trudności z dotarciem do najciężej rannych osób.
Mimo sankcji nałożonych na Syrię przez UE i inne państwa oraz wysiłków podjętych przez specjalnego wysłannika ONZ do Syrii Kofiego Annana, krwawy konflikt nadal trwa. Kofi Annan zaproponował zawieszenie broni, uwolnienie więźniów oraz zezwolenie organizacjom, takim jak Czerwony Krzyż, na niesienie pomocy najbardziej potrzebującym. Jego dwudniowa wizyta i rozmowy z prezydentem Syrii nie przyniosły jednak żadnych pozytywnych rezultatów. Prezydent al-Assad twierdzi, że „nie można podjąć dialogu ani działań politycznych, jeżeli uzbrojone gangi terrorystyczne (jak rząd nazywa opozycję) działają w terenie, szerząc chaos i doprowadzają do destabilizacji kraju”. Kilka godzin po zakończeniu dwudniowej wizyty wysłannika pokojowego Kofiego Annana w zamachu zorganizowanym przez bojówki prorządowe zginęło 47 osób.
W świetle powyższych informacji: —
Czy Komisja czyni wszystko, co w jej mocy, aby zażegnać konflikt w Syrii oraz pomóc ofiarom? —
Czy Komisja zna sposób na pokojowe zakończenie rozlewu krwi w Syrii?