P6_TA(2005)0167
Dziedzictwo filmowe i konkurencyjność związanych z nim działań przemysłowych ***I
A6-0101/2005
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie dziedzictwa filmowego i konkurencyjności związanych z nimi działań przemysłowych ( COM(2004)0171 – C6-0133/2004 – 2004/0066(COD))
(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając projekt Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady ( COM(2004)0171 ) Dotychczas nieopublikowany w Dz.U.
,
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 157 Traktatu WE, zgodnie z którymi projekt został przedstawiony przez Komisję Parlamentowi ( C6-0133/2004 ),
–
uwzględniając art. 51 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji ( A6-0101/2005 ),
1.
zatwierdza projekt Komisji ze zmianami;
2.
zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;
3.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
P6_TC1-COD(2004)0066
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 10 maja 2005 r. w celu przyjęcia zalecenia Parlamentu Europejskiego i Rady 2005/.../WE w sprawie dziedzictwa filmowego i konkurencyjności związanych z nimi działań przemysłowych
PARLAMENT EUROPEJSKI I
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 157,
uwzględniając wniosek Komisji
Dz.U. C 123 z 30.4.2004, str. 4.
,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
Dz.U. C 74 z 23.3.2005, str. 18.
,
uwzględniając opinię Komitetu Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu
Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 10 maja 2005 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Artykuł 157 Traktatu stanowi, że Wspólnota i Państwa Członkowskie czuwają nad zapewnieniem warunków niezbędnych dla konkurencyjności przemysłu Wspólnoty;
(2)
Artykuł 151 ust. 4 Traktatu stanowi, że Wspólnota musi uwzględniać aspekty kulturalne w swoim działaniu na podstawie innych postanowień niniejszego Traktatu, zwłaszcza w celu poszanowania i popierania różnorodności jej kultur;
(3)
Kinematografia jest formą sztuki zapisaną na nietrwałym nośniku, co wymaga stanowczych działań ze stron władz publicznych celem zapewnienia jej zachowania. Dzieła kinematograficzne stanowią istotny element naszego dziedzictwa kulturowego, w związku z czym zasługują na pełną ochronę;
(4)
Poza wartością kulturową, dzieła kinematograficzne stanowią źródło informacji historycznych na temat społeczeństwa europejskiego. Dzieła te we wszechstronny sposób świadczą o historii bogactwa tożsamości kulturowych Europy oraz o różnorodności zamieszkujących ją ludzi. Obrazy kinematograficzne stanowią zasadniczy element procesu poznawania przeszłości i podstawę dla obywatelskiej refleksji nad naszą cywilizacją;
(5)
Niniejsze zalecenie ma na celu wsparcie lepszego wykorzystania przemysłowego i kulturowego potencjału europejskiego dziedzictwa filmowego poprzez wspieranie polityk innowacyjności, badań i rozwoju technologicznego w dziedzinie konserwacji i restauracji dzieł kinematografii. Zalecane dalej działania mają na celu zapewnienia istnienia warunków niezbędnych dla konkurencyjności przemysłu filmowego Wspólnoty, które przyspieszą rozwój jego konkurencyjności;
(6)
Dziedzictwo filmowe stanowi istotny element przemysłu filmowego, a propagowanie jego konserwacji, rekonstrukcji i wykorzystania może przyczynić się do zwiększenia konkurencyjności tej gałęzi przemysłu;
(7)
Rozwój europejskiego przemysłu kinematograficznego ma dla Europy istotne znaczenie ze względu na związany z nim znaczny potencjał w dziedzinie dostępu do kultury, rozwoju gospodarczego i tworzenia miejsc pracy.
Przemysł filmowy w Europie dysponuje ogromnym potencjałem w zakresie tworzenia nowych miejsc pracy i przyczyniania się do wzrostu gospodarczego. Dotyczy to nie tylko produkcji i projekcji filmów, ale również gromadzenia, katalogowania, konserwacji i rekonstrukcji dzieł kinematograficznych. Należy poprawić warunki konkurencyjności działań przemysłowych związanych z dziedzictwem filmowym, w szczególności w zakresie lepszego wykorzystania osiągnięć technologicznych takich, jak digitalizacja;
(8)
Pełny rozwój tego potencjału wymaga istnienia sprawnego i innowacyjnego przemysłu filmowego we Wspólnocie. Można to ułatwić poprzez poprawę warunków ochrony, konserwacji i eksploatacji dziedzictwa filmowego, a także usunięcie przeszkód na drodze do rozwoju i pełnej konkurencyjności branży, zwłaszcza poprzez gromadzenie, katalogowanie, ochronę i rekonstrukcję dziedzictwa filmowego oraz udostępnienie go dla celów edukacyjnych, kulturalnych, badawczych lub innych podobnych celów niekomercyjnych, zawsze z poszanowaniem praw autorskich i pokrewnych;
(9)
Ogólna konkurencyjność przemysłu filmowego poprawi się dzięki tworzeniu warunków sprzyjających współpracy między wyznaczonymi organami, którymi mogą być europejskie archiwa krajowe lub regionalne, instytuty filmowe lub podobne instytucje, w sprawach dotyczących zachowania i ochrony dziedzictwa filmowego;
(11
)
Rezolucja
Rady z dnia 26 czerwca 2000 r. dotycząca ochrony i podniesienia wartości dziedzictwa kina europejskiego
Dz.U. C 193 z 11.7.2000,
str1.
wzywa Państwa Członkowskie do współpracy w
rekonstrukcji
i zachowaniu dziedzictwa kinematograficznego, między innymi poprzez odwołanie się do technologii cyfrowych, do wymiany dobrych praktyk w tym sektorze, do propagowania stopniowego tworzenia europejskich sieci danych archiwalnych oraz do rozważenia możliwego wykorzystania tych zbiorów w celach edukacyjnych;
(12)
Komunikat Komisji
z dnia 26 września 2001 r.
w sprawie pewnych aspektów prawnych dotyczących dzieł kinematograficznych oraz innych dzieł audiowizualnych
Dz.U. C 43 z 16.2.2002, str.6.
przeanalizował prawne deponowanie dzieł audiowizualnych na poziomie krajowym i regionalnym jako jeden z możliwych sposobów zachowania i ochrony europejskiego dziedzictwa audiowizualnego i rozpoczął inwentaryzację sytuacji dotyczącej deponowania dzieł kinematograficznych w Państwach Członkowskich, krajach kandydujących i krajach EFTA;
(13)
Podczas posiedzenia Rady (Rada ds. kultury i ds. audiowizualnych)
w dniu 5 listopada 2001 r.
Spotkanie Rady 2381 st - sprawy kulturalne/audiowizualne (PRES/01/377 z 5.11.2001).
przewodniczący Rady zauważył, że
treść komunikatu Komisji
spotkała się z przychylnym przyjęciem Rady;
(14)
Parlament Europejski w swojej rezolucji z dnia 2 lipca 2002 r. poparł podejście wyrażone w Europejskiej Konwencji o ochronie dziedzictwa audiowizualnego
Dz.U. C 271 E z 12.11.2003, str. 176.
, która stanowi ważny punkt odniesienia w czasach nasilonych zmian technologicznych. Stopniowe przechodzenie na techniki cyfrowe umożliwi większą konkurencyjność europejskiego przemysłu filmowego i na dłuższą metę przyczyni się do zmniejszenia kosztów katalogowania, deponowania, zachowania i rekonstrukcji dzieł audiowizualnych. W tym samym czasie stworzy nowe możliwości innowacji w dziedzinie ochrony dziedzictwa filmowego;
W
powyższej rezolucji z dnia 2 lipca
2002 r., Parlament Europejski również podkreślił znaczenie ochrony dziedzictwa kinematograficznego;
(15)
Rezolucja
Rady z dnia 24 listopada 2003 r. w sprawie deponowania dzieł kinematograficznych w Unii Europejskiej
Dz.U. C 295
z 05.12.2003,
str.5.
zachęcała Państwa Członkowskie do wdrożenia skutecznego systemu deponowania i zachowania dzieł kinematograficznych stanowiących część ich dziedzictwa audiowizualnego w swoich archiwach krajowych, instytutach filmowych lub podobnych instytucjach, jeżeli takie systemy jeszcze nie istnieją;
(16)
Europejska Konwencja w sprawie ochrony dziedzictwa audiowizualnego
http://conventions.coe.int, Rada Europy, ETS nr 183, gotowa do podpisu dnia 8.11.2001 r.
stanowi, że każda strona
musi wprowadzić, za pomocą środków legislacyjnych, bądź innych stosownych środków
, obowiązek deponowania materiałów zawierających ruchome obrazy, stanowiących część jej dziedzictwa audiowizualnego, wyprodukowanych lub współwyprodukowanych na terytorium danej strony;
(17)
Wszystkie Państwa Członkowskie posiadają już systemy gromadzenia i konserwacji dzieł kinematograficznych stanowiących część ich dziedzictwa audiowizualnego. Cztery piąte tych systemów opiera się na prawnym lub umownym obowiązku deponowania wszystkich filmów lub przynajmniej tych filmów, które otrzymały wsparcie ze środków publicznych;
(18)
"Materiał zawierający ruchome obrazy" oznacza każdy zestaw ruchomych obrazów zarejestrowany wszelkimi środkami na jakimkolwiek nośniku, z dźwiękiem lub nie, zdolny przekazać wrażenie ruchu;
(19)
"Dzieło kinematograficzne" oznacza dowolnej długości materiał zawierający ruchome obrazy, w szczególności kinematograficzne dzieła fabularne, filmy rysunkowe i dokumentalne, przeznaczone do wyświetlania w kinach;
20)
"dzieła kinematograficzne stanowiące część ich dziedzictwa audiowizualnego" są to produkcje filmowe, w tym koprodukcje z innymi Państwami Członkowskimi i/lub państwami trzecimi, zaklasyfikowane jako takie przez Państwa Członkowskie lub wskazane przez nie organy, w oparciu o obiektywne, przejrzyste i niedyskryminujące kryteria; całość dziedzictwa audiowizualnego Państw Członkowskich stanowi europejskie dziedzictwo audiowizualne;
(21)
Celem zapewnienia, że europejskie dziedzictwo filmowe zostanie przekazane przyszłym pokoleniom, należy je w sposób metodyczny gromadzić, katalogować, konserwować i rekonstruować,
w każdym przypadku zgodnie z prawami autorskimi i pokrewnymi;
(22)
Europejskie dziedzictwo filmowe należy uczynić
bardziej
dostępnym dla celów edukacyjnych,
kulturalnych, badawczych lub innych podobnych, niekomercyjnych celów, w każdym przypadku zgodnie z prawami autorskimi i pokrewnymi;
(23)
Przekazanie dzieł kinematograficznych organom archiwizującym nie oznacza przekazania im praw autorskich i pokrewnych;
(24)
Art. 5 ust. 2 lit. c) dyrektywy 2001/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. w sprawie harmonizacji pewnych aspektów praw autorskich i pokrewnych w społeczeństwie informacyjnym
Dz.U. L
167 z 22.6.2001 r. str. 10.
stanowi, że Państwa Członkowskie mogą przewidzieć wyjątki lub ograniczenia w odniesieniu do szczególnych czynności reprodukcji dokonywanych przez ogólnodostępne biblioteki lub archiwa, które nie są skierowane na osiągnięcie bezpośredniej lub pośredniej korzyści gospodarczej lub handlowej;
PRZYJMUJĄ DO WIADOMOŚCI ZAMIAR KOMISJI, ABY:
Rozważyć wprowadzenie obowiązku dla beneficjentów finansowania ze środków UE deponowania dobrej jakości technicznej kopii filmów europejskich, które były finansowane przez UE w przynajmniej jednym archiwum krajowym.
Wspierać współpracę pomiędzy wyznaczonymi organami.
Rozważyć finansowanie projektów badawczych w dziedzinach długotrwałej konserwacji i rekonstrukcji filmów.
Promować europejską standaryzację w zakresie katalogowania filmów celem polepszenia interoperacyjności baz danych
także przez współfinansowanie projektów standaryzacji i przez wzmocnienie wymiany sprawdzonych praktyk, przy jednoczesnym poszanowaniu różnorodności językowej.
Ułatwić negocjowanie standardowego kontraktu na poziomie europejskim pomiędzy wyznaczonymi organami a
posiadaczami praw, określającej
warunki, na których wyznaczone organy mogą udostępniać publicznie zdeponowane dzieła kinematograficzne.
Monitorować i oceniać zasięg, w którym środki określone w niniejszym zaleceniu, są skuteczne, oraz rozważyć konieczność podjęcia dalszych działań.
NINIEJSZYM ZALECAJĄ, ABY PAŃSTWA CZŁONKOWSKIE
poprawiły warunki ochrony, rekonstrukcji i wykorzystania z dziedzictwa filmowego oraz usunęły przeszkody na drodze do rozwoju i pełnej konkurencyjności europejskiego przemysłu filmowego przez
:
1. popieranie lepszego wykorzystania potencjału przemysłowego i kulturalnego europejskiego dziedzictwa filmowego przy pomocy środków systematycznej ochrony i rekonstrukcji, zachęcając do polityk innowacji, badań i rozwoju technicznego w dziedzinie ochrony i konserwacji dzieł filmowych;
2.
przyjęcie, w ciągu dwóch lat od przyjęcia niniejszego zalecenia
,
ustawodawczych, administracyjnych lub innych odpowiednich środków
w celu zapewnienia, aby dzieła filmowe stanowiące część ich dziedzictwa audiowizualnego były systematycznie gromadzone, katalogowane, chronione,
rekonstruowane
i udostępniane
do użytku oświatowego, kulturalnego, badawczego lub dla innych celów niekomercyjnych podobnej natury, w każdym przypadku w zgodzie z prawami autorskimi i pokrewnymi;
3
.
wyznaczenie odpowiednich organów
,
wymienionych powyżej, które będą realizować zadania określone w ust. 2
w sposób niezależny i profesjonalny oraz
zapewnienie im dostępu do możliwie najlepszych zasobów finansowych i technicznych;
4
.
zachęcanie wyznaczonych organów
do określenia – poprzez
porozumienie lub
umowę z posiadaczami praw – warunków, na jakich zdeponowane dzieła filmowe mogą być dostępne dla publiczności;
5. rozważenie, zwłaszcza z myślą o promowaniu dziedzictwa filmowego, możliwości ustanowienia lub wspierania krajowych akademii filmowych lub podobnych organów;
6. przyjęcie stosownych środków w celu zwiększenia powszechności korzystania z cyfrowych i nowych technologii przy gromadzeniu, katalogowaniu, ochronie, rekonstrukcji dzieł kinematograficznyh.
Gromadzenie
7
.
podjęcie systematycznego gromadzenia
dzieł
kinematograficznych
stanowiących część ich narodowego dziedzictwa audiowizualnego w drodze
obowiązkowego
prawnego lub umownego
depozytu co najmniej jednej wysokiej jakości kopii dzieł filmowych w wyznaczonych organach
; przy wyznaczaniu warunków deponowania Państwa Członkowskie muszą upewnić się, że:
a)
w okresie przejściowym
obejmują one te produkcje lub koprodukcje, które skorzystały z publicznego finansowania na poziomie krajowym lub regionalnym;
po zakończeniu okresu przejściowego powinny one obejmować, tak dalece, jak to możliwe, wszystkie produkcje, również te, które nie skorzystały z żadnego publicznego dofinansowania;
b) zdeponowane
dzieła filmowe
są dobrej jakości
technicznej
, aby ułatwić ochronę i możliwość powielania, a towarzyszące metadane mają standardową postać, stosownie do okoliczności;
c) depozyt był złożony w momencie udostępniania filmu publicznie, a w żadnym przypadku nie później niż w ciągu dwóch lat.
Katalogowanie i tworzenie baz danych
8
. przyjęcie odpowiednich środków
,
które mogłyby ostatecznie doprowadzić do powstania kodeksu archiwizacji produkcji filmowej
w celu ułatwienia katalogowania i indeksowania zdeponowanych dzieł filmowych
oraz zachęcenia do tworzenia baz danych zawierających informacje o filmach
, przy użyciu europejskich i międzynarodowych
standardów
;
9
.
promowanie europejskiej standaryzacji
,
współdziałania filmograficznych
baz danych i ich
dostępności
dla społeczeństwa, na przykład poprzez Internet,
szczególnie przez aktywne zaangażowanie wyznaczonych organów;
10
.
zbadanie możliwości stworzenia sieci baz danych obejmującej całość europejskiego dziedzictwa audiowizualnego, we współpracy z odpowiednimi organizacjami, w szczególności z Radą Europy (Eurimages i Europejskie Obserwatorium Audiowizualne);
11
.
zachęcanie organów zajmujących się
archiwizacją, aby zwiększyć wartość zasobów poprzez organizowanie ich w zbiory na poziomie UE, na przykład, pod względem tematu, autora, okresu, itd.
Konserwacja
12
.
wprowadzenie ustawodawstwa lub wykorzystanie innych metod
zgodnie z krajowymi praktykami w celu stopniowego zapewnienia konserwacji zdeponowanych dzieł kinematograficznych. Środki ochronne powinny obejmować w szczególności:
a) reprodukcję filmów na nowych nośnikach danych;
b) ochronę sprzętu przeznaczonego do projekcji dzieł kinematograficznych na różnych nośnikach.
Rekonstrukcja
13
.
wprowadzenie wszystkich właściwych środków w celu zezwolenia
na powielanie zdeponowanych dzieł filmowych dla celów konserwacji,
jednocześnie – w oparciu o umowę między wszystkimi zainteresowanymi stronami - umożliwiając posiadaczom praw korzystanie z udoskonalonego potencjału przemysłowego ich dzieł, będącego wynikiem konserwacji;
14.
popieranie projektów
konserwacji starych filmów lub filmów o dużej wartości kulturalnej lub historycznej.
Udostępnianie zdeponowanych dzieł filmowych dla celów edukacyjnych,
kulturalnych,
badawczych lub innych podobnych celów niekomercyjnych
15
.
przyjęcie koniecznych środków ustawodawczych lub administracyjnych
w celu umożliwienia wyznaczonym organom udostępniania zdeponowanych dzieł filmowych dla celów edukacyjnych,
kulturalnych
,
badawczych lub innych podobnych celach niekomercyjnych, zawsze z poszanowaniem
praw autorskich i pokrewnych;
16. przyjęcie stosownych środków w celu zapewnienia osobom niepełnosprawnym dostępu do zdeponowanych dzieł kinematograficznych, zawsze z poszanowaniem praw autorskich i pokrewnych.
Szkolenie zawodowe
i znajomość mediów
17
.
promowanie kształcenia zawodowego
we wszystkich dziedzinach związanych z dziedzictwem filmowym
w celu wspierania lepszego wykorzystania przemysłowego potencjału dziedzictwa filmowego;
18. promowanie wykorzystania dziedzictwa filmowego do wzmocnienia wymiaru europejskiego w zakresie edukacji i propagowania różnorodności kulturowej;
19. wspieranie i propagowanie edukacji wizualnej, filmoznawstwa i znajomości mediów na wszystkich poziomach edukacji, w programach kształcenia zawodowego i w programach europejskich;
20. promowanie ścisłej współpracy między producentami, dystrybutorami, nadawcami i instytutami filmowymi dla celów edukacyjnych, przy jednoczesnym poszanowaniu praw autorskich.
Depozyt
21
.
rozważenie stworzenia systemu
dobrowolnego
lub obowiązkowego
deponowania:
a) materiałów towarzyszących i reklamowych związanych z dziełami kinematograficznymi stanowiącymi część narodowego dziedzictwa audiowizualnego;
b) dzieł kinematograficznych stanowiących część narodowego dziedzictwa audiowizualnego z innych krajów;
c) materiałów zawierających ruchome obrazy innych niż dzieła kinematograficzne;
d) dzieł kinematograficznych wyprodukowanych w przeszłości.
Współpraca pomiędzy wyznaczonymi organami
22
. zachęcanie
i
wspieranie wyznaczonych organów do wymiany
informacji i koordynowania ich działalności na poziomie krajowym i europejskim,
aby
przykładowo
:
a)
zapewnić spójność
metod gromadzenia
i konserwacji
oraz
współdziałanie
baz danych;
b)
wydawać
, na przykład na DVD,
materiały archiwalne
z napisami
w możliwie największej liczbie języków Unii Europejskiej, zawsze z poszanowaniem
praw autorskich i pokrewnych;
c)
opracować europejską filmografię audiowizualną
;
d)
stworzyć wspólny standard
dla elektronicznej wymiany informacji;
e)
przygotowywać wspólne projekty badawcze i edukacyjne, promując jednocześnie rozwój europejskich sieci szkół i muzeów kina.
Działania po przyjęciu zalecenia
23
. informowanie Komisji co dwa lata o działaniach podjętych w odpowiedzi na niniejsze zalecenie.
Sporządzono w ...,
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący
Przewodniczący
