15.1.2008
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Colm Burke, Valdis Dombrovskis, Maria Martens, Filip Kaczmarek, Horst Posdorf, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Alain Hutchinson, Emilio Menéndez del Valle, Glenys Kinnock, Thijs Berman oraz Josep Borrell Fontelles, w imieniu grupy politycznej PSE
– Annemie Neyts-Uyttebroeck, Jan Mulder, Johan Van Hecke, Marco Cappato, Fiona Hall, Marios Matsakis oraz Marielle De Sarnez, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Ryszard Czarnecki, Adam Bielan, Cristiana Muscardini oraz Marcin Libicki, w imieniu grupy politycznej UEN
– Margrete Auken oraz Frithjof Schmidt, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Feleknas Uca oraz Gabriele Zimmer, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– GUE/NGL ( B6‑0024/2008 )
– UEN ( B6‑0025/2008 )
– Verts/ALE ( B6‑0026/2008 )
– ALDE ( B6‑0027/2008 )
– PSE ( B6‑0028/2008 )
– PPE-DE ( B6‑0033/2008 )
w sprawie Kenii
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kenii
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając oświadczenie dotyczące wstępnych wyników misji obserwatorów wyborów Unii Europejskiej (EUEOM) do Kenii z dnia 1 stycznia 2008 r.,
–
uwzględniając oświadczenie prezydencji UE w sprawie wyborów prezydenckich w Kenii, wydane w imieniu Unii Europejskiej w dniu 8 stycznia 2008 r.,
–
uwzględniając wytyczne Afrykańskiej karty praw człowieka i ludów dotyczące przeprowadzania demokratycznych wyborów,
–
uwzględniając Deklarację Unii Afrykańskiej (UA) z 2002 r. w sprawie zasad regulujących demokratyczne wybory w Afryce,
–
uwzględniając Deklarację zasad międzynarodowej obserwacji wyborów oraz Kodeks postępowania międzynarodowych obserwatorów wyborów, upamiętnione przez ONZ w dniu 27 października 2005 r.;
–
uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2000 r. (umowę z Kotonu), ze zmianami wprowadzonymi w Luksemburgu dnia 25 czerwca 2005 r., a w szczególności jej art. 8 i 9,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w dniu 27 grudnia 2007 r. odbyły się w Kenii wybory prezydenckie i parlamentarne, w których dziewięć partii wystawiło swoich kandydatów na prezydenta, w tym prezydenta Mwai Kibakiego z Partii Jedności Narodowej i Ralię Odingę z Pomarańczowego Ruchu Demokratycznego (ODM),
B.
mając na uwadze, że dwie największe partie, Pomarańczowy Ruch Demokratyczny R. Odingi i Partia Jedności Narodowej prezydenta M. Kibakiego, zdobyły odpowiednio 99 i 43 mandaty z 210 w parlamencie kenijskim,
C.
mając na uwadze, że wybory prezydenckie w Kenii w 2007 r. nie spełniły podstawowych międzynarodowych i regionalnych standardów dotyczących demokratycznych wyborów, a będące ich konsekwencją zamieszki doprowadziły do śmierci niemal 600 osób,
D.
mając na uwadze, że polityczne akty przemocy doprowadziły do przesiedlenia 250 000 osób i dotknęły od 400 000 do 500 000 Kenijczyków, a mianowicie mieszkańców miast Eldoret, Kericho oraz Kisumu, zgodnie z szacunkami Biura ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA),
E.
mając na uwadze, że aktualny kryzys polityczny wynika głównie z poprzedniej Narodowej Tęczowej Koalicji (NARC), która wygrała wybory w 2000 r., po czym M. Kibaki i R. Odinga uzgodnili podział władzy, który nie został dotrzymany,
F.
mając na uwadze, że niedostatecznie uwzględniono zalecenia EUEOM z 2002 r., dotyczące m.in. wielkości i granic okręgów wyborczych na potrzeby wyborów powszechnych, oraz kadencji członków Kenijskiej Komisji Wyborczej (KKW), która powinna trwać sześć miesięcy po wyborach powszechnych, aby zapewnić niezależność i profesjonalizm tego organu wyborczego,
G.
mając na uwadze, że kampania z 2007 r. charakteryzowała się silną polityczną polaryzacją między obozami Kibakiego i Odingi, co doprowadziło do napiętej atmosfery w ich wspólnotach etnicznych,
H.
mając na uwadze, że wybory prezydenckie zawiodły nadzieje i oczekiwania Kenijczyków, którzy ochoczo brali udział w procesie wyborczym, masowo uczestnicząc w wyborach i cierpliwie oddając głosy w pokojowej atmosferze,
I.
mając na uwadze, że usilne starania dyplomatyczne, w tym misja mediacyjna przewodniczącego Unii Afrykańskiej, Johna Kufuora, oraz wysiłki podjęte przez czterech byłych prezydentów, nie zdołały rozwiązać kryzysu politycznego,
J.
mając na uwadze, że 8 stycznia br. Mwai Kibaki jednostronnie mianował 17 członków swojego gabinetu, zanim zakończyła się mediacja międzynarodowa, co skutecznie udaremniło rokowania trójstronne i skłoniło ODM do wznowienia masowych protestów,
K.
mając na uwadze, że podczas kampanii wyborczej powszechnie respektowano wolność zrzeszeń, słowa oraz gromadzenia się; mając też jednak na uwadze fakt, że kampanię cechowały podziały etniczno-polityczne, które przyczyniły się do niestabilnej sytuacji w okresie przedwyborczym,
L.
mając na uwadze, że wspólnota międzynarodowa nie zwróciła należytej uwagi na wspomniane utajone napięcia etniczne i musi uwzględniać tę kwestię we wszelkich przyszłych wysiłkach mediacyjnych dotyczących obecnego kryzysu w Kenii,
M.
mając na uwadze, że Kenijska Komisja Wyborcza nadzorowała logistyczne i techniczne aspekty wyborów, poprawiła dostęp do ośrodków rejestracji wyborców i przeszkoliła personel zapewniający obsługę wyborów,
N.
mając jednak na uwadze, że KKW nie wykazała się bezstronnością, przejrzystością i zachowaniem zasady poufności, które są warunkami wstępnymi demokratycznych wyborów, oraz mając na uwadze, że znalazło to odzwierciedlenie w nieprawidłowych procedurach mianowania komisarzy KKW,
O.
mając na uwadze, że obserwatorzy EUEOM byli dobrze przyjmowani przez właściwe organy w punktach wyborczych, gdzie wybory były prowadzone w sposób zorganizowany,
P.
mając jednakże na uwadze, że obserwatorom EUEOM nie zapewniono podobnego dostępu do punktów liczenia głosów, z czego wnioskują oni, że brak przejrzystości i odpowiednich procedur bezpieczeństwa poważnie podważa wiarygodność wyników wyborów prezydenckich,
Q.
mając na uwadze, że w niektórych punktach wyborczych odnotowano frekwencję przekraczającą 90% i że te nieprawdopodobnie wysokie liczby budzą wątpliwości w KKW,
R.
mając na uwadze, że zdaniem misji EUEOM procesem wyborczym poprzedzającym zestawienie wyników ogólnie rzecz biorąc zarządzano poprawnie i że wybory parlamentarne uznano za znaczny sukces,
S.
mając jednak na uwadze, że misja EUEOM stwierdziła brak wiarygodności procedury liczenia głosów w wyborach prezydenckich, a przez to wyraziła wątpliwości co do dokładności ich wyników,
T.
mając na uwadze, że według Centrum Ochrony Obrońców Praw Człowieka wysuwano groźby pod adresem członków inicjatywy „Kenijczycy na rzecz Pokoju, Prawdy i Sprawiedliwości” – koalicji niezależnych organizacji pozarządowych utworzonej w następstwie wyborów w celu potępienia oszustwa wyborczego oraz wspierania wolności słowa i zrzeszeń w kraju,
U.
mając na uwadze, że w ramach umowy o partnerstwie AKP-UE (umowy z Kotonu) Kenia zobowiązała się do poszanowania podstawowych praw obywatelskich, demokracji opartej na rządach prawa oraz do przejrzystych i odpowiedzialnych rządów,
1.
ubolewa nad tragicznym losem ofiar śmiertelnych i krytyczną sytuacją humanitarną oraz wzywa do niezwłocznego podjęcia przez właściwe władze i zaangażowane strony wszelkich starań na rzecz zaprowadzenia pokoju w Republice Kenii, jak i do zapewnienia poszanowania praw człowieka i rządów prawa;
2.
popiera wnioski przedstawione przez EUEOM we wstępnym oświadczeniu;
3.
wyraża żal, że chociaż wybory parlamentarne zakończyły się ogólnym sukcesem, wyników wyborów prezydenckich nie można uznać za wiarygodne ze względu na powszechne doniesienia o wyborczych nieprawidłowościach;
4.
ubolewa nad faktem, że urzędujący prezydent Mwai Kibaki mianował członków swojego gabinetu w sposób jednostronny, co poważnie zaszkodziło staraniom mediacyjnym;
5.
wzywa urzędującego prezydenta Mwai Kibakiego, aby przestrzegał przyjętych przez jego kraj demokratycznych zasad zapisanych w kenijskiej konstytucji oraz w wytycznych Afrykańskiej karty praw człowieka i ludów dotyczących wolnych i uczciwych wyborów, a także aby wyraził zgodę na niezależną kontrolę wyników wyborów prezydenckich; nalega ponadto, by kenijskie władze ułatwiły tę kontrolę w celu naprawienia sytuacji i pociągnięcia do odpowiedzialności osób winnych tych nieprawidłowości;
6.
wzywa władze Kenii, by niezależnie od okoliczności zapewniły integralność fizyczną i psychiczną członków KPTJ oraz wszystkich obrońców praw człowieka w tym kraju, a także aby położyły kres aktom prześladowania obrońców praw człowieka w Kenii;
7.
wzywa obie strony, żeby niezwłocznie podjęły konkretne działania zaradcze, podejmując rokowania; w tym względzie popiera dalsze starania mediacyjne podejmowane przez afrykańską „radę mędrców”, której przewodniczy Kofi Annan, były sekretarz generalny ONZ;
8.
wzywa prezydencję Unii Europejskiej oraz Komisję Europejską do ścisłego monitorowania misji mediacyjnej pod przewodnictwem K. Annana oraz, w razie konieczności, do zapewnienia dalszego ciągu starań mediacyjnych przez delegację wysokiego szczebla Unii Europejskiej, ewentualnie jako wspólną inicjatywę UE-UA; wzywa Komisję Europejską, aby zaofiarowała władzom Kenii wszelkie wsparcie techniczne i finansowe konieczne w procesie niezależnej kontroli wyborów prezydenckich oraz w działaniach, jakich będzie wymagać naprawa sytuacji;
9.
wzywa do podjęcia konkretnych działań na rzecz ustanowienia prawdziwie bezstronnej komisji wyborczej, która w przyszłości będzie potrafiła lepiej przeprowadzić wolne i uczciwe wybory;
10.
zwraca uwagę na oświadczenie Samuela Kivuitu, przewodniczącego KKW, który wyparł się wyników wyborów prezydenckich opublikowanych w środkach przekazu i wezwał do przeprowadzenia niezależnego dochodzenia w sprawie zarzutu popełnienia oszustwa;
11.
wzywa do przeprowadzenia nowych wyborów prezydenckich, jeżeli organizacja wiarygodnego i uczciwego ponownego przeliczenia przez niezależny organ głosów oddanych w wyborach prezydenckich okaże się niemożliwa;
12.
ubolewa z powodu zaprzepaszczenia szansy na konsolidację i dalszy rozwój procesów wyborczych i szerzej pojmowanych procesów demokratycznych, jaką dawały wybory prezydenckie w 2007 r.;
13.
wzywa przywódców partii politycznych do przyjęcia na siebie odpowiedzialności za zapobieganie dalszym aktom przemocy w kraju, do wykazania się zaangażowaniem w przestrzeganie zasad państwa prawa i do zagwarantowania poszanowania praw człowieka;
14.
wyraża głębokie zaniepokojenie społecznymi skutkami obecnego kryzysu gospodarczego, jego niszczącym wpływem na społeczno-gospodarczy rozwój kraju oraz jego gospodarczymi skutkami dla państw ościennych, które są w znacznej mierze uzależnione od kenijskiej infrastruktury i w których sytuacja humanitarna ulega destabilizacji z powodu kryzysu w Kenii;
15.
wzywa rząd kenijski i Komisję Europejską do szybkiego zorganizowania pomocy humanitarnej dla uchodźców i udziału wszystkich niezbędnych pracowników humanitarnych;
16.
wzywa właściwe władze do zagwarantowania swobody i niezależności doniesień prasowych oraz do natychmiastowego przywrócenia transmisji na żywo;
17.
wyraża ubolewanie z powodu wydatkowania pomocy budżetowej z EFR na rzecz rządu Kibakiego bezpośrednio po wyborach, które mogłoby zostać niewłaściwie odczytane jako nacechowane politycznie, i zwraca się o zamrożenie dalszego wsparcia budżetowego dla rządu kenijskiego do czasu znalezienia politycznego rozwiązania obecnego kryzysu;
18.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, rządowi Kenii, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE oraz przewodniczącemu Komisji i Rady Wykonawczej Unii Afrykańskiej.
