Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-000036/2011
do Komisji
art. 115 Regulaminu PE
Ioannis A. Tsoukalas
,
Paul Rübig
,
Daniel Caspary
,
Birgit Schnieber-Jastram
w imieniu grupy PPE Przedmiot: Zabezpieczenie dostaw metali ziem rzadkich dla Europy
Metale ziem rzadkich mają decydujące znaczenie dla setek zastosowań technologicznych i zasadnicze znaczenie dla rozwoju „zielonych” technologii (takich jak turbiny wiatrowe, pojazdy hybrydowe itp.), a zatem są niezwykle istotne w kontekście konkurencyjności przemysłu europejskiego. Chociaż metale ziem rzadkich występują raczej obficie w skorupie ziemskiej, ich eksploatacja gospodarcza nie jest łatwa. Przemysł UE jest całkowicie zależny od importu metali ziem rzadkich z Chin, które posiadają w tej dziedzinie wirtualny monopol, gdyż kontrolują 97% światowej produkcji. Chiny posiadają 36% potwierdzonych światowych rezerw metali ziem rzadkich (oraz 59% szacowanych całkowitych rezerw), a jednocześnie dążą do zawarcia dwustronnych umów w celu zabezpieczenia zbadanych rezerw na całym świecie. Chiny łączą wertykalną strukturę ich przemysłu metali ziem rzadkich z silnym rozwojem dziedziny rozwoju i badań i uzyskały już znaczną przewagę konkurencyjną w zakresie rafinacji rud metali ziem rzadkich oraz produkcji stopów i produktów końcowych, podczas gdy przemysłowi UE brakuje zarówno dostępu do surowców metali ziem rzadkich, jak i naukowej i przemysłowej wiedzy eksperckiej dotyczącej ich przetwarzania. Ponadto, podczas gdy globalny popyt na metale ziem rzadkich wciąż rośnie, Chiny już ogłosiły znaczne ograniczenia eksportu.
Czy UE ma kompleksową strategię w zakresie metali ziem rzadkich? Czy Komisja dokonała oceny decydującej roli dostaw metali ziem rzadkich dla przemysłu europejskiego? Szacuje się, że już w 2014 r. wystąpi niedobór światowej produkcji metali ziem rzadkich sięgający 40 000 ton, co może spowodować poważne problemy, zwłaszcza dla przemysłu UE, w tym ostry wzrost cen. Jakie ewentualne środki krótkoterminowe w odniesieniu do metali ziem rzadkich proponuje podjąć Komisja zgodnie z głównymi filarami europejskiej inicjatywy w zakresie surowców?
Jak Komisja zamierza poruszyć wrażliwą kwestię metali ziem rzadkich w regularnym dialogu z Chinami? Jak przedstawia się sytuacja w ramach WTO? Jakie kroki podjęła WE wraz ze swoimi partnerami na rzecz znalezienia alternatywnych źródeł metali ziem rzadkich oraz na rzecz zminimalizowania zagrożeń dla dostaw dla przemysłu europejskiego?
Biorąc pod uwagę to, że metale ziem rzadkich są niezbędne nie tylko w urządzeniach opartych na nowoczesnych i „zielonych” technologiach, ale również absolutnie konieczne do zastosowań w dziedzinie medycyny i obrony, czy Komisja rozważa możliwość stworzenia europejskiego planu gromadzenia tych materiałów (na wzór podobnych kroków podjętych przez USA, Japonię i Koreę) w celu zapewnienia wystarczających dostaw metali ziem rzadkich i stabilnych cen? Jakie są perspektywy recyklingu metali ziem rzadkich w UE? Czy zastąpienie metali ziem rzadkich zajmie ważne miejsce w programie ramowym w zakresie badań? Jak Komisja zamierza zachęcać przedsiębiorstwa UE działające w sektorze metali ziem rzadkich do szukania i eksploatacji innych źródeł w UE, na Grenlandii lub w krajach rozwijających się?
