23.11.2010 B7-0675/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie Sahary Zachodniej
Ivo Vajgl
,
Kristiina Ojuland
,
Luigi de Magistris
,
Izaskun Bilbao Barandica
,
Carl Haglund
,
Ramon Tremosa i Balcells
,
Anneli Jäätteenmäki
,
Graham Watson
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE450.491v01-00 B7‑0675/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Sahary Zachodniej
Parlament Europejski ,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Sahary Zachodniej, w szczególności rezolucję nr 1598 (2005) z dnia 28 kwietnia 2005 r. i nr 1495 (2003), zatwierdzone przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 11 października 2005 r., oraz rezolucję nr 1871 (2009),
– uwzględniając ostatnią rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1920 (2010), na mocy której rozszerzono dotychczasowy mandat Misji Narodów Zjednoczonych na rzecz Referendum na Saharze Zachodniej (MINURSO),
– uwzględniając ostatnie sprawozdanie Sekretarza Generalnego przedstawione Radzie Bezpieczeństwa w sprawie Sahary Zachodniej (14 kwietnia 2008 r.),
– uwzględniając wnioski zawarte w sprawozdaniu z delegacji ad hoc Parlamentu Europejskiego w marcu 2009 r., w szczególności zalecenia dotyczące przestrzegania i monitorowania przestrzegania praw człowieka w Saharze Zachodniej,
– uwzględniając swoje rezolucje w sprawie Sahary Zachodniej, a w szczególności rezolucję z dnia 27 października 2005 r.,
– uwzględniając deklarację UE w sprawie ósmego posiedzenia Rady ds. Stowarzyszenia UE–Maroko, które odbyło się dnia 7 grudnia 2009 r. i wspólne oświadczenie pierwszego szczytu UE–Maroko, który miał miejsce w dniu 7 marca 2010 r.,
– uwzględniając Układ Eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Królestwem Maroka z drugiej strony, w szczególności jego art. 2,
– uwzględniając Międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych przyjęty przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, podpisany przez Królestwo Maroka,
– uwzględniając deklarację Zgromadzenia Ogólnego ONZ z dnia 9 grudnia 1998 r. w sprawie praw jednostek, grup i instytucji do promowania i ochrony powszechnie uznawanych praw człowieka i podstawowych wolności,
– uwzględniając oświadczenie Wysokiego Przedstawiciela UE do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa w sprawie Sahary Zachodniej z dnia 10 listopada 2010 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że ponad 12 000 Sahrawi opuściło swoje miasta i rozbiło namioty na peryferiach El Aaiun, zakładając obóz Gdaim Izyk na znak protestu przeciwko swojej sytuacji społeczno-ekonomicznej i warunkom życia
B. mając na uwadze, że w niedzielę 24 października br. zamordowano czternastoletniego rdzennego mieszkańca Sahary Zachodniej Nayema El-Garhiego, a pozostałe pięć osób zostało zranione przez wojsko marokańskie podczas próby przedostania się do obozu na peryferiach El Aaiun,
C. mając na uwadze, że w poniedziałek 8 listopada marokańskie siły bezpieczeństwa, używając nieproporcjonalnej siły, przemocą przedostały się obozu Gdaim Izyk,
D. mając na uwadze oświadczenie władz marokańskich, że operacja ta była konieczna w celu uwolnienia mieszkańców obozu, którzy byli tam przetrzymywani wbrew swojej woli, i że oddziały bezpieczeństwa natrafiły na poważny opór, oraz mając na uwadze, że walki między policją i protestującymi przeniosły się na ulice El Aaiun,
E. mając na uwadze raporty o licznych ofiarach śmiertelnych, rannych i zaginionych,
F. mając na uwadze, że parlamentarzystom z UE i posłom do Parlamentu Europejskiego nie udało się dostać do El Aaiun i obozu Gdaim Izyk, a niektórzy zostali nawet wydaleni z Maroka,
G. mając na uwadze, że te ataki z użyciem przemocy zbiegły się z początkiem nieoficjalnych rozmów na temat przyszłości Sahary Zachodniej między władzami Maroka i Frontem Polisario w Nowym Jorku, na żądanie specjalnego wysłannika ONZ do Sahary Zachodniej,
H. mając na uwadze, że UE w dalszym ciągu wyraża zaniepokojenie z powodu konfliktu w Saharze Zachodniej i regionalnych konsekwencji oraz implikacji tego konfliktu, łącznie z sytuacją praw człowieka w Saharze Zachodniej, mając na uwadze, że w pełni wspiera starania sekretarza generalnego Narodów Zjednoczonych i jego specjalnego wysłannika na rzecz znalezienia sprawiedliwego, trwałego i obustronnie satysfakcjonującego rozwiązania politycznego, które pozwoli na samookreślenie się mieszkańców Sahary Zachodniej zgodnie z rezolucją Narodów Zjednoczonych,
I. mając na uwadze, że w dniu 21 września Front Polisario aresztował dysydenta Mostaphę Sidiego Moulouda po ogłoszeniu przez niego poparcia dla marokańskiej inicjatywy autonomii i że od tego czasu jego los pozostaje nieznany,
J. mając na uwadze, że sytuacja w obozach w Saharze Zachodniej i w Tinduf może przekształcić się w prawdziwą katastrofę humanitarną o niemożliwych do przewidzenia konsekwencjach, oraz że incydenty te jeszcze raz uwypuklają naglącą potrzebę włączenia monitorowania przestrzegania praw człowieka w zakres mandatu Misji Narodów Zjednoczonych na rzecz Referendum w Saharze Zachodniej(MINURSO),
K. mając na uwadze, że po ponad 30 latach proces dekolonizacji w Saharze Zachodniej jeszcze się nie skończył,
L. mając na uwadze, że liczne raporty pokazały, iż eksploatacja zasobów naturalnych w Saharze Zachodniej nie przynosi korzyści lokalnej ludności,
1. ubolewa nad poważnymi atakami i nieproporcjonalnym użyciem siły przez władze Maroka, do których doszło w obozie Gdaim Izyk oraz w mieście El Aaiun i w wyniku których wielu cywilów poniosło śmierć oraz wzywa wszystkie strony do zachowania spokoju i powstrzymania się od dalszej przemocy;
2. wyraża solidarność z rodziną młodego rdzennego mieszkańca Sahary Zachodniej Nayema El-Garhiego i wzywa władze Maroka i misję MINURSO do przeprowadzenia dochodzenia w celu wyjaśnienia okoliczności tego morderstwa;
3. wyraża głębokie ubolewanie i poważne zaniepokojenie z powodu osób zabitych, rannych i zaginionych w wyniku tych gwałtownych ataków i solidaryzuje się z rodzinami ofiar;
4. domaga się międzynarodowego niezależnego dochodzenia pod auspicjami ONZ w sprawie ostatnich wydarzeń w obozie Gdaim Izyk i mieście El Aaiun;
5. wyraża ubolewanie z powodu ataków na wolność prasy i informacji, które odczuło wielu europejskich dziennikarzy, oraz wzywa Królestwo Maroka do zagwarantowania prasie, niezależnym obserwatorom i organizacjom humanitarnym swobodnego dostępu i swobody poruszania się w Saharze Zachodniej;
6. potępia przetrzymywanie i prześladowanie obrońców praw człowieka działających na rzecz rdzennej ludności Sahary Zachodniej (Sahrawi) na kontrolowanym przez Maroko terytorium Sahary Zachodniej oraz wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do włączenia monitorowania sytuacji praw człowieka do mandatu MINURSO w celu wykrycia przypadków łamania praw człowieka, zgodnie z zaleceniem delegacji ad-hoc Parlamentu Europejskiego;
7. z zadowoleniem przyjmuje wznowienie nieformalnych posiedzeń Maroka z Frontem Polisario pod auspicjami specjalnego wysłannika sekretarza generalnego ONZ, nawet w tak napiętej sytuacji, i wzywa podmioty regionalne do odegrania konstruktywnej roli;
8. wzywa Królestwo Maroka i Front Polisario do powstrzymania się od aktów przemocy i tym samym do wniesienia znacznego wkładu w złagodzenie napięć w celu znalezienia rozwiązania konfliktu w Saharze Zachodniej zgodnie z właściwymi rezolucjami ONZ, w szczególności rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1495 (2003);
9. wzywa do Radę Unii Europejskiej do wsparcia dla rozwiązania konfliktu w Saharze Zachodniej oraz do pełnego wykorzystania możliwości stworzonych przez dialog na temat praw człowieka w ramach Rady ds. Stowarzyszenia UE-Maroko w ramach podkomisji powołanej wspólnie z Marokiem ds. takich kwestii;
10. wzywa Komisję Europejską i Wysoką Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa do monitorowania sytuacji praw człowieka w Saharze Zachodniej oraz do regularnego wysyłania misji informacyjnych na ten obszar, na podstawie art. 2 Umowy o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Królestwem Maroka;
11. jest zaniepokojony losem Mostaphy Sidiego Moulouda i apeluje do Frontu Polisario o ujawnienie miejsca jego pobytu w celu zapewniania mu niezwłocznie możliwości skontaktowania się z rodziną i prawnikiem oraz niezwłocznego doprowadzenia go przed niezależny organ sądowy w celu ustalenia, czy istnieje podstawa prawna do jego przetrzymywania;
12. domaga się wysłania delegacji Parlamentu Europejskiego do Sahary Zachodniej i obozów w Tinduf w celu obserwowania na miejscu sytuacji praw człowieka;
13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, sekretarzowi generalnemu ONZ, sekretarzowi generalnemu Unii Afrykańskiej, delegacji Parlamentu Europejskiego do spraw stosunków z krajami Maghrebu, a także Prezydium Zgromadzenia Parlamentarnego Unii dla Śródziemnomorza, parlamentowi i rządowi Hiszpanii, Algierii i Maroka oraz organizacji Front Polisario.
