4.5.2005
PROJEKT REZOLUCJI
projekt w odpowiedzi na oświadczenie Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminuzłożyli:
- Hans-Gert Poettering, Avril Doyle, Simon Coveney, Jim Higgins, Mairead McGuinness, Gay Mitchell i James Nicholsonw imieniu grupy politycznej PPE-DE
- Martin Schulz, Proinsias De Rossa i Gary Titleyw imieniu grupy politycznej PSE
- Graham Watson i Marian Harkinw imieniu grupy politycznej ALDE
- Jean Lambert i Raül Romeva i Ruedaw imieniu grupy politycznej Verts/ALE
- Brian Crowley, Eoin Ryan i Liam Aylwardw imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie aktów przemocy i przestępstw dokonywanych przez samozwańczą Irlandzką Armię Republikańską (IRA) w Irlandii Północnej, szczególnie zabójstwa Roberta McCartneya
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie aktów przemocy i przestępstw dokonywanych przez samozwańczą Irlandzką Armię Republikańską (IRA) w Irlandii Północnej, szczególnie zabójstwa Roberta McCartneya
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
zważywszy, że 30 stycznia 2005 r. obywatel Belfastu, Robert McCartney został brutalnie zamordowany przez członków samozwańczej Irlandzkiej Armii Republikańskiej (IRA), która próbowała zatuszować zbrodnię i nakazała świadkom zdarzenia przemilczeć udział członków IRA,
B.
zważywszy, że siostry Roberta McCartneya, Catherine McCartney, Paula Arnold, Gemma McMahon, Claire McCartney i Donna Mary McCartney, oraz jego partnerka życiowa, Bridgeen Karen Hagans, postanowiły złamać zmowę milczenia i odważnie i z determinacją sprzeciwiły się IRA żądając ukarania sprawców zabójstwa Roberta McCartneya,
C.
zważywszy, że szacuje się że około 70 osób znajdowało się w okolicach Magennis's Bar bezpośrednio przed i po bójce, która doprowadziła do śmierci Roberta McCartneya,
D.
zważywszy, że kiedy nasiliły się głosy protestu w sprawie tego zabójstwa, IRA i Sinn Féin, polityczne skrzydło IRA, zawiesiły lub usunęły za swych szeregów kilku członków,
E.
zważywszy, że liderzy Sinn Féin wezwali do wymierzenia sprawiedliwości, lecz nie wezwali sprawców ani świadków zabójstwa do bezpośredniej i pełnej współpracy ze służbami policji Irlandii Północnej,
F.
zważywszy, że 8 marca 2005 r. IRA wydała skandaliczne oświadczenie, w którym wyraziła gotowość rozstrzelania zabójców Roberta McCartneya,
G.
zważywszy, że osoby zaangażowane w kampanię na rzecz doprowadzenia sprawców zabójstwa Roberta McCartneya przed wymiar sprawiedliwości, stały się obiektem „szeptanej propagandy“, mającej na celu ich zastraszenie i podważenie wiarygodności całej sprawy,
H.
zważywszy, znaczący wkład unijnego programu PEACE dla Irlandii Północnej i przygranicznych regionów Irlandii ;
I.
zważywszy, że pokój i przemoc nie mogą współegzystować w Irlandii Północnej,
1.
Potępia przemoc i przestępstwa dokonywane przez samozwańczą Irlandzką Armię Republikańską (IRA) w Irlandii Północnej, szczególnie zabójstwo Roberta McCartneya;
2.
podkreśla z całą mocą, że siostry i partnerka życiowa Roberta McCartneya zasługują na pełne wsparcie w swym dążeniu do doprowadzenia sprawców przed wymiar sprawiedliwości;
3.
wzywa liderów Sinn Féin, aby zwrócili się do sprawców i świadków zabójstwa o bezpośrednią współpracę ze służbami policji w Irlandii Północnej, bez groźby odwetu ze strony IRA;
4.
ubolewa nad oszczerczą „szeptaną propagandą“ mająca na celu zastraszenie i zdyskredytowanie sióstr i partnerki życiowej Roberta McCartneya w ich walce o sprawiedliwość;
5.
wzywa Radę i Komisję o udzielenie wszelkiej pomocy organom wymiaru sprawiedliwości Irlandii Północnej w celu zapewnienia, że zabójcy Roberta McCartneya staną przed sądem;
6.
zwraca się z propozycją, aby w razie niemożności wniesienia oskarżenia w sprawie zabójstwa Roberta McCartneya przez służby policji Irlandii Północnej, Unia Europejska przyznała, zgodnie z rozporządzeniem finansowym, środki finansowe na pokrycie części kosztów postępowania sądowego, w związku z wniesieniem powództwa cywilnego przez rodzinę McCartney;
7.
zwraca się w związku z tym do Komisji o przyznanie tych środków z ogólnego budżetu UE, z linii budżetowej przewidującej środki na pomoc dla ofiar terroryzmu;
8.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji do Rady, Komisji oraz rządów i parlamentów Państw Członkowskich i państw kandydujących, jak również do Rady Europy.
