16.11.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Simon Coveney, Charles Tannock, Bernd Posselt, Thomas Mann and Geoffrey Van Orden, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Glenys Kinnock and Marc Tarabella, w imieniu grupy politycznej PSE
– Cecilia Malmström, Frédérique Ries, Antoine Duquesne and Marios Matsakis, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Frithjof Schmidt, Alyn Smith, Raül Romeva i Rueda and Hélène Flautre, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Vittorio Agnoletto, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Konrad Szymański, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– ALDE (B6‑0592)
– PSE (B6‑0593/2005)
– PPE-DE (B6‑0596/2005)
– GUE/NGL (B6‑0599/2005)
– Verts/ALE (B6‑0602/2005)
– UEN (B6‑0606/2005)
w sprawie Birmy
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Birmy
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając rezolucję w sprawie sytuacji praw człowieka w Birmie, przyjętą na 61. sesji Komisji Praw Człowieka ONZ oraz przez Zgromadzenie Ogólne ONZ,
–
uwzględniając raport o sytuacji praw człowieka w Myanmarze, opublikowany przez Sekretarza Generalnego ONZ w dniu 10 października 2005 r.,
–
uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Siódmej Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych ASEM, które odbyło się w Kioto w dniach 6-7 maja 2005 r.,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Birmy, a w szczególności rezolucję z dnia 12 maja 2005 r.,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze przypadki łamania praw człowieka w Birmie, tj. pracę przymusową, prześladowania dysydentów, wcielanie dzieci do wojska, gwałty i grabieże dokonywane przez wojska rządowe oraz przymusowe przesiedlenia,
B.
mając na uwadze, że w ramach strategii „Czterech Cięć”, birmańskie wojska dopuszczają się aktów brutalności i represji wobec ludności we wszystkich siedmiu zróżnicowanych etnicznie stanach Birmy,
C.
mając na uwadze wyraźne określenie na Szóstej Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych ASEM w Kildare w kwietniu 2004 r. warunków wejścia Birmy do ASEM, tj. uwolnienia Aung San Suu Kyi jako warunku minimalnego, zezwolenia na swobodną działalność Narodowej Ligi na rzecz Demokracji (NLD) oraz rozpoczęcia szczerego dialogu politycznego z organizacjami prodemokratycznymi i grupami etnicznymi w Birmie,
D.
mając na uwadze, że żaden z powyższych warunków nie został spełniony przez dyktaturę birmańską,
E.
mając na uwadze, że w lipcu 2005 r. rząd Birmy uwolnił 249 więźniów politycznych, w tym dysydentów i działaczy NLD; mając jednak na uwadze, że według specjalnego sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji praw człowieka w Myanmarze, ponad 1000 osób jest tam nadal więzionych z powodów politycznych,
F.
mając na uwadze, że Konwent Narodowy w Birmie zostanie zwołany w grudniu 2005 r. bez udziału NLD i bez odpowiedniego procesu demokratycznego, a zatem bez zagwarantowania właściwej reprezentacji obywateli birmańskich,
G.
mając na uwadze, że w dniu 2 listopada 2005 r. birmańska dyktatura wojskowa skazała Hkun Htun Oo, przewodniczącego Ligi Narodowej Szan na rzecz Demokracji, na 90 lat więzienia, generała Hso Htena, prezydenta Rady Pokoju Stanu Szan, na 106 lat więzienia oraz ośmiu innych przywódców Szan na 70 lat więzienia każdego, a wszyscy oni są przetrzymywani w więzieniu od lutego i odmawia się im możliwości skorzystania z pomocy prawnej wyznaczonych przez nich adwokatów oraz spotkań z rodziną,
H.
mając na uwadze, że w czerwcu 2005 r. Międzynarodowa Organizacja Pracy (MOP) postanowiła „wznowić” przyjęte przez nią w czerwcu 2000 r. środki, apelując do swoich członków o rewizję ich stosunków z Birmą (na mocy art. 33 Konstytucji MOP) ze względu na utrzymujące się tam na dużą skalę przypadki pracy przymusowej,
I.
mając na uwadze, że zlecony przez byłego prezydenta Czech Vaclava Havla oraz arcybiskupa Desmonda Tutu raport „Zagrożenie dla Pokoju- Apel do Rady Bezpieczeństwa ONZ o Działanie w Birmie”, wyraźnie wskazuje na potrzebę podjęcia działań przez Radę Bezpieczeństwa ONZ,
1.
wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do niezwłocznego zajęcia się sytuacją w Birmie i do upoważnienia Sekretarza Generalnego ONZ do podjęcia mediacji w Birmie w celu doprowadzenia do pojednania narodowego i przejścia do demokracji, jak również wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do przedsięwzięcia środków koniecznych do nałożenia sankcji gospodarczych na Birmę w celu przeforsowania zmian;
2.
potępia całkowite lekceważenie przez birmańską dyktaturę wojskową dobrobytu obywateli Birmy;
3.
potępia brutalną kampanię wojsk birmańskich obejmującą przymusowe przesiedlenia skierowane przeciw niektórym większym grupom etnicznym walczącym o autonomię;
4.
zwraca się o natychmiastowe uwolnienie oraz o pełną swobodę przemieszczania się i wypowiedzi dla Aung San Suu Kyi, Hkun Htun Oo, generała Hso Hten, innych przywódców politycznych oraz wszystkich więźniów politycznych przetrzymywanych przez Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju (SPDC);
5.
nalega, aby SPDC natychmiast rozpoczęło konstruktywny dialog z Narodową Ligą na rzecz Demokracji (NLD) i grupami etnicznymi w celu doprowadzenia do przywrócenia demokracji i przestrzegania praw człowieka, w tym praw mniejszości etnicznych oraz praw państwowych w Birmie;
6.
nalega, by Wspólna Polityka UE w sprawie Birmy została niezwłocznie wzmocniona poprzez:
(a) oficjalne oświadczenie, że UE nie uzna wyników prac wojskowego Konwentu Narodowego, dopóki nie zostaną spełnione minimalne warunki określone podczas Szóstej Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych ASEM w Kildare w kwietniu 2004 r., nie zostanie zagwarantowany właściwy proces demokratyczny oraz nie zostanie zapewniona swoboda i możliwość uczestnictwa innym reprezentatywnym partiom prodemokratycznym;
(b) popieranie określonego w rozporządzeniu (WE) 1853/2004 powszechnego zakazu dokonywania nowych inwestycji i udzielania pożyczek birmańskim przedsiębiorstwom państwowym przez firmy zarejestrowane w UE;
7.
wzywa do powołania wysokiego rangą wysłannika UE, którego zadaniem będzie działanie na rzecz uwolnienia Aung San Suu Kyi, Hkun Htun Oo i innych przywódców politycznych, rozwój szeroko zakrojonej strategii dotyczącej Birmy, pozwalającej na dostarczenie pomocy humanitarnej ludności Birmy z terenu Birmy oraz poprzez strategię transgraniczną, jak też doprowadzenie do przejścia do demokracji i przestrzegania praw człowieka;
8.
głęboko ubolewa nad faktem, iż rząd Birmy nie zastosował jeszcze wszystkich odpowiednich środków, aby pozwolić na wejście w życie Wspólnego Planu Działania Rządu Związku Myanmar i Międzynarodowej Organizacji Pracy na rzecz eliminacji pracy przymusowej w Myanmarze;
9.
wzywa Unię Europejską do podpisania raportu i rezolucji zaproponowanej w raporcie „Zagrożenie dla Pokoju- Apel do Rady Bezpieczeństwa ONZ o Działanie w Birmie”;
10.
nalega, by wszyscy członkowie MPO należący do UE poddali poważnej rewizji, na mocy art. 33 Konstytucji MOP, swoje stosunki z Birmą, do czego wzywa MPO;
11.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom Państw Członkowskich ASEAN i ASEM, Międzyparlamentarnej Grupie ASEAN ds. Myanmaru, Aung San Suu Kyi, NLD, SPDC, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz Specjalnemu Sprawozdawcy ONZ ds. Birmy.
