P6_TA(2008)0051
Przejrzystość w kwestiach finansowych
A6-0010/2008
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie przejrzystości w kwestiach finansowych ( 2007/2141(INI) )
Parlament Europejski
, –
uwzględniając zieloną księgę Komisji w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości ( COM(2006)0194 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji: Zielona księga "Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości" – działania następcze ( COM(2007)0127 ),
–
uwzględniając art. 255 traktatu WE,
–
uwzględniając art. 45 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej ( A6-0010/2008 ),
A.
mając na uwadze, że przejrzystość pozwala obywatelom na bliższe uczestnictwo w procesie podejmowania decyzji i gwarantuje lepszą legitymizację instytucji UE oraz ich większą skuteczność i odpowiedzialność wobec obywateli w systemie demokratycznym,
B.
mając na uwadze, że przejrzystość przyczynia się do umacniania zasad demokracji i szacunku dla praw podstawowych określonych w art. 6 traktatu UE oraz w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej,
C.
mając na uwadze, że większa przejrzystość instytucji UE zwiększyłaby ogólne zrozumienie sposobu , w jaki środki finansowe UE są wykorzystywane, poprawiając jednocześnie możliwości oceny skuteczności wydatków UE,
Ujawnianie informacji o beneficjentach środków finansowych UE (praktyczne wdrażanie)
1.
przypomina, że pod nagłówkiem "Zasada przejrzystości" art. 30 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia finansowego zmienionego w dniu 13 grudnia 2006 r. Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
przewiduje się, że:
Komisja udostępnia w odpowiedni sposób informacje o beneficjentach środków finansowych pochodzących z budżetu, którymi dysponuje Komisja w trakcie wykonywania budżetu na zasadzie scentralizowanej i bezpośrednio poprzez jej działy, oraz informacje o beneficjentach środków finansowych dostarczanych przez jednostki, którym przekazano uprawnienia do wykonywania budżetu w ramach innych trybów zarządzania.
2.
jest zdania, że przejrzystość ściśle łączy się z tym, czy dostarczane informacje o beneficjentach są łatwo dostępne, wiarygodne i czy nadają się one do dalszych badań, porównań i oceny, a w związku z tym uważa, że stosując wyrażenie "w odpowiedni sposób" użyte w rozporządzeniu finansowym należy właściwie uwzględniać te potrzeby;
Środki finansowe UE zarządzane centralnie
3.
przypomina, że jeśli chodzi o przejrzystość, w odniesieniu do 20% środków finansowych UE zarządzanych bezpośrednio i centralnie przez Komisję (dotacje i zamówienia publiczne) informacja o beneficjentach, w tym ich tożsamość, dostępna jest do wglądu na dwóch stronach internetowych:
o beneficjentach dotacji:
http://ec.europa.eu/grants/beneficiaries_en.htm
o beneficjentach zamówień publicznych:
http://ec.europa.eu/public_contracts/beneficiaries_en.htm
4.
zwraca się do Komisji, aby we wszystkich dokumentach odnoszących się do budżetu UE i/lub projektów i programów będących w jej gestii wskazywała wyraźnie adresy obu stron internetowych zawierających informacje o beneficjentach środków finansowych UE zarządzanych przez nią bezpośrednio i centralnie;
Środki finansowe UE zarządzane na zasadzie podziału lub decentralizacji zarządzania albo poprzez wspólne zarządzanie
5.
zauważa, że zgodnie z art. 53b rozporządzenia finansowego w przypadku wykonywania przez Komisję budżetu przy podziale zarządzania, państwa członkowskie na mocy ust. 2 lit. d) powyższego artykułu:
zapewniają, za pomocą odnośnych przepisów sektorowych i zgodnie z art. 30 ust. 3, odpowiednią coroczną publikację ex post beneficjentów środków finansowych pochodzących z budżetu
6.
podkreśla, że, podobnie, zgodnie z art. 53c i 53d kraje trzecie i organizacje międzynarodowe, którym powierzono zadania wykonawcze "zapewniają, zgodnie z art. 30 ust. 3, odpowiednią coroczną publikację ex post beneficjentów środków finansowych pochodzących z budżetu";
7.
przypomina, że w projekcie deklaracji Komisji w sprawie przejrzystości, załączonym do wyników postępowania pojednawczego dotyczącego zmienionego rozporządzenia finansowego, Komisja zobowiązała się:
zapewnić w sektorowych rozporządzeniach wykonawczych porównywalność ujawnianych informacji na temat beneficjentów środków finansowych pochodzących z funduszy rolnych (EFRROW Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich.
i EFGR Europejski Fundusz Gwarancji Rolnej.
) z informacjami ujawnianymi na mocy sektorowych rozporządzeń wykonawczych dotyczących funduszy strukturalnych. W szczególności zapewniona zostanie odpowiednia coroczna publikacja ex post kwot otrzymanych z tych funduszy przez poszczególnych beneficjentów, z dalszym podziałem według głównych kategorii wydatków.
8.
zauważa, że na stronie internetowej Komisji http://ec.europa.eu/agriculture/funding/index_en.htm znajdują się obecnie łącza do baz danych 14 państw członkowskich, które zawierają informacje o beneficjentach płatności wspólnej polityki rolnej w ramach podziału zarządzania; ubolewa jednak, że dane są tak zróżnicowane i rozproszone oraz że tak różnią się między sobą jakością, iż trudno jest znaleźć informacje; wzywa Komisję do wyciągnięcia nauki z łatwo dostępnej strony internetowej http://www.farmsubsidy.org/, która działa bardzo dobrze i została stworzona bez udziału środków publicznych;
9.
odnotowuje zastrzeżenie Komisji, że ponieważ łącza na jej stronie internetowej oparte są na dostarczonych przez państwa członkowskie informacjach, które mogą być ogromnie zróżnicowane pod względem zakresu i szczegółów, nie jest ona w stanie zagwarantować dokładności lub kompletności dostarczonych danych i informacji, nie przyjmuje również odpowiedzialności za sposoby ich wykorzystania;
10.
utrzymuje, że Komisja musi przyjąć odpowiedzialność za zapewnienie pełnych i wiarygodnych danych, a w związku z tym musi podjąć konieczne działania wobec władz państw członkowskich w celu zagwarantowania, że dane takie będą dostarczane;
Uwagi ogólne o ujawnianiu beneficjentów
11.
jest przekonany, że co do zasady strony internetowe Komisji, na których ujawniane są informacje o beneficjentach środków finansowych UE każdej kategorii, czy to w postaci zamówień publicznych, dotacji, wydatków z funduszy rolnych lub strukturalnych (lub innych form finansowania), powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby umożliwić nie tylko uzyskiwanie informacji o poszczególnych beneficjentach, ale również wyszukiwanie w oparciu o konkretne kryteria w celu uzyskania całościowego obrazu w różnych działach, który można następnie skonfrontować z danymi liczbowymi dotyczącymi wykonania przedstawianymi przez Komisję;
12.
wzywa Komisję do przyjęcia politycznej odpowiedzialności za publikację informacji o beneficjentach środków finansowych UE w ramach wszystkich trybów zarządzania;
13.
podkreśla, że nie wystarczy zwykłe opublikowanie informacji w stanie surowym, lecz należy je w sposób przemyślany zorganizować, sklasyfikować i przedstawić, żeby nadać im wartość praktyczną;
14.
podkreśla, że poszczególni beneficjenci mogą otrzymać środki finansowe UE z kilku programów lub obszarów działalności UE; uznaje w związku z tym, że warto byłoby mieć możliwość określenia wszystkich kwot wypłaconych danemu beneficjentowi we wszystkich obszarach; zwraca się do Komisji o przeanalizowanie możliwości stworzenia ogólnej wyszukiwarki zdolnej do uzyskiwania przekrojowych danych dotyczących poszczególnych beneficjentów, obejmujących zamówienia, dotacje, subsydia, programy badawcze, fundusze rolne i strukturalne, zarządzanie scentralizowane i zdecentralizowane itd. we wszystkich dziedzinach działalności UE;
15.
wzywa Komisję, aby uwzględniła uwagi zawarte w niniejszej rezolucji i aby przed przyszłymi wyborami europejskimi w roku 2009 wprowadziła w pełni sprawny system informacji dla szerszej publiczności o wszystkich beneficjentach subsydiów UE oraz o kwotach pozostających do odzyskania;
Oświadczenie o powiązaniach finansowych osób sprawujących urząd publiczny w instytucjach UE
16.
podkreśla, że obecnie w instytucjach UE podejście do oświadczeń o powiązaniach finansowych ich członków jest zróżnicowane, a jego zakres rozciąga się od rejestru publicznego w Parlamencie Europejskim do braku wymogu składania jakichkolwiek oświadczeń;
17.
wyraża opinię, że wszystkie instytucje powinny rozważyć, czy obecne zasady i przepisy są wystarczające, oraz odnotowuje ewentualną konieczność przeglądu przepisów Parlamentu Europejskiego, tak aby wprowadzić obowiązek publicznego ujawniania w Internecie powiązań finansowych;
18.
odnotowuje, że w związku z europejską inicjatywą na rzecz przejrzystości Komisja zleciła przeprowadzenie analizy zasad i norm etyki zawodowej osób sprawujących urząd publiczny w instytucjach UE oraz w parlamentach krajowych, rządach krajowych, trybunałach konstytucyjnych (sądach najwyższych), trybunałach obrachunkowych oraz w centralnych lub narodowych bankach 27 państw członkowskich UE, a także Kanady i Stanów Zjednoczonych Ameryki; odnotowuje także, że w odniesieniu do instytucji UE w analizie zbadane i porównane zostaną zasady i normy etyki zawodowej w Komisji Europejskiej, Parlamencie Europejskim, Europejskim Trybunale Obrachunkowym, Europejskim Trybunale Sprawiedliwości, Europejskim Banku Centralnym i Europejskim Banku Inwestycyjnym;
19.
zdaje sobie sprawę, że Komisja pragnie stworzyć wśród instytucji UE "wspólną przestrzeń etyki";
20.
przypomina, że w następstwie zaleceń przedstawionych przez komitet niezależnych ekspertów w drugim sprawozdaniu z dnia 10 września 1999 r. oraz białej księgi Komisji w sprawie reformy administracyjnej z dnia 1 marca 2000 r. Komisja wysunęła propozycję utworzenia komitetu doradczego ds. norm życia publicznego Wniosek w sprawie umowy między Parlamentem Europejskim, Radą, Komisją, Trybunałem Sprawiedliwości, Trybunałem Obrachunkowym, Komitetem Ekonomiczno-Społecznym i Komitetem Regionów ustanawiającej grupę doradczą ds. norm życia publicznego ( SEC(2000)2077 ).
, wśród którego zadań znalazłoby się udzielanie wcześniejszych instrukcji osobom sprawującym urząd publiczny, aby pomóc im uniknąć sytuacji powodujących ewentualny konflikt interesów;
21.
uważa, że niewłaściwe byłoby utworzenie jednego organu doradczego dla wszystkich osób sprawujących urząd w UE, biorąc pod uwagę szczególną sytuację posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy, wybierani są bezpośrednio przez obywateli;
22.
jest jednak przekonany, że każda instytucja powinna przyjąć zasady etyki zawodowej swoich członków w zależności od szczególnego charakteru każdej instytucji, oparte na praktykach obowiązujących odnośnie do wszystkich istotnych powiązań finansowych;
23.
zaleca, aby zasady etyki zawodowej każdej instytucji poruszały również sprawy ogólnej odpowiedzialności politycznej, finansowej i prawnej ich członków;
24.
przypomina, że w odpowiedzi na niedawne rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie udzielenia absolutorium Europejski Trybunał Sprawiedliwości przyjął ostatnio zasady etyki Dz.U. C 223 z 22.9.2007, str. 1.
sędziów; zauważa, że Europejski Trybunał Obrachunkowy również analizuje powiązane kwestie w kontekście oceny przez środowisko swojej przyszłej roli;
25.
zgadza się z Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich (skarga 3269/2005/TN), że ujawnianie nazwisk poszczególnych lobbystów odbywających spotkania z komisarzami posiada zasadnicze znaczenie;
Odzyskiwanie, odstąpienie od odzyskiwania
26.
zauważa, że pojęcie "odzyskiwanie" obejmuje cztery różne rodzaje postępowania:
-
odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych przez państwa członkowskie organizacjom lub organom rolnym uczestniczącym w działaniach strukturalnych w następstwie różnych błędów wynikających z zaniedbania lub, w niektórych przypadkach, popełnionych umyślnie,
-
windykacja kar pieniężnych nałożonych przez Komisję na organizacje lub państwa członkowskie,
-
pozyskiwanie zasobów własnych od państw członkowskich w ramach normalnej procedury ściągania należnych kwot,
-
odzyskiwanie kwot od beneficjentów środków finansowych Wspólnoty, w przypadku gdy umowa lub porozumienie o dotacji nie są przestrzegane;
27.
ponownie wyraża ubolewanie, które znalazło już wyraz w ust. 36 rezolucji z dnia 24 października 2006 r. w sprawie odzyskiwania środków wspólnotowych Dz.U. C 313 E z 20.12.2006, str. 125.
, że informacje dotyczące odzyskiwania funduszy wspólnotowych wyłączone są z europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości; wzywa Komisję do udostępnienia władzy budżetowej, a ostatecznie do podania do wiadomości publicznej nazw i kwot do odzyskania lub wpłaconych do budżetu UE oraz końcowego przeznaczenia tych sum;
28.
zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem rocznym Europejskiego Trybunału Obrachunkowego dotyczącym wykonania budżetu za rok budżetowy 2006 Dz.U. C 273 z 15.11.2007, str. 1.
(ust. 2.24) "informacje na temat odzyskiwania środków i korekt finansowych podane [przez Komisję] [...] w rocznych sprawozdaniach z działalności za 2006 r. nie zawierają wystarczających wyjaśnień"; zwraca się w związku z tym do Komisji o przedstawienie wiarygodnych i pełnych informacji na temat korekt błędów oraz poświadczenia dokonanych korekt;
29.
uważa, że Komisja powinna przedstawiać Parlamentowi Europejskiemu w regularnych odstępach czasu, i ewentualnie publikować na swojej stronie internetowej, zestawienie kwot pozostających do odzyskania w rozbiciu na kwoty łączne niezapłacone przez poszczególne dyrekcje generalne (DG) oraz okresy opóźnień we wnoszeniu każdej kwoty;
30.
z zadowoleniem przyjmuje fakt opublikowania zestawienia odstąpień od odzyskiwania ustalonych wierzytelności w 2006 r. w formie załącznika do komunikatu Komisji ( COM(2007)0274 ) podsumowującego osiągnięcia Komisji w zakresie zarządzania za rok 2006; zauważa, że łączna kwota, od której odzyskiwania odstąpiono (kwoty powyżej 100 000 EUR) wyniosła 23 038 784 EUR dla budżetu WE i 6 549 996 EUR dla budżetu Europejskiego Funduszu Rozwoju;
31.
podkreśla, że służby Komisji wystawiają rocznie 10 000 wezwań do zapłaty oraz że DG ds. Budżetu opracowuje co kwartał zestawienia sald nierozliczonych, które wysyłane są do właściwych DG w celu odzyskania należności;
32.
z zadowoleniem przyjmuje publikację w sprawozdaniu tymczasowym za rok 2006 r. (tom 1, str. 67-71) w nocie do rachunku zysków i strat rozdziału na temat odzyskiwania wydatków; odnotowuje, że łączna wartość wezwań do zapłaty wystawionych w 2006 r. wyniosła 634 000 000 EUR; wyraża nadzieję, że w celu zwiększenia przejrzystości Komisja dążyć będzie w przyszłości do dalszej poprawy w tym względzie;
Skład grup ekspertów doradzających Komisji
33.
odnotowuje, że Komisja ustaliła rejestr (http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/) grup ekspertów, określonych jako formalne i nieformalne organy doradcze ustanowione na mocy decyzji Komisji lub nieformalnie przez służby Komisji w celu wspierania Komisji i jej służb przy opracowywaniu wniosków legislacyjnych i inicjatyw politycznych;
34.
z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie podjęte na wniosek Komisji Kontroli Budżetowej przez wiceprzewodniczącego Siima Kallasa, że począwszy od 2008 r.:
-
za pośrednictwem rejestru grup ekspertów Komisji będą publikowane i udostępniane nazwiska wszystkich członków grup formalnych i nieformalnych,
-
w przypadku wszystkich ekspertów i zastępców oraz obserwatorów, gdy ich udział ma skutki dla budżetu, ujawniane będzie nazwisko, tytuł zawodowy, płeć, kraj i, w stosownym przypadku, reprezentowany organ, chyba że podane zostaną uzasadnione istotne powody przeciwko takiemu ujawnieniu; dane te będą podawane do publicznej wiadomości za pośrednictwem rejestru grup ekspertów,
-
dane osobowe nieujawnione na tej podstawie mogą zostać przekazane Parlamentowi Europejskiemu, przy czym każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie i bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1).
zgodnie z właściwymi przepisami załącznika I do porozumienia ramowego,
-
zostanie zainstalowana zaawansowana wyszukiwarka umożliwiająca użytkownikowi przeszukiwanie za pomocą słów kluczowych wszystkich metadanych i, na przykład, wyszukanie liczby ekspertów, szukanie według kraju, składu;
35.
zauważa, że rejestr grup ekspertów nie obejmuje:
-
niezależnych ekspertów, którym zlecono pomoc Komisji we wdrażaniu ramowych programów badawczo-rozwojowych,
-
komitetów sektorowych i wielobranżowych komitetów ds. dialogu społecznego (których w 2005 r. aktywnie działało ok. 70),
-
"komitetów komitologicznych" wspierających Komisję w tych obszarach polityki, w których posiada ona uprawnienia do wdrażania prawodawstwa (w 2004 r. było łącznie 250 takich komitetów),
-
wspólnych jednostek utworzonych na mocy umów międzynarodowych (których w 2004 r. działało łącznie 170);
36.
nie zgadza się z ogólnym wykluczeniem tych grup z rejestru i oczekuje, że Komisja podejmie działania w celu zapewnienia, że rejestr zawiera wszystkie grupy ekspertów, włącznie z informacjami na temat członków komitetów komitologicznych, indywidualnych ekspertów, wspólnych jednostek i wielobranżowych komitetów ds. dialogu społecznego, aby zapewnić stosowanie podobnego przejrzystego podejścia do członkostwa w tych komitetach ekspertów i ujawnienia w ten sposób informacji, chyba że podane zostaną uzasadnione istotne powody przeciwko takiemu ujawnieniu, indywidualnie dla każdego przypadku;
37.
wzywa Komisję do przeprowadzenia gruntownego przeglądu składu swoich grup ekspertów do końca 2008 r. oraz do podjęcia działań gwarantujących zrównoważoną reprezentację grup interesów wśród członków grup ekspertów;
38.
nalega na fakt, że Komisja musi do końca 2008 r. rozwinąć otwarty, przejrzysty i globalny proces wyboru członków nowych grup ekspertów oraz musi poinformować Parlament Europejski najpóźniej do lutego 2009 r. o nowych kryteriach wyboru;
Zarządzanie w instytucjach i ich roczne sprawozdania z działalności
39.
uznaje, że ważnym elementem dobrego zarządzania jednostkami prawnymi lub instytucjami UE jest udostępnianie udziałowcom i ogółowi społeczeństwa informacji o zarządzaniu finansami w formie łatwo zrozumiałej dla przeciętnego odbiorcy;
40.
przyznaje, że od wejścia w życie w 2003 r. zmienionego rozporządzenia finansowego sytuacja uległa zmianie z uwagi na obowiązek sporządzania rocznych sprawozdań z działalności, które w praktyce zapewniają szczegółowy wgląd w wewnętrzne funkcjonowanie instytucji;
41.
wyraża uznanie dla Komisji za opublikowanie na stronie internetowej http://ec.europa.eu/atwork/synthesis/aar/index_en.htm rocznych sprawozdań z działalności (2004, 2005, 2006) jej dyrektorów generalnych i innych służb oraz sprawozdania podsumowującego Komisji zatytułowanego "Osiągnięcia w poszczególnych dziedzinach polityki w 2006 r." ( COM(2007)0067 );
42.
zauważa, że według Komisji sprawozdanie podsumowujące oraz roczne sprawozdania z działalności stanowią zwieńczenie i filary konstrukcji, jaką jest struktura odpowiedzialności Komisji ( COM(2006)0277 ), a ponieważ dyrektorzy generalni i Komisja jako kolegium przyjmują w tych sprawozdaniach polityczną odpowiedzialność za zarządzanie, zdecydowanie wzywa Komisję do podjęcia poważnych kroków, które zapewnią pełny wgląd w sposoby wykorzystywania 80% środków finansowych UE (w ramach podziału zarządzania), ponieważ w innym przypadku jej własna odpowiedzialność zostanie uznana za ułomną;
43.
wzywa w związku z tym Komisję do poparcia propozycji wydawania przez państwa członkowskie krajowych poświadczeń wiarygodności, co umożliwiłoby jej przyjęcie pełnej odpowiedzialności politycznej za całość zarządzania finansami UE; wzywa również Komisję, aby w większym stopniu polegała na pracy krajowych biur audytu oraz na audytach zewnętrznych;
44.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości, Europejski Trybunał Obrachunkowy, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Komitet Regionów i Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przedkładają organowi udzielającemu absolutorium roczne sprawozdania z działalności;
45.
uważa, że w interesie większej przejrzystości roczne sprawozdania z działalności innych instytucji, w tym Rady i Parlamentu Europejskiego, powinny być zamieszczane na ich ogólnie dostępnych stronach internetowych;
Tworzenie czarnych list oszustów
46.
przypomina, że jedną z kwestii rozważanych przez Komisję w trakcie wstępnych prac nad przejrzystością ( SEC(2005)1300 ) był problem, czy oszustwom można lepiej zapobiegać poprzez zachowanie większej przejrzystości w sprawie wyników dochodzeń i czy Komisja powinna ustalić i opublikować czarną listę potwierdzonych przypadków oszustw w celu ujawnienia i zawstydzenia oszustów;
47.
zauważa, że o ile sprawa sporządzenia czarnej listy oszustów jest szeroko rozważana w dokumencie roboczym służb Komisji ( SEC(2005)1300 ), nie została ona jednak ujęta ani w zielonej księdze Komisji w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości, ani w komunikacie dotyczącym działań następczych;
48.
zwraca się do Komisji o rozważenie, w jaki sposób można by utworzyć czarną listę potwierdzonych przypadków oszustw i jednostek za nie odpowiedzialnych w celu ich ujawniania i zawstydzania, a także informowania społeczeństwa o wynikach działań Wspólnoty przeciwko nadużyciom;
49.
podkreśla, że na wniosek Parlamentu Europejskiego w 1997 r. Komisja wprowadziła w celu ochrony finansowych interesów UE system wczesnego ostrzegania o pięciostopniowej skali zagrożenia, który ma pomagać służbom Komisji w identyfikowaniu jednostek stwarzających zagrożenie finansowe lub inne; zauważa, że system ten obejmuje zarówno zarządzanie scentralizowane (zamówienia i dotacje zarządzane bezpośrednio przez służby Komisji), jak i zdecentralizowane (zarządzanie przez kraje trzecie); system wczesnego ostrzegania nie uwzględnia jednak dotychczas środków finansowych UE zarządzanych we współpracy z państwami członkowskimi (zarządzanie na zasadzie podziału, dotyczy głównie wspólnej polityki rolnej i funduszy strukturalnych), ani środków przekazanych organizacjom międzynarodowym (wspólne zarządzanie);
50.
zauważa, że według głównych ustaleń Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartych w sprawozdaniu rocznym za rok 2006 błędy zgodności (np. brak procedury przetargowej lub jej nieważność) stanowiły główną przyczynę nieprawidłowości w dziedzinie polityki strukturalnej, a ponieważ ochrona interesów finansowych UE jest podstawowym celem, zwraca się do Komisji i do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego o przedstawienie organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania na temat rodzajów nieprawidłowości lub oszustw najczęściej występujących w trakcie procedur przetargowych oraz ich przyczyn;
51.
zauważa, że ze względu na ochronę danych, w celu zagwarantowania uzasadnionych interesów zainteresowanych jednostek, oraz wobec braku jakichkolwiek przepisów w rozporządzeniu finansowym zezwalających na publikację, wpisy w systemie wczesnego ostrzegania mają ściśle poufny charakter;
52.
przypomina, że zgodnie z art. 95 rozporządzenia finansowego należy utworzyć centralną bazę wykluczonych kandydatów i oferentów (przestrzegając zasad Wspólnoty dotyczących ochrony danych osobowych) i zarządzać nią wspólnie ze wszystkimi instytucjami i agencjami, oraz że baza ta ma rozpocząć działanie od 1 stycznia 2009 r.;
53.
ponownie wskazuje na pilną konieczność przyjęcia kodeksu etyki OLAF w celu zagwarantowania domniemania niewinności w przypadku beneficjentów, wobec których prowadzona jest długotrwała i szkodliwa dla ich interesów procedura dochodzenia i których sąd uwalnia od zarzutów, ale nie otrzymują oni żadnego zadośćuczynienia za utratę dobrego imienia lub za inne poniesione straty;
54.
odnotowuje, że państwa członkowskie zobowiązane są do przekazywania właściwemu intendentowi informacji o wykluczonych kandydatach i oferentach; zauważa również, że baza danych nie będzie ogólnie dostępna, lecz dostęp do niej będzie zastrzeżony wyłącznie dla instytucji UE, agencji wykonawczych oraz agencji regulacyjnych (art. 95 ust. 2 rozporządzenia finansowego);
°
° °
55.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie oraz innym instytucjom.
