13.2.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyła Annemie Neyts-Uyttebroeck
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie kodeksu postępowania UE dotyczącego wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kodeksu postępowania UE dotyczącego wywozu broni – brak wspólnego stanowiska Rady uniemożliwiający przekształcenie kodeksu w prawnie wiążący instrument
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w 2008 r. europejski kodeks w sprawie wywozu broni będzie obchodził dziesiątą rocznicę,
B.
mając na uwadze, że dnia 30 czerwca 2005 r., COARM (grupa robocza Rady ds. broni) osiągnęła porozumienie na poziomie technicznym co do tekstu wspólnego stanowiska w wyniku gruntownego procesu przeglądu kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni w celu przekształcenia kodeksu w skuteczny instrument kontroli wywozu broni z terytorium UE i przez przedsiębiorstwa UE,
C.
mając na uwadze, że przyjęcie powyższego wspólnego stanowiska uczyni z kodeksu prawnie wiążący instrument kontroli eksportu broni dla wszystkich państw członkowskich UE,
D.
mając na uwadze, że Parlament przy wielu okazjach z ogromnym zadowoleniem odnosił się do tego wspólnego stanowiska, w szczególności w swojej rezolucji z dnia 18 stycznia 2007 r. Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie siódmego i ósmego rocznego sprawozdania Rady, sporządzonych zgodnie z klauzulą operacyjną nr 8 kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni ( P6_TA(2007)0008 ). ,
E.
mając na uwadze, że od roku 2005 Radzie nie udało się przyjąć ww. wspólnego stanowiska na szczeblu politycznym, pozostawiając tę kwestię bez rozwiązania,
F.
mając na uwadze, że kwestia ta staje się coraz bardziej delikatna z następujących powodów:
o w odniesieniu do kwestii strategicznych i humanitarnych traktat reformujący UE i Europejska Strategia Bezpieczeństwa zobowiązują UE do działania w charakterze podmiotu odpowiedzialnego w wymiarze ogólnoświatowym;
o rozpoczęto prace nad szeregiem inicjatyw mających na celu harmonizację krajowych strategii politycznych w zakresie zamówień na broń oraz wywozu i sprzedaży broni wewnątrz Wspólnoty;
o niezależnie od ciężkiej pracy i konkretnych wysiłków przedstawicieli COARM na rzecz dalszych ulepszeń kodeksu i jego harmonijnego wdrażania działania te osłabiane są przez niepokojące zarzuty i sprawozdania dotyczące domniemanych transakcji w zakresie wywozu broni zawieranych przez państwa członkowskie UE z krajami ogarniętymi konfliktem lub znajdującymi się w okresie pokonfliktowym, co ze względu na występujący w tych ostatnich brak stabilności i panującą tam sytuację praw człowieka budzi wątpliwości co do zgodności z kodeksem postępowania,
G.
mając na uwadze, że niepowodzenie w zawarciu porozumienia na szerszą skalę kłóci się z wiodącą rolą Unii Europejskiej i jej państw członkowskich w zakresie wspierania szeregu ogólnoświatowych traktatów i innych instrumentów prawnych mających na celu kontrolę publicznych i prywatnych dostaw broni,
1.
w kontekście dziesiątej rocznicy ustanowienia kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni uznaje obecny polityczny impas dotyczący przyjęcia tego wspólnego stanowiska za niepokojący i budzący obawy;
2.
nalega, aby słoweńska prezydencja uczyniła przyjęcie wspólnego stanowiska priorytetem harmonogramu posiedzeń Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych (GAERC);
3.
wzywa, by państwa członkowskie UE spróbowały zaradzić obecnemu impasowi i stworzyły przestrzeń polityczną potrzebną do ostatecznego zakończenia długo oczekiwanych prac nad przeglądem kodeksu oraz do uczynienia unijnego systemu kontroli nad wywozem broni prawnie wiążącym dla wszystkich państw członkowskich UE;
4.
jest przekonany, że wkład UE w prawnie wiążący na skalę międzynarodową traktat o handlu bronią nie będzie w pełni skuteczny, dopóki jej własny regionalny instrument nie zyska rzeczywistej mocy prawnej;
5.
wyraża przekonanie, że wraz z przyjęciem wspólnego stanowiska należy jednocześnie podjąć działania mające między innymi na celu:
- zapobieżenie nieodpowiedzialnemu wywozowi broni poprzez ścisłe stosowanie kryteriów kodeksu, zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i krajowych sił zbrojnych;
- usprawnienie i zastosowanie kontroli pośrednictwa, a także zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią prowadzonemu drogą powietrzną i morską;
- zapewnienie szybkiego dochodzenia w sprawie niedawnych zarzutów domniemanego naruszenia embarga na broń;
- zapobieżenie wyprzedawaniu prywatnym pośrednikom oraz wywozowi do innych kluczowych dla EPBiO regionów broni zebranej w ramach operacji związanych z EPBiO, reformą sektora bezpieczeństwa oraz innymi humanitarnymi inicjatywami UE;
- poprawę przejrzystości i jakości danych oraz procesu przygotowywania sprawozdań dotyczących powyższego;
6.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz wszystkim rządom i parlamentom krajowym UE.
