Nagroda Sacharowa 2010
Prawa człowieka
2010-12-15 - 16:43
15 grudnia Parlament Europejski wręczył corocznie przyznawaną nagrodę Sacharowa za krzewienie wolności przekonań. Od 1988 roku PE wyróżnia osoby lub organizacje za ich wkład w walkę o prawa człowieka i podstawowe wolności oraz przeciwko uciskowi i niesprawiedliwości. W tym roku wyróżniono Guillermo Fariñasa, któremu władze kubańskie uniemożliwiły odebranie nagrody.
PE opowiada się za przestrzeganiem podstawowych praw człowieka, wolności i demokracji w Europie i na świecie. Nagroda im. Sacharowa jest sposobem wyrażenia uznania dla osób walczących o prawa człowieka i wolność słowa. Podobnie jak radziecki fizyk i laureat nagrody Nobla Andriej Sacharow wykazują one wyjątkowe oddanie i odwagę, ryzykując często własnym życiem, aby zwalczać brak tolerancji i ucisk.
Nagroda, której wysokość wynosi 50 000 euro, została przyznana na sesji plenarnej PE w Strasburgu 15 grudnia.
Kalendarium przyznawania tegorocznej nagrody im. Sacharowa wyglądało następująco:
5 października – prezentacja nominowanych na wspólnym posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju i Podkomisji Praw Człowieka.
18 października – wyłonienie trzech finalistów drogą głosowania przez Komisję Spraw Zagranicznych i Komisję Rozwoju.
21 października – przewodniczący grup politycznych wyłonił zwycięzcę.
15 grudnia – ceremonia wręczenia nagrody na sesji plenarnej.
Przeczytaj informacje o kandydatach i dowiedz się, kto zostanie laureatem tegorocznej nagrody im. Sacharowa.
20101001FCS84570
Guillermo Fariñas: Poprzednie nagrody Sacharowa dla Kubańczyków dały opozycji impuls do działania
Guillermo Farinas. © BELGA_AFP_ADALBERTO ROQUE Puste krzesło czekało dziś na laureata tegorocznej nagrody Sacharowa Guillermo Fariñasa. Władze Kuby nie pozwoliły mu odebrać wyróżnienia, podobnie jak władze Chin zablokowały możliwość odebrania pokojowego Nobla Liu Xiaobo. Przed ceremonią udało nam się telefonicznie porozmawiać z Fariñasem. Mówił o odpowiedzialności jaką czuje po przyznaniu nagrody i wezwał Europejczyków by nie zapominali o Kubie.
Jak się Pan czuje dostając nagrodę Sacharowa? Wśród jej poprzednich laureatów jest m.in. były prezydent RPA Nelson Mandela i liderka birmańskiej opozycji Aung San Suu Kyi.
Jestem bardzo oddany mojej ojczyźnie, mojemu krajowi. Czuję wielką odpowiedzialność otrzymując tę nagrodę.
Dlaczego wybrał Pan strajk głodowy jako metodę walki z kubańskim reżimem?
Używam tej metody tylko, gdy nie mam innego wyjścia. Częściej zresztą nie mogę, bo stan mojego zdrowia mocno się pogorszył. Mam zakrzepicę w lewej części ciała, więc jeśli znowu będę zmuszony do strajku głodowego, mam małe szanse na przeżycie. Jeśli represje reżimu stawiają mnie w sytuacji nie do zniesienia, to nie mam wyboru - zostaje mi umrzeć zachowując godność.
Czy myśli Pan, że UE powinna zmienić swoją politykę wobec Kuby?
Nie. Wierzę, że UE powinna ją jednak zaostrzyć. Powinna podtrzymać wspólne stanowisko i nie negocjować z rządem kubańskim, który już w przeszłości oszukał Unię.
Pamiętajmy, że Kuba już złożyła obietnice Unii, obiecała poprawić się w dziedzinie praw człowieka. Ale gdy tylko Chavez doszedł do władzy w Wenezueli, Kuba zerwała negocjacje z UE i wróciła do autokratyzmu. Unia nie może wpaść jeszcze raz w tę samą pułapkę. Nie może słuchać kubańskiego rządu, brzmiącego równie fałszywie jak mityczny syreni śpiew. Bruksela powinna powiedzieć Hawanie, że jeśli nie będzie spełniać obietnic, to nie będzie z nią negocjować.
Jest Pan trzecim Kubańczykiem, który otrzymuje nagrodę Sacharowa w ciągu ostatnich ośmiu lat. Czy poprzednie nagrody miały wpływ na sytuację polityczną na Kubie?
Wydaje mi się, że tak. Wierzę, że w przypadku menadżera projektu "Varela" Oswalda Payi (laureata nagrody Sacharowa, który zebrał wymagane podpisy pod referendum nad liberalizacją kubańskiego prawa, które zostało zignorowane przez władze - red.) rząd przyznał się do tego, że nie szanuje własnego prawa czy konstytucji. To było bardzo ważne, bo po raz pierwszy rząd przyznał się do tego publicznie. Projekt "Varela" pokazał światu, że Kuba nie potrafi respektować własnego prawa. Nie mówiąc już o międzynarodowym.
A jeśli chodzi o inne laureatki - "Kobiety w bieli" (społeczny ruch kobiet walczących o prawa dysydentów - red.) to ich działalność zmieniła sytuację. Po fali represji w 2003 r. działalność dysydentów została praktycznie sparaliżowana, zaprzestano pokojowych demonstracji na ulicach. "Kobietom w bieli" udało się ustanowić nowy model zachowania. Dlatego myślę, że ta nagroda miała duże znaczenie, bo ożywiła i zreaktywowała opozycję. To duża zasługa "Kobiet w bieli". To dzięki nim ludzie już się nie bali, mimo tych wszystkich niesprawiedliwości, zastraszania i wyrzucania z Kuby.
A co nagroda Sacharowa oznacza dla Pana działalności?
Po raz pierwszy rząd kubański musiał zrzucić odpowiedzialność (za tę nagrodę - red.) na czynniki wewnętrzne. To się jeszcze nie zdarzyło. I rządowi nie udało się uzyskać poparcia ani rządu hiszpańskiego, ani Watykanu. Bo zwykle rząd próbuje pokazać, że konflikty to wina innych państw, a nie samych Kubańczyków. W tym przypadku śmierć Orlando Zapaty, i zagrożenie, że i ja umrę, stawiało rząd w bardzo trudnej sytuacji. I Kościół katolicki, w miarę wiarygodny mediator, musiał się zaangażować i zmiękczyć kompromitację kubańskich władz.
Dlaczego nie chciał Pan skorzystać z możliwości osiedlenia się na uchodźctwie w Hiszpanii?
Nie wyjadę ani do Hiszpanii, ani nigdzie indziej. Nie zgadzam się na uchodźctwo pod żadnym warunkiem. Szanuję wszystkich moich braci, którzy wybrali tę drogę, ale wierze, że tu mamy szansę walczyć. Jeśli Bóg będzie chciał to przeżyję, jeśli będzie chciał to nie dam się zabić sługasom reżimu kubańskiego. Musimy tu walczyć - bo używając słownictwa wojskowego - tu, na Kubie, jest główny punkt oporu.
Widzieliśmy puste krzesło na ceremonii wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla, a teraz to samo na ceremonii przyznania nagrody Sacharowa. Jak Pan to ocenia?
Zgodziliśmy się na puste krzesło pokryte kubańską flagą. Chciałbym przekazać wiadomość wszystkim obywatelom UE reprezentowanym w Parlamencie Europejskim: nigdy nie przestańcie się przyglądać i interesować sytuacją na Kubie. Bo każdego dnia widzimy kolejne znaki społecznego wybuchu, nawet wśród Kubańczyków, którzy nie są formalnie związani z działalnością opozycyjną. W każdej chwili rząd Kuby, który po 52 latach władzy absolutnej zrobił się wyjątkowo arogancki, jest gotowy zamordować moich rodaków. I PE oraz ci, których reprezentuje, powinni być gotowi do potępienia takich działań i do podjęcia odpowiednich kroków. Strona o nagrodzie Sacharowa Komunikat prasowy Rozmowy z laureatami nagrody Sacharowa Artykuł: Kubańskie kobiety protestują przeciwko niesprawiedliwemu uwięzieniu Przesłanie Guillermo Fariñasa do eurodeputowanych
Puste krzesło dla Guillermo Fariñasa w Strasburgu
Na Guillermo Fariñasa czekało puste krzesło. Kubański dziennikarz Guillermo Fariñas, laureat przyznawanej przez Parlament Europejski Nagrody Sacharowa na Rzecz Wolności Myśli, nie dotarł na uroczystość wręczenia nagrody. Fariñas nie dostał pozwolenia na opuszczenie Kuby, o czym podczas całej uroczystości przypominało jego puste krzesło.
"Nawet jeśli działacze tacy, jak Guillermo Fariñas są prześladowani i więzieni, ich głosu nie da się uciszyć. A rolą Parlamentu jest ten głos wzmacniać" - powiedział podczas uroczystości Jerzy Buzek, przewodniczący PE. "Nagroda Sacharowa to symbol zaangażowania Parlamentu Europejskiego w walkę o prawa człowieka na całym świecie. To puste krzesło świadczy o tym, jak bardzo potrzebna jest ta nagroda" - podkreślił Buzek. Wyrażając wdzięczność Parlamentowi za to, że "nie opuszcza Kuby w ponad 50-letniej walce o demokrację", Fariñas wyjasnił w nagranym i przesłanym do PE przemówieniu: "Przyznaną mi nagrodę im. Sacharowa na Rzecz Wolności Myśli za 2010 r. przyjmuję tylko dlatego, że czuję się niewielką cząstką buntu, który odczuwa naród, do którego mam zaszczyt i honor należeć." Guillermo Fariñas skrytykował też rząd w Hawanie: "Niestety dla tych, których rządy w naszej ojczyźnie wprowadzają nieład, uważam, że brak możliwości swobodnego wyjazdu i powrotu na wyspę, na której się urodziłem, sam w sobie jest najlepszym dowodem na to, że nic się jednak nie zmieniło w autorytarnym systemie panującym w moim kraju. (...) Dla aktualnie rządzących Kubą osób, my, obywatele, jesteśmy tym, czym byli moi przodkowie porwani w Afryce i siłą przywiezieni do Ameryki w minionych wiekach. Abym ja lub jakikolwiek szary obywatel mógł podróżować za granicę, potrzebuję czegoś na kształt dawnego listu wyzwoleńczego (Carta de Libertad), jak dawniej niewolnicy, tylko że dziś nazywa się ją Carta Blanca (dokument podpisywany przy ostatecznym wyjedzie z Kuby, bez możliwości powrotu)." Laureat zaapelował do deputowanych o ostrożność w relacjach z Kubą: "Moją największą nadzieją jest, że nie dadzą się Państwo zwieść syrenim śpiewom okrutnego reżimu dzikiego komunizmu ". Według Fariñasa, zmiany mogą nastąpić jedynie, jesli uda się spełnić następujące warunki: kontynuowania uwalniania więźniów politycznych i więźniów sumienia, bez skazywania ich na wygnanie, oraz publiczne zobowiązanie, że nieuciekający się do przemocy opozycjoniści polityczni nie będą aresztowani; natychmiastowego zaprzestania aktów przemocy i gróźb wobec pokojowo nastawionej opozycji wewnętrznej stosowanych przez militarnych i paramilitarnych zwolenników reżimu; ogłoszenia, że zostaną zweryfikowane i usunięte wszystkie kubańskie przepisy, które stoją w sprzeczności z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka; zagwarantowania w codziennej praktyce udogodnień umożliwiających tworzenie opozycyjnych partii politycznych, prasowych środków przekazu niepodlegających systemowi socjalizmu państwowego, niezależnych związków zawodowych i innych pokojowych podmiotów społecznych; publicznego przyznania kubańskiej diasporze prawa do udziału w życiu kulturalnym, gospodarczym, politycznym i społecznym Kuby. Guillermo Fariñas Jest doktorem psychologii, niezależnym dziennikarzem i działaczem opozycyjnym. W ostatnich latach przeprowadził 23 strajki głodowe, "nie dla własnej korzyści, ale w obronie swoich rodaków", powiedział José Ignacio Salafranca (EPP, ES). Jeden z takich strajków, trwający 135 dni zakończył 8 lipca tego roku po wynegocjowanej przez Kościół Katolicki zgodzie rządu na uwolnienie 52 więźniów politycznych. Fariñas jest założycielem "Cubanacán Press," niezależnej agencji prasowej, która działa na rzecz podnoszenia świadomości na temat losu więźniów politycznych na Kubie. Za działania na rzecz zapewnienia wszystkim dostępu do internetu otrzymał w 2006 roku nagrodę przyznawaną przez organizację "Reporterzy bez granic". Guillermo Fariñas to trzeci laureat z Kuby, który otrzyma 50 000 euro nagrody. Przed nim, Nagrodę im. Sacharowa otrzymali Oswaldo José Payá Sardiñas (2002) i Damy w Bieli (2005). Ceremonia z pustym krzesłem - nie pierwszy raz w PE To nie pierwszy raz, kiedy laureatowi nie udało się dotrzeć na uroczystość. W 2008 roku jeden z najsłynniejszych chińskich opozycjonistów, Hu Jia, nie mógł przyjechać, bo przebywał w więzieniu (zaprezentowano wtedy wiadomość video od jego żony, Zeng Jinyan). W pozostałych przypadkach, tak jak Aung San Suu Kyi w 1990 roku i Damy w Bieli w 2005, członkowie rodziny wzięli udział w ceremonii, ale do teraz nie udało im się odebrać nagrody osobiście. Nagroda Sacharowa na Rzecz Wolności Myśli Prawa człowieka, demokracja i państwo prawa to główne priorytety Parlamentu Europejskiego. Nagroda Sacharowa ustanowiona w 1988 roku, nazwana imieniem radzieckiego fizyka i dysydenta, jest przyznawana osobom lub organizacjom, które starają się bronić tych priorytetów. Nagroda Sacharowa (Background note, EN) Strona internetowa o Nagrodzie im. Sacharowa Relacja EuroparlTV na temat laureata, 3 grudnia 2010 Audio/video z uroczystości 15 grudnia 2010 Więcej informacji na temat tegorocznych kandydatów
Dziewięciu nominowanych do nagrody im. Sacharowa 2010
europarltv Grupy polityczne w Parlamencie Europejskim i posłowie do PE zgłosiły następujących dziewięciu kandydatów do nagrody im. Sacharowa 2010: ruch „Access”, Syryjczyk Haytham Al-Maleh, izraelska organizacja pozarządowa „Breaking the Silence”, Kubańczyk Guillermo Fariñas, Saharyjka Aminatou Haidar, Erytrejczyk Dawit Isaak, Etiopka Birtukan Mideksa, Wietnamczyk Ojciec Thadeus (Nguyën Van Ly) i misja chrześcijańska „Open Doors”.
Kandydat, aby zostać nominowanym, musi uzyskać poparcie grupy politycznej lub co najmniej 40 posłów do PE. Kandydatury zostaną oficjalnie przedstawione w dniu 5 października na wspólnym posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju i Podkomisji Praw Człowieka.
Oto kandydaci do nagrody im. Sacharowa 2010 w porządku alfabetycznym :
„Access” – nominowany przez grupę ALDE ruch obywatelski pomagający chronić obrońców praw człowieka i ich komunikacji on line. Udostępnia on również pomoc techniczną umożliwiającą dostęp do informacji pomimo cenzury represyjnych reżimów.
Haytham Al-Maleh – nominowany przez posłankę Heidi Hautalę i 44 innych posłów do PE – jest sławnym syryjskim prawnikiem i działaczem w dziedzinie praw człowieka, skazany 4 lipca 2010 r. na trzy lata więzienia. Międzynarodowe organizacje społeczeństwa obywatelskiego, które obserwowały proces, zasygnalizowały, że proces ten nie spełniał międzynarodowych standardów.
Breaking the Silence – nominowana przez grupę Zielonych/ALE i GUE/NGL – jest izraelską organizacją pozarządową utworzoną przez żołnierzy i kombatantów Izraelskich Sił Zbrojnych (IDF). Gromadzi ona i rozpowszechnia doświadczenia z czasów służby wojskowej na Zachodnim Brzegu, w Strefie Gazy i we Wschodniej Jerozolimie podczas Drugiej Intifady. Jest ona platformą dla żołnierzy w stanie spoczynku i rezerwistów, dzięki której mogą oni zwierzać się z przeżyć na terytoriach okupowanych prze Izrael.
Guillermo Fariñas – nominowany przez grupę PPE, ECR, Edvarda Kožušníka i 91 innych posłów do PE – jest kubańskim doktorem psychologii, niezależnym dziennikarzem i dysydentem politycznym. Guillermo Fariñas przeprowadził 23 głodówki, aby zaprotestować przeciwko reżimowi kubańskiemu i cenzurze.
Aminatou Haidar (kandydowała również w 2005 r) – nominowana przez Norberta Neusera, Willy´ego Meyera, Raüla Romevę i Ruedę oraz 40 innych posłów do PE – jest saharyjską adwokatką i działaczką polityczną walczącą o niepodległość Sahary Zachodniej. Czasamiz wana jest również „Saharyjską Gandhi” ze względu na pokojowy charakter protestów i głodówek prowadzonych, aby wspierać niepodległość Sahary Zachodniej.
Dawit Isaak (jeden z finalistów w 2009 r) – nominowany przez Ollego Schmidta, Cecilię Wikström, Marit Paulsen, Lenę Ek i 37 innych posłów do PE – jest erytrejskim dziennikarzem obywatelstwa szwedzkiego. Od 2001 r. D. Isaak jest więźniem politycznym i jest przetrzymywany w bardzo surowych warunkach więziennych. PE wezwał do natychmiastowego zwolnienia D. Isaaka.
Birtukan Mideksa – nominowana przez socjalistów – etiopska polityk, jest byłą sędzią i przywódcą opozycyjnej partii Jedność na rzecz Demokracji i Sprawiedliwości (Unity for Democracy and Justice, UDJ). W dniu 28 grudnia 2008 r. została skazana na karę dożywotnego więzienia. Publiczne przyznała, że zamierza kontynuować „pokojową walkę na rzecz wzmocnienia demokracji, przestrzegania praw człowiek i państwa prawa” w Etiopii.
Ojciec Thadeus, Nguyën Van Ly (nominowany w 2009 r.) – kandydat zaproponowany przez grupę ECR – kapłan wietnamski i czołowy działacz w dziedzinie praw człowieka, stosujący jedynie pokojowe sposoby wspierania powszechnych praw człowieka.
Open doors – nominowana przez ECR – jest bezwyznaniową misją chrześcijańską wspierającą chrześcijan prześladowanych w regionach, w których stanowią oni mniejszość religijną. Działa ona w ponad 45 krajach. Nagroda im. Sacharowa
Andriej Sacharow - patron nagrody na rzecz wolności myśli
Andriej Sacharow w roku 1979 ©BELGA_SCIENCE Gdy przed dwudziestu laty, zimą, Andriej Sacharow umierał w moskiewskim mieszkaniu, świat znał go już jako wybitnego fizyka, pacyfistę i bojownika o prawa człowieka. Ojciec radzieckiej bomby wodorowej otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla, kiedy tak jak jej szwedzki fundator, twórca dynamitu, poświęcił się zapobieganiu niszczącym skutkom swojego odkrycia. Toczył walkę o prawa człowieka w ZSRR. "Wolność intelektualną ma zasadnicze znaczenie dla społeczeństwa ludzkiego", pisał Sacharow.
Andriej Sacharow: kalendarium życia 1921: Urodził się 21 maja w Moskwie, jego ojciec był nauczycielem fizyki. 1942/47: Ukończył z wyróżnieniem studia z fizyki, uzyskał doktorat. 1948: Trafił do grupy wybitnych uczonych radzieckich, których zadaniem było opracowanie bomby atomowej, a następnie wodorowej. Koniec lat '50: Sacharowa zaczynają trapić wątpliwości związane z moralnymi implikacjami jego odkryć. Stopniowo angażuje się na rzecz międzynarodowego zakazu rozprzestrzeniania broni jądrowej i popiera traktat 1963 ograniczający badania nuklearne. 1967/68: punkt zwrotny w życiu Sacharowa. W 1967 roku pisze do władz sowieckich, by nakłonić je do przyjęcia propozycji USA w sprawie obustronnego odrzucenia planów budowy obrony przeciwrakietowej, gdyż w przeciwnym razie będą one prowadzić do wyścigu zbrojeń i zwiększą ryzyko wojny.
Kreml ignoruje list uczonego. Sacharow po roku powtarza te same obawy w eseju "Refleksje na temat postępu, pokojowego współistnienia i wolności intelektualnej", w którym pisał: "Wolność myśli jest jedyną gwarancją możliwości naukowego podejścia do polityki ekonomii i kultury". Esej trafił do podziemnego obiegu wydawniczego i był publikowany za granicą - przez to Sacharow został zaliczony do grona dysydentów. "Odsunięto mnie od pracy o charakterze ściśle tajnym i pozbawiono przywilejów Sowieckiej nomenklatury", wspomina Sacharow 1970: Pomaga zakładać w Moskwie Komitet Praw Człowieka. 1975: Otrzymuje Pokojową Nagrodę Nobla - jego żona Elena Bonner, wygłasza mowę dziękczynną. 1979/80: Za krytykę inwazji sowieckiej na Afganistan, Sacharow i Elena Bonner zostają "zesłani" do zamkniętego miasta Niżny Nowogród, gdzie przebywają do 1985 roku. 1986: Michaił Gorbaczow w ramach głasnosti i pierestrojki zwalnia Sacharowa z aresztu domowego. 1988: Parlament Europejski ustanawia nagrodę imienia Sacharowa, dla osób lub organizacji walczących o demokrację i prawa człowieka 1989: marzec: Andrzej Sacharow zostaje wybrany do nowego radzieckiego Parlamentu, Wszechzwiązkowego Kongresu Deputowanych Ludowych. Grudzień 1989: Umiera na atak serca w swoim mieszkaniu. Parlament Europejski i prawa człowieka - dziedzictwo Sacharowa Parlament Europejski opowiada się za poszanowaniem podstawowych praw człowieka, wolnością i demokracją w Europie i na świecie. Parlamentarna Komisja Spraw Zagranicznych, poprzez Podkomisję Praw Człowieka, bezpośrednio wypowiada się w kwestii obrony praw człowieka poza granicami Unii.
Ustanowiona w 1988 r. Nagroda imienia Sacharowa na rzecz wolności myśli jest przyznawana corocznie przez Parlament Europejski. Stanowi ona wyróżnienie dla osób lub organizacji aktywnych w dziedzinie obrony praw człowieka i wolności podstawowych.
Trzech finalistów Nagrody im. Sacharowa 2010
©BELGA_EPA_ALEJANDRO ERNESTO) Na liście trzech finalistów Nagrody im. Sacharowa w 2010 r. znaleźli się: izraelska organizacja pozarządowa Breaking the Silence, kubański dysydent Guillermo Fariñas i etiopska polityk Birtukan Mideksa. Ostateczna lista trzech finalistów została uzgodniona przez Komisję Spraw Zagranicznych i Komisję Rozwoju 18 października 2010 r. Laureat zostanie wyłoniony przez liderów grup politycznych 21 października 2010 r. Doroczna nagroda Parlamentu Europejskiego za wolność myśli zostanie wręczona w połowie grudnia w Strasburgu.
Oto trzej finaliści Nagrody im. Sacharowa (w porządku alfabetycznym):
Breaking the Silence to organizacja pracująca na rzecz ujawnienia niesprawiedliwości okupantów izraelskich na Zachodnim Brzegu Jordanu, w Strefie Gazy i we Wschodniej Jerozolimie. Organizacja została założona w 2004 r. przez żołnierzy i weteranów izraelskich sił zbrojnych (IDF), jej praca koncentruje się na przekazywaniu izraelskiej opinii publicznej informacji o rzeczywistości okupacyjnej widzianej oczami izraelskich żołnierzy oraz na kształtowaniu dyskusji na temat wpływu utrzymującej się okupacji na ludność palestyńską i społeczeństwo Izraela
Ta organizacja pozarządowa upatruje swój cel w „przerywaniu milczenia” żołnierzy IDF, którzy wracają do cywilnego życia. Breaking the Silence publikuje w swej witrynie internetowej sprawozdania pisemne i w formie nagrań wideo, a jej członkowie przeprowadzili wiele odczytów w Izraelu, Europie Zachodniej i Stanach Zjednoczonych. Rząd Izraela zaprotestował przeciwko finansowaniu tej grupy przez rządy innych państw.
„Jeżeli zagłosujemy na Breaking the Silence, zagłosujemy na pokój, na honor izraelskiej demokracji i powiemy, że popieramy oba państwa – Palestynę i Izrael ... . Przyznając tę nagrodę, chcemy dać szansę pokojowi”, powiedział francuski poseł do PE z grupy Zielonych Daniel Cohn-Bendit.
Czterdziestoośmioletni Guillermo Fariñas został nominowany jako przedstawiciel wszystkich tych, którzy walczą o wolność i poszanowanie praw człowieka na Kubie. Ten lekarz, dziennikarz i dysydent polityczny spędził 11½ roku w więzieniu i przeprowadził 23 strajki głodowe, by zaprotestować przeciwko reżimowi na Kubie, cenzurze i naruszaniu praw człowieka, przy czym zrobił to „nie tylko dla siebie, lecz aby bronić wszystkich obywateli Kuby,” powiedział hiszpański poseł do PE z grupy Chrześcijańskiej Demokracji José Ignacio Salafranca.
Posłowie, którzy go nominowali, mówią, że Guillermo Fariñas, który zawsze wspierał wolne od przemocy rozwiązania, „niesie nadzieje tak wielu więzionym dziennikarzom i aktywistom”. „Jest idealnym kandydatem do Nagrody im. Sacharowa, ponieważ broni godności i demokracji w swoim kraju.” W 2006 r. przyznano mu nagrodę Reporterzy bez Granic – wolność w mediach cyfrowych.
Birtukan Mideksa , etiopska polityk, niegdyś sędzia, jest liderką opozycyjnej Partii Jedności na rzecz Demokracji i Sprawiedliwości (UDJ). Po tym jak przemawiała do dziennikarzy w Szwecji, została w grudniu 2008 r. aresztowana i skazana na dożywocie. Na początku października zwolniono ją z więzienia. Birtukan Mideksa jest zaangażowana w „pokojową walkę na rzecz demokracji, poszanowania praw człowieka i praworządności” w Etiopii.
„Nagrodę im. Sacharowa należy przyznawać, by zwiększać dostrzegalność działań danej osoby czy organizacji na świecie i chronić je. Birtukan Mideksie potrzebna jest zarówno większa dostrzegalność jak i ochrona. Przyznając Nagrodę im. Sacharowa Birtukan Mideksie jako przedstawicielce wszystkich więźniów politycznych w Etiopii, Parlament Europejski dałby nadzieję tej młodej matce, jednej z tak nielicznych liderek politycznych w Afryce, i zwróciłby na nią uwagę. Nagroda ta stanowiłaby gwarancję dostrzegalności walki tysięcy zapomnianych więźniów politycznych, którzy walczą o sprawiedliwość, praworządność i demokrację w Etiopii,” powiedział rumuński poseł socjalista Adrian Severin.
Nagroda im. Sacharowa za 2010 r. przyznana kubańskiemu dysydentowi Guillermo Fariñasowi
Guillermo Fariñas ©BELGA_EPA_ALEJANDRO ERNESTO Nagroda im. Sacharowa za 2010 r. została przyznana kubańskiemu dysydentowi Guillermo Fariñasowi. Przewodniczący PE Jerzy Buzek ogłosił zwycięzcę w dniu 21 października w Strasburgu. Nominowany w imieniu wszystkich walczących na Kubie o wolność i prawa człowieka 48-letni doktor psychologii zostanie zaproszony na ceremonię wręczenia nagrody 50 tys. EUR, która odbędzie się w dniu 15 grudnia w Strasburgu.
Przewodniczący J. Buzek powiedział: „Guillermo Fariñas był gotów poświęcić i zaryzykować własne zdrowie i życie, by pchnąć Kubę ku zmianom. Mam nadzieję, że będę mógł wręczyć mu nagrodę w grudniu w Strasburgu, co byłoby wspaniałym momentem dla Parlamentu Europejskiego i dla wszystkich kubańskich więźniów sumienia.”
Ponadto powiedział, że ma nadzieję, iż kubańska organizacja Kobiety w Bieli (Damas de Blanco), której przyznano nagrodę im. Sacharowa w 2005 r., również zdoła odebrać swoją nagrodę osobiście.
Walka G. Fariñasa o wolność słowa i wolność Internetu
Guillermo Fariñas, były żołnierz, przyłączył się do opozycji w 1989 r. rezygnując z członkostwa w Młodzieżowej Lidze Komunistycznej. Z zawodu psycholog i dziennikarz założył niezależną agencję prasową „Cubanacán Press” w celu propagowania na świecie wiedzy na temat losu więźniów politycznych na Kubie. Agencja została niedawno zamknięta.
Opowiadający się za rezygnacją z przemocy Fariñas spędził wiele lat w więzieniu i zdecydował się na strajk głodowy jako sposób zwiększenia wiedzy na temat panującego na Kubie ucisku. Podjął strajk głodowy w 2006 r. na znak protestu przeciwko cenzurowaniu Internetu, domagając się wolności dostępu do Internetu dla wszystkich obywateli, za co w 2006 r. otrzymał nagrodę Reporterów bez Granic za wolność w mediach cyfrowych.
Bliski śmierci po niedawnym strajku głodowym
W lipcu G. Fariñas zakończył strajk głodowy rozpoczęty w dniu 24 lutego, dzień po potępionej przez PE śmierci Orlando Zapaty Tamayo, więźnia sumienia, który zmarł po trzymiesięcznym strajku głodowym. Lekarze orzekli, że G. Fariñas, który był gotów umrzeć w walce przeciwko cenzurze na Kubie, był bliski śmierci.
„Walka Guillermo Fariñasa była i nadal jest wybitnym przykładem dla wszystkich obrońców wolności i demokracji”, powiedział poseł do PE, który poparł nominację kubańskiego dysydenta.
PE po raz trzeci przyznał swoją nagrodę kubańskiemu dysydentowi, wcześniej otrzymali ją: Kobiety w Bieli w 2005 r. i Oswaldo José Payá Sardiñas w 2002 r.
PL
1
PHOTO
20101213PHT09280.jpg
PL
2
LINK
/parliament/public/staticDisplay.do?language=PL&id=42
PL
6
MULTIMEDIA
20101215MLT10288.mp3
PL
7
PHOTO
20101215PHT10290.jpg
PL
8
LINK
/pl/pressroom/content/20101213BKG09328/html/Guillermo-Fari%C3%B1as-unlikely-to-be-able-to-receive-Sakharov-Prize-in-person
PL
9
LINK
/parliament/public/staticDisplay.do?language=PL&id=42
PL
10
LINK
/parliament/public/staticDisplay.do?language=PL&id=42
PL
11
LINK
http://audiovisual.europarl.europa.eu/
PL
13
EUROPARL-TV
http://www.europarltv.europa.eu/swf/EmbedPlayer.swf?vid=9cb1f4ed-c6fc-40f6-ac9b-a1b0b1f13423&cid=00000000-0000-0000-0000-000000000000&lang=pl&bitrate=512&loop=off&autoplay=off&startVolume=medium&showTitle=on&showBottom=off
PL
14
LINK
/parliament/public/staticDisplay.do;jsessionid=EED93766DED6ED4437902BCFBECA9C6A.node2?language=PL&id=42
PL
15
PHOTO
20090922PHT61064.jpg
PL
16
PHOTO
20101015PHT87424.jpg
PL
17
PHOTO
20101020PHT88706.jpg
-//EP//TEXT IM-PRESS 20101203FCS06328 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20090106FCS45491 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20051017FCS01528 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20101001FCS84570 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 FEA DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 FEA DOC XML V0//EN
