13.11.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Jan Tadeusz Masiel i Hanna Foltyn-Kubicka, Ewa Tomaszewska, Ryszard Czarnecki, Gintaras Didžiokas, Adam Bielan i Marcin Libicki
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie Pakistanu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Pakistanu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Pakistanu,
–
mając na uwadze Umowę o współpracy na rzecz partnerstwa i rozwoju pomiędzy Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu z dnia 24 listopada 2001 r.,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2007 r. w sprawie Kaszmiru: sytuacja obecna i przewidywana na przyszłość,
–
uwzględniając ponawiane wezwania do wprowadzenia wolnych, demokratycznych rządów w Pakistanie,
–
uwzględniając swoje głębokie przekonanie o prawie do swobodnego wyrażania opinii, do wolności wyboru i swobody wyznania,
–
uwzględniając swoje konsekwentne wspieranie równości wszystkich ludzi bez względu na rasę, religię lub pochodzenie etniczne;
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że pakistański generał Perwez Muszarraf zawiesił konstytucję Pakistanu oraz wszelkie demokratyczne wolności na rzecz Tymczasowego Porządku Konstytucyjnego (TPK), który faktycznie wprowadził w Pakistanie stan wojenny,
B.
mając na uwadze, że ta decyzja prezydenta Muszarrafa całkowicie ujawniła brak pokrycia jego deklaracji o przywiązaniu do demokracji oraz że ogłoszenie TPK doprowadziło do dokonywanych na szeroką skalę i całkowicie bezpodstawnych aresztowań obrońców praw człowieka, wybitnych przywódców politycznych, prawników i innych przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego oraz do odwołania i umieszczenia w areszcie domowym prezesa Sądu Najwyższego i innych sędziów Sądu Najwyższego, którzy zakwestionowali legalność kandydatury generała Muszarrafa na prezydenta Pakistanu,
C.
mając na uwadze, że wolność prasy, niezależność sądownictwa, wolność słowa i zgromadzeń, a także wolność prowadzenia działalności politycznej, którymi cechują się cywilizowane ustroje polityczne, zostały zniesione,
D.
mając na uwadze, że w wyniku samobójczego zamachu bombowego z dnia 18 października 2007 r., wymierzonego w liderkę opozycji Benzair Bhutto, Przewodniczącą Pakistańskiej Partii Ludowej, zginęły 134 osoby, a około 40 osób zostało rannych,
E.
mając na uwadze, że prezydent Muszarraf został ponownie wybrany na prezydenta Pakistanu w dniu 6 października 2007 r. na podstawie zapewnienia, że zrezygnuje z funkcji dowódcy armii jak tylko Sąd Najwyższy orzeknie o legalności jego mandatu,
F.
mając na uwadze, że wybory powszechne w Pakistanie zapowiedziano na styczeń 2008 r., a kadencja parlamentarna kończy się dnia 15 listopada 2007 r.,
G.
mając na uwadze, że dnia 17 października 2007 r. Sąd Najwyższy w Pakistanie wznowił rozprawę w sprawie zgodności z konstytucją wyboru prezydenta Musharaffa, zaś orzeczenie w tej sprawie oczekiwane jest w najbliższych dniach,
H.
mając na uwadze, że nie powiodła się próba powrotu do kraju Nawzara Sharifa, byłego premiera, ponieważ został on deportowany przez rząd Muszarrafa do Arabii Saudyjskiej cztery godziny po swoim przybyciu do Pakistanu; mając na uwadze, że Benazir Bhutto po miesiącach negocjacji doszła do porozumienia w sprawie podziału władzy, zgodnie z którym plany Muszarrafa dotyczące trzeciej kadencji zostały uznane w zamian za zniesienie wszelkich skierowanych przeciwko B. Bhutto oskarżeń o korupcję, co otworzyło drogę do jej ewentualnego wyboru na stanowisko premiera,
I.
mając na uwadze wyraźne oznaki militaryzacji społeczeństwa Pakistanu przez rząd oraz większej roli służb specjalnych, które wciąż wywierają ogromny wpływ na politykę, rząd i gospodarkę Pakistanu,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie stałym pogarszaniem się sytuacji w Pakistanie, której ostatnim przejawem jest TPK, kwestionujący podstawowe swobody, bezstronną sprawiedliwość i równość dla całej ludności Pakistanu;
2.
wyraża zaniepokojenie, że ostatnie działania generała Muszarrafa doprowadzą w Pakistanie do niestabilności nacechowanej przemocą, zagrożą bezpieczeństwu ludności Pakistanu oraz zachęcą do ekstremizmu, fanatyzmu i działania z użyciem przemocy w obliczu braku swobód demokratycznych, zagrażając tym samym pokojowi i stabilności w sąsiedztwie Pakistanu oraz wolnym, demokratycznym i liberalnym ustrojom na świecie;
3.
daje wyraz swojej solidarności z wysiłkami Pakistanu zmierzającymi do przeciwstawiania się rozwojowi grup terrorystycznych; wyraża jednakże ubolewanie z powodu konfliktów zbrojnych w Północnym Waziristanie i niestabilności na obszarach plemiennych; wzywa rząd do walki ze wzrostem przemocy związanej z rebelią, a także do wprowadzenia rządów prawa na tych obszarach i do rozszerzenia na nie praw obywatelskich i politycznych;
4.
wyraża głębokie współczucie dla ludności pakistańskiej, a szczególnie dla rodzin osób, które zginęły lub zostały ranne w wyniku samobójczego zamachu bombowego wymierzonego w Benazir Bhutto, oraz wzywa rząd Pakistanu do podjęcia natychmiastowych działań w celu przeprowadzenia starannego i niezależnego dochodzenia w sprawie tego nikczemnego aktu, tak aby osoby za niego odpowiedzialne zostały postawione przed sądem;
5.
wyraża zaniepokojenie uciskiem mniejszości religijnych takich jak chrześcijanie, buddyści, hinduiści, sikhowie i ahmadi oraz wykorzystywaniem przeciwko nim prawa zakazującego rozpowszechniania materiałów, które mogą ranić uczucia religijne;
6.
wzywa rząd Pakistanu do podjęcia natychmiastowych działań w celu położenia kresu takim represjom na tle religijnym oraz zapewnienia bezpieczeństwa wszystkich mniejszości poprzez przyznanie im ochrony prawnej i politycznej; wzywa Pakistan do dokonania przeglądu przepisów sądowych regulujących stosowania prawa zakazującego rozpowszechniania materiałów, które mogą ranić uczucia religijne, które często bywają wykorzystywane do innych celów; wzywa rząd Pakistanu do zapewnienia odpowiedniej ochrony prawnikom i obrońcom praw człowieka, którym grozi się z powodu obrony osób, którym postawiono zarzut bluźnierstwa; wzywa rząd Pakistanu do zapewnienia odpowiedniej ochrony zagrożonym mniejszościom religijnym, którym grozi przymus nawrócenia i brutalne zastraszenie ze strony ekstremistów;
7.
zwraca się do rządu Pakistanu, aby jako warunek wstępny demokratycznych wyborów, zezwoliły na powrót wszystkich przywódców politycznych, którzy mogliby przeciwstawić się siłom ekstremistycznym w kraju oraz przyczynić się do ustanowienia prawomocnego rządu w wyniku wolnych i uczciwych wyborów, w miejsce obecnej dyktatury wojskowej;
8.
wzywa rząd Pakistanu do przyjęcia i wprowadzenia w życie wytycznych Sądu Najwyższego dotyczących położenia kresu zniknięciom przeciwników politycznych;
9.
oczekuje, że prezydent Muszarraf dotrzyma podjętego zobowiązania dotyczącego rezygnacji z funkcji zwierzchnika sił zbrojnych, na co wielokrotnie uprzednio wyrażał swoją gotowość;
10.
powtarza żądanie, aby rząd tymczasowy, który zostanie ustanowiony, był neutralny i ponownie wyraża zaniepokojenie faktem, że o składzie rządu tymczasowego decyduje samodzielnie prezydent Muszarraf;
11.
wzywa Pakistan do podjęcia natychmiastowych działań w celu ograniczenia wpływów wojska w całym społeczeństwie; apeluje do rządu pakistańskiego o poszanowanie przejścia na rządy administracji cywilnej oraz o wzmocnienie instytucji demokratycznych jako jedynego rozwiązania umożliwiającego sprostanie wyzwaniom stojącym przed społeczeństwem pakistańskim;
12.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż UE będzie monitorować wybory parlamentarne w Pakistanie i uczestniczyć w misji obserwacyjnej; wyraża zaniepokojenie faktem, że kobiety pakistańskie nie będą w pełni uczestniczyć w procesie demokratycznym z powodu braku kwalifikacji akademickich będących warunkiem wstępnym kandydowania do wyborów, co uniemożliwi udział 70% kobiet pakistańskich; wzywa do zniesienia tego ograniczenia;
13.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządowi Pakistanu.
