15.03.2005 r.
PROJEKT REZOLUCJI
projekt w odpowiedzi na pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-0037/05
zgodnie z art. 108 ust. 5 Regulaminu
złożył Nikolaos Sifunakis
w imieniu Komisji Kultury i Edukacji
w sprawie „Konwencji o ochronie różnorodności dorobku kulturowego i twórczości artystycznej”
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie „Konwencji o ochronie różnorodności dorobku kulturowego i twórczości artystycznej”
Parlament Europejski ,
-
uwzględniając swoje sprawozdanie z dnia 15 grudnia 2003 r. w sprawie zachowania i promowania różnorodności kulturowej, A5-0477/2003
-
uwzględniając komunikat Komisji dotyczący „Międzynarodowego instrumentu wspierającego różnorodność kulturową” (COM 2003/520),
-
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 marca 2003 r. w sprawie GATS, w tym różnorodności kulturowej, P5_TA(2003)0087
-
uwzględniając Powszechną Deklarację UNESCO o Różnorodności Kulturowej z listopada 2001 r.,
-
uwzględniając art. 149 ust. 1 oraz art. 151 TWE,
-
uwzględniając preambułę oraz art. 22 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej,
-
uwzględniając art. I-3 akapit czwarty Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy stanowiący, że Unia Europejska szanuje swoją bogatą różnorodność kulturową i językową oraz zapewnia ochronę i rozwój dziedzictwa kulturowego Europy; uwzględniając art. III-315 mówiący o tym, iż Rada stanowi większością kwalifikowaną w odniesieniu do rokowań i zawierania umów w dziedzinie handlu usługami w zakresie kultury i audiowizualnymi, jeżeli mogłyby one zagrozić różnorodności językowej i kulturowej Unii,
-
uwzględniając decyzję Konferencji Generalnej UNESCO z 17 października 2003 r. o rozpoczęciu prac nad opracowaniem projektu Konwencji o różnorodności kulturowej w czasie kolejnej sesji Konferencji Generalnej w 2005 r.,
-
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A.
zważywszy, że między grudniem 2003 r. a majem 2004 r. miały miejsce spotkania niezależnych ekspertów w celu opracowania wstępnego projektu Konwencji,
B.
zważywszy, że od września 2004 r. miała miejsce seria spotkań międzyrządowych w celu dokończenia prac nad wstępnym projektem Konwencji oraz sprawozdania,
C.
mając na uwadze, że Powszechna Deklaracja UNESCO o Różnorodności Kulturowej, przyjęta w listopadzie 2001 r. – przyjęty z zadowoleniem pierwszy krok w kierunku współpracy międzynarodowej – okazała się niewystarczającą odpowiedzią na zagrożenia dla różnorodności kulturowej w dobie globalizacji,
D.
zważywszy, że projekt Konwencji UNESCO ma na celu skupienie działań oraz ochronę różnorodności dorobku kulturowego i twórczości artystycznej. Mając również na uwadze, iż Konwencja ma na celu ułatwienie stworzenia i przyjęcia polityk dotyczących kultury oraz odpowiednich środków dla ochrony i promocji różnorodności treści kulturowych, jak również promowanie szerszej współpracy w ramach międzynarodowych wymian kulturalnych,
E.
mając na uwadze, że cel Konwencji odnosi się do kwestii kultury – obszaru, w którym w świetle art. 151 Traktatu Wspólnota Europejska nie dysponuje zharmonizowanymi przepisami ustawowymi i wykonawczymi – wśród środków, za pomocą których te cele są osiągane, mogą znajdować się postanowienia naruszające „dorobek prawny UE”. Inaczej mówiąc, projekt Konwencji UNESCO jest umową mieszaną, zawierającą pewną liczbę postanowień, które wchodzą w zakres kompetencji Wspólnoty,
F.
zważywszy, że Rada wyraziła dnia 16 listopada zgodę na to, aby Komisja była uprawniona do negocjowania, w imieniu Wspólnoty, tych fragmentów tekstu projektu UNESCO, które wchodzą w zakres kompetencji Wspólnoty,
G.
mając na uwadze, iż Państwa Członkowskie są zobowiązane do ścisłej współpracy wewnątrz Wspólnoty, tak by móc zagwarantować jedność w negocjowaniu i podpisywaniu wszelkich tekstów prawnych,
H.
zważywszy, że art. 300 Traktatu określa procedury mające zastosowanie do umów wspólnotowych i mówi o zasięganiu opinii Parlamentu Europejskiego w sprawie propozycji zawarcia takiej umowy,
I.
mając na uwadze, że wobec istnienia umowy mieszanej ważne jest, aby nawiązana była ścisła współpraca między Państwami Członkowskimi i wszystkimi instytucjami wspólnotowymi,
1.
przypomina, że Konwencja powinna być narzędziem współpracy międzynarodowej na rzecz rozwoju kulturowego i jest zdania, że projekt Konwencji stanowi istotną próbę sprostania zagrożeniom dla różnorodności kulturowej, spowodowanym przez efekt globalizacji i politykę handlu międzynarodowego oraz z zadowoleniem przyjmuje proces tworzenia wiążącego instrumentu ustalającego standardy działania dla ochrony różnorodności kulturowej;
2.
wyraża przekonanie, że Państwa Członkowskie muszą dołożyć wszelkich starań, by połączyć swoje stanowiska – między sobą oraz ze Wspólnotą;
3.
wyraża obawę, że brak jedności w tym względzie podważy pozycję Wspólnoty i jej wiarygodność podczas rokowań oraz podkreśla znaczenie jedności UE i potrzebę, by Parlament Europejski był w pełni zaangażowany w definiowanie jasnego mandatu oraz by opinie wyrażane przez społeczeństwo obywatelskie były brane pod uwagę;
4.
nalega, by Komisja nie tylko informowała na bieżąco Radę i Komitet 133 o rokowaniach z UNESCO, ale by zagwarantowała, że Parlament Europejski będzie również w pełni o tym informowany;
5.
wyraża przekonanie, że proponowana Konwencja UNESCO winna w sposób czytelny podkreślić prawo Państw Sygnatariuszy do rozwoju, zachowania i wdrażania polityk i praw mających na celu promowanie i ochronę różnorodności kulturowej oraz pluralizmu mediów; uważa, że należy przeciwdziałać jakiejkolwiek próbie rozwodnienia lub osłabienia tych praw przez Konwencję;
6.
wyraża przekonanie, że Konwencja powinna podkreślać istotną rolę, jaką odgrywają usługi publiczne - a w szczególności publiczne stacje nadające programy - w ochronie, promowaniu i rozwoju różnorodności kulturowej i tożsamości oraz rolę dostępu każdego obywatela do informacji i źródeł wiedzy;
7.
podkreśla, że ponieważ usługi w dziedzinie kultury oraz produkty kultury posiadają dwojaką naturę, gdyż stanowią zarówno dobra ekonomiczne, jak i kulturalne, nie mogą być one utożsamiane ze zwykłym towarem;
8.
podkreśla również, że dostęp do zróżnicowanej oferty krajowych treści kulturowych i pochodzących ze wszystkich regionów świata stanowi prawo podstawowe;
9.
nalega, by Unia Europejska oraz jej Państwa Członkowskie nie podejmowały żadnych kroków w procesie rokowań i podpisywania niniejszej Konwencji, które mogłyby zagrozić różnorodności kulturowej lub osłabić zdolność rządów do wspierania różnorodności kulturowej i tożsamości;
10.
wzywa Konferencję Generalną UNESCO oraz wszystkie Umawiające się Strony do zapewnienia, że Konwencja odnosi się do wszystkich form wyrażania treści kulturowych;
11.
wzywa wszystkie uczestniczące w negocjacjach strony do skoncentrowania wysiłków na ukończeniu projektu, tak by mógł on zostać przyjęty na następnym posiedzeniu Konferencji Generalnej UNESCO, która odbędzie się w Paryżu w październiku 2005 r.
12.
jest przekonany, iż pluralizm mediów powinien stanowić podstawową zasadę wyrażoną w Konwencji;
13.
nalega, by w Konwencji zagwarantowana była przejrzystość, zasada proporcjonalności oraz zasada demokracji;
14.
nalega, by u podstaw Konwencji znalazły się zasady wynikające z praw jednostki, ustanowione w instrumentach międzynarodowych, obejmujące swobodny dostęp do informacji, swobodę wyrażania opinii oraz prawo własności intelektualnej;
15.
jest zdania, że kwestia relacji pomiędzy międzynarodowym prawem handlowym a przyszłą Konwencją UNESCO jest sprawą najistotniejszą, którą najlepiej byłoby zająć się wychodząc z założenia, że ochrona różnorodności kulturowej musi być traktowana przynajmniej tak samo, jak inne polityki, a na pewno nie może być im podporządkowana;
16.
jest zdania, że jakakolwiek definicja przemysłu związanego z kulturą powinna w Konwencji definiować nie tylko czynność produkcji, ale też tworzenia, wydawania, promocji, dystrybucji, organizacji wystaw, zaopatrzenia, sprzedaży, kolekcjonowania, magazynowania i konserwacji dóbr kultury i powiązanych z nimi usług;
17.
jest przekonany, że w Konwencji należy podkreślić znaczenie bezpośredniej i pośredniej pomocy oraz że Państwa mogą zadecydować o charakterze, wysokości i beneficjentach takiej pomocy;
18.
wyraża przekonanie, że Państwa powinny zachować prawo do określania definicji państwowych instytucji dbających o zachowanie różnorodności kulturowej i pluralizmu mediów, szczególnie zaś publicznych stacji nadających programy, tak by zapewnić ich znaczenie społeczne i demokratyczne dla społeczeństw; powyższe powinno stosować się również w dobie technologii cyfrowej;
19.
wyraża przekonanie, że Konwencja powinna chronić prawa Państw do poszerzania swoich polityk dotyczących kultury o nowo powstałe media i nowe sposoby dystrybucji oraz że zasada neutralności technologii powinna być jasno wyrażona w Konwencji;
20.
z zadowoleniem przyjmuje projekt powstania Obserwatorium Różnorodności i Współpracy Kulturalnej w ramach UNESCO, które powinno współpracować z organizacjami zawodowymi;
21.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Państwom Członkowskim, rządom państw ubiegających się o członkostwo, Komitetowi Regionów, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu, Radzie Europy i UNESCO.
