16.12.2009 WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez grupy polityczne:
Verts/ALE ( B7‑0275/2009 )
GUE/NGL ( B7‑0277/2009 )
w sprawie praw człowieka, symboli religijnych i zasady pomocniczości
Judith Sargentini
,
Raül Romeva i Rueda
,
Hélène Flautre
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Rui Tavares
,
Nikolaos Chountis
,
Jean-Luc Mélenchon
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE432.859v01-00 } PE432.861v01-00 } RC1 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie praw człowieka, symboli religijnych i zasady pomocniczości
Parlament Europejski,
– uwzględniając wolność myśli, sumienia i religii, prawo do nauki oraz zakaz dyskryminacji, chronione międzynarodowymi i europejskimi instrumentami praw człowieka i podstawowych wolności, a zwłaszcza art. 9 i 14 europejskiej konwencji praw człowieka (EKPC), art. 2 protokołu nr 1 do tej konwencji oraz art. 10, 14 i 21 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając m. in. orzeczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w sprawie Lautsi przeciwko Włochom,
– uwzględniając przyszłe przystąpienie UE do EKPC,
– uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Europejski Trybunał Praw Człowieka wydał orzeczenie w sprawie Lautsi przeciwko Włochom na podstawie EKPC, której stronami są wszystkie państwa członkowskie UE, łącznie z Włochami,
B. mając na uwadze, że zgodnie z kryteriami kopenhaskimi bycie stroną EKPC jest warunkiem członkostwa w Unii Europejskiej, a także mając na uwadze, że międzynarodowy dialog UE na temat praw człowieka opiera się między innymi na EKPC,
C. mając na uwadze, że Karta praw podstawowych Unii Europejskiej została sporządzona na podstawie EKPC oraz związanego z nią orzecznictwa i że ma ona charakter wiążący dla wszystkich państw członkowskich UE na mocy art. 6 ust. 1 TUE,
D. mając na uwadze, że EKPC jest w pełni zgodna z zasadą pomocniczości, ponieważ Europejski Trybunał Praw Człowieka interweniuje jedynie po wyczerpaniu wewnętrznych możliwości apelacji i jedynie wtedy, gdy państwo będące stroną konwencji narusza prawa człowieka i podstawowe wolności zapisane w konwencji EKPC i jej protokołach,
E. mając na uwadze, że EKPC przewiduje mechanizm odwoławczy i że Włochy skorzystały z tej możliwości, zwracając się do Wysokiej Izby Europejskiego Trybunału Praw Człowieka o rewizję wyroku,
F. mając na uwadze, że zgodnie z art. 6 ust. 2 TUE UE uznaje znaczenie EKPC i orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, ponieważ „Unia przystępuje do europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności”, gwarantując tym samym, że w ramach swoich kompetencji UE nie narusza postanowień EKPC,
G. mając na uwadze, że neutralność władz publicznych nie narusza wolności religii, a raczej jest podstawowym warunkiem pluralizmu w szeroko pojętym społeczeństwie,
1. wyraża zobowiązanie do zasady rozdziału kościoła i państwa, wolności myśli, sumienia i religii oraz prawa do nauki i zakazu dyskryminacji;
2. zauważa, że w oparciu o zasadę pomocniczości państwa członkowskie przestrzegają praw człowieka i podstawowych wolności, zapisanych w EKPC, związanym z nią orzecznictwie oraz w Karcie praw podstawowych, stosują je i wdrażają na szczeblu krajowym;
3. uważa, że państwa członkowskie mogą regulować kwestie dotyczące konfliktów między prawami człowieka na poziomie krajowym, znajdując najwłaściwsze rozwiązania dla poszczególnych praw bez dyskryminacji i tym samym ograniczając liczbę odwołań wnoszonych do sądów na szczeblu krajowym i międzynarodowym;
4. uważa, że tylko państwa, w których obowiązuje zasada rozdziału kościoła od państwa, w przeciwieństwie do państw teokratycznych, mogą znaleźć właściwe rozwiązania dla ochrony prawa wszystkich obywateli do wolności myśli, sumienia i religii, prawa do nauki oraz zakazu dyskryminacji, które stanowią podstawowe wartości UE;
5. uważa, że instytucje publiczne na poziomie krajowym i unijnym powinny bez dyskryminacji reprezentować i pracować na rzecz wszystkich obywateli, niezależnie od religii lub przekonań filozoficznych i podejmować działania na rzecz ochrony praw wszystkich jednostek ludzkich; jest przekonany, że zwłaszcza w przypadku szkół publicznych uczniowie mają prawo do sprawiedliwego i równego traktowania niezależnie od przekonań religijnych lub filozoficznych;
6. uważa, że eksponowanie symboli religijnych na terenie siedzib organów publicznych nie powinno być obowiązkowe i że ich wykorzystywanie, noszenie lub eksponowanie powinno być w pełni zagwarantowane w miejscach prywatnych, takich jak domy, miejsca kultu lub szkoły wyznaniowe, a także miejsca publiczne;
7. zauważa, że pełne wdrożenie orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka jest wewnętrznym, międzynarodowym i europejskim obowiązkiem prawnym państw członkowskich UE, zarówno na podstawie zobowiązań podjętych w wyniku podpisania i ratyfikacji EKPC oraz w związku z ich członkostwem w Unii Europejskiej, jak określono w art. 6 TUE;
8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji państwom członkowskim.
