26.10.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Charles Tannock, Árpád Duka-Zólyomi, Vytautas Landsbergis, Elisabeth Jeggle i Bernd Posselt, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Hannes Swoboda, Libor Rouček i Panagiotis Beglitis, w imieniu grupy politycznej PSE
– Annemie Neyts-Uyttebroeck i Sarah Ludford, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Marie Anne Isler Béguin, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Eva-Britt Svensson i Vittorio Agnoletto, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Rolandas Pavilionis, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PPE-DE (B6‑0558/2005)
– PSE (B6‑0559/2005)
– Verts/ALE (B6‑0560/2005)
– ALDE (B6‑0576/2005)
– GUE/NGL (B6‑0577/2005)
– UEN (B6‑0578/2005)
w sprawie Azerbejdżanu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Azerbejdżanu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Azerbejdżanu i Południowego Kaukazu, w szczególności rezolucję z 9 czerwca 2005 r.,
–
uwzględniając swoją rezolucję w sprawie komunikatu Komisji „Szersza Europa - sąsiedztwo: Nowe ramy stosunków z naszymi wschodnimi i południowymi sąsiadami“ ( COM(2003) 104 - 2003/2018(INI)) z dnia 20 listopada 2003 r.,
–
uwzględniając Umowę o Partnerstwie i Współpracy z Azerbejdżanem, która weszła w życie 1 lipca 1999 r.,
–
uwzględniając decyzję Rady z dnia 14 czerwca 2004 r. w sprawie włączenia Azerbejdżanu razem z Armenią i Gruzją do Europejskiej Polityki Sąsiedztwa,
–
uwzględniając oświadczenie końcowe oraz zalecenia VI posiedzenia Parlamentarnej Komisji Współpracy UE-Azerbejdżan, która obradowała w dniach 18-19 kwietnia 2005 r.,
–
uwzględniając raport krajowy dotyczący Azerbejdżanu z dnia 2 marca 2005 r.,
–
uwzględniając oświadczenie UE w sprawie Azerbejdżanu z dnia 6 października 2005 r.,
–
uwzględniając członkostwo Azerbejdżanu w Radzie Europy, Europejską Konwencję Praw Człowieka oraz liczne rezolucje Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy w sprawie Azerbejdżanu, w szczególności rezolucję z 22 czerwca 2005 r.,
–
uwzględniając sprawozdanie okresowe Misji Obserwacji Wyborów OBWE z września i października 2005 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że zbliżające się wybory parlamentarne, które odbędą się 6 listopada 2005 r. wystawią na próbę zobowiązania podjęte przez rząd Azerbejdżanu odnośnie kontynuowania procesu demokratycznego;
B.
zaznaczając, że podjęta przez Radę, na wniosek Parlamentu Europejskiego, decyzja w sprawie rozszerzenia Europejskiej Polityki Sąsiedztwa na trzy państwa Południowego Kaukazu dostarcza Azerbejdżanowi nowych instrumentów w jego relacjach z UE oraz ramy dla włączenia się do polityk UE innych niż te, które dostępne są już w ramach Umowy o Partnerstwie i Współpracy;
C.
mając na uwadze, że Europejska Polityka Sąsiedztwa uznaje europejskie aspiracje Azerbejdżanu oraz znaczenie Azerbejdżanu jako państwa silnie związanego historycznie, kulturowo i gospodarczo z UE oraz mając na uwadze fakt, iż prawdziwe i zrównoważone partnerstwo może być rozwijane wyłącznie w oparciu o wspólnie uznawane wartości w zakresie demokracji, rządów prawa, poszanowania praw człowieka i praw mniejszości oraz swobód obywatelskich;
D.
wyrażając głębokie zaniepokojenie wydarzeniami z 25 września oraz 1 i 9 października, kiedy to policja przemocą rozproszyła wiec w Baku, w którym uczestniczyły, pomimo wprowadzonego przez władze zakazu demonstracji, tysiące działaczy opozycji należących do Bloku Azadlig; policja pobiła przy tym dziennikarzy i aresztowała dziesiątki demonstrantów;
E.
mając na uwadze, że 17 października Rasul Gulijew, jeden z głównych przywódców opozycji, który został zarejestrowany jako kandydat w wyborach, został zatrzymany w drodze do Baku na Ukrainie w oparciu o międzynarodowy list gończy wystawiony przez Azerbejdżan w związku z oskarżeniami o defraudację, oraz że 16 i 17 października azerbejdżańska policja zatrzymała około 200 działaczy opozycji i aresztowała wielu z nich w związku z zapowiedzią Gulijewa, że powróci on do Baku;
F.
zaniepokojony sytuacją jaka wytworzyła się wokół opozycyjnych środków masowego przekazu oraz przypadkami nadużyć i ataków na dziennikarzy, jak również przypadkami gróźb pod adresem obrońców praw człowieka oraz prób ich zniesławiania i poddawania presjom i prześladowaniom;
G.
mając na uwadze, że sprawozdanie okresowe Misji Obserwacji Wyborów OBWE z września 2005 r. przedstawia obawy w związku z ograniczeniami wolności zgromadzeń i potwierdza, że zalecenia Komisji Weneckiej w sprawie poprawy ordynacji wyborczej i wprowadzenia podstawowych zabezpieczeń dla poprawy zaufania społecznego zostały tylko częściowo poddane realizacji;
H.
mając na uwadze, że choć sprawozdanie okresowe Misji Obserwacji Wyborów OBWE z października 2005 r. przyznaje, że nastąpił pewien postęp w zakresie umożliwienia wszystkim stronom dostępu do środków masowego przekazu, podkreśla ono jednak występowanie stałych i przesadnych restrykcji nakładanych przez siły pro-rządowe na kampanie wyborcze kandydatów opozycyjnych oraz fakt, że niektóre komisje wyborcze nie stosują się do postanowień ordynacji wyborczej w sposób sprawiedliwy i bezstronny;
I.
mając na uwadze, że z uwagi na wybory parlamentarne w listopadzie 2005 r. prezydent IIham Alijew wydał 12 maja 2005 r. dekret prezydencki w sprawie „Poprawy procedury wyborczej w Republice Azerbejdżańskiej”;
J.
mając na uwadze, że wspólprzewodniczący Grupy Mińskiej OBWE, będący przedstawicielami USA, Rosji i Francji, spotkali się ostatnio w Waszyngtonie w celu omówienia aktualnej sytuacji procesu pokojowego w Górnym Karabachu, a w szczególności przygotowania planowanego spotkania z Ministrami Spraw Zagranicznych Azerbejdżanu i Armenii w Lublanie;
1.
wyraża ubolewanie, że władze azerbejdżańskie odmawiają wydania pozwolenia na organizowanie przez opozycję wieców w określonych miejscach w centrum Baku i potępia fakt, że od września, policja używa przeciwko demonstrantom środki nieadekwatne do celu i oparte na przemocy;
2.
wzywa do natychmiastowego uwolnienia wszystkich zatrzymanych i zwraca się o przeprowadzenie pełnego i sprawiedliwego śledztwa w sprawie wyżej wymienionych zdarzeń, z uwzględnieniem odpowiedzialności ponoszonej przez jednostki ochrony porządku publicznego i wzywa Azerbejdżan do zagwarantowania osobom zatrzymanym poszanowania podstawowych praw człowieka;
3.
wzywa Azerbejdżan do zatwierdzenia prawa do wolności zgromadzeń i jego poszanowania oraz zapewnienia, że zbliżające się wybory parlamentarne odbędą się przy pełnym poszanowaniu uznanych standardów międzynarodowych oraz dawno przedstawionych zaleceń OBWE/ODIHR i Komisji Weneckiej, oraz wzywa wszystkie strony zaangażowane w zbliżające się wybory do prowadzenia kampanii w sposób pokojowy; podkreśla, że obowiązująca obecnie ordynacja wyborcza mogłaby stanowić podstawę do przeprowadzenia demokratycznych wyborów, pod warunkiem, że przepisy w niej zawarte będą prawidłowo wdrażane;
4.
z zadowoleniem przyjmuje uwolnienie przez ukraiński wymiar sprawiedliwości Rasula Gulijewa, po tym jak stwierdzono, że wniosek o ekstradycję złożony przez Azerbejdżan opiera się na niewystarczająco mocnych podstawach; podkreśla sprzeczną postawę rządu w Baku, który z jednej strony wyraża zgodę na zarejestrowanie kandydata, a równocześnie uniemożliwia mu wzięcie udziału w wyborach;
5.
wzywa władze do zwrócenia szczególnej uwagi na bezpieczeństwo i wolność dziennikarzy i środków masowego przekazu oraz do podjęcia natychmiastowych działań w celu zapewnienia ochrony dziennikarzy po fali przemocy skierowanej przeciwko przedstawicielom środków masowego przekazu;
6.
wzywa władze Azerbejdżanu do dołożenia wszelkich możliwych starań, aby doprowadzić przed oblicze prawa wszystkie osoby odpowiedzialne za zamordowanie Elmara Husejnowa, wydawcy opozycyjnego tygodnika „Monitor“;
7.
z żalem przyjmuje aresztowanie liderów ruchu młodzieżowego „Jeni Fikir“ (Nowa Myśl), którzy zostali oskarżeni o przygotowywanie zamachu stanu i wzywa do ich natychmiastowego uwolnienia;
8.
wzywa ponownie Azerbejdżan do zapewnienia niezawisłości wymiaru sprawiedliwości i zagwarantowania osobom zatrzymanym poszanowania podstawowych praw człowieka wzywa władze do podjęcia kroków celem zaradzenia nieprawidłowościom, jakie zauważono podczas procesów sądowych i wzywa rząd do wdrożenia w tym zakresie zaleceń Rady Europy dotyczących traktowania więźniów politycznych w następstwie obszernych i wiarygodnych zarzutów w sprawie stosowania tortur i złego traktowania;
9.
podkreśla, że ogólna ocena tego na ile te wybory będą miały demokratyczny charakter będzie miała wpływ na decyzję w sprawie rozpoczęcia prac nad nowym Planem Działania na rzecz Azerbejdżanu, który powinien koncentrować się na budowie prawdziwej demokracji oraz kwestii poszanowania praw człowieka i rządów prawa; wzywa Komisję do koordynowania w tym zakresie swoich działań z Radą Europy i do czynienia wszelkich możliwych wysiłków w celu wspierania i wzmacniania społeczeństwa obywatelskiego;
10.
z zadowoleniem przyjmuje zalecenia Komisji w sprawie znaczącego wzmocnienia stosunków z Azerbejdżanem i wzywa Komisję do dalszego zapewnienia rządowi Azerbejdżanu koniecznej pomocy tak, aby umożliwić mu wdrażanie reform prawnych i instytucjonalnych w zakresie poszanowania praw człowieka i rządów prawa;
11.
wzywa władze Azerbejdżanu do rzeczywistego zahamowania korupcji w kraju (ujawnionej przez Transparency International w Indeksie Percepcji Korupcji 2005 ogłoszonym 18 października 2005 r.), z uwzględnieniem zwiększenia zasobów przeznaczonych na programy edukacyjne oraz wprowadzenia koniecznych ram prawnych, które wzmocniłyby koordynację wysiłków anty-korupcyjnych rządu i sektora prywatnego;
12.
wzywa rząd Azerbejdżanu do rozwiązania problemu bezpośrednich połączeń lotniczych pomiędzy Baku i północną częścią Cypru, zgodnie ze standardami ICAO, w celu zabezpieczenia rozwoju Europejskiej Polityki Sąsiedztwa ze wszystkimi krajami Południowego Kaukazu;
13.
wyraża silne przekonanie, że Grupa Mińska dostarcza najlepszego mechanizmu na rzecz rozwiązania kwestii Górnego Karabachu i w pełni popiera wysiłki jakich od początku roku dołożyły rządy Azerbejdżanu i Armenii w celu poprawy dialogu;
14.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom Państw Członkowskich, prezydentowi, rządowi i parlamentowi Republiki Azerbejdżańskiej, rządowi i parlamentowi Rosji, Turcji i Stanów Zjednoczonych oraz Zgromadzeniom Parlamentarnym OBWE i Rady Europy.
