P7_TA(2011)0062
Udzielenie gwarancji Unii dla EBI na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami UE ***I
A7-0019/2011
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 17 lutego 2011 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Unii Europejskiej. ( COM(2010)0174 – C7-0110/2010 – 2010/0101(COD) )
(Zwykła procedura prawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
–
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie ( COM(2010)0174 ),
–
uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 209 i 212 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi ( C7–0110/2010 ),
–
uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
–
uwzględniając art. 55 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Budżetowej oraz opinie Komisji Kontroli Budżetowej, Komisji Rozwoju, Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Gospodarczej i Monetarnej i Komisji Handlu Międzynarodowego ( A7-0019/2011 ),
1.
przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;
2.
zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3.
zobowiązuje swojegoprzewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom narodowym.
P7_TC1-COD(2010)0101
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 17 lutego 2011 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2011/UE w sprawie udzielenia gwarancji UE dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Unii Europejskiej
[Poprawka 1, chyba że wskazano inaczej]
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 i art. 212,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 17 lutego 2011 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Oprócz realizowania swojej podstawowej misji, którą jest finansowanie inwestycji w Unii Europejskiej, od 1963 r. Europejski Bank Inwestycyjny (EBI) prowadzi operacje finansowe poza granicami Unii Europejskiej służące wsparciu jej polityki zewnętrznej. Umożliwia to uzupełnienie siłą finansową EBI dostępnych w budżecie Unii środków dla regionów zewnętrznych, z korzyścią dla krajów
otrzymujących pomoc
.
Podejmując takie operacje finansowe EBI jednocześnie przyczynia się do realizacji podstawowych zasad i celów polityki Unii, w tym rozwoju krajów trzecich oraz dobrobytu Unii w nowej światowej sytuacji gospodarczej. Operacje EBI wspierające politykę zewnętrzną Unii muszą być nadal prowadzone zgodnie z zasadami należytych praktyk bankowych.
(2)
Artykuł 209 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) w powiązaniu z art. 208 TFUE określa, że EBI bierze udział, zgodnie z zasadami ustanowionymi w jego Regulaminie, we wdrażaniu środków niezbędnych do realizacji celów polityki Unii w dziedzinie współpracy na rzecz rozwoju.
(3)
Celem wsparcia działań zewnętrznych Unii oraz umożliwienia EBI finansowania inwestycji poza granicami Unii bez uszczerbku dla jego zdolności kredytowej, większość jego operacji zewnętrznych korzysta z gwarancji budżetowej Unii, którą zarządza Komisja.
(4)
Najnowsza gwarancja UE została ustanowiona na lata 2007-2011 decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady nr 633/2009/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty Dz.U. L 190 z 22.7.2009, s. 1.
.
(5)
Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych („fundusz gwarancyjny”), ustanowiony rozporządzeniem Rady (WE, Euratom) nr 480/2009 ustanawiającym Fundusz Gwarancyjny dla działań zewnętrznych (wersja ujednolicona) Dz.U. L 145 z 10.6.2009, s. 10.
, stanowi bufor płynności dla budżetu UE chroniący przed stratami z tytułu operacji finansowych EBI i innych działań zewnętrznych UE.
(6)
Zgodnie z decyzją nr 633/2009/WE Komisja i EBI przygotowały śródokresowy przegląd zewnętrznych operacji finansowych EBI, oparty na niezależnej ocenie zewnętrznej nadzorowanej przez komitet sterujący złożony z ekspertów, ocenie zewnętrznego konsultanta oraz ocenach specjalnych sporządzonych przez EBI. W dniu 12 lutego 2010 r. komitet sterujący przedłożył Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Komisji i EBI sprawozdanie zawierające odpowiednie wnioski i zalecenia.
(7)
W sprawozdaniu komitetu sterującego stwierdzono, że gwarancja UE dla EBI stanowi skuteczny i silny instrument polityki o znacznym efekcie dźwigni w kategoriach finansowych i politycznych, który należy utrzymać celem uwzględnienia ryzyka o charakterze politycznym i ryzyka dłużnika typu państwo. Celem zapewnienia maksymalnej wartości dodanej i wydajności operacji zewnętrznych EBI zaproponowano pewne zmiany w decyzji nr 633/2009/WE.
(8)
sporządzając nowe wieloletnie ramy finansowe, należy znacznie zwiększyć kwoty objęte gwarancją UE w celu poprawienia skuteczności i widoczności działań UE poza jej granicami, zgodnie z traktatem lizbońskim; [Poprawka 2]
(9)
Wykaz krajów, które kwalifikują się lub mogłyby kwalifikować się do finansowania przez EBI w ramach gwarancji UE, jest zamieszczony w załączniku II do niniejszej decyzji i został rozszerzony w porównaniu z wykazem zawartym w załączniku I do decyzji nr 633/2009/WE.
(10)
Kwoty objęte gwarancją UE w poszczególnych regionach powinny w dalszym ciągu stanowić pułapy finansowania przez EBI w ramach gwarancji UE, nie zaś wartości docelowe poziomu finansowania, które EBI jest zobowiązany osiągnąć.
(11)
Rozszerzenie zakresu upoważnienia EBI do operacji zewnętrznych o nowe państwa bez przeszacowania przez EBI pułapów finansowania w ramach gwarancji UE zmniejszyłoby de facto wysokość pożyczek EBI dostępnych dla poszczególnych krajów w ramach jego upoważnienia do operacji zewnętrznych. Aby uniknąć osłabienia działania EBI w krajach, w których EBI przeprowadza interwencję, należałoby dokonać odpowiedniego dostosowania tychże pułapów.
(12)
Oprócz utrzymania pułapów regionalnych należy uruchomić upoważnienie fakultatywne („upoważnienie związane z działaniami w obszarze zmiany klimatu”) w wysokości 2 000 000 000 EUR, które powinno zostać przeznaczone jako kwota specjalna na wspieranie operacji finansowych EBI w obszarze działań łagodzących skutki zmian klimatu i działań adaptacyjnych we wszystkich regionach objętych tym upoważnieniem. W ścisłej współpracy z Komisją EBI mógłby– dzięki swojej wiedzy fachowej i swoim zasobom – wnieść wkład we wspieranie władz publicznych i sektora prywatnego w działaniach podejmowanych przez nie w obszarze zmiany klimatu, a także przyczynić się do jak najlepszego wykorzystania dostępnego finansowania. W przypadku projektów obejmujących działania łagodzące skutki zmian klimatu i działania adaptacyjne zasoby EBI powinny, w miarę możliwości, zostać uzupełnione środkami udostępnianymi na warunkach preferencyjnych z budżetu Unii, poprzez wydajne i spójne łączenie dotacji i pożyczek służących finansowaniu działań w obszarze zmiany klimatu w kontekście pomocy zewnętrznej UE.
W związku z tym właściwe jest, by roczne sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady zawierało szczegółowy opis instrumentów finansowych wykorzystanych do sfinansowania tych projektów z wyszczególnieniem kwot finansowania EBI w ramach upoważnienia fakultatywnego oraz odpowiadających im kwot dotacji.
(13)
Kwalifikowalność krajów, które otrzymują finansowanie z EBI na działania w dziedzinie łagodzenia skutków zmian klimatu w ramach gwarancji UE, może zostać ograniczona w przypadku krajów, które zdaniem Rady nie realizują odpowiednich celów związanych ze zmianą klimatu. Rada może narzucić tego rodzaju ograniczenia zanim EBI przyzna środki danym krajom na mocy upoważnienia związanego z działaniami w obszarze zmiany klimatu. Rada powinna skonsultować się z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) i z Komisją przed podjęciem decyzji o wprowadzenie ograniczeń.
(14)
EBI powinien przygotować się na ewentualną realizację – począwszy od roku 2014 – programu finansowania mikrokredytów, aby ułatwić najuboższym dostęp do pożyczek bankowych w celu realizacji mikroprojektów będących źródłem dostatku oraz w celu ograniczenia ubóstwa; [Poprawka 3]
(15)
Należy umożliwić reinwestowanie przez EBI, za zgodą Komisji, kwot zwrotu subwencji dla kapitału podwyższonego ryzyka oraz kwot zwrotu specjalnych pożyczek (reflow) pochodzących z dawniejszych operacji celem finansowania nowych operacji tego samego rodzaju na korzyść krajów partnerskich, zgodnie z tym, co zaproponowała Komisja we wniosku dotyczącym rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady wprowadzającego zmiany do rozporządzenia (WE) nr 1638/2006 określającego przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
COM (2008)0308.
;
(16)
W ramach upoważnienia związanego z działaniami w obszarze zmiany klimatu należy zapewnić pewien stopień elastyczności jeśli chodzi o regionalną alokację środków, tak by umożliwić jak najszybsze i najskuteczniejsze wykorzystanie dostępnego finansowania w trzyletnim okresie obejmującym lata 2011-2013, ▌
jednocześnie dążąc do zapewnienia zrównoważonego podziału środków
między regiony
w tym okresie
w oparciu o ustanowione w ramach upoważnienia ogólnego priorytety w zakresie pomocy zewnętrznej.
(17)
▌W ocenie stwierdzono, że mimo iż operacje EBI prowadzone w okresie objętym oceną (2000-2009) były zasadniczo zgodne z polityką zewnętrzną UE, należy wzmocnić, a także w większej mierze uwydatnić i ustrukturyzować zależność między celami polityki UE oraz ich operacyjną realizacją przez EBI.
(18)
Celem zwiększenia spójności upoważnienia, położenia w działalności EBI w zakresie finansowania zewnętrznego większego nacisku na wspieranie polityki UE oraz zmaksymalizowania korzyści dla beneficjentów, w niniejszej decyzji należy określić horyzontalne cele wyższego szczebla w upoważnieniu dla operacji finansowych EBI we wszystkich kwalifikujących się krajach, wykorzystując względną przewagę EBI w obszarach, w których dysponuje on uznanym doświadczeniem. Zatem we wszystkich regionach objętych niniejszą decyzją EBI powinien finansować projekty w następujących obszarach: działania łagodzące skutki zmian klimatu i działania adaptacyjne, infrastruktura społeczna i gospodarcza (w szczególności transport, energia, w tym odnawialne źródła energii,
badania i rozwój w dziedzinie nowych źródeł energii,
bezpieczeństwo energetyczne,
infrastruktura energetyczna,
infrastruktura służąca ochronie środowiska, w tym poprawie zaopatrzenia w wodę i warunków sanitarnych, a także technologie teleinformatyczne) oraz rozwój lokalnego sektora prywatnego, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).
Należy przypomnieć, że poprawa dostępu MŚP do finansowania może odgrywać istotną rolę w pobudzaniu rozwoju gospodarczego i w walce z bezrobociem.
Celem leżącym u podstaw operacji finansowych EBI w tych obszarach powinna być integracja regionalna między krajami partnerskimi, w tym integracja gospodarcza między krajami ubiegającymi się o członkostwo, krajami sąsiadującymi oraz Unią.
EBI może wspierać działania UE w krajach partnerskich przez bezpośrednie inwestycje zagraniczne przyczyniające się do propagowania transferu technologii i wiedzy albo w formie unijnych gwarancji inwestycji w wyżej wymienionych obszarach albo na własne ryzyko.
(19)
Aby w skuteczny sposób dotrzeć do MŚP, EBI powinien współpracować z lokalnymi instytucjami pośrednictwa finansowego w kwalifikujących się krajach, w szczególności dla zagwarantowania, że część korzyści finansowych zostanie przyznana ich klientom, żeby sprawdzić zgodność projektów klientów względem celów UE w zakresie rozwoju i zapewnić wartość dodaną w porównaniu z finansowaniem rynkowym. Działalność pośredników finansowych mająca na celu wsparcie dla MŚP powinna być w pełni przejrzysta, a EBI powinien być regularnie informowany na ten temat.
▌
(20)
Choć siła EBI nadal polega na tym, że jest on wyróżniającym się bankiem inwestycyjnym, na mocy
niniejszej decyzji EBI powinien
określić wpływ swych operacji zewnętrznych
na rozwój, w ścisłej współpracy z Komisją
i przy demokratycznej kontroli ze strony Parlamentu Europejskiego
,
kierując
się zasadami Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju
oraz zasadami, o których mowa w art. 208 TFUE, jak również zasadami skutecznej pomocy określonymi w Deklaracji paryskiej z 2005 r. i w programie działania z Akry z 2008 r
. Powinno to nastąpić poprzez szereg konkretnych środków, w szczególności poprzez zwiększenie możliwości EBI w zakresie oceny
środowiskowych,
społecznych i rozwojowych aspektów projektów, w tym ryzyka związanego z prawami człowieka i ewentualnymi konfliktami, a także poprzez wspieranie konsultacji lokalnych
z władzami publicznymi i ze społeczeństwem obywatelskim
.
Dokonując należytej oceny w odniesieniu do projektu, EBI powinien zobowiązać promotora projektu do przeprowadzenia konsultacji lokalnych i do podania ich wyników po wiadomości publicznej.
Ponadto EBI powinien skoncentrować się w większym stopniu na sektorach, w których dysponuje solidną wiedzą fachową dzięki operacjom finansowym realizowanym na terytorium UE i które przyczyniają się do rozwoju danego kraju, takich jak
między innymi dostęp MŚP i mikropodmiotów do usług finansowych
, infrastruktura służąca ochronie środowiska, w tym poprawa zaopatrzenia w wodę i warunków sanitarnych, zrównoważonych systemach transportowych oraz działaniach łagodzących skutki zmian klimatu i działaniach adaptacyjnych, w szczególności inwestycjach w odnawialne źródła energii.
Finansowaniem można by również objąć projekty na rzecz zdrowia i edukacji, zwłaszcza w zakresie infrastruktury, jeżeli stanowią one wyraźną wartość dodaną.
EBI powinien również stopniowo zwiększyć swoje wsparcie na rzecz ▌działań służących adaptacji do zmiany klimatu, w stosownych przypadkach we współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i europejskimi dwustronnymi instytucjami finansowymi. Będzie to wymagało dostępu do zasobów udostępnianych na warunkach preferencyjnych oraz zwiększenia
w rozsądnym terminie wyspecjalizowanych
zasobów ludzkich przeznaczonych na realizację działań zewnętrznych EBI. Działalność EBI powinna mieć również charakter komplementarny w stosunku do celów i priorytetów UE w zakresie rozwoju instytucjonalnego i reform sektorowych. Wreszcie, EBI powinien zdefiniować wskaźniki wykonania powiązane z aspektami rozwojowymi
i środowiskowymi
projektów i ich wynikami.
(21)
Z chwilą wejścia w życie traktatu lizbońskiego utworzono funkcję Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa/ wiceprzewodniczącego Komisji (Wysoki Przedstawiciel), co ma na celu zwiększenie wpływu i spójności stosunków zewnętrznych Unii ▌.
(22)
W ostatnich latach doszło również do poszerzenia i wzmocnienia polityki Unii w zakresie stosunków zewnętrznych. Dotyczy to w szczególności strategii przedakcesyjnej, europejskiej polityki sąsiedztwa, strategii Unii wobec Azji Środkowej, odnowionego partnerstwa z Ameryką Łacińską i Azją Południowo-Wschodnią oraz partnerstwa strategicznego Unii z Rosją, Chinami i Indiami. Odnosi się to również do strategii politycznych Unii w zakresie rozwoju, które zostały obecnie rozszerzone na wszystkie kraje rozwijające się. Od 2007 r. stosunki zewnętrzne Unii są także wspierane przez nowe instrumenty finansowe, w tym Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPA), Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI), instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI), europejski instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka na świecie (EIDHR) oraz instrument na rzecz stabilności.
(23)
W świetle utworzenia ESDZ i po wejściu w życie niniejszej decyzji Komisja i EBI powinny wprowadzić zmiany do protokołu porozumienia dotyczącego współpracy i koordynacji w regionach, o których mowa w decyzji 2006/1016/WE z dnia 19 grudnia 2006 r. w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty
Dz.U. L 414 z 30.12.202006, s. 95.
, oraz w odpowiednich przypadkach, za zgodą Wysokiego Przedstawiciela, rozszerzyć nowy protokół porozumienia na ESDZ, w szczególności w odniesieniu do regularnego i systematycznego dialogu między Komisją a EBI dotyczącego strategii, który powinien również objąć ESDZ, oraz w odniesieniu do innych aspektów leżących w zakresie kompetencji ESDZ.
(24)
Działalność EBI w krajach ubiegających się o członkostwo
jest
prowadzona w ramach ustanowionych w partnerstwach dla członkostwa i partnerstwach europejskich oraz w ramach ustanowionych dla Kosowa
Na mocy rezolucji nr 1244 (1999) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
, w których określone zostały priorytety dla każdego kraju, w celu osiągnięcia postępów na drodze zbliżenia do Unii i które stanowią ramy dla pomocy UE. Ramy polityki UE dla Bałkanów Zachodnich stanowi proces stabilizacji i stowarzyszania. Jest on oparty na postępującym partnerstwie, w ramach którego Unia oferuje udogodnienia w handlu, pomoc gospodarczą i finansową oraz stosunki umowne poprzez porozumienia stabilizacyjne i stowarzyszeniowe. Przedakcesyjna pomoc finansowa za pośrednictwem IPA pomaga krajom kandydującym i potencjalnym krajom kandydującym przygotować się do wymogów i wyzwań członkostwa w Unii. Pomoc ta służy wsparciu procesu reform, w tym przygotowań do ewentualnego członkostwa. Koncentruje się ona na rozwoju instytucjonalnym, dostosowaniu prawa krajowego do dorobku prawnego Unii, przygotowaniach do wdrażania instrumentów i polityki UE
oraz wspieraniu środków na rzecz osiągnięcia konwergencji gospodarczej
.
(25)
Realizując zapis art. 209 ust. 3 TFUE, EBI powinien dążyć do bezpośredniego wspierania osiągnięcia milenijnych celów rozwoju na rok 2015 we wszystkich regionach, w których jest aktywny.
(26)
Działalność EBI w krajach sąsiadujących powinna być prowadzona w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa, zgodnie z którą Unia dąży do rozwinięcia szczególnych stosunków z krajami sąsiadującymi w celu stworzenia obszaru dobrobytu i dobrego sąsiedztwa, opartego na wartościach Unii
, takich jak demokracja, praworządność, dobre zarządzanie i poszanowanie praw człowieka,
i cechującego się bliskimi i pokojowymi stosunkami opartymi na współpracy. Aby osiągnąć te cele Unia i jej partnerzy wspólnie wdrażają uzgodnione dwustronne plany działania określające zbiór priorytetów, dotyczących między innymi kwestii politycznych i bezpieczeństwa, handlu i kwestii gospodarczych, zagadnień dotyczących środowiska naturalnego
i zagadnień społecznych
oraz integracji sieci transportowych i energetycznych
, takich jak projekt gazociągu Nabucco i inne projekty gazociągów, mające szczególne znaczenie dla Unii
. Europejską politykę sąsiedztwa uzupełniają wielostronne, regionalne inicjatywy służące wspieraniu współpracy między Unią Europejską i odpowiednimi grupami sąsiadujących krajów partnerskich, stojących przed wspólnymi wyzwaniami lub związanych położeniem geograficznym: Unia dla Śródziemnomorza,
strategia Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego,
Partnerstwo Wschodnie oraz synergia czarnomorska. Unia dla Śródziemnomorza
ma na celu wznowienie procesu integracji europejsko-śródziemnomorskiej poprzez wspieranie wspólnego rozwoju gospodarczego, społecznego i środowiskowego na obu brzegach Morza Śródziemnego i
wspiera poprawę warunków społeczno-gospodarczych, solidarność, integrację regionalną, zrównoważony rozwój i budowanie wiedzy, podkreślając potrzebę zwiększenia współpracy finansowej celem wsparcia dla projektów o charakterze regionalnym i transnarodowym.
Unia dla Śródziemnomorza popiera w szczególności stworzenie autostrad morskich i lądowych, oczyszczenie Morza Śródziemnego z zanieczyszczeń, śródziemnomorski plan słoneczny, śródziemnomorską inicjatywę na rzecz rozwoju przedsiębiorczości, ochronę ludności cywilnej oraz uniwersytet europejsko-śródziemnomorski. Strategia Unii Europejskiej dla regionu Morza Bałtyckiego wspiera zrównoważone środowisko naturalne oraz optymalny rozwój gospodarczy i społeczny regionu Morza Bałtyckiego.
Partnerstwo Wschodnie ma na celu stworzenie warunków niezbędnych do przyspieszenia procesu partnerstwa politycznego oraz pogłębienia integracji gospodarczej między Unią a krajami Partnerstwa Wschodniego
, czego nie można osiągnąć bez przestrzegania przez wszystkie kraje Partnerstwa Wschodniego zasad demokracji, praworządności i poszanowania praw człowieka
. Federacja Rosyjska i Unia zawarły szeroko zakrojone partnerstwo strategiczne, odrębne od europejskiej polityki sąsiedztwa, wyrażające się we wspólnych przestrzeniach oraz uzgodnionych mapach planach działania. Na szczeblu wielostronnym
są one uzupełnione
wymiarem północnym, który określa ramy współpracy między Unią, Rosją, Norwegią i Islandią.
(27)
Działalność EBI w krajach Ameryki Łacińskiej powinna być prowadzona w ramach partnerstwa strategicznego między Unią oraz krajami Ameryki Łacińskiej i Karaibów. Jak podkreślono w komunikacie Komisji z września 2009 r. „Unia Europejska i Ameryka Łacińska: partnerzy na arenie międzynarodowej” COM(2009)0495 .
, do strategicznych priorytetów UE w zakresie współpracy z Ameryką Łacińską należą wspieranie integracji regionalnej oraz ograniczanie ubóstwa i nierówności społecznych celem wspierania zrównoważonego rozwoju gospodarczego i społecznego. Należy wspierać te cele polityczne, przy uwzględnieniu różnego poziomu rozwoju poszczególnych krajów Ameryki Łacińskiej. Należy kontynuować dialog dwustronny w obszarach stanowiących przedmiot wspólnego zainteresowania Unii i Ameryki Łacińskiej, takich jak: ochrona środowiska, zmiana klimatu, ograniczenie ryzyka katastrof, energia, nauka, badania naukowe, szkolnictwo wyższe, technologie i innowacje.
(28)
W Azji EBI powinien być aktywny zarówno w dynamicznych, rozwijających się gospodarkach, jak i w gorzej prosperujących krajach. W tym tak zróżnicowanym regionie Unia pogłębia swoje partnerstwo strategiczne z Chinami oraz Indiami, prowadzone są również negocjacje w sprawie nowych partnerstw i umów o wolnym handlu z krajami Azji Południowo-Wschodniej. Jednocześnie współpraca na rzecz rozwoju stanowi w dalszym ciągu istotny punkt polityki Unii w stosunku do Azji. Strategia UE rozwoju dla regionu Azji służy ograniczeniu ubóstwa poprzez wspieranie zdywersyfikowanego, stabilnego wzrostu gospodarczego, promowaniu sprzyjającego środowiska i dobrych warunków dla wymiany handlowej i integracji w obrębie regionu, usprawnieniu systemu rządów, zwiększeniu stabilności politycznej i społecznej oraz wsparciu w działaniach na rzecz osiągnięcia milenijnych celów rozwoju na rok 2015. Wspólnie formułowane są strategie polityczne uwzględniające wspólne wyzwania, takie jak zmiana klimatu, zrównoważony rozwój, bezpieczeństwo i stabilność, system rządów i prawa człowieka, a także zapobieganie katastrofom naturalnym i humanitarnym i reakcja w przypadku ich wystąpienia.
(29)
Strategia UE na rzecz nowego partnerstwa z Azją Środkową, która została przyjęta przez Radę Europejską w czerwcu 2007 r., wzmocniła dialog regionalny i dwustronny oraz współpracę UE z krajami Azji Środkowej w zakresie głównych problemów, przed którymi stoi ten region, takich jak ograniczenie ubóstwa, zrównoważony rozwój i stabilność. Wdrożenie tej strategii przyniosło znaczne postępy w obszarach praw człowieka, praworządności, dobrego sprawowania rządów i demokracji, edukacji, rozwoju gospodarczego, handlu i inwestycji, energii i transportu oraz polityki w dziedzinie ochrony środowiska.
(30)
Działalność EBI w Republice Południowej Afryki powinna być prowadzona na podstawie dokumentu poświęconego strategii UE wobec tego kraju. Punktami ciężkości działań, określonymi w dokumencie strategicznym, są tworzenie miejsc pracy i rozwijanie możliwości świadczenia usług oraz spójność społeczna. Działalność EBI w Republice Południowej Afryki odbywa się przy wysokiej komplementarności z programem Komisji w zakresie współpracy na rzecz rozwoju, mianowicie poprzez skupienie się przez EBI na wspieraniu sektora prywatnego oraz inwestycji w rozbudowę infrastruktury i usług socjalnych (mieszkalnictwo, infrastruktura elektroenergetyczna
, uzdatnianie wody pitnej
i
infrastruktura
komunalna). W ramach śródokresowego przeglądu krajowej strategii UE wobec republiki Południowej Afryki zaproponowano zintensyfikowanie działań w obszarze zmiany klimatu poprzez wspieranie tworzenia miejsc pracy w ekologicznych sektorach gospodarki.
(31)
Mając na uwadze zwiększenie spójności całkowitego wsparcia Unii w poszczególnych regionach, należy w stosownych przypadkach
znaleźć
możliwości połączenia finansowania EBI ze środkami budżetowymi Unii w formie – przykładowo – gwarancji, subwencji dla kapitału podwyższonego ryzyka i dotacji na spłatę odsetek bądź współfinansowania inwestycji, a także pomocy technicznej w przygotowaniu wniosku i wdrażaniu projektu, poprzez IPA, ENPI, instrument na rzecz stabilności, EIDHR oraz DCI.
Ilekroć dochodzi do takiego połączenia finansowania EBI z innymi środkami budżetowymi UE, wszystkie decyzje finansowe powinny jasno określać środki, jakie mają zostać wykorzystane. Roczne sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie operacji finansowych EBI prowadzonych na mocy niniejszej decyzji powinno zawierać szczegółowe zestawienie środków budżetowych i instrumentów finansowych wykorzystanych w połączeniu z finansowaniem EBI. Na mocy kolejnych wieloletnich ram finansowych należało będzie wypracować większą synergię między tymi instrumentami finansowania UE a upoważnieniem EBI do prowadzenia operacji zewnętrznych.
(32)
Na wszystkich szczeblach, począwszy od oddolnego planowania strategicznego aż po kolejne etapy realizacji projektu, należy zapewnić, by zewnętrzne operacje finansowe EBI były zgodne z polityką UE w zakresie stosunków zewnętrznych i celami wyższego szczebla określonymi w niniejszej decyzji oraz wspierały tę politykę i realizację tych celów. Mając na uwadze zwiększenie spójności działań zewnętrznych UE, należy wzmocnić dialog na temat polityki i strategii między Komisją, ESDZ oraz EBI. W tym samy celu należy zacieśnić współpracę i zadbać o wczesną wzajemną wymianę informacji między EBI, Komisją
i ESDZ
na szczeblu operacyjnym.
Biura EBI poza granicami Unii powinny – w przypadkach, w których wydaje się to właściwe – być usytuowane w obrębie delegatur Unii, aby ulepszyć taką współpracę przy jednoczesnym podziale kosztów działalności.
Szczególną wagę ma zapewnienie wczesnej wymiany poglądów między EBI, Komisją i ESDZ, tam gdzie to stosowne, w procesie przygotowywania dokumentów programowych w celu maksymalizacji synergii między działaniami
tych trzech organów unijnych
.
(33)
Praktyczne środki służące powiązaniu celów upoważnienia ogólnego z ich realizacją
powinny zostać
określone w regionalnych wytycznych operacyjnych▌.
W celu opracowania tego rodzaju wytycznych, które mają zastosowanie ogólne i uzupełniają niniejszą decyzję, Komisja, w ścisłej współpracy
z EBI oraz z ESDZ
(w kwestiach należących do jej kompetencji), powinna zostać upoważniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 TFUE. Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami.
Wytyczne te powinny mieć za punkt wyjścia szersze ramy polityki UE dla każdego regionu, odzwierciedlać strategie UE wobec poszczególnych krajów oraz służyć zapewnieniu komplementarności finansowania przez EBI w stosunku do odpowiednich polityk, programów i instrumentów pomocy UE w poszczególnych regionach. Wytyczne te powinny być udostępniane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w ramach składania przez Komisję rocznych sprawozdań na temat upoważnienia EBI do operacji zewnętrznych.
(34)
EBI powinien w porozumieniu z Komisją przygotować orientacyjny wieloletni program planowanych wielkości zatwierdzanych operacji finansowych EBI w celu zagwarantowania odpowiedniego planowania budżetowego w zakresie finansowania funduszu gwarancyjnego
oraz aby zapewnić zgodność przewidywań EBI w zakresie finansowania z maksymalnymi pułapami określonymi w niniejszej decyzji
. Komisja powinna uwzględnić powyższy plan w swoim zwykłym programowaniu budżetowym przekazywanym władzy budżetowej.
(35)
W oparciu o nabyte pozytywne doświadczenia
Komisja powinna
zaproponować do połowy 2012 r. uruchomienie
„Unijnej platformy na rzecz współpracy i rozwoju”, mając na uwadze optymalizację
i racjonalizację
funkcjonowania mechanizmów
umożliwiających w większym stopniu łączenie
dotacji i pożyczek w regionach zewnętrznych.
Propozycja taka powinna opierać się na ocenie wpływu określającej koszty i zyski tego rodzaju platformy.
W trakcie swojej analizy Komisja powinna konsultować się z EBI,
Europejskim Bankiem Odbudowy i Rozwoju (EBOR)
oraz z pozostałymi europejskimi wielo- i dwustronnymi instytucjami finansowymi.
W tym celu Komisja powinna utworzyć grupę roboczą złożoną z przedstawicieli państw członkowskich, posłów do Parlamentu Europejskiego, przedstawicieli EBI i, jeżeli zachodzi taka konieczność, z innych instytucji działających w dziedzinie współpracy i rozwoju.
Tego rodzaju platforma
powinna wspierać, pod nadzorem Komisji Europejskiej, poszczególne synergie, wymianę informacji na temat zamierzeń projektowych
,
wspólne uzgodnienia dotyczące
wzajemnej zależności,
oparte
na względnej przewadze poszczególnych instytucji, przy jednoczesnym poszanowaniu roli i uprawnień instytucji Unii w wykonywaniu budżetu Unii oraz roli pożyczek
instytucji finansowych
.
Platforma taka byłaby szczególnie przydatna przy finansowaniu projektów nakierowanych na rozwój lub zwalczanie zmian klimatu.
(36)
Należy zachęcać EBI do prowadzenia analizy kosztów i zysków, aby stopniowo organizować w formie oddziałów – wg kryterium geograficznego – wszystkich rodzajów jego działalności zewnętrznej, aby mógł skuteczniej dostosować się do specyfiki każdego obszaru i sprzyjać udziałowi i współodpowiedzialności krajów partnerskich w praktycznym zarządzaniu funduszami i w monitorowaniu finansowym zaangażowanych projektów. W zależności od wyniku ww. analizy EBI powinien rozważyć rozpoczęcie tego procesu, uwzględniając zorganizowanie w formie oddziałów swojej działalności w basenie Morza Śródziemnego, która w chwili obecnej jest zgrupowana w ramach Instrumentu Eurośródziemnomorskiego Partnerstwa i Inwestycji (FEMIP), poprzez powołanie europejsko-śródziemnomorskiej instytucji finansowej ds. wspólnego rozwoju, której referencyjnym akcjonariuszem pozostałby EBI. W konkretnym przypadku regionu Morza Śródziemnego takie przekształcenie instytucjonalne pozwoliłoby EBI na zwiększenie skuteczności działań w krajach basenu Morza Śródziemnego i jego widoczności oraz na udzielanie większego wsparcia finansowego priorytetowym inicjatywom Unii dla regionu Morza Śródziemnego. EBI powinien także wspierać program „Invest in Med”, który toruje drogę do skutecznego działania na zasadzie sieci z przedsiębiorstwami i podmiotami zaangażowanymi w społeczeństwo obywatelskie w krajach partnerskich.
(37)
Należy zachęcać EBI do rozszerzania zakresu operacji
i do różnicowania stosowanych instrumentów finansowych
prowadzonych bez gwarancji UE poza jej granicami
, aby można było zachęcać do stosowania gwarancji kraje i projekty posiadające najmniej korzystny dostęp do rynku i którym gwarancja przynosi większą wartość dodaną
.
EBI powinien w związku z tym – dla
wspierania celów polityki
stosunków zewnętrznych
UE
– na własne ryzyko zwiększyć kwoty pożyczki
, w szczególności w krajach ubiegających się o członkostwo i krajach sąsiadujących oraz w krajach posiadających wiarygodność kredytową na poziomie inwestycyjnym, leżących w innych regionach, jak również w krajach o niższym niż inwestycyjny poziomie wiarygodności kredytowej w przypadku uzyskania przez EBI odpowiednich gwarancji od stron trzecich.
Po uzgodnieniu
z Komisją EBI powinien opracować politykę służącą podejmowaniu decyzji o przypisaniu poszczególnych projektów bądź to do upoważnienia objętego gwarancją UE, bądź to do operacji finansowych prowadzonych na własne ryzyko. Polityka taka powinna w szczególności uwzględniać wiarygodność kredytową danych krajów i projektów.
W przypadku przedłużenia okresu obowiązywania upoważnienia do operacji zewnętrznych na okres po roku 2013, polityka ta powinna zostać poddana przeglądowi, a wykaz państw kwalifikujących się do uzyskania gwarancji powinien zostać ponownie przeanalizowany z uwzględnieniem wpływu na finansowanie funduszu gwarancyjnego.
(38)
Należy zachęcać EBI do zwiększania liczby operacji przeznaczonych dla jednostek publicznych mniejszych niż państwo w krajach, w których prowadzone są operacje, w razie gdy EBI posiada odpowiednie gwarancje.
(39)
EBI powinien poszerzyć zakres oferowanych nowych i nowatorskich instrumentów finansowych, w tym poprzez skupienie większej uwagi na opracowaniu instrumentów gwarancyjnych. Należy ponadto zachęcać EBI do udzielania pożyczek w walutach krajowych i emitowania obligacji na rynkach lokalnych, pod warunkiem że kraje partnerskie dokonają niezbędnych reform strukturalnych, szczególnie w sektorze finansowym, a także wprowadzą inne środki ułatwiające EBI prowadzenie działalności.
(40)
Aby zagwarantować spełnianie przez EBI wymogów upoważnienia we wszystkich regionach i subregionach, konieczne będzie przeznaczenie
w rozsądnych terminach
odpowiednich zasobów ludzkich i finansowych na działania zewnętrzne EBI. Obejmuje to w szczególności stworzenie wystarczających zdolności wspierania celów UE w zakresie współpracy na rzecz rozwoju, skoncentrowania się w większym stopniu na ocenie ex-ante środowiskowych, społecznych i rozwojowych aspektów prowadzonych działań oraz skutecznego monitorowania projektów w trakcie ich realizacji.
Należy utrzymać możliwość dalszej poprawy wydajności i skuteczności oraz aktywnie poszukiwać synergii.
(41)
W ramach swoich operacji finansowych realizowanych poza granicami Unii i objętych zakresem zastosowania niniejszej decyzji EBI powinien ▌dążyć do dalszego poszerzania koordynacji i zacieśniania współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i europejskimi dwustronnymi instytucjami finansowymi, obejmującej, w razie potrzeby, współpracę w zakresie warunków sektorowych i wzajemne poleganie na procedurach, stosowanie współfinansowania inicjatyw o charakterze światowym, na przykład promujących koordynację pomocy i służących zwiększeniu jej skuteczności, oraz współudział w takich inicjatywach.
Taka koordynacja i współpraca powinny umożliwić zapobieganie powielaniu projektów i niepożądanej konkurencji w związku z projektami finansowymi przez Unię Europejską.
Starania te muszą się opierać na wzajemności.
Finansowanie przez EBI realizowane za pośrednictwem umów o współpracy z innymi międzynarodowymi i dwustronnymi instytucjami finansowymi musi podlegać zasadom określonym w niniejszej decyzji.
(42)
EBI powinien poprawić współpracę z pozostałymi europejskimi instytucjami finansowymi w szczególności w krajach poza Unią, w których wspólnie prowadzą działalność. Zawarto trójstronny protokół porozumienia między Komisją, EBI a EBOR obejmujący wszystkie kraje wspólnej aktywności poza Unią. Zakłada się, że protokół pozwoli EBI i EBOR na uniknięcie działania na zasadzie wzajemnej konkurencji oraz że powinien on umożliwić im uzupełnianie się, przy jak najlepszym wykorzystaniu względnych atutów każdego z nich. Protokół powinien także przewidywać w rozsądnym terminie połączenie ich procedur. Refleksja nad ostatecznym zbliżeniem obydwu banków o większościowym kapitale europejskim musi być kontynuowana w trosce o optymalizację europejskich instrumentów finansowania działań zewnętrznych.
(43)
Należy wzmocnić sprawozdawczość i przekazywanie informacji przez EBI do Komisji, tak by umożliwić Komisji poszerzenie jej rocznego sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady o informacje dotyczące operacji finansowych EBI realizowanych zgodnie z niniejszą decyzją. Sprawozdania te powinny w szczególności zawierać ocenę zgodności operacji finansowych EBI z niniejszą decyzją, z uwzględnieniem wytycznych operacyjnych, oraz część dotyczącą wartości dodanej
EBI
,
takiej jak wymogi dotyczące wsparcia polityki zewnętrznej UE i upoważnienia, jakość finansowanych operacji i przekazywanie korzyści finansowych klientom
, jak również część dotyczącą współpracy z Komisją,
EBOR
oraz innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi oraz dwustronnymi donatorami, w tym w zakresie współfinansowania.
Sprawozdanie powinno także oceniać uwzględnienie przez EBI trwałości gospodarczej, finansowej, ekologicznej i społecznej przy opracowywaniu i realizacji finansowanych projektów. Sprawozdanie powinno również zawierać specjalną część poświęconą szczegółowej ocenie środków podjętych przez EBI w celu zastosowania się do aktualnego upoważnienia, zgodnie z decyzją 633/2009/WE, ze szczególnym uwzględnieniem operacji EBI z wykorzystaniem instrumentów finansowych znajdujących się w ośrodkach finansowych typu offshore. Prowadząc operacje finansowe, EBI powinien dołożyć starań, aby jego polityka w stosunku do jurysdykcji o niskim poziomie regulacji lub niechętnych do współpracy była właściwie realizowana, by przyczynić się do międzynarodowej walki z oszustwami podatkowymi lub uchylaniem się od opodatkowania. Sprawozdanie powinno zawierać ocenę aspektów społecznych tych projektów oraz ich aspektów związanych z rozwojem. Sprawozdanie powinno zostać udostępnione publicznie, aby umożliwić wyrażenie opinii społeczeństwu obywatelskiemu i krajom otrzymującym finansowanie.
W stosownych przypadkach sprawozdanie powinno zawierać odniesienia do istotnych zmian okoliczności, które uzasadniałyby dalsze zmiany upoważnienia przed końcem okresu jego obowiązywania.
Sprawozdanie to powinno w szczególności zawierać dokładne zestawienie środków finansowych EBI wykorzystanych na mocy niniejszej decyzji w połączeniu ze wszystkimi środkami finansowymi pochodzącymi z UE oraz od innych darczyńców, co pozwoli na uzyskanie szczegółowego oglądu sytuacji w zakresie ryzyka finansowego związanego z operacjami finansowania.
(44)
Operacje finansowe EBI powinny być nadal zarządzane zgodnie z wewnętrznymi zasadami i procedurami EBI, w tym odpowiednimi procedurami kontrolnymi i środkami stosowanymi celem zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania, jak również z odpowiednimi zasadami i procedurami dotyczącymi Trybunału Obrachunkowego i Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF),
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
Artykuł 1
Gwarancja UE
1.
Unia Europejska udziela Europejskiemu Bankowi Inwestycyjnemu (EBI) gwarancji budżetowej UE w związku z operacjami realizowanymi poza granicami Unii („gwarancja UE”). Gwarancja UE zostaje udzielona jako gwarancja globalna w odniesieniu do nieotrzymanych choć należnych EBI płatności z tytułu pożyczek i gwarancji na zabezpieczenie pożyczek udzielonych na rzecz projektów inwestycyjnych EBI, które kwalifikują się zgodnie z ust. 2.
Operacje finansowe EBI powinni być zgodne z podstawowymi zasadami leżącymi u podstaw działań zewnętrznych Unii oraz przyczyniać się do realizacji celów i strategii politycznych tych działań.
2.
Do objęcia gwarancją UE kwalifikują się pożyczki i gwarancje na zabezpieczenie pożyczek udzielone przez EBI na rzecz projektów inwestycyjnych realizowanych w krajach objętych niniejszą decyzją, przyznane zgodnie z zasadami i procedurami EBI
, w tym z oświadczeniem EBI w sprawie norm społecznych i środowiskowych,
w ramach wspierania odpowiednich celów polityki zewnętrznej Unii, w przypadku gdy finansowanie EBI zostało udzielone zgodnie z podpisaną umową, która nie wygasła ani nie została rozwiązana („operacje finansowe EBI”).
3.
Gwarancja UE jest ograniczona do 65 % łącznej kwoty pożyczek wypłaconych i gwarancji udzielonych w ramach operacji finansowych EBI, pomniejszonej o zwrócone kwoty, a powiększonej o wszelkie kwoty związane z tymi pożyczkami i gwarancjami.
4.
Gwarancja UE obejmuje operacje finansowe EBI zatwierdzone w okresie od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. Operacje finansowe EBI zatwierdzone na mocy decyzji 2006/1016/WE, decyzji Rady 2008/847/WE z dnia 4 listopada 2008 r. w sprawie kwalifikowalności krajów Azji Środkowej na mocy decyzji 2006/1016/WE w sprawie udzielenia gwarancji wspólnotowej dla Europejskiego Banku Inwestycyjnego na pokrycie strat poniesionych w związku z pożyczkami i gwarancjami udzielonymi na zabezpieczenie pożyczek na potrzeby projektów poza granicami Wspólnoty Dz.U. L 301 z 12.11.2008, s. 13.
oraz decyzji nr 633/2009/WE pozostają nadal objęte gwarancją UE udzieloną na mocy niniejszej decyzji.
5.
Jeżeli do dnia zakończenia okresu, o którym mowa w ust. 4, Parlament Europejski i Rada nie przyjmą, na podstawie wniosku przedłożonego przez Komisję zgodnie z art. 19, decyzji o udzieleniu EBI nowej gwarancji UE dla jego operacji finansowych realizowanych poza granicami Unii, okres ten ulega automatycznemu przedłużeniu o sześć miesięcy.
Artykuł 2
Pułapy upoważnienia
1.
Maksymalny pułap operacji finansowych EBI objętych gwarancją UE w latach 2007–2013, pomniejszony o anulowane kwoty, nie może przekroczyć kwoty
29 567 000 000 EUR
, podzielonej na dwie części:
(a)
upoważnienie ogólne w wysokości
27 567 000 000 EUR
;
(b)
upoważnienie związane z działaniami w zakresie zmiany klimatu w wysokości 2 000 000 000 EUR;
2.
Upoważnienie ogólne dzieli się na wiążące pułapy regionalne i szacunkowe pułapy cząstkowe określone w załączniku I. W obrębie pułapów regionalnych EBI dąży do stopniowego zapewnienia zrównoważonego podziału środków między kraje należące do regionów objętych upoważnieniem ogólnym.
3.
Operacje finansowe EBI objęte upoważnieniem ogólnym służą realizacji celów określonych w art. 3 niniejszej decyzji.
4.
Upoważnienie związane z działaniami w zakresie zmiany klimatu obejmuje operacje finansowe EBI we wszystkich krajach objętych niniejszą decyzją, jeżeli takie operacje finansowe EBI wspierają jeden z głównych celów polityki UE, jakim jest przeciwdziałanie zmianie klimatu poprzez wspieranie projektów w obszarze działań łagodzących skutki zmian klimatu i działań adaptacyjnych, które przyczyniają się do realizacji ogólnego celu Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (UNFCCC), w szczególności poprzez unikanie lub ograniczenie emisji gazów cieplarnianych w obszarach energii ze źródeł odnawialnych, efektywności energetycznej i transportu zorganizowanego z poszanowaniem zasady zrównoważonego rozwoju, lub poprzez zwiększenie odporności na niekorzystne skutki zmiany klimatu w narażonych krajach, sektorach i społecznościach. Upoważnienie związane z działaniami w zakresie zmiany klimatu jest realizowane w ścisłej współpracy z Komisją,
na ile jest
to możliwe ▌przy połączeniu finansowania EBI ze środkami budżetowymi UE.
Kwalifikowalność krajów, w których EBI finansuje działania w dziedzinie łagodzenia skutków zmian klimatu w ramach gwarancji UE, może zostać ograniczona przed przyznaniem środków przez EBI w przypadku krajów, które, zdaniem Rady, nie zobowiązały się do zrealizowania odpowiednich celów związanych ze zmianą klimatu. Przed podjęciem takiej decyzji Rada przeprowadza konsultacje z ESDZ i Komisją. Upoważnienie fakultatywne nie będzie uwzględniane jako wkład Unii lub państw członkowskich w szybko uruchamiane środki zatwierdzone podczas konferencji stron UNFCCC w Kopenhadze w grudniu 2009 r.
5.
Zasadniczo właściwe kryteria odnoszące się do „czystej technologii” muszą być ukierunkowane na efektywność energetyczną i technologie sprzyjające ograniczeniu emisji.
6.
W przypadku upoważnienia związanego z działaniami w zakresie zmiany klimatu EBI dąży do zapewnienia zrównoważonego podziału zatwierdzonych operacji finansowych między regiony uwzględnione w załączniku II do niniejszej decyzji, na zakończenie okresu, o którym mowa w art. 1 ust. 4. EBI zapewnia w szczególności, by region wymieniony w pkt A załącznika II nie otrzymał więcej niż 40 %, region wymieniony w pkt B – więcej niż 50 %, region wymieniony w pkt C – więcej niż 30 %, a region wymieniony w pkt D – więcej niż 10 % kwoty przypisanej do tego upoważnienia.
Upoważnienie związane z działaniami w zakresie zmiany klimatu jest ogólnie stosowane przy finansowaniu projektów ściśle związanych z głównymi uprawnieniami EBI, które przynoszą wartość dodaną i pozwalają osiągać maksymalne wyniki w zakresie dostosowania do zmian klimatu i łagodzenia ich skutków.
7.
Zarówno upoważnienie ogólne, jak i upoważnienie dotyczące działań w zakresie zmian klimatu należy stosować zgodnie z zasadami należytego gospodarowania finansami.
Artykuł 3
Cele upoważnienia ogólnego
1.
Gwarancją UE są objęte operacje finansowe EBI, które wspierają
którykolwiek z następujących celów ogólnych
:
(a)
rozwój lokalnego sektora prywatnego, w szczególności wspieranie małych i średnich i przedsiębiorstw (MŚP);
(b)
rozwój infrastruktury społecznej i gospodarczej, w tym infrastruktury w obszarach transportu, energii oraz ochrony środowiska, a także technologii teleinformatycznych;
(c)
działania łagodzące skutki zmian klimatu i działania adaptacyjne, określone w art. 2 ust. 4;
przyczynianie sięw sposób pośredni do ograniczania ubóstwa poprzez rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu oraz zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny stanowi jeden z celów finansowania przez EBI przedsięwzięć w krajach rozwijających się
Zgodnie z definicją w sporządzanym przez OECD wykazie odbiorców oficjalnej pomocy rozwojowej (
obejmującą
kraje najsłabiej rozwinięte, kraje o niskim dochodzie, a także kraje o średnim dochodzie).
.
[Poprawka5]
2.
Zgodnie z unijnymi i międzynarodowymi celami dotyczącymi zmiany klimatu EBI, we współpracy z Komisją, przedstawi do 2012 r. strategię określającą, w jaki sposób można stopniowo i stale zwiększać odsetek projektów wspierających ograniczenie emisji CO2 oraz wycofać projekty utrudniające realizację unijnych celów dotyczących klimatu.
3.
W ujęciu bardziej ogólnym, operacje finansowe EBI przyczyniają się do realizacji podstawowych zasad leżących u podstaw działań zewnętrznych Unii, o których mowa w art. 21 Traktatu o Unii Europejskiej, jakimi są umacnianie i wspieranie demokracji i praworządności, praw człowieka oraz podstawowych wolności, jak również przyczyniają się do wykonania międzynarodowych porozumień w zakresie środowiska naturalnego, których stroną jest Unia. Zwłaszcza w stosunkach z krajami rozwijającymi się uwagę należy zwrócić na zrównoważona gospodarkę światowymi zasobami naturalnymi, ich harmonijną i stopniową integrację z gospodarką światową, walkę z ubóstwem, a także zgodność z celami przyjętymi przez Unię w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych i innych kompetentnych organizacji międzynarodowych. EBI propaguje równy dostęp do usług finansowych, zwłaszcza dla grup znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, takich jak mniejszości, rolnicy i kobiety. Aby odpowiednio spełniać te wymogi, organy zarządzające EBI zapewniają zwiększenie w rozsądnym terminie zasobów EBI, w tym liczby pracowników.
4.
Celem leżącym u podstaw operacji finansowych EBI w obszarach określonych w ust. 1 jest integracja regionalna między krajami partnerskimi, w tym integracja gospodarcza między krajami ubiegającymi się o członkostwo, krajami sąsiadującymi oraz UE.
5.
EBI stopniowo intensyfikuje swoją działalność w sektorach społecznych, takich jak ochrona zdrowia i edukacja.
Artykuł 4
Kraje objęte gwarancją
1.
Wykaz krajów, które kwalifikują się lub mogłyby się kwalifikować do finansowania przez EBI w ramach gwarancji UE, jest zamieszczony w załączniku II.
2.
W przypadku krajów wymienionych w załączniku II i oznaczonych symbolem „*”, a także innych krajów niewymienionych w załączniku II, decyzja o kwalifikowalności danego kraju do finansowania przez EBI w ramach gwarancji UE jest podejmowana w każdym przypadku indywidualnie przez Parlament Europejski i Radę zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą.
3.
Gwarancja UE obejmuje wyłącznie operacje finansowe EBI realizowane w kwalifikujących się krajach, które zawarły z EBI umowę ramową określającą warunki prawne, na jakich prowadzone są takie operacje.
4.
W przypadku poważnych obaw związanych z sytuacją polityczną lub gospodarczą
oraz strategiami politycznymi
danego kraju, Parlament Europejski i Rada mogą, zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, podjąć decyzję o zawieszeniu w tym kraju nowego finansowania przez EBI w ramach gwarancji UE.
5.
Gwarancja UE nie obejmuje operacji finansowych EBI w danym kraju, jeżeli umowa dotycząca takich operacji została podpisana po przystąpieniu tego kraju do Unii Europejskiej.
Artykuł 5
Wkład operacji EBI w politykę UE
1.
Komisja
przyjmuje – w drodze aktów delegowanych, zgodnie z art. 6 i na warunkach określonych w art. 7 i 8, przy ścisłej współpracy
z EBI
i Europejską Służbą Działań Zewnętrznych (ESDZ) –
regionalne wytyczne operacyjne dotyczące finansowania przez EBI realizowanego na mocy niniejszej decyzji. Opracowując te wytyczne, Komisja i EBI
współpracują
z ESDZ w kwestiach politycznych
należących do jej kompetencji
. Wytyczne operacyjne mają na celu zagwarantować, by finansowanie przez EBI wspierało politykę UE, a ich punkt wyjścia stanowią szersze ramy polityki regionalnej UE ustanowione przez Komisję oraz – w stosownych przypadkach – ESDZ.
Ponadto
wytyczne operacyjne zapewniają komplementarność finansowania przez EBI w stosunku do odpowiednich polityk, programów i instrumentów pomocy UE w poszczególnych regionach, przy uwzględnieniu rezolucji Parlamentu Europejskiego oraz decyzji i konkluzji Rady
i Konsensusu europejskiego w sprawie rozwoju
. W ramach wyznaczonych przez wytyczne operacyjne EBI określa odpowiednie strategie finansowania i zapewnia ich realizację.
2.
Spójność operacji finansowych EBI z celami polityki zewnętrznej UE monitoruje się zgodnie z art. 13.
Aby ułatwić monitorowanie, EBI opracowuje wskaźniki wykonania dotyczące aspektów rozwoju, ochrony środowiska i praw człowieka finansowanych projektów, przy uwzględnieniu właściwych wskaźników określonych w deklaracji paryskiej w sprawie skuteczności pomocy.
3.
Operacja finansowa EBI nie jest objęta gwarancją UE, jeżeli Komisja wyda negatywną opinię o takiej operacji w ramach procedury przewidzianej w art. 19 statutu EBI.
4.
Dla każdego zatwierdzanego wniosku Komisja publikuje uzasadniona opinię wyjaśniającą, w jaki sposób projekt przestrzega poszczególnych elementów niniejszej decyzji, a w szczególności w jaki sposób wspiera cele działań zewnętrznych Unii z wyłączeniem punktów poufnych.
Artykuł 6
Wykonanie przekazania uprawnień
1.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5, przyznaje się Komisji na okres, o którym mowa w art. 1 ust. 4 niniejszej decyzji.
2.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
3.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 7 i 8.
Artykuł 7
Odwołanie przekazanych uprawnień
1.
Przekazane uprawnienia określone w art. 5 mogą zostać w każdej chwili odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.
2.
Instytucja, która wszczęła wewnętrzną procedurę mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu przekazanego uprawnienia, dokłada starań, by powiadomić drugą instytucję i Komisję w rozsądnym czasie, przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienie, które mogłoby zostać odwołane, oraz ewentualne powody takiego odwołania.
3.
Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji. Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona. Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących. Niniejsza decyzja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 8
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1.
Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy od daty zawiadomienia.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.
2.
Jeśli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.
Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wejść w życie przed upływem tego okresu, jeżeli zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformowały Komisję, że nie zamierzają wyrażać sprzeciwu.
3.
W przypadku sprzeciwu wobec aktu delegowanego ze strony Parlamentu Europejskiego lub Rady wyrażonego w terminie, o którym mowa w ust. 1, akt delegowany nie wchodzi w życie. Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.
Artykuł 9
Ocena rozwojowych aspektów projektów przez EBI
1.
Weryfikując przeprowadzenie właściwych lokalnych konsultacji publicznych,
EBI dokonuje starannej i należytej oceny rozwojowych aspektów projektów objętych gwarancją UE. Wewnętrzne zasady i procedury EBI zawierają niezbędne przepisy dotyczące oceny środowiskowych i społecznych skutków projektów oraz ich aspektów związanych z prawami człowieka, tak by zagwarantować, by w ramach niniejszej decyzji wspierane były wyłącznie projekty o charakterze zrównoważonym z gospodarczego, finansowego, środowiskowego i społecznego punktu widzenia.
Komisja zawiera w sprawozdaniu rocznym dla Parlamentu Europejskiego i Rady zbiorczą ocenę rozwojowego wymiaru działań prowadzonych przez EBI w oparciu o staranna i należytą ocenę przeprowadzoną dla projektów objętych gwarancją UE.
W stosownych przypadkach ocena obejmuje oszacowanie w jaki sposób możliwości beneficjentów finansowania przez EBI mogą zostać zwiększone w całym cyklu realizacji projektu dzięki pomocy technicznej.
2.
W uzupełnieniu dokonywanej ex ante oceny aspektów związanych z rozwojem EBI
zobowiązuje promotorów projektów do starannego monitorowania
projektów na etapie ich realizacji
i w fazie końcowej
, między innymi w zakresie rozwojowych skutków projektu
, skutków dla środowiska naturalnego i praw człowieka
.
EBI ocenia informacje przekazane przez promotorów projektu. Tam, gdzie to możliwe, monitorowanie EBI obejmuje skuteczność działalności pośredników finansowych wspierających MŚP. Tam, gdzie jest to możliwe, wyniki monitorowania są podawane do wiadomości publicznej.
3.
EBI przedkłada Komisji roczne sprawozdania z oceną wpływu operacji finansowanych prowadzonych w ciągu roku na rozwój. Sprawozdania te opierają się na wskaźnikach wykonania EBI, o których mowa w art. 5 ust. 2. Komisja przedstawia sprawozdania rozwojowe sporządzone przez EBI Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w ramach procesu składania przez nią rocznych sprawozdań, o którym mowa w art. 13, oraz podaje je do wiadomości publicznej, aby zainteresowane strony, w tym społeczeństwo obywatelskie i kraje otrzymujące finansowanie, również mogły przedstawić swoje stanowisko na ten temat. Parlament Europejski rozpatruje sprawozdanie roczne, uwzględniając stanowiska wszystkich zainteresowanych stron.
Artykuł 10
Współpraca z Komisją i ESDZ
1.
W celu maksymalizacji synergii pomiędzy finansowaniem przez EBI i środkami budżetowymi UE zwiększa się spójność działań zewnętrznych EBI z celami polityki zewnętrznej Unii, w szczególności poprzez ustanowienie wytycznych operacyjnych, o których mowa w art. 5, a także poprzez regularny i systematyczny dialog oraz konsultacje na wczesnym etapie dotyczące:
(a)
opracowywanych przez Komisję i/lub – w stosownych przypadkach – ESDZ dokumentów strategicznych, takich jak krajowe i regionalne dokumenty strategiczne, programy indykatywne, plany działania i dokumenty przedakcesyjne;
(b)
zamierzeń projektowych i dokumentów z zakresu planowania strategicznego EBI;
(c)
innych aspektów politycznych i operacyjnych.
2.
Współpracę prowadzi się na zasadzie odrębności każdego regionu oraz przy uwzględnieniu roli EBI i polityki Unii w każdym z nich.
Artykuł 8
Współpraca z innymi publicznymi instytucjami finansowymi
1.
Aby zmaksymalizować synergie, współpracę oraz efektywność, a także zapewnić
rozważny i
rozsądny podział ryzyka oraz spójne warunki dla projektów i sektorów, operacje finansowe EBI w coraz większym stopniu realizuje się ▌we współpracy z innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi lub europejskimi dwustronnymi instytucjami finansowymi
w celu ograniczenia powielania kosztów i niepotrzebnego pokrywania się
.
[Poprawka 4]
2.
Współpraca, o której mowa w ust. 1, jest ułatwiana przez koordynację, prowadzoną zwłaszcza w ramach odpowiednich protokołów ustaleń lub – w stosownych przypadkach – innych ram współpracy regionalnej Unii, zawieranych między Komisją, EBI,
EBOR
oraz głównymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi i europejskimi dwustronnymi instytucjami finansowymi działającymi w poszczególnych regionach
, uwzględniając jednocześnie kompetencje ESDZ
.
3.
W oparciu o pozytywne nabyte doświadczenia Komisja proponuje do połowy 2012 r. uruchomienie „Unijnej platformy na rzecz współpracy i rozwoju”, mając na uwadze optymalizację i racjonalizację funkcjonowania mechanizmów w większym stopniu umożliwiających łączenie dotacji i pożyczek w regionach zewnętrznych. W trakcie swojej analizy Komisja konsultuje się z EBI, EBOR oraz z pozostałymi europejskimi wielo- i dwustronnymi instytucjami finansowymi. W tym celu Komisja utworzy grupę roboczą złożoną z przedstawicieli państw członkowskich, posłów do Parlamentu Europejskiego, przedstawicieli EBI i – jeżeli jest to konieczne – innych instytucji.
Artykuł 12
Zakres i warunki gwarancji UE
1.
W przypadku operacji finansowych EBI realizowanych z państwem lub gwarantowanych przez państwo, jak również w przypadku innych operacji finansowych EBI realizowanych z władzami regionalnymi lub lokalnymi albo z państwowymi lub kontrolowanymi przez państwo przedsiębiorstwami lub instytucjami, o ile te inne operacje finansowe EBI są realizowane po dokonaniu przez EBI stosownej oceny ryzyka kredytowego uwzględniającej sytuację danego kraju w zakresie ryzyka kredytowego, gwarancja UE obejmuje wszystkie nieotrzymane choć należne EBI płatności („gwarancja ogólna”).
2.
Do celów ust. 1 Zachodni Brzeg i Strefa Gazy są reprezentowane przez Autonomię Palestyńską, a Kosowo Na mocy rezolucji nr 1244 (1999) Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych.
jest reprezentowane przez Misję Tymczasowej Administracji Organizacji Narodów Zjednoczonych w Kosowie lub przez administrację wyznaczoną w regionalnych wytycznych operacyjnych, o których mowa w art. 5 niniejszej decyzji.
3.
W przypadku operacji finansowych EBI innych niż określone w ust. 1, gwarancja UE obejmuje wszystkie nieotrzymane choć należne EBI płatności, jeżeli brak płatności jest spowodowany jednym z następujących zdarzeń z zakresu ryzyka politycznego („gwarancja obejmująca ryzyko polityczne”):
(a)
zakaz transferu waluty;
(b)
wywłaszczenie;
(c)
wojna lub zamieszki;
(d)
odmowa ochrony prawnej po naruszeniu warunków umowy.
4.
W porozumieniu z Komisją EBI opracowuje jasne i przejrzyste zasady podejmowania decyzji o źródłach finansowania operacji, które kwalifikują się zarówno do objęcia gwarancją UE, jak i do finansowania prowadzonego przez EBI na własne ryzyko.
5.
Jeżeli gwarancja UE jest udzielana dla konkretnej operacji, EBI ceduje na Unię całość lub część należności wynikających z niedotrzymanych płatności, co skutkuje wstąpieniem przez Unię w prawa EBI w stosunku do dłużników, wraz z wszelkimi związanymi z nimi zabezpieczeniami.
Artykuł 13
Roczna sprawozdawczość i księgowość
1.
Komisja corocznie składa Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie dotyczące operacji finansowych EBI realizowanych na mocy niniejszej decyzji. Sprawozdanie to zawiera ocenę operacji finansowych EBI w rozbiciu na poszczególne
programy,
projekty, sektory, kraje i regiony, a także ocenę wkładu, jaki operacje finansowe EBI wnoszą w realizację celów polityki zewnętrznej i celów strategicznych Unii
przy zwróceniu szczególnej uwagi na odpowiednie cele strategii UE 2020
.
Sprawozdanie zawiera podsumowanie realizowanych projektów.
Sprawozdanie to zawiera w szczególności ocenę zgodności operacji finansowych EBI z niniejszą decyzją, przy uwzględnieniu regionalnych wytycznych operacyjnych, o których mowa w art. 5, a także część dotyczącą wartości dodanej w zakresie realizacji celów polityki UE
, część dotyczącą oceny spodziewanego wpływu na rozwój oraz część dotyczącą stopnia uwzględnienia przez EBI trwałości ekologicznej i społecznej przy opracowywaniu i realizacji finansowanych projektów
oraz część dotyczącą współpracy z Komisją oraz innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi i instytucjami dwustronnymi, w tym w zakresie współfinansowania.
Sprawozdanie to zawiera w szczególności dokładne zestawienie wszystkich środków finansowych Unii wykorzystanych w połączeniu z finansowaniem EBI i w połączeniu ze środkami innych donatorów, co pozwoli na uzyskanie szczegółowego oglądu sytuacji w zakresie ryzyka finansowego związanego z operacjami finansowania przeprowadzanymi na mocy niniejszej decyzji. Ponadto zawiera ono specjalną część poświęconą szczegółowej ocenie środków podjętych przez EBI w celu zastosowania się do art. 1 ust. 2 decyzji 633/2009/WE. Dodatkowo EBI będzie nadal przekazywał Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji wszystkie swoje niezależne sprawozdania z oceny, które oceniają praktyczne wyniki osiągnięte dzięki konkretnym działaniom EBI w ramach upoważnień do operacji zewnętrznych.
2.
Do celów ust. 1 EBI przedstawia Komisji sprawozdania roczne ze swoich operacji finansowych realizowanych na mocy niniejszej decyzji, w rozbiciu na poszczególne projekty, sektory, kraje i regiony oraz z realizacji celów polityki zewnętrznej i celów strategicznych UE, w tym współpracy z Komisją oraz innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi i instytucjami dwustronnymi
, a także sprawozdanie z oceny wpływu na rozwój, o którym mowa w art. 9
.
Wszelkie protokoły ustaleń między EBI a innymi międzynarodowymi instytucjami finansowymi lub instytucjami dwustronnymi, odnoszące się do prowadzenia operacji finansowych na mocy niniejszej decyzji, powinny być podawane do wiadomości publicznej lub, jeżeli podanie do wiadomości publicznej jest niemożliwe, zgłaszane Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w ramach rocznego sprawozdania Komisji, o którym mowa w ust. 1.
3.
EBI przedstawia Komisji dane statystyczne, finansowe i księgowe dotyczące każdej operacji finansowej EBI
oraz wszelkie informacje dodatkowe
, które są niezbędne do realizacji obowiązków Komisji w zakresie sprawozdawczości, lub których zażąda Trybunał Obrachunkowy, a także zaświadczenie biegłego rewidenta dotyczące niespłaconych kwot z tytułu operacji finansowych EBI.
4.
Do celów księgowości i sprawozdawczości Komisji w zakresie ryzyka objętego gwarancją ogólną, EBI przedstawia Komisji informacje na temat przeprowadzonej przez siebie oceny i klasyfikacji ryzyka związanego z operacjami finansowymi EBI realizowanymi z innymi niż państwa pożyczkobiorcami lub dłużnikami objętymi gwarancją.
5.
Informacje, o których mowa w ust. 2, 3 i 4, EBI przekazuje na własny koszt.
EBI podaje do wiadomości publicznej także te informacje w zarysie ogólnym, z wyłączeniem informacji poufnych. Informacje o tym, czy projekt został objęty tą gwarancją, jest zawarta w streszczeniu projektu opublikowanym na stronie internetowej EBI po zakończeniu etapu zatwierdzania.
6.
EBI zawiera w swoim sprawozdaniu rocznym dalszą ocenę funkcjonowania protokołu ustaleń z Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich.
Artykuł 14
Niechętne do współpracy jurysdykcje
Prowadząc operacje finansowe EBI nie toleruje jakichkolwiek działań prowadzonych w celach niezgodnych z prawem, w tym prania pieniędzy, finansowania działalności terrorystycznej, oszustw podatkowych i uchylania się od opodatkowania. W szczególności EBI nie uczestniczy w jakichkolwiek operacjach realizowanych w kwalifikującym się kraju przez niechętną do współpracy jurysdykcję zagraniczną wskazaną jako taką przez OECD, Grupę Specjalną ds. Przeciwdziałania Praniu Pieniędzy oraz inne właściwe organizacje międzynarodowe.
Artykuł 15
Perspektywy współpracy oraz finansowania rozwoju
Komisja wraz z EBI powołuje grupę roboczą, która analizuje perspektywy finansowania współpracy i rozwoju, które pochodzą z Unii, w celu dokonania przeglądu stosowanych praktyk i zaproponowania zmian w organizacji i koordynacji pomocy na rzecz rozwoju oraz dla poprawy jej wydajności i skuteczności. W skład grupy roboczej wchodzą przedstawiciele państw członkowskich, Parlamentu Europejskiego, innych europejskich instytucji finansowych; w stosownych przypadkach grupa prowadzi konsultacje ze społeczeństwem obywatelskim, sektorem prywatnym i ekspertami z krajów, które wykazały się odpowiednim doświadczeniem w otrzymywaniu pomocy na rozwój. Grupa robocza przedstawia sprawozdanie zawierające zalecenia do dnia 31 grudnia 2012 r.
Artykuł 16
Zwrot płatności dokonanych przez Komisję
1.
W przypadku dokonania przez Komisję jakichkolwiek płatności w ramach gwarancji UE, EBI dąży do odzyskania wypłaconych kwot w imieniu i na rzecz Komisji.
2.
Nie później niż w dniu podpisania porozumienia, o którym mowa w art. 17, EBI i Komisja zawierają umowę, w której określają szczegółowe zasady i procedury odzyskiwania należności.
3.
W trosce o przejrzystość Komisja podaje do wiadomości publicznej na swojej stronie internetowej pełne informacje dotyczące wszystkich przypadków zwrotu płatności na mocy porozumienia gwarancyjnego, o którym mowa w art. 17.
4.
Płatności i ich zwrot dokonane na mocy porozumienia gwarancyjnego UE, związane z budżetem ogólnym Unii Europejskiej, podlegają kontroli Europejskiego Trybunału Obrachunkowego.
Artykuł 17 Porozumienie gwarancyjne
EBI i Komisja zawierają porozumienie gwarancyjne, w którym określają szczegółowe zasady i procedury związane z gwarancją UE
oraz informują o tym Parlament Europejski
.
Artykuł 18
Kontrola Trybunału Obrachunkowego
Gwarancja Unii udzielana EBI podlega kontroli Trybunału Obrachunkowego
Artykuł 19
Przegląd
W stosownym momencie Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie wniosek w sprawie ustanowienia gwarancji UE w ramach kolejnych ram finansowych.
Artykuł 20
Sprawozdanie końcowe
W terminie do dnia 31 października 2014 r. Komisja przedstawi
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie
sprawozdanie końcowe w sprawie stosowania niniejszej decyzji.
Artykuł 21
Uchylenie
Niniejszym uchyla się decyzję nr 633/2009/WE.
Artykuł 22
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie trzeciego dnia po jej opublikowaniu w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego
W imieniu Rady
Przewodniczący
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
PUŁAPY REGIONALNE W RAMACH UPOWAŻNIENIA OGÓLNEGO
A.
Kraje ubiegające się o członkostwo:
9 166 000 000 EUR
;
B.
Kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa:
13 664 000 000 EUR
;
w podziale na następujące orientacyjne pułapy cząstkowe:
(i)
kraje basenu Morza Śródziemnego:
9 700 000 000 EUR
;
(ii)
Europa Wschodnia, Zakaukazie i Rosja:
3 964 000 000 EUR
;
C.
Azja i Ameryka Łacińska:
3 837 000 000 EUR;
w podziale na następujące orientacyjne pułapy cząstkowe:
(i)
Ameryka Łacińska: 2 800 000 000 EUR;
(ii)
Azja (włącznie z Azją Środkową):
1 037 000 000 EUR
;
D.
Republika Południowej Afryki: 900 000 000 EUR.
W obrębie
pułapu
w ramach upoważnienia ogólnego organy zarządzające EBI mogą podjąć decyzję o przeniesieniu pomiędzy
regionami
kwot w wysokości do
20% poszczególnych pułapów regionalnych
.
ZAŁĄCZNIK II
REGIONY ORAZ KRAJE, KTÓRE KWALIFIKUJĄ SIĘ LUB MOGŁYBY SIĘ KWALIFIKOWAĆ DO FINANSOWANIA PRZEZ EBI
A.
Kraje ubiegające się o członkostwo
1.
Kraje kandydujące
Chorwacja, Turcja, Była Jugosłowiańska Republika Macedonii
, Republika Islandii
.
2.
Potencjalne kraje kandydujące
Albania, Bośnia i Hercegowina, Czarnogóra, Serbia, Kosowo na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1244 (1999) ▌.
B.
Kraje objęte polityką sąsiedztwa i partnerstwa
1.
Kraje basenu Morza Śródziemnego
Algieria, Egipt, Zachodni Brzeg i Strefa Gazy, Izrael, Jordania, Liban, Libia, Maroko, Syria, Tunezja.
2.
Europa Wschodnia, Zakaukazie i Rosja
Europa Wschodnia: Republika Mołdowy, Ukraina, Białoruś(*) Początek działań EBI na Białorusi będzie nadal uzależniony od postępów na drodze ku demokracji, zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 17 listopada 2009 r. w sprawie Białorusi oraz z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 10 marca 2010 r. w sprawie sytuacji społeczeństwa obywatelskiego i mniejszości narodowych na Białorusi. (Dz.U. C 349 E z 22.12.2010, s. 37) Komisja powiadomi EBI, kiedy warunki te zostaną spełnione i jednocześnie poinformuje Parlament Europejski i Radę.
;
Zakaukazie: Armenia, Azerbejdżan, Gruzja;
Rosja.
C.
Azja i Ameryka Łacińska
1.
Ameryka Łacińska
Argentyna, Boliwia, Brazylia, Chile, Ekwador, Gwatemala, Honduras, Kolumbia, Kostaryka, Kuba (*), Meksyk, Nikaragua, Panama, Paragwaj, Peru, Salwador, Urugwaj, Wenezuela.
2.
Azja
Azja (bez Azji Środkowej): Afganistan (*), Bangladesz, Bhutan (*), Brunei, Chiny (wraz ze Specjalnymi Regionami Administracyjnymi Hongkong i Makau), Filipiny, Indie, Indonezja, Irak, Jemen, Kambodża, Korea Południowa, Laos, Malediwy, Malezja, Mongolia, Nepal, Pakistan, Singapur, Sri Lanka, Tajlandia, Tajwan (*), Wietnam.
Azja Środkowa: Kazachstan, Kirgistan, Tadżykistan, Turkmenistan, Uzbekistan.
D.
Afryka Południowa: Republika Południowej Afryki.
