3.3.2010 B7-0143/2010 PROJEKT REZOLUCJI złożony w odpowiedzi na pytania wymagające odpowiedzi ustnej B7‑0010/2010 i B7‑0009/2010
zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu
w sprawie Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej
Pino Arlacchi
,
Annemie Neyts-Uyttebroeck
,
Andrew Duff
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE433.003v01-00 B7‑0143/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej
Parlament Europejski ,
- uwzględniając projekt zalecenia dla Rady, który złożyły Annemie Neyts-Uyttebroeck w imieniu grupy politycznej ALDE i Angelika Beer w imieniu grupy politycznej Verts/ALE, w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej i przyszłości Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT) ( B6-0421/2008 ),
- uwzględniając zbliżającą się konferencję przeglądową stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej w 2010 r.,
- uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz rozbrojenia jądrowego z dni 26 lutego 2004 r. Dz.U. C 98 E z 23.4.2004, s. 152.
, 10 marca 2005 r. Dz.U. C 320 E z 15.12.2005, s. 253.
, 17 listopada 2005 r. Dz.U. C 287E z 18.11.2006, s. 453
oraz 14 marca 2007 r. Dz.U. C 301 E z 13.12.2007 r., s. 146.
,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 czerwca 2008 r. w sprawie wdrażania europejskiej strategii bezpieczeństwa oraz EPBiO Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0255 .
,
- uwzględniając strategię UE przeciwko rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, przyjętą przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r.,
– uwzględniając oświadczenie Rady z dnia 8 grudnia 2008 r. w sprawie umocnienia bezpieczeństwa międzynarodowego, w szczególności jego pkt 6, 8 i 9, które wyraża „determinację UE w przeciwdziałaniu rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia i środków jej dostarczania”,
– uwzględniając zasadniczą rolę Grupy Dostawców Jądrowych w kontekście nierozprzestrzeniania broni jądrowej,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1540 (2004) i 1673 (2006) w sprawie nierozprzestrzeniania broni masowego rażenia (BMR),
– uwzględniając traktat o całkowitym zakazie prób jądrowych, całościowe porozumienia Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej o zabezpieczeniach i protokoły dodatkowe, konwencję o ochronie fizycznej materiałów jądrowych, międzynarodową konwencję w sprawie zwalczania aktów terroryzmu nuklearnego, haski kodeks postępowania przeciwko rozprzestrzenianiu rakiet balistycznych, układ o redukcji zbrojeń strategicznych (START I), który wygasł w 2009 r., oraz umowę dotyczącą redukcji liczby głowic jądrowych (SORT),
- uwzględniając sprawozdanie na temat wdrożenia europejskiej strategii bezpieczeństwa popartej przez Radę Europejską w dniu 11 grudnia 2008 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych ( A6-0234/2009 ),
– uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że rozprzestrzenianie BMR i środki jej dostarczania zarówno wśród podmiotów państwowych, jak i niepaństwowych stanowią jedno z największych zagrożeń dla międzynarodowej stabilności i bezpieczeństwa,
B. mając na uwadze wyraźny brak postępów w osiąganiu konkretnych celów (takich jak tzw. 13 praktycznych kroków Organizacja Narodów Zjednoczonych: konferencja przeglądowa stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej z 2000 r., NPT/CONF.2000/28 (części I i II).
) w dążeniu do celów NPT zgodnie z ustaleniami poprzednich konferencji przeglądowych, szczególnie teraz w obliczu zagrożeń pochodzących z różnych źródeł, w tym postępujące rozprzestrzenianie się technologii jądrowej; towarzyszy temu większy popyt na technologię jądrową i większa jej dostępność, a także możliwość dostania się takiej technologii i materiałów radioaktywnych w ręce organizacji przestępczych i terrorystów, a także niechęć państw posiadających broń jądrową, które podpisały Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, do zmniejszenia lub likwidacji swojego arsenału jądrowego i przestrzegania w mniejszym stopniu wojskowej doktryny odstraszania posiadaniem broni jądrowej,
C. mając na uwadze, że trzeba wzmocnić NPT jako podstawę ogólnoświatowego systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej i że jednocześnie potrzebni są pilnie odważni przywódcy polityczni i szereg postępowych kroków w celu potwierdzenia ważności NPT i umocnienia umów, traktatów i agencji, na których opiera się istniejący system rozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia, w szczególności Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych i Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA);
D. podkreślając potrzebę dalszego wzmacniania wszystkich trzech filarów Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT), a mianowicie nierozprzestrzeniania broni jądrowej, rozbrojenia i współpracy w zakresie wykorzystywania energii jądrowej do celów cywilnych,
E. mając na uwadze, że Komisja posiada status obserwatora w Grupie Dostawców Jądrowych i na konferencji przeglądowej stron NPT oraz że Sekretariat Rady również uczestniczy w konferencji NPT w ramach delegacji Komisji albo razem z państwem przewodniczącym UE;
F. mając na uwadze, że UE zobowiązała się do użycia wszelkich posiadanych przez siebie instrumentów do zapobiegania, powstrzymywania, zawieszania i w miarę możliwości zlikwidowania programów rozprzestrzeniania broni jądrowej, które stanowią powód do niepokoju na poziomie ogólnoświatowym, co jasno wyrażono w strategii UE na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia, przyjętej przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r.,
G. mając na uwadze, że istnieje potrzeba zwiększenia przez UE wysiłków na rzecz przeciwdziałania rozprzestrzenianiu broni jądrowej i jego finansowaniu, karania aktów rozprzestrzeniania broni jądrowej i opracowania środków mających na celu zapobieganie przepływom wiedzy ogólnej i specjalistycznej za pomocą wszelkich dostępnych środków, w tym wielostronnych traktatów i mechanizmów kontrolnych, krajowej i koordynowanej w skali międzynarodowej kontroli wywozu, programów współpracy na rzecz zmniejszenia zagrożenia oraz dźwigni politycznych i gospodarczych,
H. mając na uwadze, że UE poparła inne inicjatywy na rzecz nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia realizowane poza ramami ONZ, takie jak Inicjatywa Bezpieczeństwa od Proliferacji, zwaną też Inicjatywą Krakowską (ang. PSI, czyli Proliferation Security Initiative) i inicjatywa światowego partnerstwa G8;
I. mając na uwadze, że „klauzule o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej” stały się stałym elementem umów zawieranych od 2003 r. między UE a państwami trzecimi;
J. mając na uwadze, że istnieje potrzeba ścisłej koordynacji i współpracy między UE i jej partnerami, w szczególności Stanami Zjednoczonymi i Rosją, w celu ożywienia i umocnienia systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej,
K. mając na uwadze oświadczenia prezydenta Baracka Obamy, w których podkreślał on, że Stany Zjednoczone będą dążyć do tego, aby świat był wolny od broni jądrowej, współpracować z Rosją nad zniesieniem stanu ostrego pogotowia w zakresie amerykańskich i rosyjskich rakiet balistycznych oraz nad znacznym zmniejszeniem ilości amerykańskiej broni jądrowej i materiałów jądrowych, a także mając na uwadze, że ratyfikacja przez USA protokołu dodatkowego do układów MAEA o zabezpieczeniach stanowi pozytywny krok na drodze do budowania zaufania, tak jak ma to miejsce w przypadku zamiaru prezydenta Obamy dokończenia ratyfikacji przez USA Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych;
L. mając na uwadze, że w nowych propozycjach dotyczących rozbrojenia, których domagali się Henry Kissinger, George P. Shultz, William J. Perry i Sam Nunn w styczniu 2007 r. i w styczniu 2008 r., oraz w kampanii takiej jak „Global Zero” stwierdza się, że jednym z głównych sposobów zapobiegania nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i osiągnięcia światowego bezpieczeństwa jest przejście do likwidacji broni jądrowej,
M. z zadowoleniem przyjmując w związku z tym wspólną inicjatywę brytyjsko-norweską mającą na celu ocenę wykonalności i określenie jasnych proceduralnych działań na rzecz ostatecznej likwidacji broni jądrowej oraz procedur kontrolnych w tym zakresie; postrzegając tę inicjatywę jako bardzo pozytywną dla UE, NATO i innych zainteresowanych podmiotów,
N. mając na uwadze, że w 2008 r. rządy Francji i Wielkiej Brytanii ogłosiły zmniejszenie posiadanej przez nie liczby aktywnych głowic;
1. podkreśla potrzebę podjęcia przez UE wszelkich starań, aby za 10 lat na świecie nie było żadnej broni jądrowej;
2. apeluje do wszystkich zainteresowanych stron o wykorzystanie szansy, jaką daje zbliżająca się w 2010 r. konferencja przeglądowa ONZ stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, i dążenie do osiągnięcia celu, którym jest całkowite rozbrojenie jądrowe oparte na międzynarodowym układzie na rzecz stopniowej likwidacji broni jądrowej na całym świecie;
3. wzywa Radę, aby wniosła wkład w taki układ poprzez (a) wprowadzenie zakazu opracowywania, testowania, produkcji, magazynowania, transferu i wykorzystywania broni jądrowej, jak również zastraszania jej użyciem, a także zachęcanie państw będących w posiadaniu broni jądrowej, bez względu na to, czy są one stronami NPT, do podejmowania jednostronnych oraz wielostronnych działań na rzecz rozbrojenia jądrowego oraz (b) wprowadzenie zakazu wytwarzania materiałów rozszczepialnych, które można wykorzystać do produkcji broni, i wymogu zniszczenia urządzeń służących do transportu broni lub ich przekształcenia, tak aby nie nadawały się do celów związanych z wykorzystywaniem głowic jądrowych;
4. podkreśla potrzebę opracowania podczas konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r. strategii mających na celu osiągnięcie porozumienia w sprawie układu o wstrzymaniu w niedyskryminujący sposób wytwarzania materiałów rozszczepialnych do produkcji broni;
5. ponawia wezwanie do przeprowadzenie przeglądu i uaktualnienie wspólnego stanowiska Rady 2005/329/PESC z dnia 25 kwietnia 2005 r. dotyczącego konferencji przeglądowej stron Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej z 2005 r. Dz.U. L 106 z 27.4.2005, s. 32
w ramach przygotowań do osiągnięcia pozytywnych wyników podczas konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r., która jeszcze bardziej wzmocni wszystkie trzy istniejące filary NPT;
6. apeluje do Rady o regularne informowanie Parlamentu o wszystkich posiedzeniach przygotowawczych przed konferencją przeglądową stron NPT w 2010 r. oraz należyte uwzględnienie w kontekście tej konferencji jego poglądów na temat nierozprzestrzeniania broni jądrowej i rozbrojenia;
7. przypomina o znaczeniu czynnego popierania przez Radę – we współpracy z jej partnerami – konkretnych propozycji dotyczących objęcia kontrolą przez MAEA produkcji, wykorzystywania i przetwarzania całego paliwa jądrowego, w tym stworzenia międzynarodowego banku paliw; popiera także inne inicjatywy w zakresie nadania wielostronnego charakteru obiegowi paliwa jądrowego, zmierzających do wykorzystywania energii jądrowej do celów pokojowych, mając na uwadze, że Parlament z zadowoleniem przyjmuje gotowość Rady i Komisji do wniesienia wkładu finansowego w wysokości do 25 mln EUR na utworzenie banku paliwa jądrowego pod kontrolą MAEA oraz liczy na szybkie zatwierdzenie wspólnego działania w tym zakresie;
8. popiera dalsze wysiłki podejmowane w celu wzmocnienia mandatu MAEA, w tym upowszechnienia stosowania protokołów dodatkowych do porozumień MAEA o zabezpieczeniach, oraz inne kroki zmierzające do rozwijania środków na rzecz budowania zaufania i do zapewnienia udostępnienia tej organizacji dostatecznych środków, aby mogła wypełnić swój kluczowy mandat polegający na nadaniu bezpiecznego charakteru działaniom jądrowym;
9. w pełni popiera działania na rzecz umacniania i usprawniania środków kontroli zgodności ze wszystkimi dostępnymi instrumentami na rzecz nierozprzestrzeniania broni jądrowej;
10. wzywa do zwiększenia wysiłków na rzecz zapewnienia powszechnego i skutecznego wdrożenia przepisów i instrumentów w zakresie nierozprzestrzeniania broni jądrowej, w szczególności poprzez poprawę środków kontroli;
11. domaga się przeprowadzenia oceny skuteczności włączania klauzul o nierozprzestrzenianiu BMR do umów zawieranych pomiędzy UE i państwami trzecimi;
12. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź prezydenta Obamy, że będzie kontynuował prace zmierzające do ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych; apeluje do Rady o pozytywny i proaktywny wkład w przygotowania do następnej konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r. w ścisłej współpracy z USA i Rosją;
13. zwraca uwagę, że USA zarzuciły pierwotne plany umieszczenia obronnej tarczy antyrakietowej w Europie; wzywa do utworzenia nowego globalnego systemu bezpieczeństwa z udziałem UE, USA, Rosji i Chin;
14. apeluje o pogłębienie dialogu z nową administracją USA oraz ze wszystkimi potęgami jądrowymi w celu realizacji wspólnego programu na rzecz stopniowego zmniejszania liczby głowic jądrowych; domaga się ratyfikacji Traktatu o całkowitym zakazie prób jądrowych i odnowienia układu START;
15. w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje decyzję Federacji Rosyjskiej i USA o przeprowadzeniu negocjacji w celu zawarcia nowego, kompleksowego i prawnie wiążącego porozumienia zastępującego układ o redukcji zbrojeń strategicznych (START), który wygasł w grudniu 2009 r., a także podpisanie w dniu 6 lipca 2009 r. w Moskwie przez prezydenta Baracka Obamę i prezydenta Dmitrija Miedwiediewa „Wspólnego stanowiska w sprawie dalszych redukcji i ograniczeń strategicznych zbrojeń ofensywnych”;
16. podkreśla, że niepewność dotycząca charakteru irańskiego programu jądrowego stanowi poważne zagrożenie dla systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej oraz dla stabilności w regionie i na świecie; popiera cel polegający na wynegocjowaniu porozumienia z Iranem dzięki zastosowaniu podwójnej strategii dialogu i sankcji, w koordynacji z innymi członkami Rady Bezpieczeństwa i Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA);
17. ubolewa nad ostatnimi próbami jądrowymi przeprowadzonymi przez Koreę Północną oraz nad odrzuceniem przez nią rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1887 (2009) z dnia 24 września 2009 r.; popiera jednak oparte na dwustronnym dialogu podejście USA do rokowań sześciostronnych na rzecz likwidacji broni jądrowej na Półwyspie Koreańskim;
18. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, Radzie, Komisji, sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu konferencji przeglądowej stron NPT w 2010 r. i dyrektorowi generalnemu MAEA.
