4.3.2010 B7-0164/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie wielkich klęsk żywiołowych, jakie miały miejsce w autonomicznym regionie Madery oraz skutków wichury Xyntia w Europie
Ilda Figueiredo
,
João Ferreira
,
Miguel Portas
,
Marisa Matias
,
Rui Tavares
,
Patrick Le Hyaric
,
Jacky Hénin
,
Marie-Christine Vergiat
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE433.026v01-00 B7‑0164/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wielkich klęsk żywiołowych, jakie miały miejsce w autonomicznym regionie Madery oraz skutków wichury Xyntia w Europie
Parlament Europejski ,
– uwzględniając art. 3 TUE oraz art. 349. TFUE,
– uwzględniając oświadczenie Komisji w sprawie wielkich klęsk żywiołowych, jakie miały miejsce w autonomicznym regionie Madery oraz skutków wichury Xyntia w Europie,
– uwzględniając wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia ustanawiającego Fundusz Solidarności Unii Europejskiej,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze klęski żywiołowe, które ze względu na złą pogodę zniszczyły autonomiczny region Madery (Portugalia) i Francję, powodując dziesiątki ofiar śmiertelnych i rannych,
B. mając na uwadze, że klęska żywiołowa dotknęła również Hiszpanię, Belgię i Niemcy, powodując straty ludzkie i znaczne szkody materialne,
C. mając na uwadze nadal niepewną sytuację, w jakiej znajdują się tysiące mieszkańców w dotkniętych regionach, ogromne szkody w infrastrukturach drogowych, transportowych i morskich, zniszczenie wielu domów i mieszkań oraz poważne skutki społeczno-gospodarcze dla ludności,
D. mając na uwadze, że klęski te spowodowały szkody w niezliczonych gospodarstwach rolnych, obiektach akwakultury, portach, na statkach, w placówkach handlowych oraz wielu domach i mieszkaniach, powodując poważne straty dla ludności;
E. mając na uwadze, że duża liczba domów i mieszkań nadal pozbawiona jest elektryczności i wody,
F. mając na uwadze, że zapobieganie jest coraz ważniejszym etapem cyklu zarządzania w przypadku klęsk żywiołowych i nabiera coraz większego znaczenia społecznego,
G. mając na uwadze specyfikę regionów peryferycznych i wyspiarskich, które ze względu na stałe ograniczenia naturalne nie są chronione mniejszym stopniu, a ich zdolność do odbudowy jest mniejsza niż na obszarach położonych na kontynencie, które mogą szybko otrzymać wsparcie sąsiednich regionów,
1. solidaryzuje się z ludnością autonomicznego regionu Madery, Francji, Hiszpanii, Belgii i Niemiec, a szczególnie z rodzinami ofiar;
2. przekazuje wyrazy uznania zespołom ratunkowym, które pracowały nieprzerwanie i z pełnym zaangażowaniem, ratując ludzi i ograniczając straty ludzkie, a także pracownikom, którzy niestrudzenie starali się przywrócić funkcjonowanie usług i infrastruktur o zasadniczym znaczeniu;
3. podkreśla, że należy uznać i należycie uwzględnić specyfikę i naturalne warunki regionów słabo zaludnionych oraz regionów peryferyjnych i wyspiarskich;
4. zwraca się o zbadanie wszystkich możliwości natychmiastowego udzielenia dotkniętym regionom wspólnotowego wsparcia z Funduszu Solidarności Unii Europejskiej, zapewniając jego szybkie uruchomienie i lub przeznaczenie jak najwyższej kwoty z innych instrumentów wsparcia, co przyczyni się do naprawy i zmniejszenia dużych szkód materialnych spowodowanych klęską, która miała groźne skutki dla strategicznych infrastruktur i sprzętu o zasadniczym znaczeniu oraz zagroziła funkcjonowaniu głównych usług publicznych;
5. proponuje, aby państwa członkowskie dotknięte klęską mogły przedstawić poprawki do swoich programów operacyjnych, aby odpowiednio zareagować na nową sytuację i zmniejszyć skutki tych katastrofy dla ludności; zwraca się o przyjęcie nadzwyczajnych środków wsparcia, mianowicie wypłacając tytułem zaliczki wspólnotowe środki wspólnotowe bez konieczności krajowego udziału finansowego i/lub udostępniając większe współfinansowanie wspólnotowe;
6. podkreśla znaczenie, jakie ma przywrócenie potencjału produkcyjnego w regionach dotkniętych klęską, miejsc pracy oraz podstawowych usług, takich jak woda, elektryczność, higiena i komunikacja telefoniczna, budowa lub odbudowa domów i mieszkań, a także przyjęcie niez będnych środków, aby zapewnić dochód rodzinom dotkniętym klęską;
7. sadzi, że ważne jest, aby przy odbudowie lub budowie infrastruktur i urządzeń starać się poprawić sytuacje powodujące zagrożenia, a w szczególności zwiększyć zdolność przepływu rzek pod mostami i w wodociągach, przystosować koryta rzek, przywrócić do właściwego stanu i chronić obszary zlewisk, obszary podmokłe i związane z nimi ekosystemy oraz chronić/bronić pasma przybrzeżnego;
8. podkreśla znaczenie prawidłowego planowania przestrzennego, uwzględniającego środowisko naturalne i bezpieczeństwo ludzi, aby klęski tego rodzaju nie powtórzyły się;
9. podkreśla, że należy ustanowić odpowiednie ramy finansowe na rzecz zapobiegania klęskom żywiołowym, aby wzmocnić i skoordynować instrumenty takie jak Fundusz solidarności, polityka spójności, polityka rozwoju obszarów wiejskich, polityka regionalna i siódmy program ramowy; zwraca się o uwzględnienie zapobiegania klęskom żywiołowym w perspektywie finansowej na okres po roku 2013;
10. podkreśla potrzebę zmiany rozporządzenia w sprawie Funduszu Solidarności dostosowując kryteria, jakie należy spełnić, aby otrzymać pomoc, do specyfiki danego regionu i danej klęski żywiołowej, zwracając szczególną uwagę na bardziej zagrożone sektory produkcji i obszary oraz umożliwiając bardziej elastyczne i szybkie uruchomienie funduszu;
11. podkreśla, że należy zwiększyć pomoc na ustanowienie ośrodków badań i rozwoju w regionach peryferyjnych, które będą obserwowały, przewidywały i uprzedzały o pojawieniu się skrajnych zjawisk i ich zmianach (zarówno zjawisk klimatycznych, jak i zagrożeń sejsmicznych itp.);
12. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich oraz rządowi autonomicznego regionu Madery.
