P6_TA(2007)0229
Wgląd do danych Systemu Informacji Wizowej (VIS)*
A6-0195/2007
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 7 czerwca 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie wglądu do danych Systemu Informacji Wizowej (VIS) dla organów państw członkowskich odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne oraz dla Europolu w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom oraz w celu wykrywania i ścigania tych przestępstw ( COM(2005)0600 – C6-0053/2006 – 2005/0232(CNS) )
(Procedura konsultacji)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając wniosek Komisji ( COM(2005)0600 ) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
,
–
uwzględniając art. 30 ust.1 litera b) oraz art. 34 ust. 2 litera c) Traktatu UE,
–
uwzględniając art. 39 ust. 1 Traktatu UE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6-0053/2006 ),
–
uwzględniając protokół włączający dorobek z Schengen w ramy prawne Unii Europejskiej, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem,
–
uwzględniając art. 93 oraz art. 51 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A6-0195/2007 ),
1.
zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;
2.
zatwierdza załączone oświadczenia Rady;
3.
zwraca się do Komisji o zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;
4.
zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;
5.
zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowane wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;
6.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
POPRAWKI PARLAMENTU
Nowy tekst lub zmiany zaznaczono wytłuszczonym drukiem oraz kursywą, tekst skreślony zaznaczono symbolem █.
do wniosku Komisji dotyczącego
DECYZJI RADY
w sprawie wglądu
wyznaczonych
organów państw członkowskich █oraz wglądu Europolu do wizowego systemu informacyjnego (VIS) w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom oraz w celu ich wykrywania i prowadzenia odnośnych dochodzeń
RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 30 ust. 1 lit. b) i art. 34 ust. 2 lit. c),
uwzględniając wniosek Komisji Dz.U. C z […], str. […].
,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego Dz.U. C z […], str. […].
,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Zgodnie z decyzją Rady 2004/512/WE z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie ustanowienia wizowego systemu informacyjnego (VIS) Dz.U. L 213 z 15.6.2004, str. 5.
system ten ma służyć wymianie informacji wizowych między państwami członkowskimi. Stworzenie wizowego systemu informacyjnego jest jednym z najważniejszych przedsięwzięć unijnej
polityki, której celem jest utworzenie
przestrzeni sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa.
VIS
ma służyć temu
, by lepiej
realizowana
była wspólna polityka wizowa,
ma także służyć
zwiększeniu bezpieczeństwa wewnętrznego i zwalczaniu terroryzmu
w jasno określonych i kontrolowanych warunkach
.
(2)
Na posiedzeniu w dniu 7 marca 2005 r. Rada przyjęła konkluzje, w których stwierdziła, że "aby w pełni osiągnąć cel, jakim jest poprawa bezpieczeństwa wewnętrznego i walka z terroryzmem", organy państw członkowskich odpowiedzialne za bezpieczeństwo wewnętrzne powinny mieć zapewniony dostęp do wizowego systemu informacyjnego "podczas pełnienia obowiązków związanych z zapobieganiem przestępstwom - w tym aktom i zagrożeniom terrorystycznym - oraz ich wykrywaniem i prowadzeniem odnośnych dochodzeń", "pod warunkiem że przepisy o ochronie danych osobowych będą ściśle przestrzegane". Wnioski z posiedzenia Rady ds. Konkurencyjności z dnia 7 marca 2005 r., dok. 6811/05.
(3)
W zwalczaniu terroryzmu i innych poważnych
przestępstw
istotne jest, aby odpowiednie służby dysponowały możliwie wyczerpującymi i aktualnymi informacjami w swojej dziedzinie. Aby właściwe służby krajowe w państwach członkowskich mogły wypełniać swoje zadania, muszą mieć odpowiednie informacje. Informacje zgromadzone w wizowym systemie informacyjnym mogą okazać się
niezbędne
do zapobiegania terroryzmowi i innym poważnym przestępstwom oraz do zwalczania tych zjawisk, dlatego też powinny być udostępniane
wyznaczonym
organom
█
do wglądu
pod warunkami, które określa niniejsza decyzja
.
(4)
Ponadto Rada Europejska stwierdziła, że jeśli chodzi o współpracę organów państw członkowskich w prowadzeniu dochodzeń w sprawach przestępczości transgranicznej, zasadniczą rolę do spełnienia ma Europol przez wspieranie - na skalę ogólnoeuropejską - prewencji kryminalnej, analiz kryminalnych i prowadzenia dochodzeń. Dlatego również Europol powinien - w ramach swoich zadań i zgodnie z konwencją z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji Dz.U. C 316 z 27.11.1995, str. 2, ostatnio zmieniona protokołem sporządzonym na podstawie art. 43 ust. 1 konwencji w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji (Europolu), zmieniającym tę konwencję (Dz.U. C 2 z 6.1.2004, str. 3).
- mieć dostęp do danych zgromadzonych w wizowym systemie informacyjnym.
(5)
Niniejsza decyzja uzupełnia rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wizowego systemu informacyjnego (VIS) oraz wymiany danych pomiędzy państwami członkowskimi na temat wiz krótkoterminowych 2005/XX/WE Dz.U. C […] z […], str. […].
(zwane dalej "rozporządzeniem o systemie informacji wizowej"), gdyż dzięki odwołaniu do tytułu VI Traktatu o Unii Europejskiej stwarza ona podstawę prawną, by
wyznaczonym
organom
█
i Europolowi dać dostęp do danych zgromadzonych w systemie informacji wizowej.
(6)
Należy
wyznaczyć
właściwe organy państw członkowskich
oraz
centralne punkty dostępu,
które umożliwiają dostęp, oraz prowadzić wykaz tych jednostek operacyjnych w strukturach wyznaczonych organów, które są uprawnione do dostępu
do
VIS
█
właśnie po to, by zapobiegać przestępstwom terrorystycznym i
innym poważnym
przestępstwom
określonym w
█
decyzji ramowej Rady 584/2002/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między państwami członkowskimi
Dz.U. L 190, 18.7.2002, str. 1.
. Ważne jest, aby odpowiednio upoważniony personel, który ma prawo do dostępu do wizowego systemu informacyjnego, składał się jedynie z osób zakwalifikowanych według zasady ograniczonego dostępu i mających odpowiednią wiedzę o bezpieczeństwie danych i zasadach ich ochrony.
Z wnioskami o dostęp do VIS jednostki operacyjne w strukturach wyznaczonych organów powinny występować do centralnych punktów dostępu. Zanim centralne punkty dostępu zrealizują wniosek o dostęp do VIS, powinny one zweryfikować, czy spełnione są wszystkie warunki dostępu. W wyjątkowo pilnych przypadkach centralne punkty dostępu realizują wniosek natychmiast, a dopiero w drugiej kolejności dokonują weryfikacji.
(7)
Aby chronić dane osobowe, a szczególnie aby wykluczyć stały dostęp do systemu, przetwarzanie danych zgromadzonych w
VIS
należy dopuścić tylko
w indywidualnie rozpatrywanych przypadkach
.
Takie szczególne przypadki zachodzą zwłaszcza wtedy, kiedy dostęp umożliwiający wgląd do danych jest związany z określonym wydarzeniem albo z niebezpieczeństwem powiązanym z poważnym przestępstwem albo z określoną osobą lub określonymi osobami, co do których istnieją poważne powody by sądzić, że popełnią lub popełniły one przestępstwo terrorystyczne lub inne poważne przestępstwo albo że mają one powiązania z taką osobą lub takimi osobami. Dlatego wyznaczone organy i Europol powinny tylko wtedy przeszukiwać dane zgromadzone w VIS, kiedy mają racjonalne powody pozwalające uznać, że dzięki przeszukiwaniu tych danych zdobędą informacje, które znacznie pomogą im zapobiegać poważnym przestępstwom, wykrywać je oraz prowadzić odnośne dochodzenia.
Gdy proponowana decyzja ramowa Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych
COM(2005)0475
wejdzie w życie, powinna ona mieć zastosowanie do danych osobowych przetwarzanych na mocy niniejszej decyzji. Dopóki jednak przepisy decyzji ramowej nie zaczną obowiązywać oraz aby je uzupełnić, należy przewidzieć odpowiednie uregulowania, które zagwarantują konieczną ochronę danych. Każde państwo członkowskie powinno w swoim prawie krajowym zapewnić odpowiedni poziom ochrony danych, który odpowiada przynajmniej poziomowi wynikającemu z konwencji Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych oraz z odnośnego orzecznictwa opartego na art. 8 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka, a jeżeli dane państwo ratyfikowało protokół dodatkowy z dnia 8 listopada 2001 r. do przywołanej konwencji - poziomowi wynikającemu z tego protokołu, oraz uwzględnia zalecenie nr R (87) 15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r. o ochronie danych osobowych w sektorze policji.
(8)
Skuteczność kontroli nad stosowaniem niniejszej decyzji powinna być oceniana w regularnych odstępach czasu.
(9)
Ponieważ cele zaplanowanego działania, tj. określenie obowiązków i warunków, od których wypełnienia zależy wgląd
wyznaczonych
organów państw członkowskich
█
i wgląd Europolu do danych zgromadzonych w
VIS
, nie mogą być w wystarczającym stopniu zrealizowane przez państwa członkowskie, ale z uwagi na zakres i skutki tego działania mogą być lepiej zrealizowane na szczeblu Unii Europejskiej, Rada może podjąć działania zgodnie z zasadą pomocniczości, o której mowa w art. 2 Traktatu o Unii Europejskiej i określonej w art. 5 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską. Zgodnie z zasadą proporcjonalności niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia założonych celów.
(10)
Zgodnie z art. 47 Traktatu o Unii Europejskiej niniejsza decyzja
█
nie narusza kompetencji Wspólnoty Europejskiej, w szczególności jej kompetencji sprawowanych zgodnie z rozporządzeniem o wizowym systemie informacyjnym i dyrektywą 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31.
.
(11)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie tych przepisów dorobku Schengen, w których stosowaniu Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy
█
zgodnie z
decyzją
█
Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r.
dotyczącą
wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen Dz.U. L 131 z 1.6.2000, str. 43.
;
Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związane ani nie podlega jej stosowaniu.
(12)
Niniejsza decyzja stanowi rozwinięcie tych przepisów dorobku Schengen, w których stosowaniu Irlandia nie uczestniczy zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. w sprawie wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen
Dz.U. L 64 z 7.3.2002, str. 20.
; Irlandia nie uczestniczy zatem w przyjęciu niniejszej decyzji, nie jest nią związana ani nie podlega jej stosowaniu
.
(13)
Jednakże zgodnie z decyzją ramową 2006/960/WSiSW
Dz.U. L 386 z 18.12.2006, str. 89
.
, informacje zgromadzone VIS mogą być przekazywane Zjednoczonemu Królestwu i Irlandii przez właściwe organy tych państw członkowskich, których wyznaczone organy mają dostęp do wizowego systemu informacyjnego zgodnie z niniejszą decyzją, a informacje zgromadzone w krajowych rejestrach wizowych Zjednoczonego Królestwa i Irlandii mogą być przekazywane właściwym organom ochrony porządku publicznego pozostałych państw członkowskich. Aby centralne organy Zjednoczonego Królestwa i Irlandii mogły mieć jakikolwiek bezpośredni dostęp do VIS w obecnych warunkach uczestniczenia tych państw w stosowaniu prawnego dorobku Schengen, potrzebne byłoby porozumienie między Wspólnotą a tymi państwami, ewentualnie uzupełnione później innymi przepisami, w których skonkretyzowano by warunki i tryb takiego dostępu.
(14)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsza decyzja
, z wyjątkiem art. 7,
stanowi rozwinięcie tych przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 36.
, które wchodzą w zakres art. 1 pkt B decyzji Rady 1999/437/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie niektórych warunków stosowania umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Republikę Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen Dz.U. L 176 z 10.7.1999, str. 31.
.
(15)
W odniesieniu do Szwajcarii, niniejsza decyzja
, z wyjątkiem art. 7,
stanowi rozwinięcie tych przepisów dorobku Schengen w rozumieniu umowy podpisanej przez Unię Europejską, Wspólnotę Europejską i Konfederację Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen, które wchodzą w zakres art. 1 pkt
B
decyzji Rady 1999/437/WE w związku z art. 4 ust. 1 decyzji Rady 2004/849/WE z dnia 25 października 2004 r
Dz.U. L 368 z 15.12.2004, str. 26.
. w sprawie podpisania tej umowy w imieniu Unii Europejskiej oraz tymczasowego stosowania niektórych jej postanowień.
Niniejsza decyzja, z wyjątkiem jej art. 6, jest aktem, który rozwija prawny dorobek Schengen lub jest w inny sposób z tym dorobkiem związany w rozumieniu art. 3 ust. 2 Aktu przystąpienia z roku 2003 i art. 4 ust. 2 Aktu przystąpienia z roku 2005.
(16)
Niniejsza decyzja nie narusza praw podstawowych i jest zgodna z zasadami
uznanymi
w szczególności w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej.
STANOWI, CO NASTĘPUJE:
Artykuł 1
Przedmiot i zakres zastosowania
Niniejsza decyzja określa warunki, pod którymi
wyznaczone
organy państw członkowskich
█
oraz Europejski Urząd Policji
(Europol)
mogą
█
uzyskać wgląd do danych zgromadzonych w wizowym systemie informacyjnym, aby zapobiegać przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom oraz je wykrywać i prowadzić odnośne dochodzenia.
Artykuł 2
Definicje
1.
Na użytek niniejszej decyzji stosuje się następujące definicje:
a)
"wizowy system informacyjny
(VIS)
" oznacza wizowy system informacyjny ustanowiony na mocy decyzji Rady 2004/512/WE;
(b)
"Europol" oznacza Europejski Urząd Policji ustanowiony na mocy konwencji z dnia 26 lipca 1995 r. w sprawie ustanowienia Europejskiego Urzędu Policji ("konwencja o Europolu");
c)
"przestępstwa terrorystyczne" oznaczają przestępstwa w rozumieniu prawa krajowego, które odpowiadają przestępstwom określonym w art. 1-4 ramowej decyzji Rady 2002/475/WSiSW z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie zwalczania terroryzmu lub są im równoważne Dz.U. L 164 z 22.6.2002, str. 3.
;
d)
"poważne przestępstwa" oznaczają formy przestępczości,
które odpowiadają przestępstwom określonym w art. 2 ust. 2 decyzji ramowej z dnia 13 czerwca 2002 r. o europejskim nakazie aresztowania lub są im równoważne;
e)
"wyznaczone organy" oznaczają
organy
█
odpowiedzialne za zapobieganie przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom oraz za ich wykrywanie i prowadzenie odnośnych dochodzeń;
organy te są wyznaczane przez państwa członkowskie zgodnie z art. 3 niniejszej decyzji.
2.
Zastosowanie mają również definicje podane w rozporządzeniu o
VIS
.
Artykuł 3
Wyznaczone organy i centralne punkty dostępu
1.
Państwa członkowskie wyznaczają organy, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. e),
upoważnione
█
do korzystania zgodnie z niniejszą decyzją z dostępu do danych zgromadzonych w
VIS
█
.
1a.
Każde państwo członkowskie prowadzi wykaz wyznaczonych organów. W terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji każde państwo członkowskie informuje w oświadczeniu Komisję i Sekretariat Generalny o swoich wyznaczonych organach, a w dowolnym czasie może swoje oświadczenie zmienić albo zastąpić innym oświadczeniem.
1b.
Każde państwo członkowskie wyznacza centralny(-e) punkt(-y) dostępu, który(-e) to punkt(-y) umożliwia(-ją) dostęp do systemu. Państwom członkowskim wolno wyznaczać więcej centralnych punktów dostępu niż jeden, jeżeli podyktowane jest to ich strukturą organizacyjną lub administracyjną zgodnie z wymogami ich konstytucji lub prawa. W terminie trzech miesięcy od wejścia w życie niniejszej decyzji każde państwo członkowskie informuje w oświadczeniu Komisję i Sekretariat Generalny o swoim(-ich) centralnym(-ych) punkcie(-tach) dostępu, a w dowolnym czasie może swoje oświadczenie zmienić albo zastąpić innym oświadczeniem.
2.
Oświadczenia, o których mowa w art. 1a i 1b, Komisja publikuje
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
3.
Na szczeblu krajowym każde państwo członkowskie prowadzi wykaz tych jednostek operacyjnych w strukturach wyznaczonych organów, którym wolno mieć dostęp do VIS za pośrednictwem centralnego(-ych) punktu(-ów) dostępu.
4.
Jedynie odpowiednio upoważniony personel jednostek operacyjnych oraz centralnego(-ych) punktu(-ów) dostępu jest uprawniony do dostępu doVIS w myśl art. 4a.
Artykuł 4a
Tryb dostępu do VIS
1.
Jeżeli spełnione są warunki określone w art. 5, jednostki operacyjne, o których mowa w art. 3 ust. 3, występują do centralnych punktów dostępu, o których mowa w art. 3 ust. 1b, z uzasadnionym wnioskiem pisemnym lub elektronicznym o możliwość dostępu do VIS. Gdy centralny(-e) punkt(-y) dostępu otrzyma(-ją) taki wniosek o możliwość dostępu, weryfikuje(-ą) on (one), czy spełnione są warunki dostępu określone w art. 5. Jeżeli spełnione są wszystkie warunki dostępu, odpowiednio upoważniony personel centralnego(-ych) punktu (-ów) dostępu realizuje wniosek. Wyszukane w VIS dane należy przekazać jednostkom operacyjnym, o których mowa w art. 3 ust. 3, w taki sposób, aby nie spowodować uszczerbku dla bezpieczeństwa tych danych.
2.
W wyjątkowo pilnych przypadkach centralny(-e) punkt(-y) dostępu może (mogą) przyjmować wnioski pisemne, elektroniczne lub ustne. W takich przypadkach centralny(-e) punkt(-y) dostępu realizuje(-ją) wniosek natychmiast, a dopiero w drugiej kolejności weryfikuje(-ą), czy spełnione zostały wszystkie warunki określone w art. 5, w tym, czy faktycznie chodziło o wyjątkowo pilny przypadek. Taką retrospektywną weryfikację przeprowadza się bez zbędnej zwłoki, po zrealizowaniu wniosku.
Artykuł 5
Warunki dostępu
wyznaczonych
organów państw członkowskich
█
do danych zgromadzonych w
VIS
█
1.
Wyznaczone
organy
█
korzystają z wglądu do danych w
VIS
w zakresie swoich uprawnień
i pod następującymi warunkami
:
█
a)
wgląd do danych musi być konieczny w celu zapobiegania przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom lub w celu ich wykrywania i prowadzenia odnośnych dochodzeń;
b)
wgląd
do danych zgromadzonych w systemie musi być w danym przypadku konieczny
█
;
c)
jeżeli istnieją uzasadnione powody
█
pozwalające uznać, że wgląd do danych zgromadzonych w
VIS
znacznie
pomoże zapobiegać którymkolwiek z przedmiotowych przestępstw lub je wykrywać i prowadzić odnośne dochodzenia;
2.
W ramach wglądu
do
VIS
█
wolno wyszukiwać informacje jedynie według następujących danych zawartych w dokumentacji wniosku wizowego i podlegających rejestracji w
VIS
:
a)
nazwisko, nazwisko rodowe (poprzednie nazwisko lub nazwiska); imiona; płeć; data, miejsce i kraj urodzenia;
b)
obecne obywatelstwo wnioskodawcy;
obywatelstwo w chwili urodzenia;
c)
rodzaj i numer dokumentu podróży, nazwa organu wydającego, data wydania i data upływu ważności;
d)
główne miejsce docelowe i długość planowanego pobytu;
e)
cel podróży;
f)
data przyjazdu i wyjazdu;
g)
miejsce pierwszego przekroczenia granicy Unii lub trasa tranzytowa;
h)
miejsce zamieszkania;
i)
█
j)
odciski palców;
k)
rodzaj wizy i numer naklejki wizowej;
l)
dane osoby zapraszającej wnioskodawcę lub mającej ponosić koszty jego utrzymania podczas pobytu
i w razie uzyskania potwierdzenia w systemie otrzymuje się dostęp do wszystkich wyżej wymienionych danych oraz do
a)
wszystkich innych danych pobranych z wniosku wizowego;
b)
danych wprowadzonych do systemu w związku z każdą wizą wydaną, anulowaną, cofniętą, przedłużoną lub w związku z każdą odmową wydania wizy.
Artykuł 6
Warunki przyznawania dostępu do danych w
VIS
wyznaczonym
organom
█
tych państw członkowskich, w których rozporządzenie o wizowym systemie informacyjnym
nie ma jeszcze zastosowania
1.
Wyznaczone
organy
█
państw członkowskich, w których rozporządzenie o
VIS
nie ma jeszcze zastosowania
, korzystają z wglądu do danych w tym systemie w zakresie swoich uprawnień oraz
a)
pod warunkami określonymi w art. 5 ust. 1 lit. b)–c); oraz
b)
na podstawie
odpowiednio
umotywowanego pisemnego lub elektronicznego wniosku skierowanego do
wyznaczonego
organu
█
tego państwa członkowskiego, do którego rozporządzenie o
VIS
ma zastosowanie; organ ten zwraca się następnie do
krajowego(-ych) centralnego(-ych) punktu(-ów)
dostępu o sprawdzenie danych w wizowym systemie informacyjnym.
2.
Państwo
członkowskie, w którym rozporządzenie o
VIS
nie ma jeszcze zastosowania
, udostępnia swoje informacje wizowe innym państwom członkowskim, w których rozporządzenie o
VIS
ma zastosowanie, w odpowiedzi na odpowiednio uzasadniony pisemny lub elektroniczny wniosek, o ile spełnione są warunki określone w art. 5 ust. 1 lit. a)–c).
2a.
Zastosowania mają odpowiednio art. 8 ust. 1, 2a, 5, 6 i 7, art. 8a ust. 1, art. 8b ust. 1 i 3, art. 8d oraz art. 8e ust. 1 i 3 niniejszej decyzji.
Artykuł 7
Warunki dostępu Europolu do danych
VIS
1.
Europol korzysta z wglądu do danych w
VIS
w granicach swoich uprawnień oraz
a)
wtedy, gdy go potrzebuje do wykonywania swoich zadań zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 konwencji o Europolu oraz do przeprowadzenia szczególnej analizy, o której mowa w art. 10 konwencji o Europolu lub
b)
wtedy, gdy go potrzebuje do wykonania swoich zadań zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 konwencji o Europolu oraz do przeprowadzenia analizy o charakterze ogólnym i strategicznym, o której mowa w art. 10 konwencji o Europolu, o ile przed przetwarzaniem danych zgromadzonych w
VIS
Europol dokona ich anonimizacji i zachowa je w formie uniemożliwiającej identyfikację osób, których one dotyczą.
2.
Zastosowanie
ma
odpowiednio art. 5 ust. 2
█
niniejszej decyzji.
3.
Do celów określonych w niniejszej decyzji Europol wyznacza wyspecjalizowaną jednostkę, składającą się z odpowiednio uprawnionych funkcjonariuszy Europolu, która ma pełnić funkcję centralnego punktu dostępu do
VIS
.
4.
Przetwarzanie informacji, które Europol uzyskał dzięki dostępowi do
VIS
, zależy od zgody państwa członkowskiego, które odnośne dane wprowadziło do tego systemu. Zgodę taką uzyskuje się za pośrednictwem krajowego oddziału Europolu w danym państwie członkowskim.
Artykuł 8
Ochrona danych osobowych
1.
Dane osobowe, do których uzyskano wgląd na podstawie niniejszej decyzji, wolno przetwarzać zgodnie z poniższymi przepisami i zgodnie z prawem krajowym państwa członkowskiego, które uzyskało wgląd do danych. Jeżeli chodzi o przetwarzanie danych, do których wgląd uzyskano na podstawie niniejszej decyzji, to każde państwo członkowskie zapewnia w swoim prawie krajowym odpowiedni poziom ochrony danych, który odpowiada przynajmniej poziomowi wynikającemu z konwencji Rady Europy z dnia 28 stycznia 1981 r. o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych, a jeżeli dane państwo ratyfikowało protokół dodatkowy z dnia 8 listopada 2001 r. do przywołanej konwencji - poziomowi wynikającemu z tego protokołu, oraz uwzględnia zalecenie nr R (87) 15 Komitetu Ministrów Rady Europy z dnia 17 września 1987 r. o ochronie danych osobowych w sektorze policji.
2.
Europol przetwarza dane osobowe na podstawie niniejszej decyzji zgodnie z konwencją o Europolu i
przepisami wykonawczymi do niej i
jest pod tym względem nadzorowany przez niezależny wspólny organ nadzorczy ustanowiony w art. 24 konwencji.
2a.
Dane osobowe uzyskane z VIS na podstawie niniejszej decyzji wolno przetwarzać jedynie po to, by zapobiegać przestępstwom terrorystycznym lub innym poważnym przestępstwom, wykrywać je, prowadzić odnośne dochodzenia oraz ścigać te przestępstwa.
3.
█
4.
█
5.
Danych osobowych uzyskanych z VIS na podstawie niniejszej decyzji nie wolno przekazywać ani udostępniać państwom trzecim ani organizacjom międzynarodowym. Jednakże w wyjątkowo pilnych przypadkach dane takie wolno przekazywać lub udostępniać państwom trzecim lub organizacjom międzynarodowym jedynie po to, by mogły zapobiegać przestępstwom terrorystycznym i innym poważnym przestępstwom oraz je wykrywać, oraz pod warunkami, które określono w art. 5 ust. 1 niniejszej decyzji, za zgodą państwa członkowskiego, które wprowadziło te dane do VIS, oraz zgodnie z prawem krajowym państwa, które dane te przekazuje lub udostępnia. Państwo członkowskie dopilnowuje zgodnie z prawem krajowym, aby takie przypadki przekazywania danych były rejestrowane, i na żądanie udostępnia rejestry tych przypadków organom ochrony danych. Jeżeli przekazania danych dokonuje państwo członkowskie, które wprowadziło je do VIS zgodnie z rozporządzeniem, przekazywanie ich jest regulowane prawem krajowym tego państwa członkowskiego.
6.
Właściwy organ lub właściwe organy, które zgodnie z prawem krajowym sprawują nadzór nad przetwarzaniem danych osobowych przez organy wyznaczone na użytek niniejszej decyzji, sprawdzają, czy przetwarzanie danych osobowych na podstawie niniejszej decyzji następuje zgodnie z prawem. Państwa członkowskie dopilnują, by organy te dysponowały zasobami wystarczającymi do wykonania zadań powierzonych im na mocy niniejszej decyzji.
6 bis.
6a
.
Organy, o których mowa w ust. 6, dopilnują, aby przetwarzanie danych na podstawie niniejszej decyzji było co cztery lata poddawane kontroli, według międzynarodowych standardów kontroli - jeżeli mają one zastosowanie.
7.
Państwa członkowskie
█
i Europol
umożliwiają właściwemu organowi lub właściwym organom, o których mowa w ust. 2 i 6,
uzyskanie informacji koniecznych im do wykonywania ich zadań zgodnie z niniejszym artykułem.
8.
Przed otrzymaniem upoważnienia do przetwarzania danych przechowywanych w VIS personel organów uprawnionych do dostępu do tego systemu przechodzi odpowiednie przeszkolenie w zakresie zasad bezpieczeństwa i ochrony danych oraz otrzymuje informacje na temat odnośnych przestępstw i kar.
Artykuł 8a
Bezpieczeństwo danych
1.
Odpowiedzialne państwo członkowskie dopilnuje, aby dane były bezpieczne wtedy, gdy są przekazywane wyznaczonym organom i gdy są pobierane przez te organy.
2.
Każde państwo członkowskie przedsiębierze konieczne środki bezpieczeństwa w trosce o dane, które mają być wyszukane w VIS zgodnie z niniejszą decyzją i które mają następnie zostać przechowane; środki te mają zwłaszcza:
a)
zapewnić fizyczną ochronę danych, m.in. przez sporządzanie planów awaryjnych służących ochronie infrastruktury krytycznej;
b)
uniemożliwić nieupoważnionym osobom dostęp do krajowych obiektów, w których państwo członkowskie przechowuje dane (kontrole przy wejściu do obiektu);
c)
zapobiec nieuprawnionemu odczytywaniu, kopiowaniu, zmienianiu lub usuwaniu nośników danych (kontrola nośników danych),
d)
zapobiec nieuprawnionemu przeglądaniu, zmienianiu i usuwaniu przechowywanych danych osobowych (kontrola przechowywania),
e)
zapobiec nieuprawnionemu przetwarzaniu danych pochodzących z wizowego systemu informacyjnego (kontrola przetwarzania danych);
f)
zagwarantować – za pomocą indywidualnych i niepowtarzalnych profilów identyfikacyjnych oraz poufnych sposobów dostępu – że osoby uprawnione do dostępu do VIS mają dostęp wyłącznie do tych danych, które są objęte posiadanym przez nie upoważnieniem (kontrola dostępu do danych);
g)
zagwarantować, że wszystkie organy uprawnione do dostępu do VIS tworzą profile z opisem funkcji i zakresu obowiązków osób upoważnionych do dostępu do danych i do ich przeszukiwania oraz że udostępniają te profile krajowym organom nadzorczym, o których mowa w art. 8 ust 6 bezzwłocznie na ich żądanie (profile personelu);
h)
zapewnić możliwość weryfikacji i stwierdzenia, jakim organom można przekazywać dane osobowe za pośrednictwem sprzętu do przekazywania danych (kontrola przekazywania danych),
i)
zapewnić możliwość weryfikacji i stwierdzenia, jakiego rodzaju dane, kiedy, przez kogo i w jakim celu zostały wyszukane w VIS (kontrola zapisu danych);
j)
zapobiec nieuprawnionemu odczytywaniu i kopiowaniu danych osobowych, gdy są one przekazywane z VIS, szczególnie dzięki zastosowaniu odpowiednich technik szyfrowania (kontrola transportu);
k)
kontrolować skuteczność środków bezpieczeństwa, o których mowa w niniejszym ustępie, oraz przedsiębrać konieczne środki organizacyjne związane z nadzorem wewnętrznym, by zapewnić przestrzeganie niniejszej decyzji (autokontrola).
Artykuł 8b
Odpowiedzialność
1.
Każdy, kto poniósł szkody na skutek bezprawnej operacji przetwarzania danych lub na skutek jakiejkolwiek czynności niezgodnej z niniejszą decyzją, lub każde państwo członkowskie, które poniosło takie szkody, ma prawo do odszkodowania od państwa członkowskiego, które odpowiada za poniesione szkody. Państwo to zostaje całkowicie lub częściowo zwolnione z odpowiedzialności, jeżeli udowodni, że nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenie, które spowodowało szkodę.
2.
Jeżeli państwo członkowskie nie wywiąże się ze swoich obowiązków wynikających z niniejszej decyzji i to przyniesie szkodę VIS, takie państwo członkowskie obciążane jest odpowiedzialnością za tę szkodę, chyba że inne państwo członkowskie korzystające z tego systemu nie dopełniło obowiązku podjęcia racjonalnych działań, by zapobiec szkodzie lub zminimalizować jej skutki.
3.
Roszczenia wobec państwa członkowskiego o odszkodowanie za szkodę, o której mowa w ust. 1 i 2, podlegają prawu krajowemu państwa członkowskiego, do którego są one skierowane.
Artykuł 8c
Autokontrola
Państwa członkowskie dopilnują, by każdy organ uprawniony do dostępu do danych w VIS podjął działania konieczne do zapewnienia przestrzegania niniejszej decyzji i by stosownie do okoliczności współpracował z krajowym organem lub krajowymi organami, o których mowa w art. 8 ust. 6.
Artykuł 8d
Kary
Państwa członkowskie podejmują konieczne działania, aby każdy przypadek wykorzystania danych z VIS wbrew przepisom niniejszej decyzji był zagrożony karą, w tym sankcjami administracyjnymi lub karnymi, które są skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Artykuł 8e
Przechowywanie danych z VIS w plikach krajowych
1.
Dane pochodzące z VIS można przechowywać w plikach krajowych wyłącznie wtedy, gdy jest to w danym przypadku niezbędne do celów określonych w niniejszej decyzji i gdy jest to zgodne z odnośnymi przepisami prawnymi, w tym przepisami o ochronie danych, oraz nie są przechowywane dłużej, niż jest to w danym przypadku konieczne.
2.
Ust. 1 pozostaje bez uszczerbku dla krajowych przepisów państwa członkowskiego, jeżeli chodzi o wprowadzanie do krajowych plików tego państwa przez jego wyznaczone organy tych danych, które państwo to wprowadziło do VIS.
3.
Wszelkie przypadki wykorzystywania danych w sposób niezgodny z ust. 1–2 uznaje się za nadużycie w rozumieniu prawa krajowego każdego państwa członkowskiego.
Artykuł 8f
Prawo do dostępu oraz do występowania o korektę i usunięcie danych
1.
Prawo osób do dostępu do danych, które ich dotyczą i które uzyskano z VIS zgodnie z niniejszą decyzją, wykonywane jest zgodnie z prawem tego państwa członkowskiego, wobec którego osoby te powołują się na to prawo.
2.
Jeżeli prawo krajowe tak stanowi, krajowy organ nadzorczy decyduje, czy i w jakim trybie informacje mają być podane do wiadomości.
3.
Państwo członkowskie inne niż to, które wprowadziło odnośne dane do VIS zgodnie z rozporządzeniem, może przekazać informację o tych danych tylko wtedy, gdy uprzednio umożliwiło państwu członkowskiemu, które dane wprowadziło, zajęcie stanowiska w tej sprawie.
4.
Odmawia się przekazywania informacji osobie, której dotyczą dane, jeżeli odmowa taka jest konieczna, by wykonać uprawnione działanie w związku z tymi danymi lub by chronić prawa i swobody stron trzecich.
5.
Każda osoba ma prawo wystąpić o to, by dotyczące jej dane niezgodne ze stanem faktycznym zostały skorygowane, a dotyczące jej dane przechowywane z naruszeniem prawa - usunięte. Jeżeli wyznaczone organy otrzymają taki wniosek lub jeżeli dysponują innymi dowodami wskazującymi, że dane przetwarzane w VIS są niezgodne ze stanem faktycznym, natychmiast powiadamiają o tym organ wizowy tego państwa członkowskiego, które wprowadziło te dane do systemu, a organ ten weryfikuje przedmiotowe dane i w razie konieczności koryguje je lub usuwa niezwłocznie zgodnie z art. 21 rozporządzenia o wizowym systemie informacyjnym.
6.
Zainteresowany jest informowany możliwie szybko, a w każdym razie nie później niż 60 dni od daty złożenia wniosku o dostęp albo nawet wcześniej, jeżeli tak przewiduje prawo krajowe.
7.
O działaniach podjętych po tym, jak zainteresowany skorzystał ze swojego prawa do wystąpienia o korektę i usunięcie danych, informuje się go możliwie szybko, a w każdym razie nie później niż 3 miesiące od daty złożenia przez niego wniosku o korektę lub usunięcie danych albo nawet wcześniej, jeżeli tak przewiduje prawo krajowe.
8.
W każdym państwie członkowskim każdy ma prawo do wszczęcia postępowania lub złożenia skargi we właściwych organach lub sądach tego państwa członkowskiego, które odmówiło mu prawa do dostępu lub prawa do wystąpienia o korektę lub usunięcie danych go dotyczących, o którym to prawie jest mowa w niniejszym artykule.
Artykuł 9
Koszty
Każde państwo członkowskie oraz Europol tworzą i utrzymują na własny koszt infrastrukturę techniczną konieczną do wykonania niniejszej decyzji oraz ponoszą koszty spowodowane korzystaniem z
VIS
w celach określonych w niniejszej decyzji.
Artykuł 10
Prowadzenie zapisu
1.
Każde państwo członkowskie
i
Europol
█
zapewniają zapis
wszystkich operacji, w których dane przetwarzane są dzięki wglądowi do
VIS
na podstawie niniejszej decyzji
, by umożliwić kontrolę, czy wyszukiwanie jest dopuszczalne i czy dane przetwarzane są zgodnie z prawem, umożliwić autokontrolę oraz zapewnić właściwy poziom integralności i bezpieczeństwa danych
.
W zapisie takim należy wykazać
█
:
a)
dokładny cel uzyskania wglądu, o którym mowa w art. 5 ust. 1 lit. a), w tym rodzaj danego przestępstwa według definicji zawartej w art. 2 ust. 1 lit. c} i d), a w przypadku Europolu - dokładny cel uzyskania wglądu, o którym mowa w art. 7 ust. 1 lit. a) i b) niniejszej decyzji;
b)
odnośnik do danego pliku krajowego;
c)
datę i dokładną godzinę uzyskania dostępu;
d)
w stosownych przypadkach, w których zastosowano tryb, do którego odnosi się art. 4a ust. 2;
e)
dane wykorzystane do uzyskania wglądu;
f)
rodzaj przejrzanych danych;
g)
zgodnie z przepisami krajowymi lub postanowieniami konwencji o Europolu: oznaczenie służbowe urzędnika, który przeszukiwał dane, i urzędnika, który zlecił ich przeszukanie lub dostarczenie.
2.
Takie zapisy zawierające dane osobowe
można
█
wykorzystywać wyłącznie do kontroli ochrony danych pod kątem legalności przetwarzania danych oraz do zapewnienia bezpieczeństwa danych. Jedynie zapisy zawierające dane nieosobowe można wykorzystywać do kontroli i oceny, o których mowa w art. 12
niniejszej decyzji
.
3.
Wspomniane zapisy są chronione odpowiednimi środkami przed dostępem osób nieuprawnionych oraz wykorzystywaniem niezgodnym z przeznaczeniem i są usuwane rok po upływie pięcioletniego okresu ich przechowywania określonego w art. 20 ust. 1 rozporządzenia o wizowym systemie informacyjnym, chyba że są one konieczne w procedurach kontroli,
o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu i
które są już w toku.
Artykuł 11
█
Artykuł 12
Kontrola i ocena
1.
Organ zarządzający, o którym mowa w rozporządzeniu o VIS,
dopilnowuje, aby istniały systemy pozwalające oceniać stosowanie
VIS
na użytek niniejszej decyzji względem celów rozumianych jako efekty, opłacalność
, bezpieczeństwo
i jakość usług.
1a.
Na potrzeby konserwacji technicznej organ zarządzający ma dostęp do niezbędnych informacji o operacjach przetwarzania danych przeprowadzanych w VIS.
2.
Dwa lata po
tym, gdy rozpocznie się eksploatacja
VIS
, a następnie co dwa lata
organ zarządzający
przedkłada Parlamentowi Europejskiemu
, Radzie
i
Komisji
sprawozdanie dotyczące technicznego funkcjonowania systemu w świetle niniejszej decyzji. W sprawozdaniu tym należy zawrzeć informacje o sprawności systemu, którą ocenia się w odniesieniu do wskaźników liczbowych określonych pierwotnie przez Komisję
, a zwłaszcza o zasadności art. 4a ust. 2 i jego stosowaniu
.
3.
Trzy
lata po
tym, gdy rozpocznie się eksploatacja
VIS
, a następnie co cztery lata, Komisja opracowuje całościową ocenę systemu w świetle niniejszej decyzji. W ocenie tej należy m.in. porównać uzyskiwane efekty z zakładanymi celami oraz określić dalszą zasadność przesłanek przyjęcia niniejszej decyzji
, stosowanie niniejszej decyzji do VIS, bezpieczeństwo systemu
oraz ewentualny wpływ na przyszłe działania. Komisja
przekazuje
sprawozdania oceniające Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
4.
Państwa członkowskie i Europol dostarczają
organowi zarządzającemu i
Komisji
informacje
niezbędne do sporządzania sprawozdań, o których mowa w ust. 2 i 3. Informacje takie nie mogą w żadnym wypadku narażać metod pracy na szwank ani ujawniać informacji o źródłach, członkach personelu ani dochodzeniach prowadzonych przez wyznaczone organy.
4a.
Organ zarządzający dostarcza Komisji informacje niezbędne do sporządzania ogólnych ocen, o których mowa w ust. 3.
4b.
W okresie przejściowym - zanim organ zarządzający nie podejmie obowiązków - za sporządzanie i przekazywanie sprawozdań, o których mowa w ust. 2, odpowiedzialna jest Komisja.
Artykuł 13
Wejście w życie i początek obowiązywania
1.
Niniejsza decyzja wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
2.
Niniejsza decyzja obowiązuje od dnia, który zostanie ustalony przez
Radę dopiero wtedy, gdy
Komisja
ją powiadomi, że
rozporządzenie o
VIS
weszło w życie i obowiązuje.
Sekretariat Generalny
█
Rady
publikuje powyższy termin w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Sporządzono w Brukseli,
W imieniu Rady
Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK Oświadczenie Rady dotyczące ramowej decyzji Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych
Rada uznaje za ważne, by na szczeblu Unii Europejskiej istniał kompleksowy i spójny zbiór przepisów dotyczących wysokiego poziomu ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych i by przepisy te były elementem rozrastającego się zbioru uregulowań dotyczących takiej współpracy. Będą one stanowić istotne rozwinięcie zasad, które regulują minimalną ochronę danych i które zostały ustalone w dwóch dokumentach przyjętych przez Radę Europy: w Konwencji o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych z dnia 28 stycznia 1981 r. oraz w rekomendacji (87)15 o ochronie danych osobowych wykorzystywanych w sektorze policji.
W związku z powyższym Rada nadal priorytetowo traktuje analizę wniosku dotyczącego ramowej decyzji Rady w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych i zamierza jak najszybciej osiągnąć odnośne porozumienie polityczne, najpóźniej do końca roku 2007.
Oświadczenie Rady dotyczące prawa Zjednoczonego Królestwa i Irlandii do dostępu do VIS w ramach decyzji Rady
Rada jest świadoma, że wspólne bezpieczeństwo państw członkowskich zwiększy się, jeżeli dostęp do wizowego systemu informacyjnego zostanie na zasadzie wzajemności przyznany Zjednoczonemu Królestwu i Irlandii; podkreśla także, jak ważny jest dostęp Zjednoczonego Królestwa i Irlandii do wizowego systemu informacyjnego w celu ochrony porządku publicznego. Dlatego Rada będzie na bieżąco weryfikować stanowisko Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, m.in. względem odnośnego orzecznictwa, i zależnie od kształtu orzeczeń Trybunału będzie przyjmować takie przepisy, jakie będą konieczne i celowe, by umożliwić Zjednoczonemu Królestwu i Irlandii dostęp do wizowego systemu informacyjnego na takich samych zasadach, jakie przysługują pozostałym państwom członkowskim.
