21.5.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 regulaminu
złożyli Tunne Kelam, Charles Tannock, Christopher Beazley, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Bogdan Klich i Anna Ibrisagic
w imieniu grupy politycznej PPE-DE
w sprawie sytuacji w Estonii
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Estonii
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w dniach 26-28 kwietnia 2007 r. grupy ekstremistów wywołały w stolicy Estonii trwające dwie noce gwałtowne zamieszki, które rozpoczęły się atakiem demonstrantów na policję i których skutkiem były poważne akty wandalizmu w centrum Tallina,
B.
mając na uwadze, że pretekstem do antyrządowych demonstracji było planowane przez estoński rząd przeniesienie radzieckiego „pomnika oswobodzicieli Tallina” z centrum estońskiej stolicy na położony kilka kilometrów dalej cmentarz wojskowy,
C.
mając na uwadze, że rząd Estonii wyjaśnił wcześniej rządowi Federacji Rosyjskiej powody tej decyzji, proponując współpracę przy przenoszeniu pomnika i zachęcając przedstawicieli władz rosyjskich do wzięcia udziału w ekshumacji, co spotkało się z odmową ze strony władz rosyjskich,
D.
mając na uwadze, że ekshumacje przeprowadzono w ścisłej zgodności z międzynarodowymi standardami i normami godnego postępowania oraz że pomnik zostanie ponownie odsłonięty na cmentarzu w czasie oficjalnej ceremonii z udziałem przedstawicieli koalicji antyhitlerowskiej,
E.
mając na uwadze, że brutalne demonstracje i wystąpienia przeciwko prawu i porządkowi prowadzono przy aktywnym współudziale sił spoza terytorium Estonii,
F.
mając na uwadze oświadczenia wysokich rangą urzędników rosyjskich, w tym wygłoszone podczas wizyty w Tallinie oficjalne oświadczenie delegacji Dumy Państwowej, wzywające rząd Estonii do ustąpienia,
G.
mając na uwadze, że premier Estonii oświadczył, iż wydarzenia te stanowią „dobrze skoordynowaną i oczywistą ingerencję w wewnętrzne sprawy Estonii”,
H.
mając na uwadze, że bezpośrednio po zamieszkach w Tallinie wrogo nastawieni demonstranci z prorządowej rosyjskiej organizacji młodzieżowej „Nasi” przez siedem dni uniemożliwiali normalne funkcjonowanie ambasady Estonii w Moskwie, czego wynikiem były fizyczne napaści na ambasadorów Estonii i Szwecji, groźby zniszczenia budynku ambasady, zerwanie estońskiej flagi na terytorium ambasady i nazwanie Estonii krajem „faszystowskim”,
I.
mając na uwadze, że organizowano systematyczne cyberataki, w większości spoza terytorium Estonii, w celu zablokowania urzędowych kanałów komunikacji, stron internetowych estońskich instytucji rządowych oraz kancelarii prezydenta, a także mając na uwadze trwającą intensywną propagandę prowadzoną za pośrednictwem Internetu i przy pomocy wiadomości wysyłanych przez telefony komórkowe, wzywającą do zbrojnego oporu i dalszych aktów przemocy,
J.
mając na uwadze, że zaledwie kilka dni po wydarzeniach w Tallinie Rosja nałożyła poważne ograniczenia na import estońskich towarów, rosyjskie przedsiębiorstwa zawiesiły realizację kontraktów podpisanych z firmami estońskimi, a dostawy energii do Estonii zostały zagrożone,
K.
mając na uwadze, że władze rosyjskie, w tym delegacja Dumy Państwowej, odmówiły niestety prowadzenia dialogu z władzami estońskimi, a nawet udziału we wspólnej konferencji prasowej w ministerstwie spraw zagranicznych,
L.
mając na uwadze, że metropolita rosyjskiego kościoła prawosławnego w Estonii Korneliusz wyraził opinię, że nie ma podstaw do konfliktu między wspólnotami i że nie widzi powodu, by przedstawiać zamieszki jako konflikt między wspólnotą estońsko- a rosyjskojęzyczną;
M.
mając na uwadze, że jedynie garstka rdzennej ludności rosyjskiej brała udział w manifestacjach i dopuszczała się grabieży, a wielu policjantów rosyjskiego pochodzenia doskonale pełniło swoje obowiązki oraz że zdecydowana większość pytanych osób poparła działania rządu Estonii,
N.
mając na uwadze, że Estonia jako niezależne państwo członkowskie UE i NATO ma suwerenne prawo do dokonania oceny swojej tragicznej historii najnowszej, poczynając od utraty niepodległości w wyniku paktu Hitlera ze Stalinem (pakt Ribbentrop-Mołotow) z 1939 r., poprzez trzyletnią okupację hitlerowską i związany z nią terror, a kończąc na 48 latach sowieckiej okupacji i terroru,
O.
mając na uwadze, że sowiecka okupacja oraz zajęcie państw bałtyckich nigdy nie zostały uznane przez zachodnie demokracje jako zgodne z prawem,
P.
mając na uwadze, że w rezolucji z dnia 12 maja 2005 r. Parlament Europejski stwierdził, że „dla niektórych narodów koniec drugiej wojny światowej oznaczał ponowną tyranię narzuconą przez stalinowski Związek Radziecki”, oraz pogratulował krajom Europy Środkowo‑Wschodniej z okazji odzyskania niepodległości „po tylu dziesięcioleciach sowieckiej dominacji bądź okupacji”,
Q.
mając na uwadze, że jedynie prawny następca Związku Radzieckiego, czyli Federacja Rosyjska, wciąż zaprzecza, iż kraje bałtyckie zostały niezgodnie z prawem włączone do Związku Radzieckiego,
R.
mając na uwadze, że Federacja Rosyjska nadal kieruje pod adresem Republiki Estonii wrogą retorykę,
1.
wyraża poparcie dla demokratycznie wybranego rządu Estonii, solidaryzując się z nim w jego wysiłkach mających na celu zagwarantowanie porządku i stabilności, a także praworządności dla wszystkich mieszkańców Estonii;
2.
uważa, że ataki skierowane przeciwko jednemu z najmniejszych państw członkowskich UE są testem dla europejskiej solidarności, i wzywa Radę i Komisję do wyraźnego zamanifestowania solidarności z Estonią;
3.
jest zdania, że różnorakie próby ingerowania w wewnętrzne sprawy Estonii, podejmowane przez władze Rosji, są niedopuszczalne (np. wezwanie rządu Estonii do rezygnacji), oraz przypomina, że zgodnie z porozumieniami helsińskimi żaden kraj nie ma prawa decydować o losie innego kraju;
4.
jest zaniepokojony skandalicznie słabą ochroną, jaką władze Rosji zapewniają ambasadzie estońskiej w Moskwie, a także fizycznymi napaściami aktywistów „Naszych” na ambasador Estonii; wzywa rząd Rosji do poszanowania konwencji wiedeńskiej w sprawie bezwzględnej ochrony dyplomatów;
5.
potępia rosyjskie próby wywierania presji gospodarczej na Estonię jako narzędzie polityki zagranicznej i wzywa rząd Rosji do przywrócenia normalnych stosunków gospodarczych pomiędzy obydwoma państwami;
6.
przypomina władzom Rosji, że niewybiórcza i otwarcie wroga retoryka kierowana przez nie pod adresem Estonii stoi w jawnej sprzeczności z zasadami postępowania na arenie międzynarodowej i zaszkodzi ogólnym stosunkom UE z Rosją;
7.
wzywa rząd Rosji do podjęcia otwartego i bezstronnego dialogu z demokratycznymi państwami Europy Wschodniej i Środkowej na temat historii XX wieku oraz zbrodni przeciwko ludzkości, w tym zbrodni popełnionych w tym czasie przez totalitarny komunizm;
8.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, a także rządowi i parlamentowi Estonii oraz rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej.
