10.12.2007
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Robert Sturdy i Maria Martens, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Thierry Cornillet, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Ryszard Czarnecki i Cristiana Muscardini, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PPE-DE ( B6‑0497/2007 )
– ALDE ( B6‑0499/2007 )
– UEN ( B6‑0511/2007 )
w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając umowę partnerską zawartą między państwami Afryki, Karaibów i Pacyfiku (AKP) z jednej strony, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu w dniu 23 czerwca 2000 r. (umowa z Kotonu),
–
uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 października 2007 r. w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym (COM(2007)0635),
–
uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych (GAER) z dnia 19 listopada 2007 r. dotyczące umów o partnerstwie gospodarczym (EPA),
–
uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE przyjętą w dniu 20 listopada 2007 r. w Kigali, w sprawie przeglądu negocjacji dotyczących umów o partnerstwie gospodarczym,
–
uwzględniając Układ ogólny w sprawie taryf celnych i handlu (GATT), a w szczególności jego art. XXIV,
–
uwzględniając deklarację polityczną ministrów krajów AKP z dnia 9 listopada 2007 r. w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje na ten temat, a w szczególności rezolucję w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym z dnia 23 maja 2007 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że art. 36 ust. 1 umowy z Kotonu stanowi, że strony zawrą nową umowę o handlu, zgodną z zasadami WTO, której celem będzie stopniowe usuwanie barier handlowych oraz nasilenie współpracy we wszystkich dziedzinach związanych z handlem i rozwojem,
B.
mając na uwadze, że odstępstwo zwalniające tę umowę z przestrzegania zasad WTO wygasa z końcem roku 2007,
C.
mając na uwadze, że wiele krajów AKP z dużą nieufnością odnosi się do zawarcia umów o partnerstwie gospodarczym i twierdzi, że Komisja Europejska wywiera na nie presję, aby podpisały umowy, natomiast inne kraje kładą nacisk na znaczenie, jakie ma dla ich gospodarek udostępnienie rynku UE,
D.
mając na uwadze, że ustanowienie regionalnych rynków stanowi kluczowy instrument pomyślnego wdrożenia umów o partnerstwie gospodarczym,
E.
mając na uwadze, że negocjacje w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym, mające na celu zastąpienie umowy z Kotonu, nie posuwają się do przodu w takim samym tempie we wszystkich sześciu regionach i prawdopodobnie w żadnym razie nie zostaną zakończone przed końcem 2007 r.,
F.
mając na uwadze, że w październiku 2007 r. Komisja Europejska zaproponowała państwom AKP umowę przejściową, jako pierwszą fazę umów o partnerstwie gospodarczym, obejmującą handel towarami i wszystkie obszary, co do których można już uzyskać porozumienie, jak np. zasady pochodzenia, która weszłaby w życie od 31 grudnia 2007 r.,
G.
mając na uwadze, że zgodnie z deklaracją z Kapsztadu głównym celem negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym jest wzmocnienie gospodarek państw AKP,
H.
mając na uwadze, że celem gospodarczej i handlowej współpracy pomiędzy AKP a UE jest wspieranie rozwoju oraz sprzyjanie stopniowemu włączaniu państw AKP do światowej gospodarki,
1.
ponownie wyraża przekonanie, że umowy o partnerstwie gospodarczym muszą być instrumentami rozwoju w celu wspierania trwałego rozwoju, integracji regionalnej oraz zmniejszenia ubóstwa w krajach AKP , a także sprzyjania stopniowemu włączaniu państw AKP do światowej gospodarki;
2.
zauważa z zaniepokojeniem powolne tempo negocjacji, co prawdopodobnie uniemożliwi podpisanie pełnej umowy z jakąkolwiek z grup regionalnych AKP przed dniem 31 grudnia 2007 r.;
3.
przyjmuje do wiadomości najnowszą decyzję Komisji dotyczącą dwustopniowego podejścia w celu uniknięcia załamania się handlu w przypadku nienależących do krajów najsłabiej rozwiniętych państw AKP oraz kontynuacji po dniu 31 grudnia 2007 r. negocjacji w sprawie wszechstronnych i przyjaznych rozwojowi umów o partnerstwie gospodarczym;
4.
odnotowuje propozycję Komisji z dnia 23 października 2007 r. oraz decyzję Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych (GAERC) z dnia 17 listopada 2007 r. dotyczącą zawarcia w pierwszej fazie negocjacji umowy przejściowej, ograniczającej się do handlu towarami;
5.
dostrzega zawarcie tymczasowej umowy ramowej pomiędzy Wspólnotą Europejską i państwami partnerskimi Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej, a także wieloma państwami Wspólnoty Rozwoju Afryki Południowej, gwarantującej bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp towarów z tych państw na rynek UE;
6.
podkreśla, że ustanowienie prawdziwego rynku regionalnego jest podstawą dla udanego wdrożenia umów o partnerstwie gospodarczym, oraz że integracja regionalna jest niezbędna dla społeczno-gospodarczego rozwoju krajów AKP; podkreśla, że umowy powinny dlatego wspierać utrzymanie jedności regionów;
7.
wzywa obie strony do przyjęcia na siebie odpowiedzialności za jak najwcześniejsze kontynuowanie negocjacji w innych sprawach; podkreśla, że dla osiągnięcia długoterminowego porozumienia potrzebne jest zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron;
8.
podkreśla, że pełna asymetria w obrębie porozumień, zgodna z wymogami WTO, powinna obejmować maksymalną elastyczność dotyczącą obniżonych stawek celnych, produktów newralgicznych oraz okresu przejściowego przed terminem pełnego wdrożenia umowy;
9.
wzywa do uwzględnienia specyficznych interesów najbardziej oddalonych regionów oraz krajów i obszarów zamorskich w negocjacjach dotyczących umów o partnerstwie gospodarczym w oparciu o art. 299 ust. 2 i 3 traktatu WE;
10.
przyznaje, że ważne jest, aby kraje AKP zaangażowały się w proces partnerstwa gospodarczego i aby wspierały niezbędne reformy, mające na celu dostosowanie struktur społeczno-gospodarczych do umów; wzywa rządy krajów AKP do wdrożenia zasad dobrych rządów; wzywa Komisję do przestrzegania zasad pełnej asymetrii i elastyczności;
11.
podkreśla, że propozycja Komisji dotycząca zasad pochodzenia oznacza złagodzenie obowiązujących obecnie przepisów; uważa, że umowa powinna przewidywać niezbędną elastyczność, biorąc pod uwagę różnice w poziomach rozwoju przemysłowego między UE a krajami AKP oraz między poszczególnymi krajami AKP;
12.
zauważa znaczenie podjęcia na najwyższym szczeblu negocjacji w sprawie inwestycji w usługi i handlu nimi; wzywa Komisję do wykazania się elastycznością w tych dziedzinach, jako że niektóre regiony AKP nie wyrażają woli zajęcia się tymi kwestiami;
13.
przypomina zobowiązania Rady i Komisji do powstrzymania się od negocjacji w sprawie postanowień TRIPS-plus z obszaru farmakologii, mających wpływ na zdrowie publiczne i dostęp do leków, jak te dotyczące wyłączności danych, poszerzania patentów i ograniczania podstaw licencji przymusowych;
14.
wzywa Komisję do dokonywania, podczas negocjacji i po ich zakończeniu, systematycznej analizy społecznego wpływu umów o partnerstwie gospodarczym na grupy znajdujące się w najbardziej niekorzystnej sytuacji;
15.
podkreśla, że przepisom handlowym towarzyszyć powinno zwiększenie środków na rzecz pomocy związanej z wymianą handlową, szczególnie w celu wsparcia handlu regionalnego oraz wypełniania norm i przepisów przywozowych UE, i że umowy przejściowe, oprócz finansowania z EFR, muszą zawierać konkretne przepisy dotyczące wsparcia na rzecz handlu związanego z umową o partnerstwie gospodarczym; wzywa do podjęcia konkretnych zobowiązań przed zakończeniem negocjacji w sprawie umów o partnerstwie gospodarczym dotyczących pomocy związanej z wymianą handlową i kosztów dostosowań związanych z umowami o partnerstwie gospodarczym, w całkowitej zgodności z unijną strategią pomocy na rzecz handlu;
16.
z zadowoleniem przyjmuje dyskusje na temat ustanowienia regionalnych funduszy w ramach umów o porozumieniu gospodarczym, które ułatwiałyby mobilizację środków pochodzących od unijnych dawców oraz zapewniałyby finansowe wsparcie inicjatywom dywersyfikacji przychodów;
17.
uważa, że zawieranie przez Komisję Europejską umów o wolnym handlu nowej generacji z innymi krajami rozwijającymi nie powinno prowadzić do dalszego ograniczania ułatwień handlowych, z których kraje AKP obecnie korzystają;
18.
zwraca się do Komisji i Rady o przeprowadzenie konsultacji z Parlamentem Europejskim w sprawie zawarcia przejściowej umowy o partnerstwie gospodarczym zgodnie z art. 300 ust. 3 akapit drugi Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską;
19.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, Radzie AKP-UE oraz Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP-UE.
