PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY O-0033/10
zgodnie z art. 115 Regulaminu
skierowane przez:
Daniel Cohn-Bendit
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
do Rady
Przedmiot: Inicjatywa Kouchnera i Moratinosa na rzecz uznania państwa palestyńskiego
W dniu 22 lutego 2010 r. ministrowie spraw zagranicznych Bernard Kouchner i Miguel Angel Moratinos wezwali Unię Europejską, by jej postawa nie ograniczała się już do przypominania niezbędnych zarysów ostatecznego uregulowania sytuacji na Bliskim Wschodzie, ale by dała temu regionowi realne perspektywy polityczne, uznając zbiorowo państwo palestyńskie, jeszcze zanim osiągnięte zostanie porozumienie pokojowe.
Trudno nie zauważyć dziś, że pomimo niepowodzenia procesu z Annapolis oraz pomimo konfliktu w strefie Gazy dokonały się postępy w tworzeniu podstaw państwa palestyńskiego zarówno dzięki reformom prowadzonym przez palestyńskiego premiera Salama Fajjada, jak i dzięki poparciu społeczności międzynarodowej za pośrednictwem konferencji ofiarodawców dla państwa palestyńskiego. Chociaż jednak powstają już podstawy budżetu, systemu bezpieczeństwa i instytucji państwa palestyńskiego, to trzeba jeszcze nadać mu wymiar polityczny i międzynarodowy. Ministrowie Kouchner i Moratinos opowiadają się w związku z tym za uznaniem państwa palestyńskiego zgodnie ze zobowiązaniem podjętym przez Unię Europejską w przeszłości i powtórzonym ostatnio na posiedzeniu Rady do Spraw Zagranicznych w dniu 8 grudnia 2009 r., dotyczącym nieodwołalnego popierania procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, któremu powinien towarzyszyć w praktyce ograniczony w czasie harmonogram negocjacji i poważny mechanizm ramowy powstały w oparciu o wnioski wyciągane z błędów popełnianych przeszłości.
1. Jakie jest stanowisko Wysokiej Przedstawiciel / Wiceprzewodniczącej Komisji w sprawie wspomnianej inicjatywy, w której zaproponowano uznanie państwa palestyńskiego jako solidną podstawę do ponownego podjęcia negocjacji izraelsko-palestyńskich w celu zawarcia porozumienia pokojowego?
2. Jak zamierza sprawić, by Unia Europejska stała się niemożliwym do pominięcia i pierwszoplanowym podmiotem na Bliskim Wschodzie, dążącym do wytyczenia drogi do solidnego, sprawiedliwego i trwałego procesu pokojowego?
3. Zważywszy, że konkluzje szefów misji UE w regionie dotyczące Jerozolimy Wschodniej nie zostały formalnie poparte przez Radę do Spraw Zagranicznych na posiedzeniu w dniu 8 grudnia 2009 r., jak Wysoka Przedstawiciel zamierza nadać im operacyjny i efektywny charakter w najbliższych miesiącach?
