PYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY O-0034/10
zgodnie z art. 115 Regulaminu
skierowane przez:
Barbara Lochbihler
,
Ulrike Lunacek
,
Catherine Greze
oraz
Hélène Flautre
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
do Komisji
Przedmiot: Przymusowe powroty członków społeczności romskiej, aszkalijskiej i egipskiej do Kosowa
Kilka państw członkowskich UE podpisało (Belgia, Francja), stosuje (Niemcy) lub negocjuje (Austria) umowy o readmisji z Kosowem.
Komisarz Rady Europy ds. Praw Człowieka Thomas Hammarberg wezwał europejskie rządy do unikania przymusowych powrotów mniejszości do Kosowa. Zgodnie z jego sprawozdaniem, po powrocie do Kosowa członkowie społeczności Romów, Aszkali i Egipcjan (RAE) są narażeni na marginalizację i dyskryminację w dziedzinie edukacji, ochrony socjalnej, opieki zdrowotnej i mieszkalnictwa. Zapewnienie tym mniejszościom bezpieczeństwa wciąż stanowi problem, a incydenty o podłożu etnicznym nadal nie są zgłaszane. Według raportu OBWE z listopada 2009 r. instytucjom Kosowa nie udaje się wypełniać obowiązków w ramach strategii reintegracji repatriantów. Jak stwierdzono w sprawozdaniu z postępu prac w Kosowie w 2009 r. w związku z rozszerzeniem UE, społeczność RAE jest nadal dyskryminowana.
Czy – monitorując dwustronne umowy o readmisji zawarte przez państwa członkowskie z Kosowem – Komisja uznaje przymusowe powroty za stosowne, skoro brak pomocy, z jakim borykają się powracający ludzie w dziedzinie mieszkalnictwa, szkolnictwa, opieki zdrowotnej i zatrudnienia, pozostaje poważnym problemem humanitarnym?
Jakie są plany Komisji wobec tysięcy członków wymienionych grup zagrożonych bezdomnością?
Jakie są plany Komisji w przypadkach, gdy zmuszeni do powrotu ludzie zaczynają nielegalnie migrować z powrotem do UE, narażając tym samym własne życie?
Jak fundusze przedakcesyjne UE zaspokajają potrzeby członków społeczności RAE, którzy zostali zmuszeni do powrotu?
