17.2.2010 B7-0119/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem Wysokiej Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa / Wiceprzewodniczącej Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie trzynastej sesji Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNHRC)
Helmut Scholz
,
Marie-Christine Vergiat
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE432.976v01-00 B7‑0119/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie trzynastej sesji Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNHRC)
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Rady Praw Człowieka Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNHRC),
– uwzględniając swoje rezolucje na temat praw człowieka i demokracji, przyjęte w trybie pilnym,
– uwzględniając zbliżającą się trzynastą sesję UNHRC, która odbędzie się w marcu 2010 r., oraz ósmą turę powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka, która odbędzie się w dniach 3-14 maja 2010 r.,
– uwzględniając przegląd funkcjonowania UNHRC, który ma zostać przeprowadzony w 2011 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że 60 lat po podpisaniu Powszechnej deklaracji praw człowieka nadal trwa nieustanna walka z dyskryminacją i prowadzone są działania na rzecz poszanowania wszystkich praw człowieka – społecznych, gospodarczych i kulturowych, a także obywatelskich i politycznych,
B. mając na uwadze, że UE i jej państwa członkowskie powinny zapewniać poszanowanie praw człowieka w ich własnej polityce, by wzmocnić i uwiarygodnić pozycję UE w UNHRC,
C. mając na uwadze, że pomimo wad UNHRC jest istotnym forum dyskusji na temat praw człowieka i walki z ich naruszaniem,
D. mając na uwadze, że przegląd funkcjonowania UNHRC będzie przebiegał dwutorowo – status tego organu będzie omawiany w Nowym Jorku, a procedury w Genewie; mając na uwadze, że w nadchodzącym roku podjętych zostanie szereg inicjatyw i odbędą się liczne nieformalne spotkania,
E. mając na uwadze, że delegacja Podkomisji Praw Człowieka Parlamentu uda się z wizytą do Genewy w czasie trzynastej sesji UNHRC, tak jak miało to miejsce podczas ubiegłych posiedzeń UNHRC i wcześniej podczas posiedzeń jej poprzedniczki – Komisji Praw Człowieka ONZ,
1. ponownie wzywa państwa członkowskie UE do aktywnego sprzeciwu wobec wszelkich prób podważania pojęcia powszechności, niepodzielności i współzależności praw człowieka; wzywa również państwa członkowskie UE, by aktywnie zachęcały UNHRC do reagowania w taki sam sposób na przypadki dyskryminacji z jakichkolwiek względów, w tym ze względu na płeć, rasę, wiek, orientację seksualną, religię lub światopogląd;
2. podkreśla znaczenie równego traktowania praw społecznych, gospodarczych, kulturowych, obywatelskich i politycznych; zauważa, że wysoka stopa bezrobocia, wzrost ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz trudniejszy niż kiedykolwiek dostęp do przystępnych usług publicznych dobrej jakości, np. w dziedzinie ochrony zdrowia, edukacji, mieszkalnictwa, transportu i kultury, stanowią istotne wyzwania; podkreśla, że do powstania tych problemów przyczyniła się prywatyzacja i liberalizacja oraz że tendencję tę trzeba odwrócić; ponadto podkreśla, że zapewnienie odpowiednich zarobków, lepsza dystrybucja dóbr i tworzenie wysokiej jakości miejsc pracy to ważne sposoby rozwiązywania wymienionych problemów;
3. ponawia wezwanie do państw członkowskich UE o zapewnienie poszanowania praw człowieka w ich polityce wewnętrznej; zauważa, że w przeciwnym razie pozycja UE w UNHRC i na wszelkich innych międzynarodowych forach zajmujących się prawami człowieka zostanie osłabiona;
4. przestrzega przed upolitycznieniem UNHRC; podkreśla znaczenie rezolucji dotyczących konkretnych państw w poważnych przypadkach naruszania praw człowieka; podkreśla znaczenie dokonywania oceny sytuacji w zakresie praw człowieka w sposób obiektywny, przejrzysty, niewybiórczy, konstruktywny, niekonfrontacyjny i apolityczny, w oparciu o obiektywne i wiarygodne informacje oraz interaktywny dialog, w odniesieniu do wszystkich krajów i przy zapewnieniu im równego traktowania; wzywa państwa członkowskie UE do aktywnego przyczyniania się do wdrażania tych ustalonych zasad dotyczących UNHRC;
5. z zadowoleniem przyjmuje raport J. R. Goldstone’a w sprawie konfliktu w strefie Gazy i w południowym Izraelu; wzywa państwa członkowskie, by wypracowały zdecydowane wspólne stanowisko UE w sprawie działań, jakie należy podjąć w reakcji na sprawozdanie J. R. Goldstone’a, publicznie żądając pociągnięcia do odpowiedzialności wszystkich sprawców domniemanych zbrodni, i wzywając Izrael do przeprowadzenia dochodzeń spełniających międzynarodowe standardy niezależności, bezstronności, przejrzystości, szybkości i skuteczności, zgodnie z rezolucją A/64/L.11 Zgromadzenia Ogólnego ONZ; uważa, że proces pokojowy na Bliskim Wschodzie nie może być skuteczny bez odpowiedzialności i sprawiedliwości, a dotychczasowe dochodzenia nie spełniają tych wymogów; wzywa UE, by włączyła działania następcze w reakcji na sprawozdanie J. R. Goldstone’a do dialogu prowadzonego z Izraelem;
6. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że do porządku obrad trzynastej sesji wpisano do sprawozdanie Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka w sprawie naruszeń praw człowieka w Hondurasie od zamachu stanu; wzywa państwa członkowskie UE do działania na rzecz zdecydowanego potępienia tego zamachu stanu, a także na rzecz przywrócenia demokracji i zasad państwa prawa oraz do popierania działań zmierzających do tego celu;
7. wzywa do ustanowienia nowego specjalnego mandatu krajowego dla Demokratycznej Republiki Konga i Kolumbii z uwagi na pogarszającą się sytuację humanitarną w tych krajach;
8. wzywa państwa członkowskie UE do priorytetowego traktowania konkretnych działań UNHRC zmierzających do położenia kresu naruszeniom praw człowieka, których ofiarą pada ludność cywilna podczas wojen i konfliktów zbrojnych, w tym w szczególności do położenia kresu przemocy wobec kobiet i dzieci oraz procederowi rekrutowania dzieci-żołnierzy;
9. z zadowoleniem przyjmuje „Wspólne opracowanie na temat praktyk stosowanych na świecie w odniesieniu do przetrzymywania w tajnych więzieniach w kontekście zwalczania terroryzmu”, które będzie omawiane na trzynastej sesji; wzywa państwa członkowskie UE do podjęcia odpowiednich działań następczych w reakcji na sprawozdanie, stosownie do wcześniejszych stanowisk Parlamentu w tej sprawie, zwłaszcza rezolucji z dnia 19 lutego 2009 r. i z dnia 14 lutego 2007 r. w sprawie rzekomego wykorzystania krajów europejskich przez CIA do transportu i nielegalnego przetrzymywania więźniów;
10. wyraża zaniepokojenie wzrostem liczby przypadków rządowych lub państwowych działań wymierzonych przeciwko obrońcom praw człowieka, działaczom, organizacjom i instytucjom zajmującym się prawami człowieka, dokonywanym na różne sposoby i na różnych szczeblach na całym świecie; przyjmuje do wiadomości raport specjalnego sprawozdawcy ds. sytuacji obrońców praw człowieka, który zostanie przedyskutowany podczas trzynastej sesji UNHRC; podziela obawy dotyczące faktu, że wiele państw nie jest w stanie zapewnić obrońcom praw człowieka właściwej ochrony, oraz popiera zalecenie dotyczące opracowania minimalnych wytycznych w zakresie programów ochrony obrońców praw człowieka;
11. przyjmuje do wiadomości raport specjalnego sprawozdawcy ds. prawa do wyżywienia, który zostanie poddany pod dyskusję podczas trzynastej sesji UNHRC; zauważa, że państwa członkowskie ONZ powinny wspierać samowystarczalność i bezpieczeństwo żywnościowe jako narzędzie ograniczania ubóstwa i bezrobocia;
12. podkreśla, że społeczność międzynarodowa powinna udzielić krajom rozwijającym się pomocy technicznej we wdrażaniu kierowanych do nich zaleceń;
13. z zadowoleniem przyjmuje wpisanie do porządku obrad trzynastej sesji UNHRC sprawozdania Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka w sprawie wpływu światowego kryzysu gospodarczego i finansowego na wykonywanie wszystkich praw człowieka oraz w sprawie możliwych działań niezbędnych do poprawy sytuacji w tym względzie; wzywa państwa członkowskie UE, by priorytetowo potraktowały swój udział w tej debacie;
14. przyjmuje do wiadomości raport specjalnego sprawozdawcy ds. szerzenia i ochrony praw człowieka i podstawowych wolności podczas prowadzenia walki z terroryzmem, w którym podkreślono obawy dotyczące ochrony prawa do prywatności w przypadkach wykorzystywania nadzoru i nowych technologii w walce z terroryzmem; wzywa państwa członkowskie UE do uważnej analizy tego sprawozdania i zmiany polityki w tej dziedzinie;
15. podkreśla, że przegląd funkcjonowania UNHRC musi być prowadzony w sposób przejrzysty i wyczerpujący, przy zaangażowaniu organizacji pozarządowych, społeczeństwa obywatelskiego i innych istotnych zainteresowanych podmiotów; podkreśla, że przegląd funkcjonowania UNHRC nie powinien przeszkodzić temu organowi w kontynuowaniu istotnych prac dotyczących naruszania praw człowieka;
16. jest zdania, że w wyniku przeglądu powinno się zachować niezależność Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka (OHCHR) oraz zabezpieczyć i w miarę możliwości wzmocnić procedury specjalne, a także zagwarantować UNHRC możliwość podejmowania konkretnych przypadków naruszeń praw człowieka poprzez rezolucje dotyczące danych państw i mandaty krajowe; podkreśla znaczenie równego traktowania praw społecznych, gospodarczych, kulturowych, obywatelskich i politycznych;
17. upoważnia delegację Parlamentu Europejskiego na trzynastą sesję UNHRC do wyrażenia obaw zawartych w niniejszej rezolucji; wzywa delegację, by przedłożyła Podkomisji Praw Człowieka sprawozdanie z tej wizyty, oraz uważa, że należy nadal wysyłać delegacje Parlamentu Europejskiego na istotne sesje UNHRC;
18. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiej przedstawiciel / wiceprzewodniczącej Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, sekretarzowi generalnemu ONZ, przewodniczącemu 64. Zgromadzenia Ogólnego ONZ, przewodniczącemu Rady Praw Człowieka ONZ, Wysokiemu Komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka i ustanowionej przez Komisję Spraw Zagranicznych grupie roboczej UE-ONZ.
