14.11.2007
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Mario Mauro, Laima Liucija Andrikienė, Charles Tannock, Bernd Posselt, Esther De Lange, Bogusław Sonik, Anna Záborská, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou i Antonio Tajani, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano i Glyn Ford, w imieniu grupy politycznej PSE
– Marco Cappato, Frédérique Ries i Marios Matsakis, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Cristiana Muscardini, Adam Bielan, Mario Borghezio, Ryszard Czarnecki, Hanna Foltyn-Kubicka, Konrad Szymański i Mieczysław Edmund Janowski, w imieniu grupy politycznej UEN
– Bastiaan Belder, w imieniu grupy politycznej IND/DEM
– Vittorio Agnoletto i Giusto Catania,
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PPE-DE ( B6‑0449/2007 )
– PSE ( B6‑0450/2007 )
– UEN ( B6‑0455/2007 )
– IND/DEM ( B6‑0459/2007 )
– ALDE ( B6‑0467/2007 )
w sprawie poważnych wydarzeń zagrażających istnieniu wspólnot chrześcijańskich oraz innych wspólnot religijnych
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie poważnych wydarzeń zagrażających istnieniu wspólnot chrześcijańskich oraz innych wspólnot religijnych
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 18 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka Narodów Zjednoczonych z 1948 r.,
–
uwzględniając art. 9 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka z 1950 r.,
–
uwzględniając art. 18 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych z 1966 r.,
–
uwzględniając deklarację ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form nietolerancji ze względu na wyznanie lub przekonania z 1981 r.,
–
uwzględniając sprawozdania specjalnej sprawozdawczyni ONZ ds. wolności wyznania lub przekonań, a w szczególności jej sprawozdania z dnia 8 marca 2007 r., 20 lipca 2007 r. oraz 20 sierpnia 2007 r.,
–
uwzględniając swoje sprawozdania roczne w sprawie sytuacji praw człowieka na świecie oraz swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie mniejszości wyznaniowych na świecie,
–
uwzględniając swoje rezolucje z dnia 25 października 2007 r. w sprawie Pakistanu i Iranu,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 28 kwietnia 2005 r. w sprawie rocznego raportu dotyczącego praw człowieka na świecie za rok 2004 oraz w sprawie polityki Unii Europejskiej w tym zakresie,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 lipca 2005 r. w sprawie projektu ramowego zaangażowania się Unii Europejskiej na rzecz odbudowy Iraku,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 6 kwietnia 2006 r. w sprawie Iraku: wspólnota asyryjska; sytuacja w więzieniach w Iraku,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 maja 2007 r. w sprawie reform w świecie arabskim: jaką strategię powinna obrać Unia Europejska?,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w swoich stosunkach z resztą świata Unia Europejska potwierdza oraz propaguje swoje wartości i przyczynia się do pokoju, wzajemnego szacunku między ludźmi oraz ochrony praw człowieka,
B.
mając na uwadze, że Parlament już kilkakrotnie wyrażał swoje poparcie dla praw wspólnot religijnych oraz ochrony ich tożsamości na całym świecie, oraz dla uznania i ochrony mniejszości religijnych, bez wprowadzania żadnych rozróżnień,
C.
wyrażając w tym kontekście ogromne zaniepokojenie z powodu mnożenia się przykładów nietolerancji i represji skierowanych przeciw wspólnotom chrześcijańskim, w szczególności w krajach Afryki, Azji i Bliskiego Wschodu,
D.
przypominając o swoim przywiązaniu do zasad wolności myśli, sumienia i wyznania oraz swobody praktykowania wyznawanej religii wszędzie na świecie, jak również do zasady świeckości instytucji państwowych i publicznych; podkreślając, że wszędzie na świecie władze mają obowiązek zapewniania wspomnianych swobód, w tym swobody zmiany wyznania,
E.
uwzględniając znaczenie dialogu między wyznaniami w celu promowania pokoju oraz zrozumienia między ludźmi,
F.
mając na uwadze, że liderzy polityczni i religijni mają obowiązek zwalczania ekstremizmu na każdym szczeblu i promowania wzajemnego szacunku,
G.
mając na uwadze, że zgodnie z międzynarodowymi prawami człowieka, a w szczególności z art. 18 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych, „każdy ma prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania; prawo to obejmuje swobodę zmiany wyznania lub przekonań oraz swobodę głoszenia swego wyznania lub przekonań indywidualnie bądź wespół z innymi ludźmi, publicznie i prywatnie, poprzez nauczanie, praktykowanie, uprawianie kultu i przestrzeganie obyczajów”,
H.
mając na uwadze, że specjalna sprawozdawczyni ONZ ds. wolności wyznania lub przekonań zwraca uwagę na niepokojące sytuacje, w których swoboda przyjęcia, zmiany lub porzucenia wyznania lub przekonań została naruszona, oraz informuje o licznych przypadkach międzywyznaniowej dyskryminacji i przemocy, zabójstw oraz arbitralnych aresztowań z powodu wyznania lub przekonań,
I.
mając na uwadze, że inne grupy, takie jak uchodźcy, osoby przesiedlone wewnątrz kraju, osoby ubiegające się o azyl, migranci, osoby pozbawione wolności, mniejszości etniczne, wyznaniowe i językowe oraz dzieci wyznawców są narażone na coraz częstsze łamanie prawa do wolności wyznania lub przekonań; przypominając w tym kontekście o zasadzie niewydalania zgodnie z art. 33 konwencji genewskiej,
J.
wyrażając zaniepokojenie z powodu niedawnych aktów przemocy w Iraku, w tym porwania w dniu 14 października 2007 r. w Mosulu dwóch katolickich księży, ojca Piusa Afasa oraz Mazena Ishoa, zabójstwa w dniu 28 czerwca 2007 r. dwóch asyryjskich katolickich członków organizacji „National Union of Bet-Nahrin”, Zuhaira Youssefa Astavo Kermlesa i Luay Solomona Numana, zabójstwa w dniu 3 czerwca 2007 r. w Mosulu chaldejskiego księdza P. Ragheeda Ganniego oraz trzech pomagających mu diakonów,
K.
ubolewając nad sytuacją w asyryjskich wioskach na granicy tureckiej, takich jak wioska Kani Masi,
L.
wyrażając zaniepokojenie z powodu niedawnych aktów przemocy w Pakistanie, w tym ataku dniu 10 października 2007 r. na kościół katolicki w Godwinh na obrzeżach Lahaur, bombardowania w dniu 15 września 2007 r., które poważnie uszkodziło „Saint John Bosco Model School”, szkołę prowadzoną przez misjonarzy z Mill Hill w dzielnicy Bannu, zabójstwa protestanckiego biskupa Arifa Khana oraz jego żony w dniu 29 sierpnia 2007 r. w Islamabadzie;
M.
ubolewając nad zabójstwem w dniu 7 października w Strefie Gazy Ramiego Khadera Ayyada, właściciela księgarni katolickiej,
N.
ubolewając nad zabójstwem dwóch młodych Koptów, Wasfiego Sadeka Ishaqa i Karama Klieba Endarawisa, w dniu 30 października 2007 r. w Awlad Toq Garb w Egipcie,
O.
jest wstrząśnięty atakami na wydawnictwo chrześcijańskie Zirve w dniu 18 kwietnia 2007 r. w Malatyi (Turcja), podczas których zamordowano trzech chrześcijan, Tilmanna Geske, Necatiego Aydina i Ugura Yuksela, mając na uwadze swoją rezolucję z dnia 25 października 2007 r. w sprawie stosunków między UE a Turcją oraz zdecydowanie potępiając zabójstwa Hranta Dinka oraz katolickiego księdza Andrei Santoro,
P.
ubolewając nad porwaniem katolickiego księdza Giancarlo Bossiego na Filipinach,
Q.
w szczególności podkreślając powagę sytuacji, w jakiej znajdują się społeczności chrześcijan w Sudanie, gdzie władze Chartumu w dalszym ciągu stosują represje wobec ich członków,
R.
mając na uwadze, że w ostatnich latach setki rodzin asyryjskich chrześcijan żyjących w dzielnicy Dora na południu Bagdadu opuściły miasto w wyniku zastraszania, gróźb i ataków,
S.
mając na uwadze, że poważne zaniepokojenie budzi exodus chrześcijan z Iraku, co jest spotęgowane faktem, że w 2006 r. spośród 38 tys. Irakijczyków zarejestrowanych w Syrii przez Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców 24% to chrześcijanie; mając również na uwadze, że ponad dwa miliony ludzi zostało przesiedlonych wewnątrz kraju w Iraku, z czego zdecydowana większość należy do mniejszości chrześcijańskich, które przenoszą się zazwyczaj na równiny Niniwy,
T.
mając na uwadze powagę sytuacji, jeśli chodzi o swobodę religijną w Chińskiej Republice Ludowej, gdzie władze w dalszym ciągu tłumią wszelkie przejawy religijności, przede wszystkim w kościele katolickim, którego wielu członków i biskupów było więzionych przez wiele lat, a niektórzy z nich zmarli w więzieniu,
U.
mając na uwadze, że również w Wietnamie działalność kościoła katolickiego oraz przejawy innych religii są bezwzględnie tłumione, czego przykładem jest ciężka sytuacja wietnamskich górali,
V.
mając na uwadze, że w niektórych przypadkach sytuacja, w jakiej znajdują się wspólnoty chrześcijan, zagraża ich przyszłemu istnieniu, a ich zniknięcie oznaczałoby utratę istotnej części spuścizny religijnej tych krajów,
1.
zdecydowanie potępia wszelkie akty przemocy skierowanej przeciwko wspólnotom chrześcijan, bez względu na to, gdzie mają one miejsce, oraz wzywa zainteresowane rządy do postawienia przed sądem winnych tych przestępstw;
2.
zdecydowanie potępia wszelkie formy dyskryminacji i nietolerancji na tle wyznania lub przekonań oraz akty przemocy przeciwko wspólnotom religijnym; wzywa zainteresowane kraje do zagwarantowania, że ich systemy konstytucyjne i prawne zapewnią dostateczną i skuteczną gwarancję swobody wyznania lub przekonań oraz zadośćuczynienie ofiarom łamania prawa do wolności wyznania lub przekonań;
3.
zwraca uwagę, że prawo do wolności myśli, sumienia i religii jest fundamentalnym prawem człowieka gwarantowanym przez liczne międzynarodowe instrumenty prawne; przypomina jednocześnie o swoim przywiązaniu do fundamentalnych zagadnień wzajemnej zależności praw człowieka;
4.
zdecydowanie popiera wszelkie inicjatywy mające na celu promowanie dialogu i wzajemnego szacunku między religiami; wzywa wszystkie władze religijne do promowania tolerancji oraz do podejmowania inicjatyw przeciwko nienawiści oraz naznaczonej przemocą i ekstremistycznej radykalizacji;
5.
wzywa rządy zainteresowanych krajów do zwiększenia bezpieczeństwa wspólnot chrześcijańskich; podkreśla zatem, że władze publiczne mają obowiązek ochrony wszystkich wspólnot religijnych, w tym wspólnot chrześcijańskich, przed dyskryminacją i represjami;
6.
wzywa Komisję i Radę do podjęcia tematu sytuacji wspólnot chrześcijańskich w ramach dialogu politycznego z krajami, gdzie te prawa są zagrożone, poprzez wspieranie zobowiązań strategicznych ze strony zainteresowanych krajów w oparciu o międzynarodowe traktaty dotyczące praw człowieka;
7.
wzywa Komisję, Radę i państwa członkowskie do dalszego wkładu w umacnianie praw człowieka i praworządności, przy wykorzystaniu wszystkich instrumentów polityki zagranicznej UE;
8.
wzywa Komisję i Radę do poświęcenia szczególnej uwagi sytuacji wspólnot religijnych, w tym wspólnot chrześcijańskich, w krajach gdzie są one zagrożone, przy układaniu i wdrażaniu programów współpracy na rzecz rozwoju i programów pomocowych dla tych krajów;
9.
wzywa Unię Europejską i państwa członkowskie do przeznaczenia większych funduszy na działalność UNHCR oraz na pomoc humanitarną, którą zarządza ta organizacja;
10.
zaleca, aby komisje przedmiotowo właściwe rozważyły sytuację wspólnot chrześcijańskich, w szczególności na Bliskim Wschodzie;
11.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu ONZ oraz Radzie Praw Człowieka ONZ.
