Wiosenna prezydencja Słowenii
Instytucje
2008-07-07 - 15:41
Słowenia przejęła przewodnictwo w UE 1 stycznia 2008, ponad półtorej dekady po ogłoszeniu niepodległości i niespełna cztery lata po akcesji do Unii Europejskiej. Po raz pierwszy sześciomiesięczną prezydencję sprawował jeden z krajów, które dołączyły do UE w 2004 roku, po raz pierwszy - państwo słowiańskie, tak jak i po raz pierwszy - kraj postkomunistyczny. Po szeregu krajów dużych i średnich, prezydencja przypadła ponownie krajowi małemu - Słowenia ma około 2 milionów mieszkańców.
W trakcie słoweńskiej prezydencji Unia Europejska stanęła w obliczu wielu problemów, takich jak turbulencje na rynkach finansowych, rosnące ceny energii i żywności, napięcia na Bałkanach Zachodnich (deklaracja niepodległości Kosowa) czy irlandzkie "nie" dla Traktatu z Lizbony. Chociaż mówiło się, że prezydencja słoweńska "zaginie" pomiędzy prezydencjami dwóch gigantów UE - niemiecką (pierwsze półrocze 2007) i francuską (drugie półrocze 2008), to jednak pozostawiła po sobie wiele. Wśród osiągnięć z tego okresu należy wymienić ustalenie harmonogramu podejmowania kroków w kwestii transgranicznych regulacji rynków finansowych, a także w dziedzinie nadzoru i współpracy, porozumienie w sprawie liberalizacji rynku energii, porozumienie w sprawie czasu pracy i funkcjonowania agencji pracy tymczasowej, "dyrektywę ws. powrotu imigrantów", postępy w negocjacjach akcesyjnych z Turcją i Chorwacją, oraz zwrócenie uwagi na problemy Bałkanów Zachodnich. W ciągu ostatniego półrocza, premier Słowenii, Janez Janša, kilka razy zjawił się w Parlamencie, aby omówić z posłami kierunki działań w trakcie prezydencji. Także prezydent Słowenii, Danilo Türk wygłosił przemowę do Parlamentu. Wywiady z premierem i prezydentem Słowenii można przeczytać na tej stronie internetowej. Więcej na temat sześciu miesięcy słoweńskiej prezydencji można dowiedzieć się z naszego artykułu z serii "W powiększeniu".
20080627FCS32889
Prezydencja Słowenii inauguruje Rok Dialogu Międzykulturowego
Europejski Rok Dialogu Międzykulturowego Rok 2008 upłynie w Unii Europejskiej pod znakiem dialogu międzykulturowego. Siódmego i ósmego stycznia w Lubljanie odbyła się inauguracja Roku Dialogu Międzykulturowego. Obchody zorganizowała Słowenia we współpracy z Komisją Europejską. Słowenia pełni w pierwszym półroczu 2008 roku przewodnictwo w Unii Europejskiej. Po raz pierwszy w tej roli mamy kraj przyjęty do UE w 2004 roku. Impreza w Lubljanie uroczyście rozpoczęła też sześciomiesięczna prezydencję Słowenii.
Zacieśnianie i podtrzymywanie dialogu pomiędzy kulturami przyświeca pracy przewodniczącego Parlamentu Europejskiego Hansa-Gerta Pötteringa. Dlatego stara się on jak najczęściej spotykać z przedstawicielami mniejszości oraz przyjmuje w Parlamencie przywódców religijnych i działaczy rozmaitych grup kultywujących tożsamość lokalną. Pöttering wziął udział w uroczystościach w stolicy Słowenii na zaproszenie premiera Janesa Janšy. Konferencja naukowa W dwudniowym programie znalazła się między innymi konferencja panelowa poświęcona roli dialogu kulturowego jako fundamentalnej wartości Unii Europejskiej. Uczestnicy dyskutowali nad miejscem, jakie ów dialog zajmuje i powinien zajmować w kulturze, mediach, w szkolnictwie oraz w rozwoju gospodarczym. Spotkanie zorganizowane zostało we współpracy z Wydziałem Humanistycznym Uniwersytetu Primorska. 2008 Rok Dialogu Międzykulturowego Nasze otoczenie kulturowe jest coraz bardziej zróżnicowane i przez to coraz bogatsze. Funkcjonują w nim jednocześnie różne wzorce tożsamości, zróżnicowane wierzenia, przekonania i poglądy. Roku Dialogu Międzykulturowego ma pomóc obywatelom i mieszkańcom Unii Europejskiej jak najlepiej wykorzystać szanse, jakie daje nam życie w tak różnorodnym i dynamicznym społeczeństwie. Szczególnie do ludzi młodych adresowana jest koncepcja aktywnego obywatelstwa Unii Europejskiej, którą będzie promował cykl imprez z okazji Roku Dialogu Międzykulturowego. Obywatelstwo Unii Europejskiej oznacza otwartość na świat i szacunek dla różnorodności kulturowej w oparciu o wspólne wartości UE. Dialog międzykulturowy pozwala zrozumieć, iż wielość kultur manifestująca się w różnorodnych przejawach tożsamości etnicznej, religijnej, ideologicznej wzbogaca dziedzictwo krajów członkowskich oraz pozwala na swobodny wybór stylu życia. Cały 2008 rok w Unii Europejskiej wypełnią imprezy, przedsięwzięcia edukacyjne oraz kampanie informacyjne, dzięki którym obywatele będą mogli lepiej docenić różnorodność kulturową i wartość dialogu. Przewodnictwo Słowenii w Unii Europejskiej Ubiegły rok upłynął pod znakiem przewodnictwa Niemiec i Portugalii, które zaowocowały podpisaniem w Lizbonie Traktatu Reformującego. Nowy Rok przyniósł bezprecedensowy debiut kraju z grupy dziesięciu państw, które weszły do Unii w 2004 roku. Przez pierwsze sześć miesięcy 2008 roku Słowenia jako pierwsza z dziesiątki będzie wyznaczać kierunek rozwoju europejskiej polityki. W ubiegłym roku również jako pierwsza wprowadziła euro. Wśród priorytetów słoweńskiego przewodnictwa znalazły się ratyfikacja Traktatu Lizbońskiego, przeciwdziałanie zmianom klimatu oraz wzmocnienie wpływu Unii Europejskiej w regionie Bałkanów Zachodnich. Oficjalna strona przewodnictwa Słowenii w UE
Mówi premier Słowenii Janez Janša
Janez Jansa Premier Słowenii Janez Janša przedstawił w środę w Parlamencie Europejskim priorytety swojego kraju na okres sześciomiesięcznej prezydencji w Unii Europejskiej. W przemówieniu, w którym nie zabrakło akcentów osobistych wspomniał o prześladowaniach, jakie w latach '80 dotknęły go ze strony komunistycznych władz. Porównywał ówczesna Jugosławię z dzisiejszą Słowenią w zjednoczonej Europie. Słowenia chce zadbać o wzrost zatrudnienia w UE i poprawę sytuacji w Kosowie, mówił posłom Janša.
Młody, niewielki kraj, jako pierwszy z ostatnio przyjętych objął właśnie przewodnictwo w UE. Co szczególnego może zaoferować Słowenia? Janez Janša: Większe ambicje, energię i wolę całego pokolenia, które świadomie zdecydowało, by żyć w Unii Europejskiej i wspólnie budować europejską przyszłość. Ten entuzjazm, który objawił się również w wynikach referendum przedakcesyjnego na Słowenii, jest bardzo duży w nowych krajach członkowskich. Szczególnie, że my wszyscy znamy alternatywę wobec Unii. Wiemy, iż jest ona dużo gorsza. Dlatego jesteśmy gotowi wiele zdziałać aby podtrzymywać, wzmacniać i rozwijać Unię europejską, do której wszyscy należymy. Oczywiście można też wskazać bardzo konkretne przykłady. Słowenia dopracowała się wielu rozwiązań, które inne kraje mogłyby naśladować. Dzisiaj, w czasie dyskusji z ponad 50 posłami, byłem zadowolony, że o tych właśnie rozwiązaniach była mowa. Ucieszyło mnie, iż posłowie z różnych krajów znają niektóre z naszych produktów, nasz hymn, historię. Dodaje nam to szczególnego entuzjazmu, od razu na początku słoweńskiej prezydencji. Wzmocnienie relacji między Unią Europejską a Zachodnimi Bałkanami to jeden z priorytetów prezydencji. Obecnie cała uwaga skupia się na przyszłości Kosowa. Jakie ma pan prognozy dla tego regionu? Mam poważną nadzieję, iż w nadchodzących miesiącach wydostaniemy się z impasu. Nie oznacza to jednak, iż znajdziemy ostateczne rozwiązanie. Niemniej, zabierzemy się za rozwikłanie sprawy. Szczególnie w zakresie statusu i wewnętrznej konsolidacji Kosowa. Podobnie w całym regionie Bałkanów Zachodnich. Słowenia może osiągnąć tutaj ogromny wkład. Jesteśmy przygotowani na nadchodzący czas i gotowi, aby rozwiązać problem Kosowa. Prowincja jest częścią Europy i jej zmartwienia powinny być rozwiązywane z perspektywy europejskiej. Gwarantuje to Deklaracja z Tesalonik dotycząca Bałkanów Zachodnich, których częścią jest Kosowo. Teraz musimy tylko działać na tej podstawie oraz podjąć wszystkie niezbędne kroki, aby zapewnić stabilność regionu. Musimy też zadbać, by w sprawie Kosowa UE mówiła jednym głosem. Strona przewodnictwa Słowenii Janez Jansa
Rozmowa z prezydentem Słowenii, Danilo Türkiem
Prezydent Słowenii, Danilo Türk Danilo Türk objął fotel Prezydenta Słowenii po wygranych wyborach w listopadzie ubiegłego roku. Zanim został głową państwa, pracował w sekretariacie ONZ, gdzie w kulminacyjnym punkcie swojej kariery piastował stanowisko Asystenta-Sekretarza Generalnego do spraw politycznych. W środę, 23 kwietnia prezydent Danilo Türk gościł w Parlamencie Europejskim, gdzie wygłosił przemówienie do posłów. Z tej okazji rozmawialiśmy o światowym kryzysie i roli Unii Europejskiej.
Dzisiaj przemawiał pan w Parlamencie Europejskim jako prezydent kraju sprawującego przewodnictwo w Unii Europejskiej. W 1998 i 1999 roku jako ambasador Słowenii przy ONZ przewodniczył pan posiedzeniom Rady Bezpieczeństwa ONZ. Czy może pan porównać te dwa doświadczenia? To zupełnie odmienne doświadczenia. Rada Bezpieczeństwa jest organem, który zajmuje się kryzysami i zarządzaniem kryzysowym. Unia Europejska stanowi wspólnotę krajów, która buduje wspólne instytucje oraz posiada ambitny program i zamierzenia polityczne. Doświadczenie w Radzie Bezpieczeństwa może oczywiście pomóc, gdyż Unia Europejska doświadcza i będzie musiała doświadczać kryzysów w różnych częściach świata. Potrzebujemy wiedzy, by sprostać tym zagadnieniom. Czy obydwie organizacje UE i ONZ mogą przyczynić się do rozwiązania problemu rosnących cen żywności, który był jednym z tematów wtorkowego posiedzenia? Nie jestem optymistą, jeśli mówimy o krótkiej perspektywie. Nie wydaje mi się, aby którakolwiek z tych dwu instytucji była dobrze przygotowana na wzrost cen żywności. Przygotowanie skutecznych rozwiązań wymaga czasu. Unia ma wspólną politykę rolną, w obrębie której należałoby poszukiwać rozwiązań. Śmiem twierdzić, iż UE jest przygotowana lepiej niż ONZ. Organizacja Narodów Zjednoczonych odgrywa większą rolę w perspektywie długoterminowej, poprzez działalność FAO (Organizacji Narodów Zjednoczonych do Spraw Wyżywienia i Rolnictwa). FAO znacząco usprawniło światową produkcję żywności. Światowy Program Żywnościowy również nie poradzi sobie z kryzysami o bardziej ogólnym charakterze, które wynikają z globalnego niedostatku żywności. Wrócił pan właśnie z podróży po Ameryce Łacińskiej. Uprawa roślin przemysłowych służących do produkcji biopaliw stale rośnie w tamtym rejonie, prym wiedzie Brazylia. Obecnie łączy się produkcję biopaliw ze wzrostem cen żywności. Pojawiają się sugestie, iż przyczynia się ona do globalnego ocieplenia. W różnych krajach Ameryki Łacińskiej sytuacja przedstawia się odmiennie. Nie można porównywać na przykład Peru do Argentyny. Każdy kraj ma własne problemy, jak i dziedziny, w których przoduje. Brazylia zajmuje specjalne miejsce ze względu na doświadczenie w produkcji oraz ilość wytwarzanych biopaliw. Poziom produkcji biopaliw w Brazylii już jest niezwykle wysoki, teraz wszyscy myślą o alternatywie. Odkryto niedawno nowe złoża ropy naftowej, położone na dużej głębokości. Pojawiła się nadzieja, iż odkrycie spowolni wzrost produkcji biopaliw. Wzrost cen żywności poszerza obszar biedy i spycha coraz większy odsetek ludności naszego globu na margines ubóstwa. Spadający standard życia pociąga za sobą globalną erozję poszanowania praw człowieka. Czy uważa pan, iż metody, którymi Unia Europejska stara się chronić prawa człowieka sprawdzają się w rzeczywistości? Traktat z Lizbony zawiera Kartę Praw Podstawowych, która stworzy nowe możliwości. W skrócie, są powody do optymizmu. Jednakże potrzebne są usprawnienia. Parlament Europejski powinien pogłębiać debatę na temat praw człowieka, organizować seminaria i w ten sposób przyczyniać się do wzmocnienia wspólnej, unijnej polityki praw człowieka. Dodatkowo, Unia Europejska powinna bardziej aktywnie prezentować się na arenie Narodów Zjednoczonych. Żeby to mogło nastąpić trzeba jednak najpierw przystosować mechanizmy podejmowania decyzji. Poszukiwanie konsensusu wszędzie i za wszelką cenę może prowadzić do rozmycia ostatecznego stanowiska i osłabić skuteczność działań. Więcej o wizycie (EN)
Rozmowa z posłem Alojzem Peterle o Słowenii, Kosowie i walce z rakiem
Teraz ruch Słowenii Poseł grupy Europejskiej Partii Ludowej/Europejskich Demokratów Alojz Peterle, były premier i minister spraw zagranicznych Słowenii, jest znaną postacią w Parlamencie Europejskim. Właśnie rozpoczyna się trzeci miesiąc przewodnictwa Słowenii w UE. Zapytaliśmy deputowanego o ocenę tego okresu, rozmawialiśmy też o losach narodów byłej Jugosławii. Poseł otwarcie mówi o zwycięskiej osobistej walce z rakiem i kampanii przeciwko tej chorobie.
Zanim rozpoczęło się słoweńskie przewodnictwo w UE, dało się słyszeć głosy krytyki, że Słowenia jest za mała i zbyt niedoświadczona, aby podołać temu zadaniu. Czy sprawdziły się prognozy pesymistów? Proszę mi powiedzieć, czy ktokolwiek krytykował Luksemburg, który jest mniejszy od Słowenii. Wielkość państwa nie ma bezpośredniego przełożenia na jakość przewodnictwa. Słowenia rozpoczęła swoją prezydencję z wielkim entuzjazmem i wyznaczyła sobie właściwe priorytety. Jestem bardzo zadowolony z konferencji na temat dialogu międzykulturowego. Z powodzeniem wprowadziliśmy pakiet legislacyjny w zakresie obrotu towarowego. Zawarte w nim rozwiązania wzmacniają rynek wewnętrzny z korzyścią dla małych i średnich przedsiębiorstw. Dobrze przebiegają też przygotowania nowej Strategii Lizbońskiej. Wróżę też sukces powstającym właśnie rozwiązaniom w sprawie pojazdów napędzanych paliwem wodorowym. Z mojej analizy wynika, że dotychczasowe prace prezydencji można uznać za sukces. Poprawa stosunków z krajami Bałkanów Zachodnich jest priorytetem przewodnictwa Słowenii… Leży to w interesie całej Unii. Słowenia bardzo dobrze zna ten region ze względu na naszą wspólną historię. Z krajami Bałkanów Zachodnich łączą nas silne więzi, nie tylko gospodarcze. Wiedza Słowenii i bezpośrednie doświadczenie w regionie są naszym największym atutem w trakcie tej prezydencji. W polityce nie zawsze możemy wybierać między dobrym a lepszym rozwiązaniem. Proklamowanie niepodległości przez Kosowo miało reperkusje na całym świecie. Unia Europejska wykazała się jednością w kwestii wysłania do Kosowa misji EULEX. Jednakże Rada postanowiła wspólnie, iż każdy kraj członkowski sam zadecyduje, czy uznać niepodległość Kosowa. Sytuacja poprawi się, jeśli wszyscy biorący w niej udział przyjmą takie same zasady gry, jakie doprowadziły do pokojowego i zwieńczonego sukcesem rozwoju Unii Europejskiej po drugiej wojnie światowej. Poszanowanie tożsamości narodowej oraz wola pojednania i współpracy będą musiały lec u podstaw współistnienia różnych nacji i mniejszości w tej części Europy. Jako jedyny przedstawiciel nowych państw członkowskich zasiadał pan w prezydium Konwentu w sprawie Przyszłości Europy (2002-2003). Co sądzi pan o nowym Traktacie Lizbońskim? Traktat pozwala na skuteczniejszą i bardziej przejrzystą pracę instytucji UE, otwiera Unię na przyszłe rozszerzenia i przyznaje większe znaczenie Parlamentowi Europejskiemu oraz parlamentom krajowym. Wraz z powołaniem unijnej służby dyplomatycznej, traktat buduje też silną politykę zagraniczną. Publicznie mówi pan o swojej wygranej walce z rakiem. W jaki sposób Parlament może włączyć się w kampanię przeciw tej chorobie? Nowotwory w UE stają się zdrowotnym problemem numer jeden. Już dzisiaj, co trzeci obywatel może zetknąć się z tą nieprzyjemną diagnozą. Musimy działać natychmiast! Rozpoczynając kadencję powołałem stowarzyszenie posłów przeciwko nowotworom, dziś liczy ono już sześćdziesięciu członków. Parlament może pracować nad prawem, które pomoże zwalczać raka. Może również wzmóc wolę polityczną dla lepszej współpracy z Radą i Komisją oraz z parlamentami krajowymi. Jednym z najważniejszych pomysłów jest stworzenie europejskiej "grupy szybkiego reagowania" do walki z rakiem. Sektor zdrowotny leży w gestii poszczególnych krajów członkowskich, jednak niektóre kwestie mogą zostać skutecznie rozwiązane tylko na poziomie europejskim. Również obywatele oczekują działań ze strony Unii Europejskiej. Sylwetka posła Przyszłość Serbii leży w UE - mówi poseł Jacek Saryusz-Wolski, szef komisji Spraw Zagranicznych
Lublana - "miasto Smoka"
Lublana Lublana - stolica Słowenii - z około 280 000 mieszkańców, plasuje się wśród najmniejszych stolic europejskich. Łączy w sobie kulturę śródziemnomorską z duchem Europy Środkowej. Położenie geograficzne przyczyniło się do jej wielobarwnej przeszłości - Lublana znajduje się na naturalnym szlaku prowadzącym na wschód oraz z Europy Centralnej do Morza Śródziemnego. Historia Lublany jest bardzo bogata. W przeszłości była ona częścią Imperium Rzymskiego, później Austro-Węgier, miastem w komunistycznej Jugosławii, aż wreszcie - stolicą Słowenii - kraju członkowskiego Unii Europejskiej. Pierwsze zapiski na temat Lublany pochodzą z 1144 r. (pod niemiecką nazwą -Laibach) i z 1146 r. (pod łacińską nazwą, Luwigana). Miasto na luzie - kawa i książki Interesujące Stare Miasto, kipiące życiem centrum, średniowieczny zamek i kawiarniane życie na brzegach rzeki nadają temu miastu szczególne piękno. Kiedy świeci słońce, połowa ludności miasta okupuje kawiarnie wzdłuż brzegu rzeki, przepływającej przez centrum miasta, druga połowa czyta książki, leżąc na trawie w Parku Tivoli. W czerwcu 2008 Lublana została wybrana na światową stolicę książki 2010, w ramach działań na rzecz wspierania literatury i czytelnictwa, prowadzonych przez UNESCO. Morze albo narty - wybierz to, co lubisz Popijając swoją poranną "Kavę", wielu Ljubljančani - jak nazywają się mieszkańcy Lublany - zastanawia się nad tym, co będą robić popołudniu. Czy wybrać się na narty, popływać w Adriatyku czy może zdecydować się na wspinaczkę górską? Fakt, że Słowenia ma jedynie 20 273 km 2 powierzchni sprawia, że wszystko to jest możliwe. Lublana leży w centrum Słowenii - co oznacza, że potrzeba jedynie 30 minut, aby wspinać się lub jeździć na nartach w Alpach i tylko 40 minut, żeby popływać w Adriatyku.
Lato: europejska kultura i festiwale w Lublanie Przez pierwsze półrocze 2008 roku Słowenia przewodniczyła UE - zbiegło się to z Rokiem Dialogu Międzykulturowego. Słowenia sama w sobie jest dobrym przykładem dialogu międzykulturowego, ponieważ stapiają się w niej kultury: słowiańska, germańska i romańska. Latem w Lublanie odbywa się wiele festiwali filmowych, muzycznych oraz sztuki. W styczniu 2008, w Lublanie przedstawiciele głównych europejskich festiwali kultury i sztuki podpisali deklarację "Festiwal Sztuk w kadrze Dialogu Międzykulturowego". Słowenia jest jednym z niewielu krajów na świecie, które obchodzą Dzień Kultury, znany również jako Dzień Prešeren, jako święto państwowe, w dniu 9 lutego. Znani Ljubljančani Jože Plečnik, architekt (1872-1957): Jego prace z XX wieku nadały nowy charakter Lublanie (potrójny most, Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, Križanke...). Jego prace znajdują się także w Wiedniu, Pradze i Belgradzie. Slavoj Žižek, filozof (ur. 1949)
Lublana Festiwal Sztuk w kadrze Dialogu Międzykulturowego - Deklaracja Strona internetowa: I feel Slovenia
PL
1
PHOTO
20080211PHT20815.jpg
PL
2
LINK
http://www.eu2008.si/en/Meetings_Calendar/Dates/January/0107_EYC.html
PL
3
PHOTO
20080115PHT18704.jpg
PL
4
LINK
http://www.eu2008.si/en/index.html
PL
5
LINK
http://www.eu2008.si/en/The_Council_Presidency/The_Slovenian_Government/Prime_Minister/CV_Jansa.html
PL
6
PHOTO
20080424PHT27623.jpg
PL
8
PHOTO
20080228PHT22549.jpg
PL
9
LINK
/members/public/yourMep/view.do;jsessionid=2C0F70A40A44151EC785C4F244C2C100.node2?name=peterle&partNumber=1&id=23693&language=PL
PL
11
PHOTO
20080701PHT33146.jpg
PL
12
LINK
http://www.ljubljana.si/
PL
13
LINK
http://new.efa-aef.eu/FestivalsDeclaration/the-declaration.lasso?lang=pl
PL
14
LINK
http://www.eu2008.si/en/Slovenia/Tourism/index.html
-//EP//TEXT IM-PRESS 20080422IPR27276 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20080204STO20426 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 FEA DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 FEA DOC XML V0//EN
