P6_TA(2007)0057
Gwinea
B6-0049 , 0050 , 0055 , 0062 , 0063 oraz 0064/2007
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Gwinei
Parlament Europejski
, –
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
głęboko zaniepokojony ogłoszeniem przez prezydenta Lansany Conté stanu wyjątkowego w dniu 13 lutego 2007 r. w następstwie strajku generalnego rozpoczętego w dniu 10 stycznia 2007 r. przez gwinejskie związki zawodowe i społeczeństwo obywatelskie, wysuwające postulaty gospodarcze i społeczne, oraz gwałtownego stłumienia przez siły bezpieczeństwa pokojowej demonstracji, jaka miała miejsce w dniu 17 stycznia 2007 r. w Konakry,
B.
zaniepokojony niedawnymi aktami przemocy w czasie starć sił bezpieczeństwa z demonstrantami domagającymi się od prezydenta Conté, który objął władzę w 1984 r. w wyniku zamachu stanu, mianowania niezależnego premiera i ustąpienia z urzędu prezydenta,
C.
mając na uwadze, że prezydent Conté ogłosił stan wojenny obejmujący godzinę policyjną trwającą 20 godzin dziennie, zakaz procesji, pochodów i demonstracji oraz zgromadzeń publicznych i prywatnych, a także pozwolenie na przeprowadzanie rewizji w dzień i w nocy, nadając wojsku szerokie uprawnienia w zakresie stosowania "wszelkich niezbędnych środków",
D.
mając na uwadze, że gwałtowne represje ze strony wojskowych sił specjalnych, zwłaszcza "Kompanii Polowej ds. Interwencji i Bezpieczeństwa" oraz "Autonomicznego Batalionu Bezpieczeństwa Prezydenckiego", spowodowały wiele ofiar; mając na uwadze oskarżenia dotyczące obecności najemników i i byłych partyzantów działających jako rządowe siły paramilitarne,
E.
mając na uwadze, że mianowanie przez prezydenta Conté w dniu 9 lutego 2007 Eugène'a Camary na urząd premiera nie było zgodne z podpisanym w dniu 27 stycznia 2007 r. porozumieniem pomiędzy rządem i związkami zawodowymi, które domagały się mianowania premiera w drodze konsensusu i nadania mu szerokich uprawnień wykonawczych na trzyletni okres przejściowy, w którym przeprowadzono by wybory parlamentarne i prezydenckie, co w konsekwencji doprowadziło do nieustającej przemocy i bezprawia w całej Gwinei,
F.
mając na uwadze, że od 2005 r. gwinejskie siły bezpieczeństwa niejednokrotnie otwierały ogień do nieuzbrojonych demonstrantów, w szczególności w czerwcu 2006 r., kiedy to w brutalnej rozprawie rządu z demonstrantami protestującymi przeciwko wzrostowi cen podstawowych towarów policjanci i żołnierze zastrzelili co najmniej 13 nieuzbrojonych demonstrantów,
G.
mając na uwadze, że Gwinea posiada złoża złota, żelaza i boksytów, a także żyzne gleby i zasoby wodne, w tym zasoby rybne, co mogłoby przyczynić się do podniesienia stopy życiowej ludności, jeśli w kraju przeważyłaby demokratyczna odpowiedzialność,
1.
zdecydowanie potępia niewspółmierne i przesadne użycie siły przez gwinejskie służby bezpieczeństwa w czasie niedawnych demonstracji w różnych częściach kraju, w wyniku których wiele osób cywilnych poniosło śmierć, kilku demonstrantów zostało rannych, a wśród zatrzymanych znaleźli się między innymi przywódcy związków zawodowych;
2.
przypomina o znaczeniu mianowania premiera w drodze konsensusu, zgodnie ze zobowiązaniami prezydenta Conté;
3.
wzywa do ustanowienia niezależnej międzynarodowej komisji śledczej pod auspicjami ONZ w celu zbadania niedawnych zabójstw oraz przypadków łamania praw człowieka w przeszłości oraz wskazania odpowiedzialnych i postawienia ich przed sądem w celu położenia kresu bezkarności;
4.
wzywa władze Gwinei, aby nakazały natychmiastowe zwolnienie wszystkich osób aresztowanych w czasie demonstracji bez przedstawienia im uzasadnionych zarzutów prawnych, a jeśli takie zarzuty istnieją – aby zapewniły tym osobom szybki i sprawiedliwy proces i zagwarantowały przestrzeganie ich praw proceduralnych przez cały czas trwania procesu;
5.
wzywa do poszanowania i przywrócenia swobód jednostki i wolności związkowych oraz do położenia kresu autorytarnym nadużyciom, które od 23 lat cechują reżim prezydenta Conté; apeluje o rozpoczęcie negocjacji z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i związkami zawodowymi w celu wynegocjowania sposobu spełnienia żądań;
6.
wzywa władze Gwinei, by niezwłocznie położyły kres zabójstwom oraz do demokratycznego przejścia do systemu odpowiadającego dążeniom narodu Gwinei;
7.
zwraca się do Komisji o rozważenie możliwości rozpoczęcia dialogu politycznego przewidzianego w art. 96 porozumienia z Kotonu, przy jednoczesnym zwiększeniu pomocy humanitanej dla ofiar;
8.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich, Unii Afrykańskiej, Wspólnocie Gospodarczej Państw Afryki Zachodniej, rządowi Gwinei oraz Sekretarzowi Generalnemu ONZ.
