ZAPYTANIE PISEMNE E-3567/08
skierowane przez: Hannę Foltyn-Kubicką (UEN)
do Komisji
(24 czerwca 2008 r.)
Przedmiot: europejska definicja „kryzysu gazowego”
Realizacja wspólnej polityki energetycznej Unii Europejskiej powinna służyć zgodnie z zasadą solidarności, wszystkim krajom członkowskim, jednakże przepisy dyrektywy (2004/67/WE z 26.4.2004 r.) w sprawie środków zapewniających bezpieczeństwo dostaw gazu, nie uwzględniają interesów wszystkich państw Wspólnoty.
Europejska definicja „kryzysu gazowego” w aktualnym brzmieniu nie daje podstaw do uruchamiania skutecznych procedur reagowania na zagrożenie bezpieczeństwa dostaw gazu. Powyższe w głównej mierze dotyka Polski i pozostałych państw ściany wschodniej UE, które importują gaz wyłącznie od spółek Gazpromu. Roczny import gazu tych państw to ok. 47 mld m 3 , a zatem wstrzymanie dostaw gazu na osiem tygodni, o którym mówi dyrektywa, nie będzie stanowić podstawy działań dla całej Wspólnoty, gdyż „próg alarmu” nie zostanie osiągnięty.
W związku z powyższym zwracam się do Komisji Europejskiej z zapytaniem czy planowane są działania nowelizujące zapisy dyrektywy (w tym definicję kryzysu energetycznego), które stworzą rzeczywisty mechanizm umożliwiający solidarną i skuteczną reakcję Wspólnoty w przypadku zaburzeń dostaw gazu. Czy proponowana przez Polskę definicja kryzysu „jeśli jednemu z państw członkowskich zagrozi utrata połowy dostaw przez cztery tygodnie zimą i sześć tygodni latem”, nie będzie lepiej chronić interesów UE?