9.7.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Jaromír Kohlíček, André Brie i Luisa Morgantini
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie Pakistanu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Pakistanu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Umowę o współpracy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu w sprawie partnerstwa i rozwoju, której zawarcie Parlament zatwierdził w dniu 22 kwietnia 2004 r.,
–
uwzględniając wspólną deklarację UE-Pakistan z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie umowy o współpracy z 2004 r., w której obie strony zobowiązują się do podjęcia szerokiego formalnego dialogu politycznego obejmującego m.in. przeciwdziałanie terroryzmowi, nierozprzestrzenianie broni, prawa człowieka i dobre zarządzanie,
–
uwzględniając swojej poprzednie rezolucje w sprawie praw człowieka i demokracji w Pakistanie, w szczególności rezolucje z dnia 10 lutego 2004 r. i 22 kwietnia 2004 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że prezydent Musharraf nie zrealizował zobowiązania z 1999 r., w myśl którego „siły zbrojne nie zamierzają zostać u władzy dłużej niż jest to absolutnie konieczne dla umożliwienia rozkwitu prawdziwej demokracji w Pakistanie”,
B.
mając na uwadze, że seria poprawek do konstytucji wniesionych przez administrację Musharrafa znacząco odmieniła system polityczny w Pakistanie, a za ich sprawą przekształcono parlamentarny system rządów w system prezydencki, w którym prezydent ma prawo unieważnić decyzje parlamentu lub rozwiązać go,
C.
mając na uwadze, że armia i tajne służby nadal wywierają silny wpływ na politykę, rządy i gospodarkę Pakistanu,
D.
mając na uwadze, że ostatnie wydarzenia, takie jak zawieszenie w dniu 9 marca przewodniczącego sądu najwyższego Pakistanu na podstawie dotąd nieudowodnionych zarzutów uchybień, a także nieustające protesty mieszkańców w następstwie tego działania, wskazują na pilną potrzebę rozwiązania kwestii demokracji i rządów prawa w Pakistanie,
E.
mając na uwadze, że niedawne starcia w Czerwonym Meczecie oraz wokół niego, które spowodowały wiele ofiar śmiertelnych, stanowią wyraźny pokaz siły radykalnego ruchu islamistycznego, wobec którego prezydent Musharraf nie zdołał szybko lub zdecydowanie zareagować,
F.
mając na uwadze, że do końca bieżącego roku mają odbyć się wybory parlamentarne, władz prowincji oraz prezydenckie,
G.
mając na uwadze pogarszającą się sytuację praw człowieka, w tym bezpodstawne aresztowania, maltretowanie, tortury i „zaginięcia” podejrzanych o terroryzm i przeciwników politycznych, nękanie i zastraszanie mediów, dyskryminację prawną oraz maltretowanie kobiet i mniejszości religijnych,
H.
mając na uwadze, że już w ostatnich kilku miesiącach media stanęły w obliczu potężnej presji, przymusu i gwałtownych ataków ze strony rządu, mających na celu skłonienie ich do złagodzenia relacji z antyrządowych protestów i pokojowej kampanii, mając na uwadze, że dekret prezydencki z dnia 4 czerwca nakłada ostre restrykcje na środki przekazu i daje pakistańskiemu organowi regulacji mediów elektronicznych (PEMRA) nieskrępowane prawo przerywania transmisji, zamykania biur, rekwirowania sprzętu, cofania licencji oraz wprowadza dziesięciokrotnie wyższe grzywny w przypadku naruszeń,
I.
mając na uwadze, że w 2001 r. UE i Pakistan podpisały umowę o współpracy trzeciej generacji, której art. 1 dotyczy przestrzegania praw człowieka i zasad demokratycznych jako elementu podstawowego,
J.
mając na uwadze, że Pakistan, jako mocarstwo nuklearne i ważny gracz w regionie, ponosi znaczną odpowiedzialność za stabilizację regionu,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie trwającym kryzysem politycznym w Pakistanie; jest zdania, że przejście na rządy demokratyczne jest jedynym możliwym do przyjęcia sposobem wyjścia z aktualnego kryzysu;
2.
wzywa prezydenta Musharrafa, aby powstrzymał się od wszelkich działań, które mogłyby uniemożliwić przywrócenie demokratycznego rządu w Pakistanie w wyniku wolnych, sprawiedliwych i demokratycznych wyborów, które odbędą się do końca roku; ostrzega przed wprowadzaniem stanu wyjątkowego lub innych środków tłumiących wolność słowa, stowarzyszania się, zgromadzeń i przemieszczania się; wzywa prezydenta Musharrafa do złożenia funkcji dowódcy armii;
3.
wyraża głębokie ubolewanie, że Rada i Komisja zamykają oczy na rzeczywistość polityczną w Pakistanie; wzywa je, aby dały jasny sygnał, że demokracja, rządy prawa i przestrzeganie praw człowieka stanowią podstawę dalszej współpracy między UE i Pakistanem; wzywa Komisje do rozważenia zawieszenia umowy o współpracy, zgodnie z art. 2, jeżeli nie odbędą się wolne, sprawiedliwe i demokratyczne wybory;
4.
wyraża zaniepokojenie wieloma aspektami w kontekście zbliżających się wyborów, a w szczególności:
- neutralnością rządu przejściowego, który zostanie powołany przez prezydenta Musharrafa na trzy miesiące przed wyborami;
- faktem, że warunkiem wstępnym stawianym kandydatom jest posiadanie dyplomu wyższych studiów, co wyklucza 70% pakistańskich kobiet stających do wyborów; uważa za niedopuszczalny fakt, iż ukończenie teologicznej szkoły muzułmańskiej (madrasy) uznaje się za równoważne z dyplomem wyższych studiów;
- brakiem legitymacji przyszłego prezydenta Pakistanu, jeżeli miałby on zostać wybrany przez ustępujący parlament;
5.
wyraża głębokie zaniepokojenie wpływem armii pakistańskiej na politykę i wzywa pakistańskich przywódców wojskowych do powstrzymania się od działań, które mogłyby zahamować przywrócenie demokracji; wyraża pogląd, że istnieje pilna potrzeba środków na rzecz ograniczenia wpływu wojska i innych ugrupowań zbrojnych na proces polityczny; wzywa władze Pakistanu, aby zagwarantowały przywódcom politycznym na uchodźstwie możliwość powrotu do Pakistanu i udziału w wyborach;
6.
wyraża głębokie zaniepokojenie zawieszeniem przewodniczącego sądu najwyższego w oparciu o zarzuty domniemanych uchybień, które szeroko postrzegano jako próbę utrzymania przez rząd kontroli nad sądownictwem w roku wyborczym; zwraca się o przestrzeganie niezawisłości sądownictwa i rządów prawa; wzywa rząd Pakistanu do podjęcia odpowiednich kroków w celu odwrócenia aktualnej negatywnej tendencji w tym zakresie i do powstrzymania się od wszelkiej ingerencji politycznej w sprawę rozpatrywaną obecnie w sądzie najwyższym;
7.
wyraża głębokie zaniepokojenie nieustannym tłumieniem wolności prasy w Pakistanie; wzywa władze Pakistanu, aby położyły kres stosowaniu przymusu, zastraszaniu, porwaniom i torturom – lub też grożeniu nimi – wobec mediów i aby zagwarantowały prawdziwą wolność słowa;
8.
wyraża zaniepokojenie licznymi, dobrze udokumentowanymi przypadkami „zaginięć” osób podejrzanych o terroryzm, dziennikarzy, studentów, członków ruchów nacjonalistycznych Beludżów i innych działaczy politycznych; podkreśla stanowczo, że uprowadzenia, pozasądowe egzekucje i więzienie bez procesu są sprzeczne z podstawowymi zasadami prawa międzynarodowego, w tym z prawem do życia i do uczciwego procesu;
9.
wyraża głębokie zaniepokojenie umocnieniem sił fundamentalistycznych w Pakistanie; wyraża głębokie ubolewanie z powodu śmierci cywilów w trakcie demonstracji politycznych w Karaczi oraz ofiar walk wokół Lal Masjid (Czerwonego Meczetu) w Islamabadzie; wzywa rząd Pakistanu do zapobieżenia sytuacjom, w których ofiarą padaliby cywile;
10.
wyraża zaniepokojenie sytuacją praw człowieka i praw demokratycznych w Pakistanie, a zwłaszcza sytuacją kobiet; wzywa Radę i Komisję do zajęcia twardego stanowiska w kwestii zachowania klauzuli dotyczącej demokracji i praw człowieka w umowach z Pakistanem, nawiązania intensywnego dialogu politycznego na temat praw człowieka, również na terenie Kaszmiru, oraz zbadania możliwości rozpoczęcia dialogu poświęconego szczególnie kwestiom praw człowieka oraz powołania specjalnych podkomisji praw człowieka, jak uczyniono w przypadku innych państw;
11.
wyraża zaniepokojenie rolą Pakistanu i nieproporcjonalnymi wysiłkami rządu Pakistanu na rzecz konstruktywnego wkładu w proces pokojowy i odbudowę Afganistanu; wzywa rząd Pakistanu do podjęcia niezwłocznych i skutecznych kroków dla uniemożliwienia siłom politycznym lub zbrojnym wykorzystywania jego terytorium jako schronienia lub bazy dla operacji w Afganistanie;
12.
wzywa Pakistan oraz Indie, aby ratyfikowały układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i przyczyniły się konstruktywnie do wzmocnienia systemu nierozprzestrzeniania broni jądrowej; wyraża poparcie dla ustanowienia strefy wolnej od broni jądrowej w Azji Południowej;
13.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich oraz rządowi Pakistanu.
