9.7.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 regulaminu
złożyli Pasqualina Napoletano i Robert Evans
w imieniu grupy politycznej PSE
w sprawie Pakistanu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Pakistanu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Umowę o współpracy między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Pakistanu w sprawie partnerstwa i rozwoju z dnia 24 listopada 2001 r., (zwaną również umową o współpracy trzeciej generacji), w szczególności art. 1 tej umowy, stanowiący, że „poszanowanie praw człowieka i zasad demokracji […] jest zasadniczym elementem niniejszej umowy” Dz.U. C 17 z 22.1.1999, str. 6. ,
–
uwzględniając wspólną deklarację UE-Pakistan z dnia 8 lutego 2007 r. w sprawie umowy o współpracy z 2004 r., w której obie strony zobowiązują się do podjęcia szerokiego formalnego dialogu politycznego obejmującego m.in. przeciwdziałanie terroryzmowi, nierozprzestrzenianie broni, prawa człowieka i dobre rządy,
–
uwzględniając fakt, że do końca bieżącego roku mają odbyć się wybory parlamentarne, wybory do władz prowincji oraz wybory prezydenckie,
–
uwzględniając wizytę delegacji Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z państwami Azji Południowej i SAARC w Pakistanie, która miała miejsce w grudniu 2006 r., oraz spotkanie z generałem Pervezem Musharrafem w Lahaur,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie praw człowieka i demokracji w Pakistanie, w szczególności rezolucję z dnia 10 lutego 2004 r. Dz.U. C 97 E z 22.4.2004, str. 112. i z dnia 22 kwietnia 2004 r. Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, str. 1040. ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 regulaminu,
A.
mając na uwadze, że seria poprawek do konstytucji wniesionych przez administrację Musharrafa w istotny sposób odmieniła system polityczny w Pakistanie, przez co doprowadzono do przekształcenia parlamentarnego systemu rządów w system prezydencki, w którym prezydent ma prawo unieważnić decyzje parlamentu lub rozwiązać go,
B.
mając na uwadze, że wojsko i tajne służby nadal mają poważny wpływ na politykę, rząd i gospodarkę Pakistanu, co stoi w sprzeczności z zasadą określoną w planie przywracania demokracji, która przewiduje, że wojsko przekaże władzę z powrotem administracji cywilnej,
C.
mając na uwadze, że ostatnie wydarzenia, takie jak zawieszenie w dniu 9 marca przewodniczącego sądu najwyższego Pakistanu na podstawie dotąd nieudowodnionych zarzutów uchybienia etyce zawodowej, a także wywołane tym działaniem trwające powszechne protesty, wskazują na pilną potrzebę rozwiązania kwestii demokracji i rządów prawa w Pakistanie,
D.
mając na uwadze, że niedawne starcia w Czerwonym Meczecie i wokół niego, które spowodowały wiele ofiar śmiertelnych, to wyraźny pokaz siły radykalnego ruchu islamistycznego, na który prezydent Musharraf nie zdołał szybko lub zdecydowanie zareagować,
E.
mając na uwadze, że Unia Europejska przeznacza znaczne fundusze na zmniejszenie ubóstwa i rozwój sektora społecznego w Pakistanie,
1.
wzywa rząd Pakistanu do powrotu do zasad demokracji poprzez zorganizowanie do końca roku wolnych, uczciwych i demokratycznych wyborów i ostrzega przed wprowadzeniem stanu wyjątkowego lub innych środków ograniczających wolność słowa, stowarzyszeń i zgromadzeń oraz swobodę poruszania się;
2.
zachęca prezydenta Musharrafa do przestrzegania konstytucji poprzez zezwolenie nowym zgromadzeniom na organizację wyborów prezydenckich oraz poprzez rezygnację z funkcji zwierzchnika sił zbrojnych;
3.
wzywa wojsko pakistańskie, by umożliwiło przywrócenie demokracji poprzez zorganizowanie wolnych i uczciwych wyborów, w tym poprzez umożliwienie wygnanym przywódcom politycznym powrotu do Pakistanu; wzywa do podjęcia środków ograniczających wpływ armii oraz innych grup zbrojnych na procesy polityczne;
4.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że UE będzie nadzorować przebieg wyborów parlamentarnych w Pakistanie i że PE weźmie udział w misji obserwacyjnej; wyraża jednak zaniepokojenie wieloma aspektami przygotowań do wyborów, w szczególności:
- sprawą neutralności rządu tymczasowego, który zostanie powołany przez prezydenta Musharrafa na trzy miesiące przed wyborami;
- faktem, że warunkiem wstępnym stawianym kandydatom jest posiadanie dyplomu wyższych studiów, co uniemożliwia 70% pakistańskich kobiet kandydowanie w wyborach; ponadto niedopuszczalne jest uznawanie ukończenia religijnej szkoły muzułmańskiej (madrasy) za równoważne z dyplomem wyższych studiów;
- brakiem legitymacji demokratycznej przyszłego prezydenta Pakistanu, jeżeli miałby go wybrać ustępujący parlament;
5.
wzywa Radę i Komisję, by z ich przesłania dla prezydenta Musharrafa wynikało jasno, że wprowadzenie zasad demokracji to jedyna możliwa do przyjęcia droga wyjścia z obecnego kryzysu;
6.
wzywa Radę i Komisję do zajęcia zdecydowanego stanowiska w kwestii utrzymania klauzuli dotyczącej demokracji i praw człowieka w umowach z Pakistanem; zachęca do nawiązania intensywnego dialogu politycznego na temat praw człowieka i dobrych rządów;
7.
wzywa do wzmocnienia instytucji demokratycznych i do powrotu rządów cywilnych w Pakistanie, zgodnie z poprzednimi zobowiązaniami prezydenta Musharrafa;
8.
wyraża głębokie zaniepokojenie zawieszeniem przewodniczącego sądu najwyższego na podstawie zarzutów dopuszczenia się rzekomych uchybień, co powszechnie postrzegano jako próbę utrzymania przez rząd kontroli nad sądownictwem w roku wyborczym; wzywa do przestrzegania zasady niezawisłości sądownictwa i zasad państwa prawa; wzywa rząd Pakistanu do podjęcia odpowiednich kroków w celu odwrócenia obecnej negatywnej tendencji w tym zakresie i do powstrzymania się od wszelkich ingerencji politycznych w sprawę rozpatrywaną aktualnie w sądzie najwyższym;
9.
wyraża głębokie ubolewanie z powodu śmierci 41 cywilów w czasie demonstracji politycznych w Karaczi w dniu 12 maja; potępia użycie siły do celów politycznych zarówno przez siły sprzymierzone z rządem, jak i przez członków opozycyjnych partii politycznych;
10.
wyraża głęboką troskę o bezpieczeństwo co najmniej 1800 osób, które prawdopodobnie znajdują się obecnie w Czerwonym Meczecie, i wzywa rząd Pakistanu, by zrobił wszystko, co w jego mocy, by zakończyć oblężenie bez dalszych ofiar;
11.
jest również zaniepokojony doniesieniami o zastrzeleniu w Peszawarze trzech chińskich pracowników przez osoby podejrzane o przynależność do islamskiej organizacji bojowej, prawdopodobnie w związku z oblężeniem Czerwonego Meczetu;
12.
potępia wszelkie próby kontrolowania wolności mediów ze strony rządu poprzez wprowadzanie zmian w licencjach na nadawanie programów, ograniczanie bezpośrednich transmisji wydarzeń plenerowych oraz wydawane przez rząd wytyczne dla mediów i stowarzyszeń nadawców; potępia wszelkie formy gróźb, przymusu i zastraszania dziennikarzy i nadawców;
13.
wyraża zaniepokojenie licznymi, dobrze udokumentowanymi przypadkami „zaginięć” osób podejrzanych o terroryzm, dziennikarzy, studentów, członków ruchów nacjonalistycznych Beludżów i innych działaczy politycznych; podkreśla stanowczo, że uprowadzenia, pozasądowe egzekucje i więzienie bez procesu są sprzeczne z fundamentalnymi zasadami prawa międzynarodowego, w tym z prawem do życia i do uczciwego procesu;
14.
wyraża zaniepokojenie, że chociaż prezydent Musharraf zobowiązał się do walki z terroryzmem i ekstremizmem na szczeblu międzynarodowym, to krajowe powiązania polityczne między rządem, wojskiem i fundamentalistami religijnymi mogą osłabić zdolność rządu do zajęcia się kwestią ekstremizmu i fundamentalizmu;
15.
wyraża zaniepokojenie coraz bardziej niestabilną sytuacją oraz narastaniem przemocy związanej z działaniami powstańczymi na obszarach plemiennych, zwłaszcza w Waziristanie, a także zwraca szczególną uwagę na szereg samobójczych zamachów bombowych, w tym zamach na życie ministra spraw wewnętrznych w Peszawarze w dniu 28 kwietnia;
16.
wzywa do intensywniejszego dialogu z przywódcami regionalnymi i lokalnymi na temat możliwości uzyskania przez prowincje większej autonomii lub większej reprezentacji interesów prowincji na szczeblu krajowym; potępia represyjną politykę rządu w prowincji Beludżystan, która wciąż domaga się szerszej autonomii oraz większej kontroli nad znacznymi zasobami naturalnymi tego obszaru;
17.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich oraz rządowi Pakistanu.
