Sławni goście w Parlamencie Europejskim
Instytucje
2007-08-02 - 18:16
W ciągu ostatnich kilku miesięcy gościliśmy w Parlamencie Europejskim wiele postaci, których twarze znane są z telewizji a dźwięk ich nazwisk przywołuje bezbłędne skojarzenia. Wspomnijmy choćby biskupa Desmonda Tutu z RPA, Aleksandra Milinkiewicza, czy aktora Martina Sheena, grającego prezydenta w telewizyjnym serialu o Białym Domu.
Zobaczmy, co goście Parlamentu powiedzieli nam o polityce, sytuacji na świecie i perspektywach na przyszłość.
20070706FCS08908
Arcybiskup Desmond Tutu: Przed Afryką stoją wciąż nowe wyzwania
Arcybiskup Desmond Mpilo Tutu z Republiki Południowej Afryki otrzymał w 1984 roku Pokojową Nagrodę Nobla za walkę z dyskryminacją rasową. Obok Nelsona Mandeli zyskał światową sławę jako przywódca ruchu przeciwko apartheidowi. 5 czerwca 2007 roku ten 76 letni duchowny anglikański uczestniczył w konferencji na temat kryzysu w Farfurze, zorganizowanej przez Parlament Europejski. Rozmawialiśmy z naszym gościem o problemach, z którymi dziś musi zmierzyć się Afryka. Ekscelencjo, dlaczego zdecydował się pan odpowiedzieć na zaproszenie Parlamentu Europejskiego? W jaki sposób dzisiejsza konferencja może pomóc mieszkańcom Darfuru? Sytuacja, z jaką mamy do czynienia obecnie w Darfurze należy do najbardziej przerażających na świecie. Parlament Europejski ma bardzo duże znaczenie na świecie. Dzięki temu, jeśli będzie miał taką wolę, potrafi zwrócić powszechną uwagę na jedno z większych okrucieństw na naszej planecie. Cieszę się, że mogę uczestniczyć w jakimkolwiek wysiłku zmierzającym do poprawy tej sytuacji. Szacuje się, iż od początku konfliktu ponad 200 tysięcy ludzi straciło życie a dalsze 2,5 miliona podziela los uchodźców. Unia Europejska przeznaczyła już na pomoc humanitarną dla regionu 435 milionów euro. Kolejne 242 miliony euro z UE wspomogły misję pokojową Unii Afrykańskiej. Jak jeszcze UE mogłaby pomóc? Na pewno potrzebujemy bardzo konkretnego wsparcia dla sił pokojowych Unii Afrykańskiej. W tej chwili nie są one w stanie skutecznie wypełniać swojej misji. Przede wszystkim ich wielkość jest niewystarczająca. Dlatego obecnie najważniejsza jest decyzja ONZ, która pozwoli na znaczne zwiększenie liczebności korpusu. Blokuje nas również brak środków. Mamy nadzieję, że uda nam się zachęcić UE, aby zwiększyła wsparcie dla sił pokojowych. Pozwoli im to efektywnie wykonywać powierzone zadania, w tym najważniejsze, jak ochrona ludności cywilnej, kobiet, dzieci oraz osób starszych (takich jak ja). Ekscelencjo, otrzymał pan Pokojową Nagrodę Nobla w 1984 za walkę z apartheidem. Jakie wyzwania stoją obecnie przed Afryką, gdy polityka apartheidu przeszła już do historii? To oczywiście ważne, że możemy pochwalić się kilkoma zwycięstwami: pokonanie apartheidu w RPA, pokonanie kolonializmu w wielu częściach kontynentu. Na tym nie kończą się jednak nasze wyzwania. Dziś w Europie panuje pokój i dobrobyt. Jednak Europa również przeszła przez poważne problemy w swojej historii: Holokaust, dyktatury w Hiszpanii i w Grecji, niedawne czystki etniczne. Wciąż napięta sytuacja panuje w Irlandii Północnej. Mamy nadzieję, że tak jak Europa mogła odrodzić się jak Feniks z popiołów, Afryka będzie mogła odrodzić się z popiołów, aby później zmierzyć się z licznymi problemami, które nas trapią. Jedną z najpoważniejszych bolączek jest epidemia AIDS. Zmiany klimatyczne sprawiają, że również malaria zaczyna zagrażać większości mieszkańców Afryki. Z tych samych przyczyn zwiększa się niedobór wody, coraz częściej występują susze, spada produkcja żywności. Wszystko powoduje zagrożenie długofalową niestabilnością kontynentu. Jednak skoro poradziliśmy sobie z apartheidem, powinniśmy poradzić sobie też z tymi problemami. Poza tym mamy kłopot z korupcją. Dużym problemem są rządy, które nie prowadzą żadnych rozliczeń finansowych. Widzieliśmy, co działo się ostatnio w Zimbabwe. Mamy nadzieję, że wszystkie podejmowane obecnie inicjatywy pomoga Afrycę wrócić do dawnej świetności.
Jody Williams: Za sytuację w Darfurze odpowiada wspólnota międzynarodowa
W 1997 roku Jody Williams została dziesiątą kobietą - laureatką Pokojowej Nagrody Nobla w niemal stuletniej historii wyróżnienia. Założył i koordynowała Międzynarodową Kampanię na Rzecz Zakazu Min Przeciwpiechotnych (ICBL), wyjątkową koalicję organizacji pozarządowych, której udało się doprowadzić w ciągu siedmiu lat do wprowadzenia międzynarodowego traktatu, który zakazuje stosowania tej morderczej broni. Jody Williams działa obecnie na rzecz poprawy sytuacji w rejonie Darfuru. Kierowana przez nią misja ONZ w Darfurze ogłosiła w 7 marcu krytyczny raport. Kampania na Rzecz Zakazu Min Przeciwpiechotnych odniosła sukces, czy "władza obywatelska" okaże się równie skuteczna w wypadku Darfuru? Prawdopodobnie nie w ten sam sposób. Traktat przeciwko mionom lądowym był szczególnym osiągnięciem. Udało nam się wywrzeć presję na rządy, by wynegocjowały takie porozumienie. W sprawie Darfuru nie ma podobnego nacisku międzynarodowego na władze w Chartumie, który zmusiłby je do zaprzestania wojny przeciwko powstańcom. Dlatego władze robią, co chcą i będą kłamać w sprawie Darfuru tak długo, jak taka presja się nie pojawi. Władza obywatelska działa inaczej w sytuacji, gdy rządy nie chcą lub nie potrafią podjąć się "odpowiedzialności za ochronę" zagrożonej ludności, o czym mówią trzy ostatnie rezolucje ONZ. Pojawiają się naciski społeczne na wycofanie inwestycji z Sudanu. W USA wiele stanów już wycofało kapitał z funduszy emerytalnych z firm, które robią interesy z rządem w Chartumie a więc pośrednio wspierają wojnę. Jestem przekonana, że będziemy zwiększać nacisk na międzynarodowe korporacje. Dlaczego ta tragedia słabiej niż inne przyciąga uwagę świata? Moim zdaniem pokazuje to kompletną niezdolność społeczności międzynarodowej do wykazania się "odpowiedzialnością za ochronę" (koncepcja stworzona na Szczycie Milenijnym ONZ w 2000). Ta odpowiedzialność leży przede wszystkim po stronie państwa, którego obywatelom zagrażają czystki etniczne, ludobójstwo, zbrodnie wojenne lub zbrodnie przeciwko ludzkości. Jeśli jednak państwo nie jest w stanie chronić własnych obywateli, "odpowiedzialność za ochronę" spada na społeczność międzynarodową. Koncepcja odpowiedzialności powstała po ludobójstwie w Ruandzie, kiedy świat powiedział "nigdy więcej!", tylko że to "nigdy więcej!" jakoś niespecjalnie stosuje się w wypadku Darfuru. Społeczność międzynarodowa ma problem: najpierw składa obietnicę, a później jej nie dotrzymuje. Jeżeli nie było takiego zamiaru od początku, trzeba było zamknąć gębę i siedzieć cicho. Brak działania to jedno, ale czy zewnętrzni gracze świadomie biorą na siebie odpowiedzialność za wywołanie katastrofy w Darfurze? Nie chodzi o stworzenie katastrofy, ale o podtrzymywanie tego stanu, za co odpowiedzialne są kraje, które wciąż inwestują w Sudanie. Robią to Chiny, robi Japonia. Japonia jest potężnym odbiorcą sudańskiej ropy. Chińczycy inwestują ogromny kapitał w Chartumie, też kupują ropę. Korporacje i udziałowcy również odpowiadają za taki stan rzeczy. Postawa "jeśli nie my zainwestujemy, to zrobi to kto inny" jest niedopuszczalna. Gdzie w tym wszystkim moralność? Do niedawna Chiny nalegały na politykę nieinterwencji. Najmocniej zagrał Chinom na nerwach artykuł w Wall Street Journal pod tytułem "Olimpiada Ludobójstwa". Autorką była Mia Farrow, ambasador dobrej woli UNICEF. Chińskie władze były bardzo niezadowolone i potraktowały to jako atak na igrzyska w ich kraju. Jednak dopóki Chiny nie zajmą bardziej aktywnego stanowiska i nie skończą z procederem układania się z rządem w Chartumie, powinny pojawiać się takie głosy krytyki. Ludzie naśladują gwiazdy popkultury, ostatnio "modne" stały się rozmowy o Darfurze. Czy to dobrze? Gwiazdy mają pełne prawo angażować się w tą sprawę. Mogą w ten sposób zrobić na prawdę wiele dobrego. Nie podoba mi się tylko, kiedy wypowiadają się niedouczone "sławy" z całą swoją ignorancją a ich opinie zaczynają przeważać nad zdaniem pozostałych. Podjęliśmy świadomą decyzję, żeby w kwestię min przeciwpiechotnych nie angażować osobistości z pierwszych stron ilustrowanych magazynów. Może to przeszkodzić w zrozumieniu, że prawdziwą pracę na co dzień wykonują aktywiści obrony praw człowieka.
Jesteśmy w stanie wojny: wywiad z Aleksandrem Milinkiewiczem
Ten wywiad nie mógłby się ukazać na Białorusi. Cenzura wprowadzona przez reżimowe władze Aleksandra Łukaszenki blokuje jakiekolwiek materiały związane z przywódcą białoruskiej opozycji Aleksandrem Milinkiewiczem. Nasz gość odebrał w ubiegłym roku prestiżową Nagrodę imienia Sacharowa na rzecz Wolności Przekonań. Parlament Europejski przyznaje to wyróżnienie osobom lub organizacjom zasłużonym w walce o prawa człowieka na świecie.
Jak władze w Mińsku zareagowały na wieść, że otrzymał Pan Nagrodę Sacharowa? Wywołało to irytację. Szef KGB skomentował, iż "mamy wielu ludzi zasługujących na nagrody, dlaczego dostał akurat Milinkiewicz?". Kłopot, jaki władze miały z tą nagrodą bardzo dobrze wróży. Odznaczenie jest dowodem na to, że Europa nie opuści Białorusi dopóki nie zwycięży tam demokracja i że traktuje tę misję poważnie i odpowiedzialnie. Parlament bardzo głęboko zaangażował się w sprawy Białorusi. Jestem niezmiernie wdzięczny za okazane nam wsparcie, gdyż nasza sytuacja nie jest najprostsza. Daje nam ono dużo pozytywnej energii. Czy ostatni konflikt w sprawie cen gazu wskazuje na kres przyjaźni Mińsk-Moskwa? Moskwa obraża się jak panna, której zaproponowano zamążpójście i która odchodzi, gdy nie dojdzie do ślubu. Białoruś zmieniła zdanie w sprawie tego małżeństwa., Rosja karze Białoruś sprzedając gaz po takiej cenie, jakiej ma prawo zażądać posiadając dostęp do surowca. Łukaszence nie udało się przeprowadzić poważnych reform w czasach, gdy mieliśmy niewiarygodnie tanią ropę i gaz. Potrzebne nam były restrukturyzacja, prywatyzacja, przyciągnięcie inwestycji zagranicznych i rozwój nowych technologii. Wszystko zostało zmarnowane na projekty bez pokrycia. Kryzys ekonomiczny jest dla wszystkich oczywisty. Jedyne co zostało Łukaszence to przeprowadzenie demokratycznych wyborów oraz przywrócenie wolności mediom i zwykłym obywatelom. Z jakimi problemami boryka się opozycja na Białorusi? Czy jesteście zjednoczeni? Jak przebiegały ostatnie wybory samorządowe? Trudno obecnie utrzymać wspólny front. Dużo prostsze jest to w czasie wyborów prezydenckich, kiedy ma się przed oczyma jeden wyraźny cel. Ostatnio dużo rozmawiamy, zastanawiamy się, czy opozycji potrzebny jest jeden wspólny lider. Moim zdaniem tak. Musimy mieć jednego przywódcę, wspólną siedzibę i jednolity program działania. Taki przywódca musiałby zostać wybrany demokratycznie na zjeździe wszystkich ugrupowań opozycyjnych. Niektórzy nazywają mnie dyktatorem wymachującym sztandarem demokracji. Niemniej uważam, że jesteśmy w stanie wojny [z reżimem] potrzebujemy zatem generała, sztabu głównego, oficerów i żołnierzy. Wszyscy powinniśmy pracować dla osoby, na którą głosowaliśmy. Kiedy w czasie kampanii odwiedzałem wyborców w domach ludzie pytali mnie: "czy sam Pan wierzy, że po tych wyborach coś się zmieni?" Ludzie są bardzo pragmatyczni. W rzeczywistości nie ma na Białorusi żadnych wyborów - przedstawicieli wybierają władze. Możemy powiedzieć to głośno i pozbyć się nadziei albo dalej działać. Naszym obowiązkiem jest wychodzić do ludzi, bo ani telewizja ani prasa nie powiedzą im prawdy. Jakie przesłanie chciałby pan pozostawić naszym czytelnikom w 27 krajach Unii Europejskiej? Chciałbym, żeby Unia nie zapomniała o swoim europejskim sąsiedzie, o narodzie, który ma europejską historię i mentalność a obecnie egzystuje w trudnych warunkach dyktatury. Po drugie, chciałbym widzieć jak najwięcej polityków, którzy wartości moralne upodobali sobie bardziej niż ekonomiczne interesy. Widzę w Parlamencie Europejskim wielu takich polityków i za to jestem im wdzięczny. Trwają debaty, co ma mieć największy priorytet: bezpieczeństwo, stabilność czy może prawa człowieka. Czasem trzeba dokonać wyboru. Widzę, że w Parlamencie Europejskim pierwszeństwo mają wartości moralne i jestem dumny z takiego Parlamentu. Czy jest nadzieja na zmiany przed wyborami prezydenckimi na Białorusi w 2011 roku? Wolność informacji i pokonanie strachu oznaczają słabszą dyktaturę. Zgoda, kryzys ekonomiczny może przyspieszyć reformy, ale nie chciałbym, by opozycja doszła do władzy w skutek upadku gospodarczego. Jestem zwolennikiem ewolucji. Ważniejsze nisz fotel prezydencki jest godne życie naszych obywateli.
Kasparow: nie zmienia się reguł w trakcie gry
Hans-Gert Pöttering: Zaproszenie Garriego Kasparowa jest wyrazem odpowiedzialności, jaka spoczywa na demokratycznie wybranych posłach do Parlamentu Europejskiego. Naszym obowiązkiem jest wspierać wszystkich działających na rzecz demokracji i praworządności zarówno w Rosji jak i na całym świecie. Zasługują oni na nasze pełne poparcie i na solidarność z naszej strony. Przewodniczący wyjaśnił, iż Parlament nie podejmuje działań wymierzonych przeciwko komukolwiek i z nikim nie wdaje się w osobiste spory. Prezentujemy podejście pozytywne, poparcie dla demokracji, praw człowieka i porządku prawnego. Kasparow: nie zmienia się reguł w trakcie gry Garri Kasparow w rozmowie z posłami przywołał często używany przez siebie przykład, w którym porównuje politykę do partii szachów. Jego zdaniem przeciwnik chce zmieniać reguły gry. W przemówieniu przed komisją Spraw Zagranicznych Kasparow w ostrych słowach skrytykował obecne rosyjskie władze. Mówił, iż rząd doprowadził do osłabienia instytucji demokratycznych w Rosji i oparł się na władzy oligarchów przywołując najgorsze rozwiązania z przeszłości. W grudniu tego roku mają się odbyć wybory do rosyjskiej Dumy. Na marzec 2008 przypadają wybory prezydenckie. Nie walczę, by wygrać wybory prezydenckie, walczę, by w ogóle te wybory mogły się odbyć , powiedział posłom Kasparow. Podczas konferencji prasowej tłumaczył, iż najważniejsze, by protest w obronie praw konstytucyjnych odbywał się bez użycia przemocy. Kiedy 5 tysięcy ludzi protestuje na ulicach Moskwy ma to większe znaczenie niż sto tysięcy na ulicach Paryża. Udział w demonstracji wiąże się z ryzykiem, policja jest bardzo brutalna wobec uczestników. Dla nas każda demonstracja stanowi ważny krok w drodze do demokracji. Opozycja widzi zmianę nastawienia UE wobec Rosji Mówiąc o relacjach UE z Rosją Kasparow podkreślił, iż Unia nie powinna ingerować w wewnętrzne sprawy tego kraju. Z drugiej strony, traktując Putina jak równorzędnego partnera, UE wyraża niebezpośrednie poparcie dla działań Kremla. Rosjanie mogą błędnie zinterpretować takie sygnały. Szczyt w UE-Rosja w Samarze, na którym pod adresem Rosji padło wiele krytycznych zdań ze strony przywódców UE był bardzo ważny dla rosyjskiej opozycji. Po raz pierwszy zobaczyliśmy, że zarówno Parlament Europejski, jak i szefowie państw członkowskich przyjęli wobec Rosji odmienna postawę , dodał Kasparow.
Aktor Martin Sheen w Parlamencie Europejskim: Musimy się obudzić
Amerykański aktor i działacz ekologiczny Martin Sheen gościł 11 kwietnia w Parlamencie Europejskim jako jedna z gwiazd zaproszonych do wzięcia udziału w ceremonii wręczenia nagród Energy Prize Awards. Wyróżnione zostały projekty z całego świata wykorzystujące czystą energię. Sheen, znany między innymi z głównej roli w "Czasie Apokalipsy" rozmawiał z nami o swoim zaangażowaniu w walkę z globalnym ociepleniem i degradacją środowiska. Nie krył, że jego kraj powinien robić więcej w tej dziedzinie. Co skłoniło Pana do wzięcia udziału w ceremonii Energy Globe Awards? Myślę, że ta nagroda daje zwykłym obywatelom i organizacjom pozarządowym szanse na ukazanie spraw niezmiernie ważnych dla nas wszystkich. Kiedy indziej ich przekaz nie mógłby spotkać się z tak wielkim zainteresowaniem mediów i opinii publicznej. Fascynuje mnie ogromny wkład krajów trzeciego świata, wydaje się, że to właśnie ich mieszkańców najmocniej dotyka brak czystego powietrza, czystej wody oraz brak dostępu do dużych pieniędzy lub korzyści płynących ze środowiska. Dzisiejsze wydarzenie rzeczywiście skupia się właśnie na tych najmniejszych, dlatego ma tak wielką wartość. Dlaczego prowadzi Pan kampanię przeciwko niszczeniu środowiska? Jestem zaangażowany w sprawy obywatelskie i uważam, że sam fakt posiadania potomstwa czyni z nas zakładników naszej własnej przyszłości. Moje dzieci, dzieci moich dzieci i ich dzieci odziedziczą to, co po sobie pozostawimy, nie jest to najlepszy spadek. Jako obrońca planety Ziemi, muszę przyjąć tę odpowiedzialność i robić wszystko, co mogę tak długo jak będę w stanie aby przebudzić wszystkich, którzy słuchają i zebrać ludzi do wspólnej walki o środowisko. Jakie jest stanowisko Ameryki wobec zmian klimatycznych? Musimy się obudzić! W Ameryce brakuje nam jedynie dobrego przywództwa, a to jest akurat najważniejsze. Mamy pod dostatkiem ludzi zaangażowanych i aktywnych obywateli, jednak nie mamy wsparcia ze strony rządu. Obecna administracja ma w tym względzie poważne braki; bardzo nas to martwi i zniechęca. Możemy tylko mieć nadzieję, że obudzą się, zanim będzie za późno. Od obecnej administracji nie możemy niczego oczekiwać, może od następnej… Opinia publiczna w Ameryce zaczyna się budzić, wcale nie dzięki obecnej administracji tylko dzięki ekologom, którzy przejmują inicjatywę. Czy UE i USA mogą współpracować w dziedzinie kontrolowania zmian klimatu? Muszą! Jesteśmy częścią tego samego świata, nie możemy się tak po prostu odseparować. Europejczycy mają dużo większą świadomość a Europa robi dużo więcej niż my w USA. Mam nadzieję, że wkrótce was dogonimy; ale do tego potrzebna jest nam nowa administracja w Waszyngtonie. Prognozy zmian klimatycznych są pesymistyczne, zrobiliśmy tyle szkód, ile byliśmy w stanie: czy już jest za późno? Bynajmniej! Oczywiście wiele osób, w tym naukowcy, twierdzi, że już jest za późno, że doszliśmy do punktu, z którego nie ma powrotu. Osobiście w to nie wierzę: sądzę, że jesteśmy w stanie poprawić sytuację, naprawić to, co zepsuliśmy. Europejczycy często widzą Amerykanów jako bezrefleksyjnych konsumentów energii jeżdżących samochodami, które spalają hektolitry benzyny: czy to sprawiedliwa opinia? Na pewno. Mam wrażenie, że jesteśmy zbyt uprzywilejowani: mamy dużo, dużo zużywamy i dużo marnujemy. Nie zastanawiamy się, co sądzą inni ani jakie mają potrzeby. Teraz musimy skupić się na potrzebach trzeciego świata. Patrzymy na trzeci świat jak na dziecko gorszego boga, nie czujemy żadnego z nim związku. Musimy się obudzić i zrozumieć, że oddychamy tym samym powietrzem, i że nasze dzieci odziedziczą tę samą przyszłość. Gdyby miał Pan magiczną różdżkę i za jej pomocą mógł zmienić jedną rzecz, która miałaby wpływ na zmiany klimatu, co by to było? Zacząłbym od wody. Myślę, że najważniejszą kwestią jest woda pitna. Niedostatek czystej wody jest jednym z największych zagrożeń ekologicznych, z którymi musimy się zmierzyć. Stanowi ognisko większości problemów zdrowotnych trzeciego świata. Wywołuje tak wiele chorób i niweczy nadzieje milionów dzieci w tak wielu krajach. Poza tym energia wodna jest naszym źródłem przyszłości.
PL
1
PHOTO
20070716PHT09229.jpg
PL
2
PHOTO
20070605PHT07528.jpg
PL
3
PHOTO
20070605PHT07522.jpg
PL
4
PHOTO
20070228PHT03696.jpg
PL
5
PHOTO
20070529PHT07115.jpg
PL
6
PHOTO
20070413PHT05281.jpg
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 FCS DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 FCS DOC XML V0//EN
