Odpowiedź udzielona przez Stavrosa Dimasa w imieniu Komisji
Zapytania pisemne : E-5283/08 , E-5284/08 , E-5288/08 , E-5290/08
(24 listopada 2008 r.)
Jak wyjaśniano już wielokrotnie (w odpowiedzi na pytania parlamentarne i petycje oraz w trakcie wysłuchań w Parlamencie), pełna ocena oddziaływania na środowisko dotycząca gazociągu bałtyckiego jest prowadzona od końca 2006 r., kiedy zgłoszono to przedsięwzięcie w ramach Konwencji o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym („konwencja z Espoo”) Europejskiej Komisji Gospodarczej Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ). Proces trwa – jego zakończenia oczekuje się w pierwszych miesiącach 2009 r., gdy zainteresowane państwa członkowskie zadecydują, czy udzielić zezwolenia na realizację przedsięwzięcia. Procedurą właściwą w przypadku omawianego przedsięwzięcia jest procedura przewidziana w konwencji z Espoo. Oprócz spełnienia wymogów konwencji z Espoo zainteresowane państwa członkowskie UE muszą jednak zapewnić również całkowite spełnienie odpowiednich wymogów prawa wspólnotowego, w tym dotyczących ochrony przyrody.
Komisja nie ma ani kompetencji instytucjonalnych, ani możliwości i środków, które pozwalałyby przeprowadzić odrębną ocenę oddziaływania na środowisko lub dokonać innych niezależnych analiz oddziaływania przedsięwzięcia. Komisja uważa, że wymagane konsultacje z obywatelami oraz właściwymi organami odpowiedzialnymi za sprawy związane z ochroną środowiska we wszystkich państwach członkowskich, będących stronami konwencji z Espoo, gwarantują przejrzystość i obiektywizm, które to warunki muszą być spełnione przy podejmowaniu decyzji dotyczącej zezwolenia na realizację przedsięwzięcia.
Podsumowując, należy podkreślić, że procedura oceny oddziaływania na środowisko dotycząca budowy gazociągu jest nadal w toku. Komisja może skorzystać ze swoich uprawnień w celu podjęcia działań przeciw państwu członkowskiemu zgodnie z art. 226 traktatu jedynie w przypadkach udowodnionego naruszenia przepisów prawa wspólnotowego.
