Odpowiedź udzielona przez Jacques’a Barrota w imieniu Komisji
(8 września 2008 r.)
Komisja również, podobnie jak Szanowna Pani Poseł, przywiązuje ogromną wagę do spraw związanych z dziećmi oraz odpowiednią opieką rodzicielską.
Artykuł 3 Konwencji Praw Dziecka, uchwalonej przez Organizację Narodów Zjednoczonych, określa, że: „We wszystkich działaniach dotyczących dzieci, podejmowanych przez publiczne lub prywatne instytucje opieki społecznej, sądy, władze administracyjne lub ciała ustawodawcze, sprawą nadrzędną będzie najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka.” Najlepsze zabezpieczenie interesów dziecka jest zatem jedną z czterech głównych zasad konwencji i stanowi podstawę wszelkich działań i środków odnoszących się do dzieci. Niemcy, podobnie jak inne państwa członkowskie, należą do sygnatariuszy konwencji, i są w związku z tym zobowiązane do wprowadzania w życie zasad tego dokumentu.
Niemieckie Departamenty do Spraw Dzieci („Jugendämter”) utrzymują, że prowadzą swoją działalność w oparciu o zasadę „najlepszego zabezpieczenia interesów dziecka.” Komisja już wcześniej wystosowała zapytanie dotyczące legalności wyłącznego stosowania języka niemieckiego podczas spotkań nadzorowanych nie-niemieckojęzycznych rodziców i ich dzieci. W swojej odpowiedzi władze niemieckie nawiązały do wspomnianej głównej zasady Konwencji Praw Dziecka ONZ oraz jej nadrzędności w stosowanych przepisach. Ponadto podkreślono, że w przypadkach spotkań nadzorowanych pomiędzy nie-niemieckojęzycznymi rodzicami i ich dziećmi (np. w przypadkach ryzyka uprowadzenia dzieci, negatywnych wpływów, itd.), wyłączne użycie języka niemieckiego stanowi wyjątek, lecz może być stosowane jeżeli inne rozwiązanie pociąga za sobą ponoszenie przez niemieckie organy administracyjne dodatkowych, nadmiernych kosztów.
