P6_TA(2005)0149
Rynek wewnętrzny w nowych Państwach Członkowskich
A6-0068/2005
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie rynku wewnętrznego w nowych Państwach Członkowskich: sytuacja, szanse i wnioski na przyszłość (2004/2155(INI))
Parlament Europejski
, –
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,
–
uwzględniając Traktat o przystąpieniu Republiki Czeskiej, Estonii, Cypru, Łotwy, Litwy, Węgier, Malty, Polski, Słowenii i Słowacji Dz.U. L 236 z 23.9.2003, str. 17.
,
–
uwzględniając 13 edycję Tabeli wyników rynku wewnętrznego (Internal Market Scoreboard) z dnia 13 lipca 2004 r.,
–
uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne w sprawie lepszego stanowienia prawa Dz.U. C 321 z 31.12.2003, str. 1.
,
–
uwzględniając 1 579 dyrektyw dotyczących rynku wewnętrznego o terminie transpozycji do 15 listopada 2004 r.,
–
uwzględniając komunikat Komisji z dnia 7 maja 2003 r. skierowany do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów "Strategia rynku wewnętrznego – Priorytety 2003-2006" (COM(2003)0238),
–
uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 stycznia 2004 r. skierowany do Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów "Sprawozdanie w sprawie wdrażania Strategii rynku wewnętrznego (2003-2006)" (COM(2004)0022),
–
uwzględniając sprawozdanie, opublikowane w listopadzie 2004 r. przez Grupę Wysokiego Szczebla pod przewodnictwem Wima Koka "Stojąc przed wyzwaniem: strategia lizbońska na rzecz wzrostu i zatrudnienia",
–
uwzględniając raport, opublikowany przez Stowarzyszenie Europejskich Izb Przemysłowo-Handlowych (EUROCHAMBRES) i Słoweńskie Stowarzyszenie Biznesowo-Badawcze (SBRA) "Badanie CAPE 2004: Gotowość środowiska przedsiębiorców w Europie Środkowej do rozszerzenia",
–
uwzględniając art. 45 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów ( A6-0068/2005 ),
A.
mając na uwadze, że art. 3 ust. 1 lit. c) Traktatu stwierdza, że działalność Wspólnoty obejmuje stworzenie rynku wewnętrznego, charakteryzującego się zniesieniem między Państwami Członkowskimi przeszkód w swobodnym przepływie towarów, osób, usług i kapitału,
B.
mając na uwadze, że art. 3 ust. 1 lit. h) Traktatu stwierdza, że działalność Wspólnoty obejmuje zbliżanie ustawodawstw Państw Członkowskich w stopniu koniecznym do funkcjonowania wspólnego rynku,
C.
mając na uwadze, że art. 10 Traktatu wzywa Państwa Członkowskie do podjęcia wszelkich właściwych działań w celu zapewnienia wykonania zobowiązań wynikających z Traktatu lub z działań podjętych przez instytucje Wspólnoty oraz stanowi, że powstrzymają się one od podejmowania wszelkich działań, które mogłyby zagrozić urzeczywistnieniu celów Traktatu,
D.
mając na uwadze, że art. 14 ust. 2 Traktatu stwierdza, że rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, zgodnie z postanowieniami Traktatu,
E.
mając na uwadze, że art. 18 ust. 1 Traktatu stwierdza, iż, z zastrzeżeniem pewnych warunków, każdy obywatel Unii ma prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium Państw Członkowskich,
F.
mając na uwadze, że art. 23 i 24 Traktatu wzywają do swobodnego przepływu towarów wewnątrz Wspólnoty,
G.
mając na uwadze, że Tytuł III Części trzeciej Traktatu wzywa do swobodnego przepływu osób, usług i kapitału wewnątrz Wspólnoty,
H.
mając na uwadze, że utworzony przez Wspólnotę Europejską rynek wewnętrzny okazał się niezaprzeczalnym sukcesem gospodarczym i jest siłą napędową promowania spójności gospodarczej i stopniowego usuwania dysproporcji regionalnych,
I.
mając na uwadze, że rynek wewnętrzny może być zrealizowany na prawdę tylko wtedy, gdy wszystkie Państwa Członkowskie przetransponują i wprowadzą w życie dyrektywy dotyczące rynku wewnętrznego,
J.
mając na uwadze, że brak transpozycji, wdrożenia i egzekwowania postanowień tych dyrektyw powoduje rozdrobnienie rynku wewnętrznego, blokuje dalszy wzrost gospodarki europejskiej i pogłębia dysproporcje regionalne,
K.
mając na uwadze, że spóźniona lub nieprawidłowa transpozycja pozbawia przedsiębiorstwa i konsumentów pełnych korzyści gospodarczych z prawidłowo funkcjonującego rynku wewnętrznego,
L.
mając na uwadze, że efektywna transpozycja i wdrożenie ustawodawstwa wspólnotowego pomaga w budowie wzajemnego zaufania pomiędzy rządami, obywatelami i firmami,
M.
mając na uwadze, że głównym celem strategii lizbońskiej jest zbudowanie do roku 2010 najbardziej dynamicznej i konkurencyjnej, opartej na wiedzy gospodarki świata, z dodatkowymi i lepszymi miejscami pracy i o większej spójności społecznej przy zachowaniu równowagi ekologicznej;
1.
jest przekonany, że aby w pełni wykorzystać potencjał nowego, rozszerzonego rynku europejskiego, wszystkie dyrektywy dotyczące rynku wewnętrznego, które nadal wymagają transpozycji i wdrożenia, muszą zostać przetransponowane i wdrożone, tak aby szybko usunąć pozostające bariery dla przepływu towarów, osób, usług i kapitału;
2.
zaleca, aby nowe Państwa Członkowskie opracowały strategie wdrożeniowe, które będą efektywnie wdrażały ustawodawstwo wspólnotowe i poprawiały wiedzę o nowym ustawodawstwie wśród konsumentów, producentów, handlowców i sądów;
3.
nalega, aby wszystkie Państwa Członkowskie poważnie podeszły do celu na poziomie 1,5%, sugerowany przez Radę Europejską dla deficytu w zakresie transpozycji dyrektyw i aby stało za nim silne zaangażowanie polityczne ze strony każdego Państwa Członkowskiego, tak by dokonać transpozycji zaległych dyrektyw w określonym terminie;
4.
zaleca, aby poza terminową i prawidłową transpozycją oraz efektywnym zastosowaniem dyrektyw dotyczących rynku wewnętrznego, Państwa Członkowskie przeprowadziły również ocenę istniejących przepisów prawa krajowego pod względem ich zgodności z przepisami prawnymi UE, w ramach pomocy w procesie usuwania przeszkód rynkowych i otwierania rynku wewnętrznego na konkurencję,
5.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, że nowe Państwa Członkowskie wdrożyły w swoim ustawodawstwie zasadę wzajemnego uznawania oraz że niektóre Państwa Członkowskie przyjęły ponadto horyzontalną klauzulę wzajemnego uznawania, która w obszarach niezharmonizowanych uznaje tę zasadę automatycznie, lecz potwierdza potrzebę postępu w kierunku zwiększenia harmonizacji jako kluczowego celu rynku wewnętrznego;
6.
wyraża szczególne uznanie dla kilku nowych Państw Członkowskich, które w wielu przypadkach znacznie wyprzedzają Państwa Członkowskie o dłuższym stażu, za osiągnięcia w przyjmowaniu europejskich norm produktów;
7.
wzywa władze krajowe nowych Państw Członkowskich do rozwinięcia i poprawy ich potencjału administracyjnego w celu zmniejszenia rozdźwięku pomiędzy formalną zgodnością a faktycznym wcielaniem w życie ustawodawstwa wspólnotowego;
8.
sugeruje, że aby osiągnąć cele określone przez strategię lizbońską, nowe Państwa Członkowskie powinny zwiększyć swe inwestycje w badania i rozwój, które są obecnie znacznie poniżej średniej UE, promować lepszy kontakt pomiędzy instytucjami badawczymi a firmami oraz tworzyć bardziej efektywne systemy oświaty i szkoleń w celu poprawy jakości rynku pracy, uwzględniając zalecenia, zawarte w niedawno opublikowanym raporcie "Stojąc przed wyzwaniem: strategia lizbońska na rzecz wzrostu i zatrudnienia";
9.
zwraca uwagę na podstawowe znaczenie skutecznego systemu ochrony własności intelektualnej dla pobudzania innowacyjności i komercyjnego wykorzystania nowych pomysłów, jak również na rozwijanie kreatywności w środowisku zarówno internetowym, jak i poza nim; zachęca nowe Państwa Członkowskie do zapewnienia skutecznego funkcjonowania systemów ochrony patentów i praw autorskich oraz przeznaczenia odpowiednich zasobów na działania przeciwko podrabianiu towarów i piractwu;
10.
wzywa Radę, wobec fundamentalnego znaczenia zapewnienia ochrony własności intelektualnej dla wynalazków wykorzystujących technologię cyfrową, do ściślejszej współpracy z Parlamentem Europejskim przy przyjmowaniu nowych środków z zakresu prawa patentowego, które zapewnią bezpieczny system umożliwiający opatentowanie wynalazków technicznych w tej dziedzinie;
11.
wzywa władze krajowe, regionalne i lokalne nowych Państw Członkowskich do stworzenia elastycznego, dynamicznego rynku pracy w celu zwiększenia zatrudnienia w sektorze prywatnym i rozwiązania problemów strukturalnego bezrobocia i dysproporcji regionalnych;
12.
zwraca uwagę na znaczenie, jakie ma stworzenie efektywnego systemu w zakresie kwalifikacji zawodowych i popieranie ustanowienia wzajemnie uznawanych standardów; proponuje, aby Komisja zapewniła dodatkowe zasoby w celu pomocy w tworzeniu w nowych Państwach Członkowskich stowarzyszeń zawodowych, które stymulować będą powstawanie wysoko kwalifikowanej siły roboczej;
13.
podkreśla znaczenie zakończenia tworzenia rynku wewnętrznego dla zmniejszenia różnic społecznych i dysproporcji regionalnych w nowych Państwach Członkowskich;
14.
zwraca uwagę na znaczenie dynamicznego rynku usług dla tworzenia miejsc pracy i tworzenia nowych firm; podkreśla ogromne znaczenie proponowanej dyrektywy w sprawie usług na rynku wewnętrznym dla gospodarek nowych Państw Członkowskich; uważa jednakże, że cel ten należy osiągnąć bez uszczerbku dla spójności społecznej w Unii i wysokiego poziomu ochrony konsumentów w Europie;
15.
usilnie zachęca władze krajowe, regionalne i lokalne w nowych Państwach Członkowskich, aby sprawniej i szerzej realizowały zadanie rozpowszechniania informacji na temat ustawodawstwa i funkcjonowania UE i rynku wewnętrznego; uważa, że istotnym jest, aby obywatele otrzymywali informacje i wskazówki dotyczące praw przysługujących im jako konsumentom oraz na temat możliwości podjęcia pracy i prowadzenia działalności w ramach rynku wewnętrznego;
16.
wzywa nowe Państwa Członkowskie do zapewnienia, aby tworzenie i funkcjonowanie pozasądowych instrumentów rozstrzygania sporów i rozwiązywania problemów, takich jak SOLVIT SOLVIT to oparta na zasadzie dobrowolności internetowa sieć rozwiązywania problemów, w której Państwa Członkowskie UE współpracują ze sobą na rzecz rozwiązywania, bez postępowania sądowego, problemów, powodowanych przez niewłaściwe stosowanie prawa dotyczącego rynku wewnętrznego przez władze publiczne. Centrum koordynacyjne SOLVIT istnieje w każdym Państwie Członkowskim UE. Centra SOLVIT mogą pomóc w rozpatrywaniu skarg zarówno obywateli, jak i firm. Wchodzą one w skład administracji krajowej i zobowiązane są dostarczać rzeczywistych rozwiązań problemów w ciągu dziesięciu tygodni.
, uzyskało odpowiednie wsparcie finansowe w celu zapewnienia obywatelom i przedsiębiorstwom europejskim dostępu do instrumentów rozwiązywania problemów, które mogą napotkać w trakcietworzenia rynku wewnętrznego;
17.
z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie przez Komisję Europejską w dniu 20 października 2004 r. specjalnej procedury postępowania w sprawie naruszenia przepisów Wspólnoty wszczynanej przeciwko nowym Państwom Członkowskim, które nie dokonały transpozycji przedmiotowych dyrektyw w terminie do dnia 1 maja 2004 r.;
18.
jest przekonany, że aby ułatwić transpozycję ustawodawstwa wspólnotowego, należy częściej udostępniać zaktualizowane informacje o stanie transpozycji. Informacje te powinny stanowić uzupełnienie tabeli wyników rynku wewnętrznego (Internal Market Scoreboard) i zostać wykorzystane do stworzenia listy piętnującej wszystkie Państwa Członkowskie, które w zakresie procesu transpozycji pozostają w tyle;
19.
uważa, że Komisja powinna rozpocząć reorganizację istniejącego ustawodawstwa wspólnotowego w kierunku uproszczenia go. Wspomogłoby to bardzo proces transpozycji i wdrażania, sprzyjało rozwojowi wewnątrzwspólnotowych przepływów i handlu oraz pobudzało wzrost gospodarki europejskiej;
20.
zwraca uwagę na znaczenie systemu prostych i efektywnych regulacji dla minimalizowania kosztów prowadzenia działalności gospodarczej i maksymalizacji zgodności z ustawodawstwem UE; zachęca nowe Państwa Członkowskie do przetransponowania dorobku wspólnotowego w zakresie rynku wewnętrznego w najprostszy możliwy sposób. Proponuje, aby nowe Państwa Członkowskie aktywnie wspierały programy Komisji dotyczące lepszego stanowienia prawa poprzez przekazywanie na bieżąco swojej obecnej wiedzy o złożoności istniejącego
acquis
;
21.
sugeruje, aby tabelę wyników przenieść na szczebel Rady Europejskiej i uznać go na płaszczyźnie politycznej za główny punkt odniesienia w zakresie stanu transpozycji;
22.
stoi na stanowisku, że Parlament Europejski powinien odgrywać bardziej aktywną rolę w monitorowaniu osiągnięć i wywieraniu presji na Państwa Członkowskie, aby dokonały transpozycji dyrektyw;
23.
przypomina swoje własne zobowiązanie do aktywnego wpływania na przeorientowanie, tam gdzie to stosowne i konieczne, agendy lizbońskiej przy jednoczesnym utrzymaniu równowagi pomiędzy wymiarem gospodarczym, społecznym i środowiskowym procesów z Lizbony i Goeteborga, aby stworzyć ambitną i zrównoważoną strategię rozwoju;
24.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom Państw Członkowskich.
