Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej E-4624/2010
do Komisji
art. 117 Regulaminu PE
Jacek Saryusz-Wolski (PPE)
(22 czerwca 2010 r.)
Przedmiot: Służby ratownictwa medycznego w UE
Zgodnie ze statystykami Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) Projekt WHO „Światowe obciążenie chorobami”, zob.: http://www.who.int/healthinfo/global_burden_disease/about/en/index.html. dotyczącymi UE-27 główną przyczyną zgonów i niepełnosprawności są (w kolejności znaczenia): choroby układu krążenia, nowotwory, choroby układu oddechowego, urazy, choroby układu pokarmowego i choroby neuropsychiatryczne. Roczna liczba urazów w UE-27 „Urazy w Unii Europejskiej”, zob.: https://webgate.ec.europa.eu/idb/documents/2009-IDB-Report_screen.pdf. obejmuje 22 000 ofiar śmiertelnych, 7 000 000 przypadków hospitalizacji i 3 000 000 przypadków trwałego kalectwa; wśród dzieci, młodzieży i młodych osób dorosłych urazy spowodowane wypadkami i będące rezultatem przemocy stanowią główną przyczynę zgonu. Obywatele potrzebujący pomocy w przypadku wszystkich rodzajów chorób i urazów dzwonią pod numer 112 w celu wezwania służb ratownictwa medycznego (tj. karetki).
We wszystkich tego typu przypadkach jakość reakcji służb ratownictwa medycznego może mieć długotrwałe skutki dla poszkodowanych osób. Jednak służby ratownictwa medycznego w poszczególnych krajach działają w różny sposób i podczas reagowania na wezwanie i udzielania pomocy stosują różne metodologie. Na przykład, w niektórych krajach w centrach telefonicznej obsługi pacjentów i karetkach dyżuruje lekarz ogólny, a w innych polega się na sanitariuszach. W niektórych krajach służby ratownictwa medycznego wykorzystują skomputeryzowane protokoły odbierania zgłoszeń.
Czy istnieje przegląd czasów interwencji i ocen jakości interwencji w różnych państwach członkowskich? Czy Komisja jest w stanie przedstawić dane liczbowe dotyczące wpływu modeli organizacyjnych służb ratownictwa medycznego na liczbę możliwych do uniknięcia przypadków śmiertelnych, możliwych do uniknięcia przypadków niepełnosprawności, na czas spędzany w szpitalu itd.? Jeśli nie, jakie są plany Komisji dotyczące gromadzenia i analizowania danych liczbowych tego typu?