Pytanie wymagające odpowiedzi ustnej O-0137/2010
do Komisji
art. 115 Regulaminu PE
Heidi Hautala
,
Malika Benarab-Attou
,
Franziska Katharina Brantner
,
Hélène Flautre
,
Ulrike Lunacek
,
Raül Romeva i Rueda
,
Margrete Auken
w imieniu grupy Verts/ALE Przedmiot: Uznanie kontaktów pomiędzy instytucjami UE a obrońcami praw człowieka w Tunezji za niezgodne z prawem
Izba Deputowanych Tunezji przyjęła w dniu 15 czerwca 2010 r. nową poprawkę do art. 61 lit. a kodeksu karnego, który dotyczy naruszeń „bezpieczeństwa zewnętrznego” Tunezji. Artykuł ten uznaje kontaktowanie się z „agentami obcych mocarstw w celu osłabienia sytuacji wojskowej lub politycznej w Tunezji” za niezgodne z prawem. Tunezyjczykom skazanym za to przestępstwo grozi do 20 lat więzienia, zaś minimalny wyrok wynosi pięć lat. Nowe przepisy przewidują, że każda osoba nawiązująca kontakty z agentami obcego kraju, instytucji lub organizacji w celu przyniesienia szkody „żywotnym interesom Tunezji” i jej „bezpieczeństwu gospodarczemu” podlega karze.
Celem zmian kodeksu karnego jest kryminalizacja działaczy w dziedzinie praw człowieka za ich działania w celu propagowania praw człowieka. Zmiany te są głównie skierowane przeciw zadeklarowanym obrońcom praw człowieka, którzy w niedawnym czasie spotkali się z europejskimi urzędnikami i posłami do Parlamentu Europejskiego w związku niepokojącą sytuacją w dziedzinie praw człowieka w Tunezji w czasie, gdy UE prowadzi z tym krajem negocjacje mające na celu zacieśnienie stosunków.
Ponadto rząd Tunezji wstrzymuje europejskie środki finansowe dla niezależnych organizacji społeczeństwa obywatelskiego: Ligi Ochrony Praw Człowieka (LTDH) (od 2006 r.) oraz Demokratycznego Stowarzyszenia Kobiet (AFTD) (od lutego 2010 r.).
Czy Komisja jest zdania, że nowy przepis jest sprzeczny z art. 2 układu o stowarzyszeniu, jaki UE zawarła z Tunezją w 1995 r., który stanowi, że poszanowanie zasad demokratycznych oraz praw podstawowych jest podstawą polityki wewnętrznej i zagranicznej obu stron układu, a także że przyjęcie tego przepisu stanowi przeszkodę w zacieśnianiu stosunków UE-Tunezja? Jakie konkretnie środki podejmuje Komisja w celu zagwarantowania skutecznego wykorzystywania funduszy europejskich? Jaka jest strategia Komisji w dziedzinie praw człowieka w stosunku do Tunezji zgodnie z oświadczeniem końcowym Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja z 11 maja 2010 r.?
