11.5.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Bernd Posselt, Charles Tannock, Thomas Mann, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Glenys Kinnock, w imieniu grupy politycznej PSE
– Johan Van Hecke, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Frithjof Schmidt, Hélène Flautre, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Vittorio Emanuele Agnoletto, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Gintaras Didžiokas, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE (B6‑0284/05)
– GUE/NGL (B6‑0287/05)
– Verts/ALE (B6‑0289/05)
– ALDE (B6‑0293/05)
– PPE-DE (B6‑0313/05)
– UEN (B6‑0315/05)
w sprawie Birmy
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Birmy
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoją rezolucję w sprawie dokumentu roboczego Komisji: „Perspektywy i priorytety Procesu ASEM (Asia-Europe Meeting) w nowym dziesięcioleciu” z dnia 13 czerwca 2001 r. Dz.U. C 53 E, z 28.02.02, str. 227. ,
–
uwzględniając swoją rezolucję w sprawie komunikatu Komisji na temat Europy i Azji: „Ramy Strategiczne Pogłębionego Partnerstwa” z dnia 5 września 2002 r. Dz.U. C 272 E, z 13.11.03, str. 476. ,
–
uwzględniając swe uprzednie rezolucje w sprawie Birmy, szczególnie z dnia 11 kwietnia 2002 r. Dz.U. C 127 E, z 29.05.03, str. 681. , 13 marca 2003 r. Dz.U. C 61 E, z 10.03.04, str. 420. , 5 czerwca 2003 r. Dz.U. C 68 E, z 18.03.04, str. 620. , 4 września 2003 r. Dz.U. C 76 E, z 25.03.04, str. 285. , 11 marca 2004 r. P5_TA(2004)0187 oraz z 16 września 2004 r.,
–
uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Czwartej Konferencji Azja-Europa (ASEM IV), która odbyła się w Kopenhadze w dniach 23-24 września 2002 r.,
–
uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Dziesiątej Konferencji Forum Regionalnego Stowarzyszenie Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) z dnia 18 czerwca 2003 r.,
–
uwzględniając deklaracje Trzeciej Konferencji Współpracy Parlamentarnej Azja-Europa (ASEP III) w mieście Hue w dniach 25-26 marca 2004 r.,
–
uwzględniając członkostwo Birmy w ASEAN, oraz jej przewodnictwo w ASEAN w roku 2006,
–
uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Szóstej Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych ASEAN, które odbyło się w Kildare w dniach 17-18 kwietnia 2004 r.,
–
uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Jedenastej Konferencji Forum Regionalnego ASEAN z dnia 2 lipca 2004 r.,
_
uwzględniając wspólne stanowisko Rady 96/635/WPZiB w sprawie Birmy z dnia 28 października 1996 r. ustalone przez Radę w oparciu o art. J.2 TUE, zmienione i uzupełnione przez wspólne stanowisko Rady 2003/297/WPZiB z dnia 28 kwietnia 2003 r. w sprawie Birmy Dz.U. L 106, 29.04.03, str. 36 , oraz rozporządzenie Rady 1853/2004 z dnia 25 października 2004 r.,
–
uwzględniając rezultaty dyskusji na Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych UE w Gymnich w dniach 3-4 września 2004 r.,
–
uwzględniając wnioski przyjęte przez Radę w dnia 13 września 2004 r.,
-
uwzględniając wspólne stanowisko 2004/730/WPZiB z dnia 25 października 2004 r., zmienione dnia 21 lutego 2005 r., oraz rozporządzenie Rady (WE) 1853/2004 z dnia 25 października 2004 r.,
–
uwzględniając deklarację Prezydencji w imieniu Unii Europejskiej w sprawie zwołania Konwentu Narodowego w Birmie w dniu 15 lutego 2005 r.
–
uwzględniając wspólne oświadczenie Unii Europejskiej oraz ASEAN sformułowane w Dżakarcie dnia 10 marca 2005 r.,
–
uwzględniając rezolucję w sprawie sytuacji praw człowieka w Birmie, przyjętą na 61. sesji Komisji Praw Człowieka ONZ,
–
uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Siódmej Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych ASEAN, które odbyło się w Kioto w dniach 6-7 maja 2005 r.,
–
– uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu;
A.
mając na uwadze przypadki naruszenia praw człowieka w Birmie tj. przymusową pracę, prześladowania dysydentów, przymusowe powoływanie dzieci do wojska, gwałty na kobietach i dzieciach wywodzących się z mniejszości etnicznych przez wojska rządowe oraz przymusowe przesiedlenia,
B.
wyrażając głębokie zaniepokojenie rzekomym użyciem przez juntę wojskową broni chemicznej przeciwko bojownikom Karenni,
C.
wyrażając smutek z powodu trzech ataków bombowych, do jakich doszło 7 maja 2005 r. w Rangunie, w których śmierć poniosło 11 cywilów a 162 zostało rannych, stanowiących najbardziej krwawy atak od czasu przewrotu wojskowego 40 lat temu,
D.
mając na uwadze wyraźne określenie na Szóstej Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych ASEAN w Kildare w kwietniu 2004 r. warunków wejścia Birmy do ASEM, w tym warunek minimalny tzn. uwolnienie Aung San Suu Kyi, zezwolenie na wolną działalność Narodowej Ligi na rzecz Demokracji (NLD) oraz rozpoczęcie szczerego dialogu politycznego z organizacjami prodemokratycznymi i grupami etnicznymi w Birmie,
E.
mając na uwadze, że żaden z powyższych warunków nie został spełniony przez reżim birmański,
F.
mając na uwadze zwołanie Konwentu Narodowego w Birmie bez udziału NLD, innych partii politycznych oraz wszystkich mniejszości etnicznych domagających się zawieszenia broni,
G.
mając na uwadze apel skierowany w listopadzie 2004 r. przez parlamentarzystów ASEN z Kambodży, Malezji, Filipin, Singapuru i Tajlandii do ich własnych rządów, aby zapobiec objęciu przez Birmę w 2006 r. przewodnictwa w ASEAN,
H.
mając na uwadze poparcie, jakie dla wysiłków prawodawców z ASEAN wyraził specjalny wysłannik ONZ do Birmy, Ismail Razali, któremu reżim birmański wydał zakaz odwiedzania Birmy przez ponad rok,
I.
mając na uwadze oficjalne oświadczenie Stanów Zjednoczonych, że nie weźmie udziału w konferencji ASEAN, jeśli Birma obejmie w nim przewodnictwo w 2006 r.,
J.
mając na uwadze aresztowanie przez reżim birmański w lutym 2005 r. Hkun Htun Oo, przewodniczącego Ligi Narodowej Szan na rzecz Demokracji, oraz innych przywódców mniejszości narodowych,
K.
mając na uwadze oskarżenie przez reżim birmański w dniu 15 marca 2005 r. Hkun Htun Oo, generała Hso Htena, prezydenta Rady Pokoju Stanu Szan, oraz ośmiu innych liderów Szan o spiskowanie przeciwko państwu, za co grozi kara śmierci,
L.
mając na uwadze wypowiedź specjalnego wysłannika ONZ do Birmy, Paulo Sergio Pinheiro, że poprzez akty aresztowania i pozbawienia wolności politycznych i opozycyjnych liderów mniejszości narodowych, birmańska junta dławi wszelkie nadzieje na dokonanie się w tym kraju demokratycznych przemian,
M.
mając na uwadze, że rozporządzenie Rady 1853/2004 nie ujmuje Państwowego Przedsiębiorstwa Paliwowo-Gazowego Związku Myanmaru (Myanmar Oil and Gas Enterprise - MOGE) na liście przedsiębiorstw, z którymi zakazuje się zawiązywać kontaktów i umów, oraz, że według Economist Intelligence Unit na przełomie 2003-2004 r. eksport paliw z Birmy osiągnął wartość 987 milionów dolarów,
N.
mając na uwadze, że w zorganizowanej w dniu 5 kwietnia i w pełni sfinansowanej przez Komisję konferencji wzięli udział wyłącznie dyskutanci krytycznie nastawieni do aktualnie podejmowanych przez UE kroków wobec Birmy, a nie zezwolono na udział w niej żadnej z europejskich, prodemokratycznych grup,
O.
mając na uwadze, że dnia 24 marca 2005 r. Rada Administracyjna Międzynarodowej
Organizacji Pracy (ILO) postanowiła „wznowić” przyjęte w czerwcu 2000 r. środki, apelując do członków ONZ o rewizję ich stosunków z Birmą (na mocy art. 33), ze względu na utrzymujące się na dużą skalę przypadki przymuszania do pracy,
1.
zaznacza, że spotkania z wysokimi funkcjonariuszami birmańskiego reżimu nie mogą być przyjmowane jako znak złagodzenia opozycji UE wobec dyktatury Państwowej Rady ds. Pokoju i Rozwoju (SPDC);
2.
potępia całkowite lekceważenie przez birmańską juntę dobrobytu obywateli Birmy;
3.
stanowczo potępia ataki bombowe, które miały miejsce w Rangunie 7 maja 2005 r., w wyniku których śmierć poniosło 11 osób, a 162 osoby zostały ranne; zwraca się o stosowanie zasady pokojowego rozwiązywania problemów politycznych; ubolewa nad śmiercią ofiar ataków bombowych z 7 maja i składa wyrazy współczucia ich rodzinom;
4.
ubolewa nad prowadzoną przez reżim birmański kampanią czystek etnicznych skierowaną przeciw niektórym większym grupom etnicznym walczącym o autonomię;
5.
potępia użycie broni chemicznej i domaga się, by rząd Birmy wstrzymał natychmiast ataki z użyciem takiej broni;
6.
zwraca się o natychmiastowe uwolnienie i udzielenie pełnej swobody poruszania się i wyrażania poglądów Aung San Suu Kyi, Hkun Htun Oo, generałowi Hso Hten, innym przywódcom politycznym oraz wszystkim więźniom politycznym przetrzymywanym przez SPDC;
7.
wzywa SPDC do natychmiastowego rozpoczęcia konstruktywnego dialogu z NLD i grupami etnicznymi w celu doprowadzenia do przywrócenia demokracji i przestrzegania praw człowieka, w tym praw mniejszości etnicznych oraz praw państwowych w Birmie;
8.
wzywa birmański reżim do unieważnienia ustawy SPDC nr 5/96, który grozi wyrokiem 20 lat więzienia za jakąkolwiek dyskusję na temat spraw konstytucyjnych poza Konwentem Narodowym;
9.
wzywa SPDC do zmodyfikowania procedur Konwentu Narodowego, które obecnie nie pozwalają delegatom na dyskusję nad problemami nieujętymi w ustalonym porządku obrad oraz uznają wszystkie sprawy poruszane w ramach Konwentu za tajemnicę państwową;
10.
nalega, by SPDC zastosowała się do woli obywateli Birmy, wyrażonej w wynikach wyborów z 1990 r.;
11.
nalega, by Wspólne Stanowisko UE w sprawie Birmy zostało niezwłocznie wzmocnione przez:
a) oficjalne oświadczenie, że UE nie będzie rozważać możliwości zaakceptowania jakichkolwiek wyników prac obecnego Konwentu Narodowego, o ile nie zostaną spełnione minimalne warunki określone podczas Szóstej Konferencji Ministrów Spraw Zagranicznych ASEM w Kildare w kwietniu 2004 r.,
b) oficjalne oświadczenie, że UE nie będzie uczestniczyć w Forum Regionalnym ASEAN, w Spotkaniu Postministerialnym ASEAN ani w innych spotkaniach i wydarzeniach organizowanych przez ASEAN, jeżeli Birma będzie przewodniczyć ASEAN w 2006 r., nie spełniwszy żadnego z tych minimalnych warunków,
c) ponowne określenie zakazu dotyczącego firm zarejestrowanych na terenie UE, zawartego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1853/2004 z dnia 25 października 2004 r., poprzez zastąpienie zakazu „inwestowania lub udzielania pożyczek wymienionym birmańskim przedsiębiorstwom państwowym” zakazem „zawierania umów handlowych z wymienionymi birmańskimi przedsiębiorstwami państwowymi”,
d) ponowne określenie zakazu dotyczącego firm zarejestrowanych na terenie UE, zawartego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1853/2004 z dnia 25 października 2004 r., poprzez zastąpienie sformułowania „wymienione birmańskie przedsiębiorstwa państwowe” sformułowaniem „wszystkie birmańskie przedsiębiorstwa państwowe”,
e) alternatywnie, dodanie MOGE do listy objętych zakazem firm, zawartej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1853/2004 z dnia 25 października 2004 r.,
f) zmianę art. 5 Wspólnego Stanowiska UE w sprawie Birmy, tak by otrzymał on brzmienie: „Pomoc nie mająca charakteru humanitarnego lub programy rozwojowe, w tym programy fundowane przez Bank Światowy, Azjatycki Bank Rozwoju i/lub dowolne inne instytucje finansowe, do których należą Państwa Członkowskie, zostają zawieszone”,
g) wezwanie działających w UE biur podróży i niezależnych organizatorów wyjazdów do zaprzestania promocji i sprzedaży podróży turystycznych do Birmy;
12.
wzywa do zbadania okoliczności związanych z decyzją o organizacji „Dnia Birmy” i wyborem dyskutantów oraz do opublikowania pełnego sprawozdania w celu zagwarantowania, że nie powtórzy się tego rodzaju wykorzystanie publicznych funduszy;
13.
ubolewa nad faktem, że przy okazji Dnia Birmy 2005 przedstawione zostało sprawozdanie, finansowane przez Komisję, wskazujące na możliwość rozszerzenia gospodarczej i społecznej współpracy z birmańskimi władzami;
14.
wzywa do powołania wysokiego rangą wysłannika UE, który bedzie pracować na rzecz uwolnienia Aung San Suu Kyi oraz rozwoju szeroko zakrojonej strategii UE dotyczącej Birmy;
15.
głęboko ubolewa nad faktem, iż rząd Birmy nie zastosował jeszcze wszystkich odpowiednich środków w celu zezwolenia na Wspólny Plan Działania Rządu Związku Myanmar i Międzynarodowej Organizacji Pracy na rzecz eliminacji pracy przymusowej w Myanmarze;
16.
nalega, by wszyscy członkowie ILO należący do UE poddali poważnej rewizji swoje stosunki, oparte na art. 33, z Birmą, do czego wzywa Rada Administracyjna ILO.
17.
zwraca się do parlamentarzystów ASEAN o podjęcie wysiłków celem wywarcia wpływu na poszczególne rządy, tak by doprowadzić do poprawy sytuacji w Birmie;
18.
nalega, by państwa ASEAN rozważyły ponownie zamiar powierzenia Birmie przewodnictwa w ASEAN w 2006 r.;
19.
wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do pilnego zajęcia się sytuacją w Birmie i do upoważnienia Sekretarza Generalnego ONZ oraz jego Wysłannika Specjalnego do mediacji w Birmie celem doprowadzenia do zgody narodowej i przemian demokratycznych;
20.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom Państw Członkowskich ASEAN i ASEM, Międzyparlamentarnej Grupie ASEAN ds. Myanmaru, Aung San Suu Kyi, NLD, SPDC, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz Specjalnemu Sprawozdawcy ONZ ds. Birmy;
