ZAPYTANIE USTNE WYMAGAJĄCE DEBATY O-0040/05
zgodnie z artykułem 108 Regulaminu
skierowane przez:
Pedro Guerreiro
,
Bairbre de Brún
oraz
Kyriacos Triantaphyllides
w imieniu Grupy GUE/NGL
do Komisji
Dotyczy: Wyzwania polityki regionalnej w kontekście ram finansowych na okres 2007-2013
Wspólnotowa polityka regionalna stanowi nieodzowny instrument na rzecz promowania spójności gospodarczej i społecznej pozwalając UE na podejmowanie działań sprzyjających redukowaniu nierówności między regionami i rzeczywistej konwergencji, stymulowaniu wzrostu gospodarczego i poziomu zatrudnienia; jest także elementem redystrybucyjnym i równoważącym koszty rynku wewnętrznego w przypadku słabiej rozwiniętych krajów i regionów.
Istnienie odpowiednio finansowanej wspólnotowej polityki regionalnej jest warunkiem sine qua non aby UE mogła sprostać kolejnym rozszerzeniom i zagwarantować spójność gospodarczą, społeczną i terytorialną. Zauważyć należy, iż to przede wszystkim najbogatsze państwa UE osiągną znaczne korzyści gospodarcze z rozszerzenia, a kraje tzw. "Spójności" (szczególnie Portugalia i Grecja) zastaną najbardziej dotknięte kosztami rozszerzenia na poziomie makroekonomicznym i odczują również zagrożenie możliwą redukcją funduszy strukturalnych w kontekście cięć budżetowych i tzw. "efektu statystycznego".
Czy Komisja uważa, że środki przeznaczone na Politykę Regionalną w projekcie ram finansowych na okres 2007-2013 są wystarczające, aby zagwarantować efektywną politykę spójności w ramach rozszerzenia?
Jakie środki zamierza przedsięwziąć Komisja na rzecz tzw. "państw spójności", które najbardziej dotyka rozszerzenie? Czy Komisja planuje opracowanie specjalnie przystosowanych programów na rzecz rozwoju i modernizacji gospodarki w danych krajach w kontekście rozszerzonej UE, jak miało to już miejsce w przeszłości?
Czy Komisja gotowa jest bronić całkowitego zrównoważenia tzw. "efektu statystycznego", czy też zagwarantować, iż regiony nim dotknięte otrzymają wsparcie, które otrzymałyby, gdyby punkt odniesienia w zakresie przyznawalności odnosił się do UE składającej się z piętnastu Państw Członkowskich, mając na uwadze, iż żaden region nie może czuć się "pokrzywdzony z powodu rozszerzenia"?
