13.11.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Annemie Neyts-Uyttebroeck, Sajjad Karim i Marios Matsakis
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie sytuacji w Pakistanie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Pakistanie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Pakistanu, w szczególności rezolucje z dnia 12 lipca 2007 r. i 25 października 2007 r.,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 maja 2007 r. w sprawie Kaszmiru,
–
uwzględniając ponawiane wezwania do wprowadzenia wolnych, demokratycznych rządów w Pakistanie,
–
uwzględniając swoją wiarę w nienaruszalność Powszechnej Deklaracji Człowieka Narodów Zjednoczonych,
–
uwzględniając swoje głębokie przekonanie o prawie do swobodnego wyrażania opinii, do wolności wyboru i swobody wyznania,
–
uwzględniając swoje konsekwentne wspieranie równości wszystkich narodów bez względu na rasę, religię lub pochodzenie etniczne,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w dniu 3 listopada pakistański generał Perwez Muszarraf zawiesił konstytucję Pakistanu oraz wszelkie demokratyczne wolności na rzecz Tymczasowego Porządku Konstytucyjnego (TPK), który faktycznie wprowadził w Pakistanie stan wojenny,
B.
mając na uwadze, że aresztem domowym zostali objęci najbardziej wpływowi starsi przedstawiciele sądownictwa, zwłaszcza prezes Sądu Najwyższego Iftikhar Chaudhry, prezes Stowarzyszenia Prawników Sądu Najwyższego Aitzaz Aksan oraz wielu działaczy na rzecz praw człowieka, w tym Asma Jahangir, specjalna wysłanniczka ONZ ds. wolności religii, oraz działacze polityczni,
C.
mając na uwadze, że wolność prasy, niezależność sądownictwa, wolność słowa i zgromadzeń, a także podejmowania działalności politycznej, którymi cechują się cywilizowane ustroje polityczne, stały się przedmiotem uzurpacji,
D.
mając na uwadze, że sposób, w jaki prezydent Perwez Muszarraf zdołał doprowadzić do swojej reelekcji na urząd prezydenta, podczas gdy cała opozycja była nieobecna w parlamencie Pakistanu, świadczy o pogardzie przywódcy wojskowego Pakistanu dla norm demokratycznych,
E.
mając na uwadze, że były premier Nawaz Sharif, legalny przywódca polityczny Pakistanu, został zmuszony do opuszczenia kraju oraz pozbawiony możliwości powrotu i uczestniczenia w procesie demokratycznym, pomimo wydanego przez pakistański Sąd Najwyższy w dniu 23 sierpnia 2007 r. oświadczenia, że wszyscy obywatele Pakistanu mają „niezbywalne prawo do wjazdu do oraz przebywania w kraju”,
F.
mając na uwadze, że rozporządzenie o zgodzie narodowej pragnie się wykorzystać do wprowadzenia systemu arbitralnych wyjątków w zakresie ścigania defraudacji i praktyk korupcyjnych, co ma służyć określonym przywódcom i formacjom politycznym,
G.
mając na uwadze, że dyktatura wojskowa w Pakistanie, zamiast podjąć pokojowy dialog, wykorzystała myśliwce i helikoptery bojowe przeciwko własnemu narodowi,
H.
mając na uwadze, że wspólnota międzynarodowa wielokrotnie nawoływała Pakistan do naprawy swoich struktur prawnych, konstytucyjnych i administracyjnych w celu zapewnienia wszystkim obywatelom równości, swobody wyznania, wolności słowa oraz zagwarantowania prawdziwej, wolnej i niedyskryminującej demokracji parlamentarnej,
1.
wyraża najgłębsze zaniepokojenie trwającą wsteczną ewolucją Pakistanu, której ostatnim przejawem jest TPK, kwestionujący podstawowe swobody, bezstronną sprawiedliwość i równość dla całej ludności Pakistanu;
2.
wyraża potępienie dla restrykcji wobec niezależnych mediów elektronicznych i dławienia wolnej prasy poprzez narzucanie arbitralnych rozporządzeń przez generała Muszarrafa;
3.
wyraża zaniepokojenie, że ostatnie działania generała Muszarrafa doprowadzą w Pakistanie do niestabilności nacechowanej przemocą, zagrożą bezpieczeństwu ludności Pakistanu oraz zachęcą do ekstremizmu, fanatyzmu i działania z użyciem przemocy w obliczu braku swobód demokratycznych, zagrażając tym samym pokojowi i stabilności w sąsiedztwie Pakistanu oraz wolnym, demokratycznym i liberalnym ustrojom na świecie;
4.
zwraca się do Unii Europejskiej i całej wspólnoty międzynarodowej, która wierzy w ludzką wolność i godność, aby niezwłocznie potępiły działania prezydenta Perweza Muszarrafa i wezwały do natychmiastowego przywrócenia liberalnych, wolnych i pluralistycznych rządów demokratycznych;
5.
przyjmuje z zadowoleniem zapowiedź prezydenta Muszarrafa dotyczącą utworzenia rządu tymczasowego i przestrzegania daty 5 stycznia, na którą wyznaczono wybory parlamentarne; nalega, aby w wyborach mogli kandydować wszyscy przywódcy partyjni, w tym wygnany były premier Nawaz Sharif;
6.
żąda, aby zgodnie z wolą narodu pakistańskiego oraz własnym zobowiązaniem wobec władz sądowniczych i narodu generał Muszarraf ustąpił ze stanowiska naczelnego dowódcy sił zbrojnych;
7.
wzywa do natychmiastowego utworzenia neutralnego i zdolnego do konsensusu rządu tymczasowego dysponującego pełnią władzy administracyjnej i finansowej umożliwiającej przeprowadzenie wolnych i uczciwych wyborów bez ingerencji ze strony prezydenta;
8.
wzywa partnerów wojskowych, gospodarczych i politycznych Pakistanu, a zwłaszcza Stany Zjednoczone, do natychmiastowego zaprzestania wszelkiej pomocy wojskowej i gospodarczej na rzecz Pakistanu – za wyjątkiem pomocy humanitarnej – dopóki generał Perwez Muszarraf nie przywróci w pełni reprezentatywnego i działającego w oparciu o zasady demokracji systemu politycznego;
9.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji i rządowi Republiki Pakistanu.
