P6_TA(2005)0408
Wspólnotowe podejście wobec zarządzania migracją ekonomiczną
A6-0286/2005
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie podejścia UE do zarządzania migracją ekonomiczną ( COM(2004)0811 - 2005/2059(INI) )
Parlament Europejski
, –
uwzględniając opublikowaną przez Komisję Zieloną Księgę w sprawie podejścia UE do zarządzania migracją ekonomiczną ( COM(2004)0811 ),
-
uwzględniając Powszechną Deklarację Praw Człowieka, w szczególności jej art. 13 dotyczący swobody poruszania się i wyboru miejsca zamieszkania oraz prawa powrotu do kraju,
-
uwzględniając Europejską Konwencję Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, w szczególności jej art. 8 dotyczący prawa do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego,
-
uwzględniając Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności jej art. 15 dotyczący swobody wyboru zawodu i prawa do podejmowania pracy,
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Badanie powiązań między migracją legalną a nielegalną " ( COM(2004)0412 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Pierwsze roczne sprawozdanie w sprawie migracji i integracji" ( COM(2004)0508 ),
–
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów z dnia 15 grudnia 2004 r. oraz 24 stycznia 2005 r. w sprawie komunikatu Komisji zatytułowanego "Badanie powiązań między migracją legalną a nielegalną ",
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2004 r. w sprawie komunikatu Komisji dotyczącego imigracji, integracji i zatrudnienia Dz.U. C 92 E z 16.4.2004, str. 390.
,
–
uwzględniając Traktat Amsterdamski, przekazujący Wspólnocie zadania i kompetencje w zakresie imigracji i azylu, oraz art. 63 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską,
–
uwzględniając konkluzje przyjęte przez Radę Europejską na posiedzeniach w dniach 15-16 października 1999 r. w Tampere, 14-15 grudnia 2001 r. w Laeken, 21-22 czerwca 2002 r. w Sewilli oraz 19-20 czerwca 2003 r. w Salonikach,
–
uwzględniając swoje zalecenie dla Rady i Rady Europejskiej z dnia 14 października 2004 r. w sprawie przyszłości obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz warunków wzmocnienia swojej legitymizacji i skuteczności Dz.U. C 166 E z 7.7.2005, str. 58.
,
–
uwzględniając konkluzje przyjęte przez Radę Europejską na posiedzeniu w dniach 4-5 listopada 2004 r. w Brukseli i zawarty w nich Program Haski,
–
uwzględniając art. 45 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Międzynarodowego, jak również Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia ( A6-0286/2005 ),
A.
mając na uwadze, że zadaniem Unii Europejskiej powinno być, w celu lepszego zarządzania migracją pracowników do Wspólnoty oraz w interesie pełnego zatrudnienia, stworzenie wspólnej polityki migracyjnej zgodnej ze wspólnotową polityką rozwoju przy jednoczesnej, skutecznej realizacji prawa do swobody przepływu osób w obrębie Wspólnoty,
B.
mając na uwadze, że nie istnieje europejska polityka migracyjna, która stanowiłaby wszechstronne i skoordynowane ramy oraz że Unia Europejska i jej Państwa Członkowskie muszą zarządzać istniejącym przepływem migracyjnym,
C.
mając na uwadze, że Unia Europejska powinna jak najszybciej stworzyć rzeczywistą europejską politykę imigracyjną,
D.
mając na uwadze, że imigracja ekonomiczna może pomóc w zarządzaniu istniejącym przepływem imigrantów, skutkując potencjalnie ograniczeniem nielegalnej migracji, a także mając na uwadze, że może ona wywołać efekt domina i pomóc w walce z wykorzystywaniem nielegalnych imigrantów w szarej strefie i przemytem ludzi,
E.
mając na uwadze, że migracja gospodarcza stanowi jedynie częściowe rozwiązanie trudności demograficznych i gospodarczych Wspólnoty; mając na uwadze, że aby sprostać wyzwaniom globalizacji powinny zostać podjęte wysiłki w celu znalezienia nowych rozwiązań w dziedzinie polityki gospodarczej i rynku pracy, zwłaszcza w odniesieniu do równowagi między życiem rodzinnym a zawodowym kobiet i mężczyzn oraz równego wynagrodzenia za pracę o równej wartości,
F.
mając na uwadze, że europejska polityka imigracyjna powinna opierać się na poszanowaniu podstawowych praw człowieka, zgodnie z obowiązującymi międzynarodowymi konwencjami,
G.
mając na uwadze prognozy dotyczące starzenia się czynnego zawodowo społeczeństwa europejskiego oraz przyszłe zagrożenia dla solidarności międzypokoleniowej w Europie, wskutek czego wzrośnie zapotrzebowanie na wykwalifikowaną i niewykwalifikowaną siłę roboczą we wszystkich Państwach Członkowskich,
H.
mając na uwadze, że w kontekście imigracji Państwa Członkowskie zmieniły status z państw pochodzenia na państwa przyjmujące,
I.
mając na uwadze, że przepływ migracyjny dotyczy nie tylko państw granicznych, ale całej Unii Europejskiej, w związku z czym tym bardziej konieczne jest przyjęcie wspólnej polityki w zakresie imigracji,
J.
przekonany, że w celu zapewnienia bezpieczeństwa społeczeństwu europejskiemu Unia Europejska, jako obszar bez granic wewnętrznych, powinna realizować wspólną, spójną i skuteczną politykę w zakresie bezpieczeństwa granic zewnętrznych oraz opracować w oparciu o zasadę wzajemnego poszanowania i solidarności wspólną politykę w zakresie wiz, azylu i imigracji, zgodną z międzynarodowymi zobowiązaniami w zakresie praw człowieka; mając na uwadze, że polityka w tym zakresie powinna uwzględniać prawa podstawowe, obejmować zwalczanie dyskryminacji, rasizmu i ksenofobii oraz regulować migrację w globalny, zrównoważony i ludzki sposób,
K.
mając na uwadze, że termin transpozycji dyrektywy Rady 2003/109/WE z dnia 25 listopada 2003 r. dotyczącej statusu obywateli państw trzecich będących rezydentami długoterminowymi
1
Dz.U. L 16 z 23.1.2004, str. 44.
upływa 23 stycznia 2006 r. i że w myśl tej dyrektywy, w przypadku gdy obywatel państwa trzeciego legalnie zamieszkuje w Państwie Członkowskim od pięciu lat, może uzyskać status rezydenta długoterminowego i tym samym prawo do zamieszkania w innym Państwie Członkowskim,
L.
mając na uwadze, że imigracja ze względów ekonomicznych stanowi istotne wyzwanie dla Unii Europejskiej, wymagające wspólnego podejścia, które stanowiłoby przeciwwagę dla ściśle narodowego spojrzenia na kwestię migracji,
M.
mając na uwadze, że wykazano już pozytywny wpływ imigracji na rynek pracy (dynamika) oraz że z tego względu powinna być ona postrzegana raczej jako szansa niż jako kwestia bezpieczeństwa,
N.
mając na uwadze, że polityka dotycząca migracji ekonomicznej powinna być powiązana ze Strategią Lizbońską i Europejską Strategią na rzecz Zatrudnienia,
O.
przekonany, iż działaniom podejmowanym w celu uregulowania legalnej imigracji i integracji towarzyszyć muszą środki zapewniające bezpieczeństwo granic zewnętrznych, polityka readmisji, przeciwdziałanie nielegalnej imigracji oraz handlowi ludźmi, jak również wyzyskiwaniu zatrudnianych na czarno imigrantów,
P.
przekonany, iż skuteczna polityka legalnej imigracji zależy również od wdrożenia kompleksowej i bardziej aktywnej strategii realizującej pełną integrację, łączącej szereg działań na polu społecznym, gospodarczym i obywatelskim, a także od programów wprowadzających oraz kursów językowych; pod warunkiem, że polityka imigracji i integracji nie będą traktowane oddzielnie,
Q.
mając na uwadze potrzebę zapewnienia pełnego poszanowania prawa do życia w rodzinie każdego imigranta legalnie zamieszkującego na terytorium Unii Europejskiej zgodnie z Europejską Konwencją Praw Człowieka oraz mając na uwadze konieczność dokonania przeglądu dyrektywy Rady 2003/86/WE z dnia 22 września 2003 r. w sprawie prawa do łączenia rodzin
2
Dz.U. L 251 z 3.10.2003, str. 12.
w celu zagwarantowania poszanowania tego prawa,
R.
świadomy ogromnego znaczenia współpracy między Unią Europejską i jej Państwami Członkowskimi a krajami pochodzenia, której powinna towarzyszyć prawdziwa polityka wspólnego rozwoju,
S.
mając na uwadze, że wszystkie Państwa Członkowskie powinny ratyfikować Międzynarodową Konwencję o Ochronie Praw Wszystkich Pracowników-Migrantów i Członków ich Rodzin,
T.
mając na uwadze, że nielegalne zatrudnienie najbardziej skłania do nielegalnej imigracji i że w związku z tym Państwa Członkowskie powinny zwiększyć wysiłki w celu zwalczania pracy na czarno oraz nakłonić osoby zatrudniające nielegalnie migrantów do zaprzestania tego rodzaju działań i zadbać o to, by zostały one ukarane,
1.
wyraża ubolewanie nad decyzją Rady o utrzymaniu jednomyślności i procedury konsultacji w całym zakresie legalnej imigracji; uważa, że, przeciwnie, w celu przyjęcia skutecznego i przejrzystego ustawodawstwa w tym zakresie niezbędne jest zastosowanie procedury współdecyzji;
2.
przypomina, że migranci w znaczący sposób przyczynili się i nadal przyczyniają się do dobrobytu i rozwoju gospodarczego, kulturalnego i społecznego Państw Członkowskich;
3.
uznaje migracje ekonomiczne za zjawisko pozytywne, które zawsze sprzyjało i sprzyja postępowi cywilizacyjnemu, wymianie kulturowej i technologicznej;
4.
wyraża ubolewanie, że Radzie dotąd nie udało się opracować wspólnej polityki imigracyjnej oraz że skupiła się ona głównie na represyjnym aspekcie tej polityki (umowy o readmisji, kontrola policyjna na granicach itd.);
5.
podkreśla, że rzeczywiste opracowanie wspólnej polityki imigracyjnej, uwzględniającej prawa podstawowe i międzynarodowe zobowiązania w zakresie praw człowieka, jest priorytetowym celem integracji europejskiej, który został ponownie ujęty w Programie Haskim z dnia 4-5 listopada 2004 r.;
6.
przypomina, że prawo do głosowania podlega kompetencji Państw Członkowskich;
7.
uważa, że wspieranie integracji społecznej i politycznej pracowników migrujących wymaga, aby korzystali oni z równorzędnych praw; w związku z tym wzywa Państwa Członkowskie, Komisję i Radę do podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do przyznania migrantom zamieszkującym na obszarze Unii Europejskiej nieprzerwanie od co najmniej pięciu lat prawa do głosowania w wyborach lokalnych i do Parlamentu Europejskiego;
8.
wzywa Państwa Członkowskie do stworzenia specjalnego pozwolenia na pobyt ułatwiającego poszukiwanie pracy;
9.
zwraca się do Komisji o uwzględnienie w decyzjach i decyzjach ramowych wszystkich postanowień Międzynarodowej Konwencji o Ochronie Praw Wszystkich Pracowników-Migrantów i Członków ich Rodzin, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 18 grudnia 1990 r., której celem jest integracja pracowników-migrantów; zgodnie ze swoją rezolucją z dnia 24 lutego 2005 r. w sprawie priorytetów i zaleceń UE na 61. sesję Komisji Praw Człowieka ONZ w Genewie (14 marca - 22 kwietnia 2005 r.) Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0051 .
oraz opinią Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego
2
Opinia SOC/173 z 30 czerwca 2004.
wzywa Państwa Członkowskie do zapewnienia szybkiej ratyfikacji wspomnianej Konwencji NZ, której dotychczas nie przyjęło żadne z Państw Członkowskich;
10.
podkreśla, że problem migracji wymaga stosowania zróżnicowanego podejścia w zależności od powodów przyjazdu, takich jak azyl, uchodźstwo czy migracja ekonomiczna;
11.
wzywa Państwa Członkowskie do natychmiastowego zniesienia wszelkich barier w swobodnym przepływie obywateli Unii;
12.
wyraża przekonanie, że polityka migracyjna Unii Europejskiej powinna być opracowana w oparciu o globalne i spójne podejście, oparte na współdziałaniu między poszczególnymi zakresami polityki, a nie tylko na wymogach polityki Państw Członkowskich odnoszących się do rynku pracy;
13.
nalega na przyjęcie wspólnej polityki imigracyjnej w celu zakończenia rozpowszechnionego na szeroką skalę wyzysku pracowników, którzy stają się jego ofiarą ze względu na brak legalnych możliwości imigracji;
14.
wzywa Komisję, aby przy wyznaczaniu europejskich ram migracji z przyczyn ekonomicznych wzięła pod uwagę różne polityki i doświadczenia istniejące w Państwach Członkowskich oraz podkreśla, że należy przeprowadzać stałą ocenę wpływu polityki imigracyjnej na inne polityki UE, w tym na politykę handlową;
15.
opowiada się za możliwością złagodzenia i poprawy skuteczności zasad przyjazdu w celu podjęcia pracy poprzez wprowadzenie pozwoleń na pobyt w celu podjęcia pracy, norm minimalnych przyjmowania obywateli państw trzecich w przypadku zatrudnienia na podstawie umowy o pracę lub na zasadzie samozatrudnienia oraz pozwoleń na pobyt i pracę dla pracowników sezonowych lub zatrudnionych na czas określony;
16.
uważa za konieczne wzmocnienie solidarności poprzez inicjowanie działań na rzecz integracji migrantów, szczególnie wobec nowych Państw Członkowskich;
17.
stwierdza, że regulacja kwotowa ma na celu zapewnienie nielegalnym migrantom perspektyw na przyszłość, jednak nie będzie mogła zastąpić prawdziwej polityki dotyczącej imigracji ani stanowić skutecznej metody rekrutacji migrantów ekonomicznych;
18.
wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do uwzględnienia sytuacji migrantów przebywających w chwili obecnej na terytorium Unii Europejskiej (osoby ubiegające się o azyl, członkowie rodzin pracowników migrujących, studenci, nielegalni imigranci itp.), którzy już teraz przyczyniają się do rozwoju gospodarki europejskiej, jednak bez prawnego uznania;
19.
podkreśla, iż migracja ekonomiczna jest jednym z rozwiązań europejskiego problemu starzenia się społeczeństwa i problemów gospodarczych i uważa, iż w celu sprostania wyzwaniom zglobalizowanego świata Państwa Członkowskie muszą przyjąć nowe podejście w zakresie polityki gospodarczej i zatrudnienia, w tym polityki pozwalającej na pogodzenie życia zawodowego z rodzinnym;
20.
przypomina, że problemy związane z unijnym rynkiem pracy nie powinny być rozwiązywane wyłącznie za pomocą migracji ekonomicznej, lecz również poprzez stymulowanie innowacyjności i nowych technologii, wzrost wydajności oraz zachęcanie do zatrudniania starszych pracowników w UE;
21.
zaleca Radzie podjęcie właściwych działań w celu ułatwienia wymiany informacji i lepszej koordynacji polityk w tym zakresie;
22.
wzywa Komisję do przeanalizowania sprawdzonych metod przeciwdziałania nielegalnej imigracji, stosowanych w Państwach Członkowskich;
23.
przypomina o znaczeniu włączenia do wszystkich zawieranych przez Unię Europejską umów o stowarzyszeniu i współpracy klauzul dotyczących wspólnego zarządzania ruchami migracyjnymi i obowiązkowej readmisji w przypadku nielegalnej imigracji;
24.
wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do zainicjowania akcji uświadamiających i informacyjnych na temat polityki legalnej imigracji oraz jej pozytywnych skutków, zwłaszcza by rozwiać wątpliwości obywateli i stworzyć pozytywny obraz imigracji;
25.
wzywa Komisję do opracowania wniosku dotyczącego dyrektywy, która określałaby minimalne i wystarczające warunki przyjmowania na terytorium Unii Europejskiej poszukujących pracy obywateli państw trzecich, mając na uwadze przede wszystkim stworzenie legalnych możliwości imigracji;
26.
uważa, że ten instrument legislacyjny powinien ustanawiać ogólne, a nie sektorowe ramy prawne;
27.
jest przekonany, że z uwagi na zasadę pomocniczości bardziej wskazane jest wprowadzenie jednej procedury administracyjnej przyznającej migrantom ekonomicznym pozwolenie na pracę i na pobyt;
28.
zwraca uwagę, że w zasadzie w takim systemie przyjmowanie migrantów ekonomicznych powinno być nierozerwalnie związane z istnieniem szczególnego rodzaju pracy; wzywa jednakże Komisję do rozważenia możliwości wydawania specjalnych pozwoleń na pobyt dla osób poszukujących pracy lub prowadzących działalność na własny rachunek;
29.
wzywa Państwa Członkowskie do rozważenia wprowadzenia szczególnego rodzaju łączonych pozwoleń na pobyt i pracę, które ułatwią rekrutację pracowników sezonowych lub zatrudnionych na czas określony;
30.
uważa, że aby zmniejszyć nielegalną imigrację i pracę na czarno, wniosek powinien zawierać również przepisy umożliwiające pracownikom migrującym wjazd w celu poszukiwania pracy;
31.
wzywa Komisję do jasnego zdefiniowania praw i obowiązków migrantów ekonomicznych,
32.
wzywa Komisję do określenia polityki readmisji opartej na promowaniu dobrowolnych powrotów, m.in. poprzez środki wsparcia w kraju pochodzenia;
33.
wzywa Komisję do zbadania kwestii ewentualnego przedłużenia pobytu po wygaśnięciu pozwolenia, z uwzględnieniem okresu zatrudnienia i pobytu, obecności innych członków rodziny oraz poziomu integracji;
34.
wzywa Państwa Członkowskie do uwzględnienia podczas wydawania zezwolenia na migrację w celu podjęcia pracy wszystkich uzasadnionych interesów, nie tylko ekonomicznych, tak aby wydanie zezwolenia było odzwierciedleniem wyważonej oceny interesów;
35.
wzywa Komisję do rozważenia możliwości wprowadzenia minimalnych standardów w odniesieniu do norm selekcji i do uwierzytelniania dyplomów uzyskanych za granicą;
36.
wzywa Komisję do niezwłocznego opracowania i wdrożenia wspólnie z Państwami Członkowskimi wytycznych w sprawie obiektywnego gromadzenia danych statystycznych, służących uzyskaniu pełnego i zróżnicowanego przeglądu sytuacji migracyjnej oraz jej konsekwencji gospodarczych w Państwach Członkowskich i w krajach pochodzenia, oraz w sprawie istniejących wymogów rynku pracy w całej Unii Europejskiej;
37.
pamiętając, że do Państw Członkowskich należy podejmowanie decyzji dotyczących selekcji i ustalania liczby obywateli państw trzecich na swoim terytorium, opowiada się za dokonywaniem oceny danych z Państw Członkowskich oraz, w miarę potrzeby, za sporządzaniem szacunków globalnych;
38.
wzywa Komisję do rozważenia możliwości stworzenia punktów informacyjno-kontaktowych na poziomie lokalnym i/lub regionalnym dla przedsiębiorstw europejskich zainteresowanych zatrudnieniem migrantów ekonomicznych;
39.
wzywa Państwa Członkowskie do dostarczenia Komisji szacunków opartych na statystykach, tak by możliwe było opracowanie prognoz zapotrzebowania na pracę w całej Unii Europejskiej;
40.
zachęca Państwa Członkowskie do stworzenia strony internetowej z ofertami pracy, tak aby dostarczyć osobom poszukującym pracy aktualnych i ogólnodostępnych informacji oraz do udostępnienia tych ofert pracy w portalu EURES;
41.
wzywa Komisję, aby przy opracowaniu przyszłego planu działań uwzględniła instrument pozwalający na wymianę najlepszych praktyk w dziedzinie integracji między poszczególnymi Państwami Członkowskimi;
42.
przypomina o kompetencjach poszczególnych Państw Członkowskich w odniesieniu do integracji, niosących za sobą prawa i obowiązki zarówno dla społeczeństw państw przyjmujących, jak i dla imigrantów; wzywa Państwa Członkowskie do koordynowania swoich polityk zgodnie z metodą otwartej koordynacji na podstawie przyjętych przez Radę dnia 19 listopada 2004 r. wspólnych wytycznych dotyczących unijnej polityki w zakresie integracji imigrantów;
43.
wzywa Komisję do przedstawienia projektu regulacji prawnej, która będzie gwarantowała migrantom ekonomicznym dostęp do środków wpłacanych w ramach europejskich systemów socjalnych również po powrocie do krajów rozwijających się;
44.
wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do zwrócenia szczególnej uwagi na szczególną sytuację kobiet migrujących z pozostającymi na ich utrzymaniu dziećmi, zwłaszcza w zakresie praw wynikających z umów o pracę zawieranych na czas określony;
45.
wzywa Państwa Członkowskie przyjmujące imigrantów do zawarcia z państwami pochodzenia porozumień, mających na celu zagwarantowanie transferu praw nabytych w jednym z państw w zakresie stażu pracy lub ubezpieczeń społecznych;
46.
podkreśla, że transfery dokonywane przez migrantów z krajów rozwijających się do ich krajów ojczystych znacznie przewyższają kwoty transferów w ramach pomocy rozwojowej i są niezwykle ważne w kontekście osiągnięcia milenijnego celu rozwoju dotyczącego redukcji ubóstwa oraz wzywa właściwe instytucje do ułatwiania transferów poprzez pobieranie możliwie najniższych opłat;
47.
podkreśla znaczenie współpracy między społeczeństwem państwa przyjmującego z jednej strony a imigrantami i społeczeństwami, z których pochodzą z drugiej;
48.
uważa, że konieczna jest zmiana sposobu społecznego odbioru zjawiska migracji w Europie, m.in. poprzez aktywne zwalczanie przejawów dyskryminacji, rasizmu i ksenofobii oraz wprowadzenie historii migracji do programów nauczania;
49.
ocenia pozytywnie promowanie idei "przepływu mózgów" wspieranej poprzez rozszerzenie zasady preferencji wspólnotowych na osoby, które pracowały już przez okres kilku lat na obszarze Unii Europejskiej przed powrotem do własnego kraju;
50.
uznaje za niezwykle istotne, by europejska polityka migracji ekonomicznej znalazła również konkretne rozwiązania problemu drenażu mózgów;
51.
wzywa Komisję do niezwłocznego podjęcia dialogu z rządami państw pochodzenia w celu osiągnięcia równowagi w ustawodawstwie, umożliwiającym migrację i gromadzenie doświadczenia zawodowego; wzywa też Komisję do zintensyfikowania prac w ramach tego dialogu, w porozumieniu z zainteresowanymi krajami, nad specjalnymi środkami w ramach sektorów szczególnie dotkniętych zjawiskiem drenażu mózgów;
52.
wzywa zainteresowane Państwa Członkowskie do informowania potencjalnych imigrantów o ich możliwościach prawnych i ich perspektywach zanim opuszczą kraj pochodzenia; wzywa Komisję do wspierania koordynacji między działającymi w tych samych państwach służbami konsularnymi i dyplomatycznymi Państw Członkowskich, również w celu kierowania imigrantów w miarę możliwości do tych Państw Członkowskich, w których istnieją możliwości przyjęcia tych osób zgodne z ich profilem zawodowym;
53.
podkreśla, że sprawiedliwe traktowanie oraz równe prawa dla migrantów mają kluczowe znaczenie;
54.
podkreśla, iż wspólna polityka migracyjna powinna uwzględniać powody, dla których migranci decydują się na przyjazd do Europy, nierzadko z narażeniem życia, i dlatego też musi być związana z aktywną wspólną polityką na rzecz współpracy rozwojowej;
55.
podkreśla znaczenie i konieczność wzmocnienia współpracy nie tylko między UE i krajami pochodzenia, lecz również między samymi krajami pochodzenia, w szczególności między krajami współpracującymi w ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, między krajami AKP, a także między tymi dwiema grupami państw;
56.
oczekuje, że Komisja w swoich działaniach przeciwko zorganizowanemu handlowi ludźmi z krajów rozwijających się nie będzie karać ofiar, lecz skoncentruje się na karaniu przestępców; stwierdza, że wiele kobiet, które padły ofiarą handlu ludźmi, nie ma dostępu do ochrony prawnej i socjalnej;
57.
wzywa Komisję do uznania migracji dzieci za osobny aspekt migracji ekonomicznej i zapewnienia praw i ochrony małoletnim migrantom zgodnie z art. 24 Karty Praw Podstawowych UE;
58.
uważa, że uregulowanie kwestii imigracji między państwami trzecimi przyczyniłoby się do ochrony migrantów w zakresie praw człowieka i praw pracowniczych i równocześnie do skutecznego ścigania i karania handlarzy ludźmi;
59.
zaleca Komisji, by umożliwiła migrantom, którzy wrócili do krajów rozwijających się, w porównaniu z migrantami, którzy po raz pierwszy imigrują do Unii Europejskiej, ponowną łatwiejszą migrację do Unii Europejskiej i uznała tym samym zdobyte doświadczenia integracyjne tych osób;
60.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Państw Członkowskich.
