P6_TA(2005)0121
Ustawodawstwo socjalne odnoszące się do działalności związanej z transportem drogowym ***II
A6-0073/2005
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego dotycząca wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85 dotyczących ustawodawstwa socjalnego odnoszącego się do działalności związanej z transportem drogowym (11336/1/2004 - C6-0249/2004 - 2003/0255(COD))
(Procedura współdecyzji: drugie czytanie)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając wspólne stanowisko Rady (11336/1/2004 - C6-0249/2004 ) Dz.U. C 63 E z 15.3.2005, str. 1.
,
–
uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, str. 385.
dotyczące projektu Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie (COM(2003)0628) Dotychczas niepublikowane w Dz.U.
,
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 Traktatu WE,
–
uwzględniając art. 62 Regulaminu,
–
uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Transportu i Turystyki ( A6-0073/2005 ),
1.
zatwierdza wspólne stanowisko po poprawkach;
2.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
P6_TC2-COD(2003)0255
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 13 kwietnia 2005 r. w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie minimalnych warunków wykonania rozporządzeń Rady (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85 dotyczących przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym
(Tekst mający znaczenie dla EOG)
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, a w szczególności jego art.
71 ust. 1
,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Dz.U. C 241 z 28.9.2004, str. 65.
,
po konsultacji z Komitetem Regionów,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu
Stanowisko
Parlamentu Europejskiego z dnia 20 kwietnia 2004 r. (
Dz.U. C 104 E z 30.4.2004, str. 358
), wspólne stanowisko Rady z dnia
9 grudnia 2004 r. (Dz.U. C 63 E z 15.3.2005, str, 1)
i stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia
13 kwietnia 2005 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Rozporządzenia Rady (EWG) nr 3820/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego Dz.U. L 370 z 31.12.1985, str. 1. Rozporządzenie zmienione dyrektywą 2003/59/WE Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 226 z 10.9.2003, str. 4).
oraz
(EWG)
nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym Dz.U. L 370 z 31.12.1985, str. 8. Rozporzdzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 432/2004 (Dz.U. L 71 z 10.3.2004, str. 3).
oraz dyrektywa 2002/15/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 marca 2002 w sprawie organizacji czasu pracy osób wykonujących czynności w trasie w zakresie transportu drogowego
Dz.U. L 80 z 23.3.2002, str. 35
mają
istotne
znaczenie
dla tworzenia wspólnego
rynku usług w zakresie transportu lądowego
, dla bezpieczeństwa
na drogach oraz
dla warunków pracy.
(2)
W Białej Księdze "Europejska polityka transportowa do roku 2010: czas na decyzje"
,
Komisja wskazała na potrzebę zaostrzenia kontroli i sankcji, zwłaszcza w zakresie przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym, w szczególności potrzebę zwiększenia liczby kontroli, zachęcania do systematycznej wymiany informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi, koordynacji działań kontrolnych oraz wspierania szkolenia funkcjonariuszy służb kontrolnych.
(3)
Konieczne jest zatem zapewnienie właściwego stosowania i jednolitej wykładni przepisów socjalnych w transporcie drogowym poprzez ustanowienie minimalnych wymogów w zakresie dokonywanych przez Państwa Członkowskie jednolitych i skutecznych kontroli przestrzegania odpowiednich przepisów. Kontrole takie powinny prowadzić do zapobiegania naruszeniom przepisów i zmniejszania ich liczby. Ponadto, należy wprowadzić mechanizm, który zapewni dokładniejsze i częstsze kontrolowanie przedsiębiorstw o wysokim stopniu ryzyka.
(4)
Środki przewidziane w niniejszej dyrektywie powinny prowadzić nie tylko do poprawy bezpieczeństwa na drogach, ale także przyczyniać się do harmonizacji warunków pracy we Wspólnocie i wyrównania warunków konkurencji.
(5)
Zastąpienie tachografów analogowych tachografami cyfrowymi umożliwi stopniowo coraz sprawniejsze i dokładniejsze kontrolowanie większej ilości danych i z tego względu, Państwa Członkowskie będą w stanie przeprowadzać więcej kontroli. Podlegający kontroli odsetek dni przepracowanych przez kierowców pojazdów objętych zakresem przepisów socjalnych należy zatem stopniowo zwiększać do 4%.
(6)
Celem systemów kontroli powinien być rozwój rozwiązań krajowych w kierunku ich współdziałania i wykonalności na poziomie europejskim.
(7)
Wszystkie
jednostki kontrolujące
powinny dysponować
odpowiednim
standardowym
wyposażeniem
oraz uprawnieniami
umożliwiającymi skuteczne i efektywne wykonywanie ich obowiązków.
(8)
Państwa Członkowskie powinny dążyć, bez uszczerbku dla należytego wykonania zadań nałożonych niniejszą dyrektywą, do zapewnienia efektywnego i szybkiego przeprowadzania kontroli drogowych, w celu dokonywania kontroli w możliwie najkrótszym czasie i przy możliwie najmniejszym opóźnieniu kierowcy.
(9)
W każdym Państwie Członkowskim
powinno się wyznaczyć organ koordynujący wdrażanie, funkcjonujący jako krajowe centrum wykonawcze, którego obowiązkiem jest nadzór i wdrażanie logicznej krajowej strategii wykonawczej i i dążenie do praktycznego współdziałania systemów kontroli w porozumieniu
z innymi właściwymi organami. Organ ten powinien także opracowywać odpowiednie dane
statystyczne
.
(10)
Współpracę pomiędzy organami kontrolnymi Państw Członkowskich należy dodatkowo wspierać poprzez skoordynowane kontrole, wspólne szkolenia, elektroniczną wymianę informacji oraz wymianę wiedzy i doświadczeń.
(11)
Stosowanie najlepszych praktyk w zakresie działań kontrolnych w transporcie drogowym, w szczególności dla zagwarantowania jednolitego podejścia do kwestii zaświadczeń dotyczących urlopów wypoczynkowych i zwolnień chorobowych kierowców, powinno być ułatwiane i promowane poprzez forum organów kontrolnych Państw Członkowskich.
(12)
Środki niezbędne do implementacji niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
.
(13)
Ponieważ cel niniejszej dyrektywy, jakim jest ustanowienie przejrzystych, wspólnych zasad w zakresie minimalnych warunków kontroli należytego i jednolitego stosowania rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85
oraz rozporządzenia (WE) nr .../2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z....[w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego i zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) nr 2135/98]
Dz.U. L [...] z [...], str. [...].
,
nie może być osiągnięty w sposób wystarczający przez Państwa Członkowskie, natomiast z uwagi na potrzebę skoordynowanych działań ponadnarodowych, możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może podjąć działania, zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności zawartą w tym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne dla osiągnięcia tego celu.
(14)
Należy zatem uchylić dyrektywę Rady 88/599/EWG z dnia 23 listopada 1988 r. w sprawie standardowych procedur sprawdzających przy wykonaniu rozporządzeń (EWG) nr 3820/85
i 3821/85
Dz.U. L 325 z 29.11.1988, str. 55. Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 2135/98 (Dz.U. L 274 z 9.10.1998, str. 1).
,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Przedmiot
Niniejsza dyrektywa ustanawia minimalne warunki wykonania rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85
oraz dyrektywy 2002/15/WE.
Artykuł 2
Zakres obowiązywania
1.
Niniejsza dyrektywa obowiązuje niezależnie od kraju dopuszczenia pojazdu do przewozów w ruchu drogowym
a)
wyłącznie na terenie Wspólnoty; lub
b)
pomiędzy Wspólnotą, Szwajcarią i państwami będącymi stronami Układu o Europejskim Obszarze Gospodarczym
2.
Umowa europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR) obowiązuje w miejsce tej dyrektywy dla przewozów międzynarodowych w ruchu drogowym, które odbywają się częściowo poza obszarami wymienionymi w ust. 1 pojazdami dopuszczonymi do ruchu w obrębie Wspólnoty lub państwach będących stronami umowy AETR na całej trasie przejazdu.
3.
Dyrektywa ta obowiązuje dla przewozów pojazdami dopuszczonymi do ruchu w krajach trzecich nie będących stronami umowy AETR na każdym odcinku trasy przebytym na terytorium Wspólnoty.
Artykuł 3
Systemy kontroli
1.
Państwa Członkowskie organizują system odpowiednich, regularnych kontroli prawidłowego i jednolitego wykonywania przepisów, o którym mowa w art. 1, obejmujący zarówno kontrole drogowe, jak i kontrole na terenie przedsiębiorstw wszystkich rodzajów transportu.
Kontrole te obejmują każdego roku szeroki i reprezentatywny przekrój pracowników wykonujących czynności związane z przewozem, kierowców, przedsiębiorstw i pojazdów wszystkich rodzajów transportu objętych zakresem stosowania rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85
oraz kierowców i pracowników wykonujących czynności w trasie w zakresie obowiązywania dyrektywy 2002/15/WE.
2.
O ile dotychczas tego nie uczyniono, Państwa Członkowskie nadają do ...
*
Sześć miesięcy po wejściu w życie niniejszej dyrektywy.
upoważnionym funkcjonariuszom służb kontrolnych wszystkie wymagane uprawnienia umożliwiające im prawidłowe wykonywanie zadań kontrolnych zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy.
3.
Każde Państwo Członkowskie organizuje kontrole w taki sposób, aby od dnia ... ** Data wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
*obejmowały one 1 % dni przepracowanych przez kierowców pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85
oraz dyrektywy 2002/15/WE
. Odsetek ten wzrośnie do 2 % od dnia
1 stycznia 2007 r.
oraz do 3 % od dnia
1 stycznia 2009 r.
Od dnia
1 stycznia 2011 r.
Komisja może podwyższyć ten minimalny odsetek do 4 % zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 13 ust. 2
pod warunkiem, że dane statystyczne zebrane z zgodnie z
art. 4
wykażą, że średnio ponad 90 % wszystkich skontrolowanych pojazdów jest wyposażonych w tachografy cyfrowe. Przy podejmowaniu tej decyzji, Komisja bierze pod uwagę także skuteczność istniejących środków kontroli, w szczególności dostępność danych z tachografów cyfrowych na terenie przedsiębiorstw.
Nie mniej niż 15 % całkowitej liczby skontrolowanych dni roboczych podlega kontrolom drogowym, a nie mniej niż
50
% na terenie
przedsiębiorstw.
4.
Informacje przedkładane Komisji zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 zawierają liczbę kierowców poddanych kontrolom drogowym, liczbę kontroli na terenie przedsiębiorstw, liczbę skontrolowanych dni roboczych oraz liczbę
i rodzaj
ujawnionych naruszeń,
z zaznaczeniem, czy wykonywany był przewóz osób czy towarów.
Artykuł 4
Dane statystyczne
Państwa Członkowskie zapewniają, by dane statystyczne gromadzone podczas kontroli przeprowadzanych zgodnie z
art. 3
ust. 1 i
3
, grupowane były według następujących kategorii:
a)
w przypadku kontroli drogowych:
i)
kategoria drogi, tj. czy jest to autostrada, droga krajowa, czy droga niższej kategorii,
numer drogi, kraj, w którym kontrolowany pojazd jest zarejestrowany oraz liczba pojazdów posiadanych przez przedsiębiorstwo;
(ii)
Państwo Członkowskie pochodzenia kierowcy i przedsiębiorstwa, w celu uniknięcia dyskryminacji;
iii)
rodzaj tachografu: analogowy lub cyfrowy;
b)
w przypadku kontroli na terenie przedsiębiorstw:
i)
rodzaj działalności transportowej: działalność międzynarodowa czy krajowa; transport osób czy rzeczy; na własny rachunek lub na rzecz innych jednostek;
ii)
wielkość taboru przedsiębiorstwa;
iii)
rodzaj tachografu: analogowy czy cyfrowy.
Powyższe dane statystyczne przedkładane są corocznie Komisji.
Przedsiębiorstwa odpowiedzialne za kierowców oraz
właściwe organy Państw Członkowskich powinny prowadzić rejestr danych zebranych w poprzednim roku.
Komisja udzieli wszelkich niezbędnych dodatkowych wyjaśnień dotyczących definicji kategorii określonych w pkt. a) i b) zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 13 ust. 2
.
Artykuł 5
Kontrole drogowe
1.
Kontrole drogowe organizowane są w różnych miejscach, w dowolnym czasie i obejmują wystarczająco duży obszar sieci drogowej, aby utrudnić omijanie punktów kontroli.
2.
Państwa Członkowskie zapewniają:
a)
przygotowanie odpowiednich warunków dla zorganizowania punktów kontroli na istniejących i planowanych drogach lub w ich pobliżu,
a w szczególności aby stacje benzynowe, przydrożne parkingi i inne bezpieczne miejsca przy autostradach oraz zajazdy mogły stanowić punkty kontrolne,
b)
przeprowadzanie kontroli według wyrywkowego systemu rotacyjnego,
ze szczególnym wysiłkiem w kierunku zapewnienia równowagi w zakresie intensywności kontroli prowadzonych w różnych punktach wzdłuż dróg.
3.
W trakcie kontroli drogowych kontrolowane są elementy określone w części A załącznika I. Jeśli wymaga tego sytuacja, kontrole mogą skupiać się na określonym elemencie.
4.
Bez uszczerbku dla postanowień
art. 10 ust. 2
, kontrole drogowe przeprowadzane są bez dyskryminacji. W szczególności funkcjonariusze służb kontrolnych nie stosują dyskryminacji ze względu na:
a)
kraj rejestracji pojazdu;
b)
kraj zamieszkania kierowcy;
c)
kraj siedziby przedsiębiorstwa;
d)
początkowy i docelowy punkt podróży;
e)
wyposażenie pojazdu w tachograf analogowy lub cyfrowy.
5.
Funkcjonariusz służb kontrolnych zaopatrzony jest w:
a)
wykaz podstawowych elementów podlegających kontroli określonych w części A załącznika I;
b)
standardowy sprzęt kontrolny określony w załączniku II.
6.
Jeśli ustalenia z kontroli drogowej kierowcy pojazdu zarejestrowanego w innym Państwie Członkowskim, dostarczają podstaw do uznania, że dopuszczono się naruszeń, których nie można wykryć w trakcie tej kontroli ze względu na brak koniecznych danych, właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich udzielają sobie wzajemnie pomocy przy wyjaśnieniu takiej sytuacji.
Artykuł 6
Kontrole skoordynowane
Co najmniej sześć razy w roku Państwa Członkowskie podejmują skoordynowane kontrole drogowe kierowców i pojazdów objętych zakresem stosowania rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85
oraz dyrektywy 2002/15/WE
. Kontrole takie podejmowane są w tym samym czasie przez organy dwóch lub więcej Państw Członkowskich, odpowiedzialne za kontrole, z których każdy działa na swoim własnym terytorium.
Artykuł 7
Kontrole na terenie przedsiębiorstw
1.
Kontrole na terenie przedsiębiorstw są planowane z uwzględnieniem dotychczasowych doświadczeń w zakresie różnych rodzajów transportu
i przedsiębiorstw
. Prowadzi się je także w przypadkach, gdy kontrole drogowe ujawniły poważne naruszenia przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 lub rozporządzenia (EWG) nr 3821/85.
2.
Kontrole na terenie przedsiębiorstw obejmują elementy wymienione w częściach A i B załącznika I.
3.
Funkcjonariusz służb kontrolnych zaopatrzony jest w:
a)
wykaz podstawowych elementów podlegających kontroli określony w częściach A i B załącznika I;
b)
standardowy sprzęt kontrolny, określony w załączniku II.
4.
Funkcjonariusz służb kontrolnych Państwa Członkowskiego w trakcie kontroli uwzględnia wszelkie informacje przekazane przez wyznaczony do koordynacji organ kontrolny innego Państwa Członkowskiego, o którym mowa w
art. 8 ust. 1
, dotyczące działalności danego przedsiębiorstwa w tym innym Państwie Członkowskim.
5.
Dla celów przepisów ust. 1 - 4, kontrole przeprowadzane na podstawie odpowiednich dokumentów lub danych przekazanych przez przedsiębiorstwa na żądanie właściwych organów w obiektach tych organów, należy traktować na równi z kontrolami prowadzonymi na terenie przedsiębiorstw.
Artykuł 8
Organ koordynujący wdrażanie
1.
Państwa Członkowskie wyznaczają organ, do którego zadań należy:
a)
zapewnienie,
pomiędzy różnymi właściwymi organami w Państwie Członkowskim
,
w zakresie działań podejmowanych zgodnie z art. 5 i 7 oraz
wspólnie z odpowiadającymi im organami w innych zainteresowanych Państwach Członkowskich, koordynacji działań podejmowanych zgodnie z
art. 6;
b)
przekazywanie Komisji co dwa lata sprawozdania statystycznego zgodnie z art. 16 ust. 2 rozporządzenia (EWG) nr 3820/85;
c)
stworzenie spójnej krajowej strategii wykonawczej;
d)
główna odpowiedzialność za udzielanie pomocy, o której mowa w
art. 5 ust. 6
, właściwym organom innych Państw Członkowskich;
e)
opublikowanie danych statystycznych uzyskanych zgodnie z art. 4.
Organ ten jest reprezentowany w Komitecie, o którym mowa w
art. 13 ust. 1
.
2.
Państwa Członkowskie powiadomią Komisję o wyznaczeniu takiego organu, a Komisja odpowiednio poinformuje pozostałe Państwa Członkowskie.
3.
Należy aktywnie wspierać wymianę danych, doświadczeń i wiedzy pomiędzy Państwami Członkowskimi przede wszystkim, ale nie wyłącznie, poprzez Komitet określony w
art. 13 ust. 1
oraz organ, który Komisja może wyznaczyć zgodnie z procedurą określonąw
art. 13 ust. 2
.
Artykuł 9
Wymiana informacji
1.
Informacje wzajemnie udostępniane na podstawie art. 17 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 lub art. 19 ust. 3 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 są wymieniane pomiędzy wyznaczonymi organami, o których powiadomiono Komisję zgodnie z
art. 8 ust. 2
:
a)
przynajmniej raz na sześć miesięcy po dacie wejścia w życie niniejszej dyrektywy;
b)
na szczególne żądanie Państwa Członkowskiego w indywidualnych przypadkach.
2.
Państwa Członkowskie dążą do ustanowienia systemów dla elektronicznej wymiany informacji. Zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 13 ust. 2
Komisja określi wspólną metodę efektywnej wymiany informacji.
Artykuł 10
System oceny ryzyka
i naruszeń
1.
Państwa Członkowskie wprowadzą
wspólny
system oceny ryzyka w przedsiębiorstwach, oparty na względnej liczbie i
wadze
naruszeń przepisów
rozporządzeń
(EWG) nr 3820/85
lub nr 3821/85
lub dyrektywy 2002/15/WE
, popełnionych
w określonych
przedsiębiorstwa.
2.
Przedsiębiorstwa o wysokim stopniu ryzyka są kontrolowane dokładniej i częściej,
a w przypadku wykrycia powtarzających się naruszeń należy nałożyć na nie ostrzejsze sankcje.
Kryteria i szczegółowe przepisy dotyczące wdrożenia takiego systemu analizowane są w ramach prac Komitetu, o którym mowa w
art. 13
, w celu ustanowienia systemu wymiany informacji na temat najlepszych praktyk.
3.
Jeżeli Państwo Członkowskie dowie się o naruszeniu rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 lub nr 3821/85 lub dyrektywy 2002/15/WE, które zostało popełnione na terytorium innego Państwa Członkowskiego, powinno ono poinformować o tym to Państwo Członkowskie, aby umożliwić mu nałożenie kar.
4.
Państwa Członkowskie traktują jako poważne w szczególności następujące naruszenia rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 lub nr 3821/85 lub dyrektywy 2002/15/WE:
a)
przekroczenie maksymalnych dziennych, sześcio- lub czternastodniowych czasów prowadzenia pojazdu o przynajmniej 20%;
b)
skracanie dziennych lub tygodniowych minimalnych okresów odpoczynku o przynajmniej 20%;
c)
skracanie minimalnych przerw o przynajmniej 33%;
d)
przekraczanie maksymalnego tygodniowego czasu pracy wynoszącego 60 godzin o przynajmniej 10%.
Artykuł 11
Sprawozdanie
Do dnia … * Trzy lata od dnia wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
Komisja przedłoży Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie zawierające analizę kar za poważne naruszenia, przewidzianych w ustawodawstwie Państw Członkowskich.
Jednocześnie Komisja przedstawi propozycję dyrektywy w sprawie harmonizacji tych sankcji.
Sprawozdanie wykaże poziom różnic pomiędzy sankcjami i jaki byłby wpływ harmonizacji minimalnych i maksymalnych kar za dane naruszenie na przestrzeganie postanowień tej dyrektywy i na bezpieczeństwo w ruchu drogowym.
Artykuł 12
Najlepsze praktyki
1.
Zgodnie z procedurą określoną w
art. 13 ust. 2
, Komisja określi wytyczne dotyczące najlepszych praktyk w zakresie egzekwowania przepisów.
Wytyczne
te zostaną opublikowane w składanym
co dwa lata
sprawozdaniu
Komisji.
2.
Państwa Członkowskie opracują wspólne programy szkoleń dotyczące najlepszych praktyk, które będą przeprowadzane co najmniej raz w roku i będą ułatwiać wymianę pracowników, co najmniej raz w roku, pomiędzy
odpowiednimi organami koordynującymi i ich
odpowiednikami w innych Państwach Członkowskich.
3.
Komisja opracuje, zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 13 ust. 2
, elektroniczny oraz przeznaczony do druku formularz mający zastosowanie, gdy kierowca przebywa na zwolnieniu chorobowym lub na urlopie wypoczynkowym lub gdy prowadził inny pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (EWG) nr 3820/85, w okresie wspomnianym w art. 15 ust. 7 akapit pierwszy, tiret pierwsze rozporządzenia (EWG) nr 3821/85.
4.
Państwa Członkowskie zapewniają należyte przeszkolenie funkcjonariuszy służb kontrolnych w zakresie wykonywania ich zadań.
Artykuł 13
Procedura Komitetu
1.
Komisja jest wspierana przez Komitet ustanowiony zgodnie z art. 18 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 5 i art. 7 decyzji 1999/468/WE przy uwzględnieniu przepisów jej art. 8.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
3.
Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Artykuł 14
Środki wykonawcze
Na wniosek Państwa Członkowskiego lub z własnej inicjatywy Komisja, zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 13 ust. 2
, przyjmuje środki wykonawcze, w szczególności w jednym z następujących celów:
a)
wspierania wspólnego podejścia do stosowania niniejszej dyrektywy;
b)
wspierania spójnego podejścia i ujednoliconej wykładni przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3820/85 przez organy odpowiedzialne za egzekwowanie stosowania przepisów;
c)
ułatwienia dialogu pomiędzy branżą transportu drogowego i organami odpowiedzialnymi za egzekwowanie stosowania
przepisów.
Artykuł
15
Aktualizacja załączników
Zmiany postanowień załączników, niezbędne do ich dostosowania do rozwoju najlepszych praktyk, przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w
art. 13 ust. 2
.
Artykuł 16
Transpozycja
1.
Państwa Członkowskie wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy do dnia 1 stycznia 2006 r. Niezwłocznie przekażą one Komisji teksty tych przepisów wraz z tabelą korelacji pomiędzy nimi a niniejszą dyrektywą.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2.
Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty podstawowych przepisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
Artykuł 17
Uchylenie
1.
Dyrektywa 88/599/EWG traci moc ze skutkiem od dnia ... * Data wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
.
2.
Odniesienia do uchylonej dyrektywy traktuje się jako odniesienia do niniejszej dyrektywy.
Artykuł 18
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej ogłoszeniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 19
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
Sporządzono w , dnia
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK I
Część A
Kontrole drogowe
Następujące elementy są zwykle objęte kontrolami drogowymi:
1)
dzienny
i tygodniowy
czas prowadzenia pojazdu,
zsumowany całkowity czas prowadzenia podczas dwóch kolejnych tygodni
, przerwy i dzienne oraz tygodniowe okresy odpoczynku
i wyrównawczy okres odpoczynku
, wykresówki
z poprzednich dwóch tygodni,
które powinny znajdować się w pojeździe zgodnie z art. 15 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 i/lub dane z tego samego okresu przechowywane na karcie kierowcy i/lub w pamięci urządzenia rejestrującego zgodnie z postanowieniami załącznika II do niniejszej dyrektywy i/lub na wydruku
z poprzedzających 28 dni;
2)
dla okresu, o którym mowa w art. 15 ust. 7 rozporządzenia (EWG) nr 3821/85, jako przypadki przekroczenia dozwolonej prędkości pojazdu traktuje się wszelkie okresy trwające ponad jedną minutę, w których prędkość pojazdu przekracza 90 km/h dla pojazdów kategorii N3 lub 105 km/h dla pojazdów kategorii M3 (kategorie N3 i M3 zdefiniowane są w
załączniku II
do dyrektywy Rady 70/156/EWG z dnia 6 lutego 1970 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu się do homologacji typu pojazdów silnikowych i ich przyczep Dz.U. L 42 z 23.2.1970, str. 1. Dyrektywa ostatnio zmieniona
dyrektywą Komisji 2004/104/WE (Dz.U. L 337 z 13.11.2004, str. 13).
);
3)
w razie potrzeby, prędkości chwilowe osiągnięte przez pojazd, zapisane przez urządzenie rejestrujące przez czas nie dłuższy niż poprzednie 24 godziny użytkowania pojazdu;
4)
prawidłowe działanie urządzenia rejestrującego (stwierdzenie możliwych nadużyć urządzenia i/lub karty kierowcy i/lub wykresówki) lub, w razie potrzeby, obecność dokumentów, o których mowa w art. 14 ust. 5 rozporządzenia (EWG) nr 3820/85.
Część B
Kontrole na terenie przedsiębiorstw
Na terenie przedsiębiorstw kontroluje się poza punktami kontrolowanymi w ramach kontroli drogowych następujące dodatkowe punkty:
1)
tygodniowe okresy odpoczynku oraz czasy prowadzenia pojazdu między tymi okresami odpoczynku;
2)
przestrzeganie dwutygodniowego ograniczenia godzin prowadzenia pojazdu;
3)
wykresówki, dane z jednostki pojazdowej i z karty kierowcy oraz wydruki;
4)
średni maksymalny tygodniowy czas pracy wynoszący 48 godzin w okresie referencyjnym określonym zgodnie z art. 4 lit. a) dyrektywy 2002/15/WE.
Jeśli wykryto naruszenie przepisów, Państwo Członkowskie może, w razie potrzeby, zbadać wspólną odpowiedzialność innych osób nakłaniających lub osób współdziałających przy naruszeniu przepisów w łańcuchu transportowym, takich jak spedytorzy, nadawcy ładunku lub podwykonawcy, w tym sprawdzić, czy umowy na usługi transportowe umożliwiają przestrzeganie przepisów rozporządzeń (EWG) nr 3820/85 i nr 3821/85
oraz dyrektywy 2002/15/WE.
ZAŁĄCZNIK II
Standardowe wyposażenie dostępne dla jednostek kontrolnych
Państwa Członkowskie zapewnią by dla jednostek kontrolnych wykonujących obowiązki określone w załączniku I dostępne było następujące standardowe wyposażenie:
1)
wyposażenie umożliwiające wczytanie danych z jednostki pojazdowej oraz karty kierowcy tachografu cyfrowego, odczyt danych, ich analizę i/lub przekazanie wyników do centralnej bazy danych celem analizy;
2)
urządzenie do sprawdzania wykresówek tachografu.
