13.2.2012 B7-0074/2012 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Syrii ( 2012/2543(RSP) )
Marietje Schaake
,
Louis Michel
,
Ramon Tremosa i Balcells
,
Edward McMillan-Scott
,
Marielle De Sarnez
,
Graham Watson
,
Kristiina Ojuland
,
Izaskun Bilbao Barandica
,
Sonia Alfano
,
Antonyia Parvanova
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE483.133v01-00 B7‑0074/2012 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Syrii ( 2012/2543(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Syrii, w szczególności rezolucję z dnia 15 grudnia 2011 r. w sprawie sytuacji w Syrii, rezolucję z dnia 27 października 2011 r. w sprawie sytuacji w Egipcie i Syrii, zwłaszcza w odniesieniu do wspólnot chrześcijańskich, rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie sytuacji w Syrii, rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie przypadku Rafah Nached oraz rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie sytuacji w Syrii, Jemenie i Bahrajnie w kontekście sytuacji w świecie arabskim i w Afryce Północnej,
– uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Syrii z 2011 r. i z dnia 23 stycznia 2012 r. oraz konkluzje Rady Europejskiej z dnia 23 października i 9 grudnia 2011 r.,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 36/2012 z dnia 18 stycznia 2012 r. w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii oraz uchylające rozporządzenie (UE) nr 442/2011,
– uwzględniając oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa w sprawie Syrii z 2011r., oraz z dnia 23 stycznia 2012, a także 5 i 10 lutego 2012 r.,
– uwzględniając oświadczenia Ligi Państw Arabskich (LPA) w sprawie sytuacji w Syrii w 2011 r. z dni 22, 28 i 31 stycznia 2012 r. oraz 5 i 12 lutego 2012 r., jej plan działania z dnia 2 listopada 2011 r. oraz sankcje wobec Syrii przyjęte przez Ligę Państw Arabskich w dniu 27 listopada 2011 r.,
– uwzględniając sprawozdanie z misji obserwacyjnej LPA do Syrii z dnia 24 grudnia 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie prezydenta Republiki Turcji Abdullaha Güla z dnia 6 lutego 2012 r. oraz oświadczenia ministra spraw zagranicznych Turcji Ahmeta Davutoğlu z dni 6, 10 i 11 lutego 2012 r.,
– uwzględniając zaproponowaną przez Radę Bezpieczeństwa ONZ rezolucję w sprawie Syrii przegłosowaną w dniu 4 lutego 2012 r.,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych, Konwencję w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, Konwencję o prawach dziecka i protokół fakultatywny w sprawie udziału dzieci w konfliktach zbrojnych oraz Konwencję w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa, których stroną jest Syria,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że według szacunków ONZ i szeregu innych organizacji praw człowieka od marca 2011 r. w Syrii co najmniej 7 000 osób straciło życie, w tym ponad 400 dzieci, tysiące innych odniosło rany, według doniesień ponad 60 000 osób zostało aresztowanych na czas nieokreślony, a dziesiątki tysięcy osób znalazły schronienie w krajach sąsiadujących lub były zmuszone do uchodźstwa wewnętrznego w wyniku brutalnych represji reżimu Baszara al-Assada wobec ludności cywilnej; mając na uwadze, że ataki rządowe skierowane przeciwko ludności cywilnej mogą urosnąć do rangi zbrodni przeciwko ludzkości;
B. mając na uwadze, że – pomimo obecnego mającego szerokie poparcie międzynarodowego potępienia reżimu syryjskiego oraz bardziej rygorystycznych sankcji gospodarczych i ukierunkowanych sankcji wymierzonych we władze Syrii oraz w winnych przemocy wobec ludności cywilnej – nadal trwają, a nawet przybierają na sile brutalne i systematyczne represje oraz poważne naruszenia praw człowieka ze strony władz syryjskich, wojska i sił bezpieczeństwa wobec pokojowo nastawionych osób cywilnych; mając na uwadze, że kryzys humanitarny dotyka tysiące Syryjczyków ze względu na zablokowany przez reżim dostęp do opieki medycznej, antybiotyków niezbędnych do leczenia rannych, żywności i energii, a także ze względu na trwające akty przemocy i wysiedlenia;
C. mając na uwadze, że po zawetowaniu przez Rosję i Chiny projektu rezolucji w sprawie Syrii przygotowanego przez Radę Bezpieczeństwa ONZ bombardowania, ciężki i masowy ostrzał gęsto zaludnionych obszarów miasta Hims oraz jego mieszkańców gwałtownie się nasiliły, w szczególności w Bab Amr, powodując w okresie od 4 lutego2012 r. śmierć co najmniej 400 osób, w tym wielu kobiet i dzieci; mając na uwadze, że bombardowania, ostrzeliwanie oraz naloty na domy przeprowadzane przez wojsko syryjskie i służby bezpieczeństwa nasiliły się również w miastach Bosr Harir, Dara, Duma, Hama, Madaya i Zabadani; mając na uwadze, że zdjęcia satelitarne dowodzą systematycznych i ukierunkowanych ataków reżimu Baszara al-Assada na ludność cywilną miasta Hims; mając na uwadze, że członkowie opozycji syryjskiej donoszą o oznakach możliwego użycia broni chemicznej przez reżim al-Assada wobec ludności cywilnej;
D. mając na uwadze, że w dniu 19 grudnia 2011 r. rząd Syrii podpisał protokół przyznający misji obserwacyjnej pod auspicjami Ligi Państw Arabskich dostęp w celu monitorowania zgodności działań władz syryjskich z planem pokojowym LPA, którego Syria jest sygnatariuszem, obejmującym natychmiastowe zaprzestanie aktów przemocy wobec ludności cywilnej, wycofanie wojsk, uwolnienie przetrzymywanych i zapewnienie dostępu do środków przekazu; mając na uwadze, że misja obserwacyjna spotkała się z silną krytyką ze strony Syryjczyków, a jej skuteczność i wiarygodność zostały podane w wątpliwość, ponieważ obserwatorom zawsze towarzyszyli przedstawiciele rządu; mając na uwadze, że ONZ zaoferowała misji obserwacyjnej wsparcie techniczne;
E. mając na uwadze, że po wygaśnięciu miesięcznego mandatu misji LPA postanowiła ją przedłużyć, lecz została zmuszona do zaprzestania działań i odwołania misji obserwacyjnej w dniu 28 stycznia 2012 r. z powodu decyzji Rady Współpracy Państw Zatoki Perskiej o wycofaniu swoich sił oraz ze względu na eskalację przemocy;
F. mając na uwadze zamachy bombowe w Damaszku w dniu 23 grudnia 2011 r. oraz 6 stycznia 2012 r., które spowodowały śmierć i raniły wiele osób; mając na uwadze, że w innym zamachu w dniu 11 stycznia 2012 r. zginął francuski dziennikarz i kilku obywateli Syrii, a wiele osób zostało rannych (wśród nich francuski dziennikarz);
G. mając na uwadze, że według doniesień w dniu 12 stycznia 2012 r. rosyjski statek prawdopodobnie transportujący broń i amunicję dla rządu Syrii dotarł do Syrii po przejściu wcześniejszej inspekcji na wodach terytorialnych Cypru w Limassol; mając na uwadze, że statkowi płynącemu do syryjskiego portu Latakia cypryjskie władze celne uniemożliwiły rzekomo kontynuowanie rejsu z powodu podejrzanego ładunku; mając na uwadze, że celnicy cypryjscy nie byli w stanie otworzyć czterech kontenerów na statku, w związku z czym stwierdzono, że zawierają one „ładunek niebezpieczny” tj. broń i amunicję; mając na uwadze, że Ministerstwo Spraw Zagranicznych Cypru potwierdziło, że statkowi umożliwiono kontynuację rejsu po tym, jak załoga statku oraz jego rosyjscy właściciele „zapewnili”, że statek nie popłynie do Syrii; mając na uwadze, że statek prawdopodobnie wyruszył z Petersburga na początku grudnia 2011 r.;
H. mając na uwadze, że władze Syrii nadal odmawiają zagranicznym dziennikarzom i obserwatorom wstępu do kraju; mając na uwadze, że doniesienia syryjskich uchodźców i działaczy praw człowieka oraz zdjęcia z telefonów komórkowych przesyłane za pomocą samodzielnych łączy satelitarnych stanowią nadal główne źródło informacji i sposób dokumentowania systematycznego i powszechnego łamania praw człowieka osób cywilnych przez syryjskie wojsko i siły bezpieczeństwa, a także ogólnie sytuacji w Syrii;
I. mając na uwadze, że w dniu 22 stycznia LPA przyjęła rezolucję, w której wezwała Baszara al-Assada do oddania władzy swojemu zastępcy oraz natychmiastowego zaprzestania łamania praw człowieka; mając na uwadze, że LPA zwróciła się do Rady Bezpieczeństwa ONZ o pomoc w znalezieniu rozwiązania politycznego; mając na uwadze, że w dniu 27 stycznia 2012 r. Maroko złożyło projekt rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, w której wyrażono pełne poparcie dla planu LPA na rzecz kierowanego przez stronę syryjską kompleksowego i pokojowego procesu politycznego; mając na uwadze, że w dniu 4 lutego 2012 r. projekt rezolucji poparła szeroka międzynarodowa koalicja 13 członków Rady Bezpieczeństwa ONZ; mając na uwadze, że Federacja Rosyjska i Chińska Republika Ludowa – będące stałymi członkami Rady Bezpieczeństwa ONZ – zawetowały projekt rezolucji;
J. mając na uwadze, że w celu zwiększenia presji dyplomatycznej na władze Syrii i ze względu na poważne wątpliwości co do bezpieczeństwa korpusu dyplomatycznego Stany Zjednoczone odwołały swojego ambasadora z Syrii i zawiesiły działalność ambasady w Damaszku;mając na uwadze, że Polska reprezentować będzie interesy Stanów Zjednoczonych w Syrii; mając na uwadze, że Rada Współpracy Państw Zatoki Perskiej odwołała swojego ambasadora z Syrii i postanowiła wydalić ambasadorów Syrii ze swoich stolic; mając na uwadze, że w dniu 4 lutego 2012 r. Republika Tunezyjska wydaliła ambasadora Syrii w Tunisie; mając na uwadze, że Francja, Włochy, Holandia, Hiszpania, Zjednoczone Królestwo, Niemcy i Belgia również odwołały swoich ambasadorów; mając na uwadze, że delegacja UE w Damaszku pozostaje w pełni operacyjna;
K. mając na uwadze, że w konkluzjach Rady do Spraw Zagranicznych UE z dnia 23 stycznia 2012 r. zachęca się opozycję syryjską, by dołożyła wszelkich starań w celu poprawy koordynacji dalszych działań, które w sposób uporządkowany doprowadzą do przemiany Syrii w stabilne, pluralistyczne państwo demokratyczne gwarantujące poszanowanie praw mniejszości;
L. mając na uwadze, że w dniu 18 stycznia 2012 r. weszły w życie dodatkowe unijne środki ograniczające wobec reżimu syryjskiego obejmujące zakaz wywozu sprzętu do monitorowania sieci telekomunikacyjnych stosowanego przez rząd syryjski, zakaz udziału w pewnych projektach infrastrukturalnych oraz inwestowania w takie projekty, a także dodatkowe ograniczenia w zakresie przekazywania funduszy i świadczenia usług finansowych;
M. mając na uwadze, że w dniu 23 stycznia 2012 r. wykaz osób, podmiotów i organizacji objętych unijnymi środkami ograniczającymi poszerzono o kolejne 22 osoby odpowiedzialne za przypadki łamania praw człowieka oraz osiem podmiotów udzielających reżimowi wsparcia finansowego;
N. mając na uwadze, że w dniu 10 lutego 2012 r. Turcja ogłosiła, że będzie dążyć do stworzenia grupy zwolenników demokratycznej Syrii na arenie międzynarodowej, a także wezwała do uzyskania w trybie pilnym dostępu do atakowanych miast Syrii w celu udzielenia im pomocy humanitarnej;
O. mając na uwadze, że w dniu 10 lutego 2012 r. w mieście Aleppo na północy Syrii przed dwiema siedzibami służb bezpieczeństwa wybuchły dwa samochody-pułapki, wskutek czego zginęło 28 osób, a wiele odniosło obrażenia mając na uwadze, że pojawiły się sprzeczne doniesienia na temat odpowiedzialności za zamachy;
P. mając na uwadze, że w dniu 11 lutego 2012 r. zastrzelono wychodzącego z domu w Damaszku lekarza i generała brygady armii syryjskiej dr Issa Al-Chuli, który był również szefem szpitala wojskowego Hameisz w Damaszku;
Q. mając na uwadze, że w dniu 12 lutego 2012 r. LPA zwróciła się do ONZ o wysłanie wspólnej arabsko-ONZowskiej misji pokojowej do Syrii w celu nadzorowania wprowadzania zawieszenia broni oraz wezwała wszystkie narody arabskie do zerwania stosunków dyplomatycznych z rządem Syrii;
R. mając na uwadze, że w ciągu minionych miesięcy posłowie do Parlamentu Europejskiego kontynuowali dialog i wymianę poglądów z szeregiem przedstawicieli opozycji syryjskiej na uchodźstwie oraz w kraju; mając na uwadze, że LPA potwierdziła zobowiązanie do znalezienia politycznego rozwiązania kryzysu w Syrii;
S. mając na uwadze, że wzięto pod uwagę kandydaturę byłego wysłannika specjalnego z ramienia ONZ ds. kryzysu w Libii Abdela Ilaha al-Chatiba na przedstawiciela LPA ds. kryzysu w Syrii;
T. mając na uwadze, że minister spraw zagranicznych Tunezji Rafik Ben Adessalam zaproponował zorganizowanie pierwszego spotkania mającej powstać grupy międzynarodowej o nazwie „Przyjaciele Narodu Syryjskiego” w dniu 24 lutego 2012 r.
U. mając na uwadze, że kryzys w Syrii stanowi zagrożenie dla stabilności i bezpieczeństwa całego regionu Bliskiego Wschodu;
1. ponownie zdecydowanie potępia brutalne represje reżimu syryjskiego przeciw ludności cywilnej, a w szczególności w oblężonym przez reżim i znajdującym się w izolacji mieście Hims i w leżącym w jego sąsiedztwie osiedlu Bab Amr, oraz domaga się natychmiastowego zaprzestania regularnych ataków na ludność cywilną, umyślne zabijanie dzieci, masowe ostrzeliwanie gęsto zaludnionych obszarów, torturowanie więźniów na śmierć, gwałtowne rozprawianie się z uczestnikami pokojowych demonstracji, a także nękanie ich rodzin;
2. wzywa do natychmiastowego wycofania wojsk i sił bezpieczeństwa z ulic, domaga się zwolnienia wszystkich zatrzymanych protestujących, więźniów politycznych, obrońców praw człowieka, autorów blogów i dziennikarzy; domaga się natychmiastowego umożliwienia dostępu międzynarodowej pomocy humanitarnej do miast będących celem najczęstszych ataków, domaga się natychmiastowego umożliwienia dostępu mediów międzynarodowych oraz przekazuje wyrazy współczucia rodzinom ofiar; ponownie zapewnia o solidarności z prowadzoną bez przemocy walką narodu syryjskiego o wolność, godność i demokrację oraz pochwala jego odwagę i determinację, szczególnie kobiet, które odgrywają w tej walce kluczową rolę;
3. ponownie apeluje do prezydenta Baszara al-Assada i jego reżimu o bezzwłoczne zrzeczenie się władzy, aby umożliwić demokratyczne przemiany w Syrii;
4. w pełni popiera wysiłki LPA zmierzające do zaprzestania stosowania przemocy oraz wspierania za pośrednictwem Rady Bezpieczeństwa ONZ rozwiązania politycznego dla stosowania przez reżim przemocy wobec ludności cywilnej w Syrii; zdecydowanie potępia zawetowanie przez Chiny i Rosję rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, z zadowoleniem przyjmuje i w pełni popiera działania międzynarodowe mające na celu stworzenie grupy „Przyjaciele Narodu Syryjskiego” w celu znalezienia rychłego rozwiązania dla nieustających aktów przemocy wobec cywilnej ludności w Syrii;
5. wzywa Rosję i Chiny do wywiązania się z obowiązku zagwarantowania przestrzegania w Syrii międzynarodowych standardów ochrony praw człowieka; nadal wspiera wysiłki UE i jej państw członkowskich w tym zakresie; zachęca Radę Bezpieczeństwa ONZ do postawienia reżimu syryjskiego przed Międzynarodowym Trybunałem Karnym w związku z popełnionymi przezeń zbrodniami na ludności kraju;
6. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji Catherine Ashton, by zdecydowanie potępiła blokowanie przez Chiny i Rosję proponowanej rezolucji ONZ; nalega, by wysoka przedstawiciel/wiceprzewodnicząca Komisji natychmiast zaangażowała się w konsultacje na najwyższym szczeblu z przywódcami Rosji i Chin w celu uzyskania pełnego poparcia z ich strony dla przestrzegania międzynarodowych standardów praw człowieka oraz przyszłych inicjatyw ONZ dotyczących aktualnego kryzysu w Syrii;
7. wzywa UE do ograniczenia do minimum stosunków dyplomatycznych z rządem al-Assada; nalega, by wysoka przedstawiciel/wiceprzewodnicząca Komisji wzmocniła delegację UE w Damaszku zapewniając jej zdolność do niesienia pomocy humanitarnej, a także delegacje UE w krajach ościennych; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji, by nadzorowała wysiłki zmierzające do natychmiastowego zagwarantowania dostępu narodu syryjskiego do (przenośnych) technologii informacyjno-komunikacyjnych;
8. wzywa państwa członkowskie Unii Europejskiej do wydalenia dyplomatów syryjskich z UE lub podjęcia wobec nich innych odpowiednich środków w przypadku, gdy prześladują oni osoby zamieszkałe na terytorium Unii Europejskiej lub stosują groźby wobec nich; z zadowoleniem przyjmuje w związku z tym decyzję rządu Niemiec o wydaleniu czterech dyplomatów syryjskich;
9. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do natychmiastowego zintensyfikowania współpracy z Turcją, LPA oraz ze Stanami Zjednoczonymi w zakresie znalezienia rozwiązania dla trwającego w Syrii kryzysu;
10. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do przyjęcia na siebie odpowiedzialności za powołanie grupy „Przyjaciele Narodu Syryjskiego” będącej grupą kontaktową krajów opowiadających się za przemianami demokratycznymi w Syrii, obejmującą Turcję i członków LPA; nalega, by wysoka przedstawiciel/wiceprzewodnicząca Komisji wyraziła wszelkie możliwe wsparcie dla pierwszego posiedzenia tej grupy kontaktowej w Tunezji, które ma odbyć się w dniu 24 lutego 2012 r.;
11. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do natychmiastowego sporządzenia planu operacyjnego interwencji humanitarnej w Syrii, w ramach którego utworzone zostaną strefy bezpieczeństwa wzdłuż granicy turecko-syryjskiej oraz jordańsko-syryjskiej, do której prowadzić będą korytarze dla pomocy humanitarnej; podkreśla potrzebę pełnej współpracy pomiędzy LPA, Turcją, USA a UE;
12. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do zidentyfikowania się z organizacjami na terenie LPA, Turcji oraz UE reprezentującymi ludność Syrii, a także do udzielenia im na życzenie znacznej pomocy materialnej i technicznej; podkreśla, że organizacje te muszą wykazać się wyraźnym zaangażowaniem w ochronę praw człowieka i wolności wyznania, zobowiązać się do walki na rzecz integracyjnej i demokratycznej Syrii, odrzucenia terroryzmu oraz powstrzymywania się od destabilizacji krajów ościennych;
13. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do możliwie najszybszego wynegocjowania porozumienia pomiędzy państwami członkowskimi UE w sprawie dodatkowych sankcji wobec podmiotów odpowiedzialnych za trwające naruszanie praw człowieka w Syrii, zarówno urzędników rządowych, jak i przedsiębiorstw państwowych; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do angażowania się w bezpośredni dialog z syryjskimi elitami biznesowymi wchodzącymi aktualnie w skład reżimu Baszara al-Assada oraz ułatwiania tego dialogu w celu nakłonienia ich do całkowitego wycofania wsparcia dla rządu syryjskiego mając na uwadze fakt, że UE jest najważniejszym rynkiem dla przedsiębiorstw syryjskich; podkreśla, że UE powinna podejmować szybsze działania na rzecz znalezienia rozwiązania toczącego się w Syrii kryzysu;
14. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Komisji Europejskiej z dnia 3 lutego 2012 r. w sprawie przeznaczenia kwoty [3 mln EUR] na pomoc humanitarną w celu łagodzenia cierpienia ludności zarówno w Syrii, jak i w krajach ościennych;
15. wzywa Komisję Europejską, a w szczególności komisarz ds. współpracy międzynarodowej, pomocy humanitarnej i reagowania kryzysowego do dalszego utrzymywania kontaktów z odnośnymi partnerami oraz międzynarodowymi podmiotami w dziedzinie pomocy humanitarnej oraz koordynowania prowadzonych działań w tym zakresie; zachęca Komisję do kontynuowania nadzorowania sytuacji humanitarnej w Syrii i w krajach ościennych, a także dostarczania pomocy humanitarnej w oparciu o jasne zasady;
16. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do możliwie najszybszego zbadania sprawozdań dotyczących rosyjskiego statku transportującego broń i amunicję dla rządu Syrii, który dotarł do Syrii po przejściu wcześniejszej inspekcji na Cyprze; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do zagwarantowania pełnego wdrożenia i przestrzegania wszystkich unijnych środków ograniczających wobec Syrii, w szczególności embarga na broń i ropę naftową, a także zakazu wywozu technologii do Syrii, wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do informowania Parlamentu o podejmowanych działaniach i ich wynikach;
17. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do zawarcia wszystkich wyżej wymienionych działań w planie działania LPA z dnia 2 listopada 2011 r. oraz do ponownego przedstawienia ich Radzie Bezpieczeństwa ONZ w celu rozpatrzenia;
18. apeluje o sprawne, niezależne i przejrzyste dochodzenia w sprawie powszechnych, systematycznych i rażących naruszeń praw człowieka i podstawowych wolności przez władze syryjskie oraz wojsko i siły bezpieczeństwa, aby doprowadzić do tego, by wszystkie osoby odpowiedzialne za te czyny – które mogą zostać uznane za zbrodnie przeciwko ludzkości – zostały pociągnięte do odpowiedzialności przez społeczność międzynarodową;
19. wzywa do pokojowych i faktycznych przemian demokratycznych, zgodnych z uzasadnionymi żądaniami Syryjczyków i opartych na kompleksowym procesie narodowego dialogu politycznego z udziałem wszystkich sił demokratycznych i społeczeństwa obywatelskiego w tym kraju;
20. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącej Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Chińskiej Republiki Ludowej, rządowi i parlamentowi Federacji Rosyjskiej, rządowi i parlamentowi Syryjskiej Republiki Arabskiej oraz rządowi i parlamentowi Republiki Turcji.
