P6_TA(2005)0042
Zharmonizowane systemy informacji dotyczące transportu rzecznego ***I
A6-0055/2004
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zharmonizowanych Systemów Informacji dotyczących Transportu Rzecznego (River Traffic Information Services - RIS) na śródlądowych drogach wodnych we Wspólnocie ( COM(2004)0392 – C6-0042/2004 – 2004/0123(COD))
(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski
, –
uwzględniając projekt Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady ( COM(2004)0392 ) Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
,
–
uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 71 ust. 1 Traktatu WE, zgodnie z którym Komisja przedłożyła projekt Parlamentowi ( C6-0042/2004 ),
–
uwzględniając art. 67 swojego Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii ( A6-0055/2004 ),
1.
przyjmuje projekt Komisji ze zmianami;
2.
wzywa Komisję do ponownego przekazania kwestii Parlamentowi, jeżeli zamierza w znaczący sposób zmienić projekt lub zastąpić go innym tekstem;
3.
zobowiązuje swojego Przewodniczącemu do przekazania jego stanowiska Radzie i Komisji.
P6_TC1-COD(2004)0123
Stanowisko parlamentu europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 23 lutego 2005 r.w celu przyjęcia dyrektywy 2005/.../
WE
Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie zharmonizowanych
usług informacji rzecznej (RIS)
na wodnych drogach śródlądowych Wspólnoty
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 71,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Dz.U. C… str...
,
uwzględniając opinię Komitetu Regionów Dz.U. C…, str...
,
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu
Stanowisko Parlamentu Europejskiego z 23.2.2005r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Rozmieszczenie technologii informacyjnych i komunikacyjnych na wodnych drogach śródlądowych pomaga znacznie zwiększyć bezpieczeństwo i wydajność transportu śródlądowego.
(2)
W niektórych Państwach Członkowskich krajowe usługi informacji rzecznej są już rozmieszczone na różnych drogach wodnych. Celem zapewnienia zharmonizowanego, interoperacyjnego i otwartego systemu informacyjnego i aparatury nawigacyjnej w sieci wodnych dróg śródlądowych Wspólnoty, konieczne jest wprowadzenie wspólnych wymagań i specyfikacji technicznych.
(3)
Ze względów bezpieczeństwa oraz w interesie ogólnoeuropejskiej harmonizacji, treść takich wspólnych wymogów i specyfikacji technicznych powinna opierać się na dorobku wypracowanym w tej dziedzinie przez właściwe organizacje międzynarodowe, takie jak Międzynarodowe Stowarzyszenie Żeglugowe (PIANC), Centralna Komisja Nawigacji na wodach Renu (CCNR) oraz Europejska Komisja Gospodarcza Narodów Zjednoczonych (UNECE).
(4)
Usługi informacji rzecznej (RIS) należy budować w oparciu o systemy interoperacyjne, których podstawą powinny być otwarte i publiczne standardy oraz które powinny być dostępne w sposób niedyskryminacyjny dla wszystkich dostawców i użytkowników systemów.
(5)
Na krajowych żeglownych wodnych drogach śródlądowych niepowiązanych z żeglowną siecią innego Państwa Członkowskiego te wymagania i specyfikacje techniczne nie muszą być obowiązkowe. Jednakże zaleca się wprowadzenie
RIS
, o których mowa w niniejszej dyrektywie także na tych wodnych drogach śródlądowych oraz zapewnienia ich interoperacyjności z istniejącymi systemami.
(6)
Rozwój
RIS
powinien mieć na uwadze cele takie, jak
bezpieczeństwo, wydajność
i troskę o środowisko naturalne żeglugi śródlądowej, które są realizowane poprzez zadania takie jak zarządzanie ruchem i transportem, ochronę środowiska i infrastruktury oraz egzekwowanie szczególnych zasad.
(7)
Wymagania odnośnie RIS powinny dotyczyć co najmniej zakresu usług informacyjnych zapewnianych przez Państwa Członkowskie.
(8)
Ustanowienie specyfikacji technicznych powinno obejmować takie systemy, jak elektroniczne mapy nawigacyjne, elektroniczne raportowanie statków,
łącznie z ujednoliconym europejskim systemem numeracji statków,
komunikaty dla kapitanów oraz śledzenie i wyszukiwanie statków.
Działalność Komisji RIS powinno być prowadzenie do technicznej kompatybilności sprzętu niezbędnego do korzystania z RIS
.
(9)
Państwa Członkowskie są odpowiedzialne, we współpracy z Unią Europejską, za zachęcanie użytkowników do działania zgodnie z procedurami i wymaganiami dotyczącymi sprzętu, uwzględniając fakt, że strukturę sektora żeglugi śródlądowej tworzą małe i średnie przedsiębiorstwa.
(10)
Wprowadzenie RIS będzie się wiązać z przetwarzaniem danych osobowych, które powinno być prowadzone zgodnie z przepisami europejskimi określonymi między innymi w dyrektywie 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych Dz.U. L 281 z 23.11.1995, str. 31.
Dyrektywa zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003 (Dz.U. L 284 z 31.10.2003, str. 1).
i w dyrektywie 2002/58/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 lipca 2002 r. dotyczącej przetwarzania danych osobowych i ochrony prywatności w sektorze łączności elektronicznej Dz.U. L 201 z 31.7.2002, str. 37.
.
Wprowadzenie RIS nie powinno prowadzić do niekontrolowanego przetwarzania poufnych danych ekonomicznych dotyczących podmiotów gospodarczych.
(11)
Dla celów RIS, dla których wymagane jest dokładne pozycjonowanie, powinno się zalecać korzystanie z technologii pozycjonowania satelitarnego. W miarę możliwości technologie te powinny być interoperacyjne z innymi odpowiednimi systemami i powinny być z nimi zintegrowane, zgodnie z decyzjami obowiązującymi w tej dziedzinie.
(12)
Jako że cele działań, które mają być podjęte, a mianowicie ustanowienia zharmonizowanych RIS we Wspólnocie, nie mogą być skutecznie osiągnięte przez Państwa Członkowskie, natomiast ze względu na wymiar europejski, mogą łatwiej być zrealizowane na poziomie wspólnotowym, Wspólnota może przedsięwziąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym samym artykule niniejsza dyrektywa nie wykracza poza działania niezbędne do osiągnięcia tych celów.
(13)
Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23.
.
(14)
Rada, zgodnie z ust. 34 porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie lepszego prawodawstwa, powinna zachęcać Państwa Członkowskie do sporządzania, dla własnych potrzeb i w interesie Wspólnoty, własnych tabel, które, na ile to możliwe, będą odzwierciedlać korelację między dyrektywą a sposobami transpozycji oraz do upubliczniania ich
.
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:
Artykuł 1
Zakres przedmiotowy
Niniejsza dyrektywa ustanawia ramy dla rozpowszechniania i stosowania zharmonizowanych
usług informacji rzecznej
(RIS) we Wspólnocie w celu wsparcia transportu śródlądowego, w celu zwiększenia jego bezpieczeństwa, skuteczności i poprawy oddziaływania na środowisko naturalne oraz usprawnienia współdziałania z innymi rodzajami transportu.
Niniejsza dyrektywa określa ramy
dotyczące ustanowienia i dalszego rozwoju wymagań
,
specyfikacji i warunków technicznych koniecznych
do zapewnienia zharmonizowanych, interoperacyjnych i otwartych RIS na wspólnotowych wodnych drogach śródlądowych.
Takie ustanowienie i dalszy rozwój wymagań, specyfikacji i warunków technicznych będzie dokonywane przez Komisję, przy pomocy Komitetu RIS wyznaczonego w tym celu; w tym kontekście, Komisja należycie uwzględni środki opracowane przez odpowiednie organizacje międzynarodowe takie, jak Międzynarodowe Stowarzyszenie Żeglugowe (PIANC), Centralna Komisja ds. Żeglugi po Renie (CCNR) oraz Europejska Komisja Gospodarcza Organizacji Narodów Zjednoczonych (UNECE).
Zapewniona zostanie ciągłość z innymi usługami zarządzania ruchem modalnym, zwłaszcza zarządzaniem ruchem statków morskich i z usługami informacyjnymi.
Artykuł 2
Zakres stosowania
1.
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wprowadzenia w życie i funkcjonowania RIS na wszystkich śródlądowych drogach wodnych
państw członkowskich
klasy IV i wyższej,
które są połączone drogą wodną klasy IV lub wyższej lub z drogą wodną klasy IV lub wyższej innego Państwa Członkowskiego
, łącznie z portami
na takich drogach wodnych zgodnie z decyzją
nr 1346/2001/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. zmieniającą decyzję
nr
1692/96/WE w zakresie portów morskich, portów śródlądowych, terminali pośrednich, jak również projektu nr 8 wymienionego w załączniku III Dz.U. L 185 z 6.7.2001, str.1.
.
Do celów niniejszej dyrektywy, stosuje się Klasyfikację Europejskich Śródlądowych Dróg Wodnych przewidzianą w rezolucji ONZ/ECE nr 30 z dnia 12 listopada 1992 roku.
2.
Państwa Członkowskie mogą stosować postanowienia niniejszej dyrektywy do wodnych dróg śródlądowych i portów śródlądowych nie wymienionych w ust. 1
.
Artykuł 3 Definicje
Dla celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:
(a)
Przez usługi informacji rzecznej (RIS) należy rozumieć zharmonizowane usługi informacyjne wspierające zarządzanie ruchem i transportem w żegludze śródlądowej, łącznie ze współdziałaniem z innymi rodzajami transportu
w miarę możliwości technicznych
. RIS nie odnoszą się do wewnętrznych działań komercyjnych pomiędzy dwoma lub więcej firmami, jednakże są otwarte na współpracę w zakresie działań komercyjnych.
RIS obejmuje usługi takie, jak informację o torach wodnych, informację o ruchu, zarządzanie ruchem, wspomaganie łagodzenia skutków katastrof, informacje dla zarządzania transportem, usługi statystyczne i celne oraz opłaty żeglugowe i portowe.
(b)
Informacje o torach wodnych oznaczają informacje geograficzne, hydrologiczne i administracyjne związane z drogami (torami) wodnymi. Informacje o torach wodnych to informacje jednostronnie przekazywane z nabrzeża do statku lub z nabrzeża do biura.
(c)
Taktyczne informacje o ruchu oznaczają informacje wpływające na natychmiastowe decyzje nawigacyjne odnośnie rzeczywistej sytuacji dotyczącej ruchu oraz bliskiego sąsiedztwa geograficznego.
(d)
Strategiczne informacje o ruchu oznaczają informacje wpływające na średnio- i długoterminowe decyzje użytkowników RIS.
(e)
Aplikacja RIS oznacza świadczenie usług informacji rzecznej przy użyciu wyspecjalizowanych systemów.
(f)
Centrum RIS
,
oznacza miejsce ustanowione przez właściwe władze, w którym operatorzy zarządzają
usługami
.
(g)
Użytkownicy RIS oznaczają różne grupy użytkowników, łącznie z kapitanami łodzi, operatorami RIS, operatorami śluz/mostów, organami administracji żeglugi śródlądowej, operatorami
portów i
terminali, operatorami w centrach kryzysowych służb ratowniczych, kierownikami floty, załadowcami ładunku i pośrednikami.
(h)
Interoperacyjność oznacza, że usługi, treść danych, format i częstotliwości wymiany danych są zharmonizowane w taki sposób, że użytkownicy RIS mają dostęp do tych samych usług i informacji na poziomie
europejskim
.
Artykuł 4
Tworzenie usług informacji rzecznej
1.
Państwa Członkowskie podejmą środki niezbędne do wdrożenia RIS na wodnych drogach śródlądowych zgodnie z
art. 2
.
2.
Państwa
Członkowskie opracują usługi w taki sposób, by zastosowanie RIS było wydajne, elastyczne i interoperacyjne, by mogło współpracować z innymi zastosowaniami RIS oraz, o ile to możliwe, z systemami stosowanymi w innych rodzajach transportu. Ponadto, zapewnią one także współdziałanie z systemami zarządzania transportem i działaniami komercyjnymi.
3.
Dla utworzenia RIS Państwa Członkowskie:
a)
dostarczą użytkownikom RIS wszelkie istotne dane dotyczące żeglugi
i planowania rejsu na wodnych drogach śródlądowych. Dane
te będą dostarczone przynajmniej w dostępnej formie elektronicznej;
b)
zapewnią by, oprócz danych, o których mowa w lit. a), użytkownicy RIS mieli dostęp do elektronicznych map nawigacyjnych dla wszystkich europejskich wodnych dróg śródlądowych klasy Va i wyższej, zgodnie z klasyfikacją europejskich wodnych dróg śródlądowych;
c)
umożliwią właściwym władzom, w zakresie wymaganym przepisami krajowymi lub międzynarodowymi dotyczącymi raportowania statków, otrzymywanie elektronicznych raportów
z wymaganymi danymi ze statków
. W przypadku transportu transgranicznego, informacje te będą przekazywane właściwym władzom sąsiedniego kraju.
Przekazanie tych danych następuje
przed dotarciem statków do granicy;
d)
zapewnią dostarczanie kapitanom komunikatów, zawierających informacje o poziomie wody
(lub maksymalnego dopuszczalnego zanurzenia)
oraz raporty dotyczące kry na wodnych drogach śródlądowych, w formie znormalizowanych, zakodowanych i ściągalnych wiadomości. Znormalizowana wiadomość zawierać będzie przynajmniej informacje konieczne do bezpiecznej żeglugi. Dane te będą dostarczone przynajmniej w dostępnej formie elektronicznej.
Obowiązki, o których mowa w niniejszym ustępie, będą spełniane zgodnie ze specyfikacjami określonymi w załącznikach I i II.
4
.
Właściwe organy Państw Członkowskich
ustanawiają centra RIS zgodnie z lokalnymi
potrzebami
.
5
.
Na użytek
automatycznych systemów indentyfikacyjnych
(AIS)
,
stosuje się postanowienia
porozumień regionalnych dotyczących usług radiotelefonicznych na wodnych drogach śródlądowych, zawartych w Bazylei w dniu 6 kwietnia 2000 r. w ramach rozporządzeń radiowych Międzynarodowej Unii Telekomunikacyjnej (ITU).
6.
Państwa Członkowskie
, jeżeli jest to właściwe, we współpracy z Unią Europejską
,
zachęcają
kapitanów łodzi, operatorów lub armatorów statków żeglujących po ich drogach wodnych, załadowców lub właścicieli towarów przewożonych tymi statkami, a także statków,
do pełnego korzystania z usług, które są dostępne na podstawie
niniejszej dyrektywy.
7.
Komisja podejmuje właściwe kroki w celu weryfikacji interoperacyjności, niezawodności i bezpieczeństwa RIS.
Artykuł 5
Wytyczne i specyfikacje techniczne
1.
W celu zapewnienia wsparcia dla usług, o których mowa w
art. 3 lit.a
i zapewnienia ich interoperacyjności wymaganej w art.
4 ust. 2
, Komisja określi, zgodnie z ust. 2, wytyczne techniczne odnośnie planowania, wdrażania i wykorzystania usług (wytyczne RIS), a także specyfikacje techniczne, zwłaszcza w następujących dziedzinach:
(a)
Systemu Obrazowania Map Elektronicznych i Informacji w Żegludze Śródlądowej (ECDIS śródlądowe)
(b)
Elektronicznego raportowania statków
(c)
Komunikatów dla kapitanów
(d)
Systemów śledzenia i wyszukiwania statków
(e)
Kompatybilności sprzętu niezbędnego do korzystania z RIS
.
Powyższe wytyczne i specyfikacje powinny opierać się na zasadach technicznych określonych w załączniku II
i uwzględniać dorobek wypracowany w tej dziedzinie przez właściwe organizacje międzynarodowe.
2.
Wytyczne i specyfikacje techniczne, o których mowa w ust. 1 zostaną określone
a gdy jest to właściwe, zmienione
przez Komisję zgodnie z procedurą przedstawioną w art. 11 ust. 3.
Ich określanie odbywa się zgodnie z
następującym harmonogramem:
a)
wytyczne RIS, nie później niż
( ...)
*
dziewięć miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
b)
specyfikacje techniczne dla ECDIS śródlądowego, elektronicznego raportowania statków i komunikatów dla kapitanów, nie później niż
( ...)
**
dwanaście miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
*
c)
specyfikacje techniczne dotyczące systemów śledzenia i wyszukiwania statków, nie później niż
( ...)
***
piętnaście miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
**
3.
Wytyczne i specyfikacje RIS zostaną opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 6
Pozycjonowanie satelitarne
Dla celów
RIS
,
dla których wymagane jest dokładne pozycjonowanie, zaleca się korzystanie
z technologii pozycjonowania satelitarnego.
Artykuł 7
Homologacja
urządzeń RIS
1.
Tam, gdzie jest to konieczne dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi i wymagane przez stosowne specyfikacje techniczne, urządzenia i oprogramowanie
terminali i sieci
systemu RIS, będą podlegać
homologacji
na zgodność z tymi specyfikacjami
przed wprowadzeniem do użytkowania na wodnych drogach śródlądowych
..
2.
Państwa Członkowskie zgłoszą
Komisji organy
krajowe odpowiedzialne za
homologację
.
Komisja przekaże tę informację pozostałym Państwom Członkowskim.
3.
Wszystkie Państwa Członkowskie uznają homologacje wydane przez zatwierdzone organy innych Państw Członkowskich.
Artykuł 8
Właściwe władze
Państwa Członkowskie wyznaczą władze odpowiedzialne za stosowanie RIS oraz za międzynarodową wymianę danych i poinformują o nich Komisję.
Artykuł 9
Zasady dotyczące prywatności, bezpieczeństwa i ponownego wykorzystania informacji
1.
Państwa Członkowskie zagwarantują, że przetwarzanie danych osobowych koniecznych do funkcjonowania RIS jest zgodne z europejskimi przepisami w sprawie ochrony podstawowych wolności i praw jednostki, w tym z dyrektywą 95/46/WE i
dyrektywą 2002/58/WE
.
2.
W celu ochrony wiadomości RIS i ich zapisu przed niepożądanymi zdarzeniami lub niewłaściwym wykorzystaniem, łącznie z niepowołanym dostępem, zmianą lub ich utratą, Państwa Członkowskie wdrożą i będą stosować
środki bezpieczeństwa
.
3.
Stosuje się dyrektywę 2003/98/WE
Parlamentu Europejskiego i Rady z 17 listopada 2003r.
w sprawie ponownego wykorzystania informacji sektora publicznego
Dz.U. L 345 z 31.12.2003., str.90.
.
Artykuł 10
Procedura wprowadzania zmian
Załączniki I i II mogą być zmieniane w miarę zdobywania doświadczenia podczas stosowania niniejszej dyrektywy i dostosowywane do postępu technicznego zgodnie z procedurą określoną w art. 11 ust. 3.
Artykuł 11
Komitet RIS
1.
Komisję wspiera komitet ustanowiony na mocy art. 7 dyrektywy 91/672/EWG
Dyrektywa Rady 91/672/EWG z dnia 16 grudnia 1991 r. w sprawie wzajemnego uznawania krajowych patentów żeglarskich uprawniających do przewożenia towarów i osób żeglugą śródlądową (Dz.U. L 373 z 31.12.1991, str.29). Dyrektywa ostatnio zmieniona rozporządzeniem (WE) nr 1882/2003.
.
2.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając postanowienia jej art. 8.
3.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając postanowienia jej art. 8.
4.
Okres, o którym mowa w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.
5.
Komisja regularnie konsultuje się z przedstawicielami sektora.
Artykuł 12
Transpozycja
1.
Państwa Członkowskie
które mają śródlądowe drogi wodne objęte zakresem artykułu 2,
wprowadzą w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie do dnia
[…]
*
24 miesiące
od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
. Niezwłocznie przekażą Komisji teksty tych
przepisów.
Przepisy przyjęte przez Państwa Członkowskie zawierają odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie towarzyszy ich urzędowej publikacji. Metody dokonywania takiego odniesienia określane są przez Państwa Członkowskie.
2.
Państwa Członkowskie podejmą niezbędne środki w celu zapewnienia zgodności z wymaganiami określonymi w art. 4 nie później niż
30 miesięcy
po wejściu w życie właściwych wytycznych i specyfikacji technicznych, o których mowa w art. 5. Wytyczne i specyfikacje techniczne wejdą w życie następnego dnia po ich opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
3.
W następstwie wniosku Państwa Członkowskiego, Komisja może przedłużyć, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 ust. 2, okres przewidziany w ust. 2 na wdrożenie jednego lub więcej wymogów określonych w art. 4, w odniesieniu do śródlądowych dróg wodnych,
o których mowa
w art. 2, ale o niskim natężeniu ruchu,
lub w odniesieniu do śródlądowych dróg wodnych, dla których koszt takiego wdrożenia byłby nieproporcjonalny w stosunku do korzyści
. Okres ten może zostać przedłużony
w drodze zwykłej decyzji Komisji
; przedłużenie to może zostać ponowione. Uzasadnienie, które zostaje złożone wraz z wnioskiem przez Państwo Członkowskie powinno odnosić się do natężenia ruchu oraz warunków ekonomicznych na drodze wodnej,
której wniosek dotyczy. Do czasu podjęcia decyzji przez Komisję, Państwo Członkowskie, które wnioskuje o przedłużenie, może kontynuować swoje operacje tak, jakby przedłużenie zostało przyznane.
4.
Państwa Członkowskie przekażą Komisji teksty głównych przepisów prawa krajowego, przyjętych w dziedzinach objętych niniejszą dyrektywą.
5.
Państwa Członkowskie będą, tam gdzie to konieczne, pomagać sobie nawzajem we wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
6.
Komisja monitoruje ustanawianie RIS we Wspólnocie i składa sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie nie później niż (... )
*
Trzy lata od wejścia w życie niniejszej dyrektywy.
.
Artykuł 13
Wejście w życie
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie dwudziestego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 14
Adresaci
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich
które posiadają śródlądowe drogi wodne, o których mowa w art. 2
.
Sporządzono w...dnia...r.
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
Załącznik I
Minimalne wymagania odnośnie danych
Zgodnie z postanowieniami
art. 4 ust. 3 lit. a)
, należy dostarczyć w szczególności następujące dane:
-
Osie wodne z oznaczeniem ich długości w km,
-
Ograniczenia w odniesieniu do jednostek pływających lub konwojów pod względem długości, szerokości, zanurzenia i najwyższego punktu ich konstrukcji,
-
Godziny eksploatacji struktur ograniczających, w szczególności śluz i mostów,
-
Lokalizacja portów i miejsc przeładunkowych,
1.
Dane informacyjne o miernikach poziomu wody istotnych dla żeglugi.
Załącznik II
Zasady dotyczące wytycznych i specyfikacji technicznych dla RIS
Wytyczne RIS
Wytyczne RIS, o których mowa w art. 5, będą opracowane z poszanowaniem poniższych zasad:
a)
określenie wymagań technicznych dla planowania, wdrażania i wykorzystania usług i systemów pokrewnych,
b)
struktura i organizacja RIS, oraz
2.
zalecenia dla jednostek pływających przystępujących do RIS, w odniesieniu do poszczególnych usług oraz stopniowego rozwoju RIS.
ECDIS śródlądowe
Specyfikacje techniczne Systemu Obrazowania Map Elektronicznych i Informacji w Żegludze Śródlądowej (EDIS śródlądowe), które zostaną opracowane zgodnie z art. 5, będą zgodne z poniższymi zasadami:
a)
zgodność z ECDIS morskim, w celu ułatwienia ruchu statków śródlądowych w strefach ruchu mieszanego w ujściach rzek oraz w ruchu morsko-rzecznym,
b)
określenie minimalnych wymagań wyposażenia dla ECDIS śródlądowego, jak również minimalnej zawartości elektronicznych map nawigacyjnych potrzebnych dla zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi, a w szczególności:
-
duża niezawodność i dostępność wyposażenia stosowanego w ECDIS śródlądowym,
-
trwałość tego wyposażenia pozwalająca na wytrzymanie trudnych warunków środowiskowych panujących przeważnie na pokładzie statku, bez jakiegokolwiek uszczerbku dla jakości i niezawodności tego sprzętu,
-
uwzględnienie w elektronicznej mapie nawigacyjnej wszelkiego rodzaju obiektów geograficznych (np. granic torów wodnych, budowy linii brzegowej, znaków nawigacyjnych), potrzebnych do bezpiecznej żeglugi,
-
monitorowanie mapy elektronicznej za pomocą nałożonego obrazu radarowego podczas dowodzenia statkiem,
-
integracja informacji o głębokości toru wodnego w elektronicznej mapie nawigacyjnej oraz ich obrazowanie względem wstępnie zaprogramowanych lub rzeczywistych poziomów wody,
-
integracja w elektronicznej mapie nawigacyjnej informacji dodatkowych (np. pochodzących z innych źródeł niż od właściwych władz) i ich obrazowanie w ECDIS śródlądowym nie naruszając informacji potrzebnych do bezpiecznej żeglugi,
c)
dostępność elektronicznych map nawigacyjnych
dla użytkowników RIS,
3
.
dostępność danych do elektronicznych map nawigacyjnych dla wszystkich producentów aplikacji,
jeżeli jest to właściwe, w zamian za uzasadnioną opłatę
.
Elektroniczne raportowanie statków
Specyfikacje techniczne dla elektronicznego raportowania statków w żegludze śródlądowej zgodnie z art. 5, będą opracowane z poszanowaniem poniższych zasad:
a)
ułatwienie wymiany danych elektronicznych pomiędzy właściwymi władzami Państw Członkowskich, pomiędzy uczestnikami żeglugi śródlądowej i morskiej oraz w transporcie multimodalnym obejmującym żeglugę śródlądową,
b)
wykorzystanie znormalizowanej treści zawiadomienia do komunikacji między statkiem a władzami, władzami a statkiem oraz między władzami w celu zapewnienia zgodności z zasadami obowiązującymi w żegludze morskiej,
c)
wykorzystanie uznanych międzynarodowo list kodów i klasyfikacji, w miarę możliwości uwzględniających potrzeby żeglugi śródlądowej,
4
.
wykorzystanie niepowtarzalnych europejskich numerów identyfikacyjnych statków.
Komunikaty dla kapitanów
Specyfikacje techniczne dotyczące komunikatów kierowanych do kapitanów, zgodnie z art. 5, a w szczególności informacje o torach wodnych, o ruchu i związane z zarządzaniem oraz planowaniem rejsu, są opracowywane z poszanowaniem poniższych zasad:
a)
znormalizowana struktura danych, wykorzystująca predefiniowane moduły tekstowe i zakodowana w stopniu umożliwiającym automatyczne tłumaczenie jej najważniejszych treści na inne języki oraz ułatwiającym integrację komunikatów z systemami planowania rejsów,
5.
zgodność znormalizowanej struktury danych ze stosowaną w ECDIS śródlądowym w celu ułatwienia integracji komunikatów dla kapitanów w ECDIS śródlądowym.
Systemy śledzenia i wyszukiwania statków
Specyfikacje techniczne dotyczące systemów śledzenia i wyszukiwania statków, zgodnie z art. 5, są opracowywane z poszanowaniem poniższych zasad:
a)
definicja wymagań dla systemów i standardowych komunikatów oraz procedur, tak by było możliwe ich automatyczne ich dostarczanie,
b)
rozróżnienie pomiędzy systemami dostosowanymi do wymagań taktycznych oraz strategicznych informacji o ruchu, mające na celu dokładność w ustalaniu położenia i wymaganego tempa aktualizacji,
c)
opis stosownych systemów technicznych śledzenia i wyszukiwania statków, takich jak AIS śródlądowy (Inland Automatic Identification System),
d)
kompatybilność
formatów danych
z morskim systemem
AIS
.
