2.12.2008
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Stefano Zappalà, Karl von Wogau i José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Ana Maria Gomes w imieniu grupy politycznej PSE
– Renate Weber w imieniu grupy politycznej ALDE
– Raül Romeva i Rueda i Angelika Beer w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Ryszard Czarnecki i Ģirts Valdis Kristovskis w imieniu grupy politycznej UEN
– Tobias Pflüger w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– Verts/ALE ( B6‑0619/2008 )
– PSE ( B6‑0620/2008 )
– PPE-DE, ALDE, UEN ( B6‑0621/2008 )
– GUE/NGL ( B6‑0622/2008 )
dotyczącej Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni
Rezolucja Parlamentu Europejskiego dotycząca Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni
Parlament Europejski,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w roku 2008 Kodeks postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni obchodził dziesiątą rocznicę swojego istnienia,
B.
mając na uwadze, że ponad dwa lata temu, 30 czerwca 2005 r., COARM (grupa robocza Rady ds. broni) osiągnęła porozumienie na poziomie technicznym co do tekstu wspólnego stanowiska w wyniku gruntownego przeglądu Kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni w celu przekształcenia go w skuteczny instrument kontroli wywozu broni z terytorium UE i przez przedsiębiorstwa wspólnotowe,
C.
mając na uwadze, że dzięki przyjęciu powyższego wspólnego stanowiska kodeks stanie się dla wszystkich państw członkowskich UE prawnie wiążącym instrumentem kontroli wywozu broni,
D.
mając na uwadze, że pomimo licznych apeli ze strony Parlamentu o przyjęcie tego wspólnego stanowiska na szczeblu politycznym, Rada Europejska nie zdołała tego dokonać od 2005 r., wskutek czego kwestia ta pozostaje nierozwiązana,
E.
mając na uwadze, że kwestia ta nabrała nowego wymiaru i stała się pilna ze względu na szereg wydarzeń:
– liczne inicjatywy mające na celu harmonizację krajowych strategii politycznych w zakresie zamówień na broń oraz wewnątrzwspólnotowych dostaw i sprzedaży broni,
– wznowione zainteresowanie kontrolowaniem skutków nielegalnego handlu bronią, zwłaszcza od chwili wejścia w życie przepisów UE dotyczących bezpieczeństwa lotniczego oraz wpływu, jaki wywarły one na działalność operatorów transportu lotniczego podejrzanych o zaangażowanie w destabilizację dostaw broni,
1.
ponownie wyraża zdecydowaną krytykę obecnego impasu politycznego w związku z nieprzyjęciem wspólnego stanowiska w świetle dziesiątej rocznicy kodeksu;
2.
nalega na francuską prezydencję, a także na państwa, które będą sprawować przewodnictwo w Radzie w przyszłości, aby rozwiązały tę kwestię poprzez doprowadzenie do przyjęcia wspólnego stanowiska bez dalszej zwłoki;
3.
powtarza, że wkład UE w prace nad wiążącym na szczeblu międzynarodowym traktatem o handlu bronią znacznie zyska na wiarygodności, gdy tylko jej własny system wywozu broni stanie się prawnie wiążący;
4.
ponownie stwierdza, że wraz z przyjęciem wspólnego stanowiska należy podjąć działania mające na celu między innymi:
a) zapobieżenie nieodpowiedzialnemu wywozowi broni poprzez ścisłe stosowanie kryteriów kodeksu, zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i krajowych sił zbrojnych;
b) zapobieżenie nielegalnemu handlowi bronią prowadzonemu drogą powietrzną i morską; stosowanie i poprawę kontroli pośrednictwa w handlu bronią poprzez wezwanie wszystkich państw członkowskich, które tego jeszcze nie uczyniły, do przeniesienia do ich ustawodawstwa krajowego litery i ducha wspólnego stanowiska Unii Europejskiej w sprawie kontroli pośrednictwa w handlu bronią;
c) szybkie dochodzenie w sprawie niedawnych zarzutów naruszenia embarga na broń;
d) zapobieżenie wyprzedawaniu prywatnym pośrednikom broni zebranej w ramach EPBiO, reformy sektora bezpieczeństwa oraz innych inicjatyw UE, a następnie wywozowi tej broni do regionów występowania gwałtownych konfliktów lub napięć;
e) poprawę przejrzystości i jakości danych dostarczanych przez państwa członkowskie UE w ramach rocznego sprawozdania w sprawie kodeksu postępowania;
5.
jest przekonany, że przyjęcie wspólnego stanowiska dotyczącego Kodeksu postępowania w sprawie wywozu broni do krajów trzecich ma podstawowe znaczenie dla systematycznego wdrażania przyszłej dyrektywy w sprawie wewnątrzwspólnotowych dostaw produktów związanych z obronnością;
6.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
