P6_TA(2006)0039
Równość kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej
A6-0401/2005
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie równości kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej ( 2004/2159(INI) )
Parlament Europejski
, –
uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów na temat równości kobiet i mężczyzn, 2005 r.
( COM(2005)0044 ),
–
uwzględniając Wspólnotową Strategię Ramową na rzecz Równości Płci (2001-2005) ( COM(2000)0335 ) oraz sprawozdania roczne Komisji za lata 2000, 2001, 2002 i 2004 ( COM(2001)0179 , COM(2002)0258 , COM(2003)0098 i COM(2004)0115 ),
–
uwzględniając art. 2, art. 3 ust. 2 i art. 141 Traktatu WE,
–
uwzględniając art. 23 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1.
,
–
uwzględniając art. I-2 i I-3 Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy Dz.U. C 310 z 16.12.2004, str. 1.
,
–
uwzględniając art.
45
Regulaminu
,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia ( A6-0401/2005 ),
A.
mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn musi być zapewniona we wszystkich dziedzinach polityki, zgodnie z art. 3 ust. 2 Traktatu WE i art. 23 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej,
B.
mając na uwadze, że równość kobiet i mężczyzn wymaga podejścia wielowymiarowego, z zastosowaniem pełnego wachlarza środków we wszystkich dziedzinach, a w szczególności w dziedzinie kształcenia, zatrudnienia i kariery, przedsiębiorczości, równości wynagrodzenia za tę samą pracę lub pracę o tej samej wartości, lepszego godzenia życia rodzinnego i zawodowego oraz zrównoważonego udziału kobiet i mężczyzn w politycznych i ekonomicznych procesach decyzyjnych,
C.
mając na uwadze, że wątpliwe jest, czy zezwalanie na wyższe składki lub niższe świadczenia w oparciu o płeć w systemach ubezpieczenia społecznego pracowników jest zgodne z art. 141 Traktatu WE,
D.
mając na uwadze, że kobiety są niewystarczająco reprezentowane w organach podejmujących decyzje polityczne na obszarze całej Unii, oraz mając na uwadze, że w szczególności w niektórych Państwach Członkowskich, krajach przystępujących oraz kandydujących procent parlamentarzystek jest niższy od średniej światowej wynoszącej 15,6%,
E.
mając na uwadze, że odpowiedni dostęp do świadczeń w zakresie opieki nad dziećmi, osobami starszymi oraz innymi osobami na utrzymaniu jest niezbędny dla umożliwienia pełnego i równego udziału mężczyzn i kobiet w rynku pracy,
F.
mając na uwadze, że Rada Europejska na posiedzeniu w Lizbonie w marcu 2000 r. podkreśliła konieczność stworzenia dla kobiet do roku 2010 nie tylko większej liczby miejsc pracy (podnosząc w ten sposób odsetek kobiet czynnych zawodowo z 54 do 60%), ale również miejsc pracy lepszej jakości,
G.
mając na uwadze, że Rada Europejska na posiedzeniu w marcu 2004 r. uznała polityki równości kobiet i mężczyzn za instrumenty zarówno spójności społecznej, jak i wzrostu gospodarczego,
H.
mając na uwadze, że zagrożenie ubóstwem i wykluczeniem społecznym – czynniki, które hamują rozwój gospodarczy i spójność społeczną w Unii Europejskiej – wydaje się być wyższe w szczególności wśród kobiet starszych, imigrantek i kobiet samotnie wychowujących dzieci;
I.
mając na uwadze, że równolegle do wysiłków podejmowanych w ramach filaru równości Europejskiej Strategii Zatrudnienia, skierowanych na pogodzenie życia rodzinnego i zawodowego, należy także podjąć działania w celu zmniejszenia różnic w wynagrodzeniu kobiet i mężczyzn, a także w dziedzinie zabezpieczenia zdrowotnego, profilaktyki i rozpoznawania schorzeń typowo kobiecych,
J.
mając na uwadze, że nadal istnieje podział między kobietami i mężczyznami, zarówno w odniesieniu do szans na awans zawodowy, jak i do sytuacji zatrudnienia na tym samym poziomie, w wyniku którego kobiety są dużo rzadziej reprezentowane na szczeblu decyzyjnym i znacznie częściej wykonują niskopłatne zawody,
K.
mając na uwadze konieczność bardziej aktywnego promowania równości kobiet i mężczyzn w ramach pozostałych trzech filarów Europejskiej Strategii Zatrudnienia, to znaczy zdolności do uzyskania zatrudnienia, przedsiębiorczości i zdolności adaptacyjnej,
L.
mając na uwadze, że fundusze strukturalne i inne instrumenty finansowe stanowią istotny katalizator dla wspólnotowych i krajowych polityk na rzecz równości kobiet i mężczyzn oraz że włączenie wymiaru równości kobiet i mężczyzn ma na celu pokonanie nierówności strukturalnych w organizacji życia zawodowego i rodzinnego, które ograniczają udział licznych kobiet w rynku pracy, kształceniu zawodowym, uczeniu się przez całe życie oraz w życiu publicznym,
M.
mając na uwadze, że w ramach realizacji Europejskiej Strategii Zatrudnienia oraz w perspektywie tworzenia polityki pełnego zatrudnienia i zatrudnienia wysokiej jakości należy wspierać przedsiębiorczość kobiet poprzez odpowiednie działania, obejmujące przede wszystkim dostosowane do potrzeb kształcenie i promowanie dostępu do kredytów, w tym mikrokredytów,
N.
mając na uwadze, że drugie sprawozdanie roczne na temat równości kobiet i mężczyzn, zgodnie z wymogami szefów państw i rządów przedstawionymi w czasie wiosennego szczytu Rady Europejskiej w marcu 2003 r., jako pierwsze obejmuje Unię rozszerzoną do 25 Państw Członkowskich, ale nie obejmuje krajów przystępujących ani kandydujących: Rumunii, Bułgarii, Turcji i Chorwacji,
O.
mając na uwadze, że sprawozdanie Komisji ma charakter opisowy i odwołuje się do znaczących ewolucji prawnych w Państwach Członkowskich, ale pomija niedostatki w transpozycji prawa wspólnotowego do prawa krajowego oraz naruszenia prawa wspólnotowego ze strony Państw Członkowskich oraz analizę i ocenę istniejącej sytuacji,
P.
mając na uwadze, że sprawozdanie Komisji wykazuje, że w Unii Europejskiej dysproporcje między kobietami i mężczyznami w dziedzinie zatrudnienia i edukacji zmniejszyły się, ale różnice w ich wynagrodzeniu pozostały prawie bez zmian, i wyraźnie wskazuje, że nie nastąpił prawdziwy postęp we wdrażaniu zasady równej płacy za pracę o równej wartości, wprowadzonej trzydzieści lat temu dyrektywą Rady 75/117/EWG z dnia 10 lutego 1975 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do stosowania zasady równości wynagrodzeń dla mężczyzn i kobiet Dz.U. L 45 z 19.2.1975, str. 19.
; mając na uwadze, że w UE-15 różnica ta utrzymuje się na stałym poziomie około 16%, podczas gdy szacunki dla UE-25, uwzględniające różnice płac w nowych Państwach Członkowskich, wskazują na nieco niższą różnicę wynoszącą 15%,
Q.
mając na uwadze, że chociaż osiągnięcia edukacyjne kobiet są wyższe niż osiągnięcia mężczyzn, to jednak w ostatniej kolejności znajdują one pracę, a stopa zatrudnienia kobiet w wieku 15-24 lat nie wzrasta,
R.
mając na uwadze rosnące znaczenie, z jednej strony, zagwarantowania odpowiedniej widoczności polityk UE na rzecz równości kobiet i mężczyzn oraz skuteczniejszego ich upowszechniania w społeczeństwie wszystkich Państw Członkowskich, np. przy pomocy organizacji pozarządowych, a z drugiej strony środków ułatwiających dostęp do związanych z nimi stosownych programów wspólnotowych dla organizacji pozarządowych działających w obszarze równości płci,
S.
mając na uwadze, że utworzenie Europejskiego Instytutu Równości Płci ułatwi gromadzenie i opracowywanie danych, rozwój narzędzi metodologicznych oraz rozpowszechnianie i wymianę najlepszych praktyk w celu lepszej promocji zasady równości płci,
T.
mając na uwadze, że Komisja postanowiła ogłosić rok 2007 "Europejskim rokiem równych szans dla wszystkich",
1.
z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż Rada Europejska wiosną 2004 r. uznała, że polityki w dziedzinie równości płci stanowią instrument spójności społecznej, ale również wzrostu gospodarczego;
2.
z zadowoleniem przyjmuje stwierdzenie, iż istotne jest zlikwidowanie różnicy w wynagrodzeniach oraz umożliwienie godzenia życia zawodowego i rodzinnego zarówno przez kobiety, jak i przez mężczyzn;
3.
uważa za konieczne, aby Komisja informowała Parlament o postępach dokonywanych w tych dziedzinach w różnych Państwach Członkowskich, w tym w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i seksualnego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na wdrażanie Pekińskiej Platformy Działania, oraz aby publikowała okresowe dane statystyczne obejmujące każde z Państw Członkowskich;
4.
podkreśla, że równość płci i skuteczne zintegrowane podejście do równości kobiet i mężczyzn ("gender mainstreaming") wymagają zaangażowania politycznego na najwyższym szczeblu;
5.
wzywa partie polityczne szczebla krajowego i europejskiego, aby dokonały przeglądu swoich struktur i procedur partyjnych w celu usunięcia wszystkich barier, które bezpośrednio lub pośrednio dyskryminują udział kobiet oraz aby przyjęły odpowiednie strategie w celu osiągnięcia bardziej zrównoważonej liczby kobiet i mężczyzn w wybieralnych zgromadzeniach;
6.
przypomina art. 3 ust. 2 Traktatu WE, zgodnie z którym we wszystkich swoich działaniach Wspólnota zmierza do usunięcia nierówności oraz wspierania równości kobiet i mężczyzn;
7.
jest zdania, że ustawodawstwo w sprawie równego traktowania kobiet i mężczyzn powinno obejmować ochronę socjalną, z uwzględnieniem opieki zdrowotnej i edukacji;
8.
z zadowoleniem przyjmuje utworzenie Europejskiego Instytutu Równości Płci i ma nadzieję, że otrzyma on konieczną autonomię i środki umożliwiające realizację jego zadań;
9.
nalega, aby Komisja wykorzystywała fundusze strukturalne do promowania równości między kobietami i mężczyznami, zapewniając włączenie tego wymiaru do programów operacyjnych;
10.
wyraża zaniepokojenie handlem kobietami dla celów wykorzystywania seksualnego oraz nasilaniem się przemocy w rodzinie oraz wzywa Komisję do podjęcia kroków mających ograniczyć te zjawiska;
11.
wzywa Państwa Członkowskie UE i Komisję do zagwarantowania, aby systemy emerytalne nie dyskryminowały kobiet i aby nie wzmacniały dotychczasowych wzorców, które powodują, że kobiety znajdują się w niekorzystnej sytuacji pod względem świadczeń i składek;
12.
zwraca się do Państw Członkowskich oraz krajów przystępujących i kandydujących o dostarczenie danych statystycznych na temat różnic w wynagrodzeniach mężczyzn i kobiet we wszystkich dziedzinach zatrudnienia oraz o podjęcie bardziej energicznych i znaczących działań w celu transpozycji prawa wspólnotowego mającego na celu zmniejszenie różnic w wynagrodzeniu kobiet i mężczyzn, a także wyeliminowanie dyskryminacji płci na rynku pracy w celu zwiększenia proporcji kobiet zajmujących wysokie stanowiska odpowiadające ich kompetencjom;
13.
podkreśla znaczenie unikania segregacji płci na rynku pracy i wzywa Państwa Członkowskie, aby w ramach swoich systemów oświaty zachęcały młode kobiety do podejmowania nauki w nietradycyjnych dziedzinach;
14.
wzywa Państwa Członkowskie do podjęcia odpowiednich środków w celu wspierania godzenia życia zawodowego i rodzinnego przez pracujące kobiety, np. poprzez zapewnienie infrastruktury opieki nad dziećmi, osobami w podeszłym wieku i osobami na utrzymaniu oraz zaproponowanie bardziej elastycznych warunków pracy;
15.
ponownie podkreśla znaczenie kontrolowania przez Komisję, czy Państwa Członkowskie przestrzegają dorobku wspólnotowego w dziedzinie równości płci we wszystkich sferach polityki Unii, zwłaszcza w dziedzinie zatrudnienia, ale również dostępu do dóbr i usług oraz ich dostarczania; już teraz wzywa Komisję do przeprowadzenia badań nad sposobami wdrożenia prawa wspólnotowego przez Państwa Członkowskie i do przyjęcia niezbędnych środków w przypadku braku transpozycji lub naruszenia w zakresie aktualnego wdrażania przez Państwa Członkowskie dorobku w dziedzinie równości;
16.
kładzie nacisk na fakt, że europejska polityka w zakresie równości kobiet i mężczyzn musi pozostać przejrzysta i widoczna w celu zachęcania do udziału wszystkich zainteresowanych, w tym partnerów społecznych;
17.
uważa, że Państwa Członkowskie powinny promować przyjęcie środków skutecznego zwalczania ubóstwa, zwłaszcza wśród kobiet, w celu stopniowego wspierania ich życia na płaszczyźnie gospodarczej i społecznej;
18.
przypomina, że w ramach "Europejskiego roku równych szans dla wszystkich" w 2007 r. europejska polityka w zakresie równości kobiet i mężczyzn musi zostać potwierdzona jako priorytet i jako polityka głównego nurtu o wielowymiarowym znaczeniu oraz że należy zwrócić szczególną uwagę na najuboższe grupy;
19.
przypomina Państwom Członkowskim o ich zobowiązaniach, uzgodnionych przez Radę Europejską w Barcelonie w roku 2002, dotyczących likwidacji przeszkód w równym udziale kobiet i mężczyzn w rynku pracy oraz wprowadzenia do roku 2010 opieki dla 90% dzieci w wieku od trzech lat do wieku rozpoczęcia ustawowego obowiązku szkolnego oraz dla przynajmniej 33% dzieci poniżej 3 lat; zwraca się do Państw Członkowskich o wprowadzenie podobnych celów dotyczących infrastruktury opieki nad starszymi i chorymi krewnymi;
20.
zachęca Państwa Członkowskie do wprowadzenia struktur opieki nad dziećmi i osobami na utrzymaniu, które będą dostępne i przystępne cenowo;
21.
podkreśla potrzebę wspierania integracji społecznej imigrantek, które często są ofiarami podwójnej dyskryminacji z powodu swojej płci oraz narodowości bądź religii, poprzez ułatwianie im dostępu do edukacji, wspieranie ich działalności gospodarczej oraz włączanie ich do programów Europejskiego Funduszu Społecznego oraz programu Equal mającego na celu wzmocnienie pozycji społecznej imigrantów;
22.
wzywa Komisję do opracowania statystyk dotyczących tworzenia infrastruktur opieki nad dziećmi, osobami w podeszłym wieku i osobami pozostającymi na utrzymaniu oraz dostępu do tych infrastruktur; wnosi o dokonanie wszelkich koniecznych ocen tego, w jaki sposób są stosowane i jak funkcjonują już istniejące narzędzia przyczyniające się do rzeczywistego powstania równości mężczyzn i kobiet we wszystkich dziedzinach codziennego życia;
23.
zaleca sprawniejszą koordynację między polityką zintegrowanego podejścia do równości kobiet i mężczyzn a Strategią Lizbońską w dążeniu do szerszego uwzględnienia perspektywy płci w realizacji ambitnych celów ustalonych w Lizbonie;
24.
podkreśla znaczenie współpracy z partnerami społecznymi zmierzającej do zwiększenia roli kobiet w miejscu pracy oraz szczególnej roli organizacji kobiecych we wzmacnianiu udziału kobiet w życiu społecznym i politycznym;
25.
wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do wzmocnienia reprezentacji kobiet w organach podejmujących decyzje, co jest zasadniczym warunkiem dla skutecznego włączania zasady równości płci do wszystkich polityk;
26.
zwraca się do Komisji z prośbą o włączenie informacji i danych statystycznych z krajów przystępujących i kandydujących do członkostwa do przyszłych rocznych sprawozdań w sprawie równości kobiet i mężczyzn;
27.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, jak również rządom Państw Członkowskich, państw przystępujących i kandydujących.
