26.1.2011 B7-0081/2011 PROJEKT REZOLUCJI złożonej w odpowiedzi na oświadczenia Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Tunezji
Adrian Severin
,
Véronique De Keyser
,
Pier Antonio Panzeri
,
Raimon Obiols
,
Carmen Romero López
,
Vincent Peillon
,
Richard Howitt
w imieniu grupy politycznej S&D
PE455.910v01-00 B7‑0081/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Tunezji
Parlament Europejski,
– uwzględniając eurośródziemnomorski układ o stowarzyszeniu podpisany przez Unię Europejską i Tunezję w marcu 1998 r.,
– uwzględniając politykę Unii w zakresie praw człowieka i wprowadzania demokracji w krajach trzecich przyjęta przez Radę w grudniu 2005 r.,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 4 grudnia 2006 r. w sprawie wzmocnienia europejskiej polityki sąsiedztwa (COM (2006)0726),
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Podsumowanie europejskiej polityki sąsiedztwa w 2009 r. - sprawozdanie w sprawie Tunezji” (COM(2010)207- SEC(2010)513),
– uwzględniając oświadczenie Unii Europejskiej przyjęte po 8. posiedzeniu Rady Stowarzyszenia UE-Tunezja, które odbyło się w dniu 11 maja 2010 r.,
– uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE C. Ashton oraz komisarza Stefana Füle w sprawie sytuacji w Tunezji z 13 i 17 stycznia 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Parlamentu Europejskiego J. Buzka w sprawie sytuacji w Tunezji z dnia 17 stycznia 2011 r.,
A. mając na uwadze, że masowe i społeczne manifestacje, które odbywały się w całym kraju przez cztery tygodnie po samospaleniu Mohammeda Bouazizi'ego, doprowadziły do ustąpienia ze stanowiska prezydenta Ben-Ali'ego, co pozwoliło narodowi tunezyjskiemu odzyskać wolność i obalić reżim wprowadzony w 1987 r. przez wygnanego dzisiaj prezydenta Ben-Ali'ego,
B. mając na uwadze, że europejska polityka sąsiedztwa opiera się na wzajemnie uznanym przywiązaniu do wspólnych wartości obejmujących demokrację, rządy prawa, dobre zarządzanie i poszanowanie praw człowieka, zgodnie z art. 8 i 21 TUE,
C. mając na uwadze, że niedobór instrumentów współpracy politycznej między UE a Tunezją nie pozwolił na poprawę sytuacji praw człowieka i demokracji ani poprzez zapis art. 2 układu o stowarzyszeniu (warunki wdrażania klauzuli o prawach człowieka), ani poprzez politykę sąsiedztwa obejmującą plan działania na rzecz demokracji, lecz bez kryteriów oceny,
D. mając na uwadze wnioski rady stowarzyszenia z dnia 11 maja 2010 r. przypominające Tunezji, że reforma wymiaru sprawiedliwości jest kluczowym elementem rzeczywistego zbliżenia z Unią Europejską, podobnie jak pluralizm i udział w procesie demokratycznym, wolność słowa i stowarzyszania oraz ochrona obrońców praw człowieka,
E. mając na uwadze, że UE prowadzi stały dialog i szeroką współpracę z Tunezją oraz stara się umocnić stosunki dwustronne w wielu dziedzinach; mając na uwadze, że proces ten będzie wymagał większych zobowiązań ze strony obydwu partnerów w odniesieniu do wszystkich omawianych kwestii, a w szczególności w dziedzinie praw człowieka i wolności podstawowych;
F. mając na uwadze, że nadzieja, jaką daje upadek reżimu autorytarnego w Tunezji, mogłaby przyczynić się do potwierdzenia tych samych aspiracji przez inne narody, jeżeli proces ten zakończy się udanym przejściem ku stabilnej demokracji;
G. mając na uwadze integrację rynków Tunezji i Unii Europejskiej i wielu z jej państw członkowskich,
1. wyraża solidarność z narodem tunezyjskim, który – wiedziony słusznymi aspiracjami demokratycznymi oraz dążeniem do poprawy warunków socjalnych i dostępu do zatrudnienia – poprowadził swój kraj do historycznego przełomu politycznego; docenia w tym kontekście jego odwagę i determinację wykazaną w ciągu tych pięciu tygodni manifestacji oraz składa kondolencje rodzinom ofiar i wyraża solidarność z rannymi;
2. potępia represje i nieproporcjonalne użycie siły przez policje krajową; z zadowoleniem przyjmuje natomiast postawę przyjętą przez siły zbrojne, które odmówiły strzelania do manifestantów;
3. podkreśla znaczenie pełnej reprezentacji wszystkich tunezyjskich sił politycznych, która jako jedyna może nadać rządowi tymczasowemu prawowitość niezbędną do przygotowania wyborów i przeprowadzenia demokratycznych zmian;
4. jest zaniepokojony utrzymaniem przy władzy ministrów byłego reżimu, którzy, jak się przypuszcza, brali udział w krwawym tłumieniu manifestacji w ostatnich tygodniach, bądź nakazywali je;
5. popiera wszystkie kroki podjęte na rzecz wypracowania rzeczywistego procesu demokratycznego; chciałby, aby w jak najkrótszym terminie, lecz umożliwiającym wszystkim siłom opozycyjnym i wolnej prasie ukształtowanie się w skali krajowej, przeprowadzono wybory do nowego zgromadzenia parlamentarnego, którego zadaniem będzie sporządzenie demokratycznej konstytucji przestrzegającej równowagi między władzą wykonawczą i ustawodawczą oraz niezawisłości wymiaru sprawiedliwości; chciałby, aby wszystkie siły demokratyczne, które zobowiążą się do poszanowania pluralizmu, wolności sumienia i demokratycznej przemienności u sterów władzy, mogły wziąć udział w tych wyborach;
6. z zadowoleniem przyjmuje projekt ustawy o powszechnej amnestii oraz zwolnienie więźniów politycznych;
7. z zadowoleniem przyjmuje dekret o przejęciu przez państwo dóbr ruchomych i nieruchomości partii RCD i rodziny Ben-Ali oraz chciałby, aby zastosowano decyzje o zablokowaniu dóbr nieuczciwie nabytych przez Unię Europejską;
8. popiera powołanie trzech komisji do spraw reformy instytucji, walki z korupcją i śledztwa w sprawie represji, którym przewodniczą niezależne i uznane osobistości;
9. usilnie zachęca tymczasowy rząd Tunezji do sprostania ambicjom, nadziejom i oczekiwaniom narodu tunezyjskiego i Unii Europejskiej w zakresie naszych stosunków;
10. zwraca się do wysokiej przedstawiciel o działanie na rzecz utworzenia międzyinstytucjonalnej grupy roboczej, do której wejdzie również Parlament Europejski, która umożliwi określenie potrzeb w zakresie wspierania procesu demokratycznych przemian, a w szczególności w zakresie przygotowań do wolnych i demokratycznych wyborów, wsparcia w tworzeniu partii politycznych i niezależnych mediów, a także odbudowy przejrzystego aparatu państwowego, niezależnego od władz politycznych, oraz niezależnego i niezawisłego wymiaru sprawiedliwości;
11. wzywa zatem Komisję i Radę, aby były gotowe do przekierowania środków – oraz, w miarę potrzeby, do ich zwiększenia – w ramach poszczególnych instrumentów finansowych na rzecz współpracy UE-Tunezja;
12. zwraca się do Komisji i do EBI o rozpatrzenie możliwości udzielenia wsparcia Tunezji w formie pożyczek o korzystnym oprocentowaniu, aby umożliwić dywersyfikację gospodarki tunezyjskiej i tworzenie miejsc pracy wymagających kwalifikacji dla młodych Tunezyjczyków, w ramach prawdziwej umowy o rozwoju, sprzyjającej lokalnym i zagranicznym inwestycjom produkcyjnym;
13. zwraca się do Komisji o sprzyjanie, w tym finansowe, wsparciu i pomocy, które może nieść tunezyjskiemu społeczeństwu obywatelskiemu europejskie społeczeństwo obywatelskie, a szczególnie stowarzyszenia obrońców praw człowieka i związki zawodowe;
14. wzywa Komisję do wprowadzenia mechanizmu umożliwiającego monitorowanie stosowania klauzuli dotyczącej praw człowieka we wszystkich umowach z krajami trzecimi i mającego na celu zapewnienie sprawniejszej koordynacji z pozostałymi strategiami politycznymi prowadzonymi przez UE z tymi krajami;
15. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Zgromadzeniu Parlamentarnemu Unii dla Śródziemnomorza, a także rządowi tymczasowemu i parlamentowi Tunezji.
