WERSJA OSTATECZNA
A6-0371/2005
28.11.2005
SPRAWOZDANIE
w sprawie nominacji Karela Pinxtena na członka Trybunału Obrachunkowego
(C6‑0341/2005 – 2005/0813(CNS))
Komisja Kontroli Budżetowej
Sprawozdawca:
José Javier Pomés Ruiz
PE 364.895v02-00
SPIS TREŚCI
1.
PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
ZAŁĄCZNIK 1 : ŻYCIORYS KARELA PINXTENA
ZAŁĄCZNIK 2 :ODPOWIEDZI KARELA PINXTENA NA PYTANIA KWESTIONARIUSZA
PROCEDURA
1.
PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie nominacji Karela Pinxtena na członka Trybunału Obrachunkowego
( C6‑0341/2005 – 2005/0813(CNS) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając art. 247 ust. 3 Traktatu WE i art. 160 B ust. 3 Traktatu Euratom, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6‑0341/2005 ),
– uwzględniając że na posiedzeniu dnia 24 listopada 2005 r.
Komisja Kontroli Budżetowej wysłuchała kandydata nominowanego na członka Trybunału Obrachunkowego i rozważyła jej kwalifikacje w świetle kryteriów określonych w art. 247 ust. 2 Traktatu WE oraz art. 160 B ust.2 Traktatu Euratom,
– uwzględniając art. 101 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej ( A6‑0371/2005 ),
1. wydaje opinię przychylną w sprawie powołania Karela Pinxtena na członka Trybunału Obrachunkowego;
2. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie jak również do wglądu, Trybunałowi Obrachunkowemu, innym instytucjom Wspólnot Europejskich i urzędom kontroli w Państwach Członkowskich..
ZAŁĄCZNIK 1 : ŻYCIORYS KARELA PINXTENA
Dane osobowe
Nazwisko i imię: Pinxten Karel, Alfons, Hugo, Arnold, Maria
Data urodzenia: Overpelt, 19 lipca 1952 r.
Stan cywilny: żonaty, troje dzieci
Wykształcenie
· Szkoła średnia, Sint-Hubertuscollege, Neerpelt
· Licencjat prawa, UFSIA, Antwerpia
· Magister ekonomii, Katolicki Uniwersytet w Leuven
· Doktor ekonomii, specjalizacja: finanse publiczne i gospodarka monetarna, Katolicki Uniwersytet w Leuven
· Magister ekonomii, Uniwersytet Cambridge, Wielka Brytania, stypendysta British Council
Wyjazdy zagraniczne
· Sześciomiesięczne studia w Japonii, zwycięzca nagrody ufundowanej przez Ministerstwo Handlu Zagranicznego (1978)
· Pobyt szkoleniowy w Stanach Zjednoczonych w ramach Programu Młodych Liderów Politycznych NATO (1984)
Doświadczenie zawodowe
· Asystent w Centrum Studiów Ekonomicznych przy Katolickim Uniwersytecie w Leuven (1977-1978)
· Kontroler belgijskiego Trybunału Obrachunkowego (1980-1995)
Kariera polityczna
· Burmistrz Overpelt (od 1983)
· Przewodniczący Urzędu Policyjnego i Kolegium Policyjnego obszaru HANO – Hamont-Achel, Neerpelt, Overpelt (od 2002)
· Doradca w kancelarii wicepremiera (1984-1985)
· Doradca w kancelarii ministra finansów (1985-1989)
· Poseł do Parlamentu Europejskiego, członek Komisji Budżetowej i Komisji Gospodarczej i Monetarnej Parlamentu Europejskiego (1989-1991)
· Poseł do Parlamentu Federalnego, członek Komisji Finansów (1991-1994)
· Minister obrony (1994-1995)
· Minister rolnictwa i MŚP (1995-1999)
· Poseł do Parlamentu Federalnego, członek Komisji Finansów i Komisji Spraw Zagranicznych (1999-2005), obecnie przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych (od 2004)
Biura
· Przewodniczący międzywspólnotowego parku przemysłowego Północnej Limburgii – Nolimpark (1983-1994 i 1999-2002)
· Członek zarządu NV Tessenderlo Chemical Group, członek komisji kontroli, komisji wynagrodzeń i komisji nominacji (od 2001)
Publikacje
Publikacje z zakresu finansów publicznych i gospodarki monetarnej
ZAŁĄCZNIK 2 :ODPOWIEDZI KARELA PINXTENA NA PYTANIA KWESTIONARIUSZA
Wykonywanie obowiązków
1.
Co Pan/Pani myśli o krytycznej opinii Parlamentu w odniesieniu do poświadczenia wiarygodności (DAS) wyrażonej w sprawozdaniu w sprawie absolutorium z 2003 r. oraz dokumentach roboczych z seminarium na temat zarządzania finansami?
Na mocy Traktatu z Maastricht Trybunał Obrachunkowy ma obowiązek przedstawić Parlamentowi Europejskiemu i Radzie poświadczenie wiarygodności dotyczące rozrachunków oraz legalności i zgodności z przepisami realizowanych transakcji.
Metodologia wykorzystana do sporządzenia tego poświadczenia wiarygodności została określona przez Trybunał Obrachunkowy, działający jako niezależny organ kontroli.
Potwierdzenie wiarygodności odgrywa ważną rolę w decyzji Parlamentu dotyczącej udzielania absolutorium.
Jeżeli poświadczenie wiarygodności ma możliwie najlepiej pomóc Parlamentowi w realizacji jego obowiązków w odniesieniu do udzielenia absolutorium, wydaje się zarówno użyteczne jak i konieczne, aby metody kontroli Trybunału Obrachunkowego zostały omówione w sposób w pełni przejrzysty i właściwie zrozumiany.
W odniesieniu do treści poświadczenia wiarygodności, należy podejmować wszelkie wysiłki w przekazywaniu Parlamentowi jasnych i dokładnych informacji umożliwiających mu zaproponowanie środków zapobiegawczych w celu zmniejszenia lub wykluczenia ryzyka nieprawidłowości.
W tym kontekście uważam, że dostarczanie odpowiednich informacji w sprawie funkcjonowania systemów nadzoru i kontroli jest bardzo ważne, ponieważ to one często są źródłem błędów.
W związku z tym Parlament Europejski słusznie zwraca uwagę na fakt, że określenie źródła powstawania pomyłek i błędów jest priorytetowe.
2.
W jaki sposób Trybunał Obrachunkowy może przyczynić się do kreowania pozytywnego wizerunku Unii Europejskiej w oczach obywateli europejskich?
Co można zrobić, by sprawozdania Trybunału miały lepszy odbiór i były bardziej przystępne dla społeczeństwa?
Do zadań Europejskiego Trybunału Obrachunkowego należy kontrola gromadzenia i wydatkowania środków Unii Europejskiej, ocena wyników uzyskanych instytucje europejskie w tym kontekście oraz publiczne udostępnianie wyników jego pracy poprzez publikowanie odpowiednich i aktualnych sprawozdań.
W swojej pracy Trybunał Obrachunkowy podejmuje wysiłki zmierzające ku poprawie zarządzania finansowego oraz daje obywatelom Europy gwarancję, że ich pieniądze zostaną wykorzystane właściwie.
To jest właśnie wkład Trybunału Obrachunkowego w tworzenie pozytywnego wizerunku Unii Europejskiej.
W związku z tym bardzo ważne jest zwrócenie szczególnej uwagi na dostępność informacji.
Konieczne jest pełne i aktualne źródło informacji, poprzez które dostępne będą sprawozdania Trybunału Obrachunkowego.
Dla większości organów kontroli takim źródłem jest strona internetowa.
Ponadto istnieje potrzeba aktywnej polityki informacyjnej, poprzez którą Trybunał Obrachunkowy:
1) będzie odpowiedzialny wobec Parlamentu, a tym samym wobec obywateli, za wykonane działania;
2) będzie prezentować wyniki kontroli, wnioski oraz zalecenia w sposób jasny i jednoznaczny ;
3) będzie przywiązywać odpowiednią wagę do relacji z prasą.
3.
Jakie powinny być główne cechy kultury zarządzania finansami w przypadku instytucji publicznych?
Należyte zarządzanie finansami w przypadku instytucji publicznych oznacza takie zarządzanie, które daje konieczną gwarancję, że środki finansowe są wykorzystywane najlepiej, jak to jest możliwe; że podejmowane są wysiłki w celu takiego wykorzystania środków finansowych, aby zakładane cele były osiągane po najniższym możliwym koszcie (oszczędność), środki wykorzystywane były do realizacji zakładanych celów (skuteczność), osiągana była optymalna równowaga pomiędzy środkami wpłaconymi i wynikami (wydajność) oraz aby przestrzegane były odpowiednie przepisy (zgodność z prawem).
Najważniejszymi cechami zarządzania finansami są:
1) jasno określone cele wyrażone w odpowiednich programach i środkach, w których zdefiniowane są zakładane i mierzalne wyniki.
2) ustanowienie łańcucha odpowiedzialności na wszystkich poziomach instytucji publicznych poprzez wprowadzenie odpowiedzialności wobec poszczególnych szczebli.
Ponadto należy wprowadzić jasne i przejrzyste procedury zarządzania.
3) skuteczne zarządzanie systemami informacji i komunikacji, w celu zapewnienia odpowiednich i aktualnych informacji w sprawie wykorzystania środków finansowych i osiągnięcia celów.
4) skuteczna kontrola wewnętrzna, realizowana odrębnie od zarządzania.
Skuteczne systemy kontroli wewnętrznej i informacji umożliwią instytucjom publicznym wykrywanie oddalania się od celów i określanie potencjalnego ryzyka już na początkowym etapie oraz, jeśli będzie to konieczne, podejmowanie działań naprawczych.
Dobre systemy i procedury zarządzania są ważne i, jak sądzę, konieczne do tworzenia kultury zarządzania finansami, w której będzie się zwracać odpowiednią uwagę na: a) większą świadomość personelu na wagę przestrzegania zasad i wartości, b) gotowość rozwiązywania problemów i określanie oraz rozpowszechnianie dobrych praktyk, c) obowiązek odpowiedzialności oraz kodeks postępowania dla urzędników publicznych, d) skuteczną i otwartą kulturę komunikacji oraz e) aktywne zarządzanie zasobami ludzkimi.
4.
Zgodnie z postanowieniami Traktatu, Trybunał pomaga Parlamentowi Europejskiemu w pełnieniu funkcji kontrolnej w zakresie wykonania budżetu.
Jak opisał(a)by Pan/Pani swoje funkcje związane z przedstawianiem sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu, a w szczególności jego Komisji Kontroli Budżetowej?
Jaka byłaby Pana/Pani reakcja, gdyby Parlament wezwał Trybunał do sporządzenia sprawozdania dotyczącego wzbudzającej niepokój kwestii?
Zadaniem Trybunału Obrachunkowego jest sporządzanie sprawozdań i opinii w celu nakreślenia ważnych aspektów zarządzania europejskimi środkami finansowymi.
Wartość dodana i potencjalne oddziaływanie pracy Trybunału Obrachunkowego leży nie tylko w składaniu odpowiednich dokumentów, ale też – przede wszystkim – w dalszych działaniach związanych z nimi.
Na tym polega rola Parlamentu.
Przeprowadzenie rocznej kontroli budżetowej daje możliwość takich dalszych działań wynikających z pracy Trybunału Obrachunkowego.
W tym kontekście widzę moją rolę w przekazywaniu Parlamentowi Europejskiemu, a szczególnie Komisji Kontroli Budżetowej, następujących informacji:
- ważne jest, aby członek Trybunału Obrachunkowego sporządzał sprawozdania i opinie, które są dokładne i rzetelne, oparte na dokładnych, odpowiednich i rzetelnych informacjach.
- zapewnię, że sprawozdania te będą jasne i użyteczne oraz że wnioski i realistyczne zalecenia będą logicznym następstwem wyników sprawozdań.
- jako sprawozdawca sprawozdań, będę omawiać wyniki kontroli oraz zalecenia z Komisją Kontroli Budżetowej i z innymi przedstawicielami Parlamentu Europejskiego.
Moim zdaniem działania związane ze sprawozdawczością są oparte na dialogu i zawsze wyrażam chęć przedstawiania sprawozdań lub objaśniania ich Komisji Kontroli Budżetowej.
Będę też zawsze udzielać pisemnych lub ustnych odpowiedzi na zadane pytania.
- jeśli chodzi o planowanie kontroli, jestem zdania, że ważne jest uwzględnienie wniosków lub pytań złożonych przez Parlament.
Jeżeli Parlament lub jedna z jego komisji przygotuje sprawozdanie bezpośrednio związane z kontrolą prowadzoną przez Trybunał Obrachunkowy, sądzę, że taką informację również należy włączyć do planowania i przeprowadzenia kontroli, oraz w miarę możliwości należałoby również nawiązać kontakt ze sprawozdawcą Parlamentu.
Zdecydowanie popieram rozwijanie kultury bliskiego i wzajemnego zaufania opartego na współpracy pomiędzy Trybunałem Obrachunkowym i Komisją Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego.
5.
Jak zapewne Panu/Pani wiadomo, Komisja zmienia swoje rozporządzenie finansowe.
Jak mógłby Pan/mogłaby Pani opisać ewentualne korzyści wynikające z tej zmiany?
Tak, znam dokument (COM 2005/181 końcowy) zmieniający rozporządzenie finansowe dotyczące budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich.
Celem wniosku Komisji jest poprawa skuteczności i przejrzystości stosowania zasad, uproszczenie wymogów proceduralnych i dokumentacyjnych związanych z zamówieniami i dotacjami oraz wyjaśnienie i modernizacja zasad dotyczących metod zarządzania.
Komisja słusznie przywiązuje wagę do utrzymania stabilności, szczególnie w odniesieniu do podstawowych zasad, koncepcji i architektury istniejącego rozporządzenia finansowego z 2002 r.
W szerszym ujęciu, wydaje się, że z powodu obowiązujących zasad praca różnych organów jest trudniejsza w niektórych obszarach.
W konsekwencji, istnieje ryzyko, że większą wagę przywiązuje się do przestrzegania formalnych procedur, podczas gdy istotne aspekty zostały przesunięte na drugi plan.
Jako potwierdzenie powyższych słów mogę podać, że wiele instytucji, a między nimi Parlament, słusznie twierdzi, iż procedury przetargowe są zbyt skomplikowane i zbyt biurokratyczne.
Złożoność procedur przetargowych wydaje się utrudniać skompletowanie pełnego zestawu dokumentów wymaganych do zabezpieczenia finansowania organizacjom, które nie posiadają własnych służb prawnych.
Nowy tekst (np. art. 93) upraszcza wymogi dotyczące dokumentacji i sprawia, że są one bardziej elastyczne.
Mówi się też, że zasadom dotyczącym dotacji brakuje elastyczności.
Proponowany tekst odpowiada na ten problem poprzez wprowadzenie szerszej definicji „dotacji” (np. art. 105 i 109).
6.
W jaki sposób krajowe organy kontroli mogłyby się przyczynić do zapewnienia właściwego wykorzystania unijnych funduszy wydawanych w poszczególnych krajach?
Na mocy traktatu Europejski Trybunał Obrachunkowy prowadzi kontrole we współpracy z krajowymi instytucjami kontroli, na zasadzie wzajemnego zaufania i przy utrzymaniu swojej niezależności.
Ta niezależność związana jest między innymi z planowaniem, przeprowadzeniem i złożeniem sprawozdania z kontroli oraz wykorzystanymi metodami kontroli.
Instytucje kontroli Państw Członkowskich działają w ramach swoich narodowych konstytucji lub przepisów prawa.
Poddają kontroli dochód narodowy i wydatki, które mogą obejmować część europejską.
Są one odpowiedzialne wobec swoich parlamentów krajowych i/lub władz krajowych.
W wielu przypadkach dzieje się tak, że w tych ramach wydatki europejskie stanowią zaledwie małą część łącznych wydatków, które podlegają kontroli i oraz że krajowe instytucje kontroli w Państwach Członkowskich zwykle postępują według priorytetów krajowych.
W stopniu, w jakim kontrola wiąże się z europejskimi dochodami i wydatkami, sprawozdania sporządzane przez krajowe instytucje kontroli mogą zawierać przydatne wyniki, wnioski i zalecenia, które mogą zostać wykorzystane przez właściwe władze jako podstawa do poprawy zarządzania finansami europejskimi.
Wykorzystanie pracy kontrolerów przez innych kontrolerów jest praktyką zwyczajową.
W konsekwencji Europejski Trybunał Obrachunkowy może wykorzystywać wyniki kontroli przeprowadzanych przez krajowe instytucje kontroli tam, gdzie jest to możliwe, a krajowe instytucje kontroli mogą korzystać z pracy Europejskiego Trybunału Obrachunkowego.
Mimo szczególnych ram instytucjonalnych, w których funkcjonują krajowe instytucje kontroli, sądzę, że Komitet Kontaktowy UE jest odpowiednim forum badania wszystkich możliwości współpracy, które mają wpływ na zarządzanie funduszami unijnymi.
7.
Jakie zmiany w strukturze Trybunału mogłyby Pana/Pani zdaniem uczynić go bardziej skutecznym?
Trudno jest wyrokować o skuteczności struktury Trybunału Obrachunkowego i możliwych udoskonaleniach bez praktycznej wiedzy na temat jego funkcjonowania.
Wierzę, że ramy instytucjonalne Wspólnoty, zgodnie z postanowieniami Traktatu, powinny być postrzegane jako całość.
Skutki instytucjonalne rozszerzenia prawdopodobnie trudno było przewidzieć przed faktycznym rozszerzeniem.
Teraz, kiedy rozszerzenie jest faktem, a następne kraje czekają w kolejce do przystąpienia, być może trzeba dokonać bilansu sytuacji i zasugerować sposoby poprawy sposobu, w jaki funkcjonują instytucje.
Po pierwsze jasne jest, że instytucje kontroli Państw Członkowskich mają bardzo różne struktury (system izbowy, Kontroler Generalny itp.).
Sądzę, że bezproblemowe funkcjonowanie każdej instytucji zależy od jej struktury, organizacji i przydziału odpowiedzialności.
Muszą one mieć możliwość dostosowywania się do zmieniających okoliczności.
Z tego, co rozumiem, robocze procedury Trybunału Obrachunkowego zostały przyjęte w ramach rozszerzenia z 2004 r.
Jak wskazał Parlament w swoim sprawozdaniu z udzielenia absolutorium z wykonania budżetu za rok finansowy 2002, Trybunał Obrachunkowy przekazał znaczną część swojej działalności grupom kontroli.
Wydaje się, że jest to ruch w kierunku systemu izbowego.
Mogą istnieć możliwości pogłębienia tej struktury.
Jak w każdej niezależnej instytucji, istniejące struktury i metody pracy powinny być poddawane okresowej weryfikacji i rozumiem, że Trybunał Obrachunkowy zobowiązał się takie weryfikacje przeprowadzać.
Niezależność
8.
Proszę opisać swoje zobowiązanie do zachowania niezależności podczas pełnienia obowiązków.
Jak zamierza Pan/Pani zrealizować je w praktyce?
Jeżeli instytucja kontroli ma realizować swoje zadania i odpowiedzialności obiektywnie i skutecznie, musi być ona niezależna od organów, które poddaje badaniu oraz musi być wolna od jakichkolwiek wpływów zewnętrznych.
Zgodnie ze zwyczajowymi standardami Trybunał Obrachunkowy i jego członkowie posiadają taką operacyjną, instytucjonalną, finansową i polityczną niezależność.
Na tej podstawie rozumiem zasady niezależności w następujący sposób.
Realizując mój mandat, będę unikać sytuacji, które mogłyby prowadzić do konfliktu interesów i zachowam niezależność działania w stosunkach z instytucjami i organami.
Oznacza to, że nie będę kierował się wytycznymi rządów czy innych organów oraz że w trakcie wypełniania moich obowiązków zamierzam przyjmować postawę neutralną niezależnie od kraju, w którym będzie odbywać się kontrola.
Powstrzymam się też od jakichkolwiek działań zawodowych, a w szczególności nie będę sprawować urzędów politycznych.
Zasada niezależności jest zgodna z innymi zasadami, które są bardzo ważne dla profesjonalizmu kontrolera, takimi jak bezstronność, obiektywizm, skuteczność, zachowanie poufności zawodowej, przejrzystość, przestrzeganie przepisów i uregulowań, przestrzeganie zasad i standardów kontroli oraz szacunek dla badanych organów.
9.
Proszę szczegółowo opisać Parlamentowi Europejskiemu swoje ostatnie oraz obecne udziały i stanowiska w podmiotach gospodarczych, finansowych lub politycznych oraz inne zobowiązania, które mogłyby kolidować z Pani/Pana przyszłymi obowiązkami.
Nie mam żadnych zobowiązań natury gospodarczych, finansowych lub politycznych ani inne zobowiązania, które mogłyby kolidować z moimi przyszłymi obowiązkami.
Zaprzestanę działania w charakterze posła do parlamentu i burmistrza.
Moje stanowisko będzie posiadać całkowitą niezależność polityczną.
Moim zdaniem jest to konieczne, abym również mógł współpracować z wszystkimi członkami Komisji Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego oraz z innymi instytucjami w atmosferze pełnego zaufania.
Oczywiście we wszystkich kwestiach będę przestrzegać zasad kodeksu postępowania i etyki członków Trybunału Obrachunkowego.
Doświadczenie zawodowe
10.
Proszę przedstawić najważniejsze aspekty Pana/Pani doświadczenia zawodowego w zakresie finansów publicznych, zarządzania oraz kontroli zarządzania.
Jak widać w moim załączonym życiorysie, studiowałem ekonomię na uniwersytetach w Leuven i Cambridge, ze specjalizacją w zakresie finansów publicznych i gospodarki monetarnej.
W wyniku otwartego konkursu zostałem mianowany zastępcą kontrolera, a następnie kontrolerem belgijskiego Trybunału Obrachunkowego.
Na początku byłem odpowiedzialny za kontrolę wydatków tzw. sektorów narodowych, czyli hutnictwa, przemysłu odzieżowego i stoczniowego.
We wczesnych latach 80. w sektorach tych, które przechodziły poważny kryzys, wydano duże ilości publicznych pieniędzy.
Byłem też odpowiedzialny za kontrolę wydatków w ramach ustawodawstwa dotyczącego ekspansji gospodarczej.
W 1984 r. została poparta moja kandydatura jako doradcy w kancelarii wicepremiera, a następnie w roku 1985 jako doradcy w kancelarii ministra finansów.
Od połowy 1989 r. do końca 1991 r. byłem posłem do Parlamentu Europejskiego (gdzie zasiadałem w Komisji Gospodarczej i Monetarnej i Komisji Budżetowej).
Od końca 1991 r. do 1994 r. byłem posłem w Izbie Reprezentantów belgijskiego parlamentu gdzie pełniłem służbę w Komisji Finansów; następnie zostałem mianowany ministrem obrony, a później ministrem rolnictwa i MŚP (małych i średnich przedsiębiorstw).
Obecnie sprawuję funkcję przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych w Izbie Reprezezntantów belgijskiego parlamentu, jednak nadal pozostaję członkiem Komisji Finansów w charakterze zastępcy.
Podsumowując, sądzę, że w moim życiu zawodowym zawsze obecne były dwa wątki: z jednej strony finansów publicznych w szerokim ujęciu oraz polityki europejskiej i międzynarodowej, z drugiej.
11.
Jeżeli był(a) Pan(i) w przeszłości członkiem Europejskiego Trybunału Obrachunkowego, proszę opisać, co zrobił(a) Pan(i) pełniąc swoje obowiązki na rzecz poprawy zarządzania finansami Unii Europejskiej.
Nie dotyczy.
12.
Czy wycofał(a)by Pan(i) swoją kandydaturę na członka Trybunału, jeśli opinia Parlamentu byłaby nieprzychylna?
Jak wspomniałem wcześniej, obowiązkiem Trybunału Obrachunkowego jest pomoc Parlamentowi w sprawowaniu kontroli nad wykonaniem budżetu.
W związku z tym uważam, że skuteczna współpraca i porozumienie z Parlamentem są niezwykle istotne.
Nieprzychylna opinia mogłaby oznaczać brak porozumienia, a tym samym osłabić skuteczność i wydajność mojej pracy w przyszłości.
Standardy kontroli międzynarodowej wymagają, aby członkowie instytucji kontroli przestrzegali wartości i zasad niezależności i profesjonalizmu.
Jeżeli Parlament miałby wydać nieprzychylną opinię dotyczącą mojej nominacji na członka Trybunału Obrachunkowego i gdyby w opinii tej zostały przedstawione argumenty świadczące, że nie spełniam tych warunków, będę przygotowany na wycofanie mojej kandydatury.
PROCEDURA
Tytuł
Nominacja Karela Pinxtena na członka Trybunału Obrachunkowego
Odsyłacze
C6‑0341/2005 – 2005/0813(CNS)
Podstawa prawna
art. 247 ust. 3 akapit pierwszy, WE i art. 160 B Euratom
Podstawa regulaminowa
art. 101
Data konsultacji z Parlamentem Europejskim
14.10.2005
Komisja przedmiotowo właściwa Data pierwszego posiedzenia
CONT 27.10.2005
Sprawozdawca Data powołania
José Javier Pomés Ruiz 12.09.2005
Poprzedni sprawozdawca(y)
[Giuseppe Nisticó]
Rozpatrzenie w komisji
24.11.2005
Data zatwierdzenia
24.11.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw: wstrzymujących się:
[10] [2] [0]
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Inés Ayala Sender, Herbert Bösch, Mogens N.J. Camre, Paulo Casaca, Lorenzo Cesa, Petr Duchoň, Szabolcs Fazakas, Umberto Guidoni, Hans-Peter Martin, Borut Pahor, José Javier Pomés Ruiz, Bart Staes, Margarita Starkevičiūtė, Kyösti Tapio Virrankoski
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Daniel Caspary, Joel Hasse Ferreira, Edit Herczog
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Iles Braghetto, Manolis Mavrommatis, Marcello Vernola
Data złożenia - A[6]
28.11.2005
A6-0371/2005
