10.2.2011 B7-0124/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Egipcie
Adrian Severin
,
Hannes Swoboda
,
Kader Arif
,
Harlem Désir
,
Saïd El Khadraoui
,
Richard Howitt
,
Maria Eleni Koppa
,
Wolfgang Kreissl-Dörfler
,
María Muñiz De Urquiza
,
Vincent Peillon
,
Carmen Romero López
,
Boris Zala
,
Raimon Obiols
,
Pier Antonio Panzeri
,
Ana Gomes
w imieniu grupy politycznej S&D
PE459.656v01-00 B7‑0124/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Egipcie
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Egiptu,
– uwzględniając debatę w sprawie sytuacji w basenie Morza Śródziemnego, w szczególności w Tunezji i Egipcie, która odbyła się podczas sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego w dniu 1 lutego 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie Rady Europejskiej w sprawie Egiptu i całego regionu z dnia 4 lutego 2011 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Egiptu z dnia 31 stycznia 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie przewodniczącego Rady Europejskiej Hermana Van Rompuya w sprawie sytuacji w Egipcie wydane w dniu 29 stycznia 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton w sprawie Egiptu z dni 4 lutego, 3 lutego, 28 stycznia oraz 27 stycznia 2011 r. oraz w sprawie wyborów do Zgromadzenia Ludowego w Egipcie z dnia 6 grudnia 2010 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Egipt jest kluczowym partnerem Unii Europejskiej na Bliskim Wschodzie; mając na uwadze, że Unia Europejska powinna przyczyniać się do powstania demokratycznego, zamożnego i stabilnego Egiptu poprzez zachęcanie do odnowy kraju i wspieranie jej,
B. mając na uwadze, że demonstracje w Egipcie i innych krajach arabskich wzywające do natychmiastowych przemian politycznych, gospodarczych i społecznych, są wyrazem silnego pragnienia obywateli, by żyć w rzeczywiście demokratycznym ustroju i w lepszych warunkach socjalnych,
C. mając na uwadze, że w wyniku demonstracji w Egipcie śmierć poniosły setki osób, a wiele osób zostało rannych lub aresztowanych,
D. mając na uwadze, że armia zareagowała w sposób odpowiedzialny i powstrzymała się od użycia siły wobec demonstrantów oraz od interwencji w aktualnych wydarzeniach politycznych; mając na uwadze, że początkowo pokojowe protesty stały się coraz bardziej gwałtowne, przy czym demonstranci byli atakowani przez uzbrojone osoby oraz policję używającą gazu łzawiącego, pocisków gumowych i armatek wodnych,
E. mając na uwadze, że zmiana w Egipcie wymaga natychmiastowego, poważnego i otwartego dialogu z udziałem wszystkich demokratycznych sił politycznych i społecznych, a także z udziałem społeczeństwa obywatelskiego, co musi zaowocować pilnymi, konkretnymi i zdecydowanymi środkami prowadzącymi do wdrożenia realnych i istotnych reform,
F. mając na uwadze, że demonstracje w Egipcie i innych krajach arabskich ukazują, że reżimy autorytarne i skrajny fundamentalizm nie są jedynymi alternatywami politycznymi w świecie arabskim,
G. mając na uwadze, że w stosunkach UE z jej południowymi sąsiadami w ostatnich latach dążenie do stabilizacji często przysłaniało wartości demokratyczne, sprawiedliwość społeczną i prawa człowieka; mając na uwadze, że klauzule dotyczące praw człowieka w układach o stowarzyszeniu muszą być wsparte mechanizmem monitorującym ich wdrażanie,
H. mając na uwadze, że Parlament Europejski wielokrotnie wzywał do zniesienia stanu wyjątkowego, który obowiązuje od 1981 r., do wzmocnienia demokracji oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Egipcie,
I. mając na uwadze, że Rada w konkluzjach z dnia 31 stycznia 2011 r. potwierdziła zaangażowanie UE w pomoc – w ramach partnerskiej współpracy – dla procesu przemian w Egipcie, przez uruchomienie, aktualizację i dostosowanie istniejących instrumentów wsparcia dla reform politycznych, gospodarczych i społecznych, a także gotowość UE do pomocy społeczeństwu egipskiemu podczas tego procesu przemian, z uwzględnieniem dalszych wydarzeń,
J. mając na uwadze, że Rada Europejska w swoim oświadczeniu z dnia 4 stycznia 2011 r. w sprawie Egiptu i całego regionu potwierdziła, że UE jest zdecydowana, by udzielić pełnego wsparcia procesom przemian w tym regionie w kierunku utworzenia demokratycznych rządów, pluralizmu, poprawy szans osiągnięcia dobrobytu gospodarczego i integracji społecznej oraz wzmocnienia stabilności w regionie,
1. zdecydowanie popiera zasadne aspiracje demokratyczne oraz żądanie lepszych warunków socjalnych wyrażane przez obywateli Egiptu i innych krajów arabskich; wyraża solidarność z pokojowymi demonstrantami oraz docenia ich odwagę i determinację; wyraża ponadto poparcie dla żądania ustąpienia prezydenta Hosniego Mubaraka oraz jest zdania, że jego rezygnacja we właściwym czasie powinna ułatwić przemiany polityczne; wzywa władze egipskie do zagwarantowania pokojowej przemiany w kierunku rzeczywistej demokracji;
2. wzywa do przyspieszonych przemian politycznych obejmujących wszystkie demokratyczne siły polityczne i społeczne oraz społeczeństwo obywatelskie, które dają podstawę do nowelizacji konstytucji i ordynacji wyborczej, wolnych i uczciwych wyborów oraz zaprowadzenia rzeczywistej demokracji w Egipcie;
3. głęboko ubolewa, że w czasie demonstracji wiele osób poniosło śmierć lub doznało obrażeń; kieruje wyrazy współczucia do rodzin ofiar i wyraża solidarność z tymi rodzinami; potępia użycie siły przez policję oraz przemoc stosowaną przez uzbrojone osoby;
4. przypomina władzom egipskim i siłom bezpieczeństwa o spoczywającym na nich obowiązku zapewnienia bezpieczeństwa wszystkim obywatelom, ochrony ich majątku oraz ochrony dziedzictwa kulturowego, a także wzywa je do poczynienia wszelkich starań, by uniknąć dalszej przemocy wobec pokojowych demonstrantów; zauważa, że egipska armia powstrzymała się od użycia siły wobec demonstrantów oraz od interwencji w aktualnych wydarzeniach politycznych;
5. wzywa władze Egiptu do natychmiastowego zwolnienia z aresztu wszystkich pokojowych demonstrantów oraz do niezwłocznego pełnego przywrócenia działania wszystkich sieci telekomunikacyjnych, w tym Internetu; potępia cenzurę nałożoną przez władze Egiptu na sieci telekomunikacyjne i media społecznościowe, a także agresję wobec dziennikarzy i obrońców praw człowieka oraz zastraszanie ich;
6. ubolewa z powodu reakcji niektórych europejskich dostawców usług komunikacji bezprzewodowej i Internetu na wydarzenia w Egipcie i wzywa ich do wyciągnięcia doświadczeń z tych wydarzeń;
7. podkreśla znaczenie wzmocnienia praworządności, dobrego sprawowania władzy, zwalczania korupcji oraz poszanowania praw człowieka i podstawowych wolności w Egipcie, ze szczególnym uwzględnieniem wolności sumienia, religii i myśli, wolności wypowiedzi, prasy i mediów, wolności zrzeszania się, praw kobiet i równouprawnienia, ochrony mniejszości i zwalczania dyskryminacji ze względu na orientację seksualną; ponawia apel o zniesienie stanu wyjątkowego w Egipcie;
8. podkreśla wagę znacznego przyspieszenia reform gospodarczych i społecznych w Egipcie, gdyż wolność, rozwój gospodarczy i wyższy standard życia są niezbędnymi warunkami stabilności politycznej i społecznej w tym kraju;
9. apeluje do UE o udzielenie znacznego i skutecznego wsparcia w procesie przemian demokratycznych, jak również w celu wspierania rozwoju społeczno-gospodarczego Egiptu i innych południowych krajów ościennych w podobnej sytuacji poprzez pilne uruchamianie, przegląd i dostosowywanie istniejących instrumentów UE ukierunkowanych na pomoc w przeprowadzaniu reform politycznych, gospodarczych i społecznych oraz poprzez dalsze zacieśnianie współpracy z organizacjami społeczeństwa obywatelskiego;
10. podkreśla, że prowadząc obecny strategiczny przegląd europejskiej polityki sąsiedztwa, jak również dalej kształtując stosunki UE z jej południowymi sąsiadami, należy w pełni uwzględniać i odzwierciedlać bieżące wydarzenia w regionie; stanowczo uważa, że przegląd polityki sąsiedztwa musi przede wszystkim uwzględniać kryteria odnoszące się do pluralizmu politycznego, zwalczania korupcji, niezawisłości sądownictwa, poszanowania praw człowieka i praw podstawowych oraz wolności prasy i mediów; jest zdania, że w tym samym duchu należy ożywić Unię dla Śródziemnomorza;
11. zwraca się do wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji o ustanowienie grupy zadaniowej, obejmującej Parlament, w odpowiedzi na apele o monitorowanie procesu przemian demokratycznych wystosowane przez podmioty działające na rzecz przemian demokratycznych, w szczególności w odniesieniu do wolnych i demokratycznych wyborów oraz budowania instytucji, w tym niezależnego wymiaru sprawiedliwości; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do wsparcia przemian demokratycznych również przez wysłanie misji obserwacji wyborów na nadchodzące wybory;
12. podkreśla, że wydarzenia w Egipcie oraz w innych krajach tego regionu kolejny raz uwidaczniają pilną potrzebę opracowania bardziej ambitnych i skutecznych strategii politycznych oraz instrumentów, a także wzmocnienia ich budżetu, mając na celu nakłanianie i zachęcanie do reform politycznych, gospodarczych i społecznych w krajach sąsiadujących od południa z UE;
13. wzywa Egipt do dalszego angażowania się w wysiłki służące wypracowaniu trwałego pokoju na Bliskim Wschodzie, ze specjalnym uwzględnieniem konfliktu izraelsko-palestyńskiego oraz pojednania w Palestynie, a także do odgrywania w tych wysiłkach czynnej i konstruktywnej roli;
14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii ds. zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz rządowi i parlamentowi Egiptu.
