WERSJA OSTATECZNA
A6-0241/2006
13.7.2006
*
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów
(COM(2006)0097 – C6‑0102/2006 – 2006/0029(CNS))
Komisja Rybołówstwa
Sprawozdawczyni:
Carmen Fraga Estévez
PE 372.193v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznaczenia zwykłą kursywą są wskazówką dla służb technicznych, że proponowana jest, w celu opracowania tekstu końcowego, korekta elementów tekstu legislacyjnego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub brakujących w danej wersji językowej.)
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE........................................................................................................................6
OPINIA Komisji Rozwoju ................................................................................................10
PROCEDURA...........................................................................................................................14
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów
( COM(2006)0097 – C6‑0102/2006 – 2006/0029(CNS) )
(Procedura konsultacji)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wniosek dotyczący rozporządzenia Rady ( COM(2006)0097 )
Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym. ,
– uwzględniając art. 37 oraz art. 300 ust. 2 traktatu WE,
– uwzględniając art. 300 ust. 3 akapit pierwszy traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6‑0102/2006 ),
– uwzględniając art. 51 oraz art. 83 ust. 7 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rybołówstwa oraz opinię Komisji Rozwoju ( A6‑0241/2006 ),
1. zatwierdza zawarcie umowy;
2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom państw członkowskich oraz parlamentowi Republiki Seszeli.
UZASADNIENIE
W lipcu 2004 r.
Rada UE ds. rybołówstwa ogłosiła konkluzje dotyczące nowego podejścia wspólnotowego, jakie należy od tej pory stosować w umowach w sprawie połowów zawieranych przez Unię Europejską z państwami trzecimi.
Nowe podejście zastępuje podejście stosowane najczęściej w międzynarodowych stosunkach w dziedzinie rybołówstwa, polegające na wypłacaniu państwu trzeciemu wspólnie uzgodnionej rekompensaty finansowej w zamian za prawo do korzystania z nadwyżki możliwości połowowych, i przechodzi na zasadę opierania stosunków na ściślejszej współpracy gospodarczej, technicznej i naukowej w celu zapewnienia większej trwałości zasobów i lepszego modelu ich eksploatacji.
Oznacza to, że kolejne porozumienia w sprawie połowów zawierane przez Unię Europejską nie będą już porozumieniami czysto handlowymi w sensie prawnym, należącymi do polityki rybołówstwa, że silniej będą w nich podkreślone już istniejące aspekty współpracy i że obejmą one aspekty związane z polityką współpracy i rozwoju.
Konsekwencją wzmocnienia istniejących mechanizmów współpracy jest fakt, że nowe umowy o partnerstwie wzywają do powrotu do określonych form wspierania rozwoju sektora rybołówstwa, które w wielu krajach odniosły spory sukces, jak na przykład spółki o kapitale mieszanym, wyeliminowane w absurdalny sposób; powrót do tych rozwiązań należy powitać z zadowoleniem; powinny one znaleźć odzwierciedlenie w przyszłym EFR, o co wnioskował PE.
Nowe porozumienia zobowiązują również do większego zaangażowania władz państw trzecich w ochronę i kontrolę swoich zasobów, wzywając je do inwestowania części wkładu finansowego Wspólnoty w badania naukowe, kontrolę działalności i ustanowienie nowej polityki połowowej, która według oceny (zatwierdzającej ją) Komisji Europejskiej wprowadza większe zaangażowanie w ochronę środowiska.
Po zatwierdzeniu konkluzji Rady w Unii Europejskiej obowiązywać będzie znaczna liczba umów, a negocjowane będą zarówno protokoły do określonych wygasających umów, jak i nowe umowy, na przykład umowy podpisane niedawno z różnymi państwami Oceanu Spokojnego i Indyjskiego.
Dlatego też należy stopniowo dostosowywać istniejące umowy do nowej filozofii wynikającej z konkluzji Rady UE ds. rybołówstwa z 2004 r., co zresztą ma na celu wniosek dotyczący umowy w sprawie połowów z Republiką Seszeli, którą podpisano w 1987 r.
Rozporządzenie Rady nr 1708/87 (EWG).
Dz.U. L 119 z 7.5.1987.
W niniejszym sprawozdaniu proponujemy zatem zatwierdzić wniosek Komisji.
Sprawozdawczyni chciałaby jednak przedstawić kilka uwag.
Duplikowanie narzędzi prawnych
Ostatni protokół w sprawie rybołówstwa zawarty z Seszelami parafowano 23 września 2004 r., a umowę przedstawioną we wniosku – w marcu 2005 r.
Możemy zatem domyślać się, że negocjacje dotyczące protokołu i umowy przebiegały praktycznie równolegle, powstaje zatem pytanie, dlaczego nie wykorzystano bliskości obu dat, aby oba dokumenty przyjąć łącznie i oszczędzić Komisji, Parlamentowi i Radzie podwójnych formalności.
Komisja wyjaśniła, że protokół potraktowano priorytetowo, aby uniknąć przerwy w jego obowiązywaniu, a tym samym ryzyka, że rybacy musieliby przerwać działalność połowową.
Należy jednak zauważyć z jednej strony, że Rada i tak do 8 grudnia 2005 r. nie przyjęła protokołu (rok i trzy miesiące po parafowaniu), a z drugiej strony, że Komisja imała się niezliczonych „trików” prawnych właśnie po to, aby uniknąć sytuacji, w której oburzająca opieszałość jej biurokracji spowodowałaby przerwę w działalności połowowej (prorogacje, zastosowania tymczasowe czy wreszcie wprowadzenie możliwości, że państwo trzecie wydaje pozwolenia, nie czekając na zatwierdzenie protokołów przez Radę); powstaje zatem pytanie, czy nie lepiej było dołożyć starań, aby oba akty prawne zostały przyjęte równocześnie, i oszczędzić sobie w ten sposób co najmniej połowy formalności.
Przy okazji kolejnych wznowień poszczególnych protokołów Parlament coraz silniej wyraża rozczarowanie opieszałością prac Komisji.
Dziś zastanawiamy się w dodatku, czy Komisja nie jest w stanie robić dwóch rzeczy równocześnie.
Zgodność stosowanej terminologii z treścią umowy
Po pierwsze tytuł art. 4 odnosi się do „Współpracy w dziedzinie statystyki”, ale jego treść skupia się wyłącznie na współpracy naukowej, a zatem na sprawie zupełnie innej i o zdecydowanie większym znaczeniu.
Jest oczywiste, że należy wymieniać dane dotyczące działalności połowowej; jednak najważniejsze kwestie to: czego dotyczy współpraca naukowa, w jaki sposób jest podejmowana, jakie są jej cele i jakie mają być jej wyniki; te właśnie kwestie dokładnie odpowiadają wymaganiom Rady względem nowych umów o partnerstwie, a zatem to właśnie one powinny znaleźć się w umowie.
Czy będzie można wymagać od Seszeli wypełnienia obowiązków, jeśli nie będą współpracować w badaniach naukowych na rzecz utrzymania trwałości zasobów, argumentując, że wysłały dane statystyczne dotyczące działalności połowowej?
Komisja twierdzi, że Seszele domagają się wyłącznego zwierzchnictwa nad badaniami naukowymi.
Czy nikt w Komisji nie potrafił wyjaśnić władzom Seszeli, że nikt nie podważa tego zwierzchnictwa?
Że chodzi tylko o zaoferowanie środków i funduszy mających wesprzeć i poprawić wskaźniki badań prowadzonych przez Seszele?
Zdaniem sprawozdawczyni nie można przyjąć uzasadnienia Komisji: trudno uwierzyć, że ci sami urzędnicy wspólnotowi, którzy są w stanie zmusić państwo trzecie do wydawania pieniędzy pochodzących z wkładu finansowego na sprawy, które w wielu przypadkach – trzeba to uznać i zrozumieć – nie są priorytetowe dla słabej gospodarki tegoż państwa, ci sami urzędnicy nie są w stanie przedstawić argumentów za tym, że również wspólnotowa władza wykonawcza odpowiada przed Parlamentem i obywatelami, którzy wymagają przejrzystości i informacji o tym, za co płacą.
Druga kwestia terminologiczna dotyczy art. 12, w którym jest mowa o „Wygaśnięciu” umowy.
Zdaniem sprawozdawczyni artykuł powinien mówić o „wypowiedzeniu” umowy.
Komisja wyjaśniła, że może chodzić o błędne tłumaczenie angielskiej wersji oryginalnej i że zapewni jednolitość wszystkich wersji, na co też liczy sprawozdawczyni.
Klauzula wyłączności
Istnienie klauzuli tego rodzaju było w UE przedmiotem poważnych dyskusji od czasu ustanowienia wspólnotowej polityki zewnętrznej; jej celem jest zagwarantowanie, że armatorom wspólnotowym prowadzącym połowy na warunkach ustalonych przez UE i państwo trzecie nie zagrozi nieuczciwa konkurencja ze strony armatorów prywatnych, korzystających z tych samych łowisk na warunkach całkowicie niejasnych dla władz wspólnotowych i niespełniających żadnego ze zobowiązań dotyczących kontroli nałożonych przez UE w ramach umowy.
Klauzula taka jest niezwykle ważna dla realizacji międzynarodowych zobowiązań Unii Europejskiej w zakresie trwałości zasobów; sprawozdawczyni uważa zatem, że klauzula taka powinna znaleźć się w jednym z artykułów umowy, a nie tylko w protokołach.
Komisja w swojej argumentacji podkreśla z naciskiem, że klauzula taka zawsze figuruje w protokołach, ale ktokolwiek czytał umowy z Marokiem lub Tanzanią, może stwierdzić, że tak nie jest.
Wnioski
1.
W konkluzjach Rady UE ds. rybołówstwa z czerwca 2004 r. wprowadzono nowe ramy umów zawieranych z państwami trzecimi w sprawie rybołówstwa, aby w mniejszym stopniu wprowadzać do nich aspekty handlowe, a położyć akcent na politykę współpracy i rozwoju.
W związku z tym należy dostosować obowiązujące umowy do nowego modelu umów o partnerstwie.
Umowa w sprawie rybołówstwa z Republiką Seszeli została zawarta w 1987 r., dlatego też należy przeprowadzić jej dostosowanie; Parlament popiera wniosek Komisji w sprawie zastąpienia umowy z 1987 r. umową parafowaną w marcu 2005 r.
2.
Chociaż nie będzie to możliwe we wszystkich przypadkach, Parlament Europejski zwraca się do Komisji, aby starała się łączyć daty odnawiania protokołów z datami parafowania nowych umów.
Z tego punktu widzenia przypadek umowy z Seszelami jest paradygmatyczny, ponieważ Rada przyjęła nowy protokół w grudniu 2005 r., a negocjacje dotyczące jego odnowienia i podpisania nowej umowy przebiegały równolegle.
Można było zatem uniknąć dublowania formalności i dodatkowych obciążeń biurokratycznych i finansowych w procedurach, które już teraz zajmują zdecydowanie za dużo czasu, co wielokrotnie podkreślała Komisja Rybołówstwa.
3.
Parlament Europejski zwraca się do Komisji o czuwanie nad tym, by tytuły artykułów odpowiadały rzeczywistej treści umowy w celu zapewnienia przejrzystości i uniknięcia ewentualnych konfliktów i nieporozumień w stosowaniu i kontroli umowy, które mogłyby przynieść szkodę zarówno działalności floty wspólnotowej, jak i stosunkom między UE a państwami trzecimi w dziedzinie rybołówstwa.
Parlament Europejski uważa, że klauzula wyłączności, gwarantująca stosowanie dobrych praktyk przez kutry wspólnotowe oraz zaangażowanie Unii Europejskiej w zapewnienie trwałości zasobów w wodach nienależących do Wspólnoty, a także pozwalająca na uniknięcie nieuczciwej konkurencji między podmiotami wspólnotowymi, powinna figurować w treści umów, a nie tylko w protokołach.
W związku z tym zwraca się o włączanie takiej klauzuli do nowych parafowanych umów i o przedsięwzięcie niezbędnych działań w celu włączenia jej do umów już zawartych.
26.4.2006
OPINIA Komisji Rozwoju
dla Komisji Rybołówstwa
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów
( COM(2006)0097 – C6‑0102/2006 – 2006/0029(CNS) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Luisa Morgantini
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 178 traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską wspólna polityka rybołówstwa (CFP) winna uwzględniać cele rozwoju ustalone w art. 177 traktatu, przede wszystkim walkę z ubóstwem oraz zrównoważony rozwój społeczności lokalnych.
W kolejnych opiniach dotyczących starych umów w sprawie połowów oraz umów o partnerstwie w sprawie połowów przedstawionych jej przez Komisję Europejską Komisja Rozwoju Parlamentu Europejskiego przypominała Radzie i Komisji o tym zobowiązaniu.
Nowy wniosek w sprawie umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Seszelami mógł być dla Komisji dobrą okazją do zaproponowania Radzie uwzględnienia przekonań naszej komisji, przez co spełnione zostałyby zobowiązania wynikające z traktatu.
Komisja Rozwoju uznaje odniesienie do „działań pokrewnych” na końcu art. 1 Umowy o partnerstwie w sprawie połowów za niewystarczające w kontekście tych celów rozwoju.
Art. 1 i art. 7 umowy o partnerstwie w sprawie połowów winny jasno określać, że zakres i wkład finansowy w ramach umowy powinny odnosić się do projektów mających na celu rozwój obszarów wybrzeża, których mieszkańcy utrzymują się z rybołówstwa.
Najwyższy czas, aby Komisja i Rada zastosowały się do zasad jasno określonych w traktacie WE.
Instytucje Unii powinny dawać przykład w przestrzeganiu założeń traktatu.
Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady został przedłożony Parlamentowi zaledwie w dwa miesiące po opublikowaniu rozporządzenia (WE) nr 115/2006 z dnia 23 stycznia 2006 r., według którego statki europejskie mają prawo do połowów na wodach Seszeli do 17 stycznia 2011 r.
W naszej opinii dla Komisji Rybołówstwa Parlamentu Europejskiego z września 2005 r. jasno stwierdziliśmy, że Komisja winna była zastosować się do zintegrowanych ram dla umów partnerskich dotyczących rybołówstwa zawieranych z państwami trzecimi.
Komisja wolała prowadzić negocjacje według starego systemu umów w sprawie połowów, a przedłożenie omawianego aktu prawnego potwierdza, że Komisja Rozwoju Parlamentu Europejskiego miała rację.
Obecnie prosi się Parlament o zaakceptowanie zastąpienia istniejącego aktu prawnego nowym aktem, ponownie poddanym negocjacji zgodnie z nowymi ramami dla umów o partnerstwie w sprawie połowów.
Nie mamy zastrzeżeń co do tego zastąpienia, wyrażamy jedynie ubolewanie, że Komisja nas nie posłuchała i straciła niepotrzebnie czas i pieniądze.
POPRAWKI
Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Rybołówstwa, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 3
3.
Umowa o partnerstwie w sprawie połowów przewiduje poprawę współpracy gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej w sektorze rybołówstwa z uwzględnieniem zachowania zasobów i ich zrównoważonego wykorzystania oraz współpracy w przedsięwzięciach mających na celu rozwój działań gospodarczych związanych z rybołówstwem i pokrewnych we wspólnym interesie .
3.
Umowa o partnerstwie w sprawie połowów przewiduje poprawę współpracy gospodarczej, finansowej, technicznej i naukowej w sektorze rybołówstwa z uwzględnieniem zachowania zasobów i ich zrównoważonego wykorzystania oraz współpracy w przedsięwzięciach mających na celu rozwój działań gospodarczych związanych z rybołówstwem i rozwój obszarów wybrzeża, których mieszkańcy utrzymują się z rybołówstwa, głównie poprzez wspieranie tworzenia małych lokalnych przedsiębiorstw zajmujących się przechowywaniem i przetwórstwem produktów pochodzących z rybołówstwa oraz wspieranie sprzedaży tych produktów.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów
Odsyłacze
COM(2006)0097 – C6‑0102/2006 – 2006/0029(CNS)
Komisja przedmiotowo właściwa
PECH
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu
DEVE 3.4.2006
Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Luisa Morgantini 21.3.2006
Poprzedni sprawozdawca komisji opiniodawczej
Rozpatrzenie w komisji
25.4.2006
Data przyjęcia
25.4.2006
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
20
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Margrietus van den Berg, Danutė Budreikaitė, Marie-Arlette Carlotti, Thierry Cornillet, Nirj Deva, Fernando Fernández Martín, Michael Gahler, Filip Andrzej Kaczmarek, Ģirts Valdis Kristovskis, Maria Martens, Luisa Morgantini, Toomas Savi, Frithjof Schmidt, Jürgen Schröder, Jan Zahradil
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Milan Gaľa, Jan Jerzy Kułakowski, Linda McAvan, Manolis Mavrommatis, Zbigniew Zaleski
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie zawarcia Umowy o partnerstwie między Wspólnotą Europejską a Republiką Seszeli w sprawie połowów
Odsyłacze
COM(2006)0097 - C6-0102/2006 - 2006/0029(CNS)
Data konsultacji z PE
27.3.2006
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu
PECH 3.4.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
BUDG
3.4.2006
DEVE
3.4.2006
Opinia niewydana Data wydania decyzji
BUDG
30.5.2006
Sprawozdawca(y) Data powołania
Carmen Fraga Estévez
5.4.2006
Rozpatrzenie w komisji
18.4.2006
20.6.2006
Data przyjęcia
12.7.2006
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
15
1
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Stavros Arnaoutakis, Elspeth Attwooll, Iles Braghetto, Niels Busk, David Casa, Paulo Casaca, Zdzisław Kazimierz Chmielewski, Carmen Fraga Estévez, Ioannis Gklavakis, Alfred Gomolka, Heinz Kindermann, Albert Jan Maat, Rosa Miguélez Ramos, Willi Piecyk, Struan Stevenson, Daniel Varela Suanzes-Carpegna
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Francesco Musotto, Helga Trüpel
Data złożenia
13.7.2006
