Odpowiedź udzielona przez Vladimíra Špidlę w imieniu Komisji
(5 grudnia 2008 r.)
Zgodnie z art. 39 Traktatu WE oraz rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1612/68 Rozporządzenie Rady (EWG) nr 1612/68 z dnia 15 października 1968 r. w sprawie swobodnego przepływu pracowników wewnątrz Wspólnoty, Dz.U. L 257 z 19.10.1968 . obywatele UE pracujący w innym państwie członkowskim muszą być traktowani w porównaniu z ich kolegami będącymi obywatelami tego państwa w sposób nienoszący znamion dyskryminacji w odniesieniu do zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy.
Przepisy wspólnotowe dotyczące swobodnego przepływu pracowników stosują się do pracowników migrujących będących obywatelami jednego z państw członkowskich UE lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG), którzy przenieśli się ze swojego kraju pochodzenia do innego państwa członkowskiego w celu podjęcia tam pracy.
Przepisy te znajdują również zastosowanie w przypadku pracowników migrujących powracających do swojego kraju pochodzenia po skorzystaniu z prawa do swobodnego przemieszczania się.
Jednakże osoby, które nie skorzystały z prawa do swobodnego przemieszczania się, nie są objęte tymi przepisami.
Wydaje się, że taka sytuacja ma miejsce w przypadku opisanym przez Pana Posła.
Polscy kierowcy pracujący dla polskiej firmy (podmiotu mającego siedzibę w Polsce) nie skorzystali z prawa swobodnego przepływu pracowników.
Różnice w wynagrodzeniu pracowników wykonujących swój zawód w różnych państwach członkowskich wynikające z dysproporcji pomiędzy systemami krajowymi nie są objęte zasadą równego traktowania.
