9.11.2011 B7-0580/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie zbliżającego się szczytu UE-USA oraz posiedzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej
Sarah Ludford
,
Olle Schmidt
,
Gesine Meissner
,
Marietje Schaake
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE472.791v01-00 B7‑0580/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie zbliżającego się szczytu UE-USA i posiedzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie stosunków transatlantyckich,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że UE i USA podzielają takie wartości, jak wolność, demokracja, prawa człowieka oraz pragnienie stworzenia otwartych społeczeństw, a zatem są wzajemnie zainteresowane współpracą i mają obowiązek współdziałania w celu opanowania kryzysu finansowego, zmiany klimatu, problemu bezpieczeństwa energetycznego, terroryzmu i rozprzestrzeniania broni jądrowej;
B. mając na uwadze, że wiele globalnych wyzwań w dziedzinie polityki zagranicznej, bezpieczeństwa, rozwoju i środowiska wymaga wspólnych działań i współpracy transatlantyckiej; jednak mając na uwadze, że to aktualny kryzys gospodarczy stał się głównym wyzwaniem, jakim należy się obecnie zająć;
C. mając na uwadze, że UE i USA stanowią razem połowę światowej gospodarki, a ich partnerstwo o wartości 4,28 bln USD jest największym, najbardziej zintegrowanym i najdłużej trwającym związkiem gospodarczym na świecie oraz główną siłą napędową światowego dobrobytu gospodarczego;
D. mając na uwadze, że mimo iż UE i USA pozostają dwiema najważniejszymi gospodarkami na świecie, stoją one przed poważnymi wyzwaniami wynikającymi z kryzysu finansowego oraz rosnącej konkurencji ze strony gospodarek wschodzących i krajów BRIC (Brazylia, Rosja, Indie, Chiny), a także mając na uwadze, że wzrost i tworzenie miejsc pracy stanowią priorytet zarówno dla UE, jak i USA;
E. mając na uwadze, że trwający w Europie i Stanach Zjednoczonych kryzys finansowy i gospodarczy stanowi zagrożenie dla stabilności i dobrej koniunktury obu gospodarek oraz dobrobytu obywateli, a także mając na uwadze, że konieczność ściślejszej współpracy między Europą a Stanami Zjednoczonymi w celu przezwyciężenia tego kryzysu nigdy w historii nie była bardziej aktualna i niezbędna;
F. mając na uwadze potrzebę nasilenia odpowiednich kontaktów i ułatwienia dialogu w sprawie przepisów o znaczeniu transatlantyckim na wszystkich etapach systemu podejmowania decyzji w UE i USA;
G. mając na uwadze, że nakaz zapewnienia wolności i bezpieczeństwa w kraju nie powinien być realizowany kosztem poświęcenia podstawowych zasad odnoszących się do swobód obywatelskich i przestrzegania wspólnych norm praw człowieka;
Kryzys gospodarczy i finansowy
1. zauważa, że trwający kryzys stanowi najpoważniejszą światową recesję od czasu Wielkiego Kryzysu oraz że struktury ładu gospodarczego i finansowego istniejące w chwili nadejścia kryzysu, zarówno na szczeblu globalnym, jak i w USA oraz w Unii Europejskiej, nie zapewniły wystarczającej stabilności światowego systemu finansowego; jest zdania, że w świetle rosnącej współzależności gospodarek i rynków finansowych należy pogłębić współpracę w dziedzinie polityki makroekonomicznej i nadzoru nad głównymi gospodarkami; nalega ponadto, aby UE rozwiązała kwestię swojej reprezentacji w MFW i z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź wystąpienia przez przewodniczącego Barroso z propozycją jednej zewnętrznej reprezentacji strefy euro;
2. wzywa Unię Europejską i Stany Zjednoczone do współpracy z Chinami w celu rozstrzygnięcia światowego sporu w sprawie kursów wymiany walut bez wprowadzania w życie protekcjonistycznych lub retorsyjnych środków; uważa, że państwa członkowskie UE podlegają odmiennym presjom rynkowym w porównaniu z USA, zwłaszcza jeżeli chodzi o obligacje państwowe i istnienie unii walutowej; wzywa Stany Zjednoczone, aby podczas realizacji swojej wewnętrznej polityki walutowej nie zaostrzały problemu światowej równowagi w zakresie kursów walut.
3. podkreśla znaczenie, jakie ma nasilenie dialogu w sprawie regulacji rynku finansowego między nowo ustanowionymi organami UE i organami USA w celu koordynacji podejść między organami regulacyjnymi, aby określić braki i pracować nad poprawą zbieżności, między innymi we wdrażaniu wymogów kapitałowych na mocy umowy Bazylea;
Handel międzynarodowy
4. jest przekonany, że transatlantycka dwustronna wymiana handlowa posiada wielki potencjał pobudzenia wzrostu gospodarczego; wzywa zatem administracje UE i USA do opracowania i zainicjowania wspólnej transatlantyckiej inicjatywy na rzecz zatrudnienia i wzrostu, w tym harmonogramu usunięcia nadal istniejących barier pozataryfowych utrudniających handel i inwestycje oraz wprowadzenie strefy wolnego handlu o zerowych taryfach na wytworzone towary;
5. apeluje do Komisji i USA, aby zobowiązały się do przeciwdziałania na forach dwustronnych i wielostronnych światowym tendencjom protekcjonistycznym oraz wprowadziły mechanizm wczesnego ostrzegania w celu zapobiegania protekcjonizmowi w stosunkach dwustronnych;
6. podkreśla potrzebę wzmocnienia procesu TRG z myślą o osiągnięciu tych celów, między innymi poprzez opracowanie wspólnych norm w nowych obszarach regulacji, takich jak nanotechnologia, lub w nowo powstających sektorach gospodarki, takich jak technologia pojazdów elektrycznych, ponieważ współpraca między UE i USA w zakresie stosowania norm dotyczących regulacji oraz w zakresie zwalczania podróbek towarów ma zasadnicze znaczenie dla wzmocnienia rynku transatlantyckiego i ułatwienia światowego handlu;
7. przypomina o znaczeniu bezpośrednich inwestycji zagranicznych w ramach stosunków transatlantyckich i uważa, że Komisja i USA powinny wykorzystać ten szczyt do ustalenia wspólnych zasad inwestycji;
8. z zadowoleniem przyjmuje zakończenie długotrwałych sporów na forum WTO i uważa, że należy je wykorzystać jako punkt wyjścia do usunięcia pozostałych przeszkód w wymianie handlowej; wzywa w szczególności USA, aby podczas przyjmowania środków antydumpingowych stosowały się do orzeczenia w sprawie „zerowania”, aby umożliwiły import wszystkich produktów z wołowiny pochodzących z UE oraz powstrzymały się od stosowania wymogu kupowania produktów amerykańskich;
9. wzywa USA, aby w związku z konferencją ministerialną zaplanowaną na grudzień 2011 r. wykazały się dążeniem do pomyślnego zakończenia trwających obecnie negocjacji w sprawie dostępu do rynku w ramach porozumienia WTO w sprawie zamówień publicznych (GPA); przypomina, jakie znaczenie dla handlu transatlantyckiego mają otwarte rynki zamówień, które zapewniają dostawcom, w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom, równy dostęp; podkreśla znaczenie GPA dla zapewnienia takiego otwartego i zrównoważonego dostępu do obu rynków;
10. wzywa USA, by dokonały postępów w zakresie zwiększenia ogólnej przejrzystości amerykańskiej ustawy o drobnej przedsiębiorczości (Small Business Act); podkreśla znaczenie, jakie ma dążenie USA do zawieszenia klauzuli dotyczącej ofert wydzielonych w ustawie o drobnej przedsiębiorczości;
Transport
11. wzywa UE i USA do pogłębienia współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa transportu, zdążającej w kierunku podejścia opartego na analizie ryzyka, np. stosowania bezpiecznych systemów operacyjnych i skanowania płynów zamiast szerokich, ogólnych restrykcji, takich jak skanowanie wszystkich kontenerów lub zakaz wnoszenia płynów na pokład samolotu;
12. zauważa z niepokojem, że wejście w życie przepisów USA w zakresie skanowania wszystkich kontenerów nadal jest zaplanowane na lipiec 2012 r., a jednocześnie z zadowoleniem odnotowuje, że amerykańska sekretarz ds. bezpieczeństwa wewnętrznego J. Napolitano kilkakrotnie stwierdziła, iż zgodnie z przepisami wdrożenie tego prawa może zostać odroczone na dwa lata;
13. z zadowoleniem przyjmuje wspólne oświadczenie UE-USA w sprawie bezpieczeństwa łańcucha dostaw przyjęte w czerwcu 2011 r., które odzwierciedla wzajemne zainteresowanie wielowarstwowym podejściem opartym na analizie ryzyka, wspieranym przez dwustronną i wielostronną współpracę międzynarodową, i w związku z tym nalega, aby przyszła strategia USA w sprawie bezpieczeństwa światowego łańcucha dostaw przyniosła korzystne zmiany w tym zakresie;
Przemysł, energia, badania naukowe i TIK
14. podkreśla potrzebę podjęcia prac prowadzących do przyjęcia i wdrożenia wspólnego planu działania UE i USA na rzecz surowców do roku 2050 koncentrującego się na ziemiach rzadkich, a w szczególności konieczność pobudzenia badań nad rozwiązaniami alternatywnymi oraz wspierania współpracy w dziedzinie innowacji w zakresie wydobycia i technologii recyklingu surowców;
15. zachęca UE i USA do wspierania badań i zwiększenia przejmowania przez przemysł nanotechnologii oraz do współpracy przy ocenie potrzeby ustanowienia ram regulacyjnych nanotechnologii;
16. ponownie wskazuje na potrzebę współpracy w dziedzinie propagowania na świecie efektywności energetycznej, źródeł odnawialnych oraz wysokich norm bezpieczeństwa jądrowego i przyjmuje z zadowoleniem działania na rzecz dalszej koordynacji programów znakowania efektywności energetycznej urządzeń biurowych oraz współpracę w dziedzinie rozwoju technologii energetycznych (nowa umowa Energy Star między UE a USA) oraz dążenie do zbadania możliwości rozszerzenia takiej koordynacji („energy star”) na inne systemy znakowania efektywności energetycznej;
17. wzywa do ściślejszej współpracy w dziedzinie badań nad nowymi technologiami energetycznymi, w szczególności inteligentnymi sieciami (normalizacja i promocja zastosowań), i do podjęcia środków zapewniających udział klastrów badawczych z USA i UE w amerykańskich i unijnych programach badawczych;
18. zachęca do wymiany doświadczeń i najlepszych praktyk między UE i USA w zakresie sposobów pobudzania przedsiębiorczości, między innymi poprzez wspieranie nowych przedsiębiorstw i postępowanie w przypadku upadłości;
19. apeluje do UE i USA o zapewnienie ochrony i integralności internetu oraz swobody komunikacji na świecie przez unikanie jednostronnych środków w celu unieważnienia adresów IP lub nazw domen;
Zmiana klimatu
20. przypomina, że zmiana klimatu stanowi zagrożenie dla całego świata i ubolewa w związku z tym, że zobowiązania i obietnice podjęte w porozumieniu kopenhaskim i sformalizowane w ustaleniach z Cancún nie są wystarczające do ograniczenia emisji CO2 pozwalającego na realizację celu utrzymania wzrostu temperatury poniżej 2°C; podkreśla, że na zbliżającej się konferencji klimatycznej w Durbanie należy dokonać rewizji światowych zobowiązań podjętych w protokole z Kioto w celu wypracowania wykonalnych rozwiązań w zakresie finansowania, transferu technologii, użytkowania gruntów i wylesiania, monitorowania, sprawozdawczości i weryfikacji przez kraje rozwijające się, a także zapewnienia różnorodności biologicznej;
21. wyraża w związku z tym zaniepokojenie przyjętym niedawno przez izbę amerykańską projektem ustawy 2594 wzywającej do zabronienia amerykańskim liniom lotniczym uczestnictwa w systemie handlu emisjami UE; apeluje do Senatu USA o odrzucenia tego projektu ustawy i wzywa do podjęcia konstruktywnego dialogu na ten temat;
Sprawy zagraniczne
22. przypomina, że najlepszym gwarantem bezpieczeństwa na świecie jest rozwój wolnych i otwartych państw demokratycznych propagujących pokój i stabilność, wzywa zatem UE i USA, aby nadal opowiadały się za pokojem, zwłaszcza na Bliskim Wschodzie, i wspierały rodzące się w Afryce Północnej demokracje;
23. wzywa UE i USA, aby usilnie dążyły do wznowienia bezpośrednich negocjacji między Izraelem i Palestyńczykami w pełnej zgodności z prawem międzynarodowym, prowadzących do wypracowania koncepcji dwóch państw w granicach z 1967 r. z Jerozolimą jako stolicą obu państw – Izraela oraz niepodległej, demokratycznej i zdolnej do samostanowienia Palestyny – współistniejących obok siebie w pokoju i poczuciu bezpieczeństwa;
24. pochwala ścisłą współpracę i partnerstwo, jakie UE i USA osiągnęły w działaniach zbrojnych, usankcjonowanych przez Radę Bezpieczeństwa ONZ i koniecznych do ochrony Libijczyków podczas ich walki o wyzwolenie; uznaje istotną rolę, jaką odegrały USA, zapewniając tankowanie w powietrzu, a także działania wywiadowcze i rozpoznawcze na rzecz sojuszników europejskich;
25. wzywa UE i USA, aby popierały wszystkie próby podejmowane przez tymczasowe władze Libii służące budowie zintegrowanego i demokratycznego społeczeństwa w Libii oraz organizacji pierwszych demokratycznych i wolnych wyborów; podkreśla jednocześnie, że to poparcie będzie uzależnione od pełnego przestrzegania praw człowieka i praworządności oraz ukierunkowane na wspomaganie procesu budowy demokratycznego społeczeństwa gwarantującego wszystkim obywatelom podstawowe prawa i wolności oraz uczestnictwo w życiu politycznym;
26. popiera dążenie USA i państw członkowskich UE do przyjęcia na forum Rady Bezpieczeństwa ONZ rezolucji potępiającej śmiercionośne stosowanie siły przez reżim syryjski i wzywającej do zaprzestania używania siły oraz do wprowadzenia sankcji w przypadku niezastosowania się do tych nakazów; zdecydowanie potępia eskalację przemocy wobec uczestników pokojowych demonstracji, a także brutalne i systematyczne prześladowanie działaczy prodemokratycznych, obrońców praw człowieka i dziennikarzy w Syrii; przypomina, że popełnione zbrodnie nie pozostają bezkarne i wzywa prezydenta Baszara al Assada i jego reżim do natychmiastowego zrzeczenia się władzy;
27. jest przekonany, że UE i USA powinny kontynuować ścisłą współpracę i nadal wywierać silną presję na Iran w ramach P5+1, zwłaszcza za pomocą skutecznych sankcji, aby odwracać i ograniczać zagrożenia, jakie to państwo stwarza dla bezpieczeństwa międzynarodowego przez prace nad bronią jądrową i działania terrorystyczne;
28. nadal wyraża poparcie dla nowej koncepcji strategii USA skierowanej przeciw rebeliantom, której celem jest ochrona ludności lokalnej i odbudowa obszarów w Afganistanie, na których zapewniono bezpieczeństwo, a także popiera plan działania UE na rzecz Afganistanu i Pakistanu;
29. ponownie podkreśla, że jakiekolwiek długofalowe rozwiązanie sytuacji w Afganistanie musi przede wszystkim uwzględniać zainteresowanie obywateli afgańskich ich bezpieczeństwem wewnętrznym, ochroną ludności oraz rozwojem gospodarczym i społecznym; zwraca uwagę, że większość zasobów przeznaczanych na rozwój społeczno-gospodarczy w Afganistanie jest przekazywana za pośrednictwem mechanizmów międzynarodowych, lecz znaczna część tej pomocy nie dociera do docelowych beneficjentów, tj. do ludności afgańskiej; podkreśla zatem, że w ścisłej współpracy z najważniejszymi darczyńcami, w tym USA, UE powinna odgrywać wiodącą rolę, polegającą na usprawnieniu koordynacji działań darczyńców w Afganistanie;
30. z zadowoleniem odnotowuje nasilenie współpracy UE-USA w ramach misji EULEX mającej za zadanie dbać o praworządność w Kosowie; z zadowoleniem przyjmuje poparcie przez USA dialogu na linii Belgrad-Prisztina, który powinien nadal koncentrować się na pilnych i praktycznych potrzebach ludności, takich jak częstsze podróżowanie i zwiększenie wymiany handlowej; docenia poparcie USA dla prowadzonego przez UE procesu integracyjnego wszystkich państw Bałkanów Zachodnich;
31. z zadowoleniem przyjmuje ponowny apel sojuszników na szczycie NATO w Lizbonie o dalsze wzmocnienie strategicznego partnerstwa NATO-UE, które ma na celu zwiększenie wzajemnie się uzupełniających i wzmacniających funkcji w obszarze wspierania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, między innymi zwiększenie ich zdolności w zakresie zarządzania kryzysowego i prowadzenia operacji wymagających skutecznego potencjału wojskowego i cywilnego, przy czym należy unikać niepotrzebnego powielania działań i maksymalizować gospodarne wykorzystywanie zasobów;
32. wyraża ubolewanie, że administracja B. Obamy napotyka jak dotąd duże trudności z zamknięciem amerykańskiego więzienia w Guantánamo (Kuba) pomimo zapowiedzianego w roku 2009 zamiaru zamknięcia go w przeciągu roku; zauważa z żalem, że jedynie ograniczona liczba państw członkowskich UE przyjęła (albo obiecała przyjąć) niewielką liczbę zwolnionych więźniów, natomiast inne państwa odmówiły takich działań;
Rozwój
33. przypomina, że aby zrealizować milenijne cele rozwoju na rok 2015 zarówno UE, jak i USA będą musiały praktycznie podwoić swoje budżety pomocy; wzywa w związku z tym obie strony do podjęcia pilnych kroków mających na celu wykonanie zobowiązań dotyczących przeznaczenia 0,7% DNB na oficjalną pomoc rozwojową, a także dotrzymanie konkretnych obietnic złożonych Afryce i krajom LDC;
Wymiar sprawiedliwości i sprawy wewnętrzne
34. z zadowoleniem przyjmuje otwarcie w marcu 2011 r. negocjacji dotyczących porozumienia między UE a USA w sprawie ochrony danych osobowych przekazywanych i przetwarzanych do celów działań prewencyjnych, prowadzonych czynności dochodzeniowo-śledczych i prokuratorskich w sprawach karnych, w tym terroryzmu, w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych; oczekuje w najbliższej przyszłości znaczących postępów w tych negocjacjach; przypomina swoje stanowisko przedstawione w rezolucji z dnia 11 listopada 2010 r. dotyczącej zbliżającego się szczytu UE-USA w 2010 r. w sprawie tego porozumienia Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 11 listopada 2010 r. w sprawie zbliżającego się szczytu UE-USA oraz posiedzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej, P7_TA(2010)0396 (ust. 47).
oraz podkreśla, że takie porozumienie ramowe powinno zapewniać wysoki poziom ochrony praw podstawowych przez ustanowienie prawnie wiążących i egzekwowalnych norm ochrony danych oraz wprowadzenie mechanizmów gwarantujących skuteczne stosowanie tych norm w praktyce;
35. podkreśla, że planowana umowa między UE a USA w sprawie PNR musi być zgodna z żądaniami Parlamentu Europejskiego zawartymi w rezolucji z dnia 5 maja 2010 r. dotyczącej rozpoczęcia negocjacji w sprawie umów dotyczących rejestru nazwisk pasażerów (PNR) ze Stanami Zjednoczonymi, Australią i Kanadą P7_TA(2010)0144 , Dz.U. C 81 E70 z 15.3.2011.
, i odzwierciedlonymi w komunikacie Komisji w sprawie globalnego podejścia do przekazywania danych dotyczących przelotu pasażera (PNR) państwom trzecim ( KOM(2010)0492 );
36. podkreśla znaczenie, jakie ma prawidłowe wdrożenie umów między UE i USA w sprawie ekstradycji i wzajemnej pomocy prawnej oraz odpowiednich instrumentów dwustronnych;
37. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz prezydentowi i Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki.
