12.11.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Alessandro Foglietta, Salvatore Tatarella, Liam Aylward, Ryszard Czarnecki i Roberta Angelilli
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie wczesnego wykrywania i wczesnego leczenia HIV/AIDS
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wczesnego wykrywania i wczesnego leczenia HIV/AIDS
Parlament Europejski,
–
uwzględniając Światowy Dzień AIDS w dniu 1 grudnia 2008 r.,
–
uwzględniając deklarację intencji przyjętą w 2001 r. w Abudży,
–
uwzględniając opracowanie UNAIDS/WHO w sprawie epidemii AIDS z 2007 r.,
–
uwzględniając milenijne cele rozwoju, obejmujące odwrócenie epidemii HIV/AIDS do 2015 r.,
–
uwzględniając Europejski program przeciwdziałania HIV/AIDS, malarii i gruźlicy, obejmujący w okresie 2007-2011 wszystkie kraje rozwijające się, który Komisja przyjęła w kwietniu 2005 r.,
–
uwzględniając komunikat Komisji w sprawie zwalczania HIV/AIDS w Unii Europejskiej i w państwach z nią sąsiadujących w latach 2006-2009,
–
uwzględniając zobowiązanie z Gleneagles oraz zobowiązanie ONZ z 2005 r. w sprawie zagwarantowania do 2010 r. powszechnego dostępu do usług zapobiegania, leczenia i opieki zdrowotnej,
–
uwzględniając konkluzje konferencji „Odpowiedzialność i partnerstwo – zjednoczeni przeciw HIV/AIDS”, na której ministrowie zdrowia UE spotkali się w dniu 12 marca 2007 r. w Bremie z 16 przedstawicielami innych krajów w celu rozważenia nowych inicjatyw w zakresie zwalczania AIDS w Unii Europejskiej,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że według szacunków UNAIDS obecnie wirusem HIV dotkniętych jest 33,2 mln ludzi, w tym 2,5 mln dzieci, oraz że w 2007 r. wirusem zaraziło się kolejne 2,5 mln osób,
B.
mając na uwadze, że według sprawozdania UNAIDS na temat globalnej epidemii AIDS 2008 epidemia stabilizuje się, chociaż na niedopuszczalnie wysokim poziomie,
C.
mając na uwadze, że chociaż w szeregu krajów wskaźnik nowych zakażeń HIV spadł, ta pozytywna tendencja jest przynajmniej częściowo niwelowana przez wzrost nowych zakażeń w innych krajach,
D.
mając na uwadze, że kobiety nadal stanowią 50% osób dotkniętych HIV w skali światowej, zatem pożądane byłoby podejście oparte na płci,
E.
mając na uwadze pilną potrzebę zwalczania wszelkiej przemocy wobec kobiet, w tym przemocy w rodzinie, gwałtu, przymusowych ślubów, prostytucji, handlu kobietami, porwań podczas konfliktów zbrojnych oraz niewolnictwa młodych kobiet, które to zjawiska przyczyniają się rozprzestrzeniania epidemii HIV/AIDS,
F.
mając na uwadze, że osoby dotknięte HIV mają specjalne potrzeby pod względem opieki zdrowotnej, planowania rodziny, bezpiecznych porodów i karmienia niemowląt piersią, które należy zagwarantować z uniknięciem wszelkiej dyskryminacji,
G.
mając na uwadze, że należy udostępnić narzędzia profilaktyczne, takie jak PMTCT (zapobieganie transmisji z matki na dziecko), oraz uzupełnić je ciągłym leczeniem antyretrowirusowym matek,
H.
mając na uwadze pilną potrzebę zwiększenia świadomości, walki z uprzedzeniami i poprawy edukacji oraz mając na uwadze, że Światowy Dzień AIDS jest ważną okazją do przypomnienia ludziom, iż HIV nadal stanowi jedno z największych zagrożeń dla zdrowia publicznego,
I.
mając na uwadze znaczenie zagwarantowania dostępu do właściwego leczenia na całym świecie oraz że należy podjąć międzynarodowe zobowiązanie do zapewnienia dostępności leków po przystępnych cenach w skali światowej,
1.
uważa, że HIV/AIDS stanowi globalne zagrożenie i jedno z ogromnych wyzwań dla rozwoju, postępu i stabilności naszych społeczeństw i świata w szerokim pojęciu;
2.
przyjmuje z zadowoleniem zatwierdzenie w dniu 10 listopada 2008 r. przez światowy fundusz ONZ 94 nowych grantów w wysokości 2,75 mld dolarów na projekty w dziedzinie walki z HIV/AIDS, gruźlicą i malarią i uważa m.in., że te nowe środki znacząco pomogą światu w realizacji globalnych celów, takich jak powszechny dostęp do leczenia i zapobiegania AIDS;
3.
podkreśla fakt, że szacowana liczba osób dotkniętych HIV wymaga natychmiastowej i skoordynowanej interwencji na szczeblu międzynarodowym, opartej na kompleksowym podejściu z udziałem organów rządowych na szczeblu międzynarodowym, krajowym, regionalnym i lokalnym, a także przy współpracy społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych;
4.
przypomina, że według szacunków w 2007 r. 33,2 mln ludzi było dotkniętych HIV, 2,5 mln padło ofiarą nowych zakażeń, a 2,1 mln osób zmarło na AIDS;
5.
podkreśla, że chociaż wskaźnik nowych zakażeń w krajach subsaharyjskich uległ znacznemu zmniejszeniu, faktem jest, iż region ten zamieszkuje 68% osób dotkniętych HIV;
6.
zauważa z niepokojem, że w Europie Wschodniej i Azji Środkowej 1,5 mln osób jest dotkniętych HIV, i wzywa UE do podjęcia kroków gwarantujących odpowiednie leczenie pacjentom z HIV;
7.
wysoko ocenia wyniki spotkania w dniu 9 października 2008 r., podczas którego Sekretarz Generalny ONZ i kadra kierownicza kilkunastu międzynarodowych firm farmaceutycznych zgodzili się, że należy podjąć większe starania na rzecz walki z HIV/AIDS, pomimo dokonanej już znacznej poprawy w zakresie dostępu do zapobiegania i leczenia;
8.
przypomina o potrzebie zwiększenia inwestycji w badania i rozwój nowych leków przeciw HIV, a także w rozwój przystępnego sprzętu diagnostycznego i technik profilaktycznych, takich jak szczepionki;
9.
przyjmuje z zadowoleniem przyznanie nagrody Nobla 2008 w dziedzinie medycyny F. Barré-Sinoussi i L. Montagnierowi za odkrycie HIV i dalsze pionierskie badania nad wirusem;
10.
uważa za istotne, aby dzieci dotknięte chorobą korzystały z prawa do zdrowia, edukacji i opieki społecznej;
11.
przypomina w związku z tym o znaczeniu świadczeń socjalnych i ich finansowania, w odniesieniu do których należy podjąć zobowiązanie, aby zapewnić, że dzieci z gospodarstw domowych dotkniętych HIV i AIDS nie są zmuszane do porzucania szkoły w celu zajęcia się chorymi krewnymi lub podjęcia pracy zarobkowej, jeżeli ich krewni są chorzy;
12.
uważa, że szczególne starania należy ukierunkować na walkę z dziecięcą prostytucją i turystyką seksualną związaną z wykorzystaniem dzieci, tak aby uniknąć dalszych szkód psychologicznych i fizycznych wywoływanych przez te praktyki, a także rozprzestrzeniania się HIV;
13.
wzywa Komisję i kraje partnerskie do uczynienia priorytetu z ustanowienia programów ochrony kobiet przed zakażeniami związanymi z wszelkimi formami przemocy, w tym z przemocą w rodzinie, gwałtem, przymusowymi ślubami, prostytucją, handlem kobietami, porwaniami podczas konfliktów zbrojnych oraz niewolnictwem dziewcząt;
14.
zauważa z niepokojem, że turystyka seksualna okazała się głównym czynnikiem przyczyniającym się do wzrostu poziomu HIV w krajach rozwijających się, i wzywa rządy do podjęcia odpowiednich kroków celem ograniczenia tych praktyk;
15.
uważa za istotne, aby UE formułowała porady w zakresie polityki dla rządów i organów ds. zdrowia w krajach rozwijających się – na szczeblu krajowym i regionalnym – oraz dostarczała wsparcia technicznego i specjalistycznych porad w zakresie leczenia pacjentów, systemów bezpiecznej transfuzji krwi, analiz laboratoryjnych, zarządzania szpitalami i reintegracji społecznej osób zarażonych HIV i ich rodzin;
16.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie, rządom państw członkowskich UE, Sekretarzowi Generalnemu ONZ oraz kierownictwu UNAIDS, UNDP i UNFPA.
