16.11.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– James Elles, Simon Coveney, Bernd Posselt i Thomas Mann, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Neena Gill i Emilio Menéndez del Valle, w imieniu grupy politycznej PSE
– Elizabeth Lynne i Sajjad Karim, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Raül Romeva i Rueda, Alyn Smith, Jean Lambert i Cem Özdemir, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Luisa Morgantini, Dimitrios Papadimoulis i Esko Seppänen, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Eoin Ryan, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– ALDE (B6‑0591/05)
– PSE (B6‑0594/05)
– PPE-DE (B6‑0597/05)
– GUE/NGL (B6‑0600/05)
– Verts/ALE (B6‑0603/05)
– UEN (B6‑0607/05)
w sprawie Kaszmiru
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Kaszmiru
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając wcześniejsze rezolucje potwierdzające prawa ofiar klęsk naturalnych do pomocy humanitarnej,
–
uwzględniając wizyty delegacji ad hoc Parlamentu Europejskiego w Kaszmirze w dniach 8-11 grudnia 2003 r. i 20-24 czerwca 2004 r.,
–
uwzględniając tegoroczne sprawozdanie Sekretarza Generalnego Narodów Zjednoczonych (NZ) w sprawie wdrażania międzynarodowej strategii Narodów Zjednoczonych obniżania zagrożenia klęskami,
–
uwzględniając konkluzje Rady z dnia 18 października 2005 r.,
–
uwzględniając oświadczenie Prezydencji UE z dnia 27 października 2005 r.,
–
uwzględniając deklarację wydaną na szczycie Południowo-Azjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej (SAARC) w dniach 12 i 13 listopada 2005 r.,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w dniu 8 października 2005 r. miało miejsce potężne trzęsienie ziemi o sile 7,6 stopni w skali Richtera, powodując ogromne zniszczenia i wiele ofiar śmiertelnych na obszarze 30.000 km 2 północno-wschodniego pogranicza Pakistanu, Afganistanu, Indii i Kaszmiru,
B.
mając na uwadze, że w wyniku trzęsienia ziemi zginęło lub zostało ciężko rannych ponad 200.000 osób, a miliony ludzi pozostają bez dachu nad głową przy niezwykle trudnych warunkach pogodowych i są narażeni na wiele groźnych chorób; mając na uwadze, że obie liczby wciąż mogą drastycznie wzrosnąć w związku z nadchodzącą himalajską zimą, a także mając na uwadze, że w samym Kaszmirze pozostaje bez dachu nad głową ponad 1,8 mln ludzi (85 % mieszkańców Muzaffarabad, stolicy pakistańskiego Kaszmiru),
C.
mając na uwadze, że liczba ofiar i poziom zniszczenia są największe w historii tego obszaru, gdzie całkowitemu zniszczeniu uległy setki miast i wsi, większość dróg i mostów, infrastruktury publicznej i komunikacyjnej, zwłaszcza w okolicy Muzaffarabad, stolicy pakistańskiego Kaszmiru,
D.
mając na uwadze ostrzeżenia NZ o możliwym powszechnym braku wystarczającej liczby środków, takich jak zimowe namioty, aby sprostać potrzebom ofiar klęski na taką skalę,
E.
mając na uwadze, ze Bank Światowy i Azjatycki Bank Rozwoju oszacowały całkowity koszt pomocy humanitarnej i odbudowy na kwotę 5,2 mld USD, z czego 2 mld USD zaoferowali ofiarodawcy,
F.
mając na uwadze, że NZ poinformowały w dniu 11 listopada 2005 r., że otrzymały jedynie 98,5 mln USD, a 38 mln USD to kwota niepotwierdzonych darowizn zadeklarowanych po apelu z dnia 26 października 2005 r. o zbiórkę 550 mln USD na pokrycie kosztów pomocy na okres najbliższych sześciu miesięcy,
G.
mając na uwadze, że poza znaczną pomocą finansową, UE i Państwa Członkowskie zapewniły helikoptery, samoloty i inżynierów w celu wsparcia działań pomocowych władz Pakistanu i społeczności międzynarodowej,
H.
mając na uwadze, że rządy Indii i Pakistanu zgodziły się na otwarcie od dnia 7 listopada pięciu przejść na linii kontrolowanej w Kaszmirze,
I.
mając na uwadze, że Indie i Pakistan są zaangażowane od początku 2004 r. w stały dialog mający na celu zakończenie niektórych sporów pomiędzy tymi krajami,
1.
wyraża ogromne ubolewanie, szczere współczucie i solidarność ze wszystkimi ofiarami trzęsienia ziemi, które nawiedziło południową Azję w dniu 8 października 2005 r.;
2.
pozostaje poważnie zaniepokojony sytuacją osób, które pozostały przy życiu, zwłaszcza mieszkańców wysoko położonych obszarów, które zostały odcięte przez obsuwiska ziemi i do których z pomocą mogą dotrzeć wyłącznie helikoptery; jest zaniepokojony informacjami, że niektórzy mieszkańcy najbardziej dotkniętych klęską obszarów otrzymali znikomą pomoc lub w ogóle jej nie otrzymali;
3.
podkreśla, że najbardziej poszkodowane obszary są niedostępne, ponieważ drogi i systemy komunikacyjne uległy znacznemu zniszczeniu oraz podkreśla, że ciągłe opóźnienia w dostarczaniu pomocy humanitarnej do odległych regionów górskich będą tragiczne w skutkach;
4.
z zadowoleniem przyjmuje wspólny wkład rządu Pakistanu i społeczności międzynarodowej w niesienie pomocy, przy udziale Państw Członkowskich UE i NATO; jest świadomy ogromnego wysiłku, jaki trzeba włożyć, aby zapewnić pomoc przed nadejściem surowej górskiej zimy; z zadowoleniem przyjmuje pakiet pomocowy w wysokości 93,6 mln € zaoferowany przez Komisję Europejską i zobowiązania złożone przez Państwa Członkowskie UE i innych ofiarodawców; zwraca się do ofiarodawców o większe wsparcie finansowe i wzywa do wywiązania się ze złożonych obietnic;5.
jest świadomy trudności logistycznych, jakie napotykają osoby niosące pomoc i pilnego zapotrzebowania na dodatkowe helikoptery, ciepłe schronienia, urządzenia sanitarne, pomoc medyczną, wodę i żywność; w pełni wspiera akcje pomocowe, takie jak „Winter Race”, organizowane przez Międzynarodową Organizację ds. Migracji (IOM) oraz Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża i Czerwony Półksiężyc w celu dostarczenia do górskich wiosek 10.000 zestawów narzędzi do naprawy domostw;
6.
wzywa do skuteczniejszej koordynacji współpracy pomiędzy Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców (UNHCR), Wspólnotowym Biurem ds. Pomocy Humanitarnej (ECHO), organizacjami pozarządowymi i rządami Pakistanu i Indii w celu zapewnienia, aby pomoc dostarczana obecnie przez Unię Europejską bezzwłocznie docierała do Kaszmiru;
7.
w pełni wspiera wnioski o natychmiastowe przyznanie środków na pomoc w nagłych przypadkach; wzywa ofiarodawców do wsparcia ONZ w zbiórce potrzebnej niezwłocznie kwoty 550 mln USD; przypomina ofiarodawcom o dodatkowej kwocie 580 mln USD zaoferowanej na konferencji darczyńców w dniu 26 października 2005 r.; zwraca się do Komisji o jak najszybsze określenie, czy UE będzie w stanie zaoferować więcej środków w drodze całkowitego przesunięcia lub w oparciu o inne mechanizmy, w szczególności uwzględniając potrzeby w zakresie odbudowy począwszy od roku 2006 r.;
8.
wyraża poważne zaniepokojenie ścisłymi ograniczeniami budżetu, wobec których stoi Komisja w zakresie pomocy humanitarnej i podkreśla, że większość pozostałej rezerwy operacyjnej ECHO została wykorzystana w ramach innych niedawnych poważnych klęsk;
9.
wzywa Komisję do rewizji systemu preferencji taryfowych GSP + oraz do wdrożenia modelu zatwierdzonego przez Parlament Europejski w dniu 9 marca 2005 r.; zachęca Komisję do jak najszybszego uruchomienia tych i innych odpowiednich mechanizmów, jak w przypadku harmonogramu systemu GSP + po tsunami w Południowej Azji;
10.
z zadowoleniem przyjmuje decyzję podjętą na szczycie SAARC w dniach 12 i 13 listopada 2005 r. o współpracy w zakresie zarządzania kryzysowego oraz o koordynacji wysiłków w tej dziedzinie poprzez utworzenie centrum gotowości i zarządzania kryzysowego w Indiach;
11.
z zadowoleniem przyjmuje osiągnięcie porozumienia pomiędzy rządami Indii i Pakistanu w sprawie otwarcia przejść granicznych na linii kontrolowanej; wyraża przekonanie, że otwarcie przejść ma ogromne znaczenie dla ludności Kaszmiru i dla akcji pomocowych; wyraża nadzieję, że porozumienie zostanie wdrożone bez zbędnych trudności administracyjnych dla ludności Kaszmiru korzystającej z tych przejść; z zadowoleniem przyjmuje otwarcie czterech przejść na potrzeby wymiany towarów; zwraca się do władz obu krajów o zezwolenie na przekraczanie granicy przez ludność cywilną; wzywa o niezwłoczne otwarcie ostatniego przejścia, które było objęte porozumieniem; wspiera wezwanie Światowego Programu Żywnościowego Narodów Zjednoczonych do otwarcia dodatkowych przejść na linii kontrolowanej w celu umożliwienia przejazdu transportom z pomocą dla setek tysięcy mieszkańców odległych dolin i wysokich gór w Kaszmirze;
12.
z zadowoleniem odnotowuje fakt, że tzw. „dyplomacja krykietowa” doprowadziła do organizacji szczytu w New Delhi pomiędzy premierem Indii i prezydentem Pakistanu, który odbył się 17 kwietnia 2005 r.; z zadowoleniem przyjmuje fakt, że obie strony czynią postępy na drodze umacniania procesu budowania zaufania poprzez stopniową dwustronną normalizację stosunków, która może doprowadzić do politycznego rozwiązania kwestii kaszmirskiej granicy;
13.
z zadowoleniem odnotowuje oznaki postępu rozmów dwustronnych pomiędzy Indiami i Pakistanem w sprawie Kaszmiru, a także inne wzajemne gesty wskazujące na uelastycznienie postawy, takie jak uruchomienie niedawno połączenia autobusowego pomiędzy indyjską i pakistańską częścią terytorium, lub wizyty ministra spraw zagranicznych Indii w Pakistanie, a prezydenta Pakistanu w Indiach;
14.
z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie premiera Indii, wspierane przez prezydenta Musharrafa o uznaniu lodowca Siachen w Kaszmirze za „górę pokoju” i nowy symbol na drodze do osiągnięcia pełnego porozumienia pomiędzy Indiami i Pakistanem w sprawie Kaszmiru, a także wzywa UE do wsparcia tego optymistycznego ruchu w celu jak najszybszego osiągnięcia ostatecznego porozumienia pomiędzy stronami, m.in. w sprawie przemieszczenia i wycofania sił zbrojnych z tego obszaru;
15.
wyraża nadzieję, że ta tragiczna w skutkach katastrofa, w której ludność Kaszmiru ucierpiała najbardziej, może zaowocować przybliżeniem ocalałym mieszkańcom pokoju, swobody przemieszczania się i dobrobytu w najbliższej przyszłości; pochwala podjęte niedawno przez rządy Indii i Pakistanu pierwsze kroki w kierunku pojednania, które po raz pierwszy objęły bezpośrednio ludność Kaszmiru, a także ma ogromną nadzieję, że stanowi to początek stałego procesu zmierzającego do przywrócenia pokoju; wzywa tym samym rządy Indii i Pakistanu do dalszych działań obejmujących zainteresowaną ludność w celu pokojowego rozwiązania kwestii Kaszmiru;
16.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom Indii i Pakistanu, Sekretarzowi Generalnemu SAARC, Sekretarzowi Generalnemu NATO i Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych.
