25.1.2012 B7-0020/2012 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie Iranu i jego programu nuklearnego ( 2012/2512(RSP) )
Charles Tannock
w imieniu grupy politycznej ECR
PE479.458v01-00 B7‑0020/2012 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Iranu i jego programu nuklearnego ( 2012/2512(RSP) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Iranu,
– uwzględniając liczne oświadczenia wysokiej przedstawiciel w sprawie Iranu i jego programu nuklearnego,
– uwzględniając liczne wnioski Rady w sprawie Iranu z 3142. nadzwyczajnego posiedzenia Rady do Spraw Zagranicznych, które odbyło się w Brukseli w dniu 23 stycznia 2012 r.,
– uwzględniając rezolucję przyjętą przez Radę Gubernatorów Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) w dniu 8 listopada 2011 r. w sprawie wdrożenia w Islamskiej Republice Iranu porozumienia o wdrożeniu Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, a także odpowiednich postanowień ww. rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Iran jest stroną Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej, że – ratyfikując go – wyrzekł się nabywania broni jądrowej i jest prawnie zobowiązany do deklarowania wszelkich swoich działań nuklearnych, w tym materiału jądrowego, i do oddania ich pod kontrolę Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA),
B. mając na uwadze, że Iran jest zaangażowany w działalność naruszającą jego zobowiązania do powstrzymania się od realizowania programu broni jądrowej;
C. mając na uwadze, że w rezolucjach z 2006 r., 2007r., 2008 r. i 2010 r.
Rada Bezpieczeństwa ONZ potępiła program nuklearny Iranu, a w konsekwencji ONZ wprowadziła sankcje, które zostały w pełni nałożone przez UE;
D. mając na uwadze, że sprawozdanie Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA) z dn. 8 listopada 2011 r. wyraża wyraźne zaniepokojenie potencjalnym wymiarem militarnym programu nuklearnego Iranu i że istnieją oznaki wskazujące na podjęte przez Iran działania w celu stworzenia broni jądrowej, takie jak testowanie materiałów wybuchowych, eksperymenty z detonowaniem broni jądrowej, a także symulacje komputerowe badające zachowanie broni jądrowej;
E. mając na uwadze, że dn. 23 stycznia 2012 r.
UE ogłosiła sankcje wobec Iranu obejmujące stopniowe embargo na przywóz nierafinowanej ropy naftowej do UE oraz sankcje finansowe nałożone na Irański Bank Centralny;
F. mając na uwadze, że import irańskiej ropy naftowej do Stanów Zjednoczonych zakazany jest od 1995 r., a w listopadzie 2011 r.
Stany Zjednoczony wprowadziły dalsze zaostrzenie sankcji, zakazując firmom amerykańskim obrotu towarami, usługami i technologiami, a także świadczenia wszelkich usług pomocniczych dla irańskiego sektora paliwowego;
G. mając na uwadze, że wyraźne zaniepokojenie irańskim programem nuklearnym nieustannie przyczynia się do hamowania rozwoju pozytywnych stosunków Iranu z UE; mając na uwadze, że ostatni pakiet sankcji z dn. 23 stycznia 2012 r. jeszcze pogłębia to ciągłe zaniepokojenie;
H. mając na uwadze, że Iran nieustannie odrzucał rozpoczęcie negocjacji dotyczących jego programu nuklearnego i podejmował prowokacyjne działania, takie jak jego ostatnia decyzja o rozpoczęciu działań związanych ze wzbogacaniem uranu do 20% w podziemnej bazie w mieście Kom;
I. mając na uwadze, że sankcje UE zostały zaostrzone dn. 1 grudnia 2011 r., kiedy wskazano osoby i podmioty zaangażowane w działania związane z bronią jądrową i rakietowymi pociskami balistycznymi w Iranie, demonstrując w ten sposób nieustanne dążenie do nakłonienia Iranu do wznowienia negocjacji;
1. potępia nuklearne ambicje militarne Iranu i odmowę jego rządu dotyczącą uczestnictwa w ogólnoświatowym zaangażowaniu w tę sprawę, podkreśla, że taka strategia może stanowić zagrożenie dla międzynarodowej stabilności i potencjalne zagrożenie dla pokoju na Bliskim Wschodzie;
2. wzywa rząd Iranu do zaprzestania działań, których celem jest stworzenie broni jądrowej zgodnie z rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz zgodnie z jego zobowiązaniami na mocy Układu o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej;
3. wzywa rząd Iranu do powrotu do negocjacji oraz do podjęcia działań mających na celu przywrócenie międzynarodowej pewności co do wyłącznie pokojowego charakteru irańskiego programu nuklearnego; podkreśla, że takie działania zapewnią Iranowi uzasadnione prawo do wykorzystywania energii jądrowej do celów pokojowych zgodnie z Układem o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej;
4. z zadowoleniem przyjmuje ostatni pakiet sankcji UE z dn. 23 stycznia 2012 r. i w tym kontekście wzywa narody na całym świecie do podjęcia podobnych działań w celu zwiększenia wpływu kroków podjętych przez UE;
5. wspiera wysiłki podjęte przez MAEA służące nadzorowi rozwoju programu nuklearnego Iranu i mające na celu przekazanie społeczności międzynarodowej adekwatnego obrazu sytuacji, w tym kontekście wzywa Iran do pełnej współpracy z MAEA i wspomożeniu jej w niezakłóconej realizacji założonych zadań;
6. wyraża wyraźne zaniepokojenie, że nieustanne wysiłki Iranu w celu stworzenia broni jądrowej mogą doprowadzić do lokalnego wyścigu zbrojeń z sąsiadującymi państwami, które również mogą wyrazić chęć posiadania takiej broni;
7. wyraża poparcie dla dwutorowego podejścia Rady Europejskiej i dla wszelkich starań mających na celu znalezienie na drodze negocjacji długoterminowego rozwiązania irańskiej kwestii jądrowej;
8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu Organizacji Narodów Zjednoczonych, Radzie Praw Człowieka ONZ oraz rządowi i parlamentowi Islamskiej Republiki Iranu.
