A6-0107/2009
26.2.2009
SPRAWOZDANIE
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
(2008/2224(INI))
Komisja Kultury i Edukacji
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Gyula Hegyi
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej (*):
Sylvia-Yvonne Kaufmann , Komisja Spraw Konstytucyjnych
(*) Procedura obejmująca zaangażowane komisje – art. 47 Regulaminu
PE 415.281v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE......................................................................................................................12
OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych (*) .......................................................14
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych ...................................................................17
OPINIA KomisjI Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów ...........20
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego ................................................................23
OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia ..........................................27
OPINIA Komisji Petycji ....................................................................................................30
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI........................................................33
(*) Procedura obejmująca zaangażowane komisje – art. 47 Regulaminu
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
( 2008/2224(INI) )
Parlament Europejski,
- uwzględniając wspólną deklarację Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji zatytułowaną „Partnerski proces komunikowania na temat Europy”, podpisaną dnia 22 października 2008 r.,
- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 kwietnia 2008 r. zatytułowany „Debata o Europie – wykorzystać doświadczenia planu D na rzecz demokracji, dialogu i debaty” (Plan D) ( COM(2008)0158 ),
- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 24 kwietnia 2008 r. zatytułowany „Informowanie o Europie poprzez media audiowizualne” ( SEC(2008)0506 ),
- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 21 grudnia 2007 r. zatytułowany „Komunikowanie o Europie drogą internetową – zaangażowanie obywateli” ( SEC(2007)1742 ),
- uwzględniając dokument roboczy Komisji z dnia 3 października 2007 r. zatytułowany „Wniosek w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy” ( COM(2007)0569 ),
- uwzględniając decyzję nr 1904/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. ustanawiającą program „Europa dla Obywateli” na rzecz promowania aktywnego obywatelstwa europejskiego na lata 2007–2013
Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 32. ,
- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 1 lutego 2006 r. zatytułowany „Biała Księga w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej” ( COM(2006)0035 ),
- uwzględniając komunikat Komisji z dnia 13 października 2005 r. zatytułowany „Wkład Komisji w okres refleksji i plany na przyszłość: Plan D dla demokracji, dialogu i debaty” ( COM(2005)0494 ),
- uwzględniając własną rezolucję z dnia 16 listopada 2006 r. dotyczącą białej księgi w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej
Dz.U. C 314 E z 21.12.2006, s. 369. ,
- uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 maja 2005 r. w sprawie wdrożenia strategii informacyjnej i komunikacyjnej Unii Europejskiej
Dz.U. C 92 E z 20.4.2006, s. 403. ,
- uwzględniając art. 45 Regulaminu,
- uwzględniając sprawozdanie Komisji Kultury i Edukacji oraz opinie Komisji Spraw Konstytucyjnych, Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rozwoju Regionalnego, Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz Komisji Prawnej ( A6-0107/2009 ),
A. mając na uwadze, że demokratyczna i przejrzysta Unia Europejska opiera się na zwiększonym dialogu między obywatelami a instytucjami europejskimi, w tym Parlamentem Europejskim, a także na ciągłej debacie na temat Europy na poziomie europejskim, krajowym i lokalnym,
B. mając na uwadze, że po odrzuceniu traktatu konstytucyjnego we Francji i w Holandii 53,4% Irlandczyków zagłosowało w referendum przeciwko ratyfikacji traktatu z Lizbony i mając na uwadze, że osoby nieposiadające wystarczającej wiedzy na temat polityki Unii Europejskiej lub traktatów są bardziej skłonne do wyrażania sprzeciwu,
C. mając na uwadze, że badanie Eurobarometru nr 69 wykazało, że 52% obywateli Unii uważa, że członkostwo ich kraju w UE jest rzeczą pozytywną, a tylko 14% jest przeciwnego zdania,
D. mając na uwadze, że podstawą odbudowy zaufania obywateli do instytucji europejskich jest wiedza o Unii Europejskiej, jej strategiach politycznych i działaniu, a także o prawach gwarantowanych na mocy traktatów,
E. mając na uwadze, że w 2004 r. po raz pierwszy powołano odrębnego komisarza ds. strategii komunikacyjnej, mimo że nie przyjęto jeszcze polityki komunikacyjnej jako takiej z powodu braku odpowiedniej podstawy prawnej w traktatach,
Opinia publiczna
1. przypomina, że badania wskazują, iż gorzej wykształceni i mniej zamożni obywatele Unii są bardziej skłonni do przeciwstawiania się dalszej integracji europejskiej, co dowodzi, że idea europejska – mimo wszystkich wcześniejszych wysiłków – dociera głównie do dobrze wykształconych i zamożnych warstw społeczeństwa europejskiego; uważa, że aktywny dialog między Unią Europejską a jej obywatelami ma zasadnicze znaczenie dla wdrożenia zasad i wartości projektu europejskiego, lecz uznaje, że jak dotąd nie odnosił on rzeczywistych sukcesów;
2. ubolewa nad faktem, że pomimo wysiłków Komisji i dobrych pomysłów osiągnięto bardzo ograniczony sukces w poszerzaniu wiedzy obywateli europejskich o kwestiach europejskich oraz w zwiększaniu ich zainteresowania tymi sprawami, czego dowodzi niestety referendum w Irlandii;
3. podkreśla szczególne znaczenie tworzenia spójnych powiązań komunikacyjnych, zawierających treści przeznaczone dla danych grup docelowych, zarówno między UE a regionami o szczególnych cechach, jak i między UE a szczególnymi grupami społecznymi;
4. stwierdza, że zgodnie z najnowszymi badaniami opinii publicznej znaczna większość Europejczyków opowiada się za Unią Europejską mówiącą jednym głosem w sprawach polityki zagranicznej; podkreśla, że na wniosek obywateli europejskich w dniu 9 grudnia 2007 r. stosowne oświadczenie zostało dołączone do listu otwartego/zaleceń uczestników konferencji końcowej w sprawie sześciu projektów obywatelskich w ramach Planu D, podkreśla, że w 27 zaleceniach zawartych w liście otwartym zwrócono się do Unii o podjęcie skuteczniejszych działań w dziedzinie polityki socjalnej i spójności społecznej, w szczególności w celu zwalczania różnic w wysokości płac oraz promowania równouprawnienia kobiet i mężczyzn, a bardziej ogólnie, o zwrócenie szczególnej uwagi na te często pomijane kwestie dotyczące równouprawnienia; sugeruje, że znaczenie ma zatem również rozważenie przekazu płynącego z działań oraz porównanie go z przesłaniem, które UE chce przekazać obywatelom, pod kątem rozbieżności między nimi;
5. przypomina, że kobiety w większości głosowały na „nie” podczas ostatnich referendów w sprawie Unii Europejskiej: 56 % we Francji (Flash Eurobarometr 171), 63 % w Holandii (id. 172) i 56 % w Irlandii (id. 245); uważa, że to głosowanie na „nie” wynika, między innymi, z niewielkiego zaangażowania instytucji europejskich w politykę bezpośrednio dotyczącą kobiet i leżącą u podstaw wciąż utrzymującej się nierówności szans między mężczyznami a kobietami, jak polityka godzenia życia zawodowego z osobistym czy polityka wsparcia w przypadku uzależnień;
Aspekty konstytucyjne i międzyinstytucjonalne
6. podkreśla potrzebę zakończenia procesu ratyfikacji traktatu z Lizbony, który jeszcze bardziej zwiększy przejrzystość UE oraz zaangażowanie obywateli w procesy decyzyjne; przypomina w związku z tym o nowych możliwościach demokracji uczestniczącej, jakie stworzyłby traktat lizboński, szczególnie o inicjatywie obywatelskiej;
7. podkreśla potrzebę skoordynowanych wysiłków i wspólnego działania wszystkich instytucji UE i państw członkowskich mających na celu komunikowanie się z obywatelami UE na tematy europejskie; z zadowoleniem przyjmuje i odnotowuje wspomnianą wyżej wspólną deklarację z dnia 22 października 2008 r., w której wytyczono jasne cele służące poprawie komunikacji w UE po stronie Parlamentu Europejskiego, Rady, Komisji i państw członkowskich; jest zdania, że działania takie mogłyby być bardziej ambitne, gdyż Parlament wystąpił do wszystkich instytucji o zawarcie porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie polityki komunikacyjnej;
8. uważa, że instytucje UE powinny zainicjować kolejne dyskusje na temat Europy i bezzwłocznie wcielić w życie koncepcje zawarte we wspomnianej wspólnej deklaracji, w komunikacie Komisji z dnia 1 lutego 2006 r. oraz w dokumencie roboczym Komisji z dnia 3 października 2007 r.;
9. podziela zdanie Komisji, że demokracja uczestnicząca może skutecznie uzupełniać demokrację przedstawicielską; podkreśla jednak, że demokracja uczestnicząca to nie tylko wysłuchiwanie opinii obywateli, ale rzeczywiste umożliwianie im wpływania na europejską politykę; wskazuje, że do osiągnięcia tych celów instytucje muszą stać się bardziej otwarte i muszą przyjąć odpowiednie podejście niezbędne do tego, aby obywatele i ich organizacje skutecznie uczestniczyły w rozpatrywaniu zagadnień dotyczących UE na każdym szczeblu; zauważa także, że należy zapewnić jak najszerszy dostęp do dokumentów powstających w instytucjach, jako że jest to warunek sine qua non wywierania wpływu;
10. podkreśla znaczenie i wartość procesu konsultacji, który stanowi skuteczne narzędzie wzmacniające pozycję obywateli poprzez umożliwienie im bezpośredniego wpływu na proces polityczny na szczeblu UE; wzywa Komisję do podjęcia dodatkowych działań na rzecz upowszechniania w stosownym czasie informacji o przyszłych konsultacjach UE, przy pomocy środków masowego przekazu i innych odpowiednich forów na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym, do zapoznawania się z większą liczbą opinii zainteresowanych stron w czasie konsultacji dotyczących prawodawstwa UE oraz do szerszego propagowania konsultacji internetowych na temat polityki i inicjatyw UE, tak aby włączyć w debatę wszystkie zainteresowane strony, zwłaszcza małe i średnie przedsiębiorstwa oraz lokalne organizacje pozarządowe; podkreśla znaczenie przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego na każdym szczeblu, np. sieci przedstawicieli różnych sektorów i konsumentów – od szczebla międzynarodowego do szczebla lokalnego – stanowiących platformy świadomej wymiany poglądów na temat polityki UE, a tym samym przyczyniających się do poprawy jakości uregulowań prawnych UE; dostrzega problemy dotyczące wdrażania i egzekwowania uregulowań prawnych i zachęca konsumentów oraz przedsiębiorców do korzystania z ich praw i powiadamiania instytucji UE o zaistniałych problemach;
11. uważa, że instytucje UE i państwa członkowskie powinny koordynować swoje działania w dziedzinie komunikacji i zbudować partnerskie stosunki ze społeczeństwem obywatelskim w celu wykorzystania możliwych efektów synergii; zwraca uwagę na konieczność koordynacji między instytucjami oraz potencjał tworzenia połączeń między kanałami telewizyjnymi Komisji i Parlamentu; wzywa Komisję do poprawy współpracy między swoimi przedstawicielstwami w państwach członkowskich i biurami informacyjnymi Parlamentu oraz koordynacji ich działań; wzywa reprezentacje Komisji oraz Parlamentu w państwach członkowskich do lepszej współpracy, gdy dojdzie do konsultacji z obywatelami, informowania oraz dzielenia się z obywatelami wiedzą i pomysłami na temat UE oraz umożliwienia głosującym spotkań z posłami do Parlamentu Europejskiego, wybranymi w innych państwach członkowskich, jak również urzędnikami UE;
12. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja wspiera rolę Parlamentu i europejskich partii politycznych oraz uznaje potrzebę zbliżenia między polityką poszczególnych państw i polityką europejską, zwłaszcza podczas kampanii wyborczych do Parlamentu Europejskiego;
13. zwraca się do trzech największych instytucji o rozpatrzenie możliwości zorganizowania otwartych ogólnodostępnych debat uzupełniających debaty parlamentarne, w trakcie których podnoszone byłyby kwestie związane z konsumentami i ich życiem codziennym, w celu zwiększenia poziomu zaufania do rynku wewnętrznego i ochrony konsumentów; podkreśla, że intergrupy Parlamentu istotnie wypełniają rolę „ambasadorów instytucji”, realnie przyczyniając się do komunikacji między politykami a społeczeństwem obywatelskim;
14. z satysfakcją odnotowuje, że Komisja wzięła pod uwagę wiele przedstawionych wcześniej przez Parlament pomysłów, dotyczących np. forów obywatelskich na szczeblu europejskim i krajowym, bardziej znaczącej roli organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz innowacyjnego wykorzystania nowych mediów;
Działanie na poziomie lokalnym
15. wzywa Komisję do rozszerzenia dialogu na wszystkie poziomy poprzez dostosowanie swojego przesłania do różnych grup docelowych zgodnie z ich pochodzeniem społecznym; dlatego proponuje pogłębić dialog między Unią Europejską a jej obywatelami poprzez przekazywanie wszystkim tych samych, dostosowanych, informacji i wspieranie debaty z poinformowanymi obywatelami oraz między nimi; uważa, że instytucje UE powinny włączyć wnioski z lokalnych debat organizowanych pod egidą Planu D do swoich strategii politycznych oraz uwzględniać oczekiwania obywateli wobec UE w chwili podejmowania decyzji dotyczących nowego prawodawstwa;
16. wzywa państwa członkowskie do przeprowadzania skutecznych kampanii informacyjnych UE na wszystkich szczeblach: krajowym, regionalnym i lokalnym; wzywa Komisję do rozpowszechniania najlepszych praktyk zdobytych podczas takich kampanii oraz proponuje utworzyć stały system interaktywnej komunikacji między instytucjami europejskimi a obywatelami, obejmujący prowadzone przez UE regularne kampanie o charakterze lokalnym i regionalnym, wsparcie małych i średnich przedsiębiorstw regionalnych oraz aktywny udział społeczeństwa obywatelskiego, organizacji pozarządowych, izb handlowych, związków zawodowych i organizacji branżowych;
17. podkreśla, że polityka spójności UE to podstawa europejskiej integracji i solidarności społecznej; dlatego też uważa, że należy ukazywać obywatelom podejmowane starania oraz konkretny wpływ unijnych strategii politycznych na ich codzienne życie, podkreślając przy tym wkład UE i korzyści płynące ze wspólnych europejskich przedsięwzięć; wzywa w tej sytuacji władze lokalne do lepszego wypełniania obowiązków w zakresie informowania na temat pomocy otrzymywanej z Unii Europejskiej; podkreśla również, że zdecydowane działanie przedstawicieli wybranych na szczeblu lokalnym i regionalnym jest nieodzowne dla rozwoju informacji i szkoleń; z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie utworzenie programu Erasmus dla przedstawicieli wybranych na szczeblu lokalnym i regionalnym;
18. podkreśla, że zaangażowanie partnerów w przygotowanie i wdrożenie programów operacyjnych, zgodnie z art. 11 rozporządzenia ogólnego w sprawie funduszy strukturalnych na lata 2007-2013, przyczynia się w znacznej mierze do propagowania polityki spójności UE i przybliżania jej obywatelom; zaznacza, że partnerzy ci mają jedyną w swoim rodzaju możliwość bezpośredniego stwierdzenia, jakie kwestie rzeczywiście są przedmiotem zainteresowania obywateli; dlatego też wzywa Komisję do zapewnienia prawidłowego wdrażania zasady partnerstwa na szczeblu krajowym, regionalnych lokalnym; podkreśla znaczenie korzystania przez organy krajowe i regionalne z możliwości finansowania, jakie daje EFS, w celu doskonalenia umiejętności wspomnianych partnerów, zwłaszcza w dziedzinie szkoleń; zauważa znaczącą rolę, jaką fundusze strukturalne odegrały w propagowaniu współpracy transgranicznej w ramach projektów i programów wspólnotowych, która zachęciła do rozwoju aktywnej postawy obywatelskiej i demokracji uczestniczącej; wzywa Komisję do dalszego wspierania tego rodzaju projektów i programów oraz do pracy na rzecz ich realizacji w ramach partnerstwa;
19. w kontekście zbliżających się wyborów europejskich podkreśla potrzebę informowania obywateli na szczeblu lokalnym i regionalnym, zwłaszcza ludzi młodych i osób, które po raz pierwszy wezmą udział w wyborach; w szerszym kontekście podkreśla znaczenie zaangażowania posłów do PE, we współpracy z przedstawicielami wybranymi na szczeblu lokalnym i regionalnym, w konsultacje z obywatelami poszczególnych regionów, gdyż to posłowie reprezentują w UE interesy obywateli; popiera wysiłki Komitetu Regionów zmierzające do intensyfikacji konsultacji na szczeblu regionalnym, a także do włączenia w ten proces sieci regionalnych oraz podmiotów lokalnych i regionalnych, w celu sprzyjania debacie na szczeblach bliskich obywatelom z uwzględnieniem ich opinii i interesów;
20. podkreśla konieczność większego zaangażowania posłów w proces komunikacji z obywatelami UE oraz takich zmian organizacyjnych prac Parlamentu, aby umożliwić posłom zaangażowanie się w dialog z obywatelami na poziomie lokalnym; ma nadzieję, że równolegle z kampaniami poszczególnych grup politycznych posłowie będą w znacznym stopniu angażowali się w terenie w kampanię informacyjną dotyczącą wyborów europejskich;
21. wzywa Komisję do przeprowadzania lokalnych, zakrojonych na małą skalę kampanii informacyjnych UE przy udziale lokalnych podmiotów, do promowania działań umożliwiających lepsze informowanie obywateli o krajach pochodzenia imigrantów i jednocześnie do lepszego informowania imigrantów w zakresie ich praw i obowiązków, jako obywateli UE, ponieważ jest to najskuteczniejszy i najistotniejszy sposób osiągnięcia celów w zakresie komunikacji oraz do kontynuowania działań prowadzonych w kontekście Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego 2008.
Edukacja, media i technologie informacyjno-komunikacyjne, aktywne postawy obywatelskie
22. podkreśla znaczenie wprowadzenia polityki i historii europejskiej do programu szkół każdego państwa członkowskiego w celu umocnienia wartości europejskich, a także rozwoju wydziałów studiów europejskich, organizowanych w ramach programów uniwersyteckich; wzywa Komisję do zapewnienia wsparcia finansowego promocji tych projektów; wzywa państwa członkowskie do wspierania szkolnego programu nauczania historii integracji europejskiej i działalności UE w celu zbudowania fundamentów wspólnej europejskiej wiedzy;
23. podkreśla w szczególności rolę edukacji obywatelskiej jako zasadniczej siły sprawczej aktywnej postawy obywatelskie; zauważa potrzebę wspierania aktywnego modelu edukacji obywatelskiej zapewniającej młodym ludziom możliwość bezpośredniego zaangażowania się w życie publiczne, w działalność swoich przedstawicieli na szczeblu krajowym, lokalnym i europejskim oraz przedstawicieli organizacji pozarządowych, a także zaangażowania się w inicjatywy obywatelskie; proponuje, aby Komisja wspierała projekty pilotażowe propagujące taki model edukacji obywatelskiej w państwach członkowskich;
24. zaleca skuteczniejszą promocję i organizację programów takich jak Erasmus, Leonardo da Vinci, Grundtvig i Comenius poprzez szerszą komunikację zorganizowaną w celu zmotywowania jak największej liczby osób do wzięcia w nich udziału, aby zwiększyć udział mniej zamożnych obywateli i ułatwić ich mobilność w UE; zwraca uwagę na fakt, iż właśnie te programy są bardzo dobrze przyjmowane przez młodych ludzi i znacząco przyczyniają się do sukcesu europejskiej integracji;
25. z zadowoleniem przyjmuje wspomniany komunikat Komisji z dnia 21 grudnia 2007 r., w którym przedstawiono jasne cele dotyczące przekształcenia strony internetowej Europa w kierunkowaną na usługi stronę Web 2.0; wzywa Komisję do zakończenia prac nad nową stroną już w 2009 r. i uważa, że nowa strona internetowa powinna stanowić forum dla obywateli, na którym będą oni wymieniać swoje poglądy i uczestniczyć w badaniach opinii publicznej online i gdzie wszystkie organizacje pozarządowe instytucje publiczne i osoby prywatne będą mogły wymieniać się doświadczeniami związanymi z projektami UE; wzywa Komisję do zbierania i publikowania na tej stronie doświadczeń beneficjentów działalności finansowanej w ramach „Planu D”;
26. z zadowoleniem przyjmuje pomysł EUtube, który, posiadając prawie 1,7 mln odwiedzających, stanowi wyjątkowy sposób na przekazywanie informacji o polityce UE użytkownikom Internetu; ponadto wzywa Komisję do opracowania wytycznych dotyczących skutecznych kampanii internetowych oraz do podzielenia się nimi z innymi instytucjami UE;
27. wzywa Komisję do lepszego wykorzystywania materiałów audiowizualnych dostępnych w serwisie Europe by Satellite poprzez nawiązanie współpracy z lokalnymi kanałami telewizyjnymi i mediami społecznymi, które są zainteresowane otrzymywaniem takich materiałów do nadawania, w celu dotarcia do szerszej publiczności;
28. uznaje sieć Europe Direct za istotne narzędzie służące udzielaniu odpowiedzi na zapytania obywateli kierowane za pośrednictwem poczty elektronicznej lub bezpłatnych połączeń telefonicznych z dowolnego miejsca w UE, które to narzędzie należy dalej upowszechniać;
29. uznaje ochronę konsumentów i rynek wewnętrzny za dziedziny polityki niezwykle ważne z punktu widzenia prezentowania Europy konsumentom i przedsiębiorcom; wzywa państwa członkowskie do zdwojenia wysiłków w zakresie prezentowania korzyści płynących z jednolitego rynku na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do propagowania i wzmacniania systemu interaktywnej komunikacji i informacji, w celu osiągnięcia efektywnego dialogu pomiędzy konsumentami, przedsiębiorcami i instytucjami za pomocą różnorakich najnowszych środków technologicznie zaawansowanego przekazu oraz wspierania rozwoju tzw. e-handlu;
30. zwraca się do Komisji o wsparcie wysiłków koordynacyjnych z zakresu edukacji i informacji o prawach i obowiązkach konsumentów poprzez zwiększenie poziomu zasobów finansowych i ludzkich; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia poziomu zasobów finansowych i ludzkich przyznawanych na rzecz Sieci Europejskich Centrów Konsumenckich w celu podniesienia poziomu wiedzy o prawach konsumentów w UE i lepszego ich zastosowania oraz – w kontekście światowego kryzysu finansowego i narastającego zadłużenia konsumentów – wzywa państwa członkowskie do dołożenia starań o podniesienie poziomu wiedzy finansowej konsumentów, w szczególności w zakresie odnośnych praw i obowiązków, a także możliwości odwoławczych związanych z kontami oszczędnościowymi i kredytami;
31. wzywa państwa członkowskie do przyznania większych zasobów ludzkich i finansowych na rzecz sieci SOLVIT, umożliwiającej bezpłatne rozwiązywanie problemów związanych z niewłaściwym wdrożeniem lub też niewdrożeniem uregulowań wspólnotowych; zwraca się do Komisji, by szybciej usprawniała działanie poszczególnych jednostek udzielających informacji i porad dotyczących jednolitego rynku; w związku z powyższym popiera zawartą w komunikacie Komisji z dnia 20 listopada 2007 r. („Jednolity rynek Europy XXI wieku” (COM(2007) 0724)) ideę zintegrowanego podejścia do świadczenia usług wsparcia w zakresie jednolitego rynku poprzez utworzenie jednej poświęconej im strony internetowej; odnotowuje inicjatywy Komisji dotyczące zmniejszenia obciążeń administracyjnych oraz lepszego stanowienia prawa; apeluje w szczególności o poprawę warunków wsparcia małych i średnich przedsiębiorstw stanowiących istotne źródło zatrudnienia w Europie.
32. zauważa, że Europejski Rok Wolontariatu byłby dla instytucji UE idealną okazją do nawiązania kontaktu z obywatelami; wskazuje, że w UE jest ponad sto milionów wolontariuszy i wzywa Komisję, by przygotowała ogłoszenie roku 2011 Europejskim Rokiem Wolontariatu, jak najszybciej składając odpowiedni wniosek legislacyjny;
33. podkreśla, że istotne jest rozważenie opinii obywateli na temat Europy jako ogólnoświatowego gracza przy jednoczesnym uwzględnieniu w szczególności coraz bardziej widocznej roli Parlamentu Europejskiego w tym zakresie; w związku z tym zachęca do udziału posłów do Parlamentu Europejskiego i członków Rady w wizytach członków Komisji, organizowanych w ramach Planu D, ponieważ mają one duże znaczenie w kontekście nawiązywania kontaktów z parlamentami krajowymi, społeczeństwem obywatelskim, liderami świata biznesu i związków zawodowych oraz władzami szczebla regionalnego i lokalnego w państwach członkowskich;
34. z zadowoleniem przyjmuje, że na całym świecie rośnie zainteresowanie projektem europejskim i że Unia Europejska i jej obywatele stają się coraz bardziej świadomi korzyści wynikających z dzielenia się swoimi ponadnarodowymi doświadczeniami z innymi krajami i regionami, szczególnie z krajami sąsiadującymi z Unią Europejską; dlatego wzywa Komisję, aby poprzez swoje delegatury w państwach trzecich opracowała metody docierania do obywateli tych krajów i informowania ich o możliwościach w Unii Europejskiej, na przykład z uwzględnieniem mediów i innych programów kulturalnych i oświatowych, programów nauki języków obcych oraz programów mobilności lub wymiany, takich jak Erasmus Mundus;
35. stwierdza, że w szczególności w kontekście rosnącej liczby obywateli państw trzecich w UE i pojawienia się wielokulturowości społeczeństw do czego obywatele ci również się przyczyniają należy zwiększyć wysiłki na rzecz integracji imigrantów w UE poprzez zapewnienie im faktycznego dostępu do informacji o tym, co oznacza obywatelstwo europejskie, np. rozbudowę partnerstw między różnymi szczeblami władzy (lokalnym, regionalnym i krajowym) a podmiotami pozarządowymi (np. pracodawcami, społeczeństwem obywatelskim i związkami imigrantów, mediami i organizacjami pozarządowymi wspierającymi imigrantów); wyraża przekonanie, że prawidłowa integracja będzie wspierać dalszy rozwój wielokulturowej świadomości europejskiej, opartej o tolerancję, dialog oraz równouprawnienie;
36. wzywa Komisję do promowania programów i kampanii (takich jak „Świat oczami kobiet”) zachęcających kobiety do aktywności społecznej, politycznej i kulturalnej, z uwzględnieniem roli kobiet w dialogu międzypokoleniowym oraz dla trwałości i dobrobytu społeczeństwa; zachęca zatem do lepszego informowania dziewczynek i kobiet o koncepcji obywatelstwa europejskiego i prawach, które się z nim wiążą, zwłaszcza w regionach odizolowanych pod względem społecznym i geograficznym; podkreśla, że takie kampanie informacyjne powinny mieć za cel większy udział kobiet w życiu politycznym i procesie decyzyjnym; podkreśla konieczność promowania działań mających na celu likwidację przepaści cyfrowej w kontekście płci, aby zapewnić kobietom na równych warunkach instrumenty służące uczestnictwu w dialogu o Europie; z zadowoleniem przyjmuje decyzje Komisji dotyczące wyboru projektów współfinansowanych przez jej przedstawicielstwa w ramach planu D, obejmujących wiele organizacji kobiecych i liczne projekty dotyczące kobiet; kładzie nacisk na konieczność promowania uczestnictwa obywatelek i obywateli w takich sprawach, jak przemoc oparta na płci czy handel ludźmi, w których zaangażowanie społeczeństwa jest niezbędne dla znalezienia rozwiązania tych problemów; uznaje zdolności kobiet do rozwiązywania problemów i konfliktów i nalega, aby Komisja częściej włączała kobiety do grup zadaniowych i roboczych, które zajmują się kwestiami związanymi z życiem rodzinnym, opieką nad dziećmi, edukacją itd.;
o
37. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie Europejskiej, Komisji, Radzie, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, Komitetowi Regionów, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
UZASADNIENIE
Europa to Stary Kontynent dla tych, których przodkowie opuścili ją w przeszłości w poszukiwaniu azylu lub lepszej przyszłości.
Europa to kontynent nadziei dla tych, którzy przybywają do niej z ubóstwa lub tyranii.
Europa to obietnica dla tych Europejczyków, którzy mieszkają na Bałkanach lub we wschodniej Europie i którzy wierzą, że ewentualne przystąpienie do Unii Europejskiej otworzy im drzwi do klubu uprzywilejowanych.
Europa to również Unia Europejska, przymierze dwudziestu siedmiu państw członkowskich, których obywatele rzadko podzielają optymistyczną, iluzoryczną wizję UE, roztaczaną przez obserwatorów z zewnątrz, dużo częściej krytykując lub nawet negując płynące z niej korzyści.
Unijni specjaliści od komunikacji dokładają wszelkich starań, by upowszechnić owoce europejskiej integracji, lecz ich wysiłki czasem bardziej przypominają wykład niż dialog z obywatelami.
Z tego względu sprawozdawca zachęca instytucje europejskie do rozpoczęcia aktywnego dialogu z obywatelami, w którym zwykli obywatele, przedstawiciele organizacji pozarządowych, dziennikarze i pracownicy mediów będą mogli powiedzieć nam, w jaki sposób przedstawiliby korzyści płynące z integracji europejskiej.
Sprawozdawca zorganizował konferencje z udziałem przedstawicieli organizacji pozarządowych, działaczy na rzecz ochrony środowiska i dziennikarzy na Węgrzech, a także zebrał ich opinie za pośrednictwem poczty elektronicznej.
Jedna z tych konferencji, w której aktywny udział wzięło ponad stu uczestników, odbyła się w Budapeszcie, pozostałe miały miejsce w Miszkolcu i Békéscsabie.
Napięty plan zajęć sprawozdawcy nie pozwolił na zorganizowanie tego typu konferencji w innych państwach członkowskich, choć w przyszłości byłoby to bardzo przydatne.
Osoby zaangażowane w tematykę europejską bądź studiujące te zagadnienia zazwyczaj posiadają wiedzę na temat integracji europejskiej i rozumieją jej znaczenie.
Jednak badania Eurobarometru pokazują, że osoby gorzej wykształcone i mniej zamożne dużo częściej sprzeciwiają się dalszej integracji europejskiej.
Idea europejska dociera głównie do dobrze wykształconych i zamożnych warstw europejskiego społeczeństwa.
Osoby gorzej wykształcone i mniej zamożne otrzymują mało informacji na temat europejskiej polityki, które zresztą są skierowane przede wszystkim do studentów i młodych specjalistów.
Dlatego też sprawozdawca zachęca Komisję do rozszerzenia dialogu na nowe grupy docelowe przez opracowanie nieelitarnych planów informacyjnych, tak aby zaangażować w sprawy UE mieszkańców małych miast i wsi, robotników i emerytów.
Plany informacyjne przeznaczone tylko dla elity i studentów to za mało – trzeba także dotrzeć do mieszkańców wsi, robotników i emerytów.
Jednym z najważniejszych kanałów dotarcia do zwykłych obywateli jest telewizja.
W związku z tym sprawozdawca wzywa Komisję do publicznego udostępnienia programów telewizyjnych poruszających tematykę europejską we wszystkich 23 językach urzędowych, na podstawie zamówień na usługi gwarantujących pełną niezależność redakcyjną.
Przyczyniłoby się to do zwiększenia udziału wiadomości dotyczących UE w mediach, który w państwach członkowskich wynosi obecnie 10%, ustępując nawet wiadomościom na temat USA.
Ponieważ nasi dziennikarze nie są ani gorsi, ani mniej zdolni niż ich amerykańscy koledzy, taki kanał telewizyjny, jakim może być Euronews, powinien osiągnąć wpływ, profesjonalny standard i popularność stacji CNN.
Niedopuszczalne jest także, aby Euronews – projekt współfinansowany ze środków UE – nie nadawał we wszystkich językach urzędowych państw członkowskich.
W tym celu Komisja powinna znaleźć źródło finansowania.
Ponadto Euronews powinien uświadamiać i pokazywać w swoich programach, że Europa to nie tylko kilka wielkich państw Europy Zachodniej; część wspólnej Europy stanowi także Finlandia, Węgry czy Bułgaria.
Do większości młodych i dobrze wykształconych osób można dotrzeć przez Internet.
W komunikacie „Komunikowanie o Europie drogą internetową – zaangażowanie obywateli” ustanowiono jasny cel przekształcenia strony internetowej o Europie w ukierunkowaną na usługi stronę Web 2.0, która pozwoliłaby na reakcję w oparciu o opinie obywateli oraz aktywny dialog.
Nowa strona powinna powstać przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 r., aby umożliwić skuteczne informowanie obywateli o kwestiach o charakterze europejskim.
Interesującym projektem jest również EUtube, jednak ma on ledwo 8000 subskrybentów i raczej niewielu odwiedzających w porównaniu z programami youtube, należy go więc uatrakcyjnić w celu przyciągnięcia większej liczby oglądających.
Europa ma wspólna historię, ale sposób jej nauczania i pojmowania różni się w państwach członkowskich, a nawet w niektórych regionach.
W związku z tym sprawozdawca proponuje wprowadzenie jednorocznego, wspólnego, europejskiego programu nauczania historii Europy po roku 1945 w szkołach średnich, opracowanego w drodze konsensusu przez ekspertów z państw członkowskich w 23 językach urzędowych.
Program ten obejmowałby również historię i mechanizmy działania Unii Europejskiej, w tym prawa obywatelskie.
Państwa członkowskie mogłyby przyjmować program na zasadzie dobrowolności, mając na celu stworzenie fundamentów wspólnej wiedzy na temat Europy w szkołach średnich.
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje także pomysł otwarcia Muzeum Historii Europejskiej w Brukseli, nieopodal budynku Parlamentu Europejskiego.
Przychylnie odnosi się również do koncepcji jednego z węgierskich profesorów i, idąc za jego radą, proponuje założenie Otwartego Uniwersytetu Europejskiego.
Uniwersytet powinien być otwarty i dostępny nieodpłatnie dla wszystkich europejskich obywateli, niezależnie od narodowości, wieku i kwalifikacji.
Obszerny program nauczania Otwartego Uniwersytetu Europejskiego obejmowałby historię, cele, instytucje, obszary polityki i możliwe kierunki przyszłego rozwoju Unii Europejskiej.
Uniwersytet mógłby prowadzić działalność w budynkach istniejących placówek edukacyjnych, we współpracy z Komisją, i stanowiłby jeden ze sposobów wcielenia w życie niedawno przyjętej wspólnej deklaracji w sprawie partnerskiego procesu komunikowania na temat Europy.
Jednak instytucja ta powinna również wykorzystywać najbardziej rozwinięte technologie, takie jak różne formy e-learningu oraz webinariów, tak aby dotrzeć do jak największej liczby osób, dzięki czemu wszyscy chętni będą mogli uczestniczyć w zajęciach.
Niewielu europejskich obywateli rozpoznaje wspólne cele i różne poglądy europejskich partii politycznych.
Gdyby różnice polityczne między europejskimi partiami były widoczne, ułatwiłoby to obywatelom utożsamianie się z rozmaitymi koncepcjami przyszłości Europy.
Sprawozdawca proponuje zatem, aby wszystkie europejskie partie ogłosiły swój program wyborczy przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2009 r. zarówno w dłuższej, jak i w krótszej wersji, w celu dotarcia do różnych warstw społeczeństwa.
26.1.2009
OPINIA Komisji Spraw Konstytucyjnych (*)
dla Komisji Kultury i Edukacji
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
( 2008/2224(INI) )
Sprawozdawczyni(*):
Sylvia-Yvonne Kaufmann
(*) Procedura obejmująca zaangażowane komisje - art. 47 Regulaminu
WSKAZÓWKI
Komisja Spraw Konstytucyjnych zwraca się do Komisji Kultury i Edukacji, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji w sprawie wykorzystania doświadczeń realizacji planu D, podkreślający jak ważna jest interaktywna komunikacja z obywatelami Europy;
2. wzywa Komisję do zaangażowania w dialog szerokich grup docelowych poprzez przygotowanie planów informacyjnych umożliwiających zainteresowanie zagadnieniami o wymiarze europejskim osób mieszkających w małych miejscowościach oraz osób o różnym standardzie życiowym i w różnym przedziale wiekowym; dlatego podejście proponuje dwufazowe w celu pogłębienia dialogu między Unią Europejską a jej obywatelami poprzez informowanie, a następnie wspieranie debaty z poinformowanymi obywatelami oraz między nimi;
3. z satysfakcją odnotowuje, że Komisja wzięła pod uwagę wiele przedstawionych wcześniej przez Parlament pomysłów, dotyczących np. forów obywatelskich na szczeblu europejskim i krajowym, bardziej znaczącej roli organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz innowacyjnego wykorzystania nowych mediów;
4. ubolewa nad faktem, że pomimo wysiłków Komisji i dobrych pomysłów osiągnięto bardzo ograniczony sukces w poszerzaniu wiedzy obywateli europejskich o kwestiach europejskich oraz w zwiększaniu ich zainteresowania tymi sprawami, czego dowodzi niestety referendum w Irlandii;
5. podziela zdanie Komisji, że demokracja uczestnicząca może skutecznie uzupełniać demokrację przedstawicielską; podkreśla jednak, że demokracja uczestnicząca to nie tylko wysłuchiwanie opinii obywateli, ale rzeczywiste umożliwianie im wpływania na europejską politykę;
6. wskazuje, że do osiągnięcia tych celów instytucje muszą stać się bardziej otwarte i muszą przyjąć odpowiednie podejście niezbędne do tego, aby obywatele i ich organizacje skutecznie uczestniczyły w rozpatrywaniu zagadnień dotyczących UE na każdym szczeblu; zauważa także, że należy zapewnić jak najszerszy dostęp do dokumentów powstających w instytucjach, jako że jest to warunek sine qua non wywierania wpływu;
7. przypomina o nowych możliwościach demokracji uczestniczącej, jakie stworzyłby traktat lizboński, szczególnie o inicjatywie obywatelskiej;
8. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja wspiera rolę Parlamentu i europejskich partii politycznych oraz uznaje potrzebę zbliżenia między polityką poszczególnych państw i polityką europejską, zwłaszcza podczas kampanii wyborczych do Parlamentu Europejskiego;
9. podkreśla potrzebę skoordynowanych wysiłków i wspólnego działania wszystkich instytucji UE i państw członkowskich mających na celu komunikowanie się z obywatelami europejskimi na tematy europejskie; z zadowoleniem przyjmuje przyjętą w październiku wspólną deklarację polityczną dotyczącą komunikacji; przypomina jednak, że Parlament wystąpił do wszystkich instytucji o zawarcie porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie polityki komunikacyjnej.
10. podkreśla w szczególności rolę edukacji obywatelskiej jako zasadniczej siły sprawczej aktywnej postawy obywatelskie; zauważa potrzebę wspierania aktywnego modelu edukacji obywatelskiej zapewniającej młodym ludziom możliwość bezpośredniego zaangażowania się w życie publiczne, w działalność swoich przedstawicieli na szczeblu krajowym, lokalnym i europejskim oraz przedstawicieli organizacji pozarządowych, a także zaangażowania się w inicjatywy obywatelskie; proponuje, aby Komisja wspierała projekty pilotażowe propagujące taki model edukacji obywatelskiej w państwach członkowskich;
11. wzywa Komisję do poprawy współpracy między swoimi przedstawicielstwami w państwach członkowskich i biurami informacyjnymi Parlamentu Europejskiego oraz koordynacji ich działań.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
22.1.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
17
3
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Enrique Barón Crespo, Richard Corbett, Jean-Luc Dehaene, Andrew Duff, Anneli Jäätteenmäki, Aurelio Juri, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Timothy Kirkhope, Jo Leinen, Íñigo Méndez de Vigo, Ashley Mote, Adrian Severin, József Szájer, Riccardo Ventre, Andrzej Wielowieyski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Costas Botopoulos, Panayiotis Demetriou, Roger Helmer, Klaus-Heiner Lehne, Gérard Onesta, Sirpa Pietikäinen, Kathy Sinnott, Mauro Zani
12.2.2009
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych
dla Komisji Kultury i Edukacji
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
( 2008/2224(INI) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Maria Badia i Cutchet
WSKAZÓWKI
Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Kultury i Edukacji, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. z zadowoleniem przyjmuje wspólną deklarację zatytułowaną „Partnerski proces komunikowania na temat Europy”, podpisaną dnia 22 października 2008 r. i określone tam jasne cele dotarcia do obywateli Europy poprzez poprawę informowania o UE przez Parlament Europejski, Radę, Komisję i państwa członkowskie;
2. stwierdza, że zgodnie z najnowszymi badaniami opinii publicznej znaczna większość Europejczyków opowiada się za Europą mówiącą jednym głosem w sprawach polityki zagranicznej; podkreśla, że na wniosek obywateli europejskich w dniu 9 grudnia 2007 r., stosowne oświadczenie zostało dołączone do listu otwartego/zaleceń uczestników konferencji końcowej w sprawie sześciu projektów obywatelskich w ramach „Planu D”
Patrz punkt 17: „W zglobalizowanym świecie wskazane jest, aby UE wzięła na siebie większą niż to miało miejsce do tej pory odpowiedzialność w obszarach działań wojskowych, pomocy zagranicznej i stosunków dyplomatycznych.
UE powinna móc mówić jednym głosem na arenie międzynarodowej, by bronić swych wartości.” ,
3. podkreśla, że istotne jest rozważenie opinii obywateli na temat Europy jako ogólnoświatowego gracza przy jednoczesnym uwzględnieniu w szczególności coraz bardziej widocznej roli Parlamentu Europejskiego w tym zakresie; w związku z tym zachęca do udziału posłów do Parlamentu Europejskiego i członków Rady w wizytach członków Komisji, organizowanych w ramach „Planu D”, ponieważ mają one duże znaczenie w kontekście nawiązywania kontaktów z parlamentami krajowymi, społeczeństwem obywatelskim, liderami świata biznesu i związków zawodowych oraz władzami szczebla regionalnego i lokalnego w państwach członkowskich; wzywa reprezentacje Komisji Europejskiej oraz Parlamentu Europejskiego w państwach członkowskich do lepszej współpracy, gdy dojdzie do konsultacji z obywatelami, informowania, oraz dzielenia się wiedzą i pomysłami na temat UE oraz umożliwienia głosującym spotkań z posłami do Parlamentu Europejskiego, wybranymi w innych państwach członkowskich, jak również urzędnikami UE;
4. z tego względu zachęca Komisję do zbadania możliwości wprowadzenia, w ciągu 4-6 lat, mechanizmu ogólnych konsultacji z obywatelami UE, organizowanych regularnie i dotyczących istotnych kwestii związanych z działaniami UE, jako sposobu na zbliżenie Europy i jej obywateli;
5. z zadowoleniem przyjmuje, że na całym świecie rośnie zainteresowanie projektem europejskim i że Unia Europejska i jej obywatele stają się coraz bardziej świadomi korzyści wynikających z dzielenia się swoimi ponadnarodowymi doświadczeniami z innymi krajami i regionami, szczególnie z krajami sąsiadującymi z Unią Europejską; dlatego wzywa Komisję, aby poprzez swoje delegatury w państwach trzecich opracowała metody docierania do obywateli tych krajów i informowania ich o możliwościach w Unii Europejskiej np. poprzez media i inne programy kulturalne i oświatowe, programy nauki języków obcych oraz programy mobilności lub wymiany, takie jak Erasmus Mundus;
6. podkreśla znaczenie wprowadzenia polityki i historii europejskiej do programu szkół każdego państwa członkowskiego w celu umocnienia wartości europejskich, a także rozwoju wydziałów studiów europejskich, organizowanych w ramach programów uniwersyteckich; wzywa Komisję do zapewnienia wsparcia finansowego na promowanie takich projektów;
7. wzywa Komisję do zapewnienia wsparcia finansowego projektom, których celem jest promowanie idei UE; wyraża przekonanie, że takie programy powinny być ukierunkowane na uczniów szkół średnich oraz studentów, którzy mogą angażować społeczności lokalne (gminy wiejskie i miejskie) oraz poszerzać świadomość ludności lokalnej w zakresie wartości Wspólnot Europejskich;
8. stwierdza, że w szczególności w kontekście rosnącej liczby obywateli państw trzecich w UE i pojawienia się wielokulturowości społeczeństw do czego obywatele ci również się przyczyniają należy zwiększyć wysiłki na rzecz integracji imigrantów w UE poprzez zapewnienie im faktycznego dostępu do informacji o tym, co oznacza obywatelstwo europejskie, np. rozbudowę partnerstw między różnymi szczeblami władzy (lokalnym, regionalnym i krajowym) a podmiotami pozarządowymi (np. pracodawcami, społeczeństwem obywatelskim, związkami imigrantów, mediami i organizacjami pozarządowymi wspierającymi imigrantów); wyraża przekonanie, że prawidłowa integracja będzie wspierać dalszy rozwój wielokulturowej świadomości europejskiej, opartej o tolerancję, dialog oraz równouprawnienie;
9. wzywa Komisję do przeprowadzania lokalnych, zakrojonych na małą skalę kampanii informacyjnych UE przy udziale lokalnych podmiotów, do promowania działań umożliwiających lepsze informowanie obywateli o krajach pochodzenia imigrantów i jednocześnie do lepszego informowania imigrantów w zakresie ich praw i obowiązków, jako obywateli Europy, ponieważ jest to najskuteczniejszy i najistotniejszy sposób osiągnięcia celów w zakresie komunikacji oraz do kontynuowania działań prowadzonych w kontekście Europejskiego Roku Dialogu Międzykulturowego 2008.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
11.2.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
64
7
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Sir Robert Atkins, Angelika Beer, Bastiaan Belder, André Brie, Colm Burke, Véronique De Keyser, Giorgos Dimitrakopoulos, Michael Gahler, Jas Gawronski, Georgios Georgiou, Alfred Gomolka, Richard Howitt, Jana Hybášková, Anna Ibrisagic, Ioannis Kasoulides, Metin Kazak, Maria Eleni Koppa, Helmut Kuhne, Joost Lagendijk, Willy Meyer Pleite, Francisco José Millán Mon, Pasqualina Napoletano, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Raimon Obiols i Germà, Vural Öger, Janusz Onyszkiewicz, Ria Oomen-Ruijten, Ioan Mircea Paşcu, João de Deus Pinheiro, Hubert Pirker, Samuli Pohjamo, Pierre Pribetich, Raül Romeva i Rueda, Libor Rouček, Christian Rovsing, Flaviu Călin Rus, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jacek Saryusz-Wolski, György Schöpflin, Marek Siwiec, Hannes Swoboda, Konrad Szymański, Charles Tannock, Inese Vaidere, Kristian Vigenin, Andrzej Wielowieyski, Jan Marinus Wiersma, Zbigniew Zaleski, Josef Zieleniec
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Alexandra Dobolyi, Árpád Duka-Zólyomi, James Elles, Martí Grau i Segú, Milan Horáček, Aurelio Juri, Evgeni Kirilov, Alexander Graf Lambsdorff, Marios Matsakis, Yiannakis Matsis, Erik Meijer, Nickolay Mladenov, Alexandru Nazare, Doris Pack, Athanasios Pafilis, Rihards Pīks, Jean Spautz
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Emine Bozkurt, Ioannis Gklavakis, José Albino Silva Peneda, Antonios Trakatellis, Nikolaos Vakalis
23.1.2009
OPINIA KomisjI Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
dla Komisji Kultury i Edukacji
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
( 2008/2224(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Magor Imre Csibi
WSKAZÓWKI
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Kultury i Edukacji, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. uznaje ochronę konsumentów i rynek wewnętrzny za dziedziny polityki niezwykle ważne z punktu widzenia prezentowania Europy konsumentom i przedsiębiorcom; wzywa państwa członkowskie do zdwojenia wysiłków w zakresie prezentowania korzyści płynących z jednolitego rynku na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym; wzywa Komisję oraz państwa członkowskie do propagowania i wzmacniania systemu interaktywnej komunikacji i informacji, w celu zapewnienia możliwości prowadzenia efektywnego dialogu pomiędzy konsumentami, przedsiębiorcami i instytucjami za pomocą różnorakich najnowszych środków technologicznie zaawansowanego przekazu oraz wspierania rozwoju tzw. e-handlu;
2. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji z dnia 2 kwietnia 2008 roku zatytułowany „Debata o Europie – wykorzystać doświadczenia planu D na rzecz demokracji, dialogu i debaty” ( COM(2008)0158 ) jako cenną inicjatywę przydatną na drodze przywracania zaufania obywateli do procesu integracji europejskiej w okresie następującym po negatywnych wynikach ostatnich referendów; wnosi o jasne określenie ram wydajnej komunikacji pomiędzy społeczeństwem obywatelskim a Unią Europejską w celu umożliwienia obywatelom aktywnego udziału w procesach wspólnotowych; uznaje za niezbędne, by posłowie do Parlamentu Europejskiego, komisarze Komisji Europejskiej, a także pracownicy instytucji wspólnotowych odbywali na terenie Unii Europejskiej podróże mające na celu prowadzenie dialogu z obywatelami pochodzącymi ze wszystkich państw członkowskich, dogłębniejsze zapoznanie się z ich sytuacją oraz objaśnienie trwających prac legislacyjnych;
3. wzywa Komisję do zapoznawania się z większą liczbą opinii zainteresowanych stron w czasie konsultacji dotyczących uregulowań prawnych UE; podkreśla w tym względzie znaczenie przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego na każdym szczeblu, np. sieci przedstawicieli różnych sektorów i konsumentów – od szczebla międzynarodowego do szczebla lokalnego – stanowiących platformy świadomej wymiany poglądów na temat polityki UE, a tym samym przyczyniających się do poprawy jakości uregulowań prawnych UE; dostrzega problemy dotyczące wdrażania i egzekwowania uregulowań prawnych i zachęca konsumentów oraz przedsiębiorców do korzystania z ich praw i powiadamiania instytucji UE o zaistniałych problemach;
4. wzywa państwa członkowskie do przyznania większych zasobów ludzkich i finansowych na rzecz sieci SOLVIT, umożliwiającej bezpłatne rozwiązywanie problemów związanych z niewłaściwym wdrożeniem lub też niewdrożeniem uregulowań wspólnotowych; zwraca się do Komisji o usprawnianie działania poszczególnych jednostek udzielających informacji i porad dotyczących jednolitego rynku; w związku z powyższym popiera zawartą w komunikacie Komisji z dnia 20 listopada 2007 r. („Jednolity rynek Europy XXI wieku” (COM(2007) 0724)) ideę zintegrowanego podejścia do świadczenia usług wsparcia w zakresie jednolitego rynku poprzez utworzenie jednej poświęconej im strony internetowej;
5. zwraca się do Komisji o wsparcie wysiłków koordynacyjnych z zakresu edukacji i informacji o prawach i obowiązkach konsumentów poprzez zwiększenie poziomu zasobów finansowych i ludzkich; wzywa państwa członkowskie do zwiększenia poziomu zasobów finansowych i ludzkich przyznawanych na rzecz Sieci Europejskich Centrów Konsumenckich w celu podniesienia poziomu wiedzy o prawach konsumentów w UE i lepszego ich zastosowania;
6. w kontekście światowego kryzysu finansowego i narastającego zadłużenia konsumentów wzywa państwa członkowskie do dołożenia starań o podniesienie poziomu wiedzy finansowej konsumentów, w szczególności w zakresie odnośnych praw i obowiązków, a także możliwości odwoławczych związanych z kontami oszczędnościowymi i kredytami;
7. zwraca się do trzech największych instytucji o rozpatrzenie możliwości zorganizowania otwartych ogólnodostępnych debat uzupełniających debaty parlamentarne, w trakcie których podnoszone byłyby kwestie związane z konsumentami i ich życiem codziennym, w celu zwiększenia poziomu zaufania do rynku wewnętrznego i ochrony konsumentów;
8. odnotowuje inicjatywy Komisji dotyczące zmniejszenia obciążeń administracyjnych oraz lepszego stanowienia prawa; apeluje w szczególności o poprawę warunków wsparcia małych i średnich przedsiębiorstw stanowiących istotne źródło zatrudnienia w Europie.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
22.1.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
30
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Cristian Silviu Buşoi, Charlotte Cederschiöld, Janelly Fourtou, Evelyne Gebhardt, Martí Grau i Segú, Malcolm Harbour, Iliana Malinova Iotova, Kurt Lechner, Toine Manders, Nickolay Mladenov, Catherine Neris, Zita Pleštinská, Karin Riis-Jørgensen, Zuzana Roithová, Heide Rühle, Leopold Józef Rutowicz, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Eva-Britt Svensson, Marianne Thyssen, Bernadette Vergnaud, Barbara Weiler
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Emmanouil Angelakas, Wolfgang Bulfon, Colm Burke, Giovanna Corda, Joel Hasse Ferreira, Olle Schmidt
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Jean-Pierre Audy, Michel Teychenné
13.2.2009
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego
dla Komisji Kultury i Edukacji
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
( 2008/2224(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Emmanouil Angelakas
WSKAZÓWKI
Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Kultury i Edukacji, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. uważa regiony za najodpowiedniejsze ośrodki promowania ideału europejskiego, a władze lokalne i regionalne za organy najwłaściwsze do propagowania dialogu z obywatelami, gdyż to one na miejscu obserwują ich codzienne życie; w związku z tym wyraża zadowolenie, że UE podejmuje działania zmierzające do decentralizacji polityki komunikacyjnej;
2. wzywa władze lokalne do lepszego wypełniania obowiązków w zakresie informowania na temat pomocy otrzymywanej z Unii Europejskiej; podkreśla również, że zdecydowane działanie przedstawicieli wybranych na szczeblu lokalnym i regionalnym jest nieodzowne dla rozwoju informacji i szkoleń; z zadowoleniem przyjmuje w tym względzie utworzenie programu Erasmus dla przedstawicieli wybranych na szczeblu lokalnym i regionalnym;
3. podkreśla, że polityka spójności UE to podstawa europejskiej integracji i solidarności społecznej; dlatego też uważa, że należy ukazywać obywatelom podejmowane starania oraz konkretny wpływ polityki wspólnotowej na ich codzienne życie, podkreślając przy tym wkład UE i korzyści płynące ze wspólnych europejskich przedsięwzięć;
4. podkreśla, że zaangażowanie partnerów w przygotowanie i wdrożenie programów operacyjnych, zgodnie z art. 11 rozporządzenia ogólnego w sprawie funduszy strukturalnych na lata 2007-2013, przyczynia się w znacznej mierze do propagowania polityki spójności UE i przybliżania jej obywatelom; zaznacza, że partnerzy ci mają jedyną w swoim rodzaju możliwość bezpośredniego stwierdzenia, jakie kwestie rzeczywiście są przedmiotem zainteresowania obywateli; dlatego też wzywa Komisję do zapewnienia prawidłowego wdrażania zasady partnerstwa na szczeblu krajowym, regionalnych lokalnym; podkreśla znaczenie korzystania przez organy krajowe i regionalne z możliwości finansowania, jakie daje EFS, w celu doskonalenia umiejętności wspomnianych partnerów, zwłaszcza w dziedzinie szkoleń;
5. popiera wysiłki Komitetu Regionów zmierzające do intensyfikacji konsultacji na szczeblu regionalnym, a także do włączenia w ten proces sieci regionalnych oraz podmiotów lokalnych i regionalnych, w celu sprzyjania debacie na szczeblach bliskich obywatelom z uwzględnieniem ich opinii i interesów;
6. proponuje utworzyć stały system interaktywnej komunikacji między instytucjami europejskimi a obywatelami, obejmujący prowadzone przez UE częste kampanie o charakterze lokalnym i regionalnym, przy wsparciu ze strony mediów regionalnych oraz przy aktywnym udziale społeczeństwa obywatelskiego, organizacji pozarządowych, izb handlowych, związków zawodowych i organizacji branżowych;
7. w kontekście zbliżających się wyborów europejskich podkreśla potrzebę informowania obywateli na szczeblu lokalnym i regionalnym, zwłaszcza ludzi młodych i osób, które po raz pierwszy wezmą udział w wyborach; w szerszym kontekście podkreśla znaczenie zaangażowania posłów do PE, we współpracy z przedstawicielami wybranymi na szczeblu lokalnym i regionalnym, w konsultacje z obywatelami poszczególnych regionów, gdyż to posłowie reprezentują w UE interesy obywateli;
8. podkreśla znaczenie i wartość procesu konsultacji jako skutecznego narzędzia zwiększania uprawnień obywateli poprzez umożliwienie im bezpośredniego wkładu w proces polityczny na szczeblu UE; wzywa Komisję do podjęcia dodatkowych działań na rzecz upowszechniania w stosownym czasie informacji o przyszłych konsultacjach UE, przy pomocy środków masowego przekazu i innych odpowiednich forów na szczeblu krajowym, regionalnym i lokalnym;
9. wzywa posłów do PE, by równolegle z kampaniami poszczególnych grup politycznych w znacznym stopniu angażowali się w terenie w kampanię informacyjną instytucji Unii;
10. podkreśla szczególne znaczenie tworzenia spójnych powiązań komunikacyjnych, zawierających treści przeznaczone dla danych grup docelowych, zarówno między UE a regionami o szczególnych cechach, jak i między UE a szczególnymi grupami społecznymi;
11. wskazuje na fakt, że w UE jest ponad 100 milionów wolontariuszy; wzywa Komisję do przygotowania ogłoszenia roku 2011 Europejskim Rokiem Wolontariatu poprzez jak najszybsze przedstawienie odpowiedniego wniosku legislacyjnego;
12. odnotowuje istotną rolę, jaką odegrały fundusze strukturalne w propagowaniu współpracy transgranicznej w ramach projektów i programów wspólnotowych; podkreśla, że zachęciło to do rozwoju aktywnej postawy obywatelskiej i demokracji uczestniczącej;
13. wzywa Komisję, by nadal wspierała tego typu projekty i programy i uczestniczyła w nich na zasadach partnerstwa; popiera pomysł utworzenia otwartego uniwersytetu europejskiego, pod warunkiem zapewnienia jego silnych powiązań z regionami państw członkowskich, by umożliwić kształcenie, informowanie, komunikację, interaktywność i związki między wszystkimi obywatelami, a zwłaszcza między młodymi ludźmi z poszczególnych regionów.
14. podkreśla, że intergrupy Parlamentu Europejskiego istotnie wypełniają rolę „ambasadorów instytucji”, realnie przyczyniając się do komunikacji między politykami a społeczeństwem obywatelskim.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
12.2.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
40
4
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Emmanouil Angelakas, Stavros Arnaoutakis, Elspeth Attwooll, Rolf Berend, Victor Boştinaru, Wolfgang Bulfon, Giorgio Carollo, Bairbre de Brún, Gerardo Galeote, Iratxe García Pérez, Monica Giuntini, Ambroise Guellec, Pedro Guerreiro, Gábor Harangozó, Mieczysław Edmund Janowski, Gisela Kallenbach, Evgeni Kirilov, Miloš Koterec, Constanze Angela Krehl, Florencio Luque Aguilar, Jamila Madeira, Iosif Matula, Miroslav Mikolášik, Lambert van Nistelrooij, Jan Olbrycht, Maria Petre, Markus Pieper, Giovanni Robusti, Wojciech Roszkowski, Bernard Soulage, Catherine Stihler, Margie Sudre, Oldřich Vlasák
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Emanuel Jardim Fernandes, Stanisław Jałowiecki, Zita Pleštinská, Samuli Pohjamo, Christa Prets, Flaviu Călin Rus, Richard Seeber, László Surján, Iuliu Winkler
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Sepp Kusstatscher, Toine Manders
20.1.2009
OPINIA Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia
dla Komisji Kultury i Edukacji
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
( 2008/2224(INI) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Claire Gibault
WSKAZÓWKI
Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia zwraca się do Komisji Kultury i Edukacji, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
A. uwzględniając, że chociaż obywatele są coraz lepiej informowani, struktury polityczne nadal zbyt często ich zaniedbują, mianowicie w ramach działań prowadzonych przez Unię Europejską na jej obszarze,
1. przypomina, że kobiety w większości zagłosowały „nie” podczas ostatnich referendów w sprawie Europy: 56 % we Francji (Flash Eurobarometr 171), 63 % w Holandii (id. 172) i 56 % w Irlandii (id. 245); uważa, że to głosowanie na „nie” wynika, między innymi, z niewielkiego zaangażowania instytucji europejskich w politykę bezpośrednio dotyczącą kobiet i leżącą u podstaw wciąż utrzymującej się nierówności szans między mężczyznami a kobietami, jak polityka godzenia życia zawodowego z osobistym czy polityka wsparcia w przypadku uzależnień;
2. podkreśla, że w 27 zaleceniach zawartych w liście otwartym uczestników konferencji zamykającej sześć projektów obywateli w ramach planu D, zatytułowanej „Przyszłość Europy – z myślą o obywatelach”, zwrócono się do Unii o podjęcie skuteczniejszych działań w dziedzinie polityki socjalnej i spójności społecznej, w szczególności w celu zwalczania różnic w wysokości płac oraz promowania równouprawnienia kobiet i mężczyzn, a bardziej ogólnie, o zwrócenie szczególnej uwagi na te często pomijane kwestie dotyczące równouprawnienia;
3. wzywa do przeprowadzenia wszechstronnej analizy udziału kobiet w procesie decyzyjnym w Europie w celu określenia i promowania ich roli jako czynnika jednoczącego w społeczeństwie;
4. podkreśla rolę kobiet w Unii i zachęca instytucje europejskie do wdrożenia we współpracy z państwami członkowskimi trwałych rozwiązań, uwzględniających stosunki społeczne oraz nierówności między mężczyznami a kobietami we wszystkich dziedzinach polityki publicznej;
5. zachęca do lepszego informowania dziewczynek i kobiet o koncepcji obywatelstwa europejskiego i prawach, które się z nim wiążą, zwłaszcza w regionach odizolowanych pod względem społecznym i geograficznym; podkreśla, że takie kampanie informacyjne powinny mieć za cel większy udział kobiet w życiu politycznym i procesie decyzyjnym;
6. z zadowoleniem przyjmuje decyzje Komisji dotyczące wyboru projektów współfinansowanych przez jej przedstawicielstwa w ramach planu D, obejmujących wiele organizacji kobiecych i liczne projekty dotyczące kobiet;
7. wzywa Komisję Europejską do promowania programów i kampanii (takich jak „Świat oczami kobiet”) zachęcających kobiety do aktywności społecznej, politycznej i kulturalnej, z uwzględnieniem roli kobiet w dialogu międzypokoleniowym, trwałości i dobrobycie społeczeństwa;
8. zachęca instytucje europejskie do rozwinięcia polityki gospodarczej i społecznej odpowiadającej oczekiwaniom i potrzebom obywateli państw członkowskich zamiast kampanii komunikacyjnych i marketingowych; w związku z tym wspiera na przykład wnioski Komisji w sprawie urlopu rodzicielskiego, których celem jest umocnienie zasady godzenia życia zawodowego z rodzinnym, umożliwiając tym samym Europejczykom posiadanie takiej liczby dzieci, jakiej pragną, reagując w ten sposób na deficyt demograficzny, który stanowi zagrożenie gospodarcze i społeczne na naszym kontynencie;
9. uznaje zdolności kobiet do rozwiązywania problemów i konfliktów i nalega, aby Komisja Europejska częściej włączała kobiety do grup zadaniowych i roboczych, które zajmują się kwestiami związanymi z życiem rodzinnym, opieką nad dziećmi, edukacją itd.;
10. kładzie nacisk na konieczność promowania uczestnictwa obywatelek i obywateli w takich sprawach, jak przemoc oparta na płci czy handel ludźmi, w których zaangażowanie społeczeństwa jest niezbędne dla znalezienia rozwiązania tych problemów;
11. podkreśla konieczność promowania działań mających na celu likwidację przepaści cyfrowej w kontekście płci, aby zapewnić kobietom na równych warunkach instrumenty służące uczestnictwu w dialogu o Europie.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
20.1.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
16
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Edit Bauer, Emine Bozkurt, Hiltrud Breyer, Edite Estrela, Ilda Figueiredo, Claire Gibault, Lívia Járóka, Urszula Krupa, Roselyne Lefrançois, Siiri Oviir, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Eva-Britt Svensson, Anna Záborská
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Gabriela Creţu, Iratxe García Pérez, Anna Hedh, Maria Petre
11.2.2009
OPINIA Komisji Petycji
dla Komisji Kultury i Edukacji
w sprawie aktywnego dialogu z obywatelami na temat Europy
( 2008/2224(INI) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Kathy Sinnott
WSKAZÓWKI
Komisja Petycji zwraca się do Komisji Kultury i Edukacji, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
A. mając na uwadze, że podstawą odbudowy zaufania obywateli do instytucji europejskich jest wiedza o Unii Europejskiej, jej strategiach politycznych i działaniu, a także o prawach gwarantowanych na mocy traktatów,
B. mając na uwadze, że demokratyczna i przejrzysta Unia Europejska opiera się na zwiększonym dialogu między obywatelami a instytucjami europejskimi, w tym Parlamentem Europejskim, a także na ciągłej debacie na temat Europy na poziomie europejskim, krajowym i lokalnym,
1. uważa, że aktywny dialog między Unią Europejską a jej obywatelami ma zasadnicze znaczenie dla wdrożenia zasad i wartości projektu europejskiego, lecz uznaje, że jak dotąd nie odnosił on rzeczywistych sukcesów;
2. uważa, że warunkiem skutecznego dialogu jest system obustronnej komunikacji oparty na założeniu, że głos obywateli musi zostać wysłuchany, a ich obawy muszą znaleźć właściwą odpowiedź;
3. sugeruje, że znaczenie ma również rozważenie przekazu płynącego z działań oraz porównanie go z przesłaniem, które UE chce przekazać obywatelom, pod kątem rozbieżności między nimi;
4. biorąc pod uwagę, że według Eurobarometru 85% dorosłych osób wie, że ma prawo kierowania petycji do Komisji Europejskiej, Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich lub do Parlamentu Europejskiego w 23 językach urzędowych, uważa, że petycje składane przez obywateli oraz prace Komisji Petycji są kluczowymi sposobami bezpośredniej komunikacji UE z jej obywatelami; zaznacza, że fakt ten znajduje odzwierciedlenie w szybkim wzroście liczby petycji składanych przez obywateli i uważa, że w przyszłości nastąpi dalszy wzrost znaczenia i liczby petycji;
5. przypomina, że prawo petycji do Parlamentu Europejskiego jest podstawowym narzędziem demokratycznym, które Unia Europejska udostępnia swoim obywatelom w celu obrony ich praw, oraz że skuteczność tego narzędzia i zachęta do korzystania z niego muszą stanowić priorytety wspólnej polityki komunikacyjnej;
6. przypomina, że Parlament poprzez Komisję Petycji otrzymuje bezpośrednie skargi obywateli dotyczące naruszania przez władze krajowe praw wynikających z traktatów i prawa pochodnego; proponuje zatem, aby UE zachęcała obywateli do aktywności, podkreślając znaczenie prac Komisji Petycji;
7. proponuje, aby w tym celu zwiększono zasoby przeznaczone dla już przeciążonego pracą sekretariatu Komisji Petycji, tak aby sposób rozpatrywania petycji przyniósł konkretne i szybkie rozwiązania, co stanowiłoby jasne przesłanie na temat Europy oraz poprawiło komunikację za pomocą działań;
8. z zadowoleniem przyjmuje internetowe relacje z prac Komisji Petycji jako pozytywną i właściwą zmianę, która poprawi kontakty, zwiększy przystępność i przejrzystość w dziedzinie komunikacji i spowoduje zwiększenie się poziomu uczestnictwa obywateli w przedsięwzięciu europejskim, o czym świadczy rosnąca miarę upływu lat liczba petycji; uważa, że ta perspektywa dodatkowo uzasadnia konieczność przydzielenia dodatkowych zasobów ludzkich Komisji Petycji;
9. zaleca poprawę procedury rozpatrywania petycji poprzez zdecydowane zachęcenie - począwszy od pierwszego etapu procesu - do instytucjonalnej współpracy z oficjalnymi przedstawicielami państw członkowskich, gdy Komisja Petycji uzna to za konieczne;
10. uznaje, że Komisja Petycji poświęca dużo uwagi wszystkim petycjom, lecz zaleca bardziej aktywne podejście do petycji uznanych za dopuszczalne poprzez zaangażowanie komisji na wszystkich etapach procesu rozpatrywania petycji aż do jego zakończenia; uważa, że takie systematyczne i całościowe działania następcze zwiększyłyby widoczność tego sposobu komunikacji oraz podniosłyby poziom komunikacji za pomocą działań;
11. uważa, że należy w szczególności zwrócić uwagę na inicjatywę obywatelską; uważa jednak, że ten nowy instrument uczestnictwa można uznać za demokratyczny wyłącznie pod warunkiem, że Komisja będzie zobowiązana do przedstawiania projektów prawodawstwa w odpowiedzi na inicjatywy podpisane przez jeden milion obywateli; uważa również, że inicjatywa obywatelska powinna zasadniczo być przekazywana Komisji Petycji;
12. podkreśla konieczność większego zaangażowania posłów do Parlamentu Europejskiego w proces komunikacji z obywatelami UE oraz takich zmian organizacyjnych prac Parlamentu, aby umożliwić posłom zaangażowanie się w dialog z obywatelami na poziomie lokalnym.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
11.2.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
37
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Sir Robert Atkins, Margrete Auken, Alessandro Battilocchio, Victor Boştinaru, Simon Busuttil, Michael Cashman, Alexandra Dobolyi, Glyn Ford, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Cristina Gutiérrez-Cortines, David Hammerstein, Carlos José Iturgaiz Angulo, Marcin Libicki, David Martin, Miguel Angel Martínez Martínez, Manolis Mavrommatis, Mairead McGuinness, Willy Meyer Pleite, Gay Mitchell, José Javier Pomés Ruiz, Nicolae Vlad Popa, Andreas Schwab, Richard Seeber, Kathy Sinnott, Rainer Wieland
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Alexander Alvaro, Thijs Berman, Daniel Caspary, Roger Helmer, Mieczysław Edmund Janowski, Henrik Lax, Juan Andrés Naranjo Escobar
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Vicente Miguel Garcés Ramón, Jules Maaten, Teresa Riera Madurell, Frédérique Ries, Ewa Tomaszewska
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
17.2.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
17
1
11
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Maria Badia i Cutchet, Giovanni Berlinguer, Guy Bono, Nicodim Bulzesc, Marie-Hélène Descamps, Věra Flasarová, Milan Gaľa, Claire Gibault, Vasco Graça Moura, Lissy Gröner, Luis Herrero-Tejedor, Ruth Hieronymi, Ramona Nicole Mănescu, Adrian Manole, Manolis Mavrommatis, Ljudmila Novak, Doris Pack, Christa Prets, Karin Resetarits, Pál Schmitt, Hannu Takkula, Helga Trüpel
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Gyula Hegyi, Iosif Matula, Christel Schaldemose, Ewa Tomaszewska
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Raül Romeva i Rueda, Salvador Domingo Sanz Palacio, Alejo Vidal-Quadras
