WERSJA KOŃCOWA
A6-0198/2005
20.6.2005
SPRAWOZDANIE
w sprawie projektu ramowego zaangażowania się Unii Europejskiej na rzecz odbudowy Iraku
(2004/2168(INI))
Komisja Spraw Zagranicznych
Sprawozdawca:
Giorgos Dimitrakopoulos
PE 355.521v03-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE (wersja angielska).........................................................................................13
OPINIA Komisji Rozwoju ...............................................................................................19
OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego ......................................................23
PROCEDURA...........................................................................................................................27
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie projektu ramowego zaangażowania się Unii Europejskiej na rzecz odbudowy Iraku
( 2004/2168(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie ramowego projektu zaangażowania Unii Europejskiej na rzecz odbudowy Iraku COM(2004)0417 ,
– uwzględniając wspólne pismo Rady Unii Europejskiej i Komisji Europejskiej w sprawie Średniookresowej Strategii UE w Iraku, (D(2004)10111), z dnia 9 czerwca 2004 r.,
uwzględniając dokument Komisji w sprawie Programu Pomocy dla Iraku na rok 2005, (PE/2005/401),
– uwzględniając Notę Rady Unii Europejskiej w sprawie zintegrowanej misji Unii Europejskiej mającej na celu zaprowadzenie praworządności w Iraku, (6405/3/05 - REV 3), z dnia 21 lutego 2005 r.,
– uwzględniając wnioski Rady Europejskiej z posiedzeń w Brukseli (17 lutego 2003 r.) i Salonikach (19 i 20 czerwca 2003 r.) oraz deklarację greckiej prezydencji (Ateny, 16 kwietnia 2003 r.),
– uwzględniając wnioski Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 25 kwietnia 2005 r.,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ 1483 (2003), 1500 (2003), 1511 (2003) i 1546 (2004),
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje z dnia 16 maja 2002 r. w sprawie sytuacji w Iraku w jedenaście lat po wojnie w Zatoce Perskiej
Dz.U. C 180 E, 31.7.2003, str..
499. , z dnia 30 stycznia 2003 r.
Dz.U. C 39 E, 13.2.2004, str. 67. oraz 16 września 2004 r.
Dz.U. C 140 E, 9.6.2005, str..
157. w sprawie sytuacji w Iraku, a także swoje zalecenie dla Rady z dnia 24 września w sprawie sytuacji w Iraku
Dz.U. C 77 E, 26.3.2004, str. 226. i decyzję 2004/155/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2003 r. w sprawie zastosowania instrumentu elastyczności na rzecz przywrócenia porządku i odbudowy Iraku zgodnie z punktem 24 Porozumienia Międzyinstytucjonalnego z dnia 6 maja 1999 r.
Dz.U. L 54, 23.2.2004, str.1. ,
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Handlu Międzynarodowego ( A6‑0198/2005 ),
A. mając na uwadze, że wybuch wojny w Iraku był godnym pożałowania substytutem rozwiązania politycznego zmierzającego ku przemianom politycznym i demokratyzacji tego kraju,
B. mając na uwadze, że konflikt ten zaowocował głębokim rozłamem we wspólnocie międzynarodowej,
C. mając na uwadze, że walka z terroryzmem i zapobieganie rozprzestrzenianiu broni masowego rażenia to działania leżące w zasadniczym interesie społeczności międzynarodowej,
D. mając na uwadze, że Parlament łączy wola szybkiego i wszechstronnego rozwiązania wielu problemów nadal istniejących w Iraku,
E. mając na uwadze, że lata dyktatury i ucisku, sankcje międzynarodowe i wojna doprowadziły do załamania się struktur społecznych i politycznych w Iraku, pozostawiając po sobie anarchię oraz brak bezpieczeństwa,
F. mając na uwadze, że wzmożone poczucie braku bezpieczeństwa, akty terrorystyczne, porwania ludności cywilnej, w tym dziennikarzy, oraz naruszenia praw człowieka miały nieprzerwanie miejsce w tych ostatnich miesiącach i miały wpływ zwłaszcza na codzienne życie zwykłych Irakijczyków,
G. mając na uwadze, że UE nie wysłała swoich obserwatorów na wybory w styczniu 2005 r., by byli na miejscu świadkami przebiegu tych wydarzeń, pomimo że odegrała ona istotną rolę, wspierając i finansując przygotowania tych wyborów,
H. mając na uwadze, że proces odbudowy nie powinien być postrzegany jako mechaniczne działanie ograniczające się do odbudowy infrastruktur, lecz jako wynik obszernej strategii politycznej, obejmującej przemiany gospodarcze, społeczne i kulturowe oparte na pełnym poszanowaniu państwa prawnego, praw człowieka i praw mniejszości,
I. mając na uwadze, że wśród części składowych w strategii na rzecz odbudowy należy uwzględnić elementy zewnętrzne i międzynarodowe, elementy krajowe, jak również wkład podmiotów pozarządowych,
J. mając na uwadze, że irackie społeczeństwo i życie społeczne zostały całkowicie zaburzone przez dyktaturę Saddama Husajna, łamanie praw człowieka, ucisk narodu irackiego i wojnę, istnieje pilna potrzeba ponownego zorganizowania tego życia we wszystkich wymiarach, przy wykorzystaniu strategii, której priorytety należy ustanowić wspólnie z władzami Iraku, z pomocą ONZ i społeczności międzynarodowej,
K. mając na uwadze, że na Program Pomocy na rok 2005 przeznaczone zostały środki budżetowe w wysokości 200 mln euro i że program ten określa potrzeby, które zostały odzwierciedlone w Narodowej Strategii Rozwoju 2005 – 2007 opracowanej przez rząd tymczasowy Iraku;
L. mając na uwadze, że Unia Europejska musi ściśle współpracować z ONZ, która odgrywa dominującą rolę w odbudowie tego kraju, a także z innymi organizacjami międzynarodowymi,
M. mając na uwadze, że dniu 22 czerwca 2005 r.
UE będzie współorganizatorem międzynarodowej konferencji w sprawie Iraku,
1. stwierdza, że należy przejść do porządku nad wydarzeniami z przeszłości i zwrócić się ku przyszłości; wyraża duże zaniepokojenie pogarszającym się stanem bezpieczeństwa w Iraku od czasu ogłoszenia w dniu 1 maja 2003 r. zakończenia walk; wyraża nadzieję, że doświadczenia wyniesione z wojny w Iraku przyczynią się w przyszłości do bardziej wielostronnego, demokratycznego i ukierunkowanego na wyniki zarządzania konfliktami na całym świecie;
2. przywołuje wnioski Rady Europejskiej z czerwca 2003 r.; przywołuje rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ 1483 (2003); przywołuje rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ 1546 (2004), które są dowodem istnienia nowego ducha współpracy społeczności międzynarodowej oraz stanowią podstawę skutecznego międzynarodowego wsparcia dla przemian politycznych w Iraku oraz dla odzyskania przez niego politycznego znaczenia i suwerenności, a także pojednania wśród ludności Iraku pod przywództwem ONZ, zgodnie z jasnym harmonogramem działań;
3. uważa, ze upadek reżimu Saddama Hussajna utorował społeczeństwu irackiemu drogę w kierunku pokojowej, bezpiecznej i demokratycznej przyszłości, których od dziesięcioleci odmawiała im represyjna polityka reżimu; podkreśla, że bezpieczeństwo i stabilizacja w Iraku i w regionie stanowi najpilniejsze wyzwanie dla wspólnoty międzynarodowej, ponieważ jest to zasadniczy warunek rozwoju żywotnego i opartego na wolnym wyborze poczucia obywatelstwa wśród obywateli Iraku; wyraża zaniepokojenie obecną niestabilną sytuacją, która wynika zarówno z rosnącej liczby aktów terrorystycznych, jak i z aktów oporu wobec obcych wojsk; uważa, że społeczność międzynarodowa ma moralny i polityczny obowiązek na to zareagować;
4. ponownie zwraca uwagę, w tym kontekście, na znaczenie zwalczania bezkarności i popierania pojednania narodowego oraz konieczność postawienia przed sądem wszystkich osób odpowiedzialnych za poważne łamanie praw człowieka w Iraku; potępia łamanie praw więźniów w więzieniu Abu Ghraib i odnośnych postanowień konwencji genewskich;
Wybory do Tymczasowego Zgromadzenia Narodowego - styczeń 2005
5. potwierdza swoje przekonanie, że wybory do Tymczasowego Zgromadzenia Narodowego były pierwszym niezbędnym krokiem w kierunku stopniowych przemian politycznych w tym kraju i że pozwoliły one wyborcom odczuć, iż mogą oni sami decydować o ich politycznej przyszłości, nawet jeśli same wybory nie prowadzą automatycznie do demokratyzacji; demokracja oznacza uwzględnianie woli narodu, za pośrednictwem przedstawicielskiego rządu wybranego przez ten naród;
6. wyraża zadowolenie, że pomimo trudnych okoliczności spowodowanych klimatem braku bezpieczeństwa i przemocy w wielu częściach kraju, pierwsze wybory odbyły się w przewidzianym terminie oraz że ogólna frekwencja była ogromnym osiągnięciem, wskazującym na wolę i przekonanie Irakijczyków chcących samodzielnie określać swoją przyszłość demokratycznymi środkami; podkreśla zasadnicze znaczenie bezpieczeństwa dla tworzenia procesu demokratycznego; zwraca uwagę, że duża część sunnickiej mniejszości nie brała udziału w wyborach, a członkom innych mniejszości, takich jak Asyryjczycy i Turkowie, uniemożliwiono głosowanie; wzywa irackie władze do zagwarantowania w przyszłych wyborach udziału członków ww. mniejszości;
7. uznaje ogłoszone oficjalnie wyniki wyborów i przypomina, że nie mogą one być w żadnym przypadku uważane za zwieńczenie wysiłków; wzywa iracki parlament i nowy rząd do przyjęcia otwartej i konstruktywnej postawy, której celem będzie zjednoczenie całego społeczeństwa irackiego wokół wspólnego programu politycznego dla kraju, w celu przezwyciężenia tego, co można by uznać za instytucjonalny podział o podłożu etnicznym; z zadowoleniem przyjmuje zaproszenie i zatwierdzenie przez parlament ministrów sunnickich jako członków nowego prawowitego rządu; z ogromnym zadowoleniem przyjmuje fakt, że 31% osób wybranych do Tymczasowego Zgromadzenia Narodowego stanowią kobiety, odnotowuje, że nowy iracki parlament wybrał swojego Prezydenta i wyraża gorącą nadzieję, że od tej pory możliwe będzie organizowanie systematycznych spotkań; uważa, że najważniejszym zadaniem nowego parlamentu i rządu musi być umacnianie demokracji i rządów prawa na terytorium całego kraju w celu przygotowania nowej konstytucji;
8. z zadowoleniem przyjmuje utworzenie rządu tymczasowego w Iraku i zobowiązanie premiera do zagwarantowania pełnego uczestnictwa w rządzie ministrów sunnickich;
9. wzywa kraje sąsiednie do powstrzymania się od wszelkich interwencji w sprawy wewnętrzne Iraku oraz do poszanowania jego niepodległości, suwerenności i integralności terytorialnej i pragnienia narodu irackiego samodzielnego zbudowania systemu konstytucyjnego i politycznego kraju;
10. podkreśla, że śledzenie z bliska przemian politycznych i wsparcie władz Iraku w przygotowaniu przyszłego referendum w sprawie konstytucji oraz wyborów ogólnych przewidzianych w dniu 15 grudnia 2005 r. jest niezmiernie istotne dla wspólnoty międzynarodowej; wzywa UE, by przyjęła na siebie poważne zobowiązania w tym zakresie, wysyłając - w porozumieniu z władzami irackimi - wiarygodną liczbę unijnych obserwatorów, którzy będą śledzić na miejscu przebieg wydarzeń, w ramach pełnej Wyborczej Misji Obserwacyjnej UE, wspieranej przez delegację obserwatorów z Parlamentu Europejskiego, która zostanie poprzedzona znacznym wysiłkiem finansowych w zakresie niezbędnego wsparcia wyborczego;
11. utrzymuje, że Unia ma obowiązek zachęcania i popierania działalności demokratycznych organizacji irackiego społeczeństwa obywatelskiego, ponieważ jest to zasadniczy sposób promowania rozwoju nowego, demokratycznego Iraku; wzywa Komisję do udzielania w przyszłości poparcia programom umożliwiającym demokratycznym organizacjom irackiego społeczeństwa obywatelskiego wspieranie państwa prawnego oraz podstawowych praw człowieka narodu irackiego;
Przywrócenie bezpieczeństwa i droga do odbudowy
12. podkreśla, że stworzenie zadowalających i trwałych warunków socjo-politycznych zależy od spełnienia następujących warunków wstępnych:
a) poszanowania międzynarodowej praworządności i zgodności z odnośnymi międzynarodowymi porozumieniami dotyczącymi praw człowieka, w celu położenia kresu przypadkom naruszania tych praw,
b) wsparcia na rzecz oraz współpracy z irackimi władzami w oparciu o mandat ONZ,
c) przekonania obywateli Iraku do zaangażowania się w zadanie odbudowy ich własnego, suwerennego, zjednoczonego i niepodległego państwa,
d) potępienia wszelkich form terroryzmu i aktów przemocy skierowanych zarówno przeciwko cywilnej społeczności Iraku, jak i wielonarodowym siłom zbrojnym w Iraku,
e) wsparcia na rzecz aktywnej współpracy Unii Europejskiej i irackich władz w zwalczaniu terroryzmu;
13. podkreśla, że w kraju zniszczonym przez ponad dwadzieścia lat niemal nieprzerwanych wojen i sankcji zasadniczą sprawą dla przywrócenia stabilizacji jest zapewnienie wszystkim Irakijczykom dostępu do najważniejszych usług, takich jak podstawowa opieka zdrowotna i nauczanie, czysta woda do picia oraz odpowiedni stan sanitarny; nalega, aby Unia Europejska przeznaczyła swój znaczący know-how i środki na współpracę z władzami irackimi oraz międzynarodową społeczność donatorów w celu zagwarantowania, aby świadczenie tych podstawowych usług miało najważniejsze znaczenie;
14. wzywa Unię Europejską i Państwa Członkowskie do skorzystania z nadarzającej się okazji do poparcia nowej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Iraku, w celu dokonania oceny sytuacji i usprawnienia procesu stabilizacji oraz:
a) ustanowienia gwarancji dla większego zaangażowania ONZ i jej wiodącej roli,
b) zapewnienia rozpatrzenia możliwości oraz podjęcia procesu decyzyjnego dotyczącego zastąpienia wojsk zagranicznych siłami pokojowymi ONZ, zważywszy zwłaszcza na fakt, że wszystkie ugrupowania kandydujące w wyborach opowiedziały się za wycofaniem zagranicznych sił zbrojnych, a także, że niektóre z państw biorących udział w wojnie już wycofały lub podjęły decyzję o wycofaniu swoich oddziałów, w oparciu o świadomość, że wszelka decyzja dotycząca wycofania zagranicznych sił zbrojnych powinna zostać wdrożona stopniowo, zgodnie z jasnym harmonogramem,
c) zapewnienia rozważenia możliwości udziału w szkoleniu irackich sił zbrojnych i policji tych państw, które nie brały udziału w wojnie;
15. przypomina, że głównym wyzwaniem w zakresie odbudowy pozostaje w dalszym ciągu umacnianie rządów prawa poprzez ustanawianie i wzmacnianie skutecznych instytucji demokratycznych, eliminacja źródeł napięcia pomiędzy różnymi grupami społecznymi, uwzględnianie problematyki płci we wszystkich projektach, umacnianie społeczeństwa obywatelskiego poprzez wspieranie organizacji pozarządowych oraz zagwarantowanie wolności środków masowego przekazu i rzeczywistego poszanowania powszechnych norm i praw człowieka, a zwłaszcza praw mniejszości;
16. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Iraku dotyczącą przystąpienia do Statutu Rzymskiego Międzynarodowego Trybunału Karnego (ICC), jednakże po raz kolejny wzywa władze irackie do wprowadzenia zakazu stosowania kary śmierci, do zapewnienia właściwych warunków przetrzymywania więźniów oraz do stworzenia skutecznego wymiaru sprawiedliwości, zdolnego do zwalczania bezkarności poprzez ściganie sprawców; zaznacza, że działaniom tym powinna towarzyszyć spójna polityka gospodarcza, społeczna i kulturowa, które muszą być uzupełnione na krótką i dłuższą metę o plan pomocy kryzysowej, ponieważ znaczna część irackiego społeczeństwa poważnie zubożała, a zatem pomoc zagraniczna jest konieczna;
17. uważa, że należy ustanowić niezależną Komisję pod przewodnictwem ONZ, złożoną z wybitnych irackich i innych międzynarodowych prawników, w celu opracowania projektów całościowego programu dla wymiaru sprawiedliwości w Iraku, zważywszy na popełnione czyny naruszania praw człowieka i podstawowych swobód, a także przestępstwa na dużą skalę; w związku z powyższym podkreśla potrzebę postawienia przed wymiarem sprawiedliwości przywódców poprzedniego reżimu, zapewniając im prawo do uczciwego i bezstronnego procesu zgodnego z powszechnie stosowanymi zasadami, włączając w to zniesienie kary śmierci;
18. podkreśla fakt, iż kobiety w Iraku nadal napotykają na różne formy dyskryminacji w ustawodawstwie i praktyce prawnej; wzywa władze irackie do wykorzenienia w szczególności honorowych zabójstw i zapewnienie, aby te przestępstwa były ścigane i karane tak samo jak inne morderstwa; w związku z tym wzywa władze irackie do dokonania rewizji całego ustawodawstwa, które dyskryminuje kobiety, w tym kodeksu karnego i prawa dotyczącego stanu cywilnego, oraz do wycofania wszystkich zastrzeżeń zoczonych do Konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet (CEDAW) ONZ; uważa, że powinny zostać podjęte specjalne środki w celu promowania równości kobiet poprzez zapewnienie równego dostępu do praw ekonomicznych i socjalnych, w tym nauczania, zatrudnienia i opieki zdrowotnej, a także swobody poruszania się i działalności politycznej;
19. wzywa do poszanowania i ochrony podstawowych praw największej grupy osób wewnętrznie przesiedlonych w Iraku, Arabów z bagien, których potraktowanie przez reżim Saddama Husajna było szczególnie brutalne i tragiczne; zdecydowanie zachęca do poszukiwania długofalowego rozwiązania kwestii osób wewnętrznie przesiedlonych w południowym Iraku, z uwzględnieniem prawa do powrotu na ziemie i wody, na których Arabowie z bagien łowili ryby i które uprawiali przez ponad 5000 lat; w tym kontekście wspiera przygotowywanie w nowym Iraku polityk praw człowieka, u podstaw których leży przywrócenie własności bezprawnie skradzionej przez poprzedni reżim;
20. podkreśla znaczenie ochrony terenów wykopalisk archeologicznych Iraku, takich jak starożytne miasto Babilon, dzięki obecności obcych wojsk oraz wzywa UNESCO do sfinansowania projektów restaurowania zabytków w ramach odbudowy kraju;
21. z zadowoleniem przyjmuje wspólne działanie w zakresie WPZiB w sprawie Zintegrowanej Misji UE mającej na celu zaprowadzenie praworządności w Iraku i opowiada się za podjęciem dalszych działań finansowanych z budżetu Wspólnoty oraz zaangażowaniem instytucji unijnych w ich realizację;
22. nalega, by zdynamizować partnerstwo transatlantyckie, poprzez podział obciążeń i odpowiedzialności, na zasadzie skutecznej wielostronności, która obejmuje również kraje muzułmańskie i inne kraje sąsiadujące; w związku z powyższym zachęca do stworzenia misji pokojowej pod przywództwem ONZ;
23. wskazuje na potrzebę zaangażowania sąsiadów Iraku w proces odbudowy; postrzega zinstytucjonalizowaną współpracę jako pomocne forum dla dyskusji i koordynacji kwestii będących przedmiotem wspólnych obaw, takich jak bezpieczeństwo granic, terroryzm, handel bronią i narkotykami oraz przestępczość zorganizowana; wyraża także przekonanie, że takie forum mogłoby stopniowo stworzyć mechanizm budowania zaufania i współpracy w dziedzinie bezpieczeństwa w regionie;
24. uznaje i popiera doświadczenia tych partnerów ekonomicznych z obecnych krajów UE, którzy skutecznie działali jako inwestorzy i usługodawcy w Iraku przed wojną;
EU i PE: swoisty charakter i działania
25. postrzega politykę UE wobec Iraku w szerszym kontekście strategicznego partnerstwa Unii z krajami basenu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu oraz wyraża życzenie, by w średniookresowej perspektywie Unia Europejska opracowała wszechstronną strategię regionalną wobec krajów Bliskiego Wschodu niebędących krajami śródziemnomorskimi;
26. zauważa, że UE musi popierać współpracę regionalną i zachęca Irak do uczestnictwa w Strategicznym Partnerstwie UE z krajami basenu Morza Śródziemnego i Bliskim Wschodem oraz podkreśla fakt, że stopniowe ustanawianie gospodarczej współpracy regionalnej będzie znaczącym pierwszym krokiem na drodze do zmniejszania napięć i umożliwienia stopniowego rozwoju współpracy politycznej i w zakresie bezpieczeństwa;
27. podkreśla ważną rolę, jaką państwa sąsiadujące z Irakiem mogą odegrać w procesie budowania pokoju, zachowania jedności Iraku i promowaniu procesu demokratycznego; wzywa Unię Europejską i Państwa Członkowskie, aby w ramach swoich stosunków zewnętrznych zachęcały sąsiadów Iraku do należytego odegrania takiej roli oraz by udzielały im w tym celu wsparcia;
28. zaznacza, że pomoc unijna oraz polityka odbudowy powinny, przy wsparciu ze strony społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych, zapobiec niedociągnięciom z przeszłości i zapewnić lepsze zrozumienie dynamiki społeczeństwa irackiego; podkreśla, że przyszłe irackie instytucje polityczne powinny odzwierciedlać wolę narodu irackiego i zachować jedność kraju, zachęcając jednocześnie do decentralizacji geograficznej rządu i przyjęcia systemu politycznego opartego na demokracji bezpośredniej oraz federalnego państwa, które uwzględnia różnorodność kraju zapewniając harmonijne uczestnictwo wszystkich grup społecznych i etnicznych oraz zapewniając, że kobiety będą reprezentowane i będą odgrywać rzeczywistą i aktywną rolę w procesie kształtowania polityki i odbudowy, nie będąc przedmiotem dyskryminacji;
29. popiera stworzenie społecznej gospodarki rynkowej, dającej małym i średnim firmom niezbędne możliwości rozwoju; uważa, że pomoc UE na rzecz wspierania demokracji i rządów prawa jest równie ważna;
30. popiera rozpoczęcie rozmów w sprawie przystąpienia Iraku do WTO, jako kluczowy krok w kierunku ponownego włączenia Iraku w gospodarkę światową; niemniej jednak uważa za konieczne uprzednie ustanowienie w Iraku odpowiednich oraz uprawnionych instytucji, umożliwiających ich przedstawicielom negocjowanie warunków akcesji, a także zachęca UE do utrzymania pomocy na rzecz promowania przystąpienia Iraku do organizacji międzynarodowych i jego aktywnego uczestnictwa w tych organizacjach, konwencjach i traktatach, takich jak Konferencja ONZ ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), Program ONZ ds. Rozwoju (UNDP), Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych (UNEP), Międzynarodowa Organizacja Pracy (ILO), Protokół z Kyoto oraz Konwencja Różnorodności Biologicznej;
31. podkreśla, że wszelki znaczący wkład UE w odbudowę Iraku nie powinien odbywać się kosztem zmniejszenia pomocy dla innych państw lub regionów; podkreśla, że Komisja powinna dostarczać regularnie pełnych i przejrzystych informacji na temat rzeczywistego udostępniania środków, a także wykorzystania pomocy UE, uwzględniającej będące pośrednio do dyspozycji fundusze takich organizacji jak Międzynarodowy Fundusz na rzecz Odbudowy Iraku (IRFFI);
32. z zadowoleniem przyjmuje nacisk kładziony przez Komisję na redukcję zadłużenia i popiera wspólnie ustaloną w zawartym w listopadzie 2004 roku porozumieniu Klubu Paryskiego strategię przewidującą zmniejszenie długu o 80% w trzech kolejnych fazach;
33. zauważa, że – z uwagi na rozmiar kraju oraz więzi historyczne i geograficzne – UE i Irak posiadają wspólne rynki dóbr i usług; popiera zatem wysiłki zmierzające do doskonalenia zgodności regulacji gospodarczych Unii Europejskiej i Iraku oraz do nawiązania dialogu politycznego i gospodarczego, będącego wyrazem wspólnego interesu w pełnym partnerstwie;
34. zachęca UE do stałej pomocy mającej na celu budowanie potencjału irackich instytucji administracyjnych i gospodarczych, szczególnie w restrukturyzacji ram instytucjonalnych, zwłaszcza w odniesieniu do ustanowienia niezależnego banku centralnego, stabilnej waluty, władz fiskalnych i budżetowych oraz w nieskrępowanym rozwoju rynków finansowych i sektora prywatnego w sposób sprzyjający gospodarczej reformie rynkowej i bezpośrednim inwestycjom zagranicznym;
35. zauważa, że Irak jest beneficjentem Powszechnego Systemu Preferencji Celnych Wspólnoty Europejskiej (GSP); zachęca do konkretnej współpracy administracyjnej, tak by preferencje handlowe GSP mogły zostać faktycznie wprowadzone w Iraku, gdy tylko pozwolą na to warunki;
36. podkreśla, że jednym z zasadniczych warunków odbudowy i rozwoju gospodarki irakijskiej jest upewnienie się, że dochody płynące ze sprzedaży ropy naftowej są reinwestowane w Iraku;
37. zaznacza, że – z uwagi na możliwość znaczącego przyczynienia się Iraku do bezpieczeństwa dostaw energii dla Unii oraz na potencjał, jaki niesie wspólne korzystanie ze zwiększonej irackiej produkcji ropy i gazu ziemnego – jednakowe zasady w dziedzinie inwestycji oraz zgodność regulacji w sektorze energii są wysoce interesujące zarówno dla UE, jak i dla Iraku;
38. wskazuje, że klarowne informowanie europejskich podatników o wydanych kwotach i projektach prowadzonych przez UE w Iraku jest sprawą najwyższej wagi; wzywa zatem Komisję do opracowania strategii informacyjnej w europejskich środkach przekazu i stworzenia strony internetowej na portalu Biura Współpracy Pomocy Europejskiej Komisji w celu przedstawiania istotnych informacji na temat jej działań rozwojowych w Iraku i zwiększenia przejrzystości;
39. żąda, aby wszystkie projekty w zakresie pomocy humanitarnej i odbudowy były starannie planowane, przy zachowaniu przejrzystości, spójności oraz wzmożonej koordynacji i współpracy z międzynarodowymi ofiarodawcami, przy równoczesnym zapewnieniu niezbędnych warunków bezpieczeństwa dla pracowników pomocy humanitarnej;
40. podkreśla fakt, iż proces odbudowy powinien być prowadzony w sposób neutralny a projekty obudowy powinny się znaleźć pod kontrolą tymczasowych i suwerennych władz Iraku;
41. podkreśla potrzebę poświęcenia szczególnej uwagi najsłabszym warstwom społeczeństwa, szczególnie dzieciom, osobom starszym i niepełnosprawnym, w celu zapewnienia jak najlepszego wsparcia w zakresie ochrony sanitarnej i pomocy socjalnej;
42. zwraca się do krajów donatorów o opracowanie, w dziedzinie opieki medycznej oraz społecznego i finansowego wsparcia, specjalnych programów reintegracji społecznej dla niepełnosprawnych ofiar lądowych min przeciwpiechotnych i bomb kasetonowych oraz dla ich rodzin, a także o zorganizowanie dla ludności, zwłaszcza dzieci i kobiet, skutecznej kampanii informacyjno-edukacyjnej o minach oraz o aktywne rozminowywanie i powstrzymywanie się od używania min przeciwpiechotnych;
43. uważa, że proces tworzenia konstytucji ma ogromne znaczenie dla kraju i dalszego tworzenia struktur instytucjonalnych; podkreśla, iż ogromnie ważne jest, by prawa kobiet zostały zawarte w nowej irackiej konstytucji i w tym kontekście wzywa Unię Europejską do popierania ich w sposób jak najbardziej zdecydowany i przy każdej okazji; proponuje swoją wiedzę i wparcie w przygotowywaniu konstytucji Iraku; zachęca do odtworzenia parlamentarnego wymiaru nowego Iraku poprzez wspieranie dialogu między parlamentem Iraku, Parlamentem Europejskim, parlamentami krajów sąsiadujących i Kongresem Stanów Zjednoczonych, w ramach poszerzonego Transatlantyckiego Dialogu Legislacyjnego;
44. wzywa do natychmiastowego stworzenia delegacji parlamentarnej ad hoc ds. stosunków z tymczasowym Parlamentem Iraku, która w średniookresowej perspektywie przekształci się w stałą delegację parlamentarną ds. stosunków z Irakiem;
45. wzywa Komisję do pójścia za przykładem Rady jeżeli chodzi o ustanowienie stałej obecności w Iraku, z zastrzeżeniem koniecznej oceny w celu zapewnienia bezpieczeństwa pracowników;
*
* *
46. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Państwom Członkowskim UE, Radzie, Komisji, Tymczasowemu Zgromadzeniu Narodowemu Iraku, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, rządom państw objętych procesem barcelońskim, rządowi Iranu i państwom będącym członkami Rady Współpracy w Zatoce Perskiej oraz rządowi i Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki.
UZASADNIENIE (wersja angielska)
Introduction:
A. The War is over: necessity to overcome the past and to look towards the future
1.
Starting on a sound basis: assessment of failures and shortcomings of the past
As stated in the June 2003 conclusions of the European Council (Greek Presidency), and following the war, the adoption of UNSC Resolution 1483 demonstrates a new spirit of co-operation within the international community and provides the basis for effective international support for Iraq's political transition as the international community is facing the emergency of actively supporting the restoration of political authority in the failed state of Iraq - where increased insecurity, acts of terrorism and violations of human rihgts have been constant over the last months, leaving behind thousands of casualties, both military and civilians- and of fostering economic and social prosperity in a deliquescent Iraqi society.
2.
Facing new political options for Iraq
The fall of the government of Saddam Hussein has paved the way for the people of Iraq to enjoy a peaceful, secure and prosperous future.
Restorating a lively and voluntary civic spirit among Iraqi citizens, which would allow for the establishment of a responsible democratic society, therefore appears to be the most urgent challenge for the international community.
It is thus the role of external interference to trigger, foster and accompany changes.
B. What does reconstruction entail?
The reconstruction process should not be viewed as a mechanical procedure limited to the rebuilding of roads, bridges or other types of infrastructure.
Referring to UNSC resolution 1483, reconstruction should be far more the result of an all-encompassing political strategy, which would globally integrate the complex political and economic process -including its social and cultural aspects- that aims at transforming progressively Iraq into a modern democracy.
C. Overview of the main interfering factors
Parameters and factors to be considered in the elaboration and implementation of the above-mentioned reconstruction strategy are of different nature and include:
-External and international elements: the respective roles and interaction/co-operation of main governmental and intergovernmental actors like the United Nations, the European Union, and the United States of America on the one hand; regional actors like Iraq's neighbours on the other hand, as they have to play a key-role in supporting stability in the country and in the region, and in contributing to deepen the dialogue and co-operation in all fields with the Arab and Islamic worlds;
-Domestic elements: the influence exerted by the ethnic composition of Iraq and the relative strength of the various components must not be underestimated; especially in the aftermath of the January elections, the key-issue remains the agreed establishment of sufficient conditions for a smooth national Iraqi reconciliation between the main groups of the Iraqi society; the Shia and Kurdish communities should thus make all possible efforts to have the Sunni community on board in future;
I. The January 2005 elections for a Transitional National Assembly: a first step towards political legitimacy and social/civic sustainability
A. Overall assessment of the January 2005 elections
Often viewed as an instrument of American policy in Iraq, elections for a Transitional National Assembly are by far a necessary first step towards a smooth political transition in the country.
The EU played a significant role in the preparation of these elections, notably by injecting € 31.5 million into the electoral assistance process and by participating in the training of domestic electoral observers, under the aegis of the United Nations Electoral Assistance Mission.
Despite the climate of threats and violence, elections took place on the scheduled day, clearly showing the determination of the Iraqi people and their serious and courageous commitment to a democratic transition.
Although attacks were perpetrated on polling stations in Baghdad, Basra and Samarra, the average voting turnout, mainly in Shia and Kurdish areas, was higher than expected (58% on average) for this first free and pluralistic elections in 50 years.
Without minimising the fact that in certain areas (especially in Sunni areas South and West of Baghdad) polling stations remained closed or deserted, it seems that, according to the 179 international observers on the ground and to the Independent Electoral Commission, the 275 Members (out of 7000 candidates) of the Transitional National Assembly were elected in a free and fair manner, as much as this was possible under the difficult above-mentioned circumstances and bearing in mind the serious security problems in important parts of the country.
The final results, announced two weeks after election day, reflect the clear victory of the clerical Shia list lead by religious leader Grand Ayatollah Ali Sistani (48% of the votes), followed by the Kurdish parties (26%).
The alliance list (non clerical Shia list) lead by interim Prime Minister Iyad Allawi reached 14% of the votes and the Sunni list casted less than 2%.
The above-mentioned reconciliation process is more than ever a necessity.
B. Next steps towards political legitimacy and social/civic sustainability: the organisation of future elections
The election schedule for the future includes two important events:
- 15 October 2005: Possible referendum on constitution
- 15 December 2005: General elections for government
The international community will have the duty to support the elected national assembly in monitoring the processes leading to these events.
Moreover, it will have to offer its contribution -through its expertise- in order to overcome the organisational shortcomings that have emerged during the January elections.
Broader issues like the redrafting of the electoral law could also gain from the experience that various international bodies would be willing to share.
C. A necessary post-electoral strategy
As Election Day clearly shows, elections can in no way be considered as an end in itself.
The most urgent task now, both for the Iraqi government and for the international community, is to avoid that the already unstable political situation in the country transforms into serious civil unrest, which would clearly undermine any future possibility of democratic promotion and consolidation.
A post-electoral political strategy, which would allow all religious (mainly associating the Sunni minority) and ethnic components of the Iraqi society to participate in one way or another in the shaping of the future of the country, is therefore of utmost necessity in order to preserve the unity and viability of the Iraqi state and institutions.
D. EU Electoral Observation Mission
It is a pity that, given the security situation, the EU could not organise a significant electoral observation mission on the ground, as this is usually the case for important elections.
The EU, and especially the European Commission, should make all possible efforts to have a credible number of EU observers on the ground to observe the December 2005 elections, preceded by a significant effort in financing electoral assistance.
The European Parliament should seriously consider to complement such EU election observation mission by an EP delegation, and seriously consider this option even in the absence of a broader EU mission.
II.
Facing the security issue
As the holding of recent elections has shown, security remains the key-factor and the necessary precondition when dealing with the implementation of any single policy.
The establishment of a satisfactory and reliable climate and feeling of security in the country and among the Iraqi population is therefore a fundamental forestep to any type of undertaking.
A greater commitment of the United Nations in the political stabilisation process is necessary in that respect; monitoring and follow-up should be foreseen as well from the start.
III.
What should reconstruction entail?
The issue at stake is the reshaping of a whole society that was dismantled by war, taking into account all aspects of social life, and through a strategy of setting priorities together with the Iraqi authorities.
The EU Assistance Programme 2005 sets out the strategy for the Community contribution to reconstruction in Iraq covering the activities to be undertaken from a total budgetary allocation of €200 million under Heading IV, including the involvement of the European Initiative for Democracy and Human Rights programme.
Moreover, the National Development Strategy (2005-2007) developed by the Interim Government already provides a useful contribution to a response to the identified needs.
The EU financial assistance to Iraq shall aim at the following objectives:
a)- On the political front: the establishment of conditions allowing the true respect of universal human right standards, including the protection of minorities; the establishment of an efficient judiciary apparatus and the consolidation of the rule of law, in order to fight impunity and to prosecute in fairness and equity all those responsible for violations of human rights in the country;
b)- On the economic front: move from a centralised oil based war economy to a diversified post conflict peace economy based on a modern and performing but natural agriculture, services and industry, in adequation with the needs and wishes expressed by the Iraqi society;
c)- On the social front: reduce unemployment, poverty and the lack of economic opportunities in order to eliminate main sources of social tension and restore prosperity, whose absence is, in a naturally rich country like Iraq, against all logic;
d)- On the cultural front: fighting illiteracy, contribute to the training of various professional sectors of the Iraqi society, specific programmes aimed at women;
e)- On the environmental front: international standards should be implemented from start in the reconstruction process;
The key challenge, however, remains on the institutional front , i.e. the establishment and consolidation of effective democratic institutions and the rule of law, as well as putting an end to insecurity in the country.
IV.
The international dimension of the Iraqi future
The effective multilateralisation of the political process needs to be rethought in the light of a renewed transatlantic partnership on crisis management, as shared involvement does not go without shared responsibility and leadership.
EU policy towards Iraq should not be disconnected from the various EU policies already in place in the broader regional environment, and most notably the Strategic Partnership for the Mediterranean and the Middle East launched at the European Council in June 2004 and which will be reviewed by the Euromed Council of Ministers later in May this year; Iraq should also become a consistent part of the European Neighbourhood Policy (ENP) in the framework of the Euromed institutions and policy-making.
The EU should consider to be a priority the strengthening of its relations with the Arab world in general and with members of the Gulf Cooperation Council and other neighbouring countries of Iraq, mainly Syria, Iran and Turkey.
V. The domestic (social and ethnic) aspects of the democratic transition process in Iraq
Reconstruction should not be viewed as a process limited to mere logistics and engineering.
There is indeed an absolute necessity to remedy first to the failure of the United States and its allies to understand the dynamics of Iraqi society ; the EU and its member states cannot ignore the importance of the transition process in Iraq and its impact on both one of their neighbouring regions and on international politics in general.
Therefore, the priorities are:
-Ensure a stable transition process that would help the integration of all significant groups and prevent the re-emergence of a repressive authoritarian regime;
-Preserve Iraq's unity while encouraging the establishment of a geographically decentralised government and participatory political system; -Foster the reconstruction of Iraqi civil society by supporting non-governmental organisations and offering training in democratisation, human rights, religious tolerance and civil conflict management;
VI.
Specific action to be taken by the European Union and specifically by the European Parliament: organisational and policy actions
Given its front-line legitimacy in democratic matters as the only directly elected institution of the EU, the EP could aim at the following objectives:
-The Foreign Affairs Committee of the European Parliament should call for the creation of an ad hoc delegation for relations with the Iraqi interim Parliament in order to closely accompany the future evolution of the political transition (drafting of constitutional implementation of announced measures, preparation and taking place of the October referendum) and to prepare a possible electoral observation mission of the EP to Iraq in December 2005; this would be the forerunner of the creation -on the medium-term- of a permanent delegation for relations with Iraq;
-Get directly involved in the training of new Iraqi parliamentarians through the fostering of assistants' exchanges or even by welcoming observers on a short-term basis;
-Recalling that the EP hosted the Convention leading to the European Constitutional Treaty, consider the possibility of hosting and organising preparatory/academic events linked to the drafting of the new Iraqi Constitution;
-Reactivate the parliamentary dimension of the new Iraqi "Social Contract" by fostering a triangular dialogue between the Iraqi Parliament, the European parliament and the US Congress in the framework of an extended TLD;
-Encourage the EC to establish a delegation in Baghdad as soon as possible and foresee the necessary means for that purpose;
VII.
Financing of EU policies in Iraq and EU strategy for action
Although the EP welcomes existing financial commitments, it is necessary to insist on the fact that -because of limited resources and financial deficiencies in heading 4- there is a constant difficulty in reconciling the traditional priorities of the Union's external action with a large number of new budget responsibilities resulting from crisis situation, among which the stabilisation and reconstruction of Iraq.
This should be resolved more satisfactorily in the longer term, possibly by using the opportunity of the ongoing negotiations on the new financial instruments as well as the current redefining of EU external action instruments.
VIII.
Implementing EU policies in the field of democratisation, Human rights and cooperation with civil society (NGOs, Foundations)
As stated already throughout this report, the dramatic and constant worsening of the security situation leads to heavy breaches of fundamental rights and freedoms, among others torture, the kidnapping of civilians and lethal violence against women, which creates additional impediments on the road to democracy;
The European Parliament welcomes the Iraqi decree (6 January 2005) stating that Iraq adopts the Rome Statute for the International Criminal Court (ICC), but reiterates its call on Iraqi authorities to abolish death penalty in the country and to ensure appropriate detention conditions and equitable trial for prisoners; specific attention should also be paid to the case of disappeared people and be investigated adequately;
In order to remedy to the rapid deterioration of women's condition, the drafting of the constitution should clearly stipulate non-discrimination against women.
Violence, attacks and murders of women must be properly investigated.
On a more general basis, clear measures should be taken in order to allow women to participate actively in the reconstruction process and political rehabilitation of the country.
30.03.2005
OPINIA Komisji Rozwoju
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie projektu zaangażowania się Unii Europejskiej na rzecz odbudowy Iraku
( 2004/2168(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Luisa Morgantini
WSKAZÓWKI
Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o włączenie do swego projektu rezolucji następujących sugestii:
1.
Zwraca uwagę na fakt, że przeprowadzenie wyborów w Iraku dnia 30 stycznia 2005 r. oraz frekwencja wyborcza odzwierciedlają potrzebę demokracji wśród Irakijczyków oraz ich wolę wolnego życia w pokoju i demokracji, zgodnie z Rezolucją ONZ nr 1546; podkreśla, że wysoka frekwencja wyborcza, pomimo poważnego zagrożenia bezpieczeństwa jasno wykazała, że znacząca większość Irakijczyków pragnie w sposób demokratyczny decydować o swojej przyszłości; podkreśla również, że wybory te odbyły się w warunkach poważnego zagrożenia bezpieczeństwa oraz wielu nacisków, zarówno dotyczących głosowania, jak i wstrzymania się od głosowania;
2.
Podkreśla, że pomimo iż wybory stanowią ważny krok w procesie pokojowym i w odbudowie Iraku, należy je uważać za pierwszy krok w całym procesie odbudowy po zakończeniu konfliktu; uważa, że niezwykle ważna jest długofalowa pomoc ze strony UE w zakresie wzmacniania dalszej demokratyzacji oraz przemian politycznych, społecznych i gospodarczych, z uwzględnieniem budowy instytucji państwa; pomoc ta jest równie ważna przy przygotowywaniu projektu konstytucji oraz organizowaniu referendum i wyborów do Zgromadzenia Narodowego, jak również dla wspierania rządów prawa;
3.
Uznaje za ważne, aby wybory w Iraku były monitorowane przez misje niezależnych obserwatorów z organizacji międzynarodowych oraz UE i ubolewa, że podczas ostatnich wyborów nie było to możliwe;
4.
Podkreśla kluczowe znaczenie wszystkich instytucji nowo powstałych w wyniku demokratycznych wyborów - Zgromadzenie Narodowe oraz Prezydentura państwa - w procesie pojednania narodowego w Iraku, które powinno się opierać na pełnym poszanowaniu przez społeczeństwo istniejących i powstających praw oraz na umacnianiu się rządów prawa; są to zasadnicze warunki dla osiągnięcia stabilności i rozwoju wolnego Iraku;
5.
Nalega, aby UE rozważyła zaoferowanie wszelkiej możliwej pomocy przy umacnianiu wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych w Iraku, w tym reform legislacyjnych; podkreśla znaczenie wzmacniania procesu demokratyzacji oraz udziału irackiego społeczeństwa obywatelskiego reprezentowanego przez partie polityczne, różne organizacje społeczeństwa obywatelskiego i demokratyczne organizacje pozarządowe;
6.
Z zadowoleniem przyjmuje niedawne uchwalenie przez Komisję Programu Pomocy dla Iraku na rok 2005, na łączną sumę 200 mln euro, co stanowi wyraźny przejaw dużego zaangażowania oraz znaczenia, jakie UE przywiązuje do tego konkretnego kraju i jego mieszkańców oraz zwraca wyraźną uwagę na kluczowe sektory, które wymagają wsparcia, jak edukacja, kultura i sztuka, opieka zdrowotna, zatrudnienie, energetyka, gospodarka wodna, oczyszczalnie, środowisko naturalne, mieszkalnictwo, rolnictwo, handel i inwestycje;
7.
Podkreśla znaczenie umacniania procesu demokratycznego dzięki poparciu dla lokalnych organizacji i stowarzyszeń, będących przejawem społeczeństwa obywatelskiego i działania w różnych dziedzinach rozwoju, kultury i informacji;
8.
Wskazuje, iż ogromnie ważne i potrzebne jest klarowne informowanie europejskich podatników o wydanych kwotach i projektach prowadzonych przez UE w Iraku; zwraca się zatem do Komisji o opracowanie strategii informacyjnej w europejskich środkach przekazu i stworzenie strony internetowej na portalu Biura Współpracy Pomocy Europejskiej Komisji w celu przedstawiania istotnych informacji na temat jej działań rozwojowych w Iraku i zwiększenia przejrzystości;
9.
Żąda, aby wszystkie projekty w zakresie pomocy humanitarnej i odbudowy były starannie planowane, przy zachowaniu przejrzystości, spójności oraz wzmożonej koordynacji i współpracy z międzynarodowymi ofiarodawcami, przy równoczesnym zapewnieniu niezbędnych warunków bezpieczeństwa dla pracowników pomocy humanitarnej;
10.
Z głębokim smutkiem potępia powtarzające się stale przypadki porywania zagranicznych dziennikarzy i pracowników organizacji świadczących pomoc oraz wzywa irackie i obce siły bezpieczeństwa do skoncentrowania się na natychmiastowej poprawie bezpieczeństwa ogólnego poprzez wzmocnienie armii narodowej i sił policji; w tym kontekście, z zadowoleniem przyjmuje zamiar zorganizowania przez Radę specjalnego szkolenia dla irackiej policji – która powinna również zostać przeszkolona w zakresie praw człowieka i równości płci – i sugeruje, że należałoby rozważyć wysłanie misji policyjnej UE, która skoncentrowałaby się na zapewnieniu bezpiecznego środowiska pracy tym znajdującym się w niezwykle trudnej sytuacji grupom zawodowym działającym na polu pomocy humanitarnej;
11.
Wzywa do większego zaangażowania ONZ, zgodnie z postanowieniami różnych Rezolucji ONZ, w odbudowę i do przejęcia, w ramach wyraźnego mandatu Rady Bezpieczeństwa ONZ, operacji utrzymywania pokoju i budowania pokoju przez ONZ, co umocni ogólnoświatowe działania wielostronne;
12.
Podkreśla fakt, iż proces odbudowy powinien być prowadzony w sposób neutralny a projekty obudowy powinny się znaleźć pod kontrolą tymczasowych i suwerennych władz Iraku;
13.
Podkreśla fakt, że w całym procesie odbudowy należy zwrócić szczególną uwagę na kobiety poprzez uwzględnienie perspektywy płci we wszystkich projektach, zaplanowanie specjalnych, adresowanych do kobiet mikro i średnich projektów – w szczególności w zakresie odbudowy infrastruktury ochrony zdrowia, oświaty i wypoczynku – oraz poprzez mianowanie w przyszłym biurze/przedstawicielstwie UE specjalnego eksperta odpowiedzialnego w szczególności za problematykę płci;
14.
Podkreśla potrzebę poświęcenia szczególnej uwagi najsłabszym grupom społecznym, szczególnie dzieciom, osobom starszym i niepełnosprawnym, w celu zapewnienia jak najlepszego wsparcia w zakresie ochrony sanitarnej i pomocy socjalnej;
15.
Wzywa donatorów i beneficjentów do utworzenia specjalnych projektów adresowanych do członków społeczeństwa irackiego znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji, tj. dzieci i młodzieży, które to projekty powinny koncentrować się na edukacji i kształceniu zawodowym, aby pomóc tym osobom poradzić sobie z traumatycznymi przeżyciami wynikającymi z brutalnej opresji prowadzonej przez reżim partii Baas, z sankcji Rady Bezpieczeństwa ONZ oraz z wydarzeń związanych z konfliktem zbrojnym i jego następstwami;
16.
Zwraca się do krajów donatorów o zaprojektowanie specjalnych programów reintegracji społecznej dla niepełnosprawnych ofiar lądowych min przeciwpiechotnych i bomb kasetonowych oraz dla ich rodzin w dziedzinie opieki medycznej oraz pomocy socjalnej i finansowej, a także o zorganizowanie dla ludności, zwłaszcza dzieci i kobiet, skutecznej kampanii informacyjno-edukacyjnej o minach oraz o aktywne rozminowywanie i powstrzymywanie się od używania min przeciwpiechotnych;
17.
Zachęca do włączenia kwestii współpracy dla odbudowy Iraku do porządku dziennego posiedzeń dwustronnego przedstawicielstwa UE-USA, Komisji Spraw Zagranicznych i Rozwoju, Grupy Roboczej ONZ i innych odnośnych organów, oraz do organizowania regularnych przesłuchań, podczas których Rada i Komisja będą informować Parlament o problemach i osiągnięciach związanych z odbudową Iraku;
18.
Popiera inicjatywę Komisji Spraw Zagranicznych dotyczącą utworzenia specjalnego przedstawicielstwa Parlamentu Europejskiego do spraw stosunków z tymczasowym parlamentem irackim oraz wysłania misji obserwatorów wyborów do parlamentu w Iraku w grudniu 2005 r.
PROCEDURA
Tytuł
Projekt zaangażowania się Unii Europejskiej na rzecz odbudowy Iraku
Numer procedury
2004/2168(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
DEVE 24.2.2005
Ściślejsza współpraca
nie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Luisa Morgantini 6.10.2004
Rozpatrzenie w komisji
10.03.2005
Data zatwierdzenia wskazówek
17.03.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
25
1
Posłowie obecni podczas końcowego głosowania
Margrietus van den Berg, Danutė Budreikaitė, Nirj Deva, Michael Gahler, Jana Hybášková, Filip Andrzej Kaczmarek, Maria Martens, Miguel Angel Martínez Martínez, Luisa Morgantini, Józef Pinior, José Ribeiro e Castro, Toomas Savi, Jürgen Schröder, Anna Záborská, Jan Zahradil, Mauro Zani
Zastępcy obecni podczas końcowego głosowania
John Bowis, Milan Gaľa, Ana Maria Gomes, Fiona Hall, Manolis Mavrommatis, Linda McAvan, Anne Van Lancker, Gabriele Zimmer
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas końcowego głosowania
Inés Ayala Sender, Carl Schlyter
18.4.2005
OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie: Unia Europejska i Irak – Ramy Zaangażowania
( 2004/2168(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Daniel Caspary
WSKAZÓWKI
Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. z zadowoleniem przyjmuje średnioterminową strategię na rzecz zaangażowania w sprawy Iraku, proponowaną przez Komisję; potwierdza determinację Unii Europejskiej, by wspomagać przemiany gospodarcze w Iraku, zmierzające ku zróżnicowanej gospodarce rynkowej, odpowiadającej potrzebom i oczekiwaniom irackiego społeczeństwa, mogącej sprostać wymaganiom oraz wykorzystać możliwości wolnego i uczciwego uczestnictwa w światowym handlu;
2. popiera rozpoczęcie rozmów w sprawie przystąpienia Iraku do WTO, jako kluczowy krok w kierunku ponownego włączenia Iraku w gospodarkę światową; niemniej jednak uważa za konieczne stworzenie najpierw w Iraku odpowiednich oraz uprawnionych instytucji, umożliwiających ich przedstawicielom negocjowanie warunków akcesji, a także zachęca UE, by stale promowała przystępowanie Iraku do organizacji międzynarodowych i jego aktywne uczestnictwo w tych organizacjach, konwencjach i traktatach takich jak Konferencja ONZ ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), Program ONZ ds. Rozwoju (UNDP), Program Środowiskowy Narodów Zjednoczonych (UNEP), Międzynarodowa Organizacja Pracy (ILO), Protokół z Kyoto oraz Konwencja Różnorodności Biologicznej;
3. popiera decyzję przyznania 200 milionów euro na odbudowę Iraku w roku 2005 zgodnie z zapisanymi w „Programie pomocy dla Iraku w 2005 roku” celami; stanowczo popiera jako składnik dwustronną pomoc techniczną w kluczowych obszarach energii, handlu i inwestycji;
4. podkreśla, że wszelki znaczący wkład UE w odbudowę Iraku nie powinien odbywać się kosztem zmniejszenia pomocy dla innych państw lub regionów; podkreśla, że Komisja powinna dostarczać regularnie pełnych i przejrzystych informacji na temat rzeczywistego udostępniania środków, a także wykorzystania pomocy UE, uwzględniającej będące pośrednio do dyspozycji fundusze takich organizacji jak Międzynarodowy Fundusz na rzecz Odbudowy Iraku (IRFFI);
5. z zadowoleniem przyjmuje nacisk kładziony przez Komisję na redukcję zadłużenia i popiera wspólnie ustaloną w zawartym w listopadzie 2004 roku porozumieniu Klubu Paryskiego strategię przewidującą zmniejszenie długu o 80% w trzech kolejnych fazach;
6. popiera przewodnią rolę ONZ w koordynowaniu pomocy w odbudowie poprzez Międzynarodowy Fundusz na rzecz Odbudowy Iraku; potwierdza najwyższą wagę upewnienia się, że w działaniach wdrażających Państwa Członkowskie UE, Komisja Europejska, Wysoki Przedstawiciel i wszystkie pozostałe zainteresowane strony pracują w pełnym porozumieniu z ONZ, jak również z międzynarodowymi instytucjami finansowymi, zarówno w terenie, jak i na forach międzynarodowych;
7. popiera ustanowienie regularnego dialogu między Komisją, Bankiem Światowym, Międzynarodowym Funduszem Walutowym oraz Europejskim Bankiem Inwestycyjnym w celu koordynacji podejścia i inicjatyw związanych z restrukturyzacją i/lub anulowaniem długu, a także wymogów odpowiednich polityk gospodarczych;
8. zauważa, że – z uwagi na rozmiar kraju oraz więzi historyczne i geograficzne – UE i Irak posiadają wspólne rynki dóbr i usług; popiera zatem wysiłki zmierzające do doskonalenia zgodności regulacji gospodarczych Unii Europejskiej i Iraku oraz do nawiązania dialogu politycznego i gospodarczego, będącego wyrazem wspólnego interesu w pełnym partnerstwie;
9. zachęca UE do stałej pomocy w budowaniu potencjału irackich instytucji administracyjnych i gospodarczych, szczególnie w restrukturyzacji ram instytucjonalnych, zwłaszcza niezależnego banku centralnego, stabilnej waluty, władz fiskalnych i budżetowych oraz w nieskrępowanym rozwoju rynków finansowych i sektora prywatnego, sprzyjającym gospodarczej reformie rynkowej i bezpośrednim inwestycjom zagranicznym;
10. zauważa, że Irak jest beneficjentem Powszechnego Systemu Preferencji Celnych Wspólnoty Europejskiej (GSP); zachęca do konkretnej współpracy administracyjnej, tak by preferencje handlowe GSP zostały faktycznie wprowadzone w Iraku, gdy tylko pozwolą na to warunki;
11. podkreśla, że jednym z zasadniczych warunków odbudowy i rozwoju gospodarki irakijskiej jest upewnienie się, że dochody płynące ze sprzedaży ropy naftowej są reinwestowane w Iraku;
12. zaznacza, że – z uwagi na możliwość znaczącego przyczynienia się Iraku do bezpieczeństwa dostaw energii dla Unii oraz na potencjał, jaki niesie wspólne korzystanie ze zwiększonej irackiej produkcji ropy i gazu ziemnego – jednakowe zasady w dziedzinie inwestycji oraz zgodność regulacji w sektorze energii są wysoce interesujące zarówno dla UE, jak i dla Iraku;
13. zauważa, że UE musi popierać współpracę regionalną i zachęca Irak do uczestnictwa w Strategicznym Partnerstwie UE z krajami basenu Morza Śródziemnego i Bliskim Wschodem oraz podkreśla fakt, że stopniowe ustanawianie gospodarczej współpracy regionalnej będzie znaczącym pierwszym krokiem na drodze do zmniejszania napięć i stopniowego rozwoju współpracy politycznej i w zakresie bezpieczeństwa.
PROCEDURA
Tytuł
Unia Europejska i Irak – Ramy Zaangażowania
Numer procedury
2004/2168(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja opiniodawcza Data ogłoszenia na sesji plenarnej
INTA 28.10.2004
Ściślejsza współpraca
Nie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Daniel Caspary 30.9.2004
Rozpatrzenie w komisji
12.10.2004
14.3.2005
Data zatwierdzenia poprawek
18.4.2005
Wynik końcowego głosowania
za:
przeciw:
wstrzymało się:
21
Posłowie obecni podczas końcowego głosowania
Francisco Assis, Enrique Barón Crespo, Jean-Louis Bourlanges, Daniel Caspary, Giulietto Chiesa, Sajjad Karim, Caroline Lucas, Erika Mann, David Martin, Javier Moreno Sánchez, Georgios Papastamkos, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Tokia Saïfi, Peter Štastný, Robert Sturdy
Zastępcy obecni podczas końcowego głosowania
Danutė Budreikaitė, Elisa Ferreira, Antol?n Sánchez Presedo
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas końcowego głosowania
Paulo Casaca, Den Dover, Manolis Mavrommatis
PROCEDURA
Tytuł
Projekt ramowego zaangażowania się Unii Europejskiej na rzecz odbudowy Iraku
Numer procedury
2004/2168(INI)
Podstawa przepisowa
art. 45
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu
AFET 28.10.2004
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
DEVE 24.2.2005
INTA 28.10.2004
BUDG 28.10.2004
Opinia niewydana Data wydania decyzji
BUDG 31.1.2005
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Projekt(y) rezolucji zawarty(e) w sprawozdaniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Giorgos Dimitrakopoulos 13.9.2004
Sprawozdawca(y) zastąpiony/zastąpieni
Rozpatrzenie w komisji
21.2.2005
17.3.2005
26.4.2005
14.6.2005
Data zatwierdzenia
15.6.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
32
9
15
Posłowie obecni podczas końcowego głosowania
Vittorio Emanuele Agnoletto, Angelika Beer, Panagiotis Beglitis, Bastiaan Belder, Monika Beňová, Elmar Brok, Philip Claeys, Simon Coveney, Giorgos Dimitrakopoulos, Camiel Eurlings, Anna Elzbieta Fotyga, Ana Maria Gomes, Alfred Gomolka, Klaus Hänsch, Anna Ibrisagic, Toomas Hendrik Ilves, Jelko Kacin, Ioannis Kasoulides, Helmut Kuhne, Vytautas Landsbergis, Armin Laschet, Francisco José Millán Mon, Philippe Morillon, Pasqualina Napoletano, Cem Özdemir, Justas Vincas Paleckis, Tobias Pflüger, João de Deus Pinheiro, Mirosław Mariusz Piotrowski, Paweł Bartłomiej Piskorski, Raül Romeva i Rueda, Libor Rouček, György Schöpflin, Gitte Seeberg, Marek Maciej Siwiec, Konrad Szymański, Charles Tannock, Paavo Väyrynen, Ari Vatanen, Josef Zieleniec
Zastępcy obecni podczas końcowego głosowania
Proinsias De Rossa, Alexandra Dobolyi, Árpád Duka-Zólyomi, Giovanni Claudio Fava, Hélène Flautre, Jaromír Kohlíček, Miguel Angel Martínez Martínez, Rihards Pīks, Aloyzas Sakalas, Alexander Stubb
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas końcowego głosowania
Filip Adwent, Ioannis Gklavakis, Luis de Grandes Pascual, Manolis Mavrommatis, Luisa Fernanda Rudi Ubeda, Thomas Wise
Data złożenia - A[6]
20.6.2005
A6-0198/2005
