A7-0427/2011
28.11.2011
SPRAWOZDANIE WSTĘPNE
w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych
(16384/2010 – C7‑0097/2011 – 2010/0323(NLE))
Komisja Handlu Międzynarodowego
Sprawozdawca: George Sabin Cutaş
PE 469.859v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................4
UZASADNIENIE......................................................................................................................12
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych ...................................................................16
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI........................................................20
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych
(16384/2010 – C7‑0097/2011 – 2010/0323(NLE) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając projekt decyzji Rady (16384/2010),
– uwzględniając wniosek o wyrażenie zgody przedstawiony przez Radę na podstawie art. 218 ust. 6 akapit drugi lit. a) pkt (v) oraz art. 207 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej ( C7–0097/2011 ),
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje z dnia 15 listopada 2007 r.
Dz.U. C 282 E z 6.11.2008, s. 478. , z dnia 26 października 2006 r.
Dz.U. C 313 E z 20.12.2006, s. 466. , z dnia 27 października 2005 r.
Dz.U. C 272 E z 9.11.2006, s. 456. i z dnia 9 czerwca 2005 r.
Dz.U. C 124 E z 25.5.2006, s. 422. w sprawie Uzbekistanu, z dnia 12 marca 1999 r. w sprawie umowy o partnerstwie i współpracy między UE i Uzbekistanem
Dz.U. C 175 E z 21.6.1999, s. 432. , z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zewnętrznego wymiaru polityki społecznej promującej standardy pracy, standardy socjalne i odpowiedzialność społeczną przedsiębiorstw europejskich
Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0260 . , z dnia 25 listopada 2010 r. w sprawie praw człowieka oraz norm społecznych i środowiskowych w międzynarodowych umowach handlowych
Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0434 . ,
– uwzględniając umowę między Europejską Wspólnotą Gospodarczą i Uzbekistanem w sprawie handlu wyrobami włókienniczymi
Dz.U. L 123 z 17.5.1994, s. 745. oraz decyzję Rady 2000/804/WE z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie zawarcia umów dotyczących handlu wyrobami włókienniczymi z niektórymi państwami trzecimi (w tym z Uzbekistanem)
Dz.U. L 326 z 22.12.2000, s. 63. ,
– uwzględniając umowę o partnerstwie i współpracy ustanawiającą partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony oraz Republiką Uzbekistanu z drugiej strony
Dz.U. L 229 z 31.8.1999, s. 3. , a w szczególności jej art. 16, który stanowi, że „niniejszy tytuł nie ma zastosowania do handlu wyrobami włókienniczymi objętymi rozdziałami 50-63 Nomenklatury Scalonej.
Handel tymi produktami reguluje odrębna umowa parafowana w dniu 4 grudnia 1995 roku i stosowana tymczasowo od dnia 1 stycznia 1996 roku.”,
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Uzbekistanu z dnia 25 października 2010 r.
http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/117329.pdf , z dnia 27 października 2009 r.
http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/gena/110783.pdf , 16 grudnia 2008 r.
http://ec.europa.eu/sport/information-center/doc/timeline/european_council_12-12-2008_conclusions_en.pdf , 27 października 2008 r.
http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/gena/110783.pdf , z dnia 13 października 2008 r.
http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cmsUpload/103295.pdf i 29 kwietnia 2008 r.
http://www.eu2008.si/si/News_and_Documents/Council_Conclusions/April/0428_GAERC4.pdf , w których podniesiono kwestie dotyczące praw człowieka, demokratyzacji i państwa prawa w Uzbekistanie,
– uwzględniając uwagi końcowe Komitetu Praw Człowieka ONZ (z 2005 r.
Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Praw Człowieka (UNHCHR), skrócona nazwa paktu: MPPOiP, Concluding observations of the Human Rights Committee: (Uwagi końcowe Komitetu Praw Człowieka: Uzbekistan.
26/04/2005.
(CCPR/CO/83/UZB. (uwagi końcowe/ komentarze) , http://www.unhchr.ch/tbs/doc.nsf/(Symbol)/CCPR.CO.83.UZB.En?Opendocument i 2010 r.
ONZ, Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, powszechnie dostępny, CCPR/CO/3/UZB z 25 marca 2010 r., Concluding observations of the Human Rights Committee (Uwagi końcowe Komitetu Praw Człowieka), Uzbekistan (www2.ohchr.org/english/bodies/hrc/docs/co/Uzbekistan98_AUV.doc)) ), uwagi końcowe Komitetu Praw Ekonomicznych, Społecznych i Kulturalnych ONZ (z 2006 r.)
http://www.unhchr.
c
h/tbs/doc.ns
f
/%28Symbol%29/E.C.12.UZB.CO.1.En?Opendocument , uwagi końcowe Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet (z 2010 r.)
ONZ, Konwencja ONZ w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet, CEDAW/C/UZB/CO/4, dostępność: powszechna, z dnia 5 lutego 2010 r., Concluding observations of the Committee on the Elimination of Discrimination against Women (Uwagi końcowe Komitetu ds. Likwidacji Dyskryminacji Kobiet), Uzbekistan, (http://www2.ohchr.org/english/bodies/cedaw/docs/co/CEDAW-C-UZB-CO-4.pdf) , uwagi końcowe Komitetu Praw Dziecka ONZ (z 2006 r.)
Biuro Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka (OHCRH), Komitet Praw Dziecka, Concluding observations (Uwagi końcowe) : Uzbekistan.
02/06/2006.
(CRC/C/UZB/CO/2. ), (
http://www.unhchr.ch/tbs/doc.nsf/(Symbol)/CRC.C.UZB.CO.2.En?Opendocument ) , sprawozdanie grupy roboczej ds. powszechnego okresowego przeglądu praw człowieka w Uzbekistanie (z 2009 r.)
http://lib.ohchr.org/HRBodies/UPR/Documents/Session3/UZ/A_HRC_10_82_Add1_Uzbekistan_E.pdf , a także sprawozdanie Komitetu Konferencji Ogólnej MOP do Spraw Stosowania Konwencji i Zaleceń MOP (Komitet Standardów) (z 2010 r.
Międzynarodowa Organizacja Pracy, sprawozdanie za 2010 r.
Komitetu Konferencji Ogólnej MOP do Spraw Stosowania Konwencji i Zaleceń MOP (Komitet Standardów), sesja dziewięćdziesiąta dziewiąta, Genewa, 2010 r., (
http://www.ilo.org/global/standards/applying-and-promoting-international-labour-standards/conference-committee-on-the-application-of-standards/lang--en/index.htm ) ), sprawozdanie Komitetu Ekspertów MOP ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń dotyczące konwencji w sprawie najgorszych form pracy dzieci (z 2010 r.
Międzynarodowa Konferencja Pracy, sesja dziewięćdziesiąta dziewiąta, 2010 r., sprawozdanie Komitetu Ekspertów ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń, (http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_norm/@relconf/documents/meetingdocument/wcms_123424.pdf) i 2011 r.
Międzynarodowa Konferencja Pracy, sesja setna, 2011 r., sprawozdanie Komitetu Ekspertów ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń (ILC.
100/III/1A), ( http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_norm/@relconf/documents/meetingdocument/wcms_151556.pdf ) ) oraz sprawozdanie Komitetu Ekspertów MOP ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń dotyczące konwencji w sprawie zniesienia pracy przymusowej (z 2010 r.
http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_norm/@relconf/documents/meetingdocument/wcms_123424.pdf i 2011 r.
http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_norm/@relconf/documents/meetingdocument/wcms_151556.pdf ), przy czym we wszystkich tych dokumentach wyraża się zaniepokojenie problemem ciągłego wykorzystywania pracy dzieci w Uzbekistanie,
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Upowszechnianie godnej pracy dla wszystkich: wkład Unii w realizację programu godnej pracy na świecie” ( COM(2006)0249 ),
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Większy nacisk na kwestię dzieci w działaniach zewnętrznych UE” ( COM(2008)0055 ) oraz dokument roboczy służb Komisji Europejskiej w sprawie zwalczania pracy dzieci ( SEC(2010)0037 ),
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie pracy dzieci z dnia 14 czerwca 2010 r. oraz wezwanie przez nią Komisji, aby „uwzględniając doświadczenia międzynarodowe i opinie odpowiednich organizacji międzynarodowych, przeanalizowała związek między najgorszymi formami pracy dzieci i handlem oraz przedstawiła przed końcem 2011 roku sprawozdanie w tej sprawie”
Rada Unii Europejskiej, konkluzje Rady w sprawie pracy dzieci, 3023. posiedzenie Rady do Spraw Zagranicznych, Luksemburg, 14 czerwca 2010 r., (http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/foraff/115180.pdf) ,
– uwzględniając konwencje Międzynarodowej Organizacji Pracy, w szczególności Konwencję dotyczącą najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia (nr 138) z 1973 r.
Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, Konwencja dotycząca najniższego wieku dopuszczenia do zatrudnienia (uwaga: data wejścia w życie: 19.06.1976) konwencja: C138, Genewa 26.06.1973, (http://www.ilo.org/ilolex/cgi-lex/convde.pl?C138) oraz Konwencję dotyczącą zakazu i natychmiastowych działań na rzecz eliminowania najgorszych form pracy dzieci (nr 182) z 1999 r.
Konferencja Ogólna Międzynarodowej Organizacji Pracy, Konwencja C182 w sprawie najgorszych form pracy dzieci, 1999, Genewa 17.06.1999, (http://www.ilo.org/ilolex/cgi-lex/convde.pl?C182) , ratyfikowane przez Uzbekistan odpowiednio w latach 2009 i 2008, w następstwie których przyjęto w Uzbekistanie narodowy plan działania,
– uwzględniając art. 15 rozporządzenia Rady (WE) nr 732/2008 z dnia 22 lipca 2008 r. wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych na okres od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2011 r.
Dz.U. L 211 z 6.8.2008, s. 1 (rozporządzenie w sprawie GSP), jak również art. 19 wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady wprowadzającego ogólny system preferencji taryfowych ( COM(2011)0241 ),
– uwzględniając apele rozmaitych organizacji pozarządowych
Business Social Compliance Initiative, C.W.F Children Worldwide Fashion, Anti-Slavery International, Uzbek-German Forum for Human Rights and Ethical Trading Initiative (Inicjatywa na Rzecz Przestrzegania Kwestii Społecznych przez Przedsiębiorstwa, organizacje C.W.F. Children Worldwide Fashion i Anti-Slavery International, Inicjatywa Uzbecko-Niemieckiego Forum na rzecz Praw Człowieka i Etycznego Handlu) i związków zawodowych
ITUC-ETUC nawołujące do zbadania kwestii preferencji taryfowych dla Uzbekistanu,
– uwzględniając program orientacyjny dla Azji Środkowej w ramach instrumentu finansowania współpracy na rzecz rozwoju (DCI) na lata 2011-2013
Komisja Europejska, Dyrekcja Generalna ds. Stosunków Zewnętrznych, Dyrekcja ds. Europy Wschodniej, Zakaukazie, Republiki Środkowoazjatyckie, program orientacyjny DCI na lata 2011-2013, s. 54, (http://www.eeas.europa.eu/central_asia/docs/2010_ca_mtr_en.pdf) ,
– uwzględniając art. 81 ust. 3 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie wstępne Komisji Handlu Międzynarodowego oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych ( A7-0427/2011 ),
A. mając na uwadze, że umowa o partnerstwie i współpracy nie obejmuje wyrobów włókienniczych, a dotyczyło ich porozumienie dwustronne, które wygasło w 2005 r., powodując niepewność prawną dla eksporterów z UE, ponieważ Uzbekistan (niebędący członkiem WTO) może podwyższać cła importowe, podczas gdy UE stosuje do wszystkich krajów na świecie zasadę najwyższego uprzywilejowania (pod względem taryf),
B. mając na uwadze, że protokół ma na celu objęcie wyrobów włókienniczych umową o partnerstwie i współpracy, dzięki czemu obie strony przyznają sobie status najwyższego uprzywilejowania, co położy kres niepewności prawnej dla unijnych eksporterów wyrobów włókienniczych,
C. mając na uwadze, że uprzednio Unia usunęła tę niepewność prawną dla unijnych eksporterów wyrobów włókienniczych poprzez dokonanie zmian w umowach o partnerstwie i współpracy z różnymi krajami (np. z Azerbejdżanem w 2007 r. i Kazachstanem w 2008 r.),
D. mając na uwadze, że art. 2 Umowy o partnerstwie i współpracy z Uzbekistanem stanowi, że „poszanowanie demokracji, zasad prawa międzynarodowego i praw człowieka określonych w szczególności w Karcie Narodów Zjednoczonych, Akcie końcowym z Helsinek i w Paryskiej Karcie Nowej Europy oraz zasad gospodarki rynkowej, w tym ogłoszonych w dokumentach Konferencji KBWE w Bonn, stanowi podstawę polityki wewnętrznej i zewnętrznej Stron oraz podstawowy element partnerstwa i niniejszej Umowy”.
E. mając na uwadze, że Rada stwierdziła w dniu 25 października 2010 r., iż „pozostaje jednak poważnie zaniepokojona ogólną sytuacją w zakresie praw człowieka, demokratyzacji i praworządności w Uzbekistanie ”,
F. mając na uwadze, że rząd Uzbekistanu podejmuje obecnie istotne kroki na drodze do osiągnięcia demokracji,
G. mając na uwadze, że rząd Uzbekistanu postępuje wbrew wynikom posiedzenia ministerialnego Unia Europejska – Azja Środkowa, które odbyło się w dniu 7 kwietnia 2011 r. w Taszkiencie i na którym „strony przypomniały, że rozwój silnego społeczeństwa obywatelskiego stanowi integralną część rozwoju demokracji”;
H. mając na uwadze, że Uzbekistan odziedziczył i utrzymywał w dużej mierze niezreformowany państwowy ustrój rolny, podczas gdy inne kraje w tym samym regionie, takie jak Kazachstan i w mniejszym stopniu Tadżykistan, modernizują swoje rolnictwo i rozwiązują wiele problemów
Co się zmieniło?
Szkoła Studiów Orientalnych i Afrykanistycznych, Uniwersytet Londyński, listopad 2010 r., (http://www.soas.ac.uk/cccac/centres-publications/file64329.pdf) ; mając na uwadze, że rzeczywista reforma rolna, której towarzyszyć będzie mechanizacja, pozwoli znacznie ograniczyć zjawisko zmuszania dzieci do pracy i marnotrawienie wody oraz pozytywnie wpłynie na rentowność upraw;
I. mając na uwadze, że uzbeccy rolnicy mogą być oficjalnie wolnymi podmiotami, ale dzierżawią ziemię i kupują nawozy od rządu oraz są zobowiązani do przestrzegania kwot ustalonych przez rząd, podczas gdy rząd kupuje od nich bawełnę po ustalonej cenie i zarabia znaczne kwoty ze sprzedaży tej bawełny na rynku światowym za dużo wyższą cenę,
J. mając na uwadze, że prezydencja Rady przypomniała w oświadczeniu Unii wydanym na posiedzeniu Międzynarodowej Organizacji Pracy w czerwcu 2011 r. „dobrze udokumentowane zarzuty i szeroki konsensus wśród organów Narodów Zjednoczonych, UNICEF-u, reprezentatywnych organizacji pracodawców i pracowników oraz organizacji pozarządowych, zgodnie z którymi pomimo podjętych przez rząd Uzbekistanu prawnych zobowiązań do zlikwidowania przymusowej pracy dzieci w praktyce rok po roku szacunkowa liczba od 0,5 mln do 1,5 mln dzieci w wieku szkolnym jest nadal zmuszanych do udziału w niebezpiecznej pracy przy zbiorze bawełny nawet do trzech miesięcy każdego roku”,
K. mając na uwadze, że szkoły są zamykane w okresie jesiennych zbiorów, co utrudnia edukację,
L. mając na uwadze, że dzieciom, ich nauczycielom i rodzicom grozi kara za nieposłuszeństwo,
M. mając na uwadze, że jak stwierdził rząd Uzbekistanu, „pomoc starszych dzieci w przedsiębiorstwie rodzinnym należy do tradycji”, a „zarzuty dotyczące powszechnej pracy przymusowej w rolnictwie są bezpodstawne”
Sprawozdanie za rok 2011 r.
Komitetu Ekspertów MOP ds. Stosowania Konwencji i Zaleceń, s. 429, (http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/@ed_norm/@relconf/documents/meetingdocument/wcms_151556.pdf) ,
N. mając na uwadze, że niezależni obserwatorzy międzynarodowi zebrali dowody potwierdzające, że praca przymusowa, a w szczególności praca przymusowa dzieci, jest praktyką stosowaną regularnie i w sposób zorganizowany, wiążącą się z wywieraniem nacisku na nauczycieli i rodziny przy udziale sił policyjnych i służb bezpieczeństwa;
O. mając na uwadze, że jak dotąd rząd Uzbekistanu odmawia wstępu niezależnym misjom obserwacyjnym, których zadaniem byłoby naświetlenie faktów i zgromadzenie informacji na temat okresu trwania jesiennych zbiorów, warunków pracy i stanu zdrowia pracujących dzieci w wieku szkolnym, ich wieku oraz w odpowiednich przypadkach na temat kar grożących im za nieposłuszeństwo,
P. mając na uwadze, że zdaniem Komisji wywóz tekstyliów i odzieży z UE do Uzbekistanu stanowi 0,05% unijnego wywozu tekstyliów i odzieży,
Q. mając na uwadze, że Unia jest jednym z głównych importerów bawełny z Uzbekistanu, przy czym, jak się szacuje, przywóz ten waha się w ciągu ostatnich dziesięciu lat między 6% a 23% eksportu uzbeckiej bawełny,
R. mając na uwadze, że w oparciu o zasady i cele działań zewnętrznych Unii ma ona moralny obowiązek wykorzystywania swej pozycji jako jednego z głównych partnerów handlowych i poważnego importera bawełny z Uzbekistanu w celu zaprzestania korzystania z przymusowej pracy dzieci w tym kraju; mając w związku z tym na uwadze, że protokołu nie można traktować jak czysto technicznego porozumienia, dopóki kwestie praw człowieka, takie jak przymusowa praca dzieci, podnoszone są właśnie w odniesieniu do zbioru bawełny,
S. mając na uwadze, że uczciwy i otwarty handel międzynarodowy wymaga konkurencyjności na równych zasadach oraz że czynniki gospodarcze wpływające na ustalanie cen eksportowanych do Unii produktów nie mogą być zniekształcane praktykami niezgodnymi z podstawowymi zasadami poszanowania praw człowieka i praw dziecka;
T. mając na uwadze, że wielu detalicznych sprzedawców tekstyliów, w tym europejskich, postanowiło nie kupować już bawełny z Uzbekistanu i o zobowiązaniu tym powiadomią wszystkich swoich dostawców
International Labor Rights Forum, (Międzynarodowe Forum Prawa Pracy)
http://www.laborrights.org/stop-child-forced-labor/cotton-campaign/company-response-to-forced-child-labor-in-uzbek-cotton ) ,
U. mając na uwadze, że Rada stwierdziła w swoich konkluzjach na temat pracy dzieci z dnia 14 czerwca 2010 r., iż jest w pełni świadoma roli i odpowiedzialności Unii w staraniach o zaprzestanie pracy dzieci,
V. mając na uwadze, że przewodniczący Komisji J. M. Barroso wezwał prezydenta Uzbekistanu Islama Karimowa, aby dopuścił do misji obserwacyjnej Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), która zajęłaby się problemem wszelkich jeszcze się utrzymujących praktyk związanych z pracą dzieci
Oświadczenie przewodniczącego Komisji Europejskiej José Manuela Barroso po spotkaniu z prezydentem Uzbekistanu Islamem Karimowem (http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=MEMO/11/40&type=HTML) ,
W. mając na uwadze, że pomoc Unii dla Uzbekistanu w ramach strategii UE dotyczącej Azji Środkowej jak dotąd w niewielkim stopniu dotyczyła reformy rolnej,
X. mając na uwadze, że Komisja również zdecydowanie nalega na misje obserwacyjne MOP jako na jedyny odpowiedni organ monitorujący w związku z dochodzeniem w sprawie czasowego wycofania preferencji taryfowych, przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą rezygnacji z tego wymogu w związku z przeglądem rozporządzenia w sprawie GSP,
Y. mając na uwadze, że w XXI w. woda jest ważnym zasobem i dlatego jej ochrona powinna być priorytetem; mając na uwadze, że z powodu niedostatecznych norm środowiskowych i mało skutecznej infrastruktury irygacyjnej produkcja bawełny w Uzbekistanie w latach 1990-2008 przyczyniła się do poważnego zmniejszenia powierzchni Jeziora Aralskiego;
1. wzywa Radę i Komisję do uwzględnienia następujących zaleceń:
(i) należy stanowczo potępić zmuszanie w Uzbekistanie dzieci do pracy;
(ii) należy zdecydowanie poprzeć apel MOP, aby rząd Uzbekistanu przyjął trójstronną misję obserwacyjną wysokiego szczebla, która miałaby pełną swobodę przemieszczania się i szybki dostęp do wszystkich miejsc i zainteresowanych stron, także na pola bawełny, w celu oceny stanu realizacji konwencji MOP;
(iii) należy podkreślić rolę międzynarodowych obserwatorów w dalszym monitorowaniu rozwoju sytuacji w zakresie przymusowej pracy w Uzbekistanie oraz w innych krajach w regionie;
(iv) należy wezwać prezydenta Uzbekistanu Islama Karimowa, by dopuścił do misji obserwacyjnej MOP, która zajęłaby się kwestią pracy dzieci;
(v) należy wezwać rząd Uzbekistanu do dopuszczenia do misji obserwacyjnej MOP i do zadbania o faktyczne prowadzenie - na poziomie krajowym, na poziomie wilajetów i na poziomie lokalnym - procesu likwidacji zjawiska zmuszania do pracy i wykorzystywania dzieci do pracy;
(vi) należy przypomnieć władzom Uzbekistanu, że mimo iż konstytucja tego kraju zawiera przepisy dotyczące poszanowania praw człowieka oraz że Uzbekistan podpisał i ratyfikował większość konwencji ONZ dotyczących praw człowieka, praw obywatelskich i politycznych oraz praw dzieci, ten formalny zestaw aktów prawnych nadal musi zostać skutecznie wdrożony;
(vii) należy przyczyniać się poprzez dialog polityczny i programy pomocowe do reform rynkowych w sektorze rolnym Uzbekistanu; należy zaproponować pomoc Unii w przemianach, by w konsekwencji doprowadzić do sprywatyzowania i liberalizacji sektora rolnego na wzór zmian obserwowanych w krajach ościennych Uzbekistanu;
(viii) należy dopilnować, aby dążenie do położenia kresu praktyce zmuszania dzieci do pracy przy produkcji bawełny było jednym z priorytetów strategii UE dotyczącej praw człowieka prowadzonej przez delegację UE w Taszkiencie; podkreśla, że powinno to znaleźć odzwierciedlenie w polityce, monitorowaniu, sprawozdawczości, polityce kadrowej i pomocy finansowej;
(ix) Komisja powinna zbadać i w miarę możliwości przedłożyć Parlamentowi Europejskiemu wniosek legislacyjny w sprawie skutecznego mechanizmu śledzenia towarów wytwarzanych z wykorzystaniem pracy dzieci;
(x) należy poprzeć apel Parlamentu do sprzedawców hurtowych i detalicznych sprzedawców bawełny, aby powstrzymywali się od kupowania bawełny produkowanej w Uzbekistanie z wykorzystaniem pracy dzieci oraz powiadamiali konsumentów i wszystkich swych dostawców o tym zobowiązaniu;
(xi) jeżeli organy monitorujące MOP stwierdzą, że dochodzi do poważne i systematyczne naruszanie zobowiązań Uzbekistanu, Komisja powinna rozważyć wszcząć dochodzenie w sprawie czasowego wycofania preferencji taryfowych, jeśli spełnione zostaną wszystkie inne wymagania; podkreśla, że podejmując takie działania, Komisja jedynie egzekwuje przestrzeganie obowiązujących europejskich zasad ogólnego systemu preferencji, i podkreśla znaczenie konsekwentnego stosowania tych zasad;
(xii) należy podkreślić znaczenie stosunków między Unią a Uzbekistanem, których podstawą jest umowa o partnerstwie i współpracy oraz zawarte w niej zasady demokratyczne i zasady dotyczące praw człowieka; należy też przypomnieć o zobowiązaniu Unii do dalszego zacieśniania stosunków dwustronnych z tym krajem, w tym w dziedzinie handlu oraz we wszystkich obszarach związanych z zasadami demokratycznymi, poszanowaniem praw człowieka i praw podstawowych oraz praworządności;
(xiii) należy angażować się aktywnie w poprawę sytuacji obywateli Uzbekistanu pod względem praw społecznych, gospodarczych i praw człowieka przez propagowanie podejścia oddolnego, a także wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego i mediów w celu zapewnienia trwałego procesu demokratyzacji;
(xiv) należy regularnie przekazywać Parlamentowi Europejskiemu istotne informacje o sytuacji w Uzbekistanie, w szczególności jeżeli chodzi o likwidację zjawiska zmuszania dzieci do pracy;
2. stwierdza, że Parlament rozważy udzielenie zgody na podpisanie protokołu wyłącznie po umożliwieniu przez władze Uzbekistanu obserwatorom MOP nieskrępowanego i dokładnego monitorowania sytuacji oraz po potwierdzeniu przez nich, że wdrożono konkretne reformy, które przyniosły istotne wyniki w postaci rozpoczęcia procesu eliminowania zjawiska pracy przymusowej i pracy dzieci na poziomie krajowym, na poziomie wilajetów i na poziomie lokalnym;
3. zobowiązuje swego przewodniczącego do domagania się przeprowadzenia dalszych dyskusji z udziałem Komisji i Rady;
4. zobowiązuje swego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządowi i parlamentowi Uzbekistanu.
UZASADNIENIE
Do Parlamentu Europejskiego zwrócono się o wyrażenie zgody na podpisanie protokołu zmieniającego umowę o partnerstwie i współpracy.
Sprawozdawca przedstawił sprawozdanie wstępne, mając na celu wypracowanie pozytywnych wyników wraz z Radą i Komisją.
Sprawozdawca uważa, że przy obecnym stanie przestrzegania praw człowieka PE nie powinien wyrażać zgody na zawarcie protokołu, jeśli w polityce Uzbekistanu i UE nie zostaną wprowadzone zmiany.
Sprawozdawca chce nawiązać dialog z Radą i Komisją w celu uzyskania takich zmian, by PE mógł w późniejszym terminie rozważyć wyrażenie zgody na podpisanie protokołu zmieniającego umowę o partnerstwie i współpracy (UPW).
Wyroby włókiennicze a UPW
Umowy o partnerstwie i współpracy zawierano z krajami byłego Związku Radzieckiego w końcu lat 90., kiedy to wyroby włókiennicze były wciąż drażliwą kwestią dla handlu międzynarodowego.
Do 1995 r. kwoty na wyroby włókiennicze i odzież negocjowano dwustronnie, a przy tym podlegały one zasadom porozumienia wielowłóknowego (MFA).
Wprowadzało ono ograniczenia ilościowe w razie gwałtownego wzrostu importu szczególnych produktów, powodującego lub mogącego powodować poważne szkody dla przemysłu kraju importującego.
W latach 1995-2005 kwoty importowe stopniowo wycofano.
Ponieważ UE miała dwustronne porozumienie z Uzbekistanem, podjęła decyzję o włączeniu do UPW art. 16, wyraźnie wykluczającego wyroby włókiennicze z zakresu tej umowy.
W innych sektorach UPW przewidywała wzajemne stosowanie zasady najwyższego uprzywilejowania.
Pod koniec okresu przejściowego zakazano stosowania kwot na import wyrobów włókienniczych.
Dozwolone były tylko cła importowe.
Pod względem ceł UE przyjęła ogólną zasadę przyznawania statusu najwyższego uprzywilejowania państwom niebędącym członkami WTO; zasada ta obejmowała Uzbekistan.
Podobną zasadę stosuje wielu członków WTO.
Z kolei Uzbekistan jako państwo niebędące członkiem WTO nie ma obowiązku ustalać wiążących ceł.
Może je swobodnie i dowolnie podnosić (lub obniżać).
Powoduje to znaczną niepewność dla eksporterów wyrobów włókienniczych z UE.
Włączenie wyrobów włókienniczych do UPW spowoduje objęcie ich tytułem „Handel towarami”.
Tytuł ten przewiduje przyznanie statusu najwyższego uprzywilejowania, handel wolny od ograniczeń ilościowych, zasadę swobodnego tranzytu, handel po cenach rynkowych, klauzulę ochronną oraz zakazy lub ograniczenia dotyczące przywozu, wywozu lub tranzytu towarów ze względów dotyczących moralności publicznej, polityki publicznej lub bezpieczeństwa publicznego.
W przypadku innych krajów, np. Tadżykistanu, UPW przewidywała automatyczne skreślenie tego artykułu w razie wygaśnięcia umowy dwustronnej.
Nie dotyczyło to jednak Uzbekistanu.
W chwili obecnej art. 16 nadal obowiązuje, zatem wyroby włókiennicze są nadal wyłączone z UPW.
Należy wyraźnie skreślić art. 16, by UPW mogła objąć wyroby włókiennicze.
Taki jest właśnie cel omawianego protokołu.
Sytuacja taka występuje nie tylko w przypadku Uzbekistanu.
UE zawarła również protokoły zmieniające UPW z Azerbejdżanem (2007 r.) i Kazachstanem (2008 r.).
Protokół a przymusowa praca dzieci
Sprawozdawca rozumie, że protokół jest korzystny dla eksporterów z UE, gdyż daje im pewność prawa.
Nie należy jednak przeceniać ekonomicznych aspektów umowy.
Wartość eksportu wyrobów włókienniczych z UE do Uzbekistanu wynosi 16,4 milionów EUR, czyli 0,05% łącznego eksportu wyrobów włókienniczych z UE.
Ponadto umowy z Uzbekistanem dotyczącej sektora włókienniczego nie można traktować jak odrębnej sprawy technicznej.
Fakt, że w klasyfikacji Economist Intelligence Unit wg wskaźnika demokracji Uzbekistan znalazł się na 164. miejscu spośród 167 krajów, a w klasyfikacji Freedom House Index utworzył dla Uzbekistanu specjalną kategorię, w której klasyfikuje 9 państw „najgorszych z najgorszych”, budzi obawy co do rzeczywistego przestrzegania podstawowych praw człowieka.
Należy również przypomnieć, że w latach 2005-2009 UE nałożyła na Uzbekistan sankcje, a przez cały ten okres Rada co pół roku przyjmowała wnioski w sprawie tego kraju.
Uzbekistan to piąty co do wielkości producent bawełny na świecie i trzeci z kolei eksporter tego surowca.
System polityczny i gospodarczy w Uzbekistanie znajduje się pod kontrolą państwa.
Bawełna jest uprawiana w prywatnych gospodarstwach, ale jej zbiory muszą być przekazywane należącym do państwa przedsiębiorstwom za odgórnie dyktowane ceny.
Według badania Banku Światowego kwoty oficjalnie wypłacane rolnikom wynoszą zaledwie jedną trzecią ceny eksportowej.
W okresie zbiorów bawełny pracownicy rządowi mobilizują dzieci jako tanie źródło siły roboczej.
Szacuje się, że przy zbiorach pracuje od 200 000 do 2 milionów dzieci w wieku od 9 do 15 lat.
Państwo narzuca obowiązkowe kwoty bawełny.
Zgodność z kwotami zapewnia się hierarchicznie: na początku zbiorów gubernatorzy prowincji wydają odpowiednim gubernatorom obwodów nakaz zamknięcia szkół i wysłania dzieci do pracy przy zbiorach.
Gubernatorzy obwodów przekazują następnie nakaz odpowiednim wydziałom edukacji.
Stąd nakaz przekazywany jest bezpośrednio szkołom.
Każda prowincja musi wypełnić wyznaczoną jej kwotę w ramach krajowego planu produkcji bawełny.
Kwotę tę dzieli się na poszczególne obwody i przelicza na ilość bawełny, jaką musi zebrać pojedyncze dziecko.
Szkoły mają obowiązek wysłać dzieci na plantacje bawełny.
Pracownicy administracji i nauczyciele odmawiający wypełnienia tego nakazu ryzykują utratę pracy.
Rodziny dzieci odmawiających pracy poddawane są presji ze strony policji i organów ścigania.
Władze grożą im odebraniem emerytur i świadczeń socjalnych, odcięciem dostaw elektryczności, gazu i wody, a nawet aresztowaniem, więzieniem i postawieniem zarzutów rodzinom niepoddającym się nakazom.
Organizację pracy zapewniają następnie rolnicy: gromadzą bawełnę zebraną przez dzieci i wypłacają im mizerne wynagrodzenie.
Rolnicy finansują pracę na plantacjach za pośrednictwem administracji szkół, a nauczyciele co tydzień dystrybuują zapłatę.
Rolnicy zapewniający dzieciom wyżywienie odliczają poniesione koszty od wypłacanych dzieciom wynagrodzeń.
W tym systemie wiele szkół, zwłaszcza na terenach rolniczych, jest zamkniętych od września do listopada, a nawet do grudnia.
W konsekwencji dzieci pracujące przy zbiorach co roku tracą dwa, a nawet trzy miesiące nauki.
Reakcje Uzbekistanu, UE i pozostałej społeczności międzynarodowej
Rząd Uzbekistanu zaprzecza istnieniu problemu, twierdząc, że uprawę bawełny prowadzą gospodarstwa rodzinne.
Powtarzające się zarzuty dotyczące przymusowej pracy dzieci skłoniły rząd Uzbekistanu do ratyfikowania w 2008 r. dwóch konwencji MOP w sprawie pracy dzieci: konwencji nr 138 dotyczącej minimalnego wieku zatrudnienia oraz konwencji nr 182 w sprawie zakazu i niezwłocznych działań na rzecz zniesienia najgorszych form pracy dzieci; rząd przyjął także krajowy plan działań mający na celu wdrożenie obu konwencji.
Wiele organizacji międzynarodowych (w tym organy ONZ i MOP) od lat zgłasza obawy dotyczące korzystania z (przymusowej) pracy dzieci w Uzbekistanie.
Rząd Uzbekistanu nie zezwala jednak niezależnym międzynarodowym obserwatorom na wjazd do kraju w okresie zbiorów, by mogli oni sprawdzić wdrażanie konwencji MOP.
Tym samym rząd nie wykorzystuje okazji do wykazania, że liczne doniesienia o przymusowej pracy dzieci są fałszywe.
Prezydencja UE potwierdziła w czerwcu br. na forum MOP „dobrze udokumentowane doniesienia i powszechną zgodę wśród organów ONZ, UNICEF-u, organizacji pracodawców i pracowników oraz organizacji pozarządowych” w kwestii przymusowej pracy dzieci w Uzbekistanie.
Wielu detalicznych sprzedawców wyrobów włókienniczych, np. Tesco, Marks & Spencer, Levi Strauss & Co, GAP, C&A, Wal-Mart (USA), zobowiązało się do zajęcia się sprawą przymusowej pracy dzieci w uzbeckim sektorze bawełny.
UE jest ważnym importerem uzbeckiej bawełny.
Według Konferencji Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju przez wiele lat UE importowała 23% bawełny produkowanej w Uzbekistanie.
Liczby te stawiają UE w sytuacji moralnej odpowiedzialności za rozwiązanie problemu przymusowej pracy dzieci.
UE powinna zatem wykorzystać swoją pozycję do poprawy losu uzbeckich dzieci.
Zgodnie z art. 207 ust. 1 TFUE wspólna polityka handlowa prowadzona jest w oparciu o zasady i cele działań zewnętrznych Unii, a zgodnie z art. 3 Traktatu o Unii Europejskiej musi ona przyczyniać się m.in. do ochrony praw człowieka.
W związku z tym sprawozdawca jest zdania, że protokołu nie można traktować jak czysto technicznego porozumienia, gdyż właśnie w kontekście zbiorów bawełny występują obawy dotyczące praw człowieka, m.in. kwestii przymusowej pracy dzieci.
Parlament Europejski nie powinien dopuścić, by interesy gospodarcze przeważyły nad problemem przymusowej pracy dzieci w Uzbekistanie, i to w imię 0,05% naszego eksportu wyrobów włókienniczych o wartości 16,4 milionów EUR.
Z dużym zadowoleniem należy przyjąć takie inicjatywy jak zdecydowane oświadczenia UE (np. oświadczenie przewodniczącego J. M. Barroso z dnia 24 stycznia 2011 r., w którym opowiedział się on za prawem wjazdu niezależnych misji monitorujących do Uzbekistanu), podobnie jak uwaga poświęcona problemowi pracy dzieci na wszystkich posiedzeniach z udziałem przedstawicieli UE i Uzbekistanu.
Można jednak zrobić więcej.
Prawo dostępu dla przedstawicieli MOP jest sprawą zasadniczą dla ustalenia faktów i rozpoczęcia pracy nad rozwiązaniem sytuacji uzbeckich dzieci.
W tym kontekście duże znaczenie może mieć prowadzony przez MOP międzynarodowy program na rzecz eliminacji pracy dzieci (IPEC).
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje porozumienie w sprawie utworzenia przedstawicielstwa UE w Taszkiencie i uważa, że należy je wykorzystać do uzyskania informacji na miejscu oraz do rozszerzenia politycznej roli UE.
Przymusowa praca dzieci musi być priorytetową kwestią w strategii UE dotyczącej praw człowieka w Uzbekistanie, wyrażającej się w praktyce w formie monitoringu, sprawozdawczości i wsparcia finansowego.
Sprawozdawca jest za przyjęciem pozytywnego podejścia, które powinno obejmować również pomoc dla Uzbekistanu.
Pomoc ze strony UE powinna skupiać się na reformie rolnej i wspierać ograniczenie administracyjnej regulacji w sektorze bawełny.
Postępy już dokonują się w Kazachstanie, a w mniejszym stopniu również w Tadżykistanie.
Podniesienie rentowności uprawy bawełny dla samych rolników może zmniejszyć liczbę dorosłych pracowników opuszczających Uzbekistan i doprowadzić do wzrostu poziomu inwestycji w mechanizację gospodarstw.
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje również skierowany przez Radę do Komisji apel o przedstawienie sprawozdania na temat związków między najgorszymi formami pracy dzieci.
Sprawozdanie to powinno obejmować propozycje działań, dzięki którym UE może skutecznie identyfikować wyroby powstałe z wykorzystaniem najgorszych form pracy dzieci.
Sprawozdawca jest zdania, że skoro rząd Uzbekistanu odmawia pełnego dostępu przedstawicielom MOP, to UE powinna zbadać możliwość tymczasowego wycofania udogodnień z ogólnego systemu preferencji GSP w odniesieniu do uzbeckiej bawełny.
Sprawozdawca jest świadom, że w przeszłości Komisja spodziewała się utworzenia komisji śledczej MOP.
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje w tym kontekście propozycję nowego systemu GSP, w której zniesiono ten warunek przeprowadzenia dochodzenia.
Sprawozdawca podkreśla jednak, że obecnej procedury wszczynania dochodzenia nie należy postrzegać jak przeszkody w działaniu.
UE nie powinna przyznawać preferencyjnego dostępu importowanej bawełnie uzyskanej z wykorzystaniem przymusowej pracy dzieci.
Podsumowanie
Sprawozdawca sporządził sprawozdanie wstępne na temat protokołu dotyczącego wyrobów włókienniczych, by umożliwić UE wykazanie się przywództwem w dziedzinie wspólnej polityki handlowej zgodnie z wartościami i celami Unii.
Sprawozdawca chce nawiązać dialog z Komisją i Radą, by powstały ramy spójnej polityki UE wobec Uzbekistanu, koncentrującej się na kwestii praw człowieka.
Istnieją już pozytywne narzędzia mogące prowadzić do zmian, ale wymagają one wdrożenia w praktyce.
6.10.2011
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych
dla Komisji Handlu Międzynarodowego
w sprawie projektu decyzji Rady w sprawie zawarcia Protokołu do Umowy o partnerstwie i współpracy ustanawiającej partnerstwo między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi, z jednej strony, a Republiką Uzbekistanu, z drugiej strony, zmieniającego umowę w celu rozszerzenia postanowień umowy na dwustronny handel wyrobami włókienniczymi, mając na uwadze wygaśnięcie dwustronnej umowy dotyczącej wyrobów włókienniczych
(16384/2010 – C7‑0097/2011 – 2010/0323(NLE) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Nicole Kiil-Nielsen
Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Handlu Międzynarodowego, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim wstępnym sprawozdaniu następujących poprawek:
A . mając na uwadze art. 2 Umowy o partnerstwie i współpracy z Uzbekistanem, który stanowi, że „[P]oszanowanie demokracji, zasad prawa międzynarodowego i praw człowieka określonych w szczególności w Karcie Narodów Zjednoczonych, Akcie końcowym z Helsinek i w Paryskiej Karcie Nowej Europy oraz zasad gospodarki rynkowej, w tym ogłoszonych w dokumentach Konferencji KBWE w Bonn, stanowi podstawę polityki wewnętrznej i zewnętrznej Stron oraz podstawowy element partnerstwa i niniejszej Umowy”;
B . mając na uwadze, że według władz uzbeckich praktyki zatrudniania dzieci przy zbiorach na polach bawełny ograniczają się obecnie jedynie do młodzieży i młodzież ta jest zatrudniana wyłącznie w prywatnych gospodarstwach rolnych, a więc nie jest to polityka popierana przez państwo, a ponadto zmuszanie do pracy jest niezgodne z prawem i podlega sankcjom; mając jednak na uwadze, że należy dokonać przeglądu poziomu określanych przez uzbecki rząd cen produktów rolnych oraz przyjętych w ramach centralnie planowanej polityki założeń produkcji, tak aby uwzględnić obecne ograniczenia zasobów, doprowadzić do pełnego wdrożenia przepisów prawa w tej dziedzinie przez organy lokalne i zagwarantować, że system nie będzie powodował dalszych obciążeń takich jak konieczność korzystania z przymusowej pracy dzieci;
C. mając na uwadze, że w swoich konkluzjach z dnia 14 czerwca 2010 r. na temat pracy dzieci Rada stwierdziła, iż jest w pełni świadoma roli i odpowiedzialności Unii w dążeniu do położenia kresu tej praktyce;
D. mając na uwadze, że niezależni obserwatorzy międzynarodowi zebrali dowody potwierdzające, że praca przymusowa, a w szczególności praca przymusowa dzieci, jest praktyką stosowaną regularnie i w sposób zorganizowany, wiążącą się z wywieraniem nacisku na nauczycieli i rodziny przy udziale sił policyjnych i służb bezpieczeństwa;
E. mając na uwadze, że sprawiedliwy handel międzynarodowy wymaga konkurencyjności na równych zasadach oraz że czynniki gospodarcze wpływające na ustalanie cen eksportowanych do Unii produktów nie powinny być zniekształcane praktykami sprzecznymi z podstawowymi zasadami poszanowania praw człowieka i praw dziecka;
F. mając na uwadze, że w XXI w. woda jest ważnym zasobem i dlatego jej ochrona powinna być priorytetem; mając na uwadze, że z powodu niedostatecznych norm środowiskowych i mało skutecznej infrastruktury irygacyjnej produkcja bawełny w Uzbekistanie w latach 1990-2008 przyczyniła się do poważnego zmniejszenia powierzchni Jeziora Aralskiego;
1. wzywa Radę i Komisję do uwzględnienia następujących zaleceń:
(i) należy przypomnieć władzom Uzbekistanu, że mimo iż konstytucja tego kraju zawiera przepisy dotyczące poszanowania praw człowieka oraz że Uzbekistan podpisał i ratyfikował większość konwencji ONZ dotyczących praw człowieka, praw obywatelskich i politycznych oraz praw dzieci, ten formalny zestaw aktów prawnych nadal musi zostać skutecznie wdrożony;
(ii) należy podkreślić znaczenie stosunków między Unią a Uzbekistanem, których podstawą jest umowa o partnerstwie i współpracy oraz zawarte w niej zasady demokratyczne i zasady dotyczące praw człowieka; należy też przypomnieć o zobowiązaniu Unii do dalszego zacieśniania stosunków dwustronnych z tym krajem, w tym w dziedzinie handlu oraz we wszystkich obszarach związanych z zasadami demokratycznymi, poszanowaniem praw człowieka i praw podstawowych oraz praworządności;
(iii) należy stanowczo potępić wykorzystywanie przymusowej pracy dzieci i podkreślić znaczenie międzynarodowych obserwatorów śledzących rozwój sytuacji w zakresie pracy przymusowej w Uzbekistanie i w innych państwach regionu;
(iv) należy poprzeć wniosek Międzynarodowej Organizacji Pracy (MOP), by przeprowadzić ocenę sytuacji w zakresie domniemanych praktyk zmuszania do pracy podczas zbioru bawełny, a w szczególności zmuszania do niej dzieci; w związku z tym należy wezwać rząd uzbecki do pełnego wdrożenia oficjalnego zakazu takich praktyk przyjętego w uzbeckim ustawodawstwie oraz konwencjach międzynarodowych ratyfikowanych przez to państwo; należy podkreślić potrzebę przeprowadzenia reform mających na celu modernizację i ożywienie sektora rolnictwa, co przyczyniłoby się znacząco do likwidacji przymusowej pracy dzieci;
(v) należy wezwać prezydenta Uzbekistanu Isłama Karimowa, by wpuścił do kraju misję obserwacyjną MOP, która zajęłaby się kwestią pracy dzieci;
(vi) należy angażować się aktywnie w poprawę sytuacji obywateli Uzbekistanu pod względem praw społecznych, gospodarczych i praw człowieka przez propagowanie podejścia oddolnego, wspieranie organizacji społeczeństwa obywatelskiego i mediów w celu zapewnienia trwałego procesu demokratyzacji;
2. stwierdza, że Parlament rozważy udzielenie zgody na podpisanie protokołu wyłącznie po umożliwieniu przez władze Uzbekistanu obserwatorom międzynarodowym nieskrępowanego i dokładnego monitorowania sytuacji oraz po potwierdzeniu, że wdrożono konkretne reformy, które przyniosły istotne wyniki w postaci rozpoczęcia procesu eliminowania zjawiska pracy przymusowej i pracy dzieci na poziomie krajowym, na poziomie wilajetów i na poziomie lokalnym.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
4.10.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
57
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Pino Arlacchi, Franziska Katharina Brantner, Frieda Brepoels, Elmar Brok, Tarja Cronberg, Arnaud Danjean, Ana Gomes, Andrzej Grzyb, Richard Howitt, Anneli Jäätteenmäki, Jelko Kacin, Ioannis Kasoulides, Tunne Kelam, Nicole Kiil-Nielsen, Evgeni Kirilov, Maria Eleni Koppa, Andrey Kovatchev, Eduard Kukan, Vytautas Landsbergis, Krzysztof Lisek, Sabine Lösing, Ulrike Lunacek, Barry Madlener, Kyriakos Mavronikolas, Willy Meyer, Alexander Mirsky, María Muñiz De Urquiza, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Norica Nicolai, Raimon Obiols, Ria Oomen-Ruijten, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, Cristian Dan Preda, Libor Rouček, Tokia Saïfi, Nikolaos Salavrakos, Jacek Saryusz-Wolski, Werner Schulz, Adrian Severin, Hannes Swoboda, Inese Vaidere, Sir Graham Watson, Boris Zala
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Laima Liucija Andrikienė, Véronique De Keyser, Liisa Jaakonsaari, Elisabeth Jeggle, Agnès Le Brun, Norbert Neuser, György Schöpflin, László Tőkés, Traian Ungureanu, Luis Yáñez-Barnuevo García, Janusz Władysław Zemke
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Paul Murphy
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
23.11.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
26
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
William (The Earl of) Dartmouth, David Campbell Bannerman, Daniel Caspary, Marielle De Sarnez, Christofer Fjellner, Bernd Lange, David Martin, Emilio Menéndez del Valle, Franck Proust, Helmut Scholz, Peter Šťastný, Robert Sturdy, Gianluca Susta, Keith Taylor, Iuliu Winkler, Jan Zahradil, Pablo Zalba Bidegain, Paweł Zalewski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Josefa Andrés Barea, George Sabin Cutaş, Małgorzata Handzlik, Salvatore Iacolino, Silvana Koch-Mehrin, Jörg Leichtfried, Miloslav Ransdorf, Marietje Schaake, Carl Schlyter
