6.9.2006
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 108 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Maria Martens, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Miguel Angel Martínez Martínez i Margrietus van den Berg, w imieniu grupy politycznej PSE
– Thierry Cornillet, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Marie-Hélène Aubert, Carl Schlyter i Caroline Lucas, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Vittorio Agnoletto i Mary Lou McDonald, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Ģirts Valdis Kristovskis i Eoin Ryan, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– UEN ( B6‑0467/2006 )
– GUE/NGL ( B6‑0476/2006 )
– PPE-DE ( B6‑0482/2006 )
– ALDE ( B6‑0483/2006 )
– Verts/ALE ( B6‑0485/2006 )
– PSE ( B6‑0505/2006 )
w sprawie podrabiania leków
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sur la contrefaçon de médicaments
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając deklarację szefów państw i rządów w sprawie walki z wyrobami podrabianymi, przyjętą w czasie szczytu G8 w Petersburgu w dniach 15 - 16 lipca 2006 r.,
–
uwzględniając deklarację rzymską przyjętą na międzynarodowej konferencji Światowej Organizacji Zdrowia w dniu 18 lutego 2006 r.,
–
uwzględniając inicjatywy Komisji w zakresie poszanowania praw własności intelektualnej oraz plan działań przeciwko wyrobom podrabianym i piractwu, przyjęty przez nią w październiku 2005 r.,
–
uwzględniając wyrok Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich wydany w 2005 r. w sprawie (C-176/03), dający Wspólnocie Europejskiej większe możliwości ustanawiania sankcji karnych w odniesieniu do wyrobów podrabianych,
–
uwzględniając rezolucję Światowej Organizacji Zdrowia z dnia 29 maja 2006 r. w sprawie zdrowia publicznego, innowacji, podstawowych badań naukowych i własności intelektualnej,
–
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze niezwykle poważne konsekwencje podrabiania leków, włącznie z narażeniem zdrowia i życia milionów osób;
B.
mając na uwadze, że według Światowej Organizacji Zdrowia „podrobiony lek to lek celowo i oszukańczo opatrzony etykietą zawierającą fałszywe informacje dotyczące identyfikacji i/lub prawdziwego źródła pochodzenia leku.
Może to być specyfik oryginalny lub produkt generyczny; niektóre z wyrobów podrabianych zawierają dobre składniki, inne zawierają złe składniki bądź nie zawierają substancji aktywnej, w jeszcze innych ilość substancji aktywnej jest niewystarczająca lub też podrobione zostało ich opakowanie”,
C.
mając na uwadze, że podrabiane leki rozprowadzane są głównie w krajach rozwijających się i że są to środki stosowane w leczeniu chorób śmiertelnych, takich jak malaria, gruźlica i HIV/AIDS.
D.
mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami Światowej Organizacji Zdrowia podrabiane leki stanowią obecnie 10% światowego rynku, a zdaniem Amerykańskiej Agencji ds. Żywności i Leków – ponad 10%; że blisko 70% leków przeciwmalarycznych dostępnych w Kamerunie to produkty podrobione, co potwierdziła w 2003 r.
Światowa Organizacja Zdrowia; że jak się podaje, 25% leków stosowanych w krajach rozwijających się to produkty podrobione (50% w Pakistanie i w Nigerii),
E.
mając na uwadze, że jak ocenia OMS, co roku na milion zgonów w wyniku malarii 200 000 należy uznać za wynik nieprawidłowego stosowania leków lub zastosowania leków podrobionych,
F.
mając na uwadze, że podrabianie leków szerzy się na wszystkich kontynentach, szczególnie w Afryce, Azji, Ameryce Łacińskiej i Rosji,
G.
mając na uwadze, że najczęściej podawane przez Światową Organizację Zdrowia czynniki sprzyjające podrabianiu leków to: brak prawodawstwa zakazującego podrabiania leków, niskie sankcje karne, słabość lub brak lokalnych organów regulacyjnych sektora farmaceutycznego, niedostatek leków lub nieregularne zaopatrzenie w leki, brak kontroli wywozu leków, transakcje handlowe z udziałem kilku pośredników, korupcja i konflikty interesów;
H.
mając na uwadze, że handel podrobionymi lekami wynika po części z braku uświadomienia i zaangażowania politycznego, z niedoskonałości przepisów, nieadekwatnych możliwości ich realizacji oraz, zwłaszcza w krajach rozwijających się, z braku dostępu ludności do prawdziwych leków, kontrolowanych przez władze publiczne;
I.
ubolewając nad faktem, że Unia Europejska późno włączyła się w międzynarodową walkę z produktami podrabianymi, podczas gdy większa przepuszczalność granic i nowe technologie (Internet) groziły nasileniem zjawiska piractwa;
1.
uważa, że Wspólnota Europejska powinna jak najpilniej wypracować środki skutecznego prowadzenia walki z nielegalnymi praktykami w dziedzinie piractwa i podrabiania leków;
2.
zachęca Komisję do pójścia dalej niż w komunikacie zatytułowanym „Strategia egzekwowania praw własności intelektualnej w krajach trzecich”; w szczególności wzywa Unię Europejską do przyjęcia odpowiednich środków walki z plagą podrabiania leków na jej terytorium;
3.
zachęca Unię Europejską do podejmowania inicjatyw na rzecz zwiększania zdolności krajów ubogich do stanowienia przepisów i prowadzenia kontroli jakości wprowadzanych na rynek produktów i materiałów medycznych oraz do zapewniania dostępu do leków po przystępnych cenach;
4.
usilnie nakłania Unię Europejską do odegrania roli napędowej w propagowaniu idei światowej konwencji mającej na celu wprowadzenie w ustawodawstwie wszystkich krajów szczególnej kwalifikacji prawnej (jako przestępstwa lub wykroczenia) w odniesieniu do podrabiania, paserstwa i rozprowadzania podrabianych leków;
5.
nalega na wzmocnienie współpracy między poszczególnymi organami zaangażowanymi w walkę z podrabianiem, zarówno na szczeblu narodowym, jak i ponadnarodowym;
6.
podkreśla, że dla powodzenia tego rodzaju działań istotne znaczenie ma zawarcie w programach działań środków zapobiegawczych; do środków tych należy tworzenie struktur, współpraca, kampanie uświadamiające, najlepiej prowadzone przez władze publiczne, a także wola polityczna;
7.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, szefom rządów państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ i sekretarzowi generalnemu Światowej Organizacji Zdrowia.
