WERSJA OSTATECZNA
A6-0033/2006
23.2.2006
*
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności - produktów rolnych i środków spożywczych
(COM(2005)0694 – C6‑0026/2006 – 2005/0270(CNS))
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Sprawozdawca:
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf
PE 367.688v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznaczenia zwykłą kursywą są wskazówką dla służb technicznych, że proponowana jest, w celu opracowania tekstu końcowego, korekta elementów tekstu legislacyjnego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub brakujących w danej wersji językowej.)
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE (w języku francuskim)...................................................................................12
PROCEDURA...........................................................................................................................13
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności - produktów rolnych i środków spożywczych
( COM(2005)0694 – C6‑0026/2006 – 2005/0270(CNS) )
(Procedura konsultacji)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie ( COM(2005)0694 )
Dotychczas nieopublikowano w Dzienniku Urzędowym. ,
– uwzględniając art. 37 Traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6‑0026/2006 ),
– uwzględniając art. 51 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi ( A6‑0033/2006 ),
1. zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;
2. zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 Traktatu WE;
3. zwraca się do Rady, jeśli ta uznałaby za stosowne oddalić się od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;
4. zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem, jeśli ta uznałaby za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku Komisji;
5. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 7
7.
Produkty rolne i środki spożywcze podlegają, w odniesieniu do ich etykietowania, ogólnym zasadom ustanowionym we Wspólnocie, w szczególności dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych
Dz.U. L 109 z 06.05.2000., str. 29 Rozporządzenie zmienione ostatecznie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 89/2003 (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15). .
Jednakże, ze względu na ich specyficzny charakter, należy przyjąć szczególne przepisy uzupełniające w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności.
Aby identyfikacja gwarantowanych tradycyjnych specjalności wyprodukowanych na terenie Wspólnoty była łatwiejsza i szybsza, używanie na etykietach zapisów i symboli wspólnotowych, o których mowa, powinno być obowiązkowe przewidując jednak rozsądny termin, który umożliwiłby dostosowanie się podmiotów do tego wymogu.
7.
Produkty rolne i środki spożywcze podlegają, w odniesieniu do ich etykietowania, ogólnym zasadom ustanowionym we Wspólnocie, w szczególności dyrektywie 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych
Dz.U. L 109 z 06.05.2000., str. 29 Rozporządzenie zmienione ostatecznie rozporządzeniem Komisji (WE) nr 89/2003 (Dz.U. L 308 z 25.11.2003, str. 15). .
Jednakże, ze względu na ich specyficzny charakter, należy przyjąć szczególne przepisy uzupełniające w odniesieniu do gwarantowanych tradycyjnych specjalności.
Aby identyfikacja gwarantowanych tradycyjnych specjalności wyprodukowanych na terenie Wspólnoty była łatwiejsza i szybsza, używanie na etykietach zapisów i specjalnego symbolu wspólnotowego kojarzonego z gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami powinno być obowiązkowe przewidując jednak rozsądny termin, który umożliwiłby dostosowanie się podmiotów do tego wymogu.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 7 a (nowy)
7a W związku z rozszerzeniem zakresu zastosowania niniejszego rozporządzenia na produkty pochodzące z państw trzecich oraz w celu ochrony konsumenta przed ryzykiem pomylenia symbolu wspólnotowego z miejscem pochodzenia produktu, konieczne jest wskazanie na etykietach miejsca pochodzenia i przetworzenia produktu rolnego lub środka spożywczego wprowadzonego do obrotu z odniesieniem do gwarantowanej tradycyjnej specjalności.
Poprawka
3
Artykuł 2 ustęp litera b)
b) „tradycyjny” oznacza, dowiedzione użycie na rynku wspólnotowym przynajmniej od okresu równego okresowi zwykle przypisywanemu jednemu pokoleniu człowieka;
b) „tradycyjny” oznacza produkt posiadający dowiedzione specyficzne cechy, które odróżniają go od podobnych mu produktów należących do tej samej kategorii oraz używany na rynku już przed drugą wojną światową;
Uzasadnienie
Produkt, który ma być postrzegany jako integralna część tradycji musi znajdować się w obrocie rynkowym od czasów drugiej wojny światowej, powszechnie uważanej za okres przełomowy.
Poprawka
4
Artykuł 3 akapit 1
Komisja prowadzi rejestr gwarantowanych tradycyjnych specjalności uznanych na poziomie wspólnotowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem.
Komisja prowadzi rejestr gwarantowanych tradycyjnych specjalności uznanych na poziomie wspólnotowym zgodnie z niniejszym rozporządzeniem i publikuje go w Internecie.
Uzasadnienie
Rejestr powinien być łatwo dostępny dla konsumentów i producentów.
Poprawka
5
Artykuł 3 akapit 3 (nowy)
Nie zezwala się w żadnym wypadku na używanie nazw zarejestrowanych jako chronione nazwy pochodzenia (PDO) lub chronione oznaczenia geograficzne (PGI).
Uzasadnienie
Nazwy, które mają być używane przy rejestrowaniu produktów na mocy niniejszego rozporządzenia nie mogą w żadnym przypadku obejmować nazw już zarejestrowanych jako PDO lub PGI.
Poprawka
6
Artykuł 7 ustęp 3 litera d a) (nowa)
da) wszelkie inne informacje, które Państwo Członkowskie, opierając się na odpowiednio uzasadnionych podstawach, uzna za konieczne.
Poprawka
7
Artykuł 7 ustęp 5 pierwsze zdanie
5.
Państwo Członkowskie, podczas rozpatrywania wniosku określonego w ust. 4 akapit drugi, organizuje procedurę sprzeciwu na poziomie krajowym, zapewniając odpowiednią publikację wspomnianego wniosku i przewidując rozsądny termin, w czasie którego każdy podmiot w uzasadniony sposób zainteresowany i mający siedzibę na jego terytorium może zgłosić swój sprzeciw wobec wniosku.
5.
Państwo Członkowskie, podczas rozpatrywania wniosku określonego w ust. 4 akapit drugi, organizuje procedurę sprzeciwu na poziomie krajowym, zapewniając odpowiednią publikację wspomnianego wniosku i ustanawiając termin 3 miesięcy , w czasie którego każdy podmiot w uzasadniony sposób zainteresowany i mający siedzibę na jego terytorium może zgłosić swój sprzeciw wobec wniosku.
Uzasadnienie
Termin, w którym można zgłosić sprzeciw powinien być jasno określony, tak aby zaoszczędzić wnioskodawcy niepotrzebnych opóźnień .
Poprawka
8
Artykuł 8 ustęp 1 akapit 1
1.
Komisja rozpatruje wniosek w celu sprawdzenia, czy jest on uzasadniony i czy spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia.
1.
W terminie czterech miesięcy Komisja rozpatruje wniosek w celu sprawdzenia, czy jest on uzasadniony i czy spełnia wymogi niniejszego rozporządzenia.
Uzasadnienie
W odróżnieniu od art. 8 rozporządzenia 2082/92 wniosek Komisji nie przewiduje żadnego ostatecznego terminu, w którym miałaby ona rozpatrzyć wniosek o rejestrację.
Określenie terminu podjęcia decyzji jest konieczne dla przyspieszenia procedury, która, choć podzielona na następujące po sobie etapy, musi zakończyć się w odpowiednim czasie, tak aby pozwolić na spełnienie wymogów pewności prawnej w odniesieniu zarówno do producentów, jak i do konsumentów.
Poprawka
9
Artykuł 8 ustęp 2 akapit 1
2.
Jeżeli warunki niniejszego rozporządzenia wydają się być spełnione, Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opis produktu określony w art. 6 i informacje dotyczące grupy składającej wniosek oraz struktury lub struktur kontrolnych określonych w art. 15.
2.
Jeżeli warunki niniejszego rozporządzenia wydają się być spełnione, oraz w terminie nieprzekraczającym sześciu miesięcy od daty otrzymania wniosku określonego w art. 7 ust. 6 , Komisja publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej opis produktu określony w art. 6 i informacje dotyczące grupy składającej wniosek oraz struktury lub struktur kontrolnych określonych w art. 15.
Uzasadnienie
Wnioski powinny być rozpatrywane w wyraźnie określonym terminie, tak aby uniknąć niepotrzebnych opóźnień.
Sześciomiesięczny termin na rozpatrzenie wniosku powinien zatem zostać zachowany, tak jak w przypadku rozporządzenia 2082/92.
Poprawka
10
Artykuł 9 ustęp 4 akapit 2
Rejestracja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Rejestracja jest publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz w Internecie, włącznie z odniesieniem do pozycji specyfikacji zgodnie z art. 8 ust. 2.
Uzasadnienie
Należy zapewnić publikowanie specyfikacji w formie elektronicznej, także w przypadku gwarantowanych tradycyjnych specjalności z państw trzecich.
Poza tym specyfikacja powinna być łatwo dostępna dla uczestników rynku.
Poprawka
11
Artykuł 12 ustęp 2
2.
W przypadku odwołania się do gwarantowanej tradycyjnej specjalności na etykiecie produktu rolnego lub środka spożywczego otrzymanego na terytorium Wspólnoty, zarejestrowana nazwa, zapis „gwarantowanej tradycyjnej specjalności„ lub jej skrót „TSG” oraz symbol wspólnotowy , który jej odpowiada muszą się na niej znajdować.
2.
W przypadku odwołania się do gwarantowanej tradycyjnej specjalności na etykiecie produktu rolnego lub środka spożywczego otrzymanego na terytorium Wspólnoty, zarejestrowana nazwa, zapis „gwarantowanej tradycyjnej specjalności„ lub jej skrót „TSG” oraz specjalny symbol wspólnotowy z nią kojarzony muszą się na niej znajdować.
Uzasadnienie
Obowiązek umieszczania na etykiecie zapisu, jego skrótu i symbolu wspólnotowego wiąże się przede wszystkim z koniecznością zróżnicowania logo dla PGI, PDO i STG.
I to nie tylko w celu zachęcenia producentów do używania logo wspólnotowego, ale przede wszystkim w celu ochrony konsumenta przed nieuniknionym ryzykiem błędnego zrozumienia.
Poprawka
12
Artykuł 12 ustęp 3 a (nowy)
3a.
Miejsce pochodzenia i przetworzenia każdego produktu rolnego lub środka spożywczego wprowadzonego do obrotu ze wspólnotowym świadectwem o szczególnym charakterze zgodnie z niniejszym rozporządzeniem musi być jasno i wyraźnie wskazane przy etykietowaniu.
Uzasadnienie
Wniosek uznaje możliwość używania zapisu, skrótu i logo również na etykietach produktów z państw trzecich.
Dla ochrony konsumenta należy wprowadzić obowiązek wskazywania przy etykietowaniu miejsca pochodzenia i przetworzenia produktu, tak aby uniknąć mylenia logo wspólnotowego z miejscem pochodzenia produktu.
Poprawka
13
Artykuł 15 ustęp 2 akapit 1 a (nowy)
Istniejące już prywatne organy kontrolne dysponują okresem jednego roku od daty publikacji niniejszego rozporządzenia w celu otrzymania akredytacji.
Poprawka
14
Artykuł 15 ustęp 3
3.
Publiczne lub prywatne organy kontrolne, o których mowa w ust. 1 muszą być upoważnione do zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia, łącznie z, tam gdzie to stosowne, nakładaniem sankcji, jeżeli stwierdzą, że produkt rolny lub środek spożywczy objęty gwarantowaną tradycyjną specjalnością nie odpowiada wymogom opisu produktu.
3.
Państwowe organy kontrolne, o których mowa w ust. 1 muszą być upoważnione do zapewnienia przestrzegania niniejszego rozporządzenia, łącznie z, tam gdzie to stosowne, nakładaniem sankcji, jeżeli stwierdzą, że produkt rolny lub środek spożywczy objęty gwarantowaną tradycyjną specjalnością nie odpowiada wymogom opisu produktu.
Uzasadnienie
Na prywatne jednostki certyfikujące nie powinien być nałożony obowiązek karania producentów, którzy mają prawo do używania zarejestrowanej nazwy i nie przestrzegają warunków produkcji określonych w specyfikacji zarejestrowanego produktu.
Do karania tych producentów zobowiązany powinien być organ państwowy, od decyzji którego przysługiwałoby odwołanie.
Poprawka
15
Artykuł 17 ustęp 2 a (nowy)
2a.
Jeśli przetworzony produkt zawiera produkt rolny lub środek spożywczy zarejestrowany zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, używanie odpowiedniego zapisu na etykiecie przetworzonego produktu podlega właściwemu upoważnieniu wydanemu przez grupę, która otrzymała uznanie.
Uzasadnienie
Używanie zapisów w przypadku produktów przetworzonych powinno podlegać odpowiedniemu upoważnieniu do ich użycia wydanemu przez grupę, która otrzymała uznanie .
Poprawka
16
Artykuł 18 ustęp 3
3.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu, stosuje się art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
skreślony
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE ustala się na trzy miesiące.
Uzasadnienie
Nie ma powodu, aby komplikować procedurę komitologii dwoma różnymi uregulowaniami dotyczącymi komisji.
Odesłania do tego ustępu w tekście powinny zostać zastąpione przez odesłanie do art. 18 ust. 2.
UZASADNIENIE (w języku francuskim)
L'Union européenne accorde une protection particulière aux producteurs de "spécialités régionales" sur la base des règlements (CEE) n° 2081/92 et n° 2082/92.
Les dispositions facultatives permettent aux producteurs de s'enregistrer dans un système communautaire qui offre une protection juridiquement contraignante pour des produits agricoles et des denrées alimentaires particuliers avec une appellation d'origine.
L' appellation d'origine protégée désigne un produit dont la production, la transformation et l'élaboration ont lieu dans une aire géographique déterminée, selon une procédure reconnue et déterminée.
Dans le cas de l' indication géographique protégée , il existe un lien entre au moins l'une des phases de la production, de la transformation ou de l'élaboration et l'aire d'origine.
Il peut également s'agir d'un produit jouissant d'une certaine réputation.
La spécialité traditionnelle garantie est régie par le règlement n° 2082/92 et ne fait pas référence à une origine géographique, mais met en valeur la composition traditionnelle du produit ou un mode traditionnel de production et/ou de transformation.
Les deux premières appellations font l'objet d'un rapport distinct portant sur une proposition modifiant le règlement (CEE) n° 2081/92, tandis que le présent rapport porte sur les modifications proposées au règlement (CEE) n° 2082/92 relatif aux spécialités traditionnelles garanties.
Bien que, jusqu'à présent, beaucoup moins de spécialités traditionnelles garanties que d'appellations d'origine ou d'indications géographiques protégées aient été enregistrées, et bien que le niveau de protection des spécialités traditionnelles garanties soit moindre que celui des appellations d'origine et des indications géographiques protégées, le règlement contribue considérablement à ajouter de la valeur à la production dans les zones rurales de l'Europe.
La réputation dont ces produits bénéficient auprès des consommateurs européens permet à leurs producteurs d'accéder à des marchés aux prix plus élevés, ce qui exerce à son tour un impact sur la création et le maintien d'emplois dans les zones rurales.
Les modifications proposées par la Commission au règlement actuellement en vigueur sont très semblables à celles proposées au règlement n° 2081/92.
Pour cette raison, il est renvoyé à l'exposé des motifs du rapport parallèle à celui-ci.
Votre rapporteur tient cependant à souligner que la réglementation applicable aux spécialités traditionnelles garanties n'a pas fait l'objet d'une procédure d'arbitrage dans le cadre de l'OMC et que, de ce fait, de nouvelles dispositions ne doivent donc pas nécessairement être adoptées dans le même délai rapproché que dans le cas de la procédure législative parallèle à celle-ci modifiant le règlement n° 2081/92.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Rady w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności - produktów rolnych i środków spożywczych
Odsyłacze
COM(2005)0270 – C6‑0026/2006 – 2005/0270(CNS)
Data konsultacji z PE
24.1.2006
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu
AGRI 1.2.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
INTA 1.2.2006
IMCO 1.2.2006
ENVI 1.2.2006
Opinia niewydana Data wydania decyzji
INTA 25.1.2006
IMCO 30.1.2006
ENVI 30.1.2006
Sprawozdawca(y) Data powołania
Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf 23.11.2005
Rozpatrzenie w komisji
25.1.2006
21.2.2006
Data przyjęcia
21.1.2006
Wynik głosowania końcowego
za: 36
przeciw:
wstrzymujących się:
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Marie-Hélène Aubert, Peter Baco, Katerina Batzeli, Thijs Berman, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Giuseppe Castiglione, Joseph Daul, Albert Deß, Michl Ebner, Carmen Fraga Estévez, Duarte Freitas, Jean-Claude Fruteau, Ioannis Gklavakis, Lutz Goepel, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, María Esther Herranz García, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Stéphane Le Foll, Albert Jan Maat, Diamanto Manolakou, Rosa Miguélez Ramos, Neil Parish, María Isabel Salinas García, Agnes Schierhuber, Willem Schuth, Czesław Adam Siekierski, Marc Tarabella, Jeffrey Titford, Kyösti Virrankoski, Janusz Wojciechowski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Bernadette Bourzai, Vincenzo Lavarra, Astrid Lulling, Zdzisław Zbigniew Podkański
Data złożenia
23.2.2006
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
...
