P7_TA(2010)0389
Kambodża, w szczególności przypadek Sama Rainsy'ego
B7-0550 , 0589 , 0590 , 0591 , 0593 oraz 0594/2010
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2010 r. w sprawie Kambodży, a w szczególności sprawy Sama Rainsy'ego
Parlament Europejski,
–
uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie handlu kobietami i dziećmi w Kambodży Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0012 .
, z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie Kambodży Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0081 .
, z dnia 1 grudnia 2005. w sprawie sytuacji w zakresie praw człowieka w Kambodży, Laosie i Wietnamie Teksty przyjęte, P6_TA(2005)0462 .
, z dnia 19 stycznia 2006 r. w sprawie represji politycznych w Kambodży Teksty przyjęte, P6_TA(2006)0032 .
i z dnia15 marca 2007 r. w sprawie Kambodży Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0085 .
,
–
uwzględniając umowę o współpracy z 1997 r. zawartą między Wspólnotą Europejską i Królestwem Kambodży Dz.U. L 269 z 19.10.1999, s. 18.
, w szczególności jej art. 1 (przestrzeganie praw człowieka), art. 19 (zawieszenie umowy w przypadku naruszenia art. 1 przez jedną ze stron) oraz załącznik 1 (dotyczący art. 19) do tej umowy,
–
uwzględniając Deklarację ONZ z 1998 r. w sprawie obrońców praw człowieka,
–
uwzględniając wytyczne UE w sprawie obrońców praw człowieka, zatwierdzone przez Radę w dniu 14 czerwca 2004 r. i uaktualnione w 2008 r.,
–
uwzględniając Międzynarodowy pakt praw gospodarczych, społecznych i kulturalnych oraz Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych, których stroną jest Kambodża,
–
uwzględniając sprawozdanie specjalnego sprawozdawcy Organizacji Narodów Zjednoczonych z dnia 17 czerwca 2010 r. na temat sytuacji w zakresie praw człowieka w Kambodży, w którym ubolewa on nad zewnętrzną ingerencją w prace sądów http://www.un.org.kh/index.php?option=com_content&view=article&id=330:united-nations-special-rapporteur-on-the-situation-of-human-rights-in-cambodia-statement&catid=44:un-speeches-and-statements&Itemid=77
,
–
uwzględniając decyzję podjętą przez Komisję ds. praw człowieka parlamentarzystów Unii Międzyparlamentarnej na posiedzeniu w dniach 12-15 lipca 2010 r.,
–
uwzględniając rezolucję Rady Zarządzającej Unii Międzyparlamentarnej z dnia 6 października 2010 r.,
–
uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w ostatnich kilku latach zauważalne są w Kambodży niepokojące tendencje autorytarne; mając na uwadze, że przejawiają się one pogorszeniem sytuacji w zakresie praw człowieka, ograniczaniem podstawowych swobód, brutalną polityką zawłaszczania ziemi, która dotyka głównie osoby ubogie, tłumieniem wszelkich form krytyki i protestu, prześladowaniem opozycji parlamentarnej i działaczy reprezentujących społeczeństwo obywatelskie, wykorzystywaniem sądów do celów politycznych i dążeniem do stworzenia systemu jednopartyjnego,
B.
mając na uwadze, że Sam Rainsy, parlamentarzysta kambodżański i lider drugiej co do wielkości partii w tym kraju, jest prześladowany przez autorytarną partię rządzącą i autorytarny rząd Kambodży,
C.
mając na uwadze, że w dniu 23 września 2010 r. sąd miejski w Phnom Penh skazał lidera opozycji Sama Rainsy'ego zaocznie na 10 lat więzienia pod zarzutem podawania nieprawdziwych informacji i fałszowania dokumentów publicznych; mając również na uwadze, że wyrok skazujący opierał się na akcie nieposłuszeństwa obywatelskiego polegającego na wyrwaniu sześciu drewnianych słupków granicznych na tymczasowej granicy między Wietnamem a Kambodżą, która nadal jest przedmiotem sporu między oboma krajami; mając na uwadze, że zdarzenie to miało na celu wsparcie mieszkańców wsi, którzy utrzymywali, że padli ofiarą zawłaszczenia ziemi, twierdząc, że Wietnamczycy nielegalnie przesunęli słupki na terytorium Kambodży, umieszczając je na ich polach ryżu, a skargi do władz lokalnych pozostały bez odpowiedzi,
D.
mając na uwadze, że w dniu 13 października 2010 r. sąd apelacyjny w Phnom Penh postanowił zaocznie utrzymać w mocy dwuletni wyrok ogłoszony przez sąd rejonowy w Svay Rieng w dniu 27 stycznia 2010 r. przeciw Samowi Rainsy'emu w związku z protestem przeciwko rzekomemu wtargnięciu Wietnamu na terytorium Kambodży, podczas gdy orzekł o zwolnieniu z więzienia po 9 miesiącach i 20 dniach dwóch mieszkańców wsi skazanych razem z Samem Rainsym,
E.
mając na uwadze, że strategia partii rządzącej w Kambodży polega na wykorzystywaniu podporządkowanych jej politycznie sądów do rozprawiania się ze wszystkimi osobami krytykującymi rząd,
F.
mając na uwadze, że w Kambodży niepokojąco duża liczba osób przebywa w areszcie w wyniku różnych wad systemu sądownictwa karnego, i mając również na uwadze, że w dalszym ciągu nie ma gwarancji niezawisłości i bezstronności sądów,
G.
mając na uwadze, że według organizacji pozarządowych zajmujących się prawami człowieka rząd wykorzystuje sądy do uciszania krytyki pod adresem jego reakcji na zawłaszczanie ziemi, korupcję i spory graniczne,
H.
mając na uwadze, że w dniu 30 sierpnia 2010 r. sąd rejonowy w Takeo skazał Leanga Sokchoeuna, pracownika organizacji pozarządowej Licadho, na karę dwóch lat pozbawienia wolności za rzekome rozpowszechnianie antyrządowych ulotek w styczniu 2010 r.; mając na uwadze, że w czasie procesu doszło jednak do poważnych naruszeń procedur,
I.
mając na uwadze, że Mu Sochua, parlamentarzysta opozycyjny, został skazany pod zarzutem zniesławienia premiera,
J.
mając na uwadze, że dziennikarz Hang Chakra został zatrzymany na 9 miesięcy, po tym jak złożył doniesienie o korupcji w otoczeniu wiceprezydenta Soka Ana,
K.
mając na uwadze, że w 1995 r.
Sam Rainsy został usunięty ze składu zgromadzenia narodowego z naruszeniem przepisów konstytucji, jednak zdołał odzyskać miejsce w ławach parlamentu podczas następnych wyborów; mając na uwadze, że przeżył on kilka prób zamachów, – np. popełniony z użyciem granatu atak w 1997 r., w którym były ofiary śmiertelne, – jednak około 80 jego zwolenników zostało zamordowanych,
L.
mając na uwadze, że partia rządząca pozbawiła go trzykrotnie immunitetu parlamentarnego na wątpliwych podstawach i doprowadziła do jego skazania na karę więzienia,
M.
mając na uwadze, że UE jest instytucją, która udziela największej pomocy Kambodży,
1.
potępia wszelkie wyroki sądu przeciwko przedstawicielom opozycji i organizacji pozarządowych podyktowane względami politycznymi, zwłaszcza wyrok z dnia 23 września 2010 r., 13 października 2010 r. i 27 stycznia 2010 r. przeciw Samowi Rainsy'emu oraz wyrok z dnia 30 sierpnia 2010 r. przeciwko Leangowi Sokchoeunowi, a także przeciw Mu Sochua i dziennikarzowi Hangowi Chakrze;
2.
przypomina rządowi Kambodży o obowiązku wypełnienia zobowiązań w zakresie zasad demokratycznych i podstawowych praw człowieka stanowiących zasadniczy element wspomnianej wyżej umowy o współpracy, zgodnie z jej art. 1;
3.
apeluje do władz Kambodży o zagwarantowanie, że przygotowywana obecnie ustawa dotycząca organizacji pozarządowych nie będzie ograniczać organizacji społeczeństwa obywatelskiego poprzez dopuszczanie dowolnej jej interpretacji i nie będzie stosowana ze szkodą dla społeczeństwa obywatelskiego i opozycji;
4.
wzywa wszystkie podmioty polityczne, aby wspierały politykę opartą na dobrosąsiedzkich stosunkach w regionie oraz politykę pojednania między grupami etnicznymi i kulturowymi w Kambodży;
5.
zauważa, że specjalny sprawozdawca ONZ zwrócił uwagę na postępy i starania poczynione przez rząd Kambodży, i chciałby, aby podjął on praktyczne kroki zapewniające widoczną i trwałą poprawę sytuacji w zakresie praw człowieka i niezawisłości sądów;
6.
wzywa władze kambodżańskie do:
–
zaangażowania się w reformy polityczne i instytucjonalne w celu zbudowania demokratycznego państwa opartego na praworządności i poszanowaniu podstawowych wolności;
–
wykazania woli skutecznego zwalczania powszechnych plag, takich jak korupcja, masowe wylesianie pociągające za sobą przesiedlenia ludności oraz turystyka seksualna, odrzucenia obecnej „kultury bezkarności” i postawienia przed obliczem sprawiedliwości wszystkich osób zaangażowanych w taką działalność;
–
zagwarantowania swobody głoszenia poglądów politycznych, bez zastraszania i nękania;
–
sporządzenia planu działań i harmonogramu wdrażania zaleceń zawartych w sprawozdaniu specjalnego sprawozdawcy;
7.
jest poważnie zaniepokojony prześladowaniem i skazaniem lidera opozycji Sama Rainsy'ego na 12 lat pozbawienia wolności za gest, który zdaniem Parlamentu ma charakter symboliczny i wyraźnie polityczny;
8.
jest szczególnie zaniepokojony tym, że utrzymanie tego wyroku w mocy uniemożliwiłoby Samowi Rainsy'emu start w wyborach parlamentarnych w 2013 r. i miałoby konsekwencje wykraczające daleko poza sprawę Sama Rainsy'ego, gdyż wpłynie to z pewnością na całą opozycję, tym bardziej że niedawne prześladowania szeregu wybitnych członków opozycji już ograniczyły przestrzeń polityczną, przez co miałoby to negatywny wpływ na proces demokratyczny w Kambodży;
9.
apeluje zatem do władz, aby zbadały sposoby i środki rozwiązania tych kwestii na drodze dialogu politycznego i aby umożliwiły Samowi Rainsy'emu możliwie najszybsze wznowienie działalności parlamentarnej;
10.
apeluje do władz Kambodży, aby wzięły pod uwagę zalecenia specjalnego sprawozdawcy Organizacji Narodów Zjednoczonych dotyczące sytuacji w zakresie praw człowieka w Kambodży; zachęca parlament Kambodży do omówienia tego sprawozdania na forum parlamentu i do podjęcia niezbędnych środków służących realizacji tych zaleceń;
11.
zwraca się do Unii Europejskiej o podjęcie kroków mających zagwarantować, że podstawowe swobody, zapisane w art. 1 wspomnianej wyżej umowy o współpracy, będą przestrzegane, a za ataki na wolności obywatelskie będą groziły konsekwencje; apeluje ponadto do Unii Europejskiej, aby nadal udzielała Kambodży pomocy finansowej uzależnionej od poprawy sytuacji w zakresie praw człowieka w tym kraju;
12.
wzywa do stworzenia z udziałem UE i przy koordynacji ze strony ONZ kryzysowego planu pomocy humanitarnej w celu udzielenia pomocy mieszkańcom Kambodży, którzy najbardziej ucierpieli w wyniku kryzysu, zwłaszcza osobom zatrudnionym w przemyśle tekstylnym i budowlanym, które straciły pracę;
13.
zobowiązuje swoją Delegację do spraw stosunków z państwami Azji Południowo-Wschodniej i Stowarzyszeniem Państw Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) i Komisję Spraw Zagranicznych do monitorowania rozwoju sytuacji;
14.
obowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządom i parlamentom państw ASEAN i ASEM, sekretariatowi ASEM, sekretarzowi generalnemu ONZ, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz rządowi i Zgromadzeniu Narodowemu Królestwa Kambodży.
