P6_TA(2008)0356
W kierunku nowej kultury mobilności w mieście
A6-0252/2008
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie zielonej księgi zatytułowanej "W kierunku nowej kultury mobilności w mieście" ( 2008/2041(INI) )
Parlament Europejski
, –
uwzględniając zieloną księgę zatytułowaną "W kierunku nowej kultury mobilności w mieście" ( COM(2007)0551 ),
–
uwzględniając białą księgę zatytułowaną "Europejska polityka transportowa do 2010 r.: czas na decyzje" ( COM(2001)0370 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Utrzymać Europę w ruchu – zrównoważona mobilność dla naszego kontynentu: przegląd średniookresowy Białej Księgi Komisji Europejskiej dotyczącej transportu z 2001 r."
( COM(2006)0314 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Bezpieczniejszy, bardziej ekologiczny i wydajniejszy transport dla całej Europy: pierwsze sprawozdanie na temat inicjatywy "Inteligentny samochód" ( COM(2007)0541 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Ramy prawne podstawą dla zwiększania konkurencyjności przemysłu motoryzacyjnego w XXI w. ‐ Stanowisko Komisji w sprawie sprawozdania końcowego grupy wysokiego szczebla CARS 21.
Wkład w strategię UE na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia" ( COM(2007)0022 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Inteligentny samochód: budowanie świadomości znaczenia technologii teleinformatycznych na potrzeby samochodów bardziej inteligentnych, bezpiecznych i ekologicznych" ( COM(2006)0059 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Logistyka transportu towarowego w Europie – klucz do zrównoważonej mobilności" ( COM(2006)0336 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Plan działań na rzecz logistyki transportu towarowego" ( COM(2007)0607 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji dotyczący strategii tematycznej w sprawie środowiska miejskiego ( COM(2005)0718 ),
–
uwzględniając wnioski i wytyczne Komisji oraz opinie Parlamentu Europejskiego w sprawie funduszy strukturalnych oraz Funduszu Spójności, a także w sprawie siódmego programu ramowego w dziedzinie badań,
–
uwzględniając zmieniony wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie w sprawie promowania ekologicznie czystych i energooszczędnych pojazdów w transporcie drogowym ( COM(2007)0817 ),
–
uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 20 lutego 2008 r. w sprawie wkładu w wiosenne posiedzenie Rady w 2008 r. w odniesieniu do strategii lizbońskiej Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0057 .
,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 12 lipca 2007 r. sprawie utrzymania Europy w ruchu – zrównoważonej mobilności dla naszego kontynentu Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0345 .
,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie CARS 21: ramy prawne podstawą dla zwiększania konkurencyjności przemysłu motoryzacyjnego Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0007 .
,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 września 2007 r. w sprawie logistyki transportu towarowego w Europie – klucza do zrównoważonej mobilności Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0375 .
,
–
uwzględniając rezolucję z dnia 26 września 2006 r. dotyczącą strategii tematycznej w sprawie środowiska miejskiego Dz.U. C 306 E z 15.12.2006, s. 182.
,
–
uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie mobilności w mieście,
–
uwzględniając art. 45 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Transportu i Turystyki oraz opinie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz Komisji Rozwoju Regionalnego ( A6-0252/2008 ),
A.
mając na uwadze, że centra miejskie (miasto i okolice) mają z różnych względów duże znaczenie dla życia obywateli UE; mając na uwadze, że mimo odmiennej wielkości i struktury centra miejskie stoją wobec podobnych problemów i wyzwań w zakresie zanieczyszczenia, zagęszczenia ruchu, hałasu oraz bezpieczeństwa na drogach, wynikających z mobilności w mieście,
B.
mając na uwadze naglącą potrzebę przyjęcia nowego sposobu myślenia i innowacyjnych pomysłów w odniesieniu do mobilności w mieście wynikającą z faktu, że transport miejski jest jedną z głównych przyczyn zmian klimatu, zanieczyszczenia i innych problemów środowiska naturalnego, a także związanych z nimi negatywnych konsekwencji pod względem jakości życia i zdrowia mieszkańców miast; mając na uwadze, że problemy te muszą zostać rozwiązane, jeżeli jakakolwiek ogólna strategia UE mająca na celu zwalczanie zmian klimatycznych i rozwiązanie innych problemów ochrony środowiska ma odnieść sukces,
C.
mając na uwadze konieczność określenia właściwego podziału zadań między UE a miastami i gminami, przy czym UE powinna odgrywać jasno zdefiniowaną rolę; mając na uwadze, że zgodnie z zasadą lepszego stanowienia prawa oraz z zasadą pomocniczości i proporcjonalności, działania Wspólnoty w zakresie mobilności w mieście należy podejmować jedynie, gdy wiążą się one z osiągnięciem wyraźnej wartości dodanej dla Europy,
D.
mając na uwadze, że zasady wewnętrznego rynku UE należy uwzględniać również w dziedzinie mobilności miejskiej,
E.
mając na uwadze, że w celu znalezienia zintegrowanych, trwałych, skutecznych ze społecznego punktu widzenia oraz gospodarczo opłacalnych rozwiązań swoich konkretnych problemów w zakresie mobilności europejskie miasta i gminy powinny mieć możliwość wyboru spośród szerokiej gamy elastycznych instrumentów, tak aby móc opracować własny zestaw środków politycznych ("policy mix"), dostosowany do ich potrzeb; mając na uwadze, że w przypadku każdego środka i dziedziny transportu (transport pieszy, rowerowy, publiczny i prywatny transport pasażerski, dystrybucja towarów i usługi) należy dążyć do znalezienia lepszych rozwiązań logistycznych i przejścia na bliższe zasadom zrównoważonego rozwoju środki transportu, tak aby zapewnić dogodny dostęp do centrów miejskich i płynny ruch drogowy, co ma duże znaczenie dla mieszkańców, odwiedzających, osób dojeżdżających do pracy, producentów i dostawców towarów i usług ‐ zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw; mając na uwadze, że należy położyć szczególny nacisk na interoperacyjność wybranych instrumentów, tak aby na późniejszym etapie umożliwić władzom transgraniczne egzekwowanie prawa w odniesieniu do naruszeń przepisów ruchu drogowego związanych z obszarami miejskimi,
F.
mając na uwadze, że europejska polityka w zakresie transportu miejskiego powinna uwzględniać spójność gospodarczą, społeczną, terytorialną i w dziedzinie środowiska naturalnego; mając na uwadze, że należy w szczególności uwzględnić specyficzne problemy i warunki w nowych państwach członkowskich;
G.
mając na uwadze, że należy uwzględnić szczególne potrzeby pracowników (osób dojeżdżających do pracy), osób o ograniczonej sprawności ruchowej, dzieci (wózki), oraz osób mniej zamożnych i starszych; mając na uwadze, że należy pamiętać, iż szybko postępujący proces starzenia się ludności Europy prowadzi do zmian demograficznych i nowych potrzeb społecznych w zakresie mobilności,
H.
mając na uwadze, że kluczowe jest przyjęcie nowego podejścia do strategicznego planowania obszarów miejskich, tak by przewidzieć wyzwania w dziedzinie ochrony środowiska, energii i mobilności, które pojawią się w następnych dziesięcioleciach,
I.
mając na uwadze, że internalizacja kosztów zewnętrznych stanowi ważny krok na drodze do przejrzystości struktury kosztów w sektorze transportu; mając na uwadze konieczność dokonania oceny możliwości krzyżowego subwencjonowania koncepcji zrównoważonego transportu miejskiego w celu zapewnienia sprawiedliwego traktowania transportu towarów i osób oraz różnych rodzajów transportu; mając na uwadze, że należy podjąć starania w celu opracowania nowych instrumentów finansowych oraz w lepszy sposób i częściej korzystać z istniejących instrumentów finansowych, takich jak fundusze strukturalne i fundusz spójności na rzecz trwałych rozwiązań w zakresie mobilności w mieście,
Rola Unii Europejskiej
1.
z zadowoleniem przyjmuje wymienioną powyżej zieloną księgę jako odpowiednią podstawę do dyskusji; z zadowoleniem przyjmuje również szerokie zaangażowanie zainteresowanych podmiotów w proces kształtowania opinii publicznej oraz formułowania przyszłej polityki UE w zakresie transportu miejskiego;
2.
uważa, że konieczne jest jasne określenie zakresu odpowiedzialności Unii Europejskiej, zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności ustanowionymi w traktatach; uznaje zasadę, zgodnie z którą władze lokalne powinny mieć swobodę prowadzenia własnej polityki mobilności, w poszanowaniu właściwych krajowych i wspólnotowych przepisów prawa; oczekuje jednocześnie, że w poszanowaniu wyżej wspomnianych zasad, państwa członkowskie, miasta i gminy są świadome własnej odpowiedzialności w zakresie dążenia do lepszej organizacji i planowania mobilności w mieście; przyznaje jednak, że wspólne skoordynowane działania związane z mobilnością w mieście we Wspólnocie przynoszą wyraźną wartość dodaną w niektórych dziedzinach;
3.
jest przekonany, że UE powinna określić całościową strategię mobilności w mieście, prowadzącą do bardziej racjonalnego korzystania z samochodów prywatnych i promującą przechodzenie na zrównoważone rodzaje transportu, aby wesprzeć zaangażowanie UE w sprawę ochrony środowiska naturalnego i ograniczania emisji gazów cieplarnianych;
4.
uważa, że w następujących dziedzinach konieczne jest działanie na szczeblu europejskim i wzywa do:
-
opracowania zintegrowanej całościowej koncepcji mobilności w mieście, która będzie stanowiła wspólne ramy referencyjne dla podmiotów na poziomie europejskim, krajowym, regionalnym i lokalnym (władz lokalnych, obywateli, przedsiębiorstw i przemysłu); podejście to powinno opierać się o zasady wewnętrznego rynku UE i zrównoważoną mobilność oraz uwzględniać możliwość funkcjonowania miast i wpływ na demografię (migracja z miast); podkreśla, że powinno to stać się wyraźnym bodźcem dla miast i obszarów miejskich do ustanowienia zintegrowanych i kompletnych planów zrównoważonej mobilności w mieście (SUMP), z położeniem nacisku na długofalowe planowanie miejskie i przestrzenne; w tym kontekście wzywa Komisję do przeanalizowania sposobów połączenia planów zrównoważonej mobilności w mieście (SUMP) ze współfinansowaniem przez UE projektów w dziedzinie transportu w miastach liczących ponad 100 000 mieszkańców oraz z prawodawstwem UE, decyzjami i celami w zakresie zmniejszenia liczby wypadków, emisji CO2, miejscowych emisji gazów i hałasu;
-
zgromadzenia i skutecznego rozpowszechniania wiarygodnych i porównywalnych danych na temat wszystkich aspektów mobilności miejskiej i podmiejskiej z uwzględnieniem przyszłych zmian warunków ramowych (np. zmian demograficznych, wzrostu gospodarczego czy zmian klimatycznych);
-
stworzenia kompletnego wykazu obecnie obowiązujących wspólnotowych uregulowań bezpośrednio lub pośrednio dotyczących mobilności w miastach, przy czym za każdym razem powinna zostać zbadana możliwość ich poprawy i uproszczenia;
-
dokonania oceny wdrożenia i zastosowania przez państwa członkowskie europejskich przepisów dotyczących transportu miejskiego, w szczególności publicznego transportu pasażerskiego;
-
sporządzenia listy inicjatyw lokalnych mających na celu rozwiązanie niektórych problemów, o których mowa w zielonej księdze (np. opłaty za korzystanie z dróg, strefy ekologiczne, bezpieczeństwo transportu publicznego, bezpieczeństwo rowerzystów, itp.); oczekuje, że lista ta może stanowić podstawę wymiany najlepszych rozwiązań w tych dziedzinach;
-
monitorowania stosowanych lokalnie środków związanych z dostępem do centrów miast w celu uniknięcia barier handlowych na rynku wewnętrznym;
-
stworzenia europejskiej platformy mobilności w mieście lub innego skutecznego forum w sposób klarowny gromadzącego dane, najlepsze wzorce i informacje na temat polityki mobilności w mieście, by umożliwić obywatelom i decydentom łatwy dostęp do istotnych informacji koniecznych do opracowania politycznych strategii mobilności w mieście; podkreśla, że platforma tego rodzaju powinna w sposób możliwie szeroki korzystać z istniejących baz danych, zasobów i instytucji, aby uniknąć barier administracyjnych i biurokracji;
-
dokonania oceny kosztów zewnętrznych różnych rodzajów transportu oraz możliwości ich internalizacji;
5.
wzywa Komisję do współpracy z państwami członkowskimi w celu przezwyciężenia barier krajowych stojących przed projektami miejskimi, jednak bez proponowania prawodawstwa UE, które mogłoby ograniczyć elastyczność na szczeblu lokalnym, niezbędną do rozwiązania problemów mobilności;
Prawodawstwo
6.
uważa za konieczne uwzględnianie przez UE w obszarach polityki, w których może ona stanowić prawo (np. polityka budżetowa, polityka ochrony środowiska, polityka społeczna i polityka rynku pracy, polityka konkurencji, polityka przemysłowa, polityka regionalna i polityka spójności, polityka transportowa i polityka bezpieczeństwa drogowego, polityka energetyczna), szczególnych wymagań transportu miejskiego;
Standaryzacja i harmonizacja
7.
wzywa do opracowania specjalnych uregulowań lub wytycznych europejskich w zakresie standaryzacji i harmonizacji, dotyczących:
-
projektowania i funkcjonowania stref ochrony środowiska oraz opłat za użytkowanie dróg; uważa, że decyzja dotycząca wprowadzenia tych środków powinna zostać podjęta na szczeblu lokalnym z uwzględnieniem sytuacji specyficznej dla każdej konurbacji; mając na uwadze, że zgodne z zasadami wewnętrznego rynku, należy położyć szczególny nacisk na interoperacyjny charakter ich struktury, tak aby umożliwić płynny ruch drogowy i uniknąć rozbieżnych inicjatyw w różnych państwach członkowskich;
-
wymagań technicznych i organizacyjnych w zakresie interoperacyjności różnych rodzajów transportu osobowego i towarowego;
-
mobilności osób niepełnosprawnych, osób starszych i osób z małymi dziećmi oraz osób mniej zamożnych;
-
poprawienia bezpieczeństwa na drogach zgodnie z prawodawstwem europejskim i krajowym;
–
dostępności i interoperacyjności inteligentnych systemów transportowych (ITS) dla zastosowań obejmujących całą UE;
Rozpowszechnianie i wymiana najlepszych praktyk
8.
wzywa do podjęcia odpowiednich środków mających na celu wspieranie wymiany sprawdzonych rozwiązań, w szczególności w odniesieniu do:
-
optymalizacji wykorzystania dostępnej infrastruktury, na przykład poprzez koncepcje elastycznego wykorzystania dróg,
–
przyjęcia rozwiązań w zakresie multimodalnego transportu i mobilności (droga, kolej, woda),
-
zintegrowanych systemów biletów i opłat, które ułatwią dostęp do różnych rodzajów transportu i wspólne korzystanie z nich;
-
opracowania dostosowanych do potrzeb, zrównoważonych planów mobilności oraz działań wspierających planowanie przestrzenne i urbanistyczne ("miasto niewielkich odległości") przy udziale wszystkich zainteresowanych na odpowiednio wczesnym etapie,
-
wytycznych mających zapewnić współpracę międzyagencyjną wszystkich wydziałów samorządu lokalnego i regionalnego oraz przedsiębiorstw użyteczności publicznej przy opracowywaniu planów dla obszarów miejskich,
-
innowacyjnych rozwiązań w zakresie wydajnego transportu towarowego, w szczególności w odniesieniu do lokalnej dystrybucji towarów w miastach, obejmujących niezawodne systemy załadunku i rozładunku ułatwiające dokonywanie tzw. operacji ostatniej mili;
-
zrównoważonych usług transportowych przeznaczonych dla turystów podróżujących w miastach i na obszarach podmiejskich,
-
wytycznych dotyczących ekologicznych zamówień publicznych,
-
lepszej organizacji ekologicznego lokalnego publicznego transportu pasażerskiego pod kątem wydajności, atrakcyjności, redukcji emisji i dostępności, także dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej zdolności poruszania się, oraz pod kątem bezpieczeństwa i pewności,
-
promowania zrównoważonych łańcuchów mobilności: chodzenie pieszo-jazda na rowerze-wspólne korzystanie z samochodu-wspólne dojazdy-taksówka-mobilność wspólna/publiczna,
-
lepszej organizacji transportu na krótkich odcinkach,
-
środków zarządzania ruchem służących optymalizacji z punktu widzenia logistyki i zarządzania mobilnością z myślą o zredukowaniu lub zniesieniu konieczności transportu, takich jak telepraca lub elastyczny czas rozpoczęcia pracy i nauki,
–
środków promowania mobilności wirtualnej, takich jak elektroniczne kształcenie i bankowość, telezakupy czy telekonferencje,
-
tworzenia stref ekologicznych oraz systemów elektronicznych opłat drogowych,
-
polityki i praktyki parkowania, takiej jak wprowadzenie systemów zdalnego zarządzania parkingami,
-
poprawy i rozszerzenia wykorzystania ITS;
9.
wzywa do możliwie najszerszego rozpowszechniania danych dotyczących kwestii istotnych dla mobilności w mieście, takich jak statystyki Eurostatu i CARE (bazy danych Wspólnoty na temat wypadków drogowych w Europie); wnosi o otwarcie dostępu do bazy danych CARE, co stanowiłoby potężne narzędzie wymiany informacji i wiedzy między osobami zawodowo zajmującymi się transportem;
10.
zwraca się do Komisji o wspieranie władz lokalnych poprzez promocję projektów pilotażowych i eksperymentalnych, w szczególności dotyczących zastosowania zintegrowanego podejścia w kwestii mobilności w mieście, oraz wspieranie badań w dziedzinie planowania miejskiego;
Badania i rozwój
11.
podkreśla konieczność badań i rozwoju w dziedzinie zrównoważonego transportu, a zwłaszcza wspierania postępu technologicznego przy opracowywaniu ekologicznych technologii budowy pojazdów; wzywa Komisję i Radę do inwestowania w czyste, bardziej wydajne, zorientowane na konsumenta i bezpieczne systemy transportu miejskiego oraz do podjęcia działań na rzecz stworzenia rynku takich systemów;
12.
wskazuje na to, że UE ma rolę do odegrania w zakresie opracowania i promocji inteligentnych systemów transportowych (ITS) oraz finansowania innowacyjnych technologii, ponieważ mogą one wnieść ważny wkład między innymi w zwiększenie bezpieczeństwa transportu i poprawę jego płynności, a także poprawę wydajności logistycznej; uważa zatem, że Unia Europejska powinna w szczególności wspierać dalszy rozwój tych systemów w UE, a przede wszystkim ich coraz szersze zastosowanie;
13.
wzywa Komisję, aby sporządziła dostępne i zgodne listy projektów badawczo-rozwojowych w dziedzinie mobilności w mieście w ramach różnych programów UE, wskazując przykłady, które znalazły zastosowanie w praktyce;
Koordynacja działań organów
14.
podkreśla, że wymiana najlepszych wzorców dotyczących zarządzania mobilnością i lepsza koordynacja mają podstawowe znaczenie dla poprawy transportu i mobilności w mieście ze względu na zaznaczające się niedostatki, takie jak brak właściwego podziału obowiązków i koordynacji między różnymi organami lokalnymi, regionalnymi i krajowymi, a także niedostateczną koordynację planowania systemów transportu miejskiego, podmiejskiego i wiejskiego; zwraca uwagę, że zła koordynacja między władzami lokalnymi prowadzi do podwyższenia kosztów dostaw i nasilenia ruchu, a tym samym do większego zanieczyszczenia środowiska;
15.
wzywa do natychmiastowego poprawienia koordynacji między sąsiadującymi lokalnymi organami w celu zapewnienia pewnego poziomu spójności oraz umożliwienia zrównoważonego i harmonijnego rozwoju lokalnej i regionalnej infrastruktury transportowej na obszarach transgranicznych i innych;
Zintegrowane podejście
16.
uważa za konieczne, by rozwój i planowanie urbanistyczne przebiegało w zintegrowany sposób przy uwzględnieniu zarówno obecnych, jak i przyszłych potrzeb w dziedzinie transportu miejskiego; wprowadzenie pociągów pośpiesznych, które połączą centra miast z portami rzecznymi, dworcami kolejowymi, lotniskami, a przede wszystkim regionami peryferyjnymi musi być priorytetem w rozwijaniu i modernizowaniu dużych miast na wielką skalę;
17.
przypomina, że mając na uwadze intensyfikację zjawiska urbanizacji, należy zwrócić większą uwagę na przedmieścia, obszary podmiejskie oraz konurbacje;
Odpowiedzialność indywidualna
18.
podkreśla znaczenie indywidualnej odpowiedzialności obywateli i uważa za konieczne zachęcenie ich do krytycznego zastanowienia się nad swoim zachowaniem jako uczestników ruchu i w miarę możliwości do czynnego udziału w lokalnych forach mobilności miejskiej; uważa, że prawie każdy obywatel jest w stanie zmienić swoje przyzwyczajenia, na przykład w zakresie użytkowania prywatnego samochodu osobowego oraz innych alternatywnych środków transportu (ruch pieszy, rowerowy lub transport publiczny), a tym samym wnieść indywidualny wkład w czystość i jakość życia w mieście; wzywa władze krajowe, regionalne i lokalne do zapewnienia alternatywnych opcji w zakresie mobilności w celu ułatwienia obywatelom zmiany przyzwyczajeń; ponadto wzywa władze europejskie, krajowe, regionalne i lokalne do zintensyfikowania kampanii edukacyjnych i informacyjnych w celu zwiększenia poziomu świadomości obywateli w odniesieniu do ich zachowań jako uczestników ruchu; podkreśla szczególne znaczenie kampanii edukacyjnych skierowanych do młodszych pokoleń;
19.
w tym kontekście podkreśla znaczenie i rosnące powodzenie Dnia bez Samochodu w ramach Tygodnia Mobilności UE; odnotowuje, że w 2007 r. w inicjatywie tej uczestniczyło 1909 miast z 23 państw członkowskich; nawołuje Komisję i państwa członkowskie, by nieustannie wspierały tę inicjatywę i działały na rzecz jej rozpowszechnienia;
20.
uważa za konieczne przeprowadzenie analizy, która naświetli wszystkie aspekty
wyborów i
zachowań obywateli w dziedzinie mobilności miejskiej (transport indywidualny a transport zbiorowy) oraz dostarczy szczegółowych informacji na ich temat; apeluje o nowe i ujednolicone gromadzenie danych na temat takich mniej zbadanych kwestii, jak zachowania pieszych i rowerzystów oraz przyczyny korzystania przez obywateli z określonych rodzajów transportu i odrzucenia innych;
Finansowanie
21.
stwierdza, że UE może wnieść duży wkład w finansowanie środków w zakresie pasażerskiego i towarowego transportu miejskiego, na przykład ze środków pochodzących z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności, i wzywa Komisję do przyjęcia na siebie odpowiedzialności w tym obszarze; wskazuje – w odniesieniu do określonych prawem wspólnotowym środków w zakresie ochrony środowiska i transportu – na zobowiązania finansowe państw członkowskich;
22.
wzywa Komisję do opracowania specjalnych instrumentów rynkowych, stwarzających zrównoważone i korzystne warunki ramowe, dzięki którym możliwa będzie zrównoważona mobilność w centrach miast;
23.
domaga się, aby w kontekście nadchodzącego przeglądu budżetu UE finansowanie projektów ze środków UE było w przyszłości silniej uzależnione od spełnienia warunków i zobowiązań odnoszących się do zrównoważonego transportu i ochrony środowiska, co jego zdaniem stanowi odpowiedni instrument wspierania ekologicznych i powszechnie dostępnych koncepcji transportu;
24.
wzywa Komisję do prowadzenia prac ‐ w ramach tej instytucji lub we współpracy na przykład z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym ‐ na temat obecnych i przyszłych możliwości finansowania transportu miejskiego; proponuje opracowanie wyczerpującego przewodnika wymieniającego w systematyczny sposób wszystkie dostępne sposoby finansowania transportu miejskiego; wzywa ponadto Komisję do zbadania kwestii krzyżowego subwencjonowania w transporcie w celu zapewnienia sprawiedliwego traktowania wszystkich rodzajów transportu oraz transportu osób i towarów; ponadto stwierdza konieczność przeprowadzenia oceny wszystkich aspektów partnerstw publiczno-prywatnych i wkładu, który mogą wnieść, w koncepcje mobilności miejskiej;
25.
wzywa Prezydium Parlamentu Europejskiego i jego służby, aby dały przykład wdrażając własne decyzje i zwiększając środki zarządzania mobilnością w odniesieniu do posłów do PE, personelu i osób odwiedzających, w celu włączenia przez Parlament zrównoważonej mobilności do wdrażania rozporządzenia w sprawie EMAS;
o
o o
26.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.
