KOŃCOWY
A6-0164/2006
4.5.2006
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
(COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD))
Komisja Spraw Zagranicznych
Sprawozdawca:
Konrad Szymański
Sprawozdawca komisji opiniodawczej (*):
Lambert van Nistelrooij , Komisja Rozwoju Regionalnego
(*) Ściślejsza współpraca między komisjami (art. 47 Regulaminu)
PE 360.162v03-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznaczenia zwykłą kursywą są wskazówką dla służb technicznych, że proponowana jest, w celu opracowania tekstu końcowego, korekta elementów tekstu legislacyjnego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub brakujących w danej wersji językowej.)
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE......................................................................................................................55
OPINIA KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO*..............................................................60
OPINIA KOMISJI ROZWOJU ................................................................................................89
OPINIA KOMISJI HANDLU MIĘDZYNARODOWEGO....................................................103
OPINIA KOMISJI BUDŻETOWEJ........................................................................................114
OPINIA KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH.........................................123
OPINIA KOMISJI Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności 135
OPINIA KOMISJI PRZEMYSŁU, BADAŃ NAUKOWYCH I ENERGII...........................145
OPINIA KOMISJI KULTURY I EDUKACJI......................................................................161
OPINIA KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH 166
PROCEDURA.........................................................................................................................183
(*) Ściślejsza współpraca między komisjami (art. 47 Regulaminu)
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
(Procedura współdecyzji, pierwsze czytanie)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając projekt Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2004)0628 )
Tekst dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym. ,
– uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 179 i 181a Traktatu WE, zgodnie z którymi projekt został przedstawiony przez Komisję ( C6‑0129/2004 ),
– uwzględniając art. 51 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Rozwoju Regionalnego, Komisji Rozwoju, Komisji Handlu Zagranicznego, Komisji Budżetowej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Kultury i Edukacji, Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A6‑0164/2005 ),
1. wskazuje na fakt, że środki określone w projekcie legislacyjnym obejmującym okres po roku 2006 uzależnione są od decyzji w sprawie kolejnych wieloletnich ram finansowych;
2. wzywa Komisję do przedłożenia, po przyjęciu kolejnych wieloletnich ram finansowych i w odnośnym przypadku, projektu dostosowującego odpowiednie kwoty finansowe programu;
3. zatwierdza po poprawkach projekt Komisji;
4. zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego projektu lub zastąpienie go innym tekstem;
5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 1a (nowy)
(1a) Zaproponowany zostanie nowy instrument w formie rozporządzenia (WE) nr ..... w sprawie pomocy Wspólnoty dla krajów trzecich w celu wspierania oraz ochrony demokracji i praw człowieka.
Uzasadnienie
PE zaakceptował propozycję zawartą w sprawozdaniu Remiera Böge, dotyczącą potrzeby ustanowienia dodatkowego funduszu służącego propagowaniu praw człowieka.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 4
(4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka, oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa.
(4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską a jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka oraz równości płci, a także zasad gospodarki rynkowej, solidarności, wolnego i sprawiedliwego handlu, zrównoważonego rozwoju ludzkiego, spójności społeczno-gospodarczej, oraz na likwidacji ubóstwa i zapewnieniu dostępu do informacji oraz udziału społeczeństwa w życiu publicznym .
Poprawka
3
Punkt uzasadnienia 4a (nowy)
(4a) Kształtowanie, wykładnia, stosowanie i realizacja wszelkich umów i środków podjętych na podstawie niniejszego instrumentu są zgodne z dorobkiem prawnym Wspólnoty (acquis communautaire), konwencjami międzynarodowymi, w których państwa członkowskie UE są stronami, a także z uregulowaniami podstawowego prawa międzynarodowego.
Uzasadnienie
Ustęp ten ma na celu pomoc w zapewnieniu zachowania spójności funkcjonowania tego instrumentu oraz jego zgodności z wartościami, politykami, zobowiązaniami prawnymi oraz zasadami państwa prawa.
Poprawka
4
Punkt uzasadnienia 6
(6) W ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, Unia Europejska wraz z krajami partnerskimi zdefiniowały szereg priorytetów, które zostaną zrealizowane za pomocą serii wspólnie uzgodnionych planów działań, obejmujących szereg obszarów kluczowych dla poszczególnych działań, włączając zagadnienia dialogu politycznego i reform politycznych, reform handlu i gospodarki, sprawiedliwego rozwoju społeczno- ekonomicznego, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, energii, transportu, społeczeństwa informacyjnego, środowiska naturalnego, badań naukowych i innowacji oraz kontaktów międzyludzkich.
Postępy poczynione w drodze realizacji tych priorytetów przyczynią się do wykorzystania całego potencjału umów o partnerstwie i współpracy a także układów stowarzyszeniowych.
(6) W ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, Unia Europejska wraz z krajami partnerskimi zdefiniowały szereg priorytetów, które zostaną zrealizowane za pomocą serii wspólnie uzgodnionych planów działań, obejmujących szereg obszarów kluczowych dla poszczególnych działań, włączając zagadnienia dialogu politycznego i reform politycznych, reform handlu i gospodarki, sprawiedliwego rozwoju społeczno-ekonomicznego, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, energii, transportu, społeczeństwa informacyjnego, środowiska naturalnego, badań naukowych i innowacji , rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz kontaktów międzyludzkich.
Postępy poczynione w drodze realizacji tych priorytetów przyczynią się do wykorzystania całego potencjału umów o partnerstwie i współpracy a także układów stowarzyszeniowych.
Poprawka
5
Punkt uzasadnienia 6a (nowy)
( 6a) Przystąpienie do zasad Światowej Organizacji Handlu (WTO) oraz ich wdrożenie przez każde państwo partnerskie będą stanowiły znaczący wkład do reformy handlowej i gospodarczej.
Ponadto zasady WTO będą punktem wyjścia dla porozumień w sprawie wolnego handlu, które powinny być zawarte do 2010 r.
Uzasadnienie
UE musi wspierać swoje państwa partnerskie, zarówno w dążeniach do szybkiego wstąpienia do WTO, jak również w wypełnianiu obecnie ciążących na nich zobowiązań i nowych wymogów wynikających z agendy rozwojowej z Doha.
Poprawka
6
Punkt uzasadnienia 7
(7) Mając na celu wspieranie krajów partnerskich w przestrzeganiu wspólnych wartości i zasad oraz ich wysiłki wkładane w realizację planów działań, Wspólnota musi być w stanie udzielać tym krajom pomocy i wspierać różnorodne formy współpracy pomiędzy nimi oraz między państwami członkowskimi a tymi krajami mając na celu rozwój strefy wspólnej stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu, która zakłada znaczący poziom współpracy gospodarczej i integracji politycznej.
(7) Mając na celu wspieranie krajów partnerskich w przestrzeganiu wspólnych wartości i zasad oraz ich wysiłki wkładane w realizację planów działań, Wspólnota musi być w stanie udzielać tym krajom pomocy i wspierać różnorodne formy współpracy pomiędzy nimi oraz między państwami członkowskimi a tymi krajami mając na celu rozwój strefy wspólnej stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu, która zakłada znaczący poziom integracji gospodarczej i współpracy politycznej.
Poprawka
7
Punkt uzasadnienia 7a (nowy)
(7a) Wspieranie reform politycznych, gospodarczych i społecznych w krajach sąsiadujących należy do istotnych celów pomocy wspólnotowej.
W rejonie śródziemnomorskim zadaniu temu służyć będzie śródziemnomorska nitka „Strategicznego Partnerstwa z Regionem Śródziemnomorskim i Bliskim Wschodem”.
Przy współpracy ze śródziemnomorskimi sąsiadami regionu Afryki Północnej pod uwagę wzięte zostaną odnośne elementy unijnej strategii na rzecz Afryki.
Poprawka
8
Punkt uzasadnienia 9a (nowy)
(9a) Wymiar Północny zapewnia ramy współpracy między Unią Europejską, Rosją, Norwegią i Islandią, dlatego istotne jest, by wspólnotowa pomoc służyła także wspieraniu działań przyczyniających się do realizacji takich ram.
Nowe cele odnośnej polityki zostaną określone w deklaracji politycznej oraz w ramowym dokumencie politycznym, opracowanym na podstawie wytycznych zatwierdzonych na posiedzeniu ministerialnym w listopadzie 2005 r.
Poprawka
9
Punkt uzasadnienia 10
(10) W przypadku partnerów z basenu Morza Śródziemnego pomoc i współpraca powinny mieć miejsce w ramach Partnerstwa euro-śródziemnomorskiego ustanowionego w Deklaracji Barcelońskiej w dniu 28 listopada 1995 r. oraz wziąć pod uwagę porozumienie zawarte w tym kontekście w sprawie ustanowienia obszaru wolnego handlu towarami i rozpoczęciu procesu asymetrycznej liberalizacji.
(10) W przypadku partnerów z basenu Morza Śródziemnego pomoc i współpraca powinny mieć miejsce w ramach Partnerstwa euro-śródziemnomorskiego ustanowionego w Deklaracji Barcelońskiej w dniu 28 listopada 1995 r. , potwierdzonego po upływie 10 lat przy okazji szczytu euro-śródziemnomorskiego z dnia 28 listopada 1995 r., oraz wziąć pod uwagę porozumienie zawarte w tym kontekście w sprawie ustanowienia do roku 2010 obszaru wolnego handlu towarami i rozpoczęciu procesu asymetrycznej liberalizacji.
Poprawka
10
Punkt uzasadnienia 13
(13) Aby udzielić pomocy sąsiedzkim krajom partnerskim w osiąganiu celów oraz aby promować współpracę pomiędzy nimi a państwami członkowskimi pożądane jest ustanowienie jednego instrumentu ukierunkowanego na realizację polityk, który zastąpi szereg istniejących instrumentów, zapewniając spójność i uproszczenie programowania i zarządzania pomocą.
(13) Aby udzielić pomocy sąsiedzkim krajom partnerskim w osiąganiu celów oraz aby promować współpracę pomiędzy nimi a państwami członkowskimi pożądane jest ustanowienie jednego instrumentu ukierunkowanego na realizację polityk, który zastąpi szereg istniejących instrumentów, zapewniając spójność i uproszczenie programowania i zarządzania pomocą.
Proponuje się jednakże ustanowienie oddzielnego instrumentu jedynie dla wspierania demokracji i praw człowieka, biorącego pod uwagę specjalne wymagania i niezbędne procedury konieczne do właściwego funkcjonowania tychże.
Do partycypacji w projektach finansowanych w ramach wspomnianego instrumentu zaprasza się także innych darczyńców, w szczególności państwa członkowskie Europejskiego Obszaru Gospodarczego oraz Szwajcarię.
Uzasadnienie
Komisja powinna zaproponować osobne rozporządzenie poświęcone funduszowi opartemu na obecnej Europejskiej Inicjatywie na rzecz Demokracji i Praw Człowieka, którego wyłącznym celem byłoby propagowanie demokracji i praw człowieka, w celu zapewnienia funkcjonowania, widoczności, przejrzystości i niezależności europejskiej polityki w dziedzinie praw człowieka.
W rozporządzeniu należy uwzględnić szczególne wymogi związane z takim programem, w tym możliwość przekazywania środków bez zgody kraju przyjmującego bezpośrednio na rzecz osób fizycznych, prawnych i innych jednostek.
Poprawka
11
Punkt uzasadnienia 14a (nowy)
(14a) W ramach niniejszego instrumentu wspierane będą także niewielkie projekty (mikroprojekty) służące wspieraniu transgranicznej współpracy międzyludzkiej (bezpośrednie kontakty międzyludzkie), którymi zarządzać będą bezpośrednio transgraniczne programy na rzecz współpracy.
Poprawka
12
Punkt uzasadnienia 16
(16) Środki niezbędne dla wykonania niniejszej dyrektywy powinny być przyjmowane zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r., ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.
(16) Środki niezbędne do wdrażania niniejszego rozporządzenia są :
(a) w następstwie narad z udziałem przedstawicieli państw członkowskich w Radzie: środkami przyjmowanymi zgodnie z decyzją Rady nr 1999/468 z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji ;
(b) w następstwie narad z Parlamentem Europejskim: środkami przyjmowanymi zgodnie z procedurą ustanowioną w artykule 26a .
Uzasadnienie
Należy koniecznie zapewnić, by Parlament miał wpływ także na treść dokumentów strategicznych, ze względu na ogólny charakter zaproponowanego rozporządzenia.
Za nieracjonalne należy zatem uznać rozwiązanie, by w instrumencie podlegającym procedurze współdecyzji, o „strategii” miała decydować jedynie Rada.
Udział Parlamentu można zapewnić dzięki procedurze zgodnie z obowiązującymi przepisami legislacyjnymi, finansowymi i w zakresie komitologii, zapobiegając równocześnie możliwości tworzenia nadmiernej ilości sztywnych regulacji, utrudniających reagowanie na zmieniające się potrzeby na arenie międzynarodowej.
Poprawka
13
Artykuł 1 ustęp 2
(2) Pomoc wspólnotowa przyznawana jest z korzyścią dla krajów partnerskich.
Pomoc wspólnotowa może być wykorzystywana dla wspólnych korzyści państw członkowskich i krajów partnerskich w ramach promowania współpracy transgranicznej i transregionalnej w rozumieniu art. 6.
2.
Pomoc wspólnotowa przyznawana jest z korzyścią dla krajów partnerskich.
Pomoc wspólnotowa może być wykorzystywana dla wspólnych korzyści państw członkowskich i krajów partnerskich oraz ich regionów w ramach promowania współpracy transgranicznej, transregionalnej i międzyludzkiej w rozumieniu art. 6.
Poprawka 14
Artykuł 1 ustęp 3
(3) Unia Europejska opiera się na wartościach poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i respektowania praw człowieka oraz stara się promować poszanowanie dla tych wartości w krajach partnerskich poprzez dialog i współpracę.
3.
Unia Europejska opiera się na wartościach poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, pluralizmu, niedyskryminacji, tolerancji, sprawiedliwości, solidarności, równości pomiędzy kobietami i mężczyznami , praworządności oraz poszanowania praw człowieka, a także działa poprzez dialog i współpracę na rzecz propagowania tychże wartości i zasad gospodarki rynkowej oraz wolnego i sprawiedliwego handlu w krajach partnerskich.
Uzasadnienie
W wykazie wartości zawartym w art. 1 ust. 3 wniosku dotyczącego stworzenia instrumentu sąsiedztwa pominięto niektóre z wartości wyszczególnionych w art. I-2 projektu traktatu konstytucyjnego.
Poprawka
15
Artykuł 2 ustęp 1
(1) Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu promowanie wzmocnionej współpracy i stopniowej integracji gospodarczej pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz w szczególności realizację umów o partnerstwie i współpracy, układów stowarzyszeniowych lub innych obecnych lub przyszłych umów.
1.
Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu promowanie wzmocnionej współpracy i stopniowej integracji gospodarczej pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz w szczególności realizację umów o partnerstwie i współpracy, układów stowarzyszeniowych lub innych obecnych lub przyszłych umów.
Zachęca ona również kraje partnerskie do działań służących wspieraniu dobrego rządzenia i sprawiedliwego rozwoju społeczno-gospodarczego.
Poprawka
16
Artykuł 2 ustęp 2, sformułowanie wprowadzające
(2) Pomoc wspólnotowa należy wykorzystywana jest do wspierania działań dążących do osiągnięcia co najmniej jednego z poniższych celów:
2.
Pomoc wspólnotowa wykorzystywana jest do wspierania działań w ramach następujących obszarów współpracy:
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka służy doprecyzowaniu tekstu.
Poprawka
17
Artykuł 2 ustęp 2 litera b)
b) promowanie zbliżenia przepisów ustawowych i wykonawczych we wszystkich istotnych obszarach, a w szczególności w celu popierania stopniowego udziału krajów partnerskich w rynku wewnętrznym oraz intensyfikacji handlu;
b) promowanie zbliżenia przepisów ustawowych i wykonawczych na poziomie wyższych standardów we wszystkich istotnych obszarach, a w szczególności w celu popierania stopniowego udziału krajów partnerskich w rynku wewnętrznym oraz intensyfikacji handlu;
Poprawka
18
Artykuł 2 ustęp 2 litera c)
c) wzmacnianie instytucji i organów krajowych odpowiedzialnych za opracowanie i skuteczną realizację polityk w obszarach objętych układami stowarzyszeniowymi, umowami o partnerstwie i współpracy oraz innymi porównywalnymi umowami, które mogą zostać zawarte w przyszłości;
c) wzmacnianie instytucji i organów krajowych odpowiedzialnych za opracowanie i skuteczną realizację polityk w obszarach objętych układami stowarzyszeniowymi, umowami o partnerstwie i współpracy oraz innymi umowami wielostronnymi, w których Wspólnota lub jej państwa członkowskie oraz kraje partnerskie są stronami , a których przeznaczeniem jest osiągniecie celów określonych w niniejszym artykule;
Poprawka
19
Artykuł 2 ustęp 2 litera ca) (nowa)
ca) promowanie rządów prawa i dobrego zarządzania, w tym wzmacnianie skuteczności administracji publicznej oraz bezstronności i wydajności władzy sądowej, a także wspieranie walki z korupcją i oszustwami finansowymi;
Poprawka
20
Artykuł 2 ustęp 2 litera d)
d) promowanie zrównoważonego rozwoju;
d) promowanie zrównoważonego rozwoju we wszystkich aspektach ;
Poprawka
21
Artykuł 2 ustęp 2 litera da) (nowa)
(da) dalsze czynienie wysiłków na rzecz rozwoju regionalnego i lokalnego, zarówno w rejonach wiejskich jak i miejskich, w celu zredukowania zaburzeń równowagi oraz zwiększenia regionalnego i lokalnego potencjału zdolności rozwojowych;
Poprawka
22
Artykuł 2 ustęp 2 litera e)
e) promowanie ochrony środowiska i dobrego zarządzania bogactwami naturalnymi;
e) promowanie ochrony środowiska, dziedzictwa naturalnego i zrównoważonego zarządzania bogactwami naturalnymi, takimi jak słodka woda i zasoby morskie;
Poprawka
23
Artykuł 2 ustęp 2 litera f)
f) wspieranie polityk skierowanych na zwalczanie ubóstwa;
f) wspieranie polityk skierowanych na zwalczanie ubóstwa w celu przyczynienia się do osiągnięcia Celów Milenijnych ;
Poprawka
24
Artykuł 2 ustęp 2 litera g)
g) wspieranie polityk na rzecz rozwoju społecznego, równości kobiet i mężczyzn, zatrudnienia i ochrony socjalnej, w tym dialogu społecznego oraz respektowania praw związków zawodowych i podstawowych standardów pracy;
g) wspieranie polityk na rzecz rozwoju społecznego, włączenia społecznego, równości kobiet i mężczyzn, niedyskryminacji, zatrudnienia i ochrony socjalnej, w tym ochrony pracowników migrujących, dialogu społecznego oraz respektowania praw związków zawodowych i podstawowych standardów pracy , w tym również z zakresu pracy dzieci ;
Poprawka 25
Artykuł 2 ustęp 2 litera h)
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, edukację i kształcenie;
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, edukację i kształcenie , w zakresie nie tylko środków zapobiegania najpoważniejszym chorobom oraz schorzeniom zakaźnym i niezakaźnym, lecz również dostępu dziewcząt i kobiet do usług i edukacji zdrowotnej w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i zdrowia w okresie niemowlęcym ;
Poprawka
26
Artykuł 2 ustęp 2 litera i)
i) promowanie i ochrona praw człowieka oraz podstawowych wolności i wspieranie procesu demokratyzacji, w tym obserwowanie i pomoc w wyborach;
i) promowanie i ochrona praw człowieka oraz podstawowych wolności, w tym praw kobiet i dzieci ;
Poprawka
27
Artykuł 2 ustęp 2 litera ia) (nowa)
ia) wspieranie procesu demokratyzacji, między innymi w ramach środków takich jak pomoc dostarczana organizacjom społeczeństwa obywatelskiego i propagowanie pluralizmu w mediach, czy też obserwacja i pomoc w przeprowadzaniu wyborów;
Poprawka
28
Artykuł 2 ustęp 2 litera j)
j) wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego;
j) wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego i organizacji pozarządowych;
Poprawka
29
Artykuł 2 ustęp 2 litera k)
k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie sektora prywatnego, zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie sektora prywatnego oraz rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw , zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
Poprawka
30
Artykuł 2 ustęp 2 litera l)
l) promowanie współpracy w sektorach energii, telekomunikacji i transportu, m.in. w zakresie wzajemnych połączeń, sieci oraz ich eksploatacji, bezpieczeństwa transportu międzynarodowego i operacji energetycznych, źródeł energii odnawialnej , wydajności energetycznej i czystego transportu;
l) promowanie współpracy w sektorach energii, telekomunikacji i transportu, m.in. w zakresie wzajemnych połączeń, sieci oraz ich eksploatacji, wzmacnianie bezpieczeństwa transportu międzynarodowego i operacji energetycznych oraz promowanie odnawialnych źródeł energii , wydajności energetycznej i czystego transportu;
Poprawka
31
Artykuł 2 ustęp 2 litera o)
o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, zwalczanie i zapobieganie terroryzmowi i , łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
o) wspieranie reform i zwiększanie możliwości w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl , migracja ponowne przyjmowanie oraz zwalczanie i zapobieganie handlowi ludźmi, terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
Poprawka 32
Artykuł 2 ustęp 2 litera r)
r) promowanie współpracy między państwami członkowskimi a krajami partnerskimi w zakresie szkolnictwa wyższego oraz mobilności wykładowców, pracowników naukowo-badawczych i studentów;
r) promowanie współpracy między państwami członkowskimi a krajami partnerskimi w zakresie szkolnictwa wyższego , nauki języków oraz mobilności wykładowców, pracowników naukowo-badawczych, studentów i osób zatrudnionych w sektorze kultury, a także propagowanie kontaktów pomiędzy nimi na poziomie europejskim ;
Uzasadnienie
W kontekście polityki „dobrego sąsiedztwa” należy stworzyć i wspierać środki zachęcające do wzajemnego zrozumienia poprzez naukę języków obcych.
Należy zbadać możliwość stopniowego otwarcia programu Kultura 2007, promującego współpracę w zakresie kultury, aby umożliwić osobom pracującym w sektorze kultury nawiązanie ściślejszej współpracy i czerpanie korzyści z wymiany .
Poprawka
33
Artykuł 2 ustęp 2 litera s)
s) promowanie zrozumienia międzykulturowego , kontaktów międzyludzkich, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i wymian młodzieży;
s) promowanie dialogu wielokulturowego, kontaktów międzyludzkich, w tym także związków ze społecznościami imigrantów zamieszkującymi w państwach członkowskich, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego oraz instytucjami kulturalnymi, a także wymian młodzieży;
Poprawka
34
Artykuł 2 ustęp 2 litera sa) (nowa)
sa) wspieranie współpracy nakierowanej na ochronę dziedzictwa historycznego i kulturowego oraz wspieranie jego potencjału rozwojowego, w tym także poprzez turystykę;
Poprawka
35
Artykuł 2 ustęp 2 litera u)
u) wspieranie współpracy transgranicznej mającej na celu promowanie zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz społecznego a także ochronę środowiska w regionach przygranicznych;
u) wspieranie , poprzez wspólne inicjatywy lokalne, współpracy transgranicznej mającej na celu promowanie zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz społecznego, a także ochronę środowiska w regionach przygranicznych i zintegrowany rozwój terytorialny na zewnętrznych granicach Wspólnoty;
Poprawka
36
Artykuł 2 ustęp 2 litera v)
v) promowanie współpracy i integracji regionalnej;
v) promowanie regionalnej oraz subregionalnej współpracy i integracji , w tym także w stosownych przypadkach z krajami niekwalifikowalnymi w ramach niniejszego rozporządzenia do objęcia pomocą;
Poprawka 37
Artykuł 2 ustęp 2 litera w)
w) udzielanie wsparcia w sytuacjach pokryzysowych, włączając wsparcie dla uchodźców i wysiedleńców, pomoc w zapobieganiu konfliktom i osiągnięciu gotowości na wypadek klęsk i katastrof;
w) udzielanie wsparcia w sytuacjach pokryzysowych, włączając wsparcie dla uchodźców i wysiedleńców, pomoc w zapobieganiu konfliktom, a także wspieranie i umacnianie pokoju oraz osiągania gotowości na wypadek klęsk i katastrof;
Poprawka 38
Artykuł 2 ustęp 2 litera y)
y) podejmowanie wspólnych wyzwań przedmiotowych w obszarach wspólnego zainteresowania oraz realizacja wszelkich innych celów spójnych z zakresem niniejszego rozporządzenia.
skreślona
Uzasadnienie
Biorąc pod uwagę, że lista środków jest już bardzo obszerna, można przypuszczać, że każdy typ działania został już w jakimś stopniu uwzględniony.
Poprawka 39
Artykuł 3 ustęp 1
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
1.
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, a także właściwe konkluzje Rady i właściwe komunikaty Komisji Europejskiej przyjmowane po konsultacji z Parlamentem Europejskim, ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów , stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
Winny one odnosić się do modelu społecznego propagowanego przez Unię Europejską oraz celów określonych w ramach strategii lizbońskiej.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka przyczyni się do wzmocnienia roli Parlamentu Europejskiego.
Poprawka
40
Artykuł 3 ustęp 1a (nowy)
1a.
Jeżeli tego typu porozumienia pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi nie istnieją, pomoc może być udzielana w przypadkach, gdy kontynuowanie dążenia do celów prowadzonej polityki okazuje się korzystne dla Unii Europejskiej.
Wspomniana pomoc planowana jest w odniesieniu do tychże celów.
Poprawka
41
Artykuł 4 ustęp 1
(1) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia zasadniczo uzupełnia lub przyczynia się do realizacji odpowiednich zadań krajowych, regionalnych i lokalnych.
1.
Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia zasadniczo uzupełnia lub przyczynia się do realizacji odpowiednich strategii i zadań krajowych, regionalnych i lokalnych.
Poprawka
42
Artykuł 4 ustęp 2
(2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
2.
Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy , równocześnie służąc wzmocnieniu zdecentralizowanego, wielopoziomowego zarządzania, w celu uzyskania większej skuteczności .
Uzasadnienie
Wykorzystanie zdecentralizowanych, wielopoziomowych rodzajów zarządzania powinno zasadniczo przyczynić się do bardziej skutecznego zarządzania programami.
Poprawka
43
Artykuł 4 ustęp 3
(3) Kraje beneficjenci włączają odpowiednich partnerów, zwłaszcza na poziomie regionalnym i lokalnym, w przygotowanie, realizację i monitorowanie programów i projektów.
3.
Kraje beneficjenci włączają, w stosownych przypadkach i na właściwym poziomie terytorialnym, odpowiednich partnerów, zwłaszcza na poziomie regionalnym i lokalnym, w przygotowanie, realizację i monitorowanie programów oraz projektów.
Poprawka 44
Artykuł 4 ustęp 4
(4) Kraje beneficjenci zasadniczo współfinansują pomoc wspólnotową przyznaną w ramach niniejszego rozporządzenia przy pomocy funduszy publicznych, wkładów finansowych pochodzących od beneficjentów lub z innych źródeł .
4.
Udzielenie pomocy wspólnotowej organizacjom społeczeństwa obywatelskiego lub innym zbliżonym beneficjentom nie jest ograniczone wymogami współfinansowania.
W przypadkach właściwie uzasadnionych współfinansowania nie wymaga się także od państw-beneficjentów.
Poprawka 45
Artykuł 4 ustęp 4a (nowy)
4a.
Państwa członkowskie i/lub organizacje pozarządowe mogą zastąpić, jeżeli wydaje się to konieczne lub pożądane, kraje beneficjentów jako strona współfinansująca .
Uzasadnienie
Poprawka umożliwia prowadzenie efektywnej współpracy z tymi państwami, które mogą nie dysponować dostatecznymi środkami do współfinansowania wspólnotowych projektów pomocowych, lub też z państwami niezwiazanymi zobowiązaniami umownymi z UE.
Dzięki dopuszczeniu innych źródeł współfinansowania, projekty nie będą blokowane przez systemy niedemokratyczne lub też brak wsparcia krajowego, a państwa członkowskie i organizacje pozarządowe zyskają większe możliwości w zakresie koordynacji z indywidualnymi programami unijnymi oraz możliwości ich wspierania.
Poprawka
46
Artykuł 5 ustęp 1
(1) Programy i projekty finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia są spójne z politykami Wspólnoty .
Są one zgodne z umowami zawartymi przez Wspólnotę oraz jej państwa członkowskie z krajami partnerskimi i respektują zobowiązania wynikające z umów wielostronnych, których są stronami.
1.
Programy i projekty finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia są spójne z politykami i działaniami Unii Europejskiej, w tym z zasadami konkurencji, zapraszania do przetargów, ochrony środowiska oraz zwalczania nierówności i promowania równości między kobietami i mężczyznami .
Są one zgodne z umowami zawartymi przez Wspólnotę oraz jej państwa członkowskie z krajami partnerskimi i respektują zobowiązania wynikające z umów wielostronnych oraz porozumień międzynarodowych , których są stronami, w szczególności w odniesieniu do poszanowania praw człowieka, demokracji i dobrych rządów.
Uzasadnienie
Poprawka zapewnia większą precyzję tekstu dzięki uwydatnieniu i podkreśleniu niektórych istotnych kwestii oraz tematów.
Poprawka
47
Artykuł 5 ustęp 2
(2) Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomiędzy pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia a pomocą finansową świadczoną przez Wspólnotę i państwa członkowskie, poprzez inne wewnętrzne i zewnętrzne instrumenty finansowe i przez Europejski Bank Inwestycyjny .
2.
Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomiędzy pomocą udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia przez Wspólnotę i wspólnotowe instytucje finansowe, takie jak Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny, a pomocą finansową świadczoną przez Wspólnotę i państwa członkowskie, poprzez inne wewnętrzne i zewnętrzne instrumenty finansowe.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka wyjaśnia status instytucji wspólnotowych oraz, dzięki uwzględnieniu ich kompetencji, umożliwi Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu wykazanie swojej wartości.
Poprawka
48
Artykuł 5 ustęp 3
(3) Komisja i państwa członkowskie koordynują własne programy pomocowe mając na celu zwiększenie skuteczności i wydajności w świadczeniu pomocy poprzez stopniową harmonizację polityk i procedur.
Koordynacja ta zakłada częstą i regularną wymianę odpowiednich informacji, zwłaszcza w terenie, i stanowi główny czynnik w procesie programowania prowadzonym przez państwa członkowskie i Wspólnotę.
3.
Komisja i państwa członkowskie koordynują własne programy pomocowe mając na celu zwiększenie skuteczności i wydajności w świadczeniu pomocy , zgodnie z ustanowionymi wytycznymi dotyczącymi poprawy koordynacji działań w dziedzinie pomocy zewnętrznej oraz harmonizacji polityk i procedur.
Koordynacja ta zakłada regularne konsultacje i częstą wymianę odpowiednich informacji na różnych etapach cyklu udzielania pomocy , zwłaszcza w terenie, i stanowi główny czynnik w procesie programowania prowadzonym przez państwa członkowskie i Wspólnotę.
Poprawka
49
Artykuł 6 ustęp 1 litera b)
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla kilku krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich;
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla zainteresowanych krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich na polach takich jak demokracja i prawa człowieka, migracja, sprawy azylowe, rozwój ludzki i społeczny środowisko i zrównoważone zarządzanie zasobami naturalnymi oraz społeczeństwo obywatelskie;
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka służy doprecyzowaniu tekstu.
Poprawka
50
Artykuł 6 ustęp 1 litera c)
c) programów współpracy transgranicznej, obejmujących współpracę pomiędzy jednym lub większą liczbą państw członkowskich z jednej strony i jednym lub większą liczbą krajów partnerskich z drugiej strony, realizowanych w regionach przylegających do ich wspólnej części granicy zewnętrznej Wspólnoty Europejskiej.
c) programów współpracy transgranicznej i transnarodowej , obejmujących współpracę pomiędzy jednym lub większą liczbą państw członkowskich.
Uzasadnienie
Projekt rozporządzenia nie uwzględnia roli państw EOG i Szwajcarii, jako partnerów w ramach współpracy i udzielania pomocy międzynarodowej.
W szczególności nasi północni sąsiedzi i partnerzy - Norwegia i Islandia - odgrywają aktywną rolę we współpracy, zarówno dwustronnej jak i wielostronnej, w regionach północnych.
Oba państwa są pełnoprawnymi członkami Rady Państw Morza Bałtyckiego, Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Poprawka
51
Artykuł 6 ustęp 2
(2) Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem pomoc wspólnotowa może być udzielana na współpracę transregionalną angażującą kraje partnerskie i państwa członkowskie w kontekście programów tematycznych i programów wielokrajowych odnoszących się do współpracy regionalnej i subregionalnej.
2.
Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem pomoc wspólnotowa jest udzielana na współpracę transregionalną angażującą kraje partnerskie i państwa członkowskie w kontekście programów tematycznych i programów wielokrajowych odnoszących się do współpracy regionalnej i subregionalnej , w zakresie, w jakim przyczynia się ona do realizacji celów pomocy wspólnotowej .
Uzasadnienie
Jak zaznaczono w art. 1 ust. 2 pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu „promowanie współpracy transgranicznej i transregionalnej”.
Poprawka 52
Artykuł 6 ustęp 2a (nowy)
2a.
Kwalifikowalne regiony przygraniczne państw członkowskich UE będą ujęte w programach współpracy transgranicznej określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Możliwy będzie również udział państw członkowskich w programach tematycznych i/lub wielokrajowych poprzez współpracę transregionalną.
Poprawka
53
Artykuł 7 ustęp -1 (nowy)
-1.
Komisja przedkłada projekt wieloletnich ram polityki natychmiast po przyjęciu ram finansowych na okres 2007-2013.
Ramy te określają wytyczne oraz cele strategiczne związane z pomocą Wspólnoty przyznawaną na mocy niniejszego rozporządzenia.
Zawierają one przybliżony podział środków pomiędzy różnorakimi działaniami i programami tematycznymi czy też geograficznymi.
Ramy te przyjmowane są przez Parlament Europejski i Radę zgodnie z art. 251 Traktatu.
Poprawka
54
Artykuł 7 ustęp 1
(1) W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 .
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 .
1.
W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne po konsultacji z Parlamentem Europejskim i przed odwołaniem do procedury, o której mowa w art. 26.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3 i biorą pod uwagę zadania priorytetowe określone przez Parlament Europejski w ramach międzyinstytucjonalnego dialogu strategicznego.
Zapewniany jest, szczególnie na poziomie regionalnym i lokalnym, właściwy udział jednostek pozapaństwowych w przygotowywaniu tychże dokumentów strategicznych.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi, a także cele priorytetowe określone dla każdego kraju lub regionu wybranego z listy zawartej w art. 2 ust. 2.
W razie konieczności programy te podlegają rewizji po konsultacji z Parlamentem Europejskim i przed odwołaniem do procedury, o której mowa w art. 26.
Dokumenty strategiczne ustanowione na okres równy lub przekraczający cztery lata poddawane są rewizji śródokresowej.
Mikroprojekty z przydzielonymi ramami finansowymi nieprzekraczającymi kwoty 5 tysięcy euro mogą być regulowane za pomocą zdecentralizowanej procedury uproszczonej.
Uzasadnienie
Powyższy zapis wzmocni rolę organizacji społeczeństwa obywatelskiego, co z kolei przyczyni się do większej przejrzystości i potencjalnie bardziej efektywnego wykorzystania pomocy.
Poprawka 55
Artykuł 7 ustęp 1a (nowy)
1a.
Dokumenty strategiczne oraz późniejsze programy krajowe, wielokrajowe i tematyczne sporządza się po procesie konsultacji opartym na szerokim uczestnictwie na szczeblu regionalnym, państwowym i lokalnym władz odnośnych państw, parlamentów krajowych i głównych interesariuszy, w tym odpowiednich organizacji społeczeństwa obywatelskiego.
Uzasadnienie
Podejście pojemne i oparte na szerokich podstawach posiada kluczowe znaczenie dla zapewnienia, że programy odzwierciedlają właściwe priorytety, co powinno odnosić się do wszystkich unijnych programów pomocy zewnętrznej.
Poprawka
56
Artykuł 7 ustęp 2
(2) Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu biorąc pod uwagę specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, zdolności zarządcze oraz zdolność wchłaniania funduszy.
2.
Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu , przy zastosowaniu przejrzystych i obiektywnych kryteriów oraz biorąc pod uwagę specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, postępy w realizacji uzgodnionych celów, w tym dotyczących rządzenia i reform, a także zdolności zarządcze oraz zdolność wchłaniania funduszy.
Poprawka
57
Artykuł 7 ustęp 3
(3) Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 .
Dokument(y) taki(e) zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
3.
Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 251 Traktatu .
Dokument(y) taki(e) sporządzane są przy uwzględnieniu zasad i reguł ustanowionych w art. 4 i 5 oraz zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Uzasadnienie
Należy jasno określić, które jednostki terytorialne kwalifikują się do uczestnictwa w programach.
Dokumenty strategiczne nie powinny być źródłem żadnej dodatkowej biurokracji, co zapewni możliwość ich realizacji.
Przepisy rozporządzenia wskazują wprawdzie na potrzebę lepszej koordynacji i harmonizacji procedur, brakuje jednak odniesienia do procedur administracyjnych, których dopełnić muszą partnerzy.
Poprawka
58
Artykuł 7 ustęp 3a (nowy)
3a.
Komisja ustala wysokość środków przydzielanych na programy współpracy na obszarze przygranicznym biorąc pod uwagę obiektywne kryteria, takie jak populacja kwalifikowalnych regionów oraz inne czynniki wpływające na intensywność współpracy, szczególnie zaś właściwości obszaru przygranicznego, potencjał administracyjny oraz możliwości z zakresu wykorzystania pomocy.
Poprawka 59
Artykuł 7 ustęp 4
(4) Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego wniesie wkład do programów współpracy transgranicznej ustanowionych i realizowanych w myśl ustaleń niniejszego rozporządzenia.
Ogólny budżet, który zostanie przydzielony na programy współpracy transgranicznej, łącznie z wkładem Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na granice z krajami partnerskimi, stanowi wysokość co najmniej dwukrotnej wartości kwoty podanej w odpowiednich postanowieniach rozporządzenia (WE) nr […] ustalającego przepisy ogólne odnośnie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Socjalnego i Funduszu Spójności dotyczące granic z krajami partnerskimi.
4.
Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego wniesie wkład do programów współpracy transgranicznej ustanowionych i realizowanych w myśl ustaleń niniejszego rozporządzenia.
Ogólny budżet, który zostanie przydzielony na programy współpracy transgranicznej, łącznie z wkładem Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na granice z krajami partnerskimi, stanowi wysokość co najmniej dwukrotnej wartości kwoty podanej w odpowiednich postanowieniach rozporządzenia (WE) nr […] ustalającego przepisy ogólne odnośnie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Socjalnego i Funduszu Spójności dotyczące granic z krajami partnerskimi.
Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego może również przyczynić się do włączenia władz regionalnych i lokalnych państw członkowskich w programy tematyczne i wielokrajowe .
Poprawka
60
Artykuł 7 ustęp 5
(5) W przypadku sytuacji kryzysowych lub powstania zagrożeń dla demokracji, praworządności, praw człowieka lub podstawowych wolności można zastosować procedurę nadzwyczajną w celu przeprowadzenia rewizji dokumentów strategicznych w trybie ad hoc.
Rewizja ta winna zapewnić spójność między pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia oraz pomocą udzielaną w ramach innych wspólnotowych instrumentów finansowych, w tym na mocy rozporządzenia (WE) nr […]
5.
W przypadku sytuacji kryzysowych lub powstania zagrożeń dla demokracji, praworządności, praw człowieka , podstawowych wolności lub trwałego rozwoju środowiskowego można zastosować procedurę nadzwyczajną w celu przeprowadzenia rewizji dokumentów strategicznych w trybie ad hoc.
Rewizja ta winna zapewnić spójność między pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia oraz pomocą udzielaną w ramach innych wspólnotowych instrumentów finansowych, w tym na mocy rozporządzenia (WE) nr […] ustanawiającego instrument na rzecz stabilności.
Rewizja ad hoc dokonywana jest z inicjatywy Komisji bądź na wniosek Rady lub Parlamentu Europejskiego.
Uzasadnienie
W przypadku pomocy wspólnotowej - ze względu na jej znaczenie - także zagrożenia dla środowiska i kwestie związane z jego ochroną powinny uzasadniać dokonanie przeglądu dokumentów strategicznych.
Poprawka
61
Artykuł 8 ustęp 1, sformułowanie wprowadzające
(1) Programy współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), mogą obejmować wszystkie granice lądowe oraz wszystkie strefy morskie położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego.
Następujące jednostki terytorialne kwalifikują się do uzyskania pomocy w ramach niniejszego tytułu:
1.
Programy współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), mogą obejmować wszystkie następujące regiony graniczne:
Poprawka
62
Artykuł 8 ustęp 2
(2) W szczególnych przypadkach kwalifikowalność może zostać rozszerzona na jednostki terytorialne przylegające do wymienionych w ust. 1.
2.
W celu zagwarantowania kontynuacji obecnej współpracy oraz w innych uzasadnionych przypadkach jednostki terytorialne przylegające do wymienionych w ust. 1 można dopuścić do udziału w programach współpracy transgranicznej na warunkach ustanowionych w konkretnych dokumentach strategicznych, o których mowa w art. 7 ust. 3.
Poprawka
63
Artykuł 8 ustęp 2a (nowy)
2a.
W przypadku programów ustanawianych na postawie ust. 1 lit. b) Komisja, w porozumieniu z partnerami, może zaproponować, by możliwość udziału we współpracy została rozszerzona na całą jednostkę terytorialną NUTS-II, na której obszarze położone są jednostki terytorialne NUTS-III.
Poprawka
64
Artykuł 9 ustęp 1
(1) Współpraca transgraniczną w myśl niniejszego rozporządzenia prowadzona jest w ramach programów wieloletnich obejmujących współpracę w ramach jednej granicy lub grupy granic i obejmujących działania wieloletnie dążących do wypracowania spójnego zestawu priorytetów i które mogą zostać zrealizowane dzięki wsparciu pomocy wspólnotowej (dalej zwanych „wspólnymi programami”).
Wspólne programy należy tworzyć na podstawie konkretnego dokumentu strategicznego, o którym mowa w art. 7 ust. 3.
1.
Współpraca transgraniczna w myśl niniejszego rozporządzenia prowadzona jest w ramach programów wieloletnich obejmujących współpracę w ramach jednej granicy lub grupy granic i obejmujących działania wieloletnie dążących do wypracowania spójnego zestawu priorytetów i które mogą zostać zrealizowane dzięki wsparciu pomocy wspólnotowej (dalej zwanych „wspólnymi programami operacyjnymi ”).
Wspólne programy operacyjne należy tworzyć na podstawie konkretnego dokumentu strategicznego, o którym mowa w art. 7 ust. 3.
Poprawka
65
Artykuł 9 ustęp 2
(2) Wspólne programy dla granic lądowych i przepraw morskich ustanawiane są dla konkretnych granic i zawierających kwalifikujące się jednostki terytorialne należące do jednego lub większej liczby państw członkowskich i jednego lub większej liczby krajów partnerskich.
Wspólne programy dla regionów przybrzeżnych mają wielostronny charakter i obejmują kwalifikujące się jednostki terytorialne położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego, nad którym położonych jest kilka partycypujących krajów w tym co najmniej jedno państwo członkowskie i jeden kraj partnerski.
2.
Wspólne programy operacyjne dla granic lądowych i przepraw morskich o istotnym znaczeniu ustanawiane są na odpowiednim szczeblu terytorialnym dla konkretnych granic i zawierających kwalifikujące się jednostki terytorialne należące do jednego lub większej liczby państw członkowskich i jednego lub większej liczby krajów partnerskich.
Poprawka
66
Artykuł 9 ustęp 2a (nowy)
2a.
Wspólne programy operacyjne dla basenów morskich mają charakter wielostronny i obejmują kwalifikujące się jednostki terytorialne położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego należącego do kilku krajów uczestniczących, w tym co najmniej jednego państwa członkowskiego i jednego kraju partnerskiego, przy uwzględnieniu systemów instytucjonalnych oraz zasady partnerstwa.
Mogą one obejmować dwustronne działania służące wspieraniu współpracy między jednym państwem członkowskim i jednym krajem partnerskim.
Programy te podlegają ścisłej koordynacji z programami współpracy międzynarodowej, obejmującymi częściowo ten sam obszar geograficzny, ustanowionymi w Unii Europejskiej zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr [...] ustanawiającym ogólne zasady dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności.
Poprawka
67
Artykuł 9 ustęp 2b (nowy)
2b.
Zainteresowane państwa członkowskie i kraje partnerskie ustanawiają wspólne programy operacyjne na odpowiednim szczeblu terytorialnym, zgodnie z ich systemami instytucjonalnymi oraz przy uwzględnieniu zasady partnerstwa, o której mowa w art. 4.
Programy te obejmują zasadniczo okres 7 lat, od dnia 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Poprawka
68
Artykuł 9 ustęp 3
(3) Kraje niebędące krajami partycypującymi położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego, gdzie realizowany jest wspólny program, mogą zostać stowarzyszone ze wspólnym programem i skorzystać z pomocy wspólnotowej na warunkach określonych w przepisach wykonawczych, o których mowa w art. 11.
3.
Kraje niebędące krajami partycypującymi położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego, gdzie realizowany jest wspólny program operacyjny , mogą zostać stowarzyszone ze wspólnym programem operacyjnym i skorzystać z pomocy wspólnotowej na warunkach określonych w przepisach wykonawczych, o których mowa w art. 11.
Poprawka
69
Artykuł 9 ustęp 4
(4) W ciągu jednego roku od zatwierdzenia dokumentu strategicznego, o którym mowa w art. 7 ust. 3, kraje partycypujące przedłożą wspólnie Komisji wnioski dotyczące wspólnych programów.
Komisja przyjmuje wspólny program po dokonaniu oceny jego zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz przepisami wykonawczymi.
4.
W ciągu jednego roku od zatwierdzenia dokumentu strategicznego, o którym mowa w art. 7 ust. 3, kraje partycypujące przedłożą wspólnie Komisji wnioski dotyczące wspólnych programów operacyjnych .
Komisja przyjmuje wspólny program operacyjny po dokonaniu oceny jego zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz przepisami wykonawczymi.
Poprawka
70
Artykuł 9 ustęp 5
(5) Wspólne programy mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących lub Komisji w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków.
5.
Wspólne programy operacyjne mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących, partycypujących regionów granicznych lub Komisji w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków.
Poprawka
71
Artykuł 9 ustęp 6
(6) Po przyjęciu wspólnych programów Komisja zawrze porozumienie finansowe z krajami partycypującymi zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia finansowego (WE) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. mającego zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich.
6.
Po przyjęciu wspólnych programów operacyjnych Komisja zawrze porozumienie finansowe z krajami partycypującymi zgodnie z odpowiednimi przepisami rozporządzenia finansowego (WE , Euratom ) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. mającego zastosowanie do ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich.
Porozumienie finansowe obejmuje przepisy prawne niezbędne do realizacji wspólnego programu operacyjnego i jest podpisywane także przez wspólny organ zarządzający, o którym mowa w art. 10.
Poprawka
72
Artykuł 9 ustęp 7
(7) W oparciu o zasadę partnerstwa kraje partycypujące wspólnie wybiorą działania zgodne z priorytetami i zadaniami programu wspólnego, które otrzymają pomoc wspólnotową.
7.
W oparciu o zasadę partnerstwa kraje partycypujące wspólnie wybiorą te działania zgodne z priorytetami i zadaniami operacyjnego programu wspólnego, które otrzymają pomoc wspólnotową.
Poprawka
73
Artykuł 9 ustęp 8
(8) W wyjątkowych okolicznościach, jeśli nie można ustalić wspólnego programu z powodu problemów powstałych w relacjach pomiędzy krajami partycypującymi, Komisja może przyjąć program, który nie jest programem wspólnym w rozumieniu niniejszego artykułu, lecz który pozwala danemu regionowi lub regionom granicznym państwa członkowskiego skorzystać z pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu .
8.
W określonych i należycie uzasadnionych przypadkach , jeśli:
a) nie można ustalić wspólnego programu operacyjnego z powodu problemów powstałych w relacjach pomiędzy krajami partycypującymi lub też między UE i krajem partnerskim;
b) najpóźniej do dnia 30 czerwca 2010 r., kraje partycypujące nie przedłożyły Komisji wspólnego programu operacyjnego;
c) kraj partnerski nie podpisze porozumienia finansowego do końca roku następującego po przyjęciu programu;
d) wspólny program operacyjny nie może zostać zrealizowany wskutek problemów powstałych w relacjach między krajami partycypującymi;
Komisja , po konsultacjach z zainteresowanymi państwami członkowskimi, podejmuje niezbędne działania, by umożliwić zainteresowanemu państwu członkowskiemu wykorzystanie środków EFRR przeznaczonych na realizację programu, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr [...] ustanawiającym ogólne zasady dla Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego i Funduszu Spójności.
Poprawka
74
Artykuł 10 ustęp 2
(1) Wspólne programy wdrażane są z zasady przez wspólny organ zarządzający umiejscowiony w państwie członkowskim.
1.
Wspólne programy operacyjne wdrażane są z zasady metodą wspólnego zarządzania przez wspólny organ zarządzający umiejscowiony w państwie członkowskim.
Wspólny organ zarządzający może być wspierany przez wspólny sekretariat techniczny.
Poprawka
75
Artykuł 10 ustęp 2
(2) Kraje partycypujące mogą w drodze wyjątku wnieść do Komisji o umiejscowienie wspólnego organu zarządzającego w kraju partnerskim, pod warunkiem, że wyznaczony organ spełnia w pełni kryteria ustanowione w odpowiednich przepisach rozporządzenia (WE) nr 1605/2002.
2.
Kraje partycypujące mogą wnieść do Komisji o umiejscowienie wspólnego organu zarządzającego w kraju partnerskim, pod warunkiem, że wyznaczony organ spełnia w pełni kryteria ustanowione w odpowiednich przepisach rozporządzenia (WE) nr 1605/2002.
Poprawka
76
Artykuł 10 ustęp 3
(3) „Wspólny organ zarządzający” oznacza instytucję bądź organ publiczny lub prywatny, włączając w to samo państwo, na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, wyznaczone wspólnie przez państwo lub państwa członkowskie oraz kraj lub kraje partnerskie biorące udział we wspólnym programie, posiadający zdolności finansowe i administracyjne pozwalające na zarządzanie pomocą wspólnotową i posiadające zdolność prawną do zawierania umów niezbędnych dla celów niniejszego rozporządzenia.
3. „Wspólny organ zarządzający” oznacza instytucję bądź organ publiczny lub prywatny, włączając w to samo państwo, na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, wyznaczone wspólnie przez państwo lub państwa członkowskie oraz kraj lub kraje partnerskie biorące udział we wspólnym programie operacyjnym , posiadając e zdolności finansowe i administracyjne pozwalające na zarządzanie pomocą wspólnotową i posiadające zdolność prawną do zawierania umów niezbędnych dla celów niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
77
Artykuł 10 ustęp 4
(4) Wspólny organ zarządzający jest odpowiedzialny za zarządzanie i realizację wspólnego programu zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami oraz za zapewnienie legalności i prawidłowości swoich działań.
W tym celu wprowadzi on odpowiednie systemy i standardy zarządzania, kontroli i księgowości.
4.
Wspólny organ zarządzający jest odpowiedzialny za zarządzanie i realizację wspólnego programu operacyjnego zgodnie z zasadą należytego zarządzania technicznego i finansowego oraz za zapewnienie legalności i prawidłowości swoich działań.
W tym celu wprowadzi on odpowiednie systemy i standardy zarządzania, kontroli i księgowości.
Poprawka
78
Artykuł 10 ustęp 4a (nowy)
4a.
System zarządzania i kontroli wspólnego programu operacyjnego zapewnia odpowiednie rozdzielenie funkcji związanych z zarządzaniem, zatwierdzaniem i kontrolą, poprzez odpowiedni podział obowiązków w ramach organu zarządzającego lub poprzez wyznaczenie odrębnych organów ds. zatwierdzania i kontroli.
Poprawka
79
Artykuł 10 ustęp 4b (nowy)
4b.
W celu umożliwienia wspólnym programom operacyjnym należytego przygotowywania do realizacji, po przyjęciu wspólnego programu operacyjnego, a przed podpisaniem porozumienia finansowego, Komisja może zezwolić wspólnemu organowi zarządzającemu na wykorzystanie części budżetu programu na rozpoczęcie finansowania działań przewidzianych w programie, takich jak pokrywanie kosztów operacyjnych organu zarządzającego, wsparcie techniczne oraz pozostałe działania przygotowawcze.
Szczegółowe zasady postępowania w fazie przygotowawczej uregulowane są przepisami wykonawczymi, o których mowa w art. 11.
Poprawka
80
Artykuł 11 ustęp 2
(2) Do spraw objętych przepisami wykonawczymi należą: kryteria i procedury przydziału funduszy , wskaźnik współfinansowania, przygotowanie programów wspólnych, selekcja wspólnych projektów, techniczne i finansowe zarządzanie pomocą, kontrola i audyt finansowy, monitorowanie i dokonanie oceny, odpowiednie uwidocznienie i reklama .
2.
Do spraw objętych przepisami wykonawczymi należą takie kwestie jak : wskaźnik współfinansowania, przygotowanie wspólnych programów operacyjnych , powołanie i obowiązki wspólnych organów, rola i obowiązki komitetów ds. monitoringu i selekcji, jak również wspólnego sekretariatu, kwalifikowanie się wydatków, selekcja wspólnych projektów, faza przygotowawcza, techniczne i finansowe zarządzanie pomocą, kontrola i audyt finansowy, monitorowanie i dokonanie oceny, odpowiednie uwidocznienie i działania informacyjne na rzecz potencjalnych beneficjentów .
Poprawka
81
Artykuł 12 ustęp 1
(1) Komisja przyjmuje, zasadniczo w systemie rocznym, programy działań oparte na dokumentach strategicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1.
1.
Komisja przyjmuje, po przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem Europejskim, Radą i krajami partnerskimi, zasadniczo w systemie rocznym oraz w sposób odpowiadający przejrzystości i partycypacyjności , programy działań oparte na dokumentach strategicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1.
W drodze wyjątku, m.in. w przypadkach, kiedy program działań nie został jeszcze przyjęty, Komisja może przyjąć, na podstawie dokumentów strategicznych i wieloletnich programów indykatywnych, o których mowa w art. 7, środki nieprzewidziane w programach, według tych samych zasad i warunków, co programy działań.
W drodze wyjątku, m.in. w przypadkach, kiedy program działań nie został jeszcze przyjęty, Komisja może przyjąć, po przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem Europejskim i Radą, i na podstawie dokumentów strategicznych i wieloletnich programów indykatywnych, o których mowa w art. 7, środki nieprzewidziane w programach, według tych samych zasad i warunków, co programy działań.
Uzasadnienie
Należy zagwarantować przeprowadzenie konsultacji z Parlamentem i Radą.
Poprawka
82
Artykuł 12 ustęp 2
(2) Programy działań określają zamierzone cele, obszary działań, spodziewane wyniki, procedury zarządzania oraz ogólną sumę przewidzianego finansowania.
Zawierają opis działań, które mają być finansowane, wykaz kwot finansowania przydzielonych dla każdego działania oraz orientacyjny harmonogram ich wdrożenia.
2.
Programy działań określają zamierzone cele, obszary działań, spodziewane wyniki, procedury zarządzania oraz ogólną sumę przewidzianego finansowania.
Uwzględniają one doświadczenia zdobyte w trakcie udzielania wspólnotowej pomocy w przeszłości.
Zawierają opis działań, które mają być finansowane, wykaz kwot finansowania przydzielonych dla każdego działania oraz orientacyjny harmonogram ich wdrożenia.
Zawierają one oznaczenie rodzajów wskaźników wydajności, których monitorowanie będzie niezbędne przy przyjmowaniu środków finansowanych w ramach tych programów.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka służy dokładniejszemu wyjaśnieniu procedur zarządzania finansowego.
Poprawka 83
Artykuł 12 ustęp 4
(4) Komisja przekazuje programy działań oraz wspólne programy współpracy transgranicznej państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji .
4.
Komisja przedstawia końcową wersję programów działań oraz wspólnych programów współpracy transgranicznej państwom członkowskim i Parlamentowi Europejskiemu w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od ich przyjęcia. .
Poprawka
84
Artykuł 13 ustęp 1
(1) W przypadku nieprzewidzianych potrzeb lub okoliczności Komisja przyjmuje środki specjalne nieuwzględnione w dokumentach strategicznych i w wieloletnich programach indykatywnych, zwane dalej „środkami specjalnymi".
1.
W przypadku nieprzewidzianych i należycie uzasadnionych potrzeb lub okoliczności Komisja przyjmuje środki specjalne nieuwzględnione w dokumentach strategicznych i w wieloletnich programach indykatywnych, zwane dalej „środkami specjalnymi".
Poprawka 85
Artykuł 13 ustęp 2
2) Środki specjalne, których koszt przekracza 15 mln EUR przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą konsultacyjną określoną w art. 26 ust. 3.
2) Środki specjalne, których koszt przekracza 15 mln EUR przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą konsultacyjną określoną w art. 26 ust. 3 i po przeprowadzeniu konsultacji z Parlamentem .
Uzasadnienie
Należy zagwarantować przeprowadzenie konsultacji z Parlamentem.
Poprawka
86
Artykuł 13 ustęp 2
(2) Środki specjalne, których koszt przekracza 15 mln EUR przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą konsultacyjną określoną w art. 26 ust. 3 .
2.
Środki specjalne, których koszt przekracza 15 mln EUR , przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą konsultacyjną określoną w art. 26 .
Zmiany środków specjalnych, takie jak dostosowania techniczne, rozszerzenie okresu wdrażania, realokacja środków w ramach prognozowanego budżetu, zwiększenie budżetu o kwotę niższą niż 20% budżetu początkowego, dopóki nie naruszają pierwotnych celów ustalonych w decyzji Komisji, wykonywane są bez konieczności stosowania procedury określonej w art. 26 ust. 3.
Zmiany środków specjalnych, takie jak dostosowania techniczne, rozszerzenie okresu wdrażania, realokacja środków w ramach prognozowanego budżetu, zwiększenie budżetu o kwotę niższą niż 20% budżetu początkowego, dopóki nie naruszają pierwotnych celów ustalonych w decyzji Komisji, wykonywane są bez konieczności stosowania procedury określonej w art. 26 .
Uzasadnienie
Powyższa poprawka jest konieczna ze względu na zmiany wprowadzone w art. 26.
Poprawka
87
Artykuł 13 ustęp 3
(3) Środki specjalne określają zamierzone cele, obszary działania, spodziewane wyniki, stosowane procedury zarządzania, jak i ogólną sumę przewidzianego finansowania.
Zawierają opis działań, które mają być finansowane, określają kwoty finansowania przeznaczone na poszczególne działania oraz orientacyjny harmonogram ich wdrożenia.
3.
Środki specjalne określają zamierzone cele, obszary działania, spodziewane wyniki, stosowane procedury zarządzania, jak i ogólną sumę przewidzianego finansowania.
Zawierają opis działań, które mają być finansowane, określają kwoty finansowania przeznaczone na poszczególne działania oraz orientacyjny harmonogram ich wdrożenia.
Zawierają one określenie rodzajów wskaźników wydajności, których monitorowanie będzie niezbędne przy przyjmowaniu tych środków specjalnych.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka uściśli procedury zarządzania finansowego.
Poprawka 88
Artykuł 13 ustęp 4
(4) Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
4.
Komisja przesyła środki specjalne Parlamentowi Europejskiemu i państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
Poprawka
89
Artykuł 14 litera g) podpunkt i)
i. instytucje państwowe lub parapaństwowe, władze administracyjne oraz władze lokalne i ich grupy;
i. instytucje państwowe lub parapaństwowe, władze lokalne lub krajowe i regionalne władze administracyjne i ich grupy;
Uzasadnienie
Należy wprowadzić wyraźne odniesienie do trzech szczebli rządów w celu zapobieżenia wąskiej wykładni pojęcia „władze administracyjne”.
Poprawka 90
Artykuł 14 litera h) podpunkt iia) (nowy)
iia. organizacje reprezentujące mniejszości narodowe i/lub etniczne;
Uzasadnienie
Jeśli instrument ten będzie stosowany w celu zwalczania wszelkich form dyskryminacji, powinien być również stosowany w celu wspierania organizacji reprezentujących mniejszości narodowe i/lub etniczne.
Poprawka 91
Artykuł 14 litera h) podpunkt iv)
iv. spółdzielnie, związki zawodowe, organizacje reprezentujące interesy gospodarcze i społeczne;
iv. spółdzielnie, związki zawodowe, organizacje reprezentujące interesy gospodarcze i społeczne, organizacje charytatywne i społeczne ;
Uzasadnienie
Organizacje te odpowiadają za integrację społeczną.
Poprawka 92
Artykuł 14 litera h) podpunkt iva) (nowy)
iva. organizacje zwalczające korupcję i oszustwa finansowe oraz promujące dobre zarządzanie w rządzie i w społeczeństwie;
Uzasadnienie
Skoro walka z korupcją i promowanie dobrych rządów jest jednym z działań, które ma być wspierane przez ten instrument, organizacje zajmujące się tymi zagadnieniami powinny również kwalifikować się do otrzymywania wsparcia.
Poprawka 93
Artykuł 14 litera h) podpunkt ivb) (nowy)
ivb. organizacje praw obywatelskich i organizacje walczące z dyskryminacją;
Uzasadnienie
Ponieważ antydyskryminacja zalicza się do wspólnych wartości, organizacje działające na rzecz zwalczania dyskryminacji powinny kwalifikować się do otrzymywania wsparcia.
Poprawka
94
Artykuł 14 litera h) podpunkt x)
x. wszelkie stowarzyszenia pozarządowe oraz niezależne fundacje mogące wnieść własny wkład na rzecz rozwoju ;
x. stowarzyszenia transgraniczne, stowarzyszenia pozarządowe oraz fundacje niezależne , w tym także niezależne fundacje polityczne ;
Uzasadnienie
Ponieważ stowarzyszenia transgraniczne mogłyby wnieść istotny wkład w realizację celów EISP, należy je wymienić, nawet jeżeli miałyby one mieścić się w zakresie innych dopuszczonych kategorii.
Chodzi o stowarzyszenia transgraniczne (a nie międzyregionalne), które wnoszą istotny wkład.
Ponieważ stowarzyszenia międzyregionalne mogłyby wnieść istotny wkład w realizację celów EISP, należy je wymienić, nawet jeżeli miałyby one mieścić się w zakresie pewnych innych dopuszczonych kategorii.
Poprawka
95
Artykuł 15 ustęp 2
(2) Pomoc wspólnotowa może także być wykorzystana:
2.
Pomoc wspólnotowa może także być wykorzystana:
(a) do finansowania działań ukierunkowanej współpracy administracyjnej, w której biorą udział eksperci sektora publicznego oddelegowani z państw członkowskich zgodnie ze specjalnie określonymi przepisami;
(a) do finansowania pomocy technicznej oraz działań ukierunkowanej współpracy administracyjnej, w tym tych form współpracy, w której biorą udział eksperci sektora publicznego oddelegowani z państw członkowskich , a także zaangażowane w ramach programu władze regionalne i lokalne ;
(aa) do finansowania inwestycji i działań towarzyszących inwestycjom;
(b) do sektorowego lub ogólnego wsparcia budżetowego, jeśli zarządzanie wydatkami publicznymi w państwie partnerskim jest wystarczająco przejrzyste, wiarygodne i skuteczne, i jeśli wprowadziło ono dokładnie określone polityki sektorowe lub makroekonomiczne zatwierdzone przez głównych dawców, obejmujących, tam gdzie to właściwe, międzynarodowe instytucje finansowe;
(b) na wpłaty do Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub innych pośredników finansowych, zgodnie z art. 23, przeznaczone na finansowanie pożyczek, inwestycje kapitałowe, fundusze gwarancyjne lub fundusze inwestycyjne;
(ba) na granty operacyjne służące wspieraniu organizacji społeczeństwa obywatelskiego oraz zapewnieniu ich partycypacji we wdrożeniu niniejszego rozporządzenia;
(c) w programach redukcji zadłużenia;
(c) w wyjątkowych przypadkach w programach redukcji zadłużenia w ramach programu redukcji zadłużenia uzgodnionego na szczeblu międzynarodowym ;
(d) do dokonania wkładu do Europejskiego Banku Inwestycyjnego lub innych pośredników finansowych zgodnie z postanowieniami art. 23, w celu finansowania pożyczek, inwestycji w akcje lub udziały, funduszy gwarancyjnych lub funduszy inwestycyjnych;
(d) do sektorowego lub ogólnego wsparcia budżetowego, jeśli zarządzanie wydatkami publicznymi w państwie partnerskim jest wystarczająco przejrzyste, wiarygodne i skuteczne i jeśli wprowadziło ono dokładnie określone polityki sektorowe lub makroekonomiczne zatwierdzone przez głównych dawców, obejmujących, tam gdzie to właściwe, międzynarodowe instytucje finansowe;
(e) do subsydiowania odsetek, zwłaszcza dla kredytów związanych z ochroną środowiska;
(f) do uzyskania ubezpieczenia od ryzyka niehandlowego;
(g) do dokonania wkładu na fundusz ustanowiony przez organizacje międzynarodowe i regionalne, innych dawców lub kraje partnerskie;
(e) do subsydiowania odsetek, zwłaszcza dla kredytów związanych z ochroną środowiska;
(f) do uzyskania ubezpieczenia od ryzyka niehandlowego;
(g) do dokonania wkładu na fundusz ustanowiony przez Wspólnotę, państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe i regionalne, innych dawców lub kraje partnerskie;
(h) do wniesienia wkładu w kapitał międzynarodowych instytucji finansowych lub regionalnych banków rozwoju;
(h) do wniesienia wkładu w kapitał międzynarodowych instytucji finansowych lub regionalnych banków rozwoju;
(i) do finansowania kosztów niezbędnych do skutecznego administrowania i nadzoru projektów i programów przez kraje korzystające z pomocy wspólnotowej;
(i) do finansowania kosztów niezbędnych do skutecznego administrowania i nadzoru projektów i programów przez kraje korzystające z pomocy wspólnotowej;
(ia) do finansowania mikroprojektów;
(j) w celu udzielenia pomocy żywnościowej ;
(j) na programy bezpieczeństwa żywnościowego ;
(ja) w celu wspierania i wspomagania procesów pokojowych oraz realizacji odnośnych porozumień pokojowych;
(jb) w celu wspierania kształtowania instytucji demokratycznych, rozwoju praw człowieka i wolnych mediów oraz społeczeństwa obywatelskiego;
(k) w innych celach, uznanych za właściwe .
(k) na inne działania wspierające realizację celów, o których mowa w art. 2.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka służy dopełnieniu i doprecyzowaniu wykazu.
W odniesieniu do nowej litery ba), wzmocnienie potencjału organizacji społeczeństwa obywatelskiego ma zasadnicze znaczenie dla ich udziału w realizacji celów instrumentu sąsiedztwa, jak również akceptacji i udanej realizacji projektów na miejscu.
Natomiast w odniesieniu do nowej litery ja), wspieranie społeczeństwa obywatelskiego oraz procesów pokojowych stanowią kwestie o bardzo istotnym znaczeniu, które muszą zostać objęte zakresem pomocy wspólnotowej.
Wreszcie, nowa litera jb) umożliwiłaby uwzględnienie dodatkowych potrzeb istniejących w niedemokratycznych reżimach graniczących z UE, zapewnienie objęcia wszystkich punktów należących do zakresu pomocy (art. 2) środkami przewidzianymi w tym instrumencie.
Poprawka 96
Artykuł 15 ustęp 2a (nowy)
2a.
Pomoc wspólnotowa nie jest z zasady wykorzystywana do finansowania podatków, opłat celnych ani innych opłat fiskalnych.
Uzasadnienie
Udzielanie pomocy beneficjentom w krajach, z którymi UE nie zawarła żadnych umów, może być bardzo trudne, co więcej, może okazać się niemożliwe w przypadku, jeśli konieczne jest ścisłe przestrzeganie przepisów stanowiących, że żadne fundusze nie mogą zostać wykorzystane do pokrycia opłat fiskalnych.
Dlatego należy wprowadzić derogację dotyczącą tych krajów.
Poprawka 97
Artykuł 16 ustęp 1
(1) Finansowanie wspólnotowe może również pokrywać wydatki związane z przygotowaniem, kontrolą, monitoringiem, audytem i oceną działań, bezpośrednio koniecznymi do wdrożenia niniejszego rozporządzenia i realizacji celów, np. wydatki związane z badaniami, spotkaniami, działaniami informacyjnymi, uświadamiającymi, szkoleniowymi i związanymi z rozpowszechnianiem; wydatki związane z sieciami komputerowymi przeznaczonymi do wymiany informacji, jak i wszelkie inne wydatki na pomoc administracyjną i techniczną, jakie może ponieść Komisja przy zarządzaniu programem.
Te ostatnie obejmują również wydatki na wsparcie administracyjne przedstawicielstw Komisji niezbędne do zarządzania działaniami finansowanymi w ramach niniejszego rozporządzenia.
1.
Finansowanie wspólnotowe może również pokrywać wydatki związane z przygotowaniem, kontrolą, monitoringiem, audytem i oceną działań, bezpośrednio konieczny ch do wdrożenia niniejszego rozporządzenia i realizacji celów, np. wydatki związane z badaniami, spotkaniami, działaniami informacyjnymi, uświadamiającymi, szkoleniowymi i związanymi z rozpowszechnianiem; działania szkoleniowe dla partnerów, umożliwiające im udział w różnych etapach realizacji programów, wydatki związane z sieciami komputerowymi przeznaczonymi do wymiany informacji, wsparcie techniczne przy ustanawianiu Euroregionów i ich sekretariatów, jak i wszelkie inne wydatki na pomoc administracyjną i techniczną, jakie może ponieść Komisja przy zarządzaniu programem.
Te ostatnie obejmują również wydatki na wsparcie administracyjne przedstawicielstw Komisji niezbędne do zarządzania działaniami finansowanymi w ramach niniejszego rozporządzenia.
Poprawka 98
Artykuł 16 ustęp 1a (nowy)
1a. „ Działania osłonowe” oznaczają również szkolenia i środki edukacyjne umożliwiające partnerom, o których mowa w art. 4 ust. 2 i 3, realizację zadań partnerstwa zgodnie z art. 4.
Uzasadnienie
Zasada partnerstwa określona w art. 4 ust. 2 i 3 może być skutecznie wdrażana wyłącznie w przypadku wprowadzenia powyższego zapisu, ponieważ w krajach WNP brakuje jeszcze odpowiednich warunków w tym zakresie.
Poprawka
99
Artykuł 17 ustęp 1 litera a)
a) państwami członkowskimi, w szczególności z ich agencjami państwowymi i parapaństwowymi;
a) państwami członkowskimi , ich władzami regionalnymi i lokalnymi, jak również z ich agencjami państwowymi i parapaństwowymi;
Poprawka
100
Artykuł 17 ustęp 1 litera b)
b)innymi państwami trzecimi będącymi dawcami, w szczególności z jego agencjami państwowymi i parapaństwowymi,
b) państwami członkowskimi EOG, Szwajcarią i innymi państwami trzecimi będącymi dawcami, w szczególności z jego agencjami państwowymi i parapaństwowymi,
Uzasadnienie
Projekt rozporządzenia nie uwzględnia roli państw EOG i Szwajcarii jako naszych partnerów w zakresie współpracy i udzielania pomocy międzynarodowej.
W szczególności nasi północni sąsiedzi i partnerzy - Norwegia i Islandia - odgrywają aktywną rolę we współpracy zarówno dwustronnej, jak i wielostronnej w regionach północnych.
Oba państwa są pełnoprawnymi członkami Rady Państw Morza Bałtyckiego, Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Przy opracowywaniu Europejskiej Polityki Sąsiedztwa powinniśmy w pełni uwzględniać naszych sąsiadów z południa, wschodu i północy.
Poza tym powinniśmy efektywnie wykorzystywać zasoby gospodarcze takich krajów jak Norwegia czy Szwajcaria do współfinansowania tej polityki . .
Poprawka
101
Artykuł 18 ustęp 3
(3) Komisja zawiera umowy ramowe z krajami partnerskimi , w których zostaną zawarte ustalenia odnośnie wszystkich środków niezbędnych do zapewnienia efektywnej realizacji pomocy wspólnotowej i ochrony interesów finansowych Wspólnoty. .
3.
Komisja , po poinformowaniu Parlamentu Europejskiego i Rady o prawdopodobnej treści umów, może zawrzeć umowy ramowe z krajami partnerskimi w sprawie realizacji pomocy .
Uzasadnienie
Nie mogą istnieć legalne procedury zarządzania, jeżeli PE nie będzie przynajmniej informowany o treści umów ramowych.
Niniejsza poprawka służy zapewnieniu większej elastyczności.
Poprawka
102
Artykuł 19 ustęp 1
(1) Zobowiązania budżetowe określa się na podstawie decyzji Komisji zgodnie z art. 9 ust. 5, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 3.
1.
Wieloletnie zobowiązania budżetowe określa się na podstawie decyzji Komisji zgodnie z art. 9 ust. 5, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 3.
Uzasadnienie
Wieloletnie zobowiązania budżetowe są bardzo ważne dla zapewnienia jakościowego rozwoju współpracy transgranicznej na przyszłych granicach zewnętrznych Unii i dla zrównania pozycji regionów przygranicznych UE z pozycją granic wewnętrznych Unii.
Poprawka
103
Artykuł 20 ustęp 1
(1) Wszelkie umowy wynikające z niniejszego rozporządzenia zawierają klauzule zapewniające ochronę interesów finansowych Wspólnoty, w szczególności w odniesieniu do nadużyć, korupcji oraz wszelkich innych nieprawidłowości , zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, (WE, Euratom) 2185/96 i (WE, Euratom) 1073/1999.
1 .
Wszelkie umowy wynikające z niniejszego rozporządzenia zawierają klauzule zapewniające ochronę interesów finansowych Wspólnoty, w szczególności w odniesieniu do nieprawidłowości , nadużyć, korupcji oraz wszelkich innych rodzajów bezprawnej działalności zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95, (WE, Euratom) 2185/96 i (WE, Euratom) 1073/1999.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka służy doprecyzowaniu tekstu.
Poprawka
104
Artykuł 20 ustęp 2
(2) Umowy w sposób wyraźny upoważniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytu , na podstawie dokumentów i na miejscu, w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców otrzymujących fundusze wspólnotowe.
Upoważniają też w wyraźny sposób Komisję do przeprowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu tak jak określono w rozporządzeniu (WE, Euratom) 2185/96.
2.
Umowy w sposób wyraźny upoważniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytów , w tym audytów na podstawie dokumentów i audytów na miejscu, w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców otrzymujących fundusze wspólnotowe, w tym w celu ustalenia czy realizacja porozumień jest zgodna z zasadami prawa międzynarodowego i międzynarodowymi konwencjami, których państwa członkowskie są stronami oraz spójna z dorobkiem prawnym Wspólnoty.
Upoważniają też w wyraźny sposób Komisję do przeprowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu tak jak określono w rozporządzeniu (WE, Euratom) 2185/96.
Uzasadnienie
Należy ustalić, czy realizacja programów pozostaje w zgodzie z prawem międzynarodowym.
Poprawka 105
Artykuł 21 ustęp 4
(4) Komisja może zdecydować o pełnym lub częściowym otwarciu uczestnictwa w procedurze przyznawania kontraktów na zamówienia publiczne lub dotacje finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia osobom fizycznym i prawnym z jakichkolwiek innych krajów w przypadkach, gdzie ustalono obustronny dostęp do pomocy zewnętrznej.
4.
Komisja może zdecydować o pełnym lub częściowym otwarciu uczestnictwa w procedurze przyznawania kontraktów na zamówienia publiczne lub dotacje finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia osobom fizycznym lub prawnym z jakichkolwiek innych krajów za każdym razem, gdy ustalono obustronny dostęp do pomocy zewnętrznej.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka służy doprecyzowaniu tekstu.
Poprawka 106
Artykuł 21 ustęp 5 a (nowy)
5a.
Dokumentacja dotycząca realizacji projektów na podstawie niniejszego rozporządzenia powinna być udostępniana również w języku danego beneficjenta.
Uzasadnienie
Należy zapobiec sytuacji, w której trudności techniczne powodowałyby zawężenie kręgu
potencjalnych kontrahentów.
Poprawka
107
Artykuł 23 ustęp 1
(1) Fundusze określone w art. 15 ust. 2 lit c) zarządzane są przez pośredników finansowych, Europejski Bank Inwestycyjny lub jakikolwiek inny bank czy też organizację będąca w stanie zarządzać tymi funduszami.
1.
Fundusze określone w art. 15 ust. 2 lit b) zarządzane są przez pośredników finansowych, Europejski Bank Inwestycyjny lub jakikolwiek inny bank czy też organizację będąca w stanie zarządzać tymi funduszami.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka zawiera korektę redakcyjną/techniczną.
Poprawka
108
Artykuł 24 ustęp 1
1) Komisja regularnie ocenia wyniki polityk oraz programów regionalnych i tematycznych, polityk sektorowych, a także efektywność programowania, w celu ustalenia, czy osiągnięto zamierzone cele oraz mając na uwadze dostarczenie wytycznych celem ulepszenia przyszłych działań.
1.
1.
Komisja regularnie ocenia , w przejrzysty i demokratyczny sposób, wyniki polityk oraz programów regionalnych i tematycznych, polityk sektorowych, a także efektywność programowania, w celu ustalenia, czy osiągnięto zamierzone cele oraz mając na uwadze dostarczenie wytycznych celem ulepszenia przyszłych działań.
Uzasadnienie
Należy zapewnić ocenę ex-ante sytuacji w celu dokonania ostatecznej oceny skuteczności polityk i programów.
Poprawka
109
Artykuł 24 ustęp 2
(2) Komisja przekazuje sprawozdanie komitetowi, o którym mowa w art. 26 w celach informacyjnych .
(2) Komisja przekazuje istotne sprawozdania komitetom zarządzającym pod dyskusję.
Sprawozdania te i dyskusje uwzględnia się przy opracowywaniu programów oraz przydziale zasobów.
Poprawka 110
Artykuł 24 ustęp 2a (nowy)
2a.
Komisja przeprowadza ocenę ex ante, w tym szczególnie ocenę sytuacji społeczno-gospodarczej, sytuacji środowiska w danym regionie lub kraju oraz rozwiązań mających na celu zintegrowanie wymiaru środowiskowego z pomocą oraz sytuacją rozumianą w kategoriach równości płci.
Po zapoznaniu się ze sprawozdaniami Parlament Europejski przekazuje zalecenia komitetowi określonemu w art. 26.
Uzasadnienie
Należy zapewnić ocenę ex-ante sytuacji w celu dokonania ostatecznej oceny skuteczności polityk i programów.
Poprawka 111
Artykuł 24 ustęp 2b (nowy)
2b.
Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem, Komisja w fazę oceny pomocy wspólnotowej włączy organizacje pozarządowe, poprzez określenie ,,wskaźników osiągnięć” na poziomie krajowym.
Uzasadnienie
Realizacja, ocena i monitorowanie ENPI na szczeblu krajowym należy nie tylko do partnerskiego rządu, lecz także do ogółu społeczeństwa.
Bez zaangażowania wszystkich zainteresowanych stron partnerskie rządy nie zdołają zrealizować celów wyznaczonych przez ENPI.
Poprawka
112
Artykuł 25
Komisja bada postęp we wdrażaniu środków podjętych w ramach niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie roczne z wykonania pomocy.
Sprawozdanie przekazywane jest również Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie zawiera informacje za poprzedni rok kalendarzowy odnośnie sfinansowanych środków, wyników przeprowadzonego monitoringu i oceny oraz wykonania zobowiązań i płatności budżetowych w rozbiciu na państwa, regiony oraz sektory współpracy.
Komisja bada postęp we wdrażaniu środków podjętych w ramach niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie roczne z wykonania pomocy.
Sprawozdanie przekazywane jest również Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie zawiera informacje za poprzedni rok kalendarzowy odnośnie sfinansowanych środków, wyników przeprowadzonego monitoringu i oceny , zaangażowania odpowiednich partnerów oraz wykonania zobowiązań i płatności budżetowych w rozbiciu na państwa, regiony oraz sektory współpracy.
Poprawka 113
Artykuł 26 ustęp 4a (nowy)
4a.
Protokoły z posiedzeń komitetu przekazywane są do informacji Parlamentu Europejskiego.
Uzasadnienie
Parlament Europejski musi być informowany o przebiegu prac komitetu, w tym o jego porządku dziennym, przedstawionych wnioskach oraz podjętych decyzjach.
Poprawka
114
Artykuł 26a (nowy)
Artykuł 26a
Komisja, najpóźniej do dnia 30 września roku n-2, przedstawia dla każdego instrumentu polityki zewnętrznej dokument dotyczący wieloletniej strategii politycznej, który zawiera również specjalny rozdział dotyczący indykatywnych wieloletnich ram finansowych.
Dokument ten zwykle obejmuje trzy lata.
W roku n-1 Parlament Europejski sporządza ocenę każdego dokumentu politycznego oraz jego indykatywnych ram finansowych, po przyjęciu rezolucji w sprawie rocznej strategii politycznej (RSP) na rok n. Procedura ta nie stanowi uszczerbku dla uprawnień budżetowych Parlamentu Europejskiego oraz służy zapewnieniu konsekwencji w ustalaniu priorytetów politycznych i dopasowaniu ich na szczeblu budżetowym.
Przed przyjęciem dokumentów strategicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3, które stanowić będą podstawę programów krajowych, wielokrajowych, tematycznych i wspólnych, Komisja przedstawia projekt tekstu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
W przeciągu trzech miesięcy od przekazania tekstu projektu każda z instytucji może albo zaproponować poprawki, jeśli uzna, że tekst projektu nie spełnia celów założonych przez władzę ustawodawczą, albo też sprzeciwić się przyjęciu tego tekstu i ewentualnie wystąpić do Komisji o zaproponowanie aktu legislacyjnego, który ma być przyjęty zgodnie z art. 251 Traktatu.
Uzasadnienie
Należy koniecznie zapewnić Parlamentowi wpływ na wybór priorytetów politycznych w strategiach krajowych i/lub tematycznych i planach działania, ponieważ proponowane rozporządzenie ma jedynie charakter ramowy, pozbawiony większej części treści politycznych.
Udział Parlamentu można zapewnić dzięki procedurze zgodnej z obowiązującymi przepisami legislacyjnymi i finansowymi, zapobiegając równocześnie możliwości tworzeniu nadmiernie sztywnych regulacji, utrudniających reagowanie na zmieniające się potrzeby na arenie międzynarodowej.
Istotne jest zapewnienie, by Parlament zachował wpływ na treść dokumentów strategicznych, ponieważ wniosek dotyczący rozporządzenia ma charakter bardzo ogólny, natomiast dokumenty strategiczne stanowią raczej akty polityczne niż czysto techniczne środki wykonawcze.
Zasadniczo PE mógłby nalegać, by procedurze legislacyjnej przewidzianej w art. 251 traktatu podlegało także przyjmowanie dokumentów strategicznych.
Jednakże celem zapewnienia Komisji pewnej swobody manewru proponuje się procedurę, w której dokumenty strategiczne mogą być przyjmowane w ramach komitologii, o ile żadna z instytucji nie zgłosi sprzeciwu.
Oznaczałoby to, że konieczność przeprowadzenia procedury legislacyjnej ograniczyłaby się do przypadków, w których projekty tekstów Komisji spotkają się ze zdecydowanym sprzeciwem władz legislacyjnych.
Poprawka 115
Artykuł 27, tytuł
Uczestnictwo krajów trzecich niekwalifikujących się do otrzymywania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia
Uczestnictwo krajów trzecich niewyszczególnionych w załączniku 1.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka służy wyjaśnieniu.
Poprawka
116
Artykuł 27a (nowy)
Artykuł 27a
Przeniesienie kraju do Instrumentu Przedakcesyjnego w przypadku, gdy danemu krajowi przyznano status kandydata lub potencjalnego kandydata do członkostwa w UE
Jeżeli Rada Europejska uzna kraj za kandydata lub potencjalnego kandydata do członkostwa w Unii Europejskiej, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji i po konsultacji z Parlamentem Europejskim, dodaje ten kraj do odpowiedniego załącznika w rozporządzeniu dotyczącym Instrumentu Przedakcesyjnego.
Komisja podejmuje odpowiednie środki, aby zapewnić sprawne przejście na finansowanie w ramach tego instrumentu.
Uzasadnienie
Przejście kraju z EISP na IPP powinno przebiegać jak najsprawniej.
Poprawka
117
Artykuł 27b (nowy)
Artykuł 27b
Nie zostanie zawarta żadna umowa na uczestnictwo w programach ani środkach finansowanych przez Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa z żadnymi władzami, instytucją publiczną ani prywatną organizacją bezpośrednio uczestniczącą, czynnie ułątwiającą lub czynnie wykorzystującą jakąkolwiek sytuację łamania prawa międzynarodowego lub konwencji międzynarodowych, których stronami są państwa członkowskie.
Uzasadnienie
Niezwykle istotne jest zaznaczenie, że programy ENPI nie mogą być wykorzystywane z bezpośrednim lub pośrednim pogwałceniem prawa międzynarodowego.
Poprawka
118
Artykuł 28
Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących wstrzymania pomocy, określonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w układach stowarzyszeniowych zawartych z krajami i regionami partnerskimi, w przypadku gdy kraj partnerski nie przestrzega zasad ujętych w Tytule I, Rada może, działając na wniosek Komisji oraz stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, podjąć stosowne kroki w odniesieniu do wszelkiej pomocy udzielanej krajowi partnerskiemu w ramach niniejszego rozporządzenia.
Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących wstrzymania pomocy, określonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w układach stowarzyszeniowych zawartych z krajami i regionami partnerskimi, w przypadku gdy kraj partnerski nie przestrzega zasad ujętych w Tytule I, Rada może, działając na wniosek Komisji przekazany jednocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie , po zasięgnięciu opinii Parlamentu Europejskiego oraz stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, podjąć stosowne kroki w odniesieniu do wszelkiej pomocy udzielanej krajowi partnerskiemu w ramach niniejszego rozporządzenia.
Jeżeli kraj partnerski poważnie narusza wartości UE, wsparcie wspólnotowe udzielane danemu rządowi za pośrednictwem instrumentu ENP jest ograniczane, a pomoc i wsparcie dla odnośnych podmiotów pozarządowych niekontrolowanych przez tenże rząd, niezależnie od ich statusu prawnego, jest odpowiednio zwiększana.
Celem uniknięcia tego typu sytuacji priorytetem należy objąć przedsięwzięcia, za pośrednictwem których państwa członkowskie lub organizacje UE dążą do wspierania tworzenia instytucji demokratycznych oraz rozwoju praw człowieka i wolnych środków przekazu w krajach sąsiadujących niezwiązanych zobowiązaniami umownymi, dla których pomoc została ograniczona lub wstrzymana.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka ma zapobiec sytuacji, w której pomoc w ramach ENPI uzyskiwałyby niedemokratyczne reżimy.
Poprawka 119
Artykuł 28 ustęp 1a (nowy)
1a.
Parlament Europejski może zażądać od Komisji przedłożenia wniosku do Rady w sprawie podjęcia stosownych kroków, dotyczących wszelkiej pomocy przyznanej w świetle niniejszego rozporządzenia, zgodnie z ust. 1.
Komisja składa wniosek do Rady w ciągu 3 miesięcy od otrzymania żądania lub podaje przyczyny, dla których tego nie czyni.
Uzasadnienie
Parlament Europejski musi mieć możliwość wszczęcia procedury wstrzymania pomocy udzielanej na podstawie rozpatrywanego rozporządzenia.
Komisji wyznaczony zostaje odpowiedni termin na rozpatrzenie wniosku Parlamentu.
Poprawka 120
Artykuł 28 ustęp 1b (nowy)
1b.
W takiej sytuacji pomoc wspólnotowa dla pozarządowych organizacji lokalnych umiejscowionych w krajach partnerskich, które w poważnym stopniu naruszają wartości UE, może być nadal udostępniana poprzez organizacje pozarządowe z UE wybrane w drodze otwartego przetargu, co stanowiłoby przejrzysty ,,parasol ochronny” dla funduszy na rzecz wspierania tworzenia instytucji demokratycznych i rozwoju praw człowieka i wolnych mediów w danym kraju.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka umożliwiłaby przejrzyste finansowanie niezarejestrowanych organizacji pozarządowych w niedemokratycznych reżimach dzięki powołaniu/zaangażowaniu zarejestrowanych europejskich NGO, dokumentujących wszelkie przypadki udzielenia i wykorzystania unijnej pomocy.
Poprawka
121
Artykuł 28a (nowy)
Artykuł 28a
Pozostała część pomocy przeznaczona przez Komisję dla danego kraju, niewykorzystana przez dany kraj w poprzednim roku obrachunkowym, o którym mowa w art. 28, niezależnie od powodu, jest udostępniana temu samemu beneficjentowi w następnym roku obrachunkowym zgodnie z zasadą ,,n+1”
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka zwiększa szansę na rozwój słabiej rozwiniętych państw sąsiadujących z UE, zapewniając stabilny i bezpieczny rozwój danego regionu.
Poprawka 122
Artykuł 29
Finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego rozporządzenia w okresie 2007-2013 wynosi 14 929 mln EUR .
Władze budżetowe zatwierdzają kwotę rocznych środków w granicach określonych w perspektywach finansowych.
Indykatywna finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego instrumentu wynosi 16 978 mln EUR na okres 7 lat rozpoczynający się 1 stycznia 2007 r.
Władze budżetowe zatwierdzają kwotę rocznych środków w granicach określonych w perspektywach finansowych.
Uzasadnienie
Wysokość kwoty referencyjnej jest zgodna ze stanowiskiem negocjacyjnym PE (sprawozdanie Reimera Böge).
Została ona obliczona na podstawie dokumentów finansowych Komisji dotyczących omawianego programu (w cenach bieżących) powiększonego o kwotę 2 049 mln EUR w cenach bieżących.
Ponadto z ustaleniem kwoty referencyjnej na potrzeby ram finansowych należy poczekać do czasu podjęcia decyzji dotyczącej perspektywy finansowej.
Po jej podjęciu Komisja w razie potrzeby przedstawi wniosek legislacyjny dotyczący ustalenia kwoty referencyjnej w odniesieniu do odpowiedniego pułapu przewidzianego w perspektywie finansowej (zob. poprawkę do rezolucji legislacyjnej).
Poprawka 123
Artykuł 30
Komisja przedstawi do 31 grudnia 2011 r .
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie propozycje dotyczące przyszłości niniejszego rozporządzenia i ewentualnych zmian jakie należy do niego wprowadzić .
Komisja przedstawi nie później niż do 31 grudnia 2010 r.
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie oceny pierwszych trzech lat wdrażania tego rozporządzenia i ewentualnie projekt legislacyjny wprowadzający konieczne poprawki .
Poprawka
124
Artykuł 32 akapit drugi
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od dnia 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r .
Uzasadnienie
Tego typu standardowa klauzula wygaśnięcia, zbieżna z okresem obowiązywania przyszłych ram finansowych, zostanie umieszczona we wszystkich pozostałych instrumentach regulujących zewnętrzną pomoc wspólnotową.
UZASADNIENIE
Wstęp
Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP) jest jednym z czterech nowych instrumentów pomocy zewnętrznej zaproponowanych przez Komisję w ramach tzw. „pakietu Prodiego”
Pozostałe instrumenty w pakiecie to: Instrument Pomocy Przedakcesyjnej (IPP), Instrument Finansowania Współpracy na rzecz Rozwoju i Współpracy Gospodarczej (DCECI) oraz Instrument na rzecz Stabilności.
Wszystkie cztery instrumenty powinny być uzupełnione przez już istniejące instrumenty na rzecz pomocy humanitarnej i makrofinansowej.
Komisja uważa, że pakiet złożony z 6 instrumentów (4+2) wystarczy, by zastąpić ok.
30 instrumentów z zakresu pomocy zewnętrznej. .
Powinien on zacząć obowiązywać wraz z nową perspektywą finansową od dnia 1 stycznia 2007 r. zastępując szereg instrumentów wykorzystywanych obecnie, w szczególności TACIS
Jednakże kraje Azji Środkowej i Mongolia, które zostały objęte TACIS, nie należą do beneficjentów EISP. i MEDIA.
Z pomocy w ramach EISP powinny korzystać te kraje trzecie, których dotyczy Europejska Polityka Sąsiedztwa (ENP)
Na odcinku wschodnim są to: Ukraina, Mołdowa, Białoruś, Armenia, Azerbejdżan, jak również Rosja (choć w tym ostatnim przypadku uzgodniono odrębne ramy współpracy pomiędzy UE a Rosją, mające formę czterech wspólnych obszarów polityki).
Natomiast na odcinku południowym: partnerzy UE w procesie barcelońskim, a zwłaszcza Algieria, Egipt, Izrael, Jordan, Liban, Libia, Maroko, Autonomia Palestyńska, Syria i Tunezja. , w tym Rosja.
Zasadniczo wobec każdego kraju powinien być wykorzystywany wyłącznie jeden instrument.
EISP powinien obejmować programy krajowe, wielokrajowe oraz tematyczne, z których każdy oparty będzie na dokumencie strategicznym.
Dokumenty strategiczne dotyczące poszczególnych krajów powinny ze swej strony stanowić wsparcie w realizacji planów działania ENP, na obszarach, gdzie są one realizowane (w przypadku Białorusi i Libii nie przewiduje się ustanowienia takich planów, natomiast Rosja, jak wyjaśniono w przypisie, stanowi przypadek szczególny).
Zaproponowany EISP obejmuje również programy współpracy transgranicznej (CBC), w które zaangażowane będą zarówno państwa UE, jak i państwa trzecie położone po obu stronach zewnętrznych granic UE.
Połowa środków na finansowanie tych programów powinna pochodzić z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i mniej więcej tyle powinno zostać wydane po „unijnej” stronie granicy.
Chociaż takie rozwiązanie upraszcza zarządzanie programami CBC, które dotychczas było zadaniem niezwykle trudnym, wprowadzenie nowego modelu będzie wymagało intensywnych przygotowań.
Komisja opracowuje obecnie rozporządzenie wykonawcze, które uprawniona jest przyjąć samodzielnie.
Należy również zawrzeć umowy z właściwymi krajami trzecimi, co może wiązać się z koniecznością przeprowadzenia czasochłonnych procedur ratyfikacji.
Komisja proponuje, by w okresie 2007-2013 na EISP przeznaczone zostało 14 929 mln euro.
Kwota ta stanowi ok.15% zaproponowanych łącznych wydatków na politykę zewnętrzną oraz zaledwie 1,5% zaproponowanych całkowitych wydatków UE.
Ogólna ocena projektu Komisji
Ukierunkowanie procedur zarządzania pomocą zewnętrzną należy uznać za bardzo słuszną koncepcję, podobnie jak opracowanie nowych ram współpracy transgranicznej
W niniejszej opinii wnioski odnośnie przepisów dotyczących CBC zostaną przedstawione głównie przez Komisję Rozwoju Regionalnego (REGI).
Do opinii REGI zastosowanie ma procedura ściślejszej współpracy (art. 47 Regulaminu Parlamentu). .
Nie należy zarazem lekceważyć wyzwań związanych z wprowadzeniem nowego modelu CBC.
Niezbędne będzie przyjęcie starannie opracowanego rozporządzenia wykonawczego, by zwiększyć szanse na udane wprowadzenie i efektywne funkcjonowanie nowego modelu.
Ponieważ rozporządzenie wykonawcze stanowi zasadniczy element nowego modelu, w oparciu o który Parlament i Rada mają podjąć decyzję, Komisja powinna bezzwłocznie przedstawić projekt rozporządzenia.
Podobnie jak inne rozporządzenia w pakiecie Prodiego, rozporządzenie dotyczące EISP ma w wielu aspektach charakter raczej ogólny i ustanawia wyłącznie pewne ramy.
W związku z tym większego znaczenia nabiera etap wdrożenia rozporządzenia, co ogranicza rolę Parlamentu Europejskiego oraz wartość zastosowania w przypadku tego rozporządzenia procedury współdecyzji.
Parlament prowadzi obecnie negocjacje z Radą i Komisją na temat przywrócenia równowagi i zapewnienia Parlamentowi możliwości wywierania odpowiedniego wpływu.
Dlatego by zwiększyć szanse na bezkonfliktowe przyjęcie rozporządzenia, Komisja, Rada i Parlament muszą dbać o stałe postępy w obecnie prowadzonych negocjacjach dotyczących całego zestawu nowych rozporządzeń, jak również w ramach przyszłych negocjacji dotyczących poszczególnych rozporządzeń.
Zasada „jedno państwo=jeden instrument” nie powinna obowiązywać tak rygorystycznie.
Jeżeli nie zrezygnuje się ze stosowania tej zasady w stosunku do wielu sąsiednich krajów rozwijających się (które mogłyby wtedy korzystać z pomocy także za pośrednictwem DCECI), w rozporządzeniu EISP należy położyć większy nacisk na realizację takich celów jak ograniczenie ubóstwa i inne cele społeczne.
Opinia Komisji Rozwoju powinna zapewnić odpowiednią podstawę do poprawy wzmocnienia EISP w tym zakresie.
Ponadto rozporządzenia w sprawie EISP i IPA powinny zostać zaprojektowane w sposób, który pozwoli ograniczyć trudności związane z ewentualnym uzyskaniem przez kraj objęty EISP statusu potencjalnego kraju kandydującego lub kraju kandydującego, który dzięki temu kwalifikowałby się do pomocy w ramach IPA.
Należy ustanowić odrębny instrument na rzecz wspierania demokracji i praw człowieka, co pozwoli Parlamentowi zyskać większe możliwości w zakresie pracy na rzecz poprawy efektywności działań UE w tej dziedzinie.
Na potrzeby obszarów, gdzie organizacje społeczeństwa obywatelskiego spotykają się z dotkliwymi represjami, jak ma to miejsce obecnie na Białorusi, należy opracować innowacyjne modele wsparcia.
W ich mógłby wchodzić Europejski Fundusz na rzecz Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego wspierany przez UE i zdolny do działania z większą elastycznością.
Zaproponowana kwota środków finansowych pozostaje w dysproporcji do wagi strategicznych celów polityki, której wspieraniu służyć ma EISP.
Do celów tych należy budowa bezpieczeństwa w naszym sąsiedztwie (stanowiąca kluczowy element Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa), przyczynianie się do zwiększenia dobrobytu, propagowanie demokracji, praw człowieka i dobrego rządzenia, jak również zapobieganie nowym podziałom w Europie.
Najważniejsze kwestie
1.
Zwiększenie roli Parlamentu Europejskiego, zarówno w zakresie działań związanych z programowaniem, jak i monitorowaniem.
Rola Parlamentu musi zostać przejrzyście określona, co dotyczy nie tylko programowania, lecz także monitorowania programów opracowanych w ramach EISP.
Powinna ona obejmować przygotowywanie dokumentów strategicznych, na podstawie których opracowywane będą programy krajowe, wielokrajowe oraz programy tematyczne.
W dokumentach tych nakreślony zostanie rzeczywisty kształt współpracy z krajami partnerskimi.
Dokumenty strategiczne mają stanowić odzwierciedlenie ram polityki oraz planów działania ENP w odniesieniu do właściwych krajów.
Jednym z zadań tych dokumentów będzie ustalenie indykatywnych, wieloletnich przydziałów finansowych.
Parlament musi mieć prawo decyzji w zakresie tych kluczowych aspektów EISP.
W swoim obecnym kształcie rozporządzenie EISP nie przewiduje żadnej formy udziału Parlamentu w procedurze przyjmowania dokumentów strategicznych (art. 7).
Roczne programy działania, uregulowane w art. 12 byłyby przyjmowane samodzielnie przez Komisję.
Zwiększenie roli Parlamentu w zakresie programowania i monitoringu stanowią obecnie najważniejsze zagadnienie w ramach trójstronnych rozmów pomiędzy Parlamentem, Radą i Komisją poświęconych nowym instrumentom udzielania pomocy zewnętrznej.
Kiedy niniejsze sprawozdanie znajdzie się na etapie wprowadzania poprawek, sprawozdawca zamierza złożyć poprawki stosownie do postępów osiągniętych do tego czasu w ramach trójstronnych rozmów.
2.
Umożliwienie krajom partnerskim korzystania z więcej niż jednego finansowych instrumentów działań zewnętrznych.
Wiele z krajów objętych zakresem ENPI to kraje należące, w myśl standardów ONZ i OECD, do krajów rozwijających się.
Powinny one w sposób bardziej efektywny prowadzić działania na rzecz likwidacji problemów społecznych i gospodarczych, które mogą mieć charakter raczej podstawowy i których w dużym stopniu dotyczą Milenijne Cele Rozwoju (MDG) ONZ.
Słuszne wydaje się wprowadzenie możliwości korzystania przez właściwe kraje nie tylko z EISP, lecz także z DCECI, który został zaprojektowany specjalnie na rzecz pomocy krajom w rozwiązywaniu problemów rozwojowych.
3.
Zapewnienie odpowiednich środków finansowych oraz właściwego ich podziału na regiony i obszary tematyczne.
Komisja tymczasowa ds. nowej perspektywy finansowej stwierdziła, że niezbędne jest zwiększenie środków o 1,8 mld euro (w siedmioletnim okresie obowiązywania).
W odniesieniu do współpracy transgranicznej ponad granicami zewnętrznymi, propozycję Komisji, która zakłada przeznaczenie na ten cel 3,2 mld euro z Funduszy Strukturalnych, EISP i IPA
Instrument Przedakcesyjny należy traktować jako absolutne minimum.
W rozporządzeniu należy uwzględnić przepisy regulujące podział funduszy na regiony geograficzne i obszary tematyczne.
Należy również wprowadzić zasadę stosowania obiektywnych kryteriów, co pozwoli między innymi zapewnić bardziej sprawiedliwy podział funduszy na kraje sąsiadujące ze wschodu i z południa.
W rozporządzeniu należy uwzględnić przepisy regulujące podział funduszy na regiony geograficzne i obszary tematyczne.
Należy również wprowadzić zasadę stosowania obiektywnych kryteriów, co pozwoli między innymi zapewnić bardziej sprawiedliwy podział funduszy na kraje sąsiadujące ze wschodu i z południa.
W rocznym budżecie UE należy wprowadzić podział na południowych i wschodnich sąsiadów wyszczególnionych w załączniku 1, jak również odrębne pule środków na realizację programów dotyczących poszczególnych krajów oraz wielu państw, programów tematycznych i programów współpracy transgranicznej.
4.
Zapewnienie, by odpowiednia pomoc udzielana była również tym z sąsiadujących krajów, które nie zawarły umów z UE.
Art. 2 projektu rozporządzenia EISP przewiduje, że pomoc udzielana w ramach EISP powinna promować realizację obecnych lub przyszłych umów między krajami partnerskimi a UE.
Brakuje natomiast odniesienia do krajów, których nie wiążą z UE zobowiązania umowne.
Charakter reżimów panujących w tych krajach oraz ogromne trudności, z jakimi borykają się działające tam organizacje społeczeństwa obywatelskiego, nie stanowią podstaw do ograniczania wysiłków na rzecz wspierania takich organizacji, należy raczej skupić się na znalezieniu efektywnych metod realizacji tego celu.
Na początek należy wprowadzić wyraźny zapis, że finansowaniem objęte są również projekty realizowane w takich krajach.
Rozporządzenie EISP powinno obok tego zawierać przepisy przewidujące obowiązek monitorowania sytuacji w dziedzinie przestrzegania praw człowieka i demokratycznych wartości w tych i pozostałych krajach oraz potencjalne środki podejmowane w odpowiedzi na jej negatywny rozwój.
5.
Zamieszczenie wezwania do ustanowienia odrębnego instrumentu na rzecz propagowania praw człowieka i demokracji.
Należy zapewnić możliwość wspierania społeczeństwa obywatelskiego i propagowania demokracji oraz podstawowych wolności bez konieczności uzyskania zgody ze strony władz oraz bez ograniczeń wynikających z przyjęcia zbyt wąskiej definicji działań, w przypadku których stosuje się takie procedury.
6.
Wzmocnienie roli organizacji społeczeństwa obywatelskiego w procedurze konsultacji oraz poprawę ich dostępu do programów i projektów finansowanych w ramach EISP.
Należy zwiększyć rolę odgrywaną przez organizacje społeczeństwa obywatelskiego.
UE dąży do zapewnienia udziału społeczeństwa obywatelskiego w kształtowaniu i realizacji polityki na terytorium UE nie tylko z przyczyn dotyczących demokracji, efektywności, przejrzystości i innych powodów.
Za zapewnieniem takiego udziału przemawia również fakt, że niekiedy organizacje społeczeństwa obywatelskiego stanowią jeden z nielicznych, lub nawet jedyny potencjalny kanał, za pośrednictwem którego możliwe jest takie ukierunkowanie pomocy w ramach EISP, by miała ona racjonalne szanse przynieść pożądane skutki.
Organizacje społeczeństwa obywatelskiego stanowią zalążek ruchów demokratycznych.
Nabiorą one pierwszorzędnego znaczenia w przyszłości, gdy w takich państwach dokonają się przemiany.
7.
Wzmocnienie roli władz lokalnych i regionalnych oraz społeczeństwa obywatelskiego.
W krajach, których centralne władze nie zamierzają współpracować z UE, równie istotnych partnerów mogą stanowić władze lokalne i regionalne.
Stąd należy odpowiednio uwydatnić ich rolę w ramach EISP.
8.
Wprowadzenie możliwości odmiennego traktowania krajów partnerskich z południa i ze wschodu.
Różnice te znajdą wprawdzie odzwierciedlenie w dokumentach strategicznych, jednak istotne wydaje się, by wspomniało o nich także rozporządzenie EISP.
Należy podkreślić, że ENP, za pośrednictwem swoich instrumentów finansowych, powinna uwzględniać różnice między sąsiadami z południa i ze wschodu, gdzie reformy przebiegają w odmiennym rytmie, a sytuacja w obu grupach krajów kształtuje się według różnych wzorów, typowych dla danego regionu geograficznego.
Niezbędne jest wprowadzenie pewnego zróżnicowania w zakresie wsparcia UE, pozwalającego uwzględnić specyficzne potrzeby i uwarunkowania poszczególnych krajów, jak również ich plany związane z integracją z UE.
9.
Ułatwienie przejścia z EISP na IPA, w przypadku przyznania statusu potencjalnego lub formalnego kandydata do przystąpienia do UE.
Nie można wykluczyć, że niektóre z krajów objętych zakresem EISP w okresie 2007-2013 zyskają status potencjalnego lub formalnego kandydata do przystąpienia do UE.
Należy zatem wprowadzić odpowiedni mechanizm elastyczności w ramach EISP, umożliwiający rozstrzygnięcie takiej sytuacji w odpowiedni i płynny sposób.
28.9.2005
OPINIA KOMISJI ROZWOJU REGIONALNEGO*
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej (*):
Lambert van Nistelrooij
(*) Ściślejsza współpraca między komisjami – art. 47 Regulaminu
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
1.
Kontekst ogólny
W celu wspierania zrównoważonego rozwoju terytorium Unii Europejskiej, Komisja przedstawiła projekt – w ramach przepisów regulujących Fundusze Strukturalne – nowego celu „współpracy terytorialnej” na rzecz współpracy transgranicznej, transnarodowej i międzyregionalnej.
Wszystkie regiony na granicach zewnętrznych i wewnętrznych będą mogły współpracować z regionami sąsiadującymi.
W tym kontekście Komisja Europejska proponuje cały pakiet dotyczący rozwoju regionalnego i współpracy transgranicznej w granicach Unii Europejskiej ( europejskie ugrupowanie współpracy transgranicznej ) z krajami kandydującymi i potencjalnymi krajami kandydującymi (Instrument Przedakcesyjny) , oraz z państwami trzecimi usytuowanymi na południowych i wschodnich granicach zewnętrznych (Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa) .
Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP) obejmie państwa trzecie uczestniczące w Europejskiej Polityce Sąsiedztwa, czyli kraje z południowego i wschodniego obszaru basenu Morza Śródziemnego, Ukrainę, Mołdawię i Białoruś, a także kraje z rejonu południowego Kaukazu, zastępując tym samym rozporządzenia MEDA i część rozporządzenia Tacis.
EISP będzie również wspierać strategiczne partnerstwo Wspólnoty z Rosją.
Działając zgodnie z priorytetem, jaki UE wiąże z Europejską Polityką Sąsiedztwa, Komisja Europejska zaproponowała, aby w okresie 2007-2013 pomoc dla zainteresowanych krajów została znacznie zwiększona do 14,9 mld euro, wobec około 8,5 mld euro przeznaczonych na lata 2000-2006.
Około 1,6 mld euro z kwoty budżetu przeznaczonej na Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa i Instrument Przedakcesyjny będzie pochodzić z nowego celu „europejskiej współpracy terytorialnej” (a tym samym z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego) .
Kwota ta pokryje element współpracy transgranicznej na granicach zewnętrznych UE pomiędzy państwami członkowskimi i krajami objętymi przez EISP i IPA.
Parlament Europejski
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wyzwań politycznych i środków budżetowych w rozszerzonej Unii 2007-2013 ( 2004/2209(INI) ).
A6-0153/2005 , 8 czerwca 2005 r., pkt 49. uważa, że cele rozszerzonej Unii, szczególnie dotyczące europejskiej pomocy przedakcesyjnej oraz partnerstwa sąsiedzkiego uzasadniają podwyżkę o 2,5 mld euro i zmianę przeznaczenia dla kwoty 1,5 mld euro.
Komisja ustanawia porozumienie przejściowe, które będzie mieć zastosowanie do czasu ustanowienia nowego mechanizmu „wspólnego zarządzania” w ramach IPA i EISP.
Wspólne zarządzanie umożliwi wdrożenie programów współpracy transgranicznej o jednolitym zestawie przepisów i finansowanych pochodzących z jednego źródła.
Powinno to pozwolić państwom członkowskim na wykorzystanie ich środków przeznaczonych na IPA i współpracę transgraniczną w ramach EISP, w rozdz.
1b unijnego budżetu na okres 2007-2013.
2.
Cel projektu Komisji
W projekcie Komisji instrument EISP składa się z kilku istotnych elementów finansowych, a także z instrumentów na rzecz współpracy transgranicznej pomiędzy regionami państw członkowskich i regionami państw, które przylegają do granic Unii Europejskiej.
Forma współpracy transgranicznej zawarta w tym projekcie jest bardzo podobna do formy przedstawionej w projektach rozporządzeń w sprawie reform Funduszy Strukturalnych, czyli rozporządzenia ustanawiającego ogólne zasady dla Funduszy Strukturalnych, Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) oraz w projekcie rozporządzenia ustanawiającego europejskie ugrupowanie współpracy transgranicznej (EUWT).
Instrument ten będzie finansować wspólne projekty, które przyczynią się do zbliżenia regionów z krajów UE i krajów partnerskich posiadających wspólne granice.
Dla Komisji Europejskiej EISP będzie oznaczać radykalne uproszczenie procedur w porównaniu do sytuacji obecnej, w której wspólne projekty realizowane poprzez granicę zewnętrzną UE podlegają zarządzaniu w ramach różnych procedur obowiązujących po dwóch stronach granicy.
W międzyczasie, do roku 2006, zostały wprowadzone tzw. Programy Sąsiedztwa, których zadaniem jest poprawa koordynacji pomiędzy różnymi obecnymi instrumentami wspierającymi współpracę transgraniczną.
Podejście EISP będzie bardzo podobne do podejścia zastosowanego w zarządzaniu funduszami strukturalnymi dla rozwoju regionalnego w UE, opartego na wieloletnim programowaniu, partnerstwie i współfinansowaniu.
Element współpracy transgranicznej EISP będzie zasilany dodatkowymi środkami i współfinansowany – po unijnej stronie granicy – przez EFRR.
Szczegółowe zasady działania zostaną opracowane i będą obejmować kryteria i procedury przydziału środków, współfinansowania, przygotowania wspólnych programów, wspólnej selekcji projektów, technicznego i finansowego zarządzania pomocą, kontroli finansowej i audytu, monitoringu i ewaluacji, a także zapewnienia widoczności i publicznego poparcia.
3.
Główne aspekty polityki regionalnej i polityki spójności w niniejszym projekcie oraz ocena sprawozdawcy
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje projekt stworzenia „Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa” (EISP), a w szczególności innowacyjnego „elementu współpracy transgranicznej”, który łączy w sobie podstawowe i najważniejsze zasady Funduszy Strukturalnych (wspólne programy, podejście wieloletnie, partnerstwo, współfinansowanie z uwzględnieniem wszelkich szczególnych warunków polityki zagranicznej, współfinansowanie EFRR itd.).
EISP powinien nie tylko koncentrować się na krajach partnerskich; współpraca transgraniczna dotyczy również regionów przygranicznych Unii.
Regiony przygraniczne UE powinny znajdować się na równej pozycji z granicami wewnętrznymi Unii.
Należy jednak podkreślić istnienie jednego ogólnego problemu, jakim jest fakt, że niektóre postanowienia rozporządzenia dotyczącego współpracy transgranicznej nie zawsze prowadzą do poprawy sytuacji w regionach przygranicznych w porównaniu z sytuacją, w jakiej znajdowały się, gdy były objęte programem INTERREG.
W rozporządzeniu tym powinno się stosować ujednoliconą terminologię stosowaną w UE, czyli współpraca transeuropejska powinna zostać podzielona na współpracę transgraniczną, międzyregionalną i transnarodową.
Zamiast „wspólnych programów” rozporządzenie powinno używać brzmienia postanowień Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego dotyczących „współpracy terytorialnej”, w związku z czym pierwszeństwo będzie mieć tu użycie terminu „programy operacyjne”.
Ø Typ programów (artykuł 6): artykuł ten opisuje typ programów, poprzez które udzielana będzie pomoc w ramach niniejszego rozporządzenia, a mianowicie programy krajowe / wielokrajowe, programy tematyczne i programy współpracy transgranicznej.
Sprawozdawca jest zdania, że w przypadku programów dotyczących zagadnień regionalnych i lokalnych, należy zastosować podejście zdecentralizowane.
Ø Programowanie i przydział środków finansowych (artykuł 7): dokumenty strategiczne zawierające wieloletnie programy indykatywne ustanowią priorytety pomocowe i ustalą wieloletnie przydziały finansowe na poszczególne programy.
Dokument lub dokumenty strategiczne dotyczące współpracy transgranicznej mają głównie na celu ustanowienie listy „wspólnych” programów transgranicznych, ich zasięgu geograficznego oraz ich przydziałów finansowych.
Zgodnie z postanowieniami niniejszego rozporządzenia, Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego będzie wnosić wkład na rzecz programów współpracy transgranicznej, w związku z czym sprawozdawca uważa, że środki powinny być przydzielane, wtedy gdy inicjatywy będą podejmowane przez władze regionalne lub lokalne.
Ø Kwalifikowalność wg kryteriów geograficznych (artykuł 8): artykuł ten ustanawia kryteria określające jednostki terytorialne państw członkowskich i krajów partnerskich, które zostaną objęte programami współpracy transgranicznej.
Zalicza się do nich wszystkie regiony odpowiadające poziomowi NUTS III położone wzdłuż granic lądowych i wzdłuż przepraw morskich o ważnym znaczeniu oraz wszystkie regiony morskie odpowiadające poziomowi NUTS II położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego.
Regiony przyległe mogą również zostać włączone do współpracy.
Sprawozdawca jest zdania, że należy jasno określić, do której kategorii należą regiony przybrzeżne odpowiadające poziomowi NUTS II: programy transgraniczne, transregionalne czy transnarodowe.
Ø Tworzenie i realizacja programów (artykuł 9): artykuł ten zawiera specjalne postanowienia w zakresie ustanawiania wspólnych programów skupiających kwalifikujące się regiony państw członkowskich i krajów partnerskich.
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje klauzulę bezpieczeństwa, która umożliwia otrzymanie pomocy w sytuacji poważnego kryzysu w stosunkach pomiędzy Unią Europejską a krajem partnerskim, w celu umożliwienia ustanowienia wspólnego programu.
Sprawozdawca jest zdania, że organizacja współpracy terytorialnej powinna być zgodna z ustaleniami organizacyjnymi dotyczącymi „współpracy terytorialnej” zawartymi w EFRR.
Ponadto, zaleca się ustanowienie komitetu sterującego i niezależnego sekretariatu w celu ułatwienia organizacji programów z zakresu współpracy transgranicznej.
Sprawozdawca uważa też, że zaangażowanie władz lokalnych powinno podlegać zasadzie pomocniczości.
Ø Zarządzanie (artykuł 10): artykuł ten przewiduje, że programy transgraniczne mają być wspólnie zarządzane przez zainteresowane państwa członkowskie i kraje partnerskie przy pomocy wspólnego organu zarządzającego działającego na zasadzie wspólnego zarządzania i z reguły umiejscowionego w państwie członkowskim.
Ten tryb zarządzania jest zgodny z opartym na programie, wieloletnim, oddolnym podejściem charakteryzującym programy współpracy transgranicznej. państwo członkowskie, na terenie którego umiejscowiony jest wspólny organ zarządzający, będzie odpowiedzialne wobec Komisji za prawidłowość działań finansowanych w ramach programu, tak jak ma to miejsce w ramach Funduszy Strukturalnych.
Sprawozdawca uważa, że w odróżnieniu od współpracy terytorialnej, nie wspomina się o wdrażaniu zdecentralizowanym z udziałem regionalnych i lokalnych organów lub komitetu sterującego działającego w sposób zdecentralizowany.
POPRAWKI
Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o naniesienie w sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Tekst dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 2
(2) Rada Europejska podczas spotkania w Kopenhadze w dniach 12 i 13 grudnia 2002 r. potwierdziła, że rozszerzenie Unii Europejskiej stanowi istotną szansę rozwinięcia stosunków z krajami ościennymi w oparciu o wspólne wartości polityczne i gospodarcze, oraz że Unia pozostaje na stanowisku, że należy dążyć do zapobiegania powstawania nowych linii podziału w Europie, promować stabilność i dobrobyt zarówno wewnątrz Unii jak i poza jej nowymi granicami.
(2) Rada Europejska podczas spotkania w Kopenhadze w dniach 12 i 13 grudnia 2002 r. potwierdziła, że rozszerzenie Unii Europejskiej stanowi istotną szansę rozwinięcia stosunków z krajami ościennymi w oparciu o wspólne wartości polityczne i gospodarcze, oraz że Unia pozostaje na stanowisku, że należy dążyć do zapobiegania powstawaniu nowych linii podziału w Europie, promować stabilność dobrobyt i trwały rozwój, zarówno wewnątrz Unii jak i poza jej nowymi granicami.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 4
(4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka, oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa.
(4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka, oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju , spójności gospodarczej i społecznej oraz zmniejszania ubóstwa.
Uzasadnienie
Obok celu, jakim jest ograniczanie ubóstwa, stosunki Unii z sąsiadami powinny opierać się także na zasadzie spójności gospodarczej i społecznej.
Poprawka
3
Punkt uzasadnienia 5
(5) W Europie Wschodniej i na Południowym Kaukazie podstawę stosunków umownych stanowią Umowy o Partnerstwie i Współpracy.
W basenie Morza Śródziemnego Partnerstwo euro-śródziemnomorskie („proces barceloński”) zapewnia ramy dla współpracy regionalnej uzupełnione siecią układów stowarzyszeniowych.
(5) W Europie Wschodniej i na Południowym Kaukazie podstawę stosunków umownych stanowią Umowy o Partnerstwie i Współpracy.
W basenie Morza Śródziemnego Partnerstwo euro-śródziemnomorskie („proces barceloński”) zapewnia ramy dla współpracy regionalnej uzupełnione siecią układów stowarzyszeniowych , podczas gdy „Północny Wymiar” zapewnia ramy współpracy między Unią Europejską i jej północnymi sąsiadami .
Uzasadnienie
Projekt rozporządzenia nie uwzględnia roli państw EOG i Szwajcarii, jako partnerów w ramach współpracy i udzielania pomocy międzynarodowej.
W szczególności nasi północni sąsiedzi i partnerzy - Norwegia i Islandia odgrywają aktywną rolę we współpracy zarówno dwustronnej, jak i wielostronnej, w regionach północnych.
Oba państwa są pełnoprawnymi członkami Rady Państw Morza Bałtyckiego, Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Przy opracowywaniu Europejskiej Polityki Sąsiedztwa powinniśmy w pełni uwzględniać naszych sąsiadów z południa, wschodu i północy.
Poza tym powinniśmy efektywnie wykorzystywać zasoby gospodarcze takich krajów jak Norwegia czy Szwajcaria do współfinansowania tej polityki.
Poprawka
4
Punkt uzasadnienia 6
(6) W ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, Unia Europejska wraz z krajami partnerskimi zdefiniowały szereg priorytetów, które zostaną zrealizowane za pomocą serii wspólnie uzgodnionych planów działań, obejmujących szereg obszarów kluczowych dla poszczególnych działań, włączając zagadnienia dialogu politycznego i reform politycznych, reform handlu i gospodarki, sprawiedliwego rozwoju społeczno-ekonomicznego, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, energii, transportu, społeczeństwa informacyjnego, środowiska naturalnego, badań naukowych i innowacji oraz kontaktów międzyludzkich.
Postępy poczynione w drodze realizacji tych priorytetów przyczynią się do wykorzystania całego potencjału umów o partnerstwie i współpracy a także układów stowarzyszeniowych.
(6) W ramach Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, Unia Europejska wraz z krajami partnerskimi zdefiniowały szereg priorytetów, które zostaną zrealizowane za pomocą serii wspólnie uzgodnionych planów działań, obejmujących szereg obszarów kluczowych dla poszczególnych działań, włączając zagadnienia dialogu politycznego i reform politycznych, reform handlu i gospodarki, sprawiedliwego rozwoju społeczno-ekonomicznego, sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, energii, transportu, społeczeństwa informacyjnego, środowiska naturalnego, badań naukowych i innowacji, rozwoju społeczeństwa obywatelskiego oraz kontaktów międzyludzkich.
Postępy poczynione w drodze realizacji tych priorytetów przyczynią się do wykorzystania całego potencjału umów o partnerstwie i współpracy a także układów stowarzyszeniowych.
Poprawka
5
Punkt uzasadnienia 7
(7) Mając na celu wspieranie krajów partnerskich w przestrzeganiu wspólnych wartości i zasad oraz ich wysiłki wkładane w realizację planów działań, Wspólnota musi być w stanie udzielać tym krajom pomocy i wspierać różnorodne formy współpracy pomiędzy nimi oraz między państwami członkowskimi a tymi krajami mając na celu rozwój strefy wspólnej stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu, która zakłada znaczący poziom współpracy gospodarczej i integracji politycznej.
(7) Mając na celu wspieranie krajów partnerskich w przestrzeganiu wspólnych wartości i zasad oraz ich wysiłki wkładane w realizację planów działań, Wspólnota musi być w stanie udzielać tym krajom pomocy i wspierać różnorodne formy współpracy pomiędzy nimi oraz między państwami członkowskimi a tymi krajami mając na celu rozwój strefy wspólnej stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu, która zakłada znaczący poziom współpracy gospodarczej i społeczeństwa obywatelskiego, trwałego rozwoju i integracji politycznej.
Poprawka
6
Punkt uzasadnienia 13
(13) Aby udzielić pomocy sąsiedzkim krajom partnerskim w osiąganiu celów oraz aby promować współpracę pomiędzy nimi a państwami członkowskimi pożądane jest ustanowienie jednego instrumentu ukierunkowanego na realizację polityk, który zastąpi szereg istniejących instrumentów, zapewniając spójność i uproszczenie programowania i zarządzania pomocą.
(13) Aby udzielić pomocy sąsiedzkim krajom partnerskim w osiąganiu celów oraz aby promować współpracę pomiędzy nimi a państwami członkowskimi pożądane jest ustanowienie jednego instrumentu ukierunkowanego na realizację polityk, który zastąpi szereg istniejących instrumentów, zapewniając spójność i uproszczenie programowania i zarządzania pomocą.
Pozostałych dawców, w szczególności państwa członkowskie Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarię, zaprasza się do udziału w projektach finansowanych na podstawie niniejszego instrumentu.
Uzasadnienie
Projekt rozporządzenia nie uwzględnia roli państw EOG i Szwajcarii, jako partnerów w ramach współpracy i udzielania pomocy międzynarodowej.
W szczególności nasi północni sąsiedzi i partnerzy - Norwegia i Islandia odgrywają aktywną rolę we współpracy zarówno dwustronnej, jak i wielostronnej, w regionach północnych.
Oba państwa są pełnoprawnymi członkami Rady Państw Morza Bałtyckiego, Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Przy opracowywaniu Europejskiej Polityki Sąsiedztwa powinniśmy w pełni uwzględniać naszych sąsiadów z południa, wschodu i północy.
Poza tym powinniśmy efektywnie wykorzystywać zasoby gospodarcze takich krajów jak Norwegia czy Szwajcaria do współfinansowania tej polityki.
Poprawka
7
Punkt uzasadnienia 14a (nowy)
(14a) W ramach niniejszego instrumentu wspierane będą także niewielkie projekty (mikroprojekty) służące wspieraniu transgranicznej współpracy międzyludzkiej (bezpośrednie kontakty międzyludzkie), którymi zarządzać będą bezpośrednio transgraniczne programy na rzecz współpracy.
Poprawka
8
Punkt uzasadnienia 18
(18) Cele proponowanych działań mają promować wzmocnioną współpracę i stopniową integrację gospodarczą pomiędzy Unią Europejską i krajami sąsiadującymi.
Ponieważ cele te nie mogą być w wystarczający sposób osiągnięte przez państwa członkowskie i mogą, ze względu na zakres działań, zostać lepiej osiągnięte przez Wspólnotę, Wspólnota może podjąć kroki zgodnie z zasadą pomocniczości ustanowioną w art. 5 ust. 2 Traktatu WE.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności ustanowionej w wymienionym artykule, niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
(Poprawka nie dotyczy wersji polskiej)
Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 5 ust. 3 Traktatu WE.
Poprawka
9
Artykuł 1 ustęp 1
(1) Niniejsze rozporządzenie ustanawia Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa w celu świadczenia pomocy (dalej zwanej „pomocą wspólnotową”) na rzecz rozwoju obszaru dobrobytu i stosunków dobrosąsiedzkich pomiędzy Unią Europejską a krajami wymienionymi w załączniku 1 (dalej zwanymi „krajami partnerskimi”).
(1) Niniejsze rozporządzenie ustanawia Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa w celu świadczenia pomocy (dalej zwanej „pomocą wspólnotową”) na rzecz trwałego rozwoju obszaru dobrobytu i stosunków dobrosąsiedzkich pomiędzy Unią Europejską a krajami wymienionymi w załączniku 1 (dalej zwanymi „krajami partnerskimi”).
Pomoc wspólnotową udzielaną na podstawie niniejszego rozporządzenia należy skoordynować z innymi programami wspólnotowymi, a w szczególności z Europejskim Obszarem Gospodarczym, z uwzględnieniem Wymiaru Północnego, jak również współpracy w ramach Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Poprawka
10
Artykuł 1 ustęp 2
(2) Pomoc wspólnotowa przyznawana jest z korzyścią dla krajów partnerskich.
Pomoc wspólnotowa może być wykorzystywana dla wspólnych korzyści państw członkowskich i krajów partnerskich w ramach promowania współpracy transgranicznej i transregionalnej w rozumieniu art. 6.
(2) Pomoc wspólnotowa przyznawana jest z korzyścią dla krajów partnerskich.
Pomoc wspólnotowa może być wykorzystywana dla wspólnych korzyści państw członkowskich i krajów partnerskich w ramach promowania współpracy transgranicznej , transregionalnej i międzyludzkiej w rozumieniu art. 6.
Poprawka
11
Artykuł 2 ustęp 1
(1) Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu promowanie wzmocnionej współpracy i stopniowej integracji gospodarczej pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz w szczególności realizację umów o partnerstwie i współpracy, układów stowarzyszeniowych lub innych obecnych lub przyszłych umów.
(1) Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu promowanie wzmocnionej współpracy i stopniowej integracji gospodarczej , społecznej i w dziedzinie środowiska naturalnego pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz w szczególności realizację umów o partnerstwie i współpracy, układów stowarzyszeniowych lub innych obecnych lub przyszłych umów.
Poprawka
12
Artykuł 2 ustęp 2 litera e)
e) promowanie ochrony środowiska i dobrego zarządzania bogactwami naturalnymi;
e) promowanie ochrony środowiska i dobrego zarządzania bogactwami naturalnymi , takimi jak woda pitna i odnawialne zasoby energii ;
Uzasadnienie
Założeniem poprawki jest dodanie brakującego elementu.
Wspieranie ochrony środowiska naturalnego oznacza, że gospodarowanie musi obejmować zarówno zasoby naturalne, jak i źródła energii odnawialnej, a obie te dziedziny powinny być regulowane łącznie.
Poprawka
13
Artykuł 2 ustęp 2 litera f a) (nowa)
fa) wspieranie lokalnych i regionalnych działań rozwojowych służących likwidacji dysproporcji pomiędzy regionami i przyśpieszeniu budowy znacznego potencjału rozwojowego;
Uzasadnienie
Należy naprawić błąd, jakim było pominięcie powyższych elementów, co pozwoli na stworzenie lepszych możliwości dla krajów, które otrzymują pomoc na rzecz zniwelowania dysproporcji między regionami oraz usunięcia czynników powodujących takie zjawisko.
Poprawka
14
Artykuł 2 ustęp 2 litera i a) (nowa)
ia) propagowanie dobrego rządzenia, przejrzystości w administracji oraz państwa prawa i zwalczania korupcji;
Poprawka
15
Artykuł 2 ustęp 2 litera k)
k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie sektora prywatnego, zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie sektora prywatnego oraz rozwój małych i średnich przedsiębiorstw , zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
Poprawka
16
Artykuł 2 ustęp 2 litera l)
l) promowanie współpracy w sektorach energii, telekomunikacji i transportu, m.in. w zakresie wzajemnych połączeń, sieci oraz ich eksploatacji, bezpieczeństwa transportu międzynarodowego i operacji energetycznych, źródeł energii odnawialnej, wydajności energetycznej i czystego transportu;
l) promowanie współpracy w sektorach energii, telekomunikacji i transportu, m.in. w zakresie wzajemnych połączeń, sieci oraz ich eksploatacji, bezpieczeństwa transportu międzynarodowego i operacji energetycznych, źródeł energii odnawialnej, wydajności energetycznej i zrównoważonego transportu;
Poprawka
17
Artykuł 2 ustęp 2 litera o)
o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, zwalczanie i zapobieganie terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, handel ludźmi, zwalczanie i zapobieganie terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
Uzasadnienie
Z punktu widzenia ochrony praw człowieka, handel ludźmi stanowi coraz większe wyzwanie, wymagające kompleksowych działań obejmujących różne dziedziny i szczeble władzy.
Poprawka
18
Artykuł 2 ustęp 2 litera s)
s) promowanie zrozumienia międzykulturowego, kontaktów międzyludzkich, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i wymian młodzieży;
s) promowanie zrozumienia międzykulturowego, kontaktów międzyludzkich, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i wymian młodzieży oraz współpracy kulturalnej ;
Poprawka
19
Artykuł 2 ustęp 2 litera s a) (nowa)
sa) wspieranie mikroprojektów z wykorzystaniem niewielkich zasobów wspierających transgraniczną współpracę między ludźmi (bezpośrednie kontakty międzyludzkie)
Poprawka
20
Artykuł 2 ustęp 2 litera u a) (nowa)
ua) wspieranie współpracy w dziedzinie trwałego rozwoju obszarów miejskich;
Poprawka
21
Artykuł 2 ustęp 2 litera v)
v) promowanie współpracy i integracji regionalnej;
v) promowanie regionalnej i subregionalnej współpracy i integracji;
Uzasadnienie
Zgodnie ze współpracą transgraniczną i transregionalną w rozumieniu art. 6 niniejszego projektu.
Poprawka
22
Artykuł 3
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji , konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów i akty Parlamentu Europejskiego stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
Poprawka
23
Artykuł 4 ustęp 2
(2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
(2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy , równocześnie służąc wzmocnieniu zdecentralizowanego, wielopoziomowego zarządzania, w celu uzyskania większej skuteczności .
Uzasadnienie
Wykorzystanie zdecentralizowanych, wielopoziomowych rodzajów zarządzania powinno zasadniczo przyczynić się do bardziej skutecznego zarządzania programami.
Poprawka
24
Artykuł 4 ustęp 4a (nowy)
(4a) W myśl priorytetowego charakteru wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, demokratyzacji oraz propagowania praw człowieka, w należycie uzasadnionych przypadkach pomoc wspólnotowa może zostać udzielona bez współfinansowania ze strony krajów beneficjentów.
Poprawka
25
Artykuł 5 ustęp 2
(2) Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomiędzy pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia a pomocą finansową świadczoną przez Wspólnotę i państwa członkowskie, poprzez inne wewnętrzne i zewnętrzne instrumenty finansowe i przez Europejski Bank Inwestycyjny .
(2) Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomiędzy pomocą udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia przez Wspólnotę i wspólnotowe instytucje finansowe, takie jak Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny a pomocą finansową świadczoną przez Wspólnotę i państwa członkowskie, poprzez inne wewnętrzne i zewnętrzne instrumenty finansowe.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka wyjaśnia status instytucji wspólnotowych oraz, dzięki uwzględnieniu ich kompetencji, umożliwi Europejskiemu Funduszowi Inwestycyjnemu wykazanie swojej wartości.
Poprawka
26
Artykuł 6 ustęp 1 litera a)
a) programów krajowych i wielokrajowych, obejmujących pomoc dla jednego kraju partnerskiego lub odnoszących się do współpracy regionalnej lub subregionalnej pomiędzy dwoma lub większą liczbą krajów partnerskich, do których mogą się przyłączyć państwa członkowskie;
a) programów krajowych i wielokrajowych, obejmujących pomoc dla jednego kraju partnerskiego lub odnoszących się do współpracy regionalnej lub subregionalnej pomiędzy dwoma lub większą liczbą krajów partnerskich, w których uczestniczą państwa członkowskie lub ich regiony ;
Uzasadnienie
Poprawka służy uwzględnieniu politycznej i administracyjnej organizacji państw członkowskich oraz zapewnieniu zgodności z geograficznym kryterium kwalifikowania się do pomocy w ramach współpracy transgranicznej i transregionalnej.
Poprawka
27
Artykuł 6 ustęp 1 litera b)
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla kilku krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich;
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla kilku krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich , dotyczących dziedzin takich jak prawa człowieka i środowisko naturalne ;
Uzasadnienie
Programy tematyczne służą zazwyczaj rozwiązywaniu w sposób widoczny i rozpoznawalny globalnych problemów szczególnej wagi, lub też, jeżeli uznaje się to za odpowiednie, stanowią zewnętrzne odzwierciedlenie wewnętrznych polityk.
Kwestia ta ma szczególne znaczenie, biorąc pod uwagę fakt, że dzięki uproszczeniu instrumentu finansowego instrumenty takie jak program LIFE przeznaczony dla krajów trzecich nie będą dłużej obowiązywać na odrębnej podstawie prawnej.
Możliwe będzie zaangażowanie państw członkowskich w realizację programów tematycznych w ramach współpracy transregionalnej.
W komunikacie dotyczącym dokumentu strategicznego w sprawie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa, Komisja uznała środowisko naturalne i „kwestie międzyludzkie, w tym rozwój społeczeństwa obywatelskiego" za jedne z priorytetowych dziedzin współpracy regionalnej.
Możliwość tworzenia programów tematycznych w tych dziedzinach została ponadto wymieniona w załączniku do projektu (str. 44), należy jednak wprowadzić ją do tekstu nowego rozporządzenia, tak, by zyskała charakter normatywny.
Poprawka
28
Artykuł 6 ustęp 1 litera c)
c) programów współpracy transgranicznej, obejmujących współpracę pomiędzy jednym lub większą liczbą państw członkowskich z jednej strony i jednym lub większą liczbą krajów partnerskich z drugiej strony, realizowanych w regionach przylegających do ich wspólnej części granicy zewnętrznej Wspólnoty Europejskiej.
c) programów współpracy transgranicznej i transnarodowej , obejmujących współpracę pomiędzy jednym lub większą liczbą państw członkowskich,
Uzasadnienie
Projekt rozporządzenia nie uwzględnia roli państw EOG i Szwajcarii, jako partnerów w ramach współpracy i udzielania pomocy międzynarodowej.
W szczególności nasi północni sąsiedzi i partnerzy - Norwegia i Islandia odgrywają aktywną rolę we współpracy zarówno dwustronnej, jak i wielostronnej, w regionach północnych.
Oba państwa są pełnoprawnymi członkami Rady Państw Morza Bałtyckiego, Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Poprawka
29
Artykuł 6 ustęp 2
(2) Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem pomoc wspólnotowa może być udzielana na współpracę transregionalną angażującą kraje partnerskie i państwa członkowskie w kontekście programów tematycznych i programów wielokrajowych odnoszących się do współpracy regionalnej i subregionalnej.
(2) Zgodnie z niniejszym rozporządzeniem pomoc wspólnotowa jest udzielana na współpracę transregionalną angażującą kraje partnerskie i państwa członkowskie w kontekście programów tematycznych i programów wielokrajowych odnoszących się do współpracy regionalnej i subregionalnej , w zakresie, w jakim przyczynia się ona do realizacji celów pomocy wspólnotowej .
Uzasadnienie
Jak zaznaczono w art. 1 ust. 2, pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu „promowanie współpracy transgranicznej i transregionalnej”.
Poprawka
30
Artykuł 6 ustęp 2a (nowy)
(2a) Kwalifikowalne regiony przygraniczne państw członkowskich UE będą ujęte w programach współpracy transgranicznej określonych w niniejszym rozporządzeniu.
Możliwy będzie również udział państw członkowskich w programach tematycznych i/lub wielokrajowych poprzez współpracę transregionalną.
Poprawka
31
Artykuł 6 ustęp 2a (nowy)
(2a) Kwalifikowalne regiony przygraniczne państw członkowskich UE będą ujęte w programach współpracy transgranicznej określonych w niniejszym rozporządzeniu. państwa członkowskich mogą uczestniczyć w programach tematycznych i/lub wielokrajowych przede wszystkim poprzez współpracę transnarodową.
Uzasadnienie
Ważne jest podkreślenie, że programy współpracy transgranicznej obejmują kwalifikowalność regionów przygranicznych.
Należy też zwrócić uwagę na zdecentralizowane podejście do opracowywania tych programów.
W przypadku programów dotyczących zagadnień regionalnych i lokalnych konieczne jest pełne zaangażowanie regionalnych i lokalnych władz państw członkowskich w rozwój i wdrażanie programów współpracy transgranicznej.
Poprawka
32
Artykuł 7 ustęp 1
(1) W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
(1) W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Należy zapewnić skuteczne uczestnictwo podmiotów pozarządowych w sporządzaniu takich dokumentów strategicznych, szczególnie na poziomie regionalnym / lokalnym.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Mikroprojekty, których budżet nie przekracza 5000 EUR mogą być rozpatrywane przy wykorzystaniu uproszczonej, zdecentralizowanej procedury.
Uzasadnienie
Zastosowanie scentralizowanej procedury do projektów, których wartość nie przekracza 5000 EUR spowodowałoby konieczność ponoszenia stosunkowo wysokich nakładów administracyjnych na te projekty.
Ponadto mikroprojekty zapewniają małym i regionalnym organizacjom i stowarzyszeniom idealną okazję do uczestniczenia w europejskich inicjatywach i projektach.
Powinny one uzyskać szybki i niezbiurokratyzowany dostęp do nowego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa.
Poprawka
33
Artykuł 7 ustęp 2
(2) Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu biorąc pod uwagę specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, zdolności zarządcze oraz zdolność wchłaniania funduszy.
(2) Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu , przy zastosowaniu obiektywnych kryteriów i biorąc pod uwagę specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, postępy w realizacji uzgodnionych celów, w tym w szczególności celów Europejskiej Polityki Sąsiedztwa oraz uzgodnionych planów działania dotyczących realizacji reform demokratycznych i gospodarczych oraz zdolności zarządcze oraz zdolność wchłaniania funduszy.
Poprawka
34
Artykuł 7 ustęp 3
(3) Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokument(y) taki(e) zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
(3) Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokument(y) taki(e) sporządzane są przy uwzględnieniu zasad i reguł ustanowionych w art. 4 i 5 oraz zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Uzasadnienie
Należy jasno określić, które jednostki terytorialne kwalifikują się do uczestnictwa w programach.
Dokumenty strategiczne nie powinny być źródłem żadnej dodatkowej biurokracji, co zapewni możliwość ich realizacji.
Przepisy rozporządzenia wskazują wprawdzie na potrzebę lepszej koordynacji i harmonizacji procedur, brakuje jednak odniesienia do procedur administracyjnych, których dopełnić muszą partnerzy.
Poprawka
35
Artykuł 7 ustęp 3a (nowy)
(3a) Komisja ustala wysokość środków przydzielanych na programy współpracy na obszarze przygranicznym biorąc pod uwagę populację kwalifikowalnych regionów oraz inne czynniki wpływające na intensywność współpracy, na przykład szczególne właściwości obszaru przygranicznego, potencjał administracyjny oraz możliwości w zakresie wykorzystania pomocy.
Uzasadnienie
Tekst rozporządzenia powinien określać zasady przyjmowane przy ustalaniu wysokości środków, które zostaną przeznaczone na programy współpracy na obszarach przygranicznych.
Obok wielkości populacji, kryterium obiektywnego i sprawiedliwego, należy uwzględnić także szereg czynników mogących stanowić przeszkody w realizacji współpracy.
Poprawka
36
Artykuł 7 ustęp 4
(4) Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego wniesie wkład do programów współpracy transgranicznej ustanowionych i realizowanych w myśl ustaleń niniejszego rozporządzenia.
Ogólny budżet, który zostanie przydzielony na programy współpracy transgranicznej, łącznie z wkładem Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na granice z krajami partnerskimi, stanowi wysokość co najmniej dwukrotnej wartości kwoty podanej w odpowiednich postanowieniach rozporządzenia (WE) nr […] ustalającego przepisy ogólne odnośnie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Socjalnego i Funduszu Spójności dotyczące granic z krajami partnerskimi.
(4) Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego wniesie wkład do programów współpracy transgranicznej ustanowionych i realizowanych w myśl ustaleń niniejszego rozporządzenia.
Ogólny budżet, który zostanie przydzielony na programy współpracy transgranicznej, łącznie z wkładem Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na granice z krajami partnerskimi, stanowi wysokość co najmniej dwukrotnej wartości kwoty podanej w odpowiednich postanowieniach rozporządzenia (WE) nr […] ustalającego przepisy ogólne odnośnie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Socjalnego i Funduszu Spójności dotyczące granic z krajami partnerskimi.
EFRR może również przyczynić się do włączenia władz regionalnych i lokalnych państw członkowskich w programy tematyczne i wielokrajowe .
Poprawka
37
Tytuł III
Współpraca transgraniczna
Współpraca transgraniczna i międzyregionalna
Uzasadnienie
Ze względu odniesienie do regionów na poziomie NUTS II, zasadne wydaje się ustanowienie pełnego tytułu poszerzonego o w współpracę transnarodową.
Komisja musi wyjaśnić, do jakiej formy współpracy należy ten jej rodzaj.
Poprawka
38
Artykuł 8 ustęp 1
(1) Programy współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), mogą obejmować wszystkie granice lądowe oraz wszystkie strefy morskie położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego .
Następujące jednostki terytorialne kwalifikują się do uzyskania pomocy w ramach niniejszego tytułu :
(1) Programy współpracy transgranicznej, o których mowa w art. 6 ust. 1 lit. c), mogą obejmować wszystkie granice lądowe i morskie .
Następujące jednostki terytorialne kwalifikują się do uzyskania pomocy w ramach niniejszego artykułu :
Uzasadnienie
W celu wyjaśnienia, jakim celom służy współpraca transgraniczna, o której mowa w niniejszym rozporządzeniu, należy raczej wprowadzić pojedyncze odwołanie do granic morskich.
Poza tym przedmiotowe przepisy zostały ujęte w artykule, a nie w tytule.
Poprawka
39
Artykuł 8 ustęp 1 litera c)
c) wszystkie jednostki terytorialne odpowiadające poziomowi NUTS II lub równoważne położone wzdłuż wybrzeża basenu morskiego wspólnego dla państw członkowskich i krajów partnerskich.
skreślony
Uzasadnienie
W imię większej jasności należy odnieść się do programów współpracy transnarodowej.
Tymczasem powyższy ustęp nie precyzuje, w jaki rodzaj współpracy mają być zaangażowane regiony na szczeblu NUTS II.
Poprawka
40
Artykuł 8 ustęp 2
(2) W szczególnych przypadkach kwalifikowalność może zostać rozszerzona na jednostki terytorialne przylegające do wymienionych w ust. 1.
(2) W szczególnych przypadkach kwalifikowalność może zostać rozszerzona na jednostki terytorialne przylegające do wymienionych w ust. 1 , o ile takie rozszerzenie jest niezbędne dla rozwoju danego obszaru .
Poprawka
41
Artykuł 8 ustęp 2a (nowy)
(2a) Programy współpracy transgranicznej , o których mowa w art. 6, ust. 1, lit. c mogą objąć wszystkie strefy morskie położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego .
Wszystkie jednostki terytorialne odpowiadające poziomowi NUTS II lub równoważne, położone wzdłuż wybrzeża basenu morskiego wspólnego dla państw członkowskich i krajów partnerskich, kwalifikują się do uzyskania pomocy w ramach niniejszego artykułu .
Poprawka
42
Artykuł 8 ustęp 3a (nowy)
(3a) Należy opracować odpowiednie instrumenty w celu oceny współpracy pomiędzy regionami przybrzeżnymi odpowiadającymi poziomowi NUTS II w ramach programów basenu morskiego.
Powinny one odpowiadać konkretnym rodzajom programów, tzn.: programom transnarodowym lub transgranicznym.
Uzasadnienie
Należy jasno określić, do której kategorii odpowiadającej poziomowi NUTS II należą regiony przybrzeżne: programów transgranicznych, transregionalnych i/lub transnarodowych.
Poprawka
43
Artykuł 9 ustęp 2
(2) Wspólne programy dla granic lądowych i przepraw morskich ustanawiane są dla konkretnych granic i zawierających kwalifikujące się jednostki terytorialne należące do jednego lub większej liczby państw członkowskich i jednego lub większej liczby krajów partnerskich.
Wspólne programy dla regionów przybrzeżnych mają wielostronny charakter i obejmują kwalifikujące się jednostki terytorialne położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego, nad którym położonych jest kilka partycypujących krajów w tym co najmniej jedno państwo członkowskie i jeden kraj partnerski.
(2) Wspólne programy operacyjne dla granic lądowych i przepraw morskich będą ustanawiane dla konkretnych granic na poziomie odpowiednich władz terytorialnych i zawierających kwalifikujące się jednostki terytorialne należące do jednego lub większej liczby państw członkowskich i jednego lub większej liczby krajów partnerskich.
Wspólne programy operacyjne dla regionów przybrzeżnych, odpowiadające poziomowi NUTS II , mają wielostronny charakter i obejmują kwalifikujące się jednostki terytorialne położone wzdłuż wybrzeża wspólnego basenu morskiego, nad którym położonych jest kilka partycypujących krajów w tym co najmniej jedno państwo członkowskie i jeden kraj partnerski, uwzględniając system instytucjonalny i zasadę partnerstwa .
Uzasadnienie
Na potrzeby ujednolicenia terminologii termin programy operacyjne powinien być używany w miejsce wspólnych programów, ponieważ odpowiada to wyrażeniu używanemu w postanowieniach EFRR dotyczących współpracy terytorialnej.
Poprawka
44
Artykuł 9 ustęp 3a (nowy)
(3a) Zainteresowane państwa członkowskie i kraje partnerskie ustanawiają wspólne programy operacyjne, w bliskiej współpracy z organami regionalnymi i lokalnymi, które są realizowane na odpowiednim, zdecentralizowanym szczeblu terytorialnym, zgodnie z systemami instytucjonalnymi oraz przy uwzględnieniu zasady partnerstwa.
Programy obejmują zasadniczo okres 7 lat, od dnia 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Uzasadnienie
W państwach trzecich zasada pomocniczości nie zawsze ma jasne znaczenie, ponieważ opiera się ona na europejskim dorobku prawnym.
W celu zagwarantowania zdecentralizowanym ośrodkom władzy udziału w ustanawianiu wspólnych programów operacyjnych należy wspomnieć o ich zaangażowaniu oraz przywołać zasadę partnerstwa.
Dlatego w celu zapewnienia spójności opinii należałoby zmienić treść art. 4.
Poprawka
45
Artykuł 9 ustęp 3a (nowy)
(3a) W kontekście współpracy trangranicznej między jednostkami terytorialnymi, o których mowa w art. 8 ust. 1, lit. a i b, w należycie uzasadnionych przypadkach, możliwe jest uzyskanie finansowania do wysokości 20% budżetu danego wspólnego programu dla operacji na obszarach odpowiadających poziomowi NUTS III sąsiadujących z wspomnianymi obszarami.
Poprawka 4
6
Artykuł 9 ustęp 5
(5) Wspólne programy mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących lub Komisji w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków.
(5) Wspólne programy operacyjne mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących, partycypujących regionów przygranicznych UE lub Komisji w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków.
Poprawka
47
Artykuł 9 ustęp 8
(8) W wyjątkowych okolicznościach , jeśli nie można ustalić wspólnego programu z powodu problemów powstałych w relacjach pomiędzy krajami partycypującymi, Komisja może przyjąć program, który nie jest programem wspólnym w rozumieniu niniejszego artykułu, lecz który pozwala danemu regionowi lub regionom granicznym państwa członkowskiego skorzystać z pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu.
(8) W specyficznych i należycie uzasadnionych przypadkach , jeśli nie można ustalić wspólnego programu z powodu problemów powstałych w relacjach pomiędzy krajami partycypującymi lub pomiędzy UE a krajem partnerskim , Komisja może przyjąć program, który nie jest programem wspólnym w rozumieniu niniejszego artykułu, lecz który pozwala danemu regionowi lub regionom granicznym państwa członkowskiego skorzystać z pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu.
Poprawka
48
Artykuł 9 ustęp 8a (nowy)
(8a) W przypadku, gdy państwo członkowskie i kraje partnerskie, z przyczyn politycznych bądź technicznych, nie mogą porozumieć się na czas odnośnie do ustanowienia wspólnego systemu podzielonego zarządzania, można wykorzystać alternatywne systemy zarządzani, w obszarach, w zakresie których Komisja odpowiada za działania realizowane poza UE.
Uzasadnienie
Bieżący system jest testowany i wyjaśniany.
Na tej podstawie należy zakładać, że nie powstanie ponownie nowy system.
Poprawka
49
Artykuł 10 ustęp 1
(1) Wspólne programy wdrażane są z zasady przez wspólny organ zarządzający umiejscowiony w państwie członkowskim.
(1) Wspólne programy operacyjne z zasady są wdrażane w drodze wspólnego zarządzania i w sposób zdecentralizowany przez wspólny organ zarządzający oraz wspólny sekretariat umiejscowiony w państwie członkowskim.
Wspólny sekretariat nie może być umiejscowiony tam gdzie wspólny organ zarządzający.
W przypadku gdy państwo członkowskie lub kraj członkowski nie osiągnęły na czas, ze względów prawnych lub technicznych, porozumienia co do ustanowienia wspólnego systemu zarządzania, możliwe jest skorzystanie z innego systemu zarządzania, aby umożliwić wdrożenie programu współpracy transgranicznej .
Poprawka
50
Artykuł 11 ustęp 2
(2) Do spraw objętych przepisami wykonawczymi należą: kryteria i procedury przydziału funduszy, wskaźnik współfinansowania, przygotowanie programów wspólnych, selekcja wspólnych projektów, techniczne i finansowe zarządzanie pomocą, kontrola i audyt finansowy, monitorowanie i dokonanie oceny, odpowiednie uwidocznienie i reklama.
(2) Do spraw objętych przepisami wykonawczymi należą: kryteria i procedury przydziału funduszy, wskaźnik współfinansowania, przygotowanie wspólnych programów operacyjnych , wyznaczenie i zadania wspólnych organów zarządzających, komitetu sterującego/monitorującego oraz wspólnego sekretariatu, kwalifikowalność wydatków, selekcja wspólnych projektów, techniczne i finansowe zarządzanie pomocą, kontrola i audyt finansowy, monitorowanie i dokonanie oceny, odpowiednie uwidocznienie i reklama.
Uzasadnienie
Przepisy wykonawcze powinny regulować także powołanie i ustanowienie organów zarządzających w programach transgranicznych.
Przepisy wykonawcze określają wytyczne dotyczące przygotowań do realizacji wspólnych programów operacyjnych.
Poprawka
51
Artykuł 13 ustęp 4
(4) Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
(4) Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim i Parlamentowi Europejskiemu w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
Poprawka
52
Artykuł 14 litera d)
d) organizacje międzynarodowe, w tym organizacje regionalne, organy, służby lub misje ONZ, międzynarodowe instytucje finansowe i banki rozwoju, jeżeli przyczyniają się one do realizacji celów niniejszego rozporządzenia;
d) organizacje międzynarodowe, w tym organizacje regionalne, organy, służby lub misje ONZ, międzynarodowe instytucje finansowe i banki rozwoju, jeżeli przyczyniają się one do współpracy transgranicznej, w zakresie określonym przez cele niniejszego rozporządzenia;
Uzasadnienie
W pewnych okolicznościach, środki dla unijnych regionów przygranicznych uczestniczących w EISP mogą być wykorzystane dla instytucji i innych podmiotów, które nie otrzymały wsparcia dla współpracy terytorialnej w przeszłości.
Poprawka
53
Artykuł 14 litera f)
f) agencje Unii Europejskiej;
f) agencje Unii Europejskiej , jeżeli przyczyniają się one do współpracy transgranicznej, w zakresie określonym przez cele niniejszego rozporządzenia;
Uzasadnienie
W pewnych okolicznościach, środki dla unijnych regionów przygranicznych uczestniczących w EISP mogą być wykorzystane dla instytucji i innych podmiotów, które nie otrzymały wsparcia dla współpracy terytorialnej w przeszłości.
Poprawka
54
Artykuł 14 litera h) punkt x
x) wszelkie stowarzyszenia pozarządowe oraz niezależne fundacje mogące wnieść własny wkład na rzecz rozwoju ;
x) stowarzyszenia transregionalne, stowarzyszenia pozarządowe oraz niezależne fundacje;
Uzasadnienie
Ponieważ stowarzyszenia międzyregionalne mogłyby wnieść istotny wkład w realizację celów EISP należy je wymienić, nawet, jeżeli miałyby one mieścić się w zakresie innych dopuszczonych kategorii.
Chodzi o stowarzyszenia transgraniczne (a nie międzyregionalne), które wnoszą istotny wkład.
Ponieważ stowarzyszenia międzyregionalne mogłyby wnieść istotny wkład w realizację celów EISP należy je wymienić, nawet, jeżeli miałyby one mieścić się w zakresie innych dopuszczonych kategorii.
Poprawka
55
Artykuł 15 ustęp 2 litera a)
a) do finansowania działań ukierunkowanej współpracy administracyjnej, w której biorą udział eksperci sektora publicznego oddelegowani z państw członkowskich zgodnie ze specjalnie określonymi przepisami;
a) do finansowania działań ukierunkowanej współpracy administracyjnej, w której biorą udział eksperci sektora publicznego oddelegowani z państw członkowskich oraz ich władz regionalnych i lokalnych, zgodnie ze specjalnie określonymi przepisami;
Poprawka
56
Artykuł 15 ustęp 2 litera g)
g) do dokonania wkładu na fundusz ustanowiony przez organizacje międzynarodowe i regionalne, innych dawców lub kraje partnerskie;
g) do dokonania wkładu na fundusz ustanowiony przez Unię Europejską, państwa członkowskie, organizacje międzynarodowe i regionalne, innych dawców lub kraje partnerskie;
Poprawka
57
Artykuł 16 ustęp 1
(1) Finansowanie wspólnotowe może również pokrywać wydatki związane z przygotowaniem, kontrolą, monitoringiem, audytem i oceną działań, bezpośrednio koniecznymi do wdrożenia niniejszego rozporządzenia i realizacji celów, np. wydatki związane z badaniami, spotkaniami, działaniami informacyjnymi, uświadamiającymi, szkoleniowymi i związanymi z rozpowszechnianiem; wydatki związane z sieciami komputerowymi przeznaczonymi do wymiany informacji, jak i wszelkie inne wydatki na pomoc administracyjną i techniczną, jakie może ponieść Komisja przy zarządzaniu programem.
Te ostatnie obejmują również wydatki na wsparcie administracyjne przedstawicielstw Komisji niezbędne do zarządzania działaniami finansowanymi w ramach niniejszego rozporządzenia.
(1) Finansowanie wspólnotowe może również pokrywać wydatki związane z przygotowaniem, kontrolą, monitoringiem, audytem i oceną działań, bezpośrednio koniecznymi do wdrożenia niniejszego rozporządzenia i realizacji celów, np. wydatki związane z badaniami, spotkaniami, działaniami informacyjnymi, uświadamiającymi, szkoleniowymi i związanymi z rozpowszechnianiem; działania szkoleniowe dla partnerów, umożliwiające im udział w różnych etapach realizacji programów, wydatki związane z sieciami komputerowymi przeznaczonymi do wymiany informacji, wsparcie techniczne przy ustanawianiu Euroregionów i ich sekretariatów, jak i wszelkie inne wydatki na pomoc administracyjną i techniczną, jakie może ponieść Komisja przy zarządzaniu programem.
Te ostatnie obejmują również wydatki na wsparcie administracyjne przedstawicielstw Komisji niezbędne do zarządzania działaniami finansowanymi w ramach niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
58
Artykuł 17 ustęp 1 litera a)
a) państwami członkowskimi, w szczególności z ich agencjami państwowymi i parapaństwowymi;
a) państwami członkowskimi , a także z ich agencjami na szczeblu regionalnym i lokalnym, jak również państwowymi i parapaństwowymi;
Uzasadnienie
Szczebel regionalny i lokalny odgrywają najważniejszą rolę w dziedzinie współpracy transgranicznej.
Poprawka
59
Artykuł 17 ustęp 1 litera b)
b) innymi państwami trzecimi będącymi dawcami, w szczególności z jego agencjami państwowymi i parapaństwowymi,
b) państwami członkowskimi Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Szwajcarią i innymi państwami trzecimi będącymi dawcami, w szczególności z jego agencjami państwowymi i parapaństwowymi,
Uzasadnienie
Projekt rozporządzenia nie uwzględnia roli państw EOG i Szwajcarii, jako partnerów w ramach współpracy i udzielania pomocy międzynarodowej.
W szczególności nasi północni sąsiedzi i partnerzy - Norwegia i Islandia odgrywają aktywną rolę we współpracy zarówno dwustronnej, jak i wielostronnej, w regionach północnych.
Oba państwa są pełnoprawnymi członkami Rady Państw Morza Bałtyckiego, Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Przy opracowywaniu Europejskiej Polityki Sąsiedztwa powinniśmy w pełni uwzględniać naszych sąsiadów z południa, wschodu i północy.
Poza tym powinniśmy efektywnie wykorzystywać zasoby gospodarcze takich krajów jak Norwegia czy Szwajcaria do współfinansowania tej polityki.
Poprawka
60
Artykuł 19 ustęp 1
(1) Zobowiązania budżetowe określa się na podstawie decyzji Komisji zgodnie z art. 9 ust. 5, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 3.
(1) Wieloletnie zobowiązania budżetowe określa się na podstawie decyzji Komisji zgodnie z art. 9 ust. 5, art. 12 ust. 1, art. 13 ust. 1 i art. 16 ust. 3.
Uzasadnienie
Wieloletnie zobowiązania budżetowe są bardzo ważne dla zapewnienia jakościowego rozwoju współpracy transgranicznej na przyszłych granicach zewnętrznych Unii i dla umieszczenia regionów przygranicznych UE na równej pozycji z granicami wewnętrznymi.
Poprawka
61
Artykuł 21 ustęp 2 tiret 3
- państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego,
- państw członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii ,
Uzasadnienie
Projekt rozporządzenia nie uwzględnia roli państw EOG i Szwajcarii, jako partnerów w ramach współpracy i udzielania pomocy międzynarodowej.
W szczególności nasi północni sąsiedzi i partnerzy - Norwegia i Islandia odgrywają aktywną rolę we współpracy zarówno dwustronnej, jak i wielostronnej, w regionach północnych.
Oba państwa są pełnoprawnymi członkami Rady Państw Morza Bałtyckiego, Rady Euroarktycznego Regionu Morza Barentsa i Rady Arktycznej.
Przy opracowywaniu Europejskiej Polityki Sąsiedztwa powinniśmy w pełni uwzględniać naszych sąsiadów z południa, wschodu i północy.
Poza tym powinniśmy efektywnie wykorzystywać zasoby gospodarcze takich krajów jak Norwegia czy Szwajcaria do współfinansowania tej polityki.
Poprawka
62
Artykuł 28 ustęp 1a (nowy)
(1a) Pomoc nie zostanie uruchomiona lub ulegnie wstrzymaniu, jeżeli naruszono jakąkolwiek podstawową zasadę międzynarodowego prawa publicznego służącą ochronie praw człowieka, w tym prawa uznane w Karcie Praw.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 ] – 2004/0219(CNS) ]
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
REGI 14.12.2004
Ściślejsza współpraca
tak
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Lambert van Nistelrooij 14.3.2005
Rozpatrzenie w komisji
16.6.2005
11.7.2005
Data zatwierdzenia poprawek
13.9.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
40
3
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Stavros Arnaoutakis, Jean Marie Beaupuy, Rolf Berend, Jana Bobošíková, Graham Booth, Bernadette Bourzai, Bairbre de Brún, Giovanni Claudio Fava, Gerardo Galeote Quecedo, Iratxe García Pérez, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Ambroise Guellec, Pedro Guerreiro, Zita Gurmai, Marian Harkin, Konstantinos Hatzidakis, Jim Higgins, Alain Hutchinson, Mieczysław Edmund Janowski, Gisela Kallenbach, Tunne Kelam, Miloš Koterec, Constanze Angela Krehl, Jamila Madeira, Yiannakis Matsis, Miroslav Mikolášik, Francesco Musotto, Lambert van Nistelrooij, Jan Olbrycht, Markus Pieper, Elisabeth Schroedter, Alyn Smith, Grażyna Staniszewska, Margie Sudre, Oldřich Vlasák, Vladimír Železný
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Mojca Drčar Murko, Emanuel Jardim Fernandes, Riitta Myller, Mirosław Mariusz Piotrowski, Toomas Savi, László Surján, Thomas Ulmer, Paavo Väyrynen, Nikolaos Vakalis
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
14.7.2005
OPINIA KOMISJI ROZWOJU
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑01292004 –2004/0219 (COD))
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Mauro Zaini
KRÓTKIE UZASADNIENIE
I. Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (ENPI): wniosek legislacyjny
Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa stanowi jeden z czterech nowych instrumentów zaproponowanych przez Komisję w ramach radykalnej restrukturyzacji i drastycznego uproszczenia przepisów w dziedzinie polityki zewnętrznej.
Wspomniane cztery instrumenty powinny stanowić uzupełnienie dwóch instrumentów już istniejących, pozwalając na uzyskanie stanu, w którym łącznie sześć instrumentów (trzy geograficzne i trzy tematyczne), zastąpią prawie 30 obecnie obowiązujących instrumentów pomocy zewnętrznej.
W tym kontekście należy stwierdzić, że ENPI należy do instrumentów o charakterze geograficznym, ma on umożliwić Wspólnocie rzeczywiste zaangażowanie się na rzecz państw graniczących i sąsiadujących.
Nowy instrument ma zastąpić programy MEDA oraz znaczą część programu TACIS, obejmuje również elementy współpracy transgranicznej finansowane uprzednio w ramach programu Interreg.
ENPI ma służyć budowaniu obszaru dobrobytu i ścisłej współpracy między UE i sąsiadującymi państwami niekandydującymi oraz państwami dopiero zamierzającymi kandydować do UE, obejmując Algierię, Armenię, Azerbejdżan, Białoruś, Egipt, Gruzję, Izrael, Jordanię, Libię, Mołdowę, Maroko, Autonomię Palestyńską (Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy), Federację Rosyjską, Syrię, Tunezję i Ukrainę.
W przypadku programów globalnych, regionalnych i transgraniczych, do udziału w działaniach mogą zostać dopuszczone także inne państwa, w tym kraje i terytoria zamorskie oraz państwa, które obejmują inne instrumenty.
II.
Uwagi sprawozdawcy komisji opiniodawczej
Mając na uwadze, że negocjacje dotyczące omawianego wniosku legislacyjnego odbywają się w kontekście szerszych międzyinstytucjonalnych negocjacji w sprawie pozostałych instrumentów legislacyjnych w dziedzinie pomocy zewnętrznej, państwa sprawozdawca pragnie skoncentrować się na elementach należących wyraźnie do właściwości Komisji Rozwoju.
W szczególności należy zwrócić uwagę, że treść art. 2 rozporządzenia („Zakres pomocy”) nie oddaje charakteru państw objętych instrumentem.
W istocie 12 z 17 zainteresowanych państw zaliczanych jest przez OECD do państw rozwijających się.
Tymczasem wśród głównych celów pomocy (art. 2 ust. 1) nie wymieniono wspierania rozwoju i przeciwdziałania ubóstwu, natomiast „wspieranie polityk skierowanych na zwalczanie ubóstwa” wymieniono dopiero na szóstej pozycji w wykazie 25 celów, na które wsparcie może zostać udzielone (art. 2 ust. 2);
Poprawki przedłożone do art. 2 mają zatem służyć wyjaśnieniu ogólnych i szczegółowych celów poprzez wprowadzenie hierarchii opartej na wytyczonych celach wspólnotowej pomocy zewnętrznej i współpracy rozwojowej.
Podobnie, poprawki przedłożone do art. 3 mają służyć wzmocnieniu roli międzynarodowych zobowiązań (w szczególności umów zawieranych na forum ONZ, wśród których podkreślenia wymaga Deklaracja milenijna oraz milenijne cele rozwoju) w ogólnych ramach politycznych planowania pomocy na podstawie omawianego rozporządzenia.
Państwa sprawozdawca uważa, że konieczne i mieszczące się w ramach kompetencji Komisji Rozwoju, jest wezwanie do przyjęcia opartej na szerokich podstawach, integracyjnej strategii przy przyjmowaniu dokumentów strategicznych oraz ustanawianych w dalszej kolejności programów krajowych, wielokrajowych i tematycznych, przy zaangażowaniu, m.in. władz lokalnych i organizacji społeczeństwa obywatelskiego.
Odpowiada to zasadzie własności, która powinna wyróżniać wszelkie unijne programy pomocy zewnętrznej.
Państwa sprawozdawca uznał ponadto za stosowane, by wykraczając poza zakres szczególnej właściwości Komisji Rozwoju, poczynić szereg propozycji dotyczących istotnych kwestii podniesionych przez Parlament Europejski i dotyczących także trzech pozostałych wniosków legislacyjnych, celem nakreślenia zalecanego kierunku.
Owe wspólne kwestie dotyczą:
- roli Parlamentu Europejskiego w ustalaniu priorytetów programu;
- wprowadzenia daty wygaśnięcia i klauzuli przewidującej dokonanie przeglądu;
- przejrzystego rozłożenia odpowiedzialności, zwłaszcza, że wniosek nie określa jasnego geograficznego i tematycznego podziału funduszy, co należy uznać za niezgodne z kompetencjami budżetowymi Parlamentu.
POPRAWKI
Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o naniesienie w sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Tekst dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 4 a (nowy)
(4a) Przygotowanie, interpretacja, stosowanie i realizacja wszelkich umów i działań podejmowanych w ramach tego Instrumentu muszą być zgodne z wymogami i zasadami powszechnego prawa międzynarodowego oraz wspólnotowym dorobkiem prawnym (acquis communautaire).
Poprawka
2
Artykuł 2 ustęp1
Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu
promowanie wzmocnionej współpracy i stopniowej integracji gospodarczej
pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz w szczególności realizację
umów o partnerstwie i współpracy, układów stowarzyszeniowych lub innych
obecnych lub przyszłych umów
Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu promowanie :
a) wzmocnionej współpracy i stopniowej integracji gospodarczej
pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi;
b) trwałego rozwoju gospodarczego, społecznego i środowiskowego zaangażowanych krajów;
c) kampanię mającą na celu wyeliminowanie ubóstwa w krajach rozwijających się;
d) rozwój i umacnianie demokratycznych zasad, państwa prawa i poszanowania praw człowieka.
Uzasadnienie
Art. 2 ust. 1 (Zakres pomocy) powinien zawierać jasną listę wszystkich celów, pamiętając o tym, że instrument ten dotyczy obszaru, w którym większość krajów to kraje rozwijające się i gospodarcza integracja z krajami UE z oczywistych przyczyn geograficznych stanowi jeden z głównych priorytetów.
Artykuł został zatem podzielony w taki sposób, aby utworzył cztery ogólne cele , które posiadają kluczowe znaczenie dla wszystkich etapów współpracy pomiędzy UE i przedmiotowymi krajami, oraz listę środków , które powinny się kwalifikować do wsparcia Wspólnoty.
Do umów o partnerstwie i współpracy, układów o stowarzyszeniu i innych obecnych lub przyszłych umów odnoszą się już „ramy polityki” w art. 3, a zatem ponowne wymienianie ich tutaj jest zbędne.
Poprawka
3
Artykuł 2 ustęp 2 litera e)
e) promowanie ochrony środowiska i dobrego zarządzania bogactwami naturalnymi;
e) promowanie ochrony środowiska , ochrony przyrody i zrównoważonego zarządzania bogactwami naturalnymi;
Uzasadnienie
Ochrona przyrody wprowadza do pierwotnego zdania dodatkowy wymiar i wskazuje, że nie jest dobre tylko „wykorzystywanie” przyrody, lecz należy ją również „chronić” w celu zapewnienia długotrwałej równowagi.
Poprawka
4
Artykuł 2 ustęp 2 litera f)
f) wspieranie polityk skierowanych na zwalczanie ubóstwa;
f) wspieranie polityk skierowanych na eliminację ubóstwa i osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju ;
Uzasadnienie
Według międzynarodowo uznawanej klasyfikacji Komitetu Pomocy Rozwojowej (DAC) Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) ponad 70% krajów objętych rozporządzeniem w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa stanowią kraje rozwijające się.
Ponieważ Unia Europejska i jej państwa członkowskie podpisały w 2000 r.
Milenijne Cele Rozwoju, ponoszą szczególną odpowiedzialność wobec ludzi żyjących w skrajnym ubóstwie w Mołdowie, Gruzji czy Palestynie.
Współpraca z tymi krajami powinna być zatem oparta na nadrzędnych celach polityki rozwoju UE: eliminacji ubóstwa poprzez osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju.
Poprawka
5
Artykuł 2 ustęp 2 litera fa) (nowa)
fa) promowanie równości kobiet i mężczyzn oraz praw kobiet;
Uzasadnienie
Przedstawiciele rządów, którzy podpisali Deklarację Barcelońską, uznali kluczową rolę kobiet w rozwoju i zobowiązali się do promowania ich aktywnego uczestnictwa w życiu gospodarczym i społecznym oraz tworzeniu miejsc pracy.
Rozporządzenia MEDA (1 i 2) poparły edukację kobiet i tworzenie dla nich miejsc pracy oraz zalecały uwzględnienie równowagi płci w planowaniu i realizacji współpracy UE w zakresie rozwoju (cel piąty w załączniku 2 do drugiego rozporządzenia MEDA).
Na Wschodzie proces przejścia od gospodarki planowania centralnego do otwartego rynku nie przebiega w sposób neutralny dla płci.
Zniesienie pomocy państwowej dla rodzin zwiększyło obciążenie kobiet obowiązkami wychowawczymi.
W Europie Wschodniej i Azji Środkowej pogarszająca się niekorzystna sytuacja kobiet pod względem edukacji, zatrudnienia i opieki zdrowotnej zagraża wzrostowi gospodarczemu.
Umniejsza także wysiłki na rzecz ograniczenia ubóstwa i osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju.
Kobiety stają się coraz bardziej wrażliwą grupą, a ich dobro zagrożone jest wzrostem handlu ludźmi.
Poprawka
6
Artykuł 2 ustęp 2 litera h)
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, edukację i kształcenie;
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, edukację i kształcenie , w zakresie nie tylko zapobiegania najpoważniejszym chorobom i schorzeniom zakaźnym i niezakaźnym, lecz również dostępu dziewcząt i kobiet do usług i edukacji zdrowotnej w zakresie zdrowia reprodukcyjnego i zdrowia w okresie niemowlęcym ;
Poprawka
7
Artykuł 2 ustęp 2 litera o)
o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, zwalczanie i zapobieganie terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, zwalczanie i zapobieganie handlowi ludźmi, zwłaszcza kobietami i dziećmi, terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
Uzasadnienie
Kobiety stają się coraz bardziej wrażliwą grupą, a ich dobru zagraża nasilenie się handlu ludźmi.
Poprawka
8
Artykuł 2 ustęp 2 litera s)
s) promowanie zrozumienia międzykulturowego, kontaktów międzyludzkich, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i wymian młodzieży;
s) promowanie zrozumienia międzykulturowego, kontaktów międzyludzkich, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego , integracji emigrantów ze społeczeństwem kraju przeznaczenia i wymian młodzieży;
Poprawka
9
Artykuł 2 ustęp 2 litera y)
y) podejmowanie wspólnych wyzwań przedmiotowych w obszarach wspólnego zainteresowania oraz realizacja wszelkich innych celów spójnych z zakresem niniejszego rozporządzenia.
skreślona
Uzasadnienie
Biorąc pod uwagę, że lista środków jest już bardzo obszerna, można przypuszczać, że każdy typ działania został już w jakimś stopniu uwzględniony.
Poprawka
10
Artykuł 3
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty
Właściwe umowy i zobowiązania międzynarodowe, w tym deklaracje, porozumienia i konwencje ONZ, a zwłaszcza Milenijne Cele Rozwoju, umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe rezolucje Parlamentu Europejskiego, komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
Uzasadnienie
Podczas planowania wspólnotowej pomocy należy zawsze pamiętać o właściwych umowach i konwencjach międzynarodowych, takich jak Deklaracja Milenijna i Milenijne Cele Rozwoju przyjmowane na szczeblu międzynarodowym.
Należy również uwzględniać właściwe rezolucje Parlamentu Europejskiego.
Poprawka
11
Artykuł 4 ustęp 2
(2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje , w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
(2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
Uzasadnienie
Przesłaniem procesu barcelońskiego i drugiego rozporządzenia dotyczącego MEDA jest propagowanie „uczestnictwa społeczeństwa obywatelskiego i ludności w planowaniu i wdrażaniu środków w zakresie rozwoju”.
Społeczeństwo obywatelskie i lokalne społeczności niejednokrotnie są zdolne do określenia regionalnych priorytetów pomocy w zakresie rozwoju i są bardzo ważne w realizacji programów w krajach dotkniętych skrajnym ubóstwem.
Rola społeczeństwa obywatelskiego w konsultacji, uczestnictwie, realizacji i monitorowaniu programów działań powinna zatem zostać w pełni i wyraźnie określona i wzmocniona dzięki dostosowanym mechanizmom i funduszom.
Poprawka
12
Artykuł 4 ustęp 3
(3) Kraje beneficjenci włączają odpowiednich partnerów, zwłaszcza na poziomie regionalnym i lokalnym, w przygotowanie, realizację i monitorowanie programów i projektów.
Poprawka nie dotyczy wersji polskiej
Uzasadnienie
Przesłaniem procesu barcelońskiego i drugiego rozporządzenia dotyczącego MEDA jest propagowanie „uczestnictwa społeczeństwa obywatelskiego i ludności w planowaniu i wdrażaniu środków w zakresie rozwoju”.
Społeczeństwo obywatelskie i lokalne społeczności niejednokrotnie są zdolne do określenia regionalnych priorytetów pomocy w zakresie rozwoju i są bardzo ważne w realizacji programów w krajach dotkniętych skrajnym ubóstwem.
Rola społeczeństwa obywatelskiego w konsultacji, uczestnictwie, realizacji i monitorowaniu programów działań powinna zatem zostać w pełni i wyraźnie określona i wzmocniona dzięki dostosowanym mechanizmom i funduszom.
Poprawka
13
Artykuł 5 ustęp 4a (nowy)
4a) Wszystkie strony realizują umowy zawarte i działania finansowane w ramach tego instrumentu zgodnie z uznanymi przez UE zasadami i wymogami powszechnego prawa międzynarodowego oraz wspólnotowym dorobkiem prawnym (acquis communautaire).
Uzasadnienie
Ustęp ten ma na celu pomoc w zapewnieniu zachowania spójności funkcjonowania tego instrumentu oraz jego zgodności z wartościami, politykami, zobowiązaniami prawnymi oraz zasadami państwa prawnego UE.
Poprawka
14
Artykuł 6 ustęp 1 litera b)
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla kilku krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich;
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla kilku krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich w kwestiach takich jak prawa człowieka i środowisko naturalne ;
Uzasadnienie
Programy tematyczne zostaną zastosowane do EISP oraz instrumentu współpracy w zakresie rozwoju oraz współpracy gospodarczej.
Środowisko naturalne i „kwestie międzyludzkie, w tym rozwój społeczeństwa obywatelskiego” zostały określone w komunikacie Komisji w sprawie dokumentu strategicznego dotyczącego europejskiego sąsiedztwa i partnerstwa jako priorytety współpracy regionalnej.
Możliwość utworzenia programów tematycznych dotyczących tych kwestii występuje ponadto w załączniku do projektu (str. 44), lecz aby tworzenie programów stało się obowiązkowe, muszą one zostać ujęte w tekście nowego rozporządzenia.
Poprawka
15
Artykuł 7 ustęp 1
1.
W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
1.
W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3. i uwzględniają priorytety wyrażone przez Parlament Europejski w ramach strategicznego dialogu międzyinstytucjonalnego .
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Uzasadnienie
W ramach negocjacji trójstronnych (Komisja, Rada i Parlament) w sprawie pakietu środków legislacyjnych stanowiących część zewnętrznego działania UE postanowiono zinstytucjonalizować dialog strategiczny w sprawie wieloletniego planowania finansowego w taki sposób, aby w kluczowych etapach procesu wdrażania objął on Parlament Europejski.
Ponieważ na obecnym etapie nie jest jasne, jaką formę ostatecznie przyjmie dialog strategiczny, nie można być bardziej precyzyjnym.
Uważamy jednak za przydatne zasugerowanie artykułów zawierających odniesienie do tego dialogu.
Poprawka
16
Artykuł 7 ustęp 1 a (nowy)
1a.
Dokumenty strategiczne oraz późniejsze programy krajowe, wielokrajowe i tematyczne sporządza się po procesie konsultacji opartym na szerokim uczestnictwie na szczeblu regionalnym, państwowym i lokalnym władz przedmiotowych państw, parlamentów krajowych i głównych interesariuszy, w tym odpowiednich organizacji społeczeństwa obywatelskiego.
Uzasadnienie
Oparte na szerokich podstawach i pojemne podejście posiada kluczowe znaczenie dla zapewnienia, że programy odzwierciedlają właściwe priorytety i że projekty są czyjąś własnością, co powinno odnosić się do wszystkich unijnych programów pomocy zewnętrznej.
Poprawka
17
Artykuł 9 ustęp 5
(5) Wspólne programy mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących lub Komisji w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków;
(5) Wspólne programy mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących lub Komisji w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, zwłaszcza gdy dostrzeżone zostaną negatywne skutki środowiskowe lub społeczne, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków;
Uzasadnienie
W niektórych przypadkach (takich jak rozwój infrastruktury w ramach sieci TEN-T rozszerzonych na kraje partnerskie), krajowe, regionalne lub transgraniczne projekty w ramach współpracy, finansowane ze środków UE (EISP i innych), mogą wywierać ogromnie negatywny wpływ środowiskowy i społeczny.
Sprawą niezwykle istotną jest zatem odzwierciedlenie w tekście rozporządzenia rewizji projektów, koniecznej w przypadku, gdy ocena wyraźnie wykaże negatywny wpływ.
Poprawka
18
Artykuł 12 ustęp 4
4.
Komisja przekazuje programy działań oraz wspólne programy współpracy transgranicznej państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
4.
Komisja przekazuje programy działań oraz wspólne programy współpracy transgranicznej państwom członkowskim oraz Parlamentowi Europejskiemu w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
Uzasadnienie
Poprawka pragnie zwiększyć zaangażowanie Parlamentu Europejskiego we wdrażanie niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
19
Artykuł 13 ustęp 4
4.
Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
4.
Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim i Parlamentowi Europejskiemu w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
Uzasadnienie
Zob. uzasadnienie do poprawki 9.
Poprawka
20
Artykuł 20 ustęp 2
(2) Umowy w sposób wyraźny upoważniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytu, na podstawie dokumentów i na miejscu, w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców otrzymujących fundusze wspólnotowe.
Upoważniają też w wyraźny sposób Komisję do przeprowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu tak jak określono w rozporządzeniu (WE, Euratom) 2185/96.
(2) Umowy w sposób wyraźny upoważniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytu, na podstawie dokumentów i na miejscu, w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców otrzymujących fundusze wspólnotowe, również w celu ustalenia, czy realizacja umów i działań w ramach tego instrumentu przebiega zgodnie z uznanymi przez UE zasadami powszechnego prawa międzynarodowego oraz ze wspólnotowym dorobkiem prawnym (acquis communautaire) .
Upoważniają też w wyraźny sposób Komisję do przeprowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu tak jak określono w rozporządzeniu (WE, Euratom) 2185/96.
Poprawka
21
Artykuł 25
Komisja bada postęp we wdrażaniu środków podjętych w ramach niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie roczne z wykonania pomocy.
Sprawozdanie przekazywane jest również Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie zawiera informacje za poprzedni rok kalendarzowy odnośnie sfinansowanych środków, wyników przeprowadzonego monitoringu i oceny oraz wykonania zobowiązań i płatności budżetowych w rozbiciu na państwa, regiony oraz sektory współpracy.
Komisja bada postęp we wdrażaniu środków podjętych w ramach niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie roczne z wykonania pomocy.
Sprawozdanie przekazywane jest również Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie zawiera informacje za poprzedni rok kalendarzowy odnośnie sfinansowanych środków, wyników przeprowadzonego monitoringu i oceny , zaangażowania odpowiednich partnerów oraz wykonania zobowiązań i płatności budżetowych w rozbiciu na państwa, regiony oraz sektory współpracy.
Poprawka
22
Artykuł 29
Finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego rozporządzenia w okresie 2007-2013 wynosi 14 929 mln EUR.
Władze budżetowe zatwierdzają kwotę rocznych środków w granicach określonych w perspektywach finansowych.
Finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego rozporządzenia w okresie 2007-2013 wynosi 14 929 mln EUR.
Władze budżetowe zatwierdzają kwotę rocznych środków w granicach określonych w perspektywach finansowych.
Roczny budżet powinien obejmować, co najmniej:
- rozdzielenie środków finansowych pomiędzy różne regiony geograficzne, głównie kraje partnerskie z regionu Morza Śródziemnomorskiego i Europy Wschodniej;
- generalne ramy dla kwot przydzielonych różnym programom tematycznym.
Uzasadnienie
Uproszczenie i racjonalizacja linii budżetowych nie powinna prowadzić do tego, by geograficzne i tematyczne priorytety całkowicie straciły na ważności i aby decydowała o nich Komisja na zasadzie ad hoc, bez żadnego nadzoru ze strony władz budżetowych.
Mówiąc ściślej, przerwanie przekazywania środków byłym krajom instrumentów MEDA i TACIS zapewni równowagę geograficzną opartą raczej na długofalowych celach aniżeli zdeterminowaną nagłymi potrzebami polityki zewnętrznej.
Rozdzielenie programów tematycznych zapewni ponadto zrównoważone podejście, spójne z celem trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego.
Poprawka
23
Artykuł 30
Komisja przedstawi do 31 grudnia 2011 r .
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie propozycje dotyczące przyszłości niniejszego rozporządzenia i ewentualnych zmian jakie należy do niego wprowadzić .
Komisja przedstawi nie później niż do 31 czerwca 2010 r.
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie pierwszych trzech lat wdrażania programu i projekt legislacyjny wprowadzający do instrumentu konieczne poprawki .
Uzasadnienie
Tego typu standardowa klauzula rewizyjna zostanie umieszczona we wszystkich pozostałych instrumentach rządzących zewnętrzną pomocą wspólnotową.
Poprawka
24
Artykuł 32 akapit drugi
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2007 r.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r .
Uzasadnienie
Tego typu standardowa klauzula wygaśnięcia jest zbieżna z okresem obowiązywania przyszłych ram finansowych i zostanie umieszczona we wszystkich pozostałych instrumentach rządzących zewnętrzną pomocą wspólnotową.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
DEVE 14.12.2004
Ściślejsza współpraca
tak
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Mauro Zani 2.12.2004
Rozpatrzenie w komisji
18.1.2005
20.6.2005
13.7.2005
Data zatwierdzenia poprawek
13.7.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
27
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Alessandro Battilocchio, Margrietus van den Berg, Danutė Budreikaitė, Thierry Cornillet, Michael Gahler, Filip Andrzej Kaczmarek, Glenys Kinnock, Ģirts Valdis Kristovskis, Maria Martens, Miguel Angel Martínez Martínez, Luisa Morgantini, Toomas Savi, Pierre Schapira, Frithjof Schmidt, Feleknas Uca, Anna Záborská, Jan Zahradil, Mauro Zani
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Marie-Hélène Aubert, Milan Gaľa, Fiona Hall, Alain Hutchinson, Raymond Langendries, Bernard Lehideux, Manolis Mavrommatis, Britta Thomsen, Gabriele Zimmer
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
2.9.2005
OPINIA KOMISJI HANDLU MIĘDZYNARODOWEGO
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ogólne przepisy dotyczące utworzenia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Tokia Saïfi
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Wstęp – Europejska Polityka Sąsiedztwa
Główne kierunki nowych ogólnych ram strategicznych zostały określone w komunikacie Komisji w marcu 2003 r. „Rozszerzona Europa-sąsiedztwo: nowe ramy stosunków z naszymi sąsiadami na Wschodzie i Południu”.
Ta polityka ma na celu terminowe zaproponowanie Rosji, Nowym Niepodległym Państwom na Zachodzie Rosji, trzem państwom Kaukazu południowego i państwom południowego brzegu Morza Śródziemnego „perspektywy udziału w rynku wewnętrznym oraz kontynuacji integracji i liberalizacji w celu poparcia wolnego przepływu osób, usług, dóbr i kapitałów”.
Instrument finansowy jest zatem konieczny do wsparcia partnerstwa z tymi krajami i umożliwienia niezbędnych reform gospodarczych i politycznych.
Obecny projekt mieści się w ramach Nowej Perspektywy Finansowej na lata 2007-2013 i odpowiada logice uproszczenia i racjonalizacji pomocy wspólnotowej (finansowe instrumenty geograficzne i tematyczne).
Parlament powinien dokonać spójnego podejścia w celu zbadania tych projektów, unikając przy tym wypowiadania się na temat sum finansowych − takie decyzje powinny poczekać na wniosek w sprawie porozumienia międzyinstytucjonalnego.
Projekt Komisji
Projekt rozporządzenia jest jedynym instrumentem mającym zastąpić MEDA, TACIS i inne instrumenty jak Inicjatywa europejska na rzecz demokracji i praw człowieka.
Najbardziej nowatorskim aspektem tego instrumentu jest „współpraca transgraniczna”, która będzie finansowała „programy wspólne” łączące regiony graniczne państw członkowskich i państw partnerskich.
Przyczyni się to do większej spójności i do wzmocnienia logiki więzi łączących państwa europejskie z sąsiadami.
Zalecenie
Należy przyjąć z aprobatą założenia tego instrumentu mającego na celu dostarczenie pomocy wspólnotowej, która przyczyni się do zintensyfikowania współpracy politycznej, gospodarczej i kulturalnej między Unią i jej „kręgiem przyjaciół”.
Nie należy niemniej zapominać, że sytuacje wyjściowe tych krajów w dziedzinie stosunków z UE nie są takie same i że z tego względu konieczne jest określenie zróżnicowanych linii działania.
Należy przede wszystkim podkreślić, że polityka sąsiedztwa poprzez swój instrument finansowy powinna uwzględniać różnice między sąsiadami ze Wschodu i Południa, których reformy rozwijają się w różnym rytmie.
Pożądana jest również chęć dokładniejszego wyjaśnienia, uproszczenia i uelastycznienia sposobu finansowania pomocy zewnętrznej.
Należałoby jednak zachować doświadczenia nabyte dzięki instrumentom MEDA i TACIS oraz zapewnić pewną stabilność i ciągłość pomocy europejskiej.
Ponadto w celu zagwarantowania skuteczności pomocy technicznej i finansowej, należy ponownie podkreślić potrzebę analizy wpływu i wzmocnienia możliwości tej pomocy.
Pojęcie „współpracy transgranicznej” umożliwi podejście w dużej mierze oparte na zasadach „funduszy strukturalnych” oraz spójności społecznej i regionalnej właściwej dla UE.
Jednak konieczne jest ustalenie kwoty środków zarezerwowanych na działania związane ze współpracą transgraniczną.
Nowemu instrumentowi powinny towarzyszyć pewne gwarancje w celu zapewnienia czytelności i przewidywalności zobowiązań UE wobec jej krajów partnerskich.
Powinien umożliwiać, in fine , powiadomienie każdego obszaru partnerskiego o szacunkowej kwocie wieloletnich środków dostępnych w ciągu całego okresu perspektyw finansowych dla rozwinięcia długoterminowych projektów.
Wymaga to, żeby rozdział budżetowy zachował taką samą równowagę jak równowaga istniejąca między programami TACIS i MEDA i żeby Komisja przedstawiła rozdział przydzielonych kwot w celu zapewnienia tej równowagi.
Zastosowanie rocznej procedury budżetowej pozwoli organowi budżetowemu wypowiedzieć się w sprawie kluczowych rozdziałów z zachowaniem koniecznej elastyczności.
Jednocześnie, z racji zastosowania tutaj procedury współdecyzji, wiele poprawek jest niezbędnych, by Parlament Europejski odegrał właściwą rolę.
Należy również usytuować instrument na odpowiednim poziomie co do stosunków strategicznych, które Unia utrzymuje ze swoimi dawnymi partnerami z południowego brzegu Morza Śródziemnego.
W przeddzień 10-tej rocznicy procesu barcelońskiego, kraje śródziemnomorskie oczekują zdecydowanego gestu ze strony Unii Europejskiej.
Dlatego UE winna potwierdzić wsparcie finansowe konieczne do stworzenia strefy wolnego handlu do 2010 r.
Na zakończenie, wyrażamy zadowolenie z wdrożonej tutaj pomocy, ponieważ wspiera ona poprzez ramy ustawowe i wykonawcze stopniowy udział państw partnerskich w rynku wewnętrznym i w intensyfikacji handlu.
W tym kontekście należy dać pierwszeństwo pomocy związanej z integracją z WTO zarówno w przypadku państw na drodze do członkowstwa jak również państw, które muszą dostosować się do zasad WTO i przygotować się do wniosków Agendy Rozwoju z Doha.
POPRAWKI
Komisja Handlu Międzynarodowego zachęca Komisję Spraw Zagranicznych, przedmiotowo właściwą, do wprowadzenia w sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dz.U. C ... / Dotychczas niepublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 6 a (nowy)
6 a) Przystąpienie do zasad Światowej Organizacji Handlu (WTO) i ich wdrożenie przez każde państwo partnerskie będą stanowiły znaczący wkład do reformy handlowej i gospodarczej.
Ponadto zasady WTO będą punktem wyjścia dla porozumień w sprawie wolnego handlu, które powinny być zawarte do 2010 r.
Uzasadnienie
UE powinna zachęcać państwa partnerskie zarówno do jak najszybszego przystąpienia do WTO, jak i do zastosowania się do obecnych zobowiązań i nowych zasad, które wynikną z Agendy Rozwoju z Doha.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 7 a (nowy)
7 a) W celu poprawy skuteczności pomocy wspólnotowej, ważne jest, aby każde państwo przyjęło ograniczoną liczbę priorytetowych celów spośród celów, o których mowa w art. 2 ust. 2.
Uzasadnienie
O ile rozszerzona lista możliwych celów z art. 2 ust. 2 może być konieczna dla uwzględnienia bardzo zróżnicowanych sytuacji w państwach partnerskich, konieczne jest, aby ograniczona liczba priorytetowych celów została wybrana dla każdego państwa i regionu, w celu uniknięcia nadmiernego rozproszenia ograniczonych funduszy wspólnotowych.
Poprawka
3
Punkt uzasadnienia 10
10) Odnośnie partnerów śródziemnomorskich, pomoc i współpraca powinny przebiegać w ramach partnerstwa eurośródziemnomorskiego ustanowionego przez Deklarację z Barcelony z dnia 28 listopada 1995 r. i na podstawie porozumienia zawartego w tych ramach w sprawie utworzenia strefy wolnego handlu towarami i uruchomienia asymetrycznego procesu liberalizacji.
10) Odnośnie partnerów śródziemnomorskich, pomoc i współpraca powinny przebiegać w ramach partnerstwa eurośródziemnomorskiego ustanowionego przez Deklarację z Barcelony z dnia 28 listopada 1995 r. i na podstawie porozumienia zawartego w tych ramach w sprawie utworzenia strefy wolnego handlu do 2010 r. towarami i uruchomienia asymetrycznego procesu liberalizacji.
Pomoc i współpraca powinny uwzględnić doświadczenie nabyte od momentu Deklaracji Barcelońskiej i podkreślić znaczenie partnerstwa eurośrodziemnomorskiego po obchodach 10-tej rocznicy procesu barcelońskiego.
Uzasadnienie
Nowy instrument powinien opierać się na dziesięcioletnim doświadczeniu partnerstwa eurośródziemnomorskiego przy zapewnieniu kontynuacji projektów pomocowych i włączeniu nauk wynikających z programów MEDA i MEDA II.
Należy podkreślić znaczenie celu wyznaczonego w Barcelonie dotyczącego utworzenia strefy wolnego handlu od roku 2010 r.
Poprawka
4
Artykuł 1 ustęp 3
3) Unia opiera się na wartościach, którymi są poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, państwo prawa i poszanowanie praw człowieka, i stara się promować te wartości w krajach sąsiednich poprzez dialog i współpracę.
3) Unia opiera się na wartościach, którymi są poszanowanie godności ludzkiej, wolność, demokracja, równość, państwo prawa i poszanowanie praw człowieka, i stara się promować te wartości oraz zasady gospodarki rynkowej oraz wolnego i sprawiedliwego handlu w krajach sąsiednich , poprzez dialog i współpracę.
Uzasadnienie
Ta poprawka ma na celu zwiększenie jasności odnośnie wartości i zasad Unii.
Poprawka
5
Artykuł 2 ustęp 2 lit. k)
k) wspomaganie rozwoju gospodarki rynkowej, w szczególności środków mających wspierać sektor prywatny, popierać inwestycje i wspierać handel światowy;
k) wspomaganie rozwoju gospodarki rynkowej, w szczególności środków mających wspierać sektor prywatny, popierać inwestycje i wspierać handel światowy, ze szczególnym uwzględnieniem wdrożenia zasad WTO oraz zasad, które wynikną z Agendy Rozwoju z Doha ;
Uzasadnienie
Z 17 państw partnerskich, o których mowa w art. 1, 6 państw negocjuje obecnie przystąpienie do WTO (Algieria, Azerbejdżan, Białoruś, Liban, Federacja Rosyjska i Ukraina), 4 państwa dołączyły w ostatnich pięciu latach (Armenia, Gruzja, Jordania i Mołdawia), 1 państwo jest obserwatorem (Libia) a 2 są poza ramami WTO (Autonomia Palestyńska Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy i Syria).
Wszystkie będą potrzebowały znaczącej pomocy technicznej zarówno w celu wdrożenia istniejących zobowiązań i tych, które wynikną z obecnych negocjacji, jak również przygotowania swojego przystąpienia.
Poprawka
6
Artykuł 3
Umowy o partnerstwie i współpracy, umowy o stowarzyszeniu lub inne obecne i przyszłe umowy, które mogłyby ustanowić więzi z państwami partnerskimi, oraz komunikaty Komisji i konkluzje Rady określające kierunki polityki Unii Europejskiej wobec tych krajów wyznaczają ogólne ramy polityczne planowania pomocy w związku z niniejszym rozporządzeniem.
Ustalone wspólnie plany działania lub inne równoważne dokumenty stanowią główny element odniesienia dla zdefiniowania priorytetów dotyczących pomocy.
Umowy o partnerstwie i współpracy, umowy o stowarzyszeniu lub inne obecne i przyszłe umowy, które mogłyby ustanowić więzi z państwami partnerskimi, oraz komunikaty Komisji, konkluzje Rady i rezolucje Parlamentu Europejskiego określające kierunki polityki Unii Europejskiej wobec tych krajów wyznaczają ogólne ramy polityczne planowania pomocy w związku z niniejszym rozporządzeniem.
Ustalone wspólnie plany działania lub inne równoważne dokumenty stanowią główny element odniesienia dla zdefiniowania priorytetów dotyczących pomocy.
Uzasadnienie
Zważywszy że rozporządzenie zostanie przyjęte w procesie współdecyzyjnym, ogólne ramy polityczne powinny uwzględniać stanowisko trzech Instytucji.
Poprawka
7
Artykuł 4
1) Pomoc wspólnotowa przyznana na mocy niniejszego rozporządzenia jest zasadniczo powzięta w celu wniesienia uzupełnienia lub wkładu do odnośnych środków krajowych, regionalnych lub lokalnych.
1) Pomoc wspólnotowa przyznana na mocy niniejszego rozporządzenia jest powzięta w celu wniesienia uzupełnienia lub wkładu do odnośnych środków krajowych, regionalnych lub lokalnych.
2) Pomoc wspólnotowa przewidziana na mocy niniejszego rozporządzenia wpisuje się zasadniczo w ramy partnerstwa między Komisją i beneficjentami.
Partnerstwo łączy , w tym przypadku , władze krajowe, regionalne i lokalne, partnerów gospodarczych i społecznych, społeczeństwo obywatelskie i inne właściwe organy.
2) Pomoc wspólnotowa przewidziana na mocy niniejszego rozporządzenia wpisuje się w ramy partnerstwa między Komisją i beneficjentami.
Partnerstwo łączy władze krajowe, regionalne i lokalne, partnerów gospodarczych i społecznych, społeczeństwo obywatelskie i inne właściwe organy.
3) Kraje beneficjenci włączają do udziału, w tym przypadku, partnerów, w szczególności na szczeblu regionalnym i lokalnym, w przygotowania, wdrożenie oraz monitoring programów i projektów.
3) Kraje beneficjenci włączają do udziału partnerów, w szczególności na szczeblu regionalnym i lokalnym, w przygotowania, wdrożenie oraz monitoring programów i projektów.
4) Pomoc wspólnotowa udzielona na mocy niniejszego rozporządzenia jest zasadniczo współfinansowana przez kraje beneficjentów za pomocą środków publicznych, wkładów pochodzących od beneficjentów lub innych źródeł.
4) Pomoc wspólnotowa udzielona na mocy niniejszego rozporządzenia jest współfinansowana przez kraje beneficjentów za pomocą środków publicznych, wkładów pochodzących od beneficjentów lub innych źródeł.
4 a) W sytuacji, gdy nie istnieje ani umowa o partnerstwie ani umowa o stowarzyszeniu oraz w innych odpowiednio uzasadnionych przypadkach, Komisja może, w drodze wyjątku, opracować program, który nie jest zgodny z jedną lub większą liczbą wspomnianych zasad.
W takich przypadkach Komisja powinna niemniej uzasadnić swoją decyzję w sprawozdaniu rocznym, o którym mowa w art. 25.
Uzasadnienie
Jeżeli powyższe zasady mają zasięg ogólny, nie powinien on być przedstawiony w formie ograniczającej (zasadniczo w tym przypadku), która naraża na niebezpieczeństwo cel partnerstwa między Unią Europejską i jej sąsiadami.
Nie chodzi o „partnerstwo domyślne” i w związku z tym konieczne jest uznanie tych państw „za partnerów na wszystkich poziomach”.
O ile współfinansowanie powinno być zasadą ogólną, konieczne jest zachowanie możliwości niezależnego działania, np. poprzez wsparcie organizacji pozarządowych pracujących w dziedzinie Praw Człowieka, w krajach, gdzie sytuacja polityczna jest trudna.
Poprawka
8
Artykuł 7 ustęp 1
1) Odnośnie krajowych i wielostronnych programów oraz programów tematycznych, dokumenty strategiczne są przyjęte zgodnie z procedurą art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityczne i plany działania, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne są opracowane na okres odpowiadający priorytetom określonym w ramach politycznych i obejmują indykatywne programy wieloletnie wraz z indykatywnymi budżetami wieloletnimi.
Jeżeli istnieją podstawy, będą ponownie rozpatrzone zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 2.
1) Odnośnie krajowych i wielostronnych programów oraz programów tematycznych, dokumenty strategiczne są przyjęte zgodnie z procedurą art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityczne i plany działania, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne są opracowane na okres odpowiadający priorytetom określonym w ramach politycznych i obejmują indykatywne programy wieloletnie wraz z indykatywnymi budżetami wieloletnimi i priorytetowymi celami według krajów lub regionów spośród tych, które są podane w art. 2 ust. 2.
Jeżeli istnieją podstawy, będą ponownie rozpatrzone zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 2.
Uzasadnienie
Biorąc pod uwagę rozszerzoną listę celów z art. 2 ust. 2 konieczne jest określenie ograniczonej liczby priorytetowych sektorów dla programu każdego państwa lub regionu w celu uniknięcia nadmiernego rozproszenia ograniczonych funduszy wspólnotowych.
Powyższa poprawka zapewnia tym zasadom bezpieczeństwo prawne w dokumencie roboczym służb Komisji SEC(2000)1049 .
Trzeba stwierdzić, że obecne rozporządzenie dotyczące instrumentu finansowego TACIS zaleca każdemu państwu wybranie maksymalnie trzech celów priorytetowych.
Poprawka
9
Artykuł 10 ustępy 1 i 2
1) Wspólne programy są zasadniczo wdrożone w ramach współdzielonego zarządzania, prowadzonego przez wspólny organ zarządzania, który na ogół biorąc, jest zlokalizowany w państwie członkowskim.
1) Wspólne programy są wdrożone w ramach współdzielonego zarządzania, prowadzonego przez wspólny organ zarządzania, który na ogół biorąc, przynajmniej w pierwszym okresie, jest zlokalizowany w państwie członkowskim.
2) Kraje uczestniczące mogą, w drodze wyjątku, zaproponować Komisji zlokalizowanie wspólnego organu zarządzania w państwie partnerskim pod warunkiem, że wyznaczona jednostka jest w stanie przestrzegać w pełni kryteriów podanych w odpowiednich przepisach rozporządzenia (WE) nr 1605/2002.
2) Kraje uczestniczące mogą zaproponować Komisji zlokalizowanie wspólnego organu zarządzania w państwie partnerskim pod warunkiem, że wyznaczona jednostka jest w stanie przestrzegać w pełni kryteriów podanych w odpowiednich przepisach rozporządzenia (WE) nr 1605/2002.
Uzasadnienie
Należy wziąć pod uwagę pełne znaczenie pojęcia „partnerstwo”, a nie „pomoc”.
Ponadto zasada rozproszenia na Delegacje w państwach partnerskich: „Wszystko to, co może być lepiej zarządzane lub decydowane na miejscu, blisko terenu, nie powinno być zarządzane ani decydowane w Brukseli” lub gdzie indziej.
Ponadto państwa partnerskie w swoich stosunkach „dwustronności” i „współpracy transgranicznej” z Unią Europejską są w stanie oczekiwać uzyskania równych kompetencji zwłaszcza na poziomie finansowego zarządzania pomocą.
Poprawka
10
Artykuł 25
Komisja bada postępy dokonane w zakresie wdrożenia środków podjętych na mocy niniejszego Rozporządzenia i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie roczne na temat wdrożenia pomocy.
Sprawozdanie jest również przekazane Komitetowi Ekonomiczno-społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie przedstawia, dla poprzedniego roku, informacje dotyczące środków finansowych, wyników działań monitoringu i oceny, oraz wykonania budżetu w odniesieniu do zobowiązań i płatności według krajów i regionów partnerskich i według dziedziny współpracy.
Komisja bada postępy dokonane w zakresie wdrożenia środków podjętych na mocy niniejszego Rozporządzenia i przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie , przed 1 września, sprawozdanie roczne na temat wdrożenia pomocy.
Sprawozdanie jest również przekazane Komitetowi Ekonomiczno-społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie przedstawia, dla poprzedniego roku, informacje dotyczące środków finansowych, wyników działań monitoringu i oceny, oraz wykonania budżetu w odniesieniu do zobowiązań i płatności według krajów i regionów partnerskich i według dziedziny współpracy.
Uzasadnienie
Powyższy termin jest niezbędny, aby Parlament Europejski i Rada miały możliwość zbadania rocznego sprawozdania z działalności do końca następnego roku.
Poprawka
11
Artykuł 28
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących zawieszenia pomocy, ustalonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w umowach o stowarzyszeniu zawartych z państwami i regionami partnerskimi, w przypadku nieprzestrzegania zasad określonych w Tytule I przez państwo partnerskie, Rada, stanowiąca większością kwalifikowaną w sprawie propozycji Komisji, może podjąć wszelkie odpowiednie środki odnośnie wszelkiej pomocy przyznanej państwu partnerskiemu na mocy niniejszego rozporządzenia.
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących zawieszenia pomocy, ustalonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w umowach o stowarzyszeniu zawartych z państwami i regionami partnerskimi, w przypadku nieprzestrzegania zasad określonych w Tytule I przez państwo partnerskie, Rada, stanowiąca większością kwalifikowaną w sprawie propozycji Komisji wysłanej jednocześnie do Parlamentu Europejskiego i Rady, może podjąć wszelkie odpowiednie środki odnośnie wszelkiej pomocy przyznanej państwu partnerskiemu na mocy niniejszego rozporządzenia.
Uzasadnienie
Zważywszy że rozporządzenie zostanie przyjęte w procesie współdecyzji, Parlament Europejski powinien posiadać przynajmniej możliwość wypowiedzenia się w sprawie decyzji kluczowej i wysoce politycznej jak zawieszenie pomocy.
Poprawka
12
Artykuł 29
Kwota odniesienia finansowego dla wdrożenia niniejszego rozporządzenia w okresie 2007-2013 wynosi 14 929 milionów euro.
Organ budżetowy zezwala na środki roczne w ramach perspektyw finansowych.
Kwota odniesienia finansowego dla wdrożenia niniejszego rozporządzenia w okresie 2007-2013 wynosi 14 929 milionów euro.
Organ budżetowy zezwala na kredyty roczne w ramach perspektyw finansowych.
Budżet roczny powinien przynajmniej:
- przedstawić rozdział kwot przyznanych państwom tzw. Południa i państwom tzw. Wschodu, jak zostały one określone w Załączniku;
- przedstawić podział finansowy między współpracę transgraniczną i współpracę dwustronną;
- przedstawić ogólne ramy rozdziału tematycznego i to poza rozdziałem związanym z planami działań.
Uzasadnienie
Instrumenty MEDA II i TACIS, które zaczynają odznaczać się swoją skutecznością, nie powinny być rozproszone.
W celu zapewnienia kontynuacji finansowania należy utrzymać rozdział między regionami, podobny do obecnie obowiązującego.
W związku z powyższym organ budżetowy musi mieć możliwość zbadania przydziału środków, aby zapewnić adekwatną równowagę między głównymi regionami geograficznymi, współpracą transgraniczną i dwustronną oraz programami tematycznymi z jednoczesnym uwzględnieniem postępów reform.
Poprawka
13
Załącznik
ZAŁĄCZNIK
Państwa partnerskie, o których mowa w art. 1
Algieria
Armenia
Azerbejdżan
Białoruś
Egipt
Gruzja
Izrael
Jordania
Liban
Libia
Mołdawia
Maroko
Autonomia Palestyńska Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy
Federacja Rosyjska
Syria
Tunezja
Ukraina
ZAŁĄCZNIK
Państwa partnerskie, o których mowa w art. 1
Kraje Południa
Algieria
Egipt
Izrael
Jordania
Liban
Libia
Maroko
Autonomia Palestyńska Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy
Syria
Tunezja
Kraje Wschodu
Armenia
Azerbejdżan
Białoruś
Gruzja
Mołdawia
Federacja Rosyjska
Ukraina
Uzasadnienie
Konieczna w celu dokładniejszego wyjaśnienia art. 29 z powodu poprzedniej poprawki.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego ogólne przepisy dotyczące utworzenia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)062 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
INTA 14.12.2004
Ściślejsza współpraca
nie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Tokia Saïfi 25.10.2004
Rozpatrzenie w komisji
17.1.2000
2.2.2005
Data zatwierdzenia poprawek
30.8.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
22
2
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Kader Arif, Enrique Barón Crespo, Daniel Caspary, Nigel Farage, Christofer Fjellner, Glyn Ford, Béla Glattfelder, Sajjad Karim, Caroline Lucas, Erika Mann, Helmuth Markov, David Martin, Javier Moreno Sánchez, Georgios Papastamkos, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Tokia Saïfi, Peter Šťastný, Johan Van Hecke, Zbigniew Zaleski
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Panagiotis Beglitis, Albert Deß, Pierre Jonckheer, Zuzana Roithová, Antolín Sánchez Presedo, Ivo Strejček
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Sergio Berlato
25.10.2005
OPINIA KOMISJI BUDŻETOWEJ
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6 ‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
László Surján
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Ogólny kontekst
W następstwie komunikatu w sprawie perspektywy finansowej na lata 2007-2013
COM(2004)0487 , Komisja przedstawiła pakiet legislacyjny, w którym proponuje radykalne uproszczenie zewnętrznych instrumentów UE, kierując się potrzebą ułatwienia spójności i konsekwencji działań zewnętrznych oraz lepszych i większych osiągnięć przy wykorzystaniu dostępnych środków, poprzez odwołanie się do następujących zasad:
¨ Funkcjonowaniem instrumentów musi kierować polityka
¨ Zapewnienie ogólnej spójności politycznej
¨ Uproszczenie struktury i procedur
¨ Alokacja środków zorientowana na wydajność
¨ Udoskonalony dialog i koordynacja z innymi dawcami i instytucjami
¨ Udoskonalony dialog z państwami trzecimi
W nowo zaproponowanej strukturze europejską politykę zewnętrzną bezpośrednio wspierają trzy ogólne instrumenty: polityka przedakcesyjna, polityka sąsiedztwa i polityka rozwoju.
Zaprojektowano trzy instrumenty tematyczne, których zadaniem jest reagowanie na sytuacje kryzysowe natury politycznej, humanitarnej lub finansowej i które obejmą wszystkie państwa trzecie.
Proces uproszczenia będzie również polegał na włączeniu różnych instrumentów tematycznych, które obecnie działają osobno, w skład instrumentów głównych.
Europejska Polityka Sąsiedztwa (EPS)
Rada Europejska wielokrotnie oświadczała, że rozszerzenie Unii nie może doprowadzić do stworzenia nowych linii podziału na zewnętrznych granicach 25 państw UE.
Europejska Polityka Sąsiedztwa została stworzona po to, aby podjąć to wyzwanie i rozwijać coraz bliższe relacje z sąsiadami na wschodzie i południu.
Komisja przedstawiła „Dokument strategiczny w sprawie Europejskiej Polityki Sąsiedztwa”
COM(2004)0373 (EPS), który prezentuje sposób, w jaki Unia będzie kontynuowała promowanie stabilizacji, bezpieczeństwa i dobrobytu poza swoimi granicami, poprzez pogłębianie politycznej współpracy i intensyfikację stosunków gospodarczych z Rosją, zachodnimi Nowymi Niepodległymi Państwami, krajami Południowego Kaukazu i krajami południowego obszaru basenu Morza Śródziemnego.
Głównym celem polityki jest intensyfikacja współpracy regionalnej i transgranicznej.
EPS obejmuje szeroką gamę aspektów: dialog i reformę polityczną, handel, środki przygotowujące partnerów do stopniowego uzyskiwania udziału na Rynku Wewnętrznym, sprawiedliwość i sprawy wewnętrzne, energię, transport, społeczeństwo informacyjne, środowisko naturalne, badania i innowacje, politykę społeczną i kontakty międzyludzkie, w tym otwieranie niektórych programów wspólnotowych oraz współpracę transgraniczną i regionalną.
Celem EPS jest rozwinięcie pełnego potencjału Układów o Stowarzyszeniu i układów o partnerstwie i współpracy, które obecnie nadal stanowią kontraktowe ramy relacji pomiędzy UE i przedmiotowymi krajami sąsiadującymi.
Europejski Instrument Polityki Sąsiedztwa
Proponowany Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa
COM(2004)628 (EISP) będzie głównym instrumentem finansowym wspierającym realizację EPS, który powinien funkcjonować w ramach nowej perspektywy finansowej na lata 2007-2013.
W szczególności skupi się on na wspieraniu realizacji planów działania EPS.
Indywidualne działania i środki, konkretne cele i odpowiadające im kryteria pomiaru stopnia ich realizacji zostaną zdefiniowane w krajowych dokumentach strategicznych i państwowych programach indykatywnych.
Zostaną one opracowane w oparciu o plany działania i dogłębne analizy sytuacji i potrzeb danego kraju, jego zdolności i osiągnięć w zakresie realizowania podjętych zobowiązań, a także poziomu ambicji związanych z naszymi dwustronnymi relacjami, takich jak rzeczywiste zaangażowanie we wspólne wartości.
Konieczne jest zapewnienie wpływu Parlamentu na określanie politycznych priorytetów tych strategii i planów, szczególnie biorąc pod uwagę ramową naturę proponowanego tekstu.
Dlatego też wprowadzono poprawki, aby upewnić się, że tak właśnie się stanie i jednocześnie uniknąć nadmiernej regulacji.
Specyficzną i innowacyjną cechą EISP jest komponent współpracy transgranicznej.
W ramach tego komponentu EISP będzie finansować „wspólne programy”, zbliżające do siebie regiony państw członkowskich i krajów partnerskich, które posiadają wspólną granicę.
Powinno to zaowocować radykalnym uproszczeniem procedur i znacznym wzrostem ich skuteczności.
Komponent ten będzie nastawiony głównie na promowanie trwałego rozwoju gospodarczego, społecznego i środowiskowego w regionach granicznych UE i państwach członkowskich.
POPRAWKI
Komisja Budżetowa zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o naniesienie w sprawozdaniu następujących poprawek:
Projekt rezolucji legislacyjnej
Poprawka
1
Ustęp 1 a (nowy)
1a.
Podkreśla, że środki wskazane w projekcie legislacyjnym, dotyczące okresu po 2006 r., podlegają decyzji w sprawie następnych wieloletnich ram finansowych.
Poprawka
2
Ustęp 1 b (nowy)
1b.
Wzywa Komisję, aby po przyjęciu następnych wieloletnich ram finansowych, przedstawiła, jeśli będzie to stosowne, projekt mający na celu dostosowanie kwoty odniesienia finansowego programu .
Uzasadnienie
Dopóki nie zostanie przyjęta perspektywa finansowa, nie można ostatecznie ustalić finansowej kwoty referencyjnej.
Po przyjęciu perspektywy Komisja powinna przedłożyć wniosek legislacyjny w celu określenia kwoty referencyjnej, zgodnie z pułapem ustalonym w perspektywie finansowej.
Projekt rozporządzenia:
Tekst proponowany przez Komisję
Tekst dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
3
Punkt uzasadnienia 16
16.
Środki niezbędne do wdrażania niniejszego rozporządzenia są środkami przyjmowanymi zgodnie z decyzją Rady nr 1999/468 z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.
16.
Środki niezbędne do wdrażania niniejszego rozporządzenia są :
a) w następstwie narad z udziałem przedstawicieli państw członkowskich w Radzie: środkami przyjmowanymi zgodnie z decyzją Rady nr 1999/468 z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji;
b) w następstwie narad z Parlamentem Europejskim: środkami przyjmowanymi zgodnie z procedurą ustanowioną w ustępie 26a.
Uzasadnienie
Parlament powinien mieć wpływ także na dokumenty strategiczne, ponieważ proponowane rozporządzenie ma charakter ogólny.
Nie jest rozsądne, aby o „strategii” decydowała tylko Rada, stosując instrument współdecyzji.
Powyższe można zapewnić poprzez procedurę odpowiadającą istniejącemu prawodawstwu i postanowieniom dotyczącym budżetu i komitologii, zapewniając jednocześnie, że nie dojdzie do sztywnej i nadmiernej regulacji, która utrudniałaby reagowanie na zmieniające się potrzeby na arenie międzynarodowej.
Poprawka
4
Artykuł 4 ustęp 4
4.
Kraje beneficjenci zasadniczo współfinansują pomoc wspólnotową przyznaną w ramach niniejszego rozporządzenia przy pomocy funduszy publicznych, wkładów finansowych pochodzących od beneficjentów lub z innych źródeł.
4.
Kraje beneficjenci współfinansują pomoc wspólnotową przyznaną w ramach niniejszego rozporządzenia przy pomocy funduszy publicznych, wkładów finansowych pochodzących od beneficjentów lub z innych źródeł.
Stawka współfinansowania zasadniczo mieści się w przedziale od 20% do 50%.
W odpowiednio uzasadnionych przypadkach, działanie może być finansowane zgodnie z niższą stawką współfinansowania, a nawet w całości z budżetu UE, jeśli okaże się, że przeprowadzenie takiego działania posiada kluczowe znaczenie.
Uzasadnienie
Należy stwierdzić, że współfinansowanie nie jest jedynie dobrowolną koncepcją, ale jest niezbędne dla dobrego zarządzania projektami i współodpowiedzialności.
Zasada ta jest także zapisana w rozporządzeniu finansowym, zwłaszcza w art. 109 i 169.
Poprawka
5
Artykuł 7 ustęp 1
1.
W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 .
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
1.
W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurami, o których mowa w art. 26 ust. 2 i 26 a .
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 i 26 a.
Uzasadnienie
Parlament powinien mieć wpływ także na dokumenty strategiczne, ponieważ proponowane rozporządzenie ma charakter ogólny.
Nie jest rozsądne, aby o „strategii” decydowała tylko Rada, stosując instrument współdecyzji.
Powyższe można zapewnić poprzez procedurę odpowiadającą istniejącemu prawodawstwu i postanowieniom dotyczącym budżetu i komitologii, zapewniając jednocześnie, że nie dojdzie do sztywnej i nadmiernej regulacji, która utrudniałaby reagowanie na zmieniające się potrzeby na arenie międzynarodowej.
Powyższa procedura umożliwiłaby Parlamentowi określenie na przykład, jaka kwota (procentowo) powinna być wykorzystana przez regiony, jaka kwota powinna zostać przeznaczona na konkretny temat, w konkretnym państwie itp.
Poprawka
6
Artykuł 7 ustęp 3
3.
Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 .
Dokument(y) taki(e) zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
3.
Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 i 26a .
Dokument(y) taki(e) zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Uzasadnienie
Patrz uzasadnienie do poprawki 5.
Poprawka
7
Artykuł 13 ustęp 4
4.
Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
4.
Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim i Parlamentowi Europejskiemu w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
Uzasadnienie
Patrz uzasadnienie do poprawki 5.
Poprawka
8
Artykuł 26 a (nowy)
Artykuł 26 a
Komisja, najpóźniej 30 września roku n-2, przedstawia dla każdego instrumentu polityki zewnętrznej dokument dotyczący wieloletniej strategii politycznej, który zawiera również specjalny rozdział dotyczący indykatywnych wieloletnich ram finansowych.
Dokument ten zwykle będzie obejmował trzy lata.
Parlament Europejski, w roku n-1, będzie sporządzał własną ocenę każdego dokumentu politycznego oraz jego indykatywnych ram finansowych, po przyjęciu rezolucji w sprawie rocznej strategii politycznej (RSP) na rok n. Procedura ta nie stanowi uszczerbku dla uprawnień budżetowych Parlamentu oraz będzie służyć zapewnieniu konsekwencji w ustalaniu priorytetów politycznych i dopasowaniu ich na szczeblu budżetowym;
Przed przyjęciem dokumentów strategicznych, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3, które stanowić będą podstawę programów krajowych, wielokrajowych, tematycznych i wspólnych, Komisja przedstawia projekt tekstu Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
W przeciągu trzech miesięcy od przekazania projektu tekstu każda z instytucji może albo zaproponować poprawki, jeśli uzna, że projekt tekstu nie spełnia celów założonych przez władzę ustawodawczą, albo też sprzeciwić się przyjęciu tego tekstu, i ewentualnie wystąpić do Komisji o zaproponowanie aktu legislacyjnego, który ma być przyjęty zgodnie z art. 251 Traktatu.
Uzasadnienie
Parlament powinien mieć wpływ także na ustalanie politycznych priorytetów w krajach oraz na strategie tematyczne i plany działania, ponieważ proponowane rozporządzenie ma charakter ramowy i jest pozbawione większej części treści politycznej.
Powyższe można zapewnić poprzez procedurę odpowiadającą istniejącemu prawodawstwu i postanowieniom dotyczącym budżetu i komitologii, zapewniając jednocześnie, że nie dojdzie do sztywnej i nadmiernej regulacji, która utrudniałaby reagowanie na zmieniające się potrzeby na arenie międzynarodowej.
Parlament powinien mieć wpływ na dokumenty strategiczne , ponieważ proponowane rozporządzenie ma charakter bardzo ogólny , podczas gdy dokumenty strategiczne mają charakter polityczny; nie są tylko czysto technicznymi środkami wdrażającymi.
Parlament mógłby co do zasady nalegać na utrzymanie procedury legislacyjnej z art. 251 dla przyjmowania dokumentów strategicznych.
Jednak aby pozwolić na pewną elastyczność ze strony Komisji, proponuje się procedurę, w której możliwe będzie decydowanie o dokumentach strategicznych w drodze komitologii, pod warunkiem, że żadna z instytucji nie wyrazi sprzeciwu.
Oznaczałoby to obowiązek stosowania procedury legislacyjnej jedynie w przypadku wystąpienia twardego sprzeciwu ze strony władzy prawodawczej wobec projektów dokumentów Komisji.
Poprawka
9
Artykuł 29
Finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego rozporządzenia w okresie 2007-2013 wynosi 14 929 mln EUR .
Władze budżetowe zatwierdzają kwotę rocznych środków w granicach określonych w perspektywach finansowych.
Indykatywna finansowa kwota referencyjna na realizację niniejszego instrumentu wynosi 16 978 mln EUR na okres 7 lat rozpoczynający się 1 stycznia 2007 r.
Władze budżetowe zatwierdzają kwotę rocznych środków w granicach określonych w perspektywach finansowych.
Uzasadnienie
Kwota referencyjna jest zgodna ze stanowiskiem negocjacyjnym PE (sprawozdanie Reimera Böge).
Wyliczona jest na podstawie sprawozdania finansowego Komisji dla tego programu (w cenach bieżących), do którego dodaje się kwotę 2 049 miliona euro w cenie bieżącej.
Co więcej, nie można ustalić kwoty referencyjnej dla ram finansowych dopóki nie zostanie podjęta decyzja w sprawie perspektywy finansowej.
Po podjęciu tej decyzji Komisja przedstawi, jeśli będzie to konieczne, wniosek legislacyjny w celu ustalenia kwoty referencyjnej zgodnej z pułapem wytyczonym w perspektywie finansowej (patrz: poprawka do rezolucji legislacyjnej).
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu
BUDG 14.12.2004
Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
László Surján 31.1.2005
Rozpatrzenie w komisji
20.4.2005
14.9.2005
11.10.2005
Data przyjęcia
11.10.2005
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
:
39
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Reimer Böge, Simon Busuttil, Paulo Casaca, Valdis Dombrovskis, Bárbara Dührkop Dührkop, James Elles, Hynek Fajmon, Szabolcs Fazakas, Salvador Garriga Polledo, Neena Gill, Dariusz Maciej Grabowski, Ingeborg Gräßle, Louis Grech, Nathalie Griesbeck, Catherine Guy-Quint, Ville Itälä, Anne E. Jensen, Wiesław Stefan Kuc, Zbigniew Krzysztof Kuźmiuk, Alain Lamassoure, Janusz Lewandowski, Vladimír Maňka, Mario Mauro, Jan Mulder, Gérard Onesta, Giovanni Pittella, Antonis Samaras, Anders Samuelsen, Esko Seppänen, Nina Škottová, László Surján, Helga Trüpel, Yannick Vaugrenard, Kyösti Tapio Virrankoski, Ralf Walter
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Hans-Peter Martin, Jean-Claude Martinez, Peter Šťastný
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
25.5.2005
OPINIA KOMISJI ZATRUDNIENIA I SPRAW SOCJALNYCH
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Elisabeth Schroedter
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Rozporządzenie w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa stanowi podstawę wdrożenia Europejskiej Polityki Sąsiedztwa.
W dokumencie strategicznym ( COM(2004)0373 ), Komisja przedstawia plan współpracy z krajami sąsiedzkimi graniczącymi z Unią.
Strategia ta sformułowana została dla tych krajów graniczących z UE, którym początkowo nie zaoferowano przystąpienia do Unii
(Algieria, Armenia, Azerbejdżan, Białoruś, Egipt, Gruzja, Izrael, Jordania, Liban, Libia, Mołdowa, Maroko, Autonomia Palestyńska – Zachodni Brzeg Jordanu i Strefa Gazy, Federacja Rosyjska, Syria, Tunezja i Ukraina). .
Strategia ma na celu wzmocnienie stosunków z wymienionymi krajami i umożliwienie również im udziału w korzyściach płynących z rozszerzenia UE poprzez zwiększenie stabilności, bezpieczeństwa i dobrobytu.
Celem jest zatem uniknięcie podziałów pomiędzy rozszerzoną Unią a krajami sąsiadującymi, szczególnie tam, gdzie istnieje zagrożenie, że granice zewnętrzne mogłyby przeciąć więzy kulturowe.
Oprócz współpracy obejmującej kluczowe polityki UE, kraje te otrzymałyby możliwość udziału w różnych formach działalności Unii.
Metoda zaproponowana przez Komisję w strategii sąsiedzkiej ma na celu wspólne określenie wraz z wymienionymi krajami serii priorytetów; poprzez realizację owych priorytetów kraje te zbliżą się do Unii.
Priorytety włączone są do wspólnie ustalonych planów działań, w których stosowanie wartości UE jest powszechną zasadą.
Ponieważ wiele krajów sąsiadujących, np. Ukraina, jest nieco rozczarowanych ofertą UE w zakresie przyszłych stosunków, Komisja w dokumencie strategicznym podkreśla dodatkowe korzyści płynące ze współpracy w ramach strategii sąsiedzkiej.
Tytuł ten obejmuje także wsparcie dla reform na rzecz społecznie zrównoważonego rozwoju, jak również poparcie dla walki z bezrobociem i biedą.
Dziedziny współpracy zostały znaczniej bardziej szczegółowo wyodrębnione w „Planach Działań”.
Na przykład współpraca ma być oparta na podstawowych wartościach Unii, w tym na zasadzie niedyskryminacji.
Podczas gdy inne dziedziny wyraźnie ujęto w Europejskim Instrumencie Sąsiedztwa i Partnerstwa, ta istotna wartość podstawowa została tam pominięta.
Stanowi to uzasadnienie niektórych z poniższych poprawek.
Inne poprawki rozwijają i uszczegóławiają punkty projektu rozporządzenia w sprawie EIS, w których nie można znaleźć propozycji Komisji zawartych w dokumencie strategicznym ( COM(2004)0373 ), ani w komunikacie dotyczącym ram planów działań ( COM(2004)0795 ), lub też które w zakresie zagadnień leżących w gestii Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zostały w sposób niesatysfakcjonujący sformułowane.
Jednocześnie położono nacisk na to, by ambitne projekty zawarte w dokumencie strategicznym zostały rzeczywiście wdrożone.
Kluczowe kwestie to wzmocnienie struktur związków zawodowych, włączanie organizacji pozarządowych w sieć pomocy socjalnej i wzmacnianie procesu wspólnego podejmowania decyzji na poziomie prac.
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej zadbała również o to, by zapewnić, że w dziedzinie współpracy transgranicznej uniknie się błędów popełnianych w przeszłości na zewnętrznych granicach UE-15.
Od początku zarówno cele, jak i odpowiednie instrumenty muszą zapobiegać napięciom społecznym, które w tym bardzo zamkniętym obszarze powstają na skutek różnic gospodarczych.
Europejski Instrument Sąsiedztwa jest jednocześnie podstawą prawną dla współpracy transgranicznej na granicach zewnętrznych UE dla regionów spoza UE, lecz bezpośrednio z nią graniczących.
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej wskazuje jednak na to połączenie i zaznacza, że nie jest w stanie zniwelować podstawowych braków instrumentu sąsiedztwa.
Ma ona nadal wątpliwości, czy dawna wersja umów o partnerstwie i współpracy oraz umów stowarzyszeniowych w ramach partnerstwa śródziemnomorskiego jest odpowiednią podstawą dla tworzenia nowej polityki i obawia się prawnych i praktycznych ograniczeń dla wdrażania strategii.
POPRAWKI
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla sprawy, o naniesienie w sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dz.U. C ... / dotychczas nieopublikowany w Dz.U.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 4
4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa.
4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka oraz zasad społecznej gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 12
12) W celu uniknięcia tworzenia nowych linii podziału szczególnie ważne jest usunięcie przeszkód stojących na drodze skutecznej współpracy transgranicznej wzdłuż zewnętrznych granic Unii Europejskiej.
Współpraca transgraniczna powinna przyczynić się do zintegrowanego i zrównoważonego rozwoju regionalnego pomiędzy sąsiadującymi terenami przygranicznymi oraz harmonijnej integracji terytorialnej na terenie Wspólnoty i z krajami sąsiednimi.
Zamiar ten najlepiej można osiągnąć poprzez połączenie celów polityki zewnętrznej ze zrównoważoną pod względem wpływu wywieranego na środowisko naturalne spójnością gospodarczą i społeczną.
12) W celu uniknięcia tworzenia nowych linii podziału szczególnie ważne jest usunięcie przeszkód stojących na drodze skutecznej współpracy transgranicznej wzdłuż zewnętrznych granic Unii Europejskiej.
Współpraca transgraniczna powinna przyczynić się do zintegrowanego i zrównoważonego rozwoju regionalnego pomiędzy sąsiadującymi terenami przygranicznymi celem zniesienia napięć społecznych oraz harmonijnej integracji terytorialnej na terenie Wspólnoty i z krajami sąsiednimi.
Zamiar ten najlepiej można osiągnąć poprzez połączenie celów polityki zewnętrznej ze zrównoważoną pod względem wpływu wywieranego na środowisko naturalne spójnością gospodarczą i społeczną.
Uzasadnienie
Różnice gospodarcze po obu stronach granic zewnętrznych UE prowadzą do napięć społecznych w regionach przygranicznych po obu stronach granicy.
Zlikwidowanie tych napięć jest niezbędnym warunkiem wstępnym dla osiągnięcia harmonijnego rozwoju na korzyść obu stron.
Poprawka
3
Artykuł 1 ustęp 3
3) Unia Europejska opiera się na wartościach poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i respektowania praw człowieka oraz stara się promować poszanowanie dla tych wartości w krajach partnerskich poprzez dialog i współpracę.
Nie dotyczy wersji polskiej.
Uzasadnienie
Nie dotyczy wersji polskiej.
Poprawka
4
Artykuł 2 ustęp 1
1) Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu promowanie współpracy i stopniowej integracji gospodarczej pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz w szczególności realizację umów o partnerstwie i współpracy, układów stowarzyszeniowych lub innych obecnych lub przyszłych umów.
1) Pomoc wspólnotowa w ramach Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa ma na celu promowanie współpracy i stopniowej integracji gospodarczej i społecznej pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi oraz w szczególności realizację umów o partnerstwie i współpracy, układów stowarzyszeniowych lub innych obecnych lub przyszłych umów.
Uzasadnienie
Treść poprawki odnosi się do nagłówka w dokumencie strategicznym dotyczącym Europejskiej Polityki Sąsiedztwa ( COM(2004)0373 ) „Plany działania: kontakty międzyludzkie, programy i agencje”.
Poprawka
5
Artykuł 2 ustęp 2 litera aa) (nowa)
aa) wspieranie reform prawnych i działań mających na celu zniesienie dyskryminacji, w szczególności ze względu na płeć, rasę, kolor skóry, pochodzenie etniczne lub społeczne, cechy genetyczne, język, religię lub przekonania, poglądy polityczne lub inne, przynależność do mniejszości narodowej, majątek, urodzenie, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną;
Uzasadnienie
Sformułowanie odpowiada brzmieniu art. II-81 traktatu konstytucyjnego i jest obiektywnie uzasadnione w dokumencie strategicznym dotyczącym Europejskiej Polityki Sąsiedztwa ( COM(2004)0373 ) pod nagłówkiem „Plany działania: zobowiązanie na rzecz wspólnych wartości”.
Niedyskryminacja jest wspomniana w tym dokumencie jako temat planów działania, chociaż nie znajduje to odzwierciedlenia w art. 2 ust. 2, ponieważ art 2 ust. 2 lit. g) odnosi się jedynie odpowiednio do art. II-83 i art. III-210 traktatu konstytucyjnego.
Poprawka
6
Artykuł 2 ustęp 2 litera b)
b) promowanie zbliżenia przepisów ustawowych i wykonawczych we wszystkich istotnych obszarach, a w szczególności w celu popierania stopniowego udziału krajów partnerskich w rynku wewnętrznym oraz intensyfikacji handlu;
b) promowanie zbliżenia przepisów ustawowych i wykonawczych we wszystkich istotnych obszarach, a w szczególności w celu popierania stopniowego udziału krajów partnerskich w rynku wewnętrznym oraz intensyfikacji handlu, przy czym należy też uwzględnić stopniowe włączanie w handel światowy;
Uzasadnienie
Obok poparcia dla udziału w rynku wewnętrznym, niezmiernie ważne jest, aby prowadzić politykę skoncentrowaną na stałym rozwoju krajów sąsiadujących w dziedzinie handlu międzynarodowego, tak aby nadać gwałtowniejszy impuls uzdrawianiu ich gospodarki poprzez stopniową harmonizację i liberalizację rynku.
Poprawka
7
Artykuł 2 ustęp 2 litera f)
f) wspieranie polityk skierowanych na zwalczanie ubóstwa;
f) wspieranie polityk skierowanych na zwalczanie ubóstwa; wspieranie struktur służących integracji społecznej;
Uzasadnienie
Treść poprawki odnosi się do komunikatu Komisji ( COM(2004)0795 ) w sprawie planów działania, pod nagłówkiem „Główne cechy Europejskiej Polityki Sąsiedztwa”, gdzie wymieniona jest także polityka społeczna.
Poprawka
8
Artykuł 2 ustęp 2 litera g)
g) wspieranie polityk na rzecz rozwoju społecznego, równości kobiet i mężczyzn, zatrudnienia i ochrony socjalnej, w tym dialogu społecznego oraz respektowania praw związków zawodowych i podstawowych standardów pracy;
g) wspieranie polityk na rzecz rozwoju społecznego, równości kobiet i mężczyzn, niedyskryminacji, zatrudnienia i ochrony socjalnej, w tym ochrony pracowników-imigrantów, dialogu społecznego oraz respektowania praw związków zawodowych i jednakowych standardów pracy;
Uzasadnienie
Treść poprawki odnosi się do nagłówka w dokumencie strategicznym dotyczącym Europejskiej Polityki Sąsiedztwa ( COM(2004)0373 ) „Plany działania: polityka rozwoju gospodarczego i społecznego”.
Poprawka
9
Artykuł 2 ustęp 2 litera h)
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, edukację i kształcenie;
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, edukację , kształcenie i kształcenie ustawiczne ;
Uzasadnienie
To uzupełnienie jest konieczne; termin „kształcenie zawodowe” byłby prawidłowy pod względem formalnym, odnosząc się do wszystkich form kształcenia, natomiast celem listy jest wskazanie różnych form współpracy, więc musi ona także być kompletna i zgodna z aktualnymi politykami UE.
Poprawka
10
Artykuł 2 ustęp 2 litera ha) (nowa)
ha) gwarantowanie wdrożenia na płaszczyźnie instytucjonalnej mechanizmów służących poprawie zdolności do uzyskania zatrudnienia, ze szczególnym uwzględnieniem bodźców do podejmowania działalności na własny rachunek przy pomocy małych kredytów;
Uzasadnienie
Poprawa zdolności do uzyskania zatrudnienia jest kluczowym czynnikiem powodzenia partnerstwa, podobnie jak wprowadzenie schematów małych kredytów mających zachęcić do samozatrudnienia.
Poprawka
11
Artykuł 2 ustęp 2 litera k)
k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie sektora prywatnego, zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie sektora prywatnego, a zwłaszcza MSP, zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
Poprawka
12
Artykuł 2 ustęp 2 litera n)
n) zapewnianie skutecznego i bezpiecznego sprawowania kontroli nad granicami;
n) zapewnianie skutecznego i bezpiecznego sprawowania kontroli nad granicami, również w celu zwalczania nielegalnego handlu ludźmi;
Poprawka
13
Artykuł 2 ustęp 2 litera r)
r) promowanie współpracy między państwami członkowskimi a krajami partnerskimi w zakresie szkolnictwa wyższego oraz mobilności wykładowców, pracowników naukowo-badawczych i studentów;
r) promowanie współpracy między państwami członkowskimi a krajami partnerskimi w zakresie szkolnictwa wyższego oraz mobilności wykładowców, pracowników naukowo-badawczych i studentów , a także tworzenie między nimi powiązań na płaszczyźnie europejskiej;
Poprawka
14
Artykuł 2 ustęp 2 litera u)
u) wspieranie współpracy transgranicznej mającej na celu promowanie zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz społecznego, a także ochronę środowiska w regionach przygranicznych;
u) wspieranie współpracy transgranicznej mającej na celu promowanie zrównoważonego rozwoju gospodarczego oraz społecznego, a także ochronę środowiska w regionach przygranicznych , aby w przyszłości mogły one stanowić bazę dla ich ponadregionalnego rozwoju;
Uzasadnienie
Poza celem, jakim jest umocnienie regionów przygranicznych UE, konieczne jest stworzenie otoczenia prowadzącego do stworzenia korzystnych warunków zewnętrznych, tak aby regiony te mogły stanowić podstawę rozwoju i stabilności całego obszaru.
Poprawka
15
Artykuł 2 ustęp 2 litera v)
v) promowanie współpracy i integracji regionalnej;
v) promowanie współpracy regionalnej i integracji społeczno-ekonomicznej ;
Uzasadnienie
Poprawka odzwierciedla cel zakładający takie skierowanie działań na granicach, aby zapewnić, że znaczne różnice gospodarcze nie będą wywierały negatywnego wpływu na regiony UE położone przy zewnętrznych granicach Unii, jak i na ich sąsiadów po drugiej stronie granicy.
Poprawka
16
Artykuł 3
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty , a ich podstawę musi stanowić zalecany przez Unię Europejską model socjalny oraz cele zgodne ze Strategią Lizbońską.
Uzasadnienie
Niemożliwe jest osiągnięcie równowagi bez skonsolidowania i dostosowania modelu socjalnego.
Cele wytyczone w strategii lizbońskiej powinny być wyróżnione w kontekście partnerstw.
Poprawka
17
Artykuł 4 ustęp 2
2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku , władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
Ich opinie stanowią wiążącą część dokumentacji.
Uzasadnienie
Zasadzie partnerstwa nadano w tej poprawce zasadnicze znaczenie, podobnie jak w przypadku Europejskich Funduszy Strukturalnych.
Jednocześnie standardowe procedury dotyczące zarówno współpracy transgranicznej, jak i transnarodowej zastosowano tu do Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa.
Poprawka
18
Artykuł 4 ustęp 3
3) Kraje beneficjenci włączają odpowiednich partnerów, zwłaszcza na poziomie regionalnym i lokalnym, w zależności od przypadku , w przygotowanie, realizację i monitorowanie programów i projektów.
3) Kraje beneficjenci włączają odpowiednich partnerów, zwłaszcza partnerów społecznych i działających na poziomie regionalnym i lokalnym, w przygotowanie, realizację i monitorowanie programów i projektów.
Ich opinie stanowią wiążącą część dokumentacji
Uzasadnienie
Zasadzie partnerstwa nadano w tej poprawce zasadnicze znaczenie, podobnie jak w przypadku Europejskich Funduszy Strukturalnych, a jej standardy są dostosowywane do tych obowiązujących w Europejskich Funduszach Strukturalnych.
Poprawka
19
Artykuł 14 litera g) punkt i
i. instytucje państwowe lub parapaństwowe, władze administracyjne oraz władze lokalne i ich grupy;
i. instytucje państwowe lub parapaństwowe, narodowe, regionalne i władze administracyjne oraz władze lokalne i ich grupy;
Uzasadnienie
Powinno się umieścić wyraźne odniesienie do trzech poziomów władz, aby uniknąć restrykcyjnej interpretacji koncepcji administracji.
Poprawka
20
Artykuł 14 litera h) punkt iv
iv. spółdzielnie, związki zawodowe, organizacje reprezentujące interesy gospodarcze i społeczne;
iv. spółdzielnie, związki zawodowe, organizacje reprezentujące interesy gospodarcze i społeczne, stowarzyszenia charytatywne i społeczne;
Uzasadnienie
Stowarzyszenia te są odpowiedzialne za integrację społeczną.
Poprawka
21
Artykuł 16 ustęp 1a (nowy)
1a) Jako działania osłonowe należy również rozumieć treningi i szkolenia, umożliwiające partnerom, o których mowa w art. 4 ust. 2 i 3, realizację zadań partnerstwa zgodnie z art. 4.
Uzasadnienie
Zasada partnerstwa określona w art. 4 ust. 2 i 3 może być wdrażana z powodzeniem tylko przy powyższym założeniu, gdyż w krajach objętych Europejskim Instrumentem Sąsiedztwa nie istnieją jeszcze warunki dla tego celu.
Poprawka
22
Artykuł 24 ustęp 2
2) Komisja przekazuje sprawozdanie komitetowi, o którym mowa w art. 26, w celach informacyjnych.
2) Komisja przekazuje sprawozdanie komitetowi, o którym mowa w art. 26, i Parlamentowi Europejskiemu w celach informacyjnych.
Uzasadnienie
Będąc częścią władzy budżetowej, Parlament powinien także być włączony we wdrażanie monitorowania.
Poprawka
23
Artykuł 24 ustęp 2a (nowy)
2a) Po zbadaniu sprawozdania oceniającego Parlament przekazuje swoje zalecenia komitetowi, o którym mowa w artykule 26.
Uzasadnienie
Będąc częścią władzy budżetowej, Parlament powinien także być włączony we wdrażanie monitorowania.
Poprawka
24
Artykuł 28
Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących wstrzymania pomocy, określonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w układach stowarzyszeniowych zawartych z krajami i regionami partnerskimi, w przypadku gdy kraj partnerski nie przestrzega zasad ujętych w Tytule I, Rada może, działając na wniosek Komisji oraz stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, podjąć stosowne kroki w odniesieniu do wszelkiej pomocy udzielanej krajowi partnerskiemu w ramach niniejszego rozporządzenia.
Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących wstrzymania pomocy, określonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w układach stowarzyszeniowych zawartych z krajami i regionami partnerskimi, w przypadku gdy kraj partnerski nie przestrzega zasad ujętych w Tytule I, Rada może, działając na wniosek Komisji i po uzyskaniu zgody Parlamentu Europejskiego oraz stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, podjąć stosowne kroki w odniesieniu do wszelkiej pomocy udzielanej krajowi partnerskiemu w ramach niniejszego rozporządzenia.
Uzasadnienie
Będąc częścią władzy budżetowej, Parlament powinien także być włączony we wdrażanie monitorowania.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 - C6-0129/2004 - 2004/0219(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
EMPL
14.12.2004
Ściślejsza współpraca
-
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Elisabeth Schroedter
16.12.2004
Rozpatrzenie w komisji
16.3.2005
24.5.2005
Data zatwierdzenia poprawek
24.5.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
21
1
Posłowie obecni podczas końcowego głosowania
Jan Andersson, Philip Bushill-Matthews, Ole Christensen, Proinsias De Rossa, Harald Ettl, Carlo Fatuzzo, Ilda Figueiredo, Joel Hasse Ferreira, Stephen Hughes, Ona Juknevičienė, Jan Jerzy Kułakowski, Sepp Kusstatscher, Jean Lambert, Thomas Mann, Mario Mantovani, Maria Matsouka, Csaba Őry, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, José Albino Silva Peneda, Jean Spautz, Anne Van Lancker.
Zastępcy obecni podczas końcowego głosowania
Ursula Stenzel
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas końcowego głosowania
19.7.2005
OPINIA KOMISJI Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Vittorio Prodi
KRÓTKIE UZASADNIENIE
Projekt rozporządzenia ustanawiającego Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP) wywodzi się z niedawno utworzonej Europejskiej Polityki Sąsiedztwa (EPS), która ma na celu rozwijanie coraz bliższych stosunków z krajami sąsiadującymi z Unią Europejską lub położonymi wokół tego samego basenu morskiego.
Chodzi o rozporządzenie ramowe, które przewiduje narzędzia finansowe do wdrażania, zgodnie z istniejącymi i przyszłymi planami działania, wspomnianej polityki, dostosowanej do interesów i możliwości uzgodnionych z każdym krajem.
Celem projektu jest stworzenie silnego instrumentu opartego na założeniu, że stosunki dobrosąsiedzkie i demokratyczna postawa, na równi z tradycyjnymi wartościami Unii takimi jak poszanowanie demokracji i praw człowieka, promowanie pokoju, wolności, europejskiego modelu socjalnego i trwałego rozwoju wspomoże integrację i rozwój w krajach objętych EISP.
W przypadku Izraela i Autonomii Palestyńskiej (Izrael już podpisał EISP a negocjacje z Autonomią Palestyńską są na dobrej drodze) instrument może mieć szczególne zastosowanie.
UE mogłaby wykorzystać partnerstwo z obydwoma krajami dla rozwiązania dzielącego ich konfliktu.
Wkład finansowy, ustalony na 14 929 milionów euro na lata 2007-2013, nie wydaje się wystarczający, zważywszy na fakt, że rzeczywiste uczestnictwo krajów partnerskich w agencjach UE, włączając w to udział naukowców, techników i kadry zarządzającej z krajów sąsiedzkich w szkoleniach i wspólnych projektach powinien być wzmacniany i z tego powodu wymaga przyznania większych środków.
W związku z tym, sprawozdawca pragnie wymienić w szczególności Europejską Agencję Ochrony Środowiska (EEA), Europejską Agencję ds. Oceny Produktów Medycznych (EMEA), Europejski Urząd Bezpieczeństwa Żywności (EFSA), Europejską Agencję Bezpieczeństwa morskiego (EMSA) oraz Europejskie Centrum Zapobiegania i Kontroli Chorób (ECDPC).
Inne obszary wspólnego interesu, takie jak sprzęt do terytorialnych opracowań kartograficznych i monitoring środowiska (w szczególności z kosmosu) mogłyby zostać wzięte pod uwagę przy przyznawaniu funduszy.
Pozycje budżetu zaproponowane przez Komisję w legislacyjnym sprawozdaniu finansowym wzbudzają poważny niepokój.
Rzeczywiście, przeznaczenie środków finansowych na Europejską Politykę Sąsiedztwa nie powinno powodować zmniejszenia funduszy dla rozwijających się (nie-sąsiedzkich) krajów Azji, Ameryki Łacińskiej czy Afryki.
POPRAWKI
Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 4
(4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka, oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa.
(4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów, dostępu do informacji, udziału społeczeństwa i poszanowania praw człowieka, oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa.
Uzasadnienie
W przepisach krajowych należy wprowadzić kryteria przyjęte w Aarhus, w celu zapewnienia odpowiedniego dostępu do informacji o stanie środowiska naturalnego oraz udziału społeczeństwa w procesach decyzyjnych.
Poprawka
2
Artykuł 1 ustęp 3
Unia Europejska opiera się na wartościach poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności i respektowania praw człowieka oraz stara się promować poszanowanie dla tych wartości w krajach partnerskich poprzez dialog i współpracę.
Unia Europejska opiera się na wartościach poszanowania godności ludzkiej, wolności, demokracji, równości, praworządności, respektowania praw człowieka i środowiska oraz stara się promować poszanowanie dla tych wartości w krajach partnerskich poprzez dialog i współpracę.
Uzasadnienie
Do jednej z kilku podstawowych zasad UE można z pewnością zaliczyć poszanowanie środowiska naturalnego.
Jest to zobowiązanie także dla przyszłych generacji państw sąsiadujących.
Poprawka
3
Artykuł 2 ustęp 2 litera c)
c) wzmacnianie instytucji i organów krajowych odpowiedzialnych za opracowanie i skuteczną realizację polityk w obszarach objętych układami stowarzyszeniowymi, umowami o partnerstwie i współpracy oraz innymi porównywalnymi umowami, które mogą zostać zawarte w przyszłości;
c) wzmacnianie instytucji i organów krajowych odpowiedzialnych za opracowanie i skuteczną realizację polityk w obszarach objętych układami stowarzyszeniowymi, umowami o partnerstwie i współpracy, umowami wielostronnymi, w których UE i kraje partnerskie są stronami oraz innymi porównywalnymi umowami, które mogą zostać zawarte w przyszłości;
Uzasadnienie
Priorytet należy przyznać zadaniu budowy w krajach partnerskich potencjału w zakresie wypełniania zobowiązań wynikających z wielostronnych porozumień, w szczególności dotyczących ochrony środowiska naturalnego.
Poprawka
4
Artykuł 2 ustęp 2 litera d)
d) promowanie zrównoważonego rozwoju;
d) promowanie zrównoważonego rozwoju we wszystkich aspektach, w tym opracowywaniu i wdrażaniu międzynarodowych traktatów i projektów oraz regionalnej współpracy w celu wsparcia ochrony stref morskich;
Uzasadnienie
Należy wprowadzić odniesienie do umów międzynarodowych, takich jak protokół w sprawie zmian klimatycznych oraz system handlu uprawnieniami do emisji.
Istotne znaczenie w programie UE odgrywają także kwestie morskie: w 2005 r. oczekuje się przyjęcia tematycznej strategii (strategia morska UE), a przewodniczący Barroso i komisarz Borg zaproponowali opracowanie unijnej polityki morskiej.
Obie te inicjatywy zmierzają do zwiększenia bezpieczeństwa i dobrobytu w państwach graniczących z UE.
Państwa sąsiadujące należy od samego początku w pełni zaangażować w te procesy.
Poprawka
5
Artykuł 2 ustęp 2 litera e)
e) promowanie ochrony środowiska i dobrego zarządzania bogactwami naturalnymi;
e) promowanie ochrony środowiska, ochrony przyrody i zrównoważonego zarządzania naturalnymi i odnawialnymi bogactwami, w szczególności zrównoważonego zarządzania zasobami wody słodkiej i ochrony ekosystemów słodkowodnych poprzez pełne włączenie zasad i podejścia Ramowej Dyrektywy Wodnej (WFD) do ustawodawstwa krajowego oraz wdrażanie inicjatyw regionalnych, takich jak Inicjatywa Wodna UE;
Uzasadnienie
Koncepcja „ochrony przyrody" musi być propagowana w równym stopniu co pojęcie „wykorzystania” zasobów naturalnych i gospodarowania nimi.
Ochrona środowiska naturalnego powinna obejmować ponadto odnawialne źródła energii, ze szczególnym naciskiem na wodę słodką.
Gospodarowanie słodką wodą należy w istocie do kwestii o podstawowym znaczeniu w krajach sąsiedzkich.
W regionie śródziemnomorskim należy ona do bardzo rzadkich zasobów i gospodarowanie nią jest bardzo ściśle powiązane z kwestiami bezpieczeństwa regionalnego.
We wszystkich krajach sąsiedzkich zagrożenie dla ekosystemów wód słodkich stanowią nietrwałe projekty budowlane, co doprowadzi do zwiększenia napięcia i braku bezpieczeństwa w regionach sąsiadujących z UE.
Wdrożenie części wspólnotowego dorobku prawnego w dziedzinie ochrony środowiska naturalnego dotyczącej wód słodkich (ramowa dyrektywa wodna), należy uznać za priorytet dla krajów sąsiedzkich.
Poprawka
6
Artykuł 2 ustęp 2 litera e a) (nowa)
ea) promowanie współpracy w sektorze morskim i rybołówstwa, w tym udziału krajów partnerskich we wdrażaniu i zarządzaniu inicjatywami związanymi ze strategią morską UE i przyszłą polityką morską UE.
Uzasadnienie
Sprawy morskie mają istotne znaczenie oraz powinny stanowić podstawę współpracy z krajami sąsiedzkimi.
Poprawka
7
Artykuł 2 ustęp 2 litera e b) (nowa)
eb) promowanie wiejskich atutów każdego kraju;
Uzasadnienie
Wspieranie wiejskich atutów ma istotne znaczenie dla przyśpieszenia trwałego rozwoju.
Poprawka
8
Art. 2 ust. 2, lit. t)
(t) wspieranie udziału krajów partnerskich w programach i agencjach Wspólnoty;
(t) wspieranie udziału krajów partnerskich w programach, agencjach, systemach szkoleń i w przyszłej Europejskiej Radzie ds. Badań Naukowych oraz w platformach technologicznych Wspólnoty;
Uzasadnienie
Ważne jest inwestowanie w szkolenia odpowiednich urzędników i kadry zarządzającej z krajów partnerskich, aby udział w programach był skuteczniejszy.
Uczestnictwo w Europejskiej Radzie ds. Badań Naukowych i w działaniach platform technologicznych będzie sprzyjało lepszemu zrozumieniu i rozpowszechnieniu europejskiego „modelu”.
Poprawka
9
Artykuł 6 ustęp 1 litera b)
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla kilku krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich ;
b) programów tematycznych, odnoszących się do jednego lub większej ilości konkretnych wyzwań wspólnych dla kilku krajów partnerskich, które mogą mieć znaczenie dla jednego lub większej ilości państw członkowskich, w szczególności w kwestiach takich, jak ochrona środowiska, promocja zdrowia lub rozwój społeczeństwa obywatelskiego;
Uzasadnienie
Środowisko naturalne i „kwestie międzyludzkie, w tym rozwój społeczeństwa obywatelskiego” zostały określone w komunikacie Komisji w sprawie dokumentu strategicznego dotyczącego europejskiego sąsiedztwa i partnerstwa jako priorytety współpracy regionalnej.
Elementy te należy wprowadzić także do tekstu nowego rozporządzenia, by nabrały one charakteru obligatoryjnego.
Poprawka
10
Artykuł 7 ustęp 2
(2) Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu biorąc pod uwagę specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, zdolności zarządcze oraz zdolność wchłaniania funduszy.
(2) Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu biorąc pod uwagę specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, zdolności zarządcze, zdolność wchłaniania funduszy oraz zagadnienia środowiskowe.
Uzasadnienie
Należy uwzględnić zagadnienia środowiskowe przy określaniu dokumentów strategicznych.
Poprawka
11
Artykuł 7 ustęp 5
(5) W przypadku sytuacji kryzysowych lub powstania zagrożeń dla demokracji, praworządności, praw człowieka lub podstawowych wolności można zastosować procedurę nadzwyczajną w celu przeprowadzenia rewizji dokumentów strategicznych w trybie ad hoc.
Rewizja ta winna zapewnić spójność między pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia oraz pomocą udzielaną w ramach innych wspólnotowych instrumentów finansowych, w tym na mocy rozporządzenia (WE) nr […] ustanawiającego instrument na rzecz stabilności.
(5) W przypadku sytuacji kryzysowych lub powstania zagrożeń dla demokracji, praworządności, praw człowieka, podstawowych wolności lub trwałego rozwoju środowiskowego można zastosować procedurę nadzwyczajną w celu przeprowadzenia rewizji dokumentów strategicznych w trybie ad hoc.
Rewizja ta winna zapewnić spójność między pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia oraz pomocą udzielaną w ramach innych wspólnotowych instrumentów finansowych, w tym na mocy rozporządzenia (WE) nr […] ustanawiającego instrument na rzecz stabilności.
Uzasadnienie
W przypadku pomocy wspólnotowej - ze względu na jej znaczenie - także zagrożenia dla środowiska i kwestie związane z jego ochroną powinny uzasadniać dokonanie przeglądu dokumentów strategicznych.
Poprawka
12
Artykuł 9 ustęp 5
(5) Wspólne programy mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących lub Komisji w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków.
(5) Wspólne programy mogą być poddane rewizji z inicjatywy krajów partycypujących lub Komisji w szczególności kiedy zostaną rozpoznane poważne negatywne wpływy środowiskowe i społeczne, w celu uwzględnienia zmian w priorytetach współpracy, rozwoju sytuacji społeczno-gospodarczej, wpływów środowiskowych, rezultatów zaobserwowanych przy wprowadzaniu w życie określonych działań oraz w ramach procesu monitorowania i oceny, a także potrzeby dostosowania dostępnych kwot pomocowych oraz dokonania realokacji środków.
Uzasadnienie
W niektórych przypadkach (takich jak rozwój infrastruktury w ramach sieci TEN-T rozszerzonych na kraje partnerskie), krajowe, regionalne lub transgraniczne projekty w ramach współpracy, finansowane ze środków UE (EISP i innych), mogą wywierać ogromnie negatywny wpływ środowiskowy i społeczny.
Sprawą niezwykle istotną jest zatem odzwierciedlenie w tekście rozporządzenia rewizji projektów, koniecznej w przypadku, gdy ocena wyraźnie wykaże negatywny wpływ.
Poprawka
13
Artykuł 14 litera h), część wprowadzająca
h) Następujące podmioty niepaństwowe:
h) Następujące podmioty niepaństwowe, pod warunkiem, że mają osobowość prawną:
Uzasadnienie
Zob. uzasadnienie do poprawki dotyczącej art. 14 litera g) ppkt v).
Poprawka
14
Artykuł 15 ustęp 2 litera a a) (nowa)
aa) do wzmocnienia możliwości społeczeństwa obywatelskiego i zapewnienia jego udziału we wdrażaniu niniejszego rozporządzenia;
Uzasadnienie
Wspieranie społeczeństwa obywatelskiego ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju form demokratycznego i przejrzystego udziału, jak również powodzenia lokalnych projektów.
Poprawka
15
Artykuł 15 ustęp 2 litera b a) (nowa)
ba) na operacyjne dotacje w celu wsparcia organizacji społeczeństwa obywatelskiego i zapewnienia ich udziału we wdrażaniu niniejszego rozporządzenia;
Uzasadnienie
Wzmocnienie potencjału organizacji społeczeństwa obywatelskiego ma zasadnicze znaczenie dla ich udziału w realizacji celów instrumentu sąsiedztwa, jak również akceptacji i udanej realizacji projektów na miejscu.
Poprawka
16
Art. 15 ust. 2, lit. ia) (nowa)
(ia) do finansowania sprzętu do terytorialnych opracowań kartograficznych i monitoringu środowiska, włącznie z tym z kosmosu;
Uzasadnienie
Ważne jest umożliwienie krajom partnerskim udziału w sieciach monitorujących stworzonych przez UE.
Poprawka
17
Artykuł 15 ustęp 2 litera j)
j) w celu udzielenia pomocy żywnościowej;
j) w celu udzielenia pomocy żywnościowej i zapewnienia bezpieczeństwa żywności ;
Uzasadnienie
Należy wspierać środki związane z bezpieczeństwem żywności, zgodnie z zakresem pomocy wymienionym w art. 2 pkt 2 lit. m).
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiający przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 – C6-0129/2004 – 2004/0219 (COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
ENVI
14.12.2004
Ściślejsza współpraca
nie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Vittorio Prodi 30.11.2004
Rozpatrzenie w komisji
24.5.2005
13.7.2004
Data zatwierdzenia poprawek
13.7.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
39
Posłowie obecni podczas końcowego głosowania
Georgs Andrejevs, Johannes Blokland, John Bowis, Frederika Brepoels, Hiltrud Breyer, Martin Callanan, Dorette Corbey, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Edite Estrela, Jillian Evans, Karl-Heinz Florenz, Françoise Grossetête, Gyula Hegyi, Mary Honeyball, Dan Jørgensen, Christa Klaß, Urszula Krupa, Aldis Kušķis, Peter Liese, Jules Maaten, Marios Matsakis, Riitta Myller, Péter Olajos, Vittorio Prodi, Dagmar Roth-Behrendt, Guido Sacconi, Horst Schnellhardt, Richard Seeber, Kathy Sinnott, Jonas Sjöstedt, Anja Weisgerber, Åsa Westlund
Zastępcy obecni podczas końcowego głosowania
Christofer Fjellner, Milan Gaľa, Umberto Guidoni, Erna Hennicot-Schoepges, Ria Oomen-Ruijten, Andres Tarand
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas końcowego głosowania
21.6.2005
OPINIA KOMISJI PRZEMYSŁU, BADAŃ NAUKOWYCH I ENERGII
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca Komisji Opiniodawczej:
Andres Tarand
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Sprawozdawca komisji opiniodawczej z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący rozporządzenia ustanawiającego Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa.
Wniosek powinien jednak zostać wyraźniej i dokładniej sformułowany.
Dlatego też sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje poprawki mające na celu ogólne wyjaśnienie wniosku Komisji, szczególnie zaś w odniesieniu do spraw leżących w gestii Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii.
Sprawozdawca próbuje uzupełnić i wyjaśnić cele projektu legislacyjnego.
W tym kontekście sprawozdawca proponuje poprawkę polegającą na włączeniu celu poprawy potencjału do rozwoju państwa partnerskiego, aby zmniejszyć różnice regionalne.
Sprawozdawca podkreśla wagę, jaką dla ochrony środowiska ma właściwe zarządzanie zasobami nie tylko naturalnymi, ale i odnawialnymi.
Podkreśla on rolę, jaką we wdrażaniu rezultatów badań naukowych w przemyśle i usługach odgrywają MŚP.
Zmiana przepisów zmierzająca do zachęcenia do współpracy w sektorach energii, telekomunikacji i transportu oraz zapewnienia bezpieczeństwa operacji transportowych i energetycznych, przy jednoczesnym promowaniu odnawialnych źródeł energii, nowych źródeł energii, efektywności energetycznej i czystego transportu, powinna stanowić cel bardziej przejrzystej i wolnej od nieporozumień współpracy w wyżej wymienionych sektorach.
Wniosek dotyczący rozporządzenia powinien również wyraźnie określać prawne zabezpieczenia dla zapewnienia właściwego i bezspornego stosowania.
Sprawozdawca proponuje w tym kontekście poprawki odnoszące się w szczególności do kwalifikacji, współfinansowania i przyjmowania programów działań.
Ponadto sprawozdawca ponownie zwraca uwagę na fakt, że Parlamentowi Europejskiemu nie przyznano odpowiednio ważnej roli w odniesieniu do celów, zasad, programowania, przydziału funduszy, zarządzania i oceny pomocy wspólnotowej, tak jak określono to w rzeczonym rozporządzeniu.
W konsekwencji sprawozdawca proponuje poprawki mające na celu naprawienie deficytu demokratycznego w tych dziedzinach, ponieważ wniosek nie odzwierciedla filozofii leżącej u podstaw Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.
Zgodnie z powyższym rozumowaniem, konsultacja z Parlamentem Europejskim powinna mieć miejsce w odniesieniu do wszystkich wytycznych dla polityki Unii Europejskiej proponowanych przez Radę lub Komisję.
Powinien istnieć wymóg włączania Parlamentu Europejskiego we wszystkie porozumienia (partnerskie, o współpracy, stowarzyszeniu i inne), które odnoszą się do klauzul pomocowych, w tym również te jeszcze nieistniejące.
Parlament Europejski powinien być konsultowany w ramach procedury współdecyzji w odniesieniu do wszystkich krajowych, wielonarodowych i tematycznych programów już na samym początku.
Komisja powinna być odpowiedzialna za alokację transgranicznych programów współpracy po konsultacji z Parlamentem.
Parlament Europejski i Rada powinny być automatycznie informowane o wszystkich procedurach podejmowania decyzji dotyczących umów w zakresie pomocy wspólnotowej.
Wszystkie te kwestie zostały poruszone w różnych poprawkach, do których dołączono krótkie uzasadnienia.
POPRAWKI
Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o naniesienie w sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dz.U. C ... / Tekst dotychczas niepublikowany w Dz.U.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 9 a (nowy)
(9a) Współpraca Unii Europejskiej i regionów przylegających do jej północnych części, tj. północno-zachodniej Rosji, regionów bałtyckich i arktycznych, powinna być nadal wspierana z pomocy Wymiaru Północnego i jego programów działań.
Uzasadnienie
Wymiar Północny, którego wytyczne zostały przyjęte na posiedzeniu Rady w1999 r., stanowi ważny czynnik osiągnięcia stabilnego i trwałego rozwoju w regionach przylegających do północnych części Unii Europejskiej.
Punktem wyjścia Wymiaru Północnego była potrzeba praktycznej współpracy w wielu dziedzinach, np. w celu przezwyciężenia zagrożeń dla środowiska naturalnego i zdrowia, a także zagrożeń płynących z przestępczości oraz w celu wspierania współpracy w dziedzinie handlu, transportu i energii.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 13 a (nowy)
(13a) Logika będąca u podłoża wspomnianego instrumentu ukierunkowanego na realizację polityk powinna być rozważana w kontekście podejścia do polityki zagranicznej przewidzianego w Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy, zwłaszcza w odniesieniu do sektorów związanych z bezpieczeństwem dostaw energii, promowaniem sieci i wzajemnych połączeń telekomunikacji i transportu międzynarodowego;
Poprawka
3
Artykuł 2 ustęp 2 litera a a) (nowa)
xx
(aa) promowanie tworzenia nowych instalacji i sieci w obszarze energii, zapewniającego tym samym bezpieczeństwo źródeł jej dostaw;
Poprawka
4
Artykuł 2 ustęp 2 litera. d a) (nowa)
(da) czynienie wysiłków na rzecz rozwoju regionalnego i lokalnego w celu zredukowania regionalnych zaburzeń równowagi i zwiększenia potencjału zdolności do rozwoju;
Uzasadnienie
Jest to brakujący cel, który należy uznać za istotny dla zwiększania potencjału kraju przyjmującego w niwelowaniu różnic pomiędzy regionami i usuwaniu przyczyn leżących u podstaw braku równowagi między regionami.
Poprawka
5
Artykuł 2 ustęp 2 litera e)
(e) promowanie ochrony środowiska i dobrego zarządzania bogactwami naturalnymi;
(e) promowanie ochrony środowiska i dobrego zarządzania bogactwami naturalnymi i odnawialnymi ;
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka ma na celu dodanie brakującego elementu: zarządzanie bogactwami naturalnym należy rozpatrywać łącznie z promowaniem ochrony środowiska.
Poprawka
6
Artykuł 2 ustęp 2 litera k)
(k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie sektora prywatnego, zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
(k) wspieranie rozwoju gospodarki rynkowej, włączając działania mające na celu wspieranie środowiska biznesowego i sektora prywatnego, zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw, zachęcanie do inwestowania i promowanie handlu globalnego;
Uzasadnienie
Wspieranie tworzenia miejsc pracy i transponowania wyników badań naukowych w zastosowania przemysłowe w małych i średnich przedsiębiorstwach (MŚP) sprawia, że MŚP odgrywają kluczową rolę w realizowaniu celów niniejszego wniosku.
Poprawka
7
Artykuł 2 ustęp 2 litera k a) (nowa)
(ka) promowanie wzajemnej współpracy małych i średnich przedsiębiorstw, mających swą siedzibę we Wspólnocie Europejskiej lub krajach partnerskich, zwłaszcza w dziedzinie innowacji, poprzez przekazywanie wiedzy specjalistycznej i zaawansowanych technologii;
Uzasadnienie
SME stanowią podstawowe ogniwo gospodarki rynkowej.
Są bardziej elastyczne i dynamiczne niż większe firmy, ale często nie dysponują odpowiednimi środkami na należyte prowadzenie badań.
Dlatego też współpraca w tej dziedzinie pomiędzy mniejszymi firmami może przynosić zysk i stanowić siłę napędową państw członkowskich UE i krajów partnerskich .
Poprawka
8
Artykuł 2 ustęp 2 litera l)
(l) promowanie współpracy w sektorach energii, telekomunikacji i transportu, m.in. w zakresie wzajemnych połączeń, sieci oraz ich eksploatacji, bezpieczeństwa transportu międzynarodowego i operacji energetycznych, źródeł energii odnawialn ej , wydajności energetycznej i czystego transportu;
(l) promowanie współpracy w sektorach energii, telekomunikacji i transportu, m.in. w zakresie ich wzajemnych połączeń, ich sieci oraz ich eksploatacji, zapewniających bezpieczeństwo transportu międzynarodowego i operacji energetycznych, oraz promowanie nowych i odnawialnych źródeł energii, wydajności energetycznej i czystego transportu;
Uzasadnienie
Ustrukturyzowanie tego celu według sektorów sprawia, że tekst staje się bardziej zrozumiały, a także zapobiega się w ren sposób mylnej interpretacji.
Poprawka
9
Artykuł 2 ustęp 2 litera q)
(q) promowanie udziału w działalności Wspólnoty w zakresie badań naukowych i innowacji;
(q) promowanie udziału we Wspólnocie i wspólnie podjętych działań w zakresie badań naukowych i innowacji , prowadzących do zastosowań w przemyśle i usługach ;
Uzasadnienie
Nie może być mowy o wartościowych badaniach, jeśli nie prowadzą one do użytecznych zastosowań.
Takie rozumowanie przyświeca niniejszej poprawce.
Poprawka
10
Artykuł 2 ustęp 2 litera t)
(t) wspieranie udziału krajów partnerskich w programach i agencjach Wspólnoty;
(t) wspieranie udziału krajów partnerskich w programach i agencjach Wspólnoty posiadających osobowość prawną ;
Uzasadnienie
Poprawka wyjaśniająca, mająca na celu wykluczenie możliwości interpretacji poprzez określenie, że tylko agencje posiadające osobowość prawną będą się kwalifikować do uzyskania wsparcia wspólnotowego.
Poprawka
11
Artykuł 3
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe konkluzje Rady i komunikaty Komisji, które zostaną przyjęte po konsultacjach z Parlamentem Europejskim, ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu usunięcie deficytu demokracji w tej dziedzinie i czerpie z zasad leżących u podstaw Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy.
Dlatego też wszystkie „wytyczne” zaproponowane przez Radę lub Komisję powinny być konsultowane z Parlamentem.
Poprawka
12
Artykuł 3 ustęp 1 a (nowy)
(1a) Jeśli pomiędzy Unią Europejską a krajami partnerskimi nie istnieją żadne tego typu umowy, w uzasadnionych przypadkach, pomoc może zostać udzielona gdy tylko, zgodnie z projektem Komisji i decyzją Parlamentu Europejskiego i Rady, zostanie ona uznana za przydatną dla dążenia do celów polityki Unii Europejskiej, i jest programowana na podstawie takich celów.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka dotyczy możliwości, która nie została uwzględniona we wniosku, tzn. braku porozumienia i ustaleń dotyczących udzielenia pomocy WE w takim przypadku.
Jednak i w tym przypadku udział PE jest konieczny.
Poprawka
13
Artykuł 4 ustęp 2
(2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
(2) Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy, o których mowa oraz zgodnie z warunkami określonymi w art. 14 .
Uzasadnienie
Jest to niezbędne wyjaśnienie, które należy rozpatrywać łącznie z poprawkami złożonymi do art. 14 w sprawie kwalifikowalności do pomocy wspólnotowej.
Poprawka
14
Artykuł 4 ustęp 4
(4) Kraje beneficjenci zasadniczo współfinansują pomoc wspólnotową przyznaną w ramach niniejszego rozporządzenia przy pomocy funduszy publicznych, wkładów finansowych pochodzących od beneficjentów lub z innych źródeł .
(4) Kraje beneficjenci współfinansują pomoc wspólnotową przyznaną w ramach niniejszego rozporządzenia przy pomocy funduszy publicznych lub wkładów finansowych pochodzących od beneficjentów lub ofiarodawców .
W odpowiednio uzasadnionych przypadkach od krajów beneficjentów nie musi być wymagane współfinansowanie.
Uzasadnienie
Wyrażenie ,,inne źródła” może prowadzić do nieporozumień i niewłaściwego użycia.
Sformułowanie „od ofiarodawców” ma odnosić się do państw trzecich i innych instytucji, które wyrażą chęć partycypacji we współfinansowaniu.
Poprawka
15
Artykuł 5 ustęp 2
(2) Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomiędzy pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia a pomocą finansową świadczoną przez Wspólnotę i państwa członkowskie, poprzez inne wewnętrzne i zewnętrzne instrumenty finansowe i przez Europejski Bank Inwestycyjny .
(2) Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomiędzy pomocą wspólnotową udzielaną w ramach niniejszego rozporządzenia a pomocą finansową świadczoną przez Wspólnotę , wspólnotowe organy finansowe takie jak Europejski Bank Inwestycyjny i Europejski Fundusz Inwestycyjny i państwa członkowskie, poprzez inne wewnętrzne i zewnętrzne instrumenty finansowe.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka ma na celu doprecyzowanie przedmiotowych organów wspólnotowych i zaoferowanie EFI możliwości udowodnienia jego znaczenia, w kontekście jego uprawnień. .
Poprawka
16
Artykuł 7 ustęp 1
(1) W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
(1) W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne po konsultacji z Parlamentem Europejskim i przed rozpoczęciem procedur y , o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie po konsultacji z Parlamentem Europejskim i przed rozpoczęciem procedur y , o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne są ustanawiane na okres co najmniej czterech lat i podlegają średnioterminowej rewizji.
Uzasadnienie
Również w tym przypadku istnieje potrzeba usunięcia deficytu demokracji.
Należy konsultować się z PE w sprawie wszystkich programów przed Komitetem Zarządzającym, zgodnie z procedurą komitologii określoną w decyzji 1999/468/WE.
Poprawka
17
Artykuł 7 ustęp 3
(3) Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokument(y) taki(e) zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
(3) Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej, w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokument(y) taki(e) zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Jeżeli jest to konieczne, dokumenty strategiczne podlegają rewizji w odpowiedzi na propozycję danego państwa członkowskiego lub Komisji, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne podlegają średnioterminowej rewizji.
Uzasadnienie
We wniosku Komisji nie ma mowy o procedurze przeglądu dokumentów strategicznych dotyczących współpracy transgranicznej.
Konieczność uwzględnienia ewentualnych zmian w sytuacji politycznej w krajach partnerskich oznacza, że należy zapewnić elastyczne procedury przeglądu dokumentów strategicznych.
Dokumenty strategiczne w sprawie współpracy transgranicznej obejmują okres siedmiu lat; dlatego należy wprowadzić przegląd śródokresowy.
Poprawka
18
Artykuł 7 ustęp 4 a (nowy)
(4a) Przy opracowywaniu wielokrajowych, tematycznych i transgranicznych programów współpracy należy także uwzględnić charakterystykę państw członkowskich i ich regionów, tj. zasoby naturalne, zarządzanie i wydajność zasobów ludzkich, zaludnienie obszaru itd.
Uzasadnienie
W celu zagwarantowania, że współpraca stanowi wartość dodaną, należy uwzględnić nie tylko warunki krajów partnerskich, ale także charakterystykę państw członkowskich, które będą brać udział w tych programach.
Poprawka
19
Artykuł 9 ustęp 4
(4) W ciągu jednego roku od zatwierdzenia dokumentu strategicznego, o którym mowa w art. 7 ust. 3, kraje partycypujące przedłożą wspólnie Komisji wnioski dotyczące wspólnych programów.
Komisja przyjmuje wspólny program po dokonaniu oceny jego zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz przepisami wykonawczymi.
(4) W ciągu jednego roku od zatwierdzenia dokumentu strategicznego, o którym mowa w art. 7 ust. 3, państwa członkowskie oraz kraje partnerskie, a także w stosownych przypadkach partnerzy spośród władz krajowych, regionalnych lub lokalnych oraz partnerzy gospodarczy i społeczni, organizacje społeczeństwa obywatelskiego lub inne właściwe organy, przedkładają wspólnie Komisji wnioski dotyczące wspólnych programów.
Komisja przyjmuje wspólny program po dokonaniu oceny jego zgodności z niniejszym rozporządzeniem oraz przepisami wykonawczymi.
Uzasadnienie
Należy precyzyjnie określić, kto ma prawo przedkładać wnioski dotyczące wspólnych programów.
Należy zapewnić, aby prawo to przysługiwało nie tylko władzom krajowym regionalnym lub lokalnym, ale także partnerom gospodarczym i społecznym lub innym właściwym organom.
Przyznanie tego prawa partnerom gospodarczym i społecznym oraz innym przedstawicielom społeczeństwa obywatelskiego zagwarantuje, że w przygotowanie wspólnych programów będzie zaangażowane jak najwięcej podmiotów.
Poprawka
20
Artykuł 9 ustęp 8
(8) W wyjątkowych okolicznościach, jeśli nie można ustalić wspólnego programu z powodu problemów powstałych w relacjach pomiędzy krajami partycypującymi, Komisja może przyjąć program, który nie jest programem wspólnym w rozumieniu niniejszego artykułu, lecz który pozwala danemu regionowi lub regionom granicznym państwa członkowskiego skorzystać z pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu.
(8) W przypadkach gdy nie można ustalić wspólnego programu z powodu problemów powstałych w relacjach pomiędzy krajami partycypującymi, Komisja , we współpracy z zainteresowanym(i) państwem(ami) członkowskim(i), może przyjąć program, który nie jest programem wspólnym w rozumieniu niniejszego artykułu, lecz który pozwala danemu regionowi lub regionom granicznym państwa członkowskiego skorzystać z pomocy przewidzianej w niniejszym rozporządzeniu.
Uzasadnienie
Problemy pomiędzy krajami partycypującymi mogą powstać nie tylko w relacjach pomiędzy nimi, ale także podczas prób osiągnięcia porozumienia w sprawie wspólnych wniosków dotyczących wspólnych programów (ust. 4), wspólnych działań (ust. 7), itp.
Poprawka
21
Artykuł 10 ustęp 3
(3) „Wspólny organ zarządzający” oznacza instytucję bądź organ publiczny lub prywatny, włączając w to samo państwo, na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, wyznaczone wspólnie przez państwo lub państwa członkowskie oraz kraj lub kraje partnerskie biorące udział we wspólnym programie, posiadający zdolności finansowe i administracyjne pozwalające na zarządzanie pomocą wspólnotową i posiadające zdolność prawną do zawierania umów niezbędnych dla celów niniejszego rozporządzenia.
(3) „Wspólny organ zarządzający” oznacza instytucję bądź organ publiczny lub prywatny, włączając w to samo państwo, na szczeblu krajowym, regionalnym lub lokalnym, wyznaczone wspólnie przez państwo lub państwa członkowskie oraz kraj lub kraje partnerskie biorące udział we wspólnym programie, posiadający zdolności finansowe i administracyjne pozwalające na zarządzanie pomocą wspólnotową i posiadające zdolność prawną do zawierania umów niezbędnych dla celów niniejszego rozporządzenia.
W przypadkach współpracy transgranicznej, wspólny organ zarządzający jest usytuowany w regionie granicznym danego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
Zasada pomocniczości powinna być zastosowana podczas wyznaczania organu zarządzającego transgranicznymi programami współpracy transgranicznej.
Większą elastyczność i spójność z celami i potrzebami regionów sąsiadujących można osiągnąć dzięki przekazaniu tej odpowiedzialności w ręce władz bezpośrednio zainteresowanych regionów .
Poprawka
22
Artykuł 12 ustęp 2
(2) Programy działań określają zamierzone cele, obszary działań, spodziewane wyniki, procedury zarządzania oraz ogólną sumę przewidzianego finansowania.
Zawierają opis działań, które mają być finansowane, wykaz kwot finansowania przydzielonych dla każdego działania oraz orientacyjny harmonogram ich wdrożenia.
(2) Programy działań określają zamierzone cele, obszary działań, spodziewane wyniki, procedury zarządzania oraz ogólną sumę przewidzianego finansowania.
Zawierają opis działań, które mają być finansowane, wykaz kwot finansowania przydzielonych dla każdego działania oraz orientacyjny harmonogram ich wdrożenia.
Powinny one zawierać definicję typu wskaźników wyników, które muszą być monitorowane podczas wdrażania środków finansowanych w ramach tych programów.
Uzasadnienie
Należy przedstawić wskaźniki ilościowe w celu monitorowania programów działań.
Poprawka
23
Artykuł 12 ustęp 4
(4) Komisja przekazuje programy działań oraz wspólne programy współpracy transgranicznej państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji .
(4) Komisja przedstawia ostateczną wersję programów działań oraz wspólnych programów współpracy transgranicznej państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od jej przyjęcia .
Uzasadnienie
Łagodniejsze sformułowanie zapobiegnie nieporozumieniom i podkreśli, że programy zostały określone we współpracy z zainteresowanymi stronami.
Poprawka
24
Artykuł 14 litera g) punkt v)
v. osoby fizyczne;
skreślono
Uzasadnienie
Określenie „osoby fizyczne” może być interpretowane szeroko, tak że terminem tym będzie można określić każdego, co może stanowić zachętę do oszustw i złego zarządzania funduszami publicznymi.
Poprawka
25
Artykuł 14 litera h) punkt x)
x. wszelkie stowarzyszenia pozarządowe oraz niezależne fundacje mogące wnieść własny wkład na rzecz rozwoju;
x. wszelkie stowarzyszenia pozarządowe oraz niezależne fundacje posiadające osobowość prawną i uznane za odpowiednie, aby wnieść własny wkład na rzecz rozwoju;
Uzasadnienie
Brzmienie wniosku wymaga znacznej modyfikacji, aby stało się jasne, ze „stowarzyszenia” i „fundacje” powinny mieć osobowość prawną, co zapewni właściwe zarządzanie pomocą WE.
Poprawka
26
Artykuł 14 litera i)
i. wszelkie inne jednostki lub podmioty, których udział niezbędny jest do realizacji celów niniejszego rozporządzenia.
skreślono
Uzasadnienie
Nie należy proponować tej kategorii, ponieważ może to prowadzić do nadużyć i oszustw.
Poprawka
27
Artykuł 15 ustęp 2 litera a)
(a) do finansowania działań ukierunkowanej współpracy administracyjnej, w której biorą udział eksperci sektora publicznego oddelegowani z państw członkowskich zgodnie ze specjalnie określonymi przepisami;
(a) do finansowania pomocy technicznej i działań ukierunkowanej współpracy administracyjnej, w której biorą udział eksperci sektora publicznego oddelegowani z państw członkowskich zaangażowanych w program ;
Uzasadnienie
„Pomoc techniczna” okazała się wartościowa dla krajów trzecich, dlatego należy ją wspierać.
Poprawka
28
Artykuł 15 ustęp 2 litera a a) (nowa)
(a a) do finansowania inwestycji i działalności związanych z inwestycjami;
Uzasadnienie
Kluczem do rozwoju są inwestycje, jednak niepewne warunki sprawiają, że finansowanie inwestycji staje się bardziej problematyczne.
Pomoc WE mogłaby przyczynić się do bardziej stabilnego klimatu dla inwestycji i zmniejszenia ryzyka.
Poprawka
29
Artykuł 15 ustęp 2 litera k)
(k) w inn ych celach, uznanych za właściwe.
(k) na inn e środki promujące cele, o których mowa w art. 2. .
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka ma na celu wyjaśnienie okoliczności, w których można proponować środki promujące.
Poprawka
30
Artykuł 18 ustęp 3
(3) Komisja zawiera umowy ramowe z krajami partnerskimi, w których zostaną zawarte ustalenia odnośnie wszystkich środków niezbędnych do zapewnienia efektywnej realizacji pomocy wspólnotowej i ochrony interesów finansowych Wspólnoty.
(3) Komisja , po poinformowaniu Parlamentu Europejskiego i Rady o prawdopodobnej treści umów, zawiera umowy ramowe z krajami partnerskimi, w których zostaną zawarte ustalenia odnośnie wszystkich środków niezbędnych do zapewnienia efektywnej realizacji pomocy wspólnotowej i ochrony interesów finansowych Wspólnoty.
Uzasadnienie
Nie może być mowy o akceptowalnych procedurach zarządzania, jeśli PE nie będzie przynajmniej informowany o treści umów ramowych .
Poprawka
31
Artykuł 24 ustęp 2
(2) Komisja przekazuje sprawozdanie komitetowi, o którym mowa w art. 26 w celach informacyjnych.
(2) Komisja przekazuje monitorujące i oceniające sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu w celach informacyjnych.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka ma na celu zapewnienie właściwych ram odpowiedzialności Parlamentu.
Komisja nie może być odpowiedzialna wobec organu międzyrządowego (tzn. Komitetu Zarządzającego), ponieważ oznaczałoby to lekceważenie praw PE.
Poprawka
32
Artykuł 25
Komisja bada postęp we wdrażaniu środków podjętych w ramach niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie roczne z wykonania pomocy.
Sprawozdanie przekazywane jest również Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie zawiera informacje za poprzedni rok kalendarzowy odnośnie sfinansowanych środków, wyników przeprowadzonego monitoringu i oceny oraz wykonania zobowiązań i płatności budżetowych w rozbiciu na państwa, regiony oraz sektory współpracy.
Komisja bada postęp we wdrażaniu środków podjętych w ramach niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie sprawozdanie roczne z wykonania pomocy.
Sprawozdanie przekazywane jest również Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów.
Sprawozdanie zawiera informacje za poprzedni rok kalendarzowy odnośnie sfinansowanych środków, wyników przeprowadzonego monitoringu i oceny, zawartych umów przedstawionych według przynależności państwowej kontrahenta lub przywódcy konsorcjum, oraz wykonania zobowiązań i płatności budżetowych w rozbiciu na państwa, regiony , kwalifikujące się organy, o których mowa w art. 14, oraz sektory współpracy.
Uzasadnienie
Jest to niezbędna poprawka i właściwa metoda oceny Komisji.
Jak dotąd beneficjenci funduszy WE nie byli wymieniani w sprawozdaniach rocznych Komisji.
Praktykę tę należy zmienić i naprawić.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odniesienia
COM(2004)0628 – C6-0129/2004 – 2004/0219(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja opiniodawcza
Data ogłoszenia na sesji plenarnej
ITRE 14.12.2004
Ściślejsza współpraca
Nie
Sprawozdawca
Data powołania
Andres Tarand 27.1.2005
Rozpatrzenie w komisji
25.4.2005
21.6.2005
Data przyjęcia poprawek
21.6.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymało się:
45
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Ivo Belet, Šarūnas Birutis, Jan Březina, Philippe Busquin, Jerzy Buzek, Joan Calabuig Rull, Pilar del Castillo Vera, Jorgo Chatzimarkakis, Giles Chichester, Den Dover, Lena Ek, Adam Gierek, Umberto Guidoni, András Gyürk, Fiona Hall, Rebecca Harms, Edit Herczog, Ján Hudacký, Romana Jordan Cizelj, Werner Langen, Pia Elda Locatelli, Nils Lundgren, Eluned Morgan, Angelika Niebler, Reino Paasilinna, Umberto Pirilli, Miloslav Ransdorf, Vladimír Remek, Herbert Reul, Paul Rübig, Andres Tarand, Britta Thomsen, Patrizia Toia, Claude Turmes, Nikolaos Vakalis, Alejo Vidal-Quadras Roca
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
María del Pilar Ayuso González, Zdzisław Kazimierz Chmielewski, Neena Gill, Norbert Glante, Satu Hassi, Peter Liese, Erika Mann, Lambert van Nistelrooij, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Vittorio Prodi
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
21.4.2005
OPINIA KOMISJI KULTURY I EDUKACJI
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Ignasi Guardans Cambó
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP)
ZWIĘZŁE STRESZCZENIE PROJEKTU
EISP jest nowym instrumentem mającym na celu umożliwienie Wspólnocie stworzenia obszaru dobrobytu, stabilności, bezpieczeństwa i bliskiej współpracy pomiędzy Unią Europejską a sąsiadującymi państwami innymi niż państwa kandydujące.
Swoim zasięgiem obejmuje Algierię, Armenię, Azerbejdżan, Białoruś, Egipt, Gruzję, Izrael, Jordanię, Liban, Libię, Mołdowę, Maroko, Autonomię Palestyńską Zachodniego Brzegu Jordanu i Strefy Gazy, Federację Rosyjską, Syrię, Tunezję i Ukrainę.
W przypadku programów natury globalnej, regionalnej lub transgranicznej, przepisy mogą rozszerzyć się na inne kraje.
EISP określa system relacji, który zagwarantuje „dobrą politykę sąsiedzką”, zachęcając wszystkie uczestniczące w nim państwa do umacniania relacji opartych na wyważonych i wzajemnie korzystnych podstawach, oraz do przyłączania się do kręgu współpracy i integracji.
W aspekcie finansowym EISP zastępuje program MEDA i większość programu TACIS oraz zawiera element „współpracy transgranicznej".
Finansowy program Komisji dla instrumentu EISP wykazuje znaczne zwiększenie przyznanych funduszy na okres 2007-2013 (94% w porównaniu z 2006 r.).
Ponieważ szczegółów programu nie przedstawiono w projekcie, lecz zostaną one zdefiniowane w przyszłych dokumentach strategicznych, projekt nie dostarcza żadnych informacji na temat wielkości funduszy dla kraju, regionu, przedmiotowego celu lub typu programu.
B. KOMENTARZ SPRAWOZDAWCY KOMISJI OPINIODAWCZEJ
Sąsiedztwo wpływa na różne aspekty życia i angażuje niemal wszystkie wymiary uprawianej polityki.
Jednak podstawę silnej współpracy opartej na szacunku i uznaniu determinuje przede wszystkim wzajemne zrozumienie.
Dlatego też wymiary kulturowe i edukacyjne stanowią podstawowy element Europejskiej Polityki Sąsiedzkiej, który należy wziąć pod uwagę.
Kluczowym aspektem jest w tym zakresie plan stopniowego otwierania nowej generacji programów wspólnotowych (2007-2013), promujących kulturowe i edukacyjne kontakty i współpracę.
Należy zbadać możliwość otwarcia programu Kultura 2007 i zintegrowanego programu działania Kształcenie Ustawiczne dla sąsiadujących krajów, co umożliwi nauczycielom, uczniom i ludziom pracującym w sektorze kulturowym nawiązanie ściślejszej współpracy i czerpanie korzyści z wymian.
W przypadku tworzenia społeczno-ekonomicznego wymiaru współpracy wydaje się oczywiste, że polityka sąsiedzka i jej fundusze muszą osiągnąć cel wzbudzenia jak największego zaangażowania społeczeństwa obywatelskiego.
W tym względzie na szczególną uwagę zasługuje młodzież.
Należy wspierać uczestnictwo młodego pokolenia w demokratycznym życiu i jego zaangażowanie w społeczeństwo obywatelskie.
Jedną z możliwości jest uczestnictwo młodzieży z sąsiadujących państw w programie Aktywna Młodzież (2007-2013).
Instytucjonalizacja kulturowego dialogu pomiędzy Unią Europejską i sąsiadującymi państwami jest sposobem na wspieranie promowania fundamentalnych wartości oraz przyczynia się do rozwoju ściślejszej współpracy wzmacniającej stabilność i bezpieczeństwo.
Ponadto należy zagwarantować ogólne poszanowanie praw kobiet i równouprawnienie płci, stosując wszelkie środki wspierające dążenie do celów zawartych w projekcie.
Należy zidentyfikować obszary problematyczne dla kobiet i określić adekwatne środki, mające na celu przezwyciężenie ewentualnych przeszkód.
Na koniec należy się upewnić, że została zachowana koherencja polityki Unii Europejskiej.
Nie będzie tak na przykład wtedy, jeśli osoby pragnące przemieszczać się pod auspicjami programów nowej generacji (takich jak zintegrowany program działania Kształcenie Ustawiczne lub program Aktywna Młodzież) staną w obliczu trudności spowodowanych restrykcjami narzuconymi przez Unię Europejską.
W każdym razie ochrona zewnętrznych granic nie powinna stanowić przeszkody dla wymian kulturalnych i edukacyjnych.
PopraWKI
Komisja Kultury i Edukacji zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o naniesienie w sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Tekst dotychczas nieopubilkowany w Dz.U.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Artykuł 2 ustęp 2 punkt h)
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, edukację i kształcenie;
h) wspieranie polityk promujących zdrowie, kulturę, edukację i kształcenie
Uzasadnienie
Skuteczna współpraca w dziedzinie kultury musi zostać dołączona jako jeden z celów.
Stopniowe otwieranie programu Kultura 2007 może stanowić jeden z pierwszych kroków w tym zakresie.
Poprawka
2
Artykuł 2 ustęp 2 punk i)
i) promowanie i ochrona praw człowieka oraz podstawowych wolności i wspieranie procesu demokratyzacji, w tym obserwowanie i pomoc w wyborach;
i) promowanie i ochrona praw człowieka oraz podstawowych wolności, łącznie z pluralizmem mediów, prawami kobiet i dzieci oraz poszanowaniem mniejszości, i
wspieranie procesu demokratyzacji, w tym obserwowanie i pomoc w wyborach;
Uzasadnienie
Zaangażowanie Unii Europejskiej w nawiązywanie współpracy z krajami sąsiadującymi poprzez Europejską Politykę Sąsiedzką ma na uwadze zakres, w jakim podzielane są ludzkie wartości i prawa fundamentalne.
Środki stosowane przez nowy instrument muszą wzmacniać zaangażowanie w te wartości, obejmujące pluralizm mediów, prawa kobiet i dzieci oraz poszanowanie mniejszości.
Poprawka
3
Artykuł 2 ustęp 2 punkt j)
j) wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego;
j) wspieranie rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, a zwłaszcza uczestnictwa w tym procesie ludzi młodych ;
Uzasadnienie
Ten cel musi zawrzeć w sobie ambicję wzbudzenia w młodym pokoleniu zainteresowania demokratycznym stylem życia i zachęcenia go do aktywnego uczestnictwa w społeczeństwie obywatelskim.
Poprawka
4
Artykuł 2 ustęp 2 punkt r)
r) promowanie współpracy między państwami członkowskimi a krajami
partnerskimi w zakresie szkolnictwa wyższego oraz mobilności wykładowców,
pracowników naukowo-badawczych i studentów;
r) promowanie współpracy między państwami członkowskimi a krajami
partnerskimi w zakresie szkolnictwa wyższego , nauki języków, oraz mobilności wykładowców, pracowników naukowo-badawczych, studentów i osób pracujących w sektorze kulturalnym ;
Uzasadnienie
W kontekście polityki „dobrego sąsiedztwa” należy stworzyć i wspierać środki zachęcające do wzajemnego zrozumienia poprzez naukę języków obcych.
Należy zbadać możliwość stopniowego otwarcia programu Kultura 2007, promującego współpracę w zakresie kultury, aby umożliwić osobom pracującym w sektorze kulturowym nawiązanie ściślejszej współpracy i czerpanie korzyści z wymiany.
Poprawka
5
Artykuł 2 ustęp 2 punkt s)
s) promowanie zrozumienia międzykulturowego, kontaktów międzyludzkich, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i wymian młodzieży;
s) promowanie zrozumienia międzykulturowego, dialogu kulturowego, kontaktów międzyludzkich, takich jak zawody sportowe, współpracy między organizacjami społeczeństwa obywatelskiego i wspierania zaangażowania młodych ludzi w inicjatywę społeczną i młodzieżową, zwłaszcza w zakresie wymiany młodzieży i uczestnictwa w Wolontariacie Europejskim ;
Uzasadnienie
Zinstytucjonalizowanie kulturowego dialogu pomiędzy Unią Europejską i krajami sąsiadującymi wspiera promowanie fundamentalnych wartości i przyczynia się do skuteczniejszego zapobiegania konfliktom.
Jednym z nadrzędnych celów Nowej Polityki Sąsiedzkiej jest promowanie lokalnych akcji transgranicznych, obejmujących spotkania przedstawicieli różnych krajów.
W związku z tym zawody sportowe angażujące mieszkańców sąsiadujących regionów powinny zostać uznane za jeden z rodzajów takich projektów.
Młodym ludziom należy stworzyć możliwość i zaoferować odpowiednie wsparcie, aby mogli bardziej angażować się w takie działania jak inicjatywa młodzieżowa, wymiany młodzieży czy wolontariat.
Należy wesprzeć możliwość uczestnictwa młodzieży z sąsiadujących krajów w programie Aktywna Młodzież (2007-2013).
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 – C6-0129/2004 – 2004/0219(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
CULT 14.12.2004 r.
Ściślejsza współpraca
Brak
Sprawozdawca(y) Data powołania
Ignasi Guardans Cambó 25.11.2004 r.
Rozpatrzenie w komisji
14.03.2005 r.
21.04.2005 r.
Data przyjęcia poprawek
21.04.2005 r.
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
32
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
María Badía i Cutchet, Christopher Beazley, Giovanni Berlinguer, Guy Bono, Marie-Hélène Descamps, Jolanta Dičkutė, Věra Flasarová, Milan Gaľa, Claire Gibault, Vasco Graça Moura, Lissy Gröner, Luis Francisco Herrero-Tejedor, Ruth Hieronymi, Manolis Mavrommatis, Marianne Mikko, Zdzisław Zbigniew Podkański, Miguel Portas, Christa Prets, Karin Resetarits, Nikolaos Sifunakis, Helga Trüpel, Henri Weber, Thomas Wise, Tomáš Zatloukal
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Ivo Belet, Michael Cramer, Ignasi Guardans Cambó, András Gyürk, Małgorzata Handzlik, Gyula Hegyi, Nina Škottová, Witold Tomczak
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
5.7.2005
OPINIA KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
( COM(2004)0628 – C6‑0129/2004 – 2004/0219(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Barbara Kudrycka
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
I. Europejska Polityka Sąsiedztwa
Europejska Polityka Sąsiedztwa stanowi ogólne ramy, wewnątrz których Unia, niezależnie od kwestii związanych z członkostwem, stara się rozwinąć bliskie partnerstwo z krajami sąsiedzkimi, a także próbuje zwiększyć pewne korzyści płynące z rozszerzenia, oferując sąsiadom możliwość udziału w różnych formach działalności UE (np.: współpracy politycznej, w dziedzinie bezpieczeństwa, gospodarczej i kulturalnej).
II.
Obecny wniosek
Biorąc pod uwagę wysoki priorytet, jaki Unia Europejska przyznaje rozwojowi dobrobytu i ścisłej współpracy z sąsiadami oraz perspektywę finansową na lata 2007-2013, obecny wniosek ustanawia Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa (EISP), który zastąpi funkcjonujące programy pomocowe (TACIS, MEDA i inne instrumenty, takie jak Europejska Inicjatywa na Rzecz Demokracji i Praw Człowieka) oraz poprawi zdolność Unii do wspierania współpracy transgranicznej na granicach zewnętrznych UE.
Europejski Instrument Sąsiedztwa i Partnerstwa został zaprojektowany jako instrument realizacji polityki i wymaga zwiększonej i bardziej ukierunkowanej pomocy finansowej.
III.
Stanowisko sprawozdawcy
1.
Wniosek w odniesieniu do „wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości”
Zagadnienia związane z wymiarem sprawiedliwości i sprawami wewnętrznymi objęte są, wraz z wieloma innymi obszarami polityk, proponowanym zakresem pomocy.
Jak przewiduje art. 2, cele do zrealizowania to: (i) promowanie i ochrona praw człowieka i podstawowych wolności; (n) zapewnienie skutecznego i bezpiecznego sprawowania kontroli nad granicami (o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, zwalczanie i zapobieganie terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
Sprawozdawca komisji opiniodawczej wyraża opinię, że pewne kwestie nie zostały tu ujęte.
W szczególności są to administracja publiczna i sądowa, walka z korupcją i z handlem ludźmi.
Do proponowanych poprawek włączono także położenie nacisku na kwestię ochrony praw człowieka i rozwój społeczeństwa obywatelskiego przy określaniu kryteriów pomocy i wdrażania programów.
2.
Uznaniowy charakter wniosku Komisji
Czytając rzeczony tekst zdajemy sobie sprawę, że słownictwo użyte przez Komisję w tym wniosku jest bardzo niejasne.
W wielu przypadkach używa się wyrażeń takich jak „normalnie”, „między innymi” lub „może”.
Ponadto listy celów i kwalifikujących się organizacji nie są „zamknięte”; obie kończą się stwierdzeniem „inne” cele i podmioty.
W opinii sprawozdawczyni komisji opiniodawczej, takie wyrażenia nie powinny być używane w aktach prawnych, ponieważ istnieje ogromne ryzyko, że wola legislatora zostanie pominięta w fazie wdrażania.
Naturalnie istnieje też potrzeba zachowania elastyczności.
Można ją jednak osiągnąć na różne sposoby.
Zamiast stosować otwarte sformułowania, można wprowadzić elastyczne klauzule.
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej proponuje zatem serię poprawek mających na celu wzmocnienie wiążącej natury przepisów.
Dodatkowo nie ma przejrzystości w kwestii, ile pieniędzy, w jakim kraju i na jakie cele zostanie wydanych.
Toczy się dyskusja, czy przejrzystość taka mogłaby być zapewniona przynajmniej na poziomie budżetu rocznego.
Jest to jednak wątpliwe rozwiązanie, ponieważ zgodnie z rozporządzeniem finansowym
Rozporządzenie 1602/2002, w szczególności art. 22 i 23 Komisja może przenosić środki pomiędzy rozdziałami.
4.
Rola Parlamentu Europejskiego
We wniosku Komisji rola Parlamentu Europejskiego ograniczona jest do otrzymywania rocznego sprawozdania z realizacji pomocy (art. 25) oraz sprawozdania z rewizji (art. 30).
Procedura wdrażania opiera się wyłącznie na instrumentach, które mają zostać opracowane przez Radę, Komisję oraz komitet komitologii.
Tak ograniczone uprawnienia są dla Parlamentu nie do przyjęcia, biorąc również pod uwagę fakt, że dla rzeczonego instrumentu przewidziano duże kwoty pieniędzy (prawie 15 miliardów euro na lata 2007 - 2017).
Polityczne życzenia wyrażone przez Parlament powinny zostać włączone do konkretnej pomocy przyznawanej w ramach Polityki Sąsiedztwa.
POPRAWKI
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o naniesienie w sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dz.U. ... / Tekst dotychczas nieopublikowany w Dz.U.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 4
(4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów i poszanowania praw człowieka, oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa.
4) Uprzywilejowane stosunki pomiędzy Unią Europejską oraz jej sąsiadami opierać się będą na przestrzeganiu wspólnych wartości, w tym demokracji, praworządności, dobrego sprawowania rządów , poszanowania praw człowieka, w tym praw mniejszości narodowych i etnicznych, oraz walkę przeciwko wszelkim formom dyskryminacji oraz zasad gospodarki rynkowej, wolnego handlu i zrównoważonego rozwoju oraz zmniejszania ubóstwa
Uzasadnienie
Walka z wszelkimi formami dyskryminacji oraz poszanowanie mniejszości narodowych i etnicznych również stanowią wspólne wartości, których powinna przestrzegać UE i jej sąsiedzi.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 4 a) (nowy)
4a) Wzmocniona współpraca pomiędzy Unią Europejską i krajami sąsiadującymi w sprawach związanych z udzielaniem azylu i migracją nie powinna prowadzić do ograniczeń prawa ubiegania się o azyl, co potwierdzono w konkluzjach Prezydencji Rady Europejskiej z Tampere z października 1999 r.
Poprawka
3
Punkt uzasadnienia 4 b) (nowy)
4b) Sporządzanie, stosowanie, wdrażanie i interpretacja umów i środków w ramach tego instrumentu powinno być zgodne z ogólnymi przepisami prawa międzynarodowego i z dorobkiem wspólnotowym.
Poprawka
4
Artykuł 2 ustęp 2 litera (g a) (nowa)
(g a) wspieranie polityk mających na celu wzmocnienie walki przeciwko wszelkim formom dyskryminacji,
Uzasadnienie
Ponieważ brak dyskryminacji jest podstawową wartością europejską, należy zaznaczyć, że EISP będzie wspierać działania, które przyczyniają się do walki z wszelkimi formami dyskryminacji .
Poprawka
5
Artykuł 2 ustęp 2 litera i)
(i) promowanie i ochrona praw człowieka oraz podstawowych wolności i wspieranie procesu demokratyzacji, w tym obserwowanie i pomoc w wyborach;
(i) promowanie i ochrona praw człowieka, podstawowych wolności i państwa prawa oraz wspieranie procesu demokratyzacji, w tym obserwowanie i pomoc w wyborach;
Poprawka
6
Artykuł 2 ustęp 2 litera o)
(o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, zwalczanie i zapobieganie terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
(o) promowanie współpracy w zakresie sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, włączając zagadnienia takie jak azyl i migracja, walka z przestępczością zorganizowaną, w tym walka z handlem ludźmi oraz zwalczanie i zapobieganie terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej, łącznie z jego finansowaniem, praniem brudnych pieniędzy i oszustwami podatkowymi;
Poprawka
7
Artykuł 2 ustęp 2 litera (o a) (nowa)
( oa) wspieranie walki z korupcją i oszustwami finansowymi oraz promowanie dobrych rządów, w tym wzmacnianie skuteczności administracji publicznej i bezstronności administracji sądowej;
Uzasadnienie
Te ważne kwestie zasługują na to, aby umieszczono je w odrębnym punkcie.
Poprawka
8
Artykuł 3
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub inne równoważne dokumenty
Umowy o partnerstwie i współpracy, układy stowarzyszeniowe i inne obecne lub przyszłe umowy, za pomocą których nawiązuje się stosunki z krajami partnerskimi, oraz właściwe rezolucje Parlamentu Europejskiego , komunikaty Komisji i konkluzje Rady ustanawiające wytyczne polityki Unii Europejskiej w odniesieniu do tych krajów stanowią całościowe ramy polityki programowania pomocy w ramach niniejszego rozporządzenia.
Kluczowym punktem odniesienia przy ustalaniu priorytetów udzielania pomocy są wspólnie uzgodnione plany działań lub mapy drogowe .
Poprawka
9
Artykuł 4 ustęp 2
2.
Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia z reguły ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
2.
Pomoc wspólnotowa w ramach niniejszego rozporządzenia ustanawiana jest na zasadach partnerstwa pomiędzy Komisją a beneficjentami.
Partnerstwo angażuje, w zależności od przypadku, władze krajowe, regionalne i lokalne, a także partnerów gospodarczych i społecznych, organizacje społeczeństwa obywatelskiego i inne właściwe organy.
Uzasadnienie
Zgłoszona poprawka podkreśla potrzebę jasności i przejrzystości sformułowań zawartych w rozporządzeniu i uniemożliwia Komisji uzyskanie zbyt wielu nieokreślonych uprawnień .
Poprawka
10
Artykuł 4 ustęp 4 a (nowy)
4a.
Na zasadzie odstępstwa od ust. 4, w uzasadnionych przypadkach pomoc Wspólnoty może zostać zapewniona bez wymogu współfinansowania przez kraje beneficjentów, w przypadku przedsięwzięć dotyczących promowania i ochrony praw człowieka i/lub wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego.
Uzasadnienie
Wymóg współfinansowania przedsięwzięć nie powinien stanowić przeszkody dla tak fundamentalnych spraw jak ochrona praw człowieka i rozwój społeczeństwa obywatelskiego.
Poprawka
11
Artykuł 5 ustęp 1
1.
Programy i projekty finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia są spójne z politykami Wspólnoty.
Są one zgodne z umowami zawartymi przez Wspólnotę oraz jej państwa członkowskie z krajami partnerskimi i respektują zobowiązania wynikające z umów wielostronnych, których są stronami.
1.
Programy i projekty finansowane w ramach niniejszego rozporządzenia są spójne z politykami Wspólnoty.
Są one zgodne z umowami zawartymi przez Wspólnotę oraz jej państwa członkowskie z krajami partnerskimi i respektują zobowiązania wynikające z umów wielostronnych, których są stronami , w szczególności tych, które dotyczą poszanowania praw człowieka i demokracji oraz dobrego zarządzania.
Poprawka
12
Artykuł 5 ustęp 4 a (nowy)
4a.
Wszystkie zawarte umowy i środki sfinansowane w ramach tego instrumentu są wdrażane przez każdą stronę umowy zgodnie z ogólnymi przepisami prawa międzynarodowego uznawanego przez Unię Europejską i spójnego z dorobkiem wspólnotowym.
Poprawka
13
Artykuł 7 ustęp 1
1.
W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 .
1.
W odniesieniu do programów krajowych lub wielokrajowych oraz programów tematycznych przyjmuje się dokumenty strategiczne zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 .
Dokumenty strategiczne odzwierciedlają ramy polityki i plany działań, o których mowa w art. 3.
Dokumenty strategiczne ustanowione zostają na okres spójny z priorytetami określonymi w ramach polityki i zawierają wieloletnie indykatywne programy łącznie z indykatywnymi wieloletnimi przydziałami finansowymi.
W razie konieczności programy podlegają rewizji i ewentualnej korekcie zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 .
Uzasadnienie
Zmiana ta jest konieczna w związku z przyjętymi poprawkami dotyczącymi art. 26.
Poprawka
14
Artykuł 7 ustęp 2
2.
Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu biorąc pod uwagę specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, zdolności zarządcze oraz zdolność wchłaniania funduszy.
2 Przy ustanawianiu programów krajowych lub wielokrajowych Komisja określa przydziały finansowe dla każdego programu biorąc pod uwagę priorytety określone przez Parlament Europejski, specyfikę i potrzeby danego kraju lub regionu, poziom partnerstwa Unii Europejskiej z danym krajem, zdolności zarządcze oraz zdolność wchłaniania funduszy.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu zapewnienie większego zaangażowania Parlamentu Europejskiego w kluczowe etapy procesu wdrażania niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
15
Artykuł 7 ustęp 3
3.
Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej,w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2.
Dokument(y) taki(e) zasadniczo obejmuje/ą okres siedmioletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
3.
Wyłącznie dla celu współpracy transgranicznej,w celu ustanowienia listy programów wspólnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz ustalenia indykatywnych wieloletnich przydziałów finansowych i jednostek terytorialnych kwalifikujących się do udziału w każdym programie, należy przyjąć jedną lub jeśli to konieczne więcej konkretnych dokumentów strategicznych zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26.
Dokument(y) taki(e) obejmuje/ą okres czteroletni od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2010 r.
Uzasadnienie
Zmiana ta jest konieczna w związku z przyjętymi poprawkami dotyczącymi art. 26.
Poprawka
16
Artykuł 11 ustęp 1
1.
Przepisy wykonawcze ustanawiające konkretne postanowienia wdrażające przepisy niniejszego tytułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26 ust. 2 .
1.
Przepisy wykonawcze ustanawiające konkretne postanowienia wdrażające przepisy niniejszego tytułu przyjmowane są zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 26.
Uzasadnienie
Zmiana ta jest konieczna w związku z przyjętymi poprawkami dotyczącymi art. 26.
Poprawka
17
Artykuł 11 ustęp 2
2.
Do spraw objętych przepisami wykonawczymi należą: kryteria i procedury przydziału funduszy, wskaźnik współfinansowania, przygotowanie programów wspólnych, selekcja wspólnych projektów, techniczne i finansowe zarządzanie pomocą, kontrola i audyt finansowy, monitorowanie i dokonanie oceny, odpowiednie uwidocznienie i reklama .
2.
Do spraw objętych przepisami wykonawczymi należą: kryteria i procedury przydziału funduszy, wskaźnik współfinansowania, przygotowanie programów wspólnych, selekcja wspólnych projektów, techniczne i finansowe zarządzanie pomocą, kontrola i audyt finansowy, monitorowanie i dokonanie oceny, odpowiednie uwidocznienie i działania informacyjne na rzecz potencjalnych beneficjentów. .
Uzasadnienie
Należy położyć nacisk na zapewnienie potencjalnym beneficjentom właściwej i adekwatnej informacji na temat dostępnych programów pomocowych.
Jakość składanych projektów jest wtedy zazwyczaj wyższa.
Poprawka
18
Artykuł 12 ustęp 4
4.
Komisja przekazuje programy działań oraz wspólne programy współpracy transgranicznej państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
(4) Komisja przekazuje programy działań oraz wspólne programy współpracy transgranicznej Parlamentowi Europejskiemu i państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu zapewnienie większego zaangażowania Parlamentu Europejskiego w kluczowe etapy procesu wdrażania niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
19
Artykuł 13 ustęp 2 akapit 2
Środki specjalne, których koszt przekracza 15 mln EUR przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą konsultacyjną określoną w art. 26 ust. 3 .
Zmiany środków specjalnych, takie jak dostosowania techniczne, rozszerzenie okresu wdrażania, realokacja środków w ramach prognozowanego budżetu, zwiększenie budżetu o kwotę niższą niż 20% budżetu początkowego, dopóki nie naruszają pierwotnych celów ustalonych w decyzji Komisji, wykonywane są bez konieczności stosowania procedury określonej w art. 26 ust. 3.
Środki specjalne, których koszt przekracza 15 mln EUR przyjmowane są przez Komisję zgodnie z procedurą konsultacyjną określoną w art. 26 .
Zmiany środków specjalnych, takie jak dostosowania techniczne, rozszerzenie okresu wdrażania, realokacja środków w ramach prognozowanego budżetu, zwiększenie budżetu o kwotę niższą niż 20% budżetu początkowego, dopóki nie naruszają pierwotnych celów ustalonych w decyzji Komisji, wykonywane są bez konieczności stosowania procedury określonej w art. 26 .
Uzasadnienie
Zmiana ta jest konieczna w związku z przyjętymi poprawkami dotyczącymi art. 26.
Poprawka
20
Artykuł 13 ustęp 4
4.
Komisja przesyła środki specjalne państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
4.
Komisja przesyła środki specjalne Parlamentowi Europejskiemu i państwom członkowskim w celach informacyjnych w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu zapewnienie większego zaangażowania Parlamentu Europejskiego w kluczowe etapy procesu wdrażania niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
21
Artykuł 14 litera h) (ii a) (nowa)
(ii a) organizacje reprezentujące mniejszości narodowe i/lub etniczne;
Uzasadnienie
Jeśli instrument będzie stosowany w celu zwalczania wszelkich form dyskryminacji, powinien być również stosowany w celu wspierania organizacji reprezentujących mniejszości narodowe i/lub etniczne.
Poprawka
22
Artykuł 14 litera h) (iv a) (nowa)
(iv a) organizacje zwalczające korupcję i oszustwa finansowe oraz promujące dobre zarządzanie w rządzie i w społeczeństwie;
Uzasadnienie
Skoro walka z korupcją i promowanie dobrych rządów jest jednym z działań, które ma być wspierane przez instrument, organizacje zajmujące się tymi zagadnieniami powinny również kwalifikować się do otrzymywania wsparcia.
Poprawka
23
Artykuł 14 litera h) (iv b) (nowa)
(iv b) organizacje praw obywatelskich i organizacje walczące z dyskryminacją;
Uzasadnienie
Ponieważ antydyskryminacja zalicza się do wspólnych wartości, organizacje działające na rzecz zwalczania dyskryminacji powinny kwalifikować się do otrzymywania wsparcia.
Poprawka
24
Artykuł 20 ustęp 2
2.
Umowy w sposób wyraźny upoważniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytu, na podstawie dokumentów i na miejscu, w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców otrzymujących fundusze wspólnotowe.
Upoważniają też w wyraźny sposób Komisję do przeprowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu tak jak określono w rozporządzeniu (WE, Euratom) 2185/96.
2.
Umowy w sposób wyraźny upoważniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzenia audytu, na podstawie dokumentów i na miejscu, w stosunku do wszystkich wykonawców i podwykonawców otrzymujących fundusze wspólnotowe, również w celu określenia, czy wdrażanie umów jest zgodne z ogólnymi przepisami prawa międzynarodowego uznawanego przez Unię Europejską i spójne z dorobkiem wspólnotowym.
Upoważniają też w wyraźny sposób Komisję do przeprowadzenia kontroli i inspekcji na miejscu tak jak określono w rozporządzeniu (WE, Euratom) 2185/96.
Uzasadnienie
Ponieważ nie istnieje żaden mechanizm określający zgodność przydzielania funduszy UE z prawem międzynarodowym, słuszne jest ujęcie go w postaci jednego z zadań .
Poprawka
25
Artykuł 26 ustęp 1
1.
Komisja jest wspomagana przez komitet.
1.
Komisja jest wspomagana przez komitet , dalej zwany „Komitetem”.
Składa się on z przedstawicieli państw członkowskich i przewodniczy mu przedstawiciel Komisji.
Poprawka
26
Artykuł 26 ustęp 2
2.
Ilekroć czyni się odniesienie do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE.
Okres, o którym mowa w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi 30 dni .
2.
Komitet przyjmuje regulamin wewnętrzny.
Poprawka
27
Artykuł 26 ustęp 3
3.
Ilekroć czyni się odniesienie do niniejszego ustępu, zastosowanie mają art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE.
3.
Ilekroć niniejsze rozporządzenie nakłada wymogi proceduralne dotyczące przyjęcia środków wdrażających, przedstawiciel Komisji przedkłada projekt tych środków Komitetowi i Parlamentowi Europejskiemu.
Komitet dostarcza swoją opinię w sprawie projektu w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż miesiąc, określonym przez przewodniczącego zgodnie z pilnością sprawy.
Opinię należy przyjąć większością głosów ustanowioną w art. 205 ust. 2 Traktatu.
Głosy przedstawicieli państw członkowskich w Komitecie ważone są w sposób określony w tym artykule.
Przewodniczący nie bierze udziału w głosowaniu.
Poprawka
28
Artykuł 26 ustęp 3 a) (nowy)
3a.
Komisja przyjmuje przewidziane środki zgodnie z opinią Komitetu i pod warunkiem, że w międzyczasie żadna właściwa komisja Parlamentu Europejskiego nie zgłosiła sprzeciwu.
Poprawka
29
Artykuł 26 ustęp 3 b) (nowy)
3b.
Ilekroć przewidziane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeśli nie dostarczono żadnej opinii albo właściwa komisja Parlamentu Europejskiego zgłosiła sprzeciw, Komisja niezwłocznie przedkłada Radzie i Parlamentowi Europejskiemu projekt w sprawie środków, które należy zastosować.
Poprawka
30
Artykuł 26 ustęp 3 c) (nowy)
3c.
Jeśli w okresie, który nie może przekroczyć trzech miesięcy od daty nadesłania, projekt nie został odrzucony przez Parlament Europejski absolutną większością głosów lub przez Radę, decydującą większością kwalifikowaną, zostaje on przyjęty przez Komisję.
W przeciwnym wypadku Komisja przedkłada zmieniony projekt lub przedstawia projekt legislacyjny na podstawie Traktatu.
Poprawka
31
Artykuł 26 ustęp 3 d) (nowy)
3d.
Bez uszczerbku dla jakichkolwiek już przyjętych środków wdrażających, stosowanie przepisów niniejszego rozporządzenia, które odnoszą się do przyjęcia przepisów technicznych i decyzji, ustaje cztery lata po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia.
Postępując zgodnie z projektem Komisji Parlament Europejski i Rada mogą wydłużyć okres obowiązywania odpowiednich przepisów, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu i kierując się tym celem, poddają owe przepisy rewizji przed upływem czteroletniego okresu.
Poprawka
32
Artykuł 26 ustęp 4
4.
Komitet przyjmuje regulamin wewnętrzny .
skreślony
Poprawka
33
Artykuł 27 a) (nowy)
Artykuł 27a
Kwalifikowalność uczestników
Nie podejmuje się żadnych zobowiązań kontraktowych umożliwiających uprzywilejowane uczestnictwo w finansowanych przez instrument programach lub środkach wobec władzy, instytucji publicznej lub podmiotu prywatnego, który bezpośrednio uczestniczy, aktywnie wspiera lub aktywnie czerpie korzyści z łamania prawa międzynarodowego.
Poprawka
34
Artykuł 28
Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących wstrzymania pomocy, określonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w układach stowarzyszeniowych zawartych z krajami i regionami partnerskimi, w przypadku gdy kraj partnerski nie przestrzega zasad ujętych w Tytule I, Rada może, działając na wniosek Komisji oraz stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, podjąć stosowne kroki w odniesieniu do wszelkiej pomocy udzielanej krajowi partnerskiemu w ramach niniejszego rozporządzenia.
Bez uszczerbku dla postanowień dotyczących wstrzymania pomocy, określonych w umowach o partnerstwie i współpracy oraz w układach stowarzyszeniowych zawartych z krajami i regionami partnerskimi, w przypadku gdy kraj partnerski nie przestrzega zasad ujętych w Tytule I, Rada może, działając na wniosek Komisji oraz stanowiąc kwalifikowaną większością głosów , po otrzymaniu opinii Parlamentu Europejskiego, podjąć stosowne kroki w odniesieniu do wszelkiej pomocy udzielanej krajowi partnerskiemu w ramach niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
35
Artykuł 30
Artykuł 30
Rewizja rozporządzenia
skreślony
Komisja przedstawi do 31 grudnia 2011 r.
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie propozycje dotyczące przyszłości niniejszego rozporządzenia i ewentualnych zmian jakie należy do niego wprowadzić .
Uzasadnienie
Chociaż przewiduje się, że proponowane rozporządzenie koresponduje z ramami czasowymi nowej perspektywy finansowej na lata 2007-2013, nie posiada ono ustalonej daty wygaśnięcia.
Jest to jedyne postanowienie odnoszące się do rewizji rozporządzenia.
Zamiast ewentualnej rewizji należy jednak jasno zdefiniować czas trwania programu.
Poprawka
36
Artykuł 32
Program ustanowiony w tym rozporządzeniu stosuje się od 1 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2013 r.
Komisja przedstawi do 31 grudnia 2011 r.
Parlamentowi Europejskiemu i Radzie rewizję rozporządzenia w celu określenia czy instrument będzie kontynuowany po 2013 r.
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwadzieścia dni po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwadzieścia dni po jego opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej .
Niniejsze rozporządzenie stosuje się od 1 stycznia 2007 r.
Uzasadnienie
Zob. uzasadnienie poprawki do art. 30.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczacy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 – C6-0129/2004 – 2004/0219(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE 14.12.2004
Ściślejsza współpraca
brak
Sprawozdawca Data powołania
Barbara Kudrycka 25.11.2004
Rozpatrzenie w komisji
19.1.2005
26.5.2005
21.6.2005
Data zatwierdzenia poprawek
21.6.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
44
3
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Alexander Nuno Alvaro, Edit Bauer, Johannes Blokland, Mihael Brejc, Kathalijne Maria Buitenweg, Michael Cashman, Jean-Marie Cavada, Charlotte Cederschiöld, Carlos Coelho, Fausto Correia, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Rosa Díez González, Antoine Duquesne, Kinga Gál, Lívia Járóka, Ewa Klamt, Magda Kósáné Kovács, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Barbara Kudrycka, Stavros Lambrinidis, Henrik Lax, Sarah Ludford, Edith Mastenbroek, Jaime Mayor Oreja, Claude Moraes, Hartmut Nassauer, Bogdan Pęk, Martine Roure, Michele Santoro, Inger Segelström, Manfred Weber, Stefano Zappalà, Tatjana Ždanoka
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Richard Corbett, Panayiotis Demetriou, Jeanine Hennis-Plasschaert, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Bill Newton Dunn, Jean Lambert, Marie-Line Reynaud, Agnes Schierhuber, Kyriacos Triantaphyllides
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Richard James Ashworth, Helmuth Markov, Manolis Mavrommatis, Frédérique Ries, John Whittaker
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczacy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa
Odsyłacze
COM(2004)0628 – C6-0129/2004 – 2004/0219(COD)
Data przedłożenia Parlamentowi
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu plenarnym
AFET 14.12.2004
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
REGI 14.12.2004
LIBE 14.12.2004
CULT 14.12.2004
ITRE 14.12.2004
ENVI 14.12.2004
EMPL 14.12.2004
BUDG 14.12.2004
INTA 14.12.2004
DEVE 14.12.2004
ECON 14.12.2004
Brak wydania opinii Data decyzji
ECON 25.10.2004
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
REGI 13.1.2005
Sprawozdawca Data powołania
Konrad Szymański 2.12.2004
Rozpatrzenie w komisji
12.7.2005
12.9.2005
23.11.2005
25.1.2006
19.4.2006
25.4.2006
Data zatwierdzenia poprawek
25.4.2006
Wynik głosowania końcowego
+
–
46
2
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Angelika Beer, Panagiotis Beglitis, André Brie, Elmar Brok, Simon Coveney, Véronique De Keyser, Giorgos Dimitrakopoulos, Camiel Eurlings, Maciej Marian Giertych, Ana Maria Gomes, Alfred Gomolka, Richard Howitt, Toomas Hendrik Ilves, Ioannis Kasoulides, Joost Lagendijk, Vytautas Landsbergis, Cecilia Malmström, Francisco José Millán Mon, Pasqualina Napoletano, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Baroness Nicholson of Winterbourne, Justas Vincas Paleckis, Alojz Peterle, Tobias Pflüger, João de Deus Pinheiro, Mirosław Mariusz Piotrowski, Hubert Pirker, Paweł Bartłomiej Piskorski, Michel Rocard, Raül Romeva i Rueda, Libor Rouček, György Schöpflin, Gitte Seeberg, István Szent-Iványi, Konrad Szymański, Charles Tannock, Inese Vaidere, Ari Vatanen, Karl von Wogau, Luis Yañez-Barnuevo García
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Laima Liucija Andrikienė, Árpád Duka-Zólyomi, Glyn Ford, Milan Horáček, Tunne Kelam, Jaromír Kohlíček, Janusz Onyszkiewicz, Rihards Pīks, Aloyzas Sakalas
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Data złozenia
4.5.2006
Uwagi (dostępne tylko w jednym języku)
