WERSJA KOŃCOWA
A6-0103/2005
25.4.2005
SPRAWOZDANIE
w sprawie „Badań nad bezpieczeństwem - następny etap”
(2004/2171(INI))
Komisja Spraw Zagranicznych
Sprawozdawca: Bogdan Adam Klich
Sprawozdawca komisji opiniodawczej (*):
Philippe Busquin , Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
(*) Ściślejsza współpraca między komisjami – art. 47 Regulaminu
PE 353.295v03-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE......................................................................................................................11
OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii ..............................17
OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych 22
PROCEDURA...........................................................................................................................25
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie „Badań nad bezpieczeństwem - następny etap”
( 2004/2171(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy, podpisany w Rzymie w dniu 29 października 2004 r.,
– uwzględniając Europejską Strategię Bezpieczeństwa „Bezpieczna Europa w lepszym świecie”, przyjętą przez Radę Europejską w dniu 12 grudnia 2003 r.,
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany „Badania nad bezpieczeństwem - następny etap” ( COM(2004)0590 ) oraz wcześniejsze komunikaty Komisji ( COM(2003)0113 i COM(2004)0072 ),
– uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany „Budowanie naszej wspólnej przyszłości – wyzwania polityczne i środki budżetowe w rozszerzonej Unii w latach 2007-2013” ( COM(2004)0101 ), a także komunikat Komisji „Nauka i technologia - kluczowe dziedziny dla przyszłości Europy - Kierunki polityki wspierania badań naukowych w Unii” ( COM(2004)0353 ),
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie„Zapobiegania i zwalczania finansowania terroryzmu poprzez środki mające na celu usprawnienie wymiany informacji, zwiększenie przejrzystości i wykrywalności transakcji finansowych” ( COM(2004)0700 ), „Gotowość i radzenie sobie z konsekwencjami w walce z terroryzmem”( COM(2004)0701 ), „Zapobieganie, przygotowanie oraz odpowiedź na ataki terrorystyczne”( COM(2004)0698 ),
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 maja 1997 r.
Dz.U. C 167 z 2.6.1997, str.137. , 28 stycznia 1999 r.
Dz.U. C 128 z 7.5.1999, str. 86. i 10 kwietnia 2002 r.
Dz.U. C 127 E z 29.5.2003, str. 582. w sprawie europejskiego przemysłu związanego z obronnością,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 30 listopada 2000 r. w sprawie ustanowienia wspólnej europejskiej polityki bezpieczeństwa i obrony po szczytach w Kolonii i Helsinkach
Dz.U. C 228 z 13.8.2001, str. 173. ,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 10 kwietnia 2003 r. w sprawie nowej architektury bezpieczeństwa i obrony w Europie – priorytety i wady
Dz.U. C 64 E z 12.3.2004, str. 599. ,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 listopada 2003 w sprawie polityki UE dotyczącej wyposażenia obronnego
Dz.U. C 87 E z 7.4.2004, str. 518. ,
– uwzględniając projekt Białej Księgi w sprawie obronności europejskiej przedstawiony przez Europejski Instytut Studiów nad Bezpieczeństwem w maju 2004 r.,
– uwzględniając sprawozdanie w sprawie Doktryny Bezpieczeństwa Ludzi dla Europy zaprezentowane Wysokiemu Przedstawicielowi UE do spraw Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa 15 września 2004 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Grupy Osobistości w zakresie badań nad bezpieczeństwem zatytułowane „Badanie na rzecz bezpiecznej Europy”, z dnia 15 marca 2004 r.,
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinię Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, a także Komisji Wolności Obywatelskich, Wymiaru Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A6‑0103/2005 ),
A. zważywszy, że w wyniku niedawnych zmian geopolitycznych, społecznych i technologicznych oraz ostatnich wydarzeń na skalę światową takich, jak ataki terrorystyczne z 11 września 2001 r. w Stanach Zjednoczonych oraz 11 marca 2004 r. w Madrycie, bezpieczeństwo stało się kwestią jeszcze bardziej pilną i zważywszy, że Państwa Członkowskie UE powinny być lepiej przygotowane, aby stawić czoła nowym formom zagrożenia bezpieczeństwa poprzez skuteczniejsze wykorzystywanie swojej wiedzy i umiejętności,
B. zważywszy, że rozszerzenie do dwudziestu pięciu Państw Członkowskich stwarza nowe rodzaje wyzwań w zakresie bezpieczeństwa dla nowej Europy, która obecnie graniczy z bardziej zagrożonymi regionami,
C. zważywszy, że te nowe zagrożenia wykorzystują nowe technologie i istnieją niezależnie od granic między państwami, wykorzystując otwartość i przejrzystość związaną z nowoczesnymi technologiami i demokratycznymi społeczeństwami europejskimi oraz zagrażają bezpieczeństwu Państw Członkowskich zarówno z zewnątrz, jak i na terytorium Unii Europejskiej, jeszcze bardziej utrudniając rozróżnienie między bezpieczeństwem wewnętrznym i zewnętrznym,
D. zważywszy, że Unia Europejska powinna zapewnić ochronę swoim obywatelom, przyczynić się do stabilizacji kontynentu europejskiego oraz obszarów sąsiadujących, a także przyczynić się do zachowania pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego zgodnie z zasadami Karty Narodów Zjednoczonych i celami Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa,
E. zważywszy, że trudno jest realizować wiarygodną politykę bezpieczeństwa i obrony oraz stworzy ć bardziej bezpieczną Europę bez zaawansowanych technologicznie instrumentów i możliwości, które wykorzystują najnowocześniejszą technikę, aby zmniejszyć do minimum ryzyko w dziedzinie bezpieczeństwa,
F. zważywszy, że - mimo unijnego potencjału w zakresie badań i rozwoju technologii związanych z bezpieczeństwem - brak szczegółowych ram dla badań nad bezpieczeństwem na poziomie unijnym oraz wysoki stopień rozdrobnienia i dublowania systemów badań nad bezpieczeństwem i infrastruktury stwarza istotne przeszkody w dostarczeniu efektywnych kosztowo rozwiązań,
G. zważywszy, że łączne inwestycje Stanów Zjednoczonych w bezpieczeństwo wewnętrzne są średnio cztery razy większe niż inwestycje Europy i – nie uwzględniając badań nad technologiami podwójnego zastosowania finansowanymi przez Departament Obrony USA – są rozłożone na wiele departamentów, dzięki czemu możliwe jest całościowe podejście do badań nad bezpieczeństwem;
H. zważywszy, że na inwestycje w badania i rozwój w sektorze obrony w Państwach Członkowskich przeznacza się około pięć razy mniej niż na te same inwestycje w Stanach Zjednoczonych, w związku z czym wzrasta ryzyko, że Unia będzie pod tym względem coraz bardziej narażona i zależna,
I. zważywszy, że rozróżnienie pomiędzy badaniami cywilnymi i wojskowymi staje się coraz mniej wyraźne,
J. zważywszy, że badania nad bezpieczeństwem mogłyby odgrywać strategiczną rolę w podnoszeniu konkurencyjności przemysłowej Europy oraz we wzmacnianiu jej bazy naukowej i technologicznej, zgodnie z celami określonymi w Lizbonie i Barcelonie,
1. z zadowoleniem przyjmuje projekt Komisji dla Europejskiego Programu Badań nad Bezpieczeństwem (EPBB); podkreśla potrzebę rozwoju ustrukturalizowanego i skutecznego programu badań nad bezpieczeństwem na poziomie unijnym w celu sprostania obecnym i przyszłym wyzwaniom oraz jasno zdefiniowanym wymogom europejskim z zakresu bezpieczeństwa, i zwiększenia bezpieczeństwa obywateli europejskich oraz zagwarantowania wiarygodności i skuteczności Europy w działaniach ESDP, przy równoczesnym przyczynianiu się do wzrostu i konkurencyjności gospodarki europejskiej;
2. uważa, że skuteczny program badań nad bezpieczeństwem powinien się opierać na skoordynowanych ramach bazowych, obejmujących odpowiednie organizacje działające w obszarze badań nad bezpieczeństwem, oraz odpowiednim i racjonalnym finansowaniu, a także powinien korzystać z istniejącego doświadczenia Wspólnoty w zarządzaniu wspólnymi programami badawczymi;
3. podkreśla, że wszystkie aspekty badań nad bezpieczeństwem są istotne z punktu widzenia interesu publicznego, i dlatego wzywa do zapewnienia programom i projektom w tej dziedzinie odpowiedniej stabilności i powiązania alokacji środków budżetowych z rozwojem produktu krajowego brutto w celu zapewnienia jak największej ciągłości czasowej i najlepszych wyników;
Europejski Program Badań nad Bezpieczeństwem (EPBB) i jego finansowanie
4. zwraca uwagę na projekt Komisji, aby rozwijać EPBB jako część 7.
Ramowego Programu Badań UE; podkreśla, że EPBB powinien uwzględniać szczególny charakter badań nad bezpieczeństwem, biorąc pod uwagę poszczególne elementy takie, jak reguły dotyczące praw własności intelektualnej, traktowanie informacji niejawnych, ochrona bezpiecznego transferu informacji i technologii; podkreśla, że podstawą działań w ramach Europejskiego Programu Badań nad Bezpieczeństwem powinna być procedura współdecyzji;
5. zaleca Komisji wzięcie pod uwagę faktu, że art. 29 Opinii Grupy Roboczej ds. Ochrony Danych ustanowiono jako zalecenie dla Komisji w zakresie wszelkich środków wspólnotowych dotyczących praw i wolności osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych oraz ochrony prywatności;
6. zachęcają Radę i Komisję we współpracy z Parlamentem Europejskim, by zanim przyznają jakiekolwiek fundusze na badania, jasno określiły w obrębie i między wzmiankowanymi organami cele i priorytety, na które kładziony jest nacisk w obszarze badań nad bezpieczeństwem oraz rola, jaka przypadnie na każdym etapie Państwom Członkowskim oraz zaangażowanym agencjom europejskim;
7. wzywa Radę i Komisję do ustalenia priorytetów wynikających z ramowego programu operacyjnego, zmierzającego do wdrożenia Programu Haskiego dotycz ącego zwalczania terroryzmu w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego oraz dla Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa w zakresie bezpieczeństwa zewnętrznego;
8. zaleca, by wśród priorytetów przyszłego EPBB znalazła się walka z terroryzmem, monitoring środowiska, obrona cywilna, kontrola zewnętrznych granic Unii oraz inne obszary, w których działanie wspólnotowe umożliwia uzyskanie wartości dodanej bez uszczerbku dla kompetencji Państw Członkowskich;
9. stwierdza, że jednym z głównych celów Programu powinna być ochrona zewnętrznych granic Unii oraz ochrona infrastruktury strategicznej, na przykład sieci transeuropejskich i elektrowni atomowych;
10. wzywa Komisję do wykorzystania w ramach planu przygotowawczego, mającego na celu potwierdzenie obszarów priorytetowych, doświadczeń zdobytych podczas pierwszego składania wniosków; uważa, że w celu umożliwienia szerszej wymiany danych pomiędzy Państwami Członkowskimi należy zwrócić większą uwagę na badania dotyczące społecznej akceptacji badań nad bezpieczeństwem oraz na przetwarzanie klasyfikowanych danych;
11. podziela pogląd, że Europejski Program Badań nad Bezpieczeństwem powinien szczególnie, lecz nie wyłącznie, koncentrować się na działaniach i obszarach technologicznych ze wspólną wartością dodaną, aby przewidywać, monitorować i redukować nowe wyzwania związane z bezpieczeństwem, takie jak związane z bio-terroryzmem, przestępczością cybernetyczną i innymi formami współczesnej przestępczości zorganizowanej, pozwalając na wypełnienie misji bezpieczeństwa UE oraz minimalizowanie ofiar;
12. nalega, aby stworzenie programu badań nad bezpieczeństwem było połączone z dokładną analizą regularnych potrzeb w zakresie bezpieczeństwa w celu określenia głównych technologicznych i nietechnologicznych instrumentów wymaganych do rozwiązania problemów wynikających ze zmieniającej się sytuacji w zakresie bezpieczeństwa po zimnej wojnie;
13. popiera, równolegle do badań stymulowanych rozwojem technologicznym, skoncentrowanie się na rozwoju wspólnych umiejętności modelowania oraz analizy zagrożeń przy wykorzystaniu danych porównywalnych zalet Państw Członkowskich;
14. zwraca uwagę, że w niektórych przypadkach zaproponowane projekty będą zawierać podwójne elementy bezpieczeństwa i ochrony, które w związku z tym powinny być ściśle powiązane ze sobą; podkreśla, że wymóg, aby badania realizowane w ramach EPBB zajmowały się wyłącznie aspektami bezpieczeństwa przyniesie, odwrotny skutek; w związku z tym proponuje bardziej zintegrowane podejście i koordynację działań EPBB i innych działań z zakresu badań nad bezpieczeństwem w ramach 7.
Ramowego Programu Badań UE; zaleca, aby w ramach EPBB dokonano możliwie jak najwyraźniejszego rozróżnienia między badaniami wojskowymi i nie-wojskowymi;
15. zauważa, że komunikat Komisji kładzie akcent na badania technologiczne; wzywa do bardziej zrównoważonych interakcji między badaniami z zakresu nauk przyrodniczych i technologii oraz innych dziedzin nauki, szczególnie zaś nauk politycznych, społecznych i humanistycznych;
16. uważa, że w celu zlikwidowania przepaści między zastosowaniami badawczymi i rzeczywistymi oraz w celu włączenia do użytku codziennego udoskonaleń technologicznych należy poświęcić więcej uwagi badaniom operacyjnym (BO), (skreślenie) analizie systemów (AS) oraz symulacji;
17. zwraca uwagę, że w celu rozwiązania problemu istotnych wad i uchybień Państw Członkowskich w obszarze systemów C4ISR (dowodzenia, kontroli, komunikacji, komputerowe, wywiadowcze, nadzorujące i rozpoznawcze), należy dążyć do większego postępu w dziedzinie technologii systemów czujników, biotechnologii, technologii przestrzeni kosmicznej i informatyki;
18. zwraca uwagę, że zastosowania i usługi związane z przestrzenią powietrzną i kosmiczną w takich obszarach jak pozycjonowanie globalne, obserwacja światowa i gromadzenie danych mogą odgrywać istotną rolę i ich znaczenie powinno zostać podkreślone w Europejskim Programie Badań nad Bezpieczeństwem;
19. wzywa Komisję do oparcia się na opublikowanym przez GoP sprawozdaniu „Badanie na rzecz bezpiecznej Europy” w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem oraz na sprawozdaniu końcowym grupy eksperckiej ds. przestrzeni kosmicznej i bezpieczeństwa w celu rozszerzenia współdziałania i współpracy w zakresie badań nad bezpieczeństwem na krajowe inicjatywy satelitarne, które są niezbędne, aby zmaksymalizować wydajność systemów cywilnych, wojskowych i podwójnego przeznaczenia oraz sprostać potrzebom i wymogom operacyjnym Unii;
20. zauważa, że dla spójnego i skutecznego programu badań nad bezpieczeństwem konieczne będzie dodatkowe i właściwsze finansowanie; uważa w związku z tym, że kwota finansowania na poziomie 1 mld euro rocznie zaproponowana w sprawozdaniu Grupy Osobistości może zostać osiągnięta poprzez wykorzystanie środków z Ramowego Programu Badań oraz alternatywnych źródeł;
21. jest zdania, że równolegle z tym poziomem finansowania Unia powinna zracjonalizować i doprowadzić do efektywniejszego wykorzystania istniejących zasobów oraz wyeliminować bieżące rozdrobnienie wydatków;
22. podkreśla jednakże, że zwiększone inwestycje w badania nad bezpieczeństwem nie powinny prowadzić do cięć na poziomie wydatków na badania cywilne;
23. wzywa Radę i Komisję do rozpatrzenia systemu zrównoważonego podziału wydatków z dodatkowych zasobów, które powinny zostać uruchomione poza tymi przewidzianymi we wspólnotowym planie badań, tak aby ciężar kosztów badań uwzględniał znaczenie gospodarcze poszczególnych Państw Członkowskich, w zależności od procentu PKB; zobowiązania wynikające z tego systemu powinny być rozłożone na okres kilkuletni, aby umożliwić niezawodne programowanie;
Konsultacje i współpraca z interesariuszami
24. z zadowoleniem przyjmuje sugerowane utworzenie Rady Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem; uważa, że biorąc pod uwagę obecny brak nadrzędnej struktury budowania polityk, istnieje potrzeba jaśniejszego informowania, czy Rada Doradcza okaże się ciałem wystarczającym i będzie przygotowana do skutecznego doradzania w sprawie przedmiotu badań nad bezpieczeństwem oraz rozwiązywania problemów operacyjnych programu; podkreśla, że Parlament Europejski powinien być reprezentowany w Radzie Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem przez pięciu posłów, włączając Przewodniczących właściwych komisji (Komisji Spraw Zagranicznych, podkomisji ds. bezpieczeństwa i obrony, Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych) lub ich przedstawicieli;
25. podkreśla wartość dodaną konsultacji i współpracy z ekspertami ze wszystkich zainteresowanych organizacji w ramach Rady Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem; nalega jednakże na zrównoważone włączenie przedstawicieli przemysłu, sponsorów badań oraz klientów prywatnych i publicznych, organizacji badawczych, instytucji publicznych i organizacji zajmujących się ochroną wolności obywatelskich;
26. zwraca się z wnioskiem, aby działania i metody pracy Rady Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem były bardziej przejrzyste i kontrolowane przez Parlament Europejski;
27. podkreśla, że utworzenie Rady Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem powinno unikać dublowania w strukturze badań nad bezpieczeństwem;
28. podziela pogląd, że w celu zlikwidowania wysokich kosztów dublowania i rozdrobnienia w obecnych strukturach i programach z zakresu bezpieczeństwa, należy zachęcać do zwiększonej i ściślejszej współpracy i koordynacji między działaniami w dziedzinie europejskich badań nad bezpieczeństwem i wysiłkami podejmowanymi przez Państwa Członkowskie, innymi działaniami badawczymi UE oraz działaniami innych organizacji międzynarodowych, których zakresy odpowiedzialności są powiązane z globalnymi lub regionalnymi kwestiami bezpieczeństwa;
29. zaleca, aby w ramach relacji transatlantyckich europejskie badania nad bezpieczeństwem obejmowały konieczne wysiłki w celu uniknięcia działań dublujących i wspierania interoperacyjności, przy równoczesnym poszanowaniu specyfiki unijnego krajobrazu badań w tym zakresie; podkreśla jednak, że unijny budżet przeznaczony na badania nad bezpieczeństwem powinien służyć rozwojowi wspólnych interesów UE;
Tworzenie instytucji
30. nalega na zaangażowanie Parlamentu Europejskiego w rozwój działań z zakresu europejskich badań nad bezpieczeństwem nie tylko poprzez regularne informowanie go o postępie, ale przede wszystkim poprzez wcześniejsze zasięganie jego opinii w sprawie wdrożenia planowanego programu;
31. wzywa Komisję do bezzwłocznego przedstawienia Parlamentowi strategicznych kierunków działań oraz wskazówek odnośnie do zasad i mechanizmów wdrożenia EPBB, konkretnych propozycji dotyczących zasad uczestnictwa, rodzajów umów i instrumentów finansowania działalności badawczej w ramach EPBB, a także niezbędnych reguł dotyczących własności intelektualnej i transferu technologii opracowanych wspólnie z Radą Doradczą ds. Badań nad Bezpieczeństwem;
32. zwraca się do Komisarza, właściwego dla tej sprawy, o złożenie sprawozdania w Komisji Spraw Zagranicznych oraz Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii przed wdrożeniem EPBB;
33. podkreśla potrzebę wytyczenia bardziej spójnych politycznych i instytucjonalnych ram w celu propagowania współpracy i skutecznej koordynacji między EPBB, nową Europejską Agencją Obrony oraz odpowiednimi unijnymi politykami związanymi z zagadnieniami bezpieczeństwa i obronności;
34. uważa, że należy określić bardziej szczegółowe dane i parametry dotyczące działań nowej Europejskiej Agencji Obrony, a szczególnie działań z zakresu badań nad bezpieczeństwem oraz jej stosunków roboczych z EPBB;
35. zwraca się do Rady i Komisji, by zapewniły wydajne i skuteczne relacje między EPBB i Europejską Agencją Obrony (EDA) w celu uniknięcia wszelkiego dublowania działań w zakresie badań i technologii;
36. zwraca się do Komisji o uwzględnienie znaczenia „interesu publicznego”, jakie badania nad bezpieczeństwem mają zarówno dla Państw Członkowskich, jak i dla Unii Europejskiej w celu uniknięcia ryzyka finansowania projektów, które nie są zbieżne z priorytetami politycznymi lub niektórymi zobowiązaniami w zakresie interesu publicznego lub ochrony prywatności, ochrony praw człowieka, wolności obywatelskich i życia prywatnego; podkreśla niezwykłą wagę zachowania przejrzystości przy udzielaniu zamówień publicznych;
37. wzywa do skutecznej optymalizacji potencjalnych efektów synergii między badaniami wojskowymi i cywilnymi poprzez integrację zastosowań i transfer technologii przez oba sektory; tym samym wzywa do wyraźniejszego zdefiniowania specjalnych instrumentów, które mogłyby pomóc stawić czoła szczególnym problemom związanym z badaniami nad bezpieczeństwem;
Zarządzanie Europejskim Programem Badań nad Bezpieczeństwem
38. uważa, że dla zagwarantowania skutecznego zarządzania Europejskim Programem Badań nad Bezpieczeństwem, kluczową rolę podczas Działań Przygotowawczych powinno odgrywać doświadczenie zdobyte w odniesieniu do mechanizmów finansowania, metod i tworzenia instytucji;
39. nalega, aby zarządzanie Europejskim Programem Badań nad Bezpieczeństwem podkreślało wartość dodaną interoperacyjności i łączności, aby poprawić współpracę transgraniczną, uniknąć niepotrzebnego dublowania i poprawić spójność wysiłków podejmowanych przez Unię;
40. zdecydowanie broni rozwoju silnej wspólnej infrastruktury dla badań i rozwoju, propagowania współpracy pomiędzy laboratoriami na skalę unijną oraz rozwoju zasobów ludzkich w dziedzinie badań i technologii, co sprawi, że Europa stanie się atrakcyjniejsza dla uzdolnionych badaczy w tej dziedzinie;
41. podkreśla potrzebę promowania systematycznej współpracy oraz zbadania połączonych sił przemysłu i wspólnoty badawczej w celu podniesienia europejskiego wskaźnika innowacyjności na najwyższy poziom na świecie;
42. uważa, że Europejski Program Badań nad Bezpieczeństwem powinien współgrać z utworzeniem otwartego, zintegrowanego i konkurencyjnego europejskiego rynku obrony oraz z wprowadzeniem innowacyjnych mechanizmów umożliwiających przemysłowi europejskiemu uzyskanie przewagi konkurencyjnej na rynkach światowych; zwracają uwagę, iż przejrzystość przy udzielaniu zamówień publicznych jest sprawą najwyższej wagi;
43. podkreśla korzyści, jakie może przynieść większa konkurencyjność europejskiego przemysłu bezpieczeństwa, opartego na obecnych możliwościach przemysłu obronnego i innych wyspecjalizowanych obszarów związanych z infrastrukturą nowych technologii, i wzmacniając wzrost gospodarczy i ogólną konkurencyjność gospodarki europejskiej, a także podkreśla jej pozytywne efekty dla społeczeństwa w Unii Europejskiej;
44. podkreśla, że unijne inicjatywy w zakresie badań nad bezpieczeństwem nie mogą prowadzić do osłabienia zasad i wartości Unii Europejskiej dotyczących praw człowieka, praw demokratycznych, wolności politycznych, wolności obywatelskich i etyki;
o o
o
45. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom Państw Członkowskich oraz Przewodniczącemu Rady Europy.
UZASADNIENIE
Wstęp
Zgodnie z wcześniejszymi rezolucjami Parlamentu Europejskiego (a szczególnie z rezolucją z 20 listopada 2003 r.) w sprawie polityki UE dotyczącej wyposażenia obronnego
P5_TA(2003)0522 . oraz z wnioskami Rad Europejskich w Kolonii (czerwiec 1999 r.), Helsinkach (grudzień 1999 r.), Salonikach (czerwiec 2003 r.), Lizbonie (marzec 2000 r.) i Barcelonie (marzec 2002 r.), Komisja Europejska opracowuje ważne inicjatywy w celu przygotowania Europejskiego Programu Badań nad Bezpieczeństwem (EPBB).
W tym celu powołała „Grupę Osobistości w zakresie badań nad bezpieczeństwem” (GoP), której przewodniczą komisarze Philippe Busquin i Erkki Liikanen i w skład której wchodzi ośmiu prezesów i dyrektorów generalnych reprezentujących przemysł, czterech posłów Parlamentu Europejskiego, czterech dyrektorów instytutów badawczych oraz dwóch przedstawicieli ministerstwa obrony.
Główną misją Grupy było zaproponowanie zasad i priorytetów EPBB zgodnie z celami polityki bezpieczeństwa zagranicznego i obrony UE oraz z uwzględnieniem jej ambicji, aby stworzyć przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
Grupa przedstawiła sprawozdanie zatytułowane „Badanie na rzecz bezpiecznej Europy” w dniu 15 marca 2004 r.
Po stwierdzeniu, że Europa powinna korzystać ze swojej siły technologicznej oraz że sama technologia nie może zagwarantować bezpieczeństwa, mimo iż bezpieczeństwo bez wsparcia technologicznego nie byłoby możliwe, Grupa przedstawiła następujące propozycje:
q Finansowany przez Komisję EPBB zapewniający zaangażowanie wszystkich Państw Członkowskich powinien być zainicjowany już w 2007 r.
Minimalna kwota finansowania planowana jest na poziomie 1 miliarda euro rocznie, oprócz finansowania już istniejącego.
q Likwidując przepaść między badaniami cywilnymi i obronnymi, program EPBB powinien dążyć do maksymalizacji korzyści wynikających z wielu aspektów technologii.
q EPBB powinien koncentrować się na interoperacyjności i łączności jako kluczowych elementach współpracy transgranicznej obejmującej wiele rodzajów usług.
q Należy stworzyć nowe instrumenty finansowania w celu umożliwienia refinansowania do 100% uzasadnionych kosztów badań.
q Należy ustanowić „Radę Doradczą ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem”, która stworzyłaby linie strategiczne przygotowujące program badań EPBB i doradzałaby w sprawie zasad i mechanizmów wdrażania programu.
q Komisja i Rada powinny zapewnić skuteczne i efektywne relacje EPBB z Europejską Agencją Obrony.
W komunikacie Komisji z dnia 7 września 2004 r.
Komunikat Komisji Europejskiej „Badania nad bezpieczeństwem: następny etap”, COM(2004) 590, 7.09.2004 r. z zadowoleniem przyjęto zalecenia zawarte w raporcie Grupy i określono kolejne podstawy oraz następne kroki, jakie należy podjąć w zakresie badań nad bezpieczeństwem.
Z punktu widzenia Parlamentu Europejskiego opracowanie programu badań i rozwoju w obszarze bezpieczeństwa i obrony jest obecnie zadaniem priorytetowym
P5_TA(2003)0522 . .
Jak pokazał konflikt na Bałkanach, aspiracje europejskie w zakresie bezpieczeństwa są w niewielkim stopniu wspierane przez przemysł i wiarygodne badania.
Istniejącą ciągle przepaść w zakresie możliwości wojskowych i technologii obrony między Stanami Zjednoczonymi i Europą pogłębia jeszcze niewspółmierność inwestycji w badania i rozwój.
Niedawne opracowania pokazały wyraźnie niedoinwestowanie badań i rozwoju w sektorze obrony w porównaniu do innych regionów świata.
W tym sektorze budżety Państw Członkowskich przeznaczone na badania i rozwój są pięć razy niższe niż w Stanach Zjednoczonych (10 miliardów euro wobec 54 miliardów euro rocznie).
Wydatki na badania i rozwój w sektorze obrony pozostają niezmienione lub nawet zmniejszyły się w ciągu ostatnich dziesięciu lat.
Mimo że europejska polityka dotycząca wyposażenia obronnego nie ma być kopią polityki Stanów Zjednoczonych w tym zakresie, jasne jest, że te istotne różnice stanowią główną przeszkodę w koniecznym współdziałaniu zasobów wojskowych sił stowarzyszonych w jakichkolwiek operacjach.
Przepaść tę uwidacznia również wysoki poziom rozdrobnienia i podziału europejskich badań nad bezpieczeństwem.
Obecnie nie istnieje żaden spójny program badań nad obroną na poziomie unijnym.
Ograniczona współpraca Państw Członkowskich oraz brak skutecznej koordynacji wysiłków podejmowanych przez Europę powoduje dodatkowe problemy dotyczące interoperacyjności i efektywności kosztowej programów bezpieczeństwa.
Co więcej, problemy te przybierają znacznie większy rozmiar wobec sztucznego podziału między badaniami w zakresie służb cywilnych oraz obrony, który utrudnia rozwój potencjału wzajemnego wkładu obydwu tych dziedzin.
Aby przezwyciężyć te problemy, wykorzystując siły technologiczne do budowania możliwości rozwoju istotnych zasobów w operacjach EPBO oraz do radzenia sobie z nowymi i coraz bardziej złożonymi wyzwaniami związanymi z bezpieczeństwem, Europa powinna rozpocząć realizację spójnego i jasnego programu badań i rozwoju w dziedzinie obrony.
Ponadto badania nad bezpieczeństwem mogą odegrać decydująca rolę w Strategii Lizbońskiej poprzez podniesienie konkurencyjności przemysłowej Europy oraz wzmocnienie jej bazy naukowej i technologicznej.
Badania te mogłyby przyczynić się do realizacji celów Strategii Lizbońskiej i Strategii Barcelońskiej zakładających inwestowanie 3% PKB w działania z zakresu badań i rozwoju do 2010 r. i uczynienie z Europy najbardziej konkurencyjnej w świecie gospodarki opartej na wiedzy.
W związku z tym rozwiązywanie istniejących i przyszłych wyzwań dotyczących bezpieczeństwa, zapewnianie wiarygodności europejskiej w działaniach EPBO i stymulowanie innowacyjności i konkurencyjności w gospodarce europejskiej to dla EPBB jego „raison d'être”.
Elastyczne, spójne i skoordynowane podejście dla Europejskiego Programu Badań nad Bezpieczeństwem
Odpowiadając na potrzebę bardziej skutecznych badań nad bezpieczeństwem, Komisja proponuje rozpoczęcie realizacji EPBB już w 2007 r.
Przyszły EPBB powinien być oparty na elastycznym, spójnym i skoordynowanym podejściu do badań nad bezpieczeństwem.
Jako środek funkcjonowania w nowym kontekście dotyczącym bezpieczeństwa przyszły EPBB powinien koncentrować się przede wszystkim na działaniach badawczych i obszarach technologii, które pozwoliłyby Unii na konkretne zaspokojenie obecnych potrzeb w zakresie bezpieczeństwa.
Powinien on opierać się na europejskim planie działania, który określałby najbardziej skuteczne i odpowiednie instrumenty umożliwiające wypełnienie misji bezpieczeństwa podejmowanych przez UE.
W ten sposób, w celu zapewnienia niezbędnych sił w obszarze wykrywania, ochrony, rozpoznania i monitoringu oraz interoperacyjności systemów – czyli kluczowych obszarów w zakresie podejmowania nowych wyzwań związanych z bezpieczeństwem – należy dążyć do postępu w dziedzinie systemów czujników, biotechnologii, przestrzeni kosmicznej i informatyki.
Pięć priorytetowych obszarów projektu określonych w planie przygotowawczym EPBB
Plan przygotowawczy EPBB zatytułowany „Wzmocnienie potencjału przemysłowego Europy w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem w latach 2004-2006”, zapoczątkował komunikat dotyczący badań nad bezpieczeństwem „W stronę programu zmierzającego do poprawy bezpieczeństwa europejskiego poprzez badania i technologię”, COM(2004) 72, 3.2.2004 r. – poprawa świadomości sytuacyjnej; optymalizacja bezpieczeństwa i ochrona systemów sieciowych; ochrona przed terroryzmem, w tym bio-terroryzmem i działaniami z wykorzystaniem substancji biologicznych, chemicznych i innych; poprawa zarządzania kryzysowego; a także interoperacyjność i integracja systemów informacyjnych i komunikacyjnych – stanowią istotne obszary badawcze dla rozwoju niezbędnych zdolności europejskich i zmierzenie się z „natychmiastowymi wyzwaniami w zakresie bezpieczeństwa”, w obliczu których stoi Europa.
W tym kontekście należy podkreślić kluczową rolę tak zwanych systemów C4ISR (dowodzenia, kontroli, komunikacji, komputerowe, wywiadowcze, nadzorujące i rozpoznawcze) jako istotnych potencjalnych sił dla „wyzwań nowoczesnego bezpieczeństwa”, w celu zlikwidowania przepaści istniejącej w większości Państw Członkowskich.
Zapoczątkowano już ważne inicjatywy i instrumenty w zakresie działań związanych z przestrzenią kosmiczną, takie jak program Globalny Monitoring dla Środowiska i Bezpieczeństwa (GMES) czy europejski system nawigacji satelitarnej GALILEO.
Przewidywane są inne działania, zwłaszcza w kontekście Białej Księgi w sprawie Europejskiej Polityki Kosmicznej
Biała Księga „Przestrzeń: nowa europejska granica dla rozszerzenia Unii – plan działania dla wdrożenia Europejskiej Polityki Kosmicznej”, COM(2003) 673, 11.11.2003 r. .
Należy jednak podjąć jeszcze istotne wysiłki w celu udoskonalania takich technologii jak digitalizacja, przetwarzanie danych i globalne pozycjonowanie.
W przyszłym programie należy podkreślić przede wszystkim znaczenie przestrzeni kosmicznej i cyberprzestrzeni, optymalnych podstaw dla obserwacji światowej oraz gromadzenia danych.
Ponadto, mimo że te technologiczne instrumenty zostały zdefiniowane na podstawie najważniejszych zagrożeń w obecnym kontekście bezpieczeństwa zgodnie z określoną w 2003 r.
Europejską Strategią Bezpieczeństwa, należy zauważyć, że koncepcja bezpieczeństwa wciąż ewoluuje i zmieni się bardzo szybko w nadchodzących latach.
Trudno jest przewidzieć przyszłe zagrożenia, a tym samym przyszłe potrzeby technologiczne.
W związku z tym w przyszłym EPBB należy zapewnić całościową i ciągłą analizę potrzeb sił związanych z bezpieczeństwem.
Elastyczne i spójne podejście do badań nad bezpieczeństwem zakłada równocześnie efektywne wykorzystanie potencjalnych efektów synergii pomiędzy odległymi sektorami badań związanych z obronnością i kwestiami cywilnymi.
Podwójny charakter wielu technologii zawiera w sobie wyraźny potencjał.
Podstawy technologiczne dla zastosowań obronnych i cywilnych są w coraz większym stopniu wzajemnie powiązane.
Z jednej strony wiele technologii przeznaczonych na potrzeby obronności znalazło istotne komercyjne zastosowania (np. światłowody czy system GPS).
Z drugiej strony widoczny jest istotny przepływ technologii z sektorów cywilnych do wojskowych.
W kontekście nowej „rewolucji w sprawach wojskowych” (RMA), technologie związane z elektroniką i komunikacją odgrywają istotną rolę w podejmowaniu wyzwań związanych z bezpieczeństwem w odniesieniu do kwestii cywilnych i obronnych.
Wobec tego nie ma sensu oddzielać badań cywilnych od wojskowych, należy natomiast maksymalizować korzyści wynikające z wielostronności technologii.
Aby wykorzystać ten potencjał, zlikwidować przepaść między różnymi sektorami badań i stymulować potencjalne efekty synergii, EPBB powinien wspierać transformację, integrację zastosowań i transfer technologii między obszarami cywilnymi i wojskowymi.
Takie elastyczne podejście mogłoby stanowić rozwiązanie kwestii rosnących kosztów nowego typu technologii opartych na koncepcji RMA.
Równocześnie należy zapewnić spójne ramy odniesienia dla badań nad bezpieczeństwem na poziomie unijnym oraz odpowiednią współpracę między Państwami Członkowskimi w zakresie działań na poziomie narodowym i europejskim.
Tylko z bardziej skoordynowanym i spójnym podejściem w zakresie europejskich badań nad bezpieczeństwem, eksploracją i optymalizacją wspólnych zdolności i silnych stron Państwa Członkowskie będą mogły uporać się z problemem wysokich kosztów dublowania i rozdrobnienia obecnych struktur bezpieczeństwa i programów.
Odpowiednie i racjonalne finansowanie
Jak już podkreślono, zasoby budżetowe przeznaczone przez Państwa Członkowskie na badania w zakresie bezpieczeństwa są niewystarczające, aby zapewnić Unii możliwości konieczne do prowadzenia misji bezpieczeństwa w nowym kontekście.
W związku z tym konieczne jest przydzielenie odpowiedniego poziomu zasobów.
Sprawozdanie „Badanie na rzecz bezpiecznej Europy” wyraża wartość dodaną zwiększonych inwestycji na poziomie Unii.
Wzywa do ustanowienia minimalnego budżetu wspólnotowego na rozwój technologii na potrzeby bezpieczeństwa w wysokości 1 miliarda euro.
Zgodnie z celami Strategii Barcelońskiej obejmującymi podniesienie wydatków na badania z 1,9% do 3% średniego PKB Unii do 2010 r. oraz zgodnie ze sprawozdaniem „Badanie na rzecz bezpiecznej Europy”, finansowanie EPBB powinno być dodatkiem do obecnego finansowania w ramach Ramowego Programu Badań Wspólnotowych, źródeł narodowych lub międzyrządowych.
Raport zauważa również możliwość dalszego podnoszenia poziomu finansowania EPBB, jeżeli zostanie to uznane za właściwe.
Jednak mimo że potrzeba dostatecznego i odpowiedniego finansowania została zaakceptowana, należy pamiętać, iż przed dokonaniem kolejnych wydatków Europa powinna zracjonalizować i lepiej wykorzystać istniejące zasoby.
Zapewnienie wyższej wartości i maksymalizacja wysiłków Państw Członkowskich przy równoczesnym zapewnieniu bardziej spójnych ram badań nad rozwojem obronności, które umożliwiłyby redukcję bieżącego podziału wydatków, powinny stanowić zasadniczy priorytet.
Ponadto realistyczne i rozsądne finansowanie przyszłego programu EPBB powinno koncentrować się na działaniach z zakresu badań i rozwoju, ukierunkowanych na zaspokojenie szczegółowych potrzeb w zakresie bezpieczeństwa; nie powinno to być finansowanie tylko badań samych w sobie lub rozwoju produktów.
Opracowanie efektywnych ram politycznych i instytucjonalnych
Jak zauważono w sprawozdaniu „Badanie na rzecz bezpiecznej Europy”, znaczące braki strukturalne na poziomie politycznym i instytucjonalnym uniemożliwiają wykorzystanie przez Europę mocnych punktów w obszarze nauki, technologii i przemysłu.
Z jednej strony wolne tempo działania i wysokie koszty złożonej i podzielonej struktury instytucjonalnej wymagają spójniejszego i wyraźniejszego podejścia unijnego.
Z drugiej strony, obserwowany jest ciągły brak ciągłości między działaniami Wspólnoty, Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa (WPZB) / Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBO) oraz działaniami narodowymi, który należy zlikwidować.
W związku z tym opracowanie spójnych ram instytucjonalnych promujących współpracę i efektywną koordynację między europejskimi badaniami nad bezpieczeństwem, odpowiednią polityką Unii i nową Europejską Agencją Obrony stało się głównym priorytetem.
Należy zapewnić skuteczne i efektywne relacje między EPBB i nową Europejską Agencją Obrony, działającą w obszarze harmonizacji zdolności obronnych, rozwoju, badań, przejęć i uzbrojenia.
Zgodnie z rezolucją Parlamentu Europejskiego z dnia 20 listopada 2003 r.
P5_TA (2003)0522. , szczegóły i parametry działań podejmowanych przez Agencję w zakresie badań nad bezpieczeństwem oraz jej robocze stosunki z Europejskim Programem Badań nad Bezpieczeństwem powinny zostać doprecyzowane.
Sugerowane ustanowienie „Rady Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem” powinno pozwolić na rozwiązanie głównych problemów operacyjnych przyszłego EPBB.
W związku z działaniami podejmowanymi prze Wspólnotę i misjami WPZB, w tym EPBO, Rada Doradcza powinna zdefiniować linie strategiczne do przygotowania planu działań związanych z EPBB, a także doradzać w kwestiach zasad i mechanizmów jej wdrażania.
Ponadto, stymulacja warunków rynkowych i wprowadzenie innowacyjnych mechanizmów na potrzeby stworzenia możliwości zdobycia przez przemysł europejski korzyści porównawczych to bardzo istotne działania, które powinny być przyjmowane i aktywnie wspierane.
Zielona Księga „Zamówienia publiczne w dziedzinie obrony", ogłoszona 23 września 2004 r., stanowi część inicjatyw przyczyniających się do koniecznego i zaawansowanego ustanowienia bardziej zintegrowanego Europejskiego Rynku Obrony.
Szczególną uwagę należy jednak zwrócić na specyfikę badań nad bezpieczeństwem.
Zastosowania i warunki rynkowe, w ramach których finansowane są badania nad bezpieczeństwem i rozwój produktów, różnią się w widoczny sposób.
Cechy charakterystyczne tego obszaru badań powinny być zapewnione w przyszłym programie przez opracowanie zasad Praw Własności Intelektualnej, traktowania informacji niejawnych, ochrony bezpiecznego transferu informacji i technologii.
Jak podkreślono wcześniej, najważniejszym czynnikiem zapewniającym udaną realizację całego programu EPBB jest aktywna współpraca między działaniami badawczymi podejmowanymi przez Państwa Członkowskie na poziomie krajowym i europejskim, a także stałe zaangażowanie oraz dialog między wszystkimi zainteresowanymi stronami – sponsorami badań, klientami i branżami – w ramach spójnego i skoordynowanego planu.
Należy wspierać bliższą współpracę z organizacjami międzynarodowymi zaangażowanymi w globalne lub regionalne zagadnienia z zakresu bezpieczeństwa, takimi jak ONZ, OBWE, NATO oraz wszystkimi ich partnerami międzynarodowymi.
20.4.2005
OPINIA Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie „Badań nad bezpieczeństwem - następny etap"
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Philippe Busquin (*)
(*) Ściślejsza współpraca między komisjami - art. 47 Regulaminu
WSKAZÓWKI
Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. podkreśla, że wszystkie aspekty badań nad bezpieczeństwem są istotne z punktu widzenia interesu publicznego, i dlatego wzywa do zapewnienia programom i projektom w tej dziedzinie odpowiedniej stabilności i powiązania alokacji środków budżetowych z rozwojem produktu krajowego brutto w celu zapewnienia jak największej ciągłości czasowej i najlepszych wyników;
2. popiera intencję Komisji (wyrażoną w COM(2004)0590 ) mającą na celu ustanowienie od roku 2007 Europejskiego Programu Badań nad Bezpieczeństwem (EPBB) funkcjonującego na zasadach niezależnego szczególnego programu badawczego z własnym zbiorem procedur (tj. przystosowanie do wymogów zachowania poufności), zasadami uczestnictwa, umowami i instrumentami finansowania w ramach 7.
Ramowego Programu Badań Wspólnotowych; zachęca jednakże Komisję do dalszego wyjaśnienia podstawowych celów i konkretnego wdrożenia programu oraz do dalszego sprecyzowania stopnia priorytetowości tego programu w porównaniu z innymi programami; wzywa Komisję do uwzględnienia, że badania nad bezpieczeństwem są nową dziedziną badań w obrębie tego programu, która powinna być finansowana dodatkowo do planowanego podwojenia środków w związku z 7.
Programem Ramowym ;
3. wnosi, by zgodnie z zaleceniami Grupy Osobistości (GoP) EPBB dysponował odpowiednimi środkami finansowymi wynoszącymi przynajmniej 1 miliard euro rocznie, poza wszelkim istniejącym obecnie finansowaniem wspólnotowym, krajowym lub międzyrządowym; wzywa Komisję do podjęcia odpowiednich działań mających na celu zapewnienie, że wszystkie Państwa Członkowskie otrzymają taką samą możliwość uczestnictwa w Europejskim Programie Badań nad Bezpieczeństwem; podkreśla, że finansowanie EPBB nie powinno prowadzić do zmniejszenia poziomu finansowania innych obszarów wspólnotowej działalności badawczej, istotnych dla bezpieczeństwa i ochrony obywateli w Europie oraz na całym świecie;
4. popiera, równolegle do badań stymulowanych rozwojem technologicznym, skoncentrowanie się na rozwoju wspólnych umiejętności modelowania oraz analizy zagrożeń przy wykorzystaniu danych porównywalnych zalet Państw Członkowskich;
5. zaleca, by wśród priorytetów przyszłego EPBB znalazła się walka z terroryzmem, monitoring środowiska, obrona cywilna, kontrola zewnętrznych granic Unii oraz inne obszary, w których działanie wspólnotowe umożliwia uzyskanie wartości dodanej bez uszczerbku dla kompetencji Państw Członkowskich;
6. wzywa Komisję do wykorzystania w ramach planu przygotowawczego, mającego na celu potwierdzenie obszarów priorytetowych, doświadczeń zdobytych podczas pierwszego składania wniosków; uważa, że w celu umożliwienia szerszej wymiany danych pomiędzy Państwami Członkowskimi należy zwrócić większą uwagę na badania dotyczące społecznej akceptacji badań nad bezpieczeństwem oraz na przetwarzanie klasyfikowanych danych;
7. wnosi o bezzwłoczne utworzenie „Rady Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem”, którego zadaniem byłoby określenie strategicznych kierunków działań EPBB, doradztwo w sprawie zasad i mechanizmów wdrażania programu oraz przeprowadzenie analizy dziedzin technologii, w których UE powinna dążyć do zwiększenia własnej konkurencyjności; wnioskuje, by w Radzie zasiadali przedstawiciele wszystkich Państw Członkowskich i by składała się ona z czołowych ekspertów reprezentujących klientów publicznych i prywatnych, przemysł, instytuty badawcze i inne ważne grupy interesu, łącznie z przedstawicielami małych przedsiębiorstw;
8. wzywa Komisję do bezzwłocznego przedstawienia Parlamentowi strategicznych kierunków działań oraz wskazówek odnośnie do zasad i mechanizmów wdrożenia EPBB, konkretnych propozycji dotyczących zasad uczestnictwa, rodzajów umów i instrumentów finansowania działalności badawczej w ramach EPBB, a także niezbędnych reguł dotyczących własności intelektualnej i transferu technologii opracowanych wspólnie z Radą Doradczą ds. Badań nad Bezpieczeństwem;
9. zwraca się do Państw Członkowskich o dokładne określenie, w drodze konsultacji z Parlamentem Europejskim, konkretnych zadań Europejskiej Agencji Obrony (EDA) w zakresie badań i technologii w sposób pozwalający na niepowielanie kompetencji oraz zoptymalizowanie badań dwutorowych w celu zapewnienia wydajnych i skutecznych relacji między EPBB i EDA.
10. wzywa Komisję do oparcia się na opublikowanym przez GoP sprawozdaniu „Badanie na rzecz bezpiecznej Europy” w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem oraz na sprawozdaniu końcowym grupy eksperckiej ds. przestrzeni kosmicznej i bezpieczeństwa w celu rozszerzenia współdziałania i współpracy w zakresie badań nad bezpieczeństwem na krajowe inicjatywy satelitarne, które są niezbędne, aby zmaksymalizować wydajność systemów cywilnych, wojskowych i podwójnego przeznaczenia oraz sprostać potrzebom i wymogom operacyjnym Unii;
11. podtrzymuje swoje stanowisko, iż działania zaproponowane w komunikacie Komisji „Obronność europejska i kwestie związane z rynkiem przemysłowym - w kierunku polityki obronnej UE” w znaczący sposób przyczyniają się do większej konkurencyjności wśród firm z sektora bezpieczeństwa i wspierają rozwój rynku produktów i systemów bezpieczeństwa, oraz że ich nieograniczone wdrożenie może zwiększyć maksymalizację użyteczności;
12. zwraca się do Komisarza, właściwego dla tej sprawy, o złożenie sprawozdania w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii przed wdrożeniem EPBB;
PROCEDURA
Tytuł
Badania nad bezpieczeństwem - następny etap
Numer procedury
2004/2171(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja opiniodawcza Data ogłoszenia na posiedzeniu
ITRE 18.11.2004
Ściślejsza współpraca
tak
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Philippe Busquin 24.11.2004
Rozpatrzenie w komisji
25.1.2005
2.2.2005
Data zatwierdzenia wskazówek
19.4.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
37
5
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Šarūnas Birutis, Jan Březina, Philippe Busquin, Jerzy Buzek, Joan Calabuig Rull, Jorgo Chatzimarkakis, Giles Chichester, Garrelt Duin, Lena Ek, Nicole Fontaine, Adam Gierek, Umberto Guidoni, András Gyürk, David Hammerstein Mintz, Rebecca Harms, Ján Hudacký, Romana Jordan Cizelj, Pia Elda Locatelli, Eluned Morgan, Angelika Niebler, Pier Antonio Panzeri, Miloslav Ransdorf, Vladimír Remek, Herbert Reul, Teresa Riera Madurell, Paul Rübig, Andres Tarand, Patrizia Toia, Claude Turmes, Nikolaos Vakalis, Alejo Vidal-Quadras Roca, Dominique Vlasto
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Etelka Barsi-Pataky, Avril Doyle, Jan Christian Ehler, Norbert Glante, Cristina Gutiérrez-Cortines, Lambert van Nistelrooij, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Vittorio Prodi, John Purvis, Bernhard Rapkay, Manuel António dos Santos
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
31.3.2005
OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie „Badań nad bezpieczeństwem - następny etap"
( 2004/2171(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
WSKAZÓWKI
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. zwraca się do Komisji, zważywszy na planowany zasięg wysiłków finansowych programu badań (miliard euro rocznie), o zagwarantowanie bardziej oczywistej i bezpośredniej interakcji między osobami prowadzącymi badania a osobami wykonującymi działalność, do której odnoszą się ustanowione badania;
2. zachęca Radę i Komisję do jednoznacznego wyznaczenia pomiędzy sobą jak i w ramach własnych służb oraz we współpracy z Parlamentem Europejskim przed przyznaniem jakiejkolwiek dotacji na cele badawcze, celów i priorytetów w dziedzinie badań nad bezpieczeństwem, a także do ustalenia roli przyznawanej na różnych etapach Państwom Członkowskim i zainteresowanym agencjom europejskim;
3. wzywa Radę i Komisję do ustalenia tych priorytetów w oparciu o ramowy program operacyjny zmierzający do realizacji Programu Haskiego i zwalczania terroryzmu w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego oraz Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa w zakresie bezpieczeństwa zewnętrznego;
4. zwraca się do Komisji o uwzględnienie faktu, iż w odnośnym okresie może już obowiązywać Traktat ustanawiający Konstytucję dla Europy (art. IV-447 przewiduje dzień 1 listopada 2006 r.), a co się z tym wiąże – kompetencje Unii Europejskiej w zakresie bezpieczeństwa zostaną w znaczący sposób wzmocnione poprzez utworzenie Komitetu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (COSI) w ramach Rady oraz rolę Ministra Spraw Zagranicznych, który będzie jednocześnie członkiem Komisji Europejskiej i będzie odpowiadał za kwestie bezpieczeństwa, w tym zwalczanie terroryzmu; wzywa Radę i Komisję do sprecyzowania zakresu kompetencji i uprawnień operacyjnych przewidywanych dla Komitetu Bezpieczeństwa Wewnętrznego;
5. wzywa Komisję do uwzględnienia faktu, że celem grupy roboczej ds. ochrony danych osobowych, utworzonej na mocy art.29, jest doradzanie Komisji w zakresie środków wspólnotowych, które mogą mieć wpływ na prawa i wolności osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych oraz ochrony prywatności;
6. zwraca się do Komisji o uwzględnienie znaczenia „interesu publicznego”, jakie badania nad bezpieczeństwem mają zarówno dla Państw Członkowskich, jak i dla Unii Europejskiej, tak by uniknąć ryzyka finansowania projektów, które nie są zbieżne z priorytetami politycznymi lub niektórymi zobowiązaniami w zakresie interesu publicznego lub ochrony prywatności, ochrony praw człowieka, wolności publicznych i życia prywatnego; podkreśla wagę zachowania przejrzystości przy udzielaniu zamówień publicznych;
7. zwraca uwagę Komisji, że ważne jest prowadzenie konsultacji i współpraca z ekspertami ze wszystkich odnośnych grup roboczych uczestniczących w badaniach nad bezpieczeństwem w ramach Rady Doradczej ds. Europejskich Badań nad Bezpieczeństwem; domaga się pilnego uwzględnienia w Radzie Doradczej przedstawicieli organizacji ds. ochrony wolności obywatelskich, instytucji prowadzących badania naukowe oraz instytucji publicznych;
8. wzywa Komisję do uwzględnienia znaczenia współdziałania systemów krajowych i wspólnotowego jako wstępnego i niezbędnego warunku dla skutecznego stosowania klauzuli solidarności, zawartej w Traktacie ustanawiającym Konstytucję dla Europy a dotyczącej ochrony przed zagrożeniem terrorystycznym oraz udzielania pomocy w przypadku zamachów terrorystycznych lub katastrof naturalnych;
9. wzywa Komisję do rozwinięcia niezależnej technologii europejskiej uwzględniającej współdziałanie systemów tak, aby Unia mogła uniezależnić się od technologii państw trzecich;
10. wzywa Radę i Komisję do rozpatrzenia systemu zrównoważonego podziału wydatków z dodatkowych zasobów, które powinny zostać uruchomione poza tymi przewidzianymi we wspólnotowym planie badań, tak aby ciężar kosztów badań uwzględniał znaczenie gospodarcze poszczególnych Państw Członkowskich, w zależności od procentu PKB; zobowiązania wynikające z tego systemu powinny być rozłożone ma okres kilkuletni, tak aby umożliwić niezawodne programowanie.
PROCEDURA
Tytuł
Badania nad bezpieczeństwem - następny etap
Numer procedury
2004/2171(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE 18.11.2004
Ściślejsza współpraca
nie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
25.11.2004
Rozpatrzenie w komisji
16.3.2005
31.3.2005
Data zatwierdzenia wskazówek
31.3.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
37
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Edit Bauer, Johannes Blokland, Mihael Brejc, Kathalijne Maria Buitenweg, Michael Cashman, Giusto Catania, Jean-Marie Cavada, Carlos Coelho, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Rosa Díez González, Antoine Duquesne, Patrick Gaubert, Elly de Groen-Kouwenhoven, Adeline Hazan, Lívia Járóka, Ewa Klamt, Magda Kósáné Kovács, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Stavros Lambrinidis, Romano Maria La Russa, Sarah Ludford, Jaime Mayor Oreja, Hartmut Nassauer, Martine Roure, Inger Segelström, Ioannis Varvitsiotis, Manfred Weber, Tatjana Ždanoka
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Panayiotis Demetriou, Gérard Deprez, Camiel Eurlings, Giovanni Claudio Fava, Ignasi Guardans Cambó, Jeanine Hennis-Plasschaert, Sophia in 't Veld, Vincent Peillon, Marie-Line Reynaud, Bogusław Sonik, Jan Zahradil.
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
PROCEDURA
Tytuł
Badania nad bezpieczeństwem - następny etap
Numer procedury
2004/2171(INI)
Podstawa przepisowa
art. 45
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu
AFET 18.11.2004
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
ITRE 18.11.2004
LIBE 18.11.2004
Opinia niewydana Data wydania decyzji
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
ITRE 10.1.2005
Projekt(y) rezolucji zawarty(e) w sprawozdaniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Bogdan Klich 13.9.2004
Sprawozdawca(y) zastąpiony/zastąpieni
Rozpatrzenie w podkomisji
17.1.2005
Rozpatrzenie w komisji
16.3.2005
19.4.2005
Data zatwierdzenia
20.4.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
47
10
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Angelika Beer, Monika Beňová, André Brie, Elmar Brok, Simon Coveney, Véronique De Keyser, Maciej Marian Giertych, Alfred Gomolka, Richard Howitt, Toomas Hendrik Ilves, Jelko Kacin, Georgios Karatzaferis, Ioannis Kasoulides, Bogdan Klich, Helmut Kuhne, Joost Lagendijk, Vytautas Landsbergis, Cecilia Malmström, Emilio Menéndez del Valle, Willy Meyer Pleite, Francisco José Millán Mon, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Baroness Nicholson of Winterbourne, Vural Öger, Cem Özdemir, Tobias Pflüger, João de Deus Pinheiro, Mirosław Mariusz Piotrowski, Bernd Posselt, Poul Nyrup Rasmussen, Michel Rocard, Libor Rouček, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jacek Emil Saryusz-Wolski, György Schöpflin, Gitte Seeberg, Marek Maciej Siwiec, Ursula Stenzel, István Szent-Iványi, Antonio Tajani, Charles Tannock, Paavo Väyrynen, Inese Vaidere, Karl von Wogau, Luis Yañez-Barnuevo García, Josef Zieleniec
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Laima Liucija Andrikienė, Glyn Ford, Jaromír Kohlíček, Alexander Lambsdorff, Pasqualina Napoletano, Rihards Pīks, Aloyzas Sakalas, Pierre Schapira, Inger Segelström
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Margrete Auken, Małgorzata Handzlik, Salvador Garriga Polledo, Luis de Grandes Pascual
Data złożenia - A6
25.4.2005
A6-0103/2005
