4.7.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyła Annemie Neyts-Uyttebroeck
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu, w szczególności rezolucję z dnia 7 września 2006 r. w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie oraz rezolucję z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy,
–
uwzględniając wnioski Rady ds. Stosunków Zewnętrznych obradującej w dniach 23 kwietnia 2007 r. oraz 24 maja 2007 r.,
–
uwzględniając stanowisko Kwartetu z dnia 30 maja 2007 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że Hamas postanowił przejąć władzę w Gazie środkami wojskowymi i dokonał zabójstw członków grupy Fatah oraz sił bezpieczeństwa Autonomii Palestyńskiej pomimo niedawnego utworzenia przez Palestyńską Radę Legislacyjną i prezydencję - obu będących demokratycznie wybranymi organami - rządu jedności na podstawie deklaracji z Mekki,
B.
mając na uwadze, że te dramatyczne wypadki spowodowane są głównie polityczną niestabilnością i rosnącym podziałem po stronie palestyńskiej, a także brakiem szans na prawdziwy proces pokojowy dla ludności palestyńskiej, nadal objętej okupacją, oraz niepowodzeniem Kwartetu, w tym UE, w zakresie właściwego uznania demokratycznych wyników przeprowadzonych w Palestynie wyborów,
C.
mając na uwadze, że po przejęciu Gazy przez Hamas prezydent Abbas powołał nowy rząd tymczasowy premiera Salama Fajada, a rząd Izraela jest otwarty na współpracę i kontakty z rządem tymczasowym,
D.
mając na uwadze, że sytuacja humanitarna w Palestynie, a zwłaszcza w Gazie, bliska jest całkowitego załamania i w następstwie niedawnych wydarzeń nadal się pogarsza, charakteryzując się wszechobecną biedą, brakiem podstawowych usług, zamrożeniem wynagrodzeń wielu pracowników służby cywilnej oraz panującym wśród ludności ogólnym poczuciem upokorzenia,
E.
mając na uwadze, że sytuację tę zaostrzyła obecnie eskalacja konfliktu wewnątrz Palestyny,
F.
potępiając zarówno wystrzelenie rakiet na teren Sderot w Izraelu przez grupy palestyńskich radykałów, którzy niedawno zabili dwóch cywilów i zranili wielu dalszych, jak i odwet sił izraelskich, w wyniku którego zginęło ponad 100 Palestyńczyków, w większości cywilów,
G.
mając na uwadze, że Kwartet mianował właśnie byłego premiera Wielkiej Brytanii Tony`ego Blaira nowym wysłannikiem na Bliski Wschód jako wyraz potwierdzenia inicjatywy politycznej w tym konflikcie,
H.
mając na uwadze, że ponowne podjęcie arabskiej inicjatywy pokojowej na szczycie Ligi Arabskiej w Rijadzie w dniu 29 marca 2007 r. stwarza nową, wiarygodną szansę na osiągnięcie kompleksowego porozumienia w regionie;
I.
mając na uwadze, że szanse utworzenia stabilnego państwa palestyńskiego stale zmniejsza zarówno brak jedności po stronie palestyńskiej, jak i zmieniająca się z dnia na dzień sytuacja w terenie, której elementami są ekspansja osiedli i budowa izraelskiego muru,
J.
mając na uwadze, że kapral izraelski Gilad Shalit nadal przetrzymywany jest w niewoli przez grupy radykałów w Gazie, podczas gdy tysiące Palestyńczyków - w tym członków zarówno poprzedniego rządu, jak i Rady Ustawodawczej - nadal przebywa w izraelskich więzieniach,
1.
zdecydowanie potępia zbrojne przejęcie Gazy dokonane pod przywództwem Hamasu oraz zbrodnie popełniane przez jego bojówki i uważa, że ten strategiczny wybór dokonany przez Hamas szkodzi interesom i pełnoprawnym aspiracjom narodu palestyńskiego;
2.
stoi na stanowisku, że podział utrzymujący się między głównymi palestyńskimi frakcjami głęboko podkopuje nadzieje narodu palestyńskiego i jego pełnoprawne aspiracje, uważa jednak, że obecny kryzys nie stanowi wymówki od zaprzestania wysiłków na rzecz pokoju i może posłużyć za nową platformę do wznowienia zdecydowanego planu osiągnięcia kompleksowego porozumienia między Izraelem a Autonomią Palestyńską;
3.
z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę premiera Ehuda Olmerta na rzecz wznowienia bezpośrednich rozmów z prezydentem Abbasem;
4.
zaprasza wszystkie strony do aktywnych działań na rzecz pojednania i wznowienia pokojowej współpracy między grupami palestyńskimi poprzez zaprzestanie działań militarnych i w zamian otwarcia platformy dialogu z prezydentem Abbasem;
5.
z zadowoleniem przyjmuje szybką reakcję prezydenta Abbasa oraz szybkie utworzenie nowego rządu palestyńskiego premiera Salama Fajada i zachęca Radę, Komisję i pozostałych członków Kwartetu wraz z jego nowym wysłannikiem do udzielenia pełnego poparcia politycznego w nadziei na wzmocnienie ich roli;
6.
z zadowoleniem przyjmuje decyzję Kwartetu o wznowieniu bezpośredniej pomocy na rzecz Autonomii Palestyńskiej i wzywa Komisję Europejską do przyspieszenia bezpośrednich wypłat i uproszczenia procedur; z zadowoleniem przyjmuje też decyzję Izraela w sprawie zwrotu Autonomii Palestyńskiej płatności i pobranych podatków palestyńskich;
7.
uważa, że obecny kryzys można jedynie pokonać poprzez wznowienie bezpośrednich rozmów miedzy Izraelem a Palestyną, wstrzymanie wszelkiej przemocy, wymierną poprawę warunków życia Palestyńczyków, których dotykają codzienne kontrole na punktach granicznych, rozdzielający ich mur i stale powiększające się osiedla, a także poprzez zdecydowane wznowienie procesu pokojowego na podstawie potwierdzonej propozycji Ligi Arabskiej;
8.
z zadowoleniem przyjmuje rozważanie przez premiera Ehuda Olmerta możliwości wznowienia rozmów pokojowych z Syrią, wstępną pozytywną reakcję Syrii oraz oświadczenie premiera Olmerta o rychłym uwolnieniu kilku więźniów palestyńskich;
9.
wzywa Hamas do dopilnowania szybkiego uwolnienia kaprala Shalita;
10.
przypomina, że potępił zabójstwa ludności cywilnej dokonywane w wyniku operacji wojskowych, ataków terrorystycznych łącznie z ciągłym wystrzeliwaniem rakiet Qassam na południowy Izrael oraz pozasądowe egzekucje i potwierdza zdecydowane przekonanie, że przemoc może jedynie rodzić dalszy strach i nienawiść;
11.
ponownie potępia trwającą rozbudowę osiedli, zwłaszcza we Wschodniej Jerozolimie, oraz budowę muru poza granicami z 1967 r., gdyż działania te - stanowiąc przejaw niedopuszczalnej odpowiedzialności zbiorowej w stosunku do ludności palestyńskiej - są nie tylko sprzeczne z prawem międzynarodowym, ale stanowią też główną przeszkodę w osiągnięciu pokoju;
12.
jest zaniepokojony zamknięciem Gazy, które pogarsza i tak poważny kryzys humanitarny w Strefie Gazy, i ostrzega, że dalsza izolacja Gazy może przyczynić się do zaostrzenia sytuacji politycznej;
13.
popiera skierowane do Izraela wezwanie komisarza UE w sprawie pilnego otwarcia granicy z Gazą, umożliwiając tym samym przepuszczanie tamtędy ludności cywilnej i pomocy humanitarnej;
14.
wzywa Radę do włączenia do porządku następnego posiedzenia Kwartetu możliwości rozmieszczenia międzynarodowych cywilnych i wojskowych sił pokojowych ONZ w Strefie Gazy w celu zmniejszenia napięcia, ułatwienia dialogu między wszystkimi stronami, zapewnienia pomocy i ochrony dla ludności cywilnej i dokładnego monitorowania sytuacji, łącznie z przenikaniem na te terytoria radykalnych terrorystów;
15.
przypomina wszystkim stronom, że wewnętrzny konflikt w Palestynie oraz wojskowy i polityczny podział na Gazę i Zachodni Brzeg nie może podważać niepodzielności narodu palestyńskiego ani jego przyszłego państwa;
16.
powtarza, że - niezależnie od obecnego kryzysu w Gazie i na Zachodnim Brzegu - konfliktu izraelsko-palestyńskiego nie da się rozwiązać środkami wojskowymi ani stałą okupacją, ani też odmawianiem drugiej stronie praw i zaprzeczaniem jej istnieniu i że rozwiązanie tego konfliktu stanie się możliwe jedynie w drodze ostatecznego porozumienia w oparciu o koegzystencję dwóch demokratycznych, suwerennych i stabilnych państw położonych we wzajemnie uznawanych granicach, włączając w to status Jerozolimy;
17.
zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Autonomii Palestyńskiej i Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, rządowi Izraela i Knesetowi, rządom i parlamentom Rosji i Stanów Zjednoczonych, sekretarzowi generalnemu Ligi Arabskiej oraz sekretarzowi generalnemu ONZ.
