Odpowiedź udzielona przez komisarz Connie Hedegaard w imieniu Komisji
(18 marca 2010 r.)
Podstawą prowadzonej przez Komisję polityki przeciwdziałania zmianie klimatu są rzetelne dane naukowe zapewniane przez Międzyrządowy Zespół ds. Zmian Klimatu (IPCC), który poddaje ocenie wszystkie informacje naukowe, techniczne i społeczno-gospodarcze mające znaczenie dla zrozumienia zagrożeń wynikających ze zmiany klimatu.
Oceny IPCC to wyraz konsensusu osiągniętego przez tysiące naukowców na całym świecie w oparciu o zweryfikowane dane naukowe.
Obiektywność ocen jest zapewniona dzięki obszernemu i otwartemu procesowi weryfikacji i wspólnej odpowiedzialności za raport.
Popierając raporty IPCC, Komisja daje wyraz uznania dla miarodajności zawartych w nich danych naukowych.
Ponadto badania, które przeprowadzono po publikacji 4. oceny IPCC, konsekwentnie potwierdziły tę bazę dowodową oraz fakt, że konieczne jest podjęcie szybkich działań na rzecz przeciwdziałania zmianie klimatu.
IPCC uznał, że jedno ze źródeł wykorzystanych w analizie topnienia lodowców w Himalajach było niezgodne z jego regulaminem wewnętrznym.
Ten błąd nie podważa jednak znacznego materiału dowodowego zebranego w raportach IPCC i pokazującego wpływ działalności człowieka na klimat, w tym na lodowce.
Nie należy mylić pogody z klimatem (tzn. długookresowymi średnimi warunkami pogodowymi).
W miarę postępowania zmiany klimatu częstotliwość i intensywność występowania pewnych zjawisk pogodowych (np. fale gorąca i mocne ulewy) może być różna.
Jeśli jednak wyznaczy się średnią dla danych pogodowych w przestrzeni i czasie, to wynika z niej wyraźnie, że klimat na świecie się ociepla.
Wobec powyższego Komisja nie widzi powodu do zmiany podstaw polityki przeciwdziałania zmianie klimatu.
Komisja będzie jednak w dalszym ciągu bacznie obserwować wszystkie prace badawcze i dokona – w razie potrzeby – zmiany kursu polityki.
