WERSJA OSTATECZNA
A6-0290/2006
19.9.2006
SPRAWOZDANIE
w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010
(2006/2046(INI))
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Sprawozdawca:
Elisabeth Jeggle
PE 371.839v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE......................................................................................................................15
OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego ......................................................20
OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności 26
PROCEDURA...........................................................................................................................33
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010
( 2006/2046(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając Komunikat Komisji do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010 ( COM(2006)0013 ),
– uwzględniając dokument roboczy Komisji w sprawie Wspólnotowego planu działań na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010 i powiązanej z nim oceny skutków ( COM(2006)0014 oraz SEC(2006)0065 ),
– uwzględniając protokół do Traktatu WE (traktat amsterdamski) w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt,
– uwzględniając dyrektywę Rady 86/609/EWG z dnia 24 listopada 1986 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych państw członkowskich dotyczących ochrony zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych i innych celów naukowych
Dz. U. L 117 z 5.5.1987, str. 31. ,
– uwzględniając przepisy wspólnotowe dotyczące ochrony zwierząt gospodarskich,
– uwzględniając przygotowywany obecnie siódmy program ramowy badań, rozwoju technologicznego i demonstracji ( COM(2005)0119 ),
– uwzględniając komunikat na wiosenny szczyt Rady Europejskiej zatytułowany.: „Wspólne działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia.
Nowy początek strategii lizbońskiej” ( COM(2005)0024 ),
– uwzględniając główne założenia Komisji z dnia 15 czerwca 2005 r. dotyczące konsekwencji przeprowadzonych ocen skutków ( SEC(2005)0791 ),
– uwzględniając przyznane Komisji pełnomocnictwo do negocjacji z WTO w dziedzinie rolnictwa, zdefiniowane we wniosku dotyczącym warunków negocjacji z WTO w sprawie rolnictwa (dokument referencyjny 625/02) ze stycznia 2003 r.,
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinie Komisji Handlu Międzynarodowego oraz Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności ( A6‑0290/2006 ),
oraz mając na uwadze, co następuje:
A. podstawą każdego działania na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt powinno być przekonanie, że zwierzęta są stworzeniami zdolnymi do odczuwania, których szczególne potrzeby należy wziąć pod uwagę, jak również to, że ochrona zwierząt jest w XXI wieku wyrazem człowieczeństwa oraz wyzwaniem dla europejskiej cywilizacji i kultury,
B. Europa ustanowiła w ostatnich latach obszerne przepisy dotyczące ochrony zwierząt i osiągnęła jeden z najwyższych poziomów ochrony zwierząt na świecie; Parlament Europejski wielokrotnie podkreślał, że uważa ten proces za konieczny; wysoki poziom ochrony zwierząt w Europie odpowiada wymogom opinii publicznej w zakresie etycznych i nieszkodliwych pod względem społecznym produktów,
C. ochrona zwierząt dotyczy wielu dziedzin polityki i licznych kwestii etycznych, społecznych, politycznych i gospodarczych; ochrona zwierząt nie może ograniczać się do ochrony i dobrostanu zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych lub zwierząt gospodarskich, ale powinna dotyczyć również innych zwierząt, na przykład domowych, znajdujących się w ogrodach zoologicznych, cyrkowych i dziko żyjących,
D. istnieje związek między ochroną zwierząt, ich zdrowiem i bezpieczeństwem produktu; alternatywne metody prowadzenia doświadczeń i wysoki poziom ochrony zwierząt, począwszy od hodowli po ubój, mogą mieć pozytywny wpływ na bezpieczeństwo i jakość produktu,
E. rozwój ochrony zwierząt we Wspólnocie wymaga wzmożonych wysiłków badawczych oraz włączenia ochrony zwierząt we wszystkie właściwe oceny skutków, jak również zaangażowania wszystkich grup interesów w proces decyzyjny; warunkiem skutecznej strategii ochrony zwierząt w Europie jest przejrzystość i akceptacja, jak również jednolite stosowanie i kontrola istniejących przepisów na wszystkich poziomach,
F. celem strategii ochrony zwierząt powinno być właściwe uznanie wzrostu kosztów związanego z ochroną zwierząt; z tego względu ambitna polityka ochrony zwierząt może odnieść jedynie ograniczony skutek, jeżeli nie będzie wsparta dialogiem w skali europejskiej i światowej oraz intensywnym objaśnianiem i informowaniem w kraju i za granicą o zaletach wysokich standardów ochrony zwierząt, o ile jest jedynie prowadzona jednokierunkowo przez Unię Europejską,
G. europejską politykę ochrony zwierząt koniecznie należy wesprzeć spójną polityką handlową oraz polityką, która uznaje, że faktycznie, pomimo wysiłków UE, kwestie związane z dobrostanem zwierząt nie zostały poruszone ani w porozumieniu ramowym z czerwca 2004 r., ani w żadnym innym kluczowym dokumencie rundy negocjacyjnej WTO w Doha; nie można wprowadzić dalszych standardów z zakresu dobrostanu zwierząt, które mogą mieć negatywny wpływ na konkurencyjność producentów na arenie międzynarodowej, dopóki nie nastąpi zasadnicza zmiana w postawie głównych partnerów UE w ramach WTO,
H. Komisja nie nadała priorytetowego znaczenia tzw. kwestiom pozahandlowym, w tym kwestii dobrostanu zwierząt, w trakcie negocjacji WTO; w związku z tym nie należy oczekiwać, że kwestie pozahandlowe będą stanowić część końcowego porozumienia, chyba że Komisja zasadniczo zmieni swoje stanowisko w trakcie negocjacji,
I. radykalna strategia na rzecz ochrony zwierząt hodowlanych, ograniczona do rynku europejskiego, niesie ze sobą ryzyko zaprzestania działalności przez część producentów europejskich,
J. harmonizacji ochrony zwierząt hodowlanych na terenie Unii Europejskiej powinny w każdym przypadku towarzyszyć przypisy importowe, mające ten sam cel – unikanie stawiania producentów europejskich w niekorzystnej sytuacji na rynku światowym,
K. filarem europejskiej polityki ochrony zwierząt jest realizacja zasady 3R (z ang. Replacement, Reduction, Refinement – zastępowanie, ograniczanie, doskonalenie), ograniczającej wykorzystanie zwierząt do celów badawczych, naukowych i dopuszczenia produktów do obrotu,
1. z zadowoleniem przyjmuje wspólnotowy plan działań na rzecz ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010, będący pierwszym krokiem przekształcającym protokół do traktatu amsterdamskiego w sprawie ochrony zwierząt w zintegrowaną wspólną koncepcję dalszego rozwoju ochrony zwierząt w Europie;
2. wyraża zaniepokojenie faktem, że Komisja będzie jedynie „dążyć do tego”, aby problematyka dobrostanu zwierząt była w pełni uwzględniana w polityce w pokrewnych dziedzinach;
3. uważa, że należy koniecznie zapoczątkować proces analizy polityki UE dotyczącej dobrostanu zwierząt zgodnie z zobowiązaniami prawnymi ustanowionymi w protokole w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt dołączonym do traktatu;
4. uważa, że lepsza ochrona zwierząt jest długoterminowym obowiązkiem Wspólnoty i z tego względu wzywa Komisję do terminowego składania sprawozdań w sprawie postępów i przedłożenia na ich podstawie komunikatu dotyczącego kontynuacji planu działań po 2010 r.;
5. wzywa Komisję i państwa członkowskie do dalszego rozwijania ochrony zwierząt w ramach ich kompetencji, jak również do wnikliwego uwzględnienia ochrony i dobrostanu wszystkich zwierząt; wzywa Komisję do działania na rzecz ogólnoeuropejskiego zakazu kastracji prosiąt bez znieczulenia;
6. wyraża ubolewanie w związku z faktem, że dotychczasowa polityka europejska dotycząca dobrostanu zwierząt prawie całkowicie skupiała się na dobrostanie i ochronie zwierząt hodowlanych;
7. z zadowoleniem przyjmuje dążenie Komisji do rozwoju i ulepszenia przepisów prawnych dotyczących ochrony zwierząt, wzmożoną integrację ochrony zwierząt we wszystkie wspólnotowe dziedziny polityki oraz stosowanie całej palety możliwych środków (prawodawstwo, edukacja, promocja, badania i in.), mających na celu zapewnienie wysokiego poziomu ochrony zwierząt na wszystkich etapach postępowania ze zwierzętami;
8. uznaje, że w związku z różną rolą każdego z tych instrumentów, mechanizm badawczy będzie miał podstawowe znaczenie dla zidentyfikowania ich znaczenia i przedstawienia go zainteresowanym stronom;
9. zauważa, że wiele obszarów polityki wspólnotowej, które nie zostały uwzględnione w planie działania, wywiera wpływ na dobrostan zwierząt – np. trwały rozwój, Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) oraz standardy handlu i marketingu, a także podkreśla znaczenie całościowego uwzględniania problematyki dobrostanu zwierząt we wszystkich odpowiednich obszarach polityki;
10. zwraca uwagę na fakt, że wprowadzając wyższe normy ochrony i dobrostanu zwierząt należy uwzględnić specyfikę poszczególnych regionów UE;
11. podkreśla, że Komisja czuwa nad wprowadzeniem całości europejskich przepisów prawnych dotyczących dobrostanu zwierząt obowiązujących w chwili obecnej i nalega na ich stosowanie;
12. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zwrócenia uwagi na jednolite stosowanie i kontrolę wszystkich przepisów w Unii Europejskiej w oparciu o zasadę wzajemnej zgodności (cross-compliance) oraz podejmowania konsekwentnych działań wobec stwierdzonych naruszeń, co umożliwi utrzymanie zaufania społecznego do istniejących przepisów oraz zapewni sprawiedliwą konkurencję w Unii Europejskiej ;
13. zwraca uwagę na potrzebę podjęcia działań służących poprawie dobrostanu zwierząt, z uwzględnieniem społeczno-ekonomicznych skutków tych działań;
14. wzywa Komisję do uwzględnienia w systematyczny sposób wszystkich środków ochrony zwierząt we wszystkich właściwych ocenach skutków; wszystkie oceny dotyczące nowych norm ochrony zwierząt powinny uwzględniać wszelkie skutki etyczne, społeczne i gospodarcze oraz kierować się najbardziej aktualnym stanem nauki, doświadczeń praktycznych i postępu w skali międzynarodowej; oceny te powinny wskazywać na pozytywne efekty i w sposób wnikliwy uwzględniać powiązania między różnymi czynnikami, na przykład ochroną zwierząt, zrównoważonym rozwojem, zdrowiem zwierząt, środowiskiem naturalnym i jakością produktu;
15. uznaje, że wysokie standardy w zakresie dobrostanu zwierząt oznaczają dodatkowe koszty dla rolników i uważa, że konieczne są specjalne środki zapobiegające przeniesieniu produkcji do krajów o niższych standardach; wzywa zatem Komisję do uwzględnienia kwestii bezpieczeństwa miejsca pracy we wszystkich ocenach skutków; zgodnie ze zmienioną agendą lizbońską konieczna jest szczegółowa analiza kosztów nowych propozycji oraz ich wpływu na pozycję odnośnych podmiotów gospodarczych i naukowych w międzynarodowej konkurencji;
16. zwraca uwagę, że odpowiednie okresy dostosowawcze, uwzględnienie wielkości stad i gospodarstw oraz rezygnacja z niepotrzebnych obciążeń biurokratycznych związanych z kontrolą i dokumentacją zwiększają akceptację zainteresowanych podmiotów dla kwestii ochrony zwierząt; należy szczegółowo zbadać możliwości wykorzystania nowoczesnych technologii i procedur;
17. podkreśla ścisły związek występujący między ochroną zwierząt a ich zdrowiem; z tego względu realizacja planu działań powinna przebiegać w sposób umożliwiający dzięki ochronie zwierząt poprawę ich stanu zdrowia, a polityka w zakresie zdrowia zwierząt powinna mieć na celu również ich lepszą ochronę; powinna istnieć możliwość oceny efektów poprawy;
18. wzywa Komisję do zwrócenia większej uwagi na kwestię ochrony zwierząt przy zwalczaniu epidemii zwierzęcych; jako strategię zwalczania epidemii należy zasadniczo preferować stosowanie szczepień na danym obszarze w nagłych przypadkach zamiast wybijania dużych stad zdrowych zwierząt, przy czym należy uwzględnić różne stanowiska na temat szczepień w poszczególnych państwach członkowskich i ich możliwy wpływ na handel; w przypadkach, gdy jest to technicznie możliwe, należy poszerzyć zakres szczepień prewencyjnych; wzywa Komisję do zwiększenia wysiłków na rzecz przyjęcia właściwych traktatów Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt (OIE), aby w ten sposób zmniejszyć liczbę ograniczeń w handlu produktami pochodzącymi ze szczepionych zwierząt;
19. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że ochronie zwierząt poświęcono więcej uwagi we wspólnej polityce rolnej; jednakże zwraca uwagę, że związane z tym koszty biurokratyczne są obecnie zdecydowanie za wysokie; z drugiej strony wyraża ubolewanie z powodu cięć w funduszach przeznaczonych na działania na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, które spowodują w praktyce przeszkody dla finansowania pomocy dla hodowców stosujących przepisy wspólnotowe z zakresu dobrostanu zwierząt; ubolewa, że hodowcy drobiu i trzody chlewnej nie otrzymują rekompensat za przestrzeganie przepisów wspólnotowych z zakresu dobrostanu zwierząt w ramach zasady wzajemnej zgodności (cross-compliance);
20. wzywa Komisję i państwa członkowskie do przychylnego zbadania w ramach polityki obszarów wiejskich zastosowania wszystkich instrumentów na rzecz ochrony zwierząt;
21. zaznacza, że w praktyce przepisy UE dotyczące transportu zwierząt (rozporządzenie (WE) nr 1/2005 oraz dyrektywa 95/29/WE) są często lekceważone, zwłaszcza jeśli chodzi o przerwy postojowe na odpoczynek oraz zapewnienie wody i karmy; dlatego wzywa Radę i Komisję do podjęcia odpowiednich działań w celu zagwarantowania, że państwa członkowskie zwiększą liczbę i skuteczność kontroli stosowania przepisów UE;
22. zwraca uwagę, że w odniesieniu do transportu zwierząt konieczne jest wprowadzenie i przestrzeganie wskaźników w dziedzinie dobrostanu zwierząt mających podstawy naukowe (odpowiednia technika, ramy czasowe, przeszkolony personel); przy ustalaniu tych wskaźników należy położyć nacisk na różnorodność klimatyczną państw członkowskich, a w związku z tym na różnicę poziomów przystosowania się zwierząt do środowiska; wzywa w związku z tym Komisję do wspierania wysiłków na rzecz określenia i wprowadzenia obiektywnych i specjalnych parametrów, które pozwolą na sprecyzowanie, na czym polega dobrostan zwierząt podczas transportu, ponadto do ustalenia zintegrowanych systemów certyfikacji, które uwzględnią także wpływ różnic klimatycznych i strukturalnych poszczególnych regionów w Europie na zwierzęta oraz sposób i czas trwania ich transportu;
23. podkreśla, że do 2010 roku Komisja jest zobowiązana do przedłożenia Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdania wraz ze stosownymi wnioskami legislacyjnymi dotyczącymi przypadającej na każde zwierzę przestrzeni i maksymalnego czasu przejazdu;
24. uznaje, że poparcie dla zasady 3R oraz dla przyszłych trendów w badaniach nad dobrostanem zwierząt stanowią oddzielne kwestie oraz że cel 4 powinien zostać podzielony na dwa cele, które odzwierciedlają tę różnicę;
25. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziane wysiłki badawcze w dziedzinie ochrony zwierząt; oprócz ogólnego rozpowszechniania wiedzy podstawowej badania powinny koncentrować się na rozwoju łatwych do stosowania i przejrzystych wskaźników w dziedzinie dobrostanu zwierząt, systemów certyfikacji i etykietowania oraz alternatyw dla doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach (zasada 3R);
26. wzywa Komisję do zapewnienia, że opracowane wskaźniki oparte na badaniach naukowych zostaną w jak największym zakresie włączone do istniejących i nowych przepisów z zakresu ochrony zwierząt, czyli – innymi słowy – należy zapewnić pierwszeństwo celów, a nie środków;
27. wzywa Komisję do zapewnienia, że jakiekolwiek przyszłe zmiany zasad w zakresie dobrostanu zwierząt będą się opierać na obiektywnych wskaźnikach, tak aby uniknąć samowolnych decyzji mających nieuzasadnione konsekwencje ekonomiczne dla hodowców;
28. wzywa Komisję i państwa członkowskie do zapewnienia wystarczających środków na badania nad ochroną i dobrostanem zwierząt w ramach siódmego ramowego programu badań, umożliwiających rzeczywistą realizację celów planu działań; nalega na położenie nacisku na badania wskaźników dobrostanu zwierząt i uwzględnianie różnorodności klimatycznej na terytorium Unii Europejskiej w czasie ustalania tych wskaźników;
29. wzywa Komisję do wsparcia opracowania i rozwoju elektronicznych systemów identyfikacji zwierząt w celu ulepszenia w szybki i łatwy sposób monitoringu i kontroli dobrostanu zwierząt podczas transportu, również na długich trasach;
30. wzywa Komisję do zagwarantowania, że platformy technologiczne i prace badawcze, prowadzone w ramach szóstego ramowego programu badań, które – jak na przykład „PredTox” – mają znaczący wkład w realizację celów planu działań, będą kontynuowane bez barier biurokratycznych w ramach siódmego ramowego programu badań;
31. uważa za konieczne uwzględnienie w sposób kompleksowy zasady 3R; z zadowoleniem przyjmuje starania Komisji zmierzające do dalszego przekształcania dyrektywy 86/609/EWG w sprawie zwierząt wykorzystywanych do celów doświadczalnych; wzywa Komisję do przedłożenia jeszcze w tym roku odpowiednich projektów legislacyjnych; oczekuje, że w tym kontekście Komisja poinformuje, w jaki sposób można zapewnić jednolite stosowanie i kontrolę przepisów;
32. jest zdania, że zaproponowana rewizja przepisów UE dotyczących wykorzystywania zwierząt w doświadczeniach powinna zmierzać do rozszerzenia zakresu stosowania dyrektywy 86/609/EWG na badania podstawowe i badania wykorzystujące zwierzęta do celów pedagogicznych;
33. wzywa Komisję do podjęcia działań w skali międzynarodowej, a mianowicie w ramach WTO i OIE, na rzecz jednolitego poziomu przepisów prawnych odnoszących się do wymogów z zakresu ochrony zwierząt i doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach związanych z dopuszczeniem produktu do obrotu oraz na rzecz uznania zaaprobowanych w Europie metod postępowania w zakresie ochrony zwierząt; uważa, że należy przyspieszyć rozwój, zatwierdzenie i przyjęcie metod, które nie wymagają przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach oraz zwiększyć środki, personel i wsparcie administracyjne na każdym etapie, aby zapewnić jak najszybsze zastąpienie doświadczeń na zwierzętach;
34. wzywa organy regulacyjne UE do akceptowania testów nieprzeprowadzanych na zwierzętach, które zostały już zatwierdzone przez Europejskie Centrum Walidacji Metod Alternatywnych (ECVAM);
35. przyznaje, że badania naukowe miernej jakości są zarówno nieetyczne, jak i bezproduktywne, i że Unia Europejska powinna wymagać, aby wszystkie nowe, zmieniane i obowiązujące doświadczenia dotyczące bezpieczeństwa ludzi lub środowiska zostały dostosowane do najnowszych standardów, zanim takie doświadczenia będą wymagane, zalecane lub zatwierdzane przepisami lub strategiami wspólnotowymi;
36. wzywa Komisję do ulepszenia powiązań między istniejącymi instytucjami wspólnotowymi zajmującymi się zagadnieniami ochrony zwierząt, zanim zostanie utworzona dodatkowa instytucja wspólnotowa zajmująca się tą kwestią;
37. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji na rzecz rozwoju i analizy systemu etykietowania związanego z ochroną zwierząt; umożliwi to konsumentom podejmowanie świadomych decyzji dotyczących zakupu; należy dążyć do uwzględnienia oznakowania produktów przetworzonych;
38. uważa, że konsumenci powinni być poinformowani i przygotowani do poniesienia wyższych kosztów nabycia produktów pochodzących z hodowli zwierząt prowadzonej w warunkach wyższych standardów oraz że produkty te powinny być odpowiednio oznaczone;
39. uznaje, że sprawozdanie dla Parlamentu Europejskiego i Rady przewidziane na rok 2008 w sprawie możliwości obowiązkowego systemu oznakowania mięsa drobiowego i produktów drobiowych, opartego na przestrzeganiu standardów ochrony zwierząt, powinno w szczególności dotyczyć stosowania standardów ochrony zwierząt przekraczających wymagania minimalne; program oznakowania oparty o wyższe standardy niż minimalne wymagania prawne rozwiązałby znany problem konsumentów, którzy chcą kupić produkt wyprodukowany przy szczególnym poszanowaniu dobrostanu zwierząt, ale nie mogą go zidentyfikować w sklepie;
40. wzywa Komisję do zapewnienia przejrzystości, łatwego zrozumienia i pewności etykietowania; oznakowanie „UE” mogłoby stanowić gwarancję spełnienia podstawowych i obowiązkowych standardów ochrony zwierząt w odniesieniu do produktów dystrybuowanych w Europie, w przypadku produktów spełniających wyższe standardy niż wymagany poziom minimalny, specjalna wzmianka na oznakowaniu informowałaby konsumentów o dodatkowych wysiłkach producenta oraz zwiększyłaby presję na partnerów handlowych ukierunkowaną na przejęcie europejskich standardów ochrony zwierząt, co umożliwiłoby Europie upowszechnienie standardów ochrony zwierząt na całym świecie; podkreśla rolę prywatnych oznakowań, szczególnie w odniesieniu do wyższych standardów ochrony zwierząt;
41. wzywa Komisję do wsparcia finansowego krajowych działań informacyjnych i promujących sprzedaż produktów pochodzenia zwierzęcego zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1071/2005 z 1 lipca 2005 r. w oparciu o standardy produkcji kierujące się dobrostanem zwierząt; należy w związku z tym nadać pierwszeństwo ustanowieniu „europejskich standardów jakości produktów pochodzących z systemów produkcji zachowujących wysoki stopień dobrostanu zwierząt” zgodnie z założeniami planu działań;
42. przyjmuje z zadowoleniem propozycję ułatwienia rozpoznawania przez konsumentów proponowanych systemów marketingu i informacji, jednocześnie podkreśla konieczność ich stosowania z korzyścią dla wszystkich elementów łańcucha produkcyjnego;
43. zasadniczo wspiera zapowiedziany rozwój i badania nad zintegrowanymi i jednolitymi wskaźnikami w dziedzinie dobrostanu zwierząt; powinny one opierać się na solidnych podstawach naukowych, być obiektywne, wymierne i powtarzalne, a także przyczyniać się do przejrzystości standardów ochrony zwierząt; niezbędne jest uwzględnienie aspektów zdrowia zwierząt; zintegrowane i jednolite wskaźniki powinny ułatwić kontrolę, zmniejszyć obciążenia biurokratyczne oraz dostarczyć rezultatów naukowych, porównywalnych we wszystkich państwach członkowskich;
44. wzywa Komisję, aby zagwarantowała, że zintegrowane wskaźniki w dziedzinie dobrostanu zwierząt zostaną opracowane, a odnośne prace badawcze zostaną zakończone w ciągu trzech lat;
45. wzywa Komisję do możliwie szybkiego przedłożenia zapowiedzianej strategii komunikacji i jej konsekwentnego stosowania; plan działań może być skuteczny jedynie wtedy, jeżeli wszyscy zainteresowani są w wystarczającym stopniu poinformowani o korzyściach dla zwierząt i produktów, wynikających z aktualnego i przyszłego wysokiego poziomu ochrony zwierząt w Europie;
46. uważa, że potencjałowi systemów gwarancji wysokiego poziomu dobrostanu zwierząt, przyczyniającemu się do lepszej ochrony zwierząt, zagraża konkurencja ze strony tańszych produktów, które podlegają systemom gwarancji zapewniającym jedynie chów zwierząt zgodnie ze standardami ochrony zwierząt na ustawowo wymaganym minimalnym poziomie; dlatego uważa, że potrzebne są ramy prawne ustalające minimalne normy gwarantujące jakość;
47. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wzmożonych wysiłków na rzecz informowania konsumentów; należy zbadać istniejące instrumenty wsparcia pod względem ułatwiania przeprowadzania odpowiednich kampanii marketingowych i informacyjnych;
48. z zadowoleniem przyjmuje stworzenie forum wymiany informacji o ochronie zwierząt; powinno ono wspierać wymianę informacji w zakresie aktualnych osiągnięć w dziedzinie ochrony zwierząt, stanu wiedzy naukowej oraz w szczególności przykładów najlepszych praktyk;
49. zgadza się z poglądem, ze należy opracować europejską strategię komunikacyjną na rzecz dobrostanu zwierząt w Unii Europejskiej i w krajach trzecich w celu przedstawienia obywatelom różnic między systemami produkcji zwierzęcej oraz kosztów i korzyści wynikających z zaostrzonych norm w zakresie dobrostanu zwierząt; uzgodnienie tej strategii powinno nastąpić w sposób niezależny, pod egidą zaproponowanego ośrodka lub laboratorium;
50. wzywa Komisję i państwa członkowskie do przeznaczenia odpowiednich środków na szkolenia, dalsze kształcenie i doradztwo, na przykład ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW);
51. uważa, że wprowadzenie nowych podwyższonych standardów w UE-25, bez ich ujednolicenia w ramach WTO, w sytuacji planowanej daleko idącej liberalizacji warunków dostępu do rynków rolnych, może doprowadzić do utraty konkurencyjności produkcji wspólnotowej;
52. wyraża ubolewanie z powodu przeniesienia niektórych elementów produkcji żywnościowej poza terytorium UE w reakcji na obowiązujące standardy ochrony i dobrostanu zwierząt, i w związku z tym wzywa Komisję do przeprowadzenia analizy skali tej tendencji;
53. wzywa Komisję do zrównoważenia strat finansowych poniesionych przez producentów wspólnotowych, którzy z powodu stosowania środków związanych z dobrostanem zwierząt ponoszą wyższe koszty produkcji;
54. zwraca uwagę, że w wielu przypadkach wyższy poziom standardów ochrony zwierząt powoduje wzrost kosztów; jednakże w swobodnym handlu światowym zagadnienia ochrony zwierząt odgrywają jak dotąd podrzędną rolę, co może prowadzić do „dumpingu w zakresie ochrony zwierząt” oraz strat dla europejskich producentów w Europie i na rynkach państw trzecich; w związku z tym proponuje opracowanie instrumentu kwalifikowanego dostępu do rynku, który pozwoliłby na zachowanie skuteczności ustalonych w UE norm w zakresie dobrostanu zwierząt poprzez nałożenie podatków na produkty niespełniające norm UE;
55. z tego względu z zadowoleniem przyjmuje wszelkie działania i inicjatywy Komisji zmierzające do osiągnięcia konsensusu na szczeblu międzynarodowym w sprawie wysokich standardów ochrony zwierząt; koniecznie i w sposób priorytetowy należy dążyć do dalszego rozwoju standardów ochrony zwierząt w ramach OIE oraz podniesienia ich prawnej wartości przez WTO; celem powinien być możliwie wysoki i jednolity w skali światowej poziom ochrony zwierząt; w międzyczasie wzywa Komisję, aby nie przyczyniała się – wprowadzając nowe, szczegółowe i obowiązkowe normy – do wypaczenia konkurencji, które dotyka producentów wspólnotowych;
56. wzywa Komisję do działania na rzecz wyraźnego uznania wysokich standardów norm UE w zakresie dobrostanu zwierząt w nadchodzących rewizjach porozumienia WTO SPS oraz innych porozumień WTO w stosownych przypadkach;
57. wyraża ubolewanie z powodu nieuwzględnienia kwestii dobrostanu zwierząt w serii negocjacji w ramach WTO; nalega na ochronę standardów europejskich przez Komisję, świadomą dodatkowych kosztów, które ponoszą producenci w UE przestrzegający ustalone normy;
58. zdecydowanie wzywa do wzmocnienia ochrony zwierząt w ramach WTO; wzywa Komisję, aby stanowczo opowiedziała się w ramach rundy negocjacji z Doha za uznaniem ochrony zwierząt za punkt porządku dziennego negocjacji jako czynnik „pozahandlowy”, a działań wspierających na rzecz ochrony zwierząt, prowadzonych w ramach polityki obszarów wiejskich, za nieograniczone subwencjonowanie dopuszczalne (green box);
59. wzywa Komisję do działania na rzecz uznania kwestii pozahandlowych w ramach WTO lub innych porozumień dotyczących norm ochrony zwierząt na szczeblu międzynarodowym, zanim zaostrzy ona unijne przepisy prawne dotyczące ochrony zwierząt;
60. podkreśla, że zasady handlowe WTO nie wprowadzają ograniczeń w zatwierdzaniu systemów produkcji, jak sugeruje oryginalne sformułowaniu komunikatu, w związku z tym można i należałoby uprawomocnić systemy produkcji, które stosują znacząco wyższe standardy dobrostanu zwierząt od wymaganego poziomu minimalnego;
61. wspiera Komisję w jej dążeniach, stanowiących uzupełnienie strategii wielostronnej (np. z Chile i Kanadą), zmierzających do uwzględnienia kwestii ochrony zwierząt w dwustronnych umowach handlowych i weterynaryjnych oraz zwiększania wymiany w zakresie zagadnień ochrony zwierząt z państwami trzecimi i ich przedstawicielami;
62. uznaje, że wszystkie obecne i przyszłe porozumienia dwustronne z państwami trzecimi, które dotyczą środków sanitarnych i fitosanitarnych, powinny określić cele w sposób pozwalający na zagwarantowanie, że produkty zwierzęce z krajów trzecich wytwarza się w oparciu o standardy z zakresu dobrostanu zwierząt co najmniej porównywalne z tymi obowiązującymi w UE oraz że informacja o tych standardach przekazywana jest konsumentom europejskim;
63. wzywa Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia działań zachęcających importerów produktów zwierzęcych na terytorium Unii Europejskiej do wymagania przestrzegania przez ich dostawców standardów dobrostanu zwierząt co najmniej na poziomie przewidzianym przepisami UE;
64. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziany dialog z państwami rozwijającymi się w sprawie dodatkowych możliwości rynkowych, osiągalnych dzięki wysokim standardom ochrony zwierząt; wzywa Komisję do popierania dążenia krajów rozwijających się do spełniania standardów ochrony zwierząt w ramach istniejących i przyszłych programów wspierania handlu;
65. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki Komisji w formie pomocy w kwestiach handlowych, w celu wsparcia dążeń krajów rozwijających się do stosowania międzynarodowych standardów;
66. wyraża zadowolenie z pracy wykonanej przez Komisję w ramach projektów dotyczących pomocy technicznej związanej z handlem w krajach rozwijających się, polegającej na przykład na wspomaganiu ekspertów tych państw w posiedzeniach na temat określania standardów międzynarodowych oraz wysyłaniu specjalistów UE do krajów rozwijających się; zauważa, że przedstawiciele państw trzecich już mogą uczestniczyć w szkoleniach UE organizowanych dla właściwych organów państw członkowskich i dotyczących wprowadzania w życie przepisów UE w zakresie dobrostanu zwierząt oraz uważa, że w celu umożliwienia pełnego wykorzystania możliwości handlowych przez kraje rozwijające się Wspólnota powinna spełniać prośby o zapewnienie analiz, szkoleń, badań oraz wsparcia finansowego poprzez zarówno dwustronne, jak i wielostronne inicjatywy na rzecz rozwoju; uważa ponadto, że poprawa dobrostanu zwierząt będzie często wiązała się z bezpośrednią korzyścią dla tych krajów – w zakresie finansów, produkcji żywności oraz ochrony środowiska;
67. uważa, że decyzja Wspólnoty o zakazie przywozu wołowiny poddanej zabiegom hormonalnym została w pełni uzasadniona badaniami naukowymi oraz wzywa Kanadę i Stany Zjednoczone do niezwłocznego zniesienia bezpodstawnych i niezgodnych z przepisami WTO sankcji nałożonych na towary europejskie;
68. z zadowoleniem przyjmuje proponowany zakaz wwozu futer psów i kotów oraz wzywa Komisję do wprowadzenia całkowitego zakazu przywozu wyrobów z fok oraz produktów z państw trzecich, wytwarzanych w okrutnych warunkach, takich jak futra ze zwierząt skórowanych żywcem, futra ze zwierząt z farm hodowlanych bez nadzoru weterynaryjnego oraz produkty farmaceutyczne pozyskiwane z gatunków zagrożonych wyginięciem, jak również w przypadku, gdy niskie standardy produkcji stanowią zagrożenie dla środowiska naturalnego i bioróżnorodności;
69. wzywa Komisję do przedłożenia wniosków mających na celu przekształcenie czasowego zakazu wwozu do UE złapanego dzikiego ptactwa w trwały zakaz, z przyczyn etycznych, zdrowotnych i ze względu na dobrostan zwierząt;
70. wyraża zaniepokojenie faktem, że handel zwierzętami egzotycznymi zagraża zarówno bioróżnorodności, jak i dobrostanowi zwierząt i uważa, że określając politykę dobrostanu zwierząt w zakresie problemów o charakterze transgranicznym, o których mowa w komunikacie, należy uwzględnić wpływ na bioróżnorodność;
71. wyraża zaniepokojenie w związku z cierpieniem zwierząt wykorzystywanych w walkach; wzywa Wspólnotę Europejską do położenia kresu walkom psów, byków i kogutów poprzez przyjęcie odpowiednich przepisów na poziomie krajowym lub wspólnotowym oraz wstrzymanie wszelkiej pomocy państwowej dla osób prowadzących taką działalność;
72. uważa, że do przewidzianego na rok 2010 sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wpływu parametrów genetycznych na dobrostan kur niosek i kurcząt brojlerowych należy dołączyć odpowiednie wnioski legislacyjne;
73. wzywa Bułgarię i Rumunię do kierowania się już teraz wspólnotowymi celami ochrony zwierząt oraz do wdrożenia i stosowania obowiązujących przepisów UE w zakresie dobrostanu zwierząt przed styczniem 2007 r. lub, w przypadku przyznania okresów przejściowych w ramach traktatów akcesyjnych, co najmniej w przeciągu tego okresu;
74. uważa, że przed przyjęciem nowego państwa członkowskiego do Unii Europejskiej Komisja powinna sprawdzić, czy przepisy Unii Europejskiej w zakresie dobrostanu zwierząt są w nim właściwie stosowane oraz czy istnieje wystarczający krajowy system kontroli zgodności;
75. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.
UZASADNIENIE
Wprowadzenie
Celem każdej polityki ochrony i dobrostanu zwierząt (zwanej dalej ochroną zwierząt) jest traktowanie zwierząt zgodnie z ich szczególnymi potrzebami wynikającymi z bycia istotami współistniejącymi.
Podstawą obecnej polityki ochrony zwierząt może być tzw. pięć swobód, obejmujących m.in. warunki utrzymywania zgodne z wymogami gatunkowymi, uwzględniające odpowiednie zaopatrzenie w paszę i wodę pitną, jak również zapobieganie bólom, zranieniom i chorobom.
Poza zwierzętami gospodarskimi, całościowa polityka ochrony zwierząt powinna wziąć pod uwagę zwierzęta dziko żyjące, domowe i inne, pozostające pod opieką człowieka.
W ostatnich latach Wspólnota, państwa członkowskie i Rada Europy konsekwentnie rozszerzały swoje ustawodawstwo z zakresu ochrony zwierząt i wzmacniały wysiłki badawcze w tym zakresie.
Na poziomie Wspólnoty przyjęto minimalne standardy dotyczące przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach, hodowli, utrzymywania, transportu i uboju zwierząt gospodarskich oraz uregulowania szczegółowe odnoszące się do cieląt, świń i kur niosek.
Brak jeszcze decyzji Rady odnośnie do wniosku Komisji w sprawie ustanowienia minimalnych zasad dotyczących ochrony kurcząt chowanych z przeznaczeniem na produkcję mięsa ( COM(2005)0221 ), który został już zasadniczo przyjęty przez Parlament Europejski w lutym 2006 r.
( A6-0017/2006 ).
Również na szczeblu międzynarodowym Europa wypracowała bardzo wysoki poziom ochrony zwierząt, nie tylko na podstawie protokołu do traktatu amsterdamskiego w sprawie ochrony zwierząt, zobowiązującego Wspólnotę do uwzględnienia zagadnień ochrony zwierząt w odpowiednich dziedzinach polityki.
Równolegle do wysiłków organów państwowych, sektory gospodarczy i naukowy również znacznie zwiększyły swoje wysiłki w zakresie ochrony zwierząt, odnoszące się do wykorzystania zwierząt do celów naukowych.
W ostatnich latach zdecydowanie poprawiły się warunki utrzymywania zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych.
Ponadto sektory gospodarczy i naukowy opracowały wiele alternatywnych rozwiązań dla doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach w celu wdrożenia zasady 3R.
W zakresie wytwarzania i handlu produktami żywnościowymi istnieją zróżnicowane systemy certyfikacji i etykietowania odnoszące się do ochrony zwierząt, które częściowo zapewniają poziom ochrony zwierząt wykraczający znacznie poza wymagany ustawowo poziom minimalny.
Nowe techniki i procedury, jak również intensywna hodowla zwierząt, nie są per se niekorzystne, lecz oferują nowe możliwości poprawy poziomu ochrony zwierząt.
Rozwój gospodarczy, zmieniające się techniki i procedury oraz nowe informacje dotyczące zachowania i potrzeb zwierząt przyczyniają się do ciągłych zmian w dziedzinie ochrony zwierząt.
Wspólnotowa polityka ochrony zwierząt musi się stale dostosowywać do takich nowych wymogów.
Na szczeblu międzynarodowym podejmuje się pierwsze działania na rzecz wzmocnienia ochrony zwierząt, np. w zakresie OIE (Światowej Organizacji Zdrowia Zwierząt).
Jednakże te wysiłki są dalece niewystarczające.
Jak dotąd brak praktycznie jakichkolwiek uregulowań w ramach WTO (Światowej Organizacji Handlu).
Międzynarodowy dialog w sprawie eliminacji lub zmniejszenia liczby doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach w ramach dopuszczenia produktu do obrotu również nie przyniósł jak dotąd pożądanych rezultatów.
Ochrona zwierząt może powodować koszty.
Konsumenci oczekują, że Wspólnota wdroży wysokie standardy ochrony zwierząt, jednakże w wyniku niewiedzy lub braku zaufania do wypełniania istniejących standardów, wciąż jeszcze są oni zbyt rzadko gotowi również do ponoszenia takich wyższych kosztów.
Plan działań
Celem „Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010” jest połączenie działań Wspólnoty, dotychczas rozdzielonych między różne służby Komisji, rady i dziedziny polityki, i uporządkowanie ich na podstawie jednolitych wytycznych.
Plan działań jest podzielony na pięć obszarów:
1.
Udoskonalenie obecnych minimalnych wymogów w zakresie ochrony i dobrostanu zwierząt (zwanych dalej ochroną zwierząt),
2.
Badania naukowe w dziedzinie ochrony zwierząt i stosowanie zasady 3R,
3.
Etykietowanie i standardowe wskaźniki w dziedzinie dobrostanu zwierząt,
4.
Skuteczniejsze zaangażowanie społeczeństwa oraz posiadaczy/opiekunów zwierząt,
5.
Działania międzynarodowe.
Komisja planuje dalszy rozwój istniejących standardów minimalnych i zaproponowanie, w oparciu o porozumienia zawarte na poziomie Rady Europy, standardów minimalnych w odniesieniu do kolejnych gatunków zwierząt.
Obecne wysiłki w dziedzinie badań będą kontynuowane i poszerzane.
Jeszcze w tym roku powinien być przyjęty plan działań służących realizacji zasady 3R, opracowany w ścisłej współpracy pomiędzy sektorem gospodarczym, podmiotami odpowiedzialnymi i Komisją.
Komisja chce zwiększyć swoje wysiłki zmierzające do opracowania standardowych wskaźników w zakresie dobrostanu zwierząt.
Ich zadaniem będzie zwiększenie przejrzystości poziomu ochrony zwierząt w Europie, ułatwienie kontroli oraz przygotowanie unijnego systemu etykietowania dotyczącego ochrony zwierząt.
Należy poszerzyć działania na rzecz informowania konsumentów i szkolenia/edukacji posiadaczy i opiekunów zwierząt oraz opracować strategię komunikacyjną.
Strategia ochrony zwierząt zostanie uzupełniona o czynniki międzynarodowe.
Komisja ma zamiar nadal dążyć do włączenia ochrony zwierząt w wielo- i dwustronne porozumienia handlowe i weterynaryjne.
Poszczególne specjalistyczne zadania Wspólnoty w dziedzinie ochrony zwierząt zostaną zebrane w europejskim centrum kompetencji lub laboratorium ochrony zwierząt.
Ocena
Plan działań stanowi ważny krok we wspólnotowej polityce ochrony zwierząt.
Dla dokonania dalszych postępów w dziedzinie ochrony zwierząt niezbędne jest powiązanie i integracja zadań Wspólnoty i państw członkowskich, których podstawą jest plan działań.
Na podstawie oceny osiągnięć należy przedłużyć plan działań na okres po 2010 r.
Parlament całkowicie zgadza się z opiniami zawartymi w planie działań.
Jednocześnie należy szczególnie podkreślić niektóre zagadnienia:
· Ochrona zwierząt dotyczy wszystkich.
W ramach swoich właściwości i możliwości nie tylko Komisja, ale również państwa członkowskie, stowarzyszenia, sektory gospodarczy i badawczy powinny wnieść wkład w realizację planu działań.
Ochrona zwierząt jest wiarygodna jedynie wtedy, kiedy dotyczy wszystkich zwierząt.
Nie można ograniczać ochrony zwierząt jedynie do dziedziny badań i rolnictwa.
· Rozwój polityki ochrony zwierząt jest możliwy jedynie we współpracy ze wszystkimi zainteresowanymi stronami.
W tym celu konieczny jest otwarty dialog prowadzony na wszystkich szczeblach.
· Ochrona zwierząt jest ważnym celem Wspólnoty.
Należy ją uwzględnić na wczesnym etapie planowania odpowiednich polityk i środków.
Przy całym znaczeniu ochrony zwierząt Wspólnota nie może zapominać o powiązaniach i sprzecznych celach.
Zgodnie ze strategią lizbońską należy uwzględnić wpływ ochrony zwierząt na zatrudnienie i czynniki lokalizacyjne.
Należy do niezbędnego minimum ograniczyć biurokrację i, o ile to konieczne, zapewnić pomoc w dostosowaniu do nowych standardów.
· Priorytetem jest pilne opracowanie strategii komunikacyjnej.
Ochrona zwierząt może działać jedynie wtedy, kiedy wszystkie zainteresowane strony i konsumenci w państwach członkowskich i poza nimi są w wystarczającym stopniu poinformowani o europejskim poziomie ochrony zwierząt i wynikających z niego korzyściach dla zwierząt i produktów.
Należy zwrócić uwagę na równowagę w komunikacji; nieuzasadniona dyskryminacja niektórych form utrzymywania byłaby kontrproduktywna.
Wysoki poziom edukacji i szkolenia opiekunów zwierząt na wszystkich szczeblach ma często większe znaczenie dla ochrony zwierząt niż nowe środki techniczne.
To zagadnienie dotyczy w szczególności państw członkowskich.
· Pożądane etykietowanie powinno być przejrzyste i łatwe do zrozumienia, ponieważ w innym przypadku nie trafi do konsumentów.
Bez uszczerbku dla szczególnych warunków, jak na przykład w odniesieniu do jaj, prosta informacja o spełnianiu standardów minimalnych na wszystkich produktach sprzedawanych w Europie wydaje się być lepsza, niż bardziej zróżnicowane systemy.
Ułatwiłoby to jednocześnie wdrożenie takich wymogów minimalnych w innych częściach świata.
Ponadto w ramach szczególnych programów jakościowych zawsze możliwe byłyby dodatkowe starania poszczególnych producentów na rzecz ochrony zwierząt.
O ile to możliwe, należy uwzględnić produkty przetworzone.
· Poprzez jednolite stosowanie istniejących norm i standardów oraz ich ścisłą kontrolę, również w zakresie doświadczeń prowadzonych na zwierzętach, Komisja i państwa członkowskie muszą zapobiec utracie zaufania do osiągniętego w Europie poziomu ochrony wskutek działań prowadzonych przez „pasażerów na gapę” (tzw. free riders).
· Skuteczność planu działań można zagwarantować jedynie zapewniając wystarczające środki finansowe na badania we wszystkich dziedzinach.
Wydaje się, że wiedza dotycząca zachowania zwierząt i ich potrzeb jest bardzo ograniczona.
Należy dalej rozwijać etykietowanie i standardy ochrony zwierząt, podobnie jak alternatywne rozwiązania dla doświadczeń prowadzonych na zwierzętach.
· Ważnym elementem jest kontynuacja, o ile to konieczne, istniejących procedur badawczych i platform technologicznych oraz wzmocnienie badań w tych dziedzinach, które mają priorytetowe znaczenie dla realizacji planu działań.
Należy zapewnić możliwie odbiurokratyzowane przejście z szóstego do siódmego ramowego programu badań, aby nie zagrozić takim bieżącym wysiłkom badawczym, które są niezbędne dla realizacji niniejszego planu działań.
Przykładem jest projekt „PredTox”, prowadzony wspólnie przez jednostki akademickie i sektor gospodarczy, którego celem jest poprawa skuteczności przewidywania alternatywnych metod badawczych oraz opracowanie właściwych danych i baz danych.
W tym kontekście wciąż konieczne jest dostosowanie dyrektywy 86/609/EWG do aktualnego stanu wiedzy i dalsze ujednolicanie wspólnotowych uregulowań dotyczących przeprowadzania doświadczeń na zwierzętach.
· Europejska polityka ochrony zwierząt może być skuteczna jedynie wtedy, gdy zostanie poszerzona o elementy międzynarodowe.
W konkurencji z wytwórcami z regionów, w których obowiązują niższe standardy ochrony zwierząt, sytuacja europejskich producentów nie może być gorsza.
Jednakże na szczeblu międzynarodowym brakuje wciąż uzgodnionego konsensusu w sprawie ochrony zwierząt.
Należy zdecydowanie wzmocnić wysiłki Komisji na rzecz szerszego uwzględnienia ochrony zwierząt w ramach OIE i w szczególności WTO.
Sytuacja praktycznie nie uległa zmianie od wydania w 2002 r. przez Komisję komunikatu (COM(2002)626 wersja ostateczna) w sprawie przepisów w zakresie ochrony zwierząt dotyczących zwierząt gospodarskich w państwach trzecich i ich wpływu na UE.
Konieczne jest uznanie ochrony zwierząt za czynnik pozahandlowy, a wspieranie ochrony zwierząt – za nieograniczone subwencjonowanie dopuszczalne (green box).
Warunkiem uzyskania znaczących postępów w zakresie doświadczeń prowadzonych na zwierzętach jest międzynarodowe uznanie alternatywnych rozwiązań dla takich doświadczeń w ramach dopuszczenia produktów do obrotu.
Należy możliwie szybko zakazać przywozu do Wspólnoty skór psów i kotów, jak również produktów pochodzących z fok.
Choć było to wielokrotnie zapowiadane przez Komisję, jak dotąd nie zrobiono nic w tym zakresie.
· W chwili obecnej w żadnej mierze nie należy podejmować decyzji w odniesieniu do projektu dotyczącego utworzenia nowej wspólnotowej jednostki zajmującej się ochroną zwierząt.
EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności), FVO (Biuro ds. Żywności i Weterynarii), ECV AM (Europejskie Centrum Uznawania Metod Alternatywnych) oraz platformy technologiczne już teraz wykonują dużą część ewentualnych zadań nowej jednostki, o których mowa w sprawozdaniu.
Ściślejsze powiązanie istniejących jednostek wydaje się lepszym rozwiązaniem niż tworzenie nowej jednostki.
20.6.2006
OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego
dla Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt w latach 2006-2010
( 2006/2046(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Caroline Lucas
WSKAZÓWKI
Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących sugestii:
1. przypomina, że od czasu zawarcia traktatu amsterdamskiego UE uznaje istotną rolę zwiększonej ochrony i poszanowania dobrostanu zwierząt jako istot zdolnych do odczuwania i uważa, że polityka handlowa Komisji powinna wspierać tę wartość europejską;
2. wzywa instytucje europejskie do uznania dobrostanu zwierząt za europejską wartość podstawową, aby uniemożliwić dalsze powoływanie się na wolności podstawowe w celu zwalczania albo całkowitego blokowania prawa zakazującego męczenia zwierząt w jakiejkolwiek formie;
3. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie Komisji do propagowania wysokich standardów z zakresu dobrostanu zwierząt w UE i na szczeblu międzynarodowym, w tym do współpracy z krajami rozwijającymi się przy analizie możliwości handlowych opartych o system produkcji kierujący się dobrem zwierząt ; uważa również, że cel ten musi stanowić dopełnienie innych priorytetów w negocjacjach w ramach WTO;
4. wyraża zadowolenie z pracy wykonanej przez Komisję w ramach projektów dotyczących pomocy technicznej związanej z handlem w krajach rozwijających się, polegającej na przykład na wspomaganiu ekspertów tych państw w posiedzeniach na temat określania standardów międzynarodowych oraz wysyłaniu specjalistów UE do krajów rozwijających się; zauważa, że przedstawiciele państw trzecich już mogą uczestniczyć w szkoleniach UE organizowanych dla właściwych organów państw członkowskich i dotyczących wprowadzania w życie przepisów UE w zakresie dobrostanu zwierząt oraz uważa, że w celu umożliwienia pełnego wykorzystania możliwości handlowych przez kraje rozwijające się Wspólnota powinna spełniać prośby o zapewnienie analiz, szkoleń, badań oraz wsparcia finansowego poprzez zarówno dwustronne, jak i wielostronne inicjatywy na rzecz rozwoju; także uważa, że poprawa dobrostanu zwierząt będzie często wiązała się z bezpośrednią korzyścią dla tych krajów – w zakresie finansów, produkcji żywności oraz ochrony środowiska;
5. wzywa Komisję, aby przed przyjęciem do Unii Europejskiej nowego państwa członkowskiego zbadała nie tylko prawidłowość przeniesienia europejskich norm dotyczących dobrostanu zwierząt na grunt prawa tego państwa, ale również kontrole krajowe przewidziane w prawie unijnym w zakresie dobrostanu zwierząt; w celu przygotowania państw przystępujących do Unii do tych zadań, przed rozszerzeniem Unia Europejska powinna przewidzieć środki finansowe na szkolenie i informację, jak również na kontrole przeniesienia prawa UE w zakresie dobrostanu zwierząt na grunt prawa krajowego;
6. uważa, że decyzja Wspólnoty o zakazie przywozu wołowiny poddanej zabiegom hormonalnym została w pełni uzasadniona badaniami naukowymi oraz wzywa Kanadę i Stany Zjednoczone do niezwłocznego zniesienia bezpodstawnych i niezgodnych z przepisami WTO sankcji nałożonych na towary europejskie;
7. przyznaje, że wyższe standardy w zakresie dobrostanu zwierząt obciążają dodatkowymi kosztami rolników oraz inne podmioty wykorzystujące lub wytwarzające produkty zwierzęce i uważa, że w celu zapobieżenia przeniesieniu tej działalności do regionów, w których obowiązują niższe standardy; należy dokonać szczegółowej rewizji wszelkich inicjatyw prowadzących do nieuzasadnionej utraty konkurencyjności, jeżeli nie towarzyszą jej niezbędne kompensaty;
8. uważa, że europejskie normy w zakresie dobrostanu zwierząt powinny mieć solidną podstawę naukową i opierać się na analizie wpływu obejmującej nie tylko aspekty społeczno-gospodarcze, lecz także kwestie takie jak zdrowie publiczne, zdrowie zwierząt i środowisko;
9. stwierdza, że wypłaty dla hodowców bydła podlegają kryteriom kwalifikowalności, w tym wyższym standardom w zakresie dobrostanu zwierząt; ponieważ wypłaty te nie naruszają zasad handlu i zaliczają się do „zielonej kategorii” dotyczącej wsparcia krajowego, zwraca się do Komisji o podkreślenie wysokiego standardu środków w zakresie dobrostanu zwierząt na negocjacjach WTO;
10. uważa, że żywność oraz inne produkty zwierzęce wytwarzane z zachowaniem wysokich standardów z zakresu dobrostanu zwierząt stanowią odrębną klasę produktów; wyraża przekonanie, że przepisy WTO pozwalają na stosowanie innych warunków wobec importu tych produktów niż wobec produktów niespełniających wspomnianych standardów, łącznie z zakazem przywozu (w uzasadnionych przypadkach); wzywa Komisję do przygotowania projektów dotyczących tego problemu;
11. wzywa Komisję do działania na rzecz wyraźnego uznania wysokich standardów norm UE w zakresie dobrostanu zwierząt w nadchodzących rewizjach porozumienia WTO SPS oraz innych porozumień WTO w stosownych przypadkach;
12. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że UE zaczęła włączać kwestię dobrostanu zwierząt do porozumień dwustronnych z krajami trzecimi (np. z Chile i Kanadą); uznaje, że wszystkie obecne i przyszłe porozumienia dwustronne z państwami trzecimi, które dotyczą środków sanitarnych i fitosanitarnych, powinny określić cele w sposób pozwalający na zagwarantowanie, że produkty zwierzęce z krajów trzecich wytwarza się w oparciu o standardy z zakresu dobrostanu zwierząt co najmniej porównywalne z tymi obowiązującymi w UE oraz że informacja o tych standardach przekazywana jest konsumentom europejskim;
13. zwraca uwagę na wyniki zleconych przez Komisję badań opinii publicznej Eurobarometru z 2005 r. na temat stosunku konsumentów do dobrostanu zwierząt, które pokazują, że konsumenci europejscy przywiązują coraz większą wagę do jakości żywności i innych produktów, twierdząc w przeważającej części, że importowane produkty żywnościowe powinny być wytwarzane przynajmniej w tak dobrych warunkach w zakresie dobrostanu zwierząt jak w Europie, przy czym ponad połowa wszystkich konsumentów europejskich gotowa jest zapłacić więcej za produkty żywnościowe wytwarzane z poszanowaniem dobrostanu zwierząt; zauważa jednak, że konsumenci sądzą, iż produkty te mogłyby być łatwiejsze w identyfikacji oraz pragną lepszego oznakowania żywności pod względem standardów w zakresie dobrostanu zwierząt i z tego względu uważa, że wymagania w zakresie dostarczania informacji (w tym obowiązkowe etykietowanie produktów) powinny obowiązywać w równym stopniu w odniesieniu do tego typu produktów wytwarzanych we Wspólnocie, jak i poza nią; dlatego też wzywa Komisję do wspierania włączenia minimalnych standardów Światowej Organizacji ds. Zdrowia Zwierząt (OIE) do porozumienia WTO w sprawie stosowania środków sanitarnych i fitosanitarnych (porozumienie SPS) oraz do porozumienia WTO w sprawie barier technicznych w handlu (porozumienie TBT);
14. uważa, że informowanie konsumentów nie powinno ograniczać się jedynie do etykietowania oraz że należy zastosować łącznie szerszą strategię komunikacji i edukacji, w celu wspierania rynku produktów o wysokim standardzie z zakresu dobrostanu zwierząt;
15. z zadowoleniem przyjmuje decyzję o zniesieniu refundacji wywozowych związanych z eksportem bydła przeznaczonego do uboju, zauważa jednak, że kontynuowanie handlu żywymi zwierzętami może tworzyć problemy dotyczące dobrostanu zwierząt, a także zwiększa ryzyko chorób w przypadku niewystarczających kwalifikacji przewoźników; w związku z tym wzywa Komisję do przedstawienia propozycji dotyczących poszerzenia ich wiedzy, zwiększenia ich wrażliwości na kwestie dobrostanu i łatwiejszego egzekwowania obowiązujących przepisów;
16. zauważa, że standardy w zakresie transportu drobiu nie zostały zawarte w nowym rozporządzeniu dotyczącym transportu zwierząt ze względu na brak danych naukowych w czasie jego przygotowywania; zwraca jednak uwagę, że opinia Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności na temat transportu drobiu, ryb i innych gatunków dostarczy wkrótce zaleceń dotyczących miejsc, w których istniejące prawodawstwo musi zostać zaktualizowane, i w związku z tym wzywa Komisję do wprowadzenia tych zaleceń przy najbliższej możliwej okazji;
17. uznaje ważną rolę zastąpienia, ograniczenia i doskonalenia testów na zwierzętach i proponuje, by Komisja rozszerzyła zakres stosowania tej zasady na kraje trzecie poprzez propagowanie alternatywnych metod testowania, nie wykorzystujących zwierząt, harmonizację wymagań w zakresie informowania tak, by ponowne testowanie nie miało miejsca przy imporcie lub eksporcie produktów, a także rozszerzenie wzajemnej akceptacji porozumień w zakresie danych poprzez porozumienia dwustronne oraz istniejące przepisy OECD;
18. podziela ogólnie panujące zaniepokojenie dotyczące okrutnego traktowania zwierząt związanego z handlem futrami zwierząt dzikich i hodowlanych; wzywa do wprowadzenia zakazu produkcji i importu towarów wytwarzanych ze skór foczych lub futer kotów, psów i zwierząt dzikich, a także do skuteczniejszego egzekwowania istniejących zakazów importowych;
19. przyznaje, że choroby zwierząt występują regularnie na całym świecie oraz że międzynarodowy handel zwierzętami i produktami zwierzęcymi może stanowić przyczynę rozprzestrzeniania się tych chorób; zauważa trudności związane z regularnymi szczepieniami oraz prowadzeniem rejestru szczepień w przypadku zwierząt umieszczonych w dużej liczbie na małej przestrzeni w czasie przewozu; w świetle rozprzestrzeniającego się wirusa ptasiej grypy uważa, że handel dzikimi ptakami stanowi ryzyko dla zdrowia ludzi i zwierząt, a także dla różnorodności biologicznej oraz dobrostanu zwierząt, oraz że tymczasowy zakaz powinien mieć charakter stały, zgodnie z przepisami WTO; jednocześnie wzywa państwa członkowskie do skoordynowania i poprawy kontroli granic w celu zapobieżenia nielegalnemu przywozowi dzikiego ptactwa;
20. przyznaje, że według szacunków nielegalny handel dzikimi zwierzętami znajduje się na drugim miejscu pod względem wartości zaraz za międzynarodowym nielegalnym handlem narkotykami oraz że poziom eksploatacji niektórych gatunków i handlu nimi jest tak wysoki, że prowadzi do zdziesiątkowania ich populacji; domaga się zwiększonej kontroli importu zwierząt dzikich i produktów z nich wytwarzanych w celu dotrzymania postanowień Konwencji o handlu gatunkami zagrożonymi wyginięciem (CITES) oraz poprawy jej realizacji w celu uchronienia zwierząt przed wyginięciem; jest zdania, że UE mogłaby odegrać znaczącą rolę w kontroli międzynarodowego handlu zwierzętami, musi jednak w większym stopniu reprezentować sprzeciw opinii publicznej wobec handlu kością słoniową, który na nowo rozwija się w całej Europie, oraz stałe poparcie Parlamentu Europejskiego dla całkowitej ochrony słoni w ramach konwencji CITES;
21. z zadowoleniem przyjmuje decyzję rządu austriackiego, podjętą za duńskim przykładem, o zakazie wykorzystywania zwierząt dzikich w cyrkach ufając, że pomoże to ograniczyć handel gatunkami egzotycznymi;
22. zauważa, że w ostatnich latach stopniowo przybywało informacji na temat zdolności ryb do odczuwania i zwraca uwagę, że wspólna polityka rybołówstwa obejmuje strategię na rzecz trwałego rozwoju akwakultury europejskiej, podkreślając potrzebę poprawy dobrostanu ryb hodowlanych; z zadowoleniem przyjmuje zalecenia Rady Europy dotyczące traktowania ryb hodowlanych i oczekuje na wytyczne dotyczące dobrostanu ryb hodowlanych przygotowane przez Światową Organizację ds. Zdrowia Zwierząt (OIE); wyraża swe zaniepokojenie z powodu międzynarodowego handlu rybami ozdobnymi, który może doprowadzić do nadmiernej eksploatacji popularnych gatunków i szkód w delikatnym środowisku raf koralowych wskutek wykorzystywania nieselektywnej techniki połowu z użyciem cyjanku sodu oraz wysokiego stopnia śmiertelności ryb związanego z nieostrożnym przewozem i niewłaściwymi praktykami hodowlanymi w ramach łańcucha dostaw; uważa, że pod warunkiem właściwego zarządzania przemysł rybny mógłby wspierać długotrwałą ochronę i zrównoważone wykorzystanie raf koralowych, dlatego pilnie wzywa Komisję do rozważenia, jakie środki mogą zostać podjęte w celu zmniejszenia tych problemów;
23. uważa, że w ramach Światowej Organizacji ds. Zdrowia Zwierząt (OIE) Komisja powinna poruszyć kwestię możliwości opracowania wytycznych z zakresu dobrostanu zwierząt;
24. wzywa Komisję do opracowania europejskich minimalnych norm w zakresie dobrostanu zwierząt i do zaproponowania środków, które UE mogłaby zastosować wobec państw członkowskich odmawiających w przyszłości przeniesienia na grunt prawa krajowego wyżej wymienionych norm europejskich w zakresie dobrostanu zwierząt;
25. wzywa Komisję do zaproponowania środków umożliwiających wyższe opodatkowanie lub pobieranie wyższych opłat drogowych za transport żywych zwierząt albo aktywnie wspierających takie działania.
PROCEDURA
Tytuł
Ochrona i dobrostan zwierząt w latach 2006-2010
Numer procedury
2006/2046(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
AGRI
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
INTA 16.3.2006
Ściślejsza współpraca
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Caroline Lucas 16.3.2006
Poprzedni sprawozdawca komisji opiniodawczej
Rozpatrzenie w komisji
21.3.2006
30.5.2006
Data zatwierdzenia wskazówek
19.6.2006
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
20
2
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Francisco Assis, Jean-Pierre Audy, Enrique Barón Crespo, Béla Glattfelder, Jacky Henin, Syed Kamall, Sajjad Karim, Alain Lipietz, Caroline Lucas, Erika Mann, David Martin, Javier Moreno Sánchez, Godelieve Quisthoudt-Rowohl, Tokia Saïfi, Peter Šťastný, Robert Sturdy, Gianluca Susta, Zbigniew Zaleski
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Panagiotis Beglitis, Bastiaan Belder, Saïd El Khadraoui, Antolín Sánchez Presedo
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Marie Panayotopoulos-Cassiotou
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
14.7.2006
OPINIA Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
dla Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt w latach 2006-2010
( 2006/2046(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Jonas Sjöstedt
WSKAZÓWKI
Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności zwraca się do Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących sugestii:
A. uwzględniając komunikat Komisji z dnia 23 stycznia 2006 r. do Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie Wspólnotowego planu działań dotyczącego ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010 (COM (2006) 0013),
1. z zadowoleniem przyjmuje plan działań Komisji dotyczący ochrony i dobrostanu zwierząt; uważa, że wiele zwierząt w UE jest traktowanych źle i niezgodnie z przepisami UE oraz że aspekty związane z rozwojem gospodarczym i zatrudnieniem nie mogą być jedynymi czynnikami, na których opierane są oceny wpływu; podkreśla, że zwierzęta w UE powinny być dobrze traktowane i mają prawo do naturalnego zachowania; podkreśla również, że pod tym względem na Komisji spoczywa obowiązek prawny zwłaszcza w świetle art. 37, art. 95 ust. 1 i 3, art. 174 i art. 175 traktatu WE oraz w świetle Protokołu w sprawie ochrony i dobrostanu zwierząt załączonego do traktatu amsterdamskiego;
2. uważa, że Komisja powinna przedłożyć prawnie wiążące środki, zwłaszcza w odniesieniu do następujących proponowanych sprawozdań:
- wykonanie dyrektywy 98/58/WE dotyczącej ochrony zwierząt hodowlanych (2006),
- zmiana decyzji 2000/50/WE w sprawie kontroli gospodarstw rolnych (2006),
- sprawozdanie w sprawie ochrony cieląt hodowlanych (2008),
- sprawozdanie w sprawie ochrony hodowlanej trzody chlewnej (2009),
- sprawozdanie w sprawie wpływu parametrów genetycznych na dobrostan kur brojlerów i kurcząt brojlerów (2010);
3. zauważa, że w świetle ostatnich wybuchów epidemii chorób Komisja powinna jak najszybciej zmienić prawodawstwo Wspólnoty i szczegółowe wytyczne dotyczące ochrony zwierząt podczas uboju, w tym uboju sanitarnego (przewidziane dopiero na 2007 rok), a także powinna, najpóźniej do 2010 roku, przedstawić sprawozdanie w sprawie wykonania przepisów w zakresie wielkości powierzchni ładownej i maksymalnego czasu podróży podczas transportu zwierząt (rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005, rozporządzenie Rady (WE) nr 411/1998);
4. wyraża ubolewanie, że plan działania Komisji nie uwzględnia żadnych inicjatyw na rzecz ochrony zwierząt w cyrkach i ogrodach zoologicznych;
5. ubolewa również, że plan działania Komisji nie uwzględnia żadnych inicjatyw na rzecz poprawy warunków życia zwierząt hodowanych w celu pozyskiwania futra w UE, ani wymogów dotyczących wyrobów futrzarskich przywożonych do UE;
6. uważa, że przepisy UE w dziedzinie ochrony zwierząt powinny ustanawiać minimalne zasady pozwalające państwom członkowskim na utrzymanie lub wprowadzenie bardziej rygorystycznych przepisów krajowych;
7. podkreśla, że dla różnych gatunków zwierząt oraz obszarów problemowych należy sporządzić priorytetowy wykaz działań, który znajdzie następnie odzwierciedlenie we wnioskach legislacyjnych; taki wykaz powinien objąć bydło mleczne, dorosłe bydło, zwierzęta akwakultury, a także trzodę chlewną i indyki przeznaczone do tuczu;
8. uważa, że wspólna polityka rolna (WPR) powinna przeciwdziałać nadprodukcji mięsa oraz uważa, że zdrowie zwierząt jest oczywistym czynnikiem sprzyjającym wysokiej jakości produkcji; wzywa zatem do włączenia wszystkich odpowiednich dyrektyw dotyczących dobrostanu zwierząt do działań w zakresie wzajemnej zgodności określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej; przypomina, że nakierowane na konsumentów i producentów działania edukacyjne w zakresie dobrostanu zwierząt, mechanizmów podatkowych i środków opartych na badaniach są ważnymi narzędziami służącymi osiągnięciu lepszego dobrostanu zwierząt;
9. pochwala zamiar większego wykorzystania systemów nawigacji satelitarnej w kontekście ochrony i monitorowania w czasie rzeczywistym zwierząt podczas transportu; zaznacza jednak, że przyjmując rozporządzenie Rady (WE) nr 1/2005, państwa członkowskie zdecydowały się nie zmieniać czasu transportu ani wymogów związanych z wielkością powierzchni, mimo że przyniosłoby to ogromne korzyści dla zwiększenia ochrony; uważa zatem, że w planie działań należy przyznać pierwszeństwo kilku praktycznym inicjatywom w tych obszarach;
10. podkreśla konieczność wprowadzenia w UE najpóźniej do roku 2010 maksymalnego dopuszczalnego czasu ośmiu godzin przewożenia zwierząt przeznaczonych na ubój oraz zwierząt przeznaczonych do dalszego tuczu; wzywa również do wprowadzenia zakazu przewożenia cieląt młodszych niż 12 miesięcy;
11. zaznacza, że w praktyce przepisy UE dotyczące transportu zwierząt (rozporządzenie (WE) nr 1/2005 oraz dyrektywa 95/29/WE) są często lekceważone, zwłaszcza jeśli chodzi o przerwy postojowe na odpoczynek oraz zapewnienie wody i karmy; dlatego wzywa Radę i Komisję do podjęcia odpowiedniego działania w celu zagwarantowania, że państwa członkowskie zwiększą liczbę i skuteczność kontroli stosowania przepisów UE;
12. uważa, że najpóźniej do roku 2016 wszelka hodowla kur niosek powinna opierać się na koncepcji chowu wolnowybiegowego;
13. uważa, że należy zmienić przepisy dotyczące ochrony świń, a także wyegzekwować wprowadzenie we wszystkich państwach członkowskich obowiązujących przepisów legislacyjnych, zakazujących krępowania macior i loszek;
14. uważa, że należy wprowadzić zakaz kastracji samców świń bez środków znieczulających;
15. uważa, że maciorom należy pozwolić na swobodne przemieszczanie się przez cały ich cykl życia;
16. uważa, że należy wprowadzić skuteczny zakaz obcinania ogonów;
17. uważa, że należy zezwolić na swobodny dostęp do paszy objętościowej;
18. uważa, że należy zmienić przepisy dotyczące kurcząt przeznaczonych do produkcji mięsa, wprowadzając maksymalną obsadę zwierząt w wysokości 25 kg/m 2 ;
19. przywiązuje ogromne znaczenie do ograniczenia praktyk hodowlanych, które są szczególnie szkodliwe dla dobrostanu zwierząt, takich jak tuczenie kaczek i gęsi w związku z produkcją foie gras.
Wzywa do wprowadzenia w życie zaleceń, wydanych na mocy Europejskiej konwencji o ochronie zwierząt hodowlanych z 1999 r., dotyczących ochrony kaczek i gęsi;
20. z zadowoleniem przyjmuje proponowany zakaz wwozu futer psów i kotów oraz wzywa Komisję, by zaproponowała wprowadzenie całkowitego zakazu przywozu produktów z państw trzecich, wytwarzanych w okrutnych warunkach, takich jak futra ze zwierząt skórowanych żywcem, futra ze zwierząt z farm hodowlanych bez nadzoru weterynaryjnego oraz produkty farmaceutyczne pozyskiwane z gatunków zagrożonych wyginięciem, jak również w przypadku, gdy niskie standardy produkcji stanowią zagrożenie dla środowiska naturalnego i bioróżnorodności;
21. uważa, że odrzucenie przez Parlament w dniu 13 grudnia 2005 r. wniosku Komisji w sprawie wprowadzenia norm odłowu humanitarnego dla niektórych gatunków zwierząt ( COM(2004)0532 ) (sprawozdanie Karin Scheele, A6-3004/2005 ) nie usprawiedliwia opóźniania nowego wniosku do 2009 r.; wzywa zatem Komisję do przedstawienia nowego wniosku legislacyjnego;
22. wzywa UE do zobowiązania się do propagowania uznania w ramach systemu WTO klauzuli o dobrostanie zwierząt jako klauzuli o czynniku pozahandlowym;
23. wyraża zaniepokojenie faktem, że handel zwierzętami egzotycznymi zagraża zarówno bioróżnorodności, jak i dobrostanowi zwierząt i uważa, że określając politykę dobrostanu zwierząt w zakresie problemów o charakterze transgranicznym, o których mowa w komunikacie, należy uwzględnić wpływ na bioróżnorodność;
24. zaznacza, że handel dzikim ptactwem jest często prowadzony w niedopuszczalnych warunkach, które prowadzą do śmierci tysięcy ptaków; uważa, że stanowi to zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt oraz dla różnorodności biologicznej, oraz że tymczasowy zakaz przywozu dzikich ptaków do Unii Europejskiej powinien stać się zakazem stałym;
25. uważa, że kampanie informacyjne UE powinny być skierowane w szczególności do wszystkich podmiotów, od producentów po konsumentów, przy zastosowaniu strategii komunikacyjnej dostosowanej do potrzeb poszczególnych grup zainteresowanych;
26. uważa, że potrzebna jest europejska strategia informująca zarówno konsumentów w UE, jak i konsumentów w państwach trzecich, o kwestiach związanych z dobrostanem zwierząt w celu wyjaśniania różnic w systemach produkcji zwierzęcej oraz kosztów i korzyści związanych ze stosowaniem wysokich standardów w zakresie dobrostanu zwierząt; zwraca uwagę na to, że strategia ta mogłaby być wdrażana pod egidą europejskiego ośrodka lub laboratorium, którego utworzenie proponuje Komisja;
27. wzywa do włączenia odpowiednich organizacji pozarządowych, zarówno w UE, jak i na całym świecie, do konsultacji i działań przygotowujących akty prawne, a także do tworzenia programów szkoleniowych dla takich organizacji pozarządowych;
28. uważa, że działanie 5 określone w planie działania Komisji, inicjatywy na rzecz poprawy świadomości i edukacji w zakresie dobrostanu zwierząt, które dotyczą na przykład hodowli zwierząt oraz transportu i uboju zwierząt, należy skierować do producentów w Azji Południowo-Wschodniej oraz do producentów w krajach otrzymujących pomoc w ramach programu MEDA;
29. jest świadomy trudności, z jakimi mogą się borykać kraje rozwijające się, zwiększając produkcję przy jednoczesnym przestrzeganiu zasad dobrostanu zwierząt, dlatego też wzywa Wspólnotę do wspierania takich inicjatyw poprzez stosowne szkolenia, badania i pomoc finansową;
30. zauważa, że wiele obszarów polityki wspólnotowej, które nie zostały uwzględnione w planie działania, wywiera wpływ na dobrostan zwierząt, jak np. trwały rozwój, Konwencja o międzynarodowym handlu dzikimi zwierzętami i roślinami gatunków zagrożonych wyginięciem (CITES) oraz standardy handlu i marketingu, a także podkreśla znaczenie całościowego uwzględniania problematyki dobrostanu zwierząt we wszystkich właściwych obszarach polityki;
31. uważa, że rozwiązując problemy o charakterze transgranicznym w obszarze dobrostanu zwierząt, należy uwzględniać ochronę fauny i flory;
32. z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie zasady 3R (z ang. Replacement, Reduction, Refinement – zastępowanie, ograniczanie, doskonalenie) w kontekście doświadczeń przeprowadzanych na zwierzętach; uważa, że doświadczenia na zwierzętach powinny być dozwolone jedynie w przypadku gdy nie istnieje żadna inna metoda; uważa, że wspieranie zasady 3R i wspieranie przyszłych trendów w badaniach nad dobrostanem zwierząt to dwie osobne kwestie i że cel 4 powinien zostać podzielony na dwa cele, aby to odzwierciedlić; podkreśla konieczność wprowadzenia przepisów gwarantujących pełen wgląd społeczeństwa w doświadczenia przeprowadzane na zwierzętach;
33. wzywa Komisję do skuteczniejszego egzekwowania przepisów dyrektywy 86/609/EWG w sprawie wykorzystywania zwierząt do celów doświadczalnych i innych celów naukowych poprzez wprowadzenie wymogu pełnego stosowania art. 7 ust. 2 dyrektywy oraz stosowania, jeśli to możliwe, zasady 3R; wierzy, że nowe i dotychczasowe prawodawstwo wymagające przeprowadzania testów na zwierzętach powinno zostać poddane dokładnej ocenie naukowej przez niezależnych ekspertów, aby zapewnić zminimalizowanie wymogów w zakresie danych pozyskiwanych z doświadczeń na zwierzętach;
34. uważa, że Komisja musi zapewnić, by wkład przemysłu w zastępowanie doświadczeń na zwierzętach, uzgodniony na podstawie zasady 3R, był trwały i wnoszony w odpowiednim czasie; zwraca uwagę, że program działań partnerskich musi być również otwarty na weryfikację ze strony przedstawicieli organizacji działających na rzecz dobrostanu zwierząt;
35. uważa, że zakres dyrektywy 86/609/EWG (dyrektywa w sprawie doświadczeń na zwierzętach) powinien zostać rozszerzony, aby uwzględniać ochronę zwierząt wykorzystywanych w badaniach podstawowych i stosowanych, niektóre gatunki bezkręgowców, wykorzystanie zwierząt w kształceniu naukowym oraz płody ssaków, które osiągnęły co najmniej 50% życia płodowego;
36. uważa, że należy przyspieszyć rozwój, walidację i przyjęcie metod bez udziału zwierząt, a na każdym etapie należy zapewnić większe wsparcie finansowe, administracyjne i personel, aby zapewnić możliwie najszybsze zastąpienie doświadczeń na zwierzętach;
37. wzywa organy regulacyjne UE do bezzwłocznego akceptowania testów nieprzeprowadzanych na zwierzętach, które zostały już zatwierdzone przez Europejskie Centrum Walidacji Metod Alternatywnych (ECVAM);
38. wzywa Komisję do zlecenia Europejskiemu Centrum Walidacji Metod Alternatywnych (ECVAM) lub innym niezależnym ekspertom przeglądu całości dotychczasowego prawodawstwa nakładającego wymóg przeprowadzania testów na zwierzętach w celu zidentyfikowania sposobów wymiany danych, unikania powielania oraz ograniczenia potrzeby przeprowadzania doświadczeń;
39. wzywa Komisję do poprawy przepisów w zakresie wzajemnej wymiany wyników testów przeprowadzanych na kręgowcach i unikania powielania tych samych doświadczeń na zwierzętach, a także do stosowania tych przepisów we wszystkich obszarach, w których prowadzone są doświadczenia na zwierzętach, a także w odniesieniu do całego prawodawstwa nakładającego obowiązek prowadzenia doświadczeń na zwierzętach, w tym wymiany danych pochodzących z badań nieopublikowanych i zakończonych wynikami negatywnymi;
40. wzywa Komisję do zapewnienia, że wkład przemysłu w zastępowanie doświadczeń na zwierzętach, uzgodniony w ramach Europejskiego partnerstwa na rzecz alternatywnych metod dla doświadczeń prowadzonych na zwierzętach (EPAA), będzie skuteczny, możliwy do skontrolowania i wnoszony w odpowiednim czasie zarówno przez przemysł, jak i Europejskie Centrum Walidacji Metod Alternatywnych (ECVAM);
41. uznaje, że niskiej jakości nauka jest nieetyczna oraz stanowi marnotrawstwo zasobów oraz że UE powinna wymagać, aby wszystkie nowe, zmienione i dotychczasowe testy bezpieczeństwa dla ludzi/środowiska naturalnego zostały w całości poddane walidacji stosownie do nowoczesnych standardów, zanim takie testy staną się wymagane, zalecane lub potwierdzone na mocy prawodawstwa UE lub strategii Wspólnoty;
42. uważa, że należy wprowadzić prawo do stosowania oznakowania krajowego;
43. uważa, że należy wprowadzić dobrowolny system znakowania produktów wytworzonych przy zachowaniu wyższego poziomu dobrostanu zwierząt niż określają to minimalne wymogi;
44. uważa, że przepisy dotyczące żywienia cieląt powinny zostać zaostrzone poprzez nałożenie obowiązku podawania karmy bogatej w błonnik i uważa w związku z tym, że należy zapewnić swobodny dostęp do paszy objętościowej;
45. podkreśla konieczność przeprowadzenia śródokresowego przeglądu planu działania przed końcem 2008 roku oraz oceny skuteczności wywiązania się przez Wspólnotę ze zobowiązań;
46. uważa, że plan działania jest pierwszym krokiem w ciągłym procesie oceny, planowania i wdrażania środków mających na celu poprawę dobrostanu zwierząt; zwraca się zatem do Komisji o przeprowadzanie regularnych przeglądów postępów osiąganych w odniesieniu do celów wyszczególnionych w planie działań oraz o przedstawienie do 2011 roku nowego planu działania na podstawie wyników tego przeglądu.
PROCEDURA
Tytuł
Ochrona i dobrostan zwierząt w latach 2006-2010
Numer procedury
( 2006/2046(INI) )
Komisja przedmiotowo właściwa
AGRI
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
ENVI
16.3.2006
Ściślejsza współpraca
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Jonas Sjöstedt
11.5.2006
Poprzedni sprawozdawca komisji opiniodawczej
Rozpatrzenie w komisji
20.6.2006
12.7.2006
Data zatwierdzenia wskazówek
13.7.2006
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
49
2
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Adamos Adamou, Georgs Andrejevs, Johannes Blokland, John Bowis, Frieda Brepoels, Dorette Corbey, Chris Davies, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Edite Estrela, Anne Ferreira, Karl-Heinz Florenz, Alessandro Foglietta, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Satu Hassi, Marie Anne Isler Béguin, Dan Jørgensen, Christa Klaß, Holger Krahmer, Urszula Krupa, Marie-Noëlle Lienemann, Peter Liese, Linda McAvan, Roberto Musacchio, Péter Olajos, Adriana Poli Bortone, Frédérique Ries, Guido Sacconi, Karin Scheele, Carl Schlyter, Horst Schnellhardt, Richard Seeber, Kathy Sinnott, Jonas Sjöstedt, Bogusław Sonik, María Sornosa Martínez, Antonios Trakatellis, Thomas Ulmer, Anja Weisgerber, Åsa Westlund, Anders Wijkman
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Bairbre de Brún, Jutta D. Haug, Karin Jöns, Caroline Lucas, Justas Vincas Paleckis, Amalia Sartori, Renate Sommer, Bart Staes, Glenis Willmott
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Jens-Peter Bonde
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
PROCEDURA
Tytuł
Wspólnotowy plan działań dotyczący ochrony i dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010
Numer procedury
2006/2046(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu
AGRI 16.3.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
INTA 16.3.2006
ENVI 16.3.2006
Opinia niewydana Data wydania decyzji
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Elisabeth Jeggle
26.1.2006
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
25.4.2006
30.5.2006
22.6.2006
12.9.2006
Data przyjęcia
12.9.2006
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
37
--
--
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Marie-Hélène Aubert, Peter Baco, Thijs Berman, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Giuseppe Castiglione, Joseph Daul, Albert Deß, Gintaras Didžiokas, Carmen Fraga Estévez, Duarte Freitas, Jean-Claude Fruteau, Ioannis Gklavakis, Lutz Goepel, Bogdan Golik, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Esther Herranz García, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Stéphane Le Foll, Kartika Tamara Liotard, Albert Jan Maat, Mairead McGuinness, Rosa Miguélez Ramos, Neil Parish, María Isabel Salinas García, Agnes Schierhuber, Czesław Adam Siekierski, Csaba Sándor Tabajdi, Marc Tarabella, Kyösti Virrankoski, Janusz Wojciechowski, Andrzej Tomasz Zapałowski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Bernadette Bourzai, Jan Mulder, Zdzisław Zbigniew Podkański, Armando Veneto
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
--
Data złożenia
19.9.2006
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
--
