28.9.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Thomas Mann, Simon Coveney, Bernd Posselt, Doris Pack, Zsolt László Becsey, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Neena Gill, w imieniu grupy politycznej PSE
– Elizabeth Lynne, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Jean Lambert, Bart Staes, Hélène Flautre, Gérard Onesta, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Luisa Morgantini, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Eoin Ryan, Roberta Angelilli, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE (B6‑0513/2005)
– UEN (B6‑0519/2005)
– Verts/ALE (B6‑0520/2005)
– GUE/NGL (B6‑0523/2005)
– PPE-DE (B6‑0526/2005)
– ALDE (B6‑0530/2005)
w sprawie Nepalu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Nepalu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoją poprzednią rezolucję w sprawie Nepalu (23 lutego 2005 r.), w której potępił zamach pałacowy i wezwał króla Gyanendrę do zniesienia stanu wyjątkowego i przywrócenia władzy parlamentarnej i instytucji demokratycznych,
–
uwzględniając deklarację Unii Europejskiej z dnia 6 września, przyjmującą z zadowoleniem zawieszenie broni ogłoszone przez przewodniczącego Komunistycznej Partii Nepalu-Maoistów (CPN(M)), Prachandę,
–
uwzględniając wizytę specjalnego doradcy ONZ, Lakhdara Brahimi, w Nepalu w lipcu br.,
–
uwzględniając wizytę Trójki UE, planowaną na 4-6 października,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że dnia 1 lutego 2005 r. król Gyanendra niekonstytucyjną decyzją zdymisjonował rząd, przejął bezpośrednią władzę i ogłosił stan wyjątkowy,
B.
mając na uwadze, że od zamachu pałacowego w Nepalu nastąpiła eskalacja przemocy, zaś uprawnienia Królewskiej Armii Nepalu pozostają poza kontrolą z braku rządu pochodzącego z wyboru,
C.
mając na uwadze, że zamach pałacowy wzmocnił pozycję maoistowskich grup rebeliantów, dysponujących ponad 15 tysiącami bojowników i kontrolujących znaczne obszary Nepalu,
D.
mając na uwadze, że w dniu 3 września maoistowskie grupy rebeliantów w Nepalu zadeklarowały jednostronne zawieszenie broni, które do tej pory nie zostało naruszone, i czynią starania w celu wejścia w koalicję z nepalskimi demokratycznymi partiami politycznymi,
E.
mając na uwadze, że koalicja siedmiu głównych partii politycznych, zajmujących 190 spośród 205 miejsc w rozwiązanym parlamencie, wzywa do przywrócenia Izby Reprezentantów z 1999 r. oraz do negocjacji pokojowych z maoistami,
F.
mając na uwadze spotkania między przedstawicielami partii, jakie odbyły się w New Delhi w maju, oraz fakt, że w sierpniu br. koalicja siedmiu partii zgodziła się wyznaczyć wspólny zespół do formalnych negocjacji,
G.
mając na uwadze, że niedawna manifestacja pokojowa 30 tysięcy ludzi w Katmandu wzywała do zakończenia długotrwałego konfliktu, który spowodował śmierć około 12 tysięcy osób,
H.
mając na uwadze, że Nepal, z 23-milionową populacją, znajduje się wśród najuboższych i najmniej rozwiniętych krajów na świecie, jako że 42% mieszkańców żyje poniżej granicy ubóstwa, 80% zamieszkuje na obszarach wiejskich, a wskaźnik bezrobocia wynosi 47%,
I.
mając na uwadze, że trwa łamanie podstawowych praw człowieka, obejmujące prześladowanie przywódców partii demokratycznych, więzienie działaczy praw politycznych i praw człowieka, aresztowanie 140 dziennikarzy podczas prodemokratycznych demonstracji oraz ograniczenie wolności wypowiedzi działaczy związków zawodowych,
J.
mając na uwadze, że trwa cenzura wobec mediów oraz poważne łamanie praw człowieka, w tym tortury, więzienie, przesiedlenia, uprowadzenia i bezprawne zabójstwa popełniane przez siły policyjne, Królewską Armię Nepalu oraz maoistowskich powstańców, a setki działaczy praw politycznych i praw człowieka, dziennikarzy oraz działaczy związków zawodowych pozostają w aresztach,
K.
mając na uwadze, że w Nepalu notuje się największą liczbę „zaginięć” spośród wszystkich krajów na świecie, a bezkarność jest powszechnym zjawiskiem; mając na uwadze, że wraz z rosnącą liczbą przesiedlonych wzrasta ryzyko kryzysu humanitarnego,
L.
mając na uwadze, że najbardziej podstawowe prawa dzieci są stale łamane przez wszystkie strony konfliktu,
M.
mając na uwadze, że UE potępiła maoistowskich rebeliantów w Nepalu za wykorzystywanie dzieci jako żołnierzy,
1.
z zadowoleniem przyjmuje deklarację zawieszenia broni przez CPN(M) oraz pierwsze kroki koalicji siedmiu partii na drodze do procesu rozwiązania konfliktu zbrojnego; wzywa do bezterminowego przedłużenia zawieszenia broni przez maoistów oraz zwraca się do króla Gyanendry o odwzajemnienie zawieszenia broni i podjęcie konstruktywnych rozmów z grupami politycznymi, w tym z maoistowskimi rebeliantami, w celu przywrócenia w Nepalu procesów demokratycznych;
2.
wzywa władze Nepalu do podjęcia pilnych działań w związku ze zbliżającą się wizytą Trójki i zwraca się do nich o współpracę podczas spotkań dla umożliwienia owocnej dyskusji, tak aby pogłębić proces pokojowy i przywrócić demokrację pod kierunkiem i przy zachęcie wspólnoty międzynarodowej;
3.
wzywa króla Gyanendrę do zapewnienia pełnej suwerenności demokratycznych władz parlamentarnych;
4.
zwraca się do wspólnoty międzynarodowej o ustanowienie grupy kontaktowej z udziałem głównych partnerów z Nepalu oraz organizacji międzynarodowych (UE, USA, Indii i ONZ) dla zapewnienia koordynacji działań międzynarodowych w odniesieniu do Nepalu; proponuje, aby Parlament Europejski powołał specjalnego sprawozdawcę do monitorowania sytuacji;
5.
z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ONZ wysłania do Nepalu specjalnego sprawozdawcy oraz Biura ONZ ds. Praw Człowieka dla uważnego monitorowania sytuacji praw człowieka;
6.
wnosi, aby grupa kontaktowa głównych partnerów zorganizowała kontynuację konferencji międzynarodowej w Londynie w 2002 r., która powinna określić zasady i wartości stanowiące trzon procesu pokojowego w Nepalu i zgromadzić wszystkich głównych partnerów spośród wspólnoty międzynarodowej, przy udziale króla Gyanendry, maoistowskich grup rebeliantów oraz głównych partii politycznych;
7.
wzywa Radę oraz Państwa Członkowskie do dalszego zawieszenia pomocy wojskowej, wnosi o monitorowanie wszelkiej pomocy dla Nepalu oraz o nałożenie rozsądnych sankcji dla podtrzymania nacisku na królewski rząd w celu przywrócenia demokratycznych rządów i rozpatrzenia wszelkich możliwości rozmów pokojowych;
8.
wzywa Komisję i administrację Państw Członkowskich do zrewidowania wszelkiej pomocy rozwojowej na rzecz Nepalu oraz upewnienia się, że służy ona podstawowemu celowi złagodzenia nędzy oraz że jest nakierowana na zasadnicze przyczyny konfliktu w kraju;
9.
zwraca uwagę, że w kwietniu 2006 r. mają się odbyć wybory samorządowe; wzywa, aby w tym samym czasie przeprowadzono wybory parlamentarne; wnosi, aby UE wysłała misję obserwacji wyborów w celu ich monitorowania; wzywa, aby pełny udział w wyborach mogły wziąć wszystkie partie polityczne;
10.
zdecydowanie potępia wszelkie formy przemocy ze strony wszystkich stron i wzywa Królewską Armię Nepalu do powściągliwości we wszystkich okolicznościach; podkreśla, że w Nepalu należy zachować podstawowe wolności i prawa człowieka, zwraca się zatem do króla i maoistów o podpisanie porozumień w sprawie praw człowieka dla zahamowania nadużyć;
11.
zauważa fakt uwolnienia niektórych więźniów politycznych, wyrażając jednak głębokie zaniepokojenie, że w więzieniu są nadal przetrzymywani inni przywódcy polityczni, studenci i działacze praw człowieka;
12.
podkreśla, że należy natychmiast znieść wszelkie ograniczenia swobody mediów, a wszystkich przetrzymywanych więźniów politycznych należy uwolnić lub postawić im zarzuty;
13.
zwraca się do króla o doprowadzenie do rehabilitacji 30 tysięcy mieszkańców Kapilvastu, przesiedlonych w wyniku gwałtownego konfliktu;
14.
ponownie stanowczo wzywa rząd Nepalu do przywrócenia Tybetańskiego Biura Uchodźców w Katmandu i umożliwienia przedstawicielstwu Dalai Lamy dalszych działań w zakresie pomocy humanitarnej tybetańskim uciekinierom w porozumieniu z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców;
15.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, królowi Gyanendrze, rządom Indii i innych państw członkowskich Południowoazjatyckiego Stowarzyszenia na rzecz Współpracy Regionalnej, Wysokiemu Komisarzowi ONZ ds. Praw Człowieka oraz Sekretarzowi Generalnemu ONZ.
