29.4.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyła Caroline Lucas
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Transatlantyckiej Rady Gospodarczej
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając w szczególności swoją rezolucję z dnia 25 kwietnia 2007 r. w sprawie stosunków transatlantyckich oraz swoje rezolucje z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie stosunków gospodarczych UE-USA i w sprawie porozumienia UE-USA o partnerstwie transatlantyckim,
–
uwzględniając rezultaty szczytu UE-USA, który odbył się w dniu 30 kwietnia 2007 r. w Waszyngtonie, oraz przyjęte wówczas Ramy na rzecz wzmocnienia transatlantyckiej integracji gospodarczej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki, ustanawiające Transatlantycką Radę Gospodarczą (TRG),
–
uwzględniając wspólne oświadczenie oraz sprawozdanie z postępów przyjęte na pierwszym posiedzeniu Transatlantyckiej Rady Gospodarczej w dniu 9 listopada 2007 r.,
–
uwzględniając swoje rezolucje w sprawie zmian klimatycznych, w szczególności z dnia 16 listopada 2005 r., 26 października 2006 r. i 14 lutego 2007 r.,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 września 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa produktów, a w szczególności zabawek,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że pokój, demokracja, prawa człowieka i praworządność oraz prawo międzynarodowe, zrównoważona gospodarka i trwały rozwój stanowią podzielane wspólne wartości leżące u podstaw partnerstwa transatlantyckiego, które jest kamieniem węgielnym polityki zewnętrznej UE, a także jej globalnej polityki gospodarczej,
B.
mając na uwadze, że ze względu na swą dominującą pozycję gospodarczą na świecie partnerzy transatlatyccy ponoszą wspólną odpowiedzialność za stan globalnego zarządzania gospodarczego i znalezienie rozwiązań globalnych problemów ekonomicznych, zwłaszcza dotyczących ciągłych kryzysów na głównych rynkach finansowych, pogłębiającego się braku równowagi dostosowań walutowych i stosunków handlowych, ciągnącego się lub powtórnie pojawiającego się kryzysu kredytowego w niektórych z najuboższych krajów świata, a także coraz bardziej nieprzyzwoitych różnic zamożności występujących między poszczególnymi krajami i w obrębie tych krajów,
C.
mając na uwadze, że silne i dobrze funkcjonujące partnerstwo UE i USA jest kluczem do kształtowania globalnego rozwoju z poszanowaniem wspólnych wartości i w oparciu o skuteczną wielostronność i prawo międzynarodowe; mając na uwadze, że w celu umożliwienia partnerom osiągnięcia tego celu potrzebne jest silne i konsekwentne przywództwo polityczne,
D.
mając na uwadze, że ściślejsze więzi transatlantyckie przyniosą globalne skutki, należy zatem odpowiednio uwzględnić interesy innych podmiotów gospodarczych oraz krajów i narodów w celu bardziej równomiernego rozdziału zamożności oraz skutecznego rozwiązania globalnych problemów we wzajemnie powiązanych dziedzinach bezpieczeństwa, globalnego zarządzania gospodarczego, ochrony środowiska i zmniejszenia ubóstwa,
E.
mając na uwadze, że krótkowzroczna i nadmiernie asertywna polityka handlowa USA i UE zdecydowanie przyczyniły się do nieuchronnego niepowodzenia rundy negocjacji handlowych WTO z Ad-Dauhy, osłabiając tym samym globalne wsparcie dla wielostronnego podejścia przy wprowadzaniu sprawiedliwych i wyważonych przepisów handlowych,
1.
odnotowuje projekt umacniania transatlantyckiej integracji gospodarczej, który rozpoczął się w 2007 r. podczas szczytu UE-USA od przyjęcia Ram na rzecz wzmocnienia transatlantyckiej integracji gospodarczej między Unią Europejską a Stanami Zjednoczonymi Ameryki oraz utworzenia Transatlantyckiej Rady Gospodarczej (TRG), której zadaniem jest nadzór nad realizacją celów określonych we wspomnianych ramach oraz jej przyspieszenie;
2.
przypomina dziesięciolecia bardzo pracochłonnych, lecz daremnych działań transatlantyckich na rzecz zacieśnienia integracji gospodarczej i wzywa Transatlantycką Radę Gospodarczą do zaakceptowania faktu istnienia znacznie różniących się między sobą podejść do tego aspektu polityki gospodarczej, który dotyczy dobrobytu społecznego i do oparcia się na drobnych, a precyzyjnych krokach ku usunięciu zbędnych przeszkód we współpracy transatlantyckiej;
3.
odnotowuje powołanie grupy doradców TRG, złożonej z przedstawicieli Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców, Transatlantyckiego Dialogu Biznesowego i Transatlantyckiego Dialogu Konsumentów;
4.
wzywa do ożywienia Transatlantyckiego Dialogu Pracowniczego oraz Transatlantyckiego Dialogu Ekologicznego oraz włączenia ich w grupę doradców TRG w celu przyczynienia się do transatlantyckiej współpracy w dziedzinie regulacji z najlepszymi praktycznymi wzorcami na rzecz rozwiązywania problemów socjalnych i zdrowotnych oraz z zakresu bezpieczeństwa i ochrony środowiska, a tym samym do utworzenia bardziej zrównoważonego rynku transatlantyckiego;
5.
podkreśla, że cel wprowadzenia jednolitych standardów w dziedzinie handlu i inwestycji, omawiany w listopadzie 2007 r. na posiedzeniu TRG w związku z mapą drogową dotyczącą zapewnienia wzajemnego uznawania w 2009 r. umów o partnerstwie handlowym UE-USA nie może prowadzić do „równania w dół” standardów społecznych oraz dotyczących ochrony środowiska i ochrony zdrowia;
6.
powtarza, że cały szereg tak zwanych pozacelnych barier w dziedzinie handlu i inwestycji ma swoje źródło w celowych działaniach organów legislacyjnych, których zadaniem jest realizowanie celów społecznych lub kulturowych, czy też dotyczących ochrony zdrowia lub środowiska naturalnego, co za tym idzie barier tych nie wolno usuwać inaczej niż za pomocą odpowiedniego aktu prawnego; w związku z tym wskazuje na kluczową rolę odgrywaną przez parlamenty krajowe, Parlament Europejski oraz Kongres USA w monitorowaniu procesu dostosowywania standardów oraz usuwania barier w zakresie handlu i inwestycji;
7.
w związku z tym zwraca się do przywódców UE i USA oraz współprzewodniczących TRG o uwzględnienie tej istotnej roli odgrywanej przez prawodawców w trwałym sukcesie procesu oraz wzywa ich do pełnego i bezpośredniego zaangażowania w prace TRG przedstawicieli Transatlantyckiego Dialogu Ustawodawców;
8.
podkreśla, że porozumienie, które TRG – przy udziale Brazylii – stara się w 2008 r. zawrzeć w zakresie wspólnych standardów dotyczących agropaliw pozostanie nie do przyjęcia i będzie niewystarczające bez odniesienia do najwyższych standardów dotyczących równowagi środowiska naturalnego w związku z uprawą roślin przeznaczonych do produkcji agropaliw;
9.
wzywa TRG do poparcia moratorium na produkcję agropaliw z roślin spożywczych aż do przeprowadzenia dokładnej oceny jej wpływu na globalne bezpieczeństwo żywnościowe;
10.
uważa względne korzyści w dziedzinie handlu, jakie przynosi USA odmowa podpisania protokołu z Kioto, za formę dumpingu ekologicznego, który UE musi zrównoważyć za pomocą środków korygujących, takich jak graniczne podatki wyrównawcze;
11.
wzywa administrację USA do powstrzymania się od dalszego podważania prawodawstwa i praktyki UE w odniesieniu do licencjonowania przywozu, etykietowania i identyfikowalności produktów żywnościowych i paszowych zmodyfikowanych genetycznie;
12.
nalega na rząd kanadyjski i na administrację USA, by odrzuciły środki retorsyjne stosowane wobec produktów importowanych z UE w odwecie za unijny zakaz importu wołowiny poddanej działaniu hormonów oraz by przyjęły do wiadomości coraz większą liczbę badań naukowych dowodzących, że hormony stosowane przy produkcji wołowiny, takie jak Oestradiol 17 beta, są rakotwórcze i genotoksyczne, co stwarza zbyt duże zagrożenie; wzywa Unię Europejską do odwołania się od orzeczenia wydanego dnia 30 marca 2008 r. przez WTO w tej sprawie, które zezwala USA i Kanadzie na zmuszenie Europy do przyjęcia wołowiny z bydła karmionego hormonami;
13.
wzywa Komisję i Radę do zacieśnienia współpracy między organami nadzoru celnego i rynkowego w UE i USA, aby zagwarantować dostateczne kontrole na granicach zewnętrznych niedopuszczające do tego, by niebezpieczne produkty, a zwłaszcza niebezpieczne zabawki, docierały do konsumentów; wzywa USA i państwa członkowskie UE do zapewnienia ścisłego egzekwowania aktów prawnych dotyczących bezpieczeństwa produktów, a w szczególności aktów odnoszących się do bezpieczeństwa zabawek, oraz do zapewnienia dokładniejszych kontroli na szczeblu krajowym;
14.
pozostaje nieprzekonany co do projektu wspólnego porozumienia UE-USA o otwartym inwestowaniu z dnia 3 kwietnia 2008 r., sprzyjającego nieograniczonej swobodzie inwestycji w epoce nieuchronnego kryzysu finansowego i ogromnych obaw o brak przejrzystości i wiarygodności wielu produktów finansowych i inwestycyjnych, oraz podkreśla w szczególności, że inwestycje państwowych funduszy majątkowych muszą być przedmiotem decyzji politycznych;
15.
zwraca się do TRG o aktywne poparcie dauhańskiej deklaracji w sprawie porozumienia TRIPS ułatwiającego dostęp do ratujących życie leków tym krajom, które nie posiadają zdolności produkcyjnych w zakresie produktów farmaceutycznych; zdecydowanie sprzeciwia się propozycji USA polegającej na włączeniu do wszystkich umów dwustronnych negocjowanych z krajami rozwijającymi się klauzul, na mocy których kraje te zrzekają się prawa do powołania się na przepis dauhańskiej deklaracji w sprawie TRIPS, pozwalający im produkować i importować leki generyczne niezbędne do rozwiązania najważniejszych problemów dotyczących zdrowia publicznego (AIDS, gruźlica itd.);
16.
za najważniejsze zadanie strony europejskiej TRG uważa przekonanie transatlantyckich partnerów UE o potrzebie dojścia do 2012 r. do dalekosiężnego, ambitnego i prawnie wiążącego systemu po okresie obowiązywania protokołu z Kioto w zakresie emisji gazów cieplarnianych oraz o potrzebie nakreślenia wielkiego transatlantyckiego projektu dotyczącego wymiany inwestycji i technologii w dziedzinie bezpiecznej i czystej produkcji energii;
17.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, parlamentom państw członkowskich oraz prezydentowi i Kongresowi Stanów Zjednoczonych Ameryki.
