Pomoc publiczna instrumentem zapewniania wzrostu gospodarczego i zatrudnienia
Sprawy gospodarcze i walutowe
2006-02-14 - 14:30
Parlament popiera plany Komisji Europejskiej dotyczące reformy zasad pomocy publicznej, których głównym celem jest mniejsza, za to lepsza pomoc państwa w przyszłości.
Posłowie przyjęli sprawozdanie posła Gunnara Hökmarka (EPP-ED, SE), w którym poparli pomysł uczynienia z pomocy publicznej instrumentu zapewniania wzrostu gospodarczego i zatrudnienia zgodnie z celami Strategii Lizbońskiej.
Posłowie zgadzają się z Komisją Europejską, że istnieje rzeczywista potrzeba dokonania całościowej reformy polityki w zakresie pomocy państwa.
Przyznają jednocześnie, że gospodarka rynkowa stanowi najskuteczniejszy sposób dystrybucji ograniczonych środków, dlatego pomoc państwa powinna być narzędziem stosowanym w ostateczności.
Jednak w sytuacji, gdy nie zakłóca konkurencji, pomoc państwa może być środkiem zapewniającym rozwój i wzrost gospodarczy.
Posłowie proponują szczegółowe określenie, czym jest pomoc państwa oraz zdefiniowanie pojęcia kryzysu rynkowego.
Chcą, aby pojęcie to było na tyle realne, by Państwa Członkowskie i beneficjenci mogli je stosować i odnosić z niego korzyści w praktyce.
Państwa Członkowskie powinny wymagać od przedsiębiorstw publikowania danych dotyczących otrzymanych subsydiów tak, aby umożliwić akcjonariuszom dokonywanie lepszej oceny rzeczywistych wyników przedsiębiorstwa, w szczególności w przypadku ewentualnych cięć w pomocy państwa.
Pomoc państwa w zakresie badań naukowych i rozwoju może umożliwić państwom Członkowskim zarówno stawienie czoła kryzysom rynkowym, jak i opracowanie środków stymulujących przemysł do większego inwestowania w te obszary.
Parlament podkreśla jednakże, że pomoc dla badań naukowych i rozwoju nie może prowadzić do przyznawania pomocy powodującej zakłócenia konkurencji, zwłaszcza poprzez sprzyjanie ugruntowanym podmiotom rynkowym.
Komisja Europejska powinna ukierunkować pomoc dla badań naukowych i rozwoju szczególnie dla zgrupowań przedsiębiorstw innowacyjnych.
Posłowie uważają, że KE powinna ostatecznie zapewnić jasność prawną odnośnie pomocy dla usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.
Uznają, że finansowanie usług o ogólnym znaczeniu gospodarczym stanowi pomoc państwa jedynie wtedy, gdy nie jest spełnione kryterium uzasadnionej rekompensaty.
Parlament sugeruje, że przepisy dotyczące udzielania pomocy państwa podmiotom świadczącym usługi użyteczności publicznej powinny opierać się na wpływie, jaki środki pomocy państwa wywierają na odpowiedni rynek zamiast na wielkości przedsiębiorstwa, wobec którego są stosowane.
Posłowie zgadzają się, że należy zapewnić większą efektywność przyznawania pomocy o przeznaczeniu regionalnym i proponują skupianie się na inwestycjach infrastrukturalnych i pomocy horyzontalnej w regionach o niekorzystnych warunkach lub w najsłabiej rozwiniętych, łącznie z wprowadzeniem korzystnych warunków podatkowych na okresy przejściowe nie przekraczające pięciu lat (regiony dotknięte tzw. efektem statystycznym).
Jednocześnie, Parlament przyjął poprawkę, w której wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do szybszego wprowadzenia środków służących zmniejszeniu pomocy państwa szkodliwej dla środowiska naturalnego, a z czasem jej całkowitej likwidacji.
Obecna praktyka i procedury w dziedzinie pomocy państwa są - zdaniem posłów - zbyt biurokratyczne, a sankcje za brak notyfikacji powinny być stosowane wobec Państw Członkowskich, a nie tylko w stosunku do beneficjentów pomocy.
Całkowita kwota pomocy państwa przyznawana rocznie w UE stanowi, przy najbardziej zachowawczych szacunkach, równowartość ponad 50% rocznego budżetu UE.
Wysokość pomocy państwa jako ułamek PKB znacznie się różni w poszczególnych Państwach Członkowskich, co może powodować znaczne zakłócenia rynku.
W roku 2003 Polska i Czechy przeznaczyły na pomoc państwa do 2,76% swojego PKB, podczas gdy Francja 0,57%, a Wielka Brytania 0,26%.
20060209IPR05131
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 IPR DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 IPR DOC XML V0//EN
