A6-0010/2008
25.1.2008
SPRAWOZDANIE
w sprawie przejrzystości w kwestiach finansowych
(2007/2141(INI))
Komisja Kontroli Budżetowej
Sprawozdawca:
José Javier Pomés Ruiz
PE 392.131v03-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI........................................................12
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie przejrzystości w kwestiach finansowych
( 2007/2141(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając zieloną księgę Komisji w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości ( COM(2006)0194 ),
– uwzględniając komunikat Komisji: Zielona księga „Europejska inicjatywa na rzecz przejrzystości” – działania następcze ( COM(2007)0127 ),
– uwzględniając art. 255 traktatu WE,
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej ( A6‑0010/2008 ),
A. mając na uwadze, że przejrzystość pozwala obywatelom na bliższe uczestnictwo w procesie podejmowania decyzji i gwarantuje lepszą legitymizację instytucji UE oraz ich większą skuteczność i odpowiedzialność wobec obywateli w systemie demokratycznym,
B. mając na uwadze, że przejrzystość przyczynia się do umacniania zasad demokracji i szacunku dla praw podstawowych określonych w art. 6 traktatu UE oraz w Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej
Dz.U. C 364 z 18.12.2000, str. 1. ,
C. mając na uwadze, że większa przejrzystość instytucji UE zwiększyłaby ogólne zrozumienie, w jaki sposób środki finansowe UE są wykorzystywane, poprawiając jednocześnie możliwości oceny skuteczności wydatków UE,
Ujawnianie informacji o beneficjentach środków finansowych UE (praktyczne wdrażanie)
1. przypomina, że pod nagłówkiem „Zasada przejrzystości” art. 30 ust. 3 rozporządzenia finansowego przyjętego w dniu 13 grudnia 2006 r.
Rozporządzenie Rady (WE, Euratom) nr 1995/2006 z dnia 13 grudnia 2006 r. zmieniające rozporządzenie (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich. przewiduje, że:
„Komisja udostępnia w odpowiedni sposób informacje o beneficjentach środków finansowych pochodzących z budżetu, którymi dysponuje Komisja w trakcie wykonywania budżetu na zasadzie scentralizowanej i bezpośrednio poprzez jej działy, oraz informacje o beneficjentach środków finansowych dostarczanych przez jednostki, którym przekazano uprawnienia do wykonywania budżetu w ramach innych trybów zarządzania.”
2. jest zdania, że przejrzystość ściśle łączy się z tym, czy udostępniane informacje o beneficjentach są łatwo dostępne, wiarygodne i czy nadają się one do dalszych badań, porównań i oceny, a w związku z tym uważa, że stosując wyrażenie „w odpowiedni sposób” użyte w rozporządzeniu finansowym należy właściwie uwzględniać te potrzeby;
Środki finansowe UE zarządzane centralnie
3. przypomina, że jeśli chodzi o przejrzystość, w odniesieniu do 20% środków finansowych UE zarządzanych bezpośrednio i centralnie przez Komisję (dotacje i zamówienia publiczne) informacja o beneficjentach, w tym ich tożsamość, dostępna jest do wglądu na dwóch stronach internetowych:
o beneficjentach dotacji:
http://ec.europa.eu/grants/beneficiaries_en.htm
o beneficjentach zamówień publicznych:
http://ec.europa.eu/public_contracts/beneficiaries_en.htm
4. zwraca się do Komisji, aby we wszystkich dokumentach odnoszących się do budżetu UE i/lub projektów i programów będących w jej gestii wskazywała wyraźnie adresy obu stron internetowych zawierających informacje o beneficjentach środków finansowych UE zarządzanych przez nią bezpośrednio i centralnie;
Środki finansowe UE zarządzane na zasadzie podziału lub decentralizacji zarządzania albo poprzez wspólne zarządzanie
5. zauważa, że zgodnie z art. 53b rozporządzenia finansowego w przypadku wykonywania przez Komisję budżetu przy podziale zarządzania, państwa członkowskie na mocy ust. 2 lit. d) powyższego artykułu:
„zapewniają, za pomocą odnośnych przepisów sektorowych i zgodnie z art. 30 ust. 3, odpowiednią coroczną publikację ex post beneficjentów środków finansowych pochodzących z budżetu”;
6. podkreśla, że, podobnie, zgodnie z art. 53c i 53d kraje trzecie i organizacje międzynarodowe, którym powierzono zadania wykonawcze „zapewniają, zgodnie z art. 30 ust. 3, odpowiednią coroczną publikację ex post beneficjentów środków finansowych pochodzących z budżetu”;
7. przypomina, że w projekcie deklaracji Komisji w sprawie przejrzystości załączonym do wyników postępowania pojednawczego dotyczącego zmienionego rozporządzenia finansowego Komisja zobowiązała się:
„zapewnić w sektorowych rozporządzeniach wykonawczych porównywalność ujawnianych informacji na temat beneficjentów środków finansowych pochodzących z funduszy rolnych (EFRROW
Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. i EFGR
Europejski Fundusz Gwarancji Rolnej. ) z informacjami ujawnianymi na mocy sektorowych rozporządzeń wykonawczych dotyczących funduszy strukturalnych.
W szczególności zapewniona zostanie odpowiednia coroczna publikacja ex post kwot otrzymanych z tych funduszy przez poszczególnych beneficjentów, z dalszym podziałem według głównych kategorii wydatków.”
8. zauważa, że na stronie internetowej Komisji http://ec.europa.eu/agriculture/funding/index_en.htm znajdują się obecnie łącza do baz danych 14 państw członkowskich, które zawierają informacje o beneficjentach płatności wspólnej polityki rolnej w ramach podziału zarządzania; ubolewa jednak, że dane są tak zróżnicowane i rozproszone oraz że tak różnią się między sobą jakością, iż trudno jest znaleźć informacje; wzywa Komisję do wyciągnięcia nauki z łatwo dostępnej strony internetowej http://www.farmsubsidy.org/, która działa bardzo dobrze i została stworzona bez udziału środków publicznych;
9. odnotowuje zastrzeżenie Komisji, że ponieważ łącza na jej stronie internetowej oparte są na dostarczonych przez państwa członkowskie informacjach, które mogą być ogromnie zróżnicowane pod względem zakresu i szczegółów, nie jest ona w stanie zagwarantować dokładności lub kompletności dostarczonych danych i informacji, nie przyjmuje również odpowiedzialności za sposoby ich wykorzystania;
10. utrzymuje, że Komisja musi przyjąć odpowiedzialność za zapewnienie pełnych i wiarygodnych danych, a w związku z tym musi podjąć konieczne działania wobec władz państw członkowskich w celu zagwarantowania, że dane takie będą dostarczane;
Uwagi ogólne o ujawnianiu beneficjentów
11. jest przekonany, że co do zasady strony internetowe Komisji, na których ujawniane są informacje o beneficjentach środków finansowych UE każdej kategorii, czy to w postaci zamówień publicznych, dotacji, wydatków z funduszy rolnych lub strukturalnych (lub innych form finansowania), powinny być zaprojektowane w taki sposób, aby umożliwić nie tylko uzyskiwanie informacji o poszczególnych beneficjentach, ale również wyszukiwanie w oparciu o konkretne kryteria w celu uzyskania całościowego obrazu w różnych działach, który można następnie skonfrontować z danymi liczbowymi dotyczącymi wykonania przedstawianymi przez Komisję;
12. wzywa Komisję do przyjęcia politycznej odpowiedzialności za publikację informacji o beneficjentach środków finansowych UE w ramach wszystkich trybów zarządzania;
13. podkreśla, że nie wystarczy zwykłe opublikowanie informacji w stanie surowym, lecz należy je w sposób przemyślany zorganizować, sklasyfikować i przedstawić, żeby nadać im wartość praktyczną;
14. podkreśla, że poszczególni beneficjenci mogą otrzymać środki finansowe UE z kilku programów lub obszarów działalności UE; uznaje w związku z tym, że warto byłoby mieć możliwość określenia wszystkich kwot wypłaconych danemu beneficjentowi we wszystkich obszarach; zwraca się do Komisji o przeanalizowanie możliwości stworzenia ogólnej wyszukiwarki zdolnej do uzyskiwania przekrojowych danych dotyczących poszczególnych beneficjentów, obejmujących zamówienia, dotacje, subsydia, programy badawcze, fundusze rolne i strukturalne, zarządzanie scentralizowane i zdecentralizowane itd. we wszystkich dziedzinach działalności UE;
15. wzywa Komisję, aby uwzględniła uwagi zawarte w niniejszej rezolucji i aby do końca 2009 r. wprowadziła w pełni sprawny system informacji dla szerszej publiczności o wszystkich beneficjentach subsydiów UE oraz o kwotach pozostających do odzyskania;
Oświadczenie o powiązaniach finansowych osób sprawujących urząd publiczny w instytucjach UE
16. podkreśla, że obecnie w instytucjach UE podejście do oświadczeń o powiązaniach finansowych ich członków jest zróżnicowane, a jego zakres rozciąga się od rejestru publicznego w Parlamencie Europejskim do braku wymogu składania jakichkolwiek oświadczeń;
17. wyraża opinię, że wszystkie instytucje powinny rozważyć, czy obecne zasady i przepisy są wystarczające oraz odnotowuje ewentualną konieczność przeglądu przepisów Parlamentu Europejskiego, tak aby wprowadzić obowiązek publicznego ujawniania w Internecie powiązań finansowych;
18. odnotowuje, że w związku z europejską inicjatywą na rzecz przejrzystości Komisja zleciła przeprowadzenie analizy zasad i norm etyki zawodowej osób sprawujących urząd publiczny w instytucjach UE oraz w parlamentach krajowych, rządach krajowych, trybunałach konstytucyjnych (sądach najwyższych), trybunałach obrachunkowych oraz w centralnych lub narodowych bankach 27 państw członkowskich UE, a także Kanady i Stanów Zjednoczonych Ameryki; odnotowuje także, że w odniesieniu do instytucji UE w analizie zbadane i porównane zostaną zasady i normy etyki zawodowej w Komisji Europejskiej, Parlamencie Europejskim, Europejskim Trybunale Obrachunkowym, Europejskim Trybunale Sprawiedliwości, Europejskim Banku Centralnym i Europejskim Banku Inwestycyjnym;
19. zdaje sobie sprawę, że Komisja pragnie stworzyć wśród instytucji UE „wspólną przestrzeń etyki”;
20. przypomina, że w następstwie zaleceń przedstawionych przez komitet niezależnych ekspertów w drugim sprawozdaniu z dnia 10 września 1999 r. oraz białej księgi Komisji w sprawie reformy administracyjnej Komisja wysunęła propozycję utworzenia komitetu doradczego ds. norm życia publicznego
Wniosek w sprawie umowy między Parlamentem Europejskim, Radą, Komisją, Trybunałem Sprawiedliwości, Trybunałem Obrachunkowym, Komitetem Ekonomiczno-Społecznym i Komitetem Regionów ustanawiającej grupę doradczą ds. norm życia publicznego ( SEC(2000)2077 ). , wśród którego zadań znalazłoby się udzielanie wcześniejszych instrukcji osobom sprawującym urząd publiczny, aby pomóc im uniknąć sytuacji powodujących ewentualny konflikt interesów;
21. uważa, że niewłaściwe byłoby utworzenie jednego organu doradczego dla wszystkich osób sprawujących urząd w UE, biorąc pod uwagę szczególną sytuację posłów do Parlamentu Europejskiego, którzy, w przeciwieństwie do innych osób sprawujących urząd w UE, wybierani są bezpośrednio przez obywateli;
22. jest jednak przekonany, że każda instytucja powinna przyjąć zasady etyki zawodowej swoich członków (w zależności od szczególnego charakteru każdej instytucji) obejmujące następujące kwestie:
· powiązania finansowe i majątek;
· działalność małżonków;
· obowiązek złożenia oświadczenia o powiązaniach przed udziałem w debacie lub głosowaniu;
· działalność poza instytucją (działalność polityczna, działalność honorowa, konferencje, publikacje itd.);
· tajemnicę zawodową, lojalność;
· delegacje, podróże;
· zasady przyjęć i reprezentacji zawodowej;
· przyjmowanie prezentów, odznaczeń i wyróżnień;
· ogólne zasady bezstronności i konflikt interesów;
· szczególne zasady dotyczące niezgodności obowiązków wynikających ze sprawowania urzędu z poprzednią lub równoległą działalnością zawodową; ograniczenia dotyczące zobowiązań zawodowych lub innych obowiązków po zakończeniu kadencji;
23. zaleca, aby zasady etyki zawodowej każdej instytucji poruszały również sprawy ogólnej odpowiedzialności politycznej, finansowej i prawnej ich członków;
24. przypomina, że w odpowiedzi na niedawne rezolucje Parlamentu w sprawie udzielenia absolutorium Europejski Trybunał Sprawiedliwości przyjął ostatnio zasady etyki
Dz.U. C 223 z 22.9.2007, str. 1. sędziów; zauważa, że Europejski Trybunał Obrachunkowy również analizuje powiązane kwestie w kontekście oceny przez środowisko swojej przyszłej roli;
25. zgadza się z Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich (sprawa 3269/2005/TN), że ujawnianie nazwisk poszczególnych lobbystów odbywających spotkania z komisarzami posiada zasadnicze znaczenie;
Odzyskiwanie, odstąpienie od odzyskiwania
26. zauważa, że pojęcie „odzyskiwanie” obejmuje cztery różne rodzaje postępowania:
- odzyskiwanie kwot nienależnie wypłaconych przez państwa członkowskie organizacjom lub organom rolnym uczestniczącym w działaniach strukturalnych w następstwie różnych błędów wynikających z zaniedbania lub, w niektórych przypadkach, popełnionych umyślnie,
- windykacja kar pieniężnych nałożonych przez Komisję na organizacje lub państwa członkowskie,
- pozyskiwanie zasobów własnych od państw członkowskich w ramach normalnej procedury ściągania należnych kwot,
- odzyskiwanie kwot od beneficjentów środków finansowych Wspólnoty, w przypadku gdy umowa lub porozumienie o dotacji nie są przestrzegane;
27. ponownie wyraża ubolewanie, które znalazło już wyraz w ust. 36 rezolucji z dnia 24 października 2006 r. w sprawie odzyskiwania środków wspólnotowych
Dz.U. C 313 E z 20.12.2006, str. 125. , że informacje dotyczące odzyskiwania funduszy wspólnotowych wyłączone są z europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości; wzywa Komisję do udostępnienia władzy budżetowej, a ostatecznie do podania do wiadomości publicznej nazw i kwot do odzyskania lub wpłaconych do budżetu UE oraz końcowego przeznaczenia tych sum;
28. zauważa, że zgodnie ze sprawozdaniem rocznym za rok obrachunkowy 2006 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (ust. 2.24) „informacje nt. odzyskiwania środków i korekt finansowych podane w rocznych sprawozdaniach z działalności za 2006 r. nie zawierają wystarczających wyjaśnień”; zwraca się w związku z tym do Komisji o przedstawienie wiarygodnych i pełnych informacji na temat korekt błędów oraz poświadczenia dokonanych korekt;
29. uważa, że Komisja powinna przedstawiać Parlamentowi w regularnych odstępach czasu, i ewentualnie publikować na swojej stronie internetowej, zestawienie kwot pozostających do odzyskania w rozbiciu na kwoty łączne niezapłacone przez poszczególne dyrekcje generalne (DG) oraz okresy opóźnień we wnoszeniu każdej kwoty;
30. z zadowoleniem przyjmuje fakt opublikowania zestawienia odstąpień od odzyskiwania ustalonych wierzytelności w 2006 r. w formie załącznika do komunikatu Komisji (COM(2007) 274) podsumowującego osiągnięcia Komisji w zakresie zarządzania za rok 2006; zauważa, że łączna kwota, od której odzyskiwania odstąpiono (kwoty powyżej 100 000 euro) wyniosła 23 038 784 euro dla budżetu WE i 6 549 996 euro dla budżetu EFR;
31. podkreśla, że służby Komisji wystawiają rocznie 10 000 wezwań do zapłaty oraz że DG ds. Budżetu opracowuje co kwartał zestawienia sald nierozliczonych, które wysyłane są do właściwych DG w celu odzyskania należności;
32. z zadowoleniem przyjmuje publikację w sprawozdaniu tymczasowym za rok 2006 r. (tom 1, str. 67-71) w nocie do rachunku zysków i strat rozdziału na temat odzyskiwania wydatków; odnotowuje, że łączna wartość wezwań do zapłaty wystawionych w 2006 r. wyniosła 634 000 000 euro; wyraża nadzieję, że w celu zwiększenia przejrzystości Komisja dążyć będzie w przyszłości do dalszej poprawy w tym względzie;
Skład grup ekspertów doradzających Komisji
33. odnotowuje, że Komisja ustaliła rejestr ( http://ec.europa.eu/transparency/regexpert/ ) grup ekspertów, określonych jako formalne i nieformalne organy doradcze ustanowione na mocy decyzji Komisji lub nieformalnie - przez służby Komisji w celu wspierania Komisji i jej służb podczas opracowywania wniosków legislacyjnych i inicjatyw politycznych;
34. z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie podjęte na wniosek Komisji Kontroli Budżetowej przez wiceprzewodniczącego Siima Kallasa, że począwszy od 2008 r.:
· za pośrednictwem rejestru grup ekspertów Komisji będą publikowane i udostępniane nazwiska wszystkich członków grup formalnych i nieformalnych,
· w przypadku wszystkich ekspertów i zastępców oraz obserwatorów, gdy ich udział ma skutki dla budżetu, ujawniane będzie nazwisko, tytuł zawodowy, płeć, kraj i w stosownym przypadku, reprezentowany organ, chyba że podane zostaną uzasadnione istotne powody przeciwko takiemu ujawnieniu; dane te będą podawane do publicznej wiadomości za pośrednictwem rejestru grup ekspertów,
· dane osobowe nieujawnione na tej podstawie mogą zostać przekazane Parlamentowi Europejskiemu, przy czym każdy przypadek rozpatrywany jest indywidualnie i bez uszczerbku dla rozporządzenia 45/2001
Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (Dz.U. L 8 z 12.1.2001, str. 1). zgodnie z właściwymi przepisami załącznika I do porozumienia ramowego,
· zostanie zainstalowana zaawansowana wyszukiwarka umożliwiająca użytkownikowi przeszukiwanie za pomocą słów kluczowych wszystkich metadanych i , na przykład, wyszukanie liczby ekspertów, szukanie według kraju, składu;
35. zauważa, że rejestr grup ekspertów nie obejmuje:
· niezależnych ekspertów, którym zlecono pomoc Komisji we wdrażaniu ramowych programów badawczo-rozwojowych,
· komitetów sektorowych i wielobranżowych komitetów ds. dialogu społecznego (których w 2005 r. aktywnie działało ok.
70),
· „komitetów komitologicznych” wspierających Komisję w tych obszarach polityki, w których posiada ona uprawnienia do wdrażania prawodawstwa (w 2004 r. było łącznie 250 takich komitetów),
· wspólnych jednostek utworzonych na mocy umów międzynarodowych (których w 2004 r. działało łącznie 170);
36. nie zgadza się z ogólnym wykluczeniem tych grup z rejestru i zwraca się do Komisji o zbadanie sposobów zastosowania podobnego przejrzystego podejścia do członkostwa w tych komitetach ekspertów i ujawnienia w ten sposób informacji, chyba że podane zostaną uzasadnione istotne powody przeciwko takiemu ujawnieniu, indywidualnie dla każdego przypadku;
Zarządzanie w instytucjach i ich roczne sprawozdania z działalności
37. uznaje, że ważnym elementem dobrego zarządzania jednostkami prawnymi lub instytucjami UE jest udostępnianie udziałowcom i ogółowi społeczeństwa informacji o zarządzaniu finansami w formie łatwo zrozumiałej dla przeciętnego odbiorcy;
38. przyznaje, że od wejścia w życie w 2003 r. zmienionego rozporządzenia finansowego sytuacja uległa zmianie z uwagi na obowiązek sporządzania rocznych sprawozdań z działalności, które w praktyce zapewniają szczegółowy wgląd w wewnętrzne funkcjonowanie instytucji;
39. wyraża uznanie dla Komisji za opublikowanie na stronie internetowej http://ec.europa.eu/atwork/synthesis/aar/index_en.htm rocznych sprawozdań z działalności (2004, 2005, 2006) jej dyrektorów generalnych i innych służb oraz sprawozdania podsumowującego Komisji zatytułowanego „Osiągnięcia w poszczególnych dziedzinach polityki w 2006 r.”
( COM(2007)0067 );
40. zauważa, że według Komisji sprawozdanie podsumowujące oraz roczne sprawozdania z działalności stanowią zwieńczenie i filary konstrukcji, jaką jest struktura odpowiedzialności Komisji ( COM(2006)0277 ), a ponieważ dyrektorzy generalni i Komisja jako kolegium przyjmują w tych sprawozdaniach polityczną odpowiedzialność za zarządzanie, zdecydowanie wzywa Komisję do podjęcia poważnych kroków, które zapewnią pełny wgląd w sposoby wykorzystywania 80% środków finansowych UE (w ramach podziału zarządzania), ponieważ w innym przypadku jej własna odpowiedzialność zostanie uznana za ułomną;
41. wzywa w związku z tym Komisję do poparcia propozycji wydawania przez państwa członkowskie krajowych poświadczeń wiarygodności, co umożliwiłoby jej przyjęcie pełnej odpowiedzialności politycznej za całość zarządzania finansami UE; wzywa również Komisję, aby w większym stopniu polegała na pracy krajowych biur audytu oraz na audytach zewnętrznych;
42. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Europejski Trybunał Sprawiedliwości, Europejski Trybunał Obrachunkowy, Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny, Komitet Regionów i Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich przedkładają organowi udzielającemu absolutorium roczne sprawozdania z działalności;
43. uważa, że w interesie większej przejrzystości roczne sprawozdania z działalności innych instytucji, w tym Rady i Parlamentu Europejskiego, powinny być zamieszczane na ich ogólnie dostępnych stronach internetowych;
Tworzenie czarnych list oszustów
44. przypomina, że jedną z kwestii rozważanych przez Komisję w trakcie wstępnych prac nad przejrzystością ( SEC(2005)1300 ) był problem, czy oszustwom można lepiej zapobiegać poprzez zachowanie większej przejrzystości w sprawie wyników dochodzeń i czy Komisja powinna ustalić i opublikować czarną listę potwierdzonych przypadków oszustw w celu ujawnienia i zawstydzenia oszustów;
45. zauważa, że o ile sprawa sporządzenia czarnej listy oszustów jest szeroko rozważana w dokumencie roboczym służb Komisji ( SEK(2005)1300 ), nie została ona jednak ujęta ani w zielonej księdze Komisji w sprawie europejskiej inicjatywy na rzecz przejrzystości, ani w komunikacie dotyczącym działań następczych;
46. zwraca się do Komisji o rozważenie, w jaki sposób można by utworzyć czarną listę potwierdzonych przypadków oszustw i jednostek za nie odpowiedzialnych w celu ich ujawniania i zawstydzania, a także informowania społeczeństwa o wynikach działań Wspólnoty przeciwko nadużyciom;
47. podkreśla, że na wniosek Parlamentu Europejskiego w 1997 r.
Komisja wprowadziła w celu ochrony finansowych interesów UE system wczesnego ostrzegania o pięciostopniowej skali zagrożenia, który ma pomagać służbom Komisji w identyfikowaniu jednostek stwarzających zagrożenie finansowe lub inne; zauważa, że system ten obejmuje zarówno zarządzanie scentralizowane (zamówienia i dotacje zarządzane bezpośrednio przez służby Komisji), jak i zdecentralizowane (zarządzanie przez kraje trzecie); system wczesnego ostrzegania dotychczas jednak nie uwzględnia środków finansowych UE zarządzanych we współpracy z państwami członkowskimi (zarządzanie na zasadzie podziału, dotyczy głównie wspólnej polityki rolnej i funduszy strukturalnych), ani środków przekazanych organizacjom międzynarodowym (wspólne zarządzanie);
48. zauważa, że według głównych ustaleń Europejskiego Trybunału Obrachunkowego zawartych w sprawozdaniu rocznym za rok 2006 błędy zgodności (np. brak procedury przetargowej lub jej nieważność) stanowiły główną przyczynę nieprawidłowości w dziedzinie polityki strukturalnej, a ponieważ ochrona interesów finansowych UE jest podstawowym celem, zwraca się do Komisji i do Europejskiego Trybunału Obrachunkowego o przedstawienie organowi udzielającemu absolutorium sprawozdania na temat rodzajów nieprawidłowości lub oszustw najczęściej występujących w trakcie procedur przetargowych oraz ich przyczyn;
49. zauważa, że ze względu na ochronę danych, w celu zagwarantowania uzasadnionych interesów zainteresowanych jednostek, oraz wobec braku jakichkolwiek przepisów w rozporządzeniu finansowym zezwalających na publikację, wpisy w systemie wczesnego ostrzegania mają ściśle poufny charakter;
50. przypomina, że zgodnie z art. 95 rozporządzenia finansowego należy utworzyć centralną bazę wykluczonych kandydatów i oferentów (przestrzegając zasad Wspólnoty dotyczących ochrony danych osobowych) i zarządzać nią wspólnie ze wszystkimi instytucjami i agencjami, oraz że baza ta ma rozpocząć działanie od 1 stycznia 2009 r.;
51. ponownie wskazuje na pilną konieczność przyjęcia kodeksu etyki OLAF w celu zagwarantowania domniemania niewinności w przypadku beneficjentów, wobec których prowadzona jest długotrwała i szkodliwa dla ich interesów procedura dochodzenia i których sąd uwalnia od zarzutów, ale nie otrzymują oni żadnego zadośćuczynienia za utratę dobrego imienia lub za inne poniesione straty;
52. odnotowuje, że państwa członkowskie zobowiązane są do przekazywania właściwemu intendentowi informacji o wykluczonych kandydatach i oferentach; zauważa również, że baza danych nie będzie ogólnie dostępna, lecz dostęp do niej będzie zastrzeżony wyłącznie dla instytucji UE, agencji wykonawczych oraz agencji regulacyjnych (art. 95 ust. 2 rozporządzenia finansowego);
°
° °
53. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Komisji, Radzie oraz innym instytucjom.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
22.1.2008
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
17
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Jean-Pierre Audy, Herbert Bösch, Paul van Buitenen, Paulo Casaca, Jorgo Chatzimarkakis, Antonio De Blasio, Christofer Fjellner, Ingeborg Gräßle, Dan Jørgensen, Carl Lang, Marusya Ivanova Lyubcheva, Hans-Peter Martin, Francesco Musotto, Bill Newton Dunn, Borut Pahor, Bart Staes, Alexander Stubb, Kyösti Virrankoski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Carlo Casini, Valdis Dombrovskis, Cătălin-Ioan Nechifor, Pierre Pribetich, Petya Stavreva
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
