A6-0435/2007
8.11.2007
SPRAWOZDANIE
w sprawie nominacji Haralda Noacka na członka Trybunału Obrachunkowego
(C6‑0308/2007 – 2007/0817(CNS))
Komisja Kontroli Budżetowej
Sprawozdawca:
Inés Ayala Sender
PE 396.479v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
UZASADNIENIE
ZAŁĄCZNIK 1: CURRICULUM VITAE Dr HARALDA NOACKA
ZAŁĄCZNIK 2: ODPOWIEDZI NA PYTANIA
PROCEDURA
PROJEKT DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie nominacji Haralda Noacka na członka Trybunału Obrachunkowego
( C6‑0308/2007 – 2007/0817(CNS) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając art. 247 ust. 3 traktatu WE i art. 160 B ust. 3 traktatu Euratom, na mocy których Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6‑0308/2007 ),
– uwzględniając fakt, że Komisja Kontroli Budżetowej na posiedzeniu w dniu 6 listopada 2007 r. przesłuchała kandydata Rady na stanowisko członka Trybunału Obrachunkowego i rozważyła jego kwalifikacje z punktu widzenia kryteriów określonych w art. 247 ust. 2 traktatu WE i art. 160b ust. 2 traktatu Euratom,
– uwzględniając art. 101 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej ( A6‑0435/2007 ),
1. wydaje opinię pozytywną w sprawie powołania Haralda Noacka na członka Trybunału Obrachunkowego;
2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej decyzji Radzie oraz do wglądu Trybunałowi Obrachunkowemu, jak również innym instytucjom Wspólnot Europejskich i organom kontroli w państwach członkowskich.
UZASADNIENIE
Dobra współpraca pomiędzy Europejskim Trybunałem Obrachunkowym i Parlamentem ma podstawowe znaczenie dla funkcjonowania systemu kontroli finansowej Unii Europejskiej.
Tymczasem w powoływaniu członków Trybunału rola Parlamentu jest raczej niewielka.
Członkowie Trybunału są powoływani przez Radę na wnioski państw członkowskich.
Parlament wydaje jedynie opinię przed ich powołaniem.
Z tego względu pomiędzy Parlamentem i Radą mogą powstać napięcia w przypadku różnicy poglądów.
Parlament próbował zmniejszyć ryzyko pojawienia się różnic poglądów upubliczniając ogólne zasady dotyczące wydawania opinii w tej kwestii, które zawarł w dwóch rezolucjach, z roku 1992 i 1995, dotyczących procedury zasięgania opinii Parlamentu w sprawie powoływania członków Trybunału
Rezolucja A3-0345/92 , Dz.U. C 337 z 21.12.1992, str.51, oraz rezolucja A4-0001/95 , Dz.U. C 43 z 20.02.1995, str. 75. .
W szczególności w rezolucji z 1992 r., w celu zwiększenia przejrzystości,
Parlament opublikował poniższy zespół kryteriów służących ocenie kandydatów:
a) doświadczenie zawodowe na stanowisku wysokiego szczebla, zdobyte w sektorze finansów publicznych lub zarządzania i audytu zarządzania;
b) w zależności od przypadku, uprzednio uzyskane absolutorium z wykonywania przez kandydatów zadań kierowniczych;
c) w przypadku kandydatów, którzy zajmowali stanowiska kierownicze w sektorze publicznym lub prywatnym – nieposzlakowana opinia w zakresie zarządzania;
d) kandydaci nie mogą piastować stanowisk wybieralnych ani pełnić funkcji partyjnych od daty powołania;
e) ze względu na charakter wykonywanej pracy uwzględniany jest również wiek kandydatów; na przykład właściwe wydaje się zastrzeżenie, że członkowie nie powinni przekroczyć 65. roku życia na koniec pierwszej kadencji lub 70. roku życia na koniec drugiej kadencji; niewłaściwa byłaby również sytuacja, w której – dzięki powołaniu na członka Trybunału Obrachunkowego – kandydaci mieli możliwość uchylenia się od przepisów dotyczących granicy wieku mających zastosowanie do tego samego rodzaju stanowisk w ich krajach pochodzenia;
f) oprócz oceny indywidualnych kwalifikacji Parlament upewnia się również co do zachowania rozsądnej równowagi w składzie Trybunału jako całości; mimo iż obecny skład Trybunału jest rzeczywiście słuszny w zakresie zróżnicowania pochodzenia członków, brak kobiet w składzie jest nieuzasadniony;
g) wskazane byłoby, aby członkowie Trybunału nie pełnili swojej funkcji przez więcej niż dwie kadencje.
Niedawne doświadczenia pokazują, że pomimo wymienionych wyżej rezolucji, różnice poglądów nie zawsze mogły zostać zażegnane.
W 2004 r.
Komisja Kontroli Budżetowej wydała negatywną opinię w odniesieniu do dwóch z dziesięciu nowych członków Trybunału zaproponowanych zgodnie z traktatem akcesyjnym.
Jeden z kandydatów wycofał się, drugi jednak nie.
Pomimo negatywnej opinii potwierdzonej na posiedzeniu plenarnym, kandydat ten został powołany na członka Trybunału Obrachunkowego.
Jeżeli chodzi o bieżącą procedurę mianowania, kilku kandydatów zaproponowanych przez państwa członkowskie nie spełnia całkowicie wszystkich kryteriów określonych w rezolucji Parlamentu z 1992 r.
Obecne wnioski państw członkowskich postawiły ponadto pod znakiem zapytania wysiłki Parlamentu zmierzające do utrzymania rozsądnej równowagi w składzie Trybunału i rozwiązania kwestii braku kobiet wśród członków Trybunału.
Mając na uwadze, że obecnie 22 członków Trybunału to mężczyźni, a 5 to kobiety, w przypadku gdyby wszyscy kandydaci zostali mianowani proporcja będzie wynosiła 23 do 4.
W związku z powyższym sprawozdawczyni uważa, że potrzebne są bardziej skuteczne narzędzia, aby Parlament oraz, w szczególności, Komisja Kontroli Budżetowej nawiązały owocne relacje z każdym z członków Trybunału od dnia jego powołania.
Zdaniem sprawozdawczyni kryteria i procedury określone w rezolucjach z roku 1992 i 1995 wymagają natychmiastowego przeglądu, ujednolicenia i przedstawienia ich Radzie, władzom państw członkowskich odpowiedzialnym za zgłaszanie kandydatów i opinii publicznej.
W związku z powyższym sprawozdawczyni zaleca o wiele ściślejszą współpracę pomiędzy Parlamentem i Radą (ECOFIN) w zakresie przyszłej procedury nominacji.
Parlament powinien otrzymywać informacje na temat kandydatów zgłoszonych przez każde państwo członkowskie z zachowaniem należytych terminów.
W perspektywie średnioterminowej Rada i Parlament powinny uzgodnić bardziej spójną i wydajną procedurę nominacji, która będzie istotnym elementem pilnej reformy organizacji Europejskiego Trybunału Obrachunkowego.
ZAŁĄCZNIK 1: CURRICULUM VITAE Dr HARALDA NOACKA
Dane osobowe:
Imię i nazwisko Dr Harald Noack
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1949 r., Frankfurt nad Menem
1970-1975 Studia prawnicze na Uniwersytecie Johanna Wolfganga
Goethego
Frankfurt nad Menem
1975 Egzamin państwowy pierwszego stopnia dla prawników
1978 Doktorat i egzamin państwowy drugiego stopnia dla
prawników
kwiecień 1979 Asesor w biurze prokuratora
lipiec 1980 Oddelegowanie do Ministerstwa Sprawiedliwości kraju związkowego Hesja w funkcji asystenta Ministra
1981 Nominacja prokuratorska
1983 Starszy sekretarz i szef departamentu budżetowego oraz departamentu zagospodarowania przestrzeni w Ministerstwie Sprawiedliwości kraju związkowego Hesja
1985 Główny prokurator, dalsze sprawowanie funkcji szefa departamentu oraz dodatkowa działalność jako egzaminator w ramach państwowego egzaminu pierwszego stopnia dla prawników oraz wykładowca na Verwaltungsfachhochschule Wiesbaden, sekcja we Frankfurcie
1987 Szef działu i kierownik departamentu budżetowego oraz departamentu zagospodarowania przestrzeni w Ministerstwie Sprawiedliwości kraju związkowego Hesja
styczeń 1989 Szef działu, członek Federalnego Trybunału
Obrachunkowego
oraz szef służb kontroli rent i emerytur
wrzesień 1991 Szef podjednostki i kierownik departamentu regulacji jądrowej i ochrony przez promieniowaniem w Ministerstwie Środowiska, Energii i Spraw Federalnych kraju związkowego Hesja
styczeń 1994 Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów kraju
związkowego Hesja
kwiecień 1999 Czasowe wycofanie się z działalności
maj 1999 Prawnik i wspólnik w prawniczej firmie Heiermann Franke Knipp, Frankfurt nad Menem
sierpień 1999 Członek Komitetu Nadzoru OLAF w wyniku
rekomendacji Rządu Federalnego i wspólnej decyzji
instytucji UE
od lipca 2000 do Sekretarz Stanu w Ministerstwie Finansów kraju
lipca 2004 związkowego Nadrenia Północna-Westfalia
od września 2004 do Członek zarządu Federalnego Związku Banków
grudnia 2004 Niemieckich
od stycznia 2005 Zastępca Dyrektora Wykonawczego Federalnego Związku Banków Niemieckich
ZAŁĄCZNIK 2: ODPOWIEDZI NA PYTANIA
Doświadczenie zawodowe
1.
Proszę przedstawić najważniejsze aspekty Pana(i) doświadczenia zawodowego w zakresie finansów publicznych, zarządzania oraz kontroli zarządzania.
Pełniąc przez ponad dziewięć lat funkcję stałego zastępcy ministra finansów krajów związkowych Hesji i Nadrenii-Północnej Westfalii byłem na równi odpowiedzialny za przygotowanie i wykonanie budżetów tych krajów związkowych.
Budżety te wynosiły do 2001 r. w przeliczeniu około 25 względnie 50 miliardów euro.
Jako kierownik obu ministerstw finansów byłem współodpowiedzialny za indywidualne budżety ministerstw finansów i ich poprawne i ekonomiczne wykonanie.
Lata 1995 - 2004 ze względu na zjednoczenie Niemiec charakteryzowały się trudną sytuacją gospodarczą Republiki Federalnej i obu krajów związkowych.
Zadaniem odpowiedzialnych za budżet publiczny było zachowanie europejskich i krajowych zaleceń stabilności wobec zwiększających się wydatków sektora publicznego.
Pełniąc funkcję członka Federalnego Trybunału Obrachunkowego (Bundesrechnungshof) odpowiadałem za kontrolę całości niemieckich ubezpieczeń emerytalnych.
Składki otrzymane przez niemiecki zakład ubezpieczeń emerytalnych (Arbeiter- und Angestelltenrentenversicherung ) wyniosły w latach 1988 - 1991 około 125 miliardów Euro.
Zarządzały nimi pracownicze i urzędnicze kasy emerytalne, które zatrudniały wówczas około 50 tysięcy pracowników.
Ważnym zadaniem kontroli poprawności i gospodarności ubezpieczeń emerytalnych było doradzanie Komisji Budżetowej Bundestagu.
Równie ważnym zadaniem była konstruktywna współpraca z organami samorządowymi kas emerytalnych i ich administracjami w zakresie gospodarności jak też w zakresie rozwiązań systemowych.
Najważniejszym aspektem mego doświadczenia zawodowego jako prokurator, urzędnik ministerialny, członek najwyższej instytucji kontrolnej RFN, czy też jako sekretarz stanu w rządach dwóch krajów związkowych, było skuteczne, a przede wszystkim zgodne z przepisami, wykonanie obowiązków dla dobra obywateli i państwa.
Innym ważnym doświadczeniem jest przekonanie, że funkcjonowanie instytucji demokratycznych jest istotnym gwarantem powodzenia i rozwoju społeczeństwa.
2.
Proszę wymienić trzy najważniejsze decyzje, w których podjęciu Pan(i) uczestniczył(a) w pracy zawodowej.
Jako sekretarz stanu w ministerstwach finansów Hesji i Nadrenii-Północnej Westfalii brałem udział w podejmowaniu wielu ważnych decyzji.
Ze względu na obowiązującą mnie do tej pory tajemnicę skarbową nie mogę się na ich temat wypowiadać
Ważną i również dostarczającą wrażeń decyzją, w której brałem udział w szerszym znaczeniu tego słowa, było powiązane ze zjednoczeniem Niemiec połączenie ubezpieczeń emerytalnych byłej Niemieckiej Republiki Demokratycznej i Republiki Federalnej Niemiec.
Ponieważ ten rzeczowo i prawnie trudny proces wchodził w zakres moich kompetencji kontrolnych, brałem w nim aktywny udział.
Oprócz tego pragnę podkreślić wniosek legislacyjny opracowany przez podlegający mi pion w Federalnym Trybunale Obrachunkowym dotyczący lokowania środków finansowych niemieckich ubezpieczeń emerytalnych.
Po stwierdzeniu na podstawie kontroli dokonanych przez podlegający mi pion, że lokowanie środków ubezpieczeń emerytalnych w specjalne fundusze papierów wartościowych było wówczas nierentowne, Federalny Trybunał Obrachunkowy zaproponował na podstawie jednej z uwag kontrolnych mojego pionu nowe uregulowanie prawne takich lokat w celu uniknięcia strat ekonomicznych przez ubezpieczenia emerytalne, a więc i przez samych ubezpieczonych/wpłacających składki.
Zaproponowana przez Federalny Trybunał Obrachunkowy zmiana ustawy została przez Bundestag włączona do przepisów regulujących świadczenia socjalne i do dziś pozostaje w mocy.
Pełniąc obowiązki członka zarządu głównego związku banków niemieckich, brałem udział w opracowaniu różnych rozwiązań dotyczących rynku finansowego i inicjatyw podejmowanych w dziedzinie polityki i ustawodawstwa.
Ze względu na obowiązek dochowania tajemnicy nie mogę ujawnić szczegółów.
Mogę jednak w ogólnym zarysie przedstawić zaangażowanie w skomplikowany proces transpozycji dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych (MiFiD) do prawa krajowego.
Transpozycja europejskiej dyrektywy względnie rozporządzenia do prawa krajowego, proces doradczy i wykonawczy na płaszczyźnie krajowej i następujące po nim przełożenie ustawy dotyczącej wykonania dyrektywy w sprawie rynków instrumentów finansowych na działania w przedsiębiorstwach była w swej złożoności i również w swej funkcjonalności doskonałym przykładem współdziałania sił politycznych na płaszczyźnie krajowej i europejskiej oraz skutecznego dialogu w sprawie potrzeb przedsiębiorstw i możliwości politycznych pomiędzy przedsiębiorstwami i państwem.
Niezależność
3.
Traktat stanowi, że członkowie Trybunału Obrachunkowego powinni być „w pełni niezależni” w wykonywaniu swych funkcji.
Jak zamierza Pan(i) wypełniać to zobowiązanie w praktyce?
Niezależność związana a tą działalnością obejmuje niezależność od wskazówek.
Oznacza to piastowanie urzędu na podstawie możliwie najgłębszej wiedzy i szerokich doświadczeń własnego życia zawodowego, w myśl zadań stojących przed instytucją, w tym przypadku przed Europejskim Trybunałem Obrachunkowym.
Zgodność z prawem i gospodarność przy pozyskiwaniu wpływów i wykorzystaniu wydatków z budżetu europejskiego muszą być kontrolowane i oceniane w oderwaniu od związanych z nimi osób.
W Europejskim Trybunale Obrachunkowym należy przedstawiać kolegium wyniki własnych kontroli zgodnie z powyższymi wytycznymi.
Własne umiejętności i doświadczenia należy bez zastrzeżeń oddać do dyspozycji Parlamentu Europejskiego i jego posłów.
Należy również współpracować z innymi instytucjami europejskim dla dobra Europy i jej państw członkowskich.
Gwarantowana członkom Europejskiego Trybunału Obrachunkowego niezależność pozwala przy tym przedstawiać własne ustalenia i stanowisko w sposób wolny od wpływów.
4.
Czy uzyskał(a) Pan(i) absolutorium z wykonywania swych poprzednich funkcji (pod warunkiem, że taka procedura miała zastosowanie)?
Procedura ta nie była i nie jest przewidziana.
5.
Czy posiada Pan(i) jakiekolwiek udziały finansowe, czerpie korzyści finansowe lub posiada zobowiązania, które mogłyby kolidować z funkcją członka Trybunału?
Czy jest Pan(i) gotowa ujawnić wszystkie swoje interesy i zobowiązania finansowe prezesowi Trybunału i pozwolić na ich upublicznienie?
Czy jest Pan(i) zaangażowany(a) w toczące się postępowanie sądowe?
Jeśli tak, to czy mógłby(aby) Pan(i) podać jego szczegóły?
Nie mam żadnych zobowiązań gospodarczych, kapitałowych ani innych, które mogłyby stać w sprzeczności z moim przyszły zadaniem.
Jestem oczywiście gotów przedstawić przewodniczącemu Trybunału moje wszystkie powiązania finansowe i podać je do wiadomości publicznej.
Nie jestem stroną żadnego postępowania karnego, dyscyplinarnego lub honorowego, które mogłoby wpłynąć na mą niezależność.
6.
Czy po wyborze na członka Trybunału jest Pan(i) gotowa ustąpić z aktualnie piastowanych stanowisk, na które został(a) Pan(i) wybrana, oraz zrezygnować z aktywnie pełnionych funkcji partyjnych?
Nie pełnię żadnej funkcji odpowiadającej powyższym kryteriom.
7.
Jak postąpiłby(aby) Pan(i) w przypadkach poważnych oszustw i/lub korupcji, w które uwikłani byliby Pana(i) współobywatele?
W tym przypadku wystąpiłbym do przewodniczącego i do Kolegium Europejskiego Trybunału Obrachunkowego o zgodę na zwolnienie z wszelkich obowiązków, które nawet w najodleglejszej perspektywie mogłyby prowadzić do konfliktu interesów, aż do wyjaśnienia sprawy lub o całkowite i bezterminowe z nich zwolnienie.
Pełnienie funkcji
8.
Jakie powinny być główne cechy „kultury” zarządzania finansami w przypadku instytucji publicznych?
Administracja publiczna, z wyłączeniem organów porządkowych i interwencyjnych, pełni funkcję usługową.
Oznacza to, że musi ona wykorzystać skutecznie, zgodnie z prawem i w duchu pomocniczości środki finansowe wytwarzane przez obywateli i przedsiębiorstwa i przeznaczane na podstawie decyzji politycznych na cel wypełnienia zadań publicznych.
Wykorzystanie środków musi ponadto podlegać stałej kontroli pod względem najlepszych praktyk i dla zagwarantowania trwałości skutków obejmować właściwe cele.
9.
Zgodnie z postanowieniami Traktatu, Trybunał pomaga Parlamentowi Europejskiemu w wykonywaniu funkcji kontrolnej w zakresie wykonania budżetu.
Jak opisałby(aby) Pan(i) swoje funkcje w zakresie przedstawiania sprawozdań Parlamentowi Europejskiemu, a w szczególności jego Komisji Kontroli Budżetowej?
Europejski Trybunał Obrachunkowy pełni dla Parlamentu Europejskiego, w szczególności dla Komisji Kontroli Budżetowej, ważne funkcje wspomagające i doradzające.
Tym instytucjom należy przekazać wszystkie ustalenia i oddać im całą wiedzę.
Dlatego też niemożliwy jest konflikt interesów pomiędzy niezależnością Parlamentu i jego organów i niezależnością Trybunału i jego członków.
10.
Co według Pana(i) stanowi wartość dodaną kontroli wykonania zadań i w jaki sposób należałoby wdrożyć stwierdzone fakty w zakresie zarządzania?
Tradycyjna kontrola księgowa zajmuje się przede wszystkim prawidłowością wydatkowania środków publicznych.
Środki z budżetów publicznych muszą być jednak wydatkowane nie tylko zgodnie z politycznymi wytycznymi i zadaniami, lecz - jak i w przedsiębiorstwach prywatnych - zgodnie z efektywnością i skutkami ich wydatkowania.
Skuteczność wydatkowania środków publicznych jest naturalnym warunkiem prawidłowości.
Kontrola skuteczności uzupełnia i stymuluje prawidłowe wydatkowanie środków publicznych dla dobra obywateli i przedsiębiorstw, dla dobra trwałości skutków ich wydatkowania.
11.
Jak można usprawnić współpracę pomiędzy Trybunałem Obrachunkowym, krajowymi organami kontroli i Parlamentem Europejskim (Komisją Kontroli Budżetowej) w zakresie kontroli budżetu UE?
Zakładając, że współpraca pomiędzy odpowiedzialnymi instytucjami i ewentualne jej usprawnienie nie jest jednorazowym zadaniem, opinię w tej kwestii będę mógł wydać dopiero, gdy będę dysponował własnymi obserwacjami i doświadczeniami, które pozwolą mi formułować własne opinie w ramach kolegialnej współpracy w Europejskim Trybunale Obrachunkowym.
Inne pytania
12.
Czy wycofałby(aby) Pan(i) swoją kandydaturę na członka Trybunału, jeśli opinia Parlamentu byłaby nieprzychylna?
Ponieważ kandydaturę moja przedstawił rząd RFN, w tym przypadku ważne postanowienia podejmowałbym w ścisłej współpracy z nim.
PROCEDURA
Tytul
Mianowanie członka Europejskiego Trybunału Obrachunkowego (Harald Noack)
Odsyłacze
N6-0020/2007 - C6-0308/2007 - 2007/0817(CNS)
Data konsultacji z PE
19.9.2007
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
CONT
27.9.2007
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Inés Ayala Sender
11.9.2007
Data przyjęcia
6.11.2007
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
19
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Jean-Pierre Audy, Inés Ayala Sender, Herbert Bösch, Paulo Casaca, Szabolcs Fazakas, Christofer Fjellner, Ingeborg Gräßle, Dan Jørgensen, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Jan Mulder, Francesco Musotto, Bill Newton Dunn, Bart Staes, Alexander Stubb, Paul van Buitenen, Kyösti Virrankoski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Chris Davies, Edit Herczog, Véronique Mathieu, Gabriele Stauner, Petya Stavreva
Data złożenia
8.11.2007
