Odpowiedź udzielona przez Janeza Potočnika w imieniu Komisji
(28 lipca 2010 r.)
Wdrażanie dyrektywy 2007/60/WE w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim znajduje się na wczesnym etapie.
Do tej pory upłynęły dwa terminy.
Pierwszy z nich – 26 listopada 2009 r. – dotyczył faktycznej transpozycji dyrektywy.
Drugi termin – 26 maja 2010 r. – dotyczył zgłoszenia Komisji przez państwa członkowskie uzgodnień administracyjnych, jeżeli w związku z dyrektywą o powodziach wykorzystuje się inne właściwe organy i jednostki zarządzające niż w przypadku ramowej dyrektywy wodnej Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej, Dz.U. L 327 z 22.12.2000. .
W czerwcu 2010 r. stan transpozycji dyrektywy jest bardzo zróżnicowany, ponieważ wszczęto 16 postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, które są na różnych etapach proceduralnych (dotyczy to BE, BG, EE, FR, PT, ES, CY, EL, FI, IT, CZ, LU, AT, DK, UK oraz PL).
Komisja rozpoczęła ocenę zgodności tych transpozycji, które zgłoszono do tej pory, ale jest ona nadal w toku i nie można wyciągnąć jeszcze żadnych wniosków.
W czerwcu 2010 r. 23 państwa członkowskie zgłosiły Komisji uzgodnienia administracyjne.
W przypadku braku takich informacji Komisja zakłada, że uzgodnienia są takie same jak w przypadku ramowej dyrektywy wodnej.
Komisja ocenia teraz przedstawione informacje, aby sprawdzić, które organy odpowiadają za wszystkie zadania określone w dyrektywie o powodziach, a także ich status prawny i zasięg geograficzny.
Również w tym przypadku jest za wcześnie na wyciągnięcie wniosków.
Główne działania związane z wdrożeniem dyrektywy o powodziach nadal są przed nami.
W całej UE państwa członkowskie przygotowują się do tych działań, które polegają na: po pierwsze – przeprowadzeniu wstępnej oceny ryzyka powodziowego w 2011 r. oraz określeniu obszarów o potencjalnym znaczącym ryzyku powodziowym; po drugie – opracowaniu w 2013 r. szczegółowych map zagrożenia powodziowego i map ryzyka powodziowego; i po trzecie – przygotowaniu pierwszych planów zarządzania ryzykiem powodziowym w 2015 r.
Plany zarządzania ryzykiem powodziowym obejmują wszystkie aspekty zarządzania ryzykiem powodziowym, kładąc szczególny nacisk na stan należytego przygotowania i zapobieganie.
Przed ich przyjęciem należy przeprowadzić konsultacje społeczne i z zainteresowanymi stronami.
W odniesieniu do niedawnej powodzi w Polsce, którą spowodowały intensywne opady deszczu w dorzeczach Wisły, Odry i Warty, uruchomiono unijny mechanizm ochrony ludności (zwany dalej mechanizmem).
Stanowił on skuteczne narzędzie koordynacji reagowania kryzysowego.
Dnia 19 maja 2010 r. władze polskie zwróciły się za pośrednictwem mechanizmu o pomoc w postaci udostępnienia pomp o wysokiej wydajności.
Reakcja ze stron państw UE była szybka i znacząca – Niemcy, Republika Czeska, Francja, Dania i Niderlandy zaoferowały potrzebne wyposażenie i specjalistyczną wiedzę techniczną.
Uruchomiono także współfinansowany przez UE wielonarodowy moduł utworzony przez Estonię, Łotwę i Litwę w ramach działania przygotowawczego w zakresie unijnych zdolności szybkiego reagowania.
Ogółem pomoc objęła 55 pomp, 22 zespoły ekspertów i 300 ratowników wysłanych z ośmiu państw Europy.
W celu ułatwienia koordynacji na miejscu przebywał urzędnik łącznikowy z Centrum Monitorowania i Informacji w Komisji.
Reakcję władz polskich i zespołów europejskich na miejscu powodzi uznano za bardzo skuteczną.
Stanowi ona kolejny dowód na współpracę między państwami członkowskimi UE w duchu solidarności.
