Debata w sprawie działań dotyczących procesu konstytucyjnego Unii Europejskiej
Rada Europejska
2007-06-07 - 17:00
W Parlamencie Europejskim odbyła się debata poświęcona przygotowaniom do czerwcowego szczytu Rady Europejskiej kończącego półroczny okres niemieckiego przewodnictwa w UE.
Czwartkowa dyskusja stanowiła kontynuację wcześniejszej debaty nad poselskim sprawozdaniem w sprawie planu dalszych działań wobec projektu konstytucyjnego UE.
Wystąpienia w imieniu Rady i Komisji
Debatę rozpoczął niemiecki minister spraw zagranicznych Frank-Walter Steinmeier , który podkreślił, że UE okazała się sukcesem, a na europejski model integracji z zazdrością spogląda cały świat.
Jednak kontynuacja sukcesu nie jest zagwarantowana automatycznie, dlatego Europa potrzebuje nowych ram prawnych, by go podtrzymać.
Steinmeier podkreślił, że nadchodzącemu spotkaniu członków Rady Europejskiej towarzyszą "wysokie oczekiwania" i że nie należy ich potęgować, lecz "podejść do szczytu z realistycznymi oczekiwaniami".
"Druga porażka mogłaby mieć dramatyczne skutki dla konstrukcji Europy" - stwierdziła Margot Wallström dodając jednak, że "wprowadzenie niewielkich zmian do Traktatu Nicejskiego nie wystarczy".
Wśród innych ważnych tematów, które będą przedmiotem rozmów podczas posiedzenia Rady Europejskiej Wallström wymieniła migrację, zapobieganie HIV/AIDS oraz zmiany klimatyczne.
Wystąpienia w imieniu grup politycznych
"W dobie globalizacji nasze instytucje i obywatele muszą być aktorami, a nie widzami" - powiedział Joseph DAUL (EPP-ED, FR) - "Potrzebujemy do tego właściwych środków".
Przewodniczący największej frakcji parlamentarnej podkreślał, że traktat powinien być ambitny, ale i realistyczny i powinien zwracać uwagę na "aspekt parlamentarny", który powinien stać się istotnym składnikiem konferencji międzyrządowej.
Martin SCHULZ (PSE, DE) powiedział, że po 22 czerwca może pojawić się zmieniona Europa - słabsza, albo silniejsza.
"Jedność czyni mocnym, Unia Europejska jest słaba, gdy jest skłócona" - powiedział Schulz.
Dodał, że Traktat Nicejski "nie powiódł się" nie dlatego, że niektórzy szefowie rządów "zasnęli podczas obrad", ale dlatego, że traktat ten nie wystarcza do zapewnienia funkcjonowania Unii 27 państw.
Graham WATSON (ALDE, GB) powiedział, że podpisując traktat konstytucyjny, ale unikając jego ratyfikacji państwa członkowskie unikają wypełniania podjętych zobowiązań.
Podkreślił, ze głosowanie większością kwalifikowaną "nie powinno być wyjątkiem w polityce europejskiej" i zaapelował o zapewnienie szerszej i bardziej różnorodnej reprezentacji w konferencji międzyrządowej.
Brian CROWLEY (UEN, IE) powiedział, że Konstytucja nie jest potrzebna, aby "rozwiązać kryzys humanitarny w Palestynie".
"Twierdzenie, że bez takiego porozumienia (konstytucyjnego - red.) popadniemy w jakiś paraliż decyzyjny jest błędne" - przekonywał Crowley.
Jednak powiedział, że "przyszłość, jaką chcemy zapewnić naszym dzieciom i wnukom, musi być lepsza niż przyszłość, którą na gruzach II Wojny Światowej dali nam nasi dziadkowie".
Monica FRASSONI (Verts/ALE, IT) wyraziła żal, że konferencja będzie procesem międzyrządowym i uznała za niewystarczający status obserwatora, jaki przysługuje Parlamentowi Europejskiemu.
Podkreśliła, że instytucje europejskie i państwa, które ratyfikowały traktat powinny "działać bardziej ofensywnie" na rzecz jego przyjęcia.
Dodała także, że należy wrócić do "tematu list europejskich" w wyborach powszechnych do Parlamentu Europejskiego.
"Europa uda się, jeśli będziemy wspólnie działać" - przypomniał hasło niemieckiej prezydencji Helmuth MARKOV (GUE/NGL, DE), ale jak stwierdził "współdziałać nie ma z kim", gdyż zdania na temat traktatu są bardzo zróżnicowane.
Oskarżył prezydencję niemiecką o naruszanie podstawowych praw UE, na przykład w zakresie ochrony danych osobowych obywateli oraz chęć zapewnienia dostępu do rynku europejskim przedsiębiorcom zamiast walki o rzeczywiście sprawiedliwy handel.
Jens-Peter BONDE (IND/DEM, DK) powiedział, że kraje UE nie będą już mogły uważać się za demokracje parlamentarne, gdyż projekt Konstytucji forsują "urzędnicy i lobbyści".
Jana BOBOŠÍKOVÁ (NI, CZ) przekonywała, że nieprzyjmowanie traktatu nie prowadzi do kryzysu w UE.
Po rozszerzeniu funkcjonowanie UE nawet się poprawiło.
"Każdy nowy traktat musi zapewnić sprawiedliwe członkostwo wszystkich państw niezależnie od ich wielkości" - powiedziała czeska posłanka.
Wystąpienia polskich deputowanych (skrót)
Konrad SZYMAŃSKI (UEN) – "Szczyt Unii Europejskiej może rozpocząć skuteczne starania o reformę traktatową tylko pod jednym warunkiem: musi okazać elastyczność i wolę kompromisu z państwami, które wyraziły wątpliwości do niektórych zapisów traktatu.
Kanclerz Angela Merkel wykazała do tej pory bardzo wiele dobrej woli, dlatego apeluję dziś do Niemiec by nie straciły tego kapitału przy samym końcu prezydencji.
Nie dajcie się zwieść tym politykom, którzy odrzucają kompromis, którzy dziś straszą, że odrzucą traktat, jeśli nie będzie w nim karty praw czy też kompletu zmian instytucjonalnych.
Fanatyzm konstytucyjny nie jest dziś dobrą metodą na wychodzenie z kryzysu.
Zrobimy w sprawie reformy traktatowej kolejny krok jeśli zbliżający się szczyt Unii Europejskiej przyjmie szeroki, elastyczny mandat negocjacyjny dotyczący podziału kompetencji, zasad reprezentacji zewnętrznej, symboliki konstytucyjnej oraz systemu głosowania w Radzie.
Inaczej będziemy dalej tracić czas w poczuciu samozadowolenia z własnej nieustępliwości.
Wątpię, by tego oczekiwała od nas Europa."
Mirosław Mariusz PIOTROWSKI (UEN) – "Od dwóch lat w Unii Europejskiej trwają poszukiwania rozsądnego wyjścia z sytuacji kryzysowej, jaka wytworzyła się po odrzuceniu traktatu konstytucyjnego przez społeczeństwa Francji i Holandii.
W tak zwanym okresie refleksji przygotowywano różne warianty usprawnienia funkcjonowania skostniałych struktur Unii.
Właściwie okres ten można uznać za stracony, gdyż wszystko, co zdołano zaproponować to odchudzenie starego traktatu przy zachowaniu większości jego kluczowych zapisów.
Okrojony tekst planuje się przedstawić krajom, które już ratyfikowały pierwotny traktat, jako jego, w gruncie rzeczy, niezmienioną wersję, natomiast pozostałym krajom - jako całkiem nowy, kompromisowy dokument.
Działania te daleko wykraczają poza ramy zwykłego manipulowania narodami Europy.
Dodatkowo bowiem próbuje się je pozbawić możliwości wypowiadania w referendach.
Sadzę, że powinniśmy się temu zdecydowanie przeciwstawić."
Sylwester CHRUSZCZ (NI) – "Oczekuje się, że nadchodzące posiedzenie Rady Europejskiej w Brukseli zdecyduje o rozpoczęciu prac nad nowym traktatem Unii opartym na odrzuconej dwa lata temu eurokonstytucji.
Można odnieść wrażenie, że już dawno zdecydowano nie tylko o tym, że narody Europy potrzebują wspólnej konstytucji, ale również o tym, jak ma ona wyglądać.
Tymczasem narodowe referenda w dwóch państwach członkowskich Unii pokazały, że projekt unijnej ustawy zasadniczej budzi ogromne kontrowersje.
Mam nadzieję, że na czerwcowym szczycie w Brukseli zabraknie jednomyślności w sprawie otwarcia konferencji międzyrządowej, która miałaby przyjąć nowy unijny traktat, a przedstawiciele rządu Polski zablokują kolejne pomysły na unijne superpaństwo.
Zamiast prac nad wspólną konstytucją, jakkolwiek się będzie ona nazywać, i umacniania władzy Unii kosztem rozmywania narodowej suwerenności powinniśmy raczej podjąć temat gwarancji praw narodów we współczesnym świecie."
Bogdan KLICH (PPE-DE) – "Wierzymy, że ten szczyt się uda.
Jego fiasko pokazałoby bowiem niezdolność nas, polityków europejskich, do wyprowadzenia Unii z kryzysu oraz nadania jej nowego impetu.
Takie jest zresztą oczekiwanie większości Europejczyków i wbrew temu, co mówili moi koledzy z Polski, moi przedmówcy, takie jest tez oczekiwanie Polaków, którzy w 73 procentach są zadowoleni z członkowstwa Polski w Unii Europejskiej i wspierają proces integracji europejskiej.
Chcemy zatem Unii bardziej zintegrowanej, Unii pogłębionej, Unii, w której jest więcej wspólnoty, a mniej egoizmów narodowych.
Oznacza to, po pierwsze, więcej kompetencji dla Unii, więcej metody wspólnotowej, po trzecie, wzmocnienie instytucji wspólnotowych.
Oznacza to, krótko mówiąc, więcej Unii.
Ale chcemy też Unii bardziej sprawiedliwej, czyli takiej, w której głos każdego obywatela liczy się równo, bez względu na to, czy pochodzi z kraju małego, średniego, czy dużego.
Oczekujemy zatem uwzględnienia zgłoszonej przez stronę polską tak zwanej metody pierwiastkowej przy określaniu nowego mechanizmu podejmowania decyzji w Radzie.
Po trzecie, chcemy Unii solidarnej, czyli takiej, która wierna pozostanie swoim historycznym korzeniom.
Zasada solidarności legła bowiem u podstaw całego procesu integracji europejskiej.
Ta solidarność dzisiaj wyraża się poprzez solidarność polityczną, w myśl zasady: wszyscy za jednego, jeden za wszystkich, gdy zagrożone są interesy któregokolwiek z krajów członkowskich Wspólnoty, ale oznacza też solidarność ekonomiczną, czyli wsparcie słabszych regionów w ramach polityki spójności.
I wreszcie chcemy Unii sprawnej i skutecznej, a zatem takiej, która sprosta wyzwaniom globalizacji oraz zagrożeniom współczesnego świata, tym zwłaszcza, które przekraczają tak łatwo granice państw, Unii, która będzie zdolna walczyć z terroryzmem oraz przestępczością zorganizowaną."
Jerzy BUZEK (PPE-DE) – "Ten szczyt musi nam się udać, ale na tym szczycie nie tylko sprawa konstytucji będzie sprawą poważną.
Pani kanclerz Merkel powiedziała na początku swojej prezydencji: Europa uda nam się wspólnie.
Pod tym względem to była dobra prezydencja.
Po pierwsze, zasada solidarności zabrzmiała znowu jako najważniejsza.
Musimy przekłuć ją także na wspólną politykę energetyczną czy wspólna politykę emigracyjną.
Po drugie, obroniono zasadę jednolitości i spójności Unii wobec świata zewnętrznego.
Nikt nie może nas podzielić, nie da się nas poróżnić w najważniejszych sprawach.
To nadal kluczowa sprawa dla Unii.
I po trzecie, nastąpił przełom w funkcjonowaniu Unii.
Były liczne bilateralne rozmowy, powrót do zasadniczej dyskusji na temat przyszłości Unii i jej instytucjonalnej sprawności.
Jestem przekonany, że takiej wagi inicjatywy polityczne często są uznawane za sukces dopiero po wielu miesiącach czy latach.
Ale trzeba również pamiętać, że Unia to jest wielki wyścig technologiczny, to jest zwycięstwo strategii lizbońskiej.
Do rozwoju, powiedziała również kanclerz Merkel, potrzebna jest technologia, talenty i tolerancja.
Bardzo dobrze zaczęliśmy siódmy program ramowy, programy związane z innowacjami, nowymi technologiami, ale jak zatrzymać talenty na kontynencie europejskim?
Jak uczynić nas bardziej konkurencyjnymi?
Na to jeszcze nie ma odpowiedzi.
Na pewno będziemy kojarzyć prezydencję niemiecką z sukcesami strategii lizbońskiej, takimi jak: nowe ceny romingu, uwolnienie rynku energii, czy wreszcie otwieranie rynków usług czy pracy, a jest to także zasługa Komisji Europejskiej.
Ważne jest, aby na najbliższym szczycie Unii państwa Unii Europejskiej podjęły również poważne wysiłki w tym kierunku."
Andrzej Jan SZEJNA (PSE) – "Unia Europejska jest o krok od porozumienia w sprawie swojej przyszłości.
Może pozostać organizacją skupioną na swoich własnych problemach, ale może także przygotować się właściwie do odpowiedzi na wyzwania globalne.
Głos Europejczyków, w tym Polski i Polaków, jest w tej debacie bardzo istotny.
Uważam, że na czerwcowym posiedzeniu Rady Europejskiej powinno zostać zawarte porozumienie polityczne w sprawie europejskiego traktatu, który powinien być oparty w największym możliwym stopniu na traktacie konstytucyjnym, który został podpisany przez wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej w 2004 roku.
Nowy traktat powinien utrzymać wszystkie najważniejsze innowacje traktatu konstytucyjnego niezależnie od jego uproszczonej formy.
Konferencja międzyrządowa powinna rozpocząć prace bezpośrednio po zbliżającym się szczycie, tak aby do końca tego roku przyjąć ostateczny tekst dokumentu, na początku przyszłego roku uroczyście go podpisać i ratyfikować przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2009 roku.
Aby było to możliwe należy utrzymać przyjęty w traktacie konstytucyjnym system głosowania oparty na podwójnej większości państw i obywateli.
Wymaga tego legitymizacja społeczna działań Unii Europejskiej.
Stanowisko rządu polskiego, zmierzające do modyfikacji systemu głosowania, oznacza powrót do idei targów o wpływy w Unii, których efekt jest odwrotny od zamierzonego.
Wyrażam mój najwyższy niepokój z powodu dwuznacznej postawy polskiego rządu w trwających negocjacjach.
Polskie stanowisko jest całkowicie nieczytelne dla opinii publicznej w kraju oraz dla partnerów europejskich, dlatego wzywam polski rząd do poparcia kompromisu w sprawie europejskiego traktatu."
20070606IPR07550
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 IPR DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 IPR DOC XML V0//EN
