24.10.2011 B7-0542/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie Egiptu i Syrii, a zwłaszcza sytuacji wspólnot chrześcijańskich
Véronique De Keyser
,
Hannes Swoboda
,
Pino Arlacchi
,
Emine Bozkurt
,
Richard Howitt
,
María Muñiz De Urquiza
,
Vincent Peillon
,
Kristian Vigenin
w imieniu grupy politycznej S&D
PE472.739v01-00 B7‑0542/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Egiptu i Syrii, a zwłaszcza sytuacji wspólnot chrześcijańskich
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje, w szczególności rezolucję z dnia 15 września 2011 r. w sprawie sytuacji w Syrii, rezolucję z dnia 7 lipca 2011 r. w sprawie sytuacji w Syrii, Jemenie i Bahrajnie w kontekście sytuacji w świecie arabskim i w Afryce Północnej, a także rezolucję z dnia 17 lutego 2011 r. w sprawie sytuacji w Egipcie,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (UE) nr 1011/2011 z dnia 13 października 2011 r. zmieniające rozporządzenie (UE) nr 442/2011 w sprawie środków ograniczających w związku z sytuacją w Syrii,
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Syrii z dnia 10 października 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel/ wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton w sprawie przemocy w Egipcie z dnia 10 października 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie rzecznika wysokiej przedstawiciel UE Catherine Ashton z dnia 8 października 2011 r. dotyczące celowych zabójstw w Syrii i innych incydentów,
– uwzględniając Powszechną deklarację praw człowieka z1948 r.,
– uwzględniając Międzynarodowy pakt praw obywatelskich i politycznych z 1966 r., którego stronami są Egipt i Syria,
– uwzględniając wspólny komunikat Komisji Europejskiej i wysokiej przedstawiciel, skierowany do Parlamentu Europejskiego, Rady, Komitetu Ekonomiczno‑Społecznego i Komitetu Regionów pt. „Nowa koncepcja działań w obliczu zmian zachodzących w sąsiedztwie” z dnia 25 maja 2011 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że wolność religii, wyznania, sumienia i wolność myśli to fundamentalne i powszechne wartości oraz zasadnicze elementy demokracji; mając na uwadze, że Unia Europejska wielokrotnie wyrażała swoje zaangażowanie na rzecz wolności religii, wyznania, sumienia i myśli oraz podkreślała, że obowiązkiem rządów jest zagwarantowanie tych wolności na całym świecie;
Egipt
B. mając na uwadze, że Egipt jest kluczowym partnerem Unii Europejskiej w świecie arabskim; mając na uwadze, że wydarzenia polityczne i społeczne w Egipcie mają istotny wpływ na rozwój sytuacji w innych krajach Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu;
C. mając na uwadze, że Egipt przechodzi przez decydujący okres przemian demokratycznych oraz stoi w obliczu poważnych wyzwań i trudności związanych z tym procesem; mając na uwadze, że rozwój gospodarczy i wyższy standard życia ludności to warunki niezbędne do osiągnięcia trwałej stabilności politycznej i społecznej w tym kraju;
D. mając na uwadze, że zbliżające się wybory parlamentarne do Zgromadzenia Ludowego i Rady Szury, które odbędą się pod koniec 2011 i na początku 2012 r., jak i wybory prezydenckie planowane w 2012 r. będą kamieniem milowym w procesie demokratycznych przemian w Egipcie;
E. mając na uwadze, że w dniu 9 października 2011 r. akty przemocy, do jakich doszło podczas pokojowego marszu zorganizowanego przez koptyjskich chrześcijan w Kairze po ataku na koptyjski kościół w Asuanie, doprowadziły do śmierci 25 cywilów i wojskowych, a ponad 300 osób zostało rannych;
F. mając na uwadze, że koptyjski patriarcha Szenuda III winą za podżeganie do przemocy obarczył obce elementy, które przyłączyły się do pokojowej demonstracji; mając na uwadze, że przywódcy religijni, w tym również wielki imam Al‑Azhar Ahmed Al‑Tayeb, ponownie wezwali do jedności narodowej i dialogu międzywyznaniowego w Egipcie, podkreślając swoje poparcie dla tych idei;
G. mając na uwadze, że rząd Egiptu powołał komisję wyjaśniającą składającą się z przedstawicieli władzy sądowniczej, która to komisja prowadzi śledztwo w związku z tymi wydarzeniami w celu pociągnięcia do odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za podżeganie do przemocy oraz za akty przemocy;
H. mając na uwadze, że w oświadczeniu z dnia 12 października 2011 r.
Rada Najwyższa Sił Zbrojnych ponownie potwierdziła swoje zobowiązanie do przestrzegania rządów prawa oraz do poszanowania prawa wszystkich obywateli do pokojowych protestów, jak i wolności zgromadzeń, wolności wyznania i wolności słowa;
I. mając na uwadze, że cywile w Egipcie wciąż są sądzeni przed trybunałami wojskowymi; mając na uwadze, że w dniu 28 marca 2011 r. aresztowano w Kairze dwudziestopięcioletniego blogera Maikela Nabila Sanada, a trybunał wojskowy skazał go następnie na trzy lata więzienia, nie dopuszczając do rozprawy jego adwokatów; mając na uwadze, że od tygodni prowadzi on strajk głodowy i przyjmuje jedynie niewielkie ilości płynów, w związku z czym jego stan zdrowia ocenia się obecnie jako krytyczny;
J. mając na uwadze, że w oświadczeniu z dnia 18 października 2011 r. na temat wolności zgromadzeń w Egipcie Eurośródziemnomorska Sieć Praw Człowieka wyraziła zaniepokojenie sytuacją organizacji pozarządowych w tym kraju;
Syria
K. mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami ONZ ponad 3 tys. osób straciło życie, w tym co najmniej 187 dzieci, a wiele innych zostało rannych lub zatrzymanych od marca 2011 r. w wyniku brutalnych represji reżimu syryjskiego skierowanych przeciwko ludności tego kraju; mając na uwadze, że pomimo powszechnego międzynarodowego potępienia brutalne tłumienie demonstracji oraz łamanie praw człowieka cywilów i ich rodzin przez siły bezpieczeństwa w Syrii trwa nadal i przybiera na sile;
L. mając na uwadze, że reformy i amnestie zapowiedziane i przyrzeczone przez prezydenta Baszara Al‑Assada nigdy nie zostały wprowadzone w życie;
M. mając na uwadze, że w konkluzjach z dnia 10 października 2011 r.
Rada wyraziła zadowolenie z powodu wysiłków syryjskiej opozycji politycznej zmierzających do utworzenia zjednoczonej platformy, wzywając również społeczność międzynarodową do pochwalenia tych wysiłków, zwróciła uwagę na utworzenie Syryjskiej Rady Narodowej jako pozytywny krok naprzód, a także z zadowoleniem przyjęła zobowiązanie tej rady do niestosowania przemocy i do przestrzegania demokratycznych wartości; mając na uwadze, że w ciągu minionych miesięcy posłowie do Parlamentu Europejskiego wielokrotnie prowadzili wymianę poglądów z przedstawicielami opozycji syryjskiej na uchodźstwie;
N. mając na uwadze, że wydarzeniom mającym miejsce w Syrii towarzyszą działania, których celem jest wzniecenie konfliktów między różnymi grupami etnicznymi i wyznaniowymi, a także nasilenie napięć o podłożu religijnym; mając na uwadze, że społeczności chrześcijańskie, które stanowią ok.
10 procent ludności, powinny odegrać ważną rolę w procesie demokratyzacji kraju;
Egipt
1. ponownie wyraża solidarność z narodem egipskim w tym jakże ważnym i trudnym okresie demokratycznych przemian w kraju oraz w dalszym ciągu popiera jego demokratyczne aspiracje; zachęca UE i jej państwa członkowskie do dalszego wspierania działań mających na celu przyspieszenie reform demokratycznych, gospodarczych i społecznych w Egipcie;
2. podkreśla w tym kontekście znaczenie przeprowadzenia w Egipcie wolnych, uczciwych i przejrzystych wyborów do Zgromadzenia Ludowego i Rady Szury pod koniec 2011 i na początku 2012 r., a także wyborów prezydenckich w 2012 r.; zachęca UE i jej państwa członkowskie do kontynuowania wsparcia i pomocy dla władz egipskich, partii politycznych i społeczeństwa obywatelskiego w ich wysiłkach na rzecz realizacji tego celu; zachęca władze egipskie do ułatwienia pracy zagranicznych organizacji, które zamierzają śledzić na miejscu proces wyborczy;
3. wyraża zaniepokojenie z powodu aktów przemocy, które miały miejsce 9 października 2011 r. w Kairze i doprowadziły do śmierci 25 cywilów i wojskowych, a także w wyniku których ponad 300 osób odniosło rany, oraz przekazuje wyrazy współczucia rodzinom ofiar;
4. z zadowoleniem przyjmuje fakt, iż rząd Egiptu powołał komisję wyjaśniającą składającą się z przedstawicieli władzy sądowniczej, która to komisja prowadzi śledztwo w związku z tymi wydarzeniami; zwraca uwagę na zapowiedzi rządu dotyczące natychmiastowego rozpatrzenia projektu dekretu mającego na celu zalegalizowanie miejsc kultu wybudowanych bez należytego pozwolenia, a także na plany wzmocnienia instrumentów prawnych służących przeciwdziałaniu dyskryminacji zarówno w sferze publicznej, jak i prywatnej; podkreśla jednak odpowiedzialność rządu Egiptu i władz egipskich za bezpieczeństwo wszystkich obywateli w kraju oraz za doprowadzenie przed oblicze sprawiedliwości osób odpowiedzialnych za przemoc;
5. wyraża głębokie zaniepokojenie stanem zdrowia uwięzionego blogera Maikela Nabila Sanada i wzywa do jego natychmiastowego uwolnienia; wzywa rząd Egiptu i władze egipskie do bezzwłocznego zaprzestania sądzenia cywilów przed trybunałami wojskowymi; wzywa władze egipskie do zadbania o to, aby organizacje społeczeństwa obywatelskiego w Egipcie nie były zastraszane w sposób bezpośredni ani pośredni oraz do ułatwienia udziału tych organizacji w procesie demokratycznych przemian, w tym również w wyborach;
Syria
6. ponownie zdecydowanie potępia brutalne represje reżimu syryjskiego skierowane przeciwko ludności tego kraju; przekazuje wyrazy współczucia rodzinom ofiar i wyraża solidarność z narodem syryjskim; wzywa prezydenta Baszar Al‑Assada do ustąpienia i pozwolenia na demokratyczne przemiany w Syrii;
7. ponawia wezwanie do przeprowadzenia niezależnego, przejrzystego i skutecznego śledztwa w sprawie zabójstw, aresztowań, arbitralnych zatrzymań i domniemanych wymuszonych zaginięć oraz przypadków tortur, których to czynów dopuściły się syryjskie siły bezpieczeństwa, w celu zagwarantowania, że sprawcy tych czynów zostaną pociągnięci do odpowiedzialności przez społeczność międzynarodową;
8. wyraża zadowolenie z powodu przyjęcia przez Radę w dniu 13 października 2011 r. nowych środków ograniczających w stosunku do reżimu syryjskiego, a także z powodu konkluzji Rady z dnia 10 października, w których potwierdzono determinację UE, aby aktywnie kontynuować obecną politykę wobec Syrii, w tym również utrzymać ukierunkowane sankcje wobec syryjskiego reżimu i tych, którzy go wspierają, do czasu zakończenia niewspółmiernej przemocy i osiągnięcia zdecydowanych postępów w kwestii prawdziwych, pokojowych i demokratycznych przemian będących odpowiedzią na uzasadnione żądania narodu syryjskiego; w związku z tym wzywa do nałożenia dalszych sankcji wymierzonych przeciw reżimowi, jednak ograniczających do minimum negatywny wpływ na warunki życia ludności;
9. wyraża głębokie ubolewanie w związku z tym, że Rada Bezpieczeństwa ONZ nie zdołała dotychczas odpowiednio zareagować na brutalną przemoc utrzymującą się w Syrii; wyraża pełne poparcie dla wysiłków UE i jej państw członkowskich zmierzających do przyjęcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ potępiającej śmiercionośne stosowanie siły przez reżim syryjski i wzywającej do zaprzestania używania siły oraz do wprowadzenia sankcji w przypadku niezastosowania się do tych nakazów; wzywa wszystkich członków Rady Bezpieczeństwa ONZ do wypełnienia swoich zobowiązań w związku z sytuacją w Syrii;
10. z zadowoleniem przyjmuje pozytywny wydźwięk oświadczenia Rady w sprawie wysiłków opozycji politycznej w Syrii zmierzających do utworzenia zjednoczonej platformy; ponownie wzywa wysoką przedstawiciel/ wiceprzewodniczącą Komisji Catherine Ashton, Radę i Komisję do kontynuacji zachęt i wsparcia na rzecz wyłaniającej się zorganizowanej syryjskiej opozycji demokratycznej zarówno w Syrii, jak i poza jej granicami;
11. podkreśla znaczenie przestrzegania praw człowieka i podstawowych wolności w Syrii, a zwłaszcza wolności religii, wyznania, sumienia i myśli; w tym kontekście wyraża poparcie dla społeczności chrześcijańskiej w kraju i jednocześnie zachęca ją do odegrania pozytywnej i konstruktywnej roli w związku z bieżącymi wydarzeniami w Syrii; zachęca również syryjskie siły opozycyjne do opowiedzenia się za prawami człowieka i podstawowymi wolnościami oraz do potwierdzenia swojego zaangażowania na ich rzecz, zwłaszcza w przypadku wolności religii, wyznania, sumienia i myśli;
12. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wiceprzewodniczącej Komisji/ wysokiej przedstawiciel UE do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, rządowi i parlamentowi Egiptu oraz rządowi i parlamentowi Syrii.
