WERSJA OSTATECZNA
A6-0456/2006
11.12.2006
SPRAWOZDANIE
zawierający projekt zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie oceny negocjacji dotyczących decyzji ramowej w sprawie ochrony danych w ramach współpracy policyjnej w sprawach karnych
(2006/2286(INI))
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawca:
Martine Roure
PE 382.350v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY.............................3
PROJEKT ZALECENIA DLA RADY (B6‑0618/2006)..............................................................8
PROCEDURA...........................................................................................................................11
PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY
w sprawie oceny negocjacji dotyczących decyzji ramowej w sprawie ochrony danych w ramach współpracy policyjnej w sprawach karnych
( 2006/2286(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając projekt zalecenia dla Rady, złożony przez Martine Roure w imieniu grupy politycznej PSE w sprawie ochrony danych w ramach współpracy policyjnej w sprawach karnych ( B6‑0618/2006 ),
– uwzględniając swe stanowisko z dnia 27 września 2006 r.
Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2006)0370 . ,
– uwzględniając opinie grupy roboczej władz krajowych ds. ochrony danych (dyrektywa 95/46/WE, art. 29) i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
Dz.U. C 47 z 25.2.2006, str. 27. ,
– uwzględniając Konwencję nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych,
– uwzględniając Konwencję wykonawczą do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach
Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19. ,
– mając na uwadze opinię konferencji władz krajowych odpowiedzialnych za ochronę danych osobowych oraz opinię Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych.
– uwzględniając art. 114 ust. 3, oraz art. 94 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A6‑0456/2006 ),
A. mając na uwadze, że Rada wypełniła zobowiązanie, którego podjęła się w dniu 27 września 2006 r. wobec Parlamentu przyspieszając tempo dyskusji nad wnioskiem dotyczącym decyzji ramowej w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych oraz że jest bliska osiągnięcia porozumienia co do tego tekstu,
B. mając na uwadze, że pomimo podjętego przez Prezydencję w dniu 27 września 2006 r. zobowiązania wobec Parlamentu jego ww. stanowisko, mimo iż przyjęte jednomyślnie, nie wydaje się być uwzględniane podczas trwających w Radzie negocjacji,
C. mając na uwadze, że Parlament Europejski i parlamenty krajowe nie były informowane o stanie negocjacji w Radzie,
D. mając na uwadze ostrożne opinie wyrażone przez krajowe organy ochrony danych, jak również ich oświadczenie z Londynu z dnia 2 listopada 2006 r., w którym wzywają do ustanowienia spójnych ram w dziedzinie ochrony danych, które powinny być wymieniane na szczeblu krajowym, między państwami członkowskimi czy z krajami trzecimi,
E. mając na uwadze, że opinia Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych oraz konferencji władz krajowych odpowiedzialnych za ochronę danych osobowych nie została najwyraźniej wzięta pod uwagę w negocjacjach z Radą,
F. mając na uwadze poważne zaniepokojenie Parlamentu obrotem, jaki przybierają obrady w Radzie, że państwa członkowskie zmierzają do zawarcia porozumienia w oparciu o najmniejszy wspólny mianownik w dziedzinie ochrony danych; obawia się natomiast, że poziom ochrony danych osobowych będzie niższy niż ten zapewniony dyrektywą 95/46/WE oraz konwencją nr 108 Rady Europy oraz że jego wdrożenie będzie miało negatywny wpływ na ogólną zasadę ochrony danych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, a jednocześnie nie zapewni zadowalającego poziomu ochrony na szczeblu europejskim,
G. mając na uwadze, że aktualnie dyskutowany w Radzie tekst wprowadziłby różne przepisy dotyczące ochrony danych: tzn. przepisy stosowane przez państwa należące do układu z Schengen oraz takie, które mają zastosowanie w państwach członkowskich będących poza układem, co doprowadziłoby do niespójności norm ochrony danych w obrębie tej samej Unii Europejskiej,
H. mając na uwadze, że ów projekt decyzji ramowej jest ściśle związany ze stosowaniem zasady dyspozycyjności, będącej priorytetem programu haskiego,
I. przypomina, że przedmiotowy projekt decyzji ramowej zastąpi ostatecznie ww. konwencję nr 108 Rady Europy, wyposażając UE w odpowiedni instrument ochrony danych osobowych w ramach współpracy policyjnej i sądowej,
1. występuje do Rady z następującymi zaleceniami:
Zasady ogóle
a) zapewnienia zwiększonej ochrony podstawowym prawom obywateli europejskich poprzez stworzenie ochronnych ram prawnych dla danych osobowych w dziedzinach objętych tytułem VI Traktatu UE,
b) wspomożenie lepszego funkcjonowania współpracy europejskiej w dziedzinie policji i wymiaru sprawiedliwości oraz zwiększenie wzajemnego zaufania między właściwymi organami państw członkowskich, zapewniając minimalny i zharmonizowany poziom ochrony danych osobowych,
c) zapewnienia tego, by decyzja ramowa wniosła europejską wartość dodaną poprzez zagwarantowanie wysokiego poziomu ochrony danych osobowych we wszystkich państwach członkowskich,
d) określenia ogólnych zasad ochrony danych osobowych dla trzeciego filaru poprzez przejęcie zasad zawartych w dyrektywach wspólnotowych w tej dziedzinie, ustanawiając jednocześnie dodatkowe zasady ochrony danych osobowych uwzględniające specyfikę pracy policyjnej i wymiaru sprawiedliwości,
e) zagwarantowania poszanowania zasad celowości i proporcjonalności, które zakładają, że jakakolwiek ingerencja w prywatne życie obywatela powinna być konieczna i uzasadniona, a dalsze przetwarzanie danych winno odbywać się przy poszanowaniu pierwszego celu, dla jakiego są one zbierane, zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
f) przyznania szerokiego zakresu stosowania decyzji ramowej, aby objęła ona również ochronę danych w ramach przetwarzania domowego, której celem, tak jak w przypadku dyrektywy 95/46/WE, jest również zaoferowanie obywatelom wysokiego poziomu ochrony w obrębie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz likwidacja różnic w poziomie ochrony praw osób i poziomie bezpieczeństwa plików, a także systemów danych, które to różnice blokują przekazywanie i wymianę danych pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi;
Minimalne standardy ochrony danych osobowych w obrębie szczególnych ram współpracy policyjnej i sądowej
g) nie osłabiania istniejących standardów w zakresie ochrony danych osobowych poprzez przyjęcie tekstu, który zostałby w tyle w stosunku do dyrektywy 95/46/WE oraz konwencji 108 Rady Europy, która jest prawnie wiążąca dla państw członkowskich, zwłaszcza jeśli chodzi o:
- zachowanie praw do informacji i dostępu do danych przez zainteresowane osoby, oraz prawa odwołania się zgodnie z art. 5 lit. a) oraz art. 8 Konwencji 108,
- utrzymanie wysokiego poziomu ochrony danych szczególnie chronionych, zgodnie z obowiązującymi standardami w pierwszym filarze tak, by przeważyła zasada zakazu wykorzystywania szczególnych kategorii danych, uzupełniona o ograniczone odstępstwa; zagwarantowanie bardzo wysokiego poziomu ochrony danych biometrycznych i dotyczących DNA;
- zachowanie rozróżnienia między różnymi typami danych (dane o ofiarach, podejrzanych, świadkach itp.), aby przewidzieć inne i specyficzne przetwarzanie oraz gwarancje w zależności od typu danych, zwłaszcza w odniesieniu do osób niebędących podejrzanymi,
h) uwzględnienia faktu, że zbyt duża rozbieżność poziomu ochrony danych osobowych pomiędzy pierwszym i trzecim filarem miałaby negatywny wpływ nie tylko na prawo obywateli do ochrony ich danych osobowych, ale też na wzajemne zaufanie pomiędzy państwami członkowskimi oraz na skuteczność pracy policji,
i) zapewnienia jakości danych: wyłącznie dokładne dane a priori powinny być przekazywane, na uprzedni i umotywowany wniosek właściwych organów,
j) zapewniania wdrożenia europejskich norm w zakresie poufności danych osobowych,
Przetwarzanie i przyszłe przekazywanie danych osobowych
k) określenia ograniczeń oraz szczególnych gwarancji, jeśli chodzi o późniejsze przetwarzanie oraz przekazywanie danych organom innym niż właściwie organy, przy zachowaniu zasady celowości,
l) nalegania, aby wymiana danych z właściwymi władzami krajów trzecich została włączona do zakresu stosowania przedmiotowej decyzji ramowej w celu zagwarantowania właściwego poziomu ochrony danych poprzez negocjowanie, o ile to konieczne, odpowiednich umów międzynarodowych; domagania się również, by jakość danych otrzymywanych od państw trzecich była poddawana ocenie, również w oparciu o ochronę praw podstawowych,
m) przygotowania szczególnych gwarancji jeśli chodzi o przekazywanie i wykorzystywanie danych zebranych przez podmioty prywatne oraz przetwarzanych w ramach funkcji publicznej; przewidzenia w związku z tym sankcji, również karnych, za wszelkie niewłaściwe korzystanie z przetwarzanych danych osobowych,
Uwagi szczegółowe
2. uważa, że w ramach tak delikatnego i nierównego układu, jaki istnieje między władzą państwową a obywatelem, przyzwolenie osoby nie może być, w uprzednio określonych sytuacjach, traktowane jako jedyna i wystarczająca podstawa prawna do usprawiedliwienia późniejszego przetwarzania danych osobowych do celów bezpieczeństwa i przypomina, że dyrektywa 95/46/WE ma w dalszym ciągu zastosowanie do każdego późniejszego przetwarzania wchodzącego w zakres pierwszego filara;
3. uważa, że konieczne jest, by obowiązkowo zasięgano opinii krajowych organów ochrony danych osobowych (zgodnie z dyrektywą 95/46/WE) oraz ich instytucjonalnej europejskiej sieci, tzw. „grupy roboczej powstałej na mocy art. 29” w ramach opracowywania wszelkich rozwiązań prawnych lub administracyjnych odnoszących się do ochrony danych osobowych,
4. ponawia swą prośbę o pełne włączenie Parlamentu Europejskiego oraz parlamentów krajowych w trwającą w Radzie dyskusję, oraz by wzięto pod uwagę opinię przyjętą jednogłośnie przez Parlament Europejski,
5. wzywa Radę do przyjęcia decyzji ramowej w sprawie ochrony danych przy należytym uwzględnieniu wspomnianego, przyjętego jednomyślnie przez Parlament stanowiska; potwierdza, że Parlament Europejski uznaje przyjęcie właściwej decyzji ramowej w sprawie ochrony danych w trzecim filarze za podstawowy warunek, poprzedzający przyjęcie decyzji oraz rozporządzenia w sprawie Wizowego Systemu Informacyjnego (VIS),
6. oczekuje utrzymania w decyzji ramowej szczegółowych zasad odnoszących się do bezpieczeństwa danych osobowych, porównywalnych z zasadami przewidzianymi konwencją o Europolu,
7. zastrzega sobie prawo do przedyskutowania z parlamentami państw członkowskich swojej przyszłej opinii dotyczącej tekstu decyzji ramowej w sprawie ochrony danych, po ustaleniu przez Radę stanowiska w przedmiotowej sprawie;
8. oczekuje szybkiego przyjęcia decyzji ramowej, ale uprzedza też, że szybkość w podejmowaniu decyzji nie może prowadzić do „równania w dół” poziomu ochrony danych osobowych, oraz że problematyczne artykuły nie mogą być zwyczajnie i po prostu skreślone lub uproszczone,
9. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również przekazania jej parlamentom i rządom państw członkowskich oraz Radzie Europy.
21.11.2006
PROJEKT ZALECENIA DLA RADY ( B6‑0618/2006 )
złożony zgodnie z art. 114 ust. 1 Regulaminu
przez Martine Roure
w imieniu grupy politycznej PSE
w sprawie ochrony danych w ramach współpracy policyjnej w sprawach karnych
Parlament Europejski ,
– uwzględniając sprawozdanie przyjęte w dniu 27 września 2006 r.
P6_TA(2006)0370 . ,
– uwzględniając opinie grupy roboczej władz krajowych ds. ochrony danych (dyrektywa 95/46/WE, art. 29) i Europejskiego Inspektora Ochrony Danych
Dz.U. C 47 z 25.2.2006, str. 27. ,
– uwzględniając Konwencję nr 108 Rady Europy o ochronie osób w związku z automatycznym przetwarzaniem danych osobowych,
– uwzględniając Konwencję Wykonawczą do układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 roku między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec oraz Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach
Dz.U. L 239 z 22.9.2000, str. 19. ,
– uwzględniając art. 114 ust. 1 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Rada wypełniła zobowiązanie, którego podjęła się w dniu 27 września 2006 r. wobec Parlamentu przyspieszając tempo dyskusji nad wnioskiem dotyczącym decyzji ramowej w sprawie ochrony danych osobowych przetwarzanych w ramach współpracy policyjnej i sądowej w sprawach karnych oraz że prawie osiągnęła porozumienia co do tego tekstu,
B. mając na uwadze, że pomimo podjętego przez Prezydencję w dniu 27 września 2006 r. zobowiązania wobec Parlamentu jego opinia, mimo iż przyjęta jednomyślnie, nie wydaje się być uwzględniana podczas trwających w Radzie negocjacji,
C. mając na uwadze, że Parlament Europejski i parlamenty krajowe nie były informowane o stanie negocjacji w Radzie,
D. mając na uwadze ostrożne opinie wyrażone przez krajowe organy ochrony danych, jak również ich oświadczenie z Londynu z dnia 2 listopada 2006 r., w którym wzywają do ustanowienia spójnych ram w dziedzinie ochrony danych, które powinny być wymieniane na szczeblu krajowym, między państwami członkowskimi czy z krajami trzecimi,
E. mając na uwadze poważne zaniepokojenie Parlamentu obrotem, jaki przybierają obrady w Radzie,
1. występuje do Rady z następującymi zaleceniami:
a) wyraża ubolewanie, że państwa członkowskie zmierzają do zawarcia porozumienia w oparciu o najmniejszy wspólny mianownik w dziedzinie ochrony danych; obawia się natomiast, że jego wdrożenie będzie miało negatywny wpływ na ogólną zasadę ochrony danych w państwach członkowskich Unii Europejskiej, a jednocześnie nie zapewni zadowalającego poziomu ochrony na szczeblu europejskim;
b) przypomina, że przedmiotowy projekt decyzji ramowej zastąpi ostatecznie konwencję nr 108 Rady Europy w sprawie ochrony danych; uważa jednakże, że aktualnie omawiany w Radzie tekst stanowi krok wstecz w stosunku do wspomnianej konwencji nr 108 i może osłabić istniejące normy w zakresie ochrony danych; wyraża życzenie, aby decyzja ramowa była europejską wartością dodaną gwarantującą wysoki poziom ochrony danych we wszystkich państwach członkowskich;
c) jest zdania, że w obecnym stanie negocjacji w Radzie projekt decyzji ramowej wprowadziłby niespójność niektórych norm w zakresie ochrony danych pomiędzy państwami będącymi stronami konwencji wykonawczej układu z Schengen, które stosują konwencję nr 108, a państwami, które stronami nie są;
d) wyraża życzenie, aby decyzja ramowa miała szeroki zakres stosowania, obejmujący również ochronę danych w ramach przetwarzania domowego, której celem, tak jak w przypadku dyrektywy 95/46/WE, jest również zaoferowanie obywatelom wysokiego poziomu ochrony w obrębie obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości oraz likwidacja różnic w poziomie ochrony praw osób i poziomie bezpieczeństwa plików, a także systemów danych, które to różnice blokują przekazywanie i wymianę danych pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi;
e) nalega, aby wymiana danych z właściwymi władzami krajów trzecich została włączona do zakresu stosowania przedmiotowej decyzji ramowej w celu zagwarantowania właściwego poziomu ochrony danych poprzez negocjowanie, o ile to konieczne, odpowiednich umów międzynarodowych;
f) wyraża życzenie, aby przyszłe przepisy Unii Europejskiej gwarantowały bardzo wysoki poziom ochrony danych o charakterze newralgicznym, zwłaszcza w zakresie przetwarzania danych biometrycznych i dotyczących DNA;
g) uważa, że w ramach tak delikatnego i nierównego układu, jaki istnieje między władzą państwową a obywatelem, przyzwolenie osoby nie może być traktowane jako jedyna i wystarczająca podstawa prawna do usprawiedliwienia późniejszego przetwarzania danych osobowych do celów bezpieczeństwa i przypomina, że dyrektywa 95/46/WE ma w dalszym ciągu zastosowanie do każdego późniejszego przetwarzania wchodzącego w zakres pierwszego filara;
h) zastrzega sobie prawo do przedyskutowania z parlamentami państw członkowskich swojej przyszłej opinii dotyczącej tekstu decyzji ramowej w sprawie ochrony danych, po ustaleniu przez Radę stanowiska w przedmiotowej sprawie;
2. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również parlamentom i rządom państw członkowskich.
PROCEDURA
Tytuł
Ocena negocjacji dotyczących decyzji ramowej w sprawie ochrony danych w ramach współpracy policyjnej w sprawach karnych
Numer procedury
2006/2286(INI)
Projekt(y) zalecenia podstawowego
B6-0618/2006
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE 11.12.2006
Data podjęcia decyzji o sporządzeniu sprawozdania
23.11.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
Opinia niewydana Data wydania decyzji
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Martine Roure 23.11.2006
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
27.11.2006
11.12.2006
Data przyjęcia
11.12.2006
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
39
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Edit Bauer, Johannes Blokland, Mihael Brejc, Kathalijne Maria Buitenweg, Giusto Catania, Carlos Coelho, Fausto Correia, Panayiotis Demetriou, Kinga Gál, Patrick Gaubert, Elly de Groen-Kouwenhoven, Adeline Hazan, Ewa Klamt, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Barbara Kudrycka, Stavros Lambrinidis, Henrik Lax, Sarah Ludford, Edith Mastenbroek, Hartmut Nassauer, Martine Roure, Luciana Sbarbati, Inger Segelström, Ioannis Varvitsiotis, Donato Tommaso Veraldi, Manfred Weber, Tatjana Ždanoka
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Marco Cappato, Richard Corbett, Camiel Eurlings, Ignasi Guardans Cambó, Jeanine Hennis-Plasschaert, Sophia in 't Veld, Javier Moreno Sánchez, Marie-Line Reynaud, Kyriacos Triantaphyllides, Rainer Wieland
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Marie-Arlette Carlotti, Kartika Tamara Liotard, Yannick Vaugrenard
Data złożenia
11.12.2006
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
...
