Briefing: 13 - 16 listopada 2006 /Strasburg/
2006-11-09 - 11:25
Podczas listopadowej sesji plenarnej Parlamentu Europejskiego odbędzie się drugie czytanie projektu dyrektywy usługowej oraz debata nad programem legislacyjnym i programem prac Komisji Europejskiej na 2007 rok.
W porządku obrad znalazły się również projekty dotyczące polityki komunikacyjnej UE i strategii na rzecz wielojęzyczności, a także rozwoju regionu Morza Bałtyckiego i uruchomienia funduszu wspierającego łagodzenie niekorzystnych skutków globalizacji.
Gościem Parlamentu będzie prezydent Gruzji – Michaił Saakaszwili.
Najważniejszym wydarzeniem nadchodzącej sesji będzie drugie czytanie projektu dyrektywy usługowej .
Jeśli w ostatniej chwili do wspólnego stanowiska Rady posłowie nie zgłoszą żadnych poprawek, głosowanie będzie oznaczać przyjęcie dyrektywy w kształcie nadanym przez Parlament w pierwszym czytaniu w lutym br. Debata i głosowanie przewidziane są na środę, 15 listopada.
Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji będzie dysponował środkami w wysokości 500 mln euro na pomoc osobom objętymi zwolnieniami wynikającymi ze zmian w światowych przepływach handlowych.
Debatę nad tym sprawozdaniem zaplanowano na poniedziałek, 13 listopada.
We wtorek, 14 listopada, odbędzie się debata nad programem prac Komisji Europejskiej na 2007 rok .
Program Komisji koncentruje się na priorytetach, które Komisja wyznaczyła na początku swojego mandatu - zapewnieniu dobrobytu, solidarności, bezpieczeństwie i roli UE w świecie.
Program prac przedstawia działania, jakie planuje podjąć Komisja, aby osiągnąć swoje cele strategiczne w 2007 roku.
Wcześniej, tego samego dnia, podczas uroczystego posiedzenia w Parlamencie Europejskim przemówienie wygłosi prezydent Gruzji Michaił Saakaszwili .
Wizyta gruzińskiego prezydenta przypada wkrótce po tym, jak Parlament przyjął rezolucję, w której potępił próby uzyskania w drodze jednostronnych działań niepodległości w gruzińskich regionach Abchazji i Południowej Osetii.
Parlament uważa, że właściwie ukierunkowana integracja wspólnotowego rynku hipotecznego byłaby korzystna dla konsumentów i zwiększyłaby dostępność produktów hipotecznych szerszej niż obecnie liczbie potencjalnych kredytobiorców.
Debatę nad tym punktem zaplanowano na wtorek, 14 listopada.
Region Morza Bałtyckiego jest ważnym historycznie korytarzem łączącym Zachód ze Wschodem i powinien stanowić główną oś nowej polityki wymiaru północnego.
To wnioski ze sprawozdania w sprawie strategii dla Morza Bałtyckiego , nad którym posłowie debatować będą w środę, 15 listopada.
Pomimo wielu oświadczeń i zaleceń politycznych, przyjmowanych na całym świecie programów działania i poświęconego tej kwestii ustawodawstwa krajowego w Europie i na całym świecie wciąż utrzymuje się nierówność i dyskryminacja płci oraz zjawisko niewystarczającej reprezentacji kobiet w polityce.
Parlamentarna Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia uważa, że zrównoważony udział obu płci w podejmowaniu decyzji jest niezbędnym warunkiem demokracji.
Debata nad sprawozdaniem w sprawie udziału kobiet w polityce odbędzie się w środę wieczorem.
20061106BRI12349
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
Swobodny przepływ usług
Rosną szanse na przyjęcie dyrektywy usługowej
2006-11-09 - 11:25
Bez poprawek z Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów trafia pod obrady Parlamentu Europejskiego wspólne stanowisko Rady w sprawie projektu dyrektywy usługowej.
Dokument Rady, poza kilkoma mało znaczącymi poprawkami, wiernie oddaje stanowisko Parlamentu Europejskiego z pierwszego czytania, które nadało ostateczny kształt tej propozycji legislacyjnej.
Podczas głosowania w Komisji Rynku Wewnętrznego (IMCO) upadły wszystkie poprawki zgłoszone w drugim czytaniu, w tym także te zgłoszone lub popierane przez sprawozdawczynię Evelyne GEBHARDT (PSE, DE).
Posłom udało się więc utrzymać delikatną równowagę między stanowiskiem państw członkowskich, a kompromisową wersją projektu przyjętą przez Parlament w lutym.
Nie można jednak wykluczyć, że wiele z poprawek, które odrzucono w komisji powróci przed głosowaniem na sesji plenarnej.
Komisja Europejska ma bowiem przedstawić pisemne oświadczenie, w którym ustosunkuje się do wątpliwości zgłaszanych przez Evelyne Gebhardt i niektórych posłów.
Dotyczą one zakresu i formy prawnej wytycznych w sprawie stosowania dyrektywy, jakie Komisja Europejska przygotowała dla państw członkowskich, perspektyw harmonizacji aktów prawnych dotyczących świadczenia usług, neutralności proponowanej dyrektywy względem przepisów regulujących rynek pracy i prawa pracownicze, a także wpływu dyrektywy na świadczenie usług użyteczności publicznej.
KE przedstawi zapewne także ocenę wpływu proponowanej dyrektywy na prawo karne.
Od tego, w jakim stopniu deklaracja KE rozwieje wątpliwości sprawozdawczyni i innych posłów zależy, czy zdecydują się oni ponownie zgłosić poprawki odrzucone przez IMCO.
Wspólne stanowisko Rady, nad którym glosować będą posłowie, uwzględnia kompromisową wersję tekstu przyjętą przez Parlament Europejski w pierwszym czytaniu.
Projektowana dyrektywa nie niesie zmian w zakresie praw pracowniczych zdefiniowanych w regulacjach krajowych, a zasada kraju pochodzenia zastąpiona została swobodą świadczenia usług.
Wspólne stanowisko nie wnosi także zmian, poza drobnymi doprecyzowaniami, do zakresu obowiązywania dyrektywy, czyli tego, jakiego rodzaju usług będzie ona dotyczyć.
Swoboda świadczenia usług
Projekt Komisji Europejskiej wprowadzał zasadę kraju pochodzenia, która zapewniała, że usługodawcy podlegaliby wyłącznie przepisom krajowym państwa pochodzenia.
Zasada ta zastąpiona została terminem "swoboda świadczenia usług".
Zachowano generalną ideę dostępu do usług na zasadach obowiązujących w kraju pochodzenia usługodawcy, jednak z większą ilością wyjątków i większym nadzorem nad prowadzoną działalnością usługową przez kraj, w którym świadczona jest usługa.
Dyrektywa wymienia wymagania, których Państwa Członkowskie nie mogą nakładać na dostawców usług z siedzibą w innym kraju UE.
Na przykład, nie można wymagać, aby przedsiębiorstwo usługodawcy ustanowione było na terytorium kraju, w którym świadczona jest usługa.
Nie można również wymagać uzyskiwania zezwolenia od właściwych organów państwa członkowskiego, w tym wpisu do rejestru lub zarejestrowania w organizacji lub stowarzyszeniu zawodowym na ich terytorium.
Nie można stanowić postanowień, które zapobiegają świadczeniu usług przez osoby pracujące na własny rachunek ani zabraniać używania własnego sprzętu i materiałów stanowiących integralną cześć świadczonej usługi.
Zakres dyrektywy
Dyrektywa będzie mieć zastosowanie do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jak usługi pocztowe, dystrybucja energii elektrycznej, gazu, wody i gospodarka odpadami.
Oznacza to, że zakresem dyrektywy objęte będą (z wyjątkiem zasady swobodnego świadczenia usług) te UOIG, które zostały poddane konkurencji w poszczególnych państwach członkowskich i nie są świadczone na zasadzie monopolu.
Warto zauważyć, że nie ma jednolitej definicji UOIG i państwa członkowskie stosują własne, krajowe wykładnie w tym zakresie.
Dyrektywą będą objęte usługi w ramach stale zmieniających się rodzajów działalności, w tym usług dla przedsiębiorstw, takich jak doradztwo w dziedzinie zarządzania, certyfikacja i testowanie, zarządzanie obiektami, w tym utrzymanie biur, reklama, usługi rekrutacji, oraz usługi pośredników handlowych.
Objęte dyrektywą będą również usługi świadczone zarówno na rzecz przedsiębiorców, jak i konsumentów, na przykład doradztwo prawne lub podatkowe, usługi dotyczące nieruchomości, takie jak usługi agencji nieruchomości, usługi budowlane, w tym architektoniczne, dystrybucja, organizacja targów, wynajem samochodów i usługi biur podroży.
Dyrektywa obejmuje również usługi dla konsumentów, takie jak usługi turystyczne, w tym usługi przewodników turystycznych, usługi rekreacyjne, ośrodki sportowe i parki rozrywki oraz - o ile nie są wyłączone z zakresu zastosowania dyrektywy - usługi pomocy domowej, takie jak pomoc dla osób starszych.
Usługi nie objęte dyrektywą
Z zakresu dyrektywy wyłączone zostały usługi agencji pracy czasowej, usługi ochroniarskie i usługi transportowe w tym transportu miejskiego, taksówek i pogotowia ratunkowego oraz usługi portowe.
Nie będą stanowić przedmiotu dyrektywy stosunki umowne pomiędzy usługodawcą i klientem pozostające we właściwości międzynarodowego prawa prywatnego.
Dyrektywa nie będzie również dotyczyć usług użyteczności publicznej, usług w zakresie bankowości, działalności kredytowej, ubezpieczeń, rent i emerytur, inwestycji i płatności, usług i sieci łączności elektronicznej, usług transportowych (z wyjątkiem przewozu gotówki i transportu zwłok), określonych usług prawnych, usług zdrowotnych (publicznych i prywatnych), usług audiowizualnych, gier hazardowych i usług notarialnych.
Dyrektywa nie ma zastosowania w dziedzinie podatków.
Dyrektywa nie narusza działań mających na celu ochronę lub promowanie różnorodności kulturalnej czy językowej, pluralizmu środków masowego przekazu, ani prawa pracy, w tym prawa do prowadzenia działań w związkach zawodowych, układów zbiorowych oraz ustawodawstwa krajowego w zakresie ubezpieczenia społecznego w państwach członkowskich.
Delegowanie pracowników
W dyrektywie zabraknie również zapisów dotyczących delegowania pracowników do innego państwa członkowskiego w celu świadczenia usług, które zakazywały stosowania barier administracyjnych przez władze niektórych Państw Członkowskich biurokratycznie egzekwujących postanowienia dyrektywy 96/71/WE w sprawie delegowania pracowników.
Cześć z nich, w formie interpretacji prawnej, znalazła się jednak w wytycznych dotyczących stosowania dyrektywy przygotowanych przez Komisję Europejską.
Jeśli Parlament zatwierdzi wspólne stanowisko bez poprawek, będzie to oznaczało koniec procedury legislacyjnej nad tym projektem.
Państwa członkowskie będą zobowiązane wprowadzić w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania dyrektywy w terminie trzech lat od jej wejścia w życie.
Tło historyczne
W ocenie Komisji Europejskiej usługi stanowią 70% dochodu wytwarzanego w Unii Europejskiej oraz zatrudnienia na rynku pracy.
Zarazem jest to obszar, w którym występuje najwięcej utrudnień w swobodnym przepływie usług lub utrzymywane są przeszkody administracyjne i ukryte bądź dyskryminacyjne środki ochronne.
Otwarcie tego sektora na konkurencję mogłoby, według Komisji, stymulować rozwój gospodarki europejskiej oraz tworzenie miejsc pracy.
Cel ten wpisano w Strategii Lizbońskiej, pod którą podpisał się Parlament Europejski, jako element dążenia do zwiększenia konkurencyjności gospodarki europejskiej.
Ponadto sam konsument odniósłby korzyści z tej liberalizacji, gdyż zwiększyłby się wybór usług.
Ponieważ nastąpiłoby uproszczenie świadczenia usług za granicą, konsument mógłby łatwiej z nich korzystać.
W rezolucjach przyjętych w latach 2001 i 2003 Parlament Europejski uznał, że ukończenie budowy rynku wewnętrznego poprzez utworzenie wewnętrznego rynku usług jest „absolutnym priorytetem”.
Posłowie przypomnieli także, że wewnętrzny rynek usług „ w pełni funkcjonujący stanowi integralną część celów reform gospodarczych ustanowionych przez Radę Europejską w Lizbonie ”.
Komisja Europejska przedstawiła wniosek dotyczący dyrektywy w styczniu 2004 r.
Tekst został zredagowany przez służby podległe ówczesnemu komisarzowi odpowiedzialnemu za rynek wewnętrzny, Holendrowi Fritsowi Bolkesteinowi, skąd wzięła się nazwa „dyrektywa Bolkesteina”.
Sprawozdawca Evelyne GEBHARDT PSE DE A6-0375/2006 Zalecenie do drugiego czytania dotyczącego wspólnego stanowiska Rady mającego na celu przyjęcie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady dotyczącej usług na rynku wewnętrznym Procedura współdecydowania, 2 czytanie
Debata i głosowanie: 15.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0375 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-COVER-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
Swobodny przepływ usług
Zapytanie ustne: gry hazardowe i zakłady sportowe
2006-11-09 - 11:25
Głosując za wyłączeniem gier hazardowych z zakresu dyrektywy usługowej, posłowie mogli być pewni, że wcześniej czy później pod obrady wróci sprawa regulacji prawnych w tej sferze.
W imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów do Komisji Europejskiej trafiło zapytanie dotyczące postępowań o naruszenie dotyczące gier hazardowych.
W kwietniu Komisja wystosowała pisma do rządów Danii, Finlandii, Niemiec, Węgier, Włoch, Holandii i Szwecji, a w październiku także do Austrii, Francji i ponownie Włoch z prośbą o informacje dotyczące obowiązujących w tych państwach przepisów ograniczających świadczenie niektórych usług w zakresie gier hazardowych.
Listy, które wystosowała KE stały się pierwszym krokiem do wszczęcia postępowań o naruszenie na podstawie artykułu 226 Traktatu WE.
W zapytaniu, posłanka Arlene MCCARTHY (PSE, GB) zwraca uwagę, że opublikowane 30 maja 2006 r. specjalne sprawozdanie Rzecznika Praw Obywatelskich krytykuje postępowanie Komisji Europejskiej i podkreśla, że Komisja nie jest uprawniona do odkładania rozpatrzenia skargi o naruszenie pod pozorem niemożności znalezienia politycznego konsensusu dotyczącego sposobu działania.
Posłanka pyta Komisję Europejską o zaawansowanie prac w postępowaniu o naruszenie i jakie kolejne kroki planuje Komisja, a także czy ma zamiar ograniczyć postępowania o naruszenie jedynie do sektora zakładów sportowych, czy też przewiduje ona działanie w innych związanych z grami hazardowymi sektorach, w których odnotowuje się praktyki dyskryminujące.
Komisja powinna także odpowiedzieć, jakie inicjatywy przygotowuje w celu rozwijania ram prawnych dla gier hazardowych on-line, umożliwiających państwom członkowskim zapewnienie ochrony konsumentów i małoletnich przy jednoczesnym dopuszczeniu legalnych operacji dokonywanych przez godne poszanowania firmy.
O-0118/06 Zapytanie ustne Arlene McCarthy w imieniu Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów do Komisji.
Dotyczy: gier hazardowych i zakładów sportowych na rynku wewnętrznym Procedura: pytanie ustne
Debata: 14.11.2006
-//EP//TEXT OQ O-2006-0118 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
Polityka zatrudnienia
Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji
2006-11-09 - 11:25
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych popiera wniosek dotyczący ustanowienia Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji.
Fundusz będzie dysponował środkami w wysokości 500 mln euro, które mogą być przeznaczone każdego roku na pomoc w powrocie na rynek pracy osobom objętymi zwolnieniami wynikającymi ze zmian w światowych przepływach handlowych.
Posłowie proponują kilka poprawek do projektu, które rozszerzają zakres beneficjentów funduszu.
W sprawozdaniu posłanki Roselyne BACHELOT-NARQUIN (EPP-ED, FR) posłowie stwierdzają, że niezależnie od pozytywnych skutków globalizacji dla wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, może ona również nieść ze sobą negatywne skutki dla najbardziej wrażliwych i słabiej wykwalifikowanych pracowników z niektórych sektorów.
Pomoc z Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (ang. EGF) powinna stanowić wyraz solidarności i wsparcia dla pracowników, którzy utracili prace w wyniku zmian w światowych kierunkach handlu.
Fundusz nie wspiera finansowo restrukturyzacji przedsiębiorstw i sektorów.
Posłowie podkreślają, że wsparcie powinno być przeznaczone na aktywne środki rynku pracy, a nie pasywne formy ochrony socjalnej.
Celem Funduszu powinno być pobudzanie wzrostu gospodarczego i tworzenie nowych miejsc pracy w UE.
Kto może ubiegać się o dofinansowanie?
Posłowie z Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych chcą rozszerzyć możliwości korzystania z pomocy Funduszu.
Zgadzają się co do zasady, że wkład finansowy z Funduszu powinien być skoncentrowany na pracownikach z najpoważniej dotkniętych regionów i sektorów gospodarki Wspólnoty, ale chcą rozszerzyć kryteria interwencji związane ze skalą dyslokacji gospodarczej i jej wpływem na dany sektor lub obszar geograficzny.
Interwencja powinna ich zdaniem być możliwa nie tylko w przypadku co najmniej 1000 zwolnień w przedsiębiorstwie, lecz także - w przypadku niewielkich rynków pracy lub w wyjątkowych okolicznościach – wtedy, gdy zwolnienia dotyczą przynajmniej 500 miejsc pracy i mają poważny wpływ na zatrudnienie i lokalną gospodarkę lub gdy dotyczą co najmniej 1 000 miejsc pracy w okresie 12 miesięcy, w jednym lub więcej przedsiębiorstw, szczególnie małych lub średnich.
Skąd pochodzą środki?
Perspektywa finansowa na lata 2007-2013 nie przewiduje żadnych dodatkowych środków na EGF.
Komisja proponuje, że 500 mln euro rocznie będzie pochodziło ze środków niewykorzystanych w ramach limitów z innych pozycji budżetowych.
Kiedy Fundusz zostanie uruchomiony?
EGF może zacząć funkcjonować natychmiast po wejściu w życie rozporządzenia, po zakończeniu obecnej ścieżki legislacyjnej w ramach procedury współdecydowania.
Prezydencja fińska będzie dążyć do przyjęcia wspólnego stanowiska do 1 grudnia.
Trwają negocjacje między PE i Radą, których celem jest wypracowanie porozumienia w pierwszym czytaniu, co pozwoliłoby na uruchomienie Funduszu tak szybko, jak to możliwe.
Sprawozdawca Roselyne BACHELOT-NARQUIN EPP-ED FR A6-0385/2006 Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski fundusz dostosowania do globalizacji Procedura współdecydowania, 1 czytanie
Debata: 13.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0385 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
Instytucje
Program legislacyjny i program prac Komisji Europejskiej na 2007 rok
2006-11-09 - 11:25
W Parlamencie Europejskim odbędzie się debata nad programem prac Komisji Europejskiej na 2007 rok.
Program Komisji koncentruje się na priorytetach, które Komisja wyznaczyła na początku swojego mandatu - zapewnieniu dobrobytu, solidarności, bezpieczeństwie i roli UE w świecie.
Program prac przedstawia działania, jakie planuje podjąć Komisja, aby osiągnąć swoje cele strategiczne w 2007 roku.
Poprawie dobrobytu ma służyć modernizacja gospodarki europejskiej poprzez realizację odnowionej Strategii Lizbońskiej, wspieranie wiedzy, innowacji oraz zrównoważonego środowiska dla rozwoju.
Komisja zapowiada również priorytetowe traktowanie bezpieczeństwa energetycznego, a pierwszy przegląd europejskiej strategii energetycznej ma stanowić zapowiedź nowego etapu w europejskiej polityce energetycznej.
U podstaw działań Unii leżą kwestie społeczne, dlatego zapewnienie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w 2007 roku powinno być rozpatrywane łącznie z celami w zakresie polityki zdrowotnej, ochrony środowiska, zrównoważonego zarządzania i gospodarowania zasobami naturalnymi oraz działań solidarnych podejmowanych przez UE.
Ryzyko związane ze środowiskiem naturalnym i zdrowiem, chorobami zakaźnymi oraz klęskami żywiołowymi, a także zagrożenie atakami terrorystycznymi wymagają szybkiego i skutecznego reagowania na poziomie europejskim w celu zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony obywateli.
Kluczowy obszar działań w 2007 r. stanowić będą kontrole graniczne i rozszerzenie strefy Schengen.
Obecność na arenie międzynarodowej pozwoli UE realizować cele w zakresie zrównoważonego rozwoju, ochrony środowiska w skali globalnej, pokoju, dobrego sąsiedztwa, współpracy i konkurencyjności na rynkach światowych.
Komisja dostrzega potrzebę poprawy koordynacji własnych działań z działaniami innych instytucji europejskich oraz państw członkowskich.
Należy także lepiej powiązać ze sobą wspólnotowe polityki zewnętrzne z zewnętrznymi aspektami polityk wewnętrznych.
Program w większym stopniu uwzględnia priorytety krótkookresowe na nadchodzący rok i przedstawia strategiczne inicjatywy Komisji, które stanowić będą podstawę jej działań politycznych w przyszłym roku.
Do priorytetów na 2007 rok KE zaliczyła unowocześnianie gospodarki europejskiej, realizację agendy społecznej UE i działania na rzecz lepszej jakości życia w Europie, lepsze zarządzanie przepływami migracyjnymi, bezpieczne, konkurencyjne i zrównoważone dostawy energii oraz wzrost znaczenia Europy na arenie międzynarodowej.
Komisja wskazała komunikację jako jeden ze strategicznych celów swojej kadencji, uznając za istotne wzmocnienie działań na rzecz komunikacji z obywatelami Europy.
KE będzie podejmować działania zmierzające do poprawy wizerunku UE w oczach obywateli i popularyzacji wiedzy o Unii Europejskiej.
Priorytetem Komisji będzie również lepsze stanowienie prawa, jego upraszczanie i kodyfikacja oraz szacowanie kosztów administracyjnych powstałych w związku z wypełnianiem zobowiązań prawnych.
Komisja zapowiada stworzenie nowoczesnej, efektywnej i skutecznej kultury stanowienia prawa w całej Europie.
Debata: 14.11.2006 Program legislacyjny i prac Komisji na 2007 rok
PL
1
LINK
http://ec.europa.eu/atwork/programmes/docs/clwp2007_pl.pdf
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
Bezpieczeństwo i obrona
Europejska Strategia Bezpieczeństwa
2006-11-09 - 11:25
Unia Europejska jest w trakcie przekształcania się w Unię Bezpieczeństwa i Obrony, uważają posłowie z Komisji Spraw Zagranicznych i apelują o prowadzenie bardziej aktywnej polityki w zakresie bezpieczeństwa i obrony rozszerzającej kompetencje Wspólnoty w tej dziedzinie.
W sprawozdaniu posła Karla VON WOGAU (EPP-ED, DE) posłowie z Komisji Spraw Zagranicznych doceniają "doskonałą analizę zagrożeń" wobec współczesnego świata, zawartą w Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa (ESB) z grudnia 2003 roku.
Podkreślają jednak potrzebę regularnego monitorowania jej realizacji, aby móc reagować na wydarzenia geopolityczne.
Sprawozdanie podkreśla, że w dalszym rozwoju ESB powinny zostać uwzględnione m.in. takie kwestie jak sprostanie wyzwaniom geopolitycznym i geoekonomicznym, narastającej na świecie konkurencji w zakresie źródeł energii i zasobów wody, katastrofy naturalne oraz bezpieczeństwo granic zewnętrznych Unii.
Ku Unii Bezpieczeństwa i Obrony
Sprawozdanie podkreśla, że "w przypadku ataku sił zbrojnych kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej NATO pozostaje gwarantem wspólnej obrony", ale stwierdza jednocześnie, że "UE jest w trakcie przekształcania się w Unię Bezpieczeństwa i Obrony".
Sprawozdanie wskazuje, że Europejska Polityka Bezpieczeństwa i Obrony powinna zostać wzmocniona poprzez utworzenie wspólnego rynku w zakresie dostaw wojskowych, wspólnego systemu zwiadu satelitarnego i lotniczego oraz wspólnych standardów telekomunikacyjnych, oraz europejskich sił obrony cywilnej.
Posłowie podkreślają znaczenie Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy, w szczególności zapisów zawierających klauzulę solidarności w przypadku dotknięcia jednego z państw członkowskich atakiem terrorystycznym, katastrofą naturalną lub katastrofą spowodowaną przez człowieka oraz klauzulę o wzajemnej pomocy państw członkowskich w przypadku agresji zbrojnej na terytorium jednego z nich.
Parlament popiera plan powołania ministra spraw zagranicznych oraz jego zastępcy odpowiedzialnego za politykę w zakresie bezpieczeństwa i obrony.
Posłowie domagają się również, by wojskowe operacje w sytuacjach kryzysowych były finansowane z budżetu Unii Europejskiej i by państwa członkowskie przeznaczyły na ten cel dodatkowe środki.
Posłowie postulują ponadto utworzenie stałych europejskich służb morskich na Morzu Śródziemnym w celu "zademonstrowania europejskiej obecności i wzmocnienia unijnego potencjału reagowania w sytuacjach kryzysowych w regionie o ogromnym znaczeniu dla interesów UE związanych z bezpieczeństwem".
Działania prewencyjne i niewojskowe
Posłowie uważają, że niemożliwe jest odniesienie sukcesu w walce z międzynarodowym terroryzmem wyłącznie przy pomocy środków wojskowych.
Unia powinna być gotowa do działania przed wybuchem kryzysu i powinna podejmować wczesne akcje prewencyjne w odpowiedzi na konflikty i zagrożenia.
Sprawozdanie podkreśla, że największym wkładem UE w zapobieganie międzynarodowemu terroryzmowi jest "jej zdolność skutecznego budowania i odbudowy instytucji demokratycznych, infrastruktury społecznej i ekonomicznej, dobrego zarządzania i społeczeństwa obywatelskiego oraz skutecznego zwalczania rasizmu i ksenofobii".
Przeciwko sprawozdaniu w Komisji AFET głosowali posłowie z frakcji Zielonych oraz GUE/NGL.
Ta ostatnia zgłosiła do sprawozdania opinię mniejszości, w której stwierdza, że nie spełnia ono "wymogów w zakresie pokoju, koncentrując się zamiast tego na przygotowaniu do militaryzacji UE".
Sprawozdawca Karl VON WOGAU EPP-ED DE A6-0366/2006 Sprawozdanie w sprawie wdrożenia Europejskiej Strategii Bezpieczeństwa w kontekście Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBO) Procedura: inicjatywa
Debata: 15.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0366 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
Stosunki zewnętrzne
Strategia dla regionu Morza Bałtyckiego w ramach wymiaru północnego
2006-11-09 - 11:25
Region Morza Bałtyckiego jest ważnym historycznie korytarzem łączącym Zachód ze Wschodem i powinien stanowić główną oś nowej polityki wymiaru północnego.
Dlatego posłowie z Komisji Spraw Zagranicznych proponują strategię dla Morza Bałtyckiego, która wspierając wymiar północny, mogłaby umiejscowić Bałtyk w centrum jego zainteresowania, zwiększając wiedzę z zakresu Morza Bałtyckiego, w szczególności w dziedzinie ochrony środowiska.
Zdaniem posłów efektywnie realizowana strategia przyczyni się do optymalnego wykorzystania możliwości dynamicznych gospodarek regionu Morza Bałtyckiego oraz wykreowania wizerunku regionu, jako jednego z najbardziej atrakcyjnych i konkurencyjnych obszarów na świecie.
Przyczyni się też do poprawy sytuacji ekologicznej w regionie Morza Bałtyckiego, który jest obecnie jednym z najbardziej zanieczyszczonych obszarów morskich na świecie.
W sprawozdaniu posła Alexandra STUBBA (EPP-ED, FI) posłowie podkreślają, że strategia dla Morza Bałtyckiego obejmuje środki, które muszą być wdrożone przez samą Unię Europejską i jej państwa członkowskie, jak również środki wdrażane we współpracy z Rosją.
Dlatego wzywają do wprowadzenia osobnej linii budżetowej UE w odniesieniu do strategii dla Morza Bałtyckiego, w miarę możliwości w ramach Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa.
Sprawozdanie podkreśla konieczność ochrony i wzmocnienia zasobów rybnych w regionie Morza Bałtyckiego, a także podkreśla potrzebę zmniejszenia uzależnienia tego regionu od energii sprowadzanej z Rosji i zachęca państwa członkowskie regionu do rozpatrzenia możliwości wspólnego rynku energii.
Posłowie apelują o wspólna odpowiedzialność we wdrażaniu polityki energetycznej na szczeblu krajowym.
Strategiczne decyzje, takie jak budowa nowych sieci energetycznych, powinny być podejmowane po konsultacji z tymi partnerami spośród państw członkowskich UE, których takie decyzje mogą dotyczyć.
Posłowie zwracają uwagę na rolę Morza Bałtyckiego jako integrującego czynnika w regionie.
Proponują rozbudowę trójkąta nordyckiego sieci transeuropejskich w celu objęcia nimi całego regionu.
Sprawozdanie wzywa do realizacji projektu linii kolejowej Rail Baltica oraz budowy autostrady Via Baltica do 2013 r. jako projektu priorytetowego łączącego region Morza Bałtyckiego z państwami członkowskimi w centralnej i zachodniej Europie.
Posłowie podkreślają znaczenie finansowania z funduszy europejskich dla realizacji tego projektu.
Sprawozdanie zwraca uwagę, że obwód kaliningradzki jest "enklawą nękaną problemami społecznymi, gospodarczymi i ekologicznymi", jakie stanowi obecność baz wojskowych i broni w regionie.
Posłowie wskazują na poważne zagrożenia dla zdrowia oraz wysoki poziom zorganizowanej przestępczości i uzależnienia od narkotyków.
Sprawozdanie wzywa Federację Rosyjską i Unię Europejską do przekształcenia obwodu kaliningradzkiego w "bardziej otwarty i mniej zmilitaryzowany region pilotażowy" i podkreśla potrzebę pełnego wdrożenia swobody żeglugi na Morzu Bałtyckim, w tym na Zalewie Wiślanym, a także swobody przepływu przez Cieśninę Pilawską.
Sprawozdawca Alexander STUBB EPP-ED FI A6-0367/2006 Sprawozdanie w sprawie strategii dla regionu Morza Bałtyckiego w ramach wymiaru północnego Procedura: inicjatywa
Debata: 15.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0367 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
Stosunki zewnętrzne
Prezydent Gruzji złoży wizytę w Parlamencie Europejskim
2006-11-09 - 11:25
We wtorek, podczas uroczystego posiedzenia w Parlamencie Europejskim przemówienie wygłosi prezydent Gruzji Michaił Saakaszwili.
Wizyta gruzińskiego prezydenta przypada wkrótce po tym, jak Parlament przyjął rezolucję, w której potępił próby uzyskania niepodległości w gruzińskich regionach Abchazji i Południowej Osetii na drodze unilateralnych działań.
W rezolucji poświęconej sytuacji w Południowej Osetii, która PE przyjął 26 października 2006r. posłowie wezwali wszystkie strony o powstrzymanie się od jednostronnych działań, które przyczyniają się do eskalacji konfliktu w tym rejonie.
Michaił Saakaszwili został wybrany na prezydenta 4 stycznia 2004 roku, po masowych protestach społecznych i ustąpieniu poprzedniego prezydenta Edwarda Szewardnadze w listopadzie 2003 roku.
Saakaszwilego poparło 96% głosujących.
Uroczyste posiedzenie: 14.11.2006 Parlament zaniepokojony eskalacją konfliktu w Południowej Osetii i sytuacją w regionie Naddniestrza w Mołdawii - komunikat prasowy z 30.10.2006 Życiorys prezydenta Gruzji Michaiła Saakaszwili
PL
2
LINK
http://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_Saakaszwili
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061024BRI12109 ITEM-002-PL NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
Środowisko
Zakaz stosowania rtęci w termometrach lekarskich
2006-11-09 - 11:25
Rtęć i tworzone przez nią związki są bardzo toksyczne dla ludzi, ekosystemów i przyrody.
Zanieczyszczenie rtęcią stanowi dziś problem globalny, dlatego posłowie zgadzają się, że należy na poziomie wspólnotowym wprowadzić ograniczenia dotyczące wprowadzania od obrotu niektórych urządzeń pomiarowych i kontrolnych zawierających rtęć.
Według danych udostępnionych przez KE 80-90 % rtęci wykorzystywanej w urządzeniach pomiarowych i kontrolnych stosowane jest w termometrach lekarskich (do pomiaru temperatury ciała) oraz innych termometrach do użytku domowego.
Chociaż rtęci używa się coraz rzadziej, jej ilość nadal jest znaczna.
Szacuje się, że rocznie w UE do produkcji urządzeń pomiarowych i kontrolnych zużywa się 33 tony rtęci, a 25 do 30 ton rtęci jest rocznie wprowadzanych do cyklu wyłącznie za pośrednictwem termometrów.
Rtęć charakteryzuje się dużą odpornością i w warunkach naturalnych może przechodzić w metylortęć, która jest jej najbardziej toksyczną postacią.
Do kontaktu z metylortęcią dochodzi najczęściej drogą pokarmową.
Szczególnie narażone na jej toksyczne działanie są społeczeństwa charakteryzujące się wysokim spożyciem ryb i owoców morza.
Projekt dyrektywy zmieniającej obowiązująca dyrektywę 76/769/EWG wprowadza zakaz stosowania rtęci w termometrach lekarskich (przeznaczonych do pomiaru temperatury ciała) oraz w innych urządzeniach pomiarowych przeznaczonych do otwartej sprzedaży konsumentom.
Ograniczenia dotyczą tylko nowych urządzeń pomiarowych, nie mają natomiast zastosowania do urządzeń, które już zostały wprowadzone do użytku, ani do znajdujących się w obrocie urządzeń używanych.
Przedmiotem wniosku są wyłącznie nie-elektryczne i nie-elektroniczne urządzenia pomiarowe.
Większość elektrycznych urządzeń gospodarstwa domowego, np. termostaty, wchodzi bowiem w zakres dyrektywy 2002/95/WE, która reguluje stosowanie niektórych niebezpiecznych substancji w urządzeniach elektrycznych (elektronicznych).
W sprawozdaniu posłanki Maríi SORNOSA MARTÍNEZ (PSE, ES) posłowie proponują poprawki, które wprowadzają ograniczenia odnośnie wprowadzania od obrotu urządzeń pomiarowych i kontrolnych mających zastosowania nie tylko konsumenckie, ale i profesjonalne.
Jednak uwzględniają możliwość ograniczonych czasowo odstępstw, jeśli nie istnieją jeszcze bezpieczniejsze, ekonomicznie możliwe do osiągnięcia oraz, równie precyzyjne i niezawodne alternatywy.
Ograniczenia w stosowaniu rtęci nie będą dotyczyć również zastosowań specjalistycznych w przemyśle, nauce lub w szpitalnym leczeniu zaburzeń zagrażających życiu ludzkiemu, takich jak nadciśnienie, zaburzenia pracy serca i stan przedrzucawkowy.
Sfigmomanometry rtęciowe zostały wyłączone z zakresu obowiązywania dyrektywy, ponieważ są to jedyne dziś urządzenia, które gwarantują dokładność i niezawodność niezbędną dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta.
Parlament wnosi także o przewidzenie odstępstw w przypadkach produkcji i konserwacji tradycyjnych barometrów, do których używa się małej ilości rtęci, zbiorów muzealnych oraz dziedzictwa przemysłowego.
Posłowie uzasadniają, że nałożenie ograniczeń zahamowałoby badania akademickie oraz ograniczyło możliwości muzeów oraz kolekcjonerów zakupu oraz wystawiania takich urządzeń.
Państwa członkowskie będą zobowiązane opublikować najpóźniej rok po dacie wejścia w życie dyrektywy wszystkie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do jej wykonania.
Przepisy dyrektywy będą stosowane po 18 miesiącach od jej wejścia w życie.
Sprawozdawca María SORNOSA MARTÍNEZ PSE ES A6-0287/2006 Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 76/769/EWG w odniesieniu do ograniczeń w zakresie wprowadzania do obrotu niektórych urządzeń pomiarowych zawierających rtęć Procedura współdecydowania, 1 czytanie
Debata: 14.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0287 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
Kontrola budżetowa
Sprawozdanie roczne Europejskiego Trybunału Obrachunkowego za 2005 rok
2006-11-09 - 11:25
We wtorek, na sesji w Strasburgu Prezes Europejskiego Trybunału Obrachunkowego Hubert Weber przedstawi posłom sprawozdanie roczne za rok budżetowy 2005.
Sprawozdanie zostało przedstawione 23 października przed Komisją Kontroli Budżetowej Parlamentu Europejskiego.
Europejski Trybunał Obrachunkowy jest odpowiedzialny za niezależną kontrolę pozyskiwania i wykorzystywania funduszy Unii Europejskiej oraz ocenę tego, jak instytucje europejskie wywiązują się ze swoich zadań.
Trybunał bada, czy operacje finansowe są właściwie rejestrowane, prowadzone w sposób legalny oraz zarządzane tak, aby zapewnić oszczędność, wydajność i skuteczność.
Trybunał corocznie publikuje sprawozdanie roczne dotyczące wykonania budżetu oraz sprawozdanie roczne dotyczące EFR.
Sprawozdania te stanowią podstawę do udzielenia przez Parlament absolutorium instytucjom europejskim z wykorzystania środków budżetowych.
Debata: 14.11.2006 Sprawozdanie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego za 2005 rok
PL
1
LINK
http://www.eca.eu.int/audit_reports/annual_reports/docs/2005/ra05_pl.pdf
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
Kultura
Nowa strategia ramowa w sprawie wielojęzyczności
2006-11-09 - 11:25
Tylko połowa uczestników badania przeprowadzonego przez Eurobarometr deklaruje umiejętność konwersacji w języku innym niż ojczysty.
Dlatego parlamentarna Komisja Kultury i Edukacji z zadowoleniem przyjmuje plan działań Komisji Europejskiej w zakresie promowania nauki języków obcych w UE.
W sprawozdaniu posła Bernata JOAN I MARÍ (Verts/ALE, ES) posłowie przypominają, że dla osiągnięcia celów wyznaczonych przez Strategię Lizbońską konieczna jest poprawa jakości i skuteczności edukacji i systemów szkolenia w Unii Europejskiej oraz wspieranie nauki języków obcych.
Posłowie uznają strategiczne znaczenie języków europejskich o zasięgu światowym, będących jednym z głównych elementów politycznych europejskiej polityki wielojęzyczności.
Z zadowoleniem przyjmują długofalowy cel Komisji dotyczący doskonalenia umiejętności językowych obywateli.
Sprawozdanie przypomina, że zgodnie z celem wyznaczonym przez Radę Europejską w Barcelonie w 2002 r. obywatele UE powinni znać przynajmniej dwa inne języki poza językiem ojczystym.
W tym celu państwa członkowskie musza wspierać politykę nauczania języków obcych od najmłodszych lat, w oparciu o skuteczne metody i z wykorzystaniem najlepszych dostępnych technik.
Posłowie uważają, że brakuje szczegółowych i wiarygodnych danych oraz odpowiednich wskaźników w zakresie obecnego stanu znajomości języków obcych w państwach członkowskich, dlatego z zadowoleniem przyjmują propozycję ustanowienia Europejskiego wskaźnika kompetencji językowych.
Wskaźnik ten powinien uwzględniać wszystkie języki urzędowe UE i może obejmować, oprócz pięciu najczęściej używanych języków również pozostałe języki UE, co pozwoliłoby uzyskać prawdziwy obraz kompetencji językowych.
Sprawozdanie wzywa europejskie instytucje i organy do komunikacji z obywatelami w ich własnym języku, niezależnie od tego czy dany język ma status języka urzędowego na szczeblu państwa członkowskiego lub UE.
Należy dążyć do ustanowienia jasnego, spójnego planu językowego UE oraz prawodawstwa UE dotyczącego języków i zapewnienia różnorodności językowej i praw językowych.
W opinii sprawozdawcy, wyrażonej w uzasadnieniu do sprawozdania, wszystkie europejskie języki powinny uzyskać status języków urzędowych UE.
Przyznanie danemu językowi statusu języka urzędowego oznacza przekazanie wszystkim obywatelom UE, że mają być traktowani jednakowo i może przybliżyć UE do jej obywateli.
Sprawozdawca zauważa, że osoby posługujące się językami regionalnymi i mniejszościowymi, stanowiące ok.
10% (czyli 46 mln) ludności Unii, w kontaktach z UE są zmuszone do korzystania z języka ojczystego.
Z myślą o społecznej i kulturalnej integracji posłowie opowiadają się za zapewnieniem większych możliwości nauki języka przez imigrantów.
Z zadowoleniem przyjmują szersze korzystanie ze zintegrowanego nauczania przedmiotowo-językowego (CLIL), polegającego na wykładaniu przedmiotów w języku obcym.
Posłowie popierają Europejską normę CEN dotyczącą usług tłumaczeniowych oraz uważają, że należy prowadzić politykę aktywnego wspierania rozwoju usług tłumaczeniowych w zakresie rzadziej używanych języków.
Sprawozdawca Bernat JOAN I MARÍ Verts/ALE ES A6-0372/2006 Sprawozdanie w sprawie nowej strategii ramowej w sprawie wielojęzyczności Procedura: inicjatywa
Debata: 14.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0372 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
Kultura
Polityka komunikacyjna i popularyzacja spraw europejskich
2006-11-09 - 11:25
Komisja Kultury i Edukacji PE popiera tworzenie europejskiej sfery publicznej, w której znalazłoby się miejsce na upowszechnianie spraw europejskich.
Odpowiadając na propozycje komisarz Wallström w sprawie polityki komunikacyjnej UE, posłowie chcieliby widzieć więcej informacji o sprawach europejskich w kanałach telewizji publicznych w Europie, ale sprzeciwiają się ustanowieniu kodeksu postępowania, który regulowałby komunikację wszystkich instytucji UE z obywatelami.
W lutym 2006 r.
Komisja opublikowała Białą księgę w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej, która była w zamyśle reakcją na sytuację zaistniałą wskutek odrzucenia traktatu konstytucyjnego w referendach we Francji i Holandii i zmierzała do powstrzymania ogólnego wzrostu eurosceptycyzmu.
W Białej księdze Komisja nakreśliła zasadnicze idee nowej europejskiej polityki komunikacyjnej, zmierzającej do stworzenia pomostu między Unią a jej obywatelami.
Komisja zaproponowała m.in. stworzenie kodeksu postępowania dotyczącego komunikacji, czyli określenie wspólnych zasad obowiązujących instytucje europejskie i organy krajowe, który stanowiłby podstawę polityki komunikacyjnej UE.
Jednak sprawozdawca, Luis HERRERO-TEJEDOR (EPP-ED, ES) jest zdania, że ten pomysł doprowadziłby do skutków odwrotnych od zamierzonych i ograniczył pole dla niezależnych i suwerennych opinii.
Niemniej Parlament zauważa potrzebę poprawy komunikacji między UE a jej obywatelami, dlatego popiera próby rewizji sposobu, w jaki jest ona zorganizowana.
Sprawozdanie podkreśla, że lepsza komunikacja nie może zrekompensować braków w zakresie polityki, może jednak poprawić jej zrozumienie.
Posłowie są zdania, że aby dotrzeć do obywateli, należy lepiej przekazywać informacje i przedstawiać związek UE z życiem codziennym obywateli.
Poprzez współprace z instytucjami regionalnymi i lokalnymi należy kłaść nacisk na regularne komunikowanie obywateli o istotnych inicjatywach regionalnych i lokalnych, w których uczestniczy UE.
Należy tworzyć zachęty, aby publiczni nadawcy telewizyjni właściwie informowali społeczeństwo o tym, jakie inicjatywy podejmowane są na szczeblu wspólnotowym.
Sprawozdanie zaleca Komisji używanie jasnego i zwięzłego języka w komunikacji z obywatelami i mediami oraz by stale zwracała się do nich w oficjalnych językach państw członkowskich, ich pochodzenia lub zamieszkania.
Posłowie uważają, że żargon UE raczej powiększa niż likwiduje przepaść między instytucjami a obywatelami UE.
Sprawozdawca Luis HERRERO-TEJEDOR EPP-ED ES A6-0365/2006 Sprawozdanie w sprawie Białej Księgi w sprawie europejskiej polityki komunikacyjnej Procedura: inicjatywa
Debata: 16.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0365 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
Rolnictwo
Zapytanie ustne: kwoty mleczne
2006-11-09 - 11:25
Grupa posłów z grupy EPP-ED skierowała do Komisji Europejskiej zapytanie dotyczące przyszłości kwot mlecznych.
Obecne przepisy w zakresie kwot mlecznych, obowiązujące od 1984 r. i przewidziane do 2015 r., budzą wątpliwości.
Komisja natomiast zamierza przeprowadzić w 2008 r. przegląd Wspólnej Polityki Rolnej, który prawdopodobnie obejmie między innymi debatę na temat przyszłości kwot mlecznych.
Posłowie uważają, że "biorąc pod uwagę sygnały wskazujące na możliwość likwidacji systemu kwot mlecznych (odchodzenie), wydaje się konieczna odpowiednia debata na ten temat, tak aby producenci i przemysł mieli czas na dostosowanie się do ewentualnych przyszłych zmian".
Posłowie chcieliby zatem wiedzieć, "czy Komisja Europejska zamierza utrzymać do 2015 r. system kwot mlecznych, który wielu producentom zapewnia pewną ochronę, czy też począwszy od 2008 r. zamierza stopniowo likwidować system kwotowy".
Jeżeli planuje się odchodzenie od kwot, posłowie chcą usłyszeć jakie szczególne środki mogą zostać przewidziane dla producentów mleka.
O-0122/06 Zapytanie ustne skierowane przez: Duarte Freitas, Carmen Fraga Estévez, Salvador Garriga Polledo, Esther Herranz García, Elisabeth Jeggle, Albert Maat, Mairead McGuinness, Francisco Millán Mon, James Nicholson, Neil Parish oraz Daniel Varela Suanzes-Carpegna w imieniu Grupy PPE-DE do Komisji.
Dotyczy: Kwot mlecznych Procedura: pytanie ustne
Debata: 13.11.2006
-//EP//TEXT OQ O-2006-0122 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
Rolnictwo
Posłowie sprzeciwiają się ograniczeniu płatności bezpośrednich w ramach WPR
2006-11-09 - 11:25
Posłowie sprzeciwiają się dobrowolnej modulacji (ograniczeniu) płatności bezpośrednich, która może ich zdaniem zagrozić podstawom egzystencji wielu gospodarstw i prowadzić do zakłóceń konkurencji i dyskryminacji rolników.
W opinii deputowanych modulacja prowadzi wręcz do powtórnej nacjonalizacji Wspólnej Polityki Rolnej i rezygnacji z zasady solidarności.
Rada Europejska w swoim porozumieniu z grudnia 2005 r. w sprawie ram finansowych na lata 2007–2013 wprowadziła dla państw członkowskich możliwość „modulacji” lub ograniczenia wydatków w ramach rynku i płatności bezpośrednich narastających w ramach pierwszego filaru WPR i wykorzystania zgromadzonych w ten sposób funduszy na programy rozwoju obszarów wiejskich (drugi filar WPR).
Powodem zgłoszenia przez KE propozycji modulacji płatności bezpośrednich są uzgodnione przez Radę ograniczenia środków na rozwój obszarów wiejskich (ok.
69 mld EUR zamiast 88 mld EUR), które mają być częściowo zrekompensowane przez dobrowolne ograniczenia dopłat.
W ramach dobrowolnej modulacji państwa członkowskie mogą obciąć do 20% wszystkich dopłat bezpośrednich.
Z modulacji wyłączeni byliby mali beneficjenci, którzy otrzymują poniżej 5000 EUR dopłat bezpośrednich.
Posłowie odrzucili wniosek i żądają od KE jego wycofania.
W uzasadnieniu sprawozdania posła Lutza GOEPELA (EPP-ED, DE), posłowie argumentują, że propozycja KE zagraża podstawom egzystencji wielu gospodarstw i prowadzi do zakłóceń konkurencji i dyskryminacji rolników w poszczególnych państwach członkowskich.
Zdaniem posłów wniosek KE prowadzi do powtórnej nacjonalizacji WPR i rezygnacji z zasady solidarności w ramach WPR.
Zgodnie z wyliczeniami od 2008 r. płatności bezpośrednie mogłyby zostać obniżone w porównaniu do 2003 r. nawet o jedną trzecią (20% dobrowolnej i 5% obowiązkowej modulacji oraz 8% obniżki po przystąpieniu Rumunii i Bułgarii).
Posłowie zauważają, że ograniczenia przypadają na okres trudnych dla europejskiego rolnictwa procesów dostosowawczych (m.in. zwiększająca się konkurencja na rynku światowym, reforma ważnych organizacji rynku, rosnące ceny surowców).
Przekonują, że przeprowadzenie w krótkim okresie planowanych obniżek, i to w prognozowanym zakresie, nie spowoduje dostosowania struktury, lecz jej załamanie.
Rolnikom potrzebna jest pewność planowania, a ciągłe łamanie danych obietnic powoduje utratę zaufania do polityki.
Zdaniem posłów wniosek jest również przejawem lekceważenia praw Parlamentu.
Wydatki na rozwój obszarów wiejskich są zakwalifikowane jako wydatki nieobowiązkowe.
Zmiana, na dodatek tak znacząca, prognoz budżetowych w odniesieniu do wydatków nieobowiązkowych bez udziału Parlamentu stanowi naruszenie ducha i litery porozumienia międzyinstytucjonalnego w sprawie wieloletniego budżetu UE.
Sprawozdawca Lutz GOEPEL EPP-ED DE A6-0315/2006 Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady ustanawiającego zasady dobrowolnej modulacji płatności bezpośrednich przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającym określone systemy wsparcia dla rolników, oraz zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 Procedura konsultacji
Debata: 13.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0315 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
Budżet
Wkład Wspólnoty na Fundusz Budowy Powłoki Ochronnej w Czarnobylu
2006-11-09 - 11:25
Na nadchodzącej sesji plenarnej głosowaniu poddane zostanie sprawozdanie przewodniczącego Komisji Budżetowej PE Janusza LEWANDOWSKIEGO (EPP-ED, PL) w sprawie pierwszej raty trzeciego wkładu Wspólnoty do Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju na Fundusz Budowy Powłoki Ochronnej w Czarnobylu.
Podczas szczytu grupy G7 w czerwcu 1997 r. w Denver szefowie państw i rządów grupy G7 oraz przewodniczący Komisji Europejskiej zatwierdzili ustanowienie mechanizmu wielostronnego finansowania planu realizacji powłoki ochronnej w Czarnobylu.
Fundusz Budowy Powłoki Ochronnej w Czarnobylu został formalnie ustanowiony przez Zarząd EBOiR w listopadzie 1997 r.
Plan realizacji powłoki ochronnej obejmuje kilka etapów technicznych, których realizacja ma przypaść w okresie do 2010/2011 roku.
Ogólny koszt operacji szacuje się na 1 091 milionów USD.
Celem wniosku KE jest uzyskanie decyzji Rady w sprawie pierwszej raty trzeciego wkładu Wspólnoty wynoszącej 14,4 miliona EUR.
Sprawozdawca proponuje dwie poprawki do wniosku Komisji, które zastrzegają prawo PE do wyrażenia zgody na podjęcie decyzji o przyszłym przesunięciu środków w ramach pozycji budżetowych na rok 2006 oraz zapewniają, że Parlament Europejski, jako jeden z organów władzy budżetowej, będzie informowany o wszelkich działaniach w ramach Funduszu Budowy Powłoki Ochronnej w Czarnobylu, które są finansowane przez Wspólnotę Europejską.
Sprawozdawca Janusz LEWANDOWSKI EPP-ED PL A6-0374/2006 Sprawozdanie w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie pierwszej raty trzeciego wkładu Wspólnoty do Europejskiego Banku Odbudowy i Rozwoju na Fundusz Budowy Powłoki Ochronnej w Czarnobylu Procedura konsultacji
Głosowanie: 14.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0374 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
Sprawy gospodarcze i walutowe
Integracja wspólnotowego rynku hipotecznego
2006-11-09 - 11:25
Sprawozdanie w sprawie kredytów hipotecznych stanowi odpowiedź Parlamentu na Zieloną księgę Komisji Europejskiej.
Parlament podkreśla w nim korzyści, jakie przyniosłaby konsumentowi dalsza, właściwie ukierunkowana integracja wspólnotowego rynku hipotecznego.
W sprawozdaniu przygotowanym przez posła Johna PURVISA (EPP-ED, GB), posłowie z Komisji Monetarnej i Gospodarczej wyrażają przekonanie, że rynek kredytów hipotecznych winien być dostępny dla szerszej niż obecnie liczby potencjalnych kredytobiorców, na przykład dla pracowników na kontraktach terminowych i osób nabywających nieruchomości po raz pierwszy.
Jednak sprawozdanie przestrzega Komisję przed próbami harmonizacji samych produktów, ponieważ może to doprowadzić do powstania niespójności prawnych, a przez to wywierać negatywny wpływ na działanie całego sektora.
Rozwój jednolitego, otwartego i kompatybilnego rynku finansowania powinien być priorytetem, bowiem podniesie efektywność, umożliwi międzynarodową dywersyfikację ryzyka kredytowego, zoptymalizuje warunki finansowania i alokację kapitału oraz obniży koszty kredytu.
Dlatego sprawozdanie wzywa Komisję do zbadania barier, które utrudniają kredytodawcom korzystanie z praw do swobodnego świadczenia usług lub swobody przedsiębiorczości w innych państwach członkowskich.
Parlament przychylnie patrzy na działania Komisji zmierzające do ułatwienia transgranicznego łączenia i nabywania przedsiębiorstw w sektorze usług finansowych, choć zdaje sobie sprawę, że samo transgraniczne łączenie i nabywanie przedsiębiorstw nie doprowadzi do wspierania integracji rynku w tym sektorze.
Sprawozdanie podkreśla korzystną rolę, którą mogą odegrać pośrednicy kredytowi oferując pomoc klientom w dostępie do konkurencyjnego kredytu hipotecznego udzielanego przez krajowych i zagranicznych kredytodawców.
Posłowie wzywają Komisję do zasięgnięcia konsultacji w sprawie stosownego otoczenia prawnego dla takich podmiotów oraz przygotowania wniosku w sprawie wspólnych norm dotyczących działalności pośredników hipotecznych.
Parlament zaleca uregulowanie kwestii dotyczącej obowiązku udzielania informacji na temat rocznej stopy oprocentowania, ale także innych rodzajów opłat i kosztów, które najprawdopodobniej zostaną poniesione w związku z odnośną działalnością.
Mogą to być na przykład koszty wynikające z rozpatrzenia wniosku, prowizji od zaangażowania, prowizji za przedterminową spłatę kredytu w całości lub w części.
Na koniec 2004 r. wartość niespłaconych kredytów hipotecznych wyniosła 4,7 bln euro, czyli 45% PKB UE.
W ciągu ostatnich 5 lat przeciętny roczny wzrost hipotecznej działalności kredytowej wyniósł 8,5%.
Kredyty te sfinansowały rozrastający się rynek nieruchomości mieszkalnych, a w niektórych krajach kredyty konsumpcyjne zabezpieczone hipoteką zapewniły kapitał, który mógł np. dofinansować zbyt niskie świadczenia emerytalne.
Finansowy rynek hipoteczny jest jednym z sektorów, które powinny najbardziej rosnąć się w ciągu następnych 15 lat.
Aktualnie nie istnieje ogólnoeuropejski rynek finansowania.
Jest on rozdrobniony ze względu na przeszkody prawne, podatkowe i regulacyjne.
Kredyty hipoteczne są w większości finansowane z oszczędności detalicznych.
Poniżej 40% takich kredytów jest finansowanych za pośrednictwem rynków kapitałowych.
Szwecja i Niemcy posiadają znaczne rynki obligacji hipotecznych, zaś w Danii instytucje hipoteczne emitują obligacje hipoteczne na całkowitą wartość kredytów hipotecznych.
Rynki papierów wartościowych opartych na kredytach hipotecznych są najsilniejsze w Holandii, Hiszpanii, we Włoszech, Wielkiej Brytanii, Irlandii i Belgii, lecz w niektórych krajach rynki te nie istnieją wcale.
Jedną z kilku potencjalnych korzyści wynikających z większej integracji rynków hipotecznych UE jest fakt, że kredytodawcy i podmioty kredytujące skorzystaliby z ekonomii skali i możliwości dywersyfikacji.
Powinno to zwiększyć konkurencję, efektywność i wybór konsumentów oraz zmniejszyć koszty.
Zwiększy to możliwości dopuszczenia do rynku mieszkaniowego osób, które obecnie nie mają takiej szansy.
Bardziej zintegrowany rynek hipoteczny UE wspomógłby mobilność siły roboczej i finansowanie emerytur.
Sprawozdawca John PURVIS EPP-ED GB A6-0370/2006 Sprawozdanie w sprawie kredytu hipotecznego w Unii Europejskiej Procedura: inicjatywa
Debata: 14.11.2006
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0370 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-016-PL DOC XML V0//PL
Prawa kobiet/równouprawnienie
Udział kobiet w polityce międzynarodowej
2006-11-09 - 11:25
Zrównoważony udział obu płci w podejmowaniu decyzji jest niezbędnym warunkiem demokracji, twierdzi parlamentarna Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia przedstawiając sprawozdanie dotyczące udziału kobiet w polityce.
Sprawozdanie autorstwa posłanki Any Marii GOMES (PSE, PT) "wyraża głębokie ubolewanie, że pomimo wielu oświadczeń i zaleceń politycznych, przyjmowanych na całym świecie programów działania i poświęconego tej kwestii ustawodawstwa krajowego w Europie i na całym świecie wciąż utrzymuje się nierówność i dyskryminacja płci oraz zjawisko niewystarczającej reprezentacji kobiet w polityce".
Spośród 43 961 parlamentarzystów na świecie (izb niższych i wyższych) jedynie 16,4% to kobiety (tj. 7195).
W Parlamencie Europejskim 30 % z 732 członków (222) stanowią kobiety.
To świadczy o podstawowym deficycie demokratycznym, zarówno na szczeblu europejskim, jak i w szerszym kontekście międzynarodowym.
Udział kobiet wybieranych do Parlamentu Europejskiego wynosi od 58 (Szwecja) do 0 procent (Malta, Cypr) w różnych państwach członkowskich (średnia nieznacznie przekracza 30 procent).
Udział kobiet w parlamentach krajowych państw członkowskich waha się od 45 do 9 procent.
Sprawozdanie stwierdza, że niewystarczająca obecność kobiet w polityce pozbawia państwa cennego potencjału ludzkiego.
Spośród 191 państw będących obecnie członkami Organizacji Narodów Zjednoczonych jedynie w siedmiu kobieta sprawuje najwyższy urząd (głowy państwa), w ośmiu jest szefem rządu lub premierem, natomiast w siedemnastu zajmuje stanowisko ministra spraw zagranicznych, a w dziewięciu państwach – stanowisko ministra obrony.
Posłowie zwracają uwagę, że nieznaczny udział kobiet w ośrodkach podejmowania decyzji i rządzenia jest często związany z trudnościami w godzeniu życia prywatnego i zawodowego, a także z dyskryminacją w zatrudnieniu i kształceniu zawodowym.
Dlatego sprawozdanie wzywa państwa członkowskie do wprowadzenia środków służących godzeniu życia społecznego, rodzinnego i zawodowego i wspierania programów edukacyjnych uwrażliwiających obywateli na problem równych praw kobiet.
Inne środki jakie należy podjąć to przegląd ustawodawstwa krajowego w celu promowania równości płci w polityce, zachęcanie kobiet, aby angażowały się w dyplomację, tworzenie możliwości kształcenia w tej dziedzinie oraz mianowanie większej liczby kobiet na stanowiska dyplomatyczne, a także wprowadzanie zmian legislacyjnych lub prowadzenie kampanii na rzecz zwiększenia reprezentacji kobiet w polityce.
Sprawozdanie wzywa partie polityczne w całej Europie do ustalenia na listach wyborczych przedziałów przewidujących 40%-60% udział przedstawicieli każdej płci, a państwa członkowskie do wprowadzenia zależności między finansowaniem partii a uwzględnieniem parytetów podczas sporządzania list wyborczych.
Również media powinny uznać wagę udziału kobiet w procesie politycznym i w sposób zrównoważony relacjonować programy kandydatów i kandydatek, a także zwracać uwagę na wpływ programów partii na promowanie potrzeb i praw kobiet.
Z zadowoleniem posłowie przyjmują również decyzję utworzenia Europejskiego Instytutu ds. Równości Mężczyzn i Kobiet, który powinien przejąć inicjatywę wspierania większej reprezentacji kobiet w polityce międzynarodowej.
Sprawozdawca Ana Maria GOMES PSE PT A6-0362/2006 Sprawozdanie w sprawie kobiet w polityce międzynarodowej Procedura: inicjatywa
Debata: 15.11.2006 Udział kobiet i mężczyzn w politycznych procesach decyzyjnych Rezultat wyborów do PE z 2004 z uwzględnieniem liczby wybranych kobiet i mężczyzn
PL
2
LINK
http://ec.europa.eu/employment_social/women_men_stats/measures_in41_en.htm
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0362 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT PRESS BI-20040712-1 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-017-PL DOC XML V0//PL
Rzecznik Praw Obywatelskich
Sprawozdanie Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich za 2005 rok
2006-11-09 - 11:25
Komisja Petycji PE pozytywnie zarekomendowała sprawozdanie roczne za 2005r. przedstawione przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
Posłowie uważają, że Rzecznik Praw Obywatelskich z powodzeniem realizuje cele w zakresie wspierania dobrego postępowania administracyjnego oraz przestrzegania zasad państwa prawnego i praw człowieka.
Posłowie z zadowoleniem przyjmują specjalne sprawozdanie dotyczące jawności posiedzeń Rady i wzywają, aby w przyszłości wszystkie posiedzenia, podczas których Rada działa w ramach swoich uprawnień prawodawczych, były jawne i publicznie dostępne.
Zalecenia takie znalazły się już w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 4 kwietnia 2006 r.
Przejrzystość i bliskość wobec obywatela
W celu ułatwienia obywatelom i przedsiębiorstwom dostępu do informacji, posłowie uważają, że należy uwzględnić zmiany w aktualnej strukturze językowej UE.
Wzywają przyszłe prezydencje Rady, aby prezentowały swoje strony internetowe we wszystkich językach urzędowych UE.
Do tej pory zmieniające się co pół roku przewodnictwo Rady udostępniało swoje strony internetowe zazwyczaj jedynie w języku angielskim, francuskim oraz w języku kraju sprawującego przewodnictwo Rady.
Prezentacja stron w innych językach UE ułatwiłaby większej liczbie obywateli dostęp do informacji o działaniach prezydencji i Rady.
W ramach starań o bliskość wobec obywatela, posłowie proponują, aby portal internetowy www.europa.eu stanowił jednolitą stronę wejściową dla wszystkich instytucji UE.
Powinien on posiadać prostą i czytelną strukturę, która ułatwiałaby obywatelom orientację w strukturze instytucji, podziale kompetencji oraz procesie podejmowania decyzji wewnątrz Unii Europejskiej.
Mimo że dziś z portalu można dostać się na strony wszystkich instytucji, to nie jest to jednak droga bezpośrednia.
Zdaniem posłów struktura Unii Europejskiej jest wystarczająco skomplikowana, a wiele występujących obok siebie adresów internetowych jeszcze bardziej dezorientuje osoby poszukujące informacji.
Kompetencje Rzecznika
W 2005 roku ERPO udzielił pomocy ponad 75% skarżącym, w formie wdrożenia dochodzenia, skierowania sprawy do właściwego organu, lub poprzez poinformowanie o tym, gdzie można uzyskać pomoc w szybkim i skutecznym rozwiązaniu danej sprawy.
Jednak posłowie zauważają, że prawie 70% ogółu wpływających skarg nie wchodzi w zakres kompetencji Rzecznika.
Liczba ta świadczy o tym, że najwyraźniej podział kompetencji i przebieg procesów decyzyjnych między szczeblem wspólnotowym, krajowym i regionalnym jest dla wielu obywateli ciągle jeszcze nieprzejrzysty.
Nie we wszystkich państwach członkowskich istnieje instytucja rzecznika praw obywatelskich, co sprawia, że wiele osób zwraca się do ERPO w razie problemów z krajowymi, regionalnymi i lokalnymi organami administracji.
Z tego powodu do Rzecznika trafia 93,7% skarg nie wchodzących w zakres jego kompetencji.
Zdaniem posłów Rzecznik powinien zwiększyć starania na rzecz informowania obywateli o zakresie swoich kompetencji.
Posłowie z zadowoleniem przyjęli większy udział mediów w upowszechnianiu prac Rzecznika Praw Obywatelskich.
Współpraca z innymi organami UE
Posłowie postulują jasne zdefiniowanie i rozgraniczenie roli Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich i Komisji Petycji Parlamentu Europejskiego.
Podczas gdy Komisja Petycji jest wskaźnikiem ogólnego funkcjonowania oraz prawidłowego wdrażania i stosowania prawodawstwa UE w państwach członkowskich, Rzecznik powinien ograniczyć swe działania do roli zewnętrznego organu kontroli dobrego administrowania przez instytucje i organy UE.
W przeciwnym przypadku może to prowadzić do niepotrzebnej dezorientacji obywateli.
Rozpatrywanie skarg
W 2005 r. do ERPO wpłynęło 3920 skarg, co stanowi największą jak do tej pory liczbę wniesionych skarg.
Zdaniem posłów świadczy to o tym, że zwiększa się stopień wiedzy na temat działań Rzecznika lub stopień akceptacji tych działań.
Liczba skarg wniesionych w 2005 r. stanowi wzrost o 5% w porównaniu do roku ubiegłego.
W 114 przypadkach (co stanowi 36 % rozpatrywanych skarg) nie stwierdzono nieprawidłowości w administrowaniu, jednak w wielu przypadkach skarżący otrzymywali wyjaśnienie lub przeprosiny w przypadku niepomyślnego rozpatrzenia ich sprawy, nawet jeżeli z czysto formalnego punktu widzenia nie znaleziono dowodów na niewłaściwe administrowanie.
W 89 przypadkach spraw (27,9%) problem zasygnalizowany w skardze do Rzecznika został rozwiązany przez instytucję, której dana sprawa dotyczyła.
29 spraw (10,4%) zakończyło się skierowaniem krytycznych uwag pod adresem skarżonych w nich instytucji.
Sprawozdawca Andreas SCHWAB EPP-ED DE A6-0309/2006 Sprawozdanie w sprawie sprawozdania rocznego z działalności Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich za rok 2005 Procedura: inicjatywa
Debata: 16.11.2006 Sprawozdanie ERPO za 2005 rok
PL
2
LINK
http://www.ombudsman.europa.eu/report/pl/default.htm#20052009
-//EP//TEXT REPORT A6-2006-0309 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-016-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-COVER-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-016-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-017-PL DOC XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 BRI-FULL DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 BRI-FULL DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-COVER-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-016-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061106BRI12349 ITEM-017-PL DOC XML V0//PL
