P7_TA(2011)0033
Ustanowienie instrumentu finansowania współpracy z państwami uprzemysłowionymi (zmiana rozporządzenia (WE) nr 1934/2006) ***II
A7-0005/2011
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lutego 2011 r. w sprawie stanowiska Rady w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1934/2006 ustanawiające instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie (16440/1/2010 – C7-0425/2010 – 2009/0059(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)
Parlament Europejski,
–
uwzględniając stanowisko Rady w pierwszym czytaniu (16440/1/2010 – C7-0425/2010 ),
–
uwzględniając stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu Teksty przyjęte, 21.10.2010, P7_TA(2010)0381 .
dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2009)0197 ),
–
uwzględniając art. 294 ust. 7 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
–
uwzględniając art. 66 Regulaminu,
–
uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Handlu Międzynarodowego ( A7-0005/2011 ),
1.
przyjmuje w drugim czytaniu stanowisko określone poniżej;
2.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.
P7_TC2-COD(2009)0059
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w drugim czytaniu w dniu 3 lutego 2011 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2011 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1934/2006 ustanawiające instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 207 ust. 2 i art. 209 ust. 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2010 r. (dotychczas nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym), stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu z dnia
10 grudnia 2010 r.
(Dz.U. C 7 E z 12.1.2001, s. 1)
oraz stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 3 lutego 2011 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Od 2007 r.
Wspólnota optymalizuje swoją współpracę geograficzną z krajami rozwijającymi się w Azji, Azji Środkowej i Ameryce Łacińskiej oraz z Irakiem, Iranem, Jemenem i Republiką Południowej Afryki na mocy rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju Dz.U. L 378 z 27.12.06, s. 41.
.
(2)
Pierwotnym i naczelnym celem rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 jest eliminacja ubóstwa poprzez realizację milenijnych celów rozwoju.
Zakres współpracy w ramach programów geograficznych obejmujących rozwijające się kraje, terytoria i regiony, określony w tym rozporządzeniu jest ponadto ograniczony do finansowania środków, które mają spełniać kryteria oficjalnej pomocy rozwojowej (zwane dalej „kryteriami OPR”) określone przez Komitet Pomocy Rozwojowej przy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju („OECD/DAC”).
(3)
W interesie Unii jest dalsze pogłębienie stosunków ze wspomnianymi wyżej krajami rozwijającymi się, będącymi ważnymi partnerami bilateralnymi i podmiotami uczestniczącymi w forach międzynarodowych i zarządzaniu globalnym.
Unię łączy z tymi państwami wspólny interes strategiczny, jakim jest promowanie zdywersyfikowanych powiązań, w szczególności w takich dziedzinach jak wymiana ekonomiczna, handlowa, akademicka, gospodarcza i naukowa.
Unia potrzebuje zatem instrumentu finansowego, który pozwoliłby na sfinansowanie środków, które co do zasady nie mogłyby zostać uznane za oficjalną pomoc rozwojową w świetle kryteriów OPR, ale które mają decydujące znaczenie dla utwierdzania stosunków i wnoszą istotny wkład w postęp danych krajów rozwijających się.
(4)
W tym celu w ramach procedur budżetowych w latach 2007 i 2008 uruchomiono cztery działania przygotowawcze, mające na celu zainicjowanie tego typu wzmocnionej współpracy zgodnie z art. 49 ust. 6 lit. b) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich Dz.U. L 248 z 16.9.2002, s. 1.
.
Te działania przygotowawcze obejmują: wymianę gospodarczą i naukową z Indiami; wymianę gospodarczą i naukową z Chinami; współpracę z grupą krajów o średnich dochodach w Azji; oraz współpracę z grupą państw o średnich dochodach w Ameryce Łacińskiej.
Na mocy tego artykułu procedura ustawodawcza wszczęta w następstwie działań przygotowawczych musi zostać zakończona przed końcem trzeciego roku budżetowego.
(5)
Na potrzeby realizacji tego typu wzmocnionej współpracy z krajami objętymi rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 właściwe są cele i przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1934/2006 Dz.U. L 405 z 30.12.2006, s. 35.
.
W tym celu należy rozszerzyć geograficzny zakres stosowania rozporządzenia (WE) nr 1934/2006 i zapewnić odpowiednią pulę środków finansowych na potrzeby współpracy z tymi krajami rozwijającymi się.
(6)
Rozszerzenie geograficznego zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 1934/2006 doprowadzi do objęcia krajów rozwijających się zakresem stosowania dwóch różnych instrumentów finansowych w dziedzinie działań zewnętrznych.
Należy zapewnić wyraźne oddzielenie tych dwóch instrumentów finansowania.
Na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 finansowane będą środki, które spełniają kryteria OPR, natomiast rozporządzenie (WE) nr 1934/2006 będzie mieć zastosowanie wyłącznie do tych środków, które co do zasady tych kryteriów nie spełniają.
Ponadto należy zapewnić, by kraje objęte dotychczas zakresem stosowania rozporządzenia (WE) nr 1934/2006, czyli państwa i terytoria uprzemysłowione oraz inne państwa i terytoria o wysokich dochodach, nie znalazły się w gorszej sytuacji, w szczególności pod względem finansowym, w wyniku rozszerzenia geograficznego zakresu stosowania tego rozporządzenia.
(7)
Ponieważ kryzys gospodarczy spowodował wyjątkowe napięcie budżetowe w całej Unii, a proponowane rozszerzenie dotyczy krajów, które osiągały czasem poziom konkurencyjności porównywalny z unijnym i średni poziom życia zbliżony do poziomu niektórych państw członkowskich, współpraca unijna powinna uwzględniać wysiłki krajów-beneficjentów na rzecz przestrzegania porozumień międzynarodowych Międzynarodowej Organizacji Pracy i udziału w realizacji światowych celów dotyczących ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.
(8)
Przegląd wdrożenia instrumentów finansowych w zakresie działań zewnętrznych ujawnił niespójności w zakresie przepisów dotyczących kwalifikowalności do objęcia finansowaniem kosztów związanych z podatkami, cłami, opłatami i innymi obciążeniami skarbowymi.
Ze względu na potrzebę zachowania spójności proponuje się uzgodnić te przypisy z innymi aktami.
(8a)
W odniesieniu do wieloletnich programów współpracy Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, ponieważ programy te uzupełniają rozporządzenie (WE) nr 1934/2006 i mają zasięg ogólny.
Szczególnie ważne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami.
(9)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 1934/2006,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE: Artykuł 1 Zmiana rozporządzenia (WE) nr 1934/2006
W rozporządzeniu (WE) nr 1934/2006 wprowadza się następujące zmiany:
(1)
tytuł rozporządzenia otrzymuje brzmienie:
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1934/2006 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustanawiające instrument finansowania współpracy z państwami i terytoriami uprzemysłowionymi oraz innymi państwami i terytoriami o wysokim dochodzie oraz z krajami rozwijającymi się objętymi rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 w zakresie działań nieobjętych oficjalną pomocą rozwojową
(2)
art. 1-4 otrzymują brzmienie:
Artykuł 1
Cel
1.
Na użytek niniejszego rozporządzenia »państwa i terytoria uprzemysłowione oraz inne państwa i terytoria o wysokim dochodzie« obejmują państwa i terytoria wymienione w załączniku I do niniejszego rozporządzenia, a »kraje rozwijające się« obejmują kraje objęte rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającym instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju*, wyszczególnione w załączniku II do niniejszego rozporządzenia.
Określa się je dalej jako »kraje partnerskie«.
Finansowanie unijne w ramach niniejszego rozporządzenia wspiera współpracę gospodarczą, finansową, techniczną, kulturalną i naukową z krajami partnerskimi w obszarach określonych w art. 4, które wchodzą w zakres ich kompetencji.
Niniejsze rozporządzenie służy finansowaniu środków, które co do zasady nie spełniają kryteriów oficjalnej pomocy rozwojowej (zwanych dalej »kryteriami OPR«) określonych przez Komitet Pomocy Rozwojowej przy Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (»OECD/DAC«).
2.
Podstawowym celem współpracy z krajami partnerskimi jest zareagowanie na potrzebę wzmocnienia związków z nimi i pełniejsze wspólne zaangażowanie na forach dwustronnych, regionalnych i wielostronnych w celu stworzenia bardziej przyjaznego i przejrzystego środowiska dla rozwoju stosunków między Unią i państwami partnerskimi zgodnie z zasadami przyświecającymi działaniom zewnętrznym Unii, określonymi w Traktacie.
Dotyczy to m.in. wspierania demokracji, przestrzegania praw człowieka i podstawowych wolności, praworządności, godnych warunków pracy, dobrych rządów oraz ochrony środowiska, tak aby przyczynić się do postępu i zrównoważonego rozwoju w krajach partnerskich.
Artykuł 2
Zakres stosowania
1.
Współpraca ma na celu utrzymywanie stosunków z krajami partnerskimi, tak aby wzmocnić dialog i zbliżenie oraz dzielić i promować podobne struktury i wartości polityczne, gospodarcze i instytucjonalne.
Unia ma również na celu pogłębienie współpracy i wymiany z uznanymi lub coraz bardziej znaczącymi dwustronnymi partnerami oraz podmiotami na forach wielostronnych i w zakresie globalnego zarządzania.
Współpraca obejmuje również partnerów, w odniesieniu do których wzmacnianie więzi i promowanie swoich wartości określonych w Traktacie leży w strategicznym interesie Unii.
2.
W uzasadnionych okolicznościach oraz w celu zapewnienia spójności i skuteczności pomocy finansowej Unii oraz pobudzenia współpracy regionalnej Komisja może przy przyjmowaniu rocznych programów działania, o których mowa w art. 6, zdecydować, że państwa niewymienione w załączniku kwalifikują się do zastosowania środków na mocy niniejszego rozporządzenia, jeżeli projekty lub programy, które mają być realizowane, mają charakter regionalny lub transgraniczny.
Jest to przewidziane w wieloletnich programach współpracy, o których mowa w art. 5.
3.
Komisja wprowadza zmiany w wykazach zawartych w załączniku I i II zgodnie z regularnymi przeglądami wykazu krajów rozwijających się przeprowadzanymi przez OECD/DAC oraz informuje o tych zmianach Parlament Europejski i Radę.
4.
W przypadku finansowania unijnego na mocy niniejszego rozporządzenia w odpowiednich przypadkach zwraca się szczególną uwagę na przestrzeganie przez kraje partnerskie podstawowych standardów pracy Międzynarodowej Organizacji Pracy oraz na ich wysiłki na rzecz ograniczenia emisji gazów cieplarnianych.
5.
W odniesieniu do krajów wyszczególnionych w załączniku II do niniejszego rozporządzenia ściśle przestrzegana musi być spójność polityki ze środkami finansowanymi na mocy rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 i rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1337/2008 z dnia 16 grudnia 2008 r. ustanawiającego instrument umożliwiający szybkie reagowanie na gwałtowny wzrost cen żywności w krajach rozwijających się??**.
Artykuł 3
Zasady ogólne
1.
Unia opiera się na zasadach takich jak wolność, demokracja, poszanowanie praw człowieka i podstawowych wolności oraz praworządność oraz dąży – poprzez dialog i współpracę – do wspierania, rozwijania i umacniania zaangażowania w przestrzeganie tych zasad w krajach partnerskich.
2.
Przy wdrażaniu niniejszego rozporządzenia stosuje się zróżnicowane podejście przy planowaniu współpracy z krajami partnerskimi przy uwzględnieniu ich sytuacji gospodarczej, społecznej i politycznej oraz szczególnych interesów, strategii i priorytetów Unii.
3.
Działania finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia obejmują obszary współpracy wymienione w szczególności w aktach, umowach, deklaracjach i planach działania między Unią i krajami partnerskimi, jak również obszary dotyczące szczególnych interesów i priorytetów Unii, i muszą być z nimi spójne.
4.
W odniesieniu do finansowanych na podstawie niniejszego rozporządzenia środków celem Unii jest zapewnienie spójności z innymi obszarami jej działań zewnętrznych oraz z innymi istotnymi kierunkami polityki Unii, w szczególności ze współpracą na rzecz rozwoju.
Jest to zapewniane poprzez odpowiednie formułowanie polityki, planowanie strategiczne oraz programowanie i wdrażanie środków.
5.
Działania finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia uzupełniają wysiłki podejmowane przez państwa członkowskie i unijne podmioty publiczne w dziedzinie stosunków handlowych oraz wymiany kulturalnej, uniwersyteckiej i naukowej, a także przydają tym wysiłkom wartości dodanej.
6.
Komisja informuje Parlament Europejski i prowadzi z nim regularną wymianę poglądów.
Artykuł 4
Obszary współpracy
Finansowanie unijne wspiera działania dotyczące współpracy zgodne z art. 1 i jest zgodne z ogólnym przeznaczeniem i zakresem stosowania oraz celami i zasadami ogólnymi niniejszego rozporządzenia.
Finansowanie unijne obejmuje zasadniczo działania, które nie spełniają kryteriów OPR i które mogą obejmować wymiar regionalny, w następujących obszarach współpracy:
(1)
wspieranie współpracy, partnerstw i wspólnych przedsięwzięć podmiotów gospodarczych, społecznych, kulturalnych, uniwersyteckich i naukowych pochodzących z Unii i z krajów partnerskich;
(2)
pobudzanie dwustronnego handlu, przepływów inwestycji i partnerstw gospodarczych, ze szczególnym uwzględnieniem małych i średnich przedsiębiorstw;
(3)
wspieranie dialogu między podmiotami politycznymi, gospodarczymi, społecznymi i kulturalnymi oraz innymi organizacjami pozarządowymi działającymi w odpowiednich sektorach w Unii i krajach partnerskich;
(4)
wspieranie więzów międzyludzkich, programów edukacyjnych i szkoleniowych oraz wymiany myśli, a także polepszenie wzajemnego zrozumienia międzykulturowego, w szczególności na szczeblu rodzinnym, w tym działań na rzecz zapewnienia i zwiększenia udziału Unii w programie Erasmus Mundus oraz uczestnictwa w europejskich targach edukacyjnych;
(5)
wspieranie projektów dotyczących współpracy w dziedzinach takich jak badania, nauka i technika, sport i kultura, energia (w szczególności energia odnawialna), transport, kwestie związane z ochroną środowiska, w tym zmiana klimatu, cła, kwestie finansowe, prawne i dotyczące praw człowieka oraz wszelkie inne zagadnienia będące przedmiotem wspólnego zainteresowania Unii i krajów partnerskich;
(6)
podnoszenie świadomości dotyczącej Unii Europejskiej oraz pogłębianie jej zrozumienia, a także jej widoczności w krajach partnerskich;
(7)
wspieranie konkretnych inicjatyw, w tym prac badawczych, studiów, projektów pilotażowych i wspólnych projektów mających na celu skuteczną i elastyczną realizację celów współpracy wynikających z rozwoju dwustronnych stosunków Unii z krajami partnerskimi lub przyspieszenie dalszego pogłębiania i poszerzania dwustronnych stosunków z tymi krajami. ?
_______________
* Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41.
** Dz.U. L 354 z 31.12.2008, s. 62.
(3)
w art. 5
ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie
: 2.
Wieloletnie programy współpracy obejmują okres nie dłuższy niż okres obowiązywania niniejszego rozporządzenia.
Określają one konkretne interesy i priorytety Unii, cele ogólne i oczekiwane wyniki.
Programy dążą do jak najbardziej zrównoważonego podziału geograficznego, w szczególności jeżeli chodzi o Erasmus Mundus.
Określają one również obszary wybrane do finansowania przez Unię i zawierają orientacyjny przydział przeznaczonych na dany okres środków finansowych, zarówno całkowity, jak i w podziale na priorytetowe dziedziny i kraje partnerskie lub grupy krajów partnerskich.
W stosownych przypadkach może on być podany w formie przedziału wartości.
Wieloletnie programy współpracy podlegają przeglądowi śródokresowemu, a w razie konieczności przeglądowi ad hoc.
3.
Wieloletnie programy współpracy i wszelkie ich przeglądy są przyjmowane przez Komisję w formie aktów delegowanych zgodnie z art. 14a i podlegają warunkom określonym w art. 14b i 14c.
(4)
▌art. 6 ▌otrzymuje brzmienie:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie: 1.
Komisja przyjmuje roczne programy działania oparte na wieloletnich programach współpracy, o których mowa w art. 5, i przekazuje je jednocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.
Roczne programy działania są przyjmowane przez Komisję z uwzględnieniem opinii Parlamentu Europejskiego i Rady.
Procedura ta nie musi być stosowana w odniesieniu do zmian programów działania, takich jak dostosowania techniczne, wydłużenie okresu wdrażania, realokacja środków między planowanymi działaniami w ramach prognozowanego budżetu lub zwiększenie albo zmniejszenie budżetu o kwotę niższą od 20 % budżetu początkowego, o ile zmiany te są zgodne z celami początkowymi określonymi w programach działania.
(5)
w art. 7 wprowadza się następujące zmiany:
a)
akapit pierwszy staje się ust. 1;
b)
w ust. 1 lit. e) i f) otrzymują brzmienie:
e)
wspólne organy, powołane przez kraje i regiony partnerskie oraz Unię;
f)
instytucje i organy Unii, w zakresie w jakim realizują one działania wspierające, o których mowa w art. 9;
c)
dodaje się ustępy w brzmieniu: 2.
Działania objęte rozporządzeniem (WE) nr 1257/96 Rady z dnia 20 czerwca 1996 r. dotyczącym pomocy humanitarnej*, rozporządzeniem (WE) nr 1717/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 listopada 2006 r. ustanawiającym Instrument na rzecz Stabilności** lub rozporządzeniem (WE) nr 1905/2006 i kwalifikujące się do finansowania na ich podstawie nie są finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia.
3.
Z funduszy unijnych na mocy niniejszego rozporządzenia nie korzysta się w celu finansowania nabywania broni lub amunicji ani w celu finansowania operacji o charakterze wojskowym lub obronnym. ?
_______________
* Dz.U. L 163 z 2.7.1996, p. 1.
** Dz.U. L 327 z 24.11.06, s. 1.
(6)
art. 8 ust. 3 otrzymuje brzmienie: 3.
Finansowanie unijne co do zasady nie jest wykorzystywane do pokrycia podatków, ceł lub opłat w krajach partnerskich.
(7)
w art. 9 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie: 1.
Finansowanie unijne może obejmować wydatki związane z przygotowaniem, dalszymi działaniami, monitorowaniem, audytem i oceną działań bezpośrednio koniecznych do wykonania niniejszego rozporządzenia i osiągnięcia jego celów; może też obejmować wszelkie inne wydatki na pomoc administracyjną lub techniczną, które może ponieść Komisja, w tym jej przedstawicielstwa w krajach partnerskich, przy zarządzaniu działaniami finansowanymi w ramach niniejszego rozporządzenia.
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie: 3.
Komisja przyjmuje środki wspierające nieobjęte wieloletnimi programami współpracy i przekazuje zawiadomienie w ich sprawie jednocześnie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
(8)
w art. 12 wprowadza się następujące zmiany:
a)
tytuł otrzymuje brzmienie:
Ochrona interesów finansowych Unii
b)
ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: 1.
Wszelkie umowy zawarte na podstawie niniejszego rozporządzenia zawierają postanowienia zapewniające ochronę interesów finansowych Unii – w szczególności w odniesieniu do nieprawidłowości, nadużyć finansowych, korupcji oraz innych działań niezgodnych z prawem – zgodnie z rozporządzeniami Rady (WE, Euratom) nr 2988/95 z dnia 18 grudnia 1995 r. w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich*, (WE, Euratom) nr 2185/96 z dnia 11 listopada 1996 r. w sprawie kontroli na miejscu oraz inspekcji przeprowadzanych przez Komisję w celu ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich przed nadużyciami finansowymi i innymi nieprawidłowościami**? oraz (WE, Euratom) nr 1073/1999 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącym dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)***??
2.
Umowy wyraźnie uprawniają Komisję i Trybunał Obrachunkowy do przeprowadzania kontroli, w tym kontroli dokumentów lub kontroli na miejscu, u wszystkich wykonawców lub podwykonawców, którzy otrzymali unijne środki finansowe.
Umowy wyraźnie upoważniają Komisję również do przeprowadzenia kontroli na miejscu i inspekcji zgodnie z rozporządzeniem (Euratom, WE) nr 2185/96.?
_______________
* Dz.U. L 312 z 23.12.1995, s. 1.
** Dz.U. L 292 z 15.11.1996, s. 2.
*** Dz.U. L 136 z 31.5.1999, s. 1.
(9)
art. 13 i 14 otrzymują brzmienie:
Artykuł 13
Ocena
1.
Komisja regularnie ocenia działania i programy finansowane na mocy niniejszego rozporządzenia, w stosownych przypadkach lub na wniosek Parlamentu Europejskiego lub Rady, posługując się niezależnymi ocenami zewnętrznymi aby ustalić, czy cele zostały osiągnięte, oraz umożliwić jej opracowywanie zaleceń służących udoskonaleniu przyszłych działań.
Wyniki są wykorzystywane przy opracowywaniu programu i przydziale środków.
2.
Komisja przekazuje sprawozdania z oceny, o których mowa w ust. 1, Parlamentowi Europejskiemu oraz
Radzie
w celach informacyjnych.
3.
Komisja włącza wszystkie odpowiednie strony, w tym podmioty niepaństwowe, w fazę oceny współpracy unijnej prowadzonej na podstawie niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 14
Sprawozdanie roczne
Komisja bada postęp w realizacji działań podjętych na mocy niniejszego rozporządzenia i przedstawia Parlamentowi Europejskiemu oraz Radzie szczegółowe roczne sprawozdanie z wykonania niniejszego rozporządzenia.
Sprawozdanie określa wyniki wykonania budżetu i przedstawia wszystkie finansowane działania i programy oraz, w miarę możliwości, określa najważniejsze skutki i wpływ działań i programów dotyczących współpracy.
(9a)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
Artykuł 14a
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 5, przyznaje się Komisji na okres stosowania niniejszego rozporządzenia.
2.
Bezzwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja Europejska informuje o tym jednocześnie Parlament Europejski i Radę.
3.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych są przyznane Komisji na warunkach określonych w art. 14b oraz 14c.
Artykuł 14b
Odwołanie przekazanych uprawnień
1.
Przekazane uprawnienia określone w art. 5 mogą zostać w każdej chwili odwołane przez Parlament Europejski lub Radę.
2.
Instytucja, która wszczęła procedurę wewnętrzną mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu przekazanych uprawnień, dokłada starań o powiadomienie drugiej instytucji i Komisji w rozsądnym czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, określając, które z przekazanych uprawnień mogą być odwołane, i wskazując ewentualne przyczyny takiego odwołania.
3.
Wydanie decyzji o odwołaniu powoduje odwołanie uprawnień w niej wymienionych.
Wchodzi ona w życie bezzwłocznie lub z dniem w dniej określonym.
Nie wpływa ona na ważność już obowiązujących aktów delegowanych.
Zostaje opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 14c
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1.
W terminie dwóch miesięcy od dnia powiadomienia Parlament Europejski lub Rada mogą zgłosić sprzeciw wobec aktu delegowanego.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten wydłuża się o dwa miesiące.
2.
Jeżeli po upływie terminu, o którym mowa w ust. 1, Parlament Europejski ani Rada nie zgłosi sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.
Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.
3.
Jeśli Parlament Europejski albo Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie wchodzi on w życie.
Instytucja zgłaszająca sprzeciw podaje powody swego sprzeciwu wobec danego aktu delegowanego.
(9b)
skreśla się art. 15;
(10)
art. 16 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 16
Przepisy finansowe
Finansowa kwota odniesienia przeznaczona na wdrożenie niniejszego rozporządzenia na lata 2007–2013 wynosi 172 mln EUR dla krajów wymienionych w załączniku I i 176 mln EUR dla krajów wymienionych w załączniku II.
O środkach rocznych na okres 20102013 będzie decydowała władza budżetowa w ramach rocznej procedury budżetowej.
Komisja przedkłada organowi budżetowemu szczegółowe informacje dotyczące wszystkich linii budżetowych oraz
rocznych przydziałów środków przeznaczonych
na finansowanie działań w ramach niniejszego rozporządzenia.
Środki te
są zatwierdzane przez organ budżetowy w granicach ram finansowych.
Należy przy tym dopilnować, by państwa i terytoria uprzemysłowione oraz inne państwa i terytoria o wysokim dochodzie wymienione w załączniku I nie poniosły szkody w wyniku stosowania niniejszego rozporządzenia do krajów partnerskich wymienionych w załączniku II.
Środki przewidziane do wykorzystania na mocy rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 nie są przeznaczane na ten cel.
(11)
tytuł załącznika otrzymuje brzmienie:
ZAŁĄCZNIK I – wykaz państw i terytoriów uprzemysłowionych oraz innych państw i terytoriów o wysokim dochodzie objętych niniejszym rozporządzeniem
(12)
dodaje się nowy załącznik II, którego tekst znajduje się w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2 Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie następnego dnia po jego opublikowaniu
w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
„ZAŁĄCZNIK II Wykaz krajów rozwijających się objętych niniejszym rozporządzeniem
Ameryka Łacińska
1.
Argentyna
2.
Boliwia
3.
Brazylia
4.
Chile
5.
Kolumbia
6.
Kostaryka
7.
Kuba
8.
Ekwador
9.
Salwador
10.
Gwatemala
11.
Honduras
12.
Meksyk
13.
Nikaragua
14.
Panama
15.
Paragwaj
16.
Peru
17.
Urugwaj
18.
Wenezuela
Azja
19.
Afghanistan
20.
Bangladesz
21.
Bhutan
22.
Birma/Związek Myanmar
23.
Kambodża
24.
Chiny
25.
Indie
26.
Indonezja
27.
Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna
28.
Laos
29.
Malezja
30.
Maledywy
31.
Mongolia
32.
Nepal
33.
Pakistan
34.
Filipiny
35.
Sri Lanka
36.
Tajlandia
37.
Wietnam
Azja Środkowa
38.
Kazachstan
39.
Republika Kirgiska
40.
Tadżykistan
41.
Turkmenistan
42.
Uzbekistan
Bliski Wschód
43.
Iran
44.
Irak
45.
Jemen
Republika Południowej Afryki
46.
Republika Południowej Afryki„
