13.9.2011 B7-0517/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Libii
Daniel Cohn-Bendit
,
Hélène Flautre
,
Franziska Katharina Brantner
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
PE472.698v01-00 B7‑0517/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Libii
Parlament Europejski,
– uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych nr 1970 (2011) z dnia 26 lutego 2011 r. i nr 1973 (2011) z dnia 17 marca 2011 r.,
– uwzględniając zawieszenie w dniu 22 lutego 2011 r. negocjacji w sprawie umowy ramowej między UE a Libią,
– uwzględniając konkluzje Rady do Spraw Zagranicznych w sprawie Libii z dnia 18 lipca 2011 r.,
– uwzględniając konferencję międzynarodowej grupy kontaktowej, która odbyła się w dniu 1 września 2011 r. w Paryżu,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Libii, szczególnie tę z dnia 10 marca 2011 r., oraz zalecenie z dnia 20 stycznia 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa z dnia 13 września 2011 r. w sprawie Libii,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ przyjęto w następstwie brutalnych represji wobec pokojowych demonstrantów, w tym rażącego i systematycznego łamania praw człowieka, oraz wobec faktu, że libijski reżim nie zdołał wywiązać się z określonego prawem międzynarodowym obowiązku ochrony ludności Libii;
B. mając na uwadze uformowanie koalicji przez kraje pragnące wprowadzić tę rezolucję w życie; mając na uwadze, że w drugiej fazie mandat ten został przejęty przez NATO; mając na uwadze, że prowadzona przez NATO operacja powietrzna „Świt Odysei” będzie kontynuowana tak długo, jak będzie to konieczne w celu ochrony ludności cywilnej w Libii;
C. mając na uwadze, że wiele krajów już uznało libijską Tymczasową Radę Narodową, a kolejne uczynią to wkrótce;
D. mając na uwadze, że w dniu 1 września 2011 r. w Paryżu zebrała się międzynarodowa grupa kontaktowa w celu ustalenia planów sformowania przyszłego rządu tymczasowego oraz strategii na rzecz pełnoprawnych demokratycznych instytucji;
E. mając na uwadze, że w dniu 1 września 2011 r.
UE zniosła zamrożenie aktywów 28 podmiotów libijskich, w tym spółek naftowych, w celu zapewnienia środków dla rządu tymczasowego i narodu libijskiego oraz pomocy libijskiej Tymczasowej Radzie Narodowej w natychmiastowym przystąpieniu do przywrócenia instytucji państwa i odbudowy kraju;
F. mając na uwadze, że Międzynarodowy Trybunał Karny (MTK) wydał w dniu 27 czerwca 2011 r. nakaz aresztowania pułkownika Kaddafiego i dwóch członków jego rodziny za domniemane zbrodnie przeciw ludzkości popełniane od początku ludowego powstania;
G. mając na uwadze, że UE zapewniła wsparcie humanitarne w wysokości ponad 152 mln EUR; mając na uwadze, że po konferencji międzynarodowej grupy kontaktowej w dniu 1 września wysoka przedstawiciel/wiceprzewodnicząca Komisji oświadczyła, że podstawą strategii EU wobec Libii będzie zapewnienie pomocy humanitarnej, bezpieczeństwo ludności cywilnej oraz reforma struktury gospodarczej i politycznej kraju;
H. mając na uwadze, że według Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców od początku powstania w Libii około 1500 libijskich uchodźców zginęło, próbując przedostać się do Europy przez Morze Śródziemne;
1. wyraża swą solidarność i wsparcie dla rewolucji pod przewodem narodu libijskiego; wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do opracowania autentycznej, skutecznej i wiarygodnej strategii na rzecz Libii oraz apeluje do państw członkowskich UE, aby wdrożyły tę strategię, powstrzymując się od jednostronnych działań lub inicjatyw, które mogłyby ją osłabić; wzywa UE do zwiększenia pomocy humanitarnej w celu zaspokojenia nowych potrzeb ludności libijskiej, szczególnie w Trypolisie i w innych najbardziej dotkniętych miastach, w tym dostępu do czystej wody, lekarstw i wyposażenia medycznego;
2. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji, Radę i Komisję do dalszego promowania stosunków z Tymczasową Radą Narodową i wspierania nowych władz libijskich w budowaniu zjednoczonej, demokratycznej i pluralistycznej Libii, w której wszyscy libijscy obywatele, a także pracownicy napływowi i uchodźcy będą mieli zagwarantowane podstawowe swobody i sprawiedliwość; wzywa UE do zapewnienia wsparcia, aby w szczególności pomóc Tymczasowej Radzie Narodowej w przygotowaniach do procedur wyborczych i konstytucyjnych, które mają być przeprowadzone w ciągu nadchodzących 18 miesięcy; nalega w szczególności, aby zwrócić należytą uwagę na zaangażowanie kobiet i organizacji kobiecych w budowanie nowych i demokratycznych struktur;
3. odnotowuje, że Tymczasowa Rada Narodowa odrzuca rozmieszczenie jakichkolwiek międzynarodowych sił pokojowych po zakończeniu konfliktu między jej siłami a stronnikami Kaddafiego; przyjmuje z zadowoleniem oświadczenie sekretarza generalnego ONZ Ban Ki-moona, w myśl którego ONZ powinna przejąć inicjatywę w zakresie międzynarodowych starań dotyczących pomocy na rzecz nowego rządu Libii w wielu dziedzinach budowy państwa;
4. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji i państwa członkowskie UE do dostarczenia pod patronatem ONZ pomocy mającej na celu reformę libijskiego sektora bezpieczeństwa, w tym policji i sił zbrojnych, a także rozbrojenie, demobilizację i reintegrację byłych bojowników, w tym rejestrację ich broni i wzmocnienie kontroli przemytu broni we współpracy z krajami ościennymi; jest szczególnie zaniepokojony ogromną ilością broni w posiadaniu bojowników i cywili, ponieważ stwarza to ryzyko dla życia ludności, a zwłaszcza grup zagrożonych, jak kobiety i dzieci;
5. wzywa państwa członkowskie UE do wystąpienia do Rady Bezpieczeństwa Organizacji Narodów Zjednoczonych o zezwolenie na uwolnienie zamrożonych aktywów libijskich w celu udzielenia pomocy Tymczasowej Radzie Narodowej w ustanowieniu rządów w tym okresie przejściowym i oczekuje, że Tymczasowa Rada Narodowa będzie respektować swoje zobowiązanie do zapewnienia, iż wszystkie aktywa będą zarządzane w imieniu narodu libijskiego w odpowiedzialny i przejrzysty sposób;
6. odnotowuje doniesienia wskazujące na to, iż Kaddafi został otoczony przez powstańców w nieznanym miejscu, i wzywa bojowników Tymczasowej Rady Narodowej do powstrzymania się od wykonania egzekucji na dyktatorze i jego krewnych oraz do postawienia ich przed wymiarem sprawiedliwości; w związku z tym podtrzymuje stanowczy sprzeciw wobec kary śmierci we wszystkich bez wyjątku przypadkach, niezależnie od charakteru zbrodni, i wzywa Tymczasową Radę Narodową do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym poprzez przekazanie sądowi zatrzymanych osób, co do których MTK wydał nakaz aresztowania, zgodnie z rezolucją Rady Bezpieczeństwa nr 1970 i zapewnieniem danym przez Tymczasową Radę Narodową Biuru Prokuratora MTK w kwietniu;
7. wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji o zapewnienie wsparcia i pomoc Tymczasowej Radzie Narodowej w zainicjowaniu rzeczywistego procesu pojednania wszystkich grup składających się na libijskie społeczeństwo; zwraca się do wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej Komisji o wysłanie ekspertów i trenerów w dziedzinie mediacji i dialogu w celu wsparcia Tymczasowej Rady Narodowej i innych libijskich podmiotów;
8. wzywa wszystkie siły Tymczasowej Rady Narodowej do przestrzegania międzynarodowych praw humanitarnych w zakresie traktowania jeńców wojennych, tj. pozostałych wojsk i najemników Kaddafiego; wzywa Tymczasową Radę Narodową do natychmiastowego uwolnienia afrykańskich pracowników napływowych i czarnych Libijczyków, których arbitralnie zatrzymano, uważając ich za najemników Kaddafiego, oraz do postawienia przed niezależnym sądem sprawców zbrodni;
9. wzywa Tymczasową Radę Narodową, aby zapewniła ochronę i pomoc tysiącom migrantów z Afryki Subsaharyjskiej, którzy są narażeni na nękanie tylko z powodu koloru skóry, oraz aby zadbała o ewakuację migrantów, którzy nie mogą wydostać się z ośrodków Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM), zwłaszcza w Syrcie; w związku z tym wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji, aby zapewniła Tymczasowej Radzie Narodowej europejskie wsparcie w dziedzinie mediacji, tak aby odpowiedzieć na tę pilną sytuację zgodnie ze standardami praw człowieka i humanitarnymi, apeluje do państw członkowskich UE o przesiedlenie uchodźców, którzy nadal przebywają w obozach na granicy tunezyjskiej i egipskiej po tym, jak uciekli przed konfliktem, i dla których powrót do Libii stanowiłby zagrożenie życia;
10. wzywa Tymczasową Radę Narodową, aby przyjęła wysokie standardy przejrzystości w krajowym sektorze wydobywczym, tak aby na zasobach naturalnych Libii skorzystali wszyscy mieszkańcy, a zwłaszcza aby w jak najkrótszym terminie przyjęła wymogi inicjatywy na rzecz przejrzystości w przemyśle wydobywczym (EITI); jest zaniepokojony domniemaną umową Tymczasowej Rady Narodowej i Francji w sprawie sprzedaży 35% libijskiej ropy i gazu;
11. przypomina, że państwa członkowskie UE, takie jak Włochy, Belgia, Bułgaria, Portugalia, Francja, Niemcy i Wielka Brytania, były u źródeł wielokrotnych dostaw broni dla reżimu Kaddafiego; przypomina, że wywóz ten był niezgodny z większością spośród ośmiu kryteriów Kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni; w związku z tym wzywa wysoką przedstawiciel/wiceprzewodniczącą Komisji do przyjęcia rygorystycznych środków gwarantujących pełne przestrzeganie tego kodeksu przez wszystkie państwa członkowskie;
12. przyjmuje z zadowoleniem wszczęte przez Wielką Brytanię śledztwo w sprawie domniemanego przekazywania reżimowi Kaddafiego informacji wywiadowczych przez brytyjskie tajne służby; wzywa wszystkie zainteresowane państwa członkowskie, aby w ślad za tym przykładem wszczęły niezależne śledztwa w celu zbadania doniesień o współudziale niektórych europejskich tajnych służb w torturach, które to służby miałyby współpracować z reżimem Kaddafiego w ramach programu CIA dotyczącego przekazywania więźniów w trybie nadzwyczajnym;
13. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji Europejskiej, Europejskiej Służbie Działań Zewnętrznych, wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa/wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, parlamentom i rządom państw członkowskich, Libijskiej Tymczasowej Radzie Narodowej, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, Zgromadzeniu Ogólnemu Narodów Zjednoczonych, Radzie Praw Człowieka ONZ, Lidze Arabskiej i Unii Afrykańskiej.
