31.5.2006
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– João de Deus Pinheiro i José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano i Véronique De Keyser, w imieniu grupy politycznej PSE
– Annemie Neyts-Uyttebroeck, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Daniel Marc Cohn-Bendit, Margrete Auken, Caroline Lucas i David Hammerstein Mintz, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Francis Wurtz, Adamos Adamou i Luisa Morgantini, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Roberta Angelilli i Ģirts Valdis Kristovskis, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– GUE/NGL ( B6‑0301/2006 )
– PSE ( B6‑0302/2006 )
– PPE-DE ( B6‑0303/2006 )
– Verts/ALE ( B6‑0304/2006 )
– ALDE ( B6‑0305/2006 )
– UEN ( B6‑0306/2006 )
w sprawie kryzysu humanitarnego na terytorium palestyńskim i roli UE
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kryzysu humanitarnego na terytorium palestyńskim i roli UE
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie, w szczególności rezolucje z dnia 23 października 2003 r.
Dz.U. C 82E z 1.4.2004, str. 610. , z dnia 27 stycznia 2005 r.
Dz.U. C 253E z 13.10.2005, str. 35. w sprawie wyborów prezydenckich i z dnia 2 lutego 2006 r. w sprawie wyników wyborów parlamentarnych w Palestynie,
–
uwzględniając sprawozdanie wyborczej misji obserwacyjnej UE w Palestynie oraz sprawozdanie obserwatorów delegacji PE,
–
uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242, 338, 1373 i 1397,
–
uwzględniając „pokojową mapę drogową” z dnia 30 kwietnia 2003 r. przedstawioną przez Kwartet,
–
uwzględniając wyniki wyborów parlamentarnych w Izraelu, które miały miejsce 28 marca 2006 r.,
–
uwzględniając oświadczenie przywódców Kwartetu wydane w dniu 9 maja w Nowym Jorku,
–
uwzględniając konkluzje Rady ds. ogólnych dotyczące procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie, z dnia 15 maja 2006 r.,
–
uwzględniając porozumienia o stosunkach sąsiedzkich między UE a Izraelem oraz między UE a Palestyną,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że po wyborach w Palestynie i Izraelu nadszedł czas na budowanie nowych podstaw dla dyplomatycznych i politycznych inicjatyw Unii Europejskiej i Kwartetu (UE, USA, Rosja, ONZ), które powinny stawiać sobie ambitne cele, aby ponownie podjąć negocjacje i proces zmierzający do wypracowania stabilnego i trwałego rozwiązania pokojowego,
B.
mając na uwadze pilną konieczność stawienia czoła wyraźnie pogarszającej się sytuacji humanitarnej i społecznej zarówno w strefie Gazy, jak i na Zachodnim Brzegu Jordanu, aby uniknąć chaosu i dalszej niestabilności politycznej,
C.
mając na uwadze, że przeprowadzone zgodnie z międzynarodowymi standardami wybory w Palestynie doprowadziły do powstania rządu złożonego z członków wystawionej przez Hamas listy „Zmiana i Reforma”; mając na uwadze, że wspólnota międzynarodowa stanęła wobec konieczności uszanowania demokratycznych wyników wyborów,
D.
mając na uwadze, że decyzja Hamasu wzięcia udziału w wyborach i osiągnięty sukces nałożą na tę organizację odpowiedzialność za spełnienie podpisanych wcześniej przez Palestyńczyków porozumień, obejmujących odrzucenie terroryzmu i uznanie prawa Izraela do istnienia, zgodnie z żądaniami wspólnoty międzynarodowej,
E.
mając na uwadze, że w dniu 9 maja 2006 r.
Kwartet potwierdził swoje poparcie dla udzielenia pomocy nastawionej na zaspokojenie podstawowych potrzeb humanitarnych narodu palestyńskiego i wyraził wolę wsparcia tymczasowego mechanizmu międzynarodowego, o ograniczonym zasięgu i czasie trwania, zapewniającego bezpośrednie dostarczanie pomocy Palestyńczykom; mając na uwadze, że Unii Europejskiej przypadło w udziale zadanie opracowania i zaproponowania takiego mechanizmu,
F.
mając na uwadze, że UE podejmuje pilne działania w celu opracowania takiego mechanizmu, który przede wszystkim przyczyni się do zaspokajania podstawowych potrzeb i obejmie konsultacje z międzynarodowymi instytucjami finansowymi i innymi kluczowymi partnerami, zachęca innych donatorów do aktywnego włączenia się w wysiłki zmierzające do jak najszybszego ustanowienia tego mechanizmu,
G.
mając na uwadze, że nowy rząd Izraela przedstawił wytyczne obejmujące zobowiązanie do negocjacji z Palestyńczykami, niewykluczające jednak jednostronnych środków mających na celu wdrażanie „planu zbieżności” w celu ustalenia ostatecznych granic,
H.
mając na uwadze, że Izrael powinien pamiętać o zobowiązaniach zawartych w porozumieniu z Oslo w sprawie granic z 1967 r., osiedli oraz Wschodniej Jerozolimy, i że powinien być świadomy powagi obecnej sytuacji,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie z powodu pogarszającej się sytuacji humanitarnej, gospodarczej i finansowej na Zachodnim Brzegu Jordanu i w strefie Gazy;
2.
wzywa Radę i Komisję do zintensyfikowania działań przy uwzględnieniu następujących zaleceń:
- należy działać w ramach Kwartetu na rzecz bezzwłocznego zapewnienia przepływu pomocy niezbędnej dla Palestyńczyków, za pośrednictwem agencji humanitarnych i organizacji pozarządowych, oraz wcielania w życie tymczasowego mechanizmu międzynarodowego zgodnie z propozycją Kwartetu, aby zagwarantować Palestyńczykom bezpośrednią pomoc, którą powinien przekazać Bank Światowy lub inne organy międzynarodowe,
- należy zachęcić rząd Stanów Zjednoczonych oraz rządy innych krajów udzielających pomocy do zapewnienia szerokiego i elastycznego zakresu tego mechanizmu oraz do jego uproszczenia poprzez bezpośrednie zaangażowanie prezydenta Autonomii Palestyńskiej, a także zagwarantować kontrolę finansową i rozliczanie wydatków;
- należy utworzyć taki mechanizm w celu uniknięcia poważnego kryzysu humanitarnego na terytorium palestyńskim; wzywa wszystkie instytucje biorące udział w tworzeniu tymczasowego międzynarodowego mechanizmu finansowego do możliwie największej przejrzystości, aby zapobiec oszustwom i nadużyciom,
- należy wezwać rząd Izraela do natychmiastowego wznowienia bezpośredniego transferu wpływów z podatków i ceł palestyńskich, wstrzymanego od stycznia 2006 r.; odnotowuje, że część tych środków została przekazana na płatności za dostawy energii, zgodnie z protokołem paryskim z 1994 r.,
- należy ożywić proces tworzenia instytucji w Palestynie, którego ważnym momentem było przeprowadzenie ostatnich wyborów,
- należy utrzymać obecność UE w Rafah oraz kontynuować realizację porozumienia w sprawie ruchu granicznego i dostępu do przejść granicznych,
- należy dokonać wszechstronnej oceny sytuacji wraz z Wysokim Przedstawicielem ds. WPZiB, aby zapewnić spójność zarówno środków pomocowych, jak i inicjatyw politycznych i dyplomatycznych w celu prowadzenia dialogu z Autonomią Palestyńską za pośrednictwem jej prezydenta,
- należy zagwarantować, że wszelka przyszła pomoc zostanie poddana rewizji pod kątem przestrzegania tych zasad przez rząd palestyński,
- należy w pełni wykorzystać plan działań zawarty z Autonomią Palestyńską w ramach europejskiej polityki sąsiedztwa; Komisja ze swojej strony będzie musiała zagwarantować pełną realizację planu działań UE-Izrael w odniesieniu do zobowiązań Izraela wobec Autonomii Palestyńskiej,
3.
z zadowoleniem przyjmuje przemówienie prezydenta Autonomii Palestyńskiej Abu Mazena, wygłoszone podczas posiedzenia plenarnego 16 maja 2006 r.; wzywa Radę i Komisję do dalszego wspierania prezydenta i jego wysiłków na rzecz dialogu z Izraelem, rządem palestyńskim i wspólnotą międzynarodową;
4.
wspiera inicjatywę palestyńskiego prezydenta promującą dialog narodowy oraz wyraża nadzieję, że propozycje te zostaną przyjęte przez wszystkie zaangażowane strony; jest zdania, że prezydent jest uprawniony do prowadzenia negocjacji i ponoszenia odpowiedzialności za administrowanie pomocą międzynarodową;
5.
jest zdania, że każdy kontakt z nowo powołanym rządem palestyńskim powinien mieć na celu uznanie ostatecznego porozumienia pokojowego opartego na rozwiązaniu angażującym oba zdolne do istnienia państwa oraz odrzucenie przemocy przez sam rząd i wspierające go ugrupowania; jest również zdania, że wyraźne potępienie przemocy, uznanie prawa Izraela do istnienia, a także międzynarodowe zobowiązania Palestyny są kluczowe dla jakiejkolwiek formy współpracy UE z rządem palestyńskim;
6.
ponownie deklaruje na tym szczególnym etapie, że rozwiązanie konfliktu bliskowschodniego jest możliwe jedynie poprzez negocjowanie trwałego i ostatecznego porozumienia pokojowego, opracowanego na podstawie „mapy drogowej”, bez uprzednich warunków, w oparciu o współegzystencję dwóch demokratycznych, suwerennych i zdolnych do istnienia państw żyjących obok siebie w pokoju, w bezpiecznych i uznanych granicach;
7.
z zadowoleniem przyjmuje pierwsze od czasu wyborów w Izraelu spotkanie prezydenta Autonomii Palestyńskiej Mahmuda Abbasa z wicepremierem Izraela Szymonem Peresem oraz wicepremierem i ministrem spraw zagranicznych Tsipi Livni, które odbyło się w dniu 20 maja w Szarm-el-Szejk, co jest zachęcającym krokiem na drodze do planowanego spotkania Mahmuda Abbasa z premierem Izraela Ehudem Olmertem; wyraża nadzieję, że kontakty te mogą doprowadzić do wznowienia negocjacji pokojowych i przynieść postępy w długo wstrzymywanym procesie pokojowym;
8.
podkreśla, że nie ma alternatywy dla negocjacji dwustronnych i że jednostronne działania mogą podważyć wysiłki zmierzające do osiągnięcia trwałego i wszechstronnego porozumienia;
9.
ponownie potępia trwające rozbudowywanie osiedli, zwłaszcza we Wschodniej Jerozolimie, oraz budowę muru wzdłuż granic z 1967 r. i wzywa do natychmiastowego przerwania tych działań, sprzecznych z prawem międzynarodowym i stanowiących przeszkodę dla odtworzenia klimatu dialogu;
10.
wzywa wszystkie zainteresowane strony do pełnego wdrożenia „pokojowej mapy drogowej”; wzywa Kwartet do zachęcania do negocjacji w sprawie trwałego i sprawiedliwego rozwiązania konfliktu na Bliskim Wschodzie, prowadzącego do trwałego i ostatecznego porozumienia pokojowego nakreślonego w „pokojowej mapie drogowej”;
11.
popiera konstruktywną postawę Komisji i Rady w pracach Kwartetu mających na celu ustalenie warunków przyszłego zaangażowania w sprawy Autonomii Palestyńskiej;
12.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. WPZiB, rządom i parlamentom państw członkowskich, prezydentowi Autonomii Palestyńskiej, palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, Knesetowi i rządowi Izraela, rządom USA i Federacji Rosyjskiej oraz sekretarzowi generalnemu ONZ.
