3.2.2010 B7-0076/10 PROJEKT REZOLUCJI złożony w następstwie oświadczenia Wysokiej Przedstawiciel Unii Europejskiej ds. Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa/Wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie trzęsienia ziemi na Haiti
Charles Goerens
,
Louis Michel
,
Marielle De Sarnez
,
Frédérique Ries
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE432.929v01-00 B7‑0076/10 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie trzęsienia ziemi na Haiti
Parlament Europejski ,
– uwzględniając deklarację przyjętą przez „państwa zaprzyjaźnione” z Haiti w dniu 25 stycznia 2010 r. w Montrealu,
– uwzględniając debatę na temat trzęsienia ziemi na Haiti, która odbyła się w Parlamencie Europejskim w dniu 20 stycznia 2010 r.,
– uwzględniając konkluzje nadzwyczajnego posiedzenia Rady Ministrów Spraw Zagranicznych, które odbyło się w dniu 18 stycznia 2010 r. w Brukseli,
– uwzględniając art. 214 ust. 5 TFUE, który ustanawia ramy wspólnego wkładu w akcje pomocy humanitarnej i powołuje do życia Europejski Ochotniczy Korpus Pomocy Humanitarnej,
– uwzględniając art. 214 ust. 7 TFUE, który stanowi, że Unia zapewnia koordynację i zgodność podejmowanych przez nią akcji pomocy humanitarnej z akcjami podejmowanymi przez organizacje i organy międzynarodowe, w szczególności te, które wchodzą w skład systemu Organizacji Narodów Zjednoczonych,
– uwzględniając propozycje złożone przez Michela Barniera, działającego w imieniu Unii Europejskiej, w sprawozdaniu w sprawie europejskich sił obrony cywilnej EuropeAid z dnia 9 maja 2006 r.,
– uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej w Göteborgu w dniach 15 i 16 czerwca 2001 r. dotyczące tworzenia potencjału ochronnego dla potrzeb zarządzania kryzysowego,
– uwzględniając wspólną deklarację Rady i Komisji z dnia 29 września 2003 r. w sprawie wykorzystywania wspólnotowego mechanizmu ochrony ludności w zarządzaniu kryzysowym, o którym mowa w tytule V Traktatu o Unii Europejskiej,
– uwzględniając elementy inicjatywy „UE-FAST” zaproponowanej przez niektóre państwa członkowskie,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że w dniu 12 stycznia Haiti nawiedziło trzęsienie ziemi o sile 7,3 stopni w skali Richtera, w wyniku którego co najmniej 150 000 osób zginęło i 200 000 osób zostało rannych, oraz że katastrofa ta dotknęła bezpośrednio ponad 3 miliony ludzi,
B. mając na uwadze, że traktat lizboński przyznaje nowe uprawnienia Unii Europejskiej oraz że w obliczu takich tragedii koordynacja działań na poziomie europejskim bez wątpienia przynosi dodatkowe korzyści,
C. mając na uwadze, że w marcu odbędzie się w Nowym Jorku pierwsza międzynarodowa konferencja w sprawie odbudowy Haiti, gdy tymczasem należy zaplanować przejście z pomocy w sytuacji kryzysowej do długoterminowych inwestycji; wskazując na znaczne potrzeby strukturalne Haiti, zważywszy, że państwo to, będąc jednym z najbiedniejszych na świecie, musi zostać odbudowane w oparciu o solidne podstawy dobrego sprawowania władzy i poszanowania praw człowieka,
D. mając na uwadze, że społeczność międzynarodowa wyznaczyła sobie trzy strategiczne cele: wzmocnienie rządów demokratycznych na Haiti, rozwój gospodarczy ukierunkowany na ograniczenie ubóstwa oraz przywrócenie systemu sądownictwa, bezpieczeństwa i praworządności,
E. mając na uwadze, że Bank Światowy zaproponował zarządzanie jednolitym funduszem na rzecz odbudowy,
F. mając na uwadze, że Unia Europejska podjęła w dniu 25 stycznia decyzję o wysłaniu na Haiti misji liczącej 300-350 policjantów, której zadaniem będzie wzmocnienie MINUSTAH, Misji Stabilizacyjnej Narodów Zjednoczonych na Haiti,
G. mając na uwadze, że Unia Europejska jest jednym z głównych donatorów na rzecz pomocy dla Haiti,
H. mając na uwadze, że Haitańczycy mają prawo do decydowania o swojej przyszłości i że należy uszanować suwerenność państwową Haiti,
1. składa wyrazy szczerego współczucia, sympatii i solidarności narodowi haitańskiemu, wszystkim innym narodom, które ucierpiały w wyniku tej strasznej klęski, oraz personelowi organizacji międzynarodowych, w tym Organizacji Narodów Zjednoczonych i Komisji Europejskiej;
2. wzywa Wysoką Przedstawiciel Unii Europejskiej ds. Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa do podjęcia konkretnych inicjatyw w celu zapewnienia spójności i skuteczności działań w obszarze cywilnym i w dziedzinie pomocy humanitarnej oraz podkreśla, że priorytetem powinna być realizacja inicjatywy „UE-FAST” w sposób umożliwiający Unii Europejskiej zgromadzenie w ciągu 24 godzin po katastrofie odpowiednich środków na zorganizowanie pierwszej doraźnej pomocy humanitarnej;
3. zwraca uwagę na cechy charakterystyczne europejskiego systemu szybkiego reagowania:
· interwencje mają charakter wyłącznie pokojowy i/lub humanitarny
· interwencje mają charakter trwały
· możliwość mobilizacji w każdej chwili i w jak najkrótszym czasie
· działanie pod patronatem Unii Europejskiej
· poszanowanie międzynarodowego prawa humanitarnego
· gotowość do współpracy z innymi podmiotami udzielającymi pomocy humanitarnej
· gotowość do współpracy w ramach systemu Narodów Zjednoczonych
· gotowość do przyjęcia udziału państw trzecich
· poszanowanie zasady dobrowolnego udziału państw członkowskich w opracowanym systemie
· troska o stałe odnawianie zarówno potencjału ludzkiego jak i materialnego, który może zostać wykorzystany w każdej chwili
· działanie zgodnie z zasadą podziału obciążenia (ang. burden sharing);
4. zwraca się do Komisji i Rady, aby zachęcały państwa członkowskie do informowania ich o zdolnościach interwencyjnych, które mogą być wykorzystane w jak najkrótszym czasie w ramach cywilnych służb reagowania;
5. wzywa w tym celu Komisję, aby prowadziła wykaz zdolności wymaganych w zakresie cywilnych zespołów reagowania i doraźnej pomocy humanitarnej;
6. wzywa Komisję do określenia zasad reagowania tak, aby udział zgłaszany przez państwa członkowskie mógł być uwzględniany w ramach reagowania w sytuacjach kryzysowych, które mogą wystąpić w przyszłości;
7. zwraca się do Komisji o przedstawienie w jak najkrótszym czasie poglądów na temat planowania i niezbędnej współpracy z innymi podmiotami udzielającymi pomocy humanitarnej w skali globalnej, a w szczególności Organizacji Narodów Zjednoczonych;
8. zwraca się ponadto do Komisji o przeanalizowanie możliwości współpracy z organizacjami pozarządowymi;
9. wzywa ONZ i Bank Światowy do działania w ścisłej współpracy z Haiti w celu przeprowadzenia skoordynowanej oceny potrzeb powstałych w wyniku katastrofy i zagwarantowania skuteczności udzielanej pomocy, aby zapewnić odbudowę kraju w perspektywie długoterminowej;
10. apeluje do państw należących do Klubu Paryskiego, aby rozpoczęły negocjacje z właściwymi instytucjami w celu realizacji zobowiązań złożonych w 2009 r. dotyczących umorzenia długu Haiti, który wynosi 1 mld dolarów; podkreśla, że wszelkie wsparcie w zakresie stabilizacji i odbudowy w następstwie trzęsienia ziemi musi być udzielone w formie darowizn a nie pożyczek, które pociągnęłyby za sobą kolejne długi;
11. zwraca się do Komisji o udzielenie władzom haitańskim natychmiastowej pomocy logistycznej oraz wzywa Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju o udział w organizowaniu obozów dla wysiedleńców na terytorium kraju, ze szczególnym uwzględnieniem pomocy medycznej i urządzeń sanitarnych;
12. zwraca się do organizacji pozarządowych działających na rzecz ochrony dzieci, w tym UNICEF, o zwrócenie szczególnej uwagi na łączenie rodzin na miejscu na Haiti, tak aby procedury adopcyjne rozpoczęte po trzęsieniu ziemi były przeprowadzane jedynie w ostateczności i zgodnie z międzynarodowymi standardami;
13. wzywa Komisję do wzmocnienia kontroli skuteczności udzielanej pomocy, aby zrealizować cele w zakresie odbudowy i trwałego rozwoju, niezbędnych dla Haiti;
14. zobowiązuje przewodniczącego Parlamentu Europejskiego do przekazania niniejszej rezolucji Wysokiej Przedstawiciel Unii Europejskiej ds. Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa/Wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, przewodniczącemu Komisji Europejskiej, prezydentowi i rządowi Haiti, Podsekretarzowi Generalnemu ONZ ds. pomocy humanitarnej i pomocy w sytuacjach kryzysowych oraz rządom państw członkowskich.
