8.3.2010 B7-0174/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczeń Rady i Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie więźniów sumienia na Kubie
Adrian Severin
,
Luis Yáñez-Barnuevo García
,
Emine Bozkurt
w imieniu grupy politycznej S&D
PE439.690v01-00 B7‑0174/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie więźniów sumienia na Kubie
Parlament Europejski ,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji na Kubie, zwłaszcza rezolucję z dnia 17 listopada 2004 r. i z dnia 2 lutego 2006 r.,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje dotyczące praw człowieka na świecie w roku 2004, 2005 i 2006 oraz polityki UE w zakresie praw człowieka,
– uwzględniając rezolucję w sprawie monitorowania nagrody im. Sacharowa z dnia 14 grudnia 2006 r.
P6_TA(2006)0601 .
,
– uwzględniając oświadczenie prezydencji Rady z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie Dam w Bieli, jak również poprzednie oświadczenia, z dnia 26 marca 2003 r. i z dnia 5 czerwca 2003 r., w sprawie sytuacji na Kubie,
– uwzględniając wspólne stanowisko Rady 96/697/WPZiB, przyjęte w dniu 2 grudnia 1996 r. i okresowo aktualizowane,
– uwzględniając konkluzje Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie Kuby,
– uwzględniając komunikat wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton w sprawie śmierci Orlanda Zapaty na Kubie,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że ochrona powszechności i niepodzielności praw człowieka, w tym praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturowych, nadal stanowi jeden z głównych celów Unii Europejskiej,
B. mając na uwadze, że w więzieniach przebywają nadal dziesiątki niezależnych dziennikarzy, dysydentów prowadzących działalność pokojową i obrońców praw człowieka,
C. mając na uwadze, że w 2005 r.
Parlament przyznał Damom w Bieli nagrodę im. Sacharowa za krzewienie wolności przekonań; mając na uwadze, że fakt, iż kubańskie władze nie udzieliły Damom w Bieli zgody na wyjazd do siedziby Parlamentu w celu odebrania nagrody, narusza podstawowe prawo człowieka, a mianowicie prawo do swobodnego opuszczenia własnego kraju i powrotu do niego, zapisane w Powszechnej deklaracji praw człowieka,
D. mając na uwadze działania podjęte przez prezydencję UE na rzecz więźniów sumienia na Kubie,
E. mając na uwadze, że śmierć Orlanda Zapaty to krok wstecz w dziedzinie przestrzegania praw człowieka na Kubie,
1. głęboko ubolewa z powodu niepotrzebnej i okrutnej śmierci kubańskiego opozycjonisty Orlanda Zapaty po długim strajku głodowym;
2. wyraża ubolewanie z powodu braku istotnych gestów ze strony władz kubańskich w odpowiedzi na wezwania społeczności międzynarodowej do uwolnienia wszystkich więźniów politycznych;
3. żąda od rządu kubańskiego niezwłocznego, ostatecznego i bezwarunkowego uwolnienia więźniów sumienia;
4. ubolewa, że nie uwzględniono wniosku Rady i Parlamentu Europejskiego o natychmiastowe uwolnienie wszystkich więźniów politycznych i więźniów sumienia, i podkreśla, że więzienie dysydentów na Kubie za poglądy i pokojową działalność polityczną jest sprzeczne z Powszechną deklaracją praw człowieka;
5. nalega, by Rada i Komisja kontynuowały podejmowanie wszelkich stosownych działań, żądając uwolnienia więźniów politycznych oraz wspierania i gwarantowania działalności obrońców praw człowieka;
6. nalega, by instytucje europejskie bezwarunkowo wspierały rozpoczęcie pokojowego procesu transformacji politycznej w kierunku pluralistycznej demokracji na Kubie i by zachęcały do niego bez zastrzeżeń;
7. wyraża głęboką solidarność ze wszystkimi Kubańczykami i popiera ich dążenia do demokracji oraz poszanowania i obrony podstawowych wolności;
8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rotacyjnej prezydencji UE, wysokiej przedstawiciel, Europejsko-Latynoamerykańskiemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu i rządowi Kuby.
