28.9.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Doris Pack, Zsolt László Becsey, Simon Coveney, Bernd Posselt, Thomas Mann, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Hannes Swoboda, Jan Marinus Wiersma, Csaba Sándor Tabajdi, w imieniu grupy politycznej PSE
– István Szent-Iványi, Jelko Kacin, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Gisela Kallenbach, Joost Lagendijk, Angelika Beer, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– André Brie, Jonas Sjöstedt, Erik Meijer, Roberto Musacchio, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Bastiaan Belder, w imieniu grupy politycznej IND/DEM
– Adriana Poli Bortone, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– IND/DEM (B6‑0518/2005)
– Verts/ALE (B6‑0521/2005)
– PPE-DE (B6‑0527/2005)
– ALDE (B6‑0528/2005)
– GUE/NGL (B6‑0531/2005)
– UEN (B6‑0533/2005)
– PPE-DE (B6‑0534/2005)
w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie obrony wieloetniczności w Wojwodinie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dn. 16 września 2004 r. w sprawie prześladowań mniejszości w Wojwodinie,
–
uwzględniając sprawozdanie z dnia 2 marca 2005 r. w sprawie misji rozpoznawczej przeprowadzonej przez delegację ad hoc w Wojwodinie i Belgradzie,
–
uwzględniając komunikat Komisji z dnia 12 kwietnia 2001 r. w sprawie gotowości Serbii i Czarnogóry do negocjacji Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu z Unią Europejską,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że UE i Państwa Członkowskie promują demokratyzację i poszanowanie praw człowieka i mniejszości w Republice Serbii oraz państwie związkowym Serbii i Czarnogóry,
B.
mając na uwadze, że siły polityczne i społeczeństwo obywatelskie nadal sygnalizują incydenty skierowane przeciwko prawom człowieka i mniejszości w Wojwodinie, w tym prześladowanie i napaść fizyczną na nieetnicznych Serbów oraz groźby wobec politycznych przywódców etnicznych Węgrów,
C.
mając na uwadze, że w minionych latach centralnym i lokalnym władzom Serbii nie udało się poprawić poszanowania praw człowieka i mniejszości ani postawić przed obliczem sprawiedliwości sprawców aktów przemocy i prześladowań,
D.
mając na uwadze, że rezolucja z dnia 16 września 2004 r. oraz misja rozpoznawcza Parlamentu wywarły pozytywny wpływ na sytuację w Wojwodinie,
E.
mając na uwadze, że nie poczyniono faktycznego postępu w odwróceniu pogarszającej się na długą metę egzystencji mniejszości narodowych i etnicznych w Wojwodinie oraz w ułatwieniu ich udziału w dziedzinie edukacji oraz reprezentacji w administracji publicznej, sądownictwie i siłach policji, gwarantujących równy dostęp do sprawiedliwej władzy sądowniczej oraz instytucji państwowych opartych na rządach prawa,
F.
mając na uwadze, że rząd Serbii nie zdołał powołać dwóch komisji zajmujących się odpowiednio incydentami o podłożu etnicznym i relacjami etnicznymi w ogólności, wbrew deklaracjom V. Kostunicy z września 2004 r.,
G.
mając na uwadze, że państwo związkowe Serbii i Czarnogóry jest związane międzynarodowymi i europejskimi konwencjami praw człowieka i musi zagwarantować ich pełne wdrożenie jako warunek dalszego postępu na drodze integracji z UE,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie powtarzającymi się przypadkami naruszania praw człowieka oraz brakiem ładu i porządku publicznego w prowincji Wojwodina;
2.
wzywa władze Republiki Serbskiej oraz państwa związkowego Serbii i Czarnogóry do uznania tych aktów przemocy za czyny przestępcze zgodnie z obowiązującym ustawodawstwem oraz podkreśla znaczenie natychmiastowych i skutecznych działań, tak aby nie pozostawiać podobnych wydarzeń bez środków zaradczych i zapobiegać im w przyszłości;
3.
zamierza kontynuować monitorowanie sytuacji w Wojwodinie, zwłaszcza w odniesieniu do treści i zasad Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, zwracając się o regularne konsultacje z Komisją i Radą w trakcie tej procedury;
4.
popiera inicjatywę podjętą przez swoją międzyparlamentarną delegację ds. stosunków z państwami Europy Południowo-Wschodniej w sprawie publicznego przesłuchania na temat sytuacji politycznej w Wojwodinie;
5.
potwierdza chęć wykorzystania swoich uprawnień budżetowych do pomocy i nacisku na Serbię-Czarnogórę w celu promowania poszanowania podstawowych praw człowieka oraz wolności, w tym praw mniejszości;
6.
wzywa Komisję, Radę oraz Wysokiego Przedstawiciela do ścisłego monitorowania rozwoju wypadków w Wojwodinie, ze zwróceniem baczniejszej uwagi na znaczne zagrożenie dla bezpieczeństwa, jakie stanowi prześladowanie mniejszości w Wojwodinie, oraz wnosi, aby do prowincji zostali wysłani obserwatorzy UE;
7.
przypomina rządowi państwa związkowego Serbii i Czarnogóry oraz rządowi Serbii, że zasady wolności, demokracja, poszanowanie praw człowieka, wolności podstawowe, elementy, na których opiera się Proces Stabilizacji i Stowarzyszenia, oraz rządy prawa są warunkiem wstępnym do zgody Parlamentu Europejskiego na zawarcie Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu i do jakiegokolwiek przyszłego partnerstwa z Unią Europejską w ogólności;
8.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz jej Wysokiemu Przedstawicielowi Solanie, Komisji, rządowi Serbii oraz państwa związkowego Serbii i Czarnogóry, a także władzom Wojwodiny.
