WERSJA OSTATECZNA
A6-0425/2006
28.11.2006
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
(COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(COD))
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawca:
Barbara Kudrycka
PE 368.065v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznaczenia zwykłą kursywą są wskazówką dla służb technicznych, że proponowana jest, w celu opracowania tekstu końcowego, korekta elementów tekstu legislacyjnego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub brakujących w danej wersji językowej.)
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych ...................................................................43
OPINIA Komisji Rozwoju ................................................................................................53
OPINIA Komisji Budżetowej ..........................................................................................61
PROCEDURA...........................................................................................................................70
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
( COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(COD) )
(Procedura współdecyzji, pierwsze czytanie)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2005)0123 )
Dz.U. C ... / Tekst dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym. ,
– uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 63 ust. 3 lit. b Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję ( C6‑0126/2005 ),
– uwzględniając art. 51 Regulaminu,
– uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie podstawy prawnej wniosku,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinie Komisji Spraw Zagranicznych, Komisji Rozwoju oraz Komisji Budżetowej ( A6‑0425/2006 ),
1. zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
POPRAWKI PARLAMENTU
Zmieniony wniosek dotyczący
DECYZJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
ustanawiającej europejski fundusz na rzecz powrotu imigrantów na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 63 ust. 2 lit. b) i art. 63 ust. 3 lit. b),
uwzględniając wniosek Komisji,
stanowiąc zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 251 Traktatu,
a także mając na uwadze, co następuje:
Punkt uzasadnienia 1
(1) Mając na względzie stopniowe tworzenie przestrzeni, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską przewiduje zarówno przyjęcie środków zmierzających do zapewnienia swobodnego przepływu osób w powiązaniu ze środkami towarzyszącymi w dziedzinie kontroli granic zewnętrznych, azylu i imigracji, jak i przyjęcie środków związanych z azylem, imigracją i ochroną praw obywateli państw trzecich.
Punkt uzasadnienia 2
(2) Podczas specjalnego posiedzenia w Tampere w dniach 15 i 16 października 1999 r.
Rada Europejska potwierdziła swoje postanowienie stworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
W tym celu wspólna polityka europejska w dziedzinie azylu i migracji powinna dążyć zarówno do uczciwego traktowania obywateli państw trzecich, jak i lepszego zarządzania przepływami migracyjnymi.
Punkt uzasadnienia 3
(3) Efektywna wspólnotowa polityka w zakresie powrotu emigrantów jest niezbędnym uzupełnieniem wiarygodnej zgodnej z prawem polityki imigracyjnej i azylowej oraz ważnym elementem w walce przeciw nielegalnej imigracji.
Państwa członkowskie przeznaczyły znaczne środki budżetowe na wdrażanie programów w zakresie powrotu imigrantów i operacji przymusowego ich odsyłania.
Wspólne działanie Unii Europejskiej w tej dziedzinie, wspierane odpowiednimi środkami finansowymi Wspólnoty, mogłoby stanowić pomoc dla państw członkowskich, podkreślić konieczność powrotu nielegalnie przebywających osób i przyczyniać się do wzmocnienia solidarności wśród państw członkowskich.
Punkt uzasadnienia 4
(4) Dnia 28 lutego 2002 r.
Rada przyjęła całościowy plan walki z nielegalną imigracją i handlem ludźmi w Unii Europejskiej
Dz.U. C 142 z 14.6.2002, str.23. , w którym podkreśliła, że polityki w zakresie ponownego przyjmowania i powrotu imigrantów stanowią integralny i istotny składnik walki z nielegalną imigracją oraz wskazała dwa elementy, na których powinny opierać się wspólnotowe działania w zakresie polityki dotyczącej powrotu imigrantów, mianowicie wspólne zasady i wspólne środki w ramach usprawniania współpracy administracyjnej pomiędzy państwami członkowskimi.
Punkt uzasadnienia 5
(5) Program działań na rzecz powrotu imigrantów przyjęty przez Radę dnia 28 listopada 2002 r. na podstawie komunikatu Komisji z dnia 14 października 2002 r. w sprawie wspólnotowej polityki w zakresie powrotu nielegalnie przebywających osób obejmuje cały szereg działań odnoszących się do zarządzania powrotem imigrantów w państwach członkowskich i dotyczy zarówno przymusowego, jak i dobrowolnego powrotu obywateli państw trzecich, a także głównych etapów powrotu, w tym przygotowania i działań podejmowanych po takim powrocie.
Punkt uzasadnienia 6
(6) Rada Europejska na posiedzeniu w Salonikach w dniach 19 i 20 czerwca 2003 r. wezwała Komisję do przeanalizowania wszystkich aspektów związanych z odrębnym instrumentem wspólnotowym regulującym sprawy powrotu imigrantów, by w ten sposób wesprzeć w szczególności realizację priorytetów zawartych w programie działań na rzecz imigrantów.
Punkt uzasadnienia 6 a (nowy)
(6a) Przypominając również, że w konkluzjach w sprawie priorytetów dotyczących skutecznego opracowania wspólnej polityki readmisji z dnia 2 listopada 2004 r.
Rada podkreśliła, że wspólnotowe umowy o readmisji wnoszą istotny wkład w skuteczne wspólne zarządzanie migracją i odgrywają znaczną rolę w walce z nielegalną imigracją.
Są one także istotnym elementem w systemie dialogu i współpracy między Unią Europejską a krajami pochodzenia, krajami poprzedniego zamieszkania i krajami tranzytowymi.
Punkt uzasadnienia 7
(7) Po przyjęciu w dniu 8 czerwca 2004 r. konkluzji, w których Rada wezwała władzę budżetową do umożliwienia podjęcia działań przygotowawczych oraz zwróciła się do Komisji o uwzględnienie jej poglądów w kwestii tworzenia zintegrowanych planów powrotu imigrantów w ścisłej współpracy z państwami członkowskimi, rozpoczęto działania przygotowawcze obejmujące lata 2005 i 2006.
Punkt uzasadnienia 8
(8) Rada Europejska podczas posiedzenia w Brukseli w dniach 4 i 5 listopada 2004 r., wezwała w „Programie haskim” do rozpoczęcia fazy przygotowawczej tworzenia europejskiego funduszu na rzecz powrotu imigrantów (zwanego dalej funduszem) i ustanowienia samego funduszu do 2007 r., z uwzględnieniem oceny fazy przygotowawczej.
Punkt uzasadnienia 9
(9) W listopadzie 2004 roku Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie prezydencji dotyczące analizy najlepszych zgłoszonych praktyk w zakresie powrotu imigrantów do konkretnych państw.
W sprawozdaniu wskazano na istnienie wielu możliwości zapewnienia bardziej praktycznej współpracy między państwami członkowskimi w dziedzinie powrotu imigrantów oraz na potrzebę podjęcia kroków w tym kierunku.
Sprawozdanie wskazało możliwości przyjęcia bardziej zintegrowanego podejścia – zarówno na szczeblu krajowym, jak i wspólnotowym – przy realizacji polityki w zakresie powrotu imigrantów czy też w ogólnych politykach.
W sprawozdaniu określono również najlepsze praktyki, stosowane przez państwa członkowskie, jeżeli chodzi o dobrowolny lub przymusowy powrót obywateli państw trzecich do krajów ich pochodzenia lub krajów tranzytowych, takie jak propagowanie programów wspomaganego dobrowolnego powrotu imigrantów na stałe, doradztwo w sprawie powrotu imigrantów oraz organizacja wspólnych operacji odsyłania imigrantów, w tym lotów czarterowych.
Punkt uzasadnienia 10
(10) Konieczne jest wyposażenie Wspólnoty w instrument opracowany z myślą o wspieraniu i promowaniu wysiłków podejmowanych przez państwa członkowskie na rzecz poprawy wszystkich aspektów zarządzania powrotem imigrantów, w oparciu o zasadę zintegrowanego zarządzania powrotami imigrantów, a także z uwzględnieniem wspierania sprawiedliwego i skutecznego wprowadzania w życie wspólnych norm dotyczących odsyłania imigrantów, ustalonych w prawodawstwie wspólnotowym w zakresie powrotu imigrantów.
Punkt uzasadnienia 11
(11) W ramach omawianego instrumentu nie należy przewidywać żadnych środków finansowych na rok 2007, w celu uwzględnienia wyników działań przygotowawczych w zakresie powrotu imigrantów (2005‑2006), które zostaną przedstawione w sprawozdaniu Komisji na temat oceny wspomnianych działań.
Punkt uzasadnienia 12
(12) Wspólne normy, o których mowa powyżej, zawarte są w szczególności w dyrektywie Rady 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich
Dz.U. L 149 z 2.6.2001, str. 34. oraz w uzupełniającej ją decyzji Rady 2004/191/WE z dnia 23 lutego 2004 r. określającej kryteria oraz uzgodnienia praktyczne dotyczące rekompensaty dysproporcji finansowych wynikających ze stosowania dyrektywy 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich
Dz.U. L 60 z 27.2.2004, str. 55. i decyzji Rady 2004/573/WE w sprawie organizacji wspólnych lotów w celu deportacji, z terytoriów dwóch lub większej liczby państw członkowskich, obywateli państw trzecich, którzy podlegają indywidualnym nakazom deportacji
Dz.U. L 261 z 6.8.2004, str. 28. .
Punkt uzasadnienia 13
(13) Odnosi się to również do przyszłych instrumentów wspólnotowych, takich jak instrument określający wspólne normy i procedury stosowane przez państwa członkowskie przy odsyłaniu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich, który powinien zapewnić w całej Unii Europejskiej jednolite zasady stosowania takich procedur i który określiłby tym samym warunki stosowania przez państwa członkowskie środków w dziedzinie powrotu imigrantów oraz zakres, w jakim to czynią.
Punkt uzasadnienia 13 a (nowy)
(13a) Państwa członkowskie powinny dbać o to, aby podczas realizacji działań w ramach funduszu na rzecz powrotu imigrantów przestrzegane były zobowiązania związane z prawami podstawowymi, znajdującymi odbicie w szczególności w Europejskiej konwencji praw człowieka, Karcie praw podstawowych Unii Europejskiej, Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców z dnia 28 lipca 1951 r., zmienionej przez Protokół nowojorski z dnia 31 stycznia 1967 r. oraz, w stosownych przypadkach, w innych istotnych międzynarodowych aktach prawnych, takich jak Konwencja Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawach dziecka z 1989 roku.
Punkt uzasadnienia 13 b (nowy)
Wobec faktu, że wydalenia zbiorowe są zakazane na mocy Protokołu nr 4 Europejskiej konwencji praw człowieka, wyłącznie osoby objęte indywidualnymi nakazami deportacji mogą być odsyłane w ramach wspólnych operacji odsyłania imigrantów kwalifikujących się do finansowania na mocy niniejszej decyzji.
Punkt uzasadnienia 13 c (nowy)
Fundusz, w świetle swojego zakresu i celu, nie może w żadnym przypadku wspierać działań odnoszących się do miejsc i ośrodków pobytowych znajdujących się w państwach trzecich.
Punkt uzasadnienia 13 d (nowy)
Jak stwierdzono w programie działań na rzecz powrotu imigrantów, zatwierdzonym przez Radę w listopadzie 2002 roku, i stale potwierdzano w instrumentach UE funkcjonujących w tym obszarze, w szczególności takich jak konkluzje Rady w sprawie dobrowolnego powrotu przyjęte przez Radę w listopadzie 2005 roku, dobrowolny powrót jest istotnym elementem zrównoważonego, skutecznego i konsekwentnego podejścia do powrotu imigrantów.
Należy zachęcać państwa członkowskie, aby w miarę możliwości nadawały pierwszeństwo dobrowolnemu powrotowi imigrantów.
Punkt uzasadnienia 14
(14) W działaniach kwalifikowalnych w zakresie zintegrowanego zarządzania powrotem imigrantów należy uwzględniać wyjątkową sytuację osób wymagających szczególnego traktowania.
Punkt uzasadnienia 15
(15) Aby podnieść skuteczność zarządzania powrotem na poziomie krajowym, fundusz powinien również obejmować działania związane z dobrowolnym powrotem osób nieobjętych obowiązkiem opuszczenia danego terytorium, takich jak osoby ubiegające się o azyl, które nie otrzymały jeszcze decyzji odmownej lub osoby objęte jedną z form międzynarodowej ochrony w rozumieniu dyrektywy Rady 2004/83/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie minimalnych norm dla kwalifikacji i statusu obywateli państw trzecich lub bezpaństwowców jako uchodźców lub jako osób, które z innych względów potrzebują międzynarodowej ochrony, oraz zawartości przyznawanej ochrony
Dz.U. L 304 z 30.9.2004 r., str. 12 lub tymczasowej ochrony w rozumieniu dyrektywy Rady 2001/55/WE z dnia 20 lipca 2001 r. w sprawie minimalnych norm przyznawania tymczasowej ochrony na wypadek masowego napływu wysiedleńców oraz środków wspierających równowagę wysiłków między państwami członkowskimi związanych z przyjęciem takich osób wraz z jego następstwami
Dz.U. L 212 z 7.8.2001 r., str. 12 .
Punkt uzasadnienia 16
(16) Niniejszy instrument ma stanowić część spójnych ram obejmujących niniejszą decyzję, decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą fundusz na rzecz uchodźców na lata 2008-2013, decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą fundusz granic zewnętrznych na lata 2007–2013 oraz decyzję Rady ustanawiającą europejski fundusz na rzecz integracji obywateli państw trzecich na lata 2007–2013 ; celem tych ram jest zapewnienie sprawiedliwego rozdziału odpowiedzialności między państwa członkowskie w odniesieniu do obciążenia finansowego wynikającego z wprowadzenia zintegrowanego zarządzania granicami zewnętrznymi Unii oraz wdrożenia wspólnej polityki azylowej i polityki imigracyjnej, opracowanej zgodnie z tytułem IV Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
Punkt uzasadnienia 17
(17) Podstawowym celem opisywanego instrumentu powinno być wspieranie zintegrowanego zarządzania powrotem na poziomie krajowym.
Państwa członkowskie zachęca się do przeprowadzania operacji odsyłania imigrantów na podstawie zintegrowanych planów działania w zakresie powrotu imigrantów, które zawierają analizę sytuacji w danym państwie członkowskim pod względem grupy docelowej, wyznaczają cele przewidywanych operacji oraz – we współpracy z właściwymi zainteresowanymi stronami, takimi jak UNHCR (Wysoki Komisarz Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Uchodźców) i IOM (Międzynarodowa Organizacja ds. Migracji) – tworzą systemy umożliwiające skuteczny powrót imigrantów na stałe przy wykorzystaniu zróżnicowanych środków.
W stosownych przypadkach, takie zintegrowane plany powinny podlegać regularnej ocenie i aktualizacji.
Punkt uzasadnienia 18
(18) Aby zachęcić do dobrowolnego powrotu, w szczególności osoby nieobjęte obowiązkiem opuszczenia terytorium danego państwa , należy przewidzieć dla takich osób powracających bodźce motywacyjne, takie jak preferencyjne traktowanie poprzez zapewnianie zwiększonej pomocy w powrocie.
Taki dobrowolny powrót leży zarówno w interesie wyjeżdżającego, pozwalając mu na godny wyjazd, jak i władz ze względu na oszczędność kosztów.
Należy zachęcać państwa członkowskie, aby nadawały pierwszeństwo dobrowolnemu powrotowi imigrantów.
Punkt uzasadnienia 19
(19) Z politycznego punktu widzenia powrót dobrowolny i przymusowy są jednak zjawiskami powiązanymi i wzajemnie się wzmacniającymi , państwa członkowskie należy więc zachęcać do tego, by w swoich działaniach związanych z zarządzaniem powrotem imigrantów wzmacniały wzajemne uzupełnianie się tych zjawisk.
Przymusowe powroty imigrantów są oczywiście konieczne dla zabezpieczenia spójności unijnej polityki imigracyjnej i azylowej oraz systemów imigracyjno-azylowych w państwach członkowskich.
Tak więc istnienie możliwości przymusowego powrotu jest warunkiem niezbędnym dla zapewnienia niepodważalności tej polityki i egzekwowalności zasad państwa prawa, co stanowi z kolei istotny element tworzenia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
Omawiany instrument powinien zatem wspierać działania państw członkowskich w celu ułatwienia przymusowego odsyłania imigrantów.
Punkt uzasadnienia 20
(20) Co więcej, to właśnie w kwestii przymusowego powrotu państwa członkowskie napotykają często najpoważniejsze przeszkody.
Jedną z istotnych przeszkód jest niepewność co do tożsamości danej osoby lub nieposiadanie przez nią niezbędnych dokumentów podróży.
W celu pokonania takich problemów należy zachęcać państwa członkowskie do poprawy współpracy ze służbami konsularnymi państw trzecich oraz zwiększania wymiany informacji i wzajemnej współpracy operacyjnej w dziedzinie kontaktów z takimi służbami.
Punkt uzasadnienia 21
(21) Konieczne jest wreszcie, aby ten instrument wspierał państwa członkowskie – jeśli te uznają to za stosowne – w przedsiębraniu w stosunku do osób powracających szczególnych środków w krajach powrotu, po pierwsze po to, by zapewnić im skuteczny powrót w dobrych warunkach do miasta lub regionu ich pochodzenia, a po drugie, by wzmocnić ich trwałą reintegrację w tamtejszej społeczności.
Środki takie nie powinny polegać na pomocy jako takiej udzielanej danemu państwu trzeciemu; kwalifikują się one do finansowania, wyłącznie jeżeli oraz w takim zakresie, w jakim stanowią niezbędną kontynuację działań zapoczątkowanych i prowadzonych głównie na terytorium państwa członkowskiego w ramach zintegrowanego planu powrotu imigrantów.
Punkt uzasadnienia 21a (nowy)
(21a) Ponadto środki te w połączeniu z działaniami wspieranymi w ramach wspólnotowych instrumentów pomocy zewnętrznej, w szczególności programu tematycznego w zakresie azylu i migracji, powinny tworzyć efekt synergii.
Punkt uzasadnienia 22
(22) Agencja ustanowiona zgodnie z rozporządzeniem Rady (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r., ustanawiającym Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych państw członkowskich Unii Europejskiej (zwaną dalej „agencją”), za jedno ze swoich zadań przyjęła udzielanie niezbędnej pomocy w organizowaniu przez państwa członkowskie wspólnych operacji odsyłania imigrantów oraz ustalanie najlepszych praktyk w zakresie uzyskiwania dokumentów podróży i deportacji obywateli państw trzecich nielegalnie przebywających na terytorium państw członkowskich.
W związku z powyższym agencja powinna zadbać o spełnienie warunków pozwalających na podjęcie w państwach członkowskich skutecznych i skoordynowanych wysiłków w dziedzinie powrotu imigrantów, pozostawiając sprawę przeprowadzania i organizacji wspólnych operacji w tym zakresie w gestii właściwych służb krajowych.
Agencja powinna zatem mieć możliwość korzystania z zasobów udostępnionych dzięki działaniom Wspólnoty w ramach omawianego instrumentu.
Punkt uzasadnienia 23
(23) Wsparcie udzielane przez fundusz będzie skuteczniejsze i lepiej ukierunkowane, jeżeli współfinansowanie kwalifikowalnych działań opierać się będzie na strategicznym programowaniu wieloletnim przygotowywanym przez każde państwo członkowskie we współpracy z Komisją .
Punkt uzasadnienia 24
(24) Na podstawie przyjętych przez Komisję wytycznych strategicznych każde państwo członkowskie powinno przygotować dokument dotyczący programowania wieloletniego uwzględniający specyficzną sytuację i potrzeby danego kraju oraz przedstawiający jego strategię rozwoju, który powinien stanowić ramy dla realizacji działań, które zostaną ujęte w programach rocznych .
Punkt uzasadnienia 25
skreślony
Punkt uzasadnienia 26
skreślony
Punkt uzasadnienia 27
(27) W kontekście podziału zarządzania, o którym mowa w art. 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich
Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1. , należy określić warunki umożliwiające Komisji wypełnianie obowiązków związanych z wykonaniem budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich oraz wyjaśnić charakter obowiązków państw członkowskich w dziedzinie współpracy.
Zastosowanie tych warunków umożliwi Komisji nabrać przekonania, że państwa członkowskie korzystają z funduszu w sposób prawidłowy i zgodny z prawem oraz, w myśl zasady należytego zarządzania finansami w rozumieniu art. 27 i art. 48 ust. 2 rozporządzenia finansowego.
Punkt uzasadnienia 28
(28) Komisja powinna w sposób obiektywny i przejrzysty ustalić indykatywny podział dostępnych środków na zobowiązania.
Punkt uzasadnienia 29
skreślony
Punkt uzasadnienia 30
(30) Państwa członkowskie powinny przyjąć właściwe środki w celu zagwarantowania odpowiedniego funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli.
Należy w tym celu ustalić ogólne zasady i niezbędne funkcje, jakie mają spełniać wszystkie programy.
Punkt uzasadnienia 31
skreślony
Punkt uzasadnienia 32
(32) (32) Zgodnie z zasadami pomocniczości i proporcjonalności za sposoby i kontrolę wykorzystania środków finansowych odpowiadają w pierwszym rzędzie państwa członkowskie.
Punkt uzasadnienia 33
(33) Należy określić obowiązki państw członkowskich w zakresie systemów zarządzania i kontroli, poświadczania wydatków, a także zapobiegania nieprawidłowościom i naruszeniom prawa wspólnotowego oraz ich wykrywania i korygowania, tak by zapewnić skuteczną i prawidłową realizację programów wieloletnich i rocznych.
W szczególności, jeżeli chodzi o kwestie zarządzania i kontroli, należy ustalić zasady, na jakich państwa członkowskie zapewnią wprowadzenie i właściwe funkcjonowanie systemów.
Punkt uzasadnienia 34
(34) Bez uszczerbku dla uprawnień Komisji w zakresie kontroli finansowej należy propagować współpracę w tej dziedzinie pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją.
Punkt uzasadnienia 35
(35) Efektywność i skutki działań wspieranych przez fundusz zależą również od ich oceny.
Należy formalnie określić obowiązki państw członkowskich i Komisji w tym względzie oraz ustalenia zapewniające rzetelność oceny.
Punkt uzasadnienia 35 A (nowy)
(35A) Mając na uwadze znaczenie uwidocznienia finansowania wspólnotowego, Komisja powinna przedstawić wytyczne mające ułatwić każdej instytucji, organizacji pozarządowej, organizacji międzynarodowej lub innemu podmiotowi otrzymującemu dotację z niniejszego funduszu, właściwe odnotowanie otrzymanego wsparcia, z uwzględnieniem praktyki stosowanej w zakresie innych instrumentów objętych podziałem zarządzania, takich jak fundusze strukturalne.
Punkt uzasadnienia 36
(36) Należy przeprowadzać ocenę działań w celu dokonania oceny śródokresowej oraz oceny oddziaływania, a proces oceny powinien zostać włączony do ustaleń dotyczących monitorowania projektu.
Punkt uzasadnienia 37
(37) Niniejsza decyzja ustanawia ramy finansowe na cały okres trwania programu, które mają stanowić zasadniczy punkt odniesienia dla władzy budżetowej w rozumieniu pkt 37 Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą oraz Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
Dz.U. C 139 z 14.6.2006, str.1. .
Punkt uzasadnienia 38
(38) Ponieważ cele proponowanego działania, tj. wspieranie powrotu nielegalnie przebywających obywateli państw trzecich w ramach wspólnych norm i zasady zintegrowanego zarządzania powrotem imigrantów, nie mogą być osiągnięte w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast z uwagi na rozmiary lub skutki działań, możliwe jest lepsze ich osiągnięcie na poziomie Wspólnoty, Wspólnota może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości, określoną w art. 5 Traktatu.
Zgodnie z zasadą proporcjonalności, określoną w tym samym artykule, niniejsza decyzja nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tych celów.
Punkt uzasadnienia 39
(39) Środki niezbędne do wykonania niniejszej decyzji należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r.
Dz..U. L 184 z 17.7.1999 r., str. 23.
Decyzja zmieniona decyzją 2006/512/WE (Dz.U. L 200 z 22.7.2006, str. 11). ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji.
(39A) W szczególności w odniesieniu do środków o zasięgu ogólnym mających na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszej decyzji, w tym poprzez skreślenie niektórych z tych elementów lub dodanie nowych, innych niż istotne elementów, należy przestrzegać procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą; o środkach takich jest mowa w art. 19 ust. 4 niniejszej decyzji.
W odniesieniu do przyjęcia wytycznych strategicznych oraz ze względu na efektywność, terminy mające zastosowanie w procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą powinny zostać skrócone.
Punkt uzasadnienia 40
(40) Zgodnie z art. 1 i 2 protokołu w sprawie stanowiska Danii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Dania nie uczestniczy w przyjęciu niniejszej decyzji i w związku z tym nie jest związana jej treścią ani objęta zakresem jej stosowania.
Punkt uzasadnienia 41 (nowy)
(41) Zgodnie z art. 3 protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Irlandia notyfikowała, pismem z dnia 6 września 2005 r., swoją chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.
Punkt uzasadnienia 42 (nowy)
(42) Zgodnie z art. 3 protokołu w sprawie stanowiska Zjednoczonego Królestwa i Irlandii, załączonego do Traktatu o Unii Europejskiej i do Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, Zjednoczone Królestwo notyfikowało, pismem z dnia 27 października 2005 r., swoją chęć uczestniczenia w przyjęciu i stosowaniu niniejszej decyzji.
Punkt uzasadnienia 43 (nowy)
(43) Zgodnie z art. 67 ust. 2 tiret drugie Traktatu, na mocy decyzji Rady 2004/927/WE procedura, o której mowa w art. 251 Traktatu ma zastosowanie do obszarów objętych art. 62 ust. 1, ust. 2 lit. a) i ust. 3 oraz art. 63 ust. 2 lit. b) i ust. 3 lit. b) Traktatu.
Punkt uzasadnienia 44 (nowy)
(44) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny wydał opinię.
Punkt uzasadnienia 45 (nowy)
(45) Komitet Regionów wydał opinię.
TYTUŁ I Cele i ogólne zasady
ROZDZIAŁ I PRZEDMIOT, CELE I DZIAŁANIA
Artykuł 1
Przedmiot i zakres zastosowania
Niniejsza decyzja ustanawia, na okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2013 r., europejski fundusz na rzecz powrotu imigrantów, zwany dalej „funduszem”, jako część spójnych ram obejmujących również decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą europejski fundusz na rzecz uchodźców na lata 2008–2013, decyzję Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającą fundusz granic zewnętrznych na lata 2007–2013 oraz decyzję Rady ustanawiającą europejski fundusz na rzecz integracji obywateli państw trzecich na lata 2007 ‑2013 , w celu przyczynienia się do wzmocnienia przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, a także zastosowania zasady solidarności pomiędzy państwami członkowskimi .
Niniejsza decyzja określa cele, do osiągnięcia których fundusz się przyczynia, zasady jego funkcjonowania, dostępne zasoby finansowe oraz kryteria dystrybucji, którymi należy kierować się, przydzielając dostępne zasoby finansowe.
Ustanawia ona zasady zarządzania funduszem, w tym zasady finansowe, mechanizmy monitorowania i kontroli oparte na podziale odpowiedzialności między Komisję a państwa członkowskie.
Artykuł 2
Cele ogólne funduszu
1
1.
1.
Celem ogólnym funduszu jest wspieranie wysiłków podejmowanych przez państwa członkowskie zmierzających do usprawnienia zarządzania powrotem imigrantów we wszystkich jego wymiarach poprzez stosowanie koncepcji zintegrowanego zarządzania oraz poprzez umożliwianie państwom członkowskim realizacji wspólnych działań lub działań krajowych ukierunkowanych na osiągnięcie celów Wspólnoty zgodnie z zasadą solidarności , z uwzględnieniem wspólnotowego prawodawstwa w tej dziedzinie i z pełnym poszanowaniem praw podstawowych .
2.
2.
Fundusz uczestniczy w finansowaniu pomocy technicznej udzielanej z inicjatywy państw członkowskich lub Komisji.
Artykuł 3
Cele szczegółowe
1.
Fundusz przyczynia się do osiągnięcia następujących celów szczegółowych:
(a) wprowadzenia i usprawnienia organizacji i realizacji zintegrowanego zarządzania powrotem imigrantów przez państwa członkowskie;
(b) wzmocnienia współpracy między państwami członkowskimi w ramach zintegrowanego zarządzania powrotem imigrantów i wprowadzaniem go w życie;
(c) promowania skutecznego i jednolitego stosowania wspólnych norm w kwestii powrotu imigrantów w zależności od rozwoju polityki w tej dziedzinie.
2.
2.
Zintegrowane zarządzanie powrotem imigrantów obejmuje w szczególności opracowanie i wdrożenie przez właściwe organy państw członkowskich zintegrowanych planów dotyczących powrotu imigrantów, które:
–
– opierają się na wszechstronnej ocenie sytuacji w poszczególnych państwach członkowskich w odniesieniu do grupy docelowej lub docelowej konkretnej kwestii dotyczącej powrotu imigrantów oraz wyzwań związanych z przewidywanymi operacjami (takich jak uzyskiwanie dokumentów podróży i inne przeszkody natury praktycznej utrudniające powrót), z uwzględnieniem w stosownych przypadkach odnośnej liczby rozpatrywanych spraw .
Takiej wszechstronnej oceny dokonuje się we współpracy z wszystkimi odpowiednimi organami i partnerami; oraz
− zmierzają do wprowadzenia szerokiej gamy środków sprzyjających tworzeniu systemów dobrowolnego powrotu obywateli państw trzecich, w szczególności osób , które nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd i pobyt na terytorium państw członkowskich , a w razie konieczności, umożliwiających przeprowadzenie operacji przymusowego odsyłania takich osób w pełnej zgodności z zasadami humanitarnymi i z poszanowaniem ich godności osobistej; oraz
skreślony
− przewidują plan lub harmonogram, a w stosownych przypadkach, mechanizm okresowej oceny pozwalający na odpowiednie dostosowanie planu oraz ocenę oddziaływania jego realizacji w praktyce.
− przewidują, jeżeli państwa członkowskie uznają to za stosowne, środki ułatwiające współpracę pomiędzy właściwymi organami administracyjnymi, organami ścigania i organami sądowymi, w stosownych przypadkach na różnych poziomach władz.
3.
Zintegrowane plany powrotu imigrantów skupiają się w szczególności na zapewnieniu im skutecznego powrotu na stałe poprzez takie działania, jak skuteczne informowanie na etapie poprzedzającym wyjazd, przygotowania do podróży i przewóz w kraju powrotu obejmujący zarówno osoby powracające dobrowolnie, jak i przymusowo.
Aby zachęcać do dobrowolnego powrotu, dla osób dobrowolnie powracających mogą, w miarę możliwości, zostać przewidziane odpowiednie bodźce motywacyjne, takie jak pomoc w powrocie.
W przypadku gdy państwa członkowskie uznają to za stosowne, mogą także wprowadzić możliwość udzielania wsparcia w procesie przyjmowania i reintegracji powracających.
Artykuł 4
Działania kwalifikowalne w państwach członkowskich
1.
Do uzyskania wsparcia z funduszu kwalifikują się działania zmierzające do osiągnięcia celu określonego w art. 3 ust. 1, lit. b), w szczególności zaś:
(a) ustanowienie lub poprawa skutecznej, stabilnej i długotrwałej współpracy operacyjnej władz państw członkowskich z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich w celu uzyskiwania dokumentów podróży wymaganych do powrotu obywateli państw trzecich oraz zapewnienia szybkich i skutecznych deportacji;
(b) propagowanie sposobów i środków dostarczania możliwie najszybciej informacji na temat powrotu w ramach procedur azylowych i imigracyjnych oraz zachęcania poszczególnych obywateli państw trzecich do skorzystania z możliwości dobrowolnego powrotu;
(c) ułatwianie dobrowolnego powrotu obywatelom państw trzecich, szczególnie poprzez programy wspomagania dobrowolnego powrotu imigrantów, w celu zapewnienia skuteczności takiemu powrotowi i nadania mu stałego charakteru;
(c a) opracowywanie metod współpracy pomiędzy różnymi poziomami władz krajowych regionalnych, lokalnych, miejskich i innych władz publicznych umożliwiających urzędnikom szybkie uzyskiwanie informacji na temat doświadczeń i praktyk z innych ośrodków, oraz, o ile to możliwe, łączenie zasobów.
(d) upraszczanie i wykonywanie operacji przymusowego odsyłania obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd i pobyt w celu wzmocnienia wiarygodności i integralności polityki imigracyjnej oraz ograniczenia okresu przetrzymywania osób oczekujących na przymusową deportację.
[analogicznie do lit. c) wniosku Komisji]
2.
Do uzyskania wsparcia z funduszu kwalifikują się działania zmierzające do osiągnięcia celu określonego w art. 3 ust. 1, lit. b), w szczególności zaś:
a) współpraca przy gromadzeniu i dostarczaniu potencjalnym osobom powracającym informacji na temat kraju ich pochodzenia, kraju poprzedniego zamieszkania lub kraju tranzytowego ;
b) współpraca przy rozwoju skutecznych, stabilnych i długotrwałych stosunków roboczych między organami państw członkowskich a władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich w celu ułatwienia otrzymania pomocy konsularnej przy zdobywaniu dokumentów podróży wymaganych do powrotu obywateli państw trzecich oraz zapewnieniu szybkich i skutecznych deportacji ;
c) opracowywanie wspólnych, zintegrowanych planów powrotu imigrantów oraz ich wdrożenie, w tym wspólnych programów dobrowolnego powrotu imigrantów do konkretnych krajów lub regionów pochodzenia, krajów poprzedniego zamieszkania lub krajów tranzytowych;
d) analiza obecnej sytuacji i możliwości wzmocnienia współpracy administracyjnej wśród państw członkowskich w dziedzinie powrotu imigrantów oraz analiza roli organizacji międzynarodowych i pozarządowych, jaką powinny odegrać w tym kontekście;
e) wymiana informacji oraz najlepszych praktyk , wsparcie i doradztwo w sprawach dotyczących powrotu grup wymagających szczególnego traktowania;
f) organizacja dla osób zajmujących się tą tematyką w praktyce seminariów poświęconych najlepszym praktykom koncentrujących się na konkretnych państwach lub regionach trzecich;
g) wspólne środki umożliwiające przyjęcie osób powracających w ich krajach pochodzenia, krajach poprzedniego zamieszkania lub krajach tranzytowych;
h) wspólne opracowanie działań zapewniających trwały powrót imigrantów do kraju pochodzenia lub kraju poprzedniego zamieszkania.
skreślony
3.
Do uzyskania wsparcia z funduszu kwalifikują się działania zmierzające do osiągnięcia celu określonego w art. 3 ust. 1, lit. c), w szczególności zaś:
(a) poprawa zdolności właściwych organów do jak najszybszego podejmowania odpowiedzialnych decyzji w sprawie powrotu imigrantów;
(b) poprawa zdolności właściwych organów administracyjnych do szybkiego wykonania decyzji o deportacji z pełnym poszanowaniem ludzkiej godności i stosownych europejskich norm bezpieczeństwa związanych z takimi operacjami;
(c) poprawa zdolności organów sądowych do przeprowadzania szybszej oceny odwołań od decyzji w sprawie odesłania;
(d) organizacja seminariów i wspólnych szkoleń dla pracowników właściwych krajowych , regionalnych, lokalnych, miejskich i innych właściwych organów administracyjnych, organów ścigania i organów sądowych poświęconych prawnym i praktycznym aspektom operacji odsyłania imigrantów;
(e) poprawa zdolności właściwych organów administracyjnych do skutecznej realizacji wspólnych ustaleń dotyczących wzajemnego uznawania i wspólnych operacji odsyłania imigrantów, w tym zaleceń, norm operacyjnych i najlepszych praktyk określonych przez Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych państw członkowskich Unii Europejskiej w dziedzinie powrotu imigrantów.
4.
Działania przewidziane w ust. 1-3 mają na celu w szczególności wspieranie wprowadzania w życie przepisów odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie wspólnej europejskiej polityki w zakresie imigracji i powrotu imigrantów.
skreślony
Część treści poprzedniego ust. 5 została przeniesiona do preambuły (motyw 14).
Artykuł 5
Działania kwalifikowalne w państwach członkowskich
Wspierane działania mogą obejmować następujące środki:
(a) we wszystkich przypadkach powrotu imigrantów – dostarczenie obywatelom państw trzecich ogólnych informacji na temat powrotu imigrantów, udzielanie poszczególnym osobom porad dotyczących dobrowolnego powrotu, pokrycie kosztów tłumaczeń, uzyskanie niezbędnych dokumentów podróży , pokrycie kosztów koniecznych badań lekarskich przed wyjazdem, kosztów podróży i wyżywienia osób powracających i osób im towarzyszących, w tym kosztów personelu medycznego i tłumaczy, zakwaterowania osób towarzyszących, w tym personelu medycznego i tłumaczy , pokrycie kosztów transportu na terytorium państwa członkowskiego oraz transportu do miejsca przeznaczenia w kraju pochodzenia, jak również współpraca z władzami kraju pochodzenia, kraju poprzedniego zamieszkania lub kraju tranzytowego;
aa) we wszystkich przypadkach powrotu imigrantów specjalne środki pomocy dla grup wymagających szczególnego traktowania, takich jak osoby niepełnoletnie, osoby niepełnoletnie bez opiekuna, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, kobiety w ciąży, samotni rodzice z niepełnoletnimi dziećmi, jak również osoby, które poddawano torturom, które padły ofiarą gwałtu lub innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej;
(b) dodatkowo, w przypadku przymusowego powrotu obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd i pobyt – pokrycie kosztów podróży, wyżywienia i tymczasowego zakwaterowania osób powracających i osób im towarzyszących z uczestniczącego w programie państwa członkowskiego w państwie członkowskim organizującym wyjazd przed tym wyjazdem w przypadku wspólnych operacji odsyłania imigrantów;
(c) dodatkowo, w przypadku dobrowolnego powrotu obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd i pobyt – pomoc udzielana osobom powracającym w przygotowaniu powrotu , jak i pokrycie niezbędnych wydatków poprzedzających powrót;
(d) dodatkowo, w przypadku dobrowolnego powrotu osób nieobjętych obowiązkiem opuszczenia terytorium państwa członkowskiego i w innych przypadkach uznanych przez państwa członkowskie za stosowne – ograniczony wkład finansowy przeznaczony na pokrycie początkowych wydatków po powrocie, przetransportowanie dobytku osoby powracającej, odpowiednie zakwaterowanie tymczasowe w specjalnym ośrodku lub w razie konieczności w hotelu przez pierwsze dni po przybyciu do kraju powrotu, szkolenie i pomoc w znalezieniu zatrudnienia, a w stosownych przypadkach, także ograniczone wsparcie w rozpoczęciu działalności gospodarczej;
(e) kształcenie i szkolenie pracowników właściwych organów administracyjnych, organów ścigania i organów sądowych, delegowanie takich pracowników z innych państw członkowskich w celu zapewnienia skutecznego i jednolitego stosowania wspólnych norm w dziedzinie powrotu imigrantów i wywiązywania się ze zobowiązań wynikających z międzynarodowych instrumentów odnoszących się do traktowania osób powracających oraz wzmacnianie współpracy, jak również wyjazdy służbowe służące ocenie wyników stosowanej polityki w państwach trzecich;
(f) w przypadku współpracy operacyjnej z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich w celu uzyskiwania dokumentów podróży oraz zapewnienia szybkich procedur deportacji – pokrycie kosztów podróży i zakwaterowania w państwach członkowskich przedstawicieli władz i służb odpowiedzialnych za identyfikację obywateli państw trzecich i weryfikację ich dokumentów podróży;
(g) w przypadku środków na rzecz reintegracji obywateli państw trzecich nieobjętych obowiązkiem opuszczenia terytorium państw członkowskich – wprowadzanie pieniężnych bodźców motywacyjnych i innych środków krótkoterminowych, niezbędnych do rozpoczęcia procesu reintegracji osoby powracającej poprzez jej osobisty rozwój, takich jak: szkolenia, pomoc w znalezieniu stażu i zatrudnienia, wsparcie w rozpoczęciu działalności gospodarczej oraz pomoc i doradztwo po powrocie;
(h) w przypadku środków na rzecz reintegracji dla obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd i pobyt, jeśli państwa członkowskie uznają to za stosowne – wprowadzanie pieniężnych bodźców motywacyjnych i innych środków krótkoterminowych, niezbędnych do rozpoczęcia procesu reintegracji osoby powracającej poprzez jej osobisty rozwój, takich jak: szkolenia, pomoc w znalezieniu stażu i zatrudnienia, wsparcie w rozpoczęciu działalności gospodarczej oraz pomoc i doradztwo po powrocie, jak również środki umożliwiające państwom członkowskim zorganizowanie powitania osób powracających w państwach trzecich.
Artykuł 6
Działania będące przedmiotem zainteresowania Wspólnoty
1.
Z inicjatywy Komisji można wykorzystać nie więcej niż 7% dostępnych zasobów funduszu na finansowanie działań ponadnarodowych lub działań będących przedmiotem zainteresowania całej Wspólnoty („działania wspólnotowe”), odnoszących się do polityki w zakresie powrotu imigrantów oraz środków mających zastosowanie wobec grupy docelowej, o której mowa w art. 7.
2.
Aby kwalifikować się do finansowania, działania wspólnotowe musi w szczególności:
a) zwiększać wspólnotową współpracę w dziedzinie wprowadzania w życie prawa wspólnotowego i dobrych praktyk;
b) wspierać tworzenie ponadnarodowych sieci współpracy oraz projektów pilotażowych opartych na ponadnarodowym partnerstwie organów w dwóch lub większej liczbie państw członkowskich, mających za zadanie wspieranie innowacji, ułatwianie wymiany doświadczeń i dobrych praktyk oraz poprawę jakości polityki w zakresie powrotu imigrantów;
(c) wspierać ponadnarodowe kampanie na rzecz podnoszenia świadomości społecznej;
(d) wspierać badania , rozpowszechnianie i wymian ę informacji na temat najlepszych praktyk i wszystkich innych aspektów polityk dotyczących powrotu imigrantów , w tym na temat wykorzystywania najnowszych technologii, w szczególności w celu zachęcania do przeprowadzania większej liczby badań porównawczych dotyczących wpływu wcześniejszych i aktualnych programów w zakresie powrotu imigrantów ;
(e) wspierać projekty pilotażowe i opracowania badające możliwości nowych form współpracy wspólnotowej i prawa wspólnotowego w tym zakresie;
(f) wspierać opracowanie i stosowanie przez państwa członkowskie wspólnych narzędzi, metod i wskaźników statystycznych do celów oceny rozwoju sytuacji w zakresie polityki dotyczącej powrotu imigrantów, w szczególności pod kątem rozpowszechniania danych statystycznych uwzględniających podział na dane odnoszące się do powrotu dobrowolnego i przymusowego .
(f a) wspierać opracowanie i regularną aktualizację we współpracy z Europejską Agencją Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych wspólnego podręcznika dotyczącego najlepszych praktyk w dziedzinie powrotu imigrantów, w tym osób im towarzyszących.
(g) udzielać wsparcia państwom członkowskim w przypadkach należycie uzasadnionych sytuacji nadzwyczajnych wymagających natychmiastowego działania.
3.
Roczny program pracy określający priorytety działań wspólnotowych przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 2 .
Artykuł 7
Grupy docelowe
1.
Do celów niniejszej decyzji grupy docelowe obejmują:
a) wszystkich obywateli państw trzecich, którzy nie otrzymali jeszcze ostatecznej decyzji odmownej na wniosek o przyznanie ochrony międzynarodowej w państwie członkowskim i którzy mogą zdecydować się na dobrowolny powrót, pod warunkiem że nie uzyskali nowego obywatelstwa i nie opuścili terytorium państwa członkowskiego;
b) wszystkich obywateli państw trzecich objętych jedną z form międzynarodowej ochrony w rozumieniu dyrektywy Rady 2004/83/WE lub tymczasowej ochrony w rozumieniu dyrektywy Rady 2001/55/WE w danym państwie członkowskim, którzy decydują się na dobrowolny powrót, pod warunkiem że nie uzyskali nowego obywatelstwa i nie opuścili terytorium państwa członkowskiego;
c) wszystkich obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd lub pobyt na terytorium danego państwa członkowskiego i którzy, zgodnie z obowiązkiem opuszczenia terytorium państwa członkowskiego, korzystają z możliwości dobrowolnego powrotu;
d) wszystkich innych obywateli państw trzecich, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd lub pobyt na terytorium danego państwa członkowskiego.
skreślony
3.
Obywatel państwa trzeciego oznacza każdą osobę niebędącą obywatelem Unii w rozumieniu art. 17 ust. 1 Traktatu.
ROZDZIAŁ II ZASADY POMOCY
Artykuł 8
Komplementarność, spójność i zgodność
1.
Fundusz zapewnia pomoc, która uzupełnia działania podejmowane na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, włączając do nich priorytety Wspólnoty.
2.
Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomocy z funduszu oraz państw członkowskich z działaniami, polityką i priorytetami Wspólnoty.
Spójność ta znajduje w szczególności odbicie w programie wieloletnim, o którym mowa w art. 20.
3.
Działania finansowane ze środków funduszu są zgodne z postanowieniami Traktatu i przepisami przyjętych na ich podstawie aktów prawnych.
Artykuł 9
Programowanie
1.
Cele funduszu realizowane są w ramach wieloletniego okresu programowania ( 2008-2013 ), z zastrzeżeniem oceny śródokresowej zgodnie z art. 22A .
System programowania wieloletniego obejmuje priorytety oraz procesy zarządzania, podejmowania decyzji, audytu i poświadczania wydatków.
2.
Programy wieloletnie, zatwierdzone przez Komisję, są realizowane poprzez programy roczne.
Artykuł 10
Pomocniczość i proporcjonalność interwencji
1.
Odpowiedzialność za realizację programów wieloletnich i rocznych, o których mowa w art. 20 i 22, spoczywa na państwach członkowskich, na stosownym poziomie terytorialnym, zgodnie z systemem instytucjonalnym właściwym dla danego państwa członkowskiego.
Obowiązki w tym zakresie wypełnia się zgodnie z niniejszą decyzją.
2.
Środki przedsiębrane przez Komisję i państwa członkowskie różnią się w odniesieniu do przepisów dotyczących audytu, w zależności od wielkości wkładu finansowego Wspólnoty.
Zróżnicowanie ma również zastosowanie do przepisów dotyczących oceny oraz do sprawozdań z realizacji programów wieloletnich i rocznych.
Artykuł 11
Metody realizacji
1.
Wspólnotowy budżet przydzielony funduszowi wykonuje się zgodnie z art. 53 ust. 1 lit. b) rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002, z wyjątkiem działań wspólnotowych, o których mowa w art. 6, oraz pomocy technicznej, o której mowa w art. 17.
skreślony
2.
Komisja wykonuje swoje obowiązki w zakresie wykonania budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich poprzez:
(a) sprawdzanie istnienia i właściwego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli w państwach członkowskich zgodnie z procedurami opisanymi w art. 32;
(b) przerywanie lub zawieszanie całości lub części płatności w przypadku wadliwego funkcjonowania krajowych systemów zarządzania i kontroli, zgodnie z art. 41 i 42, oraz stosowanie wszelkich innych niezbędnych korekt finansowych zgodnie z procedurami opisanymi w art. 45 i 46.
Artykuł 12
Dodatkowość
skreślony
skreślony
Artykuł 13
Partnerstwo
1.
Każde państwo członkowskie nawiązuje, zgodnie z aktualnymi przepisami i praktykami krajowymi, współpracę z władzami i organami uczestniczącymi w realizacji programu wieloletniego lub mogącymi, według zainteresowanego państwa członkowskiego, przyczynić się do opracowania takiego programu .
Takie władze i organy mogą obejmować właściwe władze regionalne, lokalne, miejskie i inne władze publiczne, organizacje międzynarodowe i organy reprezentujące społeczeństwo obywatelskie, takie jak organizacje pozarządowe lub partnerzy społeczni.
skreślony
skreślony
2.
Partnerstwo takie jest prowadzone w całkowitej zgodności z uprawnieniami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi, właściwymi dla danej kategorii partnera.
skreślony
ROZDZIAŁ III RAMY FINANSOWE
Artykuł14
Zasoby ogólne
1.
Pula środków finansowych na realizację działań funduszu w okresie od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2013 r. wynosi 676 mln EUR.
2.
Roczne środki dla funduszu są zatwierdzane przez władzę budżetową w zakresie limitów wyznaczonych w ramach finansowych.
3.
Komisja dokonuje indykatywnego rocznego podziału środków finansowych na poszczególne państwa członkowskie zgodnie z kryteriami ustalonymi w art. 15.
Artykuł 15
Roczna dystrybucja zasobów na kwalifikowalne działania w państwach członkowskich
1.
Każde państwo członkowskie otrzymuje stałą kwotę w wysokości 300 000 EUR ze środków przydzielanych rocznie funduszowi.
Dla państw, które przystąpiły do Unii Europejskiej dnia 1 maja 2004 r., kwotę tę na lata 2008-2013 ustala się na 500 000 EUR rocznie.
Dla państw, które przystąpią do Unii Europejskiej w okresie 2008-2013 kwotę tę na pozostałą część okresu 2008-2013, licząc od roku następującego po przystąpieniu, ustala się na 500 000 EUR rocznie.
2.
Pozostałe dostępne zasoby roczne są rozdzielane między państwa członkowskie w następujący sposób:
(a) 50 % proporcjonalnie do całkowitej liczby obywateli państw trzecich, z uwzględnieniem ostatnich trzech lat, którzy nie spełniają lub już nie spełniają warunków zezwalających na wjazd lub pobyt na terytorium danego państwa członkowskiego i którzy podlegają decyzji o odesłaniu na mocy prawa krajowego lub wspólnotowego, tj. na mocy decyzji administracyjnej lub sądowej lub aktu administracyjnego lub sądowego stwierdzających nielegalność pobytu i nakładających obowiązek powrotu;
(b) 50% proporcjonalnie do liczby obywateli państw trzecich, którzy, z uwzględnieniem ostatnich trzech lat, faktycznie opuścili terytorium danego państwa członkowskiego wskutek administracyjnego lub sądowego nakazu opuszczenia, dobrowolnie lub pod przymusem.
3.
Do obywateli państw trzecich, o których mowa w ust. 2, nie zaliczają się:
(a) obywatele państw trzecich , którym odmówiono prawa wjazdu, gdy znajdowali się w strefie tranzytowej państwa członkowskiego;
(b) obywatele państw trzecich, którzy mają zostać odesłani przez dane państwo członkowskie do innego państwa członkowskiego, w szczególności z mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 343/2003 z dnia 18 lutego 2003 r., ustanawiającego kryteria i mechanizmy określania państwa członkowskiego właściwego dla rozpatrywania wniosku o azyl, złożonego w jednym z państw członkowskich przez obywatela państwa trzeciego.
4.
Kwotami odniesienia są najnowsze dane statystyczne opracowane przez Urząd Statystyczny Wspólnot Europejskich na podstawie danych dostarczonych przez państwa członkowskie zgodnie z prawodawstwem Wspólny .
W przypadku gdy państwa członkowskie nie dostarczyły Komisji (Eurostatowi) odnośnych danych statystycznych, dostarczają one możliwie najszybciej dane tymczasowe.
Przed przyjęciem tych danych jako kwot odniesienia, Komisja (Eurostat) ocenia jakość, porównywalność i kompletność informacji statystycznych zgodnie ze standardowymi procedurami operacyjnymi.
Na wniosek Komisji (Eurostatu) państwa członkowskie dostarczają jej wszystkich niezbędnych do tego informacji.
skreślony
Artykuł 16
Struktura finansowania
1.
Wkład finansowy funduszu przyjmuje postać dotacji.
2.
Działania wspierane w ramach funduszu są współfinansowane ze źródeł publicznych lub prywatnych, nie są nastawione na osiąganie zysku i nie kwalifikują się do finansowania z innych źródeł objętych budżetem ogólnym Wspólnot Europejskich.
3.
Środki przyznane z funduszu uzupełniają wydatki publiczne lub wydatki równoważne przydzielone przez państwa członkowskie na działania objęte niniejszą decyzją.
4.
Wkład wspólnotowy we wspierane projekty, w odniesieniu do działań realizowanych w państwach członkowskich na podstawie art. 3, nie przekracza 75% całkowitych kosztów danego działania.
Wkład ten może zostać podwyższony do 60% w przypadku projektów służących realizacji szczególnych celów priorytetowych, wyznaczonych w wieloletnich wytycznych Komisji, określonych w art. 19 .
Wkład ten podwyższa się do 75% w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności.
5.
W ramach realizacji programów krajowych określonych w rozdziale IV państwa członkowskie dokonują wyboru projektów przeznaczonych do finansowania na podstawie następujących kryteriów minimalnych:
(a) sytuacji i wymogów w danym państwie członkowskim;
(b) opłacalności wydatków, między innymi z uwzględnieniem liczby osób, których taki projekt dotyczy;
(c) doświadczenia, wiedzy fachowej, wiarygodności i wkładu finansowego organizacji składającej wniosek o finansowanie i wszelkich organizacji partnerskich;
(d) zakresu, w jakim dane projekty uzupełniają inne działania finansowane z budżetu ogólnego Unii Europejskiej lub stanowią część programów krajowych.
6.
Wspólnotowa pomoc finansowa przyznana na działania wspierane z funduszu obejmuje zasadniczo okres nie dłuższy niż trzy lata, pod warunkiem przedkładania okresowych sprawozdań z postępów w realizacji.
[tak samo jak ust. 5 wniosku Komisji]
Artykuł 17
Pomoc techniczna z inicjatywy Komisji
1.
Z inicjatywy Komisji lub w jej imieniu, do pułapu 500 000 EUR rocznego przydziału środków z funduszu , fundusz może finansować środki przygotowawcze, środki związane z monitoringiem, wsparciem administracyjnym i technicznym, jak również środki związane z oceną, audytem i kontrolą, niezbędne do wykonania niniejszej decyzji .
2.
Działania te obejmują:
(a) badania, oceny, ekspertyzy i statystyki, również o charakterze ogólnym, dotyczące funkcjonowania funduszu;
(b) środki informacyjne przeznaczone dla państw członkowskich , beneficjentów końcowych i opinii publicznej, w tym kampanie mające na celu podnoszenie świadomości oraz wspólną bazę danych dotyczącą projektów finansowanych w ramach funduszu ;
(c) instalację, obsługę i łączenie informatycznych systemów zarządzania, monitoringu, kontroli i oceny;
(d) opracowanie wspólnych ram oceny i monitoringu, jak również systemu wskaźników z uwzględnieniem, w stosownych przypadkach, wskaźników krajowych;
(e) doskonalenie metod oceny i wymiany informacji o praktykach w tym zakresie;
[tak samo jak lit. d) wniosku Komisji]
(f) środki informacyjne i szkoleniowe przeznaczone dla organów i jednostek wyznaczonych przez państwa członkowskie zgodnie z rozdziałem V, stanowiące uzupełnienie wysiłków podejmowanych przez państwa członkowskie w celu dostarczenia organom i jednostkom w tych państwach wytycznych zgodnie z art. 31 ust. 2.
Artykuł 18
Pomoc techniczna państw członkowskich
1.
Z inicjatywy danego państwa członkowskiego, w odniesieniu do każdego programu rocznego, fundusz może finansować środki przygotowawcze, środki związane z zarządzaniem, monitoringiem, oceną, jak również środki informacyjne i kontrolne oraz środki służące wzmocnieniu zdolności administracyjnych do celów realizacji funduszu.
2.
Roczna kwota przeznaczona na pokrycie kosztów pomocy technicznej nie może przekraczać:
(a) 7% całkowitej rocznej kwoty współfinansowania przydzielonej danemu państwu członkowskiemu, plus 30 000 EUR na lata 2008-2010, oraz
(b) 4% całkowitej rocznej kwoty współfinansowania przydzielonej danemu państwu członkowskiemu, plus 30 000 EUR na lata 2011-2013.
ROZDZIAŁ IV PROGRAMOWANIE
Artykuł 19
Przyjęcie wytycznych strategicznych
1.
Komisja przyjmuje wytyczne strategiczne, określające ramy interwencji funduszu, z uwzględnieniem postępu w opracowywaniu i wdrażaniu prawodawstwa wspólnotowego w dziedzinie polityki powrotu imigrantów oraz środków przedsiębranych przez Wspólnotę w dziedzinie nielegalnej imigracji, jak również indykatywnego podziału zasobów finansowych funduszu podczas trwania programu wieloletniego.
2.
W odniesieniu do celów funduszu, o których mowa w art. 3 ust. 1 lit. a) i b), wytyczne te służą w szczególności realizacji priorytetów Wspólnoty mających na celu wspieranie:
– powrotu obywateli państw trzecich, którzy nie posiadają paszportów ani innych dokumentów tożsamości;
− powrotu obywateli państw trzecich nieobjętych wspólnotowymi umowami o readmisji ani krajowymi dwustronnymi umowami o readmisji, w kontekście wzmocnienia obowiązku ponownego przyjmowania własnych obywateli wynikającego z prawa międzynarodowego;
– powrotu do konkretnego kraju obywateli państw trzecich i bezpaństwowców, którzy przybyli do tego kraju lub mieszkali w nim nie będąc jego obywatelami;
− powrotu osób nieobjętych obowiązkiem opuszczenia terytorium danego państwa członkowskiego, takich jak osoby ubiegające się o azyl, które nie otrzymały jeszcze decyzji odmownej i osoby objęte jedną z form międzynarodowej ochrony w rozumieniu dyrektywy Rady 2004/83/WE lub tymczasowej ochrony w rozumieniu dyrektywy Rady 2001/55/WE;
– powrotu grupy wymagającej szczególnego traktowania [tak samo jak poprzednie tiret wniosku Komisji]
W odniesieniu do celu funduszu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. c), wytyczne te służą w szczególności realizacji priorytetów Wspólnoty mających na celu promowanie w całej UE wiedzy na temat wspólnych norm i włączanie tych norm do codziennych procedur zarządzania powrotem imigrantów realizowanych przez władze administracyjne państw członkowskich.
3.
Komisja przyjmuje wytyczne strategiczne odnoszące się do wieloletniego okresu programowania nie później niż 31 maja 2007 r.
4.
Wytyczne strategiczne przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 52 ust. 3.
Po przyjęciu wytycznych strategicznych zostają one dołączone do niniejszej decyzji w formie załącznika.
Artykuł 20
Przygotowywanie i zatwierdzanie krajowych programów wieloletnich
1.
Na podstawie wytycznych strategicznych, o których mowa w art. 19, każde państwo członkowskie przedstawia projekt programu wieloletniego, który obejmuje następujące elementy:
(a) opis aktualnej sytuacji w danym państwie członkowskim w odniesieniu do zasady zintegrowanego zarządzania powrotem imigrantów, współpracy z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich, środkami i politykami dotyczącymi dobrowolnego i przymusowego powrotu wraz z danymi statystycznymi, w miarę ich dostępności, uwzględniającymi podział na dane odnoszące się do powrotu dobrowolnego i przymusowego imigrantów , podejścia w kwestii środków reintegracji i zapewniania stałego charakteru powrotu, budowania zdolności właściwych organów administracyjnych i sądowych oraz współpracy z innymi państwami członkowskimi w powyższych obszarach;
(b) analiza wymagań w danym państwie członkowskim pod względem współpracy z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich, środków i polityk odnoszących się do dobrowolnego i przymusowego powrotu, podejścia w kwestii środków reintegracji i zapewniania stałego charakteru powrotu, budowania zdolności właściwych organów administracyjnych i sądowych oraz współpracy z innymi państwami członkowskimi w powyższych obszarach oraz wskazanie celów operacyjnych służących spełnieniu tych wymagań w okresie objętym programem wieloletnim;
(c) przedstawienie odpowiedniej strategii osiągnięcia tych celów oraz priorytety przypisane ich osiągnięciu, a także opis działań przewidzianych w celu realizacji tych priorytetów;
(d) wskazanie, czy strategia ta jest spójna z innymi instrumentami regionalnymi, krajowymi i wspólnotowymi;
(e) informacje na temat priorytetów i ich szczególnych celów.
Cele te określa się ilościowo, z wykorzystaniem ograniczonej liczby wskaźników dotyczących realizacji programów, ich wyników i skutków, z uwzględnieniem zasady proporcjonalności.
Wskaźniki te muszą umożliwiać mierzenie postępu w stosunku do sytuacji wyjściowej oraz skuteczności realizacji priorytetów poprzez osiąganie celów szczegółowych;
(f) opis podejścia wybranego do realizacji zasady partnerstwa określonej w art. 13;
(g) projekt planu finansowania, który określa proponowany wkład finansowy funduszu i ogólną kwotę współfinansowania publicznego lub prywatnego dla każdego priorytetu i na każdy rok;
[tak samo jak lit. f) wniosku Komisji]
(h) przepisy wykonawcze do programu wieloletniego obejmujące:
· wyznaczenie przez państwa członkowskie wszystkich podmiotów określonych w art. 25;
· opis systemów wdrażania, monitorowania, kontroli i oceny;
· definicję procedur uruchamiania i obiegu przepływów finansowych w celu zapewnienia ich przejrzystości;
· przepisy zapewniające podanie treści programu wieloletniego do wiadomości publicznej.
[tak samo jak lit. g) wniosku Komisji]
2.
Państwa członkowskie przedkładają projekt programu wieloletniego nie później niż cztery miesiące po przedstawieniu przez Komisję wytycznych strategicznych.
[analogicznie do ust. 3 wniosku Komisji]
3.
W celu zatwierdzenia projektu programu wieloletniego Komisja przeprowadza analizę:
(a) jego zgodności z celami funduszu i wytycznymi strategicznymi określonymi w art. 19,
(b) istotności działań przewidywanych w projekcie w świetle postulowanej strategii;
(c) zgodności ustaleń w zakresie zarządzania i kontroli, dokonanych przez dane państwo członkowskie w odniesieniu do realizacji interwencji funduszu, z przepisami określonymi w niniejszej decyzji;
(d) jego zgodności z prawem wspólnotowym, w szczególności z przepisami prawa wspólnotowego mającymi na celu zapewnienie swobodnego przepływu osób w powiązaniu z bezpośrednio z nimi związanymi środkami towarzyszącymi w odniesieniu do kontroli granic zewnętrznych, azylu i imigracji.
[analogicznie do ust. 4 wniosku Komisji]
4.
W przypadku gdy Komisja uzna, że dany projekt programu wieloletniego jest niespójny z wytycznymi strategicznymi lub że jest niezgodny z przepisami niniejszej decyzji w zakresie systemów zarządzania i kontroli lub prawa wspólnotowego, wzywa ona dane państwo członkowskie do przedstawienia wszystkich niezbędnych informacji dodatkowych i, w stosownych przypadkach, do dokonania odpowiednich zmian w projekcie programu.
skreślony
5.
Komisja zatwierdza każdy program wieloletni w terminie trzech miesięcy od chwili jego oficjalnego złożenia, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 2.
Artykuł 21
Zmiana programu wieloletniego
1.
Z inicjatywy danego państwa członkowskiego lub Komisji program wieloletni poddaje się ponownej analizie i, w razie konieczności, wprowadza się do niego zmiany w pozostałej części okresu programowania, tak aby w większym stopniu lub w inny sposób uwzględnić wspólnotowe priorytety.
Ponowna analiza programów wieloletnich może nastąpić w świetle przeprowadzonych ocen lub w związku z trudnościami przy realizacji.
2.
Komisja przyjmuje decyzję w sprawie zatwierdzenia zmiany programu wieloletniego możliwie najszybciej po złożeniu formalnego wniosku przez zainteresowane państwo członkowskie.
Zmiana programu wieloletniego przeprowadzana jest zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 2.
Artykuł 22
Programy roczne
1.
Zatwierdzony przez Komisję program wieloletni realizowany jest poprzez roczne programy pracy.
2.
Nie później niż 1 lipca każdego roku Komisja przedstawia państwom członkowskim szacunkowe kwoty, które zostaną im przydzielone na następny rok z ogólnej kwoty środków przydzielonych w ramach rocznej procedury budżetowej, obliczone zgodnie z art. 15.
3.
Nie później niż 1 listopada każdego roku państwa członkowskie przedstawiają Komisji projekt programu rocznego na następny rok sporządzony zgodnie z programem wieloletnim, obejmujący następujące elementy :
(a) ogólne zasady wyboru projektów, które mają być finansowane w ramach programu rocznego;
(b) opis działań, które mają być wspierane w ramach programu rocznego;
(c) proponowany finansowy podział wkładu funduszu na poszczególne działania w ramach programu oraz wskazanie postulowanej kwoty na pokrycie kosztów pomocy technicznej w ramach art. 18, służącej realizacji programu rocznego.
4.
Analizując projekt programu rocznego danego państwa członkowskiego, Komisja uwzględnia ostateczną kwotę środków przydzielonych funduszowi w ramach procedury budżetowej.
W terminie jednego miesiąca od formalnego przedłożenia takiego projektu Komisja informuje dane państwo członkowskie o jego zatwierdzeniu lub odrzuceniu.
Jeżeli projekt programu rocznego jest niezgodny z programem wieloletnim, Komisja wzywa państwo członkowskie do przedstawienia wszystkich niezbędnych informacji i, w stosownych przypadkach, do wprowadzenia odpowiednich zmian do proponowanego programu.
Komisja przyjmuje decyzję w sprawie finansowania zatwierdzającą program roczny nie później niż 1 marca danego roku.
W decyzji określa się kwotę przydzieloną danemu państwu członkowskiemu oraz okres, w którym wydatki są kwalifikowalne.
5.
W celu uwzględnienia należycie uzasadnionych sytuacji nadzwyczajnych, które nie zostały przewidziane w chwili zatwierdzania programu rocznego, a które wymagają podjęcia pilnych działań, państwo członkowskie może dokonać zmiany w wysokości do 10% kwoty podziału finansowego wkładu funduszu pomiędzy różne działania wymienione w programie rocznym lub przydzielić do 10% przyznanej kwoty na inne działania zgodnie z niniejszą decyzją.
Komisja jest informowana o zmianie programu rocznego.
Artykuł 22A
Śródokresowa ocena programu wieloletniego
1.
Komisja dokonuje przeglądu wytycznych strategicznych i, w razie potrzeby, przyjmuje, nie później niż 31 marca 2010 r., nowe wytyczne strategiczne na lata 2011-2013.
2.
W przypadku przyjęcia takich wytycznych strategicznych każde państwo członkowskie ponownie analizuje swój program wieloletni i, w stosownych przypadkach, wprowadza do niego zmiany.
3.
Przepisy zawarte w art. 20 dotyczące przygotowania i zatwierdzenia krajowych programów wieloletnich mają zastosowanie mutatis mutandis do przygotowywania i zatwierdzania zmienionych programów wieloletnich.
4.
Zmienione wytyczne strategiczne przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 3.
ROZDZIAŁ V SYSTEMY ZARZĄDZANIA I KONTROLI
Artykuł 23
Wykonanie
Komisja jest odpowiedzialna za wykonanie niniejszej decyzji i przyjmuje takie przepisy wykonawcze, jakie mogą okazać się konieczne.
Artykuł 24
Ogólne zasady działania systemów zarządzania i kontroli
Systemy zarządzania i kontroli dla programów wieloletnich, opracowane przez państwa członkowskie, zapewniają:
(a) określenie funkcji organów związanych z zarządzaniem i kontrolą oraz przydział funkcji w obrębie każdego organu;
(b) poszanowanie zasady rozdziału funkcji pomiędzy tymi organami i w ich obrębie ;
(c) zasoby dla każdego z organów [...] odpowiednie do wypełniania zadań, które im wyznaczono, przez cały okres realizacji działań finansowanych ze środków funduszu;
(d) procedury zapewniania poprawności i prawidłowości wydatków deklarowanych w ramach programów wieloletnich;
(e) rzetelne systemy księgowe, monitoringu i sprawozdawczości finansowej w formie elektronicznej;
(f) (f) system sprawozdawczości i monitoringu, w którym podmiot odpowiedzialny powierza wykonanie zadań innemu podmiotowi ;
(g) instrukcje postępowania odnoszące się do funkcji, które należy wypełnić;
(h) ustalenia dotyczące audytu funkcjonowania systemu;
(i) systemy i procedury zapewniające stosowanie właściwej ścieżki audytu;
(j) procedury sprawozdawczości i monitoringu w zakresie nieprawidłowości oraz odzyskiwania nienależnie wypłaconych kwot.
Artykuł 25
Wyznaczanie organów i jednostek
1.
Do celów realizacji swojego programu wieloletniego i programów rocznych państwo członkowskie wyznacza następujące podmioty:
(a) organ odpowiedzialny: organ funkcjonujący w państwie członkowskim, krajową instytucję publiczną lub podmiot wyznaczony przez państwo członkowskie lub podmiot prawa prywatnego państwa członkowskiego, który wypełnia misję publiczną i odpowiada za zarządzanie programami wieloletnimi i rocznymi finansowanymi ze środków funduszu oraz za wszelkie kontakty z Komisją;
(b) jednostkę certyfikującą: krajową instytucję publiczną lub podmiot lub osobę fizyczną działającą w charakterze takiej instytucji lub podmiotu , wyznaczoną przez państwo członkowskie do poświadczania deklaracji wydatków i wniosków o płatności przed ich skierowaniem do Komisji;
(c) jednostkę audytu: krajową instytucję publiczną lub podmiot, pod warunkiem że są one funkcjonalnie niezależne od [...] organu odpowiedzialnego i jednostki certyfikującej , wyznaczone przez państwo członkowskie i odpowiedzialne za weryfikację skutecznego działania systemu zarządzania i kontroli.
(d) w stosownych przypadkach, organ delegowany.
skreślony
2.
Państwo członkowskie określa zasady regulujące jego stosunki z organami i jednostkami, o których mowa w ust. 1 , a także ich stosunki z Komisją.
3.
Z zastrzeżeniem art. 24 lit. b), niektóre lub wszystkie organy i jednostki, o których mowa w ust. 1, mogą stanowić część tego samego podmiotu .
4.
Komisja przyjmuje przepisy wykonawcze dla art. 26- 30 zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 2.
Artykuł 26
Organ odpowiedzialny
1.
Organ odpowiedzialny spełnia następujące warunki minimalne :
(a) posiada osobowość prawną, chyba że jest organem funkcjonującym w państwie członkowskim;
(b) dysponuje infrastrukturą umożliwiającą łatwą komunikację z szerokim gronem użytkowników, organami odpowiedzialnymi w innych państwach członkowskich oraz Komisją;
(c) działa w otoczeniu administracyjnym, które pozwala mu prawidłowo wykonywać swoje zadania i unikać wszelkich konfliktów interesów;
(d) jest w stanie stosować wspólnotowe zasady zarządzania funduszami;
(e) dysponuje środkami finansowymi i możliwościami w zakresie zarządzania, proporcjonalnymi do wielkości funduszy wspólnotowych, którymi będzie zobowiązany zarządzać;
(f) dysponuje personelem, którego kwalifikacje zawodowe odpowiadają potrzebom pracy administracyjnej w środowisku międzynarodowym.
[tak samo jak ust. 2 wniosku Komisji]
2.
Państwo członkowskie zapewnia organowi odpowiedzialnemu odpowiednie środki finansowe, tak by ten mógł nadal właściwie wykonywać swoje zadania przewidziane na cały okres 2008-2013.
[tak samo jak ust. 3 wniosku Komisji]
(3 a) Komisja może udzielać państwom członkowskim pomocy w szkoleniu pracowników, w szczególności w zakresie właściwego stosowania rozdziałów V-IX niniejszej decyzji.
Artykuł 27
Zadania organu odpowiedzialnego
1.
Organ odpowiedzialny odpowiada za zarządzanie programem wieloletnim i jego realizację zgodnie z zasadą należytego zarządzania finansami .
Organ ten w szczególności:
(a) prowadzi konsultacje z partnerami zgodnie z art. 13 ;
(b) składa Komisji wnioski dotyczące programów wieloletnich i rocznych, określonych w art. 20 i 22;
(c) organizuje i ogłasza zaproszenia do składania ofert i wniosków, w stosownych przypadkach ;
(d) organizuje procedury wyboru i udziela zamówień na działania współfinansowane w ramach funduszu zgodnie z zasadami określonymi w art. 15 ust. 5 ;
(e) przyjmuje płatności dokonywane przez Komisję i dokonuje płatności na rzecz beneficjentów końcowych ;
(f) zapewnia spójność i komplementarność między współfinansowaniem w ramach funduszu oraz w ramach innych stosownych instrumentów finansowych, krajowych i wspólnotowych;
(g) monitoruje dostawy współfinansowanych produktów i usług oraz zgodność deklarowanych wydatków ze stanem faktycznym oraz przepisami wspólnotowymi i krajowymi;
(h) zapewnia istnienie elektronicznego systemu ewidencjonowania i przechowywania zapisów księgowych dotyczących każdego z działań w ramach programów rocznych, jak również gromadzenie danych dotyczących realizacji, niezbędnych do celów zarządzania finansami, monitorowania, kontroli i oceny;
(i) zapewnia posiadanie przez beneficjentów końcowych i inne podmioty uczestniczące w realizacji działań w spółfinansowanych ze środków funduszu oddzielnego systemu księgowego albo odpowiedniego kodu księgowego dla wszystkich transakcji związanych z danym działaniem, bez uszczerbku dla krajowych przepisów księgowych ;
(j) zapewnia przeprowadzanie ocen programów wieloletnich , o których mowa w art. 49 , w terminach określonych w niniejszej decyzji i zgodnie z normami jakości uzgodnionymi między Komisją a danym państwem członkowskim;
(k) ustala procedury zapewniające przechowywanie wszystkich dokumentów dotyczących wydatków i audytów, wymaganych do zapewnienia odpowiedniej ścieżki audytu, zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 43;
(l) zapewnia otrzymywanie przez jednostkę audytu, do celów prowadzenia audytów określonych w art. 30 ust. 1, wszystkich niezbędnych informacji na temat stosowanych procedur zarządzania i projektów współfinansowanych ze środków funduszu;
(m) zapewnia otrzymywanie przez jednostkę certyfikującą, do celów poświadczania, wszystkich niezbędnych informacji na temat procedur i kontroli prowadzonych w odniesieniu do wydatków;
(n) sporządza i przedkłada Komisji sprawozdania z postępów i sprawozdania końcowe z realizacji programów rocznych, deklaracje wydatków poświadczonych przez jednostkę certyfikującą i wnioski o płatności ;
(o) prowadzi działalność informacyjną i doradczą; oraz rozpowszechnia wyniki wspieranych działań;
(p) współpracuje z Komisją i organami odpowiedzialnymi w innych państwach członkowskich.
(q) kontroluje realizację przez końcowych beneficjentów wytycznych, o których mowa w art. 33 ust. 6.
2.
Działania organu odpowiedzialnego związane z zarządzaniem projektami realizowanymi w państwach członkowskich mogą być finansowane w ramach ustaleń dotyczących pomocy technicznej, o której mowa w art. 17 .
Artykuł 28
Delegacja zadań przez organ odpowiedzialny
1.
W przypadku gdy wykonanie wszystkich lub niektórych zadań organu odpowiedzialnego powierza się organowi delegowanemu, organ odpowiedzialny określa zakres delegowanych zadań oraz ustala szczegółowe procedury wykonania tych zadań, zgodnie z warunkami określonymi w art. 26.
2.
Procedury te obejmują regularne dostarczanie organowi odpowiedzialnemu informacji na temat efektywnego wykonywania delegowanych zadań i opis zastosowanych środków.
Artykuł 29
Jednostka certyfikująca
1.
Jednostka certyfikująca:
(a) poświadcza, że:
- deklaracja wydatków jest dokładna, została opracowana przy pomocy rzetelnych systemów księgowych i opiera się na weryfikowalnych dokumentach uzupełniających;
- deklarowane wydatki są zgodne z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi i krajowymi i zostały poniesione na pokrycie kosztów działań wybranych na podstawie kryteriów mających zastosowanie do programu i zgodnych z przepisami wspólnotowymi i krajowymi;
(b) dba o to, by uzyskać od organu odpowiedzialnego odpowiednie do wystawienia poświadczenia informacje na temat procedur i kontroli prowadzonych w odniesieniu do wydatków zawartych w deklaracjach wydatków;
(c) uwzględnia w procesie poświadczania wyniki wszystkich audytów przeprowadzanych przez jednostkę audytu lub w jej imieniu;
(d) prowadzi elektroniczną ewidencję zapisów księgowych dokumentujących wydatki deklarowane wobec Komisji;
(e) zapewnia odzyskiwanie wszelkich wspólnotowych środków finansowych – w stosownych przypadkach, wraz z odsetkami – w przypadku stwierdzenia że zostały one nienależnie wypłacone w wyniku wykrytych nieprawidłowości; ewidencjonuje kwoty podlegające zwrotowi i przekazuje odzyskane kwoty do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich , w miarę możliwości poprzez potrącenie ich z następnej deklaracji wydatków.
2.
Działania jednostki certyfikującej związane z projektami realizowanymi w państwach członkowskich mogą być finansowane w ramach ustaleń dotyczących pomocy technicznej, o której mowa w art. 18, o ile są respektowane prerogatywy tej jednostki określone w art. 25 .
Artykuł 30
Jednostka audytu
1.
Jednostka audytu:
(a) zapewnia prowadzenie audytów w celu weryfikacji skutecznego funkcjonowania systemu zarządzania i kontroli;
(b) dba o to, aby audyty działań w celu zweryfikowania deklarowanych wydatków były prowadzone na podstawie odpowiedniej próbki; próbka taka stanowi co najmniej 10% całkowitej kwoty kwalifikowalnych wydatków dla każdego programu rocznego;
(c) przedstawia Komisji, w terminie sześciu miesięcy od daty zatwierdzenia programu wieloletniego, strategię audytu obejmującą: organy, które przeprowadzą audyty, o których mowa w lit . a) i b), zapewniając prowadzenie i równomierny rozkładu audytów głównych beneficjentów działań współfinansowanych z funduszu w całym okresie programowania.
2.
W przypadku gdy jednostka audytu wyznaczona na mocy niniejszej decyzji jest także jednostką audytu wyznaczoną na mocy decyzji ….., …… i …………, lub w przypadku gdy do dwóch lub większej liczby omawianych funduszy mają zastosowanie wspólne systemy, możliwe jest przedłożenie połączonej strategii audytu zgodnie z ust. 1 lit. c).
3.
Dla każdego programu rocznego jednostka audytu sporządza sprawozdanie obejmujące:
(a) roczne sprawozdanie z audytu zawierające ustalenia audytów przeprowadzonych zgodnie ze strategią audytu w odniesieniu do programu rocznego oraz przedstawiające wszelkie niedociągnięcia stwierdzone w systemach zarządzania i kontroli danego programu;
(b) opinię, na podstawie kontroli i audytów przeprowadzonych w imieniu jednostki audytu , w kwestii tego, czy funkcjonowanie systemu zarządzania i kontroli daje wystarczającą pewność, że deklaracje wydatków przedstawione Komisji są prawidłowe i że leżące u ich podstaw operacje są legalne i prawidłowe ;
(c) oświadczenie oceniające zasadność wniosku o płatność salda końcowego, jak również legalność i prawidłowość [...] odnośnych wydatków.
4.
Jednostka audytu dba o to, aby czynności audytowe uwzględniały uznane w skali międzynarodowej standardy audytu.
5.
Działania audytowe dotyczące projektów realizowanych w państwach członkowskich mogą być finansowane w ramach ustaleń dotyczących pomocy technicznej, o której mowa w art. 18, o ile są respektowane prerogatywy dotyczące tej jednostki określone w art. 24.
ROZDZIAŁ VI KONTROLA
Artykuł 31
Obowiązki państw członkowskich
1.
Państwa członkowskie są odpowiedzialne za zapewnienie należytego zarządzania finansami w zakresie programów wieloletnich i rocznych oraz za legalność i prawidłowość operacji leżących u ich podstaw.
2.
Czuwają nad tym, aby organy odpowiedzialne i wszelkie organy delegowane, jednostki certyfikujące, jednostki audytu oraz wszelkie inne zainteresowane organy otrzymywały odpowiednie instrukcje dotyczące tworzenia systemów zarządzania i kontroli, o których mowa w art. 24 i 30, w celu zapewnienia skutecznego i prawidłowego wydatkowania środków finansowych Wspólnoty.
3.
Państwa członkowskie zapobiegają nieprawidłowościom, wykrywają je i likwidują.
Zgłaszają je Komisji i informują Komisję o postępach w wynikłych postępowaniach administracyjnych i prawnych.
W przypadku braku możliwości odzyskania nienależnie wypłaconych beneficjentowi końcowemu kwot, państwo członkowskie odpowiada za zwrot utraconych kwot do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, jeśli zostanie stwierdzone, że straty powstały w wyniku błędu lub zaniedbania z jego strony .
4.
Państwa członkowskie odpowiadają w pierwszej kolejności za kontrolę finansową działań oraz czuwają nad tym, aby systemy zarządzania i audyty były wdrażane w sposób gwarantujący właściwe i efektywne wykorzystanie funduszy wspólnotowych.
Przekazują one Komisji opis takich systemów.
skreślony
5.
Szczegółowe przepisy wykonawcze dotyczące ust. 1–4 przyjmuje się zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 2.
[tak samo jak ust. 6 wniosku Komisji]
Artykuł 32
Systemy zarządzania i kontroli
1.
Przed zatwierdzeniem programu wieloletniego przez Komisję , zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 52 ust. 2 , państwa członkowskie zapewniają ustanowienie systemów zarządzania i kontroli zgodnie z art. 24-30.
Odpowiadają one za zapewnienie skutecznego działania systemów przez cały okres programowania.
2.
Wraz z projektem programu wieloletniego, państwa członkowskie przedkładają Komisji opis organizacji i procedur dotyczących: organów odpowiedzialnych, organów delegowanych i jednostek certyfikujących, oraz systemów audytu wewnętrznego funkcjonujących w tych organach i jednostkach, a także jednostki audytu i wszelkich innych organów przeprowadzających audyty w jej imieniu.
3.
Komisja dokonuje przeglądu zastosowania tego przepisu w kontekście przygotowania sprawozdania za lata 2008-2010 określonego w art. 50 ust. 3.
Artykuł 33
Obowiązki Komisji
1.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 31 Komisja upewnia się, że państwa członkowskie stworzyły systemy zarządzania i kontroli odpowiadające przepisom art. 24-30 oraz, na podstawie rocznych sprawozdań z audytu i przeprowadzonych przez siebie audytów, że systemy funkcjonują skutecznie przez cały okres programowania .
2.
Bez uszczerbku dla audytów przeprowadzanych przez państwa członkowskie urzędnicy lub upoważnieni przedstawiciele Komisji mogą przeprowadzać audyty na miejscu w celu sprawdzenia skutecznego funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli; czynności te mogą obejmować audyty działań ujętych w programach rocznych, przy czym o audycie należy poinformować z wyprzedzeniem minimum trzech dni roboczych.
W audytach takich mogą brać udział urzędnicy lub upoważnieni przedstawiciele danego państwa członkowskiego.
3.
Komisja może wymagać, aby dane państwo członkowskie przeprowadziło kontrolę na miejscu w celu sprawdzenia prawidłowości działania systemów lub prawidłowości jednej lub większej liczby transakcji.
Urzędnicy Komisji lub jej upoważnieni przedstawiciele mogą brać udział w takich audytach.
4.
We współpracy z państwami członkowskimi Komisja zapewnia przekazywanie odpowiednich informacji na temat działań wspieranych przez fundusz, promocję tych działań i ich monitoring.
5.
We współpracy z państwami członkowskimi Komisja zapewnia spójność i komplementarność działań względem innych stosownych polityk, instrumentów i inicjatyw Wspólnoty.
6.
Komisja określa wytyczne zapewniające uwidocznienie środków finansowych przyznanych na mocy niniejszej decyzji.
Artykuł 34
Współpraca z organami kontroli państw członkowskich
1.
Komisja współpracuje z jednostkami audytu w celu koordynowania ich odnośnych planów kontroli i metod audytu, a także dokonuje niezwłocznej wymiany wyników przeprowadzonych audytów systemów zarządzania i kontroli w celu możliwie najlepszego wykorzystania środków kontroli i unikania nieuzasadnionego powielania prac.
Komisja przekazuje swoje uwagi dotyczące strategii audytu przedstawionej na mocy art. 30 w terminie nieprzekraczającym trzech miesięcy.
2.
Przy określaniu swojej własnej strategii audytu Komisja określa te programy roczne , które uznaje za zadowalające na podstawie posiadanej wiedzy na temat systemów zarządzania i kontroli.
W odniesieniu do takich programów Komisja może stwierdzić, że może polegać głównie na dowodach z audytów dostarczonych przez państwa członkowskie oraz że przeprowadzi swoje własne audyty na miejscu tylko w przypadku dowodów wskazujących na istnienie braków w systemach.
ROZDZIAŁ VII ZARZĄDZANIE FINANSAMI
Artykuł 35
Kwalifikowalność – deklaracje wydatków
1.
Wszystkie deklaracje wydatków obejmują kwotę wydatków poniesionych przez beneficjentów końcowych przy realizacji działań oraz odpowiadający im wkład pochodzący z funduszy publicznych lub prywatnych.
2.
Wydatki odpowiadają płatnościom dokonanym przez beneficjentów.
Wydatki uzasadnione są opłaconymi fakturami lub dokumentami księgowymi o równoważnej wartości dowodowej.
3.
Wydatki mogą być uznane za kwalifikujące się do uzyskania wsparcia z funduszu wyłącznie wtedy, gdy zostały faktycznie poniesione nie wcześniej niż 1 stycznia roku, o którym mowa w decyzji w sprawie finansowania zatwierdzającej program roczny, wskazanej w art. 22 ust. 4.
Działania współfinansowane nie mogą zostać zakończone przed początkową datą kwalifikowalności.
4.
Zasady regulujące kwalifikowalność wydatków w ramach działań realizowanych w państwach członkowskich i współfinansowanych ze środków funduszu zgodnie z art. 3 przyjmuje się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 52 ust. 2.
Artykuł 36
Integralność płatności na rzecz beneficjentów
Państwa członkowskie upewniają się, że organ odpowiedzialny dopilnowuje, aby beneficjenci końcowi otrzymywali całkowitą kwotę wkładu pochodzącego ze środków publicznych możliwie najszybciej.
Nie potrąca się ani nie wstrzymuje żadnych kwot, ani też nie nakłada żadnych dodatkowych opłat szczególnych czy innych opłat o skutku równoważnym, które powodowałyby zmniejszenie kwot wypłacanych beneficjentom końcowym , pod warunkiem że beneficjenci końcowi spełniają wszystkie wymogi dotyczące kwalifikowalności działań i wydatków .
Artykuł 37
Stosowanie euro
1.
Kwoty określone w przedstawianych przez państwa członkowskie projektach programów wieloletnich i rocznych, o których mowa, odpowiednio, w art. 20 i 22, poświadczone deklaracje wydatków, wnioski o płatność, o których mowa w art. 26 ust. 1 lit. n), oraz wydatki wymienione w sprawozdaniu z postępów w realizacji programu rocznego, o którym mowa w art. 39 ust. 4 i sprawozdaniu końcowym z realizacji programu rocznego, o którym mowa w art. 51, są denominowane w euro.
2.
Decyzje Komisji w sprawie finansowania, zatwierdzające programy roczne państw członkowskich, o których mowa w art. 22 ust. 4, zobowiązania i płatności są denominowane i dokonywane w euro.
3.
Państwa członkowskie, które nie przyjęły euro jako swojego środka płatniczego do dnia złożenia wniosku o płatność przeliczają na euro kwoty wydatków poniesionych w walucie krajowej.
Kwota ta jest przeliczana na euro z wykorzystaniem miesięcznego obrachunkowego kursu wymiany stosowanego przez Komisję w miesiącu, w którym wydatki zostały zaksięgowane przez organ odpowiedzialny danego programu.
Kurs ten jest publikowany comiesięcznie przez Komisję w mediach elektronicznych.
4.
Kiedy dane państwo członkowskie przyjmuje euro jako swój środek płatniczy, procedura przeliczania określona w poprzednim ustępie stosuje się nadal do wszystkich wydatków zaksięgowanych przez jednostkę certyfikującą przed datą wejścia w życie stałego kursu wymiany waluty krajowej na euro.
Artykuł 38
Zobowiązania
Zobowiązania budżetowe Wspólnoty są określane co roku na podstawie decyzji Komisji w sprawie finansowania zatwierdzającej program roczny , o której mowa w art. 22 ust. 4.
Artykuł 39
Płatności – prefinansowanie
1.
Komisja dokonuje płatności wkładu z funduszy zgodnie ze zobowiązaniami budżetowymi.
2.
Płatności mają postać prefinansowania i płatności salda.
Dokonuje się ich na rzecz organu odpowiedzialnego wyznaczonego przez państwo członkowskie.
3.
Płatności kwoty prefinansowania stanowiącej 50% kwoty przydzielonej w decyzji w sprawie finansowania zatwierdzającej program roczny dokonuje się na rzecz państwa członkowskiego w terminie sześćdziesięciu dni od daty przyjęcia takiej decyzji.
4.
Płatności drugiej kwoty prefinansowania, stanowiącej co najmniej 60%
SKREŚLONY: zastrzeżenie weryfikacji. kwoty pierwszej płatności, dokonuje się nie później niż trzy miesiące po zatwierdzeniu przez Komisję, w terminie dwóch miesięcy od formalnego przedłożenia , sprawozdania z postępów w realizacji programu rocznego oraz poświadczonej deklaracji wydatków sporządzonej zgodnie z art. 29 ust. 1 lit. a) i art. 35.
Druga kwota prefinansowania wypłacana przez Komisję nie przekracza 50% całkowitej kwoty przydzielonej w decyzji w sprawie finansowania zatwierdzającej program roczny i , w każdym przypadku gdy państwo członkowskie przeznaczyło na poziomie krajowym kwotę pomniejszoną o kwotę wskazaną w decyzji w sprawie finansowania zatwierdzającej program roczny , salda kwoty wspólnotowych środków finansowych faktycznie przeznaczonych przez państwo członkowskie na wybrane projekty w ramach rocznego programu, pomniejszonego o pierwszą kwotę prefinansowania.
5.
Wszelkie odsetki uzyskane z tytułu prefinansowania księguje się na koncie danego programu, uznając je za zasoby należące do krajowego wkładu publicznego danego państwa członkowskiego, i deklaruje Komisji w chwili końcowej deklaracji wydatków danego programu .
6.
Kwoty wypłacone w formie prefinansowania rozlicza się po zamknięciu programu rocznego.
Artykuł 40
Płatność salda
1.
Komisja wypłaca saldo pod warunkiem otrzymania następujących dokumentów nie później niż w terminie dziewięciu miesięcy od upływu terminu kwalifikowalności kosztów określonego w decyzji w sprawie finansowania zatwierdzającej program roczny :
(a) poświadczonej deklaracji wydatków oraz wniosku o płatność salda lub deklaracji zwrotu kosztów, należycie sporządzonych zgodnie z art. 29 ust. 1 lit. a) i art. 35;
(b) końcowego sprawozdania z realizacji programu rocznego, zgodnie z art. 51;
(c) rocznego sprawozdania z audytu, opinii i deklaracji przewidzianych w art. 30 ust. 3.
Płatność salda podlega przyjęciu końcowego sprawozdania z realizacji programu rocznego oraz deklaracji oceniającej zasadność wniosku o płatność salda.
2.
W przypadku gdy dokumenty wymagane w ust. 1 nie zostaną dostarczone przez organ odpowiedzialny w wyznaczonym terminie i wymaganym formacie, Komisja umarza tę część zobowiązania budżetowego przypadającą na dany program roczny, której nie wykorzystano w formie prefinansowania.
3.
Procedurę automatycznego anulowania zobowiązań, określoną w ust. 2, zawiesza się w odniesieniu do kwot przypadających na dane projekty, w przypadku gdy, w chwili złożenia dokumentów określonych w ust. 1, na szczeblu państwa członkowskiego toczą się postępowania prawne lub administracyjne postępowania odwoławcze ze skutkiem zawieszającym .
W przedkładanych cząstkowych sprawozdaniach końcowych państwo członkowskie podaje szczegółowe informacje na temat takich projektów oraz wysyła co 6 miesięcy sprawozdania z postępów w ich realizacji.
W terminie 3 miesięcy od zamknięcia postępowania prawnego lub administracyjnego postępowania odwoławczego państwo członkowskie przedstawia dokumenty wymagane w ust. 1 odnoszące się do danych projektów.
4.
Dziewięciomiesięczny termin, o którym mowa w ust. 1, przerywa się z chwilą przyjęcia przez Komisję decyzji o zawieszeniu płatności środków przeznaczonych na współfinansowanie odpowiedniego programu rocznego, zgodnie z przepisami art. 42.
Termin ten wznawia bieg z chwilą powiadomienia danego państwa członkowskiego o decyzji Komisji, o której mowa w art. 40 ust. 3.
5.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 41, w terminie sześciu miesięcy od daty otrzymania dokumentów, o których mowa w ust. 1, Komisja powiadamia państwo członkowskie o kwocie wydatków uznanej przez Komisję jako należnej ze środków funduszu oraz o wszelkich korektach finansowych wynikających z różnicy między wydatkami deklarowanymi a wydatkami uznanymi za należne.
Państwo członkowskie ma trzy miesiące na zgłoszenie swoich uwag.
6.
W terminie trzech miesięcy od daty otrzymania uwag państwa członkowskiego Komisja podejmuje decyzję w sprawie kwoty wydatków uznanej za należną ze środków funduszu oraz dokonuje płatności salda wynikającego z różnicy między ostateczną kwotą uznanych wydatków a sumami dotychczas wypłaconymi na rzecz państw członkowskich.
7.
Z zastrzeżeniem dostępności środków finansowych Komisja dokonuje płatności salda w terminie nieprzekraczającym sześćdziesięciu dni od daty przyjęcia dokumentów, o których mowa w ust. 1 powyżej.
Saldo zobowiązania budżetowego umarza się w terminie sześciu miesięcy od daty płatności.
Artykuł 41
Przerwanie biegu terminu płatności
1.
Bieg terminu płatności zostaje przerwany przez delegowanego urzędnika zatwierdzającego w rozumieniu rozporządzenia (WE, Euratom) nr 1605/2002 na okres nieprzekraczający sześciu miesięcy, jeżeli:
(a) w sprawozdaniu krajowego lub wspólnotowego organu kontroli znajdują się dowody wskazujące na istnienie znaczących wad funkcjonowania systemów zarządzania i kontroli,
(b) urzędnik ten musi przeprowadzić dodatkową weryfikację na podstawie otrzymanych przez siebie informacji sugerujących, że wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji wydatków związany jest z poważną nieprawidłowością, która nie została skorygowana.
2.
Państwo członkowskie i jednostka certyfikująca są niezwłocznie informowane o przyczynach przerwania biegu terminu płatności.
Przedsięwzięcie przez państwo członkowskie niezbędnych środków powoduje wznowienie płatności.
Artykuł 42
Zawieszenie
1.
Komisja może zawiesić całość lub część płatności kwot prefinansowania i salda, jeśli:
(a) w systemie zarządzania i kontroli programu istnieje poważna wada mająca wpływ na rzetelność procedury poświadczania płatności, a w odniesieniu do której nie podjęto działań naprawczych; lub
(b) wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji wydatków związany jest z poważną nieprawidłowością, która nie została skorygowana; lub
(c) państwo członkowskie nie wypełnia swoich obowiązków wynikających z art. 31 i 32.
2.
Komisja może podjąć decyzję o zawieszeniu płatności kwot prefinansowania i salda po umożliwieniu państwu członkowskiemu zgłoszenia uwag w terminie trzech miesięcy.
3.
Komisja znosi zawieszenie płatności kwot prefinansowania i salda, jeśli uzna, że państwo członkowskie przedsięwzięło niezbędne środki umożliwiające zniesienie zawieszenia.
4.
W przypadku braku przedsięwzięcia przez państwo członkowskie wymaganych środków Komisja może przyjąć decyzję o anulowaniu całości lub części wkładu Wspólnoty w program roczny zgodnie z art. 46.
Artykuł 43
Przechowywanie dokumentów
Bez uszczerbku dla przepisów regulujących pomoc państwa zgodnie z art. 87 Traktatu , organ odpowiedzialny czuwa nad tym, aby wszystkie dokumenty uzupełniające dotyczące wydatków i audytów danych programów przechowywane były do wglądu Komisji i Trybunału Obrachunkowego przez okres pięciu lat od zamknięcia programów, zgodnie z art. 40 ust. 1 .
Bieg tego terminu zawiesza się w przypadku toczącego się postępowania prawnego lub na należycie umotywowany wniosek Komisji.
Dokumenty przechowuje się w formie oryginałów lub kopii poświadczonych za zgodność z oryginałem na powszechnie uznawanych nośnikach danych.
ROZDZIAŁ VIII KOREKTY FINANSOWE
Artykuł 44
Korekty finansowe dokonywane przez państwa członkowskie
1.
Państwa członkowskie są w pierwszej kolejności odpowiedzialne za badanie nieprawidłowości, reagowanie na dowody świadczące o wszelkich większych zmianach mających wpływ na charakter lub warunki realizacji lub kontroli programów oraz za dokonywanie wymaganych korekt finansowych.
2.
Państwa członkowskie dokonują korekt finansowych wymaganych w związku z pojedynczymi lub systemowymi nieprawidłowościami stwierdzonymi w działaniach lub programach rocznych.
Korekty dokonywane przez państwa członkowskie polegają na odzyskiwaniu całości lub części wkładu Wspólnoty.
Państwo członkowskie bierze pod uwagę charakter i wagę nieprawidłowości oraz straty finansowe poniesione przez fundusz.
W sprawozdaniu końcowym z realizacji programu rocznego, o którym mowa w art. 51 , państwa członkowskie umieszczają wykaz postępowań w sprawie anulowania wszczętych w odniesieniu do danego programu rocznego.
Korekty dokonywane przez państwo członkowskie polegają na anulowaniu całości lub części wkładu finansowego Wspólnoty, a w przypadku gdy kwota nie zostanie zwrócona w terminie określonym przez dane państwo członkowskie, nalicza się odsetki za zwłokę w wysokości przewidzianej w art. 47 ust. 2.
3.
W przypadku nieprawidłowości systemowych państwo członkowskie rozszerza zakres postępowania wyjaśniającego, tak aby objąć nim wszystkie działania, których mogą one dotyczyć.
Artykuł 45
Kontrola ksiąg i korekty finansowe dokonywane przez Komisję
1.
Bez uszczerbku dla uprawnień Trybunału Obrachunkowego lub kontroli przeprowadzanych przez państwa członkowskie zgodnie z krajowymi przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi, urzędnicy lub upoważnieni przedstawiciele Komisji mogą przeprowadzać kontrole na miejscu, w tym kontrole wyrywkowe, dotyczące działań finansowanych ze środków funduszu oraz systemów zarządzania i kontroli, o których informują z wyprzedzeniem nie krótszym niż trzy dni robocze.
Komisja powiadamia zainteresowane państwo członkowskie w celu uzyskania wszelkiej niezbędnej pomocy.
W kontrolach takich mogą brać udział urzędnicy lub upoważnieni przedstawiciele danego państwa członkowskiego.
Komisja może wymagać, by dane państwo członkowskie przeprowadziło kontrolę na miejscu w celu sprawdzenia prawidłowości jednej lub większej liczby transakcji.
W kontrolach takich mogą brać udział urzędnicy lub upoważnieni przedstawiciele Komisji.
2.
Jeżeli po dokonaniu niezbędnych weryfikacji Komisja stwierdza, że państwo członkowskie nie wypełnia swoich obowiązków wynikających z art. 31, zawiesza płatności kwot prefinansowania lub płatność końcową, zgodnie z art. 42.
Artykuł 46
Kryteria dokonywania korekt
1.
Komisja może dokonywać korekt finansowych w drodze anulowania całości lub części wkładu wspólnotowego na rzecz programu rocznego, jeżeli w wyniku przeprowadzenia niezbędnego badania stwierdzi, że:
(a) w systemie zarządzania i kontroli programu istnieje poważna wada stanowiąca zagrożenie dla już wypłaconego wkładu Wspólnoty na rzecz programu;
(b) wydatek ujęty w poświadczonej deklaracji wydatków jest nieprawidłowy i nie został skorygowany przez państwo członkowskie przed wszczęciem procedury korekty na mocy niniejszego ustępu;
(c) państwo członkowskie nie wywiązało się ze swych obowiązków zgodnie z art. 31 przed wszczęciem procedury korekty na mocy niniejszego ustępu.
Komisja podejmuje decyzję z uwzględnieniem wszelkich uwag zgłoszonych przez państwo członkowskie.
2.
Ustalając, czy za podstawę korekty finansowej przyjąć wartość ryczałtową czy ekstrapolowaną, Komisja opiera się na stwierdzonych, indywidualnych przypadkach nieprawidłowości, biorąc pod uwagę systemowy charakter danej nieprawidłowości.
Jeżeli przypadek nieprawidłowości dotyczy deklaracji wydatków, w stosunku do których w sprawozdaniu rocznym wydano uprzednio pozytywną opinię zgodnie z art. 30 ust. 3 lit. b), zachodzić będzie domniemanie wystąpienia problemu o charakterze systemowym skutkującego zastosowaniem korekty w postaci wartości ryczałtowej lub ekstrapolowanej, chyba że w terminie trzech miesięcy państwo członkowskie przedstawi dowód obalający takie domniemanie.
3.
Podejmując decyzję odnośnie do kwoty korekty, Komisja uwzględnia charakter i wagę nieprawidłowości oraz zakres i finansowe skutki wad stwierdzonych w danym programie rocznym.
4.
Jeżeli Komisja opiera swoje stanowisko na faktach stwierdzonych przez audytorów spoza jej służb, wyciąga własne wnioski dotyczące konsekwencji finansowych, po przeanalizowaniu środków przedsięwziętych przez dane państwo członkowskie na mocy art. 32, sprawozdań zgłoszonych nieprawidłowości oraz wszelkich odpowiedzi ze strony danego państwa członkowskiego.
Artykuł 47
Zwrot środków
1.
Zwrotu wszelkich środków należnych budżetowi ogólnemu Wspólnot Europejskich dokonuje się przed terminem płatności wymienionym w nakazie odzyskania środków sporządzonym zgodnie z art. 72 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002
Dz.U. L 248 z 16.9.2002. .
Termin ten przypada na ostatni dzień drugiego miesiąca po dacie wydania nakazu.
2.
Wszelkie opóźnienia w zwrocie środków powodują naliczanie odsetek z tytułu zaległych płatności począwszy od terminu płatności do dnia faktycznego dokonania płatności.
Stopa oprocentowania równa jest stopie stosowanej przez Europejski Bank Centralny do jego głównych operacji refinansowych, opublikowanej w serii C Dziennika Urzędowego Unii Europejskiej, obowiązującej w pierwszym dniu kalendarzowym miesiąca, na który przypada termin płatności, powiększona o trzy i pół punktu procentowego.
Artykuł 48
Obowiązki państw członkowskich
Korekta finansowa dokonywana przez Komisję pozostaje bez uszczerbku dla obowiązku danego państwa członkowskiego w zakresie odzyskiwania środków zgodnie z art. 46.
ROZDZIAŁ IX MONITORING, OCENA I SPRAWOZDANIA
Artykuł 49
Monitoring i ocena
1.
We współpracy z państwami członkowskimi Komisja prowadzi regularny monitoring funduszu.
2.
Fundusz jest poddawany ocenie przez Komisję we współpracy z państwami członkowskimi w celu określenia stosowności, skuteczności i oddziaływania realizowanych działań w świetle celu ogólnego , o którym mowa w art. 2, w kontekście przygotowania sprawozdania określonego w art. 50 ust. 3 .
3.
Komisja analizuje też komplementarność działań realizowanych w ramach funduszu względem działań prowadzonych w ramach innych stosownych polityk, instrumentów i inicjatyw wspólnotowych.
Artykuł 50
Obowiązki sprawozdawcze
1.
W każdym państwie członkowskim organ odpowiedzialny przedsiębierze niezbędne środki w celu zapewnienia monitoringu i oceny projektu.
W tym celu porozumienia i umowy zawierane przez organ odpowiedzialny z organizacjami odpowiedzialnymi za realizację działań zawierają klauzule nakładające obowiązek przedkładania regularnych i szczegółowych sprawozdań o postępach w realizacji działań i o osiągnięciu wyznaczonych celów, które stanowią podstawę sprawozdań z, odpowiednio, postępów w realizacji programu rocznego i końcowego sprawozdania z realizacji programu rocznego, o którym mowa w art. 39 ust. 4 .
skreślony
2.
Państwa członkowskie przedkładają Komisji:
(a) nie później niż dnia 30 czerwca 2010 r. sprawozdanie oceniające realizację działań współfinansowanych ze środków funduszu
Ujednolicenie tego przepisu z odpowiadającymi mu przepisami trzech pozostałych funduszy. ;
(b ) nie później niż dnia 30 czerwca 2012 r. (za lata 2008-2010) i nie później niż dnia 30 czerwca 2015 r. (za lata 2011-2013) odpowiednio sprawozdanie oceniające rezultaty i wpływ działań współfinansowanych ze środków funduszu.
3.
Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:
a) nie później niż dnia 30 czerwca 2010 r., sprawozdanie na temat stosowania kryteriów dotyczących rocznego podziału zasobów na poszczególne państwa członkowskie określonych w art. 15; wraz z wnioskami dotyczącymi zmian, jeśli zachodzi taka potrzeba;
(b) nie później niż dnia 31 grudnia 2010 r., sprawozdanie okresowe na temat osiągniętych wyników oraz jakościowych i ilościowych aspektów realizacji funduszu wraz z wnioskiem dotyczącym przyszłego rozwoju funduszu;
(c) nie później niż 31 grudnia 2012 r. (za lata 2008-2010) i 31 grudnia 2015 r. (za lata 2011‑2013), odpowiednio, sprawozdanie oceniające ex post.
Artykuł 51
Sprawozdanie końcowe z realizacji programu rocznego
1.
Sprawozdanie zawiera poniższe informacje pozwalające uzyskać jasny obraz procesu realizacji programu :
(a) dane na temat realizacji programu rocznego pod względem finansowym i operacyjnym;
(b) postęp osiągnięty w realizacji programu wieloletniego i jego priorytetów w odniesieniu do ich konkretnych, weryfikowalnych celów, z podaniem, wszędzie tam, gdzie jest to możliwe, danych ilościowych dotyczących wskaźników ;
(c) kroki podjęte przez organ odpowiedzialny w celu zapewnienia wysokiej jakości i skuteczności realizacji, w szczególności:
- środki monitoringu i oceny, w tym system gromadzenia danych;
- zestawienie wszelkich istotnych problemów napotkanych w trakcie realizacji programu operacyjnego oraz wszelkich przedsięwziętych środków;
- wykorzystanie pomocy technicznej;
(d) środki przedsięwzięte w celu przekazania i rozpowszechnienia informacji na temat programów rocznych i wieloletnich.
2.
Sprawozdanie uznaje się za dopuszczalne, jeśli zawiera wszystkie informacje wymienione w ust. 1.
Komisja podejmuje decyzję w sprawie zawartości sprawozdania przedłożonego przez organ odpowiedzialny w terminie dwóch miesięcy od otrzymania wszystkich informacji, o których mowa w ust. 1; decyzja ta zostanie przekazana do wiadomości państwom członkowskim .
W przypadku braku odpowiedzi ze strony Komisji w przewidzianym terminie, sprawozdanie uznaje się za przyjęte.
ROZDZIAŁ X PRZEPISY KOŃCOWE
Artykuł 52
Komitet
1.
Komisja otrzymuje wsparcie wspólnego komitetu „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, powołanego decyzją ustanawiającą fundusz granic zewnętrznych na lata 2007-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” ../… (niniejsza decyzja oraz decyzje ….., …… i …..) (zwanego dalej „komitetem”).
2.
W przypadku odesłań do niniejszego ustępu zastosowanie mają art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
3.
W przypadku odesłania do niniejszego ustępu zastosowanie ma procedura regulacyjna połączona z kontrolą ustanowiona w art. 5a ust. 1–4 i art. 5 lit. b) oraz art. 7 decyzji Rady 1999/468/WE z uwzględnieniem przepisów art. 8 tej decyzji.
Okres ustanowiony w art. 5a ust. 3c, ust. 4b i ust. 4e decyzji Rady 1999/468/WE ustala się na sześć tygodni.
4.
Komitet przyjmuje swój regulamin.
Artykuł 53
Przegląd
Parlament Europejski i Rada dokonają przeglądu niniejszej decyzji na podstawie wniosku Komisji nie później niż dnia 30 czerwca 2013 r.
Artykuł 54
Wejście w życie
Niniejsza decyzja wchodzi w życie następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsza decyzja ma zastosowanie od dnia 1 stycznia 2008 r., z zastrzeżeniem, że do dnia 31 grudnia 2007 r. przyjęta zostanie dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych norm i procedur dla państw członkowskich dotyczących powrotu nielegalnych imigrantów z państw trzecich.
Jeżeli dyrektywa nie zostanie przyjęta w tym terminie, Parlament Europejski i Rada podejmą wspólnie, w stosownym czasie, decyzję w sprawie dalszej procedury.
Artykuł 55
Adresaci
Niniejsza decyzja skierowana jest do państw członkowskich.
24.3.2006
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
( COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Tatjana Ždanoka
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Główna część wniosku dotyczącego decyzji ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów ma charakter techniczny i wybiega daleko poza zakres działania Komisji Spraw Zagranicznych.
Jednakże wzmocnienie zewnętrznego wymiaru przestrzeni wolności, bezpieczeństwa, dobrobytu i sprawiedliwości UE oraz krajów z nią sąsiadujących jest centralną kwestią europejskiej polityki zagranicznej.
Jest rzeczą oczywistą, że powodzenie polityki unijnej w zakresie powrotu imigrantów uzależnione jest od wydajności współpracy z krajami tranzytowymi lub krajami ich pochodzenia.
Sprawozdawca komisji opiniodawczej popiera sugerowaną strukturę programu ramowego oraz podkreśla, że fundusze winny stanowić spójny pakiet.
Ponadto spójne i globalne podejście do unijnej polityki migracyjnej zakłada komplementarność oraz synergię pomiędzy wszelkimi odnośnymi wewnętrznymi instrumentami prawnymi, a także nowymi instrumentami odnoszącymi się do polityki zewnętrznej, a w szczególności z instrumentem Europejskiej Polityki Sąsiedztwa oraz nowym programem tematycznym pomocy krajom trzecim.
Do tego ścisła współpraca z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Praw Człowieka oraz pełne wdrożenia międzynarodowych konwencji stanowią koniczne warunki stworzenia sprawiedliwej, spójnej i pomyślnej polityki.
Celem Europejskiego Funduszu Powrotu Imigrantów jest wspieranie działań podejmowanych przez Państwa Członkowskie oraz wdrożenie koncepcji zintegrowanego zarządzania.
POPRAWKI
Komisja Spraw Zagranicznych zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 21 b (nowy)
21 b) Instrument nie powinien być wykorzystywany do wspierania działań związanych z powrotami zbiorowymi, zbiorowym wykonywaniem decyzji o powrotach przez państwa członkowskie w odniesieniu do indywidualnych przypadków lub powrotów do krajów, w których uchodźcy mogą zostać poddani torturom lub innym formom naruszenia praw człowieka oraz prawodawstwa krajów pochodzenia i tranzytowych .
Poprawka
2
Artykuł 2 ustęp 1
1.
Celem ogólnym Funduszu jest wspieranie wysiłków Państw Członkowskich na rzecz poprawy zarządzania powrotami we wszystkich wymiarach poprzez zastosowanie koncepcji zarządzania zintegrowanego, uwzględniając przy tym prawodawstwo wspólnotowe w tej dziedzinie.
1.
Celem ogólnym Funduszu jest propagowanie i udzielenie wsparcia rozwiązaniom podejmowanym przez Państwa Członkowskie na rzecz poprawy zarządzania powrotami we wszystkich wymiarach poprzez zastosowanie koncepcji zarządzania zintegrowanego , w świetle stosowanego prawodawstwa wspólnotowego w tej dziedzinie oraz międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka.
Poprawka
3
Artykuł 3 ustęp 1 litera (c a) (nowa)
(ca) wzmocnienie współpracy z sąsiednimi krajami w ramach zarządzania powrotami.
Uzasadnienie
Kraje objęte instrumentem Europejskiej Polityki Sąsiedztwa stanowią główne źródło pochodzenia imigrantów do Europy Zachodniej i dlatego szczególną uwagę należy zwrócić na współpracę z tymi krajami i ich władzami.
Poprawka
4
Artykuł 3 ustęp 2 tiret drugie
- zmierzają do wprowadzenia szerokiej gamy środków zachęcających obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie na terytorium Państw Członkowskich do dobrowolnego powrotu, a w razie konieczności, umożliwiających przeprowadzenie operacji przymusowego odsyłania takich osób w sposób w pełni humanitarny i z poszanowaniem ich godności osobistej;
- zmierzają do wprowadzenia szerokiej gamy środków zachęcających obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie na terytorium Państw Członkowskich do dobrowolnego powrotu, a w razie konieczności, umożliwiających przeprowadzenie operacji przymusowego odsyłania takich osób z zachowaniem międzynarodowych norm w zakresie praw człowieka, Karty Praw Podstawowych i z poszanowaniem ich godności osobistej;
Uzasadnienie
Działania finansowane przez Wspólnotę powinny być prowadzone zgodnie z międzynarodowymi normami w zakresie praw człowieka, w szczególności zaś z Konwencją Genewską i Kartą Praw Podstawowych.
Poprawka
5
Artykuł 3 ustęp 2 tiret trzecie
- zapewniają wybór grupy docelowej na podstawie ilości rozpatrywanych spraw; oraz
- zapewniają wybór grupy docelowej na podstawie ilości rozpatrywanych spraw w poszanowaniu Europejskiej Konwencji Praw Człowieka ; oraz
Uzasadnienie
W art. 4 VI protokołu do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka zakazuje się zbiorowego wydalania cudzoziemców.
Poprawka
6
Artykuł 3 ustęp 3 a (nowy)
3a.
Prowadząc działania wymienione w artykule 4, Państwa Członkowskie dążą do włączenia w nie odpowiednich organizacji społeczeństwa obywatelskiego.
Uzasadnienie
Zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego stanowi kluczowy warunek pomyślnego wdrożenia wspólnej polityki azylowej i imigracyjnej Unii.
Poprawka
7
Artykuł 4 ustęp 1, sformułownie wprowadzające
Do uzyskania wsparcia z Funduszu kwalifikują się działania zmierzające do osiągnięcia celu określonego w art. 3 ust. 1 lit. a) , w szczególności zaś:
Do uzyskania wsparcia z Funduszu kwalifikują się działania zmierzające do osiągnięcia celu określonego w art. 3 ust. 1 lit. a) oraz d) , w szczególności zaś:
Uzasadnienie
Poprawka 2 włącza nową literę (d) do artykułu 3 ust. 1.
Poprawka
8
Artykuł 4 ustęp 1 litera a)
(a) Ustanowienie lub poprawa skutecznej, stabilnej i długotrwałej współpracy operacyjnej władz Państw Członkowskich z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich w celu uzyskiwania dokumentów podróżnych wymaganych do powrotu obywateli państw trzecich oraz zapewnienia szybkiej i skutecznej procedury odsyłania ;
(a) Ustanowienie lub poprawa skutecznej, stabilnej i długotrwałej współpracy operacyjnej władz Państw Członkowskich z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich, w szczególności krajów sąsiedzkich, w celu uzyskiwania dokumentów podróżnych wymaganych do powrotu obywateli państw trzecich oraz zapewnienia szybkiej , skutecznej i trwałej procedury powrotu ;
Uzasadnienie
Kraje objęte instrumentem Europejskiej Polityki Sąsiedztwa stanowią główne źródło pochodzenia imigrantów do Europy Zachodniej i dlatego szczególną uwagę należy zwrócić na współpracę z tymi krajami i ich władzami w celu osiągnięcia trwałego powrotu obywateli krajów trzecich, którzy nie spełniają lub przestali spełniać warunki wjazdu, obecności lub osiedlenia się na terytorium Państw Członkowskich.
Poprawka
9
Artykuł 4 ustęp 1 litera b)
(b) Współpraca przy ustanawianiu skutecznych, stabilnych i długotrwałych stosunków roboczych Państw Członkowskich z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich w celu uzyskania pomocy konsularnej przy zdobywaniu dokumentów podróżnych wymaganych do powrotu obywateli państw trzecich oraz zapewnieniu szybkiej i skutecznej procedury odsyłania .
(b) Współpraca przy ustanawianiu skutecznych, stabilnych i długotrwałych stosunków roboczych Państw Członkowskich z władzami konsularnymi i służbami imigracyjnymi państw trzecich , w szczególności krajów sąsiedzkich, w celu uzyskania pomocy konsularnej przy zdobywaniu dokumentów podróżnych wymaganych do powrotu obywateli państw trzecich oraz zapewnieniu szybkiej, skutecznej i trwałej procedury powrotu .
Uzasadnienie
Kraje objęte instrumentem Europejskiej Polityki Sąsiedztwa stanowią główne źródło pochodzenia imigrantów do Europy Zachodniej i dlatego szczególną uwagę należy zwrócić na współpracę z tymi krajami i ich władzami w celu osiągnięcia trwałego powrotu obywateli krajów trzecich, którzy nie spełniają, lub przestali spełniać, warunki wjazdu, obecności lub osiedlenia się na terytorium Państw Członkowskich.
Poprawka
10
Artykuł 4 ustęp 3 litera b)
(b) Poprawa zdolności wykonania przez władze administracyjne decyzji o natychmiastowym wydaleniu z pełnym poszanowaniem ludzkiej godności i europejskich norm bezpieczeństwa związanych z takimi operacjami;
(b) Poprawa zdolności wykonania przez władze administracyjne decyzji o natychmiastowym wydaleniu , zachowując Kartę Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz z pełnym poszanowaniem ludzkiej godności i europejskich norm bezpieczeństwa związanych z takimi operacjami;
Uzasadnienie
Odwołanie do Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej przyczyni się do bardziej zrównoważonego podejścia, jeśli chodzi o alternatywę pomiędzy "prawami" a "bezpieczeństwem".
Poprawka
11
Artykuł 4 ustęp 4
4.
Działania przewidziane w ust. 1-3 mają na celu w szczególności wspieranie wprowadzania w życie przepisów odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego w sprawie wspólnej europejskiej polityki w zakresie imigracji i powrotu imigrantów.
4.
Działania przewidziane w ust. 1-3 prowadzi się w pełnym poszanowaniu międzynarodowych norm w zakresie praw człowieka, jak również zasady non-refoulement, określonej zwłaszcza w Konwencji genewskiej.
Działania te powinny wspierać wprowadzanie w życie przepisów odpowiedniego prawodawstwa wspólnotowego w sprawie wspólnej europejskiej polityki w zakresie imigracji i powrotu imigrantów.
Uzasadnienie
Art. 33 Konwencji genewskiej zakazuje jakiegokolwiek wydalania lub odsyłania uchodźcy „do granic lub obszarów, w obrębie których jego życie lub wolność mogłyby być zagrożone ze względu na jego rasę, religię, narodowość, przynależność do określonej grupy społecznej lub poglądy polityczne."
Poprawka
12
Artykuł 4 ustęp 5
5.
W działaniach uwzględnia się szczególną sytuację osób wymagających szczególnego traktowania, takich jak małoletni, małoletni bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, kobiety ciężarne, osoby samotnie wychowujące małoletnie dzieci oraz osoby poddane torturom, ofiary gwałtów lub ofiary innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej.
5.
W działaniach uwzględnia się szczególną sytuację osób wymagających szczególnego traktowania, takich jak małoletni, małoletni bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, kobiety ciężarne, osoby samotnie wychowujące małoletnie dzieci oraz ofiary tortur, gwałtów lub ofiary innych poważnych form przemocy psychologicznej i/lub fizycznej , ofiary handlu ludźmi i przemocy seksualnej oraz jednostki potrzebujące specjalistycznej pomocy medycznej.
Poprawka
13
Artykuł 5 tiret pierwsze
– We wszystkich przypadkach – dostarczenie odpowiednich informacji poprzedzających powrót, uzyskanie niezbędnych dokumentów podróżnych, pokrycie kosztów koniecznych badań lekarskich przed wyjazdem, kosztów podróży i wyżywienia osób powracających i ich eskorty, w tym kosztów personelu medycznego, zakwaterowania eskorty, specjalne środki pomocy dla grup wymagających szczególnego traktowania, takich jak dzieci i niepełnosprawni, pokrycie kosztów transportu do ostatecznego miejsca przeznaczenia w kraju pochodzenia i współpraca z władzami kraju pochodzenia, kraju poprzedniego zamieszkania lub kraju tranzytowego.
– We wszystkich przypadkach – dostarczenie odpowiednich informacji poprzedzających powrót, uzyskanie niezbędnych dokumentów podróżnych, pokrycie kosztów koniecznych badań lekarskich przed wyjazdem, kosztów podróży i wyżywienia osób powracających i ich eskorty, w tym kosztów personelu medycznego, zakwaterowania eskorty, specjalne środki pomocy dla grup wymagających szczególnego traktowania, takich jak małoletni (w szczególności pozostający bez opieki) i niepełnosprawni, pokrycie kosztów transportu do ostatecznego miejsca przeznaczenia w kraju pochodzenia i współpraca z władzami kraju pochodzenia, kraju poprzedniego zamieszkania lub kraju tranzytowego.
Poprawka
14
Artykuł 6 ustęp 1
1.
Z inicjatywy Komisji można wykorzystać nie więcej niż 7 % dostępnych środków Funduszu na finansowanie działań ponadnarodowych lub działań przeprowadzanych w interesie ogólnym Wspólnoty („działania wspólnotowe”), dotyczących polityki w zakresie imigracji i integracji oraz środków mających zastosowanie do grup docelowych, o których mowa w art. 7.
1.
Z inicjatywy Komisji można wykorzystać nie więcej niż 20 % dostępnych środków Funduszu na finansowanie działań ponadnarodowych lub działań przeprowadzanych w interesie ogólnym Wspólnoty („działania wspólnotowe”), dotyczących polityki w zakresie imigracji i integracji oraz środków mających zastosowanie do grup docelowych, o których mowa w art. 7.
Uzasadnienie
Wzmożenie współpracy wspólnotowej w zakresie wdrażania prawa wspólnotowego oraz pozytywnych doświadczeń, a także wspierania tworzenia ponadnarodowych sieci współpracy, których celem jest stymulowanie innowacji, ułatwianie wymiany doświadczeń i stosowanych praktyk, przyczynianie się do wzmacniania działań podejmowanych przez służby konsularne państw członkowskich w krajach trzecich oraz opracowywanie narzędzi, metod oraz wspólnych wskaźników statystycznych wymagają większego udziału środków dostępnych funduszowi.
Poprawka
15
Artykuł 7 ustęp 2
2.
Zalicza się do nich obywateli państw trzecich, którzy nie wymagają już ochrony międzynarodowej, ponieważ ich wniosek azylowy został odrzucony ostateczną decyzją zgodną z odpowiednim prawem krajowym lub ponieważ ich status ochronny został odwołany, wygasł lub nie został przedłużony (na mocy ostatecznej decyzji) w zgodzie z prawem krajowym lub wspólnotowym.
2.
Zalicza się do nich obywateli państw trzecich, którzy nie wymagają już ochrony międzynarodowej, ponieważ ich wniosek azylowy został odrzucony ostateczną decyzją zgodną z odpowiednim prawem krajowym lub ponieważ ich status ochronny został odwołany, wygasł lub nie został przedłużony (na mocy ostatecznej decyzji) w zgodzie z prawem krajowym , międzynarodowym lub wspólnotowym.
Poprawka
16
Artykuł 8 ustęp 2
2.
Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają spójność pomocy finansowanej z Funduszu oraz budżetów Państw Członkowskich z działalnością, polityką i priorytetami Wspólnoty.
Spójność ta znajduje szczególnie odbicie w programie wieloletnim, o którym mowa w art. 20.
2.
Komisja i Państwa Członkowskie zapewniają spójność pomocy finansowanej z Funduszu oraz budżetów Państw Członkowskich z działalnością, polityką i priorytetami Wspólnoty, a szczególnie w programie wieloletnim, o którym mowa w art. 20.
Działania wymienione w ust. 1 niniejszego artykułu prowadzone będą w synergii z unijnymi instrumentami pomocy zewnętrznej, a w szczególności z instrumentem Europejskiej Polityki Sąsiedztwa.
Uzasadnienie
Nowe rozporządzenie w sprawie instrumentu Europejskiej Polityki Sąsiedztwa przewiduje współpracę w obszarze sprawiedliwości i spraw wewnętrznych, wraz z zagadnieniami dotyczącymi azylu i migracji oraz zwalczania i zapobiegania terroryzmowi i przestępczości zorganizowanej.
Nowy program tematyczny będący odpowiedzią na wspólne wyzwania dla krajów sąsiadujących z UE i państw członkowskich winien mieć charakter uzupełniający w stosunku do funduszy, które odnoszą się do polityki wewnętrznej oraz powstania mechanizmu solidarności między państwami członkowskimi.
Poprawka
17
Artykuł 8 ustęp 3 a (nowy)
3a.
Komisja dąży do ścisłej współpracy z Wysokim Komisarzem ONZ ds. Praw Człowieka oraz do osiągnięcia synergii we wspólnych działaniach z zakresu polityki imigracyjnej i azylowej.
Uzasadnienie
Konieczna jest synergia w planowaniu działań w zakresie polityki imigracyjnej i azylowej między państwami członkowskimi, zaangażowanymi na co dzień we wprowadzanie w życie tej polityki oraz Wysokim Komisarzem ONZ ds. Uchodźców i Międzynarodową Organizacją ds. Migracji, którzy prowadząc działania w tym obszarze, mogą udzielić wsparcia państwom członkowskim.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
Odsyłacze
COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
LIBE
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
AFET 22.6.2005
Ściślejsza współpraca
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Tatjana Ždanoka 21.7.2005
Rozpatrzenie w komisji
23.2.2006
20.3.2006
Data zatwierdzenia poprawek
21.3.2006
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
43
4
4
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Angelika Beer, Panagiotis Beglitis, André Brie, Elmar Brok, Philip Claeys, Véronique De Keyser, Giorgos Dimitrakopoulos, Ana Maria Gomes, Alfred Gomolka, Richard Howitt, Jana Hybášková, Toomas Hendrik Ilves, Michał Tomasz Kamiński, Helmut Kuhne, Vytautas Landsbergis, Emilio Menéndez del Valle, Francisco José Millán Mon, Pasqualina Napoletano, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Baroness Nicholson of Winterbourne, Raimon Obiols i Germà, Cem Özdemir, Justas Vincas Paleckis, Alojz Peterle, Tobias Pflüger, João de Deus Pinheiro, Mirosław Mariusz Piotrowski, Hubert Pirker, Paweł Bartłomiej Piskorski, Libor Rouček, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Jacek Emil Saryusz-Wolski, György Schöpflin, Gitte Seeberg, Marek Maciej Siwiec, István Szent-Iványi, Konrad Szymański, Charles Tannock, Inese Vaidere, Ari Vatanen, Karl von Wogau, Luis Yañez-Barnuevo García, Josef Zieleniec
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Alexandra Dobolyi, Glyn Ford, Patrick Gaubert, Jaromír Kohlíček, Miguel Angel Martínez Martínez, Aloyzas Sakalas, Pierre Schapira, Tatjana Ždanoka
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
1.2.2006
OPINIA Komisji Rozwoju
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
( COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Fernando Fernández Martín
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
1.
Ramowy program solidarności
Pod nazwą „ramowy program solidarności i zarządzania przepływami migracyjnymi na lata 2008-2013”
COM(2005)0123 , 6.4.2005 Komisja Europejska przedstawia trzy decyzje Parlamentu Europejskiego i Rady (przedłożone w ramach procedury współdecyzji) oraz jedną decyzję Rady (przedłożona w ramach procedury konsultacji).
Wnioskom tym przyświeca idea większej spójności i harmonizacji w polityce imigracyjnej Unii Europejskiej.
Osiągnięcie tego celu przez instytucje europejskie byłoby łatwiejsze, gdyby wszystkie państwa członkowskie ratyfikowały traktat konstytucyjny, chociaż narzędzia prawne, jakimi obecnie dysponuje UE, powinny wystarczyć do dokonania postępów w tej dziedzinie.
Wniosek zmierza do wzmocnienia solidarności między państwami członkowskimi w zakresie zarządzania i ponoszenia kosztów związanych z przyjmowaniem imigrantów.
Imigracja jest dla Unii Europejskiej dziedziną priorytetową, jak niejednokrotnie oświadczała Komisja i Parlament.
Należy podkreślić, że środki przeznaczone na cztery fundusze pakietu nie powinny być przenoszone między funduszami.
Dlatego też w czasie debaty nad perspektywą finansową Komisja Rozwoju powinna czuwać, aby pamiętano o realizacji celu związanego ze wspólnym zarządzaniem, nie dopuszczając do jakiegokolwiek obniżenia kwot obecnie przyznanych na omawiane środki; pożądane byłoby nawet podwyższenie przyznanych kwot.
2.
Utworzenie Europejskiego Funduszu Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013
Fundusz powrotu imigrantów, o który wnioskowano w programie haskim
Uwzględniając wnioski z posiedzenia Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 4-5 listopada 2004 r. , powstanie w programie ramowym w roku 2008.
Do najważniejszych celów funduszu należą: utworzenie, doskonalenie organizacji i wdrażanie przez państwa członkowskie zintegrowanego zarządzania, a także wzmocnienie współpracy między państwami członkowskimi.
W tym kontekście ważne jest również opracowanie wspólnej definicji kategorii osób, którym można nakazać powrót, oraz stosowanie wspólnych norm wdrażania polityki dotyczącej powrotów.
Projekt dyrektywy
COM(2005)0391 , 1.9.2005 w sprawie wspólnych norm ma na celu harmonizację obowiązujących w UE procedur dotyczących powrotu imigrantów.
Działania przygotowawcze w dziedzinie powrotu imigrantów zaplanowano na lata 2005-2006
Program RETURN 2005-2006, 15 000 000 € .
Na fundusz przeznaczono łącznie 759 milionów € na lata 2008-2013.
3.
Stanowisko sprawozdawcy
Biorąc pod uwagę, że wdrażanie standardów przyjętych w Unii Europejskiej (np. dorobek Schengen) w niejednakowy sposób obciąża obecnie poszczególne państwa członkowskie, niezbędne jest wprowadzenie mechanizmu solidarności; powinien on przede wszystkim zapewnić jednakowe traktowanie uchodźców, osób starających się o azyl i imigrantów, oczywiście w pełnym poszanowaniu uznanych norm w zakresie praw człowieka.
Należy ponadto pamiętać, że dyskusja dotycząca „solidarności” powinna dotyczyć nie tylko państw członkowskich, a pojęcie „solidarności” powinno obejmować wszystkie zainteresowane kraje, w tym również państwa trzecie.
Z tej perspektywy sprawozdawca wyraża zadowolenie z pogłębienia trwających dyskusji w sprawie korzyści, jakie polityka rozwoju może mieć dla skutecznej polityki w dziedzinie migracji.
Wydarzenia, jakie miały miejsce w ciągu ostatnich miesięcy w hiszpańskich eksklawach Ceucie i Melilli, po raz kolejny unaoczniły ewidentną konieczność: „more development for less migration”.
Z tego punktu widzenia sprawozdawca uważa, że konieczne jest zachowanie równowagi między bezpieczeństwem a solidarnością z imigrantami.
Zważywszy, że rozpatrujemy tu wytyczne programów ramowych na całą perspektywę finansową, omawiane akty tylko zarysowują kierunki, które następnie trzeba będzie doprecyzować w ramach programów wieloletnich.
Dlatego też trudno wprowadzić konkretne zmiany do przedstawionych propozycji, a ogólny charakter samych aktów wydaje się uwzględniać dyskusje z ostatnich lat.
Trzeba będzie jednak czuwać nad konkretną realizacją przedstawionych propozycji.
Sprawozdawca proponuje jednak wyraźniej podkreślić znaczenie niektórych aspektów funduszu powrotu imigrantów.
Po pierwsze do artykułu dotyczącego ogólnych celów projektu należy włączyć związek między uchodźcami a polityką rozwoju.
Mając na uwadze stałe wysiłki zmierzające do większej harmonizacji działań wspólnotowych w dziedzinie wspólnej polityki w zakresie powrotu imigrantów, sprawozdawcy wydaje się również, że przeznaczona na działania wspólnotowe kwota w wysokości 7% budżetu jest bardzo skromna.
Sprawozdawca po raz kolejny podkreśla, że niezależnie od administracyjnej sytuacji osób odsyłanych powroty powinny się odbywać z zachowaniem ścisłego poszanowania praw człowieka.
Podejście takie sprzyja między innymi tworzeniu programów dobrowolnego powrotu w powiązaniu ze wsparciem ponownej integracji i z pomocą po powrocie.
Projekt pozostawia jednak w zawieszeniu jedną kwestię, a mianowicie wspólną definicję „dobrych praktyk” w przypadku powrotów przymusowych w pełnym poszanowaniu podstawowych praw osób odsyłanych.
Należy zwrócić szczególną uwagę na te strefy na terytorium UE, które są bardziej dotknięte „stresem migracyjnym”.
Presja, jakiej podlegają te strefy, wynika najczęściej z gęstości zaludnienia, z ograniczonej przestrzeni, z odległości lub z warunków geograficznych.
Te wyjątkowe okoliczności ograniczają możliwości zarządzania migracją, dlatego też należy je wzmocnić poprzez wprowadzenie odpowiednich środków.
Powinno to wyrażać się również bezpośrednio w zintegrowanych planach powrotów.
Z punktu widzenia sprawozdawcy bardzo ważne jest, aby projektowi towarzyszyło wzmocnienie stosunków z krajami pochodzenia osób odsyłanych.
Sprawozdawca podkreśla, że projekt w bardzo pozytywny sposób uwzględnia niezbędne działania i strategie, angażujące rządy i społeczeństwo obywatelskie państw trzecich w opracowywanie trwałej polityki rozwoju.
Projekt wychodzi tym samym naprzeciw wnioskom sformułowanym w opinii Komisji Rozwoju w sprawozdaniu z inicjatywy własnej w sprawie powiązań między migracją legalną a nielegalną oraz integracji osób migrujących
A6-0136/2005 .
Mając na względzie przedstawione uwagi i konkretną realizację programu ramowego, sprawozdawca w pełni popiera wniosek dotyczący decyzji jako niezbędny krok w kierunku wspólnej polityki UE w zakresie powrotu imigrantów.
POPRAWKI
Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Dotychczas niepublikowany w Dzienniku Urzędowym.
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Artykuł 2 ustęp 1
1.
Celem ogólnym Funduszu jest wspieranie wysiłków Państw Członkowskich na rzecz poprawy zarządzania powrotami we wszystkich wymiarach poprzez zastosowanie koncepcji zarządzania zintegrowanego, uwzględniając przy tym prawodawstwo wspólnotowe w tej dziedzinie.
1.
Celem ogólnym Funduszu jest wspieranie wysiłków Państw Członkowskich na rzecz poprawy zarządzania powrotami we wszystkich wymiarach poprzez zastosowanie koncepcji zarządzania zintegrowanego, uwzględniając przy tym prawodawstwo wspólnotowe w tej dziedzinie , jak również prawodawstwo krajów pochodzenia i ogólne zasady polityki rozwojowej .
Uzasadnienie
Nie można określić ogólnych celów funduszu powrotu, nie biorąc pod uwagę powodów, dla których uchodźcy opuszczają swój kraj.
Dlatego też cele powinny obejmować wspieranie nie tylko działań podejmowanych przez państwa członkowskie, ale także istniejących możliwości działania, zanim uchodźcy opuszczą swój kraj, jak na przykład dwustronne umowy między UE i krajami pochodzenia oraz pozytywny wpływ realizacji milenijnych celów rozwoju poprzez zmniejszanie ubóstwa.
Polityka rozwoju odgrywa także zasadniczą rolę w przygotowaniu pomocy dla uchodźców wracających do krajów pochodzenia.
Poprawka
2
Artykuł 3 ustęp 2 tiret pierwsze
- opierają się na wszechstronnej ocenie sytuacji w poszczególnych Państwach Członkowskich w odniesieniu do grupy docelowej oraz wyzwań związanych z przewidywanymi operacjami (takich jak zdobywanie dokumentów podróżnych i inne praktyczne przeszkody umożliwiające wyjazd).
Takiej wszechstronnej oceny należy dokonać we współpracy z odpowiednimi władzami i partnerami;
- opierają się na wszechstronnej ocenie sytuacji w poszczególnych Państwach Członkowskich , ze zwróceniem szczególnej uwagi na obszary dotknięte większym „stresem migracyjnym”, w odniesieniu do grupy docelowej oraz wyzwań związanych z przewidywanymi operacjami (takich jak zdobywanie dokumentów podróżnych i inne praktyczne przeszkody umożliwiające wyjazd).
Takiej wszechstronnej oceny należy dokonać we współpracy z odpowiednimi władzami i partnerami;
Uzasadnienie
Należy zwrócić szczególną uwagę na te strefy na terytorium UE, które są bardziej dotknięte „stresem migracyjnym”.
Presja, jakiej podlegają te strefy, wynika często z gęstości zaludnienia, z ograniczonej przestrzeni lub z warunków geograficznych.
Dlatego też należy zwrócić szczególną uwagę na zagwarantowanie warunków stosowania niniejszej decyzji.
Poprawka
3
Artykuł 4 ustęp 2 litera c)
c) Opracowanie wspólnych, zintegrowanych planów powrotu imigrantów oraz ich wdrożenie, w tym programy dobrowolnych powrotów do konkretnych krajów pochodzenia, krajów poprzedniego zamieszkania lub krajów tranzytowych.
c) Opracowanie wspólnych, zintegrowanych planów powrotu imigrantów oraz ich wdrożenie, w tym programy dobrowolnych powrotów do konkretnych krajów pochodzenia, krajów poprzedniego zamieszkania lub krajów tranzytowych , przy poszanowaniu prawa każdej osoby powracającej dobrowolnie lub przymusowo do indywidualnego traktowania i porady .
Uzasadnienie
Chociaż istnieją niewątpliwe zbieżności w ramach różnych działań i krajów pochodzenia lub przynależności do określonej grupy, nie może to jednak prowadzić do pozbawiania osób powracających prawa do zindywidualizowanego traktowania i doradztwa.
Poprawka
4
Artykuł 4 ustęp 2 litera i)
i) Wspólne środki służące monitorowaniu sytuacji osób powracających oraz tego, czy powrót ma charakter stały.
i) Wspólne środki służące monitorowaniu sytuacji osób powracających oraz tego, czy powrót ma charakter stały , pod warunkiem uprzedniego wyrażenia zgody przez osoby zainteresowane .
Uzasadnienie
Monitorowanie sytuacji osoby powracającej do kraju pochodzenia powinno zawsze wymagać uprzedniej zgody danej osoby.
Osoba powracająca ma pełne prawo odmówić zgody na tego rodzaju ingerencję w jej życie prywatne.
Poprawka
5
Artykuł 4 ustęp 5
5.
W działaniach uwzględnia się szczególną sytuację osób wymagających szczególnego traktowania, takich jak małoletni, małoletni bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, kobiety ciężarne, osoby samotnie wychowujące małoletnie dzieci oraz osoby poddane torturom, ofiary gwałtów lub ofiary innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej.
5.
W działaniach uwzględnia się szczególną sytuację osób wymagających szczególnego traktowania, takich jak małoletni, małoletni bez opieki, osoby niepełnosprawne, osoby starsze, kobiety ciężarne, osoby samotnie wychowujące małoletnie dzieci oraz osoby poddane torturom, ofiary gwałtów lub ofiary innych poważnych form przemocy psychologicznej, fizycznej lub seksualnej , zapewniając przy tym w szczególności i w każdym działaniu pełne poszanowanie przepisów dotyczących praw człowieka .
Uzasadnienie
We wszystkich działaniach należy dawać bezwzględne pierwszeństwo pełnemu poszanowaniu praw człowieka.
Wiadomo, że przymusowe powroty odbywają się często w niepewnych warunkach, dlatego też niezbędne jest poszanowanie godności osoby ludzkiej i jej praw, które wciąż jeszcze zbyt często są poważnie naruszane.
Poprawka
6
Artykuł 6 ustęp 1
1.
Z inicjatywy Komisji można wykorzystać nie więcej niż 7 % dostępnych środków Funduszu na finansowanie działań ponadnarodowych lub działań przeprowadzanych w interesie ogólnym Wspólnoty („działania wspólnotowe”), dotyczących polityki w zakresie imigracji i integracji oraz środków mających zastosowanie do grup docelowych, o których mowa w art. 7.
1.
Z inicjatywy Komisji można wykorzystać nie więcej niż 15% dostępnych środków Funduszu na finansowanie działań ponadnarodowych lub działań przeprowadzanych w interesie ogólnym Wspólnoty („działania wspólnotowe”), dotyczących polityki w zakresie imigracji i integracji oraz środków mających zastosowanie do grup docelowych, o których mowa w art. 7.
Uzasadnienie
Środki w wysokości 7% budżetu przeznaczonego na działania wspólnotowe w omawianym programie w żadnym wypadku nie wystarczą na osiągnięcie ambitnych celów przedstawionych we wniosku.
Aby istotnie „przyczyniać się do praktycznej i owocnej współpracy” (str. 9), bez wątpienia konieczne jest dysponowanie wyższymi kwotami.
Poprawka
7
Artykuł 19 ustęp 1
1.
W odniesieniu do każdego programu wieloletniego Komisja przyjmuje wytyczne strategiczne, w których określa ogólne zasady wydatkowania środków z Funduszu uwzględniające postęp, jaki dokonał się w zakresie tworzenia i wprowadzania w życie prawa wspólnotowego w dziedzinie powrotu imigrantów, jak również środki podjęte przez Wspólnotę w obszarze nielegalnej imigracji oraz orientacyjny podział środków finansowych Funduszu na czas trwania programu wieloletniego.
1.
W odniesieniu do każdego programu wieloletniego Komisja przyjmuje wytyczne strategiczne, w których określa ogólne zasady wydatkowania środków z Funduszu uwzględniające postęp, jaki dokonał się w zakresie tworzenia i wprowadzania w życie prawa wspólnotowego w dziedzinie powrotu imigrantów, jak również środki podjęte przez Wspólnotę w obszarze nielegalnej imigracji oraz orientacyjny podział środków finansowych Funduszu na czas trwania programu wieloletniego , zapewniając zarazem w ramach wymienionych wytycznych nieustanne i pełne poszanowanie przepisów dotyczących praw człowieka .
Uzasadnienie
We wszystkich działaniach należy dawać bezwzględne pierwszeństwo pełnemu poszanowaniu praw człowieka.
Wiadomo, że przymusowe powroty odbywają się często w niepewnych warunkach, dlatego też niezbędne jest poszanowanie godności osoby ludzkiej i jej praw, które wciąż jeszcze zbyt często są poważnie naruszane.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Europejski Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
Odsyłacze
COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
LIBE
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu
DEVE 22.6.2005
Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Fernando Fernández Martín 31.8.2005
Poprzedni sprawozdawca komisji opiniodawczej
Rozpatrzenie w komisji
14.11.2005
1.12.2005
25.1.2005
Data przyjęcia
25.1.2005
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
21
1
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Margrietus van den Berg, Danutė Budreikaitė, Marie-Arlette Carlotti, Thierry Cornillet, Nirj Deva, Fernando Fernández Martín, Hélène Goudin, Filip Andrzej Kaczmarek, Glenys Kinnock, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Maria Martens, Miguel Angel Martínez Martínez, Gay Mitchell, Toomas Savi, Frithjof Schmidt, Jürgen Schröder, Anna Záborská, Mauro Zani
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Milan Gaľa, Linda McAvan, Manolis Mavrommatis, Anne Van Lancker, Gabriele Zimmer
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
28.3.2006
OPINIA Komisji Budżetowej
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
( COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Gérard Deprez
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE (w języku francuskim)
PROPOSITION DE LA COMMISSION
· La présente proposition est une des quatre décisions qui font partie du programme général "Solidarité et gestion des flux migratoires"
COM(2005)0123 . présenté par la Commission en avril 2005 et proposé pour une période janvier 2007 à décembre 2013 doté de 5,866 milliards d'EUR en crédits de compromis; le programme-cadre proposé met en place quatre fonds chacun avec un base juridique différente: le Fonds pour les frontières extérieures, le Fonds européen d’intégration des ressortissants de pays tiers, le Fonds européen pour le retour et le Fonds européen pour les réfugiés.
La présente proposition pour un Fonds européen pour le retour des ressortissants de pays tiers en séjour irrégulier est destiné à améliorer la gestion des retours sur un plan national en tenant compte de la législation communautaire existante et en se basant sur le principe d’une gestion solidaire des retours.
Le Fonds poursuivrait les objectifs suivants :
· améliorer l’organisation et la mise en œuvre de plans nationaux de retours ;
· renforcer la coopération entre les États membres dans ce domaine ;
· encourager les États membres à appliquer de manière efficace et uniforme les normes communes pour le retour en fonction de l’évolution de la politique menée dans ce domaine.
Le Fond serait également destiné à appuyer des plans intégrés ou conjoints de retour visant à garantir un retour durable des personnes éloignées.
Les Etats membres qui le souhaitent pourraient accompagner ces mesures d’aide à la réintégration dans le pays d’accueil.
En principe, le Fonds couvre le retour tant des immigrés que des demandeurs d’asile ayant fait l’objet d’une décision négative.
La proposition établit une liste de mesures d’accompagnement qui peuvent également bénéficier d’un soutien : dépenses inhérentes au retour des personnes concernées, frais d’hébergement et d’escorte ; frais médicaux préalables à l’éloignement des immigrants ; frais suivant directement l’éloignement et éventuellement, mesures de réintégration.
À l’initiative de la Commission jusqu'à 7% des ressources disponibles du Fonds pourrait être destinés à des actions transnationales d'intérêt communautaire visant à améliorer la coopération entre Etats membres en matière de politique d’immigration et d’intégration.
La proposition de la Commission établit une répartition d'une quantité fixe différente par an pour la zone UE15 (300.000 EUR) et pour la zone UE10 (500.000 EUR).
Le solde des ressources annuelles serait réparti entre Etats membres en fonction de la clé de répartition suivante:
· 70% proportionnellement au nombre de ressortissants de pays tiers ayant fait l’objet d’une décision de retour au cours des 3 dernières années
· 30% proportionnellement au nombre de rapatriements (volontaires ou non) effectués de manière satisfaisante au cours des 3 dernières années.
La Commission propose un renforcement considérable de la politique de cette action avec une enveloppe financière globale de 759 millions d'EUR répartis comme suit:
2007
2008
2009
2010
2011
2012
2013
2014...
TOTAL
Operational Expenditure
C.A
P.A
39
60
100
150
200
200
749
19,5
49,5
80
125
175
200
100
749
Administrative Expenditure
1,4
1,5
1,6
1,7
1,75
2,05
10
C.A. + Administrative
Expenditure
40,4
61,5
101,6
151,7
201,05
202,05
759
COMMENTAIRES
Le rapporteur pour avis accueille favorablement la proposition de la Commission puisque celle-ci vise à soutenir une politique européenne de gestion intégrée des retours en s'appuyant sur l'expérience du passé, à savoir l'action préparatoire sur la gestion des retours de migrants.
Une action de l'Union européenne dans ce domaine s'appuyant sur des ressources financières suffisantes mises à disposition par la Communauté contribuer à renforcer la solidarité entre les États membres.
Cette action aurait aussi des répercussions positives dans le domaine de la lutte contre l'immigration clandestine et la traite des êtres humains dans l'Union.
Or, le Conseil européen du 15/16 décembre 2005 a considérablement réduit les fonds prévus par la Commission et le Parlement
resolution du 8 juin 2005: "Policy Challenges and Budgetary Means of the Enlarged Union 2007-2013, P6_TA(2005)0224 dans la nouvelle rubrique 3 citoyenneté, liberté, sécurité et justice (moins 51 %!).
En sus des mesures présentées par la Commission, le rapporteur formule les propositions suivantes:
1.
Należy podkreślić, że kwota wymieniona w kosztorysie ma wyłącznie charakter orientacyjny do czasu zawarcia porozumienia w sprawie perspektyw finansowych.
A ce sujet, des amendements au projet de résolution et à cet article ainsi qu'au projet de résolution sont proposés.
2.
Il faut souligner que les changements concernant le règlement financier doivent être considérés dans le cadre de l'actuelle révision dudit règlement.
À cet égard un amendement au projet de résolution a été proposé.
3.
Afin d'assurer une procédure efficace, il faudra poursuivre l'approche habituelle de la commission des budgets qui privilégie la procédure consultative.
Dans ce sens un amendement à l'article 52 est proposé.
4.
Należy ponadto zapewnić demokratyczną kontrolę poprzez monitorowanie i ocenę odpowiedniego programu.
Trois amendements sont proposés à cet égard aux articles 49 et 50.
POPRAWKI
Komisja Budżetowa zwraca się do Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Projekt rezolucji legislacyjnej
Poprawka
1
Ustęp 1 a (nowy)
1a. podkreśla, że środki wskazane w projekcie legislacyjnym na okres po roku 2006 są uzależnione od decyzji dotyczącej kolejnych wieloletnich ram finansowych;
Poprawka
2
Ustęp 1 b (nowy)
1b. wzywa Komisję do przedstawienia, w razie potrzeby, projektu mającego na celu dostosowanie kwoty odniesienia finansowego obecnego programu podczas przyjęcia kolejnych wieloletnich ram finansowych;
Uzasadnienie
Kwota odniesienia finansowego nie może zostać określona przed ostatecznym przyjęciem perspektyw finansowych.
Po przyjęciu tej decyzji Komisja powinna przedstawić projekt legislacyjny w celu ustalenia kwoty odniesienia biorąc pod uwagę pułap odpowiadający ramom finansowym.
Poprawka
3
Ustęp 2 a (nowy)
2a. podkreśla, że zmiany odnoszące się do wspólnego zarządzania, określone w art. 53 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich, powinny mieć charakter horyzontalny w ramach obecnej reformy rozporządzenia finansowego.
Uzasadnienie
Postanowienia rozporządzenia finansowego oraz jego środki wykonawcze dotyczące wspólnego zarządzania mają wystarczająco szerokie zastosowanie, aby móc regulować zarządzanie wszystkimi funduszami wspólnotowymi.
Wyjątki od postanowień rozporządzenia finansowego powinno się ograniczyć do minimum i zasadniczo powinny być ujęte w samym tekście rozporządzenia finansowego.
Wniosek dotyczący decyzji
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
4
Artykuł 14 ustęp 1
1.
Finansowa kwota referencyjna na realizację działań Funduszu w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. wynosi 759 mln EUR.
1.
Orientacyjna finansowa kwota referencyjna na realizację działań Funduszu w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2013 r.wynosi 759 mln EUR.
Uzasadnienie
Wysokość odniesienia finansowego jest orientacyjna aż do chwili ostatecznego przyjęcia perspektyw finansowych.
Po przyjęciu tej decyzji Komisja powinna przedstawić projekt legislacyjny w celu ustalenia kwoty odniesienia biorąc pod uwagę pułap odpowiadający ramom finansowym (patrz: poprawka do rezolucji legislacyjnej).
Poprawka
5
Artykuł 16 a (nowy)
Artykuł 16a
Zastosowanie mają postanowienia Rozporządzenia Finansowego.
Jeśli Komisja zamierza odstąpić od niniejszych postanowień dla jakichkolwiek potrzeb związanych z Funduszem, jednoznacznie i oddzielnie informuje o tym fakcie komisję Parlamentu Europejskiego odpowiedzialną za sprawy budżetowe.
Uzasadnienie
W celu zachowania przejrzystości stosowania postanowień Rozporządzenia Finansowego.
Niniejszą poprawkę należy rozpatrywać wraz z popr.
3 do art. 53 ust. 1 (nowy) aby umożliwić dokonanie przeglądu średniookresowego.
Poprawka
6
Artykuł 30 ustęp 1 litera b)
(b) zapewnia, by kontrola działań odbywała się na podstawie miarodajnej próby, umożliwiającej sprawdzenie prawidłowości deklarowanych wydatków; próba taka powinna stanowić co najmniej 10% całkowitej kwoty kwalifikowanych wydatków dla każdego programu;
(b) zapewnia, by kontrola działań odbywała się na podstawie miarodajnej próby, umożliwiającej sprawdzenie prawidłowości deklarowanych wydatków; próba taka powinna stanowić co najmniej 20% całkowitej kwoty kwalifikowanych wydatków dla każdego programu;
Uzasadnienie
W sprawozdaniach rocznych z lat 2003 i 2004 Trybunał Obrachunkowy stwierdził występowanie nieprawidłowości w systemie nadzoru nad Europejskim Funduszem na rzecz Uchodźców.
W celu zapobieżenia ich występowaniu w przyszłych funduszach państwa członkowskie powinny czuwać, poprzez nadzór nad co najmniej 20% całkowitej kwoty kwalifikowalnych wydatków, nad tym, aby zarządzanie środkami było zgodne z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi.
Odpowiada to również zaleceniom Europejskiego Trybunału Obrachunkowego.
Poprawka
7
Artykuł 49 ustęp 1 a (nowy)
1a.
Komisja upewnia się, że działania przewidziane na mocy niniejszej decyzji podlegają ocenie ex ante, monitorowaniu i ocenie ex ante.
Komisja czuwa nad zapewnieniem dostępu do programu oraz przejrzystości przy jego wdrażaniu.
Uzasadnienie
Poprawka wynika z przekonania o potrzebie zapewnienia demokratycznej kontroli w postaci monitorowania i oceny programu w stosownym czasie.
Poprawka
8
Artykuł 49 ustęp 3 a (nowy)
3a.
Komisja informuje regularnie i w stosownym czasie Radę i Parlament Europejski o stanie realizacji programu, zwłaszcza odnośnie wykorzystania dostępnych zasobów.
Uzasadnienie
Obie instytucje władzy ustawodawczej muszą być odpowiednio i w stosownym czasie poinformowane, aby umożliwić im zagwarantowanie monitorowania i oceny programu.
Poprawka
9
Artykuł 50 ustęp 4
4.
Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:
4.
Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu, Radzie, Europejskiemu Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu oraz Komitetowi Regionów:
(a) sprawozdanie ze stosowania kryteriów rocznego podziału środków między Państwa Członkowskie, określonych w art. 15 – nie później niż 30 czerwca 2010 r.;
a) trzy lata po przyjęciu programu sprawozdanie ze stosowania kryteriów rocznego podziału środków między Państwa Członkowskie, określonych w art. 14, wraz z propozycjami zmian, o ile są konieczne;
(b) sprawozdanie okresowe z jakościowych i ilościowych efektów funkcjonowania Funduszu wraz z wnioskiem dotyczącym przyszłego rozwoju Funduszu – nie później niż 31 grudnia 2010 r.;
b) cztery lata po przyjęciu programu sprawozdanie okresowe z jakościowych i ilościowych efektów funkcjonowania Funduszu wraz z wnioskiem dotyczącym przyszłego rozwoju Funduszu;
(c) sprawozdanie oceniające ex post – nie później niż 31 grudnia 2012 r. (za okres 2008-2010) i 31 grudnia 2015 r. (za okres 2011-2013).
c) szczegółowe sprawozdanie oceniające ex post – nie później niż 31 grudnia 2012 r. (za okres 2008-2010) i 31 grudnia 2015 r. (za okres 2011-2013) dotyczące realizacji i rezultatów programu, pod koniec realizacji programu.
Uzasadnienie
Poprawka wynika z przekonania o potrzebie zapewnienia demokratycznej kontroli w postaci monitorowania i oceny programu w stosownym czasie.
Poprawka
10
Artykuł 52 ustęp 1
1.
Komisję wspiera wspólny Komitet „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”, ustanowiony decyzją ustanawiającą Fundusz Granic Zewnętrznych na okres 2007-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” ../… („Komitet”).
1.
Komisję wspiera wspólny Komitet „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi (skreślenie) w okresie 2007-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” ../… („Komitet”).
Poprawka
11
Artykuł 52 ustęp 2
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 4 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8.
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu zastosowanie ma art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem przepisów jej art. 8..
Uzasadnienie
Procedura doradcza jest tradycyjnym podejściem Komisji Budżetowej mającym na celu zapewnienie skuteczności procedur.
Poprawka
12
Artykuł 53 ustęp -1 (nowy)
-1.
W celu usprawnienia wdrażania Funduszu Komisja może przedłożyć niniejszą decyzję do przeglądu średniookresowego do końca 2010 roku.
Uzasadnienie
Zapewnienie większej elastyczności i usprawnienie wdrażania Funduszu.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
Odsyłacze
COM(2005)0123 – C6‑0126/2005 – 2005/0049(CNS)
Komisja przedmiotowo właściwa
LIBE
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu
BUDG 22.6.2005
Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Gérard Deprez 9.6.2005
Poprzedni sprawozdawca komisji opiniodawczej
Rozpatrzenie w komisji
23.3.2006
Data przyjęcia
23.3.2006
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
26
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Richard James Ashworth, Reimer Böge, Simon Busuttil, Gérard Deprez, Valdis Dombrovskis, Hynek Fajmon, Neena Gill, Ingeborg Gräßle, Louis Grech, Catherine Guy-Quint, Jutta D. Haug, Ville Itälä, Anne E. Jensen, Wiesław Stefan Kuc, Janusz Lewandowski, Mario Mauro, Jan Mulder, Giovanni Pittella, Antonis Samaras, Nina Škottová, László Surján, Kyösti Virrankoski, Ralf Walter
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Kathalijne Maria Buitenweg, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Peter Šťastný
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej Fundusz Powrotu Imigrantów na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
Odsyłacze
COM(2005)0123 – C6-0126/2005 – 2005/0049(COD)
Data przedstawienia w PE
6.4.2005
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE 22.6.2005
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
AFET 22.6.2005
DEVE 22.6.2005
BUDG 22.6.2005
Opinia niewydana Data wydania decyzji
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Barbara Kudrycka 6.6.2005
Poprzedni sprawozdawca(y)
Procedura uproszczona - data decyzji
Zastrzeżenia do podstawy prawnej Data wydania opinii JURI
/
Zmiana wysokości środków finansowych Data wydania opinii BUDG
/
Zasięgnięcie opinii Komitetu Ekonomiczno-Społecznego przez PE - data decyzji na posiedzeniu
Zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów przez PE - data decyzji na posiedzeniu
Rozpatrzenie w komisji
4.10.2005 1.6.2006
1.12.2005 23.10.2006
22.2.2006 6.11.2006
3.4.2006
18.4.2006
Data przyjęcia
6.11.2006
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
17
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Mihael Brejc, Carlos Coelho, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Patrick Gaubert, Adeline Hazan, Ole Krarup, Barbara Kudrycka, Romano Maria La Russa, Henrik Lax, Hartmut Nassauer, Martine Roure, Ioannis Varvitsiotis, Stefano Zappalà
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Roland Gewalt, Jeanine Hennis-Plasschaert, Sophia in 't Veld, Kyriacos Triantaphyllides, Rainer Wieland
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Salvatore Tatarella
Data złożenia
28.11.2006
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
...
