13.2.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Raül Romeva i Rueda i Angelika Beer
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni – brak przyjęcia przez Radę wspólnego stanowiska i przekształcenia kodeksu w prawnie wiążący instrument
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w 2008 r. przypada dziesiąta rocznica przyjęcia europejskiego kodeksu w sprawie wywozu broni,
B.
mając na uwadze, że ponad dwa lata temu, w dniu 30 czerwca 2005 r., COARM (grupa robocza Rady ds. broni) osiągnęła porozumienie o charakterze technicznym z zakresu treści wspólnego stanowiska, co wiąże się z gruntownym procesem przeglądu kodeksu postępowania UE w sprawie wywozu broni w celu jego przekształcenia w skuteczny instrument kontroli wywozu broni z terytorium UE i przez przedsiębiorstwa wspólnotowe,
C.
mając na uwadze, że przyjęcie powyższego wspólnego stanowiska uczyni z kodeksu prawnie wiążący instrument kontroli wywozu broni dla wszystkich państw członkowskich UE,
D.
mając na uwadze, że Parlament z ogromnym zadowoleniem odnosił się do tego wspólnego stanowiska przy kilku okazjach, między innymi w swojej rezolucji z dnia 18 stycznia 2007 r. w sprawie siódmego i ósmego rocznego sprawozdania Rady, sporządzonych zgodnie z klauzulą operacyjną nr 8 kodeksu postępowania Unii Europejskiej w sprawie wywozu broni,
E.
mając na uwadze, że od roku 2005 Radzie nie udało się jednak przyjąć ww. wspólnego stanowiska na szczeblu politycznym, pozostawiając tę kwestię bez rozwiązania,
F.
mając na uwadze, że przyczyny tej sytuacji nie zostały nigdy oficjalnie podane, lecz są w oczywisty sposób związane z wolą niektórych państw członkowskich UE zniesienia obecnego embarga UE wobec Chińskiej Republiki Ludowej,
G.
mając na uwadze, że kwestia ta stała się obecnie pilna ze względu na następujące zdarzenia:
1) traktat reformujący UE oraz Europejską Strategię Bezpieczeństwa, które zobowiązują UE do odgrywania odpowiedzialnej roli na arenie światowej w dziedzinie interesów strategicznych i humanitarnych,
2) rozwój Europejskiej Polityki Bezpieczeństwa i Obrony (EPBiO), w ramach której rozmieszczanych jest coraz więcej zewnętrznych misji wojskowych i cywilnych, których pracownicy UE mogą być narażeni na ataki z użyciem broni wcześniej dostarczonej przez państwa członkowskie,
3) niedawne oświadczenia państw członkowskich UE wskazujące na ich determinację zwiększenia wywozu broni w celu uzyskania korzyści gospodarczych,
4) szereg inicjatyw mających na celu harmonizację krajowych strategii politycznych w zakresie zamówień na broń i wewnątrznwspólnotowych dostaw i sprzedaży broni,
H.
mając na uwadze, że mimo pozytywnych wysiłków COARM na rzecz dalszego udoskonalenia kodeksu i jego stosowania, działania te są osłabiane przez wywóz broni z państw członkowskich UE do krajów znajdujących się w stanie konfliktu, o niestabilnej sytuacji lub nieprzestrzegających praw człowieka, a zatem uważanych za „nieodpowiedzialne miejsca docelowe” w świetle kodeksu postępowania,
I.
mając na uwadze, że brak woli politycznej, aby przekształcić kodeks postępowania we wspólne stanowisko jest sprzeczny z wiodącą rolą Unii Europejskiej i jej państw członkowskich w zakresie wspierania globalnych instrumentów prawnych mających na celu kontrolę publicznych i prywatnych dostaw broni, a zwłaszcza sporządzenia prawnie wiążącego solidnego traktatu o handlu bronią,
1.
biorąc pod uwagę dziesiątą rocznicę kodeksu, wyraża głębokie ubolewanie z powodu obecnego politycznego impasu dotyczącego przyjęcia wspólnego stanowiska;
2.
nalega, aby słoweńska prezydencja UE uczyniła z przyjęcia wspólnego stanowiska stały punkt obrad na każdym posiedzeniu Rady ds. Ogólnych do czasu rozstrzygnięcia tej sprawy;
3.
wzywa te państwa członkowskie UE, które sprzeciwiają się prawnie wiążącemu kodeksowi postępowania, aby powtórnie rozważyły swe stanowisko;
4.
jest przekonany, że wkład UE w prawnie wiążący na skalę międzynarodową traktat o handlu bronią zyska na wiarygodności, jeżeli jej własny system wywozu broni stanie się prawnie wiążący;
5.
wyraża również przekonanie, że wraz z przyjęciem wspólnego stanowiska należy jednocześnie podjąć działania mające między innymi na celu:
a) zapobieżenie nieodpowiedzialnemu wywozowi broni poprzez ścisłe stosowanie kryteriów kodeksu zarówno w odniesieniu do przedsiębiorstw, jak i krajowych sił zbrojnych;
b) usprawnienie i zastosowanie kontroli pośrednictwa, a także zapobieganie nielegalnemu handlowi bronią prowadzonemu drogą powietrzną i morską;
c) zapewnienie szybkiego dochodzenia w sprawie niedawnych zarzutów domniemanych przypadków naruszenia embarga na broń;
d) zapobieganie wyprzedawaniu prywatnym pośrednikom, a następnie wywozowi do regionów występowania gwałtownych konfliktów lub napięć, broni zebranej w ramach EPBiO, reformy sektora bezpieczeństwa oraz innych inicjatyw UE,
e) poprawę przejrzystości i jakości danych dostarczanych przez państwa członkowskie UE w ramach rocznego sprawozdania w sprawie kodeksu postępowania;
6.
zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz wszystkim rządom i parlamentom państw członkowskich UE.
