Odpowiedź udzielona przez Neelie Kroes w imieniu Komisji
(9 września 2008 r.)
Dnia 20 czerwca 2008 r. odbyło się spotkanie służb Komisji z władzami polskimi, w którym brali udział także przedstawiciele norweskiego przedsiębiorstwa Ulstein.
Spółka ta wyraziła wstępne zainteresowanie nabyciem Stoczni Szczecińskiej.
Spotkanie zostało zorganizowane na wniosek władz polskich.
Potencjalny inwestor miał na nim przedstawić swoją strategię restrukturyzacji stoczni.
Dnia 9 lipca 2008 r. odbyło się inne spotkanie, na którym komisarz ds. konkurencji poinformowała polskiego ministra skarbu, że wstępne plany restrukturyzacji dla Stoczni Gdynia i Stoczni Szczecińskiej, dostarczone Komisji przez polskie władze w dniu 26 czerwca 2008 r. w ramach prowadzonego postępowania w sprawie pomocy państwa, nie gwarantują przywrócenia długoterminowej rentowności obu stoczni i nie spełniają kryteriów zatwierdzania pomocy państwa, określonych w Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw, Dz.U. C 244 z 1.10.2004, s. 2. .
Po tym spotkaniu w prasie pojawiły się komentarze nawiązujące do rzekomej notatki ze spotkania z dnia 20 czerwca 2008 r.
Komisja tej notatki nie widziała, nie komentowała ani nie zatwierdzała.
Komisja może jednak stwierdzić, że doniesienia prasowe nie odzwierciedlają dyskusji, jaka odbyła się na spotkaniu w dniu 20 czerwca 2008 r.
W trakcie tego spotkania przedstawiciele przedsiębiorstwa Ulstein zaprezentowali swoją strategię restrukturyzacji Stoczni Szczecińskiej.
Następnie zadali szereg pytań dotyczących różnych możliwości rozstrzygnięcia trwającego postępowania w sprawie pomocy państwa.
Komisja przedstawiła w wyczerpujący sposób możliwe warianty przebiegu postępowania w sprawie pomocy państwa, które prowadzone jest w odniesieniu do Stoczni Szczecińskiej.
Komisja omówiła zasady zatwierdzania pomocy państwa na mocy Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw oraz konsekwencje płynące z faktu niespełnienia określonych w nich warunków.
Komisja wyjaśniła, że w przypadku niespełnienia tych warunków, tak jak w przypadku wszelkiej pomocy niezgodnej z prawem i zasadami wspólnego rynku, przyznanej przez którekolwiek państwo członkowskie, Komisja zmuszona jest nakazać zwrot udzielonej pomocy państwa.
W odpowiedzi na pytanie przedsiębiorstwa Ulstein, w jaki sposób ewentualny nakaz odzyskania pomocy wpłynąłby na sprzedaż aktywów w procedurze upadłościowej, gdyby rzeczywiście miał on doprowadzić do bankructwa stoczni, Komisja odwołała się do stosowanych przez siebie utrwalonych praktyk oraz do orzecznictwa sądów wspólnotowych dotyczącego wykonywania nakazów odzyskania pomocy państwa w ramach procedur upadłościowych.
Odpowiedzi formułowane przez Komisję opierały się na zawiadomieniu Komisji „Zapewnienie skutecznego wykonania decyzji Komisji nakazujących państwom członkowskim odzyskanie pomocy przyznanej bezprawnie i niezgodnej ze wspólnym rynkiem” Dz.U. C 272 z 15.11.2007. .
W części 3.2.4 tego zawiadomienia omówiono zasady wykonywania nakazów odzyskania pomocy od niewypłacalnych beneficjentów.
Komisja może zaświadczyć, że nigdy nie poczyniono sugestii, jaką Szanowny Pan Poseł przytacza w swoim zapytaniu.
Na wniosek przedsiębiorstwa Ulstein Komisja dostarczyła polskim władzom obecnym na spotkaniu i przedstawicielom spółki Ulstein informacje nt. stosownego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości i praktyk stosowanych przez Komisję w sprawach dotyczących pomocy państwa na ratowanie i restrukturyzację.
