27.9.2006
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 103 ust. 4 Regulaminu złożyli
– Michael Gahler, Simon Coveney, Patrick Gaubert, Jana Hybášková, Filip Kaczmarek, Maria Martens, Mario Mauro, Jürgen Schröder, Anders Wijkman, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Miguel Angel Martínez Martínez, Glenys Kinnock, Ana Maria Gomes, Elena Valenciano Martínez-Orozco, w imieniu grupy politycznej PSE
– Marielle De Sarnez, Fiona Hall, Johan Van Hecke, Thierry Cornillet, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Marie-Hélène Aubert, Frithjof Schmidt, Angelika Beer, Margrete Auken, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Luisa Morgantini, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
– Eoin Ryan, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– Verts/ALE (B6‑0512)
– PPE-DE ( B6‑0513/2006 )
– PSE ( B6‑0514/2006 )
– ALDE ( B6‑0515/2006 )
– GUE/NGL ( B6‑0517/2006 )
– UEN ( B6‑0519/2006 )
w sprawie sytuacji w Darfurze
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Darfurze
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje uprzednie rezolucje w sprawie sytuacji w Sudanie, a w szczególności w Darfurze,
–
uwzględniając odpowiednie rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ, a w szczególności rezolucję Rady Bezpieczeństwa 1706 z dnia 31 sierpnia 2006 r.,
–
uwzględniając decyzję Unii Afrykańskiej z kwietnia 2004 r. o ustanowieniu Misji Afrykańskiej w Sudanie (AMIS),
–
uwzględniając Światowy Dzień na rzecz Darfuru, 17 września 2006 r.,
–
uwzględniając porozumienie pokojowe dotyczące Darfuru, podpisane w Abudży (Nigeria) dnia 5 maja 2006 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 4 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że konflikt w regionie Darfuru pomiędzy siłami rządowymi, prorządowymi milicjami a rebeliantami spowodował, że ponad 200 000 osób zostało rannych, a ponad 2 miliony osób zostało wysiedlonych lub zmuszonych do ucieczki w ciągu ostatnich trzech lat, pomimo podpisania porozumienia pokojowego dotyczącego Darfuru w dniu 5 maja 2006 r.,
B.
mając na uwadze, że porozumienie pokojowe dotyczące Darfuru pozostaje podstawą stabilności, pokoju i pojednania w Darfurze, pomimo oświadczenia specjalnego przedstawiciela ONZ Jana Pronka, że porozumienie to „jest niemal martwe”,
C.
mając na uwadze, że według Koordynatora Pomocy w Sytuacjach Kryzysowych ONZ Jana Egelanda sytuacja humanitarna i bezpieczeństwo w Darfurze są najgorsze od 2004 r., a dostęp do pomocy humanitarnej stale się pogarsza, do tego stopnia, że do niektórych obszarów Darfuru nie ma absolutnie wstępu dla pracowników humanitarnych, co oznacza, że tysiące mieszkańców Darfuru nie mają dostępu do pomocy,
D.
mając na uwadze, że zawieszenie broni w regionie jest stale łamane przez wszystkie strony, a przemoc często jest stosowana wobec ludności cywilnej, a także, że odbudowa militarna Darfuru oraz wzmocnienie sił rządowych w regionie spowodowały odnowienie walk na północy Darfuru,
E.
mając na uwadze, że „odpowiedzialność za ochronę” NZ przewiduje, że w sytuacji, gdy „władze krajowe wyraźnie nie są w stanie chronić obywateli przed ludobójstwem, zbrodniami wojennymi, czystkami etnicznymi i zbrodniami przeciwko ludzkości”, Rada Bezpieczeństwa ONZ może wyrazić zgodę na użycie sił wojskowych zgodnie z rozdziałem VII,
F.
mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ w rezolucji 1706 upoważniła nowe siły pokojowe ONZ liczące do 22 500 żołnierzy oraz policjantów do przejęcia operacji w Darfurze od Misji Afrykańskiej w Sudanie (AMIS), potwierdzając poszanowanie suwerenności Sudanu, jego jedności, niezależności i integralności terytorialnej,
G.
mając na uwadze, że rząd Sudanu nadal blokuje siłom NZ wjazd do Sudanu,
H.
mając na uwadze, że konflikt w Darfurze – oraz bezkarność prawna – coraz mocniej wpływa na stabilność regionu Centralnej Afryki i stanowi zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa,
I.
mając na uwadze, że w obliczu decyzji Unii Afrykańskiej z dnia 20 września o przedłużeniu obecnego mandatu sił pokojowych w Darfurze do końca roku, ONZ zobowiązał się do zapewnienia dalszego wsparcia logistycznego i materialnego AMIS,
J.
mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ przekazała sprawę sytuacji w Darfurze do Międzynarodowego Trybunału Karnego w marcu 2005 r.,
1.
wzywa rząd Sudanu do przyjęcia sił pokojowych ONZ w Darfurze, na podstawie rozdziału VII Karty NZ;
2.
podkreśla, że Sudan nie sprostał „odpowiedzialności za ochronę” własnych obywateli i w związku z tym jest zobowiązany do przyjęcia sił ONZ zgodnie z rezolucją 1706; wzywa Radę Bezpieczeństwa ONZ do wywarcia nacisku na władze sudańskie, aby zgodziły się one na rozmieszczenie misji ONZ w Darfurze, z mandatem wynikającym bezsprzecznie z rozdziału VII oraz wzmocnionymi możliwościami, w które misja ta została wyposażona na podstawie rezolucji 1706 Rady Bezpieczeństwa ONZ;
3.
żąda, by władze sudańskie nie tylko nie czyniły żadnych przeszkód w rozmieszczaniu misji ONZ w Darfurze i prowadzeniu przezeń działań, lecz także stworzyły niezbędne warunki do sprawnego funkcjonowania tej misji; podkreśla, że jakiekolwiek uchybienie władz sudańskich w tym aspekcie spotka się z sankcjami;
4.
wzywa społeczność międzynarodową i wszystkie zainteresowane strony do opracowania sposobów efektywnego i szybkiego przyczynienia się do sukcesu operacji misji ONZ w Darfurze oraz zakończenia konfliktu;
5.
wzywa Chiny i Rosję do odegrania pozytywnej roli w wysiłkach ONZ zmierzających do zapewnienia rozmieszczenia sił pokojowych ONZ oraz do wykorzystania w sposób konstruktywny swojej roli w regionie w celu ułatwienia rozmieszczenia misji i zapobiegania rozlewowi krwi;
6.
w tym kontekście wzywa Chiny do oparcia się na wspólnym oświadczeniu Chin i UE z dnia 11 września, w którym “przywódcy podkreślili, że wymiana operacji Unii Afrykańskiej na operację ONZ prowadzi do pokoju w Darfurze”; wzywa rząd Chin do podjęcia działań na podstawie tego oświadczenia poprzez użycie swoich wpływów w Sudanie do przekonania rządu Sudanu do przyjęcia sił pokojowych ONZ;
7.
wzywa Ligę Arabską do zaprzestania zajmowania postawy współdziałania z Sudanem przy jego stale nieprzejednanym stanowisku co do potrzeby rozmieszczenia sił pokojowych;
8.
przypomina zobowiązania ONZ sformułowane po ludobójstwie w Rwandzie z zamiarem efektywniejszego podjęcia ciężaru odpowiedzialności politycznej w Afryce;
9.
wzywa UE do pilnego wzmocnienia strefy zakazu lotów ustanowionej rezolucją 1591 Rady Bezpieczeństwa ONZ; ponagla społeczność międzynarodową do nawiązania współpracy z Czadem w celu omówienia wzmocnienia strefy zakazu lotów z wschodniego Czadu;
10.
potępia ciągłe łamanie zawieszenia broni przez wszystkie strony, a w szczególności przemoc stosowaną wobec ludności cywilnej i ataki na pomoc humanitarną;
11.
wzywa wszystkie strony, w tym rząd Sudanu, do natychmiastowego zakończenia działań zbrojnych w Darfurze, dotrzymania porozumienia w sprawie zawieszenia broni oraz do przestrzegania i wdrażania zobowiązań przyjętych w ramach porozumienia pokojowego;
12.
wzywa strony nie będące sygnatariuszami porozumienia pokojowego do podpisania go, podjęcia wszelkich niezbędnych działań i wdrożenia porozumienia;
13.
wzywa do podjęcia środków mających na celu budowanie zaufania, takich jak dialog Darfur-Darfur i do konsultacji obejmujących wszystkie strony konfliktu jak również społeczeństwo obywatelskie;
14.
odnotowuje przedłużenie mandatu misji Unii Afrykańskiej w Sudanie (AMIS) do końca roku; podkreśla natychmiastową konieczność wzmocnienia mandatu i rozszerzenia obowiązków tych sił oraz zapewnienia wystarczającego finansowania, jak również pomocy logistycznej i materialnej, co umożliwi skuteczną pomoc we wdrażaniu porozumienia;
15.
wzywa UE i innych aktorów międzynarodowych do pracy z ONZ i UA dla zagwarantowania zdolności sił pokojowych w Darfurze do szybkiego reagowania na łamanie zawieszenia broni i prowokacje którejkolwiek ze stron;
16.
wzywa UE, USA i innych aktorów międzynarodowych do nałożenia sankcji na każdą stronę, w tym rząd, która złamie zawieszenie broni lub zaatakuje ludność cywilną, siły pokojowe lub osoby zaangażowane w działania humanitarne oraz do podjęcia koniecznych działań, aby pomóc położyć kres bezkarności poprzez egzekwowanie systemu sankcji Rady Bezpieczeństwa;
17.
wzywa rząd Sudanu i społeczność międzynarodową do pełnej współpracy z Międzynarodowym Trybunałem Karnym, aby położyć kres bezkarności;
18.
wzywa wszystkich stałych członków Rady Bezpieczeństwa ONZ do przyjęcia pełnej odpowiedzialności i nieograniczania środków dążących do wspierania pokoju, bezpieczeństwa i stabilności w regionie Sudanu Darfur, ale raczej wspierania i promowania wszelkich odpowiednich kroków zmierzających do osiągnięcia trwałego rozwiązania konfliktu;
19.
wzywa wszystkie strony, w szczególności rząd Sudanu do zagwarantowania pełnego, bezpiecznego i nieograniczonego dostępu pracowników humanitarnych do wszystkich osób potrzebujących pomocy w Darfurze, jak również pomocy humanitarnej w szczególności dla osób przesiedlonych i uchodźców;
20.
wzywa do znaczącego zwiększenia pomocy humanitarnej dostarczanej przez wspólnotę międzynarodową dla blisko 3 milionów ludzi, całkowicie zależnych od międzynarodowej pomocy w formie żywności, schronienia i opiekli medycznej;
21.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Radzie Ministrów AKP-UE, rządowi Sudanu, Unii Afrykańskiej i Sekretarzowi Generalnemu ONZ.
