WERSJA OSTATECZNA
A6-0400/2005
14.12.2005
SPRAWOZDANIE
w sprawie strategii zapobiegania handlowi kobietami i dziećmi narażonymi na wykorzystywanie seksualne
(2004/2216 (INI))
Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia
Sprawozdawca:
Christa Prets
PE 362.715v03-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE (w języku angielskim)....................................................................................14
OPINIA KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH 17
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie strategii zapobiegania handlowi kobietami i dziećmi narażonymi na wykorzystywanie seksualne
(2004/2216 (INI))
Parlament Europejski ,
– uwzględniając art. 5 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej
Dz.U. C 364 z 18.02.2000. , który stanowi, że „handel ludźmi jest zakazany”,
– uwzględniając art. 4 i 5 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka z 1948 r.,
– uwzględniając konwencje i deklaracje ONZ, a w szczególności art. 5 i 6 Konwencji z roku 1979 w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji kobiet
http://www.un.org/Overview/rigths.html ,
– uwzględniając Konwencję Praw Dziecka z 1989 r., która dotyczy ochrony dzieci przed wszelkimi formami wykorzystywania seksualnego i molestowania seksualnego i ma przeciwdziałać porwaniom, sprzedaży i handlowi dziećmi,
– uwzględniając Protokół z Palermo z 2000 r. o zapobieganiu, zwalczaniu i karaniu handlu ludźmi, w szczególności kobietami i dziećmi, uzupełniający Konwencję ONZ o zwalczaniu ponadnarodowej przestępczości zorganizowanej,
– uwzględniając Deklarację z Brukseli w sprawie zapobiegania i zwalczania handlu ludźmi przyjętą w dniu 20 września 2002 r., która nawołuje do skutecznych skoordynowanych działań między krajami pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia oraz między wszystkimi krajowymi i międzynarodowymi czynnikami w odnośnych dziedzinach, w szczególności jej art. 7 i 8,
– uwzględniając ramową decyzję Rady 2002/629/JHA w sprawie zwalczania handlu ludźmi
Dz.U. L 203 z 1.08.2002, str. 1 , przyjętą 19 lipca 2002 r.,
– uwzględniając ramową decyzję Rady 2004/68/JHA w sprawie zwalczania seksualnego wykorzystywania dzieci i pornografii dziecięcej
Dz.U. L 13 z 20.01.2004, str. 44 , przyjętą 22 grudnia 2003 r.,
– uwzględniając dyrektywę Rady 2004/81/WE w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi lub podlegali działaniom ułatwiającym nielegalną imigrację, którzy współpracują z właściwymi władzami
Dz.U. L 261 z 6.08.2004, str. 19 , przyjętą 29 kwietnia 2004 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Grupy Ekspertów w dziedzinie handlu ludźmi, utworzonej w roku 2003 przez Komisję Europejską,
– uwzględniając wnioski Rady Europejskiej z Tampere zebranej w dniach 15-16 października 1999 r., wzywającej do walki z osobami uczestniczącymi w handlu ludźmi i podkreślającej potrzebę zapobiegania wszystkim formom handlu ludźmi,
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego zatytułowany: „Obszar wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości: bilans programu z Tampere i przyszłe kierunki działania” ( COM(2004)0401 )
Biuletyn UE 6-2004
– uwzględniając decyzję nr 293/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 stycznia 2000 r. przyjmującą program działania Wspólnoty (program Dafne) (2000-2003) w sprawie środków zapobiegawczych w walce przeciwko przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet
Dz.U. L 34 z 9.02.2000, str. 1. ,
– uwzględniając Deklarację Pekińską IV Światowej Konferencji ONZ w sprawie Kobiet
ONZ, Deklaracja Pekińska i Platforma Działania
http://www.un.org/womenwatch/daw/beijing/platform/declar.htm ,
– uwzględniając program haski
Program z Hagi poparty przez Rade Europejską w listopadzie 2004 r. w sprawie wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości, który wzywa Radę i Komisje do opracowania planu najlepszych praktyk, norm i mechanizmu zwalczania handlu ludźmi,
– uwzględniając Konwencję Rady Europy w sprawie przeciwdziałania handlowi ludźmi przyjętą przez Komitet Ministrów w dniu 3 maja 2005 r.,
– uwzględniając rezolucję z dnia 19 maja 2000 r. w sprawie komunikatu Komisji dla Rady i Parlamentu Europejskiego „Na rzecz dalszych działań w zwalczaniu handlu kobietami”
Dz.U. C 59 z 23.02.2001, s. 307,
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia oraz opinię Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A6‑0400/2005 ),
A. mając na uwadze, że handel ludźmi wiąże się z poważnymi naruszeniami podstawowych praw człowieka oraz okrutnymi praktykami, takimi jak stosowanie przymusu i siły, groźby, uprowadzenia, stosowanie przemocy, wykorzystywanie seksualne , oszustwa lub nadużycia,
B. przypominając, jak stwierdził urzędujący Przewodniczący Rady w Parlamencie Europejskim w dniu 23 czerwca 2005 r., że około 600-800 tys. osób rocznie pada ofiarą handlu ludźmi, a ponad 100 tys. kobiet co roku staje się ofiarami handlu w Unii Europejskiej,
C. mając na uwadze, że kobiety i dzieci są szczególnie narażone na tę formę przestępczości zorganizowanej oraz na współczesną formę niewolnictwa, która jest kontrolowana głownie przez sieci organizacji przestępczych, a zatem są bardziej zagrożone tym, że staną się ofiarami handlu,
D. mając na uwadze, że jednym z głównych czynników sprzyjających międzynarodowemu handlowi kobietami i dziećmi są lokalne rynki prostytucji, umożliwiające chętnym sprzedaż i zakup kobiet i dzieci w celu wykorzystania seksualnego; zważywszy, że źródłem zaopatrzenia handlarzy ludźmi w kobiety i dzieci są kraje południowe i wschodnie, a miejscem przeznaczenia kraje północne i zachodnie, w których popyt jest największy,
E. uznając, że aby osiągnąć zero tolerancji dla handlu ludźmi, Unia powinna ustalić pewne dostrzegalne i wiarygodne cele, jak np. zmniejszenie w ciągu najbliższych 10 lat o połowę liczbę ofiar handlu ludźmi, mając jednakże na uwadze, że nadrzędnym celem powinno być oczywiście jak najszybsze całkowite wyeliminowanie tej formy bardzo poważnego przestępstwa i rażącego pogwałcenia praw człowieka,
F. mając na uwadze, że wiedeński Plan Działania Rady i Komisji
Dz.U. C 191 z 23.01.1999. w sprawie sposobów najlepszego wdrażania postanowień Traktatu z Amsterdamu w sprawie utworzenia obszaru wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości nawołuje do większych wysiłków na rzecz uzgodnienia wspólnych definicji, kar finansowych i sankcji najpierw w ograniczonej liczbie dziedzin, takich jak handel ludźmi, w szczególności zaś wykorzystywanie seksualne kobiet, młodzieży i dzieci,
G. mając na uwadze, że handlu dziećmi i młodzieżą nie można rozpatrywać na tej samej podstawie i w oparciu o te same kryteria, co handlu kobietami i że w związku z tym należy przyjąć szczególne podejście dostosowane, po pierwsze, do przypadku dzieci oraz, po drugie, do przypadku młodzieży, jako że przypadek młodzieży różni się również od przypadku dzieci.
H. mając na uwadze, że pomimo przyjęcia decyzji ramowej 2002/629/WSiSW z dnia 19 lipca 2002 r. w sprawie zwalczania handlu ludźmi, która obejmuje zasadnicze elementy i wprowadza wspólną dla Państw Członkowskich Unii definicję handlu ludźmi, w dalszym ciągu nie zharmonizowano kar stosowanych przez Państwa Członkowskie, szczególnie jeżeli chodzi o wykorzystywanie seksualne kobiet i dzieci,
I. mając na uwadze, że pomimo Traktatów, przyjętych już licznych kroków legislacyjnych oraz poczynionych deklaracji politycznych, jak np. Deklaracja Brukselska z 2002 r., które podkreślają polityczny priorytet zwalczania handlu ludźmi, a w szczególności handlu kobietami i dziećmi, nie poczyniono żadnych realnych i zauważalnych postępów w tej kwestii; mając na uwadze, że handel ludźmi jest jednocześnie najszybciej rosnącą działalnością przestępczą w porównaniu z innymi rodzajami przestępczości zorganizowanej,
J. mając na uwadze, że konieczne jest zapobieganie handlowi ludźmi nie tylko poprzez indywidualne działania każdego z Państw Członkowskich, ale poprzez całościowe i zintegrowane, wielodyscyplinarne podejście na szczeblu UE i na szczeblu międzynarodowym, które obejmowałoby określenie elementów prawa karnego wspólnych dla wszystkich Państw Członkowskich, w szczególności jeżeli chodzi o kary, które byłyby skuteczne, proporcjonalne i odstraszające,
K. mając na uwadze trudną sytuację osobistą ofiar oraz ich narażenie, lecz również konieczność ich przyczynienia się do położenia kresu działalności organizacji przestępczych, jak również do znalezienia i zatrzymania ich szefów,
L. mając na uwadze, że brak wspólnej uzgodnionej definicji handlu kobietami i dziećmi oraz brak wspólnych wytycznych dotyczących komparatystycznych danych, badań i analiz stanowią poważną przeszkodę dla skutecznego działania i polityk,
M. mając na uwadze, że tworzenie skutecznych strategii zapobiegawczych – ze względu na to, że handel kobietami i dziećmi stanowi przestępstwo międzynarodowe – wymaga
- zajęcia się trójkątem na rynku handlu ludźmi, tj. ofiarą, handlarzem i klientem,
- programów i ochrony w pomocy prawnej i psychologicznej grup najbardziej zagrożonych,
- stosownej kampanii informacyjnej i uwrażliwiającej, prowadzonej w sposób stały i systematyczny i obejmującej wszystkie grupy społeczne, a przede narażone na wykorzystywanie
- współpracy między krajami pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia,
- współpracy na szczeblu globalnym, międzynarodowym, EU, regionalnym, krajowym i lokalnym,
- spójnych działań organizacji międzynarodowych, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, Rada Europy, Unia Europejska, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie oraz G8,
N. mając na uwadze, że innym dynamicznie rozwijającym się rynkiem jest seks wirtualny, w szczególności cyberseks (seks wirtualny przez Internet), którego rozwój sprzyja wzrostowi handlu ludźmi, ponieważ nowe technologie ułatwiają wykorzystanie seksualne kobiet i dzieci,
1. podkreśla znaczenie podejścia opartego na prawach człowieka, włączania perspektywy płci do głównego nurtu wszelkich polityk oraz podejścia uwrażliwionego na sprawy dzieci podczas opracowywania i wdrażania strategii zapobiegawczych;
2. wyraża ubolewanie, że środki podjęte dotychczas w celu zwalczania handlu ludźmi nie pozwoliły na zmniejszenie liczby kobiet i dzieci wykorzystywanych do niewolnictwa seksualnego; przeciwnie - handel ludźmi do celów seksualnych jest działalnością przestępczą, której wzrost wobec innych form przestępczości zorganizowanej w ramach UE jest najszybszy; podkreśla, że najwyższa pora, aby wyznaczyć jasne i konkretne cele, między innymi, aby zmniejszyć o połowę liczbę ofiar handlu ludźmi w ciągu najbliższych dziesięciu lat; oczywiście nadrzędnym celem powinno być całkowite i jak najszybsze wyeliminowanie tej formy przestępczości;
3. ubolewa, że brak jest rozpoznania związków między handlem i migracją, ochroną socjalną i rozwojem oraz że brak jest spójnej polityki zewnętrznej dotyczącej handlu ludźmi;
4. wzywa Komisje i Radę do natychmiastowego utworzenia jednoznacznej podstawy prawnej w celu zwalczania wszelkich form przemocy przeciwko kobietom, w tym przeciwko handlowi kobietami, oraz do podjęcia decyzji o nadaniu całkowicie wspólnotowego wymiaru polityce zwalczania handlu ludźmi, jak również związanym z nią dziedzinom imigracji i azylu, a w szczególności prawo do azylu ze względu na ucisk i prześladowanie ze względu na płeć;
5. zaleca utworzenie wspólnej polityki UE skoncentrowanej na ramach prawnych i transpozycji przepisów prawnych jak również na karach, zapobieganiu, ściganiu przez wymiar sprawiedliwości oraz skazywaniu winnych oraz na ochronie i wsparciu ofiar;
6. podkreśla potrzebę stworzenia specjalnych środków przeciwdziałania handlowi w ramach polityki sąsiedztwa UE; wzywa do udzielenia w trybie pilnym pomocy państwom kandydującym, takim jak Bułgaria i Rumunia, aby umożliwić im utworzenie długoterminowych strategii zapobiegania handlowi;
7. uważa, że od Państw Członkowskich oczekuje się, że będą przestrzegać swoich własnych deklaracji politycznych oraz dokonywać transpozycji odnośnego ustawodawstwa unijnego w sposób bardziej skuteczny, zwłaszcza poprzez usprawnienie współpracy operacyjnej i wymiany odnośnych danych między sobą, a także z Europolem i Eurojustem,
8. podkreśla, że promowanie równości płci we wszystkich politykach UE oraz wdrażanie krajowego ustawodawstwa dotyczącego równych szans są sprawą zasadniczą dla przeciwdziałania „czynnikom napędzającym” handel kobietami i dziećmi, takim jak ubóstwo, wykluczenie społeczne, bezrobocie, brak wykształcenia, korupcja, dyskryminacja i przemoc wobec kobiet;
9. uważa, że analizę przyczyn leżących u podstaw handlu ludźmi, a w szczególności handlu kobietami i dziećmi w celu wykorzystania seksualnego należy przeprowadzić zarówno na poziomie krajowym, jak i wspólnotowym i wzywa Państwa Członkowskie i Komisję do dalszych badań w tym zakresie oraz do przeznaczania środków niezbędnych w ramach dostępnych programów, takich jak Daphne; wyniki takich analiz mogłyby się przyczynić do wprowadzenia stosownego programu informacji seksualnych we wszystkich Państwach Członkowskich;
10. pragnie zwrócić uwagę Komisji i Państw Członkowskich na wyniki analizy przeprowadzonej przez Parlament Europejski w zakresie różnych rodzajów prawodawstwa krajowego w dziedzinie prostytucji i handlu kobietami i dziećmi w celu wykorzystania seksualnego (Transcrime, „Analiza przepisów krajowych w dziedzinie prostytucji i handlu kobietami i dziećmi”);
11. podkreśla, że należy również podjąć środki mające wyraźnie na celu obniżenie popytu, w tym za pomocą działań o charakterze edukacyjnym, prawnym, społecznym i kulturowym;
12. wzywa Radę i Komisję do bezwarunkowego włączenia w ich dialog polityczny z krajami trzecimi kwestii handlu kobietami i dziećmi oraz, jeżeli nie następuje poprawa lub kraj trzeci nie sygnalizuje politycznej woli podjęcia działań, do podjęcia odpowiednich środków, takich jak te, które wymienione są w klauzulach dotyczących praw człowieka i demokracji we wszystkich umowach o współpracy i stowarzyszeniu z krajami trzecimi;
13. wzywa Państwa Członkowskie do mocniejszego uwzględniania problematyki płci w głównym nurcie polityki oraz do uwrażliwionego na dzieci podejścia w unijnych programach współpracy rozwojowej i ograniczania ubóstwa oraz nalega, aby organizacje międzynarodowe, jak Bank Światowy, Międzynarodowy Fundusz Walutowy oraz Światowa Organizacja Handlu zajęły się walką z feminizacją ubóstwa i ubóstwem dzieci jako kwestiami priorytetowymi;
14. podkreśla znaczenie zajęcia się związkiem pomiędzy handlem ludźmi a nielegalną imigracją oraz potraktowania legalnych dróg migracyjnych jako mechanizmu zapobiegania handlowi kobietami i dziećmi;
15. podkreśla związek między wykorzystywaniem seksualnym a pracą przymusową w ramach świadczenia usług na rynku krajowym; zważywszy, że dzieci i młodzież zależą od innych, co wykorzystują handlarze, a ich wykorzystywanie ma nie tylko charakter seksualny, ale również niewolniczy, nielegalnej adopcji i przymusowej pracy; zważywszy, że należy podjąć energiczne środki w celu zapobiegania i zwalczania wszystkich przestępstw i wykroczeń popełnionych wobec dzieci i młodzieży,
16. ubolewa nad brakiem jakiejkolwiek analizy dotyczącej popytu na prostytucję w Państwach Członkowskich jako możliwej przyczyny handlu ludźmi; uważa, że Komisja powinna przeprowadzić obszerną analizę dotyczącą wpływu ustawodawstwa Państw Członkowskich dotyczącego prostytucji na liczbę ofiar handlu ludźmi,
17. wzywa Państwa Członkowskie do dokonania przeglądu swojej polityki wizowej w celu zapobieżenia nadużyciom i zapewnienia ochrony przeciwko wykorzystywaniu; wzywa Państwa Członkowskie do zapewnienia, że personel zatrudniony w ich konsulatach w krajach pochodzenia współpracuje i wymienia doświadczenia, a także jest szkolony w rozpoznawaniu przypadków handlu ludźmi przy rozpatrywaniu wniosków o wizę; personel powinien również przejść szkolenie w celu współpracy z odpowiednimi organizacjami pozarządowymi;
18. wzywa Państw Członkowskie do założenia krajowych i międzynarodowych (sprawy pilne) linii telefonicznych umożliwiających przeciwdziałanie handlowi kobietami i poinformowanie o nich społeczeństwa w drodze kampanii informacyjnych, a w szczególności za pośrednictwem telewizji krajowej i lokalnej; popiera konieczność utworzenia bezpłatnej linii telefonicznej dla dzieci, dostępnej pod ujednoliconym międzynarodowym numerem telefonu;
19. wzywa, aby poniżająca praktyka, jaką stanowi kupowanie i wykorzystywanie kobiet i dzieci była przedmiotem aktywnej i skutecznej kampanii w ramach programów Unii Europejskiej w tej dziedzinie; taką kampanię powinna przeprowadzić Komisja i Państwa Członkowskie, przy bezwarunkowym poparciu Parlamentu Europejskiego oraz wszystkich innych instytucji europejskich we właściwych im dziedzinach kompetencji;
20. wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do pilnego i odpowiedniego (obejmującego wprowadzenie odpowiednich przepisów) przeciwstawienia się tendencji do wykorzystywania nowych technologii, w szczególności Internetu, w celu rozpowszechniania informacji na temat dyspozycyjności i zapotrzebowania na kobiety i dzieci w celu wykorzystania seksualnego, w tym pornografii, której rozpowszechnianie wpływa na wzrost tego rodzaju handlu;
21. ubolewa nad występującymi nieustannie pomiędzy Państwami Członkowskimi a instytucjami europejskimi trudnościami w zakresie ratyfikacji i wdrażania międzynarodowych traktatów i konwencji;
22. wzywa Komisję do monitorowania wdrażania i wspólnej interpretacji istniejących instrumentów przeciwdziałania handlowi ludźmi oraz do wszczęcia badań nad istniejącymi na szczeblu UE i na szczeblu międzynarodowym środkami i działaniami prawnymi służącymi zwalczaniu handlu kobietami i dziećmi;
23. z zadowoleniem przyjmuje propozycję przedstawioną w konwencji Rady Europy w sprawie przeciwdziałania handlowi ludźmi, dotyczącą ustanowienia mechanizmu monitorowania (GRETA) w celu zapewnienia skutecznej implementacji zawartych w niej przepisów oraz podkreśla, że konieczne jest wzmocnienie współpracy z Radą Europy oraz innymi organizacjami międzynarodowymi w realizacji strategii zwalczania wykorzystywania seksualnego; wyraża również zadowolenie, że uwzględniono możliwość nałożenia kar na klientów;
24. wzywa Komisję do współpracy z Radą Europy i innymi organizacjami międzynarodowymi, jak IOM, przy opracowaniu wspólnych wytycznych dotyczących gromadzenia danych oraz zaleca jak najszybsze ustanowienie wspólnego centrum w celu wdrożenia wspólnie przyjętych definicji (handlu, ofiary, etc.), gromadzenia porównywalnych i jednolitych danych, oceny i poprawy sytuacji, wymiany informacji i oceny związku między celem przepisów, polityk i działań służących zwalczaniu handlu ludźmi a ich rzeczywistym skutkiem;
25. wzywa Komisję do przedstawienia własnego programu Daphne i do zapewnienia, aby został oddzielony od programu antynarkotykowego;
26. ubolewa nad brakiem wiarygodnych danych na temat handlu ludźmi w Europie oraz nad tym, że ani Komisja ani Europol, ani jakikolwiek inny organ UE, nie były w stanie opublikować dokładnych liczb dotyczących rozmiaru handlu ludźmi w UE oraz w szczególności ubolewa nad brakiem danych na temat bardziej narażonych grup, jak np. kobiet i dzieci, oraz brakiem skutecznych działań mających na celu rozwiązanie tego problemu ,
27. wzywa Państwa Członkowskie do ustanowienia krajowych ośrodków koordynacji lub mianowania krajowych sprawozdawców w celu gromadzenia, wymiany, rozpowszechniania i przetwarzania informacji na temat handlu ludźmi oraz podkreśla znaczenie zbierania porównywalnych danych według płci, mając na uwadze, że niezwykle istotne jest zapewnienie poufności informacji, wziąwszy pod uwagę obawy organizacji pozarządowych dotyczące dzielenia się informacjami o ofiarach;
28. wzywa Państwa Członkowskie do ustanowienia i/lub wzmocnienia kampanii uświadamiających mających na celu informowanie o zagrożeniach i edukowanie szczególnie zagrożonych osób w krajach pochodzenia ofiar oraz uwrażliwienie na ten problem społeczeństw i ograniczenie popytu w krajach przeznaczenia; wzywa Państwa Członkowskie, zwłaszcza Niemcy, do podjęcia odpowiednich działań w związku z mistrzostwami świata w piłce nożnej w 2006 r. w celu zapobieżenia handlowi kobietami i przymusowej prostytucji;
29. wzywa Państwa Członkowskie do utworzenia sieci kontaktów między mediami w zakresie handlu ludźmi, w celu nagłośnienia aktualnych informacji w UE i poza nią
30. wzywa Komisję do ustanowienia ogólnounijnego Dnia Przeciwdziałania Handlowi Ludźmi, z międzynarodowym logo, w celu zwiększenia wiedzy społeczeństwa na temat zjawiska handlu kobietami i dziećmi oraz uwrażliwieniu społeczeństwa i zwiększenia widoczności problemu poprzez zwrócenie się do społeczeństwa z jednym konkretnym przesłaniem;
31. podkreśla potrzebę zatrudnienia we właściwych organach wykwalifikowanych pracowników, specjalnie wyszkolonych w zapobieganiu handlowi ludźmi podczas wspólnych programów szkoleniowych dla wszystkich zaangażowanych stron – policji, organów ścigania, służb medycznych, pracowników socjalnych stowarzyszeń wyspecjalizowanych w zwalczaniu i zapobieganiu handlowi kobietami i dziećmi i innych, z wykorzystaniem narzędzi i umiejętności nastawionych na problematykę płci;
32. zwraca się do Państw Członkowskich w utworzenie grupy zewnętrznych ekspertów policyjnych, w celu umożliwienia prowadzenia skuteczniejszych dochodzeń w zakresie handlu kobietami;
33. podkreśla konieczność wzmocnienia środków finansowych i personelu świadczącego usługi konsultacyjne w dziedzinie handlu kobietami i zintensyfikowania współpracy organizacji pozarządowych działających w tej dziedzinie;
34. wzywa Państwa Członkowskie do egzekwowania prawa i wzmocnienia ścigania i karania handlarzy, wspólników i osób chcących korzystać z usług seksualnych małoletnich oraz ścigania prania brudnych pieniędzy pochodzących z tego handlu;
35. wzywa Państwa Członkowskie do wdrożenia i egzekucji przepisów, które usprawnią proces ścigania i karania handlarzy (zarówno osób fizycznych, jak i prawnych - kładąc w szczególności nacisk na proporcjonalne, skuteczne i odstraszające kary), ich wspólników, autorów stron internetowych ogłaszających usługi pośrednictwa w handlu, osób zachęcających, organizujących lub korzystających z usług seksualnych małoletnich (których definicja powinna być taka sama we wszystkich państwach członkowskich i oznaczać osoby poniżej 18 roku życia) oraz osób, które zamierzają dokonać tych czynów, a także do ścigania prania brudnych pieniędzy pochodzących z tego handlu;
36. wzywa Państwa Członkowskie do wprowadzenia programu szkoleń w szkołach policyjnych, akademiach nauk społecznych i szkołach w celu zwalczania handlu kobietami i przeszkolenia w podejściu do tego problemu;
37. wzywa Państwa Członkowskie do wzmocnienia kontroli nad działaniami w zakresie pośrednictwa prac tak, aby uniemożliwić organizację międzynarodowego handlu kobietami;
38. wzywa do dalszej walki z praniem brudnych pieniędzy pochodzących z handlu, poprzez zapewnienie stosowania przez Państwa Członkowskie aktów przyjętych na poziomie europejskim i krajowym oraz, w razie potrzeby, poprzez wzmocnienie istniejących przepisów prawnych w tym zakresie;
39. zachęca Państwa Członkowskie do jak najszybszego transponowania do prawa krajowego dyrektywy Rady 2004/81/WE z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie dokumentu pobytowego wydawanego obywatelom państw trzecich, którzy są ofiarami handlu ludźmi;
40. wzywa Państwa Członkowskie do promowania zasady odpowiedzialności socjalnej firm oraz partnerstwa publiczno-prywatnego z udziałem organizacji społeczeństwa obywatelskiego we wdrażaniu strategii przeciwdziałania, reintegracji społecznej i koordynacji; wzywa wszystkie instytucje Unii Europejskiej, aby dały dobry przykład innym, krajowym instytucjom publicznym oraz sektorowi prywatnemu;
41. wzywa Komisję i Państwa Członkowskie do nasilenia kontaktów z przemysłem hotelarskim i turystycznym, tak aby zapewnić lepszą współpracę dotyczącą odpowiedzialności społecznej tego sektora oraz zachęcić go, w przypadku braku takich norm, do przyjęcia norm etycznych obejmujących handel ludźmi i prostytucję; uważa, że wzorcowe przykłady norm etycznych powinny być uwydatniane i odnotowywane;
42. wzywa Państwa Członkowskie, w celu zapobiegania nasilaniu się zjawiska handlu i odsprzedaży ludzi, do opracowania i wdrażania programów integracji społecznej i rehabilitacji kobiet i dzieci, które w przeszłości były ofiarami handlu ludźmi, we współpracy z właściwymi instytucjami i organizacjami; a także do rozważenia ustanowienia w tym celu europejskiego funduszu reintegracji; wzywa Państwa Członkowskie do rozwijania usług mikrofinansowania, aby ułatwić kobietom uzyskanie wsparcia finansowego;
43. podkreśla, że osoby wykorzystywane seksualnie powinny uważać się za ofiary; że, zważywszy na ogromne trudności napotykane przez osoby pragnące zmienić swoje położenie, zarówno Unia Europejska, jak i Państwa Członkowskie powinny podjąć konieczne środki, aby je ochraniać i wspierać, takie jak:
- niepotępianie osób będących ofiarami handlu,
- udzielanie pomocy medycznej i psychologicznej;
- udzielanie pomocy prawnej i zapewnienie kompetentnego tłumacza,
- podjęcie szczegółowych działań w celu reintegracji społecznej byłych prostytutek itp.;
- wzięcie odpowiedzialności za kobiety i dzieci, które stały się ofiarami handlu ludźmi na terytorium UE; należy zapewnić im pomoc w powrocie na ich prośbę do kraju pochodzenia, bądź w umożliwieniu im nowego startu życiowego;
44. wzywa Państwa Członkowskie do przyjęcia wiążących przepisów prawnych odnośnie ochrony ofiar handlu, ponieważ są one niezbędne w celu ścigania handlarzy;
45. podkreśla, że dotychczas jedynie Belgia i Włochy wprowadziły prawo pobytu dla kobiet będących ofiarami handlu po przeprowadzeniu postępowania przeciwko handlarzom, jak również podkreśla, ze należałoby, w celu zachęcenia ofiar do zeznań i w celu ukarania winnych, przyznać im prawo pobytu we wszystkich Państwach Członkowskich; podkreśla w szczególności, że w celu ujawnienia winnych handlu kobietami, należy umożliwić składanie anonimowych zeznań;
46. uznaje za sprawę wysokiej wagi wprowadzenie pojęcia przestępstwa „wykorzystania z premedytacją osób z zagrożonych grup społecznych oraz działających pod przymusem ze strony korzystających z usług”;
47. wzywa Państwa Członkowskie do wprowadzenia specjalnych zezwoleń na pobyt w wyjątkowych sytuacjach, aby zapewnić ofiarom przebywającym nielegalnie na terenie danego kraju ochronę przed przemocą i zaleca służbom socjalnym stworzenie programu pomocy ofiarom i ich integracji;
48. nalega, aby wszystkie Państwa Członkowskie uzgodniły tożsame zapisy kodyfikacyjne w prawie karnym, w których przyjmą jasne definicje prawne handlu dziećmi w oparciu o ustalone normy międzynarodowe zawarte w protokole z Palermo
Zgodnie z Protokołem z Palermo handel dziećmi jest to „czynność rekrutacji, transportu, przekazywania, przechowywania lub przyjmowania dziecka dla celów eksploatacji/wykorzystywania w danym kraju lub poza nim”. oraz Konwencji Praw Dziecka ONZ, która uniemożliwiłaby traktowanie handlu dziećmi jako podkategorii handlu ludźmi;
49. podkreśla pilną potrzebę opracowania i wdrażania specjalnego opartego na prawach dziecka programu prewencyjnego, opartego na współpracy między krajami pochodzenia, tranzytu i przeznaczenia oraz zwraca uwagę na brak spójnej zewnętrznej polityki UE w krajach trzecich, trzecich których pochodzi największa liczba dzieci będących ofiarami handlu;
50. zwraca się do Komisji o przedłożenie odpowiedniego projektu legislacyjnego dotyczącego europejskich działań w zakresie zwalczania prostytucji dziecięcej oraz handlu organami i tkankami ludzkimi; uważa, że nawet jeżeli prawodawstwo skierowane przeciw handlowi ludźmi, przyjęte w ramach pierwszego i trzeciego filaru, zawiera konkretne przepisy na rzecz ochrony dzieci, pozostają one nadal narażone, w szczególności, gdy są wykorzystywane do celów seksualnych;
51. zwraca się do Państw Członkowskich oraz Wspólnoty, aby ratyfikowały Protokół Opcjonalny do Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawach Dziecka dotyczący sprzedaży dzieci, prostytucji dziecięcej i pornografii z udziałem dzieci z dnia 25 maja 2000 r., który wychodzi poza Protokół z Palermo, gdyż obejmuje on przestępstwa, które nie mają charakteru transgranicznego i w których nie uczestniczą organizacje przestępcze, oraz który obejmuje ponadto handel ludzkimi organami i nielegalne adopcje;
52. uważa, że dzieci należy włączyć do takiego programu i zwraca się z prośbą do Państw Członkowskich o wdrożenie programów oświatowych dla dziewcząt i chłopców, które mają służyć zwalczaniu dyskryminacji i promowaniu równości płci;
53. wzywa Komisję do zapewnienia, aby w krajowych i regionalnych dokumentach strategicznych podkreślono potrzebę zapewnienia rejestracji urodzin w krajach trzeciego świata;
54. ubolewa nad brakiem możliwych do ustalenia wyników osiągniętych dotychczas na płaszczyźnie europejskiej przez istniejące agencje i organizacje, zwłaszcza nad ograniczoną wymianą informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi a Europolem, który jest głównym europejskim instrumentem zwalczania handlu ludźmi w świetle art. 2 ust. 2 Konwencji o Europolu
Dz.U. C 316, z 27.11.1995. , Traktatu o UE, konkluzji Prezydencji na szczycie Rady UE w Tampere i Programu Haskiego; ubolewa ponadto nad faktem, że pośród swoich licznych analiz konkretnych przestępstw, Europol przedłożył dotychczas tylko jeden dokument analityczny w tym zakresie;
55. nalega, na takie wykorzystanie zasobów finansowych i ludzkich Europolu, aby był on bardziej skuteczny w zapobieganiu handlowi, w szczególności handlowi kobietami i dziećmi oraz zwalczaniu międzynarodowej przestępczości zorganizowanej na wielką skalę;
56. podkreśla znaczenie nawiązania ścisłej współpracy między służbami Europolu a ich właściwymi odpowiednikami na poziomie międzynarodowym w zwalczaniu handlu, a w szczególności w zakresie wymiany informacji na temat organizacji przestępczych, szlaków handlowych i tożsamości handlarzy, w celu zwiększenia skuteczności ścigania;
57. wzywa Komisję do przedstawienia corocznego podsumowania działań przeprowadzonych przez każde Państwo Członkowskie;
58. wzywa Komisję i Radę do zapewnienia koordynacji i podejmowania spójnych działań w ramach różnych organizacji międzynarodowych, takich jak Organizacja Narodów Zjednoczonych, Rada Europy, OECD, proces rewizji dokumentu pekińskiego, pakt stabilizacji Europy Południowej i G8;
59. wzywa Państwa Członkowskie do wdrażania programów współpracy środowisk lokalnych ze służbami odpowiedzialnymi za bezpieczeństwo w regionach o najwyższym stopniu bezrobocia w celu zapobiegania handlu ludźmi
60. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom Państw Członkowskich i krajów kandydujących.
UZASADNIENIE (w języku angielskim)
As stated by the United Nations Secretary-General Kofi Annan the trafficking of persons, particularly women and children for sexual as well as other forms of exploitation is "one the most egregious violations of human rights"
From Statement released in December 12 2000, Palermo Italy. .
Internationally defined as the recruitment, transport, transfer, harbouring or receipt of a person by use of threat, force, coercion, abduction fraud or deception for the purpose of the exploitation
Report of the Experts Group on Trafficking in Human Beings (European Commission, DG Justice, Freedom and Security, 2004) (sexual exploitation, forced labour or services, slavery or practices similar to slavery, servitude or the removal of organs) trafficking in human beings is growing globally led by the increase of organise crime and their profitability (broad pool of potential victims out of category of irregular migrants reveal profitability of the trafficking as according to International Organisation of Migration some 50 percent of the 175 million migrant worldwide are women).
According to the year 2005 Trafficking in Persons report released by USA Department of State Office to Monitor and Combat Trafficking in Persons, "of the estimated 600,000 to 800,000 men, women, and children trafficked across international borders each year, approximately 80 percent are women and girls and up to 50 percent are minors"
Trafficking in Persons Report, (Department of State, United States of America, 2005) .
The data also illustrate that the majority of transnational victims are trafficked into commercial sexual exploitation.
Trafficking networks have recently become increasingly flexible, managing to adapt to various situations and changing faces to adjust to the different possible routes.
Their decentralised nature allows them to rapidly respond to law enforcement measures and possible competitors
Who is next victim?
Vulnerability of young Romanian women to trafficking in human beings, (International Organization for Migration, 2003, p.61) .
Developing successful prevention strategies should go hand in hand with addressing main causes of trafficking just as the feminisation of poverty and unemployment rate, the attraction by difference in life quality between the country of origin and country of destination, violence against women and children, discrimination against women, strict migratory policies in the countries of destination, political instability in the countries of origin, etc.
It is of ultimate importance to introduce and promote gender mainstreaming and child-sensitive approach in all the policies of the European Union including strategies to combat trafficking.
For development of efficient social and economic policies within the countries, it is important to identify main vulnerability factors of women and children to trafficking that might be country - specific and needs to be addressed with high priority.
Study conducted by the International Migration Organisation in Romania reveals, that many factors such as early school leave, coming from an abusive family environment, single-parent families, living in medium-sized towns, belonging to minorities or poor knowledge of conditions living and working abroad, etc. can actually affect the increase in the women's vulnerability to trafficking.
Special attention should be granted to women and children belonging to minorities, women and children living in rural areas.
Their increased vulnerability to become the victims of trafficking should be therefore addressed with special measures.
Understanding vulnerability factors can become an effective instrument to fight trafficking from the ground and to organise prevention efforts.
Knowing who potential victims are shall assist the law enforcement with identifying the profiles of the traffickers
Who is next victim?
Vulnerability of young Romanian women to trafficking in human beings, (International Organization for Migration, 2003) .
Trafficking is a humanitarian problem requiring global, regional and local cooperation.
Development of preventive strategies should be based on cooperation between civil society organisations and law enforcement agencies.
As one of the first steps to develop cooperation on EU level is to use an integrated and harmonised approach to collecting data on trafficking.
Obtaining reliable and comparable data is a prerequisite for developing the successful prevention strategies.
The Report draws attention to the importance of establishing national and/or regional focal points or rapporteurs in every EU member and future member state in order to facilitate and synchronise the data collection process.
It also emphasizes the importance of collecting data on child victims and argues that they should constitute a separate category.
Furthermore, to be efficient, prevention strategies must address triangle of the trafficking: supply and demand sides and the traffickers.
When talking about the supply side or the potential victims of trafficking, preventive measures should firstly address the most vulnerable groups of this phenomenon by improving and expanding their opportunities for education and employment, fighting the problem of the feminisation of poverty, discrimination and inequality.
On the level of practical actions, awareness raising campaigns including common logo on EU level to make the problem easily visible should be developed informing about the dangers of trafficking, ways of recruitment, help lines, etc.
Trafficking phenomenon has harsh consequences of women's and children's health.
The corresponding health consequences associated with trafficking include physical health, sexual and reproductive health, mental health, substance abuse and misuse, social well-being, etc.
Strategies to prevent trafficking should include public health promotion strategies aimed at providing information on reproductive and sexual health, on infectious diseases, mental health, or health risks associated with migration including legal rights to health services in other countries.
The Health Risks and Consequences of Trafficking in Women and Adolescents: Findings from a European study , (London School of Hygiene and Tropical Medicine, 2003) As regards traffickers, law enforcement must prosecute and strictly punish traffickers, fight corruption, and put efforts to successfully identify changing trafficking routes, using the internationally established common definition of trafficking in human beings.
Special training to better identify the trafficking victims should be provided to law enforcement personnel so the victims of trafficking would be encouraged to address the appropriate institutions.
It also concerns the better understanding of trafficking flows and trends leading to better understanding of magnitude and nature of the problem so that effective policy responses could be developed.
Addressing the demand side requires development of awareness raising campaigns in the destination countries in order to put the problem for public discussion.
Furthermore, persons claiming sexual services with minors should be prosecuted as well as indirect accomplices (covered model agencies, massage agencies etc.) cooperating with traffickers.
The Member States should also review their Visa policies in order to prevent and reduce abuse and provide protection against exploitation.
It is undeniable that trafficking for sexual exploitation is directly linked to the prostitution.
From country to country the governmental policies on prostitution differ from abolitionism, new abolitionist to prohibitionism and regulationism; and although new study on National Legislation on Prostitution and the Trafficking in Women and Children
Study on National Legislation on Prostitution and Trafficking in Women and Children , (Transcrime, 2005) suggests that while the models of new abolitionism and regulationism seem to increase the number of trafficking victims as compared to the model of prohibitionism, the final evaluation of the legislative models on prostitution in the European Union in terms of their impact on the number of victims should be based on more reliable and comparable statistics as well as on the broader set of data referred to other factors.
Finally, there is no simple solution to human trafficking.
It is a global problem and solving it requires global partnership.
Taking the Millennium Development Goal as a road map, eliminating root causes of trafficking is not only about eradicating poverty, creating conditions for education and employment, solving health problems or ensuring environmental sustainability; these goals cannot be achieved unless gender equality and empowerment of women is worked on.
It is essential to understand the importance of promoting gender equality in all the international, national and local policies designed to prevent and combat the phenomenon of trafficking.
28.11.2005
OPINIA KOMISJI WOLNOŚCI OBYWATELSKICH, SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAW WEWNĘTRZNYCH
dla Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia
w sprawie strategii zapobiegania handlu kobietami i dziećmi narażonymi na wykorzystywanie seksualne( 2004/2216(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Inger Segelström
WSKAZÓWKI
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
A. przypominając, jak stwierdził urzędujący Przewodniczący Rady w Parlamencie Europejskim w dniu 23 czerwca 2005 r., że około 600-800 tys. osób rocznie pada ofiarą handlu ludźmi, a ponad 100 tys. kobiet co roku staje się ofiarami handlu w Unii Europejskiej,
B. uznając, że aby osiągnąć zero tolerancji dla handlu ludźmi, Unia powinna ustalić pewne dostrzegalne i wiarygodne cele, jak np. zmniejszenie w ciągu najbliższych 10 lat o połowę liczbę ofiar handlu ludźmi, mając jednakże na uwadze, że nadrzędnym celem powinno być oczywiście jak najszybsze całkowite wyeliminowanie tej formy bardzo poważnego przestępstwa i rażącego pogwałcenia praw człowieka,
C. uwzględniając, że pomimo Traktatów, przyjętych już licznych kroków legislacyjnych oraz poczynionych deklaracji politycznych, jak np. Deklaracja Brukselska z 2002 r., które podkreślają polityczny priorytet zwalczania handlu ludźmi, a w szczególności handlu kobietami i dziećmi, nie poczyniono żadnych realnych i zauważalnych postępów w tej kwestii; mając na uwadze, że handel ludźmi jest jednocześnie najszybciej rosnącą działalnością przestępczą w porównaniu z innymi rodzajami przestępczości zorganizowanej,
1. ubolewa:
(a) nad brakiem wiarygodnych danych na temat handlu ludźmi w Europie oraz nad tym, że ani Komisja ani Europol, ani jakikolwiek inny organ UE, nie były w stanie opublikować dokładnych liczb dotyczących rozmiaru handlu ludźmi w UE
Jak np. CIREFI (Centrum na rzecz Informacji, Refleksji i Wymiany ds. Przekraczania Granic i Imigracji) Zbiór danych CIREFI zawiera kategorię przemyconych cudzoziemców, obecnie nie jest jednak możliwe rozróżnienie pomiędzy osobami, które padły ofiarą handlu ludźmi a innymi osobami, tak że przydatność zebranych danych jest raczej niska. oraz w szczególności ubolewa nad brakiem danych na temat bardziej narażonych grup, jak np. kobiet i dzieci, oraz brakiem skutecznych działań mających na celu rozwiązanie tego problemu ,
(b) nad występującymi nieustannie pomiędzy Państwami Członkowskimi a instytucjami europejskimi trudnościami w zakresie ratyfikacji i wdrażania międzynarodowych traktatów i konwencji
Patrz: niedopuszczalne opóźnienia przy ratyfikacji przez Wspólnotę Protokołów z Palermo oraz ostatnie debaty dotyczące klauzul połączenia i rozdzielenia w Konwencji Rady Europy w sprawie działań przeciwko handlowi ludźmi. ,
(c) nad brakiem możliwych do ustalenia wyników osiągniętych dotychczas na płaszczyźnie europejskiej przez istniejące agencje i organizacje, zwłaszcza nad ograniczoną wymianą informacji pomiędzy Państwami Członkowskimi a Europolem, który jest głównym europejskim instrumentem zwalczania handlu ludźmi w świetle art. 2 ust. 2 Konwencji o Europolu
Dz.U. C 316, z 27.11.1995. , Traktatu o UE, konkluzji Prezydencji na szczycie Rady UE w Tampere i Programu Haskiego; ubolewa ponadto nad faktem, że pośród swoich licznych analiz konkretnych przestępstw, Europol przedłożył dotychczas tylko jeden dokument analityczny w tym zakresie,
(d) nad brakiem jakiejkolwiek analizy dotyczącej popytu na prostytucję w Państwach Członkowskich jako możliwej przyczyny handlu ludźmi;
2. uważa, że:
(a) od Państw Członkowskich oczekuje się, że będą przestrzegać swoich własnych deklaracji politycznych oraz dokonywać transpozycji odnośnego ustawodawstwa unijnego w sposób bardziej skuteczny, zwłaszcza poprzez usprawnienie współpracy operacyjnej i wymiany odnośnych danych między sobą, a także z Europolem i Eurojustem,
(b) Komisja powinna przedłożyć nową inicjatywę legislacyjną w celu zbliżenia różnych podejść Państw Członkowskich do przepisów prawnych dotyczących kryminalizacji nabywania usług seksualnych, a w szczególności kryminalizacji nabywania usług seksualnych od osób przymuszanych do prostytucji; uważa, że taka inicjatywa uzupełniłaby istniejące zapisy prawne decyzji ramowej 2002/629/WSiSW oraz decyzji ramowej 2004/68/WSiSW,
(c) powinna zostać ustanowiona bliższa i bardziej efektywna współpraca pomiędzy Unią i innymi organizacjami międzynarodowymi, szczególnie z Radą Europy, w celu koordynowania odnośnych wysiłków na rzecz rozwiązania tego problemu,
(d) Komisja powinna przeprowadzić obszerną analizę dotyczącą wpływu ustawodawstwa Państw Członkowskich dotyczącego prostytucji na liczbę ofiar handlu ludźmi,
(e) Komisja i Państwa Członkowskie powinny podjąć odpowiednie działania zwalczające tendencję zmierzającą do wykorzystywania nowych technologii, w szczególności stron internetowych i wiadomości tekstowych w telefonach komórkowych, do rozprzestrzeniania informacji dotyczących popytu na kobiety i dzieci oraz możliwości dysponowania nimi w celu świadczenia usług seksualnych;
3.
Ze względu na dzieci:
(a) zwraca się do Komisji o przedłożenie odpowiedniego projektu legislacyjnego dotyczącego europejskich działań w zakresie zwalczania prostytucji dziecięcej oraz handlu organami i tkankami ludzkimi; uważa, że nawet jeżeli prawodawstwo skierowane przeciw handlowi ludźmi, przyjęte w ramach pierwszego i trzeciego filaru, zawiera konkretne przepisy na rzecz ochrony dzieci, pozostają one nadal narażone, w szczególności, gdy są wykorzystywane do celów seksualnych,
(b) zwraca się do Państw Członkowskich oraz Wspólnoty, aby ratyfikowały Protokół Opcjonalny do Konwencji Narodów Zjednoczonych o Prawach Dziecka dotyczący sprzedaży dzieci, prostytucji dziecięcej i pornografii z udziałem dzieci z dnia 25 maja 2000 r., który wychodzi poza Protokół z Palermo, gdyż obejmuje on przestępstwa, które nie mają charakteru transgranicznego i w których nie uczestniczą organizacje przestępcze, oraz który obejmuje ponadto handel ludzkimi organami i nielegalne adopcje;
4.
Jeżeli chodzi o pomoc finansową Unii:
podkreśla potrzebę znacznego zwiększenia europejskich zasobów w tej dziedzinie, oraz proponuje w szczególności, aby program Daphne II (2007-13) był bardziej skierowany na konkretne sytuacje nadzwyczajne wynikające z rzeczywistych przypadków, oraz na sytuacje w różnych Państwach Członkowskich.
Wzywa:
(a) Radę i Komisję do bezwarunkowego włączenia w ich dialog polityczny z krajami trzecimi kwestii handlu kobietami i dziećmi oraz, jeżeli nie następuje poprawa lub kraj trzeci nie sygnalizuje politycznej woli podjęcia działań, do podjęcia odpowiednich środków, takich jak te, które wymienione są w klauzulach dotyczących praw człowieka i demokracji we wszystkich umowach o współpracy i stowarzyszeniu z krajami trzecimi;
(b) Komisję i Państwa Członkowskie do nasilenia kontaktów z przemysłem hotelarskim i turystycznym, tak aby zapewnić lepszą współpracę dotyczącą odpowiedzialności społecznej tego sektora oraz zachęcić go, w przypadku braku takich norm, do przyjęcia norm etycznych obejmujących handel ludźmi i prostytucję; uważa, że wzorcowe przykłady norm etycznych powinny być uwydatniane i odnotowywane;
(c) Komisję i Państwa Członkowskie do wzięcia odpowiedzialności za kobiety i dzieci, które stały się ofiarami handlu ludźmi na terytorium UE; uważa, że tym kobietom i dzieciom należy zaoferować pomoc, bądź to w powrocie na własne żądanie do ich kraju pochodzenia, bądź też w umożliwieniu nowego startu życiowego;
(d) Państwa Członkowskie do zapewnienia, że personel zatrudniony w ich konsulatach w krajach pochodzenia współpracuje i wymienia doświadczenia, a także jest szkolony w rozpoznawaniu przypadków handlu ludźmi przy rozpatrywaniu wniosków o wizę; personel powinien również przejść szkolenie w celu współpracy z odpowiednimi organizacjami pozarządowymi.
PROCEDURA
Tytuł
Strategia zapobiegania handlu kobietami i dziećmi narażonymi na wykorzystywanie seksualne
Numer procedury
2004/2216(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
FEMM
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE 18.11.2004
Ściślejsza współpraca – Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Inger Segelström
21.2.2005
Poprzedni/a sprawozdawca/sprawozdawczyni
Rozpatrzenie w komisji
13.10.2005
14.11.2005
Data zatwierdzenia wskazówek
14.11.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
18
10
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Alexander Nuno Alvaro, Edit Bauer, Johannes Blokland, Kathalijne Maria Buitenweg, Michael Cashman, Jean-Marie Cavada, Charlotte Cederschiöld, Carlos Coelho, Fausto Correia, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Rosa Díez González, Antoine Duquesne, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Barbara Kudrycka, Stavros Lambrinidis, Edith Mastenbroek, Hartmut Nassauer, Martine Roure, Inger Segelström, Ioannis Varvitsiotis, Stefano Zappalà, Tatjana Ždanoka
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Panayiotis Demetriou, Maria da Assunção Esteves, Ignasi Guardans Cambó, Sophia in 't Veld, Jean Lambert, Siiri Oviir, Marie-Line Reynaud
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Uwagi (dostępne tylko w jednej wersji językowej)
PROCEDURA
Tytuł
Strategie zapobiegania handlu kobietami i dziećmi narażonymi na wykorzystywanie seksualne
Numer procedury
2004/2216(INI)
Podstawa regulaminowa
art. 45
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu
FEMM 18.11.2004
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE
18.11.2004
Opinia niewydana Data wydania decyzji
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Nie
Sprawozdawca(y) Data powołania
Christa Prets
16.12.2004
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
20.6.2005
4.10.2005
24.11.2005
Data zatwierdzenia
24.11.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
27
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Edit Bauer, Emine Bozkurt, Edite Estrela, Ilda Figueiredo, Věra Flasarová, Nicole Fontaine, Claire Gibault, Lissy Gröner, Zita Gurmai, Lívia Járóka, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Christa Prets, Marie-Line Reynaud, Eva-Britt Svensson, Britta Thomsen, Anna Záborská
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Katerina Batzeli, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Anna Hedh, Mary Honeyball, Elisabeth Jeggle, Christa Klaß, Zita Pleštinská
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Mieczysław Edmund Janowski, Miroslav Mikolášik, Kathy Sinnott
Data złożenia - A[6]
14.12.2005
A6-0400/2005
