30.1.2006
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 108 ust. 5 Regulaminu złożyli
– José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, José Ribeiro e Castro, Gerardo Galeote Quecedo, João de Deus Pinheiro, Charles Tannock, Antonio Tajani i Camiel Eurlings, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano i Raimon Obiols i Germà, w imieniu grupy politycznej PSE
– Cecilia Malmström, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Michał Tomasz Kamiński, w imieniu grupy politycznej UEN
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PPE-DE (B6‑0075/2006)
– UEN (B6‑0079/2006)
– PSE (B6‑0081/2006)
– ALDE (B6‑0082/2006)
w sprawie polityki UE wobec rządu kubańskiego
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie polityki UE wobec rządu kubańskiego
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie sytuacji na Kubie, a w szczególności rezolucję z dnia 17 listopada 2004 r.,
–
uwzględniając własną rezolucję z dnia 28 sierpnia 2005 r. w sprawie poszanowania praw człowieka na świecie w roku 2004,
–
uwzględniając oświadczenie Prezydencji z dnia 14 grudnia 2005 r. w sprawie ruchu "Kobiety w Bieli" (Damas de Blanco) oraz wcześniejsze oświadczenia Prezydencji z marca 2003 r. i z dnia 5 czerwca 2003 r. w sprawie sytuacji na Kubie,
–
uwzględniając Wspólne Stanowisko UE 96/697/WPZiB w sprawie Kuby przyjęte w dniu 2 grudnia 1996 r. i systematycznie ponawiane,
–
uwzględniając art. 108 ust. 5 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że obrona powszechnych i nienaruszalnych praw człowieka, w tym praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych i kulturowych pozostaje jednym z kluczowych zadań UE,
B. mając na uwadze, że na Kubie więzione są nadal w nieludzkich warunkach dziesiątki niezależnych dziennikarzy, pokojowych działaczy i obrońców praw człowieka należących do demokratycznej opozycji, z których większość związana jest z projektem Varela; mając na uwadze, że część z nich jest poważnie chora, a wielu to bliscy krewni "Kobiet w bieli",
C. mając na uwadze, że w roku 2005 Parlament przyznał Nagrodę im. Sacharowa za wolność przekonań ruchowi "Damas de Blanco", Hauwie Ibrahim oraz międzynarodowemu stowarzyszeniu "Reporterzy bez Granic",
D. mając na uwadze, że władze kubańskiej odmówiły "Kobietom w Bieli" zezwolenia na uczestniczenie w ceremonii wręczania Nagrody im. Sacharowa w Parlamencie Europejskim; uwzględniając, że stanowi to naruszenie jednego z podstawowych praw jednostki do swobodnego przekraczania granic własnego kraju, które zostało wyraźnie uwzględnione w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka,
E. mając na uwadze, że władze kubańskie zlekceważyły postulaty i starania Przewodniczącego Parlamentu i innych organów unijnych, pomimo że podjęte zostały wszelkie niezbędnie kroki administracyjne, by umożliwić "Kobietom w Bieli" osobiste odebranie nagrody,
F. mając również na uwadze, że w 2002 r. laureatowi parlamentarnej Nagrody im. Sacharowa, Osvaldo Payá Sardiñasowi odmawiano niezmiennie pozwolenia na opuszczenie Kuby, by mógł on skorzystać z podobnych zaproszeń Parlamentu i innych organów UE,
G. mając na uwadze, że żaden z kubańskich więźniów sumienia nie został uwolniony w 2005 r., a liczba więźniów politycznych nie tylko nie zmniejszyła się, ale nawet znacznie wzrosła,
1. wyraża ubolewanie, że władzom kubańskim nie udało się dokonać znaczących postępów oczekiwanych przez UE w zakresie pełnego poszanowania swobód podstawowych, w szczególności swobody wypowiedzi i tworzenia stowarzyszeń politycznych; potępia coraz ostrzejsze represjonowanie i wzrost liczby więźniów sumienia,
2. uważa za niedopuszczalne, że obywatele są nadal więzieni na Kubie za powodu swoich przekonań i pokojowej działalności politycznej i wzywa do natychmiastowego uwolnienia tych politycznych więźniów sumienia, nalega, by Rada i Komisja podejmowały nadal wszelkie niezbędne działania w tym zakresie,
3.
Potępia zakaz podróżowania narzucony "Kobietom w Bieli", nasilające się represje wobec opozycji pokojowej i nową falę aresztowań; uważa, że wydarzenia te są sprzeczne z dążeniami do poprawy stosunków między UE i Kubą, co stanowiło główny cel zmian wprowadzonych przez Radę w styczniu 2005 r. do wspólnego stanowiska i wzywa Radę do wyciągnięcia konsekwencji,
4.
Wzywa Radę i Komisję do podejmowania w dalszym ciągu wszelkich niezbędnych inicjatyw służących uwolnieniu więźniów politycznych i natychmiastowego zaprzestania prześladowań opozycji i osób działających na rzecz praw człowieka,
5. podkreśla, że kwestia poszanowania praw człowieka powinna być w szczególności poruszana przez każdą osobę wysokiej rangi z UE składającą wizytę,
6.
Nawołuje władze kubańskie do natychmiastowego zezwolenia "Kobietom w Bieli" na opuszczenie wyspy, tak by mogły skorzystać z zaproszenia Parlamentu i zobowiązuje Przewodniczącego do podjęcia wszelki możliwych kroków, by zapewnić laureatom możliwość osobistego odebrania Nagrody im. Sacharowa,
7.
Ponawia zaproszenie skierowane do Osvaldo Payá Sardiñasa, laureata Nagrody im. Sacharowa PE w 2002 r. i wzywa władze kubańskie do zezwolenia mu na przybycie do Europy, by mógł zabrać głos na forum instytucji wspólnotowych,
8.
Zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi oraz Zgromadzeniu Narodowemu Władzy Ludowej Republiki Kuby, a także "Kobietom w Bieli" i Osvaldo Payá Sardiñasowi, laureatom Nagrody im Sacharowa Parlamentu Europejskiego.
