15.12.2010 WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI złożony zgodnie z art. 122 ust. 5
zastępujący tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
S&D ( B7‑0709/2010 )
ECR ( B7‑0710/2010 )
ALDE ( B7‑0711/2010 )
Verts/ALE ( B7‑0718/2010 )
PPE ( B7‑0727/2010 )
GUE/NGL ( B7‑0729/2010 )
w sprawie Ugandy: tak zwana ustawa Bahatiego i dyskryminacja wobec osób LGBT
Michèle Striffler
,
Bernd Posselt
,
Alf Svensson
,
Monica Luisa Macovei
,
Cristian Dan Preda
,
Eija-Riitta Korhola
,
Filip Kaczmarek
,
Dominique Baudis
w imieniu grupy politycznej PPE
Véronique De Keyser
,
Michael Cashman
,
Corina Creţu
w imieniu grupy politycznej S&D
Marietje Schaake
,
Ramon Tremosa i Balcells
,
Sonia Alfano
,
Alexandra Thein
,
Kristiina Ojuland
,
Sophia in 't Veld
,
Renate Weber
,
Louis Michel
w imieniu grupy politycznej ALDE
Ulrike Lunacek
,
Raül Romeva i Rueda
,
Judith Sargentini
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
Charles Tannock
,
w imieniu grupy politycznej ECR
Marie-Christine Vergiat
,
Eva-Britt Svensson
,
Cornelia Ernst
,
Rui Tavares
,
Marisa Matias
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE450.541v01-00 } PE450.542v01-00 } PE450.543v01-00 } PE450.550v01-00 } PE450.559v01-00 } PE455.835v01-00 } RC1 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Ugandy: tak zwana ustawa Bahatiego i dyskryminacja wobec osób LGBT
Parlament Europejski,
– uwzględniając międzynarodowe zobowiązania i instrumenty dotyczące praw człowieka, w tym te zawarte w konwencjach ONZ w sprawie praw człowieka oraz w europejskiej Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, gwarantujące prawa człowieka i podstawowe wolności oraz zakazujące dyskryminacji,
– uwzględniając Umowę o partnerstwie między członkami grupy państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku z jednej strony a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony, podpisaną w Kotonu dnia 23 czerwca 2001 r. (umowę z Kotonu), a także klauzule dotycząc praw człowieka w niej zawarte, w szczególności art. 9,
– uwzględniając art. 6 i 7 Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) oraz art. 19 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE), które zobowiązują Unię Europejską i państwa członkowskie do stania na straży praw człowieka i podstawowych wolności oraz umożliwiają przeciwdziałanie dyskryminacji i łamaniu praw człowieka na szczeblu UE,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, a w szczególności jej art. 21, zakazujący dyskryminacji ze względu na orientację seksualną,
– uwzględniając wszystkie działania UE w zakresie zwalczania homofobii i dyskryminacji ze względu na orientację seksualną,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje na temat homofobii, ochrony mniejszości i strategii walki z dyskryminacją,
– uwzględniając swoją poprzednią rezolucję z dnia 17 grudnia 2009 r. pt. Uganda: projekt ustawy przeciwko homoseksualizmowi Teksty przyjęte, P7_TA(2009)0119 .
,
– uwzględniając oświadczenie wysokiej przedstawiciel, Catherine Ashton, w sprawie Międzynarodowego Dnia przeciw Homofobii, z dnia 17 maja 2010 r.,
– uwzględniając rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE z dnia 3 grudnia 2009 r. w sprawie integracji społecznej i kulturowej oraz udziału w niej ludzi młodych,
– uwzględniając art. 122 ust. 5 Regulaminu,
A. mając na uwadze ustawę przeciwko homoseksualizmowi, którą we własnym imieniu złożył poseł David Bahati w dniu 25 września 2009 r. w parlamencie ugandyjskim, przewidującą za stosunki homoseksualne karę więzienia od siedmiu lat do dożywocia, a także karę śmierci; mając na uwadze, że ustawa przewiduje karę do trzech lat więzienia w przypadku nieujawnienia homoseksualizmu dziecka lub pacjenta; mając na uwadze, że ustawa jest nadal rozpatrywana,
B. mając na uwadze, że międzynarodowa wspólnota w znakomitej większości potępiła proponowane prawo, a niektóre państwa członkowskie UE zagroziły wstrzymaniem pomocy rozwojowej dla Ugandy w przypadku uchwalenia ustawy,
C. mając na uwadze, że w dniu 9 października i 15 listopada 2010 r. lokalna gazeta „Rolling Stone” opublikowała nazwiska i dane osobowe osób podejrzanych o homoseksualizm, nawołując czytelników do ich atakowania lub powieszenia; mając na uwadze, że Sąd Najwyższy w Ugandzie tymczasowo zakazał gazecie publikacji,
D. mając na uwadze, że w Afryce homoseksualizm jest legalny w jedynie 13 krajach, a w 38 krajach stanowi przestępstwo; mając na uwadze, że w Mauretanii, Sudanie i północnej Nigerii za homoseksualizm grozi kara śmierci,
1. ponownie stwierdza, że orientacja seksualna jest zagadnieniem indywidualnym, powiązanym z prawem do prywatności, gwarantowanym na mocy międzynarodowego prawa praw człowieka, zgodnie z którym należy chronić równe traktowanie oraz traktowanie wolne od dyskryminacji, jak również gwarantować wolność wypowiedzi;
2. przypomina władzom Ugandy o zobowiązaniach wynikających z prawa międzynarodowego oraz umowy z Kotonu, która wzywa do poszanowania uniwersalnych praw człowieka;
3. ponownie deklaruje swoje przywiązanie do uniwersalnych praw człowieka; zauważa w związku z tym, że ochronę podstawowych praw osób LGBT należy kwalifikować nie jako narzucanie europejskich wartości, lecz jako ochronę i promowanie wspólnych uniwersalnych praw człowieka, co jest jednym z celów UE, we wszystkich działaniach zewnętrznych UE;
4. potępia wszelkie próby nawoływania do nienawiści i zalecania przemocy wobec którejkolwiek z mniejszości, w tym ze względu na płeć lub orientację seksualną; w tym kontekście potępia złożenie ustawy przeciwko homoseksualizmowi w parlamencie ugandyjskim i wzywa władze Ugandy do odrzucenia ustawy i zmiany obowiązującego prawa krajowego celem depenalizacji homoseksualizmu oraz depenalizacji marginalizowanych grup, w tym aktywistów LGBT; podkreśla, że taka ustawa przeciw homoseksualizmowi poważnie zaszkodziłaby walce z HIV/AIDS;
5. po raz kolejny zdecydowanie sprzeciwia się, niezależnie od okoliczności, wszelkim działaniom mającym na celu wprowadzenie kary śmierci oraz procedur ekstradycyjnych dla obywateli Ugandy, którzy utrzymują stosunki homoseksualne za granicą;
6. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Sąd Najwyższy Ugandy zakazał gazecie „Rolling Stone” publikacji; jest jednak nadal zaniepokojony faktem, że wielu Ugandyjczyków zostało zaatakowanych bezpośrednio z powodu artykułu, a wielu nadal obawia się ataków, oraz wzywa władze do ochrony tych osób;
7. wzywa Komisję, Radę Unii Europejskiej i Służby Działań Zewnętrznych do pełnego wykorzystania zestawu narzędzi służących promowaniu i ochronie wszystkich praw człowieka przysługujących lesbijkom, gejom, biseksualistom i osobom transgenderowym (LGBT) w kontaktach z Ugandą, kontynuując jednocześnie walkę, na szczeblu międzynarodowym, z prześladowaniem osób na podstawie ich orientacji seksualnych, która powinna być filarem mapy drogowej UE w zakresie walki z homofobią i ochrony praw lesbijek, gejów, biseksualistów i transseksualistów;
8. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel/wiceprzewodniczącej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa oraz prezydentowi Republiki Ugandy, marszałkowi Parlamentu Ugandy, Zgromadzeniu Legislacyjnemu Afryki Wschodniej oraz Komisji Unii Afrykańskiej i jej instytucjom.
