20.5.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyły Pasqualina Napoletano, Véronique De Keyser, Béatrice Patrie
w imieniu grupy politycznej PSE
w sprawie sytuacji w Libanie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Libanie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu, w szczególności rezolucję z dnia 16 stycznia 2003 r. w sprawie zawarcia układu o stowarzyszeniu z Republiką Libańską, z dnia 10 marca 2005 r. w sprawie sytuacji w Libanie, z dnia 7 września 2006 r. w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie, z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie Bliskiego Wschodu oraz z dnia 29 listopada 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie przyznania Libanowi wspólnotowej pomocy makrofinansowej,
–
uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1559 (2004), 1636 (2005), 1680 (2006), 1701 (2006) oraz 1757 (2007),
–
uwzględniając Układ eurośródziemnomorski ustanawiający stowarzyszenie między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Republiką Libańską z drugiej strony,
–
uwzględniając decyzję Rady 2007/860/WE z dnia 10 grudnia 2007 r. w sprawie przyznania Libanowi wspólnotowej pomocy makrofinansowej,
–
uwzględniając oświadczenie Wysokiego Przedstawiciela UE Javiera Solany w sprawie sytuacji w Libanie z dnia 16 maja 2008 r.,
–
uwzględniając oświadczenie prezydencji w imieniu Unii Europejskiej w sprawie Bliskiego Wschodu z dnia 14 marca 2008 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
mając na uwadze, że ostatnie brutalne starcia pomiędzy Hezbollahem a innymi bojówkami w Bejrucie oraz w innych częściach Libanu, będące następstwem decyzji podjętych przez rząd Libanu w dniu 6 maja 2008 r., spowodowały śmierć dziesiątek oraz obrażenia setek obywateli,
B.
mając na uwadze, że w oparciu o inicjatywę podjętą przez Ligę Państw Arabskich, strony, których dotyczy sprawa zawarły w dniu 15 maja 2008 r. porozumienie w celu natychmiastowego zakończenia manifestacji zbrojnych w ich wszelkich formach, wznowienia na poziomie krajowym dialogu zasadzającego się na kwestiach dotyczących rządu jedności narodowej oraz nowego prawa wyborczego, a także w celu powrócenia do normalnego życia i przywrócenia sytuacji, jaka panowała przed ostatnimi wydarzeniami,
C.
mając na uwadze, że obecny impas polityczny w Libanie paraliżuje prawidłowe funkcjonowanie tego kraju; mając na uwadze, że ten kryzys polityczny stanowi znaczne zagrożenie dla kruchej stabilności w Libanie oraz w regionie jako całości,
D.
mając na uwadze, że Liban to kraj o silnych politycznych, ekonomicznych i kulturalnych powiązaniach z Europą, będący ważnym partnerem Unii Europejskiej na Bliskim Wschodzie; mając na uwadze, że suwerenny i demokratyczny Liban może odegrać kluczową rolę zarówno w tworzeniu silnego partnerstwa eurośródziemnomorskiego, jak i w zaprowadzeniu trwałego pokoju na Bliskim Wschodzie,
E.
mając na uwadze, że art. 2 Układu eurośródziemnomorskiego ustanawiającego stowarzyszenie pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony, a Republiką Libańską z drugiej, stanowi, że stosunki pomiędzy stronami, jak również postanowienia porozumienia winny opierać się na poszanowaniu zasad demokratycznych oraz podstawowych praw człowieka, zgodnie z Powszechną Deklaracją Praw Człowieka, która wytycza kierunek ich polityki wewnętrznej i międzynarodowej oraz stanowi podstawowy element tego porozumienia,
F.
mając na uwadze, że rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1757 (2007) powołuje międzynarodowy trybunał w celu osądzenia sprawców zabójstwa byłego premiera Rafika Haririego oraz innych zabójstw politycznych w Libanie,
G.
mając na uwadze, że przez Libanem stoją poważne wyzwania finansowe i ekonomiczne; mając na uwadze, że władze Libanu przyjęły w dniu 4 stycznia 2007 r. całościowy program reform społeczno-gospodarczych; mając na uwadze, że Unia Europejska zaoferowała pomoc makrofinansową w wysokości 80 mln euro,
H.
mając na uwadze, że w Libanie mieszka ponad 300 000 palestyńskich uchodźców; mając na uwadze, że w niektórych obozach dla palestyńskich uchodźców znajdujących się na terenie kraju mają miejsce gwałtowne starcia,
I.
mając na uwadze, że sytuacja farm Shebaa oraz ustanowienie granic pomiędzy Libanem a Izraelem stanowią wciąż nierozwiązane kwestie,
J.
mając na uwadze, że Syria w dalszym ciągu ma istotny wpływ na sprawy wewnętrzne Libanu,
1.
wyraża głębokie zaniepokojenie poważnymi konsekwencjami obecnego kryzysu politycznego i pogorszeniem się stanu bezpieczeństwa w Libanie; podkreśla znaczenie stabilności, suwerenności, niepodległości oraz integralności terytorialnej Libanu; ponownie podkreśla, że stabilność polityczna w Libanie nie może być budowana ani na przemocy, ani na wpływach zewnętrznych;
wspiera wszelkie starania zmierzające do znalezienia zgodnego z zasadami konstytucyjnymi oraz demokratycznego i opartego na konsensusie krajowym rozwiązania dla obecnego impasu politycznego, łącznie z wyborem nowego prezydenta Republiki; podkreśla, że nie można znaleźć trwałego rozwiązania, jeżeli zaangażowane strony nie wykażą prawdziwej woli politycznej, aby wyeliminować podstawowe przyczyny kryzysu; z zadowoleniem przyjmuje pozytywny sposób, w jaki wojsko oraz służby bezpieczeństwa przyczyniły się do zakończenia niedawnych wydarzeń;
3.
z zadowoleniem przyjmuje porozumienie zawarte przez strony w dniu 15 maja 2008 r.; zachęca wszystkie libańskie siły polityczne do pełnej realizacji tego porozumienia, przy szczególnym uwzględnieniu deklaracji dotyczących powstrzymania się od użycia broni czy przemocy dla osiągnięcia korzyści politycznych, do zaangażowania się w dialog na poziomie krajowym oparty na kwestiach dotyczących rządu jedności narodowej oraz nowego prawa wyborczego, a także do podjęcia dalszych środków zmierzających do budowania zaufania, w ramach kontynuacji niedawnych pozytywnych kroków podjętych przez rząd;
4.
popiera plan przyjęty przez Ligę Arabską oraz starania jej Sekretarza Generalnego zmierzające do działania na rzecz rozwiązania kwestii kryzysu politycznego w Libanie; popiera wysyłki Kataru podejmowane w celu prowadzenia mediacji pomiędzy stronami;
5.
nalega, aby przewodniczący parlamentu libańskiego przywrócił działalność tej instytucji, co stanowi podstawowy wymóg demokracji, tak aby przyczyniła się do sukcesu dialogu na poziomie narodowym i znalazła kompromisowe wyjście z obecnego impasu politycznego;
6.
ponownie przypomina znaczenie roli sił UNIFIL; uważa za kwestię kluczową korzystanie rządu Libanu z pełnej suwerenności oraz jego rzeczywisty nadzór nad granicami oraz terytorium kraju w sposób gwarantujący bezpieczeństwo państwa oraz jego obywateli;
7.
ponownie przypomina wezwanie wszystkich zaangażowanych stron do wsparcia prac międzynarodowego trybunału w celu osądzenia sprawców zabójstwa byłego premiera Rafika Haririego oraz innych zabójstw politycznych w Libanie i wzywa Syrię do ścisłej współpracy z tym trybunałem;
8.
z zadowoleniem przyjmuje starania Libanu o okazanie solidarności w związku z tymczasowym goszczeniem palestyńskich uchodźców; wzywa jednak rząd libański do dołożenia wszelkich starań w celu położenia kresu wszystkim formom dyskryminacji tych uchodźców; ponownie przypomina swój apel do społeczności międzynarodowej o zwiększenie pomocy w celu rozwiązania problemu uchodźców palestyńskich w tym regionie;
9.
wzywa Syrię do powstrzymania się od wszelkiej ingerencji, która może wywrzeć negatywny wpływ na sprawy wewnętrzne Libanu oraz do odegrania konstruktywnej roli w osiągnięciu stabilności w tym kraju;
10.
przypomina, że popiera determinację Unii Europejskiej we wspieraniu Libanu w działaniach na rzecz restrukturyzacji gospodarczej; wzywa Radę i Komisję do kontynuowania starań zmierzających do wspierania restrukturyzacji oraz gospodarczej odbudowy Libanu, jak również do zacieśnienia współpracy ze społeczeństwem obywatelskim w tym kraju w celu promowania dalszej jego demokratyzacji;
11.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa , rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich, wysłannikowi Kwartetu Bliskowschodniego, przewodniczącemu Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego, rządowi i parlamentowi Libanu oraz prezydentowi i rządowi Syrii.
