7.12.2011 B7-0686/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie priorytetów Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do programu prac Komisji na 2012 r.
Malcolm Harbour
i
Ashley Fox
w imieniu grupy politycznej ECR
PE472.852v01-00 B7‑0686/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie priorytetów Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do programu prac Komisji na 2012 r.
Parlament Europejski,
– uwzględniając komunikat Komisji w sprawie jej programu prac na 2012 r.( COM(2011)0777 /),
– uwzględniając art. 35 ust. 3 Regulaminu,
1.
WPROWADZENIE
2. „BUDOWA STABILNEJ I ODPOWIEDZIALNEJ EUROPY”
1. z zadowoleniem przyjmuje nieustające wysiłki mające na celu lepsze wdrożenie paktu stabilności i wzrostu; jednak stale zachęca Komisję, aby poszukując wyjścia z kryzysu, nie zapominała o obawach państw członkowskich nienależących do strefy euro;
2.1. „Reforma sektora finansowego: inwestycja w zaufanie”
2. zgadza się ze stwierdzeniem Komisji, że „sprawny sektor finansowy ma kluczowe znaczenie dla generowania wzrostu i tworzenia nowych miejsc pracy” i z zadowoleniem przyjmuje jej zapowiedź dokonania łącznej oceny skutków reform usług finansowych; nalega na Komisję, aby podczas sporządzania wniosków zawsze miała na uwadze fakt, iż na rynku globalnym regulacje finansowe muszą być rozpatrywane w kontekście międzynarodowym, a nie jedynie europejskim; apeluje także o reformy, które nie zaszkodzą europejskiemu sektorowi usług finansowych, stawiając go w niekorzystnej sytuacji w stosunku do innych jurysdykcji wykorzystujących arbitraż regulacyjny;
2.2. „Finansowanie przyszłych wydatków: zabezpieczenie stabilnych dochodów publicznych”
3. wzywa Komisję, aby uznała, że na podatników w UE nie należy nakładać żadnych dodatkowych obciążeń, oraz że w szczególności należy natychmiast zrezygnować ze wszystkich wniosków dotyczących nowych zasobów własnych i jakiegokolwiek nowego bezpośredniego opodatkowania na szczeblu UE, na przykład podatku od transakcji finansowych;
4. uważa, że – niezależnie od intencji leżących u podłoża stworzenia ogólnounijnej wspólnej skonsolidowanej podstawy opodatkowania osób prawnych oraz podatku od transakcji finansowych – ich wprowadzenie spowodowałoby poważne zagrożenie konkurencyjności UE i sprzyjałoby uchylaniu się od przestrzegania przepisów i ucieczce kapitału; w szczególności podkreśla również, że wprowadzenie ogólnounijnego podatku od transakcji finansowych jedynie w UE groziłoby masowym przenoszeniem usług finansowych;
5. wzywa Komisję, aby w przyszłym wniosku „mającym na celu zapewnienie ochrony interesów finansowych UE przez prawo karne” skoncentrowała się na współpracy z państwami członkowskimi z myślą o osiągnięciu niezbędnych wyników zamiast dążyć do narzucenia im nowego systemu; wzywa Komisję, aby powstrzymała się od propozycji utworzenia urzędu Prokuratora Europejskiego, co osłabiłoby suwerenność państw członkowskich w sprawach prawa karnego i co niepotrzebnie odwraca uwagę od pilniejszej kwestii, jaką jest potrzeba wprowadzenia praktycznych i skutecznych systemów ochrony środków wnoszonych przez podatników z Unii Europejskiej do jej budżetu;
3. „BUDOWA UNII TRWAŁEGO WZROSTU I SOLIDARNOŚCI”
3.1. „Jednolity rynek na rzecz wzrostu gospodarczego”
6. z zadowoleniem przyjmuje zainicjowanie zmienionego programu na rzecz wzrostu „Europa 2020”; z zadowoleniem przyjmuje Akt o jednolitym rynku i poparcie jego założeń przez Radę Europejską;
7. uważa, że obok przeciwdziałania kryzysowi w strefie euro, drugim podstawowym priorytetem Unii Europejskiej powinien być jednolity rynek, ponieważ stanowi on najważniejszy motor wzrostu i tworzenia miejsc pracy; z zadowoleniem przyjmuje zatem zobowiązania podjęte przez Radę Europejską w dniu 23 października 2011 r., mające na celu wzmożenie wysiłków na rzecz usprawnienia jednolitego rynku, wzmocnienia gospodarki cyfrowej i skoncentrowania się na inteligentnych uregulowaniach służących ograniczeniu niepotrzebnej biurokracji;
8. wzywa Radę i Komisję, aby nadal usprawniały wdrażanie i egzekwowanie obowiązujących przepisów w zakresie jednolitego rynku, co będzie miało równie duże znaczenie jak przyszłe wnioski mające na celu poprawę otoczenia dla działalności gospodarczej, zwłaszcza MŚP, i konsumentów;
9. uważa, że należy wyraźnie założyć podporządkowanie się państw członkowskich wszystkim wnioskom dotyczącym jednolitego rynku; podkreśla, że już najwyższy czas wprowadzić w prawie państw członkowskich założenie, zgodnie z którym wszystkie państwa członkowskie muszą automatycznie przestrzegać przepisów dotyczących jednolitego rynku, chyba że mogą one przedstawić możliwe do zaakceptowania przyczyny niewypełnienia tych zobowiązań;
10. z niecierpliwością oczekuje zapowiedzianego na 2012 r. europejskiego programu na rzecz praw konsumentów, ale wzywa Komisję do przedstawienia towarzyszącej mu oceny skutków szczegółowo opisującej strategiczne i całościowe podejście w tym zakresie;
11. z zadowoleniem przyjmuje wnioski Komisji dotyczące unowocześnienia dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych; jest głęboko przekonany, że swoboda przemieszczania się specjalistów stanowi jedną z najważniejszych korzyści rynku wewnętrznego i ważny czynnik prowadzący do ożywienia gospodarczego; utrzymuje, że należy zwiększyć mobilność zawodową poprzez ograniczenie liczby zawodów regulowanych w UE oraz zacieśnienie współpracy między właściwymi organami w państwach członkowskich, a jednocześnie należy zadbać o ochronę konsumentów i pacjentów;
12. oczekuje zapowiedzianej oceny ekonomicznej wdrożenia dyrektywy usługowej oraz jej wpływu na funkcjonowanie rynku usług; wzywa Komisję do zagwarantowania maksymalnej przejrzystości podczas przeprowadzania tej oceny oraz zwraca się do Komisji o przedstawienie Parlamentowi jej ustaleń, skoro tylko będą dostępne; ponadto z niecierpliwością oczekuje komunikatu Komisji dotyczącego działań następczych związanych ze sprawdzianem skuteczności usług; oczekuje, że inicjatywy te umożliwią pomiar rzeczywistego oddziaływania dyrektywy na działalność gospodarczą i zatrudnienie oraz poprawią jej wdrażanie;
13. odnotowuje włączenie wniosku dotyczącego zbiorowego zarządzania prawami; uważa ten wniosek za główny element otwarcia jednolitego rynku cyfrowego; wyraża głęboki żal, że wniosek ten nadal nie został opublikowany, mimo iż pojawił się jako inicjatywa strategiczna w programie prac na rok 2011, i w związku z tym wzywa Komisję do przestrzegania harmonogramu ustalonego w programie prac na ten rok;
Gospodarka cyfrowa
14. podkreśla, że kluczowym elementem strategii 2020 jest europejska współpraca naukowa oraz wskazuje, jak ważne jest przyjęcie środków służących udostępnianiu programów, tak aby badania naukowe wysokiej jakości przekładały się na powstawanie nowych przedsiębiorstw i tworzenie miejsc pracy; z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie do poprawy procedur administracyjnych i skoncentrowania się na MŚP; podkreśla, że największym sektorom przemysłowym również potrzebny jest dostęp do doskonałej nauki w celu poprawy ich pozycji konkurencyjnej na świecie;
15. zauważa, że w głównych opracowaniach podkreśla się współzależność między wysokowydajnymi łączami szerokopasmowymi a tworzeniem miejsc pracy, a także podkreśla, że rozwój potencjału szerokopasmowego musi pozostać ważnym priorytetem;
Inteligentne regulacje na rzecz wzrostu sprzyjającego włączeniu społecznemu
16. z zadowoleniem przyjmuje nacisk na inteligentne regulacje i podkreśla ich znaczenie jako kluczowego elementu europejskiej strategii wzrostu;
17. z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady i Komisji dotyczącą nadania najwyższej rangi pierwszym dwudziestu zobowiązaniom na rzecz lepszej regulacji, które uwydatniają potencjalne luki w informacjach, wdrażaniu i prawodawstwie; popiera wnioski, którym towarzyszy dokładna ocena skutków w tym zakresie; uważa, że do końca 2012 r. należy określić kolejne dwadzieścia zobowiązań, aby skoncentrować się na wpływie rozporządzeń i dyrektyw na przemysł, MŚP i mikroprzedsiębiorstwa oraz na lepszym określeniu celów regulacji;
18. przypomina rezolucję Parlamentu z dnia 14 września 2011 r. w tej sprawie i wzywa Komisję do wdrożenia zaproponowanych w niej środków, w szczególności niezbędnego przedłużenia programu zmniejszania obciążeń poza rok 2012 i nadania mu bardziej ambitnego i szerszego zakresu oraz wprowadzenia kompensacji obciążeń regulacyjnych;
19. wzywa Komisję do potwierdzenia założeń uproszczenia procedur administracyjnych, a ponadto do wyraźniejszego zobowiązania się do dokonania – przed rozpoczęciem prac nad projektami wniosków – oceny, czy działania na szczeblu UE wnoszą rzeczywistą wartość dodaną;
20. zauważa, że obecne cele w zakresie oszczędności kosztów regulacyjnych tracą ważność w 2012 r.; żąda od Komisji opracowania w ramach programu prac na 2012 r. nowego planu stałego zmniejszania obciążeń kosztami administracyjnymi;
21. z zadowoleniem przyjmuje sporządzenie decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego w sprawie utworzenia dyrekcji ds. oceny skutków regulacji, aby poprawić własne podejście do lepszego stanowienia prawa;
Wspieranie MŚP i mikroprzedsiębiorstw jako motorów wzrostu
22. z zadowoleniem przyjmuje zamiar przedstawienia przez Komisję wniosków dotyczących wycofania lub zmodyfikowania niektórych dyrektyw; przypomina swoją główną troskę o pobudzanie zatrudnienia i wzrostu gospodarczego w całej Unii Europejskiej; zauważa, że w wielu przypadkach biurokracja i niepotrzebne regulacje mocno uderzają w przemysł, zwłaszcza MŚP;
23. z zadowoleniem przyjmuje przedłużenie przez Komisję w 2012 r. minimalnego okresu konsultacji publicznych z 8 do 12 tygodni i apeluje o dalsze wysiłki służące ograniczaniu biurokracji, wykraczające poza zakończenie w 2012 r. programu działań na rzecz zmniejszenia obciążeń administracyjnych w Unii Europejskiej COM(2007)0023 .
;
24. wzywa Komisję do zadbania o to, by – w celu uniknięcia nieproporcjonalnego obciążania MŚP – test MŚP był w sposób konsekwentny i spójny stosowany we wszystkich istotnych obszarach polityki i włączany do ogólnej oceny skutków danego wniosku, a nie jedynie publikowany jako odrębna informacja; z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziany przez Komisję program usunięcia obciążeń kosztowych w przypadku MŚP, przy założeniu że mikroprzedsiębiorstwa będą zwolnione z uciążliwych przepisów, o ile nie zostanie wniesiony jednoznaczny wniosek o ich włączenie, oraz zwraca się o uwzględnienie tej inicjatywy jako możliwej do realizacji w programie prac na rok 2012; niezależnie od tej zapowiedzi wzywa Komisję do dokonania przeglądu wszystkich dyrektyw i rozporządzeń, które mają niekorzystny wpływ na MŚP, i do przedłożenia do dnia 30 czerwca 2012 r. sprawozdania z zaleceniami;
25. domaga się, by sprawozdanie to zawierało zasadniczy przegląd obowiązujących w UE regulacji w celu określenia, w jakich punktach obowiązujące przepisy nakładają na mikroprzedsiębiorstwa niewspółmierne koszty w stosunku do osiąganych korzyści, a w związku z tym zwraca się ponadto do Komisji, by zaproponowała wykaz aktów prawnych, które w pierwszej kolejności powinny zostać zmienione lub uchylone;
Równoważenie odpowiedniej ochrony zatrudnienia i elastyczności działalności gospodarczej w celu pobudzenia tworzenia miejsc pracy
26. uważa, że podczas tego przeglądu następujące dyrektywy powinny zostać zmodyfikowane lub zmienione w pierwszej kolejności: dyrektywa w sprawie czasu pracy (w szczególności przepisy dotyczące pracowników „na dyżurze”), dyrektywa o prawach nabytych i dyrektywa w sprawie pracowników zatrudnianych przez agencje pracy tymczasowej; apeluje o pozytywne propozycje, aby pobudzić działalność gospodarczą i wzrost gospodarczy w następujących dziedzinach: przenoszenie uprawnień emerytalnych, uproszczenie przepisów dotyczących mikroprzedsiębiorstw oraz praktyki zawodowe;
27. wzywa Komisję, aby w tym sprawozdaniu w szczególności dokonała wszechstronnego przeglądu dyrektywy w sprawie czasu pracy w celu znalezienia pragmatycznego rozwiązania, które zapewni przedsiębiorstwom i pracownikom większą elastyczność bez niepotrzebnego zwiększania obciążeń administracyjnych przedsiębiorstw przy jednoczesnym zapewnieniu pracownikom ochrony w zakresie bhp i poprawie równowagi między pracą a życiem prywatnym;
Jednolity rynek dla wszystkich rodzajów transportu
28. podkreśla konieczność dokończenia realizacji wolnego, zliberalizowanego jednolitego rynku dla wszystkich rodzajów transportu, przy czym szczególny nacisk należy położyć na dalszą liberalizację sektora kolejowego i rynku przewozów towarowych w ruchu drogowym, tak aby zagwarantować swobodny przepływ towarów i usług, a także jasne i łatwo egzekwowalne przepisy w zakresie wolnej i uczciwej konkurencji oraz mniejsze obciążenia administracyjne w odniesieniu do MŚP;
29. podkreśla, że tam, gdzie jest to konieczne, należy zwiększyć prawa pasażerów we wszystkich rodzajach transportu, tak aby pasażerowie i przemysł korzystali z równych reguł gry i podobnego poziomu ochrony w odniesieniu do poszczególnych rodzajów transportu; odnotowuje zamiar dokonania przez Komisję przeglądu rozporządzenia w sprawie praw pasażerów w ruchu lotniczym i podkreśla konieczność lepszego egzekwowania i wdrożenia obowiązujących przepisów, a także większej pewności prawa i jasności;
30. oczekuje przedstawienia na czas wniosku w sprawie NAIADES II – programu działań na rzecz promocji żeglugi śródlądowej, aby kontynuować ten program w następnym okresie finansowania w latach 2014-2020;
31. apeluje o to, by każdy przegląd programu TEN-T skupiał się na rozwiązaniu problemu braku dostępu i niskiej interoperacyjności między poszczególnymi częściami UE przez usunięcie transgranicznych zatorów w transporcie i włączenie głównych niewęzłowych portów lotniczych do podstawowej sieci TEN-T;
Polityka spójności
32. z zadowoleniem przyjmuje wnioski Komisji w sprawie polityki spójności nowej generacji, która powinna wspierać cele strategii „Europa 2020” na rzecz inteligentnego, trwałego wzrostu gospodarczego sprzyjającego włączeniu społecznemu, a jednocześnie koncentrować się na tworzeniu potencjału gospodarczego w uboższych regionach Unii; zauważa jednak z niepokojem planowane przez Komisję bardziej rygorystyczne zasady przyznawania środków i koncentrację tematyczną oraz działania w kierunku nadania funduszom europejskim charakteru sektorowego; domaga się szczegółowego wyjaśnienia propozycji utworzenia instrumentu „Łącząc Europę”;
33. podkreśla, że przyszły wzrost gospodarczy w Europie nastąpi na obszarach miejskich, na których powstaje większość PKB, oraz ubolewa w związku z tym z powodu sprzecznego z tą tendencją skoncentrowania się przez Komisję na regionach najbardziej oddalonych, których rozwój powinien pozostawać w zakresie kompetencji krajowych;
34. podkreśla, że podejście makro-regionalne może pomóc w stawieniu czoła wspólnym wyzwaniom i zwiększyć spójność terytorialną, przy czym należy przestrzegać zasady trzech „nie” określonej przez szwedzką prezydencję Rady w 2009 r. (tzn. „nie” dla nowych instytucji, „nie” dla nowych funduszy, „nie” dla nowych przepisów); w związku z tym wzywa Komisję, aby nawiązała ścisłą współpracę ze wszystkimi państwami-sygnatariuszami konwencji karpackiej oraz zachęca Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie wzmocnienia i lepszego skoordynowania współpracy finansowej, strukturalnej i terytorialnej na obszarze Karpat Wschodnich, a także opracowania ponadnarodowych działań i przedstawienia trwałych rozwiązań dla tego regionu;
Promowanie otwartego i sprawiedliwego handlu
35. podkreśla, że oparty na zasadach, wielostronny system handlu ustanowiony przez Światową Organizację Handlu (WTO) stanowi najodpowiedniejsze ramy do regulowania i upowszechniania otwartego i sprawiedliwego handlu; przypomina, że istotne jest, aby postrzegać porozumienia wielostronne, kilkustronne i dwustronne jako część wspólnych narzędzi regulowania kwestii międzynarodowych, a zatem jako podstawowe elementy zrównoważonych i wzajemnie się uzupełniających stosunków politycznych i handlowych;
36. podkreśla, że UE powinna nadal angażować się w działania na rzecz wzmocnienia otwartych i sprawiedliwych stosunków handlowych w ramach negocjacji umów o wolnym handlu ze wszystkimi strategicznymi partnerami handlowymi, oraz szczególnie koncentrować się na usuwaniu barier pozataryfowych utrudniających handel i inwestycje, w tym licznych restrykcyjnych przepisów i środków regulacyjnych obowiązujących przedsiębiorstwa UE wchodzące na zagraniczne rynki;
37. podkreśla, że preferowanym podejściem UE powinno pozostać angażowanie się w osiągnięcie zrównoważonego wyniku dauhańskiej agendy rozwoju, który pomógłby we włączeniu krajów rozwijających się do międzynarodowego systemu handlu, a jednocześnie zawieranie kolejnych dwustronnych i wielostronnych umów handlowych z innymi uprzemysłowionymi krajami tam, gdzie obopólne korzyści i wzrost gospodarczy mogą zostać osiągnięte w krótszym czasie;
38. uważa również, że w związku z nieustającym impasem w pierwotnej strukturze i realizacji celów dauhańskiej agendy rozwoju konieczne jest jak najszybsze wznowienie debaty na temat sposobów wzmocnienia WTO i przygotowania jej na nadchodzące wyzwania, oraz zwraca się do Komisji o przygotowanie wniosków w tej sprawie;
39. z zadowoleniem przyjmuje niedawną decyzję o ustanowieniu grupy roboczej wysokiego szczebla ds. zatrudnienia i wzrostu pod przewodnictwem przedstawiciela handlowego USA Rona Kirka i komisarza UE ds. handlu Karela De Guchta; wzywa Komisję do dopilnowania, by grupa ta zajęła się między innymi nie tylko konwencjonalnymi barierami w handlu towarami, takimi jak taryfy i kontyngenty taryfowe, ale również ograniczaniem, eliminowaniem i unikaniem barier technicznych i regulacyjnych w handlu po obu stronach Atlantyku w celu zapewnienia, że handel nie jest utrudniany przez nadmierne obciążenia regulacyjne działalności gospodarczej;
40. wzywa Komisję, aby uznała stosunki UE-USA za najważniejsze strategiczne partnerstwo UE; wzywa zatem do nasilenia w 2012 r. strategicznego dialogu UE-USA, aby wypełnić zobowiązania do zwalczania na forach dwustronnych i wielostronnych światowych tendencji do protekcjonizmu;
3.2. „Wzmocnienie pozycji obywateli w społeczeństwach sprzyjających włączeniu społecznemu”
41. wzywa Komisję do przyjęcia odpowiednich środków w celu wyeliminowania istniejących ograniczeń na rynku pracy w całej UE wpływających na funkcjonowanie jednolitego rynku, w celu wspierania i tworzenia warunków dla bardziej elastycznych zasad wykonywania pracy zwłaszcza dla starszych i młodszych pracowników, a także w celu promowania mobilności pracowników i podkreśla znaczenie zwiększenia wydajności i efektywności pracy w całej UE z myślą o odzyskaniu konkurencyjności Europy;
42. wzywa do bardziej efektywnego wykorzystania środków z Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) oraz do ograniczenia jego zakresu do polityki aktywnego zatrudnienia w celu tworzenia stymulującego środowiska, wspierania przedsiębiorczości i tworzenia trwałych miejsc pracy na przykład poprzez wykorzystanie instrumentu mikrofinansowego;
43. w kontekście strategii UE 2020 wzywa Komisję, aby w 2012 r. skupiła się na realizacji przez państwa członkowskie już uzgodnionych celów, a nie dążyła do poszerzenia już i tak ambitnych celów nakreślonych w obecnej strategii;
44. jest zdania, że Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (EFDG) jest nieskutecznym i bardzo zbiurokratyzowanym instrumentem służącym powrotowi obywateli na rynek pracy, ponieważ w dłuższej perspektywie nie powoduje istotnych zmian w odnośnych lokalnych gospodarkach; sprzeciwia się nowemu rozporządzeniu w sprawie EFDG oraz automatycznemu przedłużeniu jego mandatu;
45. podkreśla, że najbardziej skutecznym środkiem walki z ubóstwem, sprzyjającym włączeniu społecznemu, jest większy wzrost gospodarczy skutkujący tworzeniem miejsc pracy; absolutnym priorytetem ma być walka z bezrobociem zwłaszcza wśród młodego i starszego pokolenia;
46. podkreśla zaniepokojenie propozycjami Komisji w sprawie celów i kwot dla kobiet w miejscu pracy i wzywa Komisję, aby zamiast stosowania środków prawnych kontynuowała współpracę z rządami krajowymi;
47. zdecydowanie potwierdza obawy dotyczące proponowanej przez Komisję dyrektywy w sprawie zdrowia i bezpieczeństwa w miejscu pracy pracownic w ciąży, pracownic, które niedawno rodziły, i pracownic karmiących piersią; wzywa Komisję i Parlament Europejski do wzięcia pod uwagę stanowiska Rady i problemów związanych z tymi propozycjami;
3.3. „ Wytyczanie ścieżki wiodącej do stabilnej przyszłości ”
48. z zadowoleniem przyjmuje nadanie przez Komisję priorytetowego znaczenia wdrożeniu istniejących przepisów dotyczących ochrony środowiska i klimatu zamiast zwiększania obciążeń legislacyjnych;
49. ze względu na liczne błędy wskazane w pierwotnym wniosku wyraża zaniepokojenie faktem, że w programie prac na rok 2012 Komisja wzywa do szybkiego przyjęcia dyrektywy w sprawie efektywności energetycznej COM(2011)0370 .
; uważa, że zgodnie z własnymi zasadami Komisji dotyczącymi inteligentnych regulacji, a także aby osiągnąć cele określone we wspomnianej dyrektywie, Parlament i Rada powinny poświęcić wystarczająco dużo czasu na osiągnięcie porozumienia gwarantującego, że ostateczny akt będzie we wszystkich państwach członkowskich jasny, realistyczny, elastyczny i mierzalny;
50. wyraża ubolewanie, że Komisja nie przyjmuje bardziej pozytywnego stanowiska w sprawie istotnego wkładu, jaki może wnieść energia jądrowa, pomagając nam osiągnąć długoterminowe cele niskiej emisji dwutlenku węgla; uważa, że Komisja nie może dopuścić do tego, aby stanowisko jednego dużego państwa członkowskiego wpływało na jej politykę w tej dziedzinie;
51. z zadowoleniem przyjmuje plany opracowania przez Komisję i ulepszenia ram prawnych dotyczących jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej (SES) w celu zapewnienia wdrożenia w przyszłości w uzgodnionym terminie systemu zarządzania ruchem lotniczym (SESAR) i ułatwienia tworzenia funkcjonalnych bloków przestrzeni powietrznej (FAB), tak aby zapewnić zgodnie z planem realizację polityki SES i dążyć do naprawdę jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej;
3.4. „Europa otwarta dla obywateli”
52. wzywa Komisję do przeprowadzenia przeglądu relacji pomiędzy obowiązującymi przepisami w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i swobodnego przepływu, który to przegląd objąłby zarówno obywateli nieaktywnych zawodowo, jak i pracowników, i w razie konieczności mogłyby mu towarzyszyć zmiany legislacyjne;
53. popiera podejście Komisji w sprawie dyrektywy o delegowaniu pracowników, a zatem opowiada się za obecnym podejściem Komisji do tej dyrektywy, które ma charakter techniczny i dąży do kodyfikacji i wyjaśnienia istotnych orzeczeń ETS i ich interpretacji;
54. jest przekonany, że w celu stworzenia prawdziwej europejskiej przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości Unia Europejska musi opracować zróżnicowany system uwzględniający prawną i polityczną osobowość każdego państwa członkowskiego, w związku z czym narzędzia należy tworzyć jedynie w razie potrzeby, UE musi także uszanować suwerenność każdego państwa członkowskiego;
55. apeluje, aby wszystkie przepisy koncentrowały się na sposobach sprawnej i skutecznej współpracy państw członkowskich i nie wprowadzały zharmonizowanej polityki nieuwzględniającej różnic między systemami wymiaru sprawiedliwości poszczególnych państw członkowskich;
56. uznaje, że w walce z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną niezbędne są bliskie relacje transatlantyckie, i wzywa Komisję do kontynuowania współpracy ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki w sprawach istotnych dla bezpieczeństwa Europy i Ameryki;
57. podkreśla, że w walce z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną powinno się w pełni przestrzegać praw i swobód obywateli UE oraz że w tworzeniu wiarygodnej i skutecznej polityki bezpieczeństwa podstawowe znaczenie ma ochrona danych i dostęp do wymiaru sprawiedliwości;
58. domaga się, aby wszystkie agencje WSiSW były opłacalne, skuteczne i odpowiedzialne przed Parlamentem Europejskim, Komisją i rządami krajowymi;
59. uznaje cenne wyniki osiągnięte dotychczas w zakresie zapobiegania handlowi ludźmi i ochrony dzieci przed seksualnym wykorzystywaniem i przewiduje, że odpowiednie dyrektywy w sprawie handlu ludźmi oraz zwalczania nadużyć seksualnych, seksualnego wykorzystywania dzieci i pornografii dziecięcej zostaną wdrożone szybko i dokładnie ;
60. uważa, że ochrona strefy Schengen przed swobodnym przemieszczaniem się i policyjne strzeżenie jej granic nie są jedynie uwarunkowane normami technicznymi, ale także zależą od, między innymi, poziomu przestępczości zorganizowanej i korupcji, a także jakości i niezawodności organizacji policyjnych i wymiaru sprawiedliwości; dlatego zwraca się do Komisji o przedstawienie wniosku zmieniającego w sprawie dodatkowych kryteriów dotyczących przestępczości zorganizowanej i korupcji, które należy uwzględnić w dorobku Schengen; uważa ponadto, że do zagwarantowania prawidłowego funkcjonowania obszaru Schengen i wynikających stąd swobód potrzebny jest silny i skuteczny mechanizm monitorowania i oceny;
4. „ UMACNIANIE POZYCJI UE NA ARENIE MIĘDZYNARODOWEJ ”
61. podkreśla nadrzędną wartość w odnowionym NATO transatlantyckich stosunków w dziedzinie bezpieczeństwa; jest przekonany, że UE powinna wspierać demokracje w Azji (zwłaszcza Indie, Japonię, Indonezję, Bangladesz i Tajwan), arabsko-izraelski proces pokojowy i przemiany demokratyczne w Afryce Północnej po wydarzeniach „arabskiej wiosny”, kontynuować wysiłki zmierzające do uniemożliwienia rozprzestrzeniania broni jądrowej, szczególnie w odniesieniu do Iranu i KRLD, a także popierać obrońców praw człowieka i demokratyczne zmiany w Rosji przez zacieśnienie współpracy opartej na wartościach demokratycznych i praworządności;
62. podkreśla, że propagowanie praw człowieka na świecie jest jednym z podstawowych celów Unii Europejskiej na arenie światowej oraz że lepsze stosunki handlowe i zwiększona pomoc na rzecz rozwoju mogą przyczynić się do postępów w tym obszarze; proponuje, żeby zwrócić szczególną uwagę na ochronę dzieci i kobiet – zwłaszcza w strefach konfliktów – oraz na sprzeciwianie się stosowaniu wobec mniejszości dyskryminacji ze względu na ich pochodzenie etniczne, płeć lub przynależność religijną (łącznie z niektórymi mniejszościami religijnymi, które są często niedostrzegane, takimi jak chrześcijanie na Bliskim Wschodzie czy w krajach komunistycznych);
63. zauważa, że uzyskanie pełnego poparcia Europejczyków dla polityki rozwojowej UE w kontekście obecnych ograniczeń budżetowych jest niezwykle ważne w celu potwierdzenia i realizacji naszych zobowiązań na rzecz zmniejszenia ubóstwa i tworzenia dobrobytu; w związku z tym wzywa Komisję do ożywienia polityki pomocy i efektywniejszego udzielania pomocy z wykorzystaniem istniejących struktur i we współpracy ze wschodzącymi światowymi graczami w dziedzinie rozwoju, takimi jak Chiny, Indie i Brazylia, aby bardziej efektywnie i elastycznie reagować na nowe wyzwania w zakresie rozwoju, w tym w krajach ogarniętych konfliktami czy niestabilnych;
Rozwój
64. zaznacza, że pomoc UE stanowi 56% globalnej oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) i że nasilenie przez UE działań sprzyjających przejrzystości przyniosłoby znaczące korzyści zarówno krajom będącym darczyńcami, jak i krajom otrzymującym pomoc; wzywa zatem Komisję do rozważenia korzyści, jakie przyniesie zaproponowanie w całej UE gwarancji dotyczących przejrzystości pomocy, które zobowiązują Komisję oraz państwa członkowskie do zapewnienia aktualnych, dokładnych, porównywalnych i szczegółowych danych na temat przepływu pomocy w oparciu o międzynarodową inicjatywę na rzecz przejrzystości pomocy;
65. podkreśla, że żadne podwyżki lub zmiany Europejskiego Funduszu Rozwoju nie powinny być automatyczne i należy je opierać na kompleksowym podejściu ukierunkowanym na wyniki, koncentrującym się na efektach, a nie wyłącznie na nakładach;
66. wzywa Komisję, aby w polityce rozwoju priorytetowe znaczenie nadała zwalczaniu nadużyć związanych z rajami podatkowymi, oszustw podatkowych oraz niedozwolonego odpływu kapitału; zaleca położenie większego nacisku na wspieranie krajów rozwijających się w projektowaniu zintegrowanych, formalnych i zgodnych z prawem systemów prawa własności ;
67. wzywa Komisję do zwiększenia wysiłków na rzecz poprawy koordynacji darczyńców (także tam, gdzie dotyczy to służby działań zewnętrznych UE), wspólnego planowania i podziału pracy w tej dziedzinie;
5. „INTELIGENTNE REGULACJE PRAWNE I ICH SKUTECZNE WPROWADZENIE W ŻYCIE ”
5.1. „ Inteligentne planowanie wspólnych wydatków ”
68. wzywa Komisję do ponownego ożywienia dialogu z państwami członkowskimi na temat tzw. „zarządzania dzielonego” oraz do składania wniosków do Rady Europejskiej w celu poprawy zarządzania środkami z budżetu UE na poziomie krajowym, w tym do ponownego skupienia się na krajowych deklaracjach w sprawie zarządzania, a także na funkcjonowaniu krajowych systemów kontroli finansów publicznych (w tym krajowych organów parlamentarnych i instytucji kontroli);
69. wzywa Komisję do dokonania przeglądu jej systemów oceny efektywności programów wydatków w celu oszacowania, czy systemy te:
- wnoszą wartość dodaną,
- optymalnie wykorzystują środki oraz
- realizują założone dla nich cele;
70. podkreśla, że takie oceny powinny być prowadzone, a następnie oceniane osobno, dlatego wzywa Komisję do opublikowania zielonej księgi w sprawie utworzenia centralnego niezależnego biura ocen, być może wraz ze służbą audytu wewnętrznego i podlegającego komisarzowi odpowiedzialnemu za sprawy kontroli budżetowej, które zarządzałoby wszystkimi ocenami programów, aby zagwarantować, iż są one zlecane i prowadzone niezależnie od odnośnych dyrekcji generalnych i dlatego mogą zapewnić bezstronną analizę i ocenę; domaga się przedstawiania wszystkich ocen do kontroli Parlamentowi Europejskiemu i jego właściwym komisjom;
71. ponawia żądanie Parlamentu, aby Komisja stworzyła jeden kompleksowy system online, łatwy w użyciu dla obywateli, tak aby wszyscy mogli mieć dostęp do pełnych informacji o wydatkach Unii Europejskiej w podziale na linie budżetowe i na beneficjentów; wzywa zatem Komisję do opublikowania online szczegółowych informacji na temat wszystkich pozycji wydatków UE powyżej progu de minimis oraz do podjęcia działań w celu stworzenia przyjaznego dla użytkowników systemu online rejestrującego wszystkich beneficjentów będących stroną trzecią; uznaje, że taki system powinien przestrzegać niezbędnych praw ochrony danych i dlatego wzywa Komisję do dopilnowania, aby w przyszłości beneficjenci będący stroną trzecią jednoznacznie wyrazili zgodę na publikowanie takich danych online jako warunek wszelkich procedur przetargowych lub składania wniosków;
72. domaga się od Komisji przyjęcia aktywnego podejścia, aby zachęcić swoich pracowników i opinię publiczną do informowania o nieprawidłowościach w ramach podejścia opartego na zerowej tolerancji do niegospodarności i nadużyć; nalega, aby Komisja podjęła działania w celu pełnego zaznajomienia wszystkich jej pracowników z „Tytułem II: Prawa i obowiązki urzędników” regulaminu pracowniczego, w szczególności ze zobowiązaniami wynikającymi z art. 22a ust. 96; wzywa Komisję do opublikowania planu określającego metody zachęcania do informowania o nieprawidłowościach wśród poszczególnych beneficjentów środków UE, pracowników tych beneficjentów oraz opinii publicznej, na przykład poprzez upowszechnienie sposobów powiadamiania Komisji o wszelkich domniemanych wykroczeniach, z oferowaniem rekompensat lub nagród, a także zwraca się do Komisji o przedstawienie właściwej komisji Parlamentu Europejskiego szczegółowych informacji o podjętych w tej dziedzinie działaniach;
6.
ROLNICTWO
73. z niepokojem przyjmuje do wiadomości przedstawione już przez Komisję wnioski w sprawie przyszłości wspólnej polityki rolnej; stwierdza, że wnioski te nie odnoszą się do głównych wyzwań stojących przed europejskim rolnictwem i że zahamują one rozwój konkurencyjnego i efektywnego sektora rolnego, który jest niezbędny, jeśli Unia Europejska ma w odpowiedni sposób zająć się problemem bezpieczeństwa żywnościowego na tle wzrostu populacji na świecie i zwiększenia popytu na żywność;
74. wzywa Komisję do powtórnej oceny i w razie potrzeby wycofania lub zmiany wniosków dotyczących proekologicznych płatności bezpośrednich oraz ograniczenia dopłat bezpośrednich, a także do zaproponowania ram, które pozwolą na sprawiedliwy podział płatności bezpośrednich we wszystkich państwach członkowskich UE;
7.
RYBOŁÓWSTWO
75. z zadowoleniem przyjmuje wnioski Komisji w sprawie zarzucenia marnotrawnego zwyczaju wyrzucania ryb i dążenia do osiągnięcia tego w sposób skoordynowany w ścisłym porozumieniu z odnośnym sektorem ; wzywa Komisję do przedstawienia propozycji wzmocnienia powiązań między polityką UE w zakresie rybołówstwa i jej polityką morską, które powinno doprowadzić do bardziej kompleksowej strategii dla rybołówstwa i sektorów pokrewnych na terenie UE ;
8.
KULTURA
76. wzywa Komisję do dopilnowania, aby wszelkie przepisy proponowane w obszarze kultury w sposób właściwy przestrzegały zasady pomocniczości, a z uwagi na przyjmowane przez wiele państw członkowskich UE środki oszczędnościowe zachęca Komisję do powstrzymania się od proponowania nowych programów kulturalnych, które wymagałyby nowych lub zwiększonych wydatków;
9.
EUROPEJSKIE PARTIE POLITYCZNE
77. przyjmuje do wiadomości zamiar Komisji dotyczący opublikowania propozycji ustanowienia prawnego statutu europejskich partii politycznych; uważa, że wniosek taki nie jest konieczny, gdyż europejskie partie polityczne działają w sposób zadowalający w chwili obecnej jako organizacje parasolowe dla krajowych partii politycznych, i że nie ma bezpośrednio widocznych korzyści wynikających z europejskich zasad prawnych;
o
o o
78. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
