27.8.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Marco Cappato, Sarah Ludford, Elizabeth Lynne, Ignasi Guardans Cambó, Olle Schmidt
w imieniu grupy politycznej ALDE
w sprawie sytuacji więźniów palestyńskich w więzieniach w Izraelu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji więźniów palestyńskich w więzieniach w Izraelu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu,
–
uwzględniając oświadczenie złożone przez komisarz Ferrero-Waldner w dniu 9 lipca 2008 r. w sprawie sytuacji więźniów palestyńskich w więzieniach w Izraelu,
–
uwzględniając układ o stowarzyszeniu między UE a Izraelem oraz ustalenia przyjęte ppodczas ósmego posiedzenia Rady Stowarzyszenia UE-Izrael z dnia 16 czerwca 2008 r.,
–
uwzględniając sprawozdanie sporządzone przez delegację ad hoc Parlamentu do Izraela i na terytorium Palestyny (30 maja – 2 czerwca 2008 r.) oraz zawarte w nim wnioski,
–
uwzględniając czwartą konwencję genewską o ochronie osób cywilnych podczas wojny z dnia 12 sierpnia 1949 r., a w szczególności jej art. 1-12, 27, 29-34, 47, 49, 51, 52, 53, 59, 61-77 oraz 143,
–
uwzględniając roczne sprawozdanie Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża za rok 2007, a w szczególności rozdział dotyczący okupowanych terytoriów palestyńskich,
–
uwzględniając sprawozdania opublikowane w 2006, 2007 i 2008 r. przez Publiczny Komitet przeciwko Torturom w Izraelu przy wsparciu finansowym Komisji Europejskiej i kilku państw członkowskich,
–
uwzględniając odpowiednie rezolucje ONZ w sprawie konfliktu na Bliskim Wschodzie,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w ostatnich latach Izrael był celem wielu śmiertelnych zamachów terrorystycznych wymierzonych w ludność cywilną,
B.
mając na uwadze, że władze Izraela podjęły szereg działań w celu zapobieżenia tym aktom terrorystycznym, w tym dokonały aresztowań podejrzanych bojowników palestyńskich; mając na uwadze, że zwalczanie terroryzmu nie jest jednak uzasadnieniem dla stosowania przemocy wobec więźniów,
C.
mając na uwadze, że blisko 10000 Palestyńczyków, w tym ponad 300 dzieci w wieku od 16 do 18 lat, jest przetrzymywanych w izraelskich więzieniach i aresztach, oraz że większość tych przetrzymywanych osób została zatrzymana na okupowanych terytoriach palestyńskich,
D.
mając na uwadze, że 198 Palestyńczyków zostało uwolnionych przez rząd izraelski dnia 25 sierpnia 2008 r. jako wyraz dobrej woli i przyczynek do budowania wzajemnego zaufania,
E.
mając na uwadze, że nadal trwają negocjacje między obu stronami zmierzające do wypracowania obszernego porozumienia w sprawie statusu pozostałych więźniów,
F.
mając na uwadze, że rządy Izraela i Libanu podjęły ostatnio kroki zmierzające do wymiany więźniów w zamian za ciała Izraelskich żołnierzy,
G.
mając na uwadze, że około 1000 więźniów jest przetrzymywanych w więzieniach w Izraelu na podstawie „administracyjnego nakazu zatrzymania” z prawem do odwołania, jednak bez postawienia zarzutów, bez procesu i prawa do obrony; mając na uwadze, że takie „administracyjne nakazy zatrzymania” mogą być, a w niektórych przypadkach są, przedłużane przez lata,
H.
mając na uwadze, że zgodnie z konwencją ONZ o prawach dziecka (UNCRC), której Izrael jest sygnatariuszem, dziecko jest definiowane jako osoba poniżej 18 roku życia; natomiast na podstawie izraelskich przepisów wojskowych dotyczących okupowanych terytoriów palestyńskich palestyńskie dzieci są uznawane za dorosłych od 16 roku życia i według raportów organizacji zajmujących się prawami człowieka nieletni więźniowie są przetrzymywani w nieodpowiednich warunkach i są ofiarami coraz poważniejszych prześladowań,
I.
mając na uwadze, że raporty dotyczące praw człowieka, opierające się na szczegółowych zeznaniach, pokazują, że żołnierze sił obronnych Izraela znęcali się nad pojmanymi Palestyńczykami, podczas gdy osoby te były związane i nie stanowiły żadnego zagrożenia dla bezpieczeństwa Izraelczyków; mając na uwadze, że to złe traktowanie rzekomo obejmowało stosowanie tortur w celu zmuszenia do składania zeznań, a gdy pojmani odmawiali składania zeznań byli skazywani na areszt administracyjny na czas nieokreślony, przy czym nie przedstawiano im oskarżenia ani nie prowadzono postępowania sądowego,
J.
mając na uwadze, że dla znacznej większości więźniów palestyńskich przetrzymywanych w więzieniach znajdujących się na terytorium Izraela korzystanie z prawa do odwiedzin przysługującego członkom rodziny jest często niemożliwe lub niezwykle trudne, pomimo apeli kierowanych do Izraela przez Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża,
1.
z zadowoleniem przyjmuje i popiera ostatnią decyzję rządu izraelskiego o uwolnieniu znacznej liczby więźniów palestyńskich, która stanowi pozytywny krok w kierunku wzmocnienia Autonomii Palestyńskiej i przywrócenia klimatu wzajemnego zaufania;
2.
z zadowoleniem przyjmuje ostatnie decyzje dotyczące więźniów podjęte przez rząd Izraela oraz Hezbollah, zmierzające do budowania wzajemnego zaufania; nawołuje do podjęcia podobnych kroków w stosunkach między Izraelem a Hamasem w celu natychmiastowego uwolnienia izraelskiego kaprala Gilada Shalita;
3.
popiera izraelską walkę z terroryzmem i uważa, że w traktowaniu więźniów wszystkich stron konfliktu należy w pełni przestrzegać zasad praworządności, jako że stanowi to istotny krok na drodze ku demokratyzacji państwa i odbudowaniu klimatu wzajemnego zaufania, które jest konieczne, by dokonać znaczących postępów w negocjacjach pokojowych;
4.
wzywa władze Izraela do postawienia przed sądem wszystkich przetrzymywanych i położenia kresu „aresztom administracyjnym”, które są nadużyciem procedury umożliwiającym przedłużone i często niezgodne z prawem przetrzymywanie, a także do stosowania odpowiednich środków z myślą o uwięzionych nieletnich, zgodnie z międzynarodowymi standardami wymiaru sprawiedliwości wobec nieletnich i konwencją o prawach dziecka, oraz do wprowadzenia mniej restrykcyjnego systemu odwiedzin więźniów;
5.
nawołuje władze Izraela do postępowania w zgodzie z konwencją ONZ w sprawie zakazu stosowania tortur oraz do położenia kresu praktykom obejmującym znęcanie się i wymuszanie zeznań, oraz do właściwego ustosunkowania się do raportów wskazujących na stosowanie tych praktyk;
6.
przyjmuje do wiadomości oświadczenie Komisji, w którym wyraża ona „ogromne współczucie wobec cierpień palestyńskich więźniów w więzieniach izraelskich” oraz wyraźnie stwierdza, że „art. 2 układu o stowarzyszeniu między UE a Izraelem będzie nadal przypominał zarówno Unii Europejskiej, jak i Izraelowi, że poszanowanie praw człowieka i zasad demokracji stanowi podstawę naszych dwustronnych stosunków”;
7.
z zadowoleniem przyjmuje przyjętą na 8. posiedzeniu Rady Stowarzyszenia UE-Izrael decyzję o ustanowieniu pełnoprawnej podkomisji praw człowieka, zastępującej obecną grupę roboczą ds. praw człowieka; nawołuje do prowadzenia szerokich konsultacji z organizacjami zajmującymi się prawami człowieka i organizacjami pozarządowymi w Izraelu i na okupowanych terytoriach palestyńskich oraz do umożliwienia im pełnego udziału w monitorowaniu postępów Izraela w przestrzeganiu zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego;
8.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Izraela, Knesetowi, przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, Palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, Wysokiemu Przedstawicielowi ds. Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, specjalnemu wysłannikowi Kwartetu Bliskowschodniego, przewodniczącemu Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentu,Wysokiemu Komisarzowi Narodów Zjednoczonych ds. Praw Człowieka oraz Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża.
