Odpowiedź udzielona przez Vladimíra Špidlę w imieniu Komisji
(19 marca 2009 r.)
Równouprawnienie kobiet i mężczyzn jest podstawową zasadą prawa wspólnotowego.
Nałożony na państwa członkowskie obowiązek wskazania organu lub organów odpowiedzialnych za promowanie równego traktowania kobiet i mężczyzn („organ ds. równego traktowania”) jest ważnym instrumentem skutecznego egzekwowania dyrektyw Wspólnoty w tym zakresie.
Komisja uważa, że niezależność organów ds. równego traktowania w zakresie wykonywania powierzonych im zadań wymaga, w pewnym stopniu, również odpowiedniej niezależności organizacyjnej, a także odpowiednich zasobów finansowych i ludzkich.
Co się tyczy wdrażania dyrektyw dotyczących równości i przeciwdziałania dyskryminacji, do których odwołuje się Szanowna Pani Posłanka, Komisja, wykonując swoje uprawnienia zgodnie z art. 226 Traktatu WE, bada zgodność prawa polskiego z dyrektywą 2002/73/WE Dyrektywa 2002/73/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 września 2002 r. zmieniająca dyrektywę Rady 76/207/EWG w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do zatrudnienia, kształcenia i awansu zawodowego oraz warunków pracy, Dz.U. L 269 z 5.10.2002 . i dyrektywą Rady 2000/43/WE Dyrektywa Rady 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, Dz.U. L 180 z 19.7.2000 . .
Kompetencje polskiego organu ds. równego traktowania to jedna z kwestii, na której koncentruje się Komisja przeprowadzając te badania.
Ponadto Komisja wszczęła postępowanie w sprawie naruszenia prawa wspólnotowego z powodu braku powiadomienia o wszystkich środkach transponujących dyrektywę Rady 2004/113/WE Dyrektywa Rady 2004/113/WE z dnia 13 grudnia 2004 r. wprowadzająca w życie zasadę równego traktowania mężczyzn i kobiet w zakresie dostępu do towarów i usług oraz dostarczania towarów i usług, Dz.U. L 373 z 21.12.2004 . w Polsce.
