6.6.2011 B7-0352/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Sudanie i Sudanie Południowym po referendum w 2011 r.
Gabriele Zimmer
,
Helmut Scholz
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
PE465.657v01-00 B7‑0352/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Sudanie i Sudanie Południowym po referendum w 2011 r.
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje w sprawie Sudanu,
– uwzględniając sudańskie całościowe porozumienie pokojowe z 2005 r.,
– uwzględniając rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1978 (2011 r.),
– uwzględniając deklarację Unii Afrykańskiej z dnia 31 stycznia 2011 r.,
– uwzględniając decyzję Rady Unii Europejskiej 9953/11 z dnia 17 maja 2011 r.,
– uwzględniając oświadczenie misji obserwacji wyborów z ramienia Unii Europejskiej,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu PE,
A. mając na uwadze, że w dniach 9-15 stycznia 2011 r. w Sudanie Południowym odbyło się referendum, w którym 98% głosujących opowiedziało się za odłączeniem od północnego Sudanu,
B. mając na uwadze, że Sudan Południowy ma formalnie ogłosić niepodległość 9 lipca 2011 r.,
C. mając na uwadze, że Sudan Południowy będzie jednym z najbiedniejszych i najmniej rozwiniętych krajów świata, krajem o jednym z najwyższych współczynników umieralności niemowląt i jednym z najniższych wskaźników edukacyjnych na świecie,
D. mając na uwadze, że niektóre elementy całościowego porozumienia pokojowego nie zostały zrealizowane w przewidzianym terminie lub nie zostały jeszcze wdrożone, w tym konsultacje społeczne w Kordofanie Południowym i An-Nil al-Azrak oraz referendum w regionie Abyei,
E. mając na uwadze, że nierozwiązane pozostają takie istotne kwestie jak wytyczenie granic, obywatelstwo (w szczególności dużej liczby mieszkańców południa powracających z północy), podział dochodów z eksploatacji złóż ropy, zasady korzystania z rurociągów i dług publiczny,
F. mając na uwadze, że wciąż napięta jest sytuacja, jeżeli chodzi o region Abyei, który jest „punktem zapalnym” Sudanu, oraz złoża naftowe na południu; mając na uwadze, że z regionu Abyei wysiedlono dziesiątki tysięcy osób, które obecnie żyją bez dachu nad głową, żywności i artykułów pierwszej potrzeby; mając na uwadze, że żywność i schronienia dostarczane przez międzynarodowe agencje pomocowe są niewystarczające w świetle napływu uchodźców,
G. mając na uwadze, że mandat misji ONZ w Sudanie ma upłynąć 9 lipca, kiedy Sudan Południowy oficjalnie ogłosi niepodległość,
H. mając na uwadze, że rząd Sudanu Południowego zwrócił się do ONZ o wysłanie kolejnej misji po upływie obecnego mandatu; mając na uwadze, że sekretarz generalny ONZ Ban Ki-Moon zaproponował nową misję ONZ do Sudanu Południowego, wnioskując o 7 000 żołnierzy do ochrony ludności cywilnej oraz o mandat obejmujący pomoc nowemu rządowi w zapobieganiu nowym konfliktom i utrzymaniu pokoju,
1. z zadowoleniem przyjmuje pokojowy i wiarygodny przebieg referendum dotyczącego Sudanu Południowego w 2011 r. zarówno w Sudanie, jak i w Sudanie Południowym; postrzega to jako istotny krok w procesie wdrażania całościowego porozumienia pokojowego i na drodze do pokojowego współistnienia obu krajów;
2. podkreśla zobowiązanie UE do poszanowania woli ludności Sudanu Południowego i z zadowoleniem przyjmuje takie samo zobowiązanie ze strony rządu Sudanu;
3. wzywa obie strony całościowego porozumienia pokojowego do kontynuacji działań mających na celu zapewnienie bezpieczeństwa wszystkim mieszkańcom Sudanu, w szczególności w regionie Abyei; potępia niedawne akty przemocy i naruszenia praw człowieka w tym regionie i wyraża ubolewanie z powodu śmierci wielu osób; wzywa siły zbrojne Sudanu oraz Sudanu Południowego do wycofania się z Abyei, a obie strony wzywa do okazania powściągliwości poprzez nawiązanie konstruktywnego dialogu w celu osiągnięcia pokojowego rozwiązania kwestii statusu Abyei w ramach całościowego porozumienia pokojowego; apeluje o natychmiastowe zaprzestanie wszelkich dostaw broni do Sudanu, a zwłaszcza do regionu Abyei;
4. apeluje, aby każda nowa misja ONZ wyciągnęła wnioski z misji do Demokratycznej Republiki Konga, gdzie doszło do poważnych naruszeń praw człowieka; nalega, aby zaprzestano wszelkiej współpracy cywilno-wojskowej;
5. podkreśla swoje poparcie dla działań Panelu Wykonawczego Wysokiego Szczebla Unii Afrykańskiej ds. Sudanu, któremu przewodniczy Thabo Mbeki, mających na celu ułatwienie negocjacji między stronami całościowego porozumienia pokojowego; z zadowoleniem przyjmuje pierwsze wyniki tych negocjacji, w szczególności porozumienie o strefie zdemilitaryzowanej wzdłuż przyszłej granicy między Sudanem Północnym i Sudanem;
6. wzywa Komisję do przyznania pilnej pomocy humanitarnej, aby zaspokoić potrzeby uchodźców z regionu Abyei;
7. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Rady z dnia 17 maja 2011 r., w którym Rada zapowiedziała, że oprócz 150 milionów euro przyznanych w ubiegłym roku przeznaczy 200 milionów euro dla Sudanu Południowego celem wspomożenia ludzi najbardziej potrzebujących w całym Sudanie; podkreśla, że te nowe środki finansowe powinny służyć wsparciu podstawowych usług, przede wszystkim edukacji, służby zdrowia, rolnictwa, bezpieczeństwa żywnościowego i tworzenia potencjału instytucjonalnego; podkreśla, że potrzebne są szczególne działania, aby osiągnąć postępy w realizacji milenijnych celów rozwoju w tym szczególnie ubogim regionie; domaga się równego i sprawiedliwego podziału pomocy, bez faworyzowania lub zaniedbywania określonych regionów lub partnerów, aby uniknąć nowych rywalizacji i powstawania nowych napięć;
8. wzywa UE i jej państwa członkowskie do skoncentrowania pomocy dla regionu na cywilnych projektach rozwojowych zamiast na pomocy wojskowej i domaga się zakończenia misji szkolenia wojskowego;
9. apeluje do międzynarodowych wierzycieli do natychmiastowego zawieszenia wszelkich spłat długów przez Sudan i Sudan Południowy, do zamrożenia stóp procentowych i przeprowadzenia audytu tego długu celem zidentyfikowania jego nielegalnej części;
10. domaga się poszanowania prawa ludności Sudanu i Sudanu Południowego do rozporządzania ich zasobami naturalnymi; podkreśla, że ład administracyjny i sprawiedliwy dostęp do zasobów naturalnych będą kluczowe dla dobrobytu tego regionu; podkreśla, że poszukiwanie zasobów naturalnych wymaga uregulowań państwowych i przejrzystości;
11. wzywa rząd Sudanu Południowego do przyjęcia przejrzystego, odpowiedzialnego i otwartego podejścia do rządzenia w ramach procesu przeglądu konstytucji; podkreśla, że wszystkie partie polityczne muszą współpracować, aby w pełni reprezentować wszystkich obywateli kraju i przyczynić się do utworzenia stabilnych, demokratycznych instytucji politycznych;
12. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiej przedstawiciel UE, specjalnemu przedstawicielowi UE do Sudanu Południowego, rządowi Sudanu, rządowi Sudanu Południowego, instytucjom Unii Afrykańskiej i przewodniczącemu Panelu Wysokiego Szczebla Unii Afrykańskiej ds. Sudanu.
