PYTANIE PISEMNE E-5590/09
skierował: Konrad Szymański (ECR)
do Komisji
(25 listopada 2009 r.)
Przedmiot: Dyskryminacja polskiej obywatelki przez niemiecki urząd ds. dzieci i młodzieży (Jugendamt)
Od dłuższego czasu Parlament Europejski zajmuje się sprawą dyskryminacji przez niemieckie urzędy ds. dzieci i młodzieży (Jugendamt) polskich rodziców z małżeństw mieszanych.
W ostatnich tygodniach otrzymałem kolejną informację o drastycznym przypadku dyskryminacyjnej ingerencji Jugendamtu w prawa rodzicielskie obywatelki polskiej, pani Anny Langner.
W tej sprawie Jugendamt, zarzucając matce alkoholizm, odebrał jej dzieci, mimo że ta wykazała w szeregu badań lekarskich, że zarzut jest w pełni bezzasadny.
W postępowaniu przed sądem niemieckim kobiecie odmówiono prawa do wydania opinii przez polskiego psychologa, mimo że kobieta wyraźnie wskazywała, że jej słaba znajomość języka niemieckiego nie pozwala na wiarygodne badanie przez psychologa niemieckiego.
Kobieta widuje dzieci zgodnie z decyzją sądu raz w tygodniu po dwie godziny, przy czym jednej z córek nie widuje od ponad pół roku w ogóle.
Pretekstem do wykluczenia spotkań z dzieckiem są „złe reakcje dziecka po spotkaniu” – z relacji matki wynika, że tak opisano fakt, iż córka nie chciała rozstać się z matką podczas jednego z tzw. nadzorowanych spotkań.
Dzieci podczas spotkań z matką z trudem mówią po polsku i przekonują matkę, że „są w Niemczech i muszą mówić po niemiecku”.
Wskazane wydarzenia pokazują, że działania Jugendamtu nakierowane są na przejęcie pełnej władzy rodzicielskiej nad dziećmi pani Langner oraz zmuszenie dzieci do operowania tylko językiem niemieckim.
Noszą więc one znamiona dyskryminacji na tle językowym i narodowym.
W związku z tym proszę o odpowiedź na pytanie, jakie działania podejmie Komisja w tym i w innych podobnych przypadkach w celu zapewnienia niedyskryminacyjnego i sprawiedliwego traktowania przez instytucje niemieckie?
