KOŃCOWy
A6-0150/2005
13.5.2005
SPRAWOZDANIE
dotyczące zalecenia Komisji w sprawie Ogólnych wytycznych dla polityk gospodarczych Państw Członkowskich oraz Wspólnoty w ramach zintegrowanych wytycznych dla wzrostu i zatrudnienia (lata 2005-2008)
(COM(2005)0141 – 2005/2017(INI))
Komisja Gospodarcza i Monetarna
Sprawozdawca:
Robert Goebbels
PE 357.650v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
EXPOSÉ DES MOTIFS............................................................................................................18
PROCEDURE...........................................................................................................................22
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
dotyczącej zalecenia Komisji w sprawie ogólnych wytycznych dla polityk gospodarczych Państw Członkowskich i Wspólnoty w ramach zintegrowanych wytycznych dla wzrostu i zatrudnienia (lata 2005-2008)
( COM(2005)0141 – 2005/2017(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając zalecenie Komisji ( COM(2005)0141 ),
– uwzględniając art. 99 ust. 2 Traktatu WE,
– uwzględniając prognozy gospodarcze z wiosny 2005 r. opracowane przez Komisję dla strefy euro i Unii Europejskiej (lata 2005-2006),
– uwzględniając Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej z Lizbony w dniach 23 - 24 marca 2000 r., Rady Europejskiej z Göteborga w dniach 15 - 16 czerwca 2001 r. i Rady Europejskiej z Barcelony w dniach15 i 16 marca 2002 r.,
– uwzględniając Konkluzje Prezydencji Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 20 - 21 marca 2003 r., 16 - 17 października 2003 r., 25 - 26 marca 2004 r., 4 - 5 listopada 2004 r. oraz 22 - 23 marca 2005 r.,
– uwzględniając rezolucję Parlamentu z dnia 22 lutego 2005 r. w sprawie sytuacji gospodarki europejskiej - sprawozdanie przygotowawcze w sprawie Ogólnych Kierunków Polityk Gospodarczych
P6_TA(2005)0034 ,
– uwzględniając art. 107 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej ( A6‑0150/2005 ),
A. mając na uwadze, że wzrost w strefie euro i Unii Europejskiej liczącej 25 Państw Członkowskich nie osiąga w sposób trwały swojego potencjalnego poziomu oraz że wciąż jest zbyt słaby, w szczególności w czterech podstawowych gospodarkach strefy euro; że konsumpcja gospodarstw domowych pozostaje na dość niskim poziomie, a perspektywy gospodarcze na lata 2005 i 2006 nie są satysfakcjonujące, co prowadzi do utrzymywania się wysokiego poziomu bezrobocia, który będzie zmniejszał się w wolnym tempie; że pomimo najniższych stóp procentowych od czasów drugiej wojny światowej, skłonność do inwestowania pozostaje niewielka; że reformy strukturalne w zakresie rynków towarów, energii i zatrudnienia, systemów podatkowych oraz utworzenia rynku wewnętrznego nie zostały zrealizowane we wszystkich Państwach Członkowskich z należytą starannością, a reformy na poziomie wspólnotowym postępują wolno;
B. mając na uwadze, że kryteria deficytu określone w Pakcie Stabilności i Wzrostu nałożyły w minionym, wydłużonym okresie bardzo niskiego wzrostu ograniczenia na reformy strukturalne pociągające za sobą krótkoterminowe koszty, jak również na publiczne pobudzanie wzrostu, które mogło wzmocnić reformy strukturalne;
C. mając na uwadze, że światowa konkurencja stale rośnie; że Unia Europejska ma niższy poziom wzrostu niż wiele innych obszarów świata, a jej udział w rynkach państw trzecich zmniejsza się; że średni rozwój gospodarczy w Unii jest niższy niż w USA oraz niektórych najważniejszych gospodarkach azjatyckich;
D. mając na uwadze, że Strategia Lizbońska wymaga mobilizacji wszystkich istniejących instrumentów, w szczególności Ogólnych Kierunków Polityk Gospodarczych (OKPG), siódmego programu ramowego UE w dziedzinie rozwoju (2007-2013), programu ramowego w dziedzinie konkurencji i innowacji (2007-2013) i przekierowania wydatków w kierunku pozycji sprzyjających wzrostowi, a w konsekwencji zatrudnieniu, w ramach perspektyw finansowych na lata 2007-2013;
E. mając na uwadze, że proces lizboński wpisuje się w strategię zrównoważonego rozwoju UE a wymiar środowiskowy musi stanowić integralną część europejskiej strategii na rzecz wzrostu zatrudnienia;
F. mając na uwadze, że Unia stała się podmiotem obejmującym 455 milionów kobiet i mężczyzn z 25 krajów charakteryzujących się znaczną niejednolitością; że istnieją znaczne różnice gospodarcze i społeczne między Państwami Członkowskimi, a często wewnątrz tych państw; że wzrost w niektórych Państwach Członkowskich jest znacznie wyższy niż w innych; że zbyt ogólne wytyczne mogą prowadzić do nieuwzględnienia różnorodności problemów;
G. mając na uwadze, że wzrost gospodarczy nie jest celem samym w sobie, lecz stanowi część zintegrowanego podejścia mającego na celu dobrobyt i jakość życia obywateli; że działania na rzecz trwałego wzrostu musza być prowadzone w oparciu o politykę społeczną, zatrudnienia, ochrony środowiska naturalnego i politykę budżetową dającą wyraz poczuciu odpowiedzialności za los przyszłych pokoleń i poszanowaniu różnorakich warunków obowiązujących w poszczególnych Państwach Członkowskich; że bezrobocie jest przejawem największej niesprawiedliwości społecznej; że spójność społeczna może zostać wzmocniona wyłącznie jeżeli ochrona socjalna oraz zatrudnienie zostaną utrzymane na wysokim poziomie, zgodnie z celami wyznaczonymi w Traktacie; że wzrost można osiągnąć jedynie poprzez większą konkurencję i większą liczbę inwestycji;
H. mając na uwadze, że w stosunku do swoich głównych konkurentów Unia w znacznym stopniu pozostaje w tyle w dziedzinie badań i rozwoju, jak również innowacji, inwestycji i tworzenia nowych przedsiębiorstw;
1. przyjmuje z zadowoleniem zintegrowaną postać Ogólnych Kierunków Polityk Gospodarczych i ogólnych wytycznych dla zatrudnienia, które skupiają się na wzroście i zatrudnieniu, a jednocześnie nadal uwzględniają równowagę trzech filarów Strategii Lizbońskiej zgodnie z Konkluzjami Rady Europejskiej z Brukseli w dniach 22 - 23 marca 2005 r., przy czym taka zintegrowana postać jest przejawem komplementarności między polityką gospodarczą i społeczną a wolą osiągania dalszych postępów na drodze do uproszczenia i większej czytelności ram makroekonomicznych Unii; wyraża ubolewanie z powodu zbyt małej uwagi poświęconej kwestiom związanym ze środowiskiem naturalnym w zaleceniach Komisji w zakresie zwiększenia wzrostu i zatrudnienia; przypomina, że wymogi w zakresie środowiska naturalnego przyczynią się do zbudowania dynamicznej i wydajnej gospodarki, skierowanej ku przyszłości i zapewniającej obywatelom wysoki poziom życia; wspiera determinację Komisji i Rady, aby w większym stopniu skoncentrować się na wzroście i zatrudnieniu poprzez zwiększenie konkurencyjności, wprowadzenie rynku wewnętrznego również w sektorze usług i konsolidację bardziej skutecznych usług publicznych, a w rezultacie – wzmocnienie popytu wewnętrznego;
2. podkreśla znaczenie tworzenia miejsc pracy w sektorze usług świadczonych dla jednostek i dla samorządów w starzejącym się, zurbanizowanym społeczeństwie o wysokim poziomie zatrudnienia kobiet; przypomina, że pomoc dla mikroprzedsiębiorstw i przedsiębiorstw z sektora usług (stowarzyszeń i spółdzielni) stanowi najskuteczniejszy sposób rozwoju powiązanej z nim podaży;
3. wyraża ubolewanie z powodu zbyt ogólnego charakteru zintegrowanych wytycznych, które nie uwzględniają w wystarczającym stopniu różnic między Państwami Członkowskimi; wspiera Komisję w jej zamiarze przedstawienia komunikatu określającego najistotniejsze wyzwania dla każdego z Państw Członkowskich, zwłaszcza w dziedzinie reform strukturalnych i inwestycji, jak również zapewnienia szerszych możliwości dla szybszej wymiany zaawansowanej wiedzy w dziedzinie projektowania polityki gospodarczej;
4. przypomina, że właściwe otoczenie makroekonomiczne wymaga odpowiedniego wzajemnego dostosowania skoordynowanych polityk budżetowych i polityki pieniężnej, które w równym stopniu uwzględniają potrzebę utrzymania stabilnych cen i realizacji ogólnych celów Unii, zapisanych w Traktacie, w ramach działań zmierzających do zapewnienia lepszego standardu życia i realizacji celów trwałego rozwoju; wzywa Państwa Członkowskie do wykorzystania marginesu swobody przewidzianego w zreformowanym Pakcie Stabilności w celu pobudzenia bardziej jakościowego wzrostu europejskiej gospodarki;
5. podkreśla wyraźną sprzeczność między atrakcyjnością modelu europejskiego i znaczeniem roli Unii i Państw Członkowskich w handlu światowym a dyskursem o wątpliwej podstawie metodologicznej na temat tendencji schyłkowej w zakresie wydajności pracy;
6. podkreśla potrzebę restrukturyzacji polityki gospodarczej i skoncentrowania jej na czynnikach związanych ze wzrostem produktywności, np. modernizacji gospodarki, modernizacji wiedzy i opieki społecznej, modernizacji procedur instytucjonalnych w celu sprostania wymogom związanym z kolejnym rozszerzeniem i wymogom współczesnej gospodarki oraz oparcia się deflacyjnej presji ze strony trzeciego świata;
7. przypomina, że większa wydajność pracy, wzrost i inwestycje stanowią podstawowy warunek wzrostu płac, sprawiedliwego podziału wyników wzrostu i starań o zwiększenie konkurencyjności, zatrudnienia i spójności społecznej; podkreśla, że tego rodzaju rozwój powinien pociągać za sobą zobowiązanie ze strony przedsiębiorstw do przyjęcia odpowiedzialności społecznej;
8. wyraża przekonanie, że większy i trwały wzrost w Unii Europejskiej wymaga równoczesnych, skoordynowanych działań ze strony wszystkich Państw Członkowskich, w tym udoskonalonej polityki w dziedzinie rynku wewnętrznego, trafnych inwestycji publicznych oraz innowacyjnych, aktywnych reform rynku pracy;
9. wyraża ubolewanie z powodu warunków, zwłaszcza w kwestii kalendarza, w jakich Parlament musi wyrażać swoją opinię w sprawie zintegrowanych wytycznych; wzywa, aby do czasu Rady Europejskiej w czerwcu br. zostały sprecyzowane warunki współpracy międzyinstytucjonalnej dotyczącej zintegrowanych wytycznych, co pozwoli zapobiec podobnej sytuacji, przy jednoczesnym uwzględnieniu skutków rewizji Strategii Lizbońskiej;
10. zwraca się do Rady o uwzględnienie następujących zmian:
Zalecenie Komisji
Dz.U. C ... z
Zmiany Parlamentu
Zmiana
1
Sekcja A rozdział A.1 akapit czwarty
Wytyczna.
W celu zapewnienia stabilności gospodarczej Państwa Członkowskie powinny utrzymać swoje średnioterminowe cele budżetowe przez cały cykl gospodarczy i do czasu zrealizowania tych celów podejmować wszelkie niezbędne środki korygujące zgodne z Paktem Stabilności i Wzrostu.
Z zastrzeżeniem tego wymogu, Państwa Członkowskie powinny unikać procyklicznych polityk fiskalnych.
Państwa Członkowskie, które zanotowały deficyty rachunków bieżących, co do których istnieje ryzyko niestałości, powinny zmierzać do ich zniwelowania poprzez prowadzenie reform strukturalnych, których zadaniem jest dodanie bodźca konkurencji zewnętrznej.
Korekta deficytów powinna także odbywać się poprzez odpowiednie polityki fiskalne.
(Zintegrowana wytyczna nr 1).
Wytyczna.
W celu zapewnienia stabilności gospodarczej i stworzenia lepszych warunków dla wzrostu gospodarczego oraz szczególnie korzystnych ram gospodarczych i społecznych, umożliwiających przełożenie przewagi konkurencyjnej wynikającej z różnorodnego dziedzictwa kulturowego i kapitału intelektualnego na wzrost wydajności wynikający z innowacji, Państwa Członkowskie powinny utrzymać swoje średnioterminowe cele budżetowe przez cały cykl gospodarczy i do czasu zrealizowania tych celów podejmować wszelkie niezbędne środki korygujące zgodne z Paktem Stabilności i Wzrostu.
Z zastrzeżeniem tego wymogu, Państwa Członkowskie powinny unikać procyklicznych polityk fiskalnych.
Państwa Członkowskie, które zanotowały deficyty rachunków bieżących, co do których istnieje ryzyko niestałości, powinny zmierzać do ich zniwelowania poprzez prowadzenie reform strukturalnych, których zadaniem jest dodanie bodźca konkurencji zewnętrznej.
Korekta deficytów powinna także odbywać się poprzez odpowiednie polityki fiskalne , w szczególności poprzez wykorzystanie owoców wzrostu; ponadto Państwa Członkowskie powinny dokonać przekierowania wydatków publicznych, przenosząc je do pozycji budżetowych wspierających cele Strategii Lizbońskiej, w szczególności inwestycji służących rozwojowi zasobów ludzkich, wiedzy, innowacji i infrastruktury, które sprzyjają rozwojowi gospodarczemu; (Zintegrowana wytyczna nr 1).
Zmiana
2
Sekcja A rozdział A.1 akapit siódmy
Wytyczna.
W celu zapewnienia trwałości rozwoju gospodarczego Państwa Członkowskie powinny, w perspektywie zwiększonych kosztów związanych ze starzeniem się społeczeństw, przyjąć odpowiednie tempo redukcji zadłużenia publicznego celem wzmocnienia finansów publicznych, przeprowadzić reformy systemów emerytalnych i opieki zdrowotnej celem zapewnienia ich stabilności finansowej równocześnie gwarantując ich dostępność dla społeczeństwa oraz dostosowanie do ich potrzeb, oraz podjąć odpowiednie środki zmierzające do podniesienia stóp zatrudnienia i zwiększenia podaży pracy.
(Zintegrowana wytyczna nr 2).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Promowanie podejścia do pracy opartego na ustawicznym kształceniu ” (nr 17).
Wytyczna.
W celu zapewnienia trwałości rozwoju gospodarczego , jako podstawy dla zwiększenia zatrudnienia, Państwa Członkowskie powinny, w perspektywie zwiększonych kosztów związanych ze starzeniem się społeczeństw oraz przy uwzględnieniu cyklu koniunkturalnego , przyjąć odpowiednie tempo redukcji zadłużenia publicznego celem wzmocnienia finansów publicznych, przeprowadzić reformy systemu podatkowego , udoskonalić systemy emerytalne i opieki zdrowotnej celem zapewnienia ich stabilności finansowej równocześnie gwarantując ich dostępność dla społeczeństwa oraz spełnianie jego oczekiwań , oraz podjąć odpowiednie środki zmierzające do zwiększenia odpowiedzialności za systemy emerytalne, podniesienia stóp zatrudnienia i zwiększenia podaży pracy wysokiej jakości .
(Zintegrowana wytyczna nr 2).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Promowanie podejścia do pracy opartego na cyklu życia ” (nr 17).
Zmiana
3
Sekcja A rozdział A.1 akapit dziewiąty
Wytyczna.
W celu wspierania efektywnej dystrybucji zasobów Państwa Członkowskie powinny, bez uszczerbku dla wytycznych dotyczących stabilności i trwałości wzrostu gospodarczego , kierować wydatki publiczne na kategorie przyczyniające się do wzrostu gospodarczego , w taki sposób dostosować struktury podatkowe, aby uległ zwiększeniu potencjał wzrostu oraz zapewnić, aby istniały mechanizmy pozwalające ocenić relacje między publicznym wydatkami a realizacją celów polityki, a także zapewnić ogólną spójność pakietów reform.
(Zintegrowana wytyczna nr 3).
Wytyczna.
W celu wspierania efektywnej dystrybucji zasobów Państwa Członkowskie powinny kierować wydatki publiczne na jasno wyznaczone priorytety w kategoriach przyczyniających się do wzrostu gospodarczego i zwiększenia zatrudnienia oraz w taki sposób dostosować struktury podatkowe, aby zwiększać potencjalny wzrost i stymulować inwestycje prywatne, zwłaszcza poprzez stworzenie ram podatkowych sprzyjających MŚP i tworzeniu nowych miejsc pracy; Państwa Członkowskie powinny współpracować w zakresie zwalczania zjawiska unikania opodatkowania; powinny one również zapewnić, aby istniały mechanizmy pozwalające ocenić relacje między publicznymi wydatkami a realizacją celów polityki, a także zapewnić ogólną spójność pakietów reform , tak aby uzyskać innowacyjne rezultaty gospodarcze, np. nowe koncepcje, przedsiębiorstwa w sektorze zaawansowanych technologii oraz rozwój regionalny.
(Zintegrowana wytyczna nr 3).
Zmiana
4
Sekcja A rozdział A.1 akapit jedenasty
Wytyczna.
W celu propagowania większej spójności między politykami makroekonomicznymi i strukturalnymi Państwa Członkowskie powinny w dalszym ciągu podejmować reformy korzystne dla ram makroekonomicznych w zakresie zwiększania elastyczności , mobilności i zdolności przystosowawczych jako reakcję na globalizację, postępy technologiczne oraz cykliczne zmiany gospodarcze.
(Zintegrowana wytyczna nr 4).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Promowanie elastyczności przy równoczesnym zapewnianiu bezpieczeństwa zatrudnienia oraz zredukowanie segmentacji rynku pracy” (nr 20).
Wytyczna.
W celu propagowania większej spójności między politykami makroekonomicznymi i strukturalnymi Państwa Członkowskie powinny w dalszym ciągu podejmować reformy korzystne dla ram makroekonomicznych w zakresie stymulowania popytu oraz zwiększania zdolności adaptacyjnych , mobilności , kreatywności i zdolności przystosowawczych jako reakcję na wyzwania stawiane przez globalizację, postępy technologiczne oraz cykliczne zmiany gospodarcze ; chronione rynki powinny zostać otwarte na konkurencję.
Szczególną uwagę należy poświęcić elastyczności rynku pracy.
Celem takiej polityki musi być przywrócenie zaufania konsumentów do rozwoju sytuacji w przyszłości, aby stymulować popyt wewnętrzny.
(Zintegrowana wytyczna nr 4).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Promowanie elastyczności przy równoczesnym zapewnianiu bezpieczeństwa zatrudnienia oraz zredukowanie segmentacji rynku pracy” (nr 20).
Zmiana
5
Sekcja A rozdział A.1 akapit czternasty
Wytyczna.
W celu zapewnienia, aby wzrost płac stał się czynnikiem stabilności makroekonomicznej i wzrostu gospodarczego oraz czynnikiem wpływającym na zwiększenie zdolności przystosowawczej, Państwa Członkowskie powinny wspierać nominalny wzrost płac oraz koszty pracy, którym towarzyszy stabilność cenowa oraz odpowiednia tendencja wydajności średnioterminowej, biorąc pod uwagę istniejące różnice w umiejętnościach i warunkach na lokalnych rynkach pracy.
(Zintegrowana wytyczna nr 5).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Zapewnienie sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy rozwoju płac i innych kosztów pracy” (nr 21).
Wytyczna.
W celu zapewnienia, aby wzrost płac stał się czynnikiem stabilności makroekonomicznej , wzrostu gospodarczego , zwiększenia zatrudnienia oraz czynnikiem wpływającym na zwiększenie zdolności przystosowawczej, Państwa Członkowskie oraz partnerzy społeczni powinni zagwarantować, aby wzrost płac niezbędny do utrzymania, a nawet stymulowania popytu wewnętrznego był kompatybilny z tendencją wydajności średnioterminowej, biorąc pod uwagę istniejące różnice w umiejętnościach i harmonizacji warunków na lokalnych rynkach pracy ; n ależy zwiększyć odpowiedzialność partnerów społecznych za zmniejszenie bezrobocia, czemu towarzyszyć powinno przyjęcie takiego systemu podatkowego, który nie stanowi ciężaru w przypadku niskich płac.
(Zintegrowana wytyczna nr 5).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Zapewnienie sprzyjającego tworzeniu nowych miejsc pracy rozwoju płac i innych kosztów pracy” (nr 21).
Zmiana
6
Sekcja A rozdział A.2 akapit szósty
Wytyczna.
W celu przyczyniania się do dynamicznego i prawidłowego funkcjonowanie UGW Państwa Członkowskie należące do strefy euro muszą zwrócić szczególną uwagą na zachowanie dyscypliny fiskalnej, a w związku z tym te z Państw, które nie zrealizowały jeszcze swoich wyznaczonych średniookresowych celów budżetowych, powinny w dalszym ciągu dążyć do zredukowania w skali rocznej ich podlegającego cyklicznym dostosowaniom deficytu budżetowego z wyłączeniem jednorazowych i innych tymczasowych środków, wykorzystując jako wartość odniesienia 0,5 % PKB, przy równoczesnym zwiększeniu starań dostosowawczych w okresie dobrej koniunktury .
Powinny one w dalszym ciągu prowadzić reformy strukturalne, które przyczynią się do zwiększenia konkurencyjności strefy euro i zdolności reagowania na asymetryczne wstrząsy gospodarcze oraz zapewniać, aby wpływ jaki strefa euro posiada w globalnym systemie gospodarczym był na miarę jej znaczenia gospodarczego.
(Zintegrowana wytyczna nr 6).
Wytyczna.
W celu przyczyniania się do dynamicznego i prawidłowego funkcjonowanie UGW Państwa Członkowskie należące do strefy euro muszą zapewnić bliższą koordynację swoich polityk gospodarczych i budżetowych, w celu pobudzenia krajowego popytu i wzrostu w sposób połączony, początkowo, poprzez synchronizację swoich kalendarzy budżetowych ; te z Państw Członkowskich , które nie zrealizowały jeszcze swoich wyznaczonych średniookresowych celów budżetowych, powinny w dalszym ciągu dążyć do zredukowania w skali rocznej ich podlegającego cyklicznym dostosowaniom deficytu budżetowego z wyłączeniem jednorazowych i innych tymczasowych środków, wykorzystując jako wartość odniesienia 0,5 % PKB, przy równoczesnym zwiększeniu starań dostosowawczych w okresie dobrej koniunktury , mając na uwadze, że w przyszłości konieczne będzie rozważenie reform strukturalnych przy wyborze kierunku dostosowań do celu średnioterminowego, a tymczasowe odstępstwa od tego celu będą możliwe w przypadku państw, które już go osiągnęły ; powinny one w dalszym ciągu prowadzić reformy strukturalne, które przyczynią się do zwiększenia konkurencyjności strefy euro , inwestując w innowacje, politykę przemysłową oraz edukację i kształcenie zawodowe i zdolności reagowania na asymetryczne wstrząsy gospodarcze; Państwa Członkowskie powinny zakończyć reformę Paktu Stabilności i Wzrostu oraz zapewnić jego rygorystyczne stosowanie w celu przywrócenia zaufania.
Ponadto Państwa Członkowskie zapewniają zewnętrzną reprezentację strefy euro, zgodnie ze zobowiązaniami zaciągniętymi przez Radę Europejską w Wiedniu, 11 i 12 grudnia 1998 r., aby rosnąca rola euro w globalnym systemie gospodarczym była na miarę jego znaczenia gospodarczego.
W nowych Państwach Członkowskich konwergencja nominalna musi iść w parze z konwergencją rzeczywistą.
(Zintegrowana wytyczna nr 6).
Zmiana
7
Sekcja A rozdział A.2 akapit szósty a (nowy)
Wytyczna.
W celu zwiększenia udziału sektora publicznego w zwiększaniu wzrostu i zatrudnienia Państwa Członkowskie powinny, respektując ogólne ograniczenia budżetowe i korzystając z inicjatyw publiczno-prywatnych, dokonać przekierowania środków publicznych oraz zreorganizować sektor publiczny w kierunku inwestycji w kapitał materialny i ludzki, infrastrukturę oraz wiedzę (Zintegrowana wytyczna nr 6).
Zmiana
8
Sekcja B rozdział B.1 akapit czwarty
Wytyczna.
W celu rozszerzenia i pogłębienia wspólnego rynku Państwa Członkowskie powinny przyspieszyć transpozycję dyrektyw regulujących wspólny rynek, obrać jako priorytet dokładniejsze i pełniejsze wdrażanie prawodawstwa z zakresu wspólnego rynku, przyspieszyć proces integracji rynków finansowych, wyeliminować przeszkody podatkowe dla działalności transgranicznej i stosować w sposób bardziej efektywny zasady regulujące zamówienia publiczne.
(Zintegrowana wytyczna nr 7).
Wytyczna.
W celu rozszerzenia i pogłębienia wspólnego rynku Państwa Członkowskie powinny przyspieszyć transpozycję dyrektyw regulujących wspólny rynek, obrać jako priorytet dokładniejsze i pełniejsze wdrażanie prawodawstwa z zakresu wspólnego rynku, przyspieszyć proces integracji rynków finansowych, wyeliminować przeszkody biurokratyczne i podatkowe dla działalności transgranicznej poprzez kontynuowanie negocjacji dotyczących harmonizacji podstawy opodatkowania i stosować w sposób bardziej efektywny zasady regulujące zamówienia publiczne.
(Zintegrowana wytyczna nr 7).
Zmiana
9
Sekcja B rozdział B.1 akapit dziewiąty
Wytyczna.
Aby zapewnić istnienie otwartych i konkurencyjnych rynków, priorytetowymi celami Państw Członkowskich powinny być: usunięcie prawnych i innego rodzaju barier, które utrudniają konkurencję w sektorach o kluczowym znaczeniu gospodarczym, skuteczniejsze wdrażanie polityki konkurencji, przeprowadzenie przez władze odpowiedzialne za konkurencję i uregulowania prawne selektywnego przeglądu rynków w celu identyfikacji i usunięcia przeszkód utrudniających konkurencję i wejście na rynek, zmniejszenie zakłócającej konkurencję pomocy państwa , oraz skierowanie pomocy na wsparcie niektórych celów horyzontalnych, takich jak badania i innowacje oraz optymizacja kapitału ludzkiego.
Państwa Członkowskie powinny także w pełni wprowadzić w życie uzgodnione środki dotyczące otwarcia przemysłów sieciowych na konkurencję w celu zapewnienia efektywnej konkurencji na silnie zintegrowanych rynkach europejskich, umożliwiając równocześnie zadowalający poziom świadczenia wysokiej jakości usług o ogólnym interesie gospodarczym.
(Zintegrowana wytyczna nr 8).
Wytyczna.
Aby zapewnić istnienie otwartych i konkurencyjnych rynków, priorytetowymi celami Państw Członkowskich powinny być: usunięcie prawnych i innego rodzaju barier, które utrudniają konkurencję w sektorach o kluczowym znaczeniu gospodarczym, skuteczniejsze wdrażanie polityki konkurencji, przeprowadzenie przez władze odpowiedzialne za konkurencję i uregulowania prawne selektywnego przeglądu rynków w celu identyfikacji i usunięcia przeszkód utrudniających konkurencję i wejście na rynek, które są sprzeczne z interesami konsumentów; wycofanie zakłócającej konkurencję pomocy państwa na rynku wewnętrznym ; oraz skierowanie pomocy na wsparcie niektórych celów horyzontalnych, takich jak badania i innowacje oraz optymalizacja kapitału ludzkiego.
Państwa Członkowskie powinny także w pełni wprowadzić w życie uzgodnione środki dotyczące otwarcia przemysłów sieciowych na konkurencję w celu zapewnienia efektywnej konkurencji na silnie zintegrowanych rynkach europejskich, umożliwiając równocześnie zadowalający z punktu widzenia społeczeństwa poziom świadczenia wysokiej jakości usług o ogólnym interesie gospodarczym oraz bez poddawania w wątpliwość zasad, jakości i finansowania usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym.
(Zintegrowana wytyczna nr 8).
Zmiana
10
Sekcja B rozdział B.1 akapit czternasty
Wytyczna.
Aby stworzyć bardziej atrakcyjne warunki dla działalności gospodarczej, Państwa Członkowskie powinny podnosić jakość swoich uregulowań prawnych poprzez systematyczną i wnikliwą ocenę ich potencjalnego wpływu w sferze gospodarczej, społecznej oraz środowiskowej, zwracając równocześnie uwagę na administracyjne koszty związane ze stanowieniem prawa.
Ponadto Państwa Członkowskie powinny przeprowadzać szeroko zakrojone konsultacje celem oceny kosztów i korzyści podejmowanych inicjatyw ustawodawczych, w szczególności w odniesieniu do obszarów, gdzie inicjatywy te oznaczają negocjacje między różnymi celami polityk.
(Zintegrowana wytyczna nr 9).
Wytyczna.
Aby stworzyć bardziej atrakcyjne warunki dla działalności gospodarczej i pobudzać inicjatywy prywatne , Państwa Członkowskie powinny podnosić jakość swoich uregulowań prawnych poprzez systematyczną i wnikliwą ocenę ich potencjalnego wpływu w sferze gospodarczej, społecznej oraz środowiskowej, zwracając równocześnie uwagę na administracyjne koszty i tworzenie miejsc pracy związane ze stanowieniem prawa i reformami strukturalnymi .
Ponadto Państwa Członkowskie powinny przeprowadzać szeroko zakrojone konsultacje celem oceny kosztów i korzyści podejmowanych inicjatyw ustawodawczych dla wzrostu i zatrudnienia , w szczególności w odniesieniu do obszarów, gdzie inicjatywy te oznaczają negocjacje między różnymi celami polityk.
(Zintegrowana wytyczna nr 9).
Zmiana 11
Sekcja B rozdział B.1 akapit szesnasty
Wytyczna.
Aby promować kulturę pracy w większym stopniu opartą na przedsiębiorczości i stworzyć warunki korzystne dla rozwoju MŚP, Państwa Członkowskie powinny poprawiać dostęp do finansowania, dostosowywać systemy podatkowe, wzmacniać potencjał innowacyjny MŚP, dostarczać konieczne informacje i wspierać usługi sprzyjające tworzeniu i rozwijaniu młodych przedsiębiorstw zgodnie z zasadami określonymi w Karcie MŚP.
Ponadto Państwa Członkowskie powinny wzmocnić edukację i kształcenie w duchu przedsiębiorczości (odniesienie do odpowiedniej wytycznej dotyczącej zatrudnienia).
Państwa Członkowskie powinny także ułatwiać przekazywanie prawa własności, przeprowadzić rewizję prawa upadłościowego oraz udoskonalać postępowania w zakresie ratowania i restrukturyzacji.
(Zintegrowana wytyczna nr 10).
Wytyczna.
Aby promować kulturę pracy w większym stopniu opartą na przedsiębiorczości i stworzyć warunki korzystne dla rozwoju MŚP, Państwa Członkowskie powinny poprawiać dostęp do finansowania, w szczególności do funduszy ryzyka i mikrokredytów , reformować i dostosowywać systemy podatkowe, pobudzając inwestycje, począwszy od ich uproszczenia idącego w parze ze zmniejszeniem obciążeń podatkowych i harmonizacją podstawy opodatkowania , wzmacniać potencjał innowacyjny MŚP, dostarczać konieczne informacje i wspierać usługi sprzyjające tworzeniu i rozwijaniu młodych przedsiębiorstw zgodnie z zasadami określonymi w Karcie MŚP.
Ponadto Państwa Członkowskie powinny wzmocnić edukację i kształcenie w duchu przedsiębiorczości (odniesienie do odpowiedniej wytycznej dotyczącej zatrudnienia) i akceptację ryzyka, podjąć działania na rzecz walki z napiętnowaniem młodych przedsiębiorców, którzy nie osiągnęli pełnego sukcesu i ułatwiać im ponowny start .
Państwa Członkowskie powinny także ułatwiać przekazywanie prawa własności, przeprowadzić rewizję prawa upadłościowego oraz udoskonalać postępowania w zakresie ratowania i restrukturyzacji , usprawniając jednocześnie zasady regulujące zarządzanie przedsiębiorstwem i odpowiedzialność osób zarządzających .
(Zintegrowana wytyczna nr 10).
Zmiana
12
Sekcja B rozdział B.2 akapit czwarty
Wytyczna.
W celu zwiększenia i podniesienia poziomu inwestycji w badania naukowe i rozwój Państwa Członkowskie powinny w dalszym ciągu rozwijać zbiór środków stanowiących dla przedsiębiorstw bodziec do podejmowania działań w zakresie badań i rozwoju: poprzez ulepszanie warunków ramowych oraz zapewnienie, iż warunki w których działają przedsiębiorstwa w wystarczającym stopniu sprzyjają konkurencji, zwiększenie poziomu i efektywności wydatków publicznych na badania i rozwój, wzmacnianie roli centrów doskonałości, lepsze wykorzystywanie instrumentów wsparcia, takich jak środki fiskalne w celu zachęcenia sektora prywatnego do podejmowania działań w zakresie badań i rozwoju, zapewnianie dopływu wystarczającej liczby wykwalifikowanych badaczy poprzez zachęcanie młodych do podejmowania studiów naukowych, technicznych i inżynieryjnych oraz wspieranie rozwoju kariery zawodowej oraz transnarodowej i międzysektorowej mobilności badaczy.
(Zintegrowana wytyczna nr 12).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Rozszerzenie i podniesienie poziomu inwestycji w kapitał ludzki” (nr 22).
Wytyczna.
W celu zwiększenia i podniesienia poziomu inwestycji w badania naukowe i rozwój Państwa Członkowskie powinny w dalszym ciągu rozwijać zbiór środków stanowiących dla przedsiębiorstw bodziec do podejmowania działań w zakresie badań i rozwoju: poprzez ulepszanie warunków ramowych oraz zapewnienie, iż warunki w których działają przedsiębiorstwa w wystarczającym stopniu sprzyjają konkurencji, zwiększenie poziomu i efektywności wydatków publicznych na badania i rozwój , rozwój partnerstw publiczno-prywatnych , wzmacnianie roli centrów doskonałości, lepsze wykorzystywanie instrumentów wsparcia, takich jak środki fiskalne w celu zachęcenia sektora prywatnego do podejmowania działań w zakresie badań i rozwoju, zapewnianie dopływu wystarczającej liczby wykwalifikowanych badaczy poprzez zachęcanie młodych do podejmowania studiów naukowych, technicznych i inżynieryjnych oraz wspieranie rozwoju kariery zawodowej oraz transnarodowej i międzysektorowej mobilności badaczy , a zwłaszcza tych europejskich badaczy, którzy wyjechali z Europy i wzmocnić powiązania łączące naukę, badania i innowacje, zapewnić finansowanie ze środków publicznych, które wzmocniłoby centra doskonałości; zwiększyć konkurencję i rywalizację w dziedzinie badań.
Państwa Członkowskie powinny zwiększyć wysiłki na rzecz promowania przyszłościowych gałęzi nauki, na przykład społeczeństwa informacyjnego, profilaktycznej służby zdrowia i biotechnologii, w szczególności poprzez promowanie bardziej obiektywnych informacji na temat zalet i ryzyka, które są związane z kontrowersyjnymi badaniami, na przykład nad organizmami genetycznie zmodyfikowanymi i macierzystymi komórkami embrionalnymi.
(Zintegrowana wytyczna nr 12).
Zob. także zintegrowaną wytyczną „Rozszerzenie i podniesienie poziomu inwestycji w kapitał ludzki” (nr 22).
Zmiana
13
Sekcja B rozdział B.2 akapit siódmy
Wytyczna.
W celu wspierania innowacji oraz wykorzystania ICT Państwa Członkowskie powinny skoncentrować się na doskonaleniu usług pomocniczych dla innowacji, w szczególności w zakresie transferu technologii, tworzeniu biegunów i sieci innowacyjnych skupiających uniwersytety i przedsiębiorstwa, wspieraniu transferu wiedzy za pomocą bezpośrednich inwestycji zagranicznych, łatwiejszym dostępie do finansowania oraz dostępnym i jasno zdefiniowanym prawie własności intelektualnej.
Powinny one także ułatwiać wykorzystanie ICT i wdrożenie związanych z tym zmian w organizacji pracy przez system gospodarczy.
(Zintegrowana wytyczna nr 13).
Wytyczna.
W celu wspierania innowacji oraz wykorzystania ICT Państwa Członkowskie powinny skoncentrować się na doskonaleniu usług pomocniczych dla innowacji, w szczególności w zakresie transferu technologii, tworzeniu biegunów i sieci innowacyjnych skupiających uniwersytety i przedsiębiorstwa poprzez ułatwianie tworzenia ośrodków wspierających młodych przedsiębiorców , wspieraniu transferu wiedzy za pomocą bezpośrednich inwestycji zagranicznych, łatwiejszym dostępie do finansowania oraz dostępnym i jasno zdefiniowanym prawie własności intelektualnej.
Powinny one także ułatwiać wykorzystanie ICT i wdrożenie związanych z tym zmian w organizacji pracy przez system gospodarczy.
(Zintegrowana wytyczna nr 13).
Zmiana
14
Sekcja B rozdział B.2 akapit dziewiąty
Wytyczna.
W celu wspierania zrównoważonego wykorzystania zasobów i wzmocnienia efektu synergii pomiędzy ochroną środowiska a wzrostem gospodarczym uwzględnianie zewnętrznych kosztów środowiskowych, podnoszenie efektywności energetycznej, a także rozwój i wdrażanie technologii przyjaznych dla środowiska powinny stać się priorytetami Państw Członkowskich.
Realizacja tych priorytetowych zadań powinna iść w parze z podjętymi na szczeblu europejskim zobowiązaniami, a także działaniami i instrumentami określonymi w Planie Działania w dziedzinie Technologii Środowiskowych (Environmental Technologies Action Plan - ETAP) poprzez wykorzystanie instrumentów rynkowych, funduszy ryzyka oraz środków na finansowanie badań i rozwoju, promowanie proekologicznych zamówień publicznych oraz zniesienie szkodliwych dla środowiska subwencji, jak również instrumentów w ramach innych polityk.
(Zintegrowana wytyczna nr 14).
Wytyczna.
W celu wspierania zrównoważonego wykorzystania zasobów i wzmocnienia efektu synergii pomiędzy ochroną środowiska a wzrostem gospodarczym uwzględnianie zewnętrznych kosztów środowiskowych w szczególności w dziedzinie energetyki, transportu i rolnictwa , , podnoszenie efektywności energetycznej, a także rozwój i wdrażanie technologii przyjaznych dla środowiska powinny stać się priorytetami Państw Członkowskich.
Państwa Członkowskie powinny ponadto bardziej intensywnie wykorzystywać politykę w dziedzinie środowiska naturalnego do zwiększania wzrostu i zatrudnienia, poprzez opracowywanie i wdrażanie planów działania dotyczących technologii i innowacji ekologicznych.
Ponadto Państwa Członkowskie powinny finansować wysokiej jakości inwestycje publiczne, takie jak te, które zmierzają do stworzenia możliwości wzrostu bez zwiększania zużycia energii oraz wykorzystywania transportu i zasobów, należy również zwiększyć inwestycje niezbędne do realizacji celów z Kioto, w tym wydajnego wykorzystywania tradycyjnych form energii, zwłaszcza tych, które nie zagrażają realizacji celów określonych w Protokole z Kioto.
Realizacja tych priorytetowych zadań powinna iść w parze z podjętymi na szczeblu europejskim zobowiązaniami, a także działaniami i instrumentami określonymi w Planie Działania w dziedzinie Technologii Środowiskowych (Environmental Technologies Action Plan - ETAP) poprzez wykorzystanie instrumentów rynkowych, funduszy ryzyka oraz środków na finansowanie badań i rozwoju, promowanie proekologicznych zamówień publicznych oraz zniesienie szkodliwych dla środowiska subwencji, jak również instrumentów w ramach innych polityk.
(Zintegrowana wytyczna nr 14).
Zmiana
15
Sekcja B rozdział B.2 akapit jedenasty
Wytyczna.
W celu zbudowania silnej europejskiej bazy przemysłowej Państwa Członkowskie powinny skoncentrować się na rozwoju nowych technologii i rynków.
Oznacza to w szczególności zobowiązanie do opracowania i wdrożenia wspólnych europejskich inicjatyw technologicznych oraz rozwijania partnerstwa publiczno-prywatnego, co pozwoli na rozwiązanie istniejących na rynku problemów, jak również rozwój grup na poziomie regionalnym lub lokalnym.
(Zintegrowana wytyczna nr 15).
Wytyczna.
W celu zbudowania silnej europejskiej bazy przemysłowej Państwa Członkowskie powinny skoncentrować się na rozwoju nowych technologii i rynków , również poza Europą, aby uczynić z globalizacji nie zagrożenie, lecz nową możliwość dla jednego z głównych światowych eksporterów.
Powinny one przygotować strategię komunikacji mającą na celu zwalczanie poczucia braku bezpieczeństwa wśród obywateli wobec globalizacji, otwarcia rynków i konkurencji.
Oznacza to w szczególności zobowiązanie do opracowania i wdrożenia wspólnych europejskich inicjatyw technologicznych oraz rozwijania partnerstwa publiczno-prywatnego, co pozwoli na rozwiązanie istniejących na rynku problemów, jak również rozwój grup na poziomie regionalnym lub lokalnym , jak również prowadzenie stałego, strategicznego dialogu w obrębie poszczególnych sektorów z zainteresowanymi podmiotami, w szczególności z partnerami społecznymi .(Zintegrowana wytyczna nr 15).
11. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji, jak również rządom i parlamentom Państw Członkowskich.
EXPOSÉ DES MOTIFS
1.
Les lignes directrices intégrées pour la croissance et l’emploi (2005-2008) traduisent la décision du Conseil européen de mars 2005 de relancer la stratégie de Lisbonne en la focalisant sur ses objectifs primordiaux.
L’agrégation des grandes orientations de politique économique (art.99) et des lignes directrices pour l’emploi (art.128 du traité) souligne la complémentarité des politiques économique et sociale.
La croissance économique doit avoir pour finalité le plein emploi, la cohésion sociale, une amélioration constante du niveau de vie.
Une croissance respectueuse des impératifs environnementaux aboutira ŕ un développement durable, le troisičme pilier de la stratégie.
2.
L’établissement de lignes directrices intégrées triennales (mais adaptables annuellement) permettra en principe une meilleure coordination des politiques économiques nationales dans un cadre plus cohérent.
Un horizon de 3 ans donnera ŕ la politique économique de l’Union la prévisibilité attendue par les acteurs économiques.
Le nouvel exercice intégré permettra l’élimination de l’avalanche de rapports finalement inutiles demandés jusqu’ici aux Etats membres.
A l'avenir il n'y aura plus qu'un seul document synthétique national, ŕ discuter avec les forces vives et ŕ adopter ŕ travers le processus démocratique national.
Cette appropriation de la stratégie de Lisbonne par les partenaires sociaux et les Parlements nationaux renforcera la légitimité du processus et confortera la démocratie européenne.
3.
La Commission s’est limitée ŕ présenter 23 lignes directrices intégrées (et parfois interconnectées), dont 15 au titre de la politique macro- respectivement micro-économique et 8 lignes directrices pour l’emploi.
Pratiquement toutes ces lignes directrices reprennent les préoccupations et propositions véhiculées depuis des années avec un succčs discutable.
Certaines recommandations sont d’une généralité frisant la banalité, voire sont marquées par la langue de bois propre ŕ une institution, qui essaye de ménager les susceptibilités nationales et les contradictions inévitables entre des choix de politiques économique, sociale et environnementale.
Celles-ci ne se renforcent pas nécessairement mutuellement, comme le veut un euphémisme souvent utilisé.
(La proposition « Reach » en est un bon exemple.
Avec 1200 pages souvent illisibles on est loin de l’ambition du « better regulation », et d’un arbitrage évident entre des objectifs de protection de l’environnement et de la santé d’une part, et d’une politique industrielle non bureaucratique promouvant l’emploi d’autre part).
Les lignes directrices intégrées pour la croissance et l’emploi sont trop générales et ne tiennent pas compte des différences notables entre pays membres.
Il faut donc encourager la Commission dans son intention de présenter une communication portant identification des défis les plus pertinents pour chacun des Etats membres.
Une approche plus différenciée est également nécessaire pour identifier les problčmes sectoriels de l’économie européenne.
4.
La tâche de la Commission n’est pas aisée.
La complexité des défis économiques, sociaux et environnementaux ne permet pas de réponses simples.
L’élargissement de l’Union a augmenté son hétérogénéité.
La technicité croissante du travail législatif ne facilite pas la communication avec les citoyens européens.
Comme le démontrent les débats autour du traité constitutionnel, l’architecture de l’Europe est mal comprise, le jargon communautaire passe ŕ côté des préoccupations quotidiennes de beaucoup de concitoyens.
L’Europe est de plus en plus chargé de tous les maux, de toutes les peurs.
Le discours du déclin annoncé de l’Europe agite le microcosme politique et alimente les médias.
Toutefois l’europessimisme ambiant ne résiste pas aux faits.
Vu de l’extérieur, l’UE n’est pas seulement l’initiative de paix la mieux réussie de l’histoire.
Elle constitue également l’entité politique du globe oů les droits humains sont le mieux préservés, oů l’économie sociale du marché produit ŕ la fois un haut niveau de vie, tout en maintenant des standards sociaux et environnementaux parmi les meilleurs au monde !
L’attractivité du modčle européen est documentée par les élargissements répétés de l’Union et le nombre croissant de pays candidats.
Paradoxalement męme l’immigration clandestine témoigne du désir de millions de gens de vivre dans cette Europe souvent décriée ŕ l’intérieur.
5.
Bien sűr, l’Europe pourrait faire mieux.
C'est l'objectif de la stratégie de Lisbonne.
Entre 1999 et 2003 L’UE-15 a créé 6,5 millions d’emplois additionnels tout en n’arrivant pas ŕ juguler le chômage.
La croissance économique reste trop faible, notamment en Allemagne, en France, en Italie, qui avec l’Espagne représentent prčs de 80% de la valeur ajoutée créée dans la zone euro.
Toutefois, en 2003, l’UE fut le premier exportateur mondial (l’Allemagne décrochant ŕ elle seule la 1čre place parmi les nations exportatrices).
L’UE fut également le marché le plus important pour le reste du monde.
Le compte courant de l’UE reste équilibré, alors que les Etats-Unis s’enfoncent dans un double déficit, extérieur et intérieur.
6.
Une entité qui assume prčs du quart des échanges mondiaux est ŕ l’évidence compétitive.
Pour ętre compétitif il faut disposer d’une meilleure productivité que les concurrents.
Or, le discours dominant veut que l’UE, contrairement aux Etats-Unis, subisse depuis 1995 un déclin sensible du taux tendanciel de croissance de la productivité.
Toutefois des économistes réputés contestent les chiffres avancés par les services de la Commission.
Les différences méthodologiques de part et d’autre de l’Atlantique pour la mesure du PIB, du chômage et de la productivité, défavorisent en général l’Europe.
En tout cas l’OCDE et surtout le Fonds Monétaire International jugent la productivité de l’Europe plus positivement que la Commission.
Ainsi en 2003, huit pays de l’UE-15 – dont la France et l’Allemagne – ont connu une croissance de la productivité apparente du travail supérieur ŕ celle des Etats-Unis, si on utilise comme mesure du travail les heures travaillées.
Selon Olivier Blanchard du MIT il ne suffit pas de se limiter ŕ comparer la productivité du travail, mais plutôt la productivité globale des facteurs de production : « Le rapport entre capital et production semble de fait ętre typiquement plus élevé en Europe qu’aux Etats-Unis ».
John Kay, de la London School of Economics ajoute : « L'affirmation selon laquelle les résultats des entreprises européennes sont inférieurs ŕ ceux de leurs homologues américains ne se traduit nullement dans les faits.
Ceci ne veut pas dire que l'augmentation de l'efficacité, de la productivité et de la compétitivité internationale de l'économie européenne n'est pas un objectif acceptable, pas plus que cela ne suppose que l'Europe n'aurait aucun avantage ŕ retirer d'une série de mesures de libéralisation des marchés telles que, par exemple, la promotion de la déréglementation des services publics de distribution ou la réduction des aides publiques, et ŕ faciliter la création d'emplois par les petites entreprises.
Toutefois, ces mesures doivent se justifier par la situation du secteur et non par la poursuite de vagues aspirations telles que le "dynamisme" ou la "flexibilité"!»
7.
Si l’UE veut rester compétitive, il ne faut pas se satisfaire d’un discours simplificateur.
Un haut niveau de vie est le produit d’une grande compétitivité et d'un haut taux d'emploi, mais n’est pas en soi un instrument de mesure de la compétitivité.
La différence statistique du revenu par tęte d’habitant par rapport au PIB ne dénote pas un déclassement des Européens par rapport aux Américains, mais un gonflement excessif du revenu des classes supérieures américaines.
(Selon le Economic Policy Institute de Washington, le revenu des 20% les plus pauvres a cru de 6,4% entre 1979 et 2000 aux Etats-Unis, alors que le revenu des 20% les plus riches a augmenté de 70%, les revenus des « top 1% » explosant męme de 184% !
Pour Zaki Laďdi « le dynamisme américain est tempéré par une répartition exceptionnellement inégalitaire des fruits de la croissance, une protection sociale faible, un systčme de santé extraordinairement dispendieux (…) », qui laisse 45 millions d’Américains sans assurance médicale.
8.
Pour les Européens le combat pour une productivité plus grande n’est pas dissociable du combat pour une plus juste répartition des fruits de la croissance, une plus grande cohésion sociale et la protection efficace de l’environnement naturel.
Ce n’est pas un hasard si les pays nordiques offrent le plus haut niveau de protection sociale et environnementale.
Les dépenses publiques élevés qui en découlent n’empęchent pas leurs économies « de continuer ŕ progresser dans la hiérarchie mondiale en termes de performance et d’innovation » (Zaki Laďdi).
D'ailleurs la situation concurrentielle de l'Europe est loin d'ętre désastreuse.
Une analyse fine faite par les services de la DG ECFIN démontre que ces derničres années deux tiers de la croissance de la productivité américaine provenaient du secteur services, notamment du commerce de gros, du commerce de détail, du secteur immobilier et de l’intermédiation financičre.
Dans ces secteurs, il n’y a pas de compétition directe entre Américains et Européens.
Selon la męme étude, l’Europe a mieux réussie que les Etats-Unis dans les secteurs primaire et secondaire.
Elle a égalisé ou dépassé les Américains dans 37 des 56 secteurs observés.
L’avance industrielle des Etats-Unis est par contre incontestable dans les secteurs « semi-conducteurs » et « machines de bureaux », alors que dans les secteurs « communications » et « services informatiques », la productivité du travail fut plus élevée en Europe qu’aux Etats-Unis.
(Economic Papers, N° 221 – 02/05).
Le retard européen est essentiellement limité ŕ certains secteurs de haute technologie; ICT, biotechnologies, dont le secteur des médicaments et bien sűr les O.G.M.
9.
En fait le retard de l’Europe est surtout important en matičre de recherche, męme si également dans ce domaine quelques pays nordiques font mieux que l’Amérique.
Ainsi les Etats-Unis consacrent 2,8% de leurs PIB ŕ des dépenses pour la R+D, alors que l’Europe n’en est qu’ŕ 1,9%.
En chiffres absolus les Etats-Unis dépensent annuellement environ 110 milliards de dollars de plus que les Européens, soit l'équivalent du budget de l'UE C’est surtout l’industrie européenne qui est en retard.
80,5% des 1,3 millions de chercheurs américains travaillent pour le secteur privé, contre seulement 48% des 1,08 millions de chercheurs de l'UE-25.
10.
Les lignes directrices intégrées devront ętre affinées au courant de la période triennale ŕ venir En principe, la zone euro dispose actuellement d’un cadre macroéconomique porteur (une inflation faible, une monnaie forte, des taux d’intéręts trčs bas).
Pourtant les 3 pays de l’UE-15 non membres de la zone euro connaissent une croissance supérieure, męme s’ils doivent payer leur indépendance monétaire par des taux d’intéręt ŕ court et ŕ long terme plus importants.
8 des 10 nouveaux pays membres ont une croissance appréciable, tout en connaissant d'autres problčmes structurels.
Les lignes directrices intégrées doivent tenir davantage compte de cette diversité de situations et de problčmes.
Dans l'attente de la communication annoncée précisant certains éléments pour aider les Etats membres ŕ préparer les rapports nationaux synthétiques, ce rapport se limite ŕ des propositions ponctuelles.
PROCEDURE
Title
Recommandation de la Commission relative aux grandes orientations des politiques économiques des États membres et de la Communauté dans le cadre des lignes directrices intégrées pour la croissance et l'emploi (période 2005-2008)
References
COM(2005)0141 - 2005/2017(INI)
Legal basis
Article 99(2) EC
Basis in Rules of Procedure
Rule 107
Date forwarded to Parliament
12.4.2005
Committee responsible Date announced in plenary
ECON
10.3.2005
Committee(s) asked for opinion(s) Date announced in plenary
EMPL
10.3.2005
Not delivering opinion(s) Date of decision
EMPL
20.4.2005
Rapporteur(s) Date appointed
Robert Goebbels 13.12.2004
Previous rapporteur(s)
Discussed in committee
19.4.2005
2.5.2005
Date adopted
9.5.2005
Result of final vote
for:
against:
abstentions:
36
3
Members present for the final vote
Pervenche Berčs, Udo Bullmann, Ieke van den Burg, David Casa, Paolo Cirino Pomicino, Jonathan Evans, Elisa Ferreira, José Manuel García-Margallo y Marfil, Robert Goebbels, Benoît Hamon, Gunnar Hökmark, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Ian Hudghton, Sophia in 't Veld, Othmar Karas, Wolf Klinz, Christoph Konrad, Guntars Krasts, Kurt Joachim Lauk, Cristobal Montoro Romero, Joseph Muscat, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Karin Riis-Jřrgensen, Antolín Sánchez Presedo, Manuel António dos Santos, Peter Skinner, Margarita Starkevičiūtė, Sahra Wagenknecht, John Whittaker, Lars Wohlin
Substitutes present for the final vote
Katerina Batzeli, Jean-Marie Cavada, Harald Ettl, Ján Hudacký, Werner Langen, Poul Nyrup Rasmussen, Andreas Schwab, Josef Zieleniec
Substitutes under Rule 178(2) present for the final vote
Hannu Takkula
Date tabled – A6
13.5.2005
A6-0150/2005
Comments
...
