A6-0091/2009
23.2.2009
*
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej oraz rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) w odniesieniu do dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie
(COM(2008)0563 – C6‑0353/2008 – 2008/0183(CNS))
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Sprawozdawca:
Czesław Adam Siekierski
PE 414.330v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko
wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów PE by odrzucić wspólne stanowisko lub wprowadzić do niego poprawki
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko
wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów PE by odrzucić wspólne stanowisko lub wprowadzić do niego poprawki
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
W aktach zmieniających powtórzone bez zmian fragmenty obowiązującego przepisu, do którego Parlament - w przeciwieństwie do Komisji - proponuje poprawki, zaznaczane są wytłuszczonym drukiem.
Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów tekstu legislacyjnego w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej).
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE......................................................................................................................19
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego ................................................................22
PROCEDURA...........................................................................................................................30
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej oraz rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) w odniesieniu do dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie
( COM(2008)0563 – C6‑0353/2008 – 2008/0183(CNS) )
(Procedura konsultacji)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie ( COM(2008)0563 ),
– uwzględniając art. 37 traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6-0353/2008 ),
– uwzględniając art. 51 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz opinię Komisji Rozwoju Regionalnego ( A6-0091/2009 ),
1. zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;
2. zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę projektu, zgodnie z art. 250 ust.2 Traktatu WE;
3. zwraca się do Rady o poinformowanie go w przypadku uznania za stosowne odejścia od tekstu przyjętego przez Parlament;
4. zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;
5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Poprawka
1
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 1 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie, następnie uchylone i włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, od ponad dwóch dekad zapewnia niezawodne źródło dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących na terenie Wspólnoty.
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie, następnie uchylone i włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, od ponad dwóch dekad zapewnia niezawodne źródło dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących na terenie Wspólnoty i przyczynia się do spójności regionalnej UE poprzez zmniejszanie nierówności ekonomicznych i społecznych między regionami na różnym poziomie rozwoju .
Poprawka
2
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 2 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(2) Jednym z celów wspólnej polityki rolnej (WPR) określonych w art. 33 ust. 1 Traktatu jest stabilizacja rynków oraz zapewnienie konsumentom dostaw żywności po rozsądnych cenach.
Na przestrzeni lat plany dystrybucji żywności w ramach systemu pomocy przyczyniły się do realizacji obu celów, a także – ograniczając brak bezpieczeństwa żywnościowego osób najbardziej potrzebujących – udowodniły, że stanowią zasadnicze narzędzie pomocy, ponieważ zapewniają szeroką dostępność żywności w Unii Europejskiej i tym samym zmniejszają zapasy interwencyjne.
(2) Jednym z celów wspólnej polityki rolnej (WPR) określonych w art. 33 ust. 1 Traktatu jest stabilizacja rynków oraz zapewnienie konsumentom dostaw żywności po rozsądnych cenach.
Na przestrzeni lat plany dystrybucji żywności w ramach systemu pomocy przyczyniły się do realizacji obu celów, a także – ograniczając brak bezpieczeństwa żywnościowego osób najbardziej potrzebujących – udowodniły, że stanowią zasadnicze narzędzie pomocy, ponieważ zapewniają szeroką dostępność żywności w Unii Europejskiej i tym samym zmniejszają zapasy interwencyjne.
Nowy europejski system pomocy żywnościowej dla osób najuboższych musi w dalszym ciągu zapewniać wypełnianie celów WPR i przyczyniać się do osiągnięcia celów w zakresie spójności, zapewniając wszystkim regionom zrównoważony, harmonijny i trwały rozwój.
Poprawka
3
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 5 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(5) Obecny program dystrybucji żywności opiera się na dostawach produktów ze wspólnotowych zapasów interwencyjnych uzupełnianych tymczasowo zakupami towarów na rynku.
Niemniej stopniowe reformy wspólnej polityki rolnej oraz korzystne zmiany cen skupu doprowadziły do stopniowego zmniejszenia zasobów interwencyjnych oraz zakresu dostępnych produktów .
W związku z tym zakupy rynkowe powinny również stanowić stałe źródło dostaw dla programu pomocy w celu uzupełnienia zapasów interwencyjnych w przypadku, kiedy zapasy te są niedostępne.
(5) Obecny program dystrybucji żywności opiera się na dostawach produktów ze wspólnotowych zapasów interwencyjnych uzupełnianych tymczasowo zakupami towarów na rynku.
Niemniej wzrastające napięcia na światowym rynku surowców rolniczych oraz stopniowe znoszenie narzędzi orientacji w zakresie produkcji i przechowywania zapasów wprowadzone przez kolejne reformy WPR zmniejszyły niezależność żywnościową Unii pod względem ilości i różnorodności dostępnych produktów oraz jej zdolność do zaspokajania potrzeb żywnościowych osób najbardziej potrzebujących czy stawienia czoła jakiemukolwiek międzynarodowemu kryzysowi żywnościowemu lub spekulacyjnemu .
Niemniej jednak organ publiczny nie może z dnia na dzień zakończyć już rozpoczętego programu. .
W związku z tym zakupy rynkowe powinny również stanowić stałe źródło dostaw dla programu pomocy w celu uzupełnienia zapasów interwencyjnych w przypadku, kiedy zapasy te są niedostępne.
Zakupy na rynku powinny być realizowane zgodnie z zasadami konkurencji, jednak zachęcać należy do nabywania produktów wspólnotowych.
Poprawka
4
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 6 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(6) Program wspólnotowy nie może być jedyną odpowiedzią na coraz większe zapotrzebowanie na pomoc żywnościową we Wspólnocie.
Krajowe działania polityczne realizowane przez administracje publiczne oraz mobilizacja społeczeństwa obywatelskiego są równie ważne w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego dla osób najbardziej potrzebujących.
Program wspólnotowy z silnym elementem spajającym może jednak służyć jako wzór dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących, pomóc w tworzeniu synergii, a także wspierać prywatne i publiczne inicjatywy mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa żywnościowego osób potrzebujących.
Ponadto uwzględniając geograficzne rozprzestrzenienie ograniczonych zasobów interwencyjnych w państwach członkowskich omawiany program pomocy może przyczynić się do najlepszego ich wykorzystania.
Z tego względu program wspólnotowy nie może naruszać żadnych krajowych strategii politycznych.
(6) Program wspólnotowy nie może być jedyną odpowiedzią na coraz większe zapotrzebowanie na pomoc żywnościową we Wspólnocie.
Krajowe działania polityczne realizowane przez administracje publiczne oraz mobilizacja społeczeństwa obywatelskiego są równie ważne w celu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego dla osób najbardziej potrzebujących.
Program wspólnotowy z silnym elementem spajającym może jednak służyć jako wzór dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących, szczególnie w słabiej rozwiniętych regionach, pomóc w tworzeniu synergii, a także wspierać prywatne i publiczne inicjatywy mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa żywnościowego osób potrzebujących.
Ponadto uwzględniając geograficzne rozprzestrzenienie ograniczonych zasobów interwencyjnych w państwach członkowskich omawiany program pomocy może przyczynić się do najlepszego ich wykorzystania.
Z tego względu program wspólnotowy nie może naruszać żadnych krajowych strategii politycznych.
Uzasadnienie
Program powinien być skierowany przede wszystkim do słabiej rozwiniętych regionów, ponieważ dystrybucja produktów żywnościowych dla osób najbardziej potrzebujących ma tam szczególne znaczenie.
Poprawka
5
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 7 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(7) W celu umożliwienia pełnego wykorzystania spójnego programu wspólnotowego i wzmocnienia stworzonej w ten sposób synergii oraz zapewnienia właściwego planowania, należy wprowadzić przepis nakładający na państwa członkowskie obowiązek współfinansowania programu dystrybucji żywności.
Należy ustanowić maksymalne stawki współfinansowania wspólnotowego, a wkład finansowy Wspólnoty powinien zostać włączony do wykazu środków kwalifikowalnych do finansowania z Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji (EFRG), określonych w art. 3 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1290/2005.
W pierwszych latach stosowania zmienionego programu powinny obowiązywać wyższe stawki współfinansowania w celu utrzymania wysokiego poziomu wykorzystania funduszy, stopniowego wprowadzenia współfinansowania, aby umożliwić płynne przejście i uniknąć ryzyka przerwania programu, spowodowanego ewentualnym brakiem zasobów.
skreślony
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje pełne finansowanie programów pomocy żywnościowej przez UE, ponieważ państwa członkowskie nie będą w stanie uczestniczyć w programie przy zastosowaniu stawek współfinansowania.
Problemy mogą pojawić się szczególnie w tych państwach członkowskich, w których dochód na mieszkańca jest niski i których budżet boryka się z trudnościami finansowymi.
Poprawka
6
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 8 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(8) Określając stawkę wkładu EFRG należy uwzględnić sytuację państw członkowskich kwalifikujących się do otrzymania finansowania z Funduszu Spójności, wymienionych w załączniku I do decyzji Komisji 2006/596/WE bądź w kolejnych odnośnych decyzjach, w celu wzmocnienia spójności gospodarczej i społecznej we Wspólnocie.
(8) Określając wkład EFRG, należy uwzględnić sytuację państw członkowskich kwalifikujących się do otrzymania finansowania z Funduszu Spójności, wymienionych w załączniku I do decyzji Komisji 2006/596/WE bądź w kolejnych odnośnych decyzjach, w celu wzmocnienia spójności gospodarczej i społecznej we Wspólnocie.
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje pełne finansowanie programów pomocy żywnościowej przez UE, ponieważ państwa członkowskie nie będą w stanie uczestniczyć w programie przy zastosowaniu stawek współfinansowania.
Problemy mogą pojawić się szczególnie w tych państwach członkowskich, w których dochód na mieszkańca jest niski i których budżet boryka się z trudnościami finansowymi.
Poprawka
7
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 9 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Doświadczenie pokazuje, że wskazane są pewne zmiany w zarządzaniu omawianym programem, przede wszystkim w celu zapewnienia państwom członkowskim i wyznaczonym organizacjom długoterminowej perspektywy za pomocą wieloletnich planów.
W związku z powyższym Komisja powinna przygotować trzyletnie plany realizacji przedmiotowego programu w oparciu o wnioski państw członkowskich, które zostaną przekazane Komisji, jak i inne informacje uznane przez Komisję za istotne.
Wnioski państw członkowskich o produkty żywnościowe, które będą rozdysponowane w ramach każdego trzyletniego planu, powinny opierać się na krajowych programach dystrybucji żywności , określających cele i priorytety w zakresie dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących.
Komisja powinna określić obiektywną metodę przydzielania dostępnych funduszy,
(9) Doświadczenie pokazuje, że wskazane są pewne zmiany w zarządzaniu omawianym programem, przede wszystkim w celu zapewnienia państwom członkowskim i wyznaczonym organizacjom długoterminowej perspektywy za pomocą wieloletnich planów.
W związku z powyższym Komisja powinna przygotować trzyletnie plany realizacji przedmiotowego programu w oparciu o wnioski państw członkowskich, które zostaną przekazane Komisji, jak i inne informacje uznane przez Komisję za istotne.
Wnioski państw członkowskich o produkty żywnościowe, które będą rozdysponowane w ramach każdego trzyletniego planu, powinny opierać się na krajowych programach wsparcia w zakresie pomocy żywnościowej , określających cele i priorytety w zakresie dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących.
Komisja powinna określić obiektywną metodę przydzielania dostępnych funduszy, W sytuacjach wyjątkowych, kiedy liczba osób najbardziej potrzebujących jest wyższa od przewidywanej, państwa członkowskie mogą zwrócić się do Komisji o zmianę planów.
Uzasadnienie
W programie trzyletnim niemożliwe jest uwzględnienie wszystkich skutków, jakie dla struktury społecznej mogą mieć wyjątkowe wydarzenia, na przykład gwałtowne zjawiska pogodowe.
Konieczne jest również uwzględnienie takich wydarzeń, jak obecny kryzys gospodarczy, którego skutków nie da się przewidzieć.
Poprawka
8
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Udostępnia się produkty stanowiące zapasy interwencyjne lub dokonuje się zakupu produktów żywnościowych na rynku w celu umożliwienia ich dystrybucji wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie za pośrednictwem organizacji wyznaczonych przez państwa członkowskie.
1.
Udostępnia się produkty stanowiące zapasy interwencyjne lub dokonuje się zakupu produktów żywnościowych pochodzenia wspólnotowego na rynku – o ile to możliwe, świeżych produktów żywnościowych od lokalnych producentów – w celu umożliwienia ich dystrybucji wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie za pośrednictwem organizacji wyznaczonych przez państwa członkowskie.
Zakupu produktów żywnościowych na rynku dokonuje się jedynie w przypadku gdy zapasy interwencyjne nadające się do programu dystrybucji żywności są niedostępne.
Zakupu produktów żywnościowych pochodzenia wspólnotowego na rynku dokonuje się jedynie w przypadku gdy zapasy interwencyjne nadające się do programu dystrybucji żywności są niedostępne.
Poprawka
9
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Państwa członkowskie wyrażające chęć uczestnictwa w programie pomocy przekazują Komisji krajowe programy dystrybucji żywności zawierające wnioski o przyznanie określonej ilości produktów żywnościowych przeznaczonych do dystrybucji w okresie trzech lat oraz inne stosowne informacje.
2.
Państwa członkowskie wyrażające chęć uczestnictwa w programie pomocy przekazują Komisji krajowe programy wsparcia w zakresie pomocy żywnościowej obejmujące główne właściwości i cele, zaangażowane organizacje, wnioski o przyznanie określonej ilości produktów żywnościowych przeznaczonych do dystrybucji w okresie trzech lat oraz inne stosowne informacje.
Uzasadnienie
Większość istniejących programów krajowych w zakresie dostarczania żywności najbardziej potrzebującym obejmuje więcej niż dystrybucję żywności.
Sformułowanie „wsparcie w zakresie pomocy” lepiej odzwierciedla realizowane inicjatywy.
Ponadto należy lepiej zdefiniować, jakie informacje mogłyby wchodzić w skład programów krajowych.
Poprawka
10
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 3 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Plan trzyletni określa roczne przydziały środków finansowych przez Wspólnotę na państwo członkowskie oraz minimalne roczne wkłady finansowe państw członkowskich ustanawiane przez Komisję zgodnie z metodyką, która zostanie przedstawiona w przepisach wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 43 lit. g).
Przydziały na drugi i trzeci rok obowiązywania programu określa się orientacyjnie.
Państwa członkowskie uczestniczące w programie pomocy potwierdzają każdego roku wnioski, o których mowa w ust. 2.
Po otrzymaniu takiego potwierdzenia Komisja w każdym kolejnym roku ustala ostateczne przydziały w granicach środków dostępnych w budżecie.
Plan trzyletni określa roczne przydziały środków finansowych przez Wspólnotę na państwo członkowskie ustanawiane przez Komisję zgodnie z metodyką, która zostanie przedstawiona w przepisach wykonawczych przyjętych zgodnie z art. 43 lit. g).
Przydziały na drugi i trzeci rok obowiązywania programu określa się orientacyjnie.
Państwa członkowskie uczestniczące w programie pomocy potwierdzają każdego roku wnioski, o których mowa w ust. 2.
Po otrzymaniu takiego potwierdzenia Komisja w każdym kolejnym roku ustala ostateczne przydziały w granicach środków dostępnych w budżecie.
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje pełne finansowanie programów pomocy żywnościowej przez UE, ponieważ państwa członkowskie nie będą w stanie uczestniczyć w programie przy zastosowaniu stawek współfinansowania.
Problemy mogą pojawić się szczególnie w tych państwach członkowskich, w których dochód na mieszkańca jest niski i których budżet boryka się z trudnościami finansowymi.
Poprawka
11
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 4 – akapit trzeci a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Organizacje te zamieszczają w miejscu dystrybucji żywności tablicę informacyjną, a w mobilnych punktach dystrybucji – samoprzylepny plakat, na którym znajduje się informacja, że dana organizacja jest beneficjentem europejskiego programu dystrybucji żywności.
Taka informacja służy powiadomieniu odbiorców, że uzyskują oni wsparcie wspólnotowe.
Uzasadnienie
Należy zrezygnować z systemu oznakowania żywności.
Umieszczanie symbolu europejskiego na produktach powoduje dodatkowe koszty: w przypadku nabiału ocenia się je na 10%, a w przypadku makaronów – na 3% ceny produktu.
Zaoszczędzone w ten sposób środki można przeznaczyć na zakup produktów żywnościowych.
Ponadto takie oznaczanie nie zapewnia identyfikowalności produktów, ponieważ organizacje są i tak już zobowiązane do zapewnienia identyfikowalności w odniesieniu do substancji składowych, a jednostki wykonawcze kontrolują realizację tego zobowiązania.
Poprawka
12
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 5 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(b) informowania Komisji w stosownym czasie o zmianach wpływających na realizację programów dystrybucji żywności.
(b) informowania Komisji o zmianach wpływających na realizację programów dystrybucji żywności.
Uzasadnienie
W razie potrzeby, szczegóły należy wyraźnie wprowadzić w przepisach wykonawczych.
Obecne sformułowanie „w stosownym czasie” jest zbyt ogólne, a zatem powinno zostać usunięte.
Poprawka
13
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 6 – akapit pierwszy – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(b) koszty produktów żywnościowych zakupionych na rynku.
(b) b) koszty produktów żywnościowych zakupionych na rynku w ramach konkurencyjnej procedury .
Uzasadnienie
W odniesieniu do zakupów rynkowych program nie może dopuszczać jakichkolwiek nadużyć.
Poprawka
14
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 6 – akapit drugi – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(b) koszty transportu produktów żywnościowych oraz koszty administracyjne ponoszone przez wyznaczone organizacje, bezpośrednio związane z realizacją programu.
(b) koszty transportu i magazynowania produktów żywnościowych oraz koszty administracyjne ponoszone przez wyznaczone organizacje, bezpośrednio związane z realizacją programu.
Uzasadnienie
Istnieje możliwość obniżenia kosztów transportu poprzez ustanowienie pośrednich punktów dystrybucyjnych między dostawcą a lokalną organizacją.
Wspólne transportowanie produktów żywnościowych dla wielu organizacji charytatywnych działających na tym samym obszarze umożliwiłoby bowiem obniżenie kosztów transportu.
Łączenie środków pomocowych umożliwiłoby znaczne oszczędności, ponieważ w zależności od liczby dostarczanych palet koszty transportu mogą się różnić nawet siedmiokrotnie.
Poprawka
15
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 6a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Uwzględniając w razie konieczności szczególne warunki lokalne, państwa członkowskie określają maksymalną wysokość ogólnych kosztów transportu, magazynowania i kosztów administracyjnych (w tym kosztów informacyjnych), wyrażoną jako procentową część wartości zakupionych lub wymienionych produktów.
Państwa członkowskie dzielą ramy finansowe na te trzy kategorie kosztów.
Środki niewykorzystane w tych ramach mogą zostać wykorzystane na zakup produktów żywnościowych.
Uzasadnienie
W programie pomocy żywnościowej przyjęto koszty transportu w wysokości 4,5% kwoty całkowitej.
To uregulowanie jest niezadowalające; dostawcy wykorzystują tę kwotę w maksymalnym zakresie, niezależnie od faktycznych kosztów, co uniemożliwia wykorzystanie ewentualnych oszczędności na zakup produktów żywnościowych.
Należy zatem pozostawić państwom członkowskim możliwość dokonania podziału kwoty całkowitej na koszty transportu, magazynowania i administracyjne, co umożliwi ograniczenie wydatków i ułatwi kontrolę.
Poprawka
16
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 7 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7.
Wspólnota współfinansuje koszty kwalifikowalne w ramach programu.
7.
Wspólnota finansuje koszty kwalifikowalne w ramach programu.
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje pełne finansowanie programów pomocy żywnościowej przez UE, ponieważ państwa członkowskie nie będą w stanie uczestniczyć w programie przy zastosowaniu stawek współfinansowania.
Problemy mogą pojawić się szczególnie w tych państwach członkowskich, w których dochód na mieszkańca jest niski i których budżet boryka się z trudnościami finansowymi.
Poprawka
17
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 –ustęp 7 – akapit drugi – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Stawka współfinansowania wspólnotowego nie przekracza:
skreślone
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje pełne finansowanie programów pomocy żywnościowej przez UE, ponieważ państwa członkowskie nie będą w stanie uczestniczyć w programie przy zastosowaniu stawek współfinansowania.
Problemy mogą pojawić się szczególnie w tych państwach członkowskich, w których dochód na mieszkańca jest niski i których budżet boryka się z trudnościami finansowymi.
Poprawka
18
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 –ustęp 7 – akapit drugi – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(a) w przypadku trzyletniego planu zaczynającego się w dniu 1 stycznia 2010 r. – 75 % kosztów kwalifikowalnych lub 85 % kosztów kwalifikowalnych w państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania finansowania z Funduszu Spójności w latach 2007–2013, wymienionych w załączniku I do decyzji Komisji 2006/596/WE;
skreślona
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje pełne finansowanie programów pomocy żywnościowej przez UE, ponieważ państwa członkowskie nie będą w stanie uczestniczyć w programie przy zastosowaniu stawek współfinansowania.
Problemy mogą pojawić się szczególnie w tych państwach członkowskich, w których dochód na mieszkańca jest niski i których budżet boryka się z trudnościami finansowymi.
Poprawka
19
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 –ustęp 7 – akapit drugi – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(b) w przypadku kolejnych planów trzyletnich – 50 % kosztów kwalifikowalnych lub 75 % kosztów kwalifikowalnych w państwach członkowskich kwalifikujących się do otrzymania finansowania z Funduszu Spójności w danym roku, wymienionych w załączniku I do decyzji Komisji 2006/596/WE i w kolejnych decyzjach.
skreślona
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje pełne finansowanie programów pomocy żywnościowej przez UE, ponieważ państwa członkowskie nie będą w stanie uczestniczyć w programie przy zastosowaniu stawek współfinansowania.
Problemy mogą pojawić się szczególnie w tych państwach członkowskich, w których dochód na mieszkańca jest niski i których budżet boryka się z trudnościami finansowymi.
Poprawka
20
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 3
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 184 – punkt 9
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
"(9) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie najpóźniej dnia 31 grudnia 2012 r. – dotyczące zastosowania systemu dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie przewidzianego w art. 27, wraz z ewentualnymi odpowiednimi wnioskami.”
"(9) Parlamentowi Europejskiemu i Radzie najpóźniej dnia 31 grudnia 2011 r. – dotyczące zastosowania systemu dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie przewidzianego w art. 27, wraz z wnioskiem w sprawie decyzji dotyczącej kontynuacji programu po zakończeniu obecnego okresu finansowania oraz w razie konieczności wszelkimi innymi odpowiednimi wnioskami.”
Uzasadnienie
Sprawozdawca komisji opiniodawczej jest zdania, że sprawozdania sporządzać należy na wcześniejszym etapie, ponieważ na podstawie oceny programu powinno się podjąć decyzję dotyczącą kolejnych lat (nowe perspektywy finansowe na lata po 2013 r.).
UZASADNIENIE
Wstęp
Problem ubóstwa jest jednym z poważniejszych problemów, z którym musi się zmierzyć Unia Europejska.
Dane Eurostatu wskazują, że w 2006 roku ryzykiem ubóstwa zagrożonych było blisko 79 milionów osób w UE-25, w tym 43 miliony ludzi było dotkniętych ryzykiem niedożywienia.
Do tej grupy należą zwłaszcza ludzie bezdomni, rodziny z problemami, bezrobotni, osoby samotnie wychowujące dzieci, migranci, osoby poszukujące azylu, osoby w podeszłym wieku o niskim statusie materialnym oraz dzieci niepełnosprawne.
Szczególnie trudną sytuację możemy zaobserwować w państwach członkowskich, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 i 2007 roku.
W niektórych krajach wskaźnik ubóstwa wynosił ok.
20% ludności.
Tylko w Polsce i Niemczech grupa osób zagrożonych ubóstwem liczyła odpowiednio 11 mln i 9 mln mieszkańców.
Dane te wskazują jednoznacznie, że zapotrzebowanie na pomoc żywnościową jest stosunkowo wysokie.
Należy pamiętać, że przemiany ustrojowe w krajach, które niedawno przystąpiły do UE, doprowadziły do silnego rozwarstwienia dochodowego ich społeczeństw.
Co więcej w niektórych z tych państw różnice w sytuacji dochodowej i poziomie życia pogłębiają się coraz bardziej.
Ubóstwem dotknięte są zwłaszcza rodziny z małych miasteczek oraz osoby zamieszkałe na wsi.
Zwiększa się liczba ludzi, którzy nie mogą zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych.
Przez 22 lata istnienia program dystrybucji żywności wśród najuboższych we Wspólnocie wnosi wkład w realizację dwóch ważnych celów WPR - przyczynia się do stabilizacji rynków poprzez zmniejszanie zapasów interwencyjnych oraz zapewnienia najbiedniejszym mieszkańcom Unii odpowiednich dostaw żywności.
Wspomniany program oczywiście nie rozwiąże problemu niedożywienia i ubóstwa wśród obywateli Wspólnoty, ale z całą pewnością przyczyni się do jego ograniczenia.
Zgodnie z dostępnymi danymi, w 2006 roku z pomocy w ramach programu skorzystało około 13 mln osób z 15 państw członkowskich.
Z kolei, w 2008 roku w projekcie dobrowolnie uczestniczy 19 państw członkowskich, które mają do dyspozycji 305 mln euro.
Jednakże przy 43 milionach potrzebujących, wsparcie to jest nadal niewystarczające.
Oprócz korzyści w postaci ograniczania zjawiska ubóstwa wśród naszych najuboższych obywateli, dystrybucja żywności zmienia ich stosunek i nastawienie do Unii Europejskiej i Wspólnej Polityki Rolnej.
W konsekwencji, jakiekolwiek ograniczenie środków finansowych przewidzianych na ten program, lub jego likwidacja, mogą wywołać negatywną reakcję społeczeństwa, zasilając szeregi eurosceptyków.
Wniosek Komisji Europejskiej
Komisja proponuje przegląd programu dystrybucji żywności w oparciu o następujące elementy:
- Dwa źródła żywności.
Żywność może pochodzić z zapasów interwencyjnych lub z rynku.
Zakupy rynkowe nie byłyby już ograniczone do przypadków czasowej niedostępności zapasów interwencyjnych.
Niemniej jednak w pierwszej kolejności należałoby wykorzystać zapasy interwencyjne, o ile byłyby one dostępne.
- Szerszy zakres produktów żywnościowych przeznaczonych do dystrybucji.
W celu poprawy zrównoważenia składników odżywczych żywności dostarczanej w ramach programu dystrybucja nie ograniczałaby się już do produktów objętych systemem interwencji.
Wyboru żywności dokonywałyby państwa członkowskie na podstawie kryteriów wartości odżywczych, a przy dystrybucji żywności państwa członkowskie współpracowałyby z partnerami reprezentującymi społeczeństwo obywatelskie.
- Długoterminowa perspektywa.
Dystrybucja żywności wymaga długoterminowego planowania i dokładnych przygotowań ze strony władz krajowych i zainteresowanych partnerów reprezentujących społeczeństwo obywatelskie.
W celu zwiększenia wydajności działań wspólnotowy plan dystrybucji żywności zostałby sporządzony na okres trzech lat.
Kwoty pomocy na drugi i trzeci rok miałyby wartość jedynie orientacyjną i musiałyby zostać później potwierdzone przez władzę budżetową.
- Bardziej przejrzyste priorytety.
Państwa członkowskie opierałyby swoje wnioski o pomoc na krajowych programach dystrybucji żywności, określających cele i priorytety dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących.
- Współfinansowanie.
Wprowadzenie współfinansowania wzmocniłoby spójność systemu, zapewniłoby właściwe planowanie i zwiększyło synergię.
W celu zapewnienia bezproblemowego wprowadzenia i utrzymania wysokiego stopnia wykorzystania dostępnych funduszy stawki współfinansowania wspólnotowego wynosiłyby 75 % i 85 % w państwach członkowskich objętych Funduszem Spójności w planie na lata 2010–12.
W późniejszym czasie, tj. w planie na lata 2013–15, stawki współfinansowania wspólnotowego wynosiłyby odpowiednio 50 % i 75 %.
- Lepsze monitorowanie i sprawozdawczość.
Wymogi w zakresie sprawozdawczości na różnych szczeblach zostałyby zwiększone i objęłyby sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady złożone najpóźniej dnia 31 grudnia 2012 r.
STANOWISKO PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
W oświadczeniu pisemnym z dnia 4 kwietnia 2006 r. w sprawie zaopatrywania zatwierdzonych stowarzyszeń charytatywnych w celu wdrażania Europejskiego Programu Pomocy Żywnościowej dla najuboższej ludności UE Parlament Europejski wyraził swoje obawy dotyczące przyszłości Europejskiego Programu Pomocy Żywnościowej dla osób najbardziej potrzebujących i, uznając konieczność zaspokojenia potrzeb żywnościowych tych osób, wezwał Komisję oraz Radę do nadania temu programowi trwałego charakteru.
Niedawno, w dniu 22 maja 2008 r., Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie rosnących cen żywności w UE i w krajach rozwijających się, w której podkreśla zasadniczy charakter prawa do pożywienia oraz konieczność zwiększenia dostępu wszystkich ludzi do wystarczających zasobów żywności, aby mogli prowadzić aktywny i zdrowy tryb życia.
Komisja uznała już znaczenie tego programu w swoim komunikacie „Reakcja na kwestię wzrostu cen żywności.
Sprawozdawca komisji opiniodawczej z zadowoleniem przyjmuje uznanie przez Komisję Europejską znaczenia programu wsparcia w zakresie pomocy żywnościowej UE (programu dystrybucji żywności).
Z zadowoleniem przyjmuje także propozycję Komisji Europejskiej dotyczącą zwiększenia struktury asortymentowej produktów dostarczanych w ramach programu.
Umożliwi to z pewnością lepsze zaspakajanie istniejących potrzeb.
Ze względu na znaczne ograniczenie zakupów interwencyjnych, żywność przeznaczona na pomoc dla najuboższych powinna pochodzić także z zakupów rynkowych.
Nie zmienia to jednak faktu, że istotę programu nadal powinny stanowić zapasy pochodzące z interwencji na rynku rolnym.
Sprawozdawca jest zdania, że program dystrybucji żywności wśród najuboższych powinien nadal stanowić element Wspólnej Polityki Rolnej, pomimo, że zmniejsza się wykorzystanie przy realizacji tego programu produktów pochodzących z zapasów interwencyjnych.
WPR wpływa na rynek żywnościowy z jednej strony poprzez zapewnienie odpowiedniej podaży produktów żywnościowych, a z drugiej strony poprzez oddziaływanie na poziom ich cen.
Na fluktuacje cen szczególnie narażone są osoby o najniższych dochodach, a program dystrybucji żywności wśród najuboższych ludzi w UE jest efektywnym narzędziem oddziaływania WPR na rzecz poprawy sytuacji tych ludzi.
Jednocześnie pobudzanie popytu wewnętrznego poprzez realizację programu zmniejsza zapotrzebowanie na wdrażanie instrumentów wsparcia na rynkach rolnych we Wspólnocie (np. zakupy interwencyjne, prywatne przechowalnictwo, refundacje eksportowe).
Sprawozdawca komisji opiniodawczej podziela zdanie Komisji w sprawie wyznaczenia jasnych priorytetów i długofalowego planowania.
Wydłużenie realizacji programu do trzech lat będzie miało wpływ na poprawę efektywności wydatkowania dostępnych środków.
Ponadto zapewni ciągłość dostaw żywności zwłaszcza w okresach największego zapotrzebowania tj. jesienią i zimą.
Zauważa on jednak, że ze względu na fakt, iż środki budżetowe są zapewnione jedynie w odniesieniu do okresu finansowania na lata 2007-2013, konieczne jest dokonanie wcześniejszej oceny.
Proponuje zatem sporządzenie sprawozdania przed podejmowaniem decyzji odnośnie do nowych perspektyw finansowych na okres po 2013 r.
Ponadto sprawozdawca nie zgadza się z proponowanym procentem współfinansowania.
Wprowadzenie wymogu współfinansowania programu może doprowadzić do ograniczenia lub wykluczenia niektórych państw z uczestnictwa w tym programie.
Dotyczyłoby to zwłaszcza tych państw, w których dochód na mieszkańca jest niski, a budżet tych państw ma problemy finansowe.
Jest to tym bardziej istotne w chwili, gdy na świecie trwa kryzys finansowy widoczny także w gospodarce europejskiej.
Sprawozdawca komisji opiniodawczej proponuje zatem finansowanie programów wsparcia w zakresie pomocy żywnościowej w całości ze środków UE.
12.2.2009
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego
dla Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1290/2005 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej oraz rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych („rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku”) w odniesieniu do dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie
( COM(2008)0563 – C6‑0353/2008 – 2008/0183(CNS) )
Sprawozdawca:
Florencio Luque Aguilar
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Wszystko wskazuje, że z powodu kryzysu gospodarczego, którego doświadcza obecnie Europa, liczba ludzi żyjących poniżej progu ubóstwa wzrośnie w ciągu kilku kolejnych lat.
Obecnie sytuacja ta dotyczy 16% ogółu ludności (80 mln).
Ze względu na kryzys i związane z nim wydarzenia zasadnicze znaczenie ma zatem zapewnienie ciągłości wspólnotowego programu pomocy mającego na celu dostarczanie żywności najbardziej potrzebującym.
Jednak wycofywanie zapasów interwencyjnych sprawia, że likwidowane jest także rozwiązanie, które dotychczas okazywało się bardzo skutecznym sposobem dostarczania żywności najuboższym we Wspólnocie, przy jednoczesnym zapewnieniu stabilnych cen dla europejskich producentów.
W ramach nowego programu proponowanego przez Komisję najbardziej potrzebujący mają otrzymywać żywność w postaci bezpośrednich zakupów rynkowych.
Mimo że rozwiązanie to jest korzystne, ponieważ rozszerza gamę produktów dostępnych do rozdysponowania, a tym samym umożliwia najuboższym dostęp do bardziej zrównoważonej diety, ma ono szereg wad.
W szczególności, nie przyczynia się ono w żadnym stopniu do zabezpieczenia zasady preferencji wspólnotowej, mimo że rolnicy w państwach członkowskich odgrywają centralną rolę we wspólnej polityce rolnej i są siłą napędową gospodarki wielu obszarów wiejskich.
Jedną z kwestii, które należy rozważyć jest fakt, że nowy system wpisuje się we WPR i będzie musiał w związku z tym być w jak największym stopniu zgodny z jej zasadami, uwzględniając ponadto centralną rolę europejskich rolników i hodowców w rozwoju wsi.
Po drugie, wniosek Komisji po raz pierwszy wprowadza obowiązek współfinansowania do europejskiego programu, a w ten sposób stwarza ryzyko, że niektóre państwa członkowskie mogą nie być w stanie pokryć całości kosztów.
Jedną z alternatyw dla wniosku Komisji i sposobem, by zapobiec zablokowaniu programu ze względu na kwestię współfinansowania, mogłoby być ograniczenie wkładu państw członkowskich, tak aby wydatki do pokrycia nie przekraczały 40% wkładu Wspólnoty, czyli procentu odpowiadającego dodatkowemu budżetowi potrzebnemu na kolejny rok.
Umożliwiłoby to przynajmniej kontynuację wcześniej prowadzonych działań.
Komisja zabiega o zwiększenie o 200 mln euro środków z budżetu na program w 2009 r., co podniosłoby całość finansowania do 500 mln euro, do których dodano by środki krajowe.
Współfinansowanie programu jest najbardziej niepokojącą kwestią dla organizacji charytatywnych odpowiedzialnych za dystrybucję żywności, które obawiają się, że może ono stać się przeszkodą dla ciągłości działań rozpoczętych w przeszłości.
Ponadto rosnące ceny żywności mogłyby spowodować wzrost kosztów w ciągu kilku kolejnych lat.
POPRAWKI
Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka
1
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 1 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie, następnie uchylone i włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, od ponad dwóch dekad zapewnia niezawodne źródło dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących na terenie Wspólnoty.
(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3730/87 z dnia 10 grudnia 1987 r. ustanawiające ogólne zasady dostaw żywności z zapasów interwencyjnych do wyznaczonych organizacji celem rozdysponowania jej pomiędzy osoby najbardziej poszkodowane we Wspólnocie, następnie uchylone i włączone do rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007, od ponad dwóch dekad zapewnia niezawodne źródło dystrybucji żywności wśród osób najbardziej potrzebujących na terenie Wspólnoty i przyczynia się do spójności regionalnej UE poprzez zmniejszanie nierówności ekonomicznych i społecznych między regionami na różnym poziomie rozwoju .
Poprawka
2
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 2 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(2) Jednym z celów wspólnej polityki rolnej (WPR) określonych w art. 33 ust. 1 Traktatu jest stabilizacja rynków oraz zapewnienie konsumentom dostaw żywności po rozsądnych cenach.
Na przestrzeni lat plany dystrybucji żywności w ramach systemu pomocy przyczyniły się do realizacji obu celów, a także – ograniczając brak bezpieczeństwa żywnościowego osób najbardziej potrzebujących – udowodniły, że stanowią zasadnicze narzędzie pomocy, ponieważ zapewniają szeroką dostępność żywności w Unii Europejskiej i tym samym zmniejszają zapasy interwencyjne.
(2) Jednym z celów wspólnej polityki rolnej (WPR) określonych w art. 33 ust. 1 Traktatu jest stabilizacja rynków oraz zapewnienie konsumentom dostaw żywności po rozsądnych cenach.
Na przestrzeni lat plany dystrybucji żywności w ramach systemu pomocy przyczyniły się do realizacji obu celów, a także – ograniczając brak bezpieczeństwa żywnościowego osób najbardziej potrzebujących – udowodniły, że stanowią zasadnicze narzędzie pomocy, ponieważ zapewniają szeroką dostępność żywności w Unii Europejskiej i tym samym zmniejszają zapasy interwencyjne.
Nowy europejski system pomocy żywnościowej dla osób najuboższych musi w dalszym ciągu zapewniać wypełnianie celów WPR i przyczyniać się do osiągnięcia celów w zakresie spójności, zapewniając wszystkim regionom zrównoważony, harmonijny i trwały rozwój.
Poprawka
3
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 4a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(4a) Aby umożliwić kontynuację rozpoczętych w przeszłości działań i sprawić, by współfinansowanie programu nie przeszkodziło w jego optymalnym wdrażaniu, przyjęte przepisy finansowe powinny być w większym stopniu nakierowane na zapobieganie nadmiernemu obciążenia budżetów państw członkowskich.
Uzasadnienie
Większość państw członkowskich wzywa do pokrycia całości kosztów związanych z programem z budżetu Wspólnoty.
W poprawce sprawozdawcy proponuje się kompromis.
Poprawka
4
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 5 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(5) Obecny program dystrybucji żywności opiera się na dostawach produktów ze wspólnotowych zapasów interwencyjnych uzupełnianych tymczasowo zakupami towarów na rynku.
Niemniej stopniowe reformy wspólnej polityki rolnej oraz korzystne zmiany cen skupu doprowadziły do stopniowego zmniejszenia zasobów interwencyjnych oraz zakresu dostępnych produktów .
W związku z tym zakupy rynkowe powinny również stanowić stałe źródło dostaw dla programu pomocy w celu uzupełnienia zapasów interwencyjnych w przypadku, kiedy zapasy te są niedostępne.
5) Obecny program dystrybucji żywności opiera się na dostawach produktów ze wspólnotowych zapasów interwencyjnych uzupełnianych tymczasowo zakupami towarów na rynku.
Niemniej wzrastające napięcia na światowym rynku surowców rolniczych oraz stopniowe znoszenie narzędzi orientacji w zakresie produkcji i przechowywania zapasów wprowadzone przez kolejne reformy WPR zmniejszyły niezależność żywnościową Unii pod względem ilości i różnorodności dostępnych produktów oraz jej zdolność do zaspokajania potrzeb żywnościowych osób najbardziej potrzebujących czy stawienia czoła jakiemukolwiek międzynarodowemu kryzysowi żywnościowemu lub spekulacyjnemu .
W związku z tym zakupy rynkowe powinny również stanowić stałe źródło dostaw dla programu pomocy w celu uzupełnienia zapasów interwencyjnych w przypadku, kiedy zapasy te są niedostępne.
Uzasadnienie
Kolejne reformy WPR spowodowały ograniczenie narzędzi interwencji, lecz to przede wszystkim zmiany światowego popytu na żywnościowe lub nieżywnościowe produkty rolne oraz wzrost spekulacji są przyczyną zmniejszenia poziomu zapasów i różnorodności dostępnych produktów (por. zamieszki wywołane widmem głodu itp.).
Poprawka
5
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Punkt 5 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(5) Obecny program dystrybucji żywności opiera się na dostawach produktów ze wspólnotowych zapasów interwencyjnych uzupełnianych tymczasowo zakupami towarów na rynku.
Niemniej stopniowe reformy wspólnej polityki rolnej oraz korzystne zmiany cen skupu doprowadziły do stopniowego zmniejszenia zasobów interwencyjnych oraz zakresu dostępnych produktów.
W związku z tym zakupy rynkowe powinny również stanowić stałe źródło dostaw dla programu pomocy w celu uzupełnienia zapasów interwencyjnych w przypadku, kiedy zapasy te są niedostępne .
(5) Obecny program dystrybucji żywności opiera się na dostawach produktów ze wspólnotowych zapasów interwencyjnych uzupełnianych tymczasowo zakupami towarów na rynku.
Niemniej stopniowe reformy wspólnej polityki rolnej oraz korzystne zmiany cen skupu doprowadziły do stopniowego zmniejszenia zasobów interwencyjnych oraz zakresu dostępnych produktów.
W związku z tym zakupy rynkowe – o ile to możliwe, świeżych produktów żywnościowych od lokalnych producentów – powinny również stanowić stałe źródło dostaw dla programu pomocy w celu uzupełnienia zapasów interwencyjnych.
Uzasadnienie
Program dystrybucji żywności powinien położyć szczególny nacisk na jakość produktów żywnościowych rozdawanych osobom najbardziej potrzebującym.
Stąd wezwanie do zakupów zdrowych, świeżych produktów żywnościowych na rynkach lokalnych, co przyczyni się do zrównoważonej produkcji, przetwarzania, dystrybucji i konsumpcji żywności.
Poprawka
6
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Udostępnia się produkty stanowiące zapasy interwencyjne lub dokonuje się zakupu produktów żywnościowych na rynku w celu umożliwienia ich dystrybucji wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie za pośrednictwem organizacji wyznaczonych przez państwa członkowskie.
Zakupu produktów żywnościowych na rynku dokonuje się jedynie w przypadku gdy zapasy interwencyjne nadające się do programu dystrybucji żywności są niedostępne.
1.
Udostępnia się produkty stanowiące zapasy interwencyjne lub dokonuje się zakupu produktów żywnościowych pochodzenia wspólnotowego na rynku – o ile to możliwe, świeżych produktów żywnościowych od lokalnych producentów – w celu umożliwienia ich dystrybucji wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie za pośrednictwem organizacji wyznaczonych przez państwa członkowskie.
Poprawka
7
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 7 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7.
Wspólnota współfinansuje koszty kwalifikowalne w ramach programu.
7.
Dla celów finansowania programu część wkładu Wspólnoty, która ma zostać uzupełniona środkami pochodzącymi z państw członkowskich, nie przekracza 40% .
Uzasadnienie
En los últimos años la Unión Europea ha invertido en torno a 300 millones de euros para ayuda alimentaria, dotación que ha sido íntegramente financiada por el presupuesto comunitario.
Para el próximo año la Comisión prevé, sin embargo, un presupuesto de 500 millones de euros.
Las organizaciones caritativas temen que la propuesta de la Comisión de cofinanciar la totalidad del programa obstaculice su aplicación en algunos Estados miembros.
La enmienda del ponente pretende, por lo tanto, garantizar la continuidad de las acciones emprendidas en el pasado, limitando la co-financiación al 40 % de la dotación comunitaria, porcentaje que equivale actualmente al aumento en 200 millones de euros previsto por la Comisión para el 2009.
Poprawka
8
Wniosek rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 2 – punkt 1
Rozporządzenie (WE) nr 1234/2007
Artykuł 27 – ustęp 7 – akapit drugi – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Stawka współfinansowania wspólnotowego nie przekracza:
Stawka współfinansowania wspólnotowego odnosząca się do działań, których finansowanie stanowi nie więcej niż 40% wkładu wspólnotowego, nie przekracza:
Uzasadnienie
En los últimos años la Unión Europea ha invertido en torno a 300 millones de euros para ayuda alimentaria, dotación que ha sido íntegramente financiada por el presupuesto comunitario.
Para el próximo año la Comisión prevé, sin embargo, un presupuesto de 500 millones de euros.
Las organizaciones caritativas temen que la propuesta de la Comisión de cofinanciar la totalidad del programa obstaculice su aplicación en algunos Estados miembros.
La enmienda del ponente pretende, por lo tanto, garantizar la continuidad de las acciones emprendidas en el pasado, limitando la co-financiación al 40 % de la dotación comunitaria, porcentaje que equivale actualmente al aumento en 200 millones de euros previsto por la Comisión para el 2009.
PROCEDURA
Tytuł
Dystrybucja żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie(zmiana rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku)
Odsyłacze
COM(2008)0563 – C6-0353/2008 – 2008/0183(CNS)
Komisja przedmiotowo właściwa
AGRI
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
REGI
21.10.2008
Sprawozdawca komisji opiniodawczej
Data powołania
Florencio Luque Aguilar
2.12.2008
Rozpatrzenie w komisji
20.1.2009
Data przyjęcia
12.2.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
41
3
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Emmanouil Angelakas, Stavros Arnaoutakis, Elspeth Attwooll, Rolf Berend, Victor Boştinaru, Wolfgang Bulfon, Giorgio Carollo, Bairbre de Brún, Gerardo Galeote, Iratxe García Pérez, Monica Giuntini, Ambroise Guellec, Gábor Harangozó, Filiz Hakaeva Hyusmenova, Mieczysław Edmund Janowski, Gisela Kallenbach, Evgeni Kirilov, Miloš Koterec, Constanze Angela Krehl, Florencio Luque Aguilar, Jamila Madeira, Iosif Matula, Miroslav Mikolášik, Lambert van Nistelrooij, Jan Olbrycht, Maria Petre, Markus Pieper, Giovanni Robusti, Wojciech Roszkowski, Bernard Soulage, Catherine Stihler, Margie Sudre,Oldřich Vlasák
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Emanuel Jardim Fernandes, Stanisław Jałowiecki, Zita Pleštinská, Samuli Pohjamo, Christa Prets, Flaviu Călin Rus, Richard Seeber, László Surján, Iuliu Winkler
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Sepp Kusstatscher, Toine Manders
PROCEDURA
Tytuł
Dystrybucja żywności wśród osób najbardziej potrzebujących we Wspólnocie(zmiana rozporządzenia o jednolitej wspólnej organizacji rynku)
Odsyłacze
COM(2008)0563 – C6-0353/2008 – 2008/0183(CNS)
Data konsultacji z PE
15.10.2008
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
AGRI
21.10.2008
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
Data ogłoszenia na posiedzeniu
BUDG
21.10.2008
CONT
21.10.2008
REGI
21.10.2008
Opinia niewydana
Data decyzji
BUDG
5.11.2008
CONT
4.11.2008
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Czesław Adam Siekierski
6.10.2008
Rozpatrzenie w komisji
10.11.2008
19.1.2009
17.2.2009
Data przyjęcia
17.2.2009
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
29
7
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Vincenzo Aita, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Giovanna Corda, Joseph Daul, Albert Deß, Carmen Fraga Estévez, Lutz Goepel, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Esther Herranz García, Lily Jacobs, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Vincenzo Lavarra, Stéphane Le Foll, Véronique Mathieu, Mairead McGuinness, Rosa Miguélez Ramos, James Nicholson, María Isabel Salinas García, Sebastiano Sanzarello, Agnes Schierhuber, Willem Schuth, Czesław Adam Siekierski, Alyn Smith, Petya Stavreva, Donato Tommaso Veraldi
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Katerina Batzeli, Esther De Lange, Ilda Figueiredo, Wiesław Stefan Kuc, Roselyne Lefrançois, Astrid Lulling, Catherine Neris, Maria Petre, Markus Pieper, Struan Stevenson
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Hélène Goudin, Mieczysław Edmund Janowski
