A7-0294/2010
27.10.2010
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
(COM(2010)0358 – C7‑0162/2010 – 2010/0192(COD))
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
PE 449.019v03-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
*** Procedura zgody
***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)
***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)
***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu.)
Poprawki do projektu aktu
W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej).
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie.
Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem .
Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE........................................................................................................................7
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych ...................................................................11
PROCEDURA...........................................................................................................................14
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
( COM(2010)0358 – C7‑0162/2010 – 2010/0192(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu i Rady ( COM(2010)0358 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 77 ust. 2 lit. a) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi ( C7–0162/2010 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając art. 55 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych ( A7–0294/2010 ),
1. przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzić do wniosku znaczące zmiany lub zastąpić go innym tekstem;
3. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.
Poprawka
1
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 1 – ustęp 2
Rozporządzenie (WE) 539/2001
Załącznik II – Część 4 (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4. „JEDNOSTKI ORAZ WŁADZE TERYTORIALNE, KTÓRE NIE SĄ UZNAWANE ZA PAŃSTWA PRZEZ PRZYNAJMNIEJ JEDNO PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:
4.
PODMIOTY ORAZ WŁADZE TERYTORIALNE, KTÓRE NIE SĄ UZNAWANE ZA PAŃSTWA PRZEZ PRZYNAJMNIEJ JEDNO PAŃSTWO CZŁONKOWSKIE:
Tajwan.
Tajwan (*) .
(*) Zwolnienie z obowiązku wizowego nie dotyczy posiadaczy paszportów wydanych przez władze Tajwanu, w których nie figuruje numer dowodu tożsamości.
UZASADNIENIE
I.- KWESTIE OGÓLNE
Rozporządzenie (WE) nr 539/2001 zawiera wykaz państw trzecich, których obywatele muszą posiadać wizy przy przekraczaniu granic zewnętrznych Unii oraz kraje, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu.
Ustalenie wykazu państw trzecich, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu, przebiega w drodze indywidualnej oceny sytuacji danego kraju w zakresie nielegalnej imigracji, porządku oraz bezpieczeństwa publicznego i stosunków zewnętrznych Unii Europejskiej, spójności terytorialnej i zasady wzajemności.
Ponieważ kryteria te mogą się z czasem zmienić, wspólnotowe ramy regulacyjne przewidują mechanizm przeglądowy, aby zwolnić z obowiązku wizowego obywateli państw, w których zaszły pozytywne zmiany w wyżej wymienionych aspektach.
Oczywiście mechanizm oceny mógłby działać także w odwrotnym kierunku i służyć nakładaniu nowych obowiązków wizowych na kraje, które dokonałyby kroku wstecz w wyżej wymienionych aspektach lub wprowadziłyby obowiązek wizowy dla obywateli jednego państwa członkowskiego lub większej ich liczby.
Państwa członkowskie wspomagają Komisję Europejską w procesie przeglądu wykazów.
Są one zobowiązane informować o potrzebie wciągnięcia danego kraju trzeciego na wykaz pozytywny lub negatywny.
Komisja opiera swoje wnioski na informacjach przekazywanych jej przez państwa członkowskie oraz na cennych danych przekazywanych przez Centrum na rzecz informacji, refleksji i wymiany ds. przekraczania granic i imigracji (CIREFI).
II. – PRZESUNIĘCIE TAJWANU DO WYKAZU POZYTYWEGO (ZWOLNIENIE Z OBOWIĄZKU WIZOWEGO)
Wniosek w sprawie rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie WE nr 539/2001 nie stanowi precedensu ani nie przynosi uszczerbku innym sytuacjom w obrębie kontynentu europejskiego.
Celem wniosku jest rozwinięcie wspólnej polityki imigracyjnej i jednoczesne przyczynienie się do wzmocnienia stosunków handlowych między Unią Europejską a Tajwanem.
Kontekst polityczno-gospodarczy
W ostatnich dekadach Tajwan przeszedł proces głębokiej demokratyzacji.
Zmiany polityczne wprowadzone w latach 80. doprowadziły do pierwszych wyborów demokratycznych, które odbyły się w 1996 r.
Reformy instytucjonalne, dynamizm społeczeństwa obywatelskiego, poszanowanie wolności i praw obywatelskich przyczyniły się od tamtej pory do konsolidacji stabilizacji politycznej na Tajwanie.
Jak już wspomniano, głównym przedstawicielem Tajwanu jest prezydent, jak już wspomniano, wybierany przez Tajwańczyków w wyborach powszechnych na 4-letnią kadencję.
Prezydent mianuje premiera, którego zadaniem jest zorganizowanie rządu Tajwanu i mianowanie ministrów wchodzących w skład rządu.
Władzę ustawodawczą sprawuje obecnie yuan ustawodawczy złożony z 113 członków.
Są oni wybierani według systemu podwójnego głosowania, w którym oddaje się jeden głos na kandydata z danego okręgu, a drugi na partię polityczną, Są oni wybierani na czteroletnią kadencję.
Z ekonomicznego punktu widzenia wzrost gospodarczy na Tajwanie był w ostatnich sześciu dekadach bardzo wysoki i obecnie zaowocował jednym najwyższych na świecie dochodów na mieszkańca (30°100 $).
Wskaźnik bezrobocia w lipcu 2010 r. wynosił 5,2% i jest on znacznie niższy od średniej europejskiej, która w tym samym miesiącu tego samego roku wynosiła 10,1%.
W 1950 r.
Tajwan był państwem uboższym od Ghany, Ugandy i Demokratycznej Republiki Konga i aż do roku 1960 był bardziej uzależniony od przywozu podstawowych artykułów niż państwa takie jak Kenia, Republika Południowej Afryki czy Liban.
W dniu dzisiejszym artykuły produkowane na wyspie stanowią ponad 97% produktów eksportowanych przez Tajwan.
Według statystyk Międzynarodowego Forum Walutowego z 2009 r.
Tajwan zajmuje 25 miejsce na świecie pod względem gospodarczym, a jego PKB wynosi 379°mld dolarów.
W pierwszym półroczu 2010 r. wzrost gospodarczy osiągnął 13,27%, a bilans handlowy miał nadwyżkę w wysokości 12,1 mld dolarów.
Unia Europejska i Tajwan utrzymują szerokie stosunki gospodarczo-handlowe, a ponadto współpracują w dziedzinie badań naukowych, nauk ścisłych, technologii, edukacji, kultury i środowiska naturalnego.
Tajwan jest czwartym co do wielkości partnerem handlowym UE w Azji, a Unia Europejska jest głównym inwestorem zagranicznym na wyspie.
Wielkość handlu między państwami członkowskimi a Tajwanem osiągnęła w 2008 r. 47 mld dolarów.
Polityka wizowa
Dane wymienione w poprzednim podpunkcie sprawiły, że współczynnik migracji wynosi zaledwie 0,15%.
W związku z tym zagrożenie napływu do Europy nielegalnych imigrantów z Tajwanu jest bardzo niewielkie.
Według danych udostępnionych przez Komisję Europejską w latach 2006-2008 na terenie Unii Europejskiej wykryto zaledwie 45 nielegalnych imigrantów pochodzących z Tajwanu.
Jeżeli chodzi o bezpieczeństwo dokumentów podróży, to elektroniczne paszporty tajwańskie spełniają standardy wymagane przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego i uwzględniają inne nowoczesne techniki zapobiegające falsyfikacji.
Sprawdzanie autentyczności odbywa się za pomocą systemów elektronicznych.
Dane zawarte w paszporcie są zapisane w mikroczipie, który odczytuje się za pomocą urządzeń radiofalowych.
Są to następujące dane: imię i nazwisko (po angielsku i chińsku), data i miejsce urodzenia, numer dokumentu, data ważności i fotografia twarzy posiadacza paszportu.
Obecnie ponad 60 000 osób mieszkających za granicą i nieposiadających stałego miejsca zamieszkania na Tajwanie jest posiadaczami paszportu wydanego przez władze tajwańskie.
Osoby znajdujące się w takiej sytuacji nie posiadają żadnego tajwańskiego dokumentu tożsamości, w związku z czym, jeżeli chcą udać się na Tajwan, muszą zwrócić się do Krajowej Agencji ds. Imigracji o specjalne zezwolenie.
Skoro władze Tajwanu wymagają od takich osób wizy wjazdowej, to wydaje się logiczne, aby Unia Europejska utrzymała w stosunku do nich ten sam wymóg.
Wiza jest narzędziem służącym legalizacji wjazdu do danego kraju lub czasowego pobytu w nim osób, które nie są obywatelami tego kraju ani nie mają w nim siedziby, i skutecznie ogranicza możliwości nielegalnego wjazdu lub pobytu.
Zazwyczaj wymóg taki stosuje się wobec państw, z których pochodzą lub przez które przejeżdżają nielegalni imigranci, lecz nie jest on uzasadniony w przypadku krajów, z pochodzi niewielu imigrantów.
Z wyżej wymienionych przyczyn państwa członkowskie takie jak Zjednoczone Królestwo i Irlandia zwolniły obywateli Tajwanu z wymogu posiadania wizy (odpowiednio w marcu i lipcu 2009 r.).
Inne kraje, takie jak Japonia, Korea Południowa, Singapur i Nowa Zelandia, również zniosły ten wymóg.
Tajwan nie wymaga obecnie wizy od obywateli większości państw członkowskich z wyjątkiem Cypru, Rumunii i Bułgarii.
W dniu 11 listopada 2010 r. władze tajwańskie zobowiązały się jednak do formalnego zniesienia wiz dla obywateli wymienionych państw.
Realizacja tego zobowiązania ma zasadnicze znaczenie.
Wniosek
Tajwan nie stanowi dla Unii żadnego zagrożenia ani w zakresie nielegalnej imigracji, ani w odniesieniu do bezpieczeństwa publicznego.
Zniesienie wiz w ruchu z Tajwanem wzbogaci stosunki handlowe z Unią Europejską, przyczyni się do zacieśnienia stosunków w dziedzinie kultury, edukacji, środowiska naturalnego i badań naukowych oraz zwiększy ruch turystyczny w obie strony.
Ze względu na spójność regionalną Unią powinna zwolnić obywateli Tajwanu z obowiązku posiadania wizy, ponieważ Tajwan zwolnił z takiego obowiązku obywateli innych państw i podmioty z tego samego regionu geograficznego i o podobnym rozwoju gospodarczym, takich jak Hong Kong, Macao, Japonia, Korea Południowa i Singapur.
Unia Europejska powinna zachować się podobnie ze względu na kryteria wzajemności, i fakt ten stanowi uzasadnienie wniosku zmieniającego rozporządzenie (WE) 539/2001, przy czym Tajwan powinien przed końcem 2010 r. formalnie znieść wizy dla obywateli Bułgarii, Cypru i Rumunii.
Zwolnienie z wizy wjazdowej do Unii Europejskiej nie będzie miało zastosowania do osób posiadających paszport tajwański, w którym nie figuruje numeru dowodu tożsamości.
Podsumowując, przesunięcie Tajwanu na wykaz pozytywny byłoby odpowiednim krokiem, przystającym do decyzji przyjętych ostatnio przez Unię Europejską w tej dziedzinie.
III. – PRZESUNIĘCIE DO WYKAZU POZYTYWNEGO POZOSTAŁYCH PAŃSTW TRZECICH
Komisja nie widzi powodów uzasadniających przesunięcie do wykazu pozytywnego państw takich jak Trynidad i Tobago, Saint Lucia, Saint Vincent i Grenadyna, Belize, Dominika, Grenada, Wyspy Marshalla, Mikronezja i Palau).
Jedno lub, w kilku przypadkach, dwa państwa członkowskie złożyły wnioski o przesunięcie tych państw do wykazu pozytywnego.
Znikome wsparcie tego rodzaju inicjatyw przez Radę oraz przeprowadzona przez Komisję analiza aspektów gospodarczych, bezpieczeństwa, zagrożenia nielegalną imigracją, zasad spójności regionalnej i wzajemności odradzają przychylne ustosunkowanie się do takich wniosków.
IV.– MARIANY PÓŁNOCNE (WYSPY MARIAŃSKIE)
Wspólnota Marianów Północnych (Commonwealth of the Northern Mariana Islands) jest terytorium politycznie związanym ze Stanami Zjednoczonymi.
Składa się z czternastu północnych Wysp Mariańskich położonych między Hawajami a Filipinami.
Ludność liczy 82°459 mieszkańców.
Mariany Północne sformalizowały sojusz polityczny ze Stanami Zjednoczonymi w 1975 r.
Na wyspach panuje demokratyczny, reprezentacyjny, prezydencki, wielopartyjny system rządów, a najwyższym przedstawicielem jest na wyspach gubernator.
Głową państwa jest prezydent USA.
Federalnymi środkami finansowymi Wspólnoty Wysp Mariańskich zarządza Urząd Spraw Wyspiarskich Departamentu Spraw Wewnętrznych USA.
W związku z tym obywatele Wspólnoty Wysp Mariańskich są obywatelami Stanów Zjednoczonych.
Z uwagi na z powyższe i ze względu na spójność polityczną Unii należy usunąć z załącznika I do rozporządzenia (WE) 539/2001 Mariany Północne i zwolnić obywateli Marianów z obowiązku wizowego.
6.10.2010
OPINIA Komisji Spraw Zagranicznych
dla Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych państw członkowskich, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
( COM(2010)0358 – C7‑0162/2010 – 2010/0192(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Andrey Kovatchev
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Głównym celem niniejszej zmiany rozporządzenia WE 539/2001 jest zwolnienie posiadaczy paszportów wystawionych przez Tajwan z wymogu posiadania wizy przy wjeździe do UE.
Jak podano bardzo wyraźnie we wniosku Komisji, zasadę zwolnienia z wymogu posiadania wizy należy na pewno poprzeć, zważywszy że poziom rozwoju gospodarczego, edukacji i demokratycznych rządów na Tajwanie jest porównywalny do sytuacji w krajach OECD w tym regionie, a mianowicie Korei Południowej i Japonii.
Należy przypomnieć, że UE i jej państwa członkowskie stosują „politykę jednych Chin” i nie uznają Tajwanu za niepodległe suwerenne państwo, jednak stosunki handlowe (Tajwan jako terytorium jest członkiem WTO), kulturowe i osobiste są ożywione.
Parlament Europejski w dalszym ciągu popiera uczestnictwo Tajwanu w organizacjach międzynarodowych .
Systemy wizowe ani też żadne systemy prawa konsularnego czy prawa prywatnego nie naruszają jakiegokolwiek stanowiska w sprawie statusu terytoriów na mocy międzynarodowego prawa publicznego.
Po dziesięcioleciach napięć klimat polityczny między obecnym rządem Tajwanu i Chińską Republiką Ludową jest obecnie bardzo pozyty wny, czego dowodzi wprowadzenie bezpośrednich połączeń lotniczych i niespotykany dotąd poziom wymiany biznesowej i prywatnej między obiema stronami cieśniny, co daje szansę na bezproblemowe zastosowanie omawianego środka.
W tej chwili obywatele wszystkich państw członkowskich UE z wyjątkiem Bułgarii, Cypru i Rumunii, jak również obywatele krajów spoza UE w strefie Schengen mogą korzystać z wzajemnych bezwizowych podróży na Tajwan.
Rząd Tajwanu zobowiązał się do zniesienia obowiązku wizowego dla pozostałych trzech krajów UE przed końcem 2010 r. i chociaż z zadowoleniem przyjmujemy zamiar tajwańskiego rządu przyznania bezwizowego wstępu wszystkim 27 państwom członkowskim, oczekujemy, iż nastąpi to przed przyjęciem niniejszego środka UE.
Objęcie wnioskiem innego terytorium, mianowicie małego amerykańskiego archipelagu Marianów Północnych, zamieszkanego przez niespełna 90 000 osób legitymujących się paszportem USA, ma na celu skorygowanie nieścisłości w obecnym tekście rozporządzenia, które obejmuje już pobliską wyspę Guam o tym samym statusie politycznym i podobnej demografii.
******
Komisja Spraw Zagranicznych zaleca Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych, jako komisji przedmiotowo właściwej, zaproponowanie zatwierdzenia wniosku Komisji.
PROCEDURA
Tytuł
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 539/2001 wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
Odsyłacze
COM(2010)0358 – C7-0162/2010 – 2010/0192(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
LIBE
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
AFET
9.9.2010
Sprawozdawca komisji opiniodawczej
Data powołania
Andrey Kovatchev
15.9.2010
Rozpatrzenie w komisji
20.9.2010
Data przyjęcia
5.10.2010
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
30
3
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Gabriele Albertini, Frieda Brepoels, Andrzej Grzyb, Heidi Hautala, Anneli Jäätteenmäki, Ioannis Kasoulides, Tunne Kelam, Nicole Kiil-Nielsen, Andrey Kovatchev, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Vytautas Landsbergis, Krzysztof Lisek, Mario Mauro, Kyriakos Mavronikolas, Francisco José Millán Mon, María Muñiz De Urquiza, Norica Nicolai, Raimon Obiols, Kristiina Ojuland, Pier Antonio Panzeri, Ioan Mircea Paşcu, Alojz Peterle, Libor Rouček, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Adrian Severin, Ernst Strasser, Boris Zala
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Nikolaos Chountis, Evgeni Kirilov, Marietje Schaake, Helmut Scholz, Dominique Vlasto
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Marie-Christine Vergiat
PROCEDURA
Tytuł
Zmiana rozporządzenia (WE) nr 539/2001 wymieniającego państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu
Odsyłacze
COM(2010)0358 – C7-0162/2010 – 2010/0192(COD)
Data przedstawienia w PE
5.7.2010
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE
8.7.2010
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
Data ogłoszenia na posiedzeniu
AFET
9.9.2010
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Agustín Díaz de Mera García Consuegra
2.9.2010
Data przyjęcia
26.10.2010
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
47
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Sonia Alfano, Rita Borsellino, Emine Bozkurt, Simon Busuttil, Carlos Coelho, Cornelis de Jong, Agustín Díaz de Mera García Consuegra, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Hélène Flautre, Kinga Gál, Kinga Göncz, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Ágnes Hankiss, Salvatore Iacolino, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Juan Fernando López Aguilar, Clemente Mastella, Véronique Mathieu, Nuno Melo, Louis Michel, Claude Moraes, Jan Mulder, Georgios Papanikolaou, Carmen Romero López, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Csaba Sógor, Rui Tavares, Valdemar Tomaševski, Wim van de Camp, Axel Voss, Renate Weber, Tatjana Ždanoka
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Alexander Alvaro, Edit Bauer, Andrew Henry William Brons, Anna Maria Corazza Bildt, Nadja Hirsch, Monika Hohlmeier, Franziska Keller, Ádám Kósa, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Petru Constantin Luhan, Mariya Nedelcheva, Joanna Senyszyn, Cecilia Wikström
Data złożenia
28.10.2010
