26.10.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Karin Scheele, w imieniu grupy politycznej PSE
– Cecilia Malmström, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Raül Romeva i Rueda, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Willy Meyer Pleite, Vittorio Agnoletto, Miguel Portas, Luisa Morgantini, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE (B6‑0561/05)
– Verts/ALE (B6‑0566/05)
– PPE-DE (B6‑0568/05)
– ALDE (B6‑0567/05)
– GUE/NGL (B6‑0574/05)
w sprawie Sahary Zachodniej
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Sahary Zachodniej
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie Sahary Zachodniej, a w szczególności rezolucję nr 1598 (2005) z dnia 28 kwietnia 2005 r. oraz rezolucję nr 1495 (2003) zatwierdzonych przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych w dniu 11 października 2005 r.,
–
uwzględniając ostatnie sprawozdanie Sekretarza Generalnego przedstawione Radzie Bezpieczeństwa w sprawie Sahary Zachodniej (kwiecień 2005 r.),
–
uwzględniając niedawne powołania specjalnego przedstawiciela i specjalnego wysłannika Sekretarza Generalnego ONZ ds. Sahary Zachodniej,
–
uwzględniając wcześniejsze rezolucje w sprawie Sahary Zachodniej,
–
uwzględniając w szczególności swoje sprawozdanie w sprawie praw człowieka na świecie za rok 2004 r.,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
żywo zaniepokojony ostatnimi sprawozdaniami Amnesty International i Światowej Organizacji ds. Zwalczania Tortur (OMTC), stwierdzającymi poważne naruszenia ze strony Maroka praw człowieka w stosunku do ludności saharyjskiej,
B.
mając na uwadze, że w wyniku dochodzeń przeprowadzonych przez Trybunał Sprawiedliwości i Pojednania w sprawie osób zmarłych w nielegalnych aresztach, ustalono miejsca, w których zostało pogrzebanych 57 osób, ofiar przymusowych zniknięć, w tym 43 Saharyjczyków,
1.
z zadowoleniem przyjmuje uwolnienie wszystkich marokańskich więźniów wojennych przez Front Polisario; wzywa władze Maroka do natychmiastowego uwolnienia obrońców praw człowieka, Aminattou Haidar, Alego Salema Tameka i 35 innych saharyjskich więźniów politycznych, a także do ujawnienia losu ponad 500 zaginionych Saharyjczyków, w tym Saharyjczyków zaginionych podczas działań wojennych;
2.
zwraca się do władz Maroka i Frontu Polisario o pełną współpracę z Międzynarodowym Komitetem Czerwonego Krzyża (CICR) w celu ustalenia losu, jaki spotkał osoby uznane za zaginione od początku konfliktu;
3.
wnosi o ochronę ludności saharyjskiej i poszanowanie dla jej praw podstawowych, zwłaszcza prawa do wolności wypowiedzi i swobody przemieszczania się, zgodnie z postanowieniami Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka, traktatami i międzynarodowymi konwencjami w zakresie praw człowieka;
4.
popiera sprawiedliwe i trwałe rozwiązanie konfliktu w Saharze Zachodniej, oparte na prawie międzynarodowym i jego poszanowaniu, zgodnie z odpowiednimi rezolucjami Rady Bezpieczeństwa ONZ, a w szczególności z rezolucją nr 1495;
5.
zwraca się do Królestwa Maroka, Frontu Polisario, państw sąsiadujących oraz Unii Europejskiej o pełną współpracę z ONZ w celu zakończenia procesu dekolonizacji Sahary Zachodniej;
6.
zwraca się do Rady i Państw Członkowskich o aktywne wspieranie wysiłków ONZ na rzecz zachowania zasobów naturalnych Sahary Zachodniej jako terytorium nieautonomicznego, będącego przedmiotem procesu dekolonizacyjnego, jak stwierdza opinia prawna (2002) Zastępcy Sekretarza Generalnego ONZ ds. Prawnych, Hansa Correla;
7.
z zadowoleniem przyjmuje nominację przez Sekretarza Generalnego ONZ osobistego wysłannika ds. Sahary Zachodniej w osobie ambasadora Van Valsuma, a także wyznaczenie Francesco Bastagaliego jako specjalnego przedstawiciela odpowiedzialnego za misję ONZ w sprawie referendum w Saharze Zachodniej, co powinno przyczynić się do zaktywizowania procesu pokojowego w Saharze Zachodniej;
8.
zachęca nowego specjalnego wysłannika Sekretarza Generalnego ONZ do przedstawienia sprawozdania Komisji Spraw Zagranicznych i jej podkomisjom, a także delegacji ds. stosunków z państwami Maghrebu;
9.
zwraca się do rządu Maroka o ułatwienie wolnego dostępu do terytorium Sahary Zachodniej niezależnym obserwatorom międzynarodowym, przedstawicielom organizacji obrony praw człowieka, jak również międzynarodowej prasie;
10.
uznaje, że wyjazd delegacji Parlamentu Europejskiego do Sahary Zachodniej przyniesie nowe informacje na temat sytuacji i jest przekonany, że wspomniana delegacja będzie mogła przeprowadzić swoją misję bez przeszkód i to w przywidzianym terminie tj. w styczniu 2006 r.
11.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych, Przewodniczącemu Unii Afrykańskiej, jak również rządowi Maroka i dyrekcji Frontu Polisario.
