23.11.2009 B7-0171/2009 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie światowego szczytu Organizacji NZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) – pozbądźmy się głodu na świecie
Charles Goerens
,
Marielle De Sarnez
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE432.787v01-00 B7‑0171/2009 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie światowego szczytu Organizacji NZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) – pozbądźmy się głodu na świecie
Parlament Europejski ,
– uwzględniając sprawozdanie w sprawie milenijnych celów rozwoju ONZ,
– uwzględniając deklarację przyjętą podczas światowego szczytu poświęconego bezpieczeństwu żywnościowemu, który odbył się w Rzymie w listopadzie 2009 r.,
– uwzględniając konkluzje światowego szczytu żywnościowego z 1996 r. oraz cel polegający na zmniejszeniu o połowę liczby osób cierpiących z powodu głodu do 2015 r.,
– uwzględniając posiedzenie specjalne Rady Praw Człowieka ONZ w dniu 22 maja 2008 r. w Genewie, poświęcone negatywnemu oddziaływaniu pogłębiającego się światowego kryzysu żywnościowego, spowodowanego między innymi gwałtownie rosnącymi cenami żywności, na realizację prawa do wyżywienia,
– uwzględniając konkluzje szczytu G8 w L’Aquili w lipcu 2008 r.,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 25 października 2007 r. w sprawie podwyżki cen paszy i żywności,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 22 maja 2008 r. w sprawie podwyżek cen żywności w Unii Europejskiej i w krajach rozwijających się,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że dostarczanie żywności wszystkim ludziom na całym świecie powinno być najważniejszym celem oraz że wciąż potencjał rolniczy krajów rozwijających się jest w dużej mierze niewykorzystany,
B. mając na uwadze, że art. 25 Powszechnej deklaracji praw człowieka dotyczy prawa do wyżywienia,
C. mając na uwadze, że państwa winny dysponować prawem do niezależności żywieniowej i bezpieczeństwa żywieniowego,
D. mając na uwadze, że idea bezpieczeństwa żywnościowego obejmuje bezpieczeństwo dostaw oraz że w krajach rozwijających się połowa ludności to rolnicy,
E. mając na uwadze, że podczas ostatniego światowego szczytu poświęconego bezpieczeństwu żywnościowemu, który odbył się w Rzymie, państwa członkowskie poparły nową strategię walki z głodem, podejmując zobowiązanie do zakończenia długotrwałej tendencji spadkowej w odniesieniu do inwestycji w rolnictwo stanowiącej jedną z głównych przyczyn wysokiego poziomu niedożywienia oraz skoncentrowania się na trudnej sytuacji właścicieli małych gospodarstw rolnych,
F. mając na uwadze, że w Deklaracji z Maputo afrykańscy przywódcy zobowiązali się do zwiększenia nakładów budżetowych na rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich do co najmniej 10%,
G. mając na uwadze, że podczas pierwszego szczytu poświęconego problemowi żywności w 1996 r. wyznaczono cel polegający na zmniejszeniu o połowę do 2015 roku populacji ludzi cierpiących głód, która wówczas wynosiła 825 mln, potrzeba jednak wciąż dalszych działań, by proces ten szedł we właściwym kierunku,
H. mając na uwadze tendencję spadkową w zakresie przeznaczania oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA) na rolnictwo i rozwój obszarów wiejskich – od 17% w 1980 r. do 3,8% w roku 2008, a obecnie na poziomie około 5%; mając na uwadze, że spadek ten jest jeszcze bardziej uderzający, jeśli wziąć pod uwagę, że jednocześnie głóg i ubóstwo rozprzestrzeniają się na terenach wiejskich,
I. mając na uwadze, że po raz pierwszy w tym roku liczba osób dotkniętych głodem przekroczyła próg 1 mld, co oznacza, że prawie jedna szósta światowej populacji nie ma dostępu do wystarczającej ilości żywności,
J. mając na uwadze, że aby zaspokoić potrzeby populacji, która do 2050 r. prawdopodobnie osiągnie liczbę 9,1 mld, konieczne jest zwiększenie produkcji żywności o 70%,
K. mając na uwadze, że w lipcu podczas szczytu w L’Aquili państwa G8 zobowiązały się „do pilnych działań koniecznych, by osiągnąć trwałe bezpieczeństwo żywnościowe na świecie” poprzez zmniejszenie zakłóceń w handlu w ramach negocjacji na forum WTO oraz udostępnienie w ciągu kolejnych trzech lat 20 mld USD na rolnictwo zgodne z ideą zrównoważonego rozwoju w krajach rozwijających się,
L. mając na uwadze, że likwidacja głodu nie jest utopijnym celem, co pokazują znaczące postępy dokonane w tym obszarze w krajach takich jak Brazylia, Nigeria i 29 innych państw,
M. mając na uwadze, że w 2007 i 2008 r. w 22 krajach na całym świecie wybuchły zamieszki w odpowiedzi na gwałtowny wzrost cen żywności,
N. mając na uwadze, że popyt na żywność rośnie wraz ze wzrostem liczby ludności, szczególnie w krajach wschodzących, takich jak Indie czy Chiny; mając na uwadze, że na Ziemi, która według FAO może wyżywić 12 mld ludzi, generalnie nie brakuje żywności;
O. mając na uwadze, że szereg krajów rozwijających się nie wykorzystuje swoich możliwości w zakresie produkcji żywności; mając na uwadze, że brak inwestycji w rolnictwo, rozwój obszarów wiejskich i szkolenie rolników w krajach rozwijających się i ze strony międzynarodowych instytucji finansowych naraził w szczególności małe gospodarstwa na nieuczciwą konkurencję,
P. mając na uwadze, że z powodu braku dostępu do pożyczek lub mikrokredytów na inwestowanie w lepszy materiał siewny, nawozy i systemy nawadniania drobni rolnicy w krajach rozwijających się zmagają się z poważnymi przeszkodami w zwiększaniu produkcji rolnej,
Q. mając na uwadze nagłą konieczność zapewnienia drobnym rolnikom w krajach ubogich, którymi są głównie kobiety, dostępu do gruntów uprawnych, usług finansowych i kredytów, wysokoplennego materiału siewnego, systemów nawadniania i środków użyźniających,
1. przypomina zobowiązanie wspólnoty międzynarodowej do osiągnięcia milenijnego celu rozwoju ONZ poprzez zmniejszenie o połowę do roku 2015 liczby ludzi dotkniętych głodem na świecie;
2. z zadowoleniem przyjmuje ogólnoświatowy konsensus dotyczący sposobu zapewnienia bezpieczeństwa żywnościowego, wyraża jednak ubolewanie, że nie ustalono żadnych wiążących celów ani harmonogramu działań, co zmusiłoby państwa do wywiązania się ze zobowiązań;
3. podkreśla, że wzrost wydajności rolnictwa jest głównym sposobem sprostania rosnącemu zapotrzebowaniu na żywność i podkreśla wagę tworzenia odpowiednich zapasów żywności w obliczu przyszłych trudności w jej dostawach;
4. podkreśla znaczenie opracowania spójnych strategii politycznych w dziedzinie rolnictwa i żywności, uzgodnionych przez wszystkie zainteresowane strony, a w szczególności przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego z obszarów wiejskich, w tym lokalnych organizacji właścicieli małych gospodarstw rolnych;
5. wzywa wszystkich bezpośrednio zainteresowanych do zaangażowania w proces zwiększania skuteczności oficjalnej pomocy rozwojowej społeczeństwa obywatelskiego, a w szczególności organizacji zrzeszających drobnych producentów rolnych w krajach rozwijających się, z myślą o wykorzystaniu ich dobrej znajomości warunków lokalnych;
6. wzywa do pilnego i zdecydowanego zwiększenia inwestycji w rolnictwo, akwakulturę, rozwój obszarów wiejskich i działalności gospodarczej związanej z rolnictwem w krajach rozwijających się, zorientowanych na ubogich rolników i małe gospodarstwa rolne;
7. przypomina, że 75% ubogiej ludności świata mieszka na obszarach wiejskich, ale na rolnictwo przeznacza się tylko 4 % pomocy publicznej na rzecz rozwoju; zobowiązuje się znacznie zwiększyć nakłady oficjalnej pomocy rozwojowej na rolnictwo i bezpieczeństwo żywnościowe; dlatego też wzywa Komisję i państwa członkowskie do skuteczniejszego uwzględniania rolnictwa w ich polityce na rzecz rozwoju;
8. wzywa do stworzenia mechanizmu, dzięki któremu można by monitorować, czy wypełniane są zobowiązania międzynarodowe, takie jak to podjęte przez G8 w lipcu, oraz podkreśla znaczenie systemu wczesnego ostrzegania, który informowałby właściwe władze o nadmiernym zmniejszeniu się zapasów żywności;
9. wzywa Komisję i Radę do zwiększenia wysiłków na rzecz poprawy spójności europejskich strategii politycznych w dziedzinie rozwoju oraz, w szczególności w odniesieniu do likwidacji głodu;
10. wzywa agencje ONZ i wspólnotę międzynarodową do przyjęcia uzgodnionego podejścia do kwestii zdrowia, żywienia, źródeł utrzymania i ochrony socjalnej, a także rolnictwa;
11. przypomina, że w krajach rozwijających się konieczne są dodatkowe środki, by zwiększyć dostęp rolników do systemów nawadniających, nowoczesnych maszyn rolniczych, materiału siewnego i nawozów oraz by poprawić stan infrastruktury i dróg w obszarach wiejskich;
12. przypomina o naglącej potrzebie dostosowania małych gospodarstw rolnych do zmian klimatu zgodnie z ideą zrównoważonego rozwoju, ponieważ prognozuje się, że kraje rozwijające się zostaną najbardziej dotknięte zmniejszeniem się plonów i ekstremalnymi warunkami pogodowymi w wyniku zmian klimatu;
13. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, Bankowi Światowemu, G8, Sekretarzowi Generalnemu Narodów Zjednoczonych i Zgromadzeniu Ogólnemu ONZ, współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE i Parlamentu Panafrykańskiego.
