P7_TA-PROV(2011)0344
Europejska Agencja Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (FRONTEX) ***I
A7-0278/2011
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2011 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej (FRONTEX) ( COM(2010)0061 – C7-0045/2010 – 2010/0039(COD) )
(Zwykła procedura prawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
–
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie ( COM(2010)0061 ),
–
uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 74 i 77 ust. 1 lit. b) i c) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi ( C7-0045/2010 ),
–
uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,
–
uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 77 ust. 2 lit. b) i d) Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
–
uwzględniając uzasadnioną opinię przedstawioną przez polski Senat w ramach Protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, zawierającą stwierdzenie, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,
–
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 lipca 2010 r.
Dz.U. C 44 z 11.2.2011, s. 162.
,
–
uwzględniając zobowiązanie przedstawiciela Rady, przekazane pismem z dnia 7 lipca 2011 r., do zatwierdzenia stanowiska Parlamentu Europejskiego, zgodnie z art. 294 ust. 4 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
–
uwzględniając art. 55 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych oraz opinię Komisji Spraw Zagranicznych ( A7–0278/2011 ),
1.
przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;
2.
zatwierdza swoje oświadczenie załączone do niniejszej rezolucji;
3.
przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji załączone do niniejszej rezolucji;
4.
zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
5.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom krajowym.
P7_TC1-COD(2010)0039
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 13 września 2011 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2011 zmieniającego rozporządzenie Rady (WE) nr 2007/2004 ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 74 i art.
77 ust. 2 lit. b) i d)
,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego Dz.U. C 44 z 11.2.2011, s. 162.
,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 13 września 2011 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje: (1)
Opracowanie przyszłościowej i kompleksowej europejskiej polityki migracyjnej, opartej na
prawach człowieka
, solidarności i odpowiedzialności,
zwłaszcza w przypadku tych państw członkowskich, które znajdują się pod szczególną i nieproporcjonalną presją
, pozostaje jednym z kluczowych celów politycznych Unii.
(2)
Celem polityki Unii w dziedzinie granic zewnętrznych jest zintegrowane zarządzanie granicami zapewniające jednolity i wysoki poziom kontroli oraz ochrony, będący niezbędnym elementem swobody przepływu osób w obrębie Unii oraz podstawowym składnikiem przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości.
W tym celu, rozważane jest ustanowienie wspólnych zasad dotyczących standardów i procedur kontroli i ochrony granic zewnętrznych.
(3)
Skuteczne wprowadzenie w życie wspólnych zasad dotyczących standardów i procedur kontroli i ochrony granic zewnętrznych państw członkowskich wymaga wzmożonej koordynacji współpracy operacyjnej między państwami członkowskimi.
▌
(4)
Skuteczne zarządzanie granicami zewnętrznymi poprzez dokonywanie odpraw i ochronę przyczynia się do zwalczania nielegalnej imigracji i handlu ludźmi oraz ograniczania zagrożeń dla bezpieczeństwa wewnętrznego, porządku publicznego, zdrowia publicznego i stosunków międzynarodowych państw członkowskich.
(5)
Kontrola granic na granicach zewnętrznych nie leży jedynie w interesie tego państwa członkowskiego, na którego granicach zewnętrznych jest prowadzona, lecz także w interesie wszystkich państw członkowskich, które zniosły kontrole graniczne na granicach wewnętrznych.
(6)
W 2004 r.
Rada przyjęła rozporządzenie (WE) nr 2007/2004 z dnia 26 października 2004 r. ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej Dz.U. L 349 z 25.11.2004, s. 1.
(„Agencja”), która rozpoczęła działalność w maju 2005 r.
Rozporządzenie (WE) nr 2007/2004 zostało zmienione w 2007 r. rozporządzeniem (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiającym mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 30.
.
(7)
Dalsze zwiększenie roli Agencji jest zgodne z unijnym celem opracowania polityki mającej na celu stopniowe wprowadzanie pojęcia zintegrowanego zarządzania granicami.
Agencja powinna − w ramach swoich uprawnień − udzielać wsparcia państwom członkowskim we wdrażaniu tego pojęcia określonego w konkluzjach Rady z dnia 4-5 grudnia 2006 r. w sprawie zintegrowanego zarządzania granicami.
(8)
Wieloletni program dotyczący przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości w służbie obywateli (program sztokholmski) przyjęty przez Radę Europejską w dniach 10-11 grudnia 2009 r. zawiera wezwanie do sprecyzowania i zwiększenia roli
Agencji
w odniesieniu do zarządzania granicami zewnętrznymi.
(9)
Należy zatem zmienić zakres uprawnień Agencji w celu wzmocnienia, w szczególności, zdolności operacyjnych Agencji, zapewniając jednocześnie, aby wszystkie podjęte środki były proporcjonalne do wyznaczonych celów
i skuteczne
, przy pełnym poszanowaniu praw podstawowych oraz praw uchodźców i osób ubiegających się o azyl, w tym w szczególności zakazu
wydalania lub zawracania
.
(10)
W odniesieniu do dostępnych zasobów technicznych należy zwiększyć obecne możliwości zapewniania państwom członkowskim skutecznej pomocy w związku z operacyjnymi aspektami zarządzania granicami zewnętrznymi.
Agencja powinna być w stanie dostatecznie dokładnie planować koordynację wspólnych działań lub projektów pilotażowych.
(11)
Określenie minimalnych poziomów niezbędnego wyposażenia technicznego dostarczanego przez Agencję lub obowiązkowo dostarczanego przez państwa członkowskie
na podstawie corocznych negocjacji dwustronnych i porozumień
między Agencją i państwami członkowskimi znacznie przyczyni się do lepszego planowania i wdrażania przewidywanych działań koordynowanych przez Agencję.
(12)
Agencja powinna prowadzić wykazy wyposażenia technicznego
będącego własnością
państw członkowskich
albo
Agencji
oraz wyposażenia, którego współwłaścicielami są państwa członkowskie i Agencja poprzez tworzenie i prowadzenie scentralizowanych rejestrów rezerwy wyposażenia technicznego.
Rezerwa ta
powinna określać minimalną ilość sprzętu w poszczególnych kategoriach wyposażenia technicznego, która jest niezbędna, do tego aby Agencja mogła prowadzić swoje działania.
(13)
W celu zapewnienia skutecznych działań
Agencja powinna ustanowić zespoły straży granicznej.
Państwa członkowskie powinny wspierać te zespoły
odpowiednią liczbą wykwalifikowanych funkcjonariuszy straży granicznej oraz
udostępniać je na potrzeby oddelegowania, chyba że znajdują się one w wyjątkowej sytuacji w znaczny sposób wpływającej na możliwość realizowania zadań krajowych.
(14)
Agencja powinna móc wspierać te zespoły straży granicznej funkcjonariuszami straży granicznej oddelegowanymi przez państwa członkowskie do Agencji w charakterze półstałym, którzy przy wykonywaniu swoich zadań i korzystaniu ze swoich uprawnień podlegają takim samym ramom prawnym, jak zaproszeni funkcjonariusze oddelegowani bezpośrednio do tych zespołów przez państwa członkowskie.
Agencja powinna dostosować swoje przepisy wewnętrzne dotyczące oddelegowanych ekspertów krajowych, aby umożliwić przyjmującemu państwu członkowskiemu wydawanie funkcjonariuszom straży granicznej bezpośrednich poleceń w trakcie wspólnych działań i projektów pilotażowych.
(15)
Odpowiednio sprecyzowany plan operacyjny, obejmujący ocenę i obowiązek zgłaszania incydentów, uzgodniony przed rozpoczęciem wspólnych działań i projektów pilotażowych przez
Agencję i przyjmujące państwo członkowskie, w porozumieniu z
uczestniczącymi państwami członkowskimi, w znacznej mierze przyczyni się do osiągnięcia celów niniejszego rozporządzenia, zapewniając bardziej zharmonizowany sposób działania w odniesieniu do koordynacji wspólnych działań i projektów pilotażowych.
(16)
Agencja powinna stosować system zgłaszania incydentów, aby przekazywać odpowiednim organom publicznym i swojemu Zarządowi („Zarząd”) wszelkie informacje na temat wiarygodnych zarzutów naruszenia, w szczególności, rozporządzenia (WE) nr 2007/2004 lub kodeksu granicznego Schengen ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 562/2006 Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1.
, w tym również praw podstawowych, w trakcie wspólnych działań, projektów pilotażowych
lub szybkich interwencji
.
(17)
Analiza ryzyka okazała się kluczowym elementem dla prowadzenia działań na granicach zewnętrznych.
Należy poprawić jej jakość poprzez wprowadzenie metody
oceny zdolności państw członkowskich do sprostania nadchodzącym wyzwaniom, w tym również obecnym i przyszłym zagrożeniom i presji na ich granicach zewnętrznych.
Jednakże oceny te powinny pozostać bez uszczerbku dla mechanizmu oceny Schengen.
(18)
Agencja powinna zapewnić szkolenie na poziomie europejskim dla instruktorów krajowych funkcjonariuszy straży granicznych państw członkowskich, w tym również szkolenie dotyczące praw podstawowych, dostępu do
ochrony międzynarodowej i procedur azylowych
, a także dodatkowe szkolenia i seminaria związane z kontrolą i ochroną granic zewnętrznych oraz wydaleniami obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie w państwach członkowskich, przeznaczone dla funkcjonariuszy właściwych służb krajowych.
Agencja może, we współpracy z państwami członkowskimi, organizować działania szkoleniowe,
w tym również program wymiany
, na ich terytoriach.
Państwa członkowskie powinny uwzględnić wyniki pracy Agencji w tym zakresie w swoich krajowych programach szkoleń dla funkcjonariuszy straży granicznej.
(19)
Agencja powinna monitorować badania naukowe w dziedzinie będącej przedmiotem jej działalności i uczestniczyć w ich rozwoju oraz przekazywać te informacje Komisji i państwom członkowskim.
(20)
W większości państw członkowskich aspekty operacyjne powrotów obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie w państwach członkowskich należą do kompetencji organów odpowiedzialnych za kontrolowanie granic zewnętrznych.
Z uwagi na oczywiste korzyści wynikające z wykonywania tych zadań na poziomie Unii, Agencja powinna, w pełnej zgodności z polityką Unii w zakresie powrotów,
zapewniać koordynację lub organizację
wspólnych działań państw członkowskich dotyczących powrotów i ustalać najlepsze praktyki dotyczące uzyskiwania dokumentów podróży oraz określić kodeks postępowania, który będzie stosowany w trakcie wydalania obywateli państw trzecich przebywających nielegalnie na terytoriach państw członkowskich.
Żadne unijne środki finansowe nie powinny być udostępniane na działania, które nie są przeprowadzane zgodnie z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej („Karta praw podstawowych”).
(21)
Do celów wypełnienia swojej misji oraz w zakresie wymaganym do wypełnienia swoich zadań, Agencja może współpracować z Europolem, Europejskim Urzędem Wsparcia w dziedzinie Azylu, Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz innymi agencjami i organami Unii, właściwymi organami państw trzecich oraz organizacjami międzynarodowymi właściwymi w kwestiach objętych zakresem rozporządzenia (WE) nr 2007/2004, w ramach ustaleń roboczych dokonanych zgodnie ze stosownymi postanowieniami Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej („TFUE”).
Agencja powinna ułatwiać współpracę operacyjną między państwami członkowskimi i państwami trzecimi w ramach polityki stosunków zewnętrznych Unii.
(22)
Współpraca z państwami trzecimi w kwestiach objętych zakresem rozporządzenia (WE) nr 2007/2004 ma coraz większe znaczenie.
Aby stworzyć model stałej współpracy z odpowiednimi państwami trzecimi, Agencja powinna mieć możliwość wprowadzania w życie i finansowania projektów pomocy technicznej oraz delegowania urzędników łącznikowych do państw trzecich
we współpracy z właściwymi organami tych państw
.
Agencja powinna mieć możliwość zapraszania obserwatorów z państw trzecich do uczestnictwa w jej działaniach po uprzednim zapewnieniu im koniecznych szkoleń.
Ustanowienie współpracy z państwami trzecimi ma znaczenie również w odniesieniu do promowania standardów unijnych w zakresie zarządzania granicami, w tym również przestrzegania praw podstawowych i godności człowieka.
(23)
Aby zapewnić otwarte i przejrzyste warunki zatrudnienia oraz równe traktowanie pracowników, do pracowników i Dyrektora Wykonawczego Agencji powinien mieć zastosowanie regulamin pracowniczy urzędników Unii Europejskiej i warunki zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej określony w rozporządzeniu (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68 Dz.U. L 56 z 4.3.1968, s. 1.
, w tym również przepisy dotyczące tajemnicy służbowej lub inne równoważne wymogi dotyczące poufności.
(24)
Ponadto Zarząd powinien przyjąć szczegółowe przepisy w celu umożliwienia oddelegowywania ekspertów krajowych z państw członkowskich do Agencji.
Takie przepisy powinny, między innymi, stanowić, że krajowych funkcjonariuszy straży granicznej, oddelegowanych w ramach wspólnych operacji, projektów pilotażowych lub szybkich interwencji należy uznać za zaproszonych funkcjonariuszy z odpowiednimi zadaniami i uprawnieniami.
(25)
Do przetwarzania danych osobowych przez Agencję stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych Dz.U. L 8 z 12.1.2001, s. 1.
.
Europejski Inspektor Ochrony Danych powinien zatem monitorować przetwarzanie danych osobowych przez Agencję oraz mieć uprawnienia do uzyskania od Agencji dostępu do wszystkich informacji koniecznych dla prowadzonych przez niego dochodzeń.
(26)
Dyrektywa 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych Dz.U. L 281 z 23.11.1995, s. 31.
stosuje się w pełni w zakresie, w jakim państwa członkowskie przetwarzają dane osobowe.
(27)
Zapewniając zarządzanie operacyjne systemami informatycznymi, Agencja powinna przestrzegać norm europejskich i międzynarodowych,
w tym również norm dotyczących ochrony danych,
przy uwzględnieniu najwyższych wymogów specjalistycznych.
(28)
Należy zatem odpowiednio zmienić rozporządzenie (WE) nr 2007/2004.
(29)
Niniejsze rozporządzenie nie narusza praw podstawowych i jest zgodne z zasadami zawartymi, w szczególności, w Karcie praw podstawowych, przede wszystkim: z prawem do godności ludzkiej, zakazem tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania i karania, prawem do wolności i bezpieczeństwa, prawem do ochrony danych osobowych, prawem do azylu, zasadą
non-refoulement
, zasadą niedyskryminacji, prawami dziecka oraz prawem do skutecznego środka prawnego.
Niniejsze rozporządzenie powinno być stosowane przez państwa członkowskie zgodnie z tymi prawami i zasadami.
Każde użycie siły powinno odbywać się zgodnie z prawem krajowym przyjmującego państwa członkowskiego, w tym również zgodnie z zasadami konieczności i proporcjonalności.
(30)
Wykonanie niniejszego rozporządzenia nie powinno mieć wpływu na prawa lub zobowiązania państw członkowskich wynikające z Konwencji Organizacji Narodów Zjednoczonych o prawie morza, Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, Międzynarodowej konwencji o poszukiwaniu i ratownictwie morskim oraz Konwencji genewskiej dotyczącej statusu uchodźców.
(31)
Ponieważ
cel
niniejszego rozporządzenia, a mianowicie
wsparcie tworzenia systemu
zintegrowanego zarządzania współpracą operacyjną na granicach zewnętrznych państw członkowskich, nie może zostać osiągnięty w sposób wystarczający przez państwa członkowskie, natomiast możliwe jest lepsze jego osiągnięcie na poziomie Unii, Unia może przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocniczości określoną w art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej („TUE”).
Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w tym artykule, niniejsze rozporządzanie nie wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia
tego celu
.
(32)
W odniesieniu do Islandii i Norwegii, niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy zawartej przez Radę Unii Europejskiej oraz Republikę Islandii i Królestwo Norwegii dotyczącej włączenia tych dwóch państw we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 36.
, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt.
A decyzji Rady 1999/437/WE Dz.U. L 176 z 10.7.1999, s. 31.
w sprawie niektórych warunków stosowania tej umowy.
W związku z tym delegacje Republiki Islandii i Królestwa Norwegii powinny wchodzić w skład Zarządu jako członkowie, choć z ograniczonym prawem głosu.
(33)
W odniesieniu do Szwajcarii niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 52.
, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A, B i G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady 2008/146/WE Dz.U. L 53 z 27.2.2008, s. 1.
.
W związku z tym delegacja Konfederacji Szwajcarskiej powinna wchodzić w skład Zarządu jako członek, choć z ograniczonym prawem głosu.
(34)
W odniesieniu do Liechtensteinu niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen w rozumieniu Protokołu między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską, Konfederacją Szwajcarską i Księstwem Liechtensteinu o przystąpieniu Księstwa Liechtensteinu do Umowy między Unią Europejską, Wspólnotą Europejską i Konfederacją Szwajcarską dotyczącej włączenia Konfederacji Szwajcarskiej we wprowadzanie w życie, stosowanie i rozwój dorobku Schengen Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 21.
, które wchodzą w zakres obszaru, o którym mowa w art. 1 pkt A, B i G decyzji 1999/437/WE w związku z art. 3 decyzji Rady
2011/350/UE
Dz.U. L 160 z 18.6.2011, s. 19.
.
W związku z tym delegacja Księstwa Liechtensteinu powinna wchodzić w skład Zarządu jako członek, choć z ograniczonym prawem głosu.
(35)
Zgodnie z art. 1 i 2 Protokołu (nr 22) w sprawie stanowiska Danii, załączonego do TUE i TFUE, Dania nie uczestniczy w przyjmowaniu niniejszego rozporządzenia, nie jest nim związana ani go nie stosuje.
Ponieważ niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, zgodnie z art. 4 tego protokołu Dania podejmuje w terminie sześciu miesięcy po przyjęciu przez Radę niniejszego rozporządzenia decyzję, czy wdroży jego przepisy w swoim prawie krajowym.
(36)
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie przepisów dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Zjednoczonego Królestwa zgodnie z decyzją Rady 2000/365/WE z dnia 29 maja 2000 r. dotyczącą wniosku Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o zastosowanie wobec niego niektórych przepisów dorobku Schengen Dz.U. L 131 z 1.6.2000, s. 43.
;Zjednoczone Królestwo nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związane, ani go nie stosuje.
(37)
Niniejsze rozporządzenie stanowi rozwinięcie postanowień dorobku Schengen, które nie mają zastosowania do Irlandii zgodnie z decyzją Rady 2002/192/WE z dnia 28 lutego 2002 r. dotyczącą wniosku Irlandii o zastosowanie wobec niej niektórych przepisów dorobku Schengen Dz.U. L 64 z 7.3.2002, s. 20.
; Irlandia nie uczestniczy w związku z tym w jego przyjęciu i nie jest nim związana, ani go nie stosuje..
(38)
Agencja powinna ułatwić organizację działań operacyjnych, umożliwiających państwom członkowskim skorzystanie z wiedzy fachowej oraz infrastruktury, które Irlandia i Zjednoczone Królestwo byłyby skłonne zaoferować, zgodnie z warunkami, o których zarząd zadecyduje w odniesieniu do każdego przypadku.
W tym celu przedstawiciele Irlandii i Zjednoczonego Królestwa powinni zostać zaproszeni do uczestnictwa we wszystkich posiedzeniach zarządu w celu umożliwienia im pełnego udziału w obradach dotyczących przygotowania takich działań operacyjnych.
(39)
Między Królestwem Hiszpanii a Zjednoczonym Królestwem istnieje spór o wytyczenie granic Gibraltaru.
(40)
Zawieszenie stosowania niniejszego rozporządzenia do granic Gibraltaru nie oznacza jakiejkolwiek zmiany stanowisk zainteresowanych państw w tej sprawie,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
Zmiany
W rozporządzeniu (WE) nr 2007/2004 wprowadza się niniejszym następujące zmiany:
1)
W art. 1 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie »2.
Zważywszy, że odpowiedzialność za kontrolę i ochronę granic zewnętrznych spoczywa na państwach członkowskich, Agencja −
jako organ Unii określony w art. 15 oraz zgodnie z art. 19
− powinna ułatwiać stosowanie istniejących i przyszłych unijnych środków dotyczących zarządzania granicami zewnętrznymi, w szczególności kodeksu granicznego Schengen ustanowionego na mocy rozporządzenia (WE) nr 562/2006* i czynić je bardziej skutecznymi.
Agencja powinna realizować ten cel poprzez zapewnienie koordynacji działań państw członkowskich we wprowadzaniu w życie tych środków, przyczyniając się tym samym do zapewnienia skuteczności, wysokiego i jednolitego poziomu kontroli osób oraz ochrony granic zewnętrznych państw członkowskich.
Agencja powinna wykonywać swoje zadania w pełnej zgodności ze stosownymi przepisami prawa Unii, w tym z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej (»Karta Praw Podstawowych«); stosownymi postanowieniami prawa międzynarodowego, w tym z Konwencją dotyczącą statusu uchodźców sporządzoną w Genewie w dniu 28 lipca 1951 r. (»konwencja genewska«); zobowiązaniami dotyczącymi dostępu do ochrony międzynarodowej, w szczególności zasadą non-refoulement; oraz prawami podstawowymi, a także uwzględniając sprawozdania Forum Konsultacyjnego, o którym mowa w art. 26a niniejszego rozporządzenia.
_________________
*
Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 562/2006 z dnia 15 marca 2006 r. ustanawiające wspólnotowy kodeks zasad regulujących przepływ osób przez granice (kodeks graniczny Schengen) (Dz.U. L 105 z 13.4.2006, s. 1).
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.
Agencja powinna również zapewniać Komisji i państwom członkowskim niezbędną pomoc techniczną oraz wiedzę fachową w zakresie zarządzania granicami zewnętrznymi oraz wspierać solidarność między państwami członkowskimi, w szczególności w odniesieniu do tych państw członkowskich, które znajdują się pod szczególną lub nieproporcjonalną presją.
2)
W art. 1a wprowadza się następujące zmiany:
a)
dodaje się punkt w brzmieniu:
1a)
»europejskie zespoły straży granicznej« oznaczają: do celów art. 3, art. 3b, art. 3c, art. 8 i art. 17 − zespoły oddelegowywane podczas wspólnych działań i projektów pilotażowych; do celów art. 8a-8g − zespoły oddelegowywane do udziału w szybkich interwencjach na granicy (»szybkie interwencje«) w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 863/2007*, a do celów art. 2 ust. 1 lit. ea) i g) oraz art. 5 − zespoły oddelegowywane podczas wspólnych działań, projektów pilotażowych oraz szybkich interwencji;
_________________
* Rozporządzenie (WE) nr 863/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 lipca 2007 r. ustanawiające mechanizm tworzenia zespołów szybkiej interwencji na granicy (Dz.U. L 199 z 31.7.2007, s. 30).»;
b)
punkt 2) otrzymuje brzmienie: 2)
»przyjmujące państwo członkowskie« oznacza państwo członkowskie,
w którym
ma miejsce
lub z którego uruchamiana jest szybka interwencja,
wspólne działanie lub program pilotażowy;
c)
punkt 4 otrzymuje brzmienie
»4)
«członkowie zespołów' oznaczają funkcjonariuszy straży granicznej państw członkowskich, pełniących służbę w
europejskich zespołach straży granicznej
, innych niż funkcjonariusze przyjmującego państwa członkowskiego;
d)
pkt 5 otrzymuje brzmienie
5)
»wnioskujące państwo członkowskie« oznacza państwo członkowskie, którego właściwe organy zwracają się do Agencji z wnioskiem o oddelegowanie na jego terytorium zespołów szybkiej interwencji;
3)
W art. 2 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
lit. c) i d) otrzymują brzmienie:
c)
przeprowadza analizy ryzyka, w tym ocenę zdolności państw członkowskich do sprostania zagrożeniom i presji na ich granicach zewnętrznych;
d)
uczestniczy w rozwoju badań mających znaczenie dla kontroli i ochrony granic zewnętrznych;
(ii)
dodaje się punkt w brzmieniu:
'da)
wspomaga państwa członkowskie w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na ich granicach zewnętrznych, uwzględniając fakt, że niektóre sytuacje mogą wiązać się z pomocą humanitarną i ratownictwem na morzu
(iii)
lit. e) otrzymuje brzmienie:
e)
wspomaga państwa członkowskie w sytuacjach wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej na ich granicach zewnętrznych, w szczególności te państwa członkowskie, które znajdują się pod szczególną i nieproporcjonalną presją
(iv)
dodaje się punkt w brzmieniu:
ea)
powołuje europejskie zespoły straży granicznej, które mają być oddelegowywane podczas wspólnych działań, projektów pilotażowych i szybkich interwencji;
(v)
lit. f) otrzymuje brzmienie:
f)
udziela państwom członkowskim niezbędnego wsparcia, w tym, na wniosek, zapewnia koordynację
lub organizację
wspólnych działań dotyczących powrotów
(vi)
litera g) otrzymuje brzmienie:
g)
oddelegowuje do państw członkowskich funkcjonariuszy straży granicznej, należących do europejskich zespołów straży granicznej, do wspólnych działań, projektów pilotażowych lub szybkich interwencji zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 863/2007
(vii)
dodaje się lit. ▌w brzmieniu:
h)
zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001
opracowuje i wdraża systemy informacyjne, które umożliwiają płynną i rzetelną wymianę informacji na temat pojawiających się zagrożeń na granicach zewnętrznych państw członkowskich, w tym sieć informowania i koordynacji ustanowioną na mocy decyzji Rady 2005/267/WE*;
i)
zapewnia niezbędną pomoc w opracowywaniu i wdrażaniu europejskiego systemu nadzoru granic, a w stosownych przypadkach, w opracowywaniu wspólnego środowiska wymiany informacji, w tym współdziałania systemów.
__________________
* Decyzja Rady z dnia 16 marca 2005 r. ustanawiająca bezpieczną internetową sieć informowania i koordynacji dla służb imigracyjnych państw członkowskich (Dz.U. L 83, z 1.4.2005, s. 48).
b)
dodaje się ustęp ▌w brzmieniu:
1a.
Zgodnie z prawem Unii i z prawem międzynarodowym nikt nie może być wysadzony na ląd ani w żaden inny sposób przekazany władzom krajowym z naruszeniem zasady non-refoulement; nikt nie może być wysadzony na ląd ani przekazany władzom kraju, z którego osoba taka może zostać wydalona lub zawrócona do innego kraju z naruszeniem zasady non-refoulement.
Problemy szczególnych potrzeby dzieci, ofiar handlu ludźmi, osób wymagających pomocy medycznej, osób wymagających ochrony międzynarodowej oraz innych osób w szczególnie trudnej sytuacji rozwiązywane są zgodnie z prawem Unii i z prawem międzynarodowym. [może uda Ci się jeszcze podpytać ekspertów w sprawie tego disembarkment - z tym lądem nie za bardzo mi pasuje, bo np. wysadzenie pasażera z autobusu trudno nazwać sprowadzeniem lub wysadzeniem na ląd.]
c)
w ust. 2 akapit ostatni otrzymuje brzmienie:
»Państwa członkowskie informują Agencję o tych kwestiach operacyjnych na swoich granicach zewnętrznych, które wykraczają poza kompetencje Agencji.
Dyrektor Wykonawczy Agencji («Dyrektor Wykonawczy») regularnie i co najmniej raz w roku informuje Zarząd Agencji («Zarząd») o takich kwestiach.
4)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
Artykuł 2a
Kodeks postępowania
Agencja opracowuje i na bieżąco dostosowuje kodeks postępowania mający zastosowanie do wszystkich działań koordynowanych przez Agencję.
Kodeks postępowania określa procedury zmierzające do zagwarantowania zasad państwa prawa oraz poszanowania praw podstawowych, ze szczególnym uwzględnieniem osób małoletnich pozostających bez opieki i osób w szczególnie trudnej sytuacji, a także osób ubiegających się o ochronę międzynarodową, mające zastosowanie do wszystkich osób uczestniczących w działaniach Agencji.
Agencja opracowuje Kodeks postępowania we współpracy z Forum Konsultacyjnym, o którym mowa w art. 26a.
5)
art. 3 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 3
Wspólne działania i projekty pilotażowe na granicach zewnętrznych
1.
Agencja dokonuje oceny, zatwierdza i koordynuje propozycje wspólnych działań i projektów pilotażowych przygotowanych przez państwa członkowskie, w tym wnioski państw członkowskich dotyczące okoliczności wymagających zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej,
w szczególności w przypadkach szczególnej lub nieproporcjonalnej presji
.
Agencja może sama inicjować
i prowadzić
wspólne działania i projekty pilotażowe we współpracy z
zainteresowanymi
państwami członkowskimi
i w porozumieniu z przyjmującymi państwami członkowskimi
.
Agencja może również zdecydować o przekazaniu swojego wyposażenia technicznego do dyspozycji państw członkowskich uczestniczących we wspólnych działaniach lub projektach pilotażowych.
Wspólne działania i projekty pilotażowe powinna poprzedzać dogłębna analiza ryzyka.
1a.
Po poinformowaniu zainteresowanego państwa członkowskiego
Agencja może zakończyć wspólne działania i projekty pilotażowe, jeżeli warunki realizacji tych wspólnych działań lub projektów pilotażowych nie są już spełniane.
Państwa członkowskie uczestniczące we wspólnym działaniu lub projekcie pilotażowym mogą zwrócić się do Agencji o zakończenie tego wspólnego działania lub programu pilotażowego.
W przypadku naruszenia praw podstawowych lub zobowiązań w zakresie ochrony międzynarodowej w trakcie wspólnego działania lub projektu pilotażowego, przyjmujące państwo członkowskie zapewnia odpowiednie środki dyscyplinarne lub inne środki zgodnie ze swoim prawem krajowym.
Dyrektor Wykonawczy zawiesza lub kończy − całkowicie lub częściowo − wspólne działania i projekty pilotażowe, jeśli uzna, że takie naruszenia mają poważny charakter lub mogą się powtarzać.
2.
Agencja powołuje rezerwę funkcjonariuszy straży granicznej, zwaną
europejskimi zespołami straży granicznej
, zgodnie z art. 3b; mogą być one potencjalnie oddelegowywane do uczestnictwa we wspólnych działaniach i projektach pilotażowych, o których mowa w ust. 1.
Agencja podejmuje decyzje w sprawie oddelegowania zasobów ludzkich i udostępnienia wyposażenia technicznego zgodnie z art. 3a i 7.
3.
Agencja może działać poprzez swoje wyspecjalizowane oddziały przewidziane w art. 16 w celu praktycznej organizacji wspólnych działań i projektów pilotażowych.
4.
Agencja dokonuje oceny wyników wspólnych działań i projektów pilotażowych i przekazuje Zarządowi szczegółowe sprawozdania z oceny w terminie 60 dni od zakończenia tych wspólnych działań i projektów pilotażowych,
wraz z uwagami pracownika ds. praw podstawowych, o którym mowa w art. 26a
.
Agencja sporządza całościowe analizy porównawcze tych wyników, mając na względzie podwyższenie jakości, zwiększenie spójności i skuteczności przyszłych wspólnych działań i projektów pilotażowych; analizy te zostaną włączone do jej sprawozdania ogólnego, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. b).
5.
Agencja
finansuje
lub
współfinansuje
wspólne działania i projekty pilotażowe,o których mowa w ust. 1 poprzez dotacje ze swojego budżetu zgodnie z zasadami finansowymi mającymi zastosowanie wobec Agencji.
5a.
Ust.
1a i 5 stosuje się także do szybkich interwencji.
6)
dodaje się artykuły▌ w brzmieniu:
Artykuł 3a
Aspekty organizacyjne wspólnych działań i projektów pilotażowych
1.
Dyrektor Wykonawczy sporządza plan operacyjny wspólnych działań i projektów pilotażowych, o których mowa w art. 3 ust. 1.
W odpowiednim czasie przed rozpoczęciem planowanego wspólnego działania lub projektu pilotażowego Dyrektor Wykonawczy i przyjmujące państwo członkowskie
− w porozumieniu z państwami członkowskimi uczestniczącymi we wspólnym działaniu lub projekcie pilotażowym −
uzgadniają plan operacyjny, szczegółowo określający aspekty organizacyjne.
Plan operacyjny
obejmuje wszystkie elementy uznawane za niezbędne do realizacji wspólnego działania lub projektu pilotażowego i
zawiera następujące informacje:
a)
opis sytuacji oraz sposób działania i cele operacji wsparcia, w tym cel operacyjny;
b)
przewidywalny czas trwania wspólnego działania lub projektów pilotażowych;
c)
obszar geograficzny, na którym będzie miało miejsce wspólne działanie lub projekt pilotażowy;
d)
opis zadań i specjalnych poleceń dla zaproszonych funkcjonariuszy, w tym możliwości korzystania z baz danych i dopuszczalnego stosowania broni służbowej, amunicji służbowej i sprzętu służbowego w przyjmującym państwie członkowskim;
e)
skład zespołów zaproszonych funkcjonariuszy
, a także oddelegowanie innego stosownego personelu;
f)
przepisy dotyczące dowodzenia i kontroli, w tym nazwiska i stopnie funkcjonariuszy straży granicznej przyjmującego państwa członkowskiego odpowiedzialnych za prowadzenie współpracy z zaproszonymi funkcjonariuszami i Agencją, w szczególności tych funkcjonariuszy straży granicznej, którzy dowodzą zespołami w okresie trwania oddelegowania, oraz pozycję zaproszonych funkcjonariuszy w strukturze dowodzenia;
g)
wyposażenie techniczne, które należy udostępnić w trakcie wspólnego działania lub projektu pilotażowego, w tym szczególne wymogi, takie jak warunki użytkowania, wymagany personel do obsługi, transport i inna logistyka oraz postanowienia finansowe;
ga)
szczegółowe przepisy dotyczące natychmiastowego zgłaszania incydentów przez Agencję Zarządowi i stosownym krajowym organom władzy publicznej;
h)
system sprawozdawczości i oceny zawierający poziomy odniesienia dla sprawozdania z oceny oraz ostateczny termin składania sprawozdania z oceny końcowej zgodnie z art. 3 ust. 4;
i)
w odniesieniu do działań na morzu szczegółowe
informacje dotyczące stosowania
właściwej jurysdykcji i
ustawodawstwa na
obszarze geograficznym, na którym odbywa się wspólne działanie lub projekt pilotażowy,
w tym odniesienia do prawa międzynarodowego i prawa Unii dotyczącego zatrzymywania, ratownictwa na morzu i sprowadzania na ląd;
j)
formy współpracy z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii lub organizacjami międzynarodowymi.
2.
Wszelkie zmiany lub dostosowania planu operacyjnego wymagają zgody dyrektora wykonawczego i przyjmującego państwa członkowskiego.
Agencja wysyła niezwłocznie egzemplarz zmienionego lub dostosowanego planu operacyjnego uczestniczącym państwom członkowskim.
3.
W ramach swoich zadań koordynacyjnych Agencja zapewnia operacyjne wdrażanie wszystkich aspektów organizacyjnych, w tym obecność członków personelu Agencji podczas wspólnych działań i projektów pilotażowych, o których mowa w niniejszym artykule.
Artykuł 3b
Skład i oddelegowanie
europejskich zespołów straży granicznej
1.
Na wniosek Dyrektora Wykonawczego Zarząd bezwzględną większością głosów swoich członków posiadających prawo głosu podejmuje decyzję w sprawie profilów i łącznej liczby funkcjonariuszy straży granicznej, którzy mają być udostępniani do
europejskich zespołów straży granicznej
.
Ta sama procedura ma zastosowanie w odniesieniu do wszelkich późniejszych zmian w profilach i łącznej liczbie funkcjonariuszy straży granicznej.
Państwa członkowskie uczestniczą w
europejskich zespołach straży granicznej,
za pośrednictwem rezerwy krajowej w oparciu o różne określone profile, poprzez mianowanie funkcjonariuszy straży granicznej odpowiadających wymaganym profilom.
2.
W odniesieniu do swych funkcjonariuszy straży granicznej wkład państw członkowskich w konkretne wspólne działania i projekty pilotażowe na nadchodzący rok planowany jest na postawie corocznych negocjacji dwustronnych i porozumień pomiędzy Agencją i państwami członkowskimi.
Zgodnie z tymi porozumieniami
państwa członkowskie udostępniają funkcjonariuszy straży granicznej na wniosek Agencji, chyba że zachodzi wyjątkowa sytuacja w znaczny sposób wpływająca na możliwość realizacji zadań krajowych.
Wniosek taki należy przedstawić co najmniej
45
dni przed planowanym oddelegowaniem.
Nie wpływa to na autonomię rodzimego państwa członkowskiego w odniesieniu do wyboru personelu i okresu jego oddelegowania.
3.
Udział Agencji w
europejskich zespołach straży granicznej
odbywa się poprzez oddelegowanie właściwych funkcjonariuszy straży granicznej oddelegowanych przez państwa członkowskie w charakterze ekspertów narodowych zgodnie z art. 17 ust. 5.
W odniesieniu do oddelegowywania swych funkcjonariuszy straży granicznej do Agencji na kolejny rok, wkład państw członkowskich planowany jest na postawie corocznych negocjacji dwustronnych i porozumień pomiędzy Agencją i państwami członkowskimi.
Zgodnie z tymi porozumieniami państwa członkowskie udostępniają funkcjonariuszy straży granicznej, którzy mogą zostać oddelegowani, chyba że mogłoby to poważnie wpłynąć na możliwość realizowania zadań krajowych.
W takim przypadku państwa członkowskie mogą odwołać oddelegowanych funkcjonariuszy straży granicznej.
Maksymalny czas trwania takiego oddelegowania nie może przekraczać sześciu miesięcy w ciągu okresu 12 miesięcy.
Do celów niniejszego rozporządzenia oddelegowani funkcjonariusze straży granicznej są uznawani za zaproszonych funkcjonariuszy oraz wykonują zadania i posiadają uprawnienia przewidziane w art. 10.
Do celów stosowania art. 3c, 10 i 10b państwo członkowskie, które oddelegowało funkcjonariuszy straży granicznej jest uznawane za »rodzime państwo członkowskie«, zdefiniowane w art. 1a ust. 3.
Pozostali pracownicy zatrudnieni przez Agencję na czas określony, którzy nie posiadają kwalifikacji do pełnienia funkcji kontroli granicznej, mogą być oddelegowywani jedynie do zadań koordynacyjnych podczas wspólnych działań i projektów pilotażowych.
4.
Wykonując swoje zadania i korzystając ze swoich uprawnień, członkowie
europejskich zespołów straży granicznej
zapewniają pełne poszanowanie praw podstawowych
, w tym prawa dostępu do procedur azylowych,
oraz godności osoby ludzkiej.
Wszelkie działania podjęte w ramach wykonywania ich zadań i korzystania z ich uprawnień muszą być proporcjonalne do celu takich działań.
Wykonując swoje zadania i korzystając ze swoich uprawnień, nie mogą oni dyskrymin
ować
osób ze względu na płeć, rasę lub pochodzenie etniczne, religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.
5.
Zgodnie z art. 8g Agencja powołuje oficera koordynującego w odniesieniu do każdego wspólnego działania lub projektu pilotażowego, do których zostaną oddelegowani członkowie
europejskich zespołów straży granicznej
.
Rola oficera koordynującego polega na wspieraniu współpracy i koordynacji między przyjmującymi i uczestniczącymi państwami członkowskimi.
6.
Agencja pokrywa koszty poniesione przez państwa członkowskie w związku z udostępnianiem przez nich, zgodnie z ust. 1 niniejszego artykułu, swoich funkcjonariuszy straży granicznej do
europejskich zespołów straży granicznej
zgodnie z art. 8h.
6a.
Agencja corocznie informuje Parlament Europejski o liczbie funkcjonariuszy straży granicznej udostępnianych przez każde z państw członkowskich w ramach europejskich zespołów straży granicznej zgodnie z niniejszym artykułem.
Artykuł 3c
Wydawanie poleceń
europejskim zespołom straży granicznej
1.
W okresie oddelegowania
europejskich zespołów straży granicznej
przyjmujące państwo członkowskie wydaje polecenia dla zespołów zgodnie z planem operacyjnym, o którym mowa w art. 3a ust. 1.
2.
Agencja może przekazywać swoje spostrzeżenia na temat poleceń, o których mowa w ust. 1, przyjmującemu państwu członkowskiemu za pośrednictwem swojego oficera koordynującego, o którym mowa w art. 3b ust. 5.
W takim przypadku przyjmujące państwo członkowskie bierze pod uwagę spostrzeżenia.
3.
Zgodnie z art. 8g przyjmujące państwo członkowskie udziela oficerowi koordynującemu wszelkiej niezbędnej pomocy, w tym pełnego dostępu do
europejskich zespołów straży granicznej
na każdym etapie trwania oddelegowania.
4.
Podczas wykonywania swoich zadań i korzystania ze swoich uprawnień, członkowie
europejskich zespołów straży granicznej
podlegają środkom dyscyplinarnym ich rodzimego państwa członkowskiego.
7)
art. 4otrzymuje brzmienie:
Artykuł 4
Analiza ryzyka
Agencja opracowuje i stosuje wspólny zintegrowany model analizy ryzyka.
Przygotowuje ona zarówno analizy o charakterze ogólnym, jak i analizy ryzyka dostosowane do określonych potrzeb, które mają być przedkładane Radzie i Komisji.
▌
Do celów analizy ryzyka
Agencja
może poddać ocenie, po wcześniejszej konsultacji z zainteresowanymi państwami członkowskimi ich
zdolność do sprostania nadchodzącym wyzwaniom, w tym obecnym i przyszłym zagrożeniom i presji na granicach zewnętrznych państw członkowskich;
dotyczy to w szczególności państw członkowskich, które znajdują się pod szczególną i nieproporcjonalną presją.
W tym celu
agencja
może poddać ocenie
wyposażenie i zasoby państw członkowskich związane z kontrolą granic.
Ocena opiera się na informacjach dostarczonych przez zainteresowane państwa członkowskie oraz na sprawozdaniach i wynikach wspólnych działań, projektów pilotażowych, szybkich interwencji i innych działań Agencji.
Oceny te pozostają bez uszczerbku dla mechanizmu oceny Schengen.
Wyniki tych ocen są przedstawiane Zarządowi.
Do celów niniejszego artykułu państwa członkowskie dostarczają Agencji wszystkie niezbędne informacje na temat sytuacji i potencjalnych zagrożeń na granicach zewnętrznych.
Opracowując wspólne podstawowe programy szkolenia funkcjonariuszy straży granicznych, o których mowa w art. 5, Agencja uwzględnia wyniki wspólnego zintegrowanego modelu analiz ryzyka.
8)
W
art. 5 wprowadza się następujące zmiany
:
a)
przed akapitem pierwszym dodaje się akapity w następującym brzmieniu:
'Funkcjonariuszom straży granicznej, którzy są członkami europejskich zespołów straży granicznej Agencja zapewnia zaawansowane szkolenie odpowiednie do rodzaju wykonywanych przez nich zadań i przyznanych im uprawnień oraz prowadzi z tymi funkcjonariuszami straży granicznej regularne ćwiczenia zgodnie z harmonogramem zaawansowanego szkolenia i ćwiczeń, o którym mowa w rocznym programie prac Agencji.
Agencja podejmuje także niezbędne inicjatywy mające na celu zapewnienie, aby przed rozpoczęciem udziału w działaniach operacyjnych organizowanych przez Agencję wszyscy funkcjonariusze straży granicznej i inni pracownicy z państw członkowskich uczestniczący w europejskich zespołach straży granicznej, a także personel Agencji odbyli szkolenie w zakresie właściwego prawa Unii i prawa międzynarodowego, w tym praw podstawowych i dostępu do ochrony międzynarodowej oraz wytycznych umożliwiających rozpoznanie osób potrzebujących ochrony i skierowanie ich do odpowiednich struktur.
b)
akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
Agencja ustanawia i dalej rozwija wspólne podstawowe programy szkolenia funkcjonariuszy straży granicznej oraz zapewnia szkolenie na poziomie europejskim dla instruktorów krajowych funkcjonariuszy straży granicznej państw członkowskich, w tym w zakresie praw podstawowych, dostępu do ochrony międzynarodowej
i właściwego prawa morskiego
.
Agencja sporządza podstawowe programy szkolenia po zasięgnięciu opinii forum konsultacyjnego.
Państwa członkowskie uwzględniają wspólne podstawowe programy szkoleń w szkoleniach krajowych funkcjonariuszy straży granicznej.
c)
po ostatnim akapicie dodaje się akapit w brzmieniu:
Agencja ustanawia program wymiany umożliwiający funkcjonariuszom straży granicznej uczestniczącym w europejskich zespołach straży granicznej zdobycie wiedzy i szczególnego know-how, dzięki doświadczeniom zdobytym za granicą oraz obserwacji sprawdzonych rozwiązań tam wykorzystywanych podczas współpracy z funkcjonariuszami straży granicznej w państwach członkowskich innych niż ich własne.
9)
art. 6 i 7 otrzymują brzmienie:
Artykuł 6
Monitorowanie badań i uczestnictwo w badaniach
Agencja
czynnie
monitoruje badania mające znaczenie dla kontroli i ochrony granic zewnętrznych i uczestniczy w ich rozwoju oraz przekazuje te informacje Komisji i państwom członkowskim.
Artykuł 7
Wyposażenie techniczne
1.
Agencja może nabywać,
samodzielnie lub na zasadzie współwłasności z państwem członkowskim,
lub brać w leasing wyposażenie techniczne dla potrzeb kontroli granic zewnętrznych, które ma być udostępniane podczas wspólnych działań, projektów pilotażowych,
szybkich interwencji
, wspólnych działań dotyczących powrotów lub projektów pomocy technicznej zgodnie z zasadami finansowymi mającymi zastosowanie do Agencji.
Każdą decyzję o nabyciu
lub wzięciu w leasing
wyposażenia, która pociąga za sobą znaczące koszty dla Agencji, poprzedza dogłębna analiza potrzeb oraz kosztów i korzyści.
Wszelkie takie wydatki są przewidziane w budżecie Agencji, przyjętym przez zarząd zgodnie z art. 29 ust. 9.
W przypadku gdy Agencja nabywa lub bierze w leasing istotne wyposażenie techniczne, takie jak statki lub pojazdy służące do patroli morskich i przybrzeżnych, zastosowanie mają następujące warunki:
a)
w przypadku nabycia
i współwłasności
Agencja formalnie uzgadnia z jednym państwem członkowskim, że zapewni ono rejestrację wyposażenia
zgodnie z mającym zastosowanie ustawodawstwem w tym państwie członkowskim
;
b)
w przypadku leasingu wyposażenie musi być zarejestrowane w państwie członkowskim.
Na podstawie wzoru umowy sporządzonego przez Agencję państwo członkowskie rejestracji oraz Agencja uzgadniają warunki zapewniające okresy pełnego udostępnienia Agencji aktywów objętych współwłasnością, a także warunki korzystania z wyposażenia.
Państwo członkowskie rejestracji lub dostawca wyposażenia technicznego zapewnia niezbędnych ekspertów oraz pracowników technicznych do obsługi wyposażenia technicznego w sposób zgodny z prawem i bezpieczny.
2.
Agencja tworzy i przechowuje scentralizowane rejestry wyposażenia należącego do rezerwy wyposażenia technicznego obejmującej wyposażenie będące własnością państw członkowskich albo Agencji
oraz wyposażenie, którego współwłaścicielami są państwa członkowskie i Agencja
dla potrzeb kontroli granic zewnętrznych.
Rezerwa wyposażenia technicznego zawiera minimalną ilość wyposażenia technicznego danego rodzaju, o czym mowa w ust. 5 niniejszego artykułu.
Wyposażenie należące do rezerwy wyposażenia technicznego należy jest udostępniane w trakcie działań, o których mowa w art. 3, 8a i 9.
3.
Państwa członkowskie wnoszą wkład do rezerwy wyposażenia technicznego, o której mowa w ust. 2.
Wkład państw członkowskich w rezerwę wyposażenia technicznego i jego udostępnienie na potrzeby konkretnych działań planowane są na postawie corocznych negocjacji dwustronnych i porozumień pomiędzy Agencją i pastwami członkowskimi.
Na wniosek Agencji państwa członkowskie udostępniają swoje wyposażenie techniczne
zgodnie z tymi porozumieniami i
w zakresie, w jakim to wyposażenie stanowi część minimalnej ilości wyposażenia technicznego przewidzianą na dany rok, chyba że zaistnieje wyjątkowa sytuacja w znaczny sposób wpływająca na możliwość realizacji zadań krajowych.
Wnioski takie składa się, co najmniej, 45 dni przed planowanym oddelegowaniem.
Wkład w rezerwę wyposażenia technicznego jest poddawany corocznemu przeglądowi.
4.
Agencja zarządza rejestrami rezerwy wyposażenia technicznego w następujący sposób:
a)
podział ze względu na rodzaj wyposażenia i rodzaj działania:
b)
podział ze względu na właściciela (państwo członkowskie, Agencja, inni);
c)
ilość wymaganego wyposażenia ogółem;
d)
wymogi w zakresie pracowników do obsługi, jeśli ma to zastosowanie;
e)
inne informacje, takie jak szczegóły rejestracji, wymogi w zakresie transportu i konserwacji, mające zastosowanie krajowe systemy eksportu, instrukcje techniczne lub inne informacje istotne z punktu widzenia właściwego użytkowania wyposażenia.
5.
Agencja finansuje udostępnienie wyposażenia technicznego, które stanowi część minimalnej ilości wyposażenia technicznego zapewnianego przez określone państwo członkowskie w danym roku.
Udostępnienie wyposażenia technicznego, które nie stanowi minimalnej ilości wyposażenia technicznego, jest współfinansowane przez Agencję maksymalnie do wysokości
100 %
wydatków kwalifikowalnych,
przy uwzględnieniu szczególnej sytuacji w państwie członkowskim udostępniającym taki sprzęt techniczny.
Na wniosek Dyrektora Wykonawczego, Zarząd ustala co roku, zgodnie z art. 24, zasady dotyczące wyposażenia technicznego, w tym wymaganych minimalnych ilości wyposażenia technicznego danego rodzaju ogółem, warunki udostępniania oraz zwrotu kosztów.
Do celów budżetowych zarząd powinien podjąć taką decyzję do dnia 31 marca każdego roku.
Agencja proponuje minimalną ilość wyposażenia technicznego w zależności od swoich potrzeb, w szczególności uwzględniając zdolność do realizacji wspólnych działań, projektów pilotażowych,
szybkich interwencji
i wspólnych działań dotyczących powrotów, zgodnie z jej programem prac na dany rok.
Agencja zmienia minimalną ilość wyposażenia technicznego, jeżeli jest ona niewystarczająca do wykonania planu operacyjnego uzgodnionego na potrzeby wspólnych działań, projektów pilotażowych, szybkich interwencji lub wspólnych działań dotyczących powrotów; zmiany tej dokonuje Agencja na podstawie uzasadnionych potrzeb oraz porozumienia z państwami członkowskimi.
6.
Agencja informuje co miesiąc Zarząd o składzie i udostępnieniu wyposażenia należącego do rezerwy wyposażenia technicznego.
W przypadku gdy minimalna ilość wyposażenia technicznego, o której mowa w ust. 5, nie zostanie osiągnięta, Dyrektor Wykonawczy niezwłocznie informuje o tym Zarząd.
Zarząd w trybie pilnym podejmuje decyzję o ustaleniu priorytetów w zakresie udostępnienia wyposażenia technicznego i podejmuje niezbędne działania w celu uzupełnienia stwierdzonych niedoborów.
Zarząd informuje Komisję o stwierdzonych niedoborach i podjętych działaniach.
Komisja następnie
informuje
o tym Parlament Europejski i Radę, przekazując również własną ocenę sytuacji.
6a.
Agencja corocznie informuje Parlament Europejski o ilości wyposażenia technicznego, które każde państwo członkowskie przekazało do rezerwy wyposażenia technicznego zgodnie z niniejszym artykułem.
10)
w art. 8
wprowadza się następujące zmiany
:
a)
ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1.
Bez uszczerbku dla art. 78 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (»TFUE«), jedno lub kilka państw członkowskich, które znajdują się pod szczególną lub nieproporcjonalną presją, lub w sytuacji wymagającej zwiększonej pomocy technicznej i operacyjnej przy wykonywaniu swoich zobowiązań w odniesieniu do kontroli i ochrony granic zewnętrznych, może zwrócić się o pomoc do Agencji.
Zgodnie z art. 3 Agencja organizuje odpowiednią pomoc techniczną i operacyjną dla wnioskującego państwa członkowskiego (wnioskujących państw członkowskich).
b)
w ust. 2 dodaje się następującą literę:
'c)
oddelegować funkcjonariuszy straży granicznej z europejskich zespołów straży granicznej.
c)
ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.
Agencja może nabywać wyposażenie techniczne służące do dokonywania odpraw i ochrony granic zewnętrznych, które ma być wykorzystywane przez ekspertów Agencji oraz w ramach szybkich interwencji przez czas ich trwania.
11)
art.8a otrzymuje brzmienie:
Artykuł 8a
Szybkie interwencje
Na wniosek państwa członkowskiego znajdującego się w sytuacji nagłej i wyjątkowej presji, zwłaszcza w przypadku napływu znacznej liczby obywateli państw trzecich usiłujących nielegalnie przedostać się na terytorium tego państwa członkowskiego na odcinkach granic zewnętrznych, Agencja może oddelegować na ograniczony okres czasu na terytorium wnioskującego państwa członkowskiego jeden lub większą liczbę europejskich zespołów straży granicznej (zwanych dalej »zespołem« lub »zespołami«) na odpowiedni czas, zgodnie z art. 4 rozporządzenia (WE) nr 863/2007.
12)
art. 8d ust. 5 otrzymuje brzmienie:
5.
Jeśli Dyrektor Wykonawczy zdecyduje się oddelegować jeden lub większą liczbę zespołów, Agencja wraz z wnioskującym państwem członkowskim sporządzają niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż w ciągu pięciu dni roboczych od daty decyzji, plan operacyjny zgodnie z art. 8e.
13)
w art. 8e ust. 1 wprowadza się następujące zmiany::
a)
litery
e)
, f) i g) otrzymują brzmienie:
e)
skład zespołów, a także oddelegowanie innych właściwych pracowników;
f)
przepisy dotyczące dowodzenia i kontroli, w tym nazwiska i stopnie funkcjonariuszy straży granicznej przyjmującego państwa członkowskiego odpowiedzialnych za prowadzenie współpracy z
zespołami
, w szczególności tych funkcjonariuszy straży granicznej, którzy dowodzą zespołami w okresie trwania operacji wsparcia, oraz pozycję zespołów w strukturze dowodzenia;
g)
wyposażenie techniczne, które ma być udostępnione razem z zespołami, w tym szczególne wymogi, takie jak warunki użytkowania, wymagany personel do obsługi, transport i inna logistyka oraz postanowienia finansowe.
b)
dodaje się litery w brzmieniu:
h)
szczegółowe przepisy dotyczące natychmiastowego zgłaszania incydentów przez Agencję zarządowi i właściwym krajowym organom publicznym;
i)
system sprawozdawczości i oceny zawierający poziomy odniesienia dla sprawozdania z oceny oraz ostateczny termin składania sprawozdania z oceny końcowej zgodnie z art. 3 ust. 4;
j)
w odniesieniu do działań na morzu -
szczegółowe informacje dotyczące stosowania właściwej jurysdykcji i prawodawstwa na
obszarze geograficznym, na którym odbywa się wspólne działanie,
w tym odniesienia do prawa międzynarodowego i prawa Unii dotyczącego zatrzymywania, ratownictwa na morzu i sprowadzania na ląd;
k)
formy współpracy z państwami trzecimi, innymi agencjami i organami Unii oraz organizacjami międzynarodowymi.
14)
w art. 8h ust. 1
część wprowadzająca
otrzymuje brzmienie: 1.
Agencja w pełni pokrywa następujące koszty poniesione przez państwa członkowskie w związku z udostępnianiem przez nie funkcjonariuszy straży granicznej do celów, o których mowa w art. 3 ust. 2, art. 8a i 8c:
15)
art. 9 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 9
Współpraca w zakresie powrotów
1.
Agencja, z zastrzeżeniem polityki Unii w zakresie powrotów, a w szczególności dyrektywy 2008/115/WE,
oraz bez kontroli merytorycznej decyzji dotyczących powrotów,
zapewnia niezbędną pomoc, oraz na wniosek uczestniczących państw członkowskich koordynację
lub organizację
wspólnych działań państw członkowskich dotyczących powrotów
, w tym również w zakresie przelotów czarterowych na potrzeby takich operacji
.
Agencja
finansuje
lub
współfinansuje
działania i projekty, o których mowa w niniejszym ustępie, w postaci dotacji ze swojego budżetu zgodnie z zasadami finansowymi mającymi zastosowanie do Agencji.
Agencja może również skorzystać ze środków finansowych Unii dostępnych w dziedzinie powrotów.
Agencja zapewnia, aby w umowach z państwami członkowskimi o przyznaniu dotacji wszelkie wsparcie finansowe było uzależnione od pełnego poszanowania Karty praw podstawowych.
2.
Agencja opracowuje kodeks postępowania w przypadku powrotów przebywających nielegalnie obywateli państw trzecich, który ma zastosowanie w trakcie wszystkich wspólnych działań dotyczących powrotów koordynowanych przez Agencję, zawierający wspólne, znormalizowane procedury, które powinny ułatwić organizację wspólnych
działań dotyczących powrotów
i zapewnić powrót w sposób ludzki i z poszanowaniem praw podstawowych, a w szczególności zasady godności osoby ludzkiej, zakazu stosowania tortur oraz nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania, prawa do wolności i bezpieczeństwa oraz prawa do ochrony danych osobowych i niedyskryminacji.
3.
W kodeksie postępowania szczególną uwagę poświęca się obowiązkowi zapewnienia skutecznego systemu monitorowania powrotów przymusowych, określonemu w art. 8 ust. 6 dyrektywy 2008/115/WE
oraz strategii w zakresie praw podstawowych, o której mowa w art. 26a ust. 1 niniejszego rozporządzenia
.
Monitorowanie wspólnych działań dotyczących powrotów powinno być prowadzone na
podstawie obiektywnych i przejrzystych kryteriów
i obejmować całe wspólne działanie dotyczące powrotów od etapu przed opuszczeniem kraju do czasu przekazania osób odsyłanych w kraju powrotu.
4.
Państwa członkowskie
regularnie
informują Agencję
o swoich potrzebach w zakresie
pomocy lub koordynacji ze strony Agencji.
Agencja opracowuje kroczący plan operacyjny, aby zapewnić wnioskującym państwom członkowskim niezbędne wsparcie operacyjne, w tym wyposażenie techniczne, o którym mowa w art. 7 ust. 1.
Na wniosek Dyrektora Wykonawczego Zarząd podejmuje decyzję, zgodnie z art. 24, w sprawie treści kroczącego planu operacyjnego i sposobu działania przewidzianego w tym planie.
5.
Agencja współpracuje z właściwymi organami państw trzecich, o których mowa w art. 14, ustala najlepsze praktyki dotyczące uzyskiwania dokumentów podróży oraz powrotów przebywających nielegalnie obywateli państw trzecich.
_________________________
* Dz.U. L 348, z 24.12.2008, s. 98
16)
art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie: 2.
Podczas wykonywania swoich zadań i korzystania ze swoich uprawnień zaproszeni funkcjonariusze przestrzegają prawa Unii i
prawa międzynarodowego
, zgodnie z prawami podstawowymi i z prawem krajowym przyjmującego państwa członkowskiego.
17)
art. 11 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 11
Systemy wymiany informacji
Agencja może podjąć wszystkie niezbędne środki w celu ułatwienia wymiany informacji istotnych dla jej zadań z Komisją i państwami członkowskimi
oraz, w stosownych przypadkach, z agencjami Unii, o których mowa w art. 13.
Opracowuje i stosuje ona system informacyjny umożliwiający wymianę informacji niejawnych z
tymi podmiotami, w tym w zakresie danych osobowych, o których mowa w art. 11a, 11b i 11c.
Agencja może podjąć wszystkie niezbędne środki w celu ułatwienia wymiany informacji istotnych dla jej zadań ze Zjednoczonym Królestwem i Irlandią, jeżeli dotyczą one działań, w których te państwa uczestniczą zgodnie z art. 12 i art. 20 ust. 5.
18)
dodaje się artykuły w brzmieniu:
Artykuł 11a
Ochrona danych
Do przetwarzania danych osobowych przez Agencję stosuje się rozporządzenie (WE) nr 45/2001.
Zarząd ustanawia środki w celu stosowania przez Agencję rozporządzenia (WE) nr 45/2001, w tym środki dotyczące inspektora ochrony danych Agencji.
Środki te ustanawia się po konsultacji z Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.
Bez uszczerbku dla art. 11b i 11c Agencja może przetwarzać dane osobowe w celach administracyjnych.
Artykuł 11b
Przetwarzanie danych osobowych w kontekście wspólnych działań dotyczących powrotów
1.
Podczas wykonywania swoich zadań związanych z organizacją i koordynacją wspólnych działań dotyczących powrotów państw członkowskich, o których mowa w art. 9, Agencja może przetwarzać dane osobowe osób, które podlegają działaniom dotyczącym powrotów.
2.
Przetwarzanie takich danych osobowych musi odbywać się z poszanowaniem zasad konieczności i proporcjonalności.
W szczególności musi byc ono ściśle ograniczone do tych danych osobowych, które są wymagane do celów przeprowadzenia wspólnych działań dotyczących powrotów.
3.
Dane osobowe są usuwane natychmiast po osiągnięciu celu, dla którego zostały zgromadzone, nie później jednak, niż dziesięć dni po zakończeniu wspólnego działania dotyczącego powrotów.
4.
W przypadku gdy dane osobowe nie są przenoszone na nośnik przez państwo członkowskie, mogą one zostać przeniesione przez Agencję.
5.
Niniejszy artykuł stosuje się zgodnie ze środkami, o których mowa w art. 11a.
Artykuł 11c
Przetwarzanie danych osobowych zgromadzonych w ramach działań dotyczących powrotów, projektów pilotażowych i szybkich interwencji
1.
Bez uszczerbku dla kompetencji państw członkowskich w zakresie gromadzenia danych osobowych w ramach wspólnych działań, projektów pilotażowych i szybkich interwencji oraz z zastrzeżeniem ograniczeń określonych w ust. 2 i 3, Agencja może kontynuować, przetwarzanie danych osobowych zgromadzonych przez państwa członkowskie podczas takich działań operacyjnych i przekazanych Agencji w celu przyczynienia się do bezpieczeństwa na zewnętrznych granicach państw członkowskich.
2.
Takie dalsze przetwarzanie danych osobowych przez Agencję ogranicza się do danych osobowych dotyczących osób podejrzanych przez właściwe organy państw członkowskich, w oparciu o uzasadnione przesłanki, o uczestnictwo w transgranicznych działaniach przestępczych, w ułatwianiu nielegalnych działań migracyjnych lub w handlu ludźmi określonych w art. 1 ust. 1 lit. a) i b) dyrektywy Rady 2002/90/WE z dnia 28 listopada 2002 r. definiującej ułatwianie nielegalnego wjazdu, tranzytu i pobytu.*
3.
Dane osobowe, o których mowa w ust. 2, są dalej przetwarzane przez Agencję jedynie w następujących celach:
a)
przekazywanie, po indywidualnym rozpatrzeniu każdego przypadku, do Europolu lub innych unijnych organów ścigania, z zastrzeżeniem art. 13;
b)
wykorzystywanie w celu opracowania analiz ryzyka, o których mowa w art. 4.
Dane umieszczane w wynikach analiz ryzyka są anonimizowane.
4.
Dane osobowe są usuwane natychmiast po ich przekazaniu do Europolu lub innych agencji Unii lub wykorzystaniu do przygotowania analiz ryzyka zgodnie z art. 4.
Okres ich przechowywania nie może w żadnym przypadku przekroczyć trzech miesięcy od daty ich zgromadzenia.
5.
Przetwarzanie takich danych osobowych musi się odbywać z poszanowaniem zasad konieczności i proporcjonalności.
Agencja nie może wykorzystywać danych osobowych do celów przeprowadzania dochodzeń, za które odpowiedzialne są właściwe organy państw członkowskich.
W szczególności przetwarzanie danych musi być ściśle ograniczone do tych danych osobowych, które są wymagane do celów, o których mowa w ust. 3.
6.
Bez uszczerbku dla rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji**, dalsze przekazywanie takich danych osobowych lub inne udzielanie tych danych osobowych przetwarzanych przez Agencję państwom trzecim lub innym stronom trzecim jest zabronione.
7.
Niniejszy artykuł stosuje się zgodnie ze środkami, o których mowa w art. 11a.
Artykuł 11d
Zasady bezpieczeństwa w zakresie ochrony informacji niejawnych i informacji szczególnie chronionych nieobjętych klauzulą poufności
1.
Agencja stosuje zasady Komisji dotyczące bezpieczeństwa określone w załączniku do decyzji Komisji 2001/844/WE, EWWiS, Euratom z dnia 29 listopada 2001 r. zmieniająca jej regulamin wewnętrzny ***.
Zasady te mają zastosowanie między innymi do wymiany, przetwarzania i przechowywania informacji niejawnych.
2.
Agencja stosuje zasady bezpieczeństwa dotyczące przetwarzania informacji szczególnie chronionych nieobjętych klauzulą poufności, określone w decyzji, o której mowa w ust. 1 niniejszego artykułu i wprowadzone w życie przez Komisję.
Zarząd ustanawia środki w celu stosowania tych zasad bezpieczeństwa.
________________
* Dz.U. L 328 z 5.12.2002, s. 17.
** Dz.U. L 145 z 31.5.2001, s. 43.
***
Dz.U. L 317 z 3.12.2001, s. 1.
19)
art. 13 i 14 otrzymują brzmienie:
Artykuł 13
Współpraca z agencjami i organami Unii oraz organizacjami międzynarodowymi
Agencja może współpracować z Europolem, Europejskim Urzędem Wsparcia w dziedzinie Azylu, Agencją Praw Podstawowych Unii Europejskiej (»Agencja Praw Podstawowych«) innymi agencjami i organami Unii oraz organizacjami międzynarodowymi właściwymi w kwestiach objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach ustaleń roboczych dokonanych z tymi organami zgodnie ze stosownymi postanowieniami TFUE oraz przepisami w sprawie kompetencji tych podmiotów.
W każdym przypadku
Agencja informuje Parlament Europejski o wszelkich takich ustaleniach.
Dalsze przekazywanie lub inne przekazywanie danych osobowych przetwarzanych przez Agencję innym agencjom lub organom Unii odbywa się na podstawie specjalnych ustaleń roboczych dotyczących wymiany danych osobowych oraz z zastrzeżeniem uprzedniej zgody Europejskiego Inspektora Ochrony Danych.
Agencja może również, za zgodą zainteresowanego państwa członkowskiego (zainteresowanych państw członkowskich), zaprosić obserwatorów z agencji i organów Unii lub organizacji międzynarodowych do uczestnictwa w swoich działaniach, o których mowa w art. 3, 4 i 5, w takim stopniu, w jakim ich obecność jest zgodna z celami tych działań, może przyczynić się do poprawy współpracy i wymiany najlepszych praktyk i nie ma wpływu na ogólne bezpieczeństwo tych działań.
Udział tych obserwatorów może mieć miejsce jedynie za zgodą zainteresowanego państwa członkowskiego (zainteresowanych państw członkowskich), o którym mowa w art. 4 i 5, i jedynie za zgodą przyjmującego państwa członkowskiego w przypadku działań, o których mowa w art. 3.
Szczegółowe zasady uczestnictwa obserwatorów włącza się do planu operacyjnego, o którym mowa w art. 3a ust. 1.
Agencja zapewnia takim obserwatorom odpowiednie szkolenia przed rozpoczęciem ich udziału w działaniach.
Artykuł 14
Ułatwienie współpracy operacyjnej z państwami trzecimi oraz współpracy z właściwymi organami państw trzecich
1.
W kwestiach objętych działaniami Agencji i w zakresie wymaganym do wypełnienia jej zadań Agencja ułatwia współpracę operacyjną między państwami członkowskimi i państwami trzecimi w ramach polityki stosunków zewnętrznych Unii, w tym w odniesieniu do praw człowieka.
Agencja i państw członkowskie przestrzegają norm i standardów co najmniej równoważnych normom i standardom ustanowionym w ustawodawstwie Unii, również gdy współpraca z państwami trzecimi ma miejsce na terytorium tych państw.
Ustanowienie współpracy z państwami trzecimi służy również promowaniu standardów europejskich w zakresie zarządzania granicami, obejmując również kwestie poszanowania praw podstawowych i godności człowieka.
2.
Agencja może współpracować z organami państw trzecich właściwymi w sprawach objętych niniejszym rozporządzeniem w ramach ustaleń roboczych dokonanych z tymi organami, zgodnie ze stosownymi postanowieniami TFUE.
Te ustalenia robocze mogą dotyczyć jedynie zarządzania współpracą operacyjną.
3.
Agencja może oddelegować do państw trzecich
swoich
urzędników łącznikowych, którzy powinni być objęci możliwie najwyższą ochroną, aby mogli wykonywać swoje obowiązki.
Wchodzą oni w skład lokalnych lub regionalnych sieci współpracy urzędników łącznikowych
ds. imigracji
państw członkowskich, tworzonych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 377/2004 z dnia 19 lutego 2004 r. w sprawie utworzenia sieci oficerów łącznikowych ds. imigracji*.
Urzędnicy łącznikowi są oddelegowywani jedynie do państw trzecich, w których sposoby zarządzania granicami są zgodne z minimalnymi standardami w zakresie praw człowieka.
Ich oddelegowanie zatwierdzane jest przez zarząd.
W ramach polityki w zakresie stosunków zewnętrznych Unii
w pierwszej kolejności należy oddelegowywać urzędników łącznikowych do tych państw trzecich, które, jak wynika z analizy ryzyka, stanowią kraj pochodzenia lub tranzytu w odniesieniu do nielegalnej migracji.
Na zasadzie wzajemności Agencja może również przyjmować urzędników łącznikowych oddelegowywanych także przez te państwa trzecie na określony okres czasu.
Na wniosek Dyrektora Wykonawczego oraz zgodnie z art. 24 Zarząd co roku przyjmuje wykaz priorytetów.
4.
Zgodnie z prawem Unii i z prawami podstawowymi do zadań urzędników łącznikowych
Agencji
należy nawiązywanie i utrzymywanie kontaktów z właściwymi organami w państwach trzecich, do których zostali oddelegowani, aby przyczynić się do zapobiegania i zwalczania nielegalnej imigracji oraz do powrotu nielegalnych imigrantów.
5.
Agencja może korzystać z finansowania Unii zgodnie z przepisami stosownych instrumentów wspierających politykę stosunków zewnętrznych Unii.
Agencja może wprowadzać i finansować w państwach trzecich projekty pomocy technicznej dotyczące kwestii objętych niniejszym rozporządzeniem.
6.
Agencja może również,
za zgodą zainteresowanego państwa członkowskiego (zainteresowanych państw członkowskich)
, zapraszać
obserwatorów z
państw trzecich do uczestnictwa w jej działaniach, o których mowa w art. 3, 4 i 5,
w takim stopniu, w jakim ich obecność jest zgodna z celami tych działań, może przyczynić się do poprawy współpracy i wymiany najlepszych praktyk i nie ma wpływu na ogólne bezpieczeństwo tych działań
.
Udział tych obserwatorów może mieć miejsce wyłącznie za zgodą zainteresowanego państwa członkowskiego (zainteresowanych państw członkowskich), o których mowa w art. 4 i 5, i jedynie za zgodą przyjmującego państwa członkowskiego w przypadku działań, o których mowa w art. 3.
Szczegółowe zasady uczestnictwa obserwatorów włącza się do planu operacyjnego, o którym mowa w art. 3a ust. 1.
Agencja zapewnia takim
obserwatorom
odpowiednie szkolenia przed rozpoczęciem ich udziału w działaniach.
7.
Zawierając umowy dwustronne z państwami trzecimi, o których mowa w art. 2 ust. 2, państwa członkowskie w stosownych przypadkach
mogą włączyć
do nich postanowienia dotyczące roli i kompetencji Agencji, w szczególności w odniesieniu do realizacji uprawnień wykonawczych przez członków zespołów oddelegowywanych przez Agencję w trakcie wykonywania wspólnych działań lub projektów pilotażowych, o których mowa w art. 3.
8
.
Działania, o których mowa w ust. 2 i
3
niniejszego artykułu są uzależnione od otrzymania uprzedniej opinii Komisji
.Parlament Europejski jest w pełni informowany o tych działaniach najszybciej jak to możliwe.
.
____________________
* Dz. U. L 64, z 2.3.2004, s. 1
20)
art. 15 akapit pierwszy otrzymuje brzmienie:
Agencja jest organem Unii.
Ma ona osobowość prawną.
21)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
Artykuł 15a
Pozrozumienie w sprawie siedziby
»Niezbędne ustalenia dotyczące lokali, które mają zostać przekazane Agencji w państwie członkowskim, w którym znajduje się jej siedziba, oraz obiektów udostępnianych przez to państwo członkowskie, jak również szczegółowe przepisy mające zastosowanie w państwie członkowskim do Dyrektora Wykonawczego, Zastępcy Dyrektora Wykonawczego, członków Zarządu, pracowników Agencji i członków ich rodzin określa porozumienie w sprawie siedziby między Agencją a państwem członkowskim, w którym znajduje się jej siedziba.
Porozumienie w sprawie siedziby zostaje zawarte po uzyskaniu zgody Zarządu.
Państwo członkowskie, w którym znajduje się siedziba Agencji, zapewnia najlepsze możliwe warunki w celu zapewnienia właściwego funkcjonowania Agencji, w tym wielojęzyczne placówki szkolne o orientacji europejskiej i odpowiednie połączenia komunikacyjne.
22)
w art. 17 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 3 otrzymuje brzmienie: 3.
Do celów wykonania art. 3b ust 5, jedynie pracownik Agencji podlegający regulaminowi pracowniczemu urzędników Unii Europejskiej lub tytułowi II warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej może zostać mianowany oficerem koordynującym zgodnie z art. 8g.
Do celów wykonania
art. 3b ust. 3
jedynie eksperci narodowi oddelegowani przez państwo członkowskie do Agencji mogą zostać wyznaczeni do przydzielenia do
europejskich zespołów straży granicznej
.
Zgodnie z tym artykułem Agencja wyznacza ekspertów narodowych, których przydziela się do
europejskich zespołów straży granicznej
.
b)
dodaje się akapity w brzmieniu: 4.
Zarząd przyjmuje niezbędne środki wykonawcze w porozumieniu z Komisją zgodnie z art. 110 regulaminu pracowniczego urzędników Unii Europejskiej.
5.
Zarząd może przyjąć przepisy w celu umożliwienia oddelegowywania ekspertów narodowych z państw członkowskich do Agencji.
Przepisy te uwzględniają wymogi
art. 3b ust 3
, w szczególności fakt, że są oni uznawani za zaproszonych funkcjonariuszy oraz wykonują zadania i posiadają uprawnienia przewidziane w art. 10.
Zawarte są w nich warunki oddelegowania.»;
▌
23)
w art. 20 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 2 wprowadza się następujące zmiany:
(i)
lit. h) otrzymuje brzmienie:
»h)
określa strukturę organizacyjną Agencji i przyjmuje politykę kadrową Agencji, w szczególności wieloletni plan w zakresie polityki kadrowej.
Zgodnie ze stosownymi przepisami rozporządzenia Komisji (WE, Euratom) nr 2343/2002 z dnia 19 listopada 2002 r. w sprawie ramowego rozporządzenia finansowego dotyczącymi organów, o których mowa w art. 185
rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich*, wieloletni plan w zakresie polityki kadrowej jest przedstawiany
Komisji i władzy budżetowej po uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji;
____________
* Dz.U. L 357 z 31.12.2002, s. 72.
(ii)
dodaje się literę w brzmieniu:
(i)
przyjmuje wieloletni plan Agencji mający na celu nakreślenie przyszłej, długoterminowej strategii działań Agencji.
b)
ust. 4 otrzymuje brzmienie: 4.
Zarząd może doradzać Dyrektorowi Wykonawczemu w każdej sprawie ściśle związanej z rozwojem zarządzania operacyjnego granicami zewnętrznymi, w tym z działaniami dotyczącymi badań przewidzianymi w art. 6.
24)
w art. 21 wprowadza się następujące zmiany:
a)
w ust. 1 ostatnie zdanie otrzymuje brzmienie:
Kadencja jest odnawialna.
b)
ust. 3 otrzymuje brzmienie: 3.
W Agencji uczestniczą kraje stowarzyszone we wdrażaniu, stosowaniu i rozwijaniu dorobku Schengen.
Każdy z tych krajów posiada w zarządzie jednego przedstawiciela i jednego zastępcę.
Na mocy odpowiednich postanowień ich umów o stowarzyszeniu opracowano porozumienia, które określają charakter i zakres oraz szczegółowe zasady uczestnictwa tych krajów w pracy Agencji, włączając w to postanowienia w sprawie wkładów finansowych i pracowników.
25)
w art. 25 wprowadza się następujące zmiany:
a)
ust. 2 otrzymuje brzmienie:
2.
Parlament Europejski lub Rada mogą wezwać Dyrektora Wykonawczego do złożenia sprawozdania z wykonywania jego zadań, zwłaszcza dotyczących wdrażania i monitorowania strategii w zakresie praw podstawowych, sporządzenia ogólnego sprawozdania Agencji za ubiegły rok, przedstawienia programu prac na nadchodzący rok oraz wieloletniego planu Agencji, o którym mowa w art. 20 ust. 2 lit. i).
b)
w ust. 3 dodaje się literę w brzmieniu:
g)
zapewnia realizację
planu operacyjnego, o którym mowa w art. 3a i 8e.
26)
dodaje się artykuł w brzmieniu:
Artykuł 26a
Strategia w zakresie praw podstawowych
1.
Agencja opracowuje, rozwija i wdraża swoją strategię w zakresie praw podstawowych.
Agencja wprowadza skuteczny mechanizm monitorowania przestrzegania praw podstawowych we wszystkich swoich działaniach.
2.
Agencja ustanawia Forum Konsultacyjne wspierające Dyrektora Wykonawczego i Zarząd w kwestiach związanych z prawami podstawowymi.
Agencja zaprasza Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu, Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej, Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych ds. Uchodźców oraz inne właściwe organizacje do uczestnictwa w Forum Konsultacyjnym.
Na wniosek Dyrektora Wykonawczego Zarząd podejmuje decyzje w sprawie składu i metod pracy Forum Konsultacyjnego oraz sposobów przekazywania mu informacji.
Zasięga się opinii Forum Konsultacyjnego w kwestiach związanych z dalszym rozwojem i wdrażaniem strategii w zakresie praw podstawowych, kodeksem postępowania i wspólnymi podstawowymi programami.
Forum Konsultacyjne przygotowuje roczne sprawozdanie ze swoich działań.
Sprawozdanie to jest podawane do publicznej wiadomości.
3.
Zarząd mianuje pracownika ds. praw podstawowych posiadającego odpowiednie kwalifikacje i doświadczenie w dziedzinie praw podstawowych.
Jest on niezależny w pełnieniu swoich obowiązków pracownika ds. praw podstawowych i podlega bezpośrednio zarządowi i Forum konsultacyjnemu.
Składa regularne sprawozdania, stanowiące jego wkład w mechanizm monitorowania praw podstawowych.
4.
Pracownik ds. praw podstawowych i Forum Konsultacyjne mają dostęp do wszystkich informacji dotyczących poszanowania praw podstawowych w odniesieniu do wszystkich działań Agencji.
27)
w art. 33 dodaje się następujące ustępy: 2a.
W pierwszej ocenie po wejściu w życie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr …/2011 z dnia … zmieniającego rozporządzenie Rady nr 2007/2004 ustanawiające Europejską Agencję Zarządzania Współpracą Operacyjną na Zewnętrznych Granicach Państw Członkowskich Unii Europejskiej*
+ Dz.U.: proszę wstawić numer, datę i odniesienie do publikacji niniejszego rozporządzenia.
przeprowadza się również analizę potrzeb w zakresie dalszego zwiększenia koordynacji zarządzania zewnętrznymi granicami państw członkowskich, w tym wykonalności stworzenia europejskiego systemu straży granicznej.
2b.
Ocena obejmuje szczególną analizę przestrzegania Karty praw podstawowych podczas stosowania niniejszego rozporządzenia.
* Dz.U. L …».
Artykuł 2
Wejście w życie
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie dwudziestego dnia po jego opublikowaniu w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej
.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane w państwach członkowskich zgodnie z Traktatami.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodniczący
ZAŁĄCZNIK
Oświadczenie Parlamentu Europejskiego
Parlament Europejski podkreśla, że instytucje UE powinny dążyć do stosowania odpowiedniej i neutralnej terminologii w aktach prawnych dotyczących obywateli państw trzecich, którzy nie zostali upoważnieni przez władze państw członkowskich do przebywania na terytorium państw członkowskich lub których upoważnienie w tym zakresie straciło ważność.
W takich przypadkach instytucje UE powinny zastąpić terminy „nielegalna imigracja” czy „nielegalni imigranci” terminami „imigracja o nieuregulowanym statusie” i „imigranci o nieuregulowanym statusie”.
Commission declaration on the monitoring of return operations
The Commission undertakes to report to the European Parliament and the Council on an annual basis on the implementation of the monitoring of return operations as referred to in Article 9(3).
The report will be based on all relevant information made available by the Agency, its Management Board, and the Consultative Forum established by the draft Regulation.
In this context it should be noted that the Consultative Forum has full access to all information concerning the respect for fundamental rights in accordance with Article 26a.
The report will pay in particular attention to the application of the „objective and transparent criteria” that need to be observed during return operation carried out by the Frontex Agency.
The first annual report should be presented by the end of 2012.
Commission declaration on the creation of a European system of border guards
The Commission undertakes to launch a feasibility study regarding the creation of a European system of border guards, as referred to in the Stockholm programme, within one year from the adoption of this Regulation.
The outcome of the study will feed into the evaluation foreseen by Article 33(2a) of this Regulation.
The Commission also undertakes to analyse if there is a need for a technical amendment of Regulation (EC) No.
863/2007- establishing the Rapid Border Intervention Teams - with regard to the use of the name „European Border Guard Teams.
