6.9.2006
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Geoffrey Van Orden, Thomas Mann, Charles Tannock, Bernd Posselt, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Robert Evans, Neena Gill, Emilio Menéndez del Valle, w imieniu grupy politycznej PSE
– Sajjad Karim, Marios Matsakis, Elizabeth Lynne, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Jean Lambert, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– Verts/ALE ( B6‑0471/2006 )
– PSE ( B6‑0492/2006 )
– PPE-DE ( B6‑0493/2006 )
– ALDE ( B6‑0503/2006 )
w sprawie Sri Lanki
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Sri Lanki
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje z dnia 18 maja 2000 r. , 14 marca 2002 r. i 20 listopada 2003 r. w sprawie Sri Lanki, rezolucję z dnia 13 stycznia 2005 r. w sprawie kataklizmu tsunami oraz z dnia 18 maja 2006 r. w sprawie Sri Lanki,
–
uwzględniając decyzję Rady UE z dnia 29 maja 2006 r. o formalnym uznaniu bezprawności Tygrysów Wyzwolenia Tamilskiego Ilamu (LTTE),
–
uwzględniając oświadczenie współprzewodniczących konferencji tokijskiej z dnia 30 maja 2006 r.,
–
uwzględniając apel współprzewodniczących (UE, USA, Japonia, Norwegia) z dnia 12 sierpnia 2006 r. o zaprzestanie przez obie strony wszelkich naruszeń zawieszenia broni z 2002 r.
–
uwzględniając oświadczenie prezydencji UE z dnia 17 sierpnia 2006 r. w sprawie Sri Lanki,
–
uwzględniając deklarację tokijską w sprawie odbudowy i rozwoju Sri Lanki z dnia 10 czerwca 2003 r., która powiązała wsparcie pomocowe z postępami w procesie pokojowym,
–
uwzględniając porozumienie o zawieszeniu broni podpisane przez rząd Sri Lanki i LTTE, które weszło w życie w dniu 23 lutego 2002 r.
–
uwzględniając deklarację z Oslo z grudnia 2002 r., w której rząd Sri Lanki i LTTE doszli do porozumienia w sprawie poszukiwania rozwiązania w strukturze federacyjnej w ramach zjednoczonej Sri Lanki,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w ostatnich miesiącach sytuacja w Sri Lance poważnie się pogorszyła przynosząc setki ofiar śmiertelnych – około 200 000 ludzi zmuszonych do opuszczenia swych domostw, 500 000 cywili na półwyspie Dżafny pozbawionych podstawowych źródeł pożywienia i wody – oraz paraliżując niezbędne prace nad odbudową po kataklizmie tsunami,
B.
mając na uwadze, że Misja Obserwacyjna w Sri Lance (SLMM) ustaliła, iż LTTE odpowiada za wysadzenie cywilnego autobusu transportowego w ataku minowym w dniu 15 czerwca 2006 r. w Kebetigollewa w północnej części Sri Lanki, który spowodował śmierć 64 osób i obrażenia u 80, oraz że misja ta uznała to wydarzenie za rażące naruszenie porozumienia o zawieszeniu broni (CFA),
C.
mając na uwadze, że nieskorzystanie z okazji wznowienia rokowań pokojowych poważnie zmniejszyło możliwości rzeczywistego postępu politycznego,
D.
mając na uwadze, że SLMM ustalił, iż 17 pracowników pomocy humanitarnej zatrudnionych przez francuski oddział międzynarodowej agencji pomocy humanitarnej Action Against Hunger zostało zastrzelonych przez siły rządowe w Muttur,
E.
mając na uwadze, że zasoby SLMM zostały uszczuplone, a wielu jej obserwatorów zostało wycofanych z północnej i wschodniej części Sri Lanki wskutek ultimatum postawionego przez LTTE,
F.
przypominając prymat poszanowania praw człowieka i prawa humanitarnego przez wszystkie strony konfliktu, nie tylko jako natychmiastową odpowiedź na pogarszającą się sytuację, ale jako kamień węgielny dla sprawiedliwego i trwałego rozwiązania konfliktu,
G.
mając na uwadze, że umowa o przyznaniu pomocy międzynarodowej po kataklizmie tsunami nigdy nie została właściwie wykonana, odbudowa następuje powoli i istnieje realna obawa, że fundusze są sprzeniewierzane,
1.
wyraża ubolewanie z powodu wznowienia powszechnych i zakrojonych na szeroką skalę aktów przemocy oraz przerwania rokowań pokojowych; jest zaniepokojony pogarszaniem się stanu bezpieczeństwa przy wojskowych podziałach na wschodzie i północy; podkreśla, że natychmiastowe przywrócenie formalnie obowiązującego porozumienia w sprawie zawieszenia broni jest kluczowe dla wszelkich postępów na drodze do politycznych rozwiązań i trwałego pokoju;
2.
potępia codzienne ataki w Dżafnie, Trincomalee i Batticaloa, które spowodowały olbrzymie ludzkie cierpienia oraz śmierć setek cywilów i personelu wojskowego; zauważa, że wspólnota muzułmańska na wschodzie cierpi niezmiernie przez wznowienie działań wojennych i wysiedlenie 50 000 ludzi w samym Muttur;
3.
wyraża głębokie ubolewanie z powodu śmierci 17 obywateli Sri Lanki pracujących dla francuskiej organizacji pozarządowej Action Against Hunger w Muttur; docenia wszczęcie przez rząd kompletnego śledztwa w tej sprawie oraz udział eksperta z zakresu medycyny sądowej oddelegowanego przez rząd Australii; ponownie wzywa do skutecznego i bezstronnego śledztwa w sprawie wszelkich domniemanych zbrodni i poważnych naruszeń praw człowieka oraz do pełnego egzekwowania prawa wobec osób, którym udowodniono zaangażowanie w takie działania;
4.
potępia operację przeciwko Mullaitivu z 14 sierpnia, która spowodowała śmierć 51 dzieci i młodych ludzi;
5.
z zadowoleniem przyjmuje oświadczenie prezydenta Sri Lanki Mahendra Rajapaske o jego zamiarze zaproszenia międzynarodowej komisji w celu przeprowadzenia śledztwa w sprawie niedawnych zabójstw, zaginięć i uprowadzeń w Sri Lance; uważa, że niezależna, wiarygodna i skuteczna komisja jest w okresie przejściowym odważnym krokiem, który może przełamać błędne koło przemocy na Sri Lance; zaleca rządowi Sri Lanki zwrócenie się do Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Louise Arbour o pomoc w utworzeniu komisji, zapewnieniu jej niezależności i skuteczności;
6.
podkreśla długoterminową potrzebę szerokiego porozumienia między stronami w sprawie praw człowieka i stworzenia mu korzystnych warunków przez skuteczną, niezależną międzynarodową misję obserwacyjną z prawem wolnego dostępu do obszarów kontrolowanych zarówno przez rząd, jak i LTTE, która będzie stanowiła uzupełnienie porozumienia na miejscu, zgodnie z zaleceniem specjalnego sprawozdawcy ONZ Philipa Alstona;
7.
podkreśla, że siły rządowe zaangażowane w tłumienie rewolty i wewnętrzne operacje bezpieczeństwa powinny zgodnie z prawem międzynarodowym zachowywać jak największą powściągliwość w celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia niewinnych ofiar wśród cywili oraz zachowywać się nienagannie we wszystkich swoich działaniach; zaleca rządowi Sri Lanki wzmocnienie krajowych sił policyjnych w celu zapewnienia skutecznych dochodzeń policyjnych we wszystkich przypadkach samosądów; zaleca niezwłoczne mianowanie członków krajowej komisji policyjnej przez radę konstytucyjną, jak przewiduje konstytucja, oraz potwierdzenie jej kluczowej roli w awansowaniu i dyscyplinowaniu policjantów; zaleca tworzenie rekrutacji tamilskich i tamilskojęzycznych policjantów, zwłaszcza do pracy na północy i wschodzie kraju, oraz programów szkolenia wszystkich policjantów w rezerwie w dziedzinie wykrywania przestępstw i prowadzenia dochodzeń;
8.
ponownie potępia przerażające wykorzystywanie dzieci w formie rekrutacji dzieci-żołnierzy, co stanowi zbrodnię wojenną, i wzywa grupy rebeliantów do zaprzestania tej praktyki, uwolnienia przetrzymywanych dzieci oraz ogłoszenia deklaracji wyrażającej zasadę, że przyszłości nie będą prowadzić rekrutacji dzieci; nalega, aby rząd Sri Lanki przyjął środki prawne zapobiegające tej praktyce i uznające ją za niezgodną z prawem, z zadowoleniem przyjmuje mianowanie ambasadora Kanady Alana Rocka specjalnym doradcą specjalnej przedstawicielki ONZ ds. dzieci w konfliktach zbrojnych Radhiki Coomaraswamy, w celu przeprowadzenia na Sri Lance misji do zbadania tej sprawy;
9.
potępia nieprzejednane od wielu lat stanowisko przywódców LTTE, którzy odrzucili kolejno wiele możliwości wybrnięcia z sytuacji, w tym przekazanie władz na szczeblu prowincji radom prowincji, na szczeblu regionów radom regionalnym, a także koncepcję federacji i przekazania władzy na szczeblu krajowym;
10.
wyraża zaniepokojenie, że obie strony konfliktu na Sri Lance są zdecydowane nadal prowadzić konflikt, i dla dobra wszystkich mieszkańców Sri Lanki nalega, aby się z niego wycofały;
11.
wzywa w związku z tym do natychmiastowego, powszechnego i rzeczywistego zakończenia działań zbrojnych, obejmujących zabójstwa polityczne i zamachy samobójcze; wzywa także Velupillaiego Prabhakarana i „pułkownika Karunę” do bezzwłocznego ponownego podjęcia konstruktywnych negocjacji pokojowych z rządem Sri Lanki;
12.
wzywa do poszanowania praw człowieka i prawa humanitarnego przez wszystkie strony konfliktu, nie tylko jako natychmiastową odpowiedź na pogarszającą się sytuację, ale jako kamień węgielny dla sprawiedliwego i trwałego rozwiązania konfliktu,
13.
wzywa wszystkie strony konfliktu do zagwarantowania przez cały czas bezpieczeństwa SLMM; ubolewa nad uporem LTTE w sprawie wycofania obywateli EU z SLMM; wyraża uznanie dla wyjeżdżających obserwatorów duńskich, fińskich i szwedzkich za ich nieocenioną pracę; popiera zwiększenia liczby obserwatorów wysłanych do SLMM przez Islandię i Norwegię i wyraża nadzieję, że SLMM będzie mogła wykonać swoje zadania nie obawiając się wrogich działań; wzywa Radę do udzielenia finansowego i technicznego wsparcia dla wszelkich działań pozwalających na nadrobienie strat i dostosowanie wyposażenia SLMM do wyzwań związanych z jej zadaniami;
14.
wzywa rząd i LTTE do wyrażenia zgody na nieograniczony dostęp pracowników pomocy humanitarnej, organizacji ONZ i obserwatorów pokojowych do wszystkich części kraju i do zapewnienia im bezpieczeństwa;
15.
wzywa rząd Sri Lanki do jasnego określenia, jakie wymagania powinny spełniać organizacje pozarządowe i międzynarodowe organizacje pozarządowe, aby mogły działać w północnej i wschodniej części kraju, oraz do przyspieszenia procesu wydawania pozwoleń na pracę dla pracujących w nich pracowników międzynarodowych, przy zapewnieniu skuteczności i przejrzystości tego procesu;
16.
zwraca uwagę na zamknięcie Tamilskiej Organizacji Resocjalizacyjnej w Wielkiej Brytanii i na dochodzenia prowadzone obecnie badania w biurach Tamilskiej Organizacji Resocjalizacyjnej i Światowego Tamilskiego Komitetu Koordynacyjnego w Stanach Zjednoczonych i Australii;
17.
ponownie wzywa obie strony, by w geście dobrej woli niezwłocznie zaniechały stosowania min przeciwpiechotnych oraz pomogły w ich usuwaniu; w tym celu wzywa rząd Sri Lanki, by służył dobrym przykładem, podpisując konwencję ottawską w sprawie zakazu stosowania min przeciwpiechotnych; wzywa również LTTE do podpisania „aktu zobowiązania” organizacji Geneva Call;
18.
odnotowuje decyzję dwóch tamilskich partii politycznych – Ceylon Workers Congress oraz Up Country People's Front – dotyczącą dołączenia do rządzącej koalicji;
19.
wzywa rząd Sri Lanki, Zjednoczoną Partię Narodową oraz inne partie do porozumienia się w sprawie ścisłej współpracy i zajęcia się uzasadnionymi skargami Tamilów, a także do wyjścia wobec tamilskiej ludności na Sri Lance z odważną inicjatywą gestu pojednania; uważa, że ważnym krokiem sprzyjającym powstaniu prawidłowych ram takich działań mogłaby być jak najszybsza zmiana Konstytucji Sri Lanki jako jednej z najtrwalszych azjatyckich demokracji, czyniąca ze Sri Lanki państwo świeckie i demokratyczną republikę, w której szanowane są wszystkie religie;
20.
z zadowoleniem przyjmuje jednoznaczne zobowiązanie się prezydenta Mahendry Rajapakse do jak największego przekazania władzy ludności tamilskiej i wzywa o nadanie tej treści konkretnego wymiaru; zgodnie z powyższym wzywa do usprawnienia prac Komisji złożonej z przedstawicieli wszystkich partii (All Party Representative Committee) w celu opracowania w terminie kilku tygodni, a nie kilku miesięcy, realistycznych i możliwych do zaakceptowania propozycji, które znajdą poparcie wśród tamilskiej wspólnoty w interesie uzgodnionego rozwiązania; ponawia deklarację współprzewodniczących z dnia 30 maja 2006 r., wzywającą rząd Sri Lanki do wykazania się gotowością do radykalnych zmian politycznych mających wprowadzić nowy system rządów, który nada większe prawa wszystkim mieszkańcom Sri Lanki; wzywa rząd Sri Lanki oraz współprzewodniczących do ponownego ogłoszenia Deklaracji tokijskiej, a LTTE do jej przestrzegania;
21.
wyraża zaniepokojenie oddziaływaniem wznowionego konfliktu na odbudowę i przekazywanie pomocy międzynarodowej, zauważając, że mimo iż UE przyznała Sri Lance blisko 125 milionów euro na pomoc humanitarną i odbudowę po tsunami, uporczywy impas polityczny dotyczący struktur zarządzania operacjami po tsunami („Post-Tsunami Operations Management Structure”) w dalszym ciągu opóźnia zwolnienie kolejnych 50 milionów euro w formie pomocy, powstrzymując niezbędną odbudowę na północy i wschodzie Sri Lanki; zauważa też decyzję Asian Development Bank dotyczącą zmiany harmonogramu przekazania części pomocy finansowej oraz trudności z kontynuowaniem wielu projektów infrastrukturalnych;
22.
popiera obecny plan działania Biura Narodów Zjednoczonych ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej (OCHA) na rzecz przesiedlonej ludności;
23.
wzywa Radę, Komisję i rządy państw członkowskich do podwojenia starań na rzecz zaprowadzenia stabilności i sprawiedliwego pokoju na Sri Lance oraz przywrócenia bezpieczeństwa i dobrobytu;
24.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, rządowi Norwegii i innym współprzewodniczącym tokijskiej konferencji darczyńców, prezydentowi i rządowi Sri Lanki oraz innym stronom konfliktu.
