A6-0413/2008
16.10.2008
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (przekształcenie)
(COM(2008)0119 – C6‑0231/2007 – 2007/0143(COD))
Komisja Gospodarcza i Monetarna
Sprawozdawca:
Peter Skinner
(przekształcenie - art. 80a Regulaminu)
PE 400.648v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko
wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów PE by odrzucić wspólne stanowisko lub wprowadzić do niego poprawki
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko
wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów PE by odrzucić wspólne stanowisko lub wprowadzić do niego poprawki
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
W aktach zmieniających powtórzone bez zmian fragmenty obowiązującego przepisu, do którego Parlament - w przeciwieństwie do Komisji - proponuje poprawki, zaznaczane są wytłuszczonym drukiem.
Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE....................................................................................................................103
OPINIA Komisji Prawnej ...............................................................................................109
ZAŁĄCZNIK OPINIA KONSULTACYJNEJ GRUPY ROBOCZEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI 130
PROCEDURA.........................................................................................................................132
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie zmienionego wniosku w sprawie dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (przekształcenie)
( COM(2008)0119 – C6‑0231/2007 – 2007/0143(COD) )
(Procedura współdecyzji – przekształcenie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady ( COM(2007)0361 ) oraz zmieniony wniosek ( COM(2008)0119 ),
– uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 47 ust. 2 traktatu WE, zgodnie z którym Komisja przedłożyła wniosek Parlamentowi ( C6-0231/2007 ),
– uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych
Dz.U. C 77 z 28.3.2002, s. 1. ,
– uwzględniając art. 80 i 51 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinię Komisji Prawnej ( A6-0413/2008 ),
A. mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych złożona ze służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami merytorycznymi wniosek zawiera prostą kodyfikację istniejących tekstów, bez zmian merytorycznych,
1. zatwierdza wniosek Komisji w wersji uwzględniającej zalecenia grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu, Rady i Komisji (oraz w wersji zawierającej dostosowania techniczne zatwierdzone przez Komisję Prawną), z uwzględnieniem poniższych poprawek;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Poprawka
1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Odniesienie 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2 oraz art. 55,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2 , art. 55 oraz art. 95 ,
Uzasadnienie
Zmiana ta gwarantuje Komisji możliwość złożenia wniosku w sprawie dyrektywy wykonawczej drugiego stopnia albo też w sprawie rozporządzenia wykonawczego drugiego stopnia w oparciu o niniejszą dyrektywę ramową.
Poprawka
2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 6 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(6a) Odniesienia w niniejszej dyrektywie do zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji powinny obejmować zależne zakłady ubezpieczeń i zależne zakłady reasekuracji, chyba że dla tych zakładów ustanawia się odrębny przepis.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu uwzględnienie sektora zależnych zakładów ubezpieczeń.
Poprawka
3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 10 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(10) Ochrona ubezpieczających zakłada, że zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji podlegają skutecznym wymogom dotyczącym wypłacalności.
W świetle zmian zachodzących na rynku obowiązujący system nie jest już właściwy.
Konieczne jest zatem ustanowienie nowych ram prawnych.
(10) Ochrona ubezpieczających zakłada, że zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji podlegają skutecznym wymogom dotyczącym wypłacalności.
W świetle zmian zachodzących na rynku obowiązujący system nie jest już właściwy.
Konieczne jest zatem ustanowienie nowych ram prawnych , które zapewnią optymalizację efektywności kapitału w Unii Europejskiej i odpowiednie zabezpieczenia dla ubezpieczających .
Poprawka
4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 12 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(12) Nowe uregulowania w zakresie wypłacalności nie powinny stanowić nadmiernego obciążenia dla małych i średnich zakładów ubezpieczeń.
(12) Nowe uregulowania w zakresie wypłacalności nie powinny stanowić nadmiernego obciążenia dla małych i średnich zakładów ubezpieczeń.
Jednym z instrumentów służących osiągnięciu tego celu jest właściwe stosowanie zasady proporcjonalności.
Zasada ta powinna mieć szatosowanie zarówno do wymogów wobec zakładów ubezpieczeń i reasekuracji, jak i do wykonywania uprawnień nadzorczych.
Uzasadnienie
Kluczowym elementem proporcjonalności jest proporcjonalne wykonywanie uprawnień przez organ nadzoru.
Poprawka
5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 12 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(12a) System Solvency II powinien uwzględniać zwłaszcza szczególny charakter zależnych zakładów ubezpieczeń i zależnych zakładów reasekuracji.
Ponieważ zakłady te pokrywają jedynie ryzyka związane z grupą przemysłową lub handlową, do której należą, należy zagwarantować odpowiednie podejście, zgodnie z zasadą proporcjonalności celem odzwierciedlenia charakteru, skali i złożoności ich działalności.
Uzasadnienie
Z uwagi na skalę i rodzaj działalności oraz szczególny charakter ryzyk, które ubezpieczają lub reasekurują, zależne zakłady ubezpieczeń i zależne zakłady reasekuracji często pozbawione są wystarczających danych i informacji odpowiedniej jakości umożliwiających im przedstawienie reprezentatywnych historycznych danych na temat szkód i stosowanie wiarygodnej metody aktuarialnej.
Istnieje wyraźna potrzeba uproszczenia przepisów odnoszących się do zakładów zależnych.
Uproszczenia proponowane w odniesieniu do powszechnych zakładów ubezpieczeń i reasekuracji mogą jednak nie uwzględniać szczególnego charakteru działalności zakładów zależnych.
Poprawka
6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(13a) Oczekuje się, że system Solvency II umożliwi jeszcze lepszą ochronę wszystkich zainteresowanych i zobowiąże państwa członkowskie do zapewnienia organom nadzoru finansowego wystarczających środków.
Poprawka
7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 14 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(14a) Oparcie nadzoru na jakościowych i ilościowych zasadach zarządzania ryzykiem może wymagać zwiększenia środków na nadzór.
Uzasadnienie
Wymogi nadzorcze ustanowione w filarze 2 i 3, takie jak zatwierdzanie, monitoring i regularny przegląd modeli wewnętrznych, oraz konsekwentnie ściślejsza współpraca z innymi organami nadzoru i zakładami oraz zaangażowanie z ich udziałem mogą oznaczać, że krajowe organy nadzoru będą potrzebowały większych zasobów, żeby należycie wypełniać swoje zwiększone obowiązki.
Poprawka
8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 14 b preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(14b) Nadzór nad działalnością reasekuracyjną powinien uwzględniać szczególne cechy działalności reasekuracyjnej, w szczególności jej globalny charakter oraz fakt, że ubezpieczający są sami zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji.
Uzasadnienie
Wraz z wprowadzeniem Solvency II znika cel RID, aby zapewnić dostosowany do potrzeb system reasekuracji.
Podstawowe znaczenie ma przypomnienie w dyrektywie Solvency II szczególnego charakteru reasekuracji.
Potrzebne jest odniesienie do normy IAIS dotyczącej nadzoru nad reasekuracją.
Nowy punkt preambuły wyjaśnia, że zasada proporcjonalności wymaga rozpatrzenia szczególnego charakteru działalności reasekuracyjnej.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 23 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(23) Wspieranie konwergencji w zakresie nadzoru konieczne jest nie tylko w odniesieniu do instrumentów nadzoru, ale również w odniesieniu do stosowanych praktyk.
Istotną rolę pod tym względem powinien odgrywać Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych, ustanowiony decyzją Komisji 2004/6/WE, który powinien składać okresowe sprawozdania z osiągniętych postępów.
(23) Wspieranie konwergencji w zakresie nadzoru konieczne jest nie tylko w odniesieniu do instrumentów nadzoru, ale również w odniesieniu do stosowanych praktyk.
Istotną rolę pod tym względem powinien odgrywać Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych (CEIOPS) , ustanowiony decyzją Komisji 2004/6/WE, który powinien składać okresowe sprawozdania z osiągniętych postępów Parlamentowi Europejskiemu i Komisji .
Uzasadnienie
Ważne jest, aby Parlament jako współautor prawodawstwa był w pełni informowany o rozwoju sytuacji w zakresie skutecznego i wydajnego stosowania niniejszej dyrektywy.
Poprawka
10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 29 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(29a) We Wspólnocie praktykuje się obecnie sprzedawanie przez firmy ubezpieczeniowe produktów związanych z ubezpieczeniem na życie, w przypadku których ubezpieczający i beneficjenci wnoszą wkład w kapitał podwyższonego ryzyka firmy w zamian za całkowity lub częściowy zwrot składek.
Takie skumulowane zyski tworzą nadwyżki funduszy, króre stanowią własność osoby prawnej, w której powstały.
W ramach systemu wsparcia grupowego nadwyżki te nie mogą zostać przekazane innej osobie prawnej wchodzącej w skład grupy.
Uzasadnienie
Poprawka wprowadza definicję nadwyżek funduszy dla celów niniejszej dyrektywy, odzwierciedlającą model działalności związanej z produktem znany w Europie.
Ponadto punkt preambuły precyzuje, że z uwagi na ich charakter prawny nadwyżki funduszy nie mogą być wykorzystywane do celów wsparcia grupowego.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 35 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(35) System nadzoru powinien obejmować wymóg uwzględniający ryzyko, oparty na perspektywicznych obliczeniach i pozwalający na właściwą i dostatecznie szybką interwencję organów nadzoru (kapitałowy wymóg wypłacalności), oraz minimalny próg bezpieczeństwa, poniżej którego środki finansowe nie mogą spaść (minimalny wymóg kapitałowy).
Oba wymogi kapitałowe powinny zostać zharmonizowane w całej Wspólnocie, tak by osiągnąć jednolity poziom ochrony ubezpieczających.
(35) System nadzoru powinien obejmować wymóg uwzględniający ryzyko, oparty na perspektywicznych obliczeniach i pozwalający na właściwą i dostatecznie szybką interwencję organów nadzoru (kapitałowy wymóg wypłacalności), oraz minimalny próg bezpieczeństwa, poniżej którego środki finansowe nie mogą spaść (minimalny wymóg kapitałowy).
Minimalny wymóg kapitałowy powinien być powiązany z kapitałowym wymogiem wypłacalności.
Oba wymogi kapitałowe powinny zostać zharmonizowane w całej Wspólnocie, tak by osiągnąć jednolity poziom ochrony ubezpieczających.
W celu zagwarantowania właściwego funkcjonowania systemu Solvency II należy zapewnić odpowiednie stopniowanie interwencji między minimalnym wymogiem kapitałowym i kapitałowym wymogiem wypłacalności.
Uzasadnienie
Celem kapitałowego wymogu wypłacalności (SCR) jest ostatecznie działać jako wczesny sygnał ostrzegawczy zarówno dla organów nadzoru, jak i zakładów, a jego niespełnienie spowoduje nasilenie czynności nadzoru.
Minimalny wymóg kapitałowy (MCR) działa jako ostatni szczebel interwencji, którego – miejmy nadzieję – można uniknąć dzięki ostrzeżeniu SCR.
Powinien być wrażliwy na ryzyko, żeby w należytym stopniu odzwierciedlić prawdziwe ryzyko dla zakładu i w związku z tym narażenie ubezpieczających na ryzyko, a najlepszą kalkulację ryzyka zapewnia SCR.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 35 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(35a) W celu zapobiegania procykliczności, zwłaszcza na rynkach kapitałowych w okresie trudności finansowych, organy nadzoru muszą uzyskać większy stopień elastyczności w przyjmowaniu i wdrażaniu środków nadzoru.
Taka większa elastyczność powinna mieć jednak charakter wyjątkowy i służyć stabilizacji, a nie nasileniu negatywnych skutków kryzysu finansowego.
Uzasadnienie
Kryzysy finansowe mogą wymagać zastosowania elastycznego podejścia nadzorczego dostosowanego do szczególnego rozwoju sytuacji, co oznacza odejście od ogólnego podejścia określonego w dyrektywie.
Niemniej jednak interwencji należy dokonywać jedynie w okresie kryzysów finansowych i należy je uważać za rozwiązanie przejściowe.
Poprawka
13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 43 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(43) Minimalny wymóg kapitałowy musi być obliczany za pomocą prostego wzoru na podstawie weryfikowalnych danych.
(43) Minimalny wymóg kapitałowy musi być obliczany za pomocą prostego wzoru , który jest zgodny z opartym na ryzyku podejściem kapitałowego wymogu wypłacalności i który opiera się na weryfikowalnych danych.
Minimalny wymóg kapitałowy powinien gwarantować próg minimalny, poniżej którego środki finansowe nie mogą spaść.
Minimalny wymóg kapitałowy i kapitałowy wymóg wypłacalności powinny zostać zharmonizowane w całej Wspólnocie, tak by osiągnąć jednolity poziom ochrony ubezpieczających.
Uzasadnienie
Należy zagwarantować zgodność obliczania MCR z ogólnym podejściem gospodarczym niniejszej dyrektywy, to, że MCR będzie odzwierciedlał profil ryzyka zakładu, a także zgodność MCR i (indywidualnego) SCR między różnymi zakładami.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 65 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(65a) Skonsolidowany kapitałowy wymóg wypłacalności w odniesieniu do grupy powinien uwzględniać globalną dywersyfikację ryzyk występującą we wszystkich jednostkach ubezpieczeniowych w tej grupie w celu właściwego odzwierciedlenia jej narażenia na ryzyko.
Uzasadnienie
Według Komisji
Pismo Jorgena Holmquista, dyrektora generalnego DG ds. Rynku, do Thomasa Steffena, przewodniczącego CEIOPS, z dnia 23 stycznia 2008 r. dyrektywa umożliwia przy obliczaniu SCR w oparciu o jednolitą podstawę uwzględnienie efektów dywersyfikacji w całej grupie, nie tylko w UE.
Niniejszy punkt preambuły podkreśla, że nie powinno mieć miejsca arbitralne pozbawianie nieunijnych operacji ubezpieczeniowych korzyści wynikających z dywersyfikacji.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 69 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(69a) Wiodące organy nadzoru powinni działać bez dyskryminacji na szczeblu Wspólnoty.
W szczególności w odniesieniu do rozstrzygania roszczeń i postępowania likwidacyjnego w sytuacji, gdy miały miejsce ustalenia wsparcia grupowego, aktywa powinny być rozdzielane na sprawiedliwych zasadach pomiędzy wszystkich zainteresowanych ubezpieczających, niezależnie od narodowości lub miejsca zamieszkania.
Uzasadnienie
Ważną sprawą jest zagwarantowanie, aby ubezpieczający we wszystkich państwach członkowskich mieli sprawiedliwe i równe prawa na wypadek niewypłacalności zakładu ubezpieczeń.
Poprawka
16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 70 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(70) Konieczne jest zagwarantowanie, że fundusze własne są odpowiednio podzielone wewnątrz grupy i w razie potrzeby są dostępne celem ochrony ubezpieczających i beneficjentów.
W tym celu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny dysponować funduszami własnymi wystarczającymi do pokrycia swojego kapitałowego wymogu wypłacalności, chyba że cel ochrony ubezpieczających i ubezpieczonych może zostać skutecznie osiągnięty w inny sposób.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny mieć zatem w ściśle określonych okolicznościach możliwość pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności przy pomocy wsparcia grupowego zadeklarowanego przez ich jednostkę dominującą.
Celem określenia potrzeby ewentualnych przyszłych zmian systemu wsparcia grupowego oraz ewentualnego przygotowania tych zmian, Komisja powinna składać sprawozdania poświęcone odpowiednim uregulowaniom państw członkowskich oraz praktyce organów nadzoru w tym zakresie.
(70) Konieczne jest zagwarantowanie, że fundusze własne są odpowiednio podzielone wewnątrz grupy i w razie potrzeby są dostępne celem ochrony ubezpieczających i beneficjentów.
W tym celu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny dysponować funduszami własnymi wystarczającymi do pokrycia swojego kapitałowego wymogu wypłacalności, chyba że cel ochrony ubezpieczających i ubezpieczonych może zostać skutecznie osiągnięty w inny sposób.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny mieć zatem w ściśle określonych okolicznościach możliwość pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności przy pomocy wsparcia grupowego zadeklarowanego przez ich jednostkę dominującą.
Celem określenia potrzeby ewentualnych przyszłych zmian systemu wsparcia grupowego oraz ewentualnego przygotowania tych zmian, Komisja powinna składać Parlamentowi Europejskiemu sprawozdania poświęcone odpowiednim uregulowaniom państw członkowskich oraz praktyce organów nadzoru w tym zakresie.
Uzasadnienie
Ważne jest, aby Parlament jako współautor prawodawstwa był w pełni informowany o rozwoju sytuacji w zakresie skutecznego i wydajnego stosowania niniejszej dyrektywy.
Poprawka
17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 70 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(70a) Państwa członkowskie powinny zagwarantować, że jeżeli organ nadzoru występuje jako organ sprawujący nadzór nad grupą, zakłada się, że działa on w sposób niedyskryminujący.
W związku z tym uzasadnionych działań podejmowanych w charakterze organu sprawującego nadzór nad grupą, obejmujących m.in. przenoszenie kapitału, nie uważa się na podstawie krajowego upoważnienia udzielonego temu organowi za sprzeczne z interesami danego państwa członkowskiego lub interesami ubezpieczających w tym państwie członkowskim.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu uwzględnienie sektora zależnych zakładów ubezpieczeń.
Poprawka
18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 70 b preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(70b) Wszystkie organy nadzoru zajmujące się sprawowaniem nadzoru nad grupą powinny być w stanie rozumieć podejmowane decyzje, zwłaszcza kiedy decyzje te podejmowane są przez organ sprawujący nadzór nad grupą.
W związku z tym istotne informacje dostępne dla jednego organu nadzoru powinny być niezwłocznie przekazywane pozostałym organom nadzoru, tak aby wszystkie organy nadzoru mogły sformułować opinię na podstawie tych samych informacji.
W przypadku gdy zainteresowane organy nadzoru nie będą w stanie osiągnąć porozumienia, należy zwrócić się do CEIOPS w celu rozwiązania tej kwestii.
Uzasadnienie
Mechanizm wsparcia grupowego opiera się na wzajemnym zaufaniu.
Należy jednak zachęcać do zaangażowania zainteresowane organy nadzoru niebędące organem sprawującym nadzór nad grupą.
Wszystkie zaangażowane organy nadzoru powinny być w stanie ocenić sytuację w oparciu o te same istotne informacje.
Jeżeli zainteresowane organy nadzoru nie mogą osiągnąć porozumienia, warto uzyskać profesjonalną poradę strony trzeciej, która zapewnia niezależny pogląd.
Poprawka
19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 70 c preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(70c) W kontekście zatwierdzania modeli wewnętrznych i funkcjonowania systemu wsparcia grupowego dyrektywa przyznaje CEIOPS funkcję doradczą.
W tych ramach opinie CEIOPS powinny być w pełni uwzględniane przez organ nadzoru uprawniony do podjęcia ostatecznej decyzji, tak aby stosowany był mechanizm „przestrzegaj przepisów lub udzielaj wyjaśnień”.
Uzasadnienie
Mechanizm „przestrzegaj przepisów lub udzielaj wyjaśnień” powinien stanowić nadrzędną zasadę rządzącą działaniem systemu wsparcia grupowego.
Poprawka
20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 74 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(74) W przypadku każdej grupy ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej objętej nadzorem nad grupą, jeden spośród zaangażowanych organów nadzoru powinien zostać wyznaczony jako organ sprawujący nadzór nad grupą.
Uprawnienia i obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą powinny obejmować odpowiednie uprawnienia decyzyjne i uprawnienia w zakresie koordynacji.
Organy zaangażowane w nadzór nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji należącymi do tej samej grupy powinny dokonać uzgodnień dotyczących koordynacji.
(74) W przypadku każdej grupy ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej objętej nadzorem nad grupą, jeden spośród zaangażowanych organów nadzoru powinien zostać wyznaczony jako organ sprawujący nadzór nad grupą.
Uprawnienia i obowiązki organu sprawującego nadzór nad grupą powinny obejmować odpowiednie uprawnienia decyzyjne i uprawnienia w zakresie koordynacji.
Organy zaangażowane w nadzór nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji należącymi do tej samej grupy powinny powołać kolegia organów nadzoru jako mechanizm koordynacji.
Uzasadnienie
W celu zwiększenia zaangażowania wszystkich organów nadzoru w nadzór nad transgranicznymi grupami ubezpieczeniowymi muszą zostać powołane kolegia organów nadzoru.
Zapewniają one stałą, ale elastyczną strukturę współpracy i koordynacji.
Odbywają regularne posiedzenia w celu ułatwienia wymiany informacji, umożliwienia organom nadzoru wypracowania wspólnego zrozumienia profilu ryzyka grup, koordynacji oraz uzgadniania decyzji podejmowanych przez poszczególne organy.
Poprawka
21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 75 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(75) Organy nadzoru powinny mieć dostęp do wszelkich informacji użytecznych do sprawowania nadzoru nad grupą.
Należy ustanowić współpracę między organami sprawującymi nadzór nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji, jak również między tymi organami a organami odpowiedzialnymi za nadzór nad przedsiębiorstwami prowadzącymi działalność w innych gałęziach sektora finansowego.
(75) Organy nadzoru ze wszystkich państw członkowskich, w których zakład w grupie ma swoją siedzibę powinny uczestniczyć w sprawowaniu nadzoru nad grupą za pośrednictwem kolegium organów nadzoru .
Wszystkie powinny mieć systematyczny dostęp do dokumentacji i dynamicznie uczestniczyć w procesie podejmowania decyzji.
Należy ustanowić współpracę między organami sprawującymi nadzór nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji, jak również między tymi organami a organami odpowiedzialnymi za nadzór nad przedsiębiorstwami prowadzącymi działalność w innych gałęziach sektora finansowego.
Uzasadnienie
Organy nadzoru będą tworzyć kolegium.
Poprawka
22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 75 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(75a) Opinia CEIOPS wydana dla organu sprawującego nadzór nad grupą nie jest wiążąca dla niego przy podejmowaniu decyzji.
Podejmując decyzję, organ sprawujący nadzór nad grupą uwzględnia w pełni tę opinię i wyjaśnia wszelkie znacznie od niej odbiegające elementy.
Jest to opinia, której uwzględnienie może być istotne dla organów nadzoru.
Uzasadnienie
Kryzysy finansowe mogą wymagać zastosowania elastycznego podejścia nadzorczego dostosowanego do szczególnego rozwoju sytuacji, co oznacza odejście od ogólnego podejścia określonego w dyrektywie.
Niemniej jednak interwencji należy dokonywać jedynie w okresie kryzysów finansowych i należy je uważać za rozwiązanie przejściowe.
Poprawka
23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 93 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(93a) Art. 17 ust. 2 dyrektywy 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami 1 odnosi się do istniejących przepisów prawa w zakresie marginesu wypłacalności.
Odniesienia te należy utrzymać, tak aby zachować status quo.
Komisja powinna możliwie jak najszybciej przeprowadzić przegląd dyrektywy 2003/41/WE zgodnie z jej art. 21 ust. 4.
Przy wsparciu ze strony CEIOPS Komisja powinna opracować właściwy system zasad wypłacalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych, przy pełnym uwzględnieniu podstawowej odrębności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.
_______________
1 Dz.U. L 235, z 23.9.2003, s. 10.
Uzasadnienie
Ważne jest, aby ramy prawne IORP pozostały niezmienione z uwagi na to, że Komisja ma właśnie dokonać przeglądu tej dyrektywy.
Poprawka
24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 95 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(95a) Ze względu na coraz wyraźniejszy transgraniczny charakter działalności ubezpieczeniowej należy prowadzić dalsze prace związane z funkcjonowaniem gwarancji ubezpieczeniowej w Unii Europejskiej oraz w jak największym stopniu zredukować rozbieżności między systemami państw członkowskich przy jednoczesnym uwzględnieniu struktur nadzorczych.
Mimo że trwające prace będą prowadzone poza zakresem niniejszej dyrektywy, konieczne jest wyjście poza sugestie wynikające z badań przeprowadzonych dotychczas przez Komisję oraz jak najszybsze zaproponowanie mechanizmu funduszu gwarancyjnego ubezpieczeń na szczeblu Unii Europejskiej, zwłaszcza w zakresie ubezpieczeń na życie.
Celem takiego mechanizmu powinno być zagwarantowanie wysokiego poziomu zharmonizowanej ochrony wszystkich ubezpieczających.
Uzasadnienie
Systemy gwarancji ubezpieczeniowych mają zasadnicze znaczenie z punktu widzenia ochrony ubezpieczających w przypadku likwidacji zakładu ubezpieczeń.
Brakuje obecnie harmonizacji w tym zakresie i należy zrobić więcej, aby uzyskać taki sam poziom ochrony we wszystkich państwach członkowskich.
Poprawka
25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla art. 5-10, niniejszej dyrektywy nie stosuje się do zakładów ubezpieczeń , których roczne przychody ze składek nie przekraczają 5 mln EUR .
1.
Bez uszczerbku dla art. 3 oraz 5-10, niniejszej dyrektywy nie stosuje się do zakładów ubezpieczeń wówczas gdy:
a) roczne przychody zakładu ze składek nie przekraczają 5 mln EUR ;
b) łączne rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe zakładu, z uwzględnieniem kwot, które mogą być odzyskane z umów reasekuracji i podmiotów specjalnego przeznaczenia, o których mowa w art. 75, nie przekraczają 25 mln EUR;
c) łączne rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe zakładu, z uwzględnieniem kwot, które mogą być odzyskane z umów reasekuracji i podmiotów specjalnego przeznaczenia, nie przekraczają 25 mln EUR;
d) działalność zakładu nie obejmuje działalności ubezpieczeniowej lub reasekuracyjnej w zakresie odpowiedzialności oraz kredytów i poręczeń, chyba że stanowią one ryzyka dodatkowe w rozumieniu art. 16 ust. 1;
e) zobowiązania reasekuracyjne zakładu nie przekraczają 0,5 mln EUR lub 10% przychodów brutto ze składek lub 10% łącznych rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.
2.
Jeżeli kwota określona w ust. 1 zostanie przekroczona w trzech kolejnych latach, niniejszą dyrektywę stosuje się począwszy od czwartego roku.
2.
Jeżeli kwoty określone w ust. 1 zostaną przekroczone w trzech kolejnych latach, niniejszą dyrektywę stosuje się począwszy od czwartego roku.
2a.
W przypadku gdy roczne wpływy ze składek zakładu ubezpieczeń stale spadają w ciągu kolejnych trzech lat poniżej poziomu określonego w ust. 1 lit. a), zakład ubezpieczeń przestaje być objęty zakresem niniejszej dyrektywy.
2b.
Ust.
1 i 2 nie stanowią dla żadnego zakładu przeszkody w ubieganiu się o zezwolenie lub dalszym posiadaniu zezwolenia na mocy niniejszej dyrektywy.
Poprawka
26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – punkt 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a) „zależny zakład ubezpieczeń” oznacza zakład ubezpieczeń, którego właścicielem jest przedsiębiorstwo finansowe inne niż zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji lub grupa zakładów ubezpieczeń lub zakładów reasekuracji, do których stosuje się przepisy tytułu III niniejszej dyrektywy, albo przedsiębiorstwo niefinansowe, którego celem jest objęcie ubezpieczeniem wyłącznie ryzyk zakładu lub zakładów, do którego należy, lub ryzyk zakładu lub zakładów wchodzących w skład grupy, której zależny zakład ubezpieczeń jest członkiem;
Uzasadnienie
Ważne jest zapewnienie definicji zależnych zakładów ubezpieczeń, precyzującej, że stanowią one zakłady ubezpieczeń podlegające niniejszej dyrektywie.
Poprawka
27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – punkt 4 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4a) „celowy reasekurator” oznacza ubezpieczyciela:
a) którego działalność ubezpieczeniowa ogranicza się do reasekuracji cedenta (syndykatu lub zakładu przenoszącego ryzyko na celowego reasekuratora) i jednostek zależnych cedenta na warunkach umożliwiających cedentowi anulowanie w każdym momencie ustaleń reasekuracji i po takim anulowaniu natychmiastowe przeniesienie na cedenta aktywów i zobowiązań reasekuratora; oraz
b) który bezpośrednio lub pośrednio:
i) w całości należy do cedenta lub jednostek cedenta; lub
ii) w całości jest właścicielem cedenta;
Poprawka
28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – punkt 10 – część wprowadzająca
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
10) „państwo członkowskie umiejscowienia ryzyka” oznacza jedno z poniższych , począwszy od daty zawarcia umowy ubezpieczenia innego niż na życie :
10) „państwo członkowskie umiejscowienia ryzyka” oznacza jedno z poniższych:
Uzasadnienie
Dzięki poprawce uniknie się niezamierzonych następstw podatkowych.
Poprawka
29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – punkt 11 – część wprowadzająca
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
11) „państwo członkowskie zobowiązania” oznacza państwo członkowskie, w którym znajduje się jedno z poniższych , począwszy od daty zawarcia umowy ubezpieczenia na życie :
11) „państwo członkowskie zobowiązania” oznacza państwo członkowskie, w którym znajduje się jedno z poniższych:
Uzasadnienie
Dzięki poprawce uniknie się niezamierzonych następstw podatkowych.
Poprawka
30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – punkt 15 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
15a) „transakcja wewnątrz grupy” oznacza każdą transakcję dokonywaną przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, dotyczącą bezpośrednio lub pośrednio innych zakładów tej samej grupy lub jakiejkolwiek osoby fizycznej lub prawnej powiązanej z zakładami należącym do grupy na podstawie „bliskich powiązań”, do celów wypełnienia zobowiązania, bez względu na to, czy ma ono charakter umowny oraz czy przysługuje za nie zapłata.
Transakcje te dotyczą w szczególności:
a) pożyczek;
b) gwarancji i transakcji pozabilansowych;
c) pozycji kwalifikujących się do pokrycia marginesu wypłacalności;
d) inwestycji;
e) operacji reasekuracyjnych; oraz
f) umów o podziale kosztów;
Uzasadnienie
System transakcji wewnątrz grupy stanowi ważny obszar nadzoru z powodu typowego odwróconego cyklu produkcyjnego sektora ubezpieczeń, który może tworzyć pole do konfliktów interesów między podmiotem poddawanym nadzorowi a związanymi z nim stronami.
Ponieważ wniosek Komisji jest niepełny w tym względzie, należy dodać definicję transakcji wewnątrz grupy.
Poprawka
31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Artykuł 4 nie stanowi dla żadnego zakładu przeszkody w ubieganiu się o zezwolenie lub dalszym posiadaniu zezwolenia na mocy niniejszej dyrektywy.
skreślony
Poprawka
32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Główny cel nadzoru
Główny cel nadzoru na mocy niniejszej dyrektywy
Państwa członkowskie dbają o to, aby organy nadzoru dysponowały środkami koniecznymi do osiągnięcia głównego celu nadzoru, a mianowicie ochrony ubezpieczających i beneficjentów.
Państwa członkowskie dbają o to, aby organy nadzoru dysponowały koniecznymi środkami oraz odpowiednią wiedzą fachową i potencjałem, a także mandatem do osiągnięcia głównego celu nadzoru, a mianowicie ochrony ubezpieczających i beneficjentów zgodnie z prawem wspólnotowym i krajowym .
Uzasadnienie
Wymogi nadzorcze ustanowione w filarze 2 i 3, takie jak zatwierdzanie, monitoring i regularny przegląd modeli wewnętrznych, oraz konsekwentnie ściślejsza współpraca z innymi organami nadzoru i zakładami oraz zaangażowanie z ich udziałem mogą oznaczać, że krajowe organy nadzoru będą potrzebowały większych zasobów, żeby należycie wypełniać swoje zwiększone obowiązki.
Poprawka
33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 28 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Państwa członkowskie gwarantują, że wymogi określone w niniejszej dyrektywie są stosowane w sposób proporcjonalny do charakteru, złożoności i skali ryzyk właściwych dla działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
3.
Państwa członkowskie gwarantują, że wymogi określone w niniejszej dyrektywie są stosowane w sposób proporcjonalny do charakteru, złożoności i skali ryzyk właściwych dla działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji , oraz z myślą o zachowaniu stabilności finansowej we Wspólnocie jako całości, zwłaszcza w okresie trudności finansowych .
Uzasadnienie
Wszystkie zakłady powinny podlegać regulacji bez względu na swoją wielkość, ponieważ skutki błędów nie zawsze są wprost proporcjonalne do wielkości przedsiębiorstwa, lecz zależą od rodzaju ubezpieczenia oferowanego przez dany zakład oraz geograficznego obszaru jego działalności.
Poprawka
34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 28 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3a.
Komisja przyjmuje środki wykonawcze dotyczące ust. 3, precyzując proporcjonalne stosowanie dyrektywy, w szczególności w odniesieniu do bardzo małych zakładów ubezpieczeń.
Wspomniane środki służące zmianie drugorzędnych elementów niniejszej dyrektywy przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3.
Uzasadnienie
Zasada proporcjonalności wymaga dalszego sprecyzowania za pomocą środków wykonawczych.
Poprawka
35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 29 – ustęp 2 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Nadzór finansowy prowadzony na mocy ust. 1 obejmuje sprawdzenie, w odniesieniu do całej działalności zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, jego stopnia wypłacalności, tworzenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i dopuszczonych funduszy własnych, zgodnie z ustanowionymi zasadami lub praktyką stosowaną w państwie członkowskim na mocy przepisów przyjętych na poziomie wspólnotowym.
Nadzór finansowy prowadzony na mocy ust. 1 obejmuje sprawdzenie, w odniesieniu do całej działalności zakładu ubezpieczeń i zakładu reasekuracji, jego stopnia wypłacalności, tworzenia rezerw techniczno-ubezpieczeniowych , jego aktywów i dopuszczonych funduszy własnych, zgodnie z ustanowionymi zasadami lub praktyką stosowaną w państwie członkowskim na mocy przepisów przyjętych na poziomie wspólnotowym.
Uzasadnienie
Supervision of investments is an essential piece of solvency assessment.
There is no rationale to omit a reference to the supervision of assets, since they are an essential part of insurance activity.
Since this article corresponds to recasting and the reference to assets is in the current directives, such a reference should be maintained due its importance Supervision of assets is fully compatible with the freedom of investments and the prudent person principle stated in he proposal of Solvency 2 directive.
Furthermore such supervision becomes more crucial when Solvency 2 come into force, having in mind the maximum degree of freedom provided to insurers regarding this point.
Poprawka
36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 30 – ustęp 2 – litera e a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ea) wszelkich narzędzi ilościowych opracowanych w procesie nadzoru.
Uzasadnienie
Art. 34 uprawnia organy nadzoru do opracowania „narzędzi ilościowych służących do oceny zdolności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji do sprostania możliwym zdarzeniom lub przyszłym zmianom warunków gospodarczych, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na ich ogólną kondycję finansową”, ale nie precyzuje, co takie instrumenty mogłyby zawierać; może to prowadzić do braku harmonizacji praktyk nadzoru i zakłócenia wymogów kapitałowych lub poziomu i zakresu interwencji.
Poprawka
37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 34 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Państwa członkowskie dbają o to, aby organy nadzoru tam, gdzie to stosowne , oprócz obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności były w ramach procesu nadzoru uprawnione do opracowywania narzędzi ilościowych służących do oceny zdolności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji do sprostania możliwym zdarzeniom lub przyszłym zmianom warunków gospodarczych, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na ich ogólną kondycję finansową.
Organy nadzoru wymagają od zakładów przeprowadzania takich testów.
4.
Państwa członkowskie dbają o to, aby w wyjątkowych przypadkach organy nadzoru tam, gdzie to konieczne , oprócz obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności były w ramach procesu nadzoru uprawnione do opracowywania narzędzi ilościowych służących do oceny zdolności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji do sprostania możliwym zdarzeniom lub przyszłym zmianom warunków gospodarczych, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na ich ogólną kondycję finansową.
Organy nadzoru wymagają od zakładów przeprowadzania takich testów.
Uzasadnienie
Organy nadzoru jako takie nie powinny posiadać uprawnień do nakładania na firmy ubezpieczeniowe środków ilościowych oprócz obliczania kapitałowego wymogu wypłacalności.
Środki takie powinny być stosowane jedynie w wyjątkowych przypadkach, gdy uznane zostaną za konieczne.
Poprawka
38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 34 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Uprawnienia nadzorcze są stosowane we właściwym czasie i w sposób proporcjonalny.
6.
Uprawnienia nadzorcze są stosowane we właściwym czasie i w sposób proporcjonalny.
Organy nadzoru uwzględniają działania, które mogłyby mieć procykliczny charakter w okresie napięć rynkowych, cały czas mając w pełni na uwadze interesy ubezpieczających.
Poprawka
39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 36 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Organy nadzoru mogą brać pod uwagę wpływ dobrowolnych kodeksów postępowania na zarządzanie ryzykiem i aktywami oraz stopień przejrzystości w odpowiednich instytucjach zajmujących się sprzedażą nieuregulowanych lub alternatywnych instrumentów inwestycyjnych.
Poprawka
40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 38 – ustęp 2 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Państwo członkowskie, w którym umiejscowiony jest, zezwala organom sprawującym nadzór nad zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji na przeprowadzenie samodzielnie lub za pośrednictwem osób, które wyznaczają do tego celu, kontroli na miejscu w lokalu dostawcy usług, po uprzednim powiadomieniu jego właściwych organów.
W przypadku jednostek nienadzorowanych właściwym organem jest organ nadzoru.
2.
Państwo członkowskie, w którym umiejscowiony jest dostawca usług , zezwala organom sprawującym nadzór nad zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji na przeprowadzenie samodzielnie lub za pośrednictwem osób, które wyznaczają do tego celu, kontroli na miejscu w lokalu dostawcy usług, po uprzednim powiadomieniu zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji i jego właściwych organów.
W przypadku jednostek nienadzorowanych właściwym organem jest organ nadzoru.
Uzasadnienie
Celem dodanego zwrotu jest zagwarantowanie prawa przedsiębiorstwa do otrzymania informacji w procesie kontroli oraz zachowanie przejrzystości nadzoru.
Poprawka
41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 38 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Outsourcing na rzecz dostawców usług mających siedzibę w krajach trzecich jest dopuszczalny zgodnie z warunkami określonymi w ust. 1 i 2.
Uzasadnienie
Nowy ustęp ma zasadnicze znaczenie, a jego celem jest wyjaśnienie, że outsourcing usług do krajów trzecich nie będzie w żadnym przypadku ograniczany, nawet przy rygorystycznej interpretacji poprzednich ust. 1 i 2.
Poprawka
42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 41 – ustęp 1 – akapit drugi a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Funkcją jest wewnętrzna możliwość podjęcia praktycznych zadań.
Sposób wypełniania funkcji zarządzania określonych w art. 43, 45, 46 i 47 pozostawia się uznaniu zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.
Uzasadnienie
W tekście brakuje wyjaśnienia, że wspomniane funkcje stanowią jedynie obszary odpowiedzialności, a nie jednostki organizacyjne.
Jednostki organizacyjne oznaczałyby głęboką interwencję w struktury organizacyjne charakterystyczne dla danej firmy, a w związku z tym w szczególności małe firmy ubezpieczeniowe mogłyby je wprowadzić jedynie z ogromnym trudem.
Włączenie definicji funkcji ma zasadnicze znaczenie dla MŚP.
W innym przypadku koszty nowych działów musiałyby zostać pokryte z wyższych składek wnoszonych przez ubezpieczających.
Poprawka
43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 42 – ustęp 1 – litera a
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) ich kwalifikacje zawodowe, wiedza i doświadczenie są odpowiednie, aby umożliwić prawidłowe i ostrożne zarządzanie (kompetencje);
a) ich kwalifikacje zawodowe, wiedza i doświadczenie są odpowiednie, aby umożliwić prawidłowe i ostrożne zarządzanie (kompetencje); dla celów oceny wymaganego poziomu kompetencji, kwalifikacje zawodowe i doświadczenie członków kierownictwa wyższego szczebla mogą zostać rozpatrzone jako dodatkowy czynnik;
Uzasadnienie
Dodane zdanie ma na celu wzmocnienie i sprecyzowanie wymogów zawodowych potrzebnych do prowadzenia zakładu ubezpieczeń.
Poprawka
44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 43 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wprowadzają skuteczny system zarządzania ryzykiem obejmujący strategie, procesy i procedury sprawozdawcze konieczne do monitorowania ryzyk, na które są lub mogą być narażone, oraz współzależności między nimi, zarządzania tymi ryzykami i sprawozdawczości w ich zakresie, w sposób ciągły oraz zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zagregowanym.
1.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji wprowadzają skuteczny system zarządzania ryzykiem obejmujący strategie, procesy i procedury sprawozdawcze konieczne do określenia, pomiaru i monitorowania ryzyk, na które są lub mogą być narażone, oraz współzależności między nimi, zarządzania tymi ryzykami i sprawozdawczości w ich zakresie, w sposób ciągły oraz zarówno na poziomie indywidualnym, jak i zagregowanym.
Uzasadnienie
Zanim możliwy będzie pomiar ryzyka, należy je najpierw określić.
W tym kontekście w pierwszej partii zaleceń CEIOPS sugeruje się pięć działań – określenie, pomiar, zarządzanie, monitorowanie i sprawozdawczość.
Poprawka
45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 43 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
System zarządzania ryzykiem jest dobrze zintegrowany ze strukturą organizacyjną zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
System zarządzania ryzykiem obejmuje plany awaryjne.
System zarządzania ryzykiem jest skuteczny i dobrze zintegrowany ze strukturą organizacyjną zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji oraz odpowiednio uwzględniany na wysokim szczeblu zarządzania .
System zarządzania ryzykiem obejmuje plany awaryjne.
Uzasadnienie
Zarządzanie ryzykiem musi odbywać się wspólnie i skutecznie, z właściwym zrozumieniem i uwzględnieniem przez kierownictwo wyższego szczebla.
Poprawka
46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 44 – ustęp 1 – akapit drugi – litera b
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) stałą zgodność z wymogami kapitałowymi określonymi w rozdziale VI sekcja 4 i 5 oraz wymogami odnoszącymi się do rezerw techniczno-ubezpieczeniowych określonymi w rozdziale VI sekcja 2;
b) trwałą zgodność z wymogami kapitałowymi określonymi w rozdziale VI sekcja 4 i 5 oraz wymogami odnoszącymi się do rezerw techniczno-ubezpieczeniowych określonymi w rozdziale VI sekcja 2;
Uzasadnienie
Poprawka zgodna z poprawką do art. 43.
Poprawka
47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 44 – ustęp 1 – akapit drugi – litera c
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) zakres , w jakim profil ryzyka danego zakładu znacznie odbiega od założeń leżących u podstaw kapitałowego wymogu wypłacalności określonego w art. 101 ust. 3, obliczonego według standardowego wzoru zgodnie z rozdziałem VI sekcja 4 podsekcja 2 lub według częściowego lub całościowego modelu wewnętrznego zakładu zgodnie z rozdziałem VI sekcja 4 podsekcja 3.
c) skalę znaczenia , w jakim profil ryzyka danego zakładu odbiega od założeń leżących u podstaw kapitałowego wymogu wypłacalności określonego w art. 101 ust. 3, obliczonego według standardowego wzoru zgodnie z rozdziałem VI sekcja 4 podsekcja 2 lub według częściowego lub całościowego modelu wewnętrznego zakładu zgodnie z rozdziałem VI sekcja 4 podsekcja 3.
Uzasadnienie
Ważnym działaniem mającym na celu zapewnienie ochrony ubezpieczającego jest analiza możliwych odstępstw od wzoru standardowego.
Słowo „zakres” w literze c) sugeruje dodatkowe wymogi ilościowe, co nie jest zgodne z celem jakościowym własnej oceny ryzyka i wypłacalności.
Poprawka
48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 44 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Do celów ust. 1 lit. a) zakład, którego to dotyczy, wprowadza procesy umożliwiające mu właściwe określenie i pomiar ryzyk napotykanych w perspektywie krótko- i długoterminowej oraz określenie możliwych zdarzeń lub przyszłych zmian warunków gospodarczych, które mogłyby mieć niekorzystny wpływ na jego ogólną kondycję finansową.
Zakład przedstawia metody stosowane do określenia jego ogólnych potrzeb w zakresie wypłacalności.
skreślony
Uzasadnienie
Ilościowy pomiar kapitałowego wymogu wypłacalności jest przedmiotem wzoru standardowego lub modelu wewnętrznego.
Własna ocena ryzyka i wypłacalności nie może służyć jako środek podważenia tych wyników i tworzenia dodatkowych wymogów kapitałowych.
W rzeczywistości w centrum uwagi własnej oceny ryzyka i wypłacalności będzie aktywne postępowanie z możliwymi zagrożeniami i świadome traktowanie tolerancji ryzyka.
Poprawka
49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 44 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Bez uszczerbku dla powyższego, jedynymi poziomami wypłacalności, których zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji muszą przestrzegać, są poziomy określone zgodnie ze wzorem standardowym lub, w stosownych przypadkach, zgodnie ze stosowanym modelem wewnętrznym, bez uszczerbku dla nadwyżek kapitału, zgodnie z postanowieniami niniejszej dyrektywy.
Uzasadnienie
Como se menciona en la presente Directiva (artículos 74 a 129), el requerimiento de capital de solvencia (SCR) y el requerimiento mínimo de capital (MCR) según fórmula estándar, deben ser considerados como los únicos requerimientos de capital necesarios y/o exigidos por las autoridades de supervisión.
En ningún caso, los supervisores pueden acogerse a su poder para exigir una valoración individualizada u ORSA (Own Risk Solvency Assesment), conforme a lo dispuesto en este artículo, que obligue alas empresaes a desarrollar un modelo interno de capital económico que desvirtúe la necesaria separación entre el Pilar I y el Pilar II de esta Directiva.
Poprawka
50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 47 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Funkcja aktuarialna jest pełniona przez osoby posiadające wystarczającą wiedzę w dziedzinie matematyki ubezpieczeniowej i finansowej, mogące w stosownych przypadkach wykazać swoje odpowiednie doświadczenie i wiedzę fachową za pomocą obowiązujących norm zawodowych i innych .
2.
Funkcja aktuarialna jest pełniona przez osoby posiadające wiedzę w dziedzinie matematyki ubezpieczeniowej i finansowej, posiadające kwalifikacje stosowne do złożoności i struktury ryzyka danego zakładu, mogące w stosownych przypadkach wykazać swoje odpowiednie doświadczenie.
Uzasadnienie
Zapewnienie właściwych zasobów i wiedzy.
Poprawka
51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 49 – punkt 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) elementów systemów, o których mowa w art. 41, 43, 45 i 46, a w szczególności obszarów objętych zarządzaniem aktywami i zobowiązaniami oraz polityką inwestycyjną, w rozumieniu art. 43 ust. 2, zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;
(1) elementów systemów, o których mowa w art. 41, 43, 44, 45 i 46, a w szczególności obszarów objętych zarządzaniem aktywami i zobowiązaniami oraz polityką inwestycyjną, w rozumieniu art. 43 ust. 2, zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji;
Uzasadnienie
La Directiva debe garantizar una armonización máxima en las prácticas y procedimientos de los distintos supervisores europeos, con el fin de evitar tratamientos desiguales, al mismo operador, en los diferentes Estados Miembros.
En este sentido se propone que sea en la Comisión Europea mediante medidas de desarrollo (Nivel 2 Lamfalussy) donde se establezcan los principios generales armonizados que deben tener en cuenta los supervisores nacionales.
En consecuencia y dado que el ORSA tal y como viene definido por el artículo 44, es un elemento clave en el Pilar II, se hace imprescindible contar con una definición armonizada a escala europea del alcance y la metodología a utilizar.
Poprawka
52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 49 – punkt 4 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(4a) zakresu i metod dokonywania własnej oceny ryzyka i wypłacalności zgodnie z art. 44.
Uzasadnienie
Środki wykonawcze drugiego stopnia są potrzebne w tym obszarze, ponieważ może on obejmować główną część zmian, które przedsiębiorstwa muszą opracować w celu przygotowania się do Solvency II.
Zharmonizowana definicja zakresu i metodologii używanej do oceny na szczeblu europejskim zapewni spójność i pozwoli uniknąć stosowania różnych praktyk nadzoru.
Środki wykonawcze powinny między innymi precyzować, że własna ocena ryzyka i wypłacalności nie może być wykorzystywana do podważania zasady, że SCR i MCR, obliczone zgodnie z art. 101, określają jedyne istotne poziomy wypłacalności.
Poprawka
53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 51 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych przekazuje Komisji informacje, o których mowa w ust. 2, wraz ze sprawozdaniem przedstawiającym stopień konwergencji w zakresie nadzoru między organami nadzoru w poszczególnych państwach członkowskich w odniesieniu do narzutów kapitałowych.
3.
Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych przekazuje Parlamentowi Europejskiemu, Radzie i Komisji informacje, o których mowa w ust. 2, wraz ze sprawozdaniem przedstawiającym stopień konwergencji w zakresie nadzoru między organami nadzoru w poszczególnych państwach członkowskich w odniesieniu do narzutów kapitałowych.
Uzasadnienie
Parlament Europejski i Radę należy jako współprawodawców w pełni informować o rozwoju sytuacji w zakresie sprawnego i skutecznego wdrożenia niniejszej dyrektywy.
Poprawka
54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 51 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 51a
Proces decyzyjny CEIOPS
Do celów niniejszej dyrektywy wszystkie decyzje podejmowane przez CEIOPS są podejmowane kwalifikowaną większością głosów.
Uzasadnienie
Głosowanie kwalifikowaną większością jest konieczne, aby decyzje były podejmowane szybko i w sposób jak najbardziej konstruktywny.
Poprawka
55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 52 – ustęp 1 – litera a
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) jeżeli w wyniku ujawnienia takich informacji konkurenci zakładu uzyskają znaczną nienależną korzyść ;
a) jeżeli w wyniku ujawnienia takich informacji zakład poniesie nadmierną szkodę handlową ;
Uzasadnienie
Miarą powinna być „szkoda” dla zakładu.
Może być wyrządzona przez nieuczciwą konkurencję lub też w inny sposób.
Poprawka
56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 53 – ustęp 1 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadkach, o których mowa w akapicie drugim lit. a), organy nadzoru wymagają od zakładu, którego to dotyczy, natychmiastowego ujawnienia kwoty niezgodności wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich zastosowanych środków naprawczych.
W przypadku gdy mimo planu naprawczego, który początkowo został uznany za wykonalny, nie usunięto niezgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym w ciągu dwóch miesięcy od jej stwierdzenia, niezgodność, wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich zastosowanych środków naprawczych, ujawnia się na koniec tego okresu.
W przypadkach, o których mowa w akapicie drugim lit. a), organy nadzoru wymagają od zakładu, którego to dotyczy, natychmiastowego ujawnienia kwoty niezgodności wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich zastosowanych środków naprawczych.
W przypadku , gdy mimo planu naprawczego, który początkowo został uznany za wykonalny, nie usunięto niezgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym w ciągu trzech miesięcy od jej stwierdzenia, niezgodność, wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich dalszych środków naprawczych, ujawnia się na koniec tego okresu.
Uzasadnienie
Celem poprawki jest dostosowanie do ram czasowych określonych w art. 136.
Poprawka
57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 53 – ustęp 1 – akapit czwarty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku, o którym mowa w akapicie drugim lit. b), organy nadzoru wymagają od zakładu, którego to dotyczy, natychmiastowego ujawnienia kwoty niezgodności wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich zastosowanych środków naprawczych.
W przypadku gdy mimo planu naprawczego, który początkowo został uznany za wykonalny, nie usunięto istotnej niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności w ciągu czterech miesięcy od jej stwierdzenia, niezgodność, wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich zastosowanych środków naprawczych, ujawnia się na koniec tego okresu.
W przypadku, o którym mowa w akapicie drugim lit. b), organy nadzoru wymagają od zakładu, którego to dotyczy, natychmiastowego ujawnienia kwoty niezgodności wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich zastosowanych środków naprawczych.
W przypadku gdy mimo planu naprawczego, który początkowo został uznany za wykonalny, nie usunięto istotnej niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności w ciągu sześciu miesięcy od jej stwierdzenia, niezgodność, wraz z wyjaśnieniem jej źródeł i konsekwencji, a także wszelkich dalszych środków naprawczych, ujawnia się na koniec tego okresu.
Uzasadnienie
Celem poprawki jest dostosowanie do ram czasowych określonych w art. 135.
Poprawka
58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 70
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie zapewniają uczestnictwo organów nadzoru w działaniach Komitetu Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych zgodnie z art. 2 akapit drugi decyzji Komisji 2004/6/WE.
Państwa członkowskie zapewniają uczestnictwo organów nadzoru w działaniach CEIOPS zgodnie z art. 2 akapit drugi decyzji Komisji 2004/6/WE oraz że krajowe upoważnienia przyznane organom nadzoru nie stanowią przeszkody w wykonywaniu przez nie obowiązków jako członków tego komitetu lub obowiązków nałożonych na mocy niniejszej dyrektywy .
Uzasadnienie
Opinia CEIOPS musi być rzetelna i uczciwa oraz politycznie nienaruszalna.
Dlatego krajowe organy nadzoru muszą mieć możliwość wzajemnej komunikacji i pełnej współpracy.
Jest to zgodne z zaleceniami komisji śledczej zajmującej się sprawą spółki Equitable Life.
Poprawka
59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 70 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W razie potrzeby CEIOPS dba o wspólną interpretację postanowień niniejszej dyrektywy i środków wykonawczych do niej w celu zapewnienia większej spójności praktyk nadzorczych.
CEIOPS regularnie przedkłada sprawozdania na temat postępów procesu konwergencji w dziedzinie nadzoru we Wspólnocie.
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest opracowanie definicji krajowego mandatu organów nadzoru oraz roli, jaką odgrywa CEIOPS.
Poprawka
60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 75 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe oblicza się w oparciu o ich bieżącą wartość zbycia .
2.
Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe oblicza się w sposób obiektywny, wiarygodny i spójny pod względem rynkowym .
Uzasadnienie
Termin „wartość zbycia”, którego definicja nie pojawia się w dyrektywie, mógłby spowodować zamieszanie i doprowadzić do niewłaściwego wdrożenia.
Poprawka
61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 75 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wykorzystuje się informacje dostarczane przez rynki finansowe oraz ogólnie dostępne dane na temat ryzyk technicznych związanych z ubezpieczeniami i reasekuracją i obliczenia te muszą być z nimi zgodne (spójność rynkowa).
3.
Przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wykorzystuje się informacje dostarczane przez rynki finansowe oraz ogólnie dostępne dane na temat ryzyka związanego z ubezpieczeniami , a obliczenia te muszą być z nimi zgodne (spójność rynkowa).
Uzasadnienie
Poprawka ma charakter techniczny, a jej celem jest uniknięcie dwuznaczności.
Poprawka
62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 75 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe oblicza się w sposób ostrożny, wiarygodny i obiektywny.
skreślony
Poprawka
63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 76 – ustęp 2 – akapit 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Najlepsze oszacowanie odpowiada ważonej prawdopodobieństwem średniej przyszłych przepływów pieniężnych przy uwzględnieniu wartości pieniądza w czasie (oczekiwanej obecnej wartości przyszłych przepływów pieniężnych), przy zastosowaniu odpowiedniej struktury czasowej stóp procentowych papierów wartościowych pozbawionych ryzyka.
2.
Najlepsze oszacowanie jest spójne z ważonym prawdopodobieństwem średniej przyszłych przepływów pieniężnych przy uwzględnieniu wartości pieniądza w czasie (oczekiwanej obecnej wartości przyszłych przepływów pieniężnych), przy zastosowaniu odpowiedniej struktury czasowej stóp procentowych papierów wartościowych pozbawionych ryzyka , tak aby stopa dyskontowa odpowiadała cenom rynkowym dających się określić przepływów pieniężnych, których cechy charakterystyczne są podobne do cech zobowiązań pod względem m.in. okresu ważności, waluty i płynności .
Uzasadnienie
La expresión propuesta coincide con la recogida en el párrafo 63 del DP Fase II IFRS4 del IASB y por tanto, proporciona la necesaria convergencia con los principios contables internacionales.
Además daría una mayor cabida al inciso ii) de la letra b) del apartado 1 del artículo de la Directiva 2002/83/CE, sobre el seguro de vida, que se desarrolló en algunos Estados miembros.
En aquellos países en los que se ha hecho uso de la opción prevista en la anteriormente mencionada Directiva, la utilización de un tipo de descuento más acorde con la realidad económica ha permitido dotar al seguro de vida de un alto grado de avance, especialización y competitividad a nivel internacional.
Poprawka
64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 76 – ustęp 2 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Obliczenia najlepszego oszacowania są dokonywane w oparciu o aktualne i wiarygodne informacje oraz realistyczne założenia oraz przeprowadzane przy zastosowaniu odpowiednich metod aktuarialnych i technik statystycznych.
Obliczenia najlepszego oszacowania są dokonywane w oparciu o aktualne i wiarygodne informacje oraz realistyczne założenia oraz przeprowadzane przy zastosowaniu odpowiednich , właściwych i faktycznie stosownych metod aktuarialnych i technik statystycznych.
Uzasadnienie
Nie wystarczy wskazanie na odpowiedniość, skoro w art. 83 pojawia się „właściwe i faktycznie stosowane”.
Poprawka
65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 76 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Margines ryzyka musi mieć wysokość zapewniającą, że wartość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych odpowiada kwocie, jakiej zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zażądałyby za przejęcie zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych i wywiązanie się z nich.
3.
Margines ryzyka musi mieć wysokość zapewniającą, że wartość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych odpowiada kwocie, jakiej zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zażądałyby za przejęcie zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych i wywiązanie się z nich przy należytym uwzględnieniu efektów dywersyfikacji .
Uzasadnienie
Obliczając margines ryzyka, należy dopuścić możliwość wystąpienia efektów dywersyfikacji.
Ten rodzaj ryzyka może się przenieść na przedsiębiorstwa o wysokim stopniu dywersyfikacji lub podmioty, które odniosłyby korzyści wynikające z dywersyfikacji, gdyby zaakceptowały te zobowiązania.
Poprawka
66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 76 – ustęp 4 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jednak jeżeli możliwe jest odtworzenie przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi przy wykorzystaniu instrumentów finansowych, których wartość rynkową można bezpośrednio określić, wartość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wyznacza się w oparciu o wartość rynkową tych instrumentów finansowych.
W tym przypadku nie są wymagane oddzielne obliczenia najlepszego oszacowania i marginesu ryzyka.
Jednak jeżeli możliwe jest wiarygodne oszacowanie przyszłych przepływów pieniężnych związanych ze zobowiązaniami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi przy wykorzystaniu instrumentów finansowych, których wartość rynkową można bezpośrednio określić, wartość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych wyznacza się w oparciu o wartość rynkową tych instrumentów finansowych , nawet jeżeli dokładne odtworzenie nie jest możliwe .
W tym przypadku nie są wymagane oddzielne obliczenia najlepszego oszacowania i marginesu ryzyka.
Dla celów związanych z tą oceną można również stosować rozsądne interpolacje i ekstrapolacje na podstawie wartości rynkowych, które można bezpośrednio określić.
Uzasadnienie
Ważne jest poleganie na najlepszych wartościach rynkowych jako wartościach referencyjnych (najbliższych ekonomicznej wartości rynkowej), dostępnych jako wartości orientacyjne.
Poprawka
67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 76 – ustęp 5 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Stopa stosowana do określenia kosztu udostępnienia tej kwoty dopuszczonych funduszy własnych (stopa kosztu kapitału) jest taka sama dla wszystkich zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji.
Stopa stosowana do określenia kosztu udostępnienia tej kwoty dopuszczonych funduszy własnych (stopa kosztu kapitału) jest taka sama dla wszystkich zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz podlega okresowej rewizji w celu odzwierciedlenia warunków rynkowych .
Uzasadnienie
Środek ten powinien pokryć koszty kapitału reprezentujące ryzyko, którego nie można zabezpieczyć, a nie całkowite koszty kapitału ponoszone przez przedsiębiorstwo.
Poprawka ta skupia się na zobowiązaniach, które należy pokryć.
Poprawka
68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 76 – ustęp 5 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Stosowana stopa kosztu kapitału odpowiada dodatkowej, wyższej od odpowiedniej stopy procentowej pozbawionych ryzyka papierów wartościowych stopie, którą zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiadający kwotę dopuszczonych funduszy własnych, jak określono w sekcji 3, odpowiadającą kapitałowemu wymogowi wypłacalności , musiałby zapłacić za posiadanie tych funduszy .
Stosowana stopa kosztu kapitału odpowiada dodatkowej, wyższej od odpowiedniej stopy procentowej pozbawionych ryzyka papierów wartościowych stopie, którą musiałby zapłacić zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji posiadający kwotę dopuszczonych funduszy własnych, jak określono w sekcji 3, odpowiadającą kapitałowemu wymogowi wypłacalności niezbędnemu do pokrycia zobowiązania ubezpieczeniowego i reasekuracyjnego przez okres trwania tego zobowiązania .
Uzasadnienie
Środek ten powinien pokryć koszty kapitału reprezentujące ryzyko, którego nie można zabezpieczyć, a nie całkowite koszty kapitału ponoszone przez przedsiębiorstwo.
Poprawka ta skupia się na zobowiązaniach, które należy pokryć.
Poprawka
69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 80 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Obliczając wysokość rezerw techniczno-ubezpieczeniowych zakładu, któremu wyspecjalizowany reasekurator udziela ochrony reasekuracyjnej, aktywa i zobowiązania wyspecjalizowanego reasekuratora traktuje się jak aktywa i zobowiązania zakładu reasekurowanego bez korygowania różnicy w czasie między odzyskaniem kwot a dokonaniem bezpośrednich płatności lub oczekiwanymi stratami ze względu na ryzyko niewykonania zobowiązania przez kontrahenta w odniesieniu do zobowiązań umownych wyspecjalizowanego reasekuratora wobec zakładu, któremu udzielono ochrony reasekuracyjnej.
Poprawka
70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 85 – ustęp 1 – litera h
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
h) jeżeli konieczne, uproszczone metody i techniki służące do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych , w celu zagwarantowania, że metody aktuarialne i techniki statystyczne, o których mowa w lit. a), są proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyk ponoszonych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji.
h) jeżeli konieczne, uproszczone metody i techniki służące do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w celu zagwarantowania, że metody aktuarialne i techniki statystyczne, o których mowa w lit. a), są proporcjonalne do charakteru, skali i złożoności ryzyk ponoszonych przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji , w tym również zależne zakłady ubezpieczeń i reasekuracji .
Uzasadnienie
Istnieje potrzeba wprowadzenia konkretnych uproszczeń do obliczeń rezerw techniczno-ubezpieczeniowych w przypadku zakładów zależnych.
Jest to zgodne z podejściem przyjętym wobec innych małych i średnich zakładów ubezpieczeń i reasekuracji.
QIS 4 określi skutki tych uproszczeń.
Zaproponowana poprawka wprowadza do dyrektywy możliwość dokonania takich uproszczeń, jeżeli okaże się to stosowne.
Poprawka
71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 90
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Nadwyżki funduszy uznaje się za zgromadzone zyski, które przypisuje się ubezpieczającym i beneficjentom w postaci przyszłych premii uznaniowych.
O ile jest to dozwolone na mocy prawa krajowego, osiągniętych zysków wykazanych jako nadwyżki funduszy w rocznym sprawozdaniu finansowym nie uważa się za zobowiązania ubezpieczeniowe i reasekuracyjne w zakresie , w jakim zyski te mogą być wykorzystane do pokrycia wszelkich ewentualnych strat, oraz w jakim nie zostały one przeznaczone do podziału między ubezpieczających i beneficjentów .
2.
O ile jest to dozwolone na mocy prawa krajowego, nadwyżek funduszy nie uważa się za zobowiązania ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, jeżeli nie zostały one przypisane indywidualnie do ubezpieczających i beneficjentów oraz nie zostały przeznaczone do podziału między ubezpieczających i beneficjentów w zakresie, w jakim spełniają one kryteria określone w art. 94 ust. 1.
Nadwyżki funduszy podlegają ograniczeniu określonemu w art. 237 ust. 1.
Uzasadnienie
Celem poprawki jest wprowadzenie definicji nadwyżek funduszy dla celów niniejszej dyrektywy oraz wykorzystania ich do pokrycia wszelkich strat, które mogą powstać.
Poprawka
72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 96 – punkt -1 (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(-1) przynajmniej połowa wszelkich przyszłych należności, jakie towarzystwo ubezpieczeń wzajemnych lub towarzystwo ubezpieczeń oparte na zasadzie wzajemności ze zmienną wysokością wkładów może otrzymać od swoich członków w formie dodatkowego wkładu w ciągu danego roku obrachunkowego, klasyfikuje się do kategorii 2;
Uzasadnienie
W niektórych krajach grupy ubezpieczeniowe mają strukturę, w której osoba prawna zarządza grupą zakładów związanych długotrwałymi powiązaniami finansowymi.
Celem niniejszej poprawki jest wyjaśnienie, że połowa ich funduszy własnych zostanie zaklasyfikowana do kategorii 2.
Poprawka
73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 96 – punkt 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) nadwyżki funduszy wchodzące w zakres art. 90 klasyfikuje się do kategorii 1;
(1) nadwyżki funduszy wchodzące w zakres art. 90 ust. 2 klasyfikuje się do kategorii 1;
Uzasadnienie
Ponieważ nadwyżki funduszy nie zapewniają pełnego pokrycia wszelkich strat we wszystkich okolicznościach, niezbędne wydaje się ograniczenie uznawania ich w celach nadzorczych.
Poprawka
74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 96 – punkt 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3) wszelkie przyszłe należności, jakie Protection and Indemnity Associations mogą otrzymać od swoich członków w formie dodatkowego wkładu w ciągu roku obrachunkowego , klasyfikuje się do kategorii 2.
(3) wszelkie przyszłe należności, jakie towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych lub inne towarzystwa ubezpieczeń oparte na zasadzie wzajemności ze zmienną wysokością wkładów mogą otrzymać od swoich członków w formie dodatkowego wkładu , należne w ciągu 12 miesięcy , klasyfikuje się do kategorii 2.
Uzasadnienie
Należy sprecyzować, że należność, jaką zakład ubezpieczeń może otrzymać od swoich członków, może być również należna w następnym roku, zwłaszcza kiedy termin oceny jest bliski końca bieżącego roku obrachunkowego.
Poprawka
75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 97
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Komisja przyjmuje środki wykonawcze określające:
1.
Komisja przyjmuje środki wykonawcze określające:
a) podział kategorii na podkategorie tam, gdzie jest to konieczne w celu zapewnienia ogólnej jakości funduszy własnych oraz spójności międzysektorowej;
b) kryteria stosowane przy klasyfikacji pozycji funduszy własnych do poszczególnych podkategorii, o których mowa w lit. a), w oparciu o cechy jakościowe określone w art. 93;
c ) wykaz pozycji funduszy własnych, które uznaje się za spełniające kryteria określone w art. 94 i lit. b) niniejszego ustępu , zawierający dla każdej pozycji funduszy własnych dokładny opis cech, które stanowiły podstawę jej klasyfikacji;
a ) wykaz pozycji funduszy własnych, w tym pozycji określonych w art. 96, które uznaje się za spełniające kryteria określone w art. 94, zawierający dla każdej pozycji funduszy własnych dokładny opis cech, które stanowiły podstawę jej klasyfikacji;
d ) metody stosowane przez organy nadzoru przy zatwierdzaniu oceny i klasyfikacji pozycji funduszy własnych nieobjętych wykazem, o którym mowa w lit. c ).
b ) metody stosowane przez organy nadzoru przy zatwierdzaniu oceny i klasyfikacji pozycji funduszy własnych nieobjętych wykazem, o którym mowa w lit. a ).
Wspomniane środki służące zmianie elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3.
Wspomniane środki służące zmianie elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3.
2.
Komisja dokonuje regularnego przeglądu i w stosownych przypadkach aktualizacji wykazu, o którym mowa w ust. 1 lit. c ), w świetle zmian zachodzących na rynku.
2.
Komisja dokonuje regularnego przeglądu i w stosownych przypadkach aktualizacji wykazu, o którym mowa w ust. 1 lit. a ), w świetle zmian zachodzących na rynku.
Poprawka
76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 98
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W odniesieniu do kapitałowego wymogu wypłacalności kwoty pozycji kategorii 2 i 3 podlegają następującym limitom:
skreślony
a) w celu zagwarantowania, że pozycje dopuszczonych funduszy własnych należące do kategorii 1 stanowią ponad jedną trzecią całości dopuszczonych funduszy własnych, dopuszczona kwota kategorii 2 razem z dopuszczoną kwotą kategorii 3 nie może wynosić więcej niż podwojona łączna kwota pozycji należących do kategorii 1;
b) w celu zagwarantowania, że pozycje dopuszczonych funduszy własnych należące do kategorii 3 stanowią mniej niż jedną trzecią całości dopuszczonych funduszy własnych, dopuszczona kwota kategorii 3 nie może wynosić więcej niż połowa łącznej kwoty pozycji należących do kategorii 1 i dopuszczonej kwoty pozycji należących do kategorii 2.
2.
W odniesieniu do minimalnego wymogu kapitałowego, w celu zagwarantowania, że pozycje dopuszczonych podstawowych funduszy własnych należące do kategorii 1 stanowią ponad połowę całości dopuszczonych podstawowych funduszy własnych, kwota pozycji podstawowych funduszy własnych dopuszczonych na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego, które zostały zaklasyfikowane do kategorii 2, nie może przekraczać całkowitej kwoty pozycji należących do kategorii 1.
3.
Jeżeli zgodnie z art. 97 ust. 1 lit. a) wprowadzono podkategorie, do kwoty pozycji funduszy własnych zaklasyfikowanych do tych podkategorii stosuje się szczególne limity.
4.
Kwota funduszy własnych dopuszczona na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności określonego w art. 100 odpowiada sumie kwoty kategorii 1, dopuszczonej kwoty kategorii 2 i dopuszczonej kwoty kategorii 3.
5.
Kwota podstawowych funduszy własnych dopuszczona na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego określonego w art. 126 odpowiada sumie kwoty kategorii 1 i dopuszczonej kwoty pozycji podstawowych funduszy własnych zaklasyfikowanych do kategorii 2.
Uzasadnienie
Niektóre formy klasyfikacji i ograniczeń są pożądane, aby uchronić zakłady przed nieodpowiednią kapitalizacją za pośrednictwem kapitału o względnie niskiej jakości.
Proponowane w art. 98 limity kwalifikowalności są jednak zbyt wysokie, arbitralne i nieuzasadnione względami ekonomicznymi.
Nadwyżki funduszy zgodnie z art. 90 (ust. 2) można wykorzystać jedynie do pokrycia strat w przypadku naruszenia kapitałowego wymogu wypłacalności firmy, a nie naruszenia minimalnego wymogu kapitałowego, bez względu na podział na kategorie.
Poprawka
77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 99 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Komisja przyjmuje środki wykonawcze określające szczegółowe limity mające zastosowanie do podkategorii, jeżeli podkategorie zostały wprowadzone .
Komisja może przyjąć środki wykonawcze ograniczające kapitał należący do kategorii 2 i 3 do kwot, które mogą zostać wykazane jako niezbędne do zapewnienia odpowiedniego poziomu ochrony ubezpieczających .
Uzasadnienie
Jak wyjaśniono bardziej szczegółowo w poprawce do art. 98, wszelkie dodatkowe limity funduszy własnych, które można wykorzystać do pokrycia MCR i SCR, mogą regulować środki wykonawcze drugiego stopnia.
Jeżeli konieczne jest ustalenie limitów dla kapitału należącego do kategorii 2, powinny one spełniać ogólny cel, zawarty w art. 98.
Nie ma potrzeby wprowadzać podkategorii.
Poprawka
78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 104 – ustęp 4 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W stosownych przypadkach przy konstruowaniu każdego modułu ryzyka uwzględnia się efekty dywersyfikacji.
W stosownych przypadkach przy konstruowaniu każdego modułu ryzyka uwzględnia się efekty dywersyfikacji lub specjalizacji .
Uzasadnienie
Oprócz efektów dywersyfikacji zaistnieją efekty specjalizacji, które zasługują na uwzględnienie.
Poprawka
79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 105 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Aktywa i zobowiązania celowego reasekuratora traktowane są jak aktywa i zobowiązania firmy, która została reasekurowana, w związku z tym obliczając wypłacalność reasekurowanej firmy, nie dokonuje się dostosowania dla ryzyka niewykonania zobowiązania przez kontrahenta lub koncentracji ryzyka rynkowego w odniesieniu do zobowiązań umownych celowego reasekuratora wobec reasekurowanej firmy.
Ryzyka, o których mowa w art. 101 ust. 4 i które mają wpływ na celowego reasekuratora, są jednak brane pod uwagę przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności reasekurowanej firmy.
Poprawka
80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 107 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Dostosowanie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 lit. c), z tytułu zdolności rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i podatków odroczonych do pokrywania strat odzwierciedla możliwe wyrównanie nieoczekiwanych strat przez równoczesne zmniejszenie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i podatków odroczonych .
Dostosowanie, o którym mowa w art. 103 ust. 1 lit. c), z tytułu zdolności rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i podatków odroczonych do pokrywania strat odzwierciedla możliwe wyrównanie nieoczekiwanych strat przez zmniejszenie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych lub podatków odroczonych , lub połączenie obydwu metod, chyba że uznano je za nadwyżki funduszy zgodnie z art. 90 ust. 2.
Uzasadnienie
Celem poprawki jest jej uzgodnienie ze zmianami w art. 90.
Poprawka
81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 108 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą stosować uproszczone obliczenia dla danego submodułu lub modułu ryzyka w przypadku, gdy uzasadniają to charakter, skala i złożoność ryzyk i gdy wymaganie od wszystkich zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji stosowania standardowych obliczeń byłoby niewspółmierne.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji mogą stosować uproszczone obliczenia dla danego submodułu lub modułu ryzyka w przypadku, gdy uzasadniają to charakter, skala , złożoność lub specjalizacja ryzyk i gdy wymaganie od wszystkich zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji stosowania standardowych obliczeń byłoby niewspółmierne.
Uzasadnienie
Zaistnieją efekty specjalizacji, które zasługują na uwzględnienie.
Poprawka
82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 109 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera c
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) parametry korelacji;
c) parametry korelacji i procedury aktualizacji tych parametrów ;
Uzasadnienie
Jak wykazała ostatnio niepewna sytuacja finansowa, może istnieć potrzeba szybkiego dostosowania parametrów korelacji.
Poprawka
83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 109 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera j a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ja) uproszczone obliczenia ustanowione dla poszczególnych submodułów i modułów ryzyka oraz kryteria, które muszą spełniać zależne zakłady ubezpieczeń i zależne zakłady reasekuracji, aby móc korzystać z każdego z tych uproszczeń, jak określono w art. 108.
Uzasadnienie
Istnieje także potrzeba wprowadzenia konkretnych uproszczeń do obliczeń kapitałowego wymogu wypłacalności w przypadku zakładów zależnych.
Jest to zgodne z podejściem przyjętym wobec innych małych i średnich zakładów ubezpieczeń i reasekuracji.
QIS 4 określi skutki tych uproszczeń.
Zaproponowana poprawka wprowadza do dyrektywy możliwość dokonania takich uproszczeń, jeżeli okaże się to stosowne.
Poprawka
84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 110 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Organy nadzoru zatwierdzają wniosek jedynie wówczas, gdy są przekonane, że systemy monitorowania ryzyka i zarządzania ryzykiem stosowane przez dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji są odpowiednie, a w szczególności, że model wewnętrzny jest zgodny z wymogami, o których mowa w ust. 3.
5.
Organy nadzoru zatwierdzają wniosek jedynie wówczas, gdy są przekonane, że systemy określania, pomiaru, monitorowania ryzyka oraz zarządzania ryzykiem i przedstawiania sprawozdań na temat ryzyka stosowane przez dany zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji są odpowiednie, a w szczególności, że model wewnętrzny jest zgodny z wymogami, o których mowa w ust. 3.
Uzasadnienie
Aby móc monitorować ryzyka, zarządzać nimi i prowadzić sprawozdawczość w ich zakresie, niezbędne jest uprzednie ich określenie i przeprowadzenie ich pomiaru.
Poprawka
85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 110 – ustęp 7
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7.
W okresie dwóch lat od zatwierdzenia modelu wewnętrznego przez organy nadzoru, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji przedstawiają organom nadzoru oszacowania kapitałowego wymogu wypłacalności dokonane zgodnie ze standardowym wzorem określonym w podsekcji 2.
7.
W okresie do dwóch lat od zatwierdzenia modelu wewnętrznego przez organy nadzoru, od zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji może być wymagane przedstawienie organom nadzoru oszacowania kapitałowego wymogu wypłacalności dokonane zgodnie ze standardowym wzorem określonym w podsekcji 2.
Uzasadnienie
Poprawka służy uniknięciu wszelkiego nieokreślonego, równoległego obliczania SCR z wykorzystaniem zarówno podejścia standardowego, jak i modelu wewnętrznego.
Organy nadzoru powinny być uprawnione do wymagania oszacowania, lecz nie powinny być zmuszane do korzystania z tego uprawnienia.
Bardziej realistyczne podejście dałoby organom nadzoru swobodę wymagania przedstawiania sprawozdań równoległych.
Poprawka
86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 111 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Dokonując oceny wniosku o zatwierdzenie stosowania częściowego modelu wewnętrznego obejmującego jedynie niektóre submoduły określonego modułu ryzyka lub niektóre obszary działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w odniesieniu do określonego modułu ryzyka, lub tylko niektóre submoduły i tylko niektóre obszary działalności, organy nadzoru mogą wymagać od zainteresowanych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji przedłożenia realistycznego planu przejściowego w celu rozszerzenia zakresu modelu.
skreślony
Plan przejściowy określa planowany sposób rozszerzenia przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji zakresu modelu na inne submoduły lub obszary działalności tak by zapewnić, że model obejmuje przeważającą część ich operacji ubezpieczeniowych w odniesieniu do tego określonego modułu ryzyka.
Uzasadnienie
Dla wielu przedsiębiorstw model częściowy, używany w połączeniu z podejściem standardowym, może być rozwiązaniem bardziej efektywnym niż pełny model wewnętrzny, gdyż powoduje on najwyższą koncentrację ryzyka.
Opcja ta ma szczególne znaczenie dla proporcjonalnego traktowania małych i średnich zakładów ubezpieczeń.
Poprawka
87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 117
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku, gdy obliczanie kapitałowego wymogu wypłacalności zgodnie ze standardowym wzorem określonym w podsekcji 2 nie jest właściwe, ponieważ profil ryzyka zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, których to dotyczy, znacznie odbiega od założeń leżących u podstaw kapitałowego wymogu wypłacalności, organy nadzoru mogą – w drodze uzasadnionej decyzji – wymagać od tych zakładów stosowania wewnętrznego modelu przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności lub odpowiednich modułów ryzyka tego wymogu.
W przypadku, gdy obliczanie kapitałowego wymogu wypłacalności zgodnie ze standardowym wzorem określonym w podsekcji 2 nie jest właściwe, ponieważ profil ryzyka zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji, których to dotyczy, znacznie odbiega od założeń leżących u podstaw kapitałowego wymogu wypłacalności, organy nadzoru mogą w wyjątkowych okolicznościach – w drodze uzasadnionej decyzji – wymagać od tych zakładów stosowania wewnętrznego modelu przy obliczaniu kapitałowego wymogu wypłacalności lub odpowiednich modułów ryzyka tego wymogu.
Uzasadnienie
Uprawnienia organu nadzoru w zakresie wymagania od przedsiębiorstw opracowania modelu wewnętrznego tam, gdzie profil ryzyka „znacznie odbiega od założeń leżących u podstaw kapitałowego wymogu wypłacalności”, powinny być stosowane jedynie w wyjątkowych przypadkach, jak uznano w art. 37.
Poprawka
88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 119 – ustęp 2 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Metody stosowane do obliczania prognozy rozkładu prawdopodobieństwa opierają się na odpowiednich metodach aktuarialnych i technikach statystycznych i są zgodne z metodami stosowanymi do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.
2.
Metody stosowane do obliczania prognozy rozkładu prawdopodobieństwa opierają się na odpowiednich , właściwych i faktycznie stosowanych metodach aktuarialnych i technikach statystycznych i są zgodne z metodami stosowanymi do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.
Uzasadnienie
Nie wystarczy wskazanie na odpowiedniość, skoro w art. 83 pojawia się sformułowanie „właściwe i faktycznie stosowane”.
Poprawka
89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 119 – ustęp 3 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Dane stosowane w modelu wewnętrznym muszą być dokładne , kompletne i adekwatne .
3.
Dane stosowane w modelu wewnętrznym są adekwatnie i dostatecznie dokładne i wyczerpujące, aby uzasadnić oparte na nich zaufanie .
Uzasadnienie
Wymóg „kompletności” wykorzystywanych danych mógłby stać się niewłaściwą przeszkodą dla modeli wewnętrznych, a powinien objaśniać standardy wymagane w przypadku danych wykorzystywanych w modelu wewnętrznym.
Poprawka
90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 127
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Minimalny wymóg kapitałowy oblicza się zgodnie z następującymi zasadami:
1.
Minimalny wymóg kapitałowy oblicza się zgodnie z następującymi zasadami:
a) minimalny wymóg kapitałowy oblicza się w sposób jasny, prosty i zapewniający możliwość dokonania kontroli obliczeń;
a) minimalny wymóg kapitałowy oblicza się w sposób jasny, prosty i zapewniający możliwość dokonania kontroli obliczeń;
b) minimalny wymóg kapitałowy odpowiada kwocie dopuszczonych podstawowych funduszy własnych, poniżej której i przy założeniu kontynuacji prowadzenia działalności przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji ubezpieczający i beneficjenci są narażeni na niedopuszczalny poziom ryzyka;
b) odpowiada on kwocie dopuszczonych podstawowych funduszy własnych, poniżej której i przy założeniu kontynuacji prowadzenia działalności przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji ubezpieczający i beneficjenci są narażeni na niedopuszczalny poziom ryzyka;
ba) jest on obliczany jako funkcja liniowa zbioru lub podzbioru następujących zmiennych: rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe zakładu, przypisane składki, fundusz ryzyka, podatki odroczone i wydatki administracyjne.
Stosowane zmienne mierzy się bez uwzględnienia reasekuracji;
c) poziom minimalnego wymogu kapitałowego jest kalibrowany według wartości narażonej na ryzyko podstawowych funduszy własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przy współczynniku ufności wynoszącym 80% do 90% w okresie jednego roku .
c) podlega on dolnemu i górnemu progowi obliczanym jako procent kapitałowego wymogu wypłacalności, kalibrowanemu według wartości narażonej na ryzyko podstawowych funduszy własnych zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji przy średnim współczynniku ufności wynoszącym 80% do 90% w okresie jednego roku ;
d) nieprzekraczalny dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego wynosi 1 000 000 EUR dla zakładów ubezpieczeń innych niż na życie i zakładów reasekuracji oraz 2 000 000 EUR dla zakładów ubezpieczeń na życie .
d) nieprzekraczalny dolny próg minimalnego wymogu kapitałowego wynosi :
i) 2 200 000 EUR dla zakładów ubezpieczeń innych niż na życie , w tym zależnych zakładów ubezpieczeń, oprócz przypadku gdy objęte są wszystkie lub niektóre ryzyka zawarte w jednej z grup od 10 do 15 wymienionych w pkt.
A załącznika I, kiedy to próg ten wynosi co najmniej 3 200 000 EUR;
ii) 3 200 000 EUR dla zakładów ubezpieczeń na życie , w tym zależnych zakładów ubezpieczeń;
iii) 3 000 000 EUR dla zakładów reasekuracji, z wyjątkiem zależnych zakładów ubezpieczeń, w przypadku których minimalny wymóg kapitałowy wynosi co najmniej 1 200 000 EUR;
iv) tyle, co suma kwot ustalonych w pkt. i) i ii) dla zakładów ubezpieczeń, o których mowa w art. 72 ust. 2 i 5;
da) jest on całkowicie zgodny z opartym na ryzyku podejściem kapitałowego wymogu wypłacalności w celu umożliwienia stopniowania zakresu nadzorczych działań interwencyjnych;
1a.
Bez uszczerbku dla ust. 1 lit. d), minimalny wymóg kapitałowy nie może spaść poniżej 25% ani przekroczyć 45% kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu, obliczonego zgodnie z rozdziałem VI sekcja 4 podsekcje 2 lub 3 i uwzględniającego wszelki narzut kapitałowy ustanowiony zgodnie z art. 37.
2.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji obliczają minimalny wymóg kapitałowy co najmniej raz na kwartał i informują organy nadzoru o wyniku obliczeń.
2.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji obliczają minimalny wymóg kapitałowy co najmniej raz na kwartał i informują organy nadzoru o wyniku obliczeń.
2a.
Po pięciu latach od daty, o której mowa w art. 310 ust. 1, Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i CEIOPS sprawozdanie na temat przepisów przyjętych przez państwa członkowskie oraz praktyk stosowanych przez organy nadzoru na podstawie ust. 1, 1a i 2.
W sprawozdaniu uwzględnia się w szczególności stosowanie i poziom górnego i dolnego progu określonego w ust. 1a oraz wszelkie problemy napotkane przez organy nadzoru i zakłady w stosowaniu niniejszego artykułu.
Uzasadnienie
W chwili obecnej dyrektywa w sprawie reasekuracji uznaje strukturę szczególnego ryzyka zakładów zależnych i przewiduje, że aby uwzględnić specyficzny charakter zależnych zakładów ubezpieczeń, należy przyjąć przepisy upoważniające rodzime państwo członkowskie do ustalenia minimalnego funduszu gwarancyjnego dla zależnych zakładów ubezpieczeń na niższym poziomie, tj. w wysokości 1 mln euro.
Powody, dla których kilka lat temu państwa członkowskie przyjęły szczególny system dla zakładów zależnych w dyrektywie w sprawie reasekuracji, są aktualne jeszcze dzisiaj.
Poprawka
91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 130 – ustęp 2 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W odniesieniu do całego portfela aktywów, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji inwestują jedynie w takie aktywa i instrumenty, których ryzyka dany zakład może właściwie monitorować, którymi może właściwie zarządzać i które może właściwie kontrolować.
2.
W odniesieniu do całego portfela aktywów, zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji inwestują jedynie w takie aktywa i instrumenty, których ryzyka dany zakład może właściwie określić, mierzyć, monitorować, którymi może właściwie zarządzać , które może właściwie kontrolować i prowadzić sprawozdawczość w ich zakresie .
Uzasadnienie
Aby móc monitorować ryzyka, zarządzać nimi i prowadzić sprawozdawczość w ich zakresie, niezbędne jest uprzednie ich określenie i przeprowadzenie ich pomiaru.
Poprawka
92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 130 – ustęp 2 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych są również inwestowane w sposób odpowiadający charakterowi i czasowi trwania zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych.
Aktywa te są inwestowane w najlepszym interesie ubezpieczających i beneficjentów ;
Aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych są również inwestowane w sposób odpowiadający charakterowi i czasowi trwania zobowiązań ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych.
Aktywa te są inwestowane dla ogólnego dobra ubezpieczających i beneficjentów z uwzględnieniem wszelkich w pełni jawnych założeń politycznych, takich jak inwestycje w zakresie etyki i ochrony środowiska.
Uzasadnienie
Ryzyka nie mogą być kontrolowane.
Można nimi zarządzać, a ich skutki mogą zostać ograniczone poprzez zarządzanie.
Trudno jest zdefiniować pojęcie najlepszego interesu.
W istocie celem jest ogólne dobro ubezpieczających i beneficjentów, którzy powinni mieć możliwość dokonywania konkretnych lokat.
Poprawka
93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 131 – ustęp 1 – akapit 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Treść akapitu 1 nie narusza wymogów, które mogą ustanowić organy nadzoru państw członkowskich, dotyczących zobowiązania mającego na względzie inwestorów detalicznych, odnoszącego się do aktywów lub wartości odniesienia, z którymi mogą być związane świadczenia z tytułu polisy, w której ryzyko inwestycyjne ponoszą ubezpieczający.
Uzasadnienie
Poprawka dotyczy ochrony konsumenta.
Obecnie na podstawie dyrektywy o ubezpieczeniach na życie organy nadzoru mogą uregulować, które aktywa można powiązać z umowami ubezpieczenia wyrażonymi w jednostkach przeliczeniowych (tj. produkty podobne do jednostek uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS)).
Zachowanie tego powiązania jest kwestią dużej wagi, tak aby uniknąć międzysektorowych konsekwencji, wówczas gdy np. stosuje się surowsze zasady do UCITS niż do systemów inwestowania niebędących UCITS w odniesieniu do tego, z czym te jednostki mogą być powiązane.
Poprawka
94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 132 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W odniesieniu do ryzyk ubezpieczeniowych umiejscowionych na terytorium Wspólnoty państwa członkowskie dbają o to , aby aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych związanych z tymi ryzykami były umiejscowione na terytorium Wspólnoty.
Państwa członkowskie nie wymagają od zakładów ubezpieczeń umiejscowienia tych aktywów w określonym państwie członkowskim.
1.
W odniesieniu do ryzyk ubezpieczeniowych umiejscowionych na terytorium Wspólnoty państwa członkowskie nie wymagają , aby aktywa stanowiące pokrycie rezerw techniczno-ubezpieczeniowych związanych z tymi ryzykami były umiejscowione na terytorium Wspólnoty.
Jednak w odniesieniu do kwot, które mogą być odzyskane z umów reasekuracji od zakładów posiadających zezwolenie zgodnie z niniejszą dyrektywą lub posiadających główną siedzibę w kraju trzecim, którego system wypłacalności został uznany za równoważny zgodnie z art. 170, państwa członkowskie nie wymagają umiejscowienia na terytorium Wspólnoty aktywów odpowiadających tym kwotom.
W odniesieniu do kwot, które mogą być odzyskane z umów reasekuracji od zakładów posiadających zezwolenie zgodnie z niniejszą dyrektywą lub posiadających główną siedzibę w kraju trzecim, którego system wypłacalności został uznany za równoważny zgodnie z art. 170, państwa członkowskie nie wymagają również umiejscowienia na terytorium Wspólnoty aktywów odpowiadających tym kwotom.
Wymogu dotyczącego umiejscowienia aktywów, o którym mowa w ust. 1, nie należy rozumieć jako wymogu zdeponowania ruchomości lub poddania nieruchomości środkom ograniczającym, takim jak hipoteki.
Aktywa stanowiące wierzytelności uważa się za umiejscowione w państwie członkowskim, w którym mają zostać zaspokojone.
Uzasadnienie
Wymóg lokalizowania aktywów w UE przeczy zasadzie ostrożnego inwestora i w przypadkach zagrożenia może nawet szkodzić interesom ubezpieczających.
Zakres, w jakim mogłoby to zwiększyć ekspozycję na ryzyko, objęty jest przez SCR.
Poprawka
95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 136
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji informują niezwłocznie organ nadzoru jeżeli stwierdzą, że nie spełniają kapitałowego wymogu wypłacalności lub jeżeli istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia takiej niezgodności w ciągu najbliższych trzech miesięcy.
1.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji informują niezwłocznie organ nadzoru jeżeli stwierdzą, że nie spełniają kapitałowego wymogu wypłacalności lub jeżeli istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia takiej niezgodności w ciągu najbliższych trzech miesięcy.
2.
W terminie dwóch miesięcy od stwierdzenia niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, którego to dotyczy, przedkłada do zatwierdzenia przez organ nadzoru realistyczny plan naprawczy.
2.
W terminie dwóch miesięcy od stwierdzenia znacznej niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji, którego to dotyczy, przedkłada do zatwierdzenia przez organ nadzoru realistyczny plan naprawczy.
3.
Organ nadzoru wymaga od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, którego to dotyczy, podjęcia odpowiednich środków, tak aby – w terminie sześciu miesięcy od stwierdzenia niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności – przywrócony został poziom dopuszczonych funduszy własnych pokrywający kapitałowy wymóg wypłacalności lub obniżony został profil ryzyka w celu zapewnienia zgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności.
3.
Organ nadzoru wymaga od zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, którego to dotyczy, podjęcia odpowiednich środków, tak aby – w terminie sześciu miesięcy od stwierdzenia znacznej niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności – przywrócony został poziom dopuszczonych funduszy własnych pokrywający kapitałowy wymóg wypłacalności lub obniżony został profil ryzyka w celu zapewnienia zgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności.
Organ nadzoru może w odpowiednich przypadkach przedłużyć ten termin o trzy miesiące.
Organ nadzoru może w odpowiednich przypadkach przedłużyć ten termin o trzy miesiące.
3a.
W celu uniknięcia wystąpienia procyklicznych skutków i zapobieżenia destabilizacji rynków finansowych poprzez wymaganie od zakładów zgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności w ciągu dziewięciu miesięcy od stwierdzenia niezgodności, organy nadzoru mogą trzykrotnie przedłużyć okres określony w akapicie drugim o dodatkowe trzy miesiące.
4.
W wyjątkowych okolicznościach, jeżeli w opinii organu nadzoru sytuacja finansowa danego zakładu ulegnie dalszemu pogorszeniu, może on ograniczyć swobodne rozporządzanie aktywami tego zakładu lub go zakazać.
Wspomniany organ nadzoru powiadamia także organy nadzoru przyjmujących państw członkowskich o wszelkich podjętych środkach.
Organy te podejmują, na wniosek organu nadzoru rodzimego państwa członkowskiego, takie same środki.
Organ nadzoru rodzimego państwa członkowskiego wskazuje aktywa, które mają zostać objęte takimi środkami.
4.
Przedłużenie okresów określonych w ust. 3 podlega co najmniej następującym wymogom:
a) co trzy miesiące organowi nadzoru przedkłada się sprawozdanie z postępu; oraz
b) w ciągu trzech miesięcy poprzedzających proponowane przedłużenie osiągnięto znaczącą poprawę zgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności.
Uzasadnienie
Poprawka ta ma w zamiarze wprowadzenie środków wykonawczych w celu zapewnienia, że uprawnienia i działania podejmowane przez organy nadzorcze są proporcjonalne do poziomu ekspozycji na ryzyko, by chronić ubezpieczających i beneficjentów ubezpieczonych przez zakłady, o których mowa.
Poprawka
96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 139 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Środki te odzwierciedlają skalę i czas trwania pogorszonej wypłacalności danego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
Środki te odzwierciedlają skalę i czas trwania pogorszonej wypłacalności danego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji i są proporcjonalne do ryzyka, jakie niesie ze sobą ochrona ubezpieczających i beneficjentów .
Uzasadnienie
Daje to organom nadzoru prawo do „podjęcia wszystkich koniecznych środków mających na celu ochronę interesów ubezpieczających”.
To nieograniczone uprawnienie okazuje się zbyt szerokie i daleko idące.
Uprawnienia nadzorcze powinny być oparte na zasadach, proporcjonalne i wzrastać współmiernie do poziomu naruszenia kapitału.
Powinny one brać pod uwagę, że potencjał pozycji kapitału przedsiębiorstwa może w przyszłości zmniejszyć się oraz przewidywać wszelkie działania naprawcze, jakie przedsiębiorstwo podejmowało lub zamierza podjąć w bliskiej przyszłości.
Poprawka
97
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 141 – akapit -1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Komisja przyjmuje środki wykonawcze określające warunki działań interwencyjnych w formach określonych w art. 136 ust. 3 i 4 oraz wyjaśniających stosowanie zasad, o których mowa w art. 139.
Uzasadnienie
Istotne jest, by dyrektywa ta służyła – na tyle, na ile jest to możliwe – zharmonizowaniu procedur i praktyk różnych europejskich organów nadzoru, aby zapobiec zróżnicowanemu traktowaniu danego operatora w poszczególnych państwach członkowskich.
Dlatego proponuje się, by Komisja – w ramach działań rozwojowych (drugi szczebel procedury Lamfalussy’ego) ustanowiła zharmonizowane ogólne zasady, jakie muszą brać pod uwagę krajowe organy nadzoru.
Poprawka
98
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 164 – ustęp 4 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4a.
W tym celu uznaje się, że kwoty, które mogą być odzyskane z umów reasekuracji, są zatrzymywane w państwie członkowskim, w którym jest prowadzona działalność w zakresie, w jakim mogą być one odzyskane z umów reasekuracji w jednym z następujących przypadków:
a) od przedsiębiorstw uprawnionych zgodnie z niniejszą dyrektywą;
b) od celowych reasekuratorów; lub
c) od przedsiębiorstw, których główna siedziba znajduje się w kraju trzecim, gdzie system wypłacalności jest uznany za zgodny z art. 170.
Poprawka
99
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 170 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Komisja przyjmuje, zgodnie z procedurą doradczą, o której mowa w art. 304 ust. 2, decyzje w sprawie równoważności systemów wypłacalności stosowanych w krajach trzecich do działalności reasekuracyjnej zakładów, których główna siedziba znajduje się w danym kraju trzecim, z systemem wypłacalności ustanowionym w niniejszej dyrektywie .
1.
Komisja może przyjmować decyzje w sprawie równoważności systemów wypłacalności stosowanych w krajach trzecich do działalności reasekuracyjnej zakładów, których główna siedziba znajduje się w danym kraju trzecim, z systemem wypłacalności ustanowionym w tytule I rozdział VI .
Decyzje te są regularnie poddawane przeglądowi.
Decyzje te służące zmianie drugorzędnych elementów niniejszej dyrektywy przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3.
Decyzje te są regularnie poddawane przeglądowi w celu uwzględnienia wszelkich zmian wprowadzanych do systemu wypłacalności określonego w tytule I rozdział VI oraz systemu wymogów dotyczących wypłacalności danego kraju trzeciego .
Uzasadnienie
Decyzja dotycząca równoważności standardów państw trzecich jest decyzją polityczną, w której przypadku współautorzy prawodawstwa powinni być traktowani równo.
W wyniku tego procedura doradcza przewidziana w art. 304 ust. 2 staje się przestarzała.
Poprawka
100
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 170 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Decyzja, o której mowa w ust. 1, może wejść w życie jedynie po uznaniu przez państwo trzecie systemu Solvency ustanowionego na mocy tej dyrektywy jako równoważnego jego systemowi (wzajemne uznawanie).
Uzasadnienie
Dodanie tego ustępu jest właściwe w kontekście oceny równoważności, o której mowa w art. 263 i 170.
Szczególnie w zakresie przyjęcia systemów monitorowania umów reasekuracyjnych od lat prowadzone są negocjacje z poszczególnymi jurysdykcjami w celu wypracowania standardów.
Jeżeli państwa zamierzają wprowadzić system zabezpieczeń, UE nie powinna rozpatrywać ich bez dodatkowych wymogów.
Poprawka
101
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 183 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3a.
Ponadto dostarczane są szczegółowe informacje w celu zapewnienia właściwego zrozumienia ryzyk stanowiących podstawę umowy, za które odpowiedzialność ponosi ubezpieczający.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu wzmocnienie postanowień zawartych we wniosku Komisji w odniesieniu do ochrony i informowania ubezpieczającego, łącznie z art. 180 i 181.
Poprawka
102
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 183 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 183a
Informacje dla ubezpieczających: nadwyżki funduszy
Oprócz informacji, o których mowa w art. 183, ubezpieczającego powiadamia się o wykorzystaniu nadwyżek funduszy zgodnie z art. 90 ust. 2 do celów związanych z wymogiem wypłacalności przed zawarciem umowy o ubezpieczeniu na życie.
Uzasadnienie
Ubezpieczających należy informować o wykorzystaniu zbiorowo przypisanych osiągniętych zysków we wszelkich przypadkach naruszenia standardowego wymogu kapitałowego, co stanowi część informacji przekazywanych przed podpisaniem umowy.
Wagę tej kwestii pokazało również dochodzenie w sprawie spółki Equitable Life.
Poprawka
103
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 208 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Państwa członkowskie dbają o to, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, które zawierają umowy reasekuracji ograniczonej lub prowadzą działalność w zakresie reasekuracji ograniczonej, były w stanie właściwie monitorować i kontrolować ryzyka wynikające z tych umów lub tej działalności, zarządzać tymi ryzykami i dokonywać ich zgłaszania.
1.
Państwa członkowskie dbają o to, aby zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji, które zawierają umowy reasekuracji ograniczonej lub prowadzą działalność w zakresie reasekuracji ograniczonej, były w stanie właściwie określać, mierzyć, monitorować i kontrolować ryzyka wynikające z tych umów lub tej działalności, zarządzać tymi ryzykami i dokonywać ich zgłaszania.
Uzasadnienie
Zanim możliwy będzie pomiar ryzyka należy je najpierw określić.
W tym kontekście w pierwszej partii zaleceń CEIOPS sugeruje się pięć działań – określenie, pomiar, zarządzanie, monitorowanie i sprawozdawczość.
Poprawka
104
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 210 – ustęp 1 – litera c
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) „grupa” oznacza grupę zakładów , w skład której wchodzi zakład posiadający udziały kapitałowe w innych zakładach, jego jednostki zależne oraz podmioty, w których udziały posiada zakład posiadający udziały kapitałowe w innych zakładach lub jego jednostki zależne, a także zakłady powiązane ze sobą zgodnie z art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG;
c) „grupa” oznacza grupę zakładów :
i) w skład której wchodzi zakład posiadający udziały kapitałowe w innych zakładach, jego jednostki zależne oraz podmioty, w których udziały posiada zakład posiadający udziały kapitałowe w innych zakładach lub jego jednostki zależne, a także zakłady powiązane ze sobą zgodnie z art. 12 ust. 1 dyrektywy 83/349/EWG; lub
ii) opartą na umownym lub innym ważnym uznaniu silnych i trwałych powiązań finansowych między wszystkimi tymi zakładami oraz która może obejmować towarzystwa ubezpieczeń wzajemnych lub inne towarzystwa ubezpieczeń oparte na zasadzie wzajemności, pod warunkiem że:
- scentralizowana koordynacja wywiera rzeczywisty dominujący wpływ na decyzje, w tym decyzje finansowe, wszystkich zakładów będących częścią grupy; oraz
- ustanowienie lub rozwiązanie takich powiązań do celów niniejszego tytułu podlega wcześniejszemu zatwierdzeniu przez organ sprawujący nadzór nad grupą.
Zakład sprawujący scentralizowaną koordynację uznaje się za zakład posiadający udziały kapitałowe lub, w stosownych przypadkach, za jednostkę dominującą, zaś wszystkie inne zakłady uznaje się za zakłady powiązane lub, w stosownych przypadkach, za jednostki zależne;
Uzasadnienie
Prawa i obowiązki związane z nadzorem nad grupą ograniczają się w proponowanym tekście Komisji do grup występujących w strukturze jednostka dominująca/jednostka zależna.
Istnieją jednak oparte na stosunkach umownych grupy ubezpieczeniowe i/lub ubezpieczeniowe firmy (grupy kapitałowe) prowadzące działalność mieszaną, w których ma miejsce podobna sytuacja.
Nadzór nad grupami powinien również obejmować te grupy.
Poprawka
105
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 210 – ustęp 1 – litera d a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
da) „kolegium organów nadzoru” oznacza stałą, ale elastyczną strukturę współpracy i koordynacji pomiędzy organami nadzoru zainteresowanych państw członkowskich;
Uzasadnienie
Należy umieścić definicję w dyrektywie ramowej, aby zapewnić wprowadzenie kolegiów organów nadzoru jako wymogu prawnego w zakresie transgranicznego nadzoru nad grupami ubezpieczeniowymi.
Poprawka
106
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 212 – ustęp 2 – akapit czwarty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jeśli organ sprawujący nadzór nad grupą nie obejmie nadzorem nad grupą zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji w ramach jednej z sytuacji wymienionych w akapicie pierwszym lit. b) i c), organy nadzoru państwa członkowskiego, w którym taki zakład się mieści, mogą zwrócić się do zakładu znajdującego się na czele grupy o wszelkie informacje mogące ułatwić prowadzony przez nie nadzór nad danym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji.
Jeśli organ sprawujący nadzór nad grupą uważa, że zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji nie należy obejmować nadzorem nad grupą w ramach jednej z sytuacji wymienionych w akapicie pierwszym lit. b) i c), konsultuje się on z organami nadzoru państwa członkowskiego, w którym taki zakład się mieści, przed podjęciem decyzji.
Organy nadzoru państwa członkowskiego, w którym taki zakład się mieści, mogą zwrócić się do zakładu znajdującego się na czele grupy o wszelkie informacje mogące ułatwić prowadzony przez nie nadzór nad danym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji.
Uzasadnienie
Mechanizm wsparcia grupowego opiera się na wzajemnym zaufaniu.
Należy jednak zachęcać do zaangażowania zainteresowane organy nadzoru niebędące organem sprawującym nadzór nad grupą.
Wszystkie zaangażowane organy nadzoru powinny być w stanie ocenić sytuację w oparciu o te same informacje.
Jeżeli zainteresowane organy nadzoru nie mogą osiągnąć porozumienia, warto uzyskać profesjonalną poradę strony trzeciej, która zapewnia niezależny pogląd.
Tym samym rozwiązano problem agencji/zarządzania, który powstał w pierwszym wniosku.
Poprawka
107
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 220 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Bez uszczerbku dla ust. 1, poniższe pozycje mogą być uwzględnione w obliczeniu tylko w zakresie, w jakim są dopuszczone na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności danego zakładu powiązanego :
2.
Bez uszczerbku dla ust. 1, wszelki nieopłacony kapitał podstawowy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji powiązanego z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji posiadającym udziały kapitałowe, dla którego jest obliczana wypłacalność grupy może być uwzględniony w obliczeniu tylko w zakresie, w jakim jest dopuszczony na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności danego zakładu powiązanego .
a) rezerwy zysków oraz przyszłe zyski zakładu ubezpieczeń na życie lub zakładu reasekuracji powiązanego z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji posiadającym udziały kapitałowe, dla którego jest obliczana wypłacalność grupy,
b) wszelki nieopłacony kapitał podstawowy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji powiązanego z zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji posiadającym udziały kapitałowe, dla którego jest obliczana wypłacalność grupy.
c) wszelki nieopłacony kapitał podstawowy powiązanego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, stanowiący potencjalne zobowiązanie innego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji powiązanego z tym samym zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji posiadającym udziały kapitałowe.
Uzasadnienie
Rezerwy zysków oraz przyszłe zyski są pojęciami z zakresu księgowości, które nie są zgodne z zasadami rzeczywistej wyceny, którym podlegają zakłady zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Dlatego należy je usunąć.
Poprawka
108
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 220 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Jeżeli organy nadzoru uznają, że niektóre fundusze własne dopuszczone na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności powiązanego zakładu ubezpieczeń lub powiązanego zakładu reasekuracji, inne niż te, o których mowa w ust. 2, nie mogą zostać faktycznie udostępnione na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe, dla którego jest obliczana wypłacalność grupy, wówczas fundusze te mogą być uwzględnione w obliczeniu tylko w zakresie, w jakim są dopuszczone na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu powiązanego.
3.
Jeżeli niektóre fundusze własne dopuszczone na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności powiązanego zakładu ubezpieczeń lub powiązanego zakładu reasekuracji, inne niż te, o których mowa w ust. 2, nie mogą zostać faktycznie udostępnione na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji posiadającego udziały kapitałowe, dla którego jest obliczana wypłacalność grupy, wówczas fundusze te mogą być uwzględnione w obliczeniu tylko w zakresie, w jakim są dopuszczone na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności zakładu powiązanego.
Poprawka
109
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 225 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Przy obliczaniu wypłacalności grupy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który posiada udziały kapitałowe w zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji kraju trzeciego, taki zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji państwa trzeciego traktuje się, wyłącznie do celów obliczenia, jako powiązany zakład ubezpieczeń lub powiązany zakład reasekuracji.
1.
Przy obliczaniu , zgodnie z art. 231, wypłacalności grupy zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który posiada udziały kapitałowe w zakładzie ubezpieczeń lub zakładzie reasekuracji kraju trzeciego, taki zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji państwa trzeciego traktuje się, wyłącznie do celów obliczenia, jako powiązany zakład ubezpieczeń lub powiązany zakład reasekuracji.
Uzasadnienie
According to the Commission 1 , the Directive allows diversification effects to be taken into account across a whole group, and not just within the EU, when calculating the SCR on a consolidated basis.
On the other hand, the deduction and aggregation method of calculating the SCR requires a third country to be equivalent before diversification benefits can be taken into account.
This amendment distinguishes between the two calculation methods, clarifying that arbitrary limits cannot be placed on diversification benefits when using the consolidated method.
1 Letter from Jorgen Holmquist, Director-General, DG Markt, to Thomas Steffen, CEIOPS Chairman, dated 23 January 2008
Poprawka
110
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 225 – ustęp 2 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przed podjęciem decyzji w sprawie równoważności organ sprawujący nadzór nad grupą konsultuje się z innymi zainteresowanymi organami nadzoru oraz z Komitetem Europejskich Inspektorów ds .
Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych .
Czyniąc to, organ sprawujący nadzór nad grupą konsultuje się z innymi zainteresowanymi organami nadzoru oraz z CEIOPS .
Uzasadnienie
W ust. 2 mowa jest o tym, że organ sprawujący nadzór nad grupą decyduje o równoważności, podczas gdy w ust. 3 prawo to otrzymuje Komisja.
W celu uściślenia, że prawo to należy do Komisji, należy wprowadzić zmiany do ust. 2.
Poprawka
111
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 225 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja po konsultacji z Komitetem Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 304 ust. 2, przyjmuje decyzję stwierdzającą, czy system wymogów dotyczących wypłacalności danego kraju trzeciego jest równoważny z systemem określonym w tytule I rozdział VI.
3.
Komisja może przyjąć decyzję stwierdzającą, czy system wymogów dotyczących wypłacalności danego kraju trzeciego jest równoważny z systemem określonym w tytule I rozdział VI , zgodnie z zasadą wzajemnego uznawania .
Decyzje takie są poddawane regularnym przeglądom w celu uwzględnienia wszelkich zmian wprowadzanych do systemu określonego w tytule I rozdział VI oraz systemu wymogów dotyczących wypłacalności danego kraju trzeciego.
Decyzje takie służące zmianie drugorzędnych elementów niniejszej dyrektywy przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3.
Są one poddawane regularnym przeglądom w celu uwzględnienia wszelkich zmian wprowadzanych do systemu określonego w tytule I rozdział VI oraz systemu wymogów dotyczących wypłacalności danego kraju trzeciego.
Uzasadnienie
Decyzja dotycząca równoważności standardów państw trzecich jest decyzją polityczną, w której przypadku współautorzy prawodawstwa powinni być traktowani równo.
W wyniku tego procedura doradcza przewidziana w art. 304 ust. 2 staje się przestarzała.
Poprawka
112
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 225 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jeżeli Komisja nie przyjęła decyzji zgodnie z ust. 3, domniemywa się, że system państwa trzeciego nie jest równoważny z systemem określonym w niniejszej dyrektywie i w środkach wykonawczych do niej.
Domniemanie to może zostać podważone.
Uzasadnienie
Poprawka sugeruje, że istnieje wzruszalne domniemanie nierównoważności systemu państwa trzeciego.
Poprawka
113
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 225 – ustęp 4 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Jeżeli w decyzji przyjętej zgodnie z ust. 3 Komisja stwierdzi, że system wymogów dotyczących wypłacalności danego państwa trzeciego jest równoważny, ust. 2 nie ma zastosowania.
skreślony
Uzasadnienie
Zob. uzasadnienie poprawki zaproponowanej przez Antolína Sáncheza Presedo do art. 225 ust. 2 akapit 2.
Poprawka
114
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 228 – ustęp 2 – akapit drugi – litera b
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) proporcjonalnego udziału w minimalnym wymogu kapitałowym przypadającego na powiązane zakłady ubezpieczeń lub zakłady reasekuracji.
b) proporcjonalnego udziału w minimalnym wymogu kapitałowym przypadającego na powiązane zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji.
Uzasadnienie
Jest to dostosowanie techniczne, które ma odzwierciedlać to, że należy dodać proporcjonalne udziały zarówno w zakładach ubezpieczeń, jaki i zakładach reasekuracji oraz że nie ma wyboru, który mógłby sugerować wyraz „lub”.
Poprawka
115
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 229 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Jeśli konsultowano się z Komitetem Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych, zainteresowane organy nadzoru przed podjęciem wspólnej decyzji należycie rozważają opinię wyrażoną przez Komitet .
4.
W przypadku nieprzyjęcia wspólnej decyzji przez zainteresowane organy nadzoru w ciągu sześciu miesięcy od dnia otrzymania przez organ sprawujący nadzór nad grupą pełnego wniosku, organ sprawujący nadzór nad grupą zwraca się do CEIOPS w ciągu kolejnych dziesięciu tygodni o przedstawienie wszystkim zainteresowanym organom nadzoru niewiążącej opinii przyjętej większością głosów jego członków .
Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje wnioskodawcy wspólną decyzję , o której mowa w ust. 2, w postaci dokumentu zawierającego decyzję z pełnym uzasadnieniem oraz wyjaśnienie wszelkich jej elementów istotnie odbiegających od stanowiska przyjętego przez Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych .
Organ sprawujący nadzór nad grupą podejmuje decyzję w ciągu trzech tygodni od dnia przekazania tej opinii przy jej pełnym uwzględnieniu.
Decyzja jest wydawana w postaci dokumentu zawierającego decyzję z pełnym uzasadnieniem i uwzględnia wyrażone opinie i zastrzeżenia pozostałych zainteresowanych organów nadzoru .
Wspólna decyzja jest uznawana za rozstrzygającą i jest stosowana przez zainteresowane organy nadzoru.
Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje decyzję wnioskodawcy i pozostałym zainteresowanym organom nadzoru.
Zainteresowane organy nadzoru stosują się do decyzji .
Uzasadnienie
Należy zwiększyć zaangażowanie zainteresowanych organów nadzoru niebędących organami sprawującymi nadzór nad grupą.
Wszystkie zaangażowane organy nadzoru powinny być w stanie ocenić sytuację w oparciu o te same odpowiednie informacje.
Jeżeli zainteresowane organy nadzoru nie mogą osiągnąć porozumienia, warto uzyskać profesjonalną poradę strony trzeciej, która zapewnia niezależny pogląd.
Opinia CEIOPS powinna być przyjęta w głosowaniu na podstawie większości kwalifikowanej, ponieważ zarówno organ nadzoru państwa pochodzenia i przyjmującego są członkami CEIOPS.
Poprawka
116
Wniosek dotyczący dyrektywy
Tytuł III – rozdział II – sekcja 1 – podsekcja 6 – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
PODSEKCJA 6 – WSPARCIE GRUPOWE
SEKCJA 1a – WSPARCIE GRUPOWE
Uzasadnienie
Wsparcie grupowe jest pojęciem, które można stosować niezależnie od zastosowania metod mającego na celu zapobieganie podwójnego uruchamiania funduszy przez grupę.
Poprawka
117
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 234
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie zapewniają stosowanie zasad określonych w art. 236-241 do każdego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będącego jednostką zależną zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, na wniosek tego ostatniego, o ile spełnione są wszystkie poniższe warunki:
Państwa członkowskie zapewniają stosowanie zasad określonych w art. 236-241 do każdego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji będącego jednostką zależną zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, o ile spełnione są wszystkie poniższe warunki:
a) jednostka zależna, w stosunku do której organ sprawujący nadzór nad grupą nie podjął decyzji zgodnie z art. 212 ust. 2 , jest objęta nadzorem nad grupą prowadzonym przez organ sprawujący nadzór nad grupą na poziomie jednostki dominującej zgodnie z przepisami niniejszego tytułu;
a) jednostki zależnej nie wyłączono z zakresu art. 212 ust. 2 i jest ona objęta nadzorem nad grupą prowadzonym przez organ sprawujący nadzór nad grupą na poziomie jednostki dominującej zgodnie z przepisami niniejszego tytułu;
b) procesy zarządzania ryzykiem i mechanizmy kontroli wewnętrznej jednostki dominującej obejmują jednostkę zależną, a jednostka dominująca przekonała zainteresowane organy nadzoru o tym, że jednostka zależna jest zarządzana w sposób ostrożny;
b) procesy zarządzania ryzykiem i mechanizmy kontroli wewnętrznej jednostki dominującej obejmują jednostkę zależną, a jednostka dominująca przekonała zainteresowane organy nadzoru o tym, że jednostka zależna jest zarządzana w sposób ostrożny;
c) jednostka dominująca złożyła deklarację na piśmie, w formie prawnie wiążącego dokumentu zaakceptowanego przez organ sprawujący nadzór nad grupą zgodnie z art. 237, w której jednostka dominująca gwarantuje, iż w razie konieczności zostanie wykonany transfer funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 5 do wysokości wynikającej z zastosowania art. 237;
c) jednostka dominująca złożyła deklarację na piśmie, w formie prawnie wiążącego dokumentu zaakceptowanego przez organ sprawujący nadzór nad grupą oraz przez inny zainteresowany organ nadzoru zgodnie z art. 237, w której jednostka dominująca gwarantuje, iż tam, gdzie jest to wymagane, zostanie bezwarunkowo i niezwłocznie wykonany transfer odpowiednich podstawowych funduszy własnych w postaci odpowiednich aktywów na wniosek organu sprawującego nadzór nad grupą lub innego zainteresowanego organu nadzoru do wysokości wynikającej z zastosowania art. 237;
ca) jednostka dominująca przekonała właściwy organ, że jednostka zależna jest racjonalnie zarządzana, oraz za zgodą organu nadzoru oświadczyła, że gwarantuje pokrycie zobowiązań zaciągniętych przez jednostkę zależną;
cb) głównym źródłem wsparcia grupowego jest przeniesienie własnych funduszy z jednostki dominującej do jednostki od niej zależnej oraz istnieją prawnie egzekwowalne umowy umożliwiające przeniesienie dopuszczonych funduszy własnych, w przypadku gdy wsparcie grupowe pochodzi z zasobów dostępnych w jednostce zależnej; oraz
d) jednostka dominująca złożyła wniosek o zezwolenie na objęcie przepisami art. 236-241, w sprawie którego wydano pozytywną decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 235.
d) jednostka dominująca wspólnie z zainteresowaną jednostką zależną złożyły wniosek o zezwolenie na objęcie przepisami art. 236-241, w sprawie którego wydano pozytywną decyzję zgodnie z procedurą określoną w art. 235.
Uzasadnienie
Usunięte wyrażenie powoduje tylko zamieszanie w odniesieniu do lit. d) niniejszego artykułu w kwestii tego, na czyj wniosek udzielane jest wsparcie grupowe.
Poprawka
118
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 235 – ustępy 2 i 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Zainteresowane organy nadzoru dokładają wszelkich starań w celu podjęcia wspólnej decyzji w sprawie wniosku w ciągu sześciu miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku przez organ sprawujący nadzór nad grupą.
2.
Zainteresowane organy nadzoru dokładają wszelkich starań w celu podjęcia wspólnej decyzji w sprawie wniosku w ciągu trzech miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku przez organ sprawujący nadzór nad grupą.
Organ sprawujący nadzór nad grupą bezzwłocznie przekazuje kompletny wniosek pozostałym zainteresowanym organom nadzoru.
Organ sprawujący nadzór nad grupą bezzwłocznie przekazuje kompletny wniosek pozostałym zainteresowanym organom nadzoru.
Wspólna decyzja jest wydawana w postaci dokumentu zawierającego decyzję z pełnym uzasadnieniem, który organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje wnioskodawcy.
Wspólna decyzja, o której mowa powyżej, jest uznawana za rozstrzygającą i jest stosowana przez organy nadzoru w danych państwach członkowskich.
Wspólna decyzja jest wydawana w postaci dokumentu zawierającego decyzję z pełnym uzasadnieniem, który organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje wnioskodawcy.
Organy nadzoru w danych państwach członkowskich stosują się do wspólnej decyzji, o której mowa powyżej .
3.
W przypadku nieprzyjęcia przez zainteresowane organy nadzoru wspólnej decyzji w okresie sześciu miesięcy, organ sprawujący nadzór nad grupą samodzielnie podejmuje decyzję w sprawie wniosku .
Decyzja jest wydawana w postaci dokumentu zawierającego decyzję z pełnym uzasadnieniem i uwzględnia opinie i zastrzeżenia pozostałych zainteresowanych organów nadzoru wyrażone w sześciomiesięcznym okresie.
Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje decyzję wnioskodawcy i pozostałym zainteresowanym organom nadzoru.
Decyzja jest uznawana za rozstrzygającą i jest stosowana przez zainteresowane organy nadzoru .
3.
W przypadku nieprzyjęcia przez zainteresowane organy nadzoru wspólnej decyzji w okresie trzech miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku przez organ sprawujący nadzór nad grupą , organ sprawujący nadzór nad grupą zwraca się do CEIOPS o przedstawienie w ciągu kolejnych dwóch miesięcy wszystkim zainteresowanym organom nadzoru opinii przyjętej kwalifikowaną większością głosów jego członków .
Organ sprawujący nadzór nad grupą podejmuje decyzję w ciągu tygodnia od dnia otrzymania opinii CEIOPS, uwzględniając w pełni tę opinię i opinie pozostałych zainteresowanych organów nadzoru .
Decyzja organu sprawującego nadzór nad grupą wydawana jest w postaci dokumentu zawierającego pełne uzasadnienie decyzji, w tym wyjaśnienie wszelkich znacznych odstępstw od stanowiska pozostałych zainteresowanych organów nadzoru bądź opinii CEIOPS.
Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje swoją decyzję wnioskodawcy i pozostałym zainteresowanym organom nadzoru, które z kolei mogą przekazać tę informację innym zakładom będącym częścią grupy i podlegającym nadzorowi tych organów.
Wszystkie zainteresowane organy nadzoru stosują się do decyzji.
Uzasadnienie
Mechanizm wsparcia grupowego opiera się na wzajemnym zaufaniu.
Należy jednak zachęcać do zaangażowania zainteresowane organy nadzoru niebędące organem sprawującym nadzór nad grupą.
Wszystkie zaangażowane organy nadzoru powinny być w stanie ocenić sytuację w oparciu o te same informacje.
Jeżeli zainteresowane organy nadzoru nie mogą osiągnąć porozumienia, warto uzyskać profesjonalną poradę strony trzeciej, która zapewnia niezależny pogląd.
Tym samym rozwiązano problem agencji/zarządzania, który powstał w pierwszym wniosku.
Poprawka
119
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 236 – ustępy od 2 do 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Jeżeli kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki zależnej jest obliczany na podstawie modelu wewnętrznego zatwierdzonego na poziomie grupy zgodnie z art. 229 a organ nadzoru, który wydał takiej jednostce zezwolenie, uważa, że jej profil ryzyka odbiega znacznie od tego modelu, w przypadkach, o których mowa w art. 37, organ nadzoru może wystąpić do organu sprawującego nadzór nad grupą o ustanowienie, do czasu właściwego uwzględnienia zastrzeżeń organu nadzoru przez dany zakład, narzutu kapitałowego na kapitałowy wymóg wypłacalności tej jednostki zależnej wynikający z zastosowania modelu, lub, w wyjątkowych okolicznościach, jeśli ustanowienie narzutu kapitałowego nie byłoby właściwe, o zobowiązanie zakładu do obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności zgodnie ze standardowym wzorem.
Organ nadzoru informuje o podstawach przekazania takiego wniosku zarówno jednostkę zależną, jak i organ sprawujący nadzór nad grupą.
2.
Jeżeli kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki zależnej jest obliczany na podstawie modelu wewnętrznego zatwierdzonego na poziomie grupy zgodnie z art. 229, a organ nadzoru, który wydał takiej jednostce zezwolenie, uważa, że jej profil ryzyka odbiega znacznie od tego modelu, w przypadkach, o których mowa w art. 37, organ nadzoru może wystąpić do organu sprawującego nadzór nad grupą o ustanowienie, do czasu właściwego uwzględnienia zastrzeżeń organu nadzoru przez dany zakład, narzutu kapitałowego na kapitałowy wymóg wypłacalności tej jednostki zależnej wynikający z zastosowania modelu, lub, w wyjątkowych okolicznościach, jeśli ustanowienie narzutu kapitałowego nie byłoby właściwe, może zaproponować organowi sprawującemu nadzór nad grupą zobowiązanie zakładu do obliczenia kapitałowego wymogu wypłacalności zgodnie ze standardowym wzorem.
Organ nadzoru , który wydał jednostce zależnej zezwolenie, informuje o podstawach przekazania takiego wniosku zarówno jednostkę zależną, jak i organ sprawujący nadzór nad grupą.
W przypadku zgody organu sprawującego nadzór nad grupą, organ nadzoru wysuwający propozycję wspólnie z organem nadzoru nad grupą ustala narzut kapitałowy na kapitałowy wymóg wypłacalności tej jednostki zależnej zgodnie z art. 37 ust. 2-5 lub w wyjątkowych przypadkach żąda od tego zakładu obliczenia swojego kapitałowego wymogu wypłacalności na podstawie standardowego wzoru.
3.
Jeżeli kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki zależnej jest obliczany na podstawie standardowego wzoru a organ nadzoru, który wydał takiej jednostce zezwolenie, uważa, że jej profil ryzyka odbiega znacznie od założeń stanowiących podstawię standardowego wzoru, w przypadkach, o których mowa w art. 37, organ nadzoru może wystąpić do organu sprawującego nadzór nad grupą o ustanowienie, do czasu właściwego uwzględnienia zastrzeżeń organu nadzoru przez dany zakład, narzutu kapitałowego na kapitałowy wymóg wypłacalności tej jednostki zależnej.
3.
Jeżeli kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki zależnej jest obliczany na podstawie standardowego wzoru a organ nadzoru, który wydał takiej jednostce zezwolenie, uważa, że jej profil ryzyka odbiega znacznie od założeń stanowiących podstawię standardowego wzoru, w przypadkach, o których mowa w art. 37, organ nadzoru może wystąpić do organu sprawującego nadzór nad grupą o ustanowienie, do czasu właściwego uwzględnienia zastrzeżeń organu nadzoru przez dany zakład, narzutu kapitałowego na kapitałowy wymóg wypłacalności tej jednostki zależnej.
4.
Organ nadzoru informuje o podstawach przekazania takiego wniosku zarówno jednostkę zależną, jak i organ sprawujący nadzór nad grupą.
Organ nadzoru , który wydał jednostce zależnej zezwolenie, informuje o podstawach przekazania takiego wniosku zarówno jednostkę zależną, jak i organ sprawujący nadzór nad grupą.
W przypadku zgody organu sprawującego nadzór nad grupą, organ nadzoru wysuwający propozycję wspólnie z organem nadzoru nad grupą ustala narzut kapitałowy na kapitałowy wymóg wypłacalności tej jednostki zależnej zgodnie z art. 37 ust. 2-5.
W przypadku braku jednomyślności między organem nadzoru a organem sprawującym nadzór nad grupą, lub jeśli organ sprawujący nadzór nad grupą nie podjął decyzji w ciągu jednego miesiąca od otrzymania wniosku organu nadzoru, sprawa jest przekazywana do konsultacji Komitetowi Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych, który wydaje opinię w ciągu dwóch miesięcy.
4.
W przypadku nieprzyjęcia przez zainteresowane organy nadzoru wspólnej decyzji w okresie trzech miesięcy organ sprawujący nadzór nad grupą zwraca się do CEIOPS o przedstawienie w ciągu kolejnych dwóch miesięcy wszystkim zainteresowanym organom nadzoru opinii przyjętej kwalifikowaną większością głosów jego członków.
Przed podjęciem ostatecznej decyzji organ sprawujący nadzór nad grupą należycie rozważa opinię Komitetu.
Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje decyzję jednostce zależnej oraz organowi nadzoru.
Organ sprawujący nadzór nad grupą podejmuje decyzję w ciągu tygodnia od dnia otrzymania opinii CEIOPS, uwzględniając w pełni tę opinię i uwagi pozostałych zainteresowanych organów nadzoru .
Jeżeli organ sprawujący nadzór nad grupą nie podjął ostatecznej decyzji w ciągu jednego miesiąca od wydania opinii przez Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych, wniosek organu nadzoru uznaje się za przyjęty.
Decyzja organu sprawującego nadzór nad grupą wydawana jest w postaci dokumentu zawierającego pełne uzasadnienie decyzji, w tym wyjaśnienie wszelkich znacznych odstępstw od stanowiska pozostałych zainteresowanych organów nadzoru bądź opinii CEIOPS.
Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje swoją decyzję wnioskodawcy i pozostałym zainteresowanym organom nadzoru, które z kolei mogą przekazać tę informację innym zakładom będącym częścią grupy i podlegającym nadzorowi tych organów.
Wszystkie zainteresowane organy nadzoru stosują się do decyzji.
Uzasadnienie
Z prawnego punktu widzenia organ sprawujący nadzór nad grupą nie ma uprawnień do działania w państwie członkowskim jednostki zależnej.
Dlatego też celem zagwarantowania pewności prawnej właściwe jest, by narzut kapitałowy dla jednostki zależnej ustalany był przez jej organ nadzoru indywidualnego lub, odpowiednio, by organ nadzoru indywidualnego wymagał od jednostki zależnej stosowania standardowego wzoru.
W obu przypadkach jako warunek wstępny wymagana jest zgoda organu sprawującego nadzór nad grupą.
Poprawka
120
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 237
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W drodze odstępstwa od art. 98 ust. 4, wszelkie różnice między kapitałowym wymogiem wypłacalności a minimalnym wymogiem kapitałowym jednostki zależnej pokrywa się z funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 4 lub w drodze wsparcia grupowego, lub też poprzez zastosowanie połączenia tych metod.
1.
W drodze odstępstwa od art. 98 ust. 4, wszelkie różnice między kapitałowym wymogiem wypłacalności a minimalnym wymogiem kapitałowym jednostki zależnej pokrywa się z funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 4 lub w drodze wsparcia grupowego, lub też poprzez zastosowanie połączenia tych metod.
Do celów klasyfikacji funduszy własnych do poszczególnych kategorii zgodnie z art. 93–96, wsparcie grupowe traktuje się jako uzupełniające fundusze własne .
Do celów klasyfikacji funduszy własnych do poszczególnych kategorii zgodnie z art. 93 do 96, wsparcie grupowe traktuje się jako kapitał należący do kategorii 2 .
Nadwyżki funduszy zgodnie z art. 90 nie podlegają transferom w ramach systemu wsparcia grupowego.
2.
Wsparcie grupowe ma postać deklaracji składanej wobec organu sprawującego nadzór nad grupą w formie prawnie wiążącego dokumentu s tanowiącego zobowiązanie do transferu funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 5.
2.
Wsparcie grupowe ma postać deklaracji składanej przez jednostkę dominującą jednostce zależnej , zaakceptowanej przez zainteresowany organ sprawujący nadzór nad grupą oraz zainteresowany organ nadzoru w formie prawnie wiążącego dokumentu, który niezależnie od wszelkich przepisów prawa spółek stanowi zobowiązanie do transferu określonej wysokości funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 5 zainteresowanej jednostce zależnej .
2a.
Wsparcie grupowe pochodzi z dopuszczalnych funduszy własnych dostępnych w jednostce dominującej lub w innej jednostce zależnej, gdy istnieją jasne dowody, że nie wystąpi żadna przeszkoda prawna dla transferu funduszy własnych z tej jednostki zależnej, także w sytuacjach kryzysowych.
3.
Przed zaakceptowaniem deklaracji, o której mowa w ust. 2, organ sprawujący nadzór nad grupą sprawdza :
3.
Przed zaakceptowaniem deklaracji, o której mowa w ust. 2, organ sprawujący nadzór nad grupą i organ nadzoru, który wydał zezwolenie przedmiotowej jednostce zależnej, sprawdzają wspólnie :
a) czy grupa posiada wystarczające dopuszczone fundusze własne na pokrycie swojego skonsolidowanego kapitałowego wymogu wypłacalności;
a) czy grupa posiada wystarczające dopuszczone fundusze własne na pokrycie swojego skonsolidowanego kapitałowego wymogu wypłacalności;
aa) czy grupa utrzymuje odpowiedni system zarządzania płynnością w celu spełnienia potencjalnych potrzeb związanych z transferem funduszy;
b) czy nie występują aktualne lub możliwe do przewidzenia istotne przeszkody praktyczne lub prawne dla niezwłocznego transferu dopuszczonych funduszy własnych, o którym mowa w ust. 2;
b) czy nie występują aktualne lub możliwe do przewidzenia istotne przeszkody praktyczne lub prawne dla niezwłocznego transferu dopuszczonych funduszy własnych, o którym mowa w ust. 2;
c) czy dokument deklarujący wsparcie grupowe spełnia wszystkie wymogi wynikające z przepisów prawnych , którym podlega jednostka dominująca, i może zostać uznany za zobowiązanie prawne , oraz czy jakiekolwiek środki prawne wniesione przed organem wymiaru sprawiedliwości lub administracyjnym nie będą miały skutku zawieszającego.
c) czy dokument deklarujący wsparcie grupowe oraz wszelkie niezbędne instrumenty towarzyszące spełniają wszystkie wymogi wynikające z przepisów prawnych egzekwowalnych w państwie członkowskim zakładu udzielającego wsparcia grupowego oraz czy jakiekolwiek środki prawne wniesione przed organem wymiaru sprawiedliwości lub administracyjnym nie będą miały skutku zawieszającego , w tym również ustalenie wsparcia grupowego w wysokości określonej w ostatniej deklaracji lub zgodnie z art. 244 ust. 1, jeżeli ma on zastosowanie, oraz w wysokości równoważnej z roszczeniami ubezpieczającego, także w przypadku reorganizacji, postępowania układowego, przewłaszczenia, przejęcia lub innego postępowania administracyjnego .
3a.
W przypadku braku wspólnej zgody ze strony zainteresowanych organów nadzoru w okresie trzech miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku przez organ sprawujący nadzór nad grupą, organ sprawujący nadzór nad grupą zwraca się do CEIOPS o przedstawienie w ciągu kolejnych dwóch miesięcy wszystkim zainteresowanym organom nadzoru opinii przyjętej kwalifikowaną większością głosów jego członków .
Organ sprawujący nadzór nad grupą podejmuje decyzję w ciągu tygodnia od dnia otrzymania opinii CEIOPS, uwzględniając w pełni tę opinię i opinie pozostałych zainteresowanych organów nadzoru.
Decyzja organu sprawującego nadzór nad grupą wydawana jest w postaci dokumentu zawierającego pełne uzasadnienie decyzji, w tym wyjaśnienie wszelkich znacznych odstępstw od stanowiska pozostałych zainteresowanych organów nadzoru bądź opinii CEIOPS.
Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje swoją decyzję wnioskodawcy i pozostałym zainteresowanym organom nadzoru, które z kolei mogą przekazać tę informację innym zakładom będącym częścią grupy i podlegającym nadzorowi tych organów.
Wszystkie zainteresowane organy nadzoru stosują się do decyzji.
Uzasadnienie
Uzupełniające fundusze własne można zaklasyfikować zarówno do kategorii 2, jak i kategorii 3 i dlatego jest to mniej dokładne niż określenie „kapitał należący do kategorii 2”.
Poprawka
121
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 238
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W drodze odstępstwa od art. 136 , organ nadzoru, który udzielił zezwolenia jednostce zależnej, nie odpowiada za egzekwowanie jej kapitałowego wymogu wypłacalności za pomocą środków podejmowanych na poziomie jednostki zależnej .
1.
W drodze odstępstwa od art. 136 ust. 2 i 3, w przypadku niezgodności z kapitałowym wymogiem wypłacalności zastosowanie mają procedury określone w ust. 2-4a .
Organ nadzoru nadal monitoruje jednak kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki zależnej zgodnie z ust. 2 i 3.
2.
Jeżeli połączenie funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 4 i wsparcia grupowego zadeklarowanego zgodnie z art. 237 przestało w pełni pokrywać kapitałowy wymóg wypłacalności, ale fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 5 wystarczają na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego, organ nadzoru może wezwać jednostkę dominującą do złożenia nowej deklaracji podnoszącej poziom wsparcia grupowego do wysokości niezbędnej dla ponownego zapewnienia pełnego pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności .
2.
W ciągu dwóch miesięcy od stwierdzenia, że połączenie funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 4 i wsparcia grupowego zadeklarowanego zgodnie z art. 237 przestało w pełni pokrywać kapitałowy wymóg wypłacalności, jednostka zależna przedstawia plan ponownego ustanowienia pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności do zatwierdzenia przez organ nadzoru , które musi zostać dokonane w ciągu trzech miesięcy od momentu stwierdzenia niezgodności, albo przez podniesienie poziomu dopuszczonych funduszy własnych albo przez dostarczenie nowej deklaracji wsparcia grupowego albo przez obniżenie poziomu ekspozycji na ryzyko(de-risking).
Organ nadzoru niezwłocznie informuje organ sprawujący nadzór nad grupą i przekazuje mu plan.
3.
Jeżeli połączenie funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 4 i wsparcie grupowego zadeklarowanego zgodnie z art. 237 przestało w pełni pokrywać kapitałowy wymóg wypłacalności, a fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 5 nie wystarczają na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego, organ nadzoru może wezwać jednostkę dominującą do dokonania transferu funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 5 w wysokości niezbędnej dla ponownego zapewnienia pokrycia minimalnego wymogu kapitałowego oraz do złożenia nowej deklaracji podnoszącej poziom wsparcia grupowego do wysokości niezbędnej dla ponownego zapewnienia pełnego pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności .
3.
Przed zatwierdzeniem planu organ nadzoru dopilnowuje, by wszelkie wsparcie grupowe, które może być przewidziane w tym planie, było zadeklarowane zgodnie z art. 237
4.
Przed zaakceptowaniem nowej deklaracji, o której mowa w ust. 2 i 3, organ sprawujący nadzór nad grupą sprawdza, czy spełnione są warunki określone w art. 237.
Jeżeli jednostka dominująca nie złoży wymaganej nowej deklaracji, lub jeżeli złożona nowa deklaracja nie zostanie zaakceptowana , odstępstwa przewidziane w art. 236 i 237 oraz w ust. 1 przestają mieć zastosowanie.
4.
Jeżeli plan nie zostanie zatwierdzony, a poziom kapitałowego wymogu wypłacalności jednostki zależnej nie zostanie ponownie ustalony w terminie określonym w ust. 2, odstępstwa przewidziane w art. 236 i 237 oraz w ust. 1 tego artykułu przestaną mieć zastosowanie, a jednostka dominująca przekazuje w ciągu miesiąca fundusze własne wynikające z ostatniej zaakceptowanej deklaracji w postaci elementów zgodnych z art. 98 ust. 4.
Organ nadzoru, który wydał zezwolenie jednostce zależnej, ponownie przejmuje pełną odpowiedzialność za ustalenie jej kapitałowego wymogu wypłacalności i podjęcie stosownych środków w celu zapewnienia właściwego pokrycia tego wymogu przez fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 4.
Jednostka dominująca nie zostaje jednak zwolniona ze zobowiązania wynikającego z ostatniej zaakceptowanej deklaracji.
Organ nadzoru, który wydał zezwolenie jednostce zależnej podejmuje stosowne środki w celu zapewnienia właściwego pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności przez fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 4.
Jednostka dominująca nie zostaje jednak zwolniona ze zobowiązania wynikającego z ostatniej zaakceptowanej deklaracji.
4a.
Jeżeli połączenie funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 4 i wsparcia grupowego zadeklarowanego zgodnie z art. 237 przestało w pełni pokrywać kapitałowy wymóg wypłacalności, a fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 5 nie wystarczają na pokrycie minimalnego wymogu kapitałowego, w uzupełnieniu do uprawnień wymienionych w art. 137 organ nadzoru może wezwać jednostkę dominującą do dokonania transferu funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 5 w wysokości niezbędnej dla ponownego zapewnienia pokrycia minimalnego wymogu kapitałowego do najwyższego poziomu wsparcia grupowego wynikającego z ostatnio zaakceptowanej deklaracji.
Uzasadnienie
Ustęp ten jest niezgodny z obowiązkami określonymi w art. 262 ust. 1, zgodnie z którym organ sprawujący nadzór nad grupą nie ponosi odpowiedzialności za egzekwowanie zgodności przez zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji.
Podzielenie zadań w ramach monitorowania i egzekwowania nadzoru nie poprawia jego skuteczności.
Usunięcie tego ustępu powoduje, że staje się wystarczająco jasne, że monitorowanie zależnych zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji oraz egzekwowanie zgodności leży w zakresie obowiązków i odpowiedzialności miejscowego organu nadzoru.
Umożliwia to miejscowemu organowi nadzoru również utrzymanie odpowiedzialności wobec parlamentów krajowych w przypadku bankructwa.
Poprawka
122
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 239
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jeżeli jednostka zależna jest likwidowana i okazuje się, że jest niewypłacalna , organ nadzoru, który wydał jej zezwolenie, z własnej inicjatywy lub na wniosek dowolnego innego organu właściwego w zakresie procedury likwidacji w myśl tytułu IV, wzywa jednostkę dominującą do dokonania transferu dopuszczonych funduszy własnych na rzecz jednostki zależnej w wysokości niezbędnej do wypełnienia zobowiązań wobec ubezpieczających , nieprzekraczającej jednak limitu wsparcia grupowego wynikającego z ostatniej zaakceptowanej deklaracji.
Jeżeli okazuje się, że jednostka zależna jest niewypłacalna i likwiduje się ją , organ nadzoru, który wydał jej zezwolenie, z własnej inicjatywy lub na wniosek dowolnego innego organu właściwego w zakresie procedury likwidacji w myśl tytułu IV, wzywa jednostkę dominującą do dokonania transferu dopuszczonych funduszy własnych na rzecz jednostki zależnej w wysokości niezbędnej do wypełnienia wszelkich zobowiązań, nieprzekraczającej jednak limitu wsparcia grupowego wynikającego z ostatniej zaakceptowanej deklaracji.
Uzasadnienie
Poprawka nie wprowadza zasadniczych zmian.
Jest to uściślenie.
Poprawka
123
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 240 – ustępy 1 i 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 238 i 239, organ nadzoru zwraca się z wnioskiem do jednostki dominującej i natychmiast informuje organ sprawujący nadzór nad grupą.
1.
W przypadkach, o których mowa w art. 238 i 239, organ nadzoru zwraca się z wnioskiem do jednostki dominującej i natychmiast informuje organ sprawujący nadzór nad grupą.
Jeżeli jednostka dominująca nie dokona szybko transferu dopuszczonych funduszy własnych na rzecz jednostki zależnej, organ sprawujący nadzór nad grupą wykorzystuje wszelkie dostępne uprawnienia, w tym uprawnienie przewidziane w art. 142, w celu zapewnienia możliwie najszybszego dokonania wymaganego transferu przez grupę .
Jeżeli jednostka dominująca nie dokona szybko transferu dopuszczonych funduszy własnych na rzecz jednostki zależnej, a najpóźniej w ciągu miesiąca od otrzymania pierwszej prośby o transfer , organ sprawujący nadzór nad grupą wykorzystuje wszelkie dostępne uprawnienia, w tym uprawnienie przewidziane w art. 142, w celu zapewnienia możliwie najszybszego dokonania wymaganego transferu przez jednostkę dominującą, a najpóźniej w ciągu dwóch miesięcy od otrzymania pierwszej prośby o transfer .
2.
Wsparcie grupowe może być udzielane z dopuszczonych funduszy własnych dostępnych w jednostce dominującej lub w dowolnej jednostce zależnej, pod warunkiem, że jednostka zależna, jeżeli jest zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji, posiada więcej dopuszczonych funduszy własnych niż wynosi jej minimalny wymóg kapitałowy.
Organ nadzoru, który udzielił zezwolenia jednostce zależnej, dopuszcza dokonanie transferu takiej nadwyżki dopuszczonych funduszy własnych.
2.
Wsparcie grupowe udzielane jest głównie z dopuszczonych funduszy własnych dostępnych w jednostce dominującej.
Wsparcie grupowe może być udzielane z dopuszczonych funduszy własnych dostępnych w jednostce dominującej lub w dowolnej jednostce zależnej w ramach systemu wsparcia grupowego , pod warunkiem że jednostka zależna, jeżeli jest zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji, posiada więcej dopuszczonych funduszy własnych niż wynosi jej minimalny wymóg kapitałowy.
Organ nadzoru, który udzielił zezwolenia jednostce zależnej, dopuszcza dokonanie transferu takiej nadwyżki dopuszczonych funduszy własnych.
Jednak w przypadku, w którym kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki zależnej przestałby być spełniony wskutek transferu, transfer taki jest dokonywany pod warunkiem złożenia przez jednostkę dominującą deklaracji w sprawie odpowiedniego poziomu wsparcia grupowego, oraz zaakceptowania tej deklaracji przez organ sprawujący nadzór nad grupą.
Jednak w przypadku, w którym kapitałowy wymóg wypłacalności jednostki zależnej przestałby być spełniony wskutek transferu, można dokonać transferu funduszy własnych jedynie, jeżeli jednostka dominująca złoży deklarację w sprawie odpowiedniego poziomu wsparcia grupowego , a deklaracja ta zostanie zaakceptowana przez organ sprawujący nadzór nad grupą oraz organ nadzoru, który wydał zezwolenie zainteresowanej jednostce zależnej zgodnie z art. 137 .
Uzasadnienie
Dyrektywa powinna określać konkretne terminy transferu wsparcia grupowego.
Tego typu pewność prawna jest również istotna z punktu widzenia ochrony konsumentów i prawa odwołania się do sądu.
Poprawka
124
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 241
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Zarówno jednostka dominująca jak i jednostka zależna, których to dotyczy, publicznie ujawniają fakt istnienia deklaracji w sprawie wsparcia grupowego oraz wszelkich przypadków skorzystania z niego.
Zarówno jednostka dominująca jak i jednostka zależna, których to dotyczy, publicznie ujawniają fakt istnienia i główne zasady deklaracji w sprawie wsparcia grupowego oraz wszelkich przypadków skorzystania z niego , łącznie z kwotami .
Uzasadnienie
Istnieje konieczność zagwarantowania konsumentom przejrzystości i dostępności przepisów dyrektywy.
Poprawka
125
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 242 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Po tym, jak odstępstwa przewidziane w art. 236, 237 i 238 przestały mieć zastosowanie, organ nadzoru, który wydał zezwolenie jednostce zależnej, ponownie przejmuje pełną odpowiedzialność za ustalenie jej kapitałowego wymogu wypłacalności i podjęcie stosownych środków w celu zapewnienia właściwego pokrycia tego wymogu przez fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 4.
Jednostka dominująca nie zostaje jednak zwolniona ze zobowiązań wynikających z deklaracji zaakceptowanych ostatnio zgodnie z art. 237, 238 i 240.
2.
Po tym, jak odstępstwa przewidziane w art. 236, 237 i 238 przestały mieć zastosowanie, organ nadzoru, który wydał zezwolenie jednostce zależnej, podejmuje odpowiednie działania w celu zagwarantowania ustalenia jej kapitałowego wymogu wypłacalności i podjęcia stosownych środków w celu zapewnienia właściwego pokrycia tego wymogu przez fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 4.
Jednostka dominująca nie zostaje jednak zwolniona ze zobowiązań wynikających z deklaracji zaakceptowanych ostatnio zgodnie z art. 237, 238 i 240.
Uzasadnienie
Poprawka jest zgodna z wyjaśnieniem zawartym w art. 238 dotyczącym roli i obowiązków organu sprawującego nadzór nad grupą oraz organu nadzoru, który wydał zezwolenie jednostce zależnej.
Poprawka
126
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 243 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Po tym, jak odstępstwa przewidziane w art. 236, 237 i 238 przestały mieć zastosowanie, organy nadzoru, które wydały zezwolenie dowolnym jednostkom zależnym, do których mają zastosowanie przepisy określone w art. 236–241, ponownie przejmują pełną odpowiedzialność za ustalenie ich kapitałowego wymogu wypłacalności i podjęcie stosownych środków w celu zapewnienia właściwego pokrycia tego wymogu przez fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 4.
Jednostka dominująca nie zostaje jednak zwolniona ze zobowiązań wynikających z deklaracji zaakceptowanych ostatnio zgodnie z art. 237, 238 i 240.
3.
Po tym, jak odstępstwa przewidziane w art. 236, 237 i 238 przestały mieć zastosowanie, organy nadzoru, które wydały zezwolenie dowolnym jednostkom zależnym, do których mają zastosowanie przepisy określone w art. 236–241, podejmują stosowne środki w celu zapewnienia ustalenia ich kapitałowego wymogu wypłacalności i podjęcia stosownych środków w celu zapewnienia właściwego pokrycia tego wymogu przez fundusze własne dopuszczone zgodnie z art. 98 ust. 4.
Jednostka dominująca nie zostaje jednak zwolniona ze zobowiązań wynikających z deklaracji zaakceptowanych ostatnio zgodnie z art. 237, 238 i 240.
Uzasadnienie
Poprawka jest zgodna z wyjaśnieniem zawartym w art. 238 dotyczącym roli i obowiązków organu sprawującego nadzór nad grupą oraz organu nadzoru, który wydał zezwolenie jednostce zależnej.
Poprawka
127
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 244
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Jeżeli do jednostki dominującej i do organu sprawującego nadzór nad grupą skierowano kilka wniosków o transfer dopuszczonych funduszy własnych zgodnie z art. 238 i 239, a grupa nie posiada wystarczających dopuszczonych funduszy własnych na zrealizowanie wszystkich tych wniosków jednocześnie, w przypadkach, które tego wymagają, obniża się kwoty wynikające z ostatnio zaakceptowanych deklaracji .
1.
Jeżeli do jednostki dominującej i do organu sprawującego nadzór nad grupą skierowano kilka wniosków o transfer dopuszczonych funduszy własnych zgodnie z art. 238 i 239, a grupa nie posiada wystarczających dopuszczonych funduszy własnych na zrealizowanie wszystkich tych wniosków jednocześnie , wówczas stosuje się następujące zasady:
a) wszystkie jednostki zależne jednostki dominującej ponoszą odpowiedzialność, wraz z jednostką dominującą, do wysokości kwot wynikających z ostatnio zaakceptowanych deklaracji w odniesieniu do każdej jednostki zależnej podlegającej przepisom zawartym w art. 236–241 ;
Wielkość obniżenia oblicza się dla poszczególnych jednostek zależnych tak, aby dla każdej jednostki zależnej zapewnić ten sam stosunek sumy jej dostępnych aktywów i transferu od grupy do sumy jej rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i minimalnego wymogu kapitałowego.
b) w przypadkach, które tego wymagają, obniża się kwoty, o których mowa w lit. a), a ubezpieczenia bezpośrednie mają pierwszeństwo przed reasekuracją .
Wielkość obniżenia oblicza się dla poszczególnych jednostek zależnych tak, aby każdej jednostce zależnej i dominującej zapewnić ten sam stosunek sumy jej dostępnych aktywów i transferu od lub na rzecz grupy do sumy jej rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i minimalnego wymogu kapitałowego.
Jednostka dominująca nie zostaje jednak zwolniona ze zobowiązań do dokonania transferu pełnych kwot wynikających z ostatnich zaakceptowanych deklaracji, poza przypadkami trwającej niewypłacalności na szczeblu grupy.
2.
Państwa członkowskie dbają o to, by zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez jednostkę dominującą nie były traktowane bardziej korzystnie niż zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez którąkolwiek z jej jednostek zależnych, podlegającą przepisom art. 236–241.
2.
Niezależnie od art. 277 państwa członkowskie dbają o to, by zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez jednostkę dominującą nie były traktowane bardziej lub mniej korzystnie niż zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez którąkolwiek z jej jednostek zależnych, podlegającą przepisom art. 236 do 241.
Komisja przyjmuje środki wykonawcze określające procedury, zgodnie z którymi z czasem osiągnięty ma być uporządkowany i uczciwy podział wsparcia grupowego w przypadku niewypłacalności na poziomie grupy i uwzględniający nadrzędność roszczeń ubezpieczeniowych określonych w art. 277, w celu zapewnienia jednolitego stosowania przepisów w całej Wspólnocie.
Środki te mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3.
Uzasadnienie
Należy koniecznie zagwarantować uczciwe traktowanie ubezpieczających i zapobiec skutkom zawieszającym dotyczącym transferu funduszy w przypadku likwidacji (art. 277).
Nadwyżki funduszy stanowią kapitał wypłacalności odpowiedniego zakładu i nie są zamienne, więc należy je uwzględniać przed dokonaniem jakiejkolwiek zmiany przeznaczenia.
Innych sektorowych systemów gwarancji statutowych lub systemów gwarancji statutowych opartych na podatkach nie traktuje się jako kapitału i należy je uruchamiać dopiero po dokonaniu podziału funduszy.
W przypadku niewypłacalności na szczeblu grupy konieczna jest koordynacja podziału aktywów.
Poprawka
128
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 245 – ustęp 1 – litera c
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) określenia środków, jakie mają być stosowane przy ujawnianiu informacji, o których mowa w art. 241;
c) określenia zasad i środków, jakie mają być stosowane przy ujawnianiu informacji, o których mowa w art. 241;
Uzasadnienie
Odstępstwo dotyczące ostatecznej decyzji w sprawie narzutów kapitałowych powinno być wiążące i dokładniej zdefiniowane w środkach wykonawczych na poziomie drugim.
Poprawka
129
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 246
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Najpóźniej po pięciu latach od daty, o której mowa w art. 310 ust. 1, Komisja przekazuje Komitetowi Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych sprawozdanie na temat przepisów przyjętych przez państwa członkowskie oraz praktyk stosowanych przez organy nadzoru na podstawie niniejszej podsekcji.
Najpóźniej po pięciu latach od daty, o której mowa w art. 310 ust. 1, Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Komitetowi Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych sprawozdanie na temat przepisów przyjętych przez państwa członkowskie oraz praktyk stosowanych przez organy nadzoru na podstawie niniejszej podsekcji.
W sprawozdaniu uwzględnia się w szczególności stosowny poziom funduszy własnych, jaki jednostka zależna musi posiadać jeżeli należy do grupy spełniającej warunki niniejszej podsekcji, wymaganą formę wsparcia grupowego, dopuszczalną wysokość wsparcia grupowego oraz poziom funduszy własnych, przy jakim odstępstwa przewidziane w art. 236, 237 i 238 przestają mieć zastosowanie.
W sprawozdaniu uwzględnia się w szczególności jakość dopuszczonych funduszy własnych, których posiadania wymaga się od grupy w celu stosowania zasad określonych w art. 236–241 , stosowny poziom funduszy własnych, jaki jednostka zależna musi posiadać jeżeli należy do grupy spełniającej warunki niniejszej podsekcji, wymaganą formę wsparcia grupowego, dopuszczalną wysokość wsparcia grupowego oraz poziom funduszy własnych, przy jakim odstępstwa przewidziane w art. 236, 237 i 238 przestają mieć zastosowanie.
Uzasadnienie
Ważne jest, aby Parlament jako współautor prawodawstwa był w pełni informowany o rozwoju sytuacji w zakresie skutecznego i wydajnego stosowania niniejszej dyrektywy.
Poprawka
130
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 251 – ustępy od 3 do 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
W szczególnych przypadkach zainteresowane organy nadzoru mogą odstąpić od stosowania kryteriów określonych w ust. 2, jeżeli ich stosowanie nie byłoby właściwe z uwagi na strukturę grupy i względną wagę działalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w różnych krajach, oraz wyznaczyć inny organ nadzoru jako organ sprawujący nadzór nad grupą.
3.
W szczególnych przypadkach zainteresowane organy nadzoru mogą, na wniosek któregokolwiek organu, podjąć wspólną decyzję, aby odstąpić od stosowania kryteriów określonych w ust. 2, jeżeli ich stosowanie nie byłoby właściwe z uwagi na strukturę grupy i względną wagę działalności zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracji w różnych krajach, oraz wyznaczyć inny organ nadzoru jako organ sprawujący nadzór nad grupą.
W tym celu każdy zainteresowany organ nadzoru może wystąpić z wnioskiem o otwarcie dyskusji na temat tego, czy kryteria określone w ust. 2 są właściwe.
Taka dyskusja może mieć miejsce nie częściej niż raz w roku.
Zainteresowane organy nadzoru dokładają wszelkich starań, by podjąć wspólną decyzję w sprawie wyboru organu sprawującego nadzór nad grupą w ciągu trzech miesięcy od złożenia wniosku w sprawie dyskusji .
Przed podjęciem decyzji zainteresowane organy nadzoru umożliwiają grupie wyrażenie opinii.
Zainteresowane organy nadzoru dokładają wszelkich starań, by podjąć wspólną decyzję w sprawie wyboru organu sprawującego nadzór nad grupą w ciągu trzech miesięcy.
3a.
W okresie, o którym mowa w ust. 3, każdy zainteresowany organ nadzoru może wnioskować o zasięgnięcie opinii CEIOPS.
W przypadku konsultacji z CEIOPS okres, o którym mowa w ust. 3, przedłuża się o dwa miesiące.
3b.
W przypadku zasięgnięcia opinii CEIOPS, przed podjęciem wspólnej decyzji zainteresowane organy nadzoru należycie uwzględniają rady CEIOPS.
Wspólna decyzja jest w pełni uzasadniona i zawiera wyjaśnienie wszelkich znacznych odstępstw od stanowiska CEIOPS.
4.
W przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji w ciągu trzech miesięcy , zadania organu sprawującego nadzór nad grupą wykonuje organ nadzoru państwa członkowskiego, w którym grupa prowadzi najważniejszą część swojej działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej .
4.
W przypadku niepodjęcia wspólnej decyzji odstępującej od kryteriów zawartych w ust. 2 , zadania organu sprawującego nadzór nad grupą wykonuje organ nadzoru określony zgodnie z tym ustępem .
Jeżeli jednak takiemu rozwiązaniu sprzeciwia się większość pozostałych zainteresowanych organów nadzoru, kwestię wyznaczenia organu sprawującego nadzór nad grupą przekazuje się w ciągu jednego miesiąca od wyznaczenia domyślnego organu nadzoru do ostatecznego rozstrzygnięcia Komitetowi Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych, który wydaje decyzję w ciągu jednego miesiąca od przekazania mu sprawy.
5.
Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych informuje Komisję co najmniej raz w roku o wszelkich poważnych trudnościach w stosowaniu ust. 2, 3 i 4 .
5.
CEIOPS informuje Parlament Europejski, Radę i Komisję co najmniej raz w roku o wszelkich poważnych trudnościach w stosowaniu kryteriów wymienionych w ust. 2 i 3 .
W razie pojawienia się takich poważnych trudności Komisja może przyjąć środki wykonawcze precyzujące te kryteria.
Środki te mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy poprzez jej uzupełnienie, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3.
Poprawka
131
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 252 – ustęp 1 – litera e oraz f
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
e) planowanie i koordynacja działań nadzorczych w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, we współpracy z zainteresowanymi organami nadzoru, poprzez odbywanie regularnych spotkań lub stosowanie innych odpowiednich środków;
e) planowanie i koordynacja działań nadzorczych w normalnych i nadzwyczajnych sytuacjach, we współpracy z zainteresowanymi organami nadzoru, poprzez odbywanie przynajmniej raz w roku regularnych spotkań lub stosowanie innych odpowiednich środków;
f) inne zadania, środki i decyzje przypisane organowi sprawującemu nadzór nad grupą zgodnie z niniejszą dyrektywą lub wynikające z jej stosowania, w szczególności przewodzenie procesowi zatwierdzania modelu wewnętrznego na poziomie grupy zgodnie z art. 229 i 231 oraz przewodzenie procesowi udzielania zezwolenia na wsparcie grupowe zgodnie z art. 235.
f) inne zadania, środki oraz decyzje powierzone organowi sprawującemu nadzór nad grupą na mocy niniejszej dyrektywy lub wynikające z jej stosowania, w szczególności przewodzenie procesowi:.
(i) zatwierdzania modelu wewnętrznego na poziomie grupy zgodnie z art. 229 i 231,
(ii) udzielanie zezwolenia na wsparcie grupowe zgodnie z art. 235, oraz
(iii) określanie kapitałowego wymogu wypłacalności odnośnie do możliwości nałożenia narzutu kapitałowego określonego w art. 236 .
Uzasadnienie
Poprawka
132
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 252 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W celu ułatwienia nadzoru nad grupą organ sprawujący nadzór nad grupą i pozostałe zainteresowane organy nadzoru wprowadzają uzgodnienia dotyczące koordynacji .
2.
W celu ułatwienia nadzoru nad grupą, powołane zostaje kolegium organów nadzoru, pod przewodnictwem organu sprawującego nadzór nad grupą, w celu ułatwienia wykonywania zadań, o których mowa w art. 253, 254 i 255.
Kolegium organów nadzoru zapewnia, że procedury współpracy, wymiany informacji i konsultacji między organami nadzoru zrzeszonymi w kolegium są skutecznie stosowane zgodnie z tytułem III niniejszej dyrektywy.
W ramach uzgodnień dotyczących koordynacji, bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, określa się procedury podejmowania przez zainteresowane organy nadzoru decyzji, zgodnie z art. 236, a także procedury współpracy z innymi organami nadzoru.
Organy nadzoru wykorzystują kolegium do promowania spójności podejmowanych przez nie decyzji i do ścisłej współpracy podczas przeprowadzania działań nadzorczych w grupie na podstawie ujednoliconych kryteriów.
Członkostwo w kolegium obejmuje organy nadzoru wszystkich państw członkowskich, w których znajdują się siedziby zarządu jednostek zależnych.
Bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, powołanie i funkcjonowanie kolegiów opiera się na umowie zawartej przez wszystkich członków kolegium, zawierającej procedury niezbędne do osiągnięcia jego celów, w tym procedury związane z zatwierdzaniem modeli wewnętrznych i funkcjonowaniem systemu wsparcia grupowego.
Jeżeli zapewniono we właściwy sposób współpracę, spójność i wymianę informacji, procedury kolegium zapewniają elastyczność umożliwiającą uzgodnienia między organami nadzoru, pod warunkiem, że dzięki temu skuteczność nadzoru nad grupą jest większa i jeżeli nie pogarsza działań nadzorczych członków kolegium w zakresie ich indywidualnych obowiązków.
W ramach uzgodnień dotyczących koordynacji organowi sprawującemu nadzór nad grupą mogą być powierzane dodatkowe zadania oraz mogą być określane, bez uszczerbku dla jakichkolwiek środków przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, procedury podejmowania przez zainteresowane organy nadzoru decyzji, o których mowa w art. 211 ust. 3, art. 212 ust. 2, art. 213 ust. 2, art. 214, 215, 217, art. 218 ust. 2, art. 219 ust. 2, art. 225 ust. 2, art. 236 , 248, 249, art. 251 ust. 3 i 4, art. 254, 263 oraz 264, a także procedury współpracy z innymi organami nadzoru .
Kolegium organów nadzoru jest konsultowane przed zawarciem jakichkolwiek uzgodnień między jego członkami, a w szczególności jeżeli te uzgodnienia w zakresie koordynacji powierzają dodatkowe zadania organowi sprawującemu nadzór nad grupą lub innym zainteresowanym organom nadzoru lub jeżeli odnoszą się do stosowania w praktyce art. 211 ust. 3, 212 ust. 2 i 213 ust. 2, art. 214, 215 i 217, art. 218 ust. 2, 219 ust. 2 i 225 ust.2, art. 248 i 249, art. 251 ust. 3 i 4, oraz art. 254, 263 i 264.
Rokrocznie organ sprawujący nadzór nad grupą przedkłada CEIOPS sprawozdanie a temat funkcjonowania kolegium organów nadzoru, nowych praktyk i napotkanych trudności.
Uzasadnienie
W odniesieniu do pierwotnego tekstu art. 252 ust. 2 drugi akapit nie ma powodów, aby umożliwiać oddelegowanie zadań tylko i wyłącznie organowi sprawującemu nadzór nad grupą.
Należy przewidzieć oddelegowanie zadań przez organ sprawujący nadzór nad grupą zależnym organom nadzoru, gdyż może to przyczynić się do większej skuteczności i wzrostu wzajemnego zaufania.
Mając na uwadze praktyczne doświadczenia w sektorze bankowym, oddelegowywanie zadań powinno być możliwe w obu kierunkach.
Poprawka
133
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 253 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Organy odpowiedzialne za nadzór nad poszczególnymi zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji w grupie oraz organ sprawujący nadzór nad grupą ściśle współpracują ze sobą, również w przypadkach, gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji doświadcza trudności finansowych.
1.
Organy odpowiedzialne za nadzór nad poszczególnymi zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji w grupie oraz organ sprawujący nadzór nad grupą ściśle współpracują ze sobą, zwłaszcza w przypadkach, gdy zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji doświadcza trudności finansowych.
Organy odpowiedzialne za nadzór nad poszczególnymi zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji w grupie oraz organ sprawujący nadzór nad grupą odbywają regularne posiedzenia.
Częstotliwość ich posiedzeń jest uzgadniana między tymi organami nadzoru w oparciu o charakter, złożoność i skalę ryzyka właściwego dla działalności prowadzonej przez wszystkie zakłady będące częścią danej grupy.
Bez uszczerbku dla swoich obowiązków, organy te , niezależnie od tego, czy znajdują się w tym samym państwie członkowskim czy nie, przekazują sobie nawzajem wszelkie istotne i ważne informacje mogące innym organom umożliwić lub ułatwić wykonywanie zadań nadzorczych wynikających z niniejszej dyrektywy.
W związku z tym zainteresowane organy nadzoru i organ sprawujący nadzór nad grupą na żądanie przekazują sobie wszystkie istotne informacje , a z własnej inicjatywy wszelkie ważne informacje .
W celu zagwarantowania, że te organy nadzoru, łącznie z organem sprawującym nadzór nad grupą, posiadają te same informacje , bez uszczerbku dla swoich obowiązków i niezależnie od tego czy znajdują się one w tym samym państwie członkowskim czy nie, organy nadzoru przekazują sobie nawzajem informacje w celu umożliwienia i ułatwienia wykonywania zadań nadzorczych wynikających z niniejszej dyrektywy.
W związku z tym zainteresowane organy nadzoru i organ sprawujący nadzór nad grupą przekazują sobie wzajemnie w trybie pilnym wszystkie informacje w chwili gdy są one dostępne .
Informacje, o których mowa w niniejszym akapicie, obejmują informacje dotyczące działań grupy i organów nadzoru oraz informacje przekazywane przez grupę, ale nie ograniczają się do nich.
Informacje, o których mowa w akapicie drugim, uznaje się za ważne jeżeli mogą one istotnie wpłynąć na ocenę kondycji finansowej zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
1a.
Organy odpowiedzialne za nadzór nad indywidualnymi zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji w grupie oraz organ sprawujący nadzór nad grupą zwołują w trybie pilnym posiedzenie wszystkich organów nadzoru zaangażowanych w nadzór nad grupą w co najmniej następujących przypadkach:
a) gdy dowiadują się o przypadku naruszenia kapitałowego wymogu wypłacalności lub minimalnego wymogu kapitałowego przez zakład ubezpieczeń lub zakład reasekuracji; lub
b) gdy dowiadują się o przypadku naruszenia kapitałowego wymogu wypłacalności na szczeblu grupy obliczanego na podstawie skonsolidowanych danych lub zagregowanego kapitałowego wymogu wypłacalności grupy, zgodnie z metodą stosowaną na mocy tytułu III, rozdziału II sekcji 1 podsekcji 4;
c) gdy pojawiają się lub pojawiły inne wyjątkowe okoliczności.
Uzasadnienie
Mechanizm wsparcia grupowego opiera się na wzajemnym zaufaniu.
Należy jednak zachęcać do zaangażowania zainteresowane organy nadzoru niebędące organem sprawującym nadzór nad grupą.
Wszystkie zaangażowane organy nadzoru powinny być w stanie ocenić sytuację w oparciu o te same istotne i ważne informacje.
Jeżeli zainteresowane organy nadzoru nie mogą osiągnąć porozumienia, warto uzyskać profesjonalną poradę strony trzeciej, która zapewnia niezależny pogląd.
Poprawka
134
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 254 – ustęp 1 – akapit pierwszy– część wprowadzająca
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W przypadku decyzji mającej znaczenie dla zadań nadzorczych innych organów nadzoru, przed podjęciem tej decyzji zainteresowane organy nadzoru konsultują się ze sobą w zakresie:
1.
W przypadku decyzji mającej znaczenie dla zadań nadzorczych innych organów nadzoru, przed podjęciem tej decyzji zainteresowane organy nadzoru konsultują się ze sobą w kolegium organów nadzoru w zakresie:
Uzasadnienie
W celu zwiększenia zaangażowania wszystkich organów nadzoru w nadzór nad transgranicznymi grupami ubezpieczeniowymi muszą zostać powołane kolegia organów nadzoru.
Zapewniają one stałą, ale elastyczną strukturę współpracy i koordynacji.
Odbywają regularne posiedzenia w celu ułatwienia wymiany informacji, umożliwienia organom nadzoru wypracowania wspólnego zrozumienia profilu ryzyka grup, koordynacji oraz uzgadniania decyzji podejmowanych przez poszczególne organy.
Poprawka
135
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 262 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 262a
Sprawozdania CEIOPS
CEIOPS składa co roku sprawozdanie Parlamentowi Europejskiemu na temat doświadczeń z działaniami nadzorczymi prowadzonymi na mocy tytułu III, a w szczególności na temat:
a) wykorzystania wsparcia grupowego, w tym częstotliwości i liczby oświadczeń oraz częstotliwości i liczby wniosków o przekazanie funduszy;
b) współpracy między organami nadzoru, funkcjonowania kolegiów organów nadzoru, procedury nominacji wiodącego organu nadzoru, liczby wiodących organów nadzoru i podziału geograficznego;
c) zaangażowania i udziału organów nadzoru w miejscach, gdzie nie są one wiodącymi organami nadzoru; oraz
d) dystrybucji aktywów w grupach, które korzystają ze wsparcia grupowego.
Uzasadnienie
Ponieważ wsparcie grupowe jest nową koncepcją istotne jest, aby doświadczenie z pierwszej ręki było dzielone z ustawodawcą.
Poprawka
136
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 263 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Sprawdzenia dokonuje organ nadzoru, który byłby organem sprawującym nadzór nad grupą w myśl kryteriów określonych w art. 251 ust. 2, na wniosek jednostki dominującej lub dowolnego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który uzyskał zezwolenie we Wspólnocie, albo z własnej inicjatywy.
Przed podjęciem decyzji organ nadzoru konsultuje się z innymi zainteresowanymi organami nadzoru oraz z Komitetem Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych .
Sprawdzenia dokonuje organ nadzoru, który byłby organem sprawującym nadzór nad grupą w myśl kryteriów określonych w art. 251 ust. 2, na wniosek jednostki dominującej lub dowolnego zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji, który uzyskał zezwolenie we Wspólnocie, albo z własnej inicjatywy.
Czyniąc to, organ sprawujący nadzór nad grupą konsultuje się z innymi zainteresowanymi organami nadzoru oraz z CEIOPS .
Uzasadnienie
W ust. 2 mowa jest o tym, że organ sprawujący nadzór nad grupą decyduje o równoważności, podczas gdy w ust. 3 prawo to otrzymuje Komisja.
W celu uściślenia, że prawo to należy do Komisji, należy wprowadzić zmiany do ust. 2.
Poprawka
137
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 263 – ustęp 2 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Komisja po konsultacji z Komitetem Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych i zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 304 ust. 2 , może przyjąć decyzję stwierdzającą , czy system ostrożnościowego nadzoru nad grupami w danym kraju trzecim jest równoważny z systemem określonym w niniejszym tytule.
Decyzje takie są poddawane regularnym przeglądom w celu uwzględnienia wszelkich zmian wprowadzanych do systemu nadzoru ostrożnościowego nad grupami określonego w niniejszym tytule oraz systemu nadzoru ostrożnościowego nad grupami w danym kraju trzecim.
2.
Komisja może przyjąć decyzje stwierdzające , czy system ostrożnościowego nadzoru nad grupami w danym kraju trzecim jest równoważny z systemem określonym w niniejszym tytule.
Decyzje takie służące zmianie drugorzędnych elementów niniejszej dyrektywy przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 304 ust. 3 .
Są one poddawane regularnym przeglądom w celu uwzględnienia wszelkich zmian wprowadzanych do systemu nadzoru ostrożnościowego nad grupami określonego w niniejszym tytule oraz systemu nadzoru ostrożnościowego nad grupami w danym kraju trzecim oraz wszelkich innych zmian w regulacji, które mogą mieć wpływ na decyzję dotyczącą równoważności .
Uzasadnienie
Decyzja dotycząca równoważności standardów państw trzecich jest decyzją polityczną, w której przypadku współautorzy prawodawstwa powinni być traktowani równo.
W wyniku tego procedura doradcza przewidziana w art. 304 ust. 2 staje się przestarzała.
Poprawka
138
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 263 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Decyzje, o których mowa w ust. 2, mogą zostać przyjęte jedynie, jeżeli zainteresowane państwo trzecie zagwarantuje swobodę transferu funduszy do Wspólnoty w każdych okolicznościach.
Uzasadnienie
Nadzór nad grupą, a w szczególności wsparcie grupowe mogą się sprawdzać we Wspólnocie dzięki całości ram legislacyjnych, łącznie z traktatem, które stworzono w ciągu ostatnich 50 lat, a część ich przepisów może nie mieć żadnego związku z systemem nadzoru.
Niektóre z tych przepisów są jednak kluczowe dla właściwego działania całego systemu.
Jest tak w szczególności w przypadku możliwości transferu funduszy, którego liberalizację określono w traktacie i która była gotowa do wprowadzenia w życie w 1986 r.
Taki przepis nie może stanowić części weryfikacji dokonywanej przez organy nadzoru i dlatego wymaga szczególnej uwagi.
Poprawka
139
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 263 – ustęp 2 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2b.
Decyzje, o których mowa w ust. 2, mogą wejść w życie jedynie po uznaniu przez zainteresowane państwo trzecie systemu nadzoru ostrożnościowego Wspólnoty jako równoważnego jego systemowi, zgodnie z zasadą wzajemnego uznawania.
Uzasadnienie
Należy koniecznie zagwarantować wzajemne uznawanie będące również podstawą wewnętrznego systemu nadzoru UE, które w rezultacie stałoby się definicją równoważności.
Poprawka
140
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 263 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 263a
Jednostka dominująca poza Wspólnotą: równoważność
1.
W przypadku równoważnego nadzoru, o którym mowa w art. 263, państwa członkowskie stosują przez analogię art. 261 i 262 w odniesieniu do zakładów ubezpieczeń i zakładów reasekuracyji.
2.
Na poziomie ubezpieczeniowej grupy kapitałowej, zakładu ubezpieczeń kraju trzeciego lub zakładu reasekuracji kraju trzeciego stosuje się ogólne zasady i metody określone w art. 216 do 262.
3.
Wyłącznie do celów obliczenia wypłacalności grupy jednostkę dominującą traktuje się tak, jakby była zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji podlegającym warunkom określonym w tytule 1 rozdział VI sekcja 3 podsekcje 1, 2 i 3 w odniesieniu do funduszy własnych dopuszczonych na pokrycie kapitałowego wymogu wypłacalności oraz:
a) kapitałowemu wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z przepisami art. 224, jeżeli jednostka dominująca jest ubezpieczeniową grupą kapitałową; lub
b) kapitałowemu wymogowi wypłacalności określonemu zgodnie z przepisami art. 225, jeżeli jednostka dominująca jest zakładem ubezpieczeń kraju trzeciego lub zakładem reasekuracji kraju trzeciego.
Uzasadnienie
Dyrektywa nie mówi nic o sytuacji, w której ustalono równoważność.
Ten nowy artykuł wyjaśnia sytuację, szczególnie w odniesieniu do wykorzystania wsparcia grupowego, które powinno być możliwe, chyba że nie można zagwarantować skutecznego transferu funduszy z kraju trzeciego do Wspólnoty.
Poprawka
141
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 284 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Roszczenia wszystkich wierzycieli, o których mowa w ust. 1, traktowane są w taki sam sposób i zgodnie z tą samą kolejnością, jak roszczenia o równorzędnym charakterze, wnoszone przez wierzycieli, mających miejsce zwykłego pobytu, zamieszkania lub główną siedzibę w rodzimym państwie członkowskim .
2.
Roszczenia wszystkich wierzycieli, o których mowa w ust. 1, traktowane są w taki sam sposób i zgodnie z tą samą kolejnością, jak roszczenia o równorzędnym charakterze, wnoszone przez wierzycieli, mających miejsce zwykłego pobytu, zamieszkania lub główną siedzibę w rodzimym państwie członkowskim .
Wiodące organy nadzoru muszą zatem działać bez dyskryminacji na szczeblu Wspólnoty.
W szczególności w odniesieniu do rozstrzygania roszczeń i postępowania likwidacyjnego w sytuacji, gdy miały miejsce ustalenia wsparcia grupowego, aktywa powinny być rozdzielane na sprawiedliwych zasadach pomiędzy wszystkich zainteresowanych ubezpieczających, niezależnie od narodowości lub miejsca zamieszkania.
Uzasadnienie
Ważną sprawą jest zagwarantowanie, aby ubezpieczający we wszystkich państwach członkowskich mieli sprawiedliwe i równe prawa na wypadek niewypłacalności zakładu ubezpieczeń.
Poprawka
142
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 303
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W odniesieniu do ubezpieczeń na życie, co dwa lata od momentu wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przegląd kwot wyrażonych w euro w niniejszej dyrektywie, uwzględniając rozwój sytuacji gospodarczej i walutowej Wspólnoty wraz z odpowiednimi wnioskami, jeśli to stosowne.
Od dnia 1 stycznia 2012 r. kwoty wyrażone w euro w niniejszej dyrektywie będą corocznie dostosowywane w celu uwzględnienia zmian w ogólnych zharmonizowanych wskaźnikach cen konsumpcyjnych we wszystkich państwach członkowskich opublikowanych przez Eurostat.
Kwoty są dostosowywane automatycznie poprzez zwiększenie kwoty bazowej w euro o odsetek zmian w tym indeksie w okresie od 1 stycznia 2012 r. do daty przeglądu oraz zaokrąglane do wielokrotności 100 000 euro.
Jeżeli odsetek zmian w porównaniu z poprzednim dostosowaniem wynosi mniej niż 5%, dostosowanie nie ma miejsca.
Komisja informuje corocznie Parlament Europejski i Radę o dostosowaniu i kwotach dostosowania.
2.
W odniesieniu do ubezpieczeń innych niż na życie, co pięć lat od momentu wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie przegląd kwot wyrażonych w euro w niniejszej dyrektywie, uwzględniając zmiany w sytuacji gospodarczej i walutowej Wspólnoty wraz z odpowiednimi wnioskami, jeśli to stosowne .
Uzasadnienie
Automatyczne dostosowanie kwot istnieje już w obecnej dyrektywie i działa w sposób zadowalający.
Dzięki niemu unika się sytuacji, gdzie zakłady podlegają nagle wyższym minimalnym kwotom, ponieważ, jak doskonale pokazuje doświadczenie, zobowiązania poddane przeglądowi przez Komisję nie zawsze są egzekwowane.
Mechanizm automatyczny pozwala uniknąć tego problemu.
Poprawka
143
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 304 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje się art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, z uwzględnieniem jej art. 8.
skreślony
Uzasadnienie
Decyzja dotycząca równoważności standardów państw trzecich jest decyzją polityczną, w której przypadku współautorzy prawodawstwa powinni być traktowani równo.
W wyniku tego procedura doradcza przewidziana w art. 304 ust. 2 staje się przestarzała.
Poprawka
144
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 311 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
W drodze odstępstwa od ust. 1, art. 27 i 28 dyrektywy nr 2002/83/WE pozostają w mocy w odniesieniu do instytucji pracowniczych programów emerytalnych zgodnie z art. 17 dyrektywy nr 2003/41/WE.
Uzasadnienie
Nowy ustęp precyzuje zamiar Komisji niestosowania Solvency II na tym etapie w odniesieniu IORP.
UZASADNIENIE
Kontekst wniosku
Przy pomocy nowych ram wypłacalności określonych we wniosku w sprawie dyrektywy („projekcie dyrektywy”) w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej ( COM(2008)0119 wersja ostateczna), zwanej również Solvency II, Komisja zamierza stosować podejście charakteryzujące się wrażliwością na ryzyko i uwzględniające zachęty na rzecz zarządzania ryzykiem.
Podejście to będzie prowadziło do lepszej (optymalnej) alokacji kapitału przy uwzględnieniu wyceny aktywów i zobowiązań odpowiadającej sytuacji na rynku.
Dostosowuje ono również zasady dotyczące wypłacalności do rzeczywistej wyceny zgodnie z aktualną oceną rynkową aktywów i zobowiązań firmy.
Forma prawna ulega modyfikacji i kodyfikacji, przy czym 80% starego tekstu podlega przekształceniu na „nowy” język (w ramach przeglądu Komisji prawnej), a resztę stanowi nowy tekst wprowadzający nowe zasady Solvency II.
Nowy tekst odzwierciedla podejście oparte na zasadach i zgodne z metodą Lamfalussy’ego.
Zawiera on podstawy przyjmowania środków wykonawczych na poziomie 2 oraz instrukcje co do działań nadzorczych na poziomie 3 procesu legislacyjnego Lamfalussy’ego.
Struktura tekstu przyjmuje formę trzech filarów.
Głównym celem wymogów w ramach pierwszego filaru jest zagwarantowanie, że zakłady ubezpieczeń i asekuracji będą w stanie wypełnić swoje zobowiązania na czas przy prawdopodobieństwie upadłości wynoszącym 0,5% w perspektywie jednego roku.
Dlatego struktura ram Solvency II opiera się na holistycznym, „całościowym podejściu bilansowym”, równoważąc wszystkie zobowiązania ze wszystkimi aktywami, które firma musi posiadać, a nie wyceniając pozycji zawartych w bilansie w oderwaniu.
Firmy muszą zatem posiadać wystarczającą ilość aktywów, aby spełnić: kapitałowe wymogi wypłacalności (SCR), minimalne wymogi kapitałowe (MCR) oraz zapewnić rezerwy techniczno-ubezpieczeniowe (najlepsze oszacowanie przyszłych zobowiązań, a także margines ryzyka i ryzyko, które można zabezpieczyć/ubezpieczyć (ryzyko możliwe do zabezpieczenia)).
Filar I
Minimalny wymóg kapitałowy (MCR)
Przy obliczaniu MCR stosuje się obecnie trzy podejścia, tj.: podejście modułowe, podejście zwięzłe i podejście liniowe.
· Zgodnie z podejściem modułowym MCR oblicza się, dodając do siebie różne moduły ryzyka (ryzyko rynkowe i ryzyko ubezpieczeniowe) w celu uzyskania ogólnej sumy.
Zasadniczo jest to znacznie uproszczona wersja SCR, jednak mamy tu do czynienia z niezależnym obliczaniem wymogu.
· W podejściu zwięzłym MCR określany jest jako procent SCR.
Jest ono proste, jednak nie spełnia kryteriów niezależnego obliczania MCR, chociaż nie udowodniono, że taka niezależność jest niezbędna w celu spełnienia wszystkich kryteriów określonych w niniejszym projekcie dyrektywy.
· Zgodnie z podejściem liniowym MCR oblicza się jako stały procent rezerw techniczno-ubezpieczeniowych ubezpieczyciela.
Wpisuje się ono pomiędzy pozostałe dwa podejścia opisane powyżej.
Podejście to nie jest wrażliwe na ryzyko i dlatego jest niezgodne z ogólnym celem niniejszej dyrektywy.
Będzie ono jednak w dalszym ciągu sprawdzane w ramach badania dotyczącego wpływu ilościowego (QIS4) podjętego przez Komitetu Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych (CEIOPS) w 2008 r.
Kapitałowy wymóg wypłacalności
Wypłacalność grupy (określoną jako różnicę między dopuszczonymi funduszami własnymi a SCR (kapitałowym wymogiem wypłacalności)) można obliczyć na trzy sposoby:
1. metodą opierającą się na konsolidacji księgowej (metoda 1), w której dopuszczone fundusze własne i skonsolidowany SCR opierają się na skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych;
2. metodą odliczania i agregacji (metoda 2), w której SCR stanowi sumę SCR wszystkich przedsiębiorstw grupowych;
3. łącząc metody 1 i 2, kiedy zastosowanie wyłącznie metody 1 byłoby nieodpowiednie.
O ile organy nadzoru nie zdecydują inaczej, należy stosować metodę 1.
Metoda 2 nie zapewnia grupom korzyści wynikających z dywersyfikacji.
Metody te opierają się na obowiązującym prawodawstwie (Solvency I).
Skonsolidowany SCR (metoda 1) oraz SCR przedsiębiorstw grupowych (metoda 2) można obliczać albo według standardowego wzoru, albo przyjętego (częściowego) modelu wewnętrznego.
Narzuty kapitałowe są możliwe, jeżeli profil ryzyka grupy nie jest odpowiednio odzwierciedlony w standardowym wzorze lub (częściowym) modelu wewnętrznym.
W przypadku gdy grupa chce stosować (częściowy) model wewnętrzny do obliczania skonsolidowanego SCR grupy, zainteresowane organy nadzoru współpracują ze sobą w celu zdecydowania, czy udzielić na to pozwolenia.
Wspólną decyzję należy podjąć w ciągu 6 miesięcy.
Jeżeli w tym terminie nie zostanie podjęta wspólna decyzja, organ sprawujący nadzór nad grupą podejmuje własną decyzję.
Na żądanie grupy lub dowolnego zainteresowanego organu nadzoru mogą odbyć się konsultacje z CEIOPS, co przedłuża okres o 2 miesiące.
Filar II
Filar II określa ramy kontroli nadzorczej, kładąc nacisk na wewnętrzne procesy i aspekty ryzyka operacyjnego, w tym skuteczny system kontroli wewnętrznej, systemy zarządzania ryzykiem, funkcję aktuarialną, audyt wewnętrzny i zasady outsourcingu.
Wniosek wspiera narzędzia w zakresie działań nadzorczych, w tym określenie uprawnień nadzorczych, przepisów dotyczących współpracy między organami nadzoru, a także w zakresie konwergencji nadzorczej.
Mając na uwadze ogrom pracy spodziewanej na poziomie nadzorczym (poziom 3), odpowiedzialność organów nadzoru oraz przejrzystość ich prac należy zagwarantować na poziomie 1.
Ważne jest, aby przepisy te były zgodne z przepisami obowiązującymi w sektorze papierów wartościowych i sektorze bankowym, a przez to spełniały wymogi międzysektorowej zgodności i konwergencji.
Filar III
Głównym celem filaru III jest ujawnianie informacji w celu wzmocnienia wymogów dotyczących dyscypliny rynkowej, sprawozdawczości nadzorczej i przejrzystości.
W kwestii nadzoru wspiera on współpracę i konwergencję nadzorczą, zwiększa rolę CEIOPS, wprowadza mechanizm wczesnego ostrzegania oraz określa ramy bardziej skutecznego nadzoru nad grupą.
Istnieje potrzeba konwergencji zasad dotyczących sprawozdawczości nadzorczej w celu uzyskania porównywalnej formy i treści, mających szczególne znaczenie w przypadku nadzoru nad grupą, jak i obowiązków składania sprawozdań Komitetowi Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych przez władze krajowe.
Wniosek nie podejmuje tej kwestii w sposób szczegółowy i dopiero okaże się, czy wskazówki udzielane jedynie na poziomie 3 stanowią wystarczające narzędzie gwarantujące takie zbliżenie i prowadzące ewentualnie nawet do stworzenia wspólnej bazy danych zawierającej sprawozdania nadzorcze.
Nadzór nad grupą i wsparcie grupowe
Nadzór nad grupą i wsparcie grupowe stanowią najistotniejsze elementy projektu dyrektywy ramowej.
Miejscowy organ nadzoru będzie odgrywał główną rolę w codziennym nadzorze przedsiębiorstwa zagranicznego lub zagranicznej jednostki zależnej.
Organ sprawujący nadzór nad grupą będzie „domowym organem regulacyjnym” grupy, który gwarantuje utrzymywanie przez nią kapitału i wsparcie grupowe.
Pozwoli to na zdecydowanie bardziej wydajne i ekonomiczne podejście do wykorzystywania kapitału.
Ma to szczególne znaczenie, ponieważ daje swobodę korzystania z dywersyfikacji aktywów.
Jednostka dominująca musi udostępnić wszelki wymagany i dostępny kapitał na podstawie uzgodnienia między miejscowym organem nadzoru i organem sprawującym nadzór nad grupą.
Pewność tego ma zasadnicze znaczenie.
Ponadto wniosek przewiduje możliwość udzielania wsparcia grupowego jednostce zależnej z funduszy innej jednostki zależnej.
Niektóre aspekty prawa spółek mogą sugerować, że dokonywanie transferów może okazać się niełatwe i spóźnione w porównaniu z prośbą o nie.
Organy nadzoru ubezpieczeniowego nie posiadają kwalifikacji do dokonywania oceny wartości w zakresie prawnej możliwości dokonywania transferu funduszy między przedsiębiorstwami, które prawdopodobnie ustanowiono w różnych jurysdykcjach.
Opinia sprawozdawcy
Sprawozdawca z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji jako pozytywny krok w kierunku osiągnięcia jasności i prawnej pewności w relacjach między organami regulacyjnymi a omawianą branżą.
Wniosek zagwarantuje o wiele skuteczniejszą ochronę przed możliwością wystąpienia błędów poprzez zawarte w nim podejście oparte na zasadach i gospodarce, które stawia zarządzanie ryzykiem na czele głównych narzędzi, z których mają korzystać przedsiębiorstwa branży piśmienniczej.
W związku z tym sprawozdawca popiera propozycje Komisji.
Pragnie jednak zwrócić uwagę na szereg kwestii, które, według niego, wymagają dalszego uściślenia w niniejszym wniosku:
· Konsumentów nie można lekceważyć w prawodawstwie finansowym tylko z powodu złożonego charakteru tego procesu.
Sprawozdawca uznaje jednak, że fragmentaryczna ochrona konsumentów również nie jest przydatna.
Dlatego najlepszym rozwiązaniem byłoby sporządzenie przez Komisję wniosku mającego na celu wzmocnienie istniejących praw konsumentów w wymiarze horyzontalnym.
Przy pomocy odpowiednich konsultacji i poprzez opracowanie dobrej praktyki możliwe jest znaczne zwiększenie wiedzy i świadomości konsumentów oraz wzmocnienie procesu podejmowania decyzji dotyczących konsumentów.
· Po uzyskaniu niezadowalających wyników QIS3 w zakresie modułowego podejścia do obliczania MCR jako alternatywa pozostała nowa propozycja zbadania tzw. „podejścia liniowego”, tj. QIS4.
Według sprawozdawcy najważniejszym celem MCR jest zagwarantowanie wprowadzenia wartości MCR, które są sensowne, zapewniają odpowiednią sieć zabezpieczeń i odpowiedni związek z SCR.
W związku z tym sprawozdawca uważa, ze najwłaściwszym sposobem osiągnięcia tego celu jest podejście zwięzłe.
Podejście zwięzłe jest jedyną sprawdzoną dotychczas metodą w pełni wrażliwą na ryzyko.
Jest ono również zgodne z celami Komisji, według których MCR ma być pewny, łatwy do obliczenia oraz możliwy do kontrolowania.
Podejście zwięzłe może być stosowane skutecznie na szeroką skalę i dostosowywane przez wszystkie podmioty zakładu ubezpieczeń.
· Musi zachodzić zgodność dopuszczonych funduszy własnych ze względu na konkurencyjność i pokrycie strat.
Artykuły dotyczące tej kwestii, których brakuje w tekście Komisji, należy dostosować, tak aby odzwierciedlały tę praktykę.
W szczególności potrzebne jest stworzenie definicji nadwyżek funduszy, która jest stosowana zaledwie w kilku państwach członkowskich.
· Definicja zgodnej wartości rynkowej nadal nie obejmuje obliczania godziwej wartości i sprawozdawca uważa, że należy przyjąć w odpowiednim czasie przepis gwarantujący, że jest to istotne z punktu widzenia zadań w ramach podejścia opartego na ryzyku.
· Pojęcie organu nadzoru indywidualnego, które może wymagać dalszej uwagi.
· Wniosek wprowadzi zasady dotyczące równoważności systemów wypłacalności krajów trzecich, które będą miały wpływ na grupy posiadające jednostki zależne w UE lub poza nią.
Równorzędność można uzgodnić jedynie z suwerennymi państwami narodowymi, a nie z częściami takich krajów.
Jeżeli system wypłacalności indywidualnej trzeciego kraju jest co najmniej równorzędny z systemem UE, w obliczaniu wypłacalności grupy, w odniesieniu do zależnych jednostek ubezpieczeń i reasekuracji tego państwa trzeciego, uwzględnia się SCR i dopuszczone środki własne w sposób określony przez to państwo trzecie.
Organ sprawujący nadzór nad grupą dokonuje weryfikacji równoważności i konsultuje się z pozostałymi zainteresowanymi organami oraz CEIOPS przed podjęciem decyzji.
Komisja decyduje, czy system wypłacalności państwa trzeciego jest równoważny.
Można tego jednak dokonać jedynie na drodze procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą przy udziale Parlamentu Europejskiego.
Sprawozdawca proponuje wyjaśnienie tych kwestii w zmienionym tekście zgodnie z przedstawionymi powyżej obawami.
2.7.2008
OPINIA Komisji Prawnej
dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej
w sprawie zmienionego wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (wersja przekształcona)
( COM(2008)0119 – C6‑0231/2007 – 2007/0143(COD) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Sharon Bowles
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Solvency II jest dyrektywą, która uaktualnia 14 obowiązujących dyrektyw dotyczących ubezpieczeń i reasekuracji.
Przedstawiona jest w formie przekształcenia, stąd poprawki można zgłaszać jedynie do nowych części.
Zasadniczy cel dyrektywy polega na tym, żeby uzależnić wymogi kapitałowe lub wymogi wypłacalności od ryzyka, które podlega analizie w kontekście całej działalności zakładu.
Uzależnienie to ma charakter jakościowy i ilościowy.
Należy w szczególności zauważyć, że zakłady ubezpieczeń narażone są na ryzyko nie tylko z tytułu zobowiązań, lecz również z tytułu aktywów, które posiadają w celu pokrycia tych zobowiązań.
W rzeczywistości kłopoty zakładów ubezpieczeń częściej były wynikiem problemów z aktywami niż problemów ze zobowiązaniami.
Analizę ryzyka przeprowadza się w oparciu o modele.
Można wykorzystać modele standardowe, jednak duże zakłady również będą w stanie wypracować swoje własne modele wewnętrzne, które będą podlegały zatwierdzeniu organu nadzoru.
Grupy mogą również składać wniosek o podleganie nadzorowi jako całość, żeby skorzystać z większej dywersyfikacji, jaką to wnosi do obliczania ryzyka, skutkując mniejszym wymogiem kapitałowym niż w przypadku sumy pojedynczych podmiotów.
Kapitał dzieli się na minimalny wymóg kapitałowy (MCR), który stanowi poziom, jaki każdy zakład musi zawsze utrzymywać, żeby nadal mieć pełne zezwolenie.
Kapitałowy wymóg wypłacalności (SCR) stanowi wyższy poziom kapitału, który zwykle należy zachować, a w przypadku jego niedotrzymania ma charakter wczesnego ostrzeżenia zmierzającego do interwencji organu nadzoru.
Na szczeblu grupy (jednostka dominująca lub zakład holdingowy) można utrzymywać dodatkowe aktywa SCR poza MCR.
Jeżeli jednostka zależna nie spełni MCR (oraz zwykle zanim zostanie on osiągnięty) organy nadzoru zażądają przeniesienia kapitału do jednostki zależnej.
Współpraca krajowych organów nadzoru w państwach przyjmujących jednostki zależne z organami nadzoru w państwie siedziby jednostki dominującej ma podstawowe znaczenie dla działania procesów nadzoru grup.
Organ nadzoru w państwie siedziby jednostki dominującej ma większe znaczenie jako „organ sprawujący nadzór nad grupą”.
Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych (CEIOPS) również odgrywa rolę w rozstrzyganiu sporów między organami nadzoru oraz w osiąganiu spójności w nadzorze.
W tych ramach istnieje kilka dziedzin, na które Komisja Prawna chciałaby zwrócić szczególną uwagę Parlamentu Europejskiego.
Nadzór nad grupą
Należy koniecznie doprecyzować, że wszystkie organy nadzoru uczestniczą w nadzorze nad grupą, że wszystkie powinny mieć regularny dostęp do dokumentacji i dynamicznie uczestniczyć w podejmowaniu decyzji.
Przeniesienie funduszy we wsparciu grupowym
Zapewnienie, że między zakładami można przenosić fundusze, ma nadrzędne znaczenie.
Jeżeli dodatkowe fundusze znajdują się w jednostce dominującej lub w grupie kapitałowej, prościej jest posiadać struktury prawne, które umożliwiają przeniesienie i może to być najlepsze rozwiązanie przynajmniej w tym pierwszym przypadku.
Jednak w przypadku grup nie zdarza się przenoszenie funduszy między jednostkami zależnymi i dlatego przewiduje się w tym celu prawnie skuteczny mechanizm.
Wydaje się, że wówczas byłaby potrzebna podstawa w postaci umowy zawartej między każdą odpowiednią parą jednostek zależnych.
Krajowe środki na nadzór i odpowiedzialność
Nowy system nadzoru wymaga gruntownego zrozumienia ryzyka istniejącego zarówno dla aktywów, jak i zobowiązań.
Decyzje mają jednocześnie ilościowy i jakościowy charakter.
Organy nadzoru muszą mieć środki, które pozwolą im na dokonywanie gruntownego nadzoru wszystkich zakładów, a nie tylko tych, które uważa się za kluczowe dla stabilności rynkowej.
Należy również doprecyzować, że w przypadku gdy krajowe organy nadzoru działają jako organy sprawujące nadzór nad grupą, mają upoważnienie wykraczające poza ramy czysto krajowe i muszą stać na straży interesów wszystkich zaangażowanych podmiotów.
Czynności podejmowane we właściwy sposób w charakterze organu sprawującego nadzór nad grupą nie mogą skutkować postępowaniem sądowym pod zarzutem, że czynności te naruszyły kompetencje krajowe.
Osobowość prawna CEIOPS
Obecnie CEIOPS nie posiada osobowości prawnej, lecz jest doradczym komitetem Komisji.
Niektóre opinie, z uwagi na ich specjalistyczny charakter, są w istocie decyzjami, niezależnie od formy, w jakiej zostały sformułowane.
Gdyby CEIOPS miał osobowość prawną, ponosiłby większą odpowiedzialność za swoje opinie.
Można tego dokonać za pomocą rozporządzenia, które wejdzie w życie najpóźniej wraz z wdrożeniem niniejszej dyrektywy, chyba uczyni się to w inny sposób, np. jako część przeglądu Lamfalussy’ego.
Również orzeczenie ETS w sprawie C-217/04 z 2 maja 2006 r., zgodnie z którym art. 95 może stanowić podstawę powołania organu, można odpowiednio zastosować do art. 47, na którym także oparto niniejszą dyrektywę.
Osiągnięcie spójnego podejścia UE do kwestii odpowiedzialności za nadzór
Na ogół w UE postrzega się odpowiedzialność na zasadzie „przyjaznej organowi nadzoru”, a wszelkie roszczenia odszkodowawcze można zgłaszać jedynie na podstawie rażącego zaniedbania lub złej wiary, chociaż wyniki analizy okazują się odmienne w zależności od różnych krajów.
ETS orzekł, że takie podejście nie narusza prawa wspólnotowego.
W szczególności w sprawie Peter Paul ETS orzekł, że państwo członkowskie może uchwalić prawo (jak uczyniły to Niemcy), zgodnie z którym organy nadzoru wykonują swoje kompetencje wyłącznie w interesie publicznym i z tego powodu jednostki nie mają możliwości dochodzenia roszczeń odszkodowawczych z tytułu uchybień w nadzorze.
Zatem próba dochodzenia prawa do odszkodowania przeciwko organom nadzoru jest kwestią o charakterze politycznym.
Parlament zapewne zamierzał tak uczynić w głosowaniu nad dochodzeniem w sprawie spółki Equitable Life i z pewnością większa harmonizacja wydaje się uzasadniona w związku z transgranicznym wykonywaniem funkcji nadzoru nad grupą (w rzeczywistości tak prawdopodobnie przewiduje podstawa prawna).
Systemy gwarancji
Ponieważ działalność ubezpieczeniowa ma coraz bardziej charakter transgraniczny i z uwagi na transgraniczny nadzór powinny istnieć transgraniczne systemy gwarancji, które są przynajmniej równorzędne i uwzględniają struktury nadzoru.
Należy nadal pracować nad tą kwestią w ramach możliwości rozsądnego ujęcia w niniejszej dyrektywie.
Technika przekształcania
Na mocy Porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych, a w szczególności jego ustępu 9, konsultacyjna grupa robocza złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji zbadała na posiedzeniu w dniu 13 marca 2008 r. ww. wniosek przedłożony przez Komisję.
Na podstawie powyższej analizy konsultacyjna grupa robocza stwierdziła jednogłośnie, że wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie.
Grupa konsultacyjna stwierdziła również w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszego aktu z tymi zmianami merytorycznymi, że wniosek zawiera prostą kodyfikację istniejącego tekstu, bez zmian merytorycznych.
POPRAWKI
Komisja Prawna zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka
1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Odniesienie 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2 oraz art. 55,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 47 ust. 2 , art. 55 oraz art. 95,
Uzasadnienie
Zmiana ta gwarantuje Komisji możliwość złożenia wniosku albo w sprawie dyrektywy wykonawczej drugiego stopnia, albo też w sprawie rozporządzenia wykonawczego drugiego stopnia w oparciu o niniejszą dyrektywę ramową.
Poprawka
2
Projekt rezolucji legislacyjnej
Punkt A preambuły (nowy)
Projekt rezolucji legislacyjnej
Poprawka
A. mając na uwadze, że konsultacyjna grupa robocza służb prawnych złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji stwierdziła, że przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie we wniosku, oraz mając na uwadze, że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów z tymi zmianami merytorycznymi wniosek zawiera prostą kodyfikację istniejących tekstów, bez zmian merytorycznych,
Poprawka
3
Projekt rezolucji legislacyjnej
Ustęp 1
Projekt rezolucji legislacyjnej
Poprawka
1. przyjmuje wniosek Komisji w wersji zmienionej i zgodnej z zaleceniami grupy konsultacyjnej służb prawnych Parlamentu, Rady i Komisji;
1. przyjmuje wniosek Komisji w wersji dostosowanej do zaleceń konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego , Rady i Komisji i wraz z poniższymi zmianami ;
Poprawka
4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 13 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(13a) Nowe uregulowania w zakresie wypłacalności umożliwią jeszcze lepszą ochronę wszystkich zainteresowanych; państwa członkowskie powinny w tym celu wyposażyć organy nadzoru finansowego w wystarczające środki.
Poprawka
5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 14 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(14a) Oparcie nadzoru na jakościowych i ilościowych zasadach zarządzania ryzykiem może wymagać zwiększenia środków na nadzór.
Uzasadnienie
Wymogi nadzorcze ustanowione w filarze 2 i 3, takie jak zatwierdzanie, monitoring i regularny przegląd modeli wewnętrznych, oraz konsekwentnie ściślejsza współpraca z innymi organami nadzoru i zakładami oraz zaangażowanie z ich udziałem mogą oznaczać, że krajowe organy nadzoru będą potrzebowały większych zasobów, żeby należycie realizować wzmocnione kompetencje.
Poprawka
6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 23 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(23) Wspieranie konwergencji w zakresie nadzoru konieczne jest nie tylko w odniesieniu do instrumentów nadzoru, ale również w odniesieniu do stosowanych praktyk.
Istotną rolę pod tym względem powinien odgrywać Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych, ustanowiony decyzją Komisji 2004/6/WE, który powinien składać okresowe sprawozdania z osiągniętych postępów.
(23) Wspieranie konwergencji w zakresie nadzoru konieczne jest nie tylko w odniesieniu do instrumentów nadzoru, ale również w odniesieniu do stosowanych praktyk.
Istotną rolę pod tym względem powinien odgrywać Komitet Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych, ustanowiony decyzją Komisji 2004/6/WE, który powinien składać okresowe sprawozdania z osiągniętych postępów.
Komitet ten powinien zostać oparty na podstawie prawnej i wyposażony w osobowość prawną na mocy rozporządzenia, które wejdzie w życie równocześnie z niniejszą dyrektywą.
Uzasadnienie
CEIOPS uzyskuje kompetencje decyzyjne, np. w zakresie rozstrzygania sporów we wparciu grupowym.
W razie wniesienia przewidzianego prawem środka odwoławczego od takiej decyzji wskazane jest, żeby CEIOPS występował we wszelkim postępowaniu raczej strona, a nie był tylko reprezentowany w osobie Komisji.
ETS orzekł w sprawie C-217/04 z dnia 2 maja 2006 r., że art. 95 może stanowić podstawę powołania organu.
Podobny wniosek można wyciągnąć odpowiednio dla art. 47.
Poprawka
7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 35 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(35) System nadzoru powinien obejmować wymóg uwzględniający ryzyko, oparty na perspektywicznych obliczeniach i pozwalający na właściwą i dostatecznie szybką interwencję organów nadzoru (kapitałowy wymóg wypłacalności), oraz minimalny próg bezpieczeństwa, poniżej którego środki finansowe nie mogą spaść (minimalny wymóg kapitałowy).
Oba wymogi kapitałowe powinny zostać zharmonizowane w całej Wspólnocie, tak by osiągnąć jednolity poziom ochrony ubezpieczających.
(35) System nadzoru powinien obejmować wymóg uwzględniający ryzyko, oparty na perspektywicznych obliczeniach i pozwalający na właściwą i dostatecznie szybką interwencję organów nadzoru (kapitałowy wymóg wypłacalności), oraz minimalny próg bezpieczeństwa, poniżej którego środki finansowe nie mogą spaść (minimalny wymóg kapitałowy).
Minimalny wymóg kapitałowy należy obliczać w sposób jasny i prosty, gwarantujący możliwość przeprowadzenia kontroli obliczeń.
Powinien on odpowiadać kwocie dopuszczonych podstawowych funduszy własnych, poniżej której ubezpieczający i beneficjenci byliby narażeni na nadmiernie wysokie ryzyko, jeżeli zakładom ubezpieczeń i reasekuracji wolno byłoby kontynuować swoją działalność.
Ze względu na minimalny wymóg kapitałowy i kapitałowy wymóg wypłacalności współczynnik zaufania powinien odpowiadać przedziałowi 80 – 90% w okresie jednego roku.
Oba wymogi kapitałowe powinny zostać zharmonizowane w całej Wspólnocie, tak by osiągnąć jednolity poziom ochrony ubezpieczających.
Poprawka
8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 70 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(70) Konieczne jest zagwarantowanie, że fundusze własne są odpowiednio podzielone wewnątrz grupy i w razie potrzeby są dostępne celem ochrony ubezpieczających i beneficjentów.
W tym celu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny dysponować funduszami własnymi wystarczającymi do pokrycia swojego kapitałowego wymogu wypłacalności, chyba że cel ochrony ubezpieczających i ubezpieczonych może zostać skutecznie osiągnięty w inny sposób.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny mieć zatem w ściśle określonych okolicznościach możliwość pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności przy pomocy wsparcia grupowego zadeklarowanego przez ich jednostkę dominującą.
Celem określenia potrzeby ewentualnych przyszłych zmian systemu wsparcia grupowego oraz ewentualnego przygotowania tych zmian, Komisja powinna składać sprawozdania poświęcone odpowiednim uregulowaniom państw członkowskich oraz praktyce organów nadzoru w tym zakresie.
(70) Konieczne jest zagwarantowanie, że fundusze własne są odpowiednio podzielone wewnątrz grupy i w razie potrzeby są dostępne celem ochrony ubezpieczających i beneficjentów.
W tym celu zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny dysponować funduszami własnymi wystarczającymi do pokrycia swojego kapitałowego wymogu wypłacalności, chyba że cel ochrony ubezpieczających i ubezpieczonych może zostać skutecznie osiągnięty w inny sposób.
Zakłady ubezpieczeń i zakłady reasekuracji będące częścią grupy powinny mieć zatem w ściśle określonych okolicznościach możliwość pokrycia kapitałowego wymogu wypłacalności przy pomocy wsparcia grupowego zadeklarowanego przez ich jednostkę dominującą.
W celu zapewnienia takiej samej ochrony wszystkim ubezpieczającym państwa członkowskie powinny zagwarantować wolny przepływ aktywów i zobowiązań, aby umożliwić w ramach grupy przesunięcia kapitału zabezpieczającego wypłacalność i dopuszczonych funduszy własnych dla celów wsparcia grupowego oraz w celu uniknięcia działań zawieszających.
W przypadku państw członkowskich, w których taki przepływ nie jest jeszcze zagwarantowany, wsparcie grupowe w okresie przejściowym powinno dodatkowo obejmować te instrumenty lub inne mechanizmy gwarantujące, że transfer środków następuje odpowiednio wcześnie.
Państwa członkowskie powinny również dbać o to, aby roszczenia wynikające z zobowiązań w ramach wsparcia grupowego były traktowane tak samo jak roszczenia ubezpieczeniowe.
Celem określenia potrzeby ewentualnych przyszłych zmian systemu wsparcia grupowego oraz ewentualnego przygotowania tych zmian, Komisja powinna składać sprawozdania poświęcone odpowiednim uregulowaniom państw członkowskich oraz praktyce organów nadzoru w tym zakresie.
Uzasadnienie
The group supervision and support regimes should operate on an overall economic basis allowing intra group transfer.
Group support to restore of MCR can be other than a transfer of funds, for example a reduction of liabilities, what is needed is the ability to reconfigure solvency capital to meet circumstances.
In some Member States there may presently be some legal obstruction or uncertainty to transfers, for which additional safeguards could be implemented in the interim.
This should not remain the long term method of operation.
In the event of winding up, or other administrative procedures, the ranking of group support as equivalent to policyholder claims needs to be established.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 75 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(75) Organy nadzoru powinny mieć dostęp do wszelkich informacji użytecznych do sprawowania nadzoru nad grupą.
Należy ustanowić współpracę między organami sprawującymi nadzór nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji, jak również między tymi organami a organami odpowiedzialnymi za nadzór nad przedsiębiorstwami prowadzącymi działalność w innych gałęziach sektora finansowego.
(75) Organy nadzoru ze wszystkich państw członkowskich, w których zakład w grupie ma swoją siedzibę powinny uczestniczyć w sprawowaniu nadzoru nad grupą.
Wszystkie powinny mieć systematyczny dostęp do dokumentacji i dynamicznie uczestniczyć w procesie podejmowania decyzji.
Należy ustanowić współpracę między organami sprawującymi nadzór nad zakładami ubezpieczeń i zakładami reasekuracji, jak również między tymi organami a organami odpowiedzialnymi za nadzór nad przedsiębiorstwami prowadzącymi działalność w innych gałęziach sektora finansowego.
Uzasadnienie
W istocie organy nadzoru mogłyby stanowić kolegium.
Poprawka
10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 95 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(95a) Ze względu na coraz wyraźniejszy transgraniczny charakter działalności ubezpieczeniowej konieczne jest prowadzenie prac związanych z funkcjonowaniem gwarancji ubezpieczeniowej w całej Europie przy jednoczesnym uwzględnieniu struktur nadzorczych.
Prace te zostaną wykonane niezależnie od zakresu niniejszej dyrektywy, ponieważ nowe wymogi w zakresie wypłacalności same w sobie będą stanowić wysoki poziom zharmonizowanej ochrony dla ubezpieczających.
Uzasadnienie
Celem poprawki jest wyjaśnienie.
Na tym etapie warto prowadzić prace dotyczące systemów gwarancji ubezpieczeniowych w całej Europie.
Systemy te stanowią uzupełnienie dyrektywy dotyczącej wypłacalności – Solvency II –, która już sama w sobie zagwarantuje wysoki poziom zharmonizowanej ochrony dla ubezpieczających.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla art. 5–10, niniejszej dyrektywy nie stosuje się do zakładów ubezpieczeń, których roczne przychody ze składek nie przekraczają 5 mln EUR.
1.
Bez uszczerbku dla art. 5–10, w ciągu pierwszych trzech lat od momentu określonego w art. 310 ust. 1, niniejszej dyrektywy nie stosuje się do zakładów ubezpieczeń, których roczne przychody ze składek nie przekraczają 5 mln EUR.
2.
Jeżeli kwota określona w ust. 1 zostanie przekroczona w trzech kolejnych latach, niniejszą dyrektywę stosuje się począwszy od czwartego roku.
Uzasadnienie
Rozsądnym rozwiązaniem jest z pewnością wykluczenie małych przedsiębiorstw.
Jednak ułatwienia dotyczące zasady proporcjonalności trzeba będzie dopiero ustalić i wprowadzić.
Stąd też popiera się utrzymanie tego progu na razie przez trzy lata.
Po tym okresie zasady dotyczące proporcjonalności utrwalą się, a przedsiębiorstwa zdążą się dostosować do nowych przepisów.
W perspektywie długoterminowej standard jakości Solvency II zechcą wprowadzić również mniejsze zakłady ubezpieczeń.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 27
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie dbają o to, aby organy nadzoru dysponowały środkami koniecznymi do osiągnięcia głównego celu nadzoru, a mianowicie ochrony ubezpieczających i beneficjentów.
Państwa członkowskie dbają o to, aby organy nadzoru dysponowały odpowiednią wiedzą fachową i potencjałem oraz środkami koniecznymi do osiągnięcia głównego celu nadzoru, a mianowicie ochrony ubezpieczających i beneficjentów.
Uzasadnienie
Wymogi nadzorcze ustanowione w filarze 2 i 3, takie jak zatwierdzanie, monitoring i regularny przegląd modeli wewnętrznych, oraz konsekwentnie ściślejsza współpraca z innymi organami nadzoru i zakładami oraz zaangażowanie z ich udziałem mogą oznaczać, że krajowe organy nadzoru będą potrzebowały większych zasobów, żeby należycie realizować wzmocnione kompetencje.
Poprawka
13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 28 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Państwa członkowskie gwarantują, że wymogi określone w niniejszej dyrektywie są stosowane w sposób proporcjonalny do charakteru, złożoności i skali ryzyk właściwych dla działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji.
3.
Państwa członkowskie gwarantują, że wymogi określone w niniejszej dyrektywie są stosowane w sposób proporcjonalny do charakteru, złożoności i skali ryzyka właściwego dla działalności zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji , nawet jeżeli sytuacja danego zakładu nie ma decydującego wpływu na ogólną stabilność finansową rynku .
Uzasadnienie
Wszystkie zakłady powinny podlegać regulacji bez względu na swoją wielkość, ponieważ skutki błędów nie zawsze są wprost proporcjonalne do wielkości przedsiębiorstwa, lecz zależą od rodzaju ubezpieczenia oferowanego przez dany zakład oraz geograficznego obszaru jego działalności.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 47 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Funkcja aktuarialna jest pełniona przez osoby posiadające wystarczającą wiedzę w dziedzinie matematyki ubezpieczeniowej i finansowej, mogące w stosownych przypadkach wykazać swoje odpowiednie doświadczenie i wiedzę fachową za pomocą obowiązujących norm zawodowych i innych.
2.
Funkcja aktuarialna jest pełniona przez osoby posiadające wystarczającą wiedzę w dziedzinie matematyki ubezpieczeniowej i finansowej, posiadające kwalifikacje stosowne do złożoności i struktury ryzyka danego zakładu, mogące w stosownych przypadkach wykazać swoje odpowiednie doświadczenie i wiedzę fachową za pomocą obowiązujących norm zawodowych i innych.
Uzasadnienie
Zapewnienie właściwych zasobów i wiedzy.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 52 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) jeżeli w wyniku ujawnienia takich informacji konkurenci zakładu uzyskają znaczną nienależną korzyść ;
a) jeżeli w wyniku ujawnienia takich informacji zakład poniesie nadmierną szkodę handlową ;
Uzasadnienie
Miarą powinna być „szkoda” dla zakładu.
Może być wyrządzona przez nieuczciwą konkurencję lub też w inny sposób.
Poprawka
16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 70
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie zapewniają uczestnictwo organów nadzoru w działaniach Komitetu Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych zgodnie z art. 2 akapit drugi decyzji Komisji 2004/6/WE.
Państwa członkowskie zapewniają uczestnictwo organów nadzoru w działaniach Komitetu Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych zgodnie z art. 2 akapit drugi decyzji Komisji 2004/6/WE oraz że krajowe upoważnienia przyznane organom nadzoru nie stanowią przeszkody w wykonywaniu przez nie obowiązków wynikających z członkostwa w tym komitecie lub nałożonych na mocy niniejszej dyrektywy .
Uzasadnienie
Opinia CEIOPS musi być rzetelna i uczciwa oraz politycznie nienaruszalna.
Dlatego krajowe organy nadzoru muszą mieć możliwość wzajemnej komunikacji i pełnej współpracy.
Poprawka
17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 76 – ustęp 2 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Obliczenia najlepszego oszacowania są dokonywane w oparciu o aktualne i wiarygodne informacje oraz realistyczne założenia oraz przeprowadzane przy zastosowaniu odpowiednich metod aktuarialnych i technik statystycznych.
Obliczenia najlepszego oszacowania są dokonywane w oparciu o aktualne i wiarygodne informacje oraz realistyczne założenia oraz przeprowadzane przy zastosowaniu odpowiednich , właściwych i faktycznie stosownych metod aktuarialnych i technik statystycznych.
Uzasadnienie
Nie wystarczy wskazanie na odpowiedniość, skoro w art. 83 pojawia się „właściwe i faktycznie stosowane”.
Poprawka
18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 109 – ustęp 1 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) parametry korelacji;
c) parametry korelacji i procedury aktualizacji tych parametrów ;
Uzasadnienie
Jak wykazał ostatni kryzys na rynkach finansowych, może istnieć potrzeba szybkiego dostosowania parametrów korelacji.
Poprawka
19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 119 – ustęp 2 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Metody stosowane do obliczania prognozy rozkładu prawdopodobieństwa opierają się na odpowiednich metodach aktuarialnych i technikach statystycznych i są zgodne z metodami stosowanymi do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.
2.
Metody stosowane do obliczania prognozy rozkładu prawdopodobieństwa opierają się na odpowiednich , właściwych i faktycznie stosowanych metodach aktuarialnych i technikach statystycznych i są zgodne z metodami stosowanymi do obliczania rezerw techniczno-ubezpieczeniowych.
Uzasadnienie
Nie wystarczy wskazanie na odpowiedniość, skoro w art. 83 pojawia się „właściwe i faktycznie stosowane”.
Poprawka
20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 130 – ustęp 4 – akapit piąty a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Organy nadzoru mogą brać pod uwagę wpływ dobrowolnych kodeksów postępowania na zarządzanie aktywami i stopień przejrzystości w odpowiednich instytucjach zajmujących się sprzedażą nieuregulowanych lub alternatywnych instrumentów inwestycyjnych.
Uzasadnienie
Celem poprawki jest wyjaśnienie.
Organy nadzoru nie będą brać pod uwagę faktu korzystania lub niekorzystania przez instytucje z kodeksów, ale będą brać pod uwagę stosowane kodeksy, jeżeli takowe się znajdą, oraz ich wpływ na zarządzanie aktywami przez zakłady ubezpieczeń.
Poprawka
21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 142 – ustęp 1 – wstęp
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Organ nadzoru rodzimego państwa członkowskiego cofa zezwolenie udzielone zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji w następujących przypadkach:
1.
Organ nadzoru rodzimego państwa członkowskiego , dokonując nadal wszelkich koniecznych czynności nadzorczych, cofa zezwolenie udzielone zakładowi ubezpieczeń lub zakładowi reasekuracji w następujących przypadkach:
Uzasadnienie
Stwierdzając potrzebę zdecydowanej interwencji nadzorczej w razie naruszenia MCR (stąd przekształcenie „może” na „cofa”), należy doprecyzować, że pełne cofnięcie zezwolenia odnosi się do nowopowstałych zakładów oraz że w odniesieniu do innych zakładów organy nadzoru w postępowaniu sądowym, jak np. postępowanie likwidacyjne, powinny mieć możliwość podjęcia wszelkich środków koniecznych do ochrony interesów ubezpieczających i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia.
Poprawka
22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 142 – ustęp 1 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) zakład nie spełnia minimalnego wymogu kapitałowego, a organ nadzoru uważa przedstawiony plan finansowy za wyraźnie niewystarczający lub zakład, którego to dotyczy, nie zrealizuje zatwierdzonego planu w terminie trzech miesięcy od stwierdzenia niezgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym.
c) zakład nie spełnia minimalnego wymogu kapitałowego, a organ nadzoru uważa przedstawiony plan finansowy za wyraźnie niewystarczający lub zakład, którego to dotyczy, nie zrealizuje zatwierdzonego planu w terminie trzech miesięcy od stwierdzenia niezgodności z minimalnym wymogiem kapitałowym ; w takich okolicznościach cofnięcie zezwolenia nie skutkuje przerwaniem czynności nadzoru w odniesieniu do ochrony interesów ubezpieczających oraz polegających na śledzeniu jakichkolwiek postępowań likwidacyjnych, dotyczących przejęcia lub podobnych .
Uzasadnienie
Stwierdzając potrzebę zdecydowanej interwencji nadzorczej w razie naruszenia MCR (stąd przekształcenie „może” na „cofa”), należy doprecyzować, że pełne cofnięcie zezwolenia odnosi się do nowopowstałych zakładów oraz że w odniesieniu do innych zakładów organy nadzoru w postępowaniu sądowym, jak np. postępowanie likwidacyjne, powinny mieć możliwość podjęcia wszelkich środków koniecznych do ochrony interesów ubezpieczających i obowiązków wynikających z umów ubezpieczenia.
Poprawka
23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 234 – ustęp 1 – litera c a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ca) głównym źródłem wsparcia grupowego jest przeniesienie własnych funduszy z jednostki dominującej do jednostki od niej zależnej; w przypadku, gdy wsparcie grupowe może pochodzić z zasobów dostępnych w jednostce zależnej, istnieją prawnie egzekwowalne umowy lub inne mechanizmy umożliwiające przeniesienie dopuszczonych funduszy własnych;
Poprawka
24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 237 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Wsparcie grupowe ma postać deklaracji składanej wobec organu sprawującego nadzór nad grupą w formie prawnie wiążącego dokumentu stanowiącego zobowiązanie do transferu funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 5.
2.
Wsparcie grupowe ma postać deklaracji składanej wobec kolegium organów nadzoru za pośrednictwem organu sprawującego nadzór nad grupą , obejmującej w razie potrzeby dowód istnienia prawnie egzekwowalnych instrumentów stanowiących zobowiązanie do transferu funduszy własnych dopuszczonych zgodnie z art. 98 ust. 5.
Uzasadnienie
Komunikacja dotycząca wsparcia grupowego dotyczy całej grupy, a więc takie informacje należy przekazać kolegium.
Zmniejszenie zobowiązań to inny sposób udzielenia wsparcia grupowego.
Poprawka
25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 237 – ustęp 3 – litera c
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) czy dokument deklarujący wsparcie grupowe spełnia wszystkie wymogi wynikające z przepisów prawnych , którym podlega jednostka dominująca, i może zostać uznany za zobowiązanie prawne, oraz czy jakiekolwiek środki prawne wniesione przed organem wymiaru sprawiedliwości lub administracyjnym nie będą miały skutku zawieszającego.
c) czy dokument deklarujący wsparcie grupowe oraz wszelkie niezbędne instrumenty towarzyszące spełniają wszystkie wymogi wynikające z przepisów prawnych egzekwowalnych w danym państwie członkowskim zakładu udzielającego wsparcia grupowego oraz czy jakiekolwiek środki prawne wniesione przed organem wymiaru sprawiedliwości lub organem administracyjnym nie będą miały skutku zawieszającego , w tym również ustalenie wsparcia grupowego w wysokości określonej w ostatniej deklaracji lub zgodnie z art .
244 ust. 1, jeżeli ma on zastosowanie, oraz w wysokości równoważnej z roszczeniami ubezpieczającego, także w przypadku reorganizacji, postępowania układowego, przewłaszczenia, przejęcia lub innego postępowania administracyjnego.
Uzasadnienie
Egzekwowalność wsparcia grupowego obejmująca dodatkowe przepisy przejściowe w przypadku wystąpienia niepewności prawnych (zob. punkt preambuły 70) i ustalenie poziomu wsparcia grupowego.
Poprawka
26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 244
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jednostki zależne zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji: obniżenie wsparcia grupowego
Jednostki zależne zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji: równe traktowanie
1.
Jeżeli do jednostki dominującej i do organu sprawującego nadzór nad grupą skierowano kilka wniosków o transfer dopuszczonych funduszy własnych zgodnie z art. 238 i 239, a grupa nie posiada wystarczających dopuszczonych funduszy własnych na zrealizowanie wszystkich tych wniosków jednocześnie, w przypadkach, które tego wymagają, obniża się kwoty wynikające z ostatnio zaakceptowanych deklaracji.
1.
Jeżeli do jednostki dominującej i do organu sprawującego nadzór nad grupą skierowano kilka wniosków o transfer dopuszczonych funduszy własnych zgodnie z art. 238 i 239, a grupa nie posiada wystarczających dopuszczonych funduszy własnych na zrealizowanie wszystkich tych wniosków jednocześnie, wówczas stosuje się następujące zasady :
a) wszystkie zakłady ubezpieczeń i reasekuracji będące jednostkami zależnymi jednostki dominującej ponoszą wspólnie odpowiedzialność, wraz z jednostką dominującą, do wysokości kwot wynikających z ostatnio zaakceptowanych deklaracji w odniesieniu do każdej jednostki zależnej podlegającej przepisom zawartym w art. 236 – 241 ;
Wielkość obniżenia oblicza się dla poszczególnych jednostek zależnych tak, aby dla każdej jednostki zależnej zapewnić ten sam stosunek sumy jej dostępnych aktywów i transferu od grupy do sumy jej rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i minimalnego wymogu kapitałowego.
b) kwoty, o których mowa pod lit. a), obniża się w przypadkach, które tego wymagają .
Wielkość obniżenia oblicza się dla poszczególnych jednostek zależnych tak, aby dla każdej jednostki zależnej zapewnić ten sam stosunek sumy jej dostępnych aktywów i transferu od grupy do sumy jej rezerw techniczno-ubezpieczeniowych i minimalnego wymogu kapitałowego.
2.
Państwa członkowskie dbają o to, by zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez jednostkę dominującą nie były traktowane bardziej korzystnie niż zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez którąkolwiek z jej jednostek zależnych, podlegającą przepisom art. 236–241.
2.
Niezależnie od art. 277 państwa członkowskie dbają o to, by zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez jednostkę dominującą nie były traktowane bardziej korzystnie niż zobowiązania wynikające z umów ubezpieczenia zawieranych przez którąkolwiek z jej jednostek zależnych, podlegającą przepisom art. 236–241.
Poprawka
27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 251 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Państwa członkowskie dopilnowują, że jeżeli organ nadzoru działa jako organ sprawujący nadzór nad grupą, przyjmuje się, że działa w sposób niedyskryminujący; w związku z tym uzasadnionych działań podejmowanych w charakterze organu sprawującego nadzór nad grupą, obejmujących m.in. przenoszenie kapitału, nie uważa się na podstawie krajowego upoważnienia udzielonego temu organowi za sprzeczne z interesami danego państwa członkowskiego lub interesami ubezpieczających w tym państwie członkowskim.
Uzasadnienie
Występując w charakterze organu sprawującego nadzór nad grupą, krajowy organ nadzoru w państwie członkowskim siedziby ma obowiązek działania w interesie grupy.
Krajowe organy nadzoru nie powinny obawiać się, że podjęte na tej podstawie decyzje mogą skutkować zaskarżaniem ich przez ubezpieczających z państwa członkowskiego siedziby, którzy uznają takie działania za przynoszące im szkodę.
Poprawka
28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 262 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(2a) Jeżeli jednostka holdingowa lub jednostka dominująca nie przestrzega wymogów wsparcia grupowego, organ sprawujący nadzór nad grupą może ustalić, że należy zaprzestać nadzoru opartego na grupie.
Uzasadnienie
Sankcja polegająca na utracie wszystkich korzyści kapitałowych, jakie niesie ze sobą bycie grupą, jeżeli dochodzi do naruszenia zobowiązań w zakresie wsparcia grupowego.
Poprawka
29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 304 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3a.
Niezależnie od ust. 1 i mając na uwadze procedurę podejmowania decyzji, o której mowa w art. 251 ust. 4, oraz zadania, o których mowa w pkt 23 preambuły, Komitetowi Europejskich Inspektorów ds. Ubezpieczeń i Emerytur Pracowniczych nadaje się osobowość prawną na mocy rozporządzenia, które wejdzie w życie w tym samym czasie, co niniejsza dyrektywa.
Uzasadnienie
CEIOPS uzyskuje kompetencje decyzyjne, np. w zakresie rozstrzygania sporów we wparciu grupowym.
W razie wniesienia przewidzianego prawem środka odwoławczego od takiej decyzji wskazane jest, żeby CEIOPS występował we wszelkim postępowaniu raczej strona, a nie był tylko reprezentowany w osobie Komisji.
ETS orzekł w sprawie C-217/04 z dnia 2 maja 2006 r., że art. 95 może stanowić podstawę powołania organu.
Podobny wniosek można wyciągnąć odpowiednio dla art. 47.
PROCEDURA
Tytuł
Działalność ubezpieczeniowa i reasekuracyjna - Solvency II
Odsyłacze
COM(2008)0119 – C6-0231/2007 – COM(2007)0361 – 2007/0143(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
ECON
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
JURI
24.9.2007
Sprawozdawca komisji opiniodawczej
Data powołania
Sharon Bowles
19.11.2007
Rozpatrzenie w komisji
19.12.2007
8.4.2008
Data przyjęcia
25.6.2008
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
21
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Carlo Casini, Titus Corlăţean, Marek Aleksander Czarnecki, Bert Doorn, Monica Frassoni, Giuseppe Gargani, Neena Gill, Klaus-Heiner Lehne, Katalin Lévai, Hans-Peter Mayer, Manuel Medina Ortega, Hartmut Nassauer, Aloyzas Sakalas, Francesco Enrico Speroni, Diana Wallis, Jaroslav Zvěřina
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Sharon Bowles, Georgios Papastamkos, Michel Rocard, Gabriele Stauner, József Szájer
ZAŁĄCZNIK OPINIA KONSULTACYJNEJ GRUPY ROBOCZEJ SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI
Bruksela, 10 kwietnia 2008
OPINIA
PRZEZNACZONA DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
RADY
KOMISJI
Zmieniony wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej – Solvency II
COM(2005) 119 wersja ostateczna z dnia 26.2.2008 r. – 2007/0143 (COD)
Uwzględniając Porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych, a w szczególności jego ust. 9, konsultacyjna grupa robocza, złożona z przedstawicieli odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, zebrała się w dniu 13 marca 2008 r. w celu zbadania wyżej wspomnianego wniosku przedłożonego przez Komisję.
Na posiedzeniu
Konsultacyjna grupa robocza dysponowała wersją angielską, francuską i niemiecką przedmiotowego wniosku i prowadziła prace w oparciu o wersję w języku angielskim, która była oryginalną wersją omawianego tekstu. przeprowadzono analizę wniosku dotyczącego dyrektywy Rady przekształcającego pierwszą dyrektywę Rady nr 73/239/EWG z dnia 24 lipca 1973 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do podejmowania i prowadzenia działalności w dziedzinie ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie, dyrektywę Rady nr 78/473/EWG z dnia 30 maja 1978 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych, odnoszących się do koasekuracji we Wspólnocie, dyrektywę Rady nr 87/344/EWG z dnia 22 czerwca 1987 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczenia ochrony prawnej, drugą dyrektywę Rady nr 88/357/EWG z dnia 22 czerwca 1988 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie i ustanowienia przepisów ułatwiających skuteczne korzystanie ze swobody świadczenia usług oraz zmieniającą dyrektywę nr 73/239/EWG, dyrektywę Rady z dnia 18 czerwca 1992 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do ubezpieczeń bezpośrednich innych niż ubezpieczenia na życie oraz zmieniająca dyrektywy nr 73/239/EWG i 88/357/EWG (trzecia dyrektywa w sprawie ubezpieczeń innych niż ubezpieczenia na życie), dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 98/78/WE z dnia 27 października 1998 r. w sprawie dodatkowego nadzoru nad zakładami ubezpieczeń w grupach ubezpieczeniowych, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2001/17/WE z dnia 19 marca 2001 r. w sprawie reorganizacji i likwidacji zakładów ubezpieczeń, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2002/83/WE z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącą ubezpieczeń na życie oraz dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2005/68/WE z dnia 16 listopada 2005 r. w sprawie reasekuracji oraz zmieniającą dyrektywy Rady 73/239/EWG, 92/49/EWG, a także dyrektywy 98/78/WE i 2002/83/WE.
Na podstawie powyższej analizy konsultacyjna grupa robocza stwierdziła jednogłośnie, że wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te określone jako takie.
Grupa konsultacyjna stwierdziła również w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszego aktu z tymi zmianami merytorycznymi, że wniosek zawiera prostą kodyfikację istniejącego tekstu, bez zmian merytorycznych.
C. PENNERA J.-C. PIRIS M. PETITE
Dyrektor Doradca prawny P.O.Dyrektora Generalnego
PROCEDURA
Tytuł
Ubezpieczenia i reasekuracja – Solvency II (przekształcenie)
Dokumenty referencyjne
COM(2008)0119 – C6-0231/2007 – COM(2007)0361 – 2007/0143(COD)
Data przedstawienia w PE
26.2.2008
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
ECON
24.9.2007
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
Data ogłoszenia na posiedzeniu
JURI
24.9.2007
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Peter Skinner
4.7.2006
Rozpatrzenie w komisji
11.4.2007
2.10.2007
18.12.2007
26.2.2008
1.4.2008
15.7.2008
22.9.2008
Data przyjęcia
7.10.2008
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
22
7
4
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Mariela Velichkova Baeva, Paolo Bartolozzi, Pervenche Berès, Sebastian Valentin Bodu, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Manuel António dos Santos, Christian Ehler, Elisa Ferreira, José Manuel García-Margallo y Marfil, Jean-Paul Gauzès, Gunnar Hökmark, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Sophia in ‘t Veld, Othmar Karas, Wolf Klinz, Christoph Konrad, Andrea Losco, Astrid Lulling, Gay Mitchell, John Purvis, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Dariusz Rosati, Eoin Ryan, Antolín Sánchez Presedo, Salvador Domingo Sanz Palacio, Peter Skinner, Margarita Starkevičiūtė, Ivo Strejček, Ieke van den Burg, Cornelis Visser
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Piia-Noora Kauppi, Werner Langen, Thomas Mann, Bilyana Ilieva Raeva, Karl von Wogau
