9.12.2009 B7-0192/2009 PROJEKT REZOLUCJI złożony w odpowiedzi na pytanie wymagające odpowiedzi ustnej B7-0232/2009
zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu
w sprawie perspektyw dauhańskiej agendy rozwoju w następstwie siódmej konferencji ministerialnej WTO
Michael Theurer
,
Niccolò Rinaldi
,
Metin Kazak
,
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE432.813v01-00 B7‑0192/2009 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie perspektyw dauhańskiej agendy rozwoju w następstwie siódmej konferencji ministerialnej WTO
Parlament Europejski,
– uwzględniając rozdział IV art. 36 (Zasady i cele) oraz 37 (Zobowiązania) Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT),
– uwzględniając deklarację ministerialną z Ad-Dauhy złożoną przez Światową Organizację Handlu (WTO) w dniu 14 listopada 2001 r.,
– uwzględniając deklarację ministerialną z Hongkongu złożoną przez WTO w dniu 18 grudnia 2005 r.,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 4 kwietnia 2006 r. w sprawie oceny rundy negocjacji z Ad-Dauhy po konferencji ministerialnej Światowej Organizacji Handlu (WTO) w Hongkongu Teksty przyjęte w tym dniu, P6_TA(2006)0123 .
,
– uwzględniając wstępne wytyczne z 2008 r. (inaczej „ogólne ramy”) ostatecznego porozumienia w sprawie handlu produktami rolnymi i nierolnymi,
– uwzględniając oświadczenie przywódców grupy G20 przyjęte w Pittsburghu dnia 25 września 2009 r.,
– uwzględniając przemówienie inauguracyjne Pascala Lamy’ego wygłoszone na forum publicznym WTO w dniu 28 września 2009 r.,
– uwzględniając milenijne cele rozwoju ONZ i zobowiązania pomocowe państw członkowskich UE dotyczące zwalczania głodu i ubóstwa,
– uwzględniając sprawozdanie roczne WTO z 2009 r.,
– uwzględniając wnioski z siódmej konferencji ministerialnej WTO z dnia 2 grudnia 2009 r.,
– uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że runda z Ad-Dauhy została zainicjowana w 2001 r. w celu stworzenia nowych możliwości handlowych, wzmocnienia wielostronnych zasad handlowych, skorygowania istniejących nierówności w systemie handlu oraz wykorzystania handlu do osiągnięcia zrównoważonego rozwoju, z naciskiem na integrację gospodarczą krajów rozwijających się, zwłaszcza krajów najsłabiej rozwiniętych, a także w przekonaniu, że system wielostronny, oparty na bardziej sprawiedliwych i godziwych zasadach, może przyczynić się do uczciwego i wolnego handlu służącego rozwojowi wszystkich kontynentów,
B. mając na uwadze, że deklaracja z Ad-Dauhy potwierdza zobowiązanie do szczególnego i zróżnicowanego traktowania krajów rozwijających się w celu uwzględnienia ich odmiennej sytuacji,
C. mając na uwadze, że rozmowy ministerialne prowadzone na forum WTO w celu zamknięcia rundy z Ad-Dauhy utknęły w martwym punkcie pod koniec lipca 2008 r.,
D. mając na uwadze, że kryzys gospodarczy szczególnie boleśnie uderzył w handel międzynarodowy, a przepływy handlowe skurczyły się w jeszcze większym stopniu niż światowa produkcja,
E. mając na uwadze, że podczas siódmej konferencji ministerialnej WTO, która odbyła się w dniach 30 listopada – 2 grudnia 2009 r. w Genewie, podkreślono ogromne znaczenie handlu i rundy dauhańskiej dla ożywienia gospodarczego i złagodzenia ubóstwa w krajach rozwijających się,
F. mając na uwadze, że w WTO nazwa „Unia Europejska” została użyta po raz pierwszy w czasie sesji roboczej w dniu 1 grudnia 2009 r. podczas siódmej konferencji ministerialnej, w następstwie wejścia w życie traktatu z Lizbony,
1. przypomina o swym zaangażowaniu na rzecz wielostronnego systemu handlu oraz WTO jako gwaranta systemu handlowego opartego na zasadach; uważa, że WTO ma do odegrania kluczową rolę w zapewnieniu lepszego zarządzania globalizacją oraz sprawiedliwszego podziału płynących z niej korzyści,
2. jest zdania, że podczas obecnego kryzysu gospodarczego zasady i zobowiązania WTO w dużej mierze uniemożliwiły jej członkom stosowanie środków ograniczających handel, pozwalając zarazem na elastyczność w przyjmowaniu środków ożywiających gospodarkę;
Porozumienie z Ad-Dauhy w sprawie rozwoju
3. przypomina, że w 2001 r. w Ad-Dausze wszyscy członkowie WTO zobowiązali się do zakończenia rundy negocjacji rozwojowych w celu skorygowania istniejących nierówności w systemie handlowym oraz z myślą o tym, aby handel przyczyniał się do rozwoju;
4. dostrzega postęp, jaki osiągnięto w ramach dauhańskiej agendy rozwoju od konferencji ministerialnej w Hongkongu; odnotowuje zaangażowanie widoczne podczas siódmej konferencji ministerialnej w Genewie, którego zabrakło podczas dauhańskiej rundy negocjacji;
5. zdecydowanie popiera zamknięcie dauhańskiej agendy rozwoju w oparciu o kompleksowe, ambitne i wyważone wyniki negocjacji, korzystne dla wzrostu gospodarczego i rozwoju na całym świecie, a także dla wiarygodności wielostronnego systemu handlu;
6. jest zdania, że w negocjacjach dauhańskiej agendy rozwoju należy priorytetowo potraktować potrzeby krajów rozwijających się, a zwłaszcza krajów najsłabiej rozwiniętych, przywiązując największą wagę do rozwoju i udziału handlu w likwidacji ubóstwa i osiągnięciu milenijnych celów rozwoju;
7. wzywa zaawansowane kraje rozwijające się do przyjęcia na siebie odpowiedzialności, jaka przypada im ze względu na rolę odgrywaną przez nie w światowej gospodarce, oraz do czynienia ustępstw współmiernych do stopnia ich rozwoju i konkurencyjności (sektorowej); podkreśla znaczenie handlu na osi Północ-Południe, a także Południe-Południe;
8. wzywa do rozróżnienia na zaawansowane i pozostałe kraje rozwijające się, z korzyścią dla tych krajów rozwijających się, które są w największej potrzebie;
9. wzywa kraje rozwinięte i zaawansowane kraje rozwijające się, by przyłączyły się do inicjatywy UE „wszystko prócz broni”, oferując krajom najsłabiej rozwiniętym w 100% bezcłowy i bezkontyngentowy dostęp do rynku; podkreśla również znaczenie wzmocnionych ram pomocy na rzecz wymiany handlowej;
10. wzywa Komisję do realizowania celów wymienionych w mandacie negocjacyjnym w zakresie ochrony oznaczeń geograficznych i praw własności intelektualnej, dostępu do rynku dla towarów przemysłowych i usług oraz zamówień publicznych zarówno w krajach rozwiniętych, jak i rozwijających się, a także minimalnych wymogów w dziedzinie standardów środowiskowych i społecznych;
11. zachęca Komisję, by aktywniej przyczyniała się do namacalnych postępów w toczących się negocjacjach w ramach WTO z myślą o zamknięciu rundy dauhańskiej do końca przyszłego roku, pełniąc rolę pośrednika między Stanami Zjednoczonymi a krajami wschodzącymi, a także wspierając pełny udział krajów rozwijających się i krajów najsłabiej rozwiniętych w światowym handlu;
i.
Rolnictwo
12. wzywa kraje rozwinięte, by przy ustalaniu końcowych ogólnych ram przestrzegały zobowiązań z lipca 2008 r. w zakresie dostępu do rynku rolnego;
13. wzywa Komisję do ścisłego przestrzegania mandatu negocjacyjnego udzielanego przez Radę, w ramach którego zakończona już reforma WPR i planowane na 2013 r. obniżki subsydiów wyznaczają limit działania Komisji, pod warunkiem, że jej partnerzy handlowi zgodzą się na podobne ustępstwa, a także do zdecydowanej obrony stanowiska UE w sprawie oznaczeń geograficznych;
14. wzywa członków WTO, zwłaszcza Stany Zjednoczone, aby przestrzegały podjętego w Hongkongu zobowiązania do zaprzestania przyznawania subsydiów wywozowych, szczególnie w odniesieniu do bawełny, w celu wyeliminowania jednego z najbardziej zakłócających handel środków, który ma negatywne konsekwencje dla producentów rolnych w ubogich krajach;
ii.
NAMA (dostęp do rynku dla towarów nierolnych)
15. wzywa do osiągnięcia ambitnych wyników w negocjacjach w sprawie dostępu do rynku dla towarów nierolnych (NAMA), gwarantujących nowe możliwości rzeczywistego dostępu do rynku poprzez znaczne cięcia stosowanych stawek i jednocześnie umożliwiających szczególne i zróżnicowane traktowanie; popiera podejmowanie inicjatyw sektorowych w dziedzinach mających znaczenie dla interesów eksportowych UE;
iii.
Usługi
16. nalega, by Komisja utrzymywała twarde stanowisko negocjacyjne, którego celem będzie rzeczywiście zwiększony dostęp europejskich produktów i usług do rynku zarówno w krajach rozwiniętych, jak i wschodzących;
17. zachęca członków WTO do zbadania potencjału pozytywnego wpływu powszechnej liberalizacji usług;
Reforma WTO
18. zwraca uwagę, że należy zastanowić się nad reformą instytucjonalną WTO, tak aby poprawić jej funkcjonowanie oraz umocnić jej legitymację demokratyczną i odpowiedzialność; w tym kontekście podkreśla znaczenie parlamentarnego wymiaru WTO; wzywa Komisję do odgrywania aktywnej roli w przyszłej reformie instytucjonalnej WTO oraz we wspieraniu Zgromadzenia Parlamentarnego WTO;
19. jest zdania, że rozczarowanie krajów rozwijających się brakiem przejrzystości w trudnym procesie negocjacyjnym uwypukla potrzebę rozważenia po zakończeniu rundy, w trybie pilnym, kwestii reformy WTO;
20. jest zdania, że WTO musi skuteczniej zająć się powiązaniami handlu z nowymi globalnymi wyzwaniami, takimi jak zmiany klimatu, bezpieczeństwo żywnościowe i niezależność żywnościowa oraz godziwe warunki pracy;
21. wzywa do zacieśnienia współpracy między WTO a innymi organizacjami i organami międzynarodowymi, takimi jak Organizacja Narodów Zjednoczonych ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), Międzynarodowa Organizacja Pracy (MOP), Program Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP), Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP) oraz Konferencja Narodów Zjednoczonych ds. Handlu i Rozwoju (UNCTAD), z myślą o zapewnieniu wzajemnego wsparcia i spójności między aspektami handlowymi i pozahandlowymi; w związku z tym wspiera wysiłki prowadzące do przyjęcia międzynarodowych standardów i współpracy regulacyjnej;
22. popiera wzmocnienie istniejących oraz zawieranie nowych dwustronnych i regionalnych umów o wolnym handlu (WTO plus), ale nie jako alternatywę dla ram wielostronnych;
Traktat z Lizbony
23. wzywa Komisję do ścisłego włączenia Parlamentu w obecny proces negocjacji; w związku z tym zwraca uwagę na potrzebę renegocjacji porozumienia międzyinstytucjonalnego w celu odzwierciedlenia postanowień traktatu z Lizbony dotyczących handlu, zgodnie z którymi polityka handlowa UE musi zostać objęta bardziej rygorystycznym nadzorem demokratycznym; w świetle traktatu z Lizbony zamierza dokonać przeglądu porozumienia międzyinstytucjonalnego, aby umożliwić Parlamentowi pełny udział w międzynarodowych negocjacjach handlowych prowadzonych przez UE, gwarantując w szczególności, że:
a) przed rozpoczęciem negocjacji Parlament będzie informowany o przyjętej podstawie prawnej;
b) na formalny wniosek Parlamentu Rada uzgodni, że nie zezwoli na rozpoczęcie negocjacji do czasu określenia stanowiska Parlamentu wobec proponowanego mandatu negocjacyjnego na podstawie sprawozdania komisji przedmiotowo właściwej;
c) Parlament będzie regularnie, w pełni i w porę informowany o przebiegu wszystkich dwustronnych i wielostronnych negocjacji handlowych;
d) jeżeli na jakimkolwiek etapie negocjacji Parlament przyjmie zalecenia dotyczące sposobu ich prowadzenia, Komisja weźmie je pod uwagę przed zawarciem porozumienia;
e) powstanie i będzie stosowany międzyinstytucjonalny rejestr wszystkich dokumentów, jakie Komisja udostępnia specjalnemu komitetowi, o którym mowa w art. 207 ust. 3 TFUE;
24. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich oraz dyrektorowi generalnemu WTO.
