Odpowiedź udzielona przez Joe Borga w imieniu Komisji
(22 maja 2008 r.)
Przed przygotowaniem swojego wniosku dotyczącego zwalczania nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów (NNN) Komisja przeprowadziła przegląd całej dokumentacji dotyczącej handlu rybami wymaganej obecnie na mocy obowiązującego prawodawstwa lub w celach handlowych, aby ocenić jej skuteczność przy zwalczaniu nielegalnych, nieraportowanych i nieuregulowanych połowów.
Jedynym dokumentem stanowiącym odpowiednią podstawę do zapewnienia przestrzegania przez wszystkie państwa bandery ich zobowiązań dotyczących skutecznego monitorowania swoich statków było świadectwo połowowe, przyjęte przez niektóre regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem, zawierające przepisy poprawiające identyfikowalność i zachęcające do pełnej współpracy między wszystkimi zainteresowanymi państwami.
Kontrole krzyżowe na podstawie dokumentów, takich jak dzienniki pokładowe, deklaracje wyładunkowe i dokumenty pierwszej sprzedaży niestety nie zapobiegły brakowi zgodności z zasadami ochrony pewnych gatunków.
Istnienie tego problemu stwierdzono w szczególności, w ostatnim sprawozdaniu Trybunału Obrachunkowego.
Ponadto dokumenty te nie dostarczają informacji koniecznych do stwierdzenia, czy połowy dokonywane przez statki krajów trzecich są zgodne z odpowiednimi przepisami i zostały skutecznie sprawdzone przez właściwe państwo bandery.
Z tego powodu przy opracowywaniu wspólnotowego systemu dokumentacji połowowej Komisja wybrała system wzorowany na świadectwach połowowych wprowadzonych przez regionalne organizacje zarządzania rybołówstwem.
Zaproponowany system będzie obejmował konieczne dostosowania uwzględniające obrót handlowy i asortyment przedmiotowych produktów oraz zapewniał pełną współpracę z krajami trzecimi handlującymi produktami rybołówstwa ze Wspólnotą.
Wprowadzenie systemu dokumentacji połowowej dla przywożonych i wywożonych produktów zostanie wsparte przez wspólnotowy system ostrzegania.
System ten został zaprojektowany w celu zbierania danych na temat działalności połowowej i handlowej, aby zidentyfikować sytuacje ryzykowne i umożliwić państwom członkowskim organizowanie i ukierunkowywanie swoich kontroli w sposób bardziej skuteczny i bez dodatkowych obciążeń dla podmiotów gospodarczych, które przestrzegają przepisów.
