WERSJA OSTATECZNA
A6-0234/2006
29.6.2006
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza dla Europy
(COM(2005)0447 – C6‑0356/2005 – 2005/0183(COD))
Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
Sprawozdawca:
Holger Krahmer
PE 371.908v01-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznaczenia zwykłą kursywą są wskazówką dla służb technicznych, że proponowana jest, w celu opracowania tekstu końcowego, korekta elementów tekstu legislacyjnego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub brakujących w danej wersji językowej.)
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE......................................................................................................................35
PROCEDURA...........................................................................................................................38
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie w sprawie jakości powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza dla Europy
( COM(2005)0447 – C6‑0356/2005 – 2005/0183(COD) )
(Procedura współdecyzji, pierwsze czytanie)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2005)0447 )
Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym. ,
– uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 175 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony przez Komisję ( C6‑0356/2005 ),
– uwzględniając art. 51 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności ( A6‑0234/2006 ),
1. zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przedłożenie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt uzasadnienia 2
(2) W celu ochrony zdrowia ludzi i całego środowiska naturalnego, należy unikać, zapobiegać lub ograniczać emisję szkodliwych zanieczyszczeń oraz ustalić stosowne normy dla powietrza atmosferycznego , z uwzględnieniem norm, zaleceń i programów Światowej Organizacji Zdrowia.
(2) W celu ochrony zdrowia ludzi i całego środowiska naturalnego ze szczególną uwagą należy potraktować zwalczanie emisji zanieczyszczeń u źródła.
Dlatego należy unikać, zapobiegać lub ograniczać emisję szkodliwych zanieczyszczeń .
W tym celu Komisja Europejska powinna niezwłocznie ustalić stosowne przepisy dotyczące emisji dla wszystkich istotnych źródeł zanieczyszczeń , z uwzględnieniem norm, zaleceń i programów Światowej Organizacji Zdrowia dotyczących jakości powietrza atmosferycznego .
Uzasadnienie
Podstawowym założeniem niniejszego wniosku Komisji Europejskiej jest doprowadzenie do ograniczenia szkodliwych emisji.
W celu zapewnienia trwałej poprawy jakości powietrza atmosferycznego w Unii Europejskiej konieczne jest bezzwłoczne i priorytetowe ustalenie odpowiednich wytycznych dotyczących źródeł zanieczyszczeń.
Poprawka
2
Punkt uzasadnienia 5 a (nowy)
(5a) Tam gdzie to możliwe, należy stosować modele dyspersji zanieczyszczeń w celu umożliwienia interpretacji danych pod kątem geograficznej dystrybucji stężeń.
Mogłoby to posłużyć jako podstawa do obliczania wspólnego stopnia narażenia ludności mieszkającej na danym obszarze.
Uzasadnienie
Geograficzna dystrybucja danych dotyczących stężenia pozwoli na realistyczne obliczenie wspólnego stopnia narażenia a także możliwych skutków dla zdrowia.
Poprawka
3
Punkt uzasadnienia 7
(7) Należy przeprowadzić dokładne pomiary drobnego pyłu zawieszonego w stacjach terenowych dla lepszego zrozumienia wpływu tej substancji i opracowania odpowiedniej polityki w tym zakresie.
Pomiary te powinny być przeprowadzane zgodnie z programem współpracy w zakresie monitorowania i oceny przemieszczania się na duże odległości zanieczyszczeń powietrza w Europie (EMEP) przyjętym na podstawie Konwencji z 1979 roku w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości zatwierdzonej decyzją Rady 81/462/EWG z 11 czerwca 1981.
(7) Należy przeprowadzić dokładne pomiary i obliczenia dla drobnego pyłu zawieszonego w stacjach terenowych dla lepszego zrozumienia wpływu tej substancji oraz stworzenia definicji zjawiska średniego stężenia i opracowania odpowiedniej polityki w tym zakresie.
Celem tej polityki powinno być w szczególności zgodne ze stanem rzeczywistym uwzględnienie wliczonego do wartości dopuszczalnych udziału średniego stężenia w całkowitym poziomie zanieczyszczeń.
Pomiary należy przeprowadzać w efektywny sposób, w związku z czym informacje z punktów poboru próbek w ramach stałych pomiarów powinny być w jak największym stopniu uzupełniane danymi uzyskanymi z modelowania i pomiarów wskaźnikowych.
Pomiary powinny być przeprowadzane zgodnie z programem współpracy w zakresie monitorowania i oceny przemieszczania się na duże odległości zanieczyszczeń powietrza w Europie (EMEP) przyjętym na podstawie Konwencji z 1979 roku w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości zatwierdzonej decyzją Rady 81/462/EWG z 11 czerwca 1981.
Uzasadnienie
Gminy mają poważne wątpliwości w kwestii stopnia i skutków średniego stężenia.
Dlatego ustawodawca europejski powinien wprowadzić stosowną definicję.
Oprócz stałych pomiarów skutecznemu pozyskiwaniu danych służy również zastosowanie modelowania i pomiarów wskaźnikowych.
Poprawka
4
Punkt uzasadnienia 8
(8) Poziom jakości powietrza należy utrzymać lub poprawić tam, gdzie jest on już dobry.
Tam, gdzie normy jakości powietrza są przekroczone, państwa członkowskie powinny podjąć działania w celu osiągnięcia zgodności z określonymi wartościami, jednak przekroczenie norm związane z posypywaniem dróg piaskiem w okresie zimowym należy zignorować.
(8) Poziom jakości powietrza należy utrzymać tam, gdzie jest on już dobry , tak by normy jakości powietrza nie zostały przekroczone.
W ramach zrównoważonego rozwoju danych stref należy kontynuować poprawę poziomu jakości powietrza .
Tam, gdzie normy jakości powietrza są przekroczone, państwa członkowskie powinny podjąć działania w celu osiągnięcia zgodności z określonymi wartościami, przy czym odnosi się to w szczególności do państw wykazujących znaczne przekroczenie, ponieważ na ogół są one w stanie poprawić jakość powietrza w najbardziej efektywny pod względem kosztów sposób.
Przekroczenie norm związane z posypywaniem dróg piaskiem w okresie zimowym należy zignorować.
Uzasadnienie
Państwa członkowskie o wysokim poziomie przekroczenia dysponują większym potencjałem redukcji zanieczyszczeń powietrza niż państwa członkowskie o dobrej jakości powietrza.
W strefach, gdzie istnieje już dobry poziom jakości powietrza i przestrzega się wartości dopuszczalnych, dalsza poprawa jakości powietrza powinna iść w parze ze zrównoważonym rozwojem tych stref.
Poprawka
5
Punkt uzasadnienia 10
(10) Drobny pył zawieszony (PM 2,5 ) odpowiada w znacznym stopniu za negatywny wpływ na zdrowie ludzi.
Ponadto, nadal nie określono progu, poniżej którego PM 2,5 nie stanowiłby zagrożenia.
Dlatego też substancję tę należy potraktować w inny sposób niż pozostałe zanieczyszczenia powietrza.
Podejście takie ma na celu ogólne ograniczenie stężenia zanieczyszczeń na terenach miejskich tak, aby jak największe skupiska ludności skorzystały na poprawie jakości powietrza.
Jednak dla zapewnienia minimalnego stopnia ochrony zdrowia w każdym miejscu, podejście to powinno połączyć się z bezwzględnym pułapem stężenia.
(10) Drobny pył zawieszony (PM 2,5 ) odpowiada w znacznym stopniu za negatywny wpływ na zdrowie ludzi.
Ponadto, nadal nie określono progu, poniżej którego PM 2,5 nie stanowiłby zagrożenia.
W związku z faktem, że dostępne aktualnie dane na temat PM 2,5 są niewystarczające do wprowadzenia wartości dopuszczalnej, należy najpierw ustalić wartość docelową.
Dlatego też substancję tę należy potraktować w inny sposób niż pozostałe zanieczyszczenia powietrza.
Podejście takie ma na celu ogólne ograniczenie stężenia zanieczyszczeń na terenach miejskich tak, aby jak największe skupiska ludności skorzystały na poprawie jakości powietrza.
Istniejący potencjał redukcji należy wykorzystać optymalnie przede wszystkim w strefach o bardzo wysokim zanieczyszczeniu drobnym pyłem zawieszonym.
Jednak dla zapewnienia minimalnego stopnia ochrony zdrowia w każdym miejscu, dla każdej strefy należy określić pożądaną wartość docelową.
Uzasadnienie
Poprawka związana ze zróżnicowanym 20-procentowym celem redukcji oraz ustaleniem wartości docelowej zamiast wartości dopuszczalnej (pułap stężenia) dla PM 2,5.
Poprawka
6
Punkt uzasadnienia 13
(13) Stałe pomiary ozonu powinny być obowiązkowe na obszarach, gdzie długoterminowe poziomy są przekroczone.
Zastosowanie dodatkowych środków oceny powinno być dopuszczone w celu ograniczenia wymaganej ilości stałych punktów poboru próbek.
(13) Pomiary zanieczyszczenia powietrza należy przeprowadzać w efektywny i planowy sposób.
Dlatego należy w miarę możliwości łączyć stałe pomiary z modelowaniem i pomiarami wskaźnikowymi.
Stałe pomiary ozonu powinny być obowiązkowe na obszarach, gdzie długoterminowe poziomy są przekroczone.
Należy dopuścić zastosowanie dodatkowych środków oceny w celu ograniczenia wymaganej ilości stałych punktów poboru próbek.
Uzasadnienie
Oprócz stałych pomiarów skutecznemu pozyskiwaniu danych służy również zastosowanie modelowania i pomiarów wskaźnikowych.
Poprawka
7
Punkt uzasadnienia 15
(15) Obowiązujące dopuszczalne wartości powietrza powinny pozostać niezmienione, chociaż okres, w jakim należy zapewnić zgodność z nimi, powinien być możliwy do przedłużenia w przypadku, gdy, pomimo zastosowania odpowiednich środków obniżających zanieczyszczenie, pojawią się poważne problemy w określonych strefach lub aglomeracjach.
Każdemu przedłużeniu terminu dla danej strefy lub aglomeracji powinien towarzyszyć szczegółowy plan zapewniający zgodność.
(15) Obszary o szczególnie trudnych warunkach powinny mieć możliwość przedłużenia okresu, w jakim należy zapewnić zgodność z wartościami dopuszczalnymi dotyczącymi jakości powietrza oraz z wartościami docelowymi, w przypadku gdy, pomimo zastosowania odpowiednich środków obniżających zanieczyszczenie, pojawią się poważne problemy w określonych strefach lub aglomeracjach.
Każdemu przedłużeniu terminu dla danej strefy lub aglomeracji powinien towarzyszyć szczegółowy plan zapewniający zgodność.
Zapewnienie elastyczności państwom członkowskim będzie jeszcze ważniejsze w przypadku, kiedy konieczne środki wspólnotowe, które odzwierciedlają cele wybrane w ramach strategii tematycznej dotyczącej zanieczyszczenia powietrza i odnoszą się do zmiejszenia emisji u źródła, i które obejmują co najmniej środki wymienione w załączniku XVII a, nie zostaną wdrożone do dnia 1 stycznia 2010 r., ponieważ niektóre państwa członkowskie nie będą w stanie osiągnąć wartości dopuszczalnych bez tych środków pomimo znacznych wysiłków na poziomie krajowym.
Poprawka
8
Punkt uzasadnienia 16 a (nowy)
(16a) Gruntowna ocena wpływu niniejszej dyrektywy została dokonana z uwzględnieniem zarówno doskonalenia prawodawstwa jak i strategii zrównoważonego rozwoju.
Ponieważ jednak redukcje emisji dwutlenku węgla mają być większe niż przewidywano w ocenie wpływu, może się okazać, że koszty są zawyżone, natomiast korzyści - zaniżone, ponieważ ciągłe redukcje emisji po 2012 r. przyczynią się między innymi do poprawy jakości powietrza.
Poprawka
9
Punkt uzasadnienia 16 b (nowy)
(16b) Cele niniejszej dyrektywy powinny być w jak największym stopniu zharmonizowane ze zrównoważonym rozwojem odnośnych obszarów.
Poprawka
10
Punkt uzasadnienia 17 a (nowy)
(17a) W przypadku instalacji przemysłowych dyrektywa nie zobowiązuje do podejmowania środków wykraczających poza stosowanie najlepszych dostępnych technik (BAT) wymaganych dyrektywą Rady 96/61/WE z dnia 24 września 1996 r. dotyczącą zintegrowanego zapobiegania zanieczyszczeniom i ich kontroli 1 , a w szczególności nie doprowadzi do zamknięcia instalacji.
Wymaga ona jednak od wszystkich państw członkowskich podjęcia wszelkich opłacalnych środków zmniejszających zanieczyszczenie w odpowiednich sektorach.
____
1 Dz.U. L 257 z 10.10.1996, str. 26.
Dyrektywa zmieniona ostatnio rozporządzeniem (WE) nr 166/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz.U. L 33 z 4.2.2006, str. 1).
Uzasadnienie
Dyrektywa 96/61/WE stosuje zintegrowane podejście, w którym wszystkie istotne czynniki są brane pod uwagę podczas wydawania zezwoleń, a najlepsze dostępne techniki są nieustannie weryfikowane.
Dyrektywa 2004/107/WE zawiera już klauzulę podobną do proponowanej w niniejszej poprawce.
Poprawka
11
Punkt uzasadnienia 19 a (nowy)
(19a) Mając na uwadze transgraniczny charakter specyficznych zanieczyszczeń i wynikające stąd prawdopodobieństwo, że do przekroczenia wartości dopuszczalnej w danym państwie członkowskim doszło z przyczyn, na które to państwo nie miało bezpośredniego wpływu, Komisja musi mieć możliwość zapewniania państwom członkowskim większej ilości czasu w celu spełnienia norm zawartych w niniejszej dyrektywie.
Uzasadnienie
Powszechnie wiadomo, że problemy związane z jakością powietrza mają charakter transgraniczny.
Dlatego też państwa członkowskie nie zawsze są w stanie zapanować nad wszystkimi źródłami zanieczyszczeń, ponieważ niektóre z nich znajdują się poza ich własnym terytorium lub wręcz poza UE.
W przypadku, kiedy wydaje się, że dane państwa członkowskie nie zdołają spełnić ustanowionych w niniejszej dyrektywie norm, wówczas Komisja musi mieć możliwość zezwolenia tym państwom na zwłokę.
Poprawka
12
Punkt uzasadnienia 20
(20) Zarówno państwa członkowskie jak i Komisja muszą gromadzić, dokonywać wymiany i rozpowszechniać informacje na temat jakości powietrza w celu lepszego poznania zagrożeń wynikających z zanieczyszczenia powietrza i opracowania odpowiedniej polityki.
Aktualne informacje dotyczące stężenia wszystkich zanieczyszczeń podlegających uregulowaniom w powietrzu atmosferycznym powinny być systematycznie udostępniane do publicznej wiadomości.
(20) Zarówno państwa członkowskie jak i Komisja muszą gromadzić, dokonywać wymiany i rozpowszechniać informacje na temat jakości powietrza w celu lepszego poznania zagrożeń wynikających z zanieczyszczenia powietrza i opracowania odpowiedniej polityki.
Aktualne informacje dotyczące stężenia wszystkich zanieczyszczeń podlegających uregulowaniom w powietrzu atmosferycznym powinny być systematycznie udostępniane do publicznej wiadomości.
Należy zagwarantować, by opinia publiczna była codziennie informowana o aktualnych dobowych wynikach pomiarów.
Uzasadnienie
Opinia publiczna powinna być informowana o codziennych pomiarach niezależnie od wartości dopuszczalnych.
Poprawka
13
Artykuł 2 punkt 6
(6) „pułap stężenia” oznacza poziom zawartości ustalony na podstawie wiedzy naukowej, w celu zapobiegania zbyt dużemu zagrożeniu dla zdrowia ludzi, który należy osiągnąć w założonym terminie i nie przekraczać w terminie późniejszym;
skreślony
Uzasadnienie
Definicja „pułapu stężenia” odpowiada de facto wartości dopuszczalnej.
Komisja wprowadza tę definicję dla potrzeb przepisów nowej normy PM2,5.
Sprawozdawca proponuje uregulowanie PM2,5 w dwóch etapach: najpierw należy zdefiniować wartość docelową, następnie przy okazji przeglądu dyrektywy określić wartość dopuszczalną.
Z uwagi na brak doświadczeń przy pomiarach PM2,5 i niepewność danych nie należy w tej chwili określać wartości dopuszczalnej.
Definicja „pułapu stężenia” zostaje w całym tekście zastąpiona pojęciem „wartości docelowej”.
Poprawka
14
Artykuł 2 punkt 16 a (nowy)
(16a) „emisje z naturalnych źródeł” oznaczają każdą obecną w powietrzu substancję, niebędącą jednak bezpośrednim lub pośrednim skutkiem działalności ludzkiej; należą do nich w szczególności emisje uwarunkowane zjawiskami przyrodniczymi, jak na przykład wybuchami wulkanów, aktywnością sejsmiczną i geotermiczną, przypadkowymi pożarami terenów niezagospodarowanych, solą morską, ponownym zawieszaniem się w powietrzu atmosferycznym cząstek pochodzenia naturalnego lub ich przenoszeniem z obszarów suchych;
Uzasadnienie
W dyrektywie reguluje się kwestię „emisji zanieczyszczeń z naturalnych źródeł” bez ich bliższego zdefiniowania.
Taka definicja jest jednak potrzebna z uwagi na wspólne stosowanie i dla porównywalności wyników pomiarów we wszystkich krajach UE.
Poprawka
15
Artykuł 5 ustęp 2 akapit pierwszy
2.
Klasyfikacja, o której mowa w ust. 1 podlega przeglądowi przynajmniej raz na pięć lat, zgodnie z procedurą określoną w załączniku II, sekcji B.
2.
Klasyfikacja, o której mowa w ust. 1 podlega nadzorowi, a wyniki są kontrolowane raz na pięć lat po oszacowaniu , zgodnie z procedurą określoną w załączniku II, sekcji B.
Poprawka
16
Artykuł 6 ustęp 2
2.
We wszystkich strefach i aglomeracjach, gdzie poziom zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym, o którym mowa w ust. 1, przekracza górny próg oszacowania ustalony dla tych zanieczyszczeń, należy zastosować stałe pomiary do oceny jakości powietrza atmosferycznego.
Stałe pomiary mogą być uzupełnione technikami modelowania i/lub pomiarami wskaźnikowymi dla zapewnienia dokładnej informacji na temat jakości powietrza atmosferycznego.
2.
We wszystkich strefach i aglomeracjach, gdzie poziom zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym, o którym mowa w ust. 1, przekracza górny próg oszacowania ustalony dla tych zanieczyszczeń, należy zastosować stałe pomiary do oceny jakości powietrza atmosferycznego.
Stałe pomiary są uzupełniane technikami modelowania i/lub pomiarami wskaźnikowymi dla zapewnienia dokładnej informacji na temat jakości powietrza atmosferycznego.
Uzasadnienie
Techniki modelowania i/lub pomiary wskaźnikowe powinny obowiązywać dodatkowo obok stałych pomiarów.
Techniki modelowania sprawdzają się w praktyce i wnoszą istotny wkład w budowę niezawodnej bazy danych na temat jakości powietrza.
Odnosi się to w szczególności do danych dotyczących PM2,5.
Poprawka
17
Artykuł 6 ustęp 3
3.
We wszystkich strefach i aglomeracjach, gdzie poziom zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym, o którym mowa w ust. 1, jest niższy od dolnego progu oszacowania ustalonego dla tych zanieczyszczeń, można zastosować kombinację stałych pomiarów i technik modelowania i/lub pomiarów wskaźnikowych do oceny jakości powietrza atmosferycznego.
3.
We wszystkich strefach i aglomeracjach, gdzie poziom zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym, o którym mowa w ust. 1, jest niższy od dolnego progu oszacowania ustalonego dla tych zanieczyszczeń, stosuje się kombinację stałych pomiarów i technik modelowania i/lub pomiarów wskaźnikowych do oceny jakości powietrza atmosferycznego.
Uzasadnienie
Techniki modelowania i/lub pomiary wskaźnikowe powinny obowiązywać dodatkowo obok stałych pomiarów.
Techniki modelowania sprawdzają się w praktyce i wnoszą istotny wkład w budowę niezawodnej bazy danych na temat jakości powietrza.
Odnosi się to w szczególności do danych dotyczących PM2,5.
Poprawka
18
Artykuł 7 ustęp 2 akapit pierwszy
2.
W każdej strefie lub aglomeracji, gdzie stałe pomiary są jedynym źródłem informacji w zakresie oceny jakości powietrza, ilość punktów poboru próbek dla każdego istotnego zanieczyszczenia nie jest mniejsza niż minimalna ilość punktów poboru próbek podana w załączniku V, sekcji A.
2.
W każdej strefie lub aglomeracji, gdzie stałe pomiary są jedynym źródłem informacji w zakresie oceny jakości powietrza, ilość punktów poboru próbek dla każdego istotnego zanieczyszczenia nie jest mniejsza niż minimalna ilość punktów poboru próbek podana w załączniku V, sekcji A. W tych strefach odpowiednich pomiarów należy dokonywać codziennie.
Uzasadnienie
Należy zagwarantować, że również bez dziennych wartości dopuszczalnych przeprowadzane będą codzienne pomiary poziomu zanieczyszczeń w celu gromadzenia danych i przekazywania informacji społeczeństwu.
Pomiary te są uzupełniane modelowaniem tylko w przypadku, kiedy nie wiąże się to z poważną utratą informacji.
Poprawka
19
Artykuł 7 ustęp 2 akapit drugi litera a)
a) metody uzupełniające dostarczą danych niezbędnych do oceny jakości powietrza w odniesieniu do wartości dopuszczalnych, pułapów stężenia lub progu ostrzegawczego, jak również przyniosą odpowiednie informacje dla społeczeństwa;
a) metody uzupełniające dostarczą danych niezbędnych do oceny jakości powietrza w odniesieniu do wartości dopuszczalnych, wartości docelowych lub progu ostrzegawczego, jak również przyniosą odpowiednie informacje dla społeczeństwa;
(Niniejsza poprawka odnosi się do całego tekstu legislacyjnego.
W przypadku jej przyjęcia konieczne będzie wprowadzenie poprawek technicznych w całym tekście.)
Uzasadnienie
Sprawozdawca proponuje uregulowanie PM2,5 w dwóch etapach: najpierw należy zdefiniować wartość docelową, następnie przy okazji przeglądu dyrektywy określić wartość dopuszczalną.
Z uwagi na brak doświadczeń przy pomiarach PM2,5 i niepewność danych nie należy w tej chwili określać wartości dopuszczalnej.
Definicja „pułapu stężenia” zostaje w całym tekście zastąpiona pojęciem „wartości docelowej”.
Poprawka
20
Artykuł 7 ustęp 2 akapit drugi, litera aa) (nowa)
aa) w punktach poboru próbek, które mają zostać zainstalowane, przeprowadza się codzienne pomiary;
Uzasadnienie
Należy zagwarantować, że również bez dziennych wartości dopuszczalnych przeprowadzane będą codzienne pomiary zanieczyszczeń w celu gromadzenia danych i przekazywania informacji społeczeństwu.
Pomiary te są uzupełniane modelowaniem tylko w przypadku, kiedy nie wiąże się to z poważną utratą informacji.
Poprawka
21
Artykuł 7 ustęp 2 akapit trzeci
W przypadku, o którym mowa w drugim akapicie, wyniki modelowania i/lub pomiarów wskaźnikowych uwzględnia się przy ocenie jakości powietrza w odniesieniu do wartości dopuszczalnych lub pułapów stężenia .
W przypadku, o którym mowa w drugim akapicie, wyniki modelowania i/lub pomiarów wskaźnikowych uwzględnia się przy ocenie jakości powietrza w odniesieniu do wartości dopuszczalnych lub wartości docelowych .
(Niniejsza poprawka odnosi się do całego tekstu legislacyjnego.
W przypadku jej przyjęcia konieczne będzie wprowadzenie poprawek technicznych w całym tekście.)
Uzasadnienie
Sprawozdawca proponuje uregulowanie PM2,5 w dwóch etapach: najpierw należy zdefiniować wartość docelową, następnie przy okazji przeglądu dyrektywy określić wartość dopuszczalną.
Z uwagi na brak doświadczeń przy pomiarach PM2,5 i niepewność danych nie należy w tej chwili określać wartości dopuszczalnej.
Definicja „pułapu stężenia” zostaje w całym tekście zastąpiona pojęciem „wartości docelowej”.
Poprawka
22
Artykuł 7 ustęp 2 a (nowy)
2a.
Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójne stosowanie kryteriów przy wyborze punktów poboru próbek.
Uzasadnienie
Czystsze powietrze jest również czynnikiem służącym realizacji celów lizbońskich (w szczególności chodzi tu o lokalizacje przedsiębiorstw, turystykę, nieograniczony transport dostawczy).
Należy zapewnić spójny system rozmieszczenia punktów poboru próbek.
Obecne metody pomiarowe stosowane w poszczególnych państwach członkowskich są zbyt zróżnicowane, co uniemożliwia porównywanie wyników.
Poprawka
23
Artykuł 12
W strefach i aglomeracjach, gdzie poziomy dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, PM10, PM 2,5 , ołowiu, benzenu i tlenku węgla w powietrzu atmosferycznym są niższe niż odpowiednie wartości dopuszczalne lub pułapy stężenia, określone w załącznikach XI i XIV, państwa członkowskie zapewniają utrzymanie stanu jakości powietrza.
W strefach i aglomeracjach, gdzie poziomy dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, PM10, PM 2,5 , ołowiu, benzenu i tlenku węgla w powietrzu atmosferycznym są niższe niż odpowiednie wartości dopuszczalne lub pułapy stężenia, określone w załącznikach XI i XIV, państwa członkowskie zapewniają utrzymanie przestrzegania stanu jakości powietrza.
Uzasadnienie
Niniejszy artykuł przygotowany przez Komisję jest niejednoznaczny - czy przestrzeganie stanu jakości powietrza powinno być utrzymane czy też obecny (zgodny z przepisami) poziom jakości powietrza stałby się rzeczywiście bardziej surowym „pułapem” jakości powietrza?
Przy rosnących podstawowych stężeniach na poszczególnych półkulach, corocznych zmianach meteorologicznych i konieczności rozszerzania działalności gospodarczej na poszczególnych obszarach (zgodnie z innymi priorytetami politycznymi i społecznymi) nierealne jest oczekiwanie, że jakość powietrza nie będzie ulegać zmianom.
Wprowadzenie słowa „przestrzeganie” uściśla, że przestrzeganie stanu musi zostać utrzymane.
Poprawka
24
Artykuł 13 tytuł i ustęp 1
Wartości dopuszczalne dla ochrony zdrowia ludzi
Wartości dopuszczalne i progi ostrzegawcze dla ochrony zdrowia ludzi
1.
Państwa członkowskie zapewniają na swoim terytorium, aby poziom dwutlenku siarki, PM 10 , ołowiu i tlenku węgla w powietrzu atmosferycznym nie przekraczał wartości dopuszczalnych podanych w załączniku XI.
1.
Państwa członkowskie , uwzględniając sekcję A załącznika III, zapewniają na swoim terytorium, aby poziom dwutlenku siarki, PM 10 , ołowiu i tlenku węgla w powietrzu atmosferycznym nie przekraczał wartości dopuszczalnych podanych w załączniku XI.
W odniesieniu do dwutlenku azotu i benzenu, wartości dopuszczalne, określone w załączniku XI, nie mogą być przekroczone po terminach podanych w załączniku XI.
W odniesieniu do dwutlenku azotu i benzenu, wartości dopuszczalne, określone w załączniku XI, nie mogą być przekroczone po terminach podanych w załączniku XI.
Przestrzeganie tych wymogów jest oceniane zgodnie z sekcją B załącznika III.
Marginesy tolerancji podane w załączniku XI stosuje się zgodnie z art. 21.
Marginesy tolerancji podane w załączniku XI stosuje się zgodnie z art. 21.
Uzasadnienie
Projekt Komisji w art. 13 z jednej strony nakłada na państwa członkowskie obowiązek przestrzegania wartości dopuszczalnych (w celu ochrony ludzkiego zdrowia) na całym ich obszarze (czyli wszędzie); a z drugiej strony załącznik III wymaga, aby punkty poboru próbek mające na celu ochronę ludzi były zlokalizowane tam, gdzie ludność mogła być narażona przez wystarczająco długi okres czasu w stosunku do okresu uśredniania wartości dopuszczalnych lub gdzie występuje ogólne narażenie.
W związku z tym obszary, do których stosuje się wartości dopuszczalne (art. 13) i gdzie kontroluje się ich przestrzeganie za pomocą pomiarów (załącznik III) nie są tożsame; system oceny (oparty co najmniej na monitoringu) nie odpowiada obszarom, gdzie stosuje się wartości dopuszczalne.
Ta sprzeczność stawia państwa członkowskie, ludność i Komisję w trudnej sytuacji i może być powodem niekończących się procesów sądowych.
Poprawka
25
Artykuł 13 ustęp 3 akapit pierwszy
Państwa członkowskie mogą wyznaczyć strefy i aglomeracje, w których wartości dopuszczalne dla PM 10 są przekroczone z powodu stężenia PM 10 w powietrzu atmosferycznym, wynikającego z powtórnego zawieszenia cząstek spowodowanego posypywaniem dróg piaskiem w okresie zimowym.
Państwa członkowskie mogą wyznaczyć strefy i aglomeracje, w których wartości dopuszczalne dla PM 10 są przekroczone z powodu stężenia PM 10 w powietrzu atmosferycznym, wynikającego z powtórnego zawieszenia cząstek spowodowanego posypywaniem dróg piaskiem w okresie zimowym, lub oczyszczaniem dróg pod warunkiem, że nie wpływa to na poziom PM 2.5 .
Uzasadnienie
Prawdziwe ryzyko związane jest z cząstkami PM 2.5 .
W przedziale między PM 2.5 i PM 10 cząstki przeważnie osiadają w górnych drogach oddechowych, które posiadają szybki mechanizm usuwania i w związku z tym nie wywierają długotrwałego wpływu.
Poprawka
26
Artykuł 13 ustęp 3 akapit czwarty
Nie naruszając przepisów art. 19, dla stref lub aglomeracji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, państwa członkowskie muszą opracować plany i programy, o których mowa w art. 21, wyłącznie w przypadku, gdy przekroczenie dopuszczalnych stężeń jest spowodowane źródłami PM10 innymi niż posypywanie dróg piaskiem w okresie zimowym.
Nie naruszając przepisów art. 19, dla stref lub aglomeracji, o których mowa w akapicie pierwszym niniejszego ustępu, państwa członkowskie muszą opracować plany i programy, o których mowa w art. 21, wyłącznie w przypadku, gdy przekroczenie dopuszczalnych stężeń jest spowodowane źródłami PM10 innymi niż posypywanie dróg piaskiem i solą w okresie zimowym.
Uzasadnienie
Należy także uwzględnić sól, ponieważ w niektórych regionach jest ona zimą niezbędna.
Poprawka
27
Artykuł 15 tytuł
Docelowe ograniczenie stopnia narażenia na działanie PM 2,5 oraz pułap stężenia dla ochrony zdrowia ludzi
Docelowe ograniczenie stopnia narażenia na działanie PM 2,5 oraz wartość docelowa i wartość dopuszczalna dla stężenia PM 2,5 dla ochrony zdrowia ludzi
Poprawka
28
Artykuł 15 ustęp 2 a (nowy)
2a.
20-procentowe docelowe ograniczenie stopnia narażenia jest średnią uzyskaną w Unii Europejskiej.
Docelowe ograniczenie stopnia narażenia powinno zostać zróżnicowane zależnie od poziomu stężenia występującego w danym państwie członkowskim.
Poprawka
29
Artykuł 15 ustęp 4
4.
Państwa członkowskie zapewniają , że stężenie PM 2,5 w powietrzu atmosferycznym nie przekracza pułapu stężenia określonego w załączniku XIV, sekcji C na całym ich terytorium po terminie podanym w tymże załączniku.
4.
Państwa członkowskie zapewniają osiągnięcie wartości docelowej i wartości dopuszczalnej dla stężenia PM 2,5 w powietrzu atmosferycznym na całym ich terytorium po terminie podanym w załączniku XIV sekcji C.
Uzasadnienie
Dostępne obecnie dane dotyczące PM 2,5 nie wystarczają jeszcze do ponownego określenia wiążącej wartości dopuszczalnej.
Należy uniknąć popełnienia tego samego błędu co w przypadku PM , polegającego na wprowadzeniu wiążącej wartości dopuszczalnej mimo braku dostatecznych danych.
Poprawka
30
Artykuł 20
1.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji, zgodność z wartościami dopuszczalnymi dla dwutlenku siarki lub benzenu, lub pułap stężenia PM 2,5 nie może być osiągnięta w terminach określonych w załączniku XI lub w załączniku XIV, sekcji C, państwa członkowskie mogą odroczyć ustalone terminy maksymalnie o pięć lat w odniesieniu do danej strefy lub aglomeracji, pod następującymi warunkami:
1.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji, zgodność z wartościami dopuszczalnymi dla dwutlenku siarki lub benzenu, PM 10 lub wartość docelowa dla PM 2,5 nie może być osiągnięta w terminach określonych w załączniku XI lub w załączniku XIV, sekcji C, państwa członkowskie mogą odroczyć ustalone terminy maksymalnie o pięć lat od wejścia w życie niniejszej dyrektywy w odniesieniu do danej strefy lub aglomeracji, jeżeli państwo członkowskie wykazuje, że na szczeblu krajowym, lokalnym i regionalnym podjęto wszelkie środki konieczne do realizacji powyższych terminów, łącznie z wdrożeniem dyrektyw, o których mowa w załączniku XV sekcji B, w terminach określonych w tych dyrektywach, i że stężenia określonych zanieczyszczeń w terenie mają tendencję spadkową.
Plan lub program dla danej strefy lub aglomeracji jest opracowywany zgodnie z art. 21 określającym, jakie środki zostaną przyjęte w celu osiągnięcia wartości dopuszczalnych w nowym terminie.
(a) opracowanie planu lub programu, zgodnie z art. 21 dla strefy lub aglomeracji, której odroczenie terminu ma dotyczyć; przekazanie takiego planu lub programu Komisji;
(b) opracowanie programu ograniczania zanieczyszczenia powietrza w okresie odroczenia, obejmującego co najmniej informacje podane w sekcji B załącznika XV, oraz wykazującego, że zgodność w zakresie wartości dopuszczalnych lub pułapów stężenia zostanie osiągnięta przed upływem odroczonego terminu, a następnie przekazanie tego programu Komisji.
2.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji, zgodność z wartościami dopuszczalnymi dla dwutlenku siarki, tlenku węgla , ołowiu i PM 10 , podanymi w załączniku XI nie może być osiągnięta ze względu na szczególne lokalne warunki rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń, niekorzystne warunki klimatyczne lub zanieczyszczenia transgraniczne, państwa członkowskie zostają wyłączone z obowiązku stosowania tych wartości dopuszczalnych najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r., po spełnieniu warunków określonych w ust. 1 lit. a) i b) .
2.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji, zgodność z wartościami dopuszczalnymi dla dwutlenku siarki, tlenku węgla i ołowiu, podanymi w załączniku XI nie może być osiągnięta ze względu na szczególne lokalne warunki rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń, niekorzystne warunki klimatyczne lub zanieczyszczenia transgraniczne, państwa członkowskie zostają wyłączone z obowiązku stosowania tych wartości dopuszczalnych najpóźniej do dnia 31 grudnia 2009 r., po spełnieniu warunków określonych w ust. 1.
2a.
Państwa członkowskie mogą odroczyć terminy osiągnięcia wartości dopuszczalnych dla PM 10 i PM 2,5 lub wartości docelowej dla PM 2,5 , o których mowa w ustępie 1, o dodatkowy okres wynoszący maksymalnie pięć lat dla określonej strefy lub aglomeracji, jeżeli z planu na rzecz jakości powietrza zgodnie z ust. 1 wynika, że osiągnięcie wartości dopuszczalnych jest niemożliwe, pod warunkiem wykazania przez państwo członkowskie, iż na szczeblu krajowym, lokalnym i regionalnym podjęto wszelkie środki konieczne do realizacji powyższych terminów, łącznie z wdrożeniem dyrektyw i rozporządzeń, o których mowa w załączniku XV sekcji B oraz załączniku XVII a, w terminach określonych w tych aktach prawnych.
W zmienionym planie na rzecz jakości powietrza należy wyjaśnić powody przekroczenia wymienionych powyżej terminów i określić, jakie środki zostaną przyjęte w celu osiągnięcia wartości dopuszczalnych w dodatkowym okresie.
3.
W przypadku stosowania przez państwo członkowskie ust. 1 lub 2, zapewnia ono, aby wartość dopuszczalna lub pułap stężenia każdego zanieczyszczenia nie były przekroczone o więcej niż margines tolerancji podany w załączniku XI lub XIV dla danego zanieczyszczenia.
3.
W przypadku stosowania przez państwo członkowskie ust. 1 , 2 lub 2a , zapewnia ono, aby wartość dopuszczalna dla każdego zanieczyszczenia nie była przekroczona o więcej niż margines tolerancji podany w załączniku XI lub XIV dla danego zanieczyszczenia , biorąc pod uwagę wzrost, o którym mowa w art. 30a .
4.
Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję o przypadkach, które ich zdaniem wymagają stosowania ust. 1 lub 2, i przekazują plany lub programy oraz program ograniczenia zanieczyszczeń powietrza, o którym mowa w ust. 1, wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami potrzebnymi Komisji do oceny czy spełniono konieczne warunki.
W przypadku, gdy Komisja nie zgłosi zastrzeżeń w ciągu dziewięciu miesięcy od daty otrzymania powyższego zgłoszenia, uznaje się, że wymogi ust. 1 lub 2 zostały spełnione.
W razie zastrzeżeń Komisja może zażądać od państw członkowskich dostosowania lub przygotowania nowych planów lub programów, lub programów ograniczania zanieczyszczeń powietrza.
4.
Państwa członkowskie niezwłocznie informują Komisję oraz wszystkie pozostałe państwa członkowskie o przypadkach, które ich zdaniem wymagają stosowania ust. 1 , 2 lub 2a , i przekazują plany lub programy oraz program ograniczenia zanieczyszczeń powietrza, o którym mowa w ust. 1, wraz ze wszystkimi istotnymi informacjami potrzebnymi Komisji do oceny czy spełniono konieczne warunki.
Oceniając, czy odpowiednie warunki zostały spełnione w wystarczającym stopniu, szczególną uwagę należy zwrócić na podjęte dodatkowe środki wspólnotowe w celu wsparcia państw członkowskich w osiągnięciu określonych wartości docelowych i dopuszczalnych.
W przypadku, gdy Komisja nie zgłosi zastrzeżeń w ciągu sześciu miesięcy od daty otrzymania zgłoszenia , o którym mowa w pierwszym akapicie , uznaje się, że wymogi ust. 1 , 2 lub 2a zostały spełnione.
W razie zastrzeżeń Komisja może zażądać od państw członkowskich dostosowania lub przygotowania nowych planów lub programów, lub programów ograniczania zanieczyszczeń powietrza.
Poprawka
31
Artykuł 21 ustęp 1 akapit pierwszy
1.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji poziomy zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym przekraczają wartości dopuszczalne lub wartości docelowe , lub pułap stężenia , plus określony margines tolerancji dla każdego z przypadków, państwa członkowskie zapewniają opracowanie planów lub programów dla przedmiotowych stref i aglomeracji w celu uzyskania odpowiednich wartości lub wartości docelowych , lub pułapu stężenia , określonych w załącznikach XI i XIV.
1.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji poziomy zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym przekraczają wartości dopuszczalne lub wartości docelowe, plus określony margines tolerancji dla każdego z przypadków, państwa członkowskie zapewniają opracowanie planów lub programów dla przedmiotowych stref i aglomeracji w celu uzyskania odpowiednich wartości lub wartości docelowych, określonych w załącznikach XI i XIV.
Uzasadnienie
Poprawka w akapicie pierwszym wynika z poprawki w art. 7 ust. 2.
Poprawka
32
Artykuł 21 ustęp 1 akapit drugi
Te plany lub programy zawierają co najmniej informacje podane w załączniku XV , sekcji A i są niezwłocznie przekazywane Komisji.
Te plany lub programy zawierają co najmniej informacje podane w załączniku XV .
Mogą one w razie potrzeby zawierać środki zgodne z art. 22.
Uzasadnienie
W planach i programach służących ogólnemu obniżeniu zanieczyszczenia powietrza w celu uproszczenia mogą prewencyjnie zostać włączone środki zgodne z art. 22, służące krótkoterminowemu obniżeniu najwyższych wartości zanieczyszczeń.
Przekazywanie informacji o planach i programach służących zachowaniu czystości powietrza także obecnie odbywa się w formie elektronicznej.
Skreślono słowo „niezwłocznie”, ponieważ nie każdy plan jest przekazywany Komisji bezpośrednio po sporządzeniu.
Bardziej rozsądne jest wcześniejsze zebranie planów na szczeblu krajowym i przekazywanie Komisji wspólnych informacji za każdy rok.
Jest to także zgodne z dotychczasową praktyką.
Komisja może dokładniej uregulować procedurę przekazywania zgodnie z art. 26 ust. 2.
Poprawka
33
Artykuł 21 ustęp 1 akapit drugi a (nowy)
Plany i programy wymienione w pierwszym akapicie opracowywane są ze wskazaniem na fakt, że wobec zakładów przemysłowych objętych dyrektywą 96/61/WE, stosujących najlepsze dostępne techniki w znaczeniu art. 2 pkt 11 wymienionej dyrektywy, nie stosuje się żadnych środków wykraczających poza stosowanie najlepszych dostępnych technik.
Plany i programy należy przekazywać Komisji łącznie, w odpowiedniej formie elektronicznej w terminie określonym zgodnie z art. 26 ust. 2.
Uzasadnienie
Regulacja w nowym akapicie 2a odpowiada tekstowi art. 3 ust. 3 i punktowi uzasadnienia 5 czwartej dyrektywy pochodnej dyrektywy ramowej w sprawie oceny i zarządzania jakością otaczającego powietrza (dyrektywa 2004/107/WE w sprawie arsenu, kadmu, rtęci, niklu i wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w otaczającym powietrzu).
Przedsiębiorstwa stosujące najlepsze dostępne techniki przy wysokich nakładach nie powinny być dodatkowo obciążone.
Władze lokalne i regionalne mają możliwość podjęcia dobrowolnych działań na rzecz dodatkowej poprawy jakości powietrza.
Poprawka
34
Artykuł 21 ustęp 3 a (nowy)
x
3a.
Komisja upoważnia państwa członkowskie, które w swoich planach lub programach potrafią wykazać, że istniejąca harmonizacja zgodnie z art. 95 jest niewystarczająca dla wyraźnej poprawy jakości powietrza atmosferycznego, do podjęcia dalszych działań, jeżeli przedłożą one Komisji stosowne wnioski w tej sprawie zgodnie z art. 95 ust. 4 i 5 traktatu.
Uzasadnienie
Zasady rynku wewnętrznego muszą uwzględniać wymogi wysokiego poziomu ochrony środowiska naturalnego, również w zakresie poprawy jakości powietrza atmosferycznego.
Poprawka
35
Artykuł 22 ustęp 1
1.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji istnieje zagrożenie, że poziomy zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym przekroczą jedną lub kilka wartości dopuszczalnych, pułapów stężenia , wartości docelowych lub progów ostrzegawczych, o których mowa w załącznikach VII, XI, sekcji A załącznika XII, i załączniku XIV, państwa członkowskie, tam gdzie to konieczne, opracowują plany działania określające krótkoterminowe środki, jakie należy podjąć w celu ograniczenia zagrożenia oraz skrócenia czasu występowania zjawiska.
1.
W przypadku, gdy w określonej strefie lub aglomeracji istnieje zagrożenie, że poziomy zanieczyszczeń w powietrzu atmosferycznym przekroczą jedną lub kilka wartości dopuszczalnych, wartości docelowych lub progów ostrzegawczych, o których mowa w załącznikach VII, XI, XII, XIV, państwa członkowskie, tam gdzie wydaje się to konieczne, opracowują plany działania określające krótkoterminowe środki, jakie należy podjąć w celu ograniczenia zagrożenia oraz skrócenia czasu występowania zjawiska.
Jednak, w razie zagrożenia związanego z przekroczeniem progu ostrzegawczego ustalonego dla ozonu, o którym mowa w załączniku XII sekcji B, p aństwa członkowskie opracowują krótkoterminowe plany działania tylko w przypadku, gdy uznają, że istnieje możliwość, przy uwzględnieniu lokalnych warunków geograficznych, klimatycznych i ekonomicznych, ograniczenia zagrożenia, okresu czasu jego występowania lub stopnia przekroczenia.
Opracowując krótkoterminowe plany działania państwa członkowskie biorą pod uwagę decyzję 2004/279/WE.
Państwa członkowskie opracowują krótkoterminowe plany działania tylko w przypadku, gdy uznają, że istnieje możliwość, przy uwzględnieniu lokalnych warunków geograficznych, klimatycznych i ekonomicznych, ograniczenia zagrożenia, okresu czasu jego występowania lub stopnia przekroczenia.
Opracowując krótkoterminowe plany działania państwa członkowskie biorą pod uwagę decyzję 2004/279/WE.
Uzasadnienie
Nie jest jasne, dlaczego wyjątki akapitu drugiego mają obowiązywać tylko dla ozonu.
Warunek, aby krótkoterminowe plany działania opracowywano tylko w przypadku, gdy przewidywane środki przyczynią się w zauważalny sposób do poprawy jakości powietrza przy uwzględnieniu istniejących warunków i zasady proporcjonalności, jest oczywisty.
Poprawka
36
Artykuł 22 ustęp 2
2.
Krótkoterminowe plany działania, o których mowa w ust. 1, mogą, w zależności o indywidualnych przypadków, obejmować środki niezbędne do kontrolowania i, w razie konieczności, zawieszania działalności, w tym ruchu drogowego , który wpływa na ryzyko przekroczenia wartości dopuszczalnych lub pułapów stężenia , lub wartości docelowych, lub progów ostrzegawczych.
Plany te mogą również obejmować skuteczne środki w odniesieniu do wykorzystywania zakładów i produktów przemysłowych.
2.
Krótkoterminowe plany działania, o których mowa w ust. 1, mogą, w zależności od indywidualnych przypadków, obejmować środki o sprawdzonej krótkoterminowej skuteczności niezbędne do kontrolowania i, w razie konieczności, zawieszania działalności, która jest wyraźnie odpowiedzialna za zwiększone ryzyko przekroczenia wartości dopuszczalnych lub wartości docelowych, lub progów ostrzegawczych.
Drugi akapit art. 21 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
Uzasadnienie
Działania w ramach krótkoterminowych planów działania muszą być naprawdę skuteczne w krótkim okresie czasu.
Ponadto, jeżeli działalność ma zostać zawieszona, powód musi być jasny.
Poza tym wymienianie tylko ruchu drogowego wydaje się zbyt arbitralne.
Odwołanie do art. 21 wynika z innej poprawki.
Patrz uzasadnienie poprawki sprawozdawcy do art. 21 ust. 1.
Poprawka
37
Artykuł 22 ustęp 3
3.
Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej i do wiadomości właściwych organizacji , takich jak organizacje ochrony środowiska, organizacje konsumenckie oraz organizacje reprezentujące interesy wrażliwych grup ludności, a także inne właściwe zakłady opieki zdrowotnej, zarówno wyniki swoich badań w zakresie wykonalności i treści szczegółowych krótkoterminowych planów działania, jak i realizacji tych planów.
3.
Państwa członkowskie podają do wiadomości publicznej i do wiadomości właściwych organizacji zarówno wyniki swoich badań w zakresie wykonalności i treści szczegółowych krótkoterminowych planów działania, jak i realizacji tych planów.
Do właściwych organizacji należą organizacje ochrony środowiska, organizacje konsumenckie oraz organizacje reprezentujące interesy wrażliwych grup ludności, inne właściwe instytucje w dziedzinie opieki zdrowotnej, a także odpowiednie stowarzyszenia gospodarcze.
Uzasadnienie
Patrz uzasadnienie poprawki sprawozdawcy do art. 24 ust. 1.
Poprawka
38
Artykuł 22 ustęp 3 a (nowy)
3a.
W terminie 12 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy Komisja regularnie publikuje przykłady najlepszych praktyk opracowywania krótkoterminowych planów działania.
Uzasadnienie
Konkretne działania służące ograniczeniu zanieczyszczenia na szczeblu lokalnym i regionalnym nie powinny być proponowane w niniejszej dyrektywie.
Zdaniem sprawozdawcy konkretne propozycje nie są zgodne z zasadą pomocniczości.
Komisja powinna opublikować przykłady najlepszych praktyk, ponieważ wiele władz lokalnych i regionalnych ma trudności z opracowywaniem planów i ich wdrażaniem.
Ułatwiłoby to wymianę najlepszych praktyk pomiędzy lokalnymi władzami.
Poprawka
39
Artykuł 24 ustęp 1, część wprowadzająca
1.
Państwa członkowskie zapewniają, aby zarówno społeczeństwo jak i właściwe organizacje, takie jak organizacje ochrony środowiska, organizacje konsumenckie oraz organizacje reprezentujące interesy wrażliwych grup ludności, a także inne właściwe jednostki zajmujące się ochroną zdrowia, były odpowiednio i na czas informowane:
1.
Państwa członkowskie zapewniają, aby zarówno społeczeństwo jak i właściwe organizacje, takie jak organizacje ochrony środowiska, organizacje konsumenckie oraz organizacje reprezentujące interesy wrażliwych grup ludności, inne właściwe jednostki zajmujące się ochroną zdrowia, a także odpowiednie stowarzyszenia gospodarcze były odpowiednio i na czas informowane:
Uzasadnienie
Środki przewidywane w planach dotyczą przede wszystkim transportu i pośrednio lub bezpośrednio działalności gospodarczej.
Dlatego należy zapewnić, aby konsultowano się także z odpowiednimi stowarzyszeniami gospodarczymi i udzielano im informacji.
Poprawka
40
Artykuł 24 ustęp 2
2.
Państwa członkowskie udostępniają ludności wyczerpujące roczne sprawozdania na temat zanieczyszczeń podlegających przepisom niniejszej dyrektywy.
2.
Państwa członkowskie udostępniają ludności roczne sprawozdania na temat zanieczyszczeń podlegających przepisom niniejszej dyrektywy.
Sprawozdania te co najmniej przedstawiają poziomy przekraczające wartości dopuszczalne, pułapy stężenia, wartości docelowe, długoterminowe cele, progi informowania i progi ostrzegawcze, dla przedmiotowych okresów sprawozdawczych.
Powyższe informacje zawierają także ocenę skutków tych przekroczeń.
Sprawozdania mogą zawierać, w razie konieczności, dodatkowe informacje i ocenę w zakresie ochrony lasów, jak również informacje na temat pozostałych zanieczyszczeń, dla których przepisy o monitorowaniu zawarte są w niniejszej dyrektywie, takich jak, między innymi, wybrane prekursory ozonu niepodlegające uregulowaniom, podane w załączniku X sekcji B.
Sprawozdania te przedstawiają poziomy przekraczające wartości dopuszczalne, wartości docelowe, długoterminowe cele, progi informowania i progi ostrzegawcze, dla przedmiotowych okresów sprawozdawczych.
Powyższe informacje zawierają także ocenę skutków tych przekroczeń.
Sprawozdania mogą zawierać, w razie konieczności, dodatkowe informacje i ocenę w zakresie ochrony lasów, jak również informacje na temat pozostałych zanieczyszczeń, dla których przepisy o monitorowaniu zawarte są w niniejszej dyrektywie, takich jak, między innymi, wybrane prekursory ozonu niepodlegające uregulowaniom, podane w załączniku X sekcji B.
Uzasadnienie
Sprawozdania powinny się ograniczać do istotnych informacji, aby odciążyć władze lokalne, regionalne i państwa członkowskie.
Poprawka
41
Artykuł 28
Państwa członkowskie ustanawiają system kar stosowanych w razie naruszenia przepisów krajowych, przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, i podejmą wszelkie niezbędne działania w celu stosowania kar.
Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Państwa członkowskie przekazują Komisji teksty tych przepisów najpóźniej do dnia określonego w art. 31 ust. 1, a także bezzwłocznie informują Komisję o wszelkich późniejszych zmianach, mających wpływ na powyższe przepisy.
Państwa członkowskie ustanawiają system kar stosowanych w razie naruszenia przepisów krajowych, przyjętych zgodnie z niniejszą dyrektywą, i podejmą wszelkie niezbędne działania w celu stosowania kar.
Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszające.
Uzasadnienie
Regulację dotyczącą przekazywania tekstów przepisów zawiera art. 31 niniejszej dyrektywy.
Państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do informowania Komisji o swoich sankcjach w przypadku naruszenia wewnętrznych przepisów krajowych.
Poprawka
42
Artykuł 30
W okresie pięciu lat od przyjęcia dyrektywy, Komisja dokona przeglądu przepisów odnoszących się do PM 2,5 .
W szczególności Komisja opracuje i zaproponuje szczegółowe działania mające na celu ustalenie prawnie wiążących zobowiązań dotyczących ograniczenia stopnia narażenia, uwzględniających różnorodność sytuacji w poszczególnych państwach członkowskich w przyszłości w zakresie jakości powietrza i możliwości ograniczenia zanieczyszczeń.
W okresie pięciu lat od wejścia w życie dyrektywy, Komisja dokona przeglądu przepisów odnoszących się do PM 2,5 i PM 10 z uwzględnieniem najnowszych wyników naukowych.
W szczególności Komisja zaproponuje szczegółowe działania mające na celu ustalenie prawnie wiążących zobowiązań, uwzględniających sytuację w poszczególnych państwach członkowskich w zakresie jakości powietrza i możliwości ograniczenia zanieczyszczeń.
Poprawka
43
Artykuł 30 a (nowy)
Artykuł 30a
Środki wspólnotowe służące zmniejszeniu emisji u źródła
Jeżeli konieczne środki wspólnotowe dotyczące zmniejszenia emisji zanieczyszczeń u źródła, o których mowa w załączniku XVII a, nie zostaną wdrożone przed 1 stycznia 2010 r., państwo członkowskie może otrzymać zgodę na wzrost wartości dopuszczalnych dla PM 2,5 i PM 10 do czasu wdrożenia tych środków, pod warunkiem, że wykaże ono, iż spełnione zostały wszystkie warunki konieczne do uzyskania odroczenia, określone w art. 20, oraz że przedstawi, jaki byłby wpływ wymienionych środków na wartości dopuszczalne.
Całkowity dozwolony wzrost może wynosić co najwyżej 10% wartości dopuszczalnej.
Poprawka
44
Artykuł 31 ustęp 1 akapit pierwszy
1.
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r.
Niezwłocznie przedstawiają Komisji teksty powyższych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy nimi a niniejszą dyrektywą.
1.
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy w terminie 12 miesięcy od wejścia w życie niniejszej dyrektywy .
Niezwłocznie przedstawiają Komisji teksty powyższych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy nimi a niniejszą dyrektywą.
Uzasadnienie
W świetle czasochłonnej procedury stosowny wydaje się termin wdrożenia niezależny od konkretnej daty.
Poprawka
45
Załącznik V sekcja A punkt a) tabela
Tekst proponowany przez Komisję
Liczba mieszkańców aglomeracji lub strefy (w tysiącach)
W przypadku, gdy stężenia przekraczają górny próg oszacowania
W przypadku, gdy stężenia znajdują się między górnym i dolnym progiem oszacowania
0-249
1
1
250-499
2
1
500-749
2
1
750-999
3
1
1 000-1 499
4
2
1 500-1 999
5
2
2 000-2 749
6
3
2 750-3 749
7
3
3 750-4 749
8
4
4 750-5 999
9
4
≥ 6 000
10
5
Poprawki Parlamentu
Liczba mieszkańców aglomeracji lub strefy (w tysiącach)
W przypadku, gdy stężenia przekraczają górny próg oszacowania
W przypadku, gdy stężenia znajdują się między górnym i dolnym progiem oszacowania
zanieczyszczenia z wyjątkiem PM 2,5
PM 2,5
zanieczyszczenia z wyjątkiem PM 2,5
PM 2,5
0-249
1
1
1
1
250-499
2
1
1
1
500-749
2
1
1
1
750-999
3
1
1
1
1 000-1 499
4
2
2
1
1 500-1 999
5
2
2
1
2 000-2 749
6
3
3
1
2 750-3 749
7
3
3
1
3 750-4 749
8
4
4
2
4 750-5 999
9
4
4
2
≥ 6 000
10
5
5
2
Uzasadnienie
Równoległy pomiar PM10 i PM2,5 będzie się wiązał z dodatkowymi kosztami.
Za ograniczeniem liczby punktów poboru próbek przemawia jednak wiele powodów bez konieczności rezygnowania z dodatkowej ochrony zdrowia i pełnych pomiarów PM2,5: 1.
Rozkład PM2,5 w powietrzu jest bardziej równomierny niż PM10, monitoring może więc być prowadzony równie efektywnie przy pomocy mniejszej ilości stacji pomiarowych.
2.
Pomiędzy PM10 i PM2,5 istnieje ścisła korelacja (PM10 stale składa się w 65-75% z PM2,5).
Miarodajne dane dotyczące PM2,5 można otrzymać dzięki kombinacji pomiarów i technik modelowania.
W związku z tym sprawozdawca proponuje ograniczenie liczby stacji pomiarowych dla PM2,5 o połowę (zaokrąglenie w dół przy liczbach nieparzystych).
Poprawka
46
Załącznik XI tabela, część „PM 10 ”
Tekst proponowany przez Komisję
Okres
uśredniania
pomiarów
Wartości dopuszczalne
Margines tolerancji
Termin
realizacji
wartości
dopuszczalnej
PM 10
1 dzień
50 µg/m3, nie może zostać przekroczone więcej niż 35 razy w roku kalendarzowym
50 %
Rok kalendarzowy
40 µg/m 3
20 %
Poprawki Parlamentu
Okres
uśredniania
pomiarów
Wartości dopuszczalne
Margines tolerancji
Termin
realizacji
wartości
dopuszczalnej
PM 10
1 dzień
50 µg/m3, nie może zostać przekroczone więcej niż 35 razy w roku kalendarzowym *
50 %
Rok kalendarzowy
40 µg/m 3
20 %
do 31 grudnia 2009 r.
Rok kalendarzowy
30 µg/m 3
20 %
1 stycznia 2010 r.
* Chyba że jest to niemożliwe ze względu na szczególne lokalne warunki rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń, niekorzystne warunki klimatyczne lub geograficzne.
Państwa członkowskie określają dokładną liczbę dni (maksymalnie 55 dni), podczas których wartość dopuszczalna może zostać przekroczona, i niezwłocznie przekazują Komisji tekst tego przepisu.
Poprawka
47
Załącznik XII sekcja B a (nowa)
Ba.
PRÓG INFORMOWANIA DLA PM 10
Cel:
Okres uśredniania pomiarów
Próg
Informacja
1 dzień
200 µg/m 3
Uzasadnienie
Podobnie jak w przypadku stopnia narażenia w odniesieniu do ozonu konieczny jest również próg informowania dla drobnego pyłu zawieszonego.
Poprawka
48
Załącznik XIV tytuł
DOCELOWE OGRANICZENIE STOPNIA NARAŻENIA I PUŁAP STĘŻENIA DLA PM 2,5
DOCELOWE OGRANICZENIE STOPNIA NARAŻENIA , WARTOŚĆ DOCELOWA I DOPUSZCZALNA DLA PM 2,5
Uzasadnienie
Wciąż nie ma wiarygodnych danych na temat stężenia tych rodzajów zanieczyszczeń w powietrzu, wobec czego jest jeszcze za wcześnie na ustalanie pułapu stężenia.
Pojęcie wartości docelowej wydaje się zatem bardziej odpowiednie.
Poprawka
49
Załącznik XIV sekcja B
Tekst proponowany przez Komisję
Docelowe ograniczenie stopnia narażenia do zrealizowania w odniesieniu do AEI w roku 2010
Termin realizacji docelowego ograniczenia stopnia narażenia
20 procent
2020
Jeśli w roku odniesienia średni wskaźnik narażenia wyrażony w µg/m 3 wynosi 7 µg/m 3 lub mniej, docelowe ograniczenie stopnia narażenia wynosi zero.
Poprawki Parlamentu
Docelowe ograniczenie stopnia narażenia do zrealizowania w odniesieniu do AEI w roku 2010
Termin realizacji docelowego ograniczenia stopnia narażenia
Stężenia wyjściowe wyrażone w µg/m 3
Cel zmniejszenia stopnia narażenia na działanie
2020
< 10
0%
= 10 - < 15
10%
= 15 - < 20
15%
= 20 - < 25
20%
> 25
Wszystkie możliwe środki służące osiągnięciu celu 20 µg/m 3
Jeśli w roku odniesienia średni wskaźnik narażenia wyrażony w µg/m 3 wynosi 10 µg/m 3 lub mniej, docelowe ograniczenie stopnia narażenia wynosi zero.
Poprawka
50
Załącznik XIV sekcja C
Tekst proponowany przez Komisję
Okres uśredniania pomiarów
Pułap stężenia
Margines tolerancji
Termin realizacji pułapu stężenia
Rok kalendarzowy
25 µg/m 3
20 % w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy, zmniejszane od dnia 1 stycznia następnego roku i co 12 miesięcy od tej pory o równe roczne udziały procentowe aż do osiągnięcia 0 % w dniu 1 stycznia 2010 r.
1 stycznia 2010 r.
Poprawki Parlamentu
Okres uśredniania pomiarów
Wartość docelowa
Margines tolerancji
Termin realizacji wartości docelowej
Rok kalendarzowy
20 µg/m 3
1 stycznia 2010 r.
Okres uśredniania pomiarów
Wartość dopuszczalna
Margines tolerancji
Termin realizacji wartości dopuszczalnej
Rok kalendarzowy
20 µg/m 3
20 % w dniu wejścia w życie niniejszej dyrektywy, zmniejszane od dnia 1 stycznia następnego roku i co 12 miesięcy od tej pory o równe roczne udziały procentowe aż do osiągnięcia 0 % w dniu 1 stycznia 2015 r.
1 stycznia 2015 r.
Poprawka
51
Załącznik XV sekcja A punkt 8 ca) (nowy)
x
(ca) wykaz i opis środków finansowych i linii budżetowych przeznaczonych na realizację wyżej wymienionych środków lub projektów w określonym czasie.
Uzasadnienie
Państwa członkowskie udowodniły już, że podejmują zobowiązania, na których realizację nie przeznaczają potem niezbędnych środków.
Poprawka
52
Załącznik XV sekcja B punkt 3 część wprowadzająca
3.
Informacje o środkach ograniczenia zanieczyszczenia powietrza, których wdrożenie jest rozważane w związku z realizacją celów jakości powietrza, a w tym:
3.
Informacje o środkach ograniczenia zanieczyszczenia powietrza, których wdrożenie jest planowane w związku z realizacją celów jakości powietrza, a w tym:
Uzasadnienie
Należy pokazać bardziej konkretne działania, samo rozważanie środków nie jest wystarczające.
Poprawka
53
Załącznik XVII a (nowy)
Środki w odniesieniu do źródeł, które należy podjąć w celu umożliwienia państwom członkowskim realizacji wartości dopuszczalnych dla jakości powietrza w ustalonych terminach.
Środki
Włączenie obiektów energetycznego spalania o mocy 20-50 megawatów do dyrektywy IPPC
EURO VI dla pojazdów ciężkich
Nowe normy dla systemów grzewczych w gospodarstwach indywidualnych
Wynegocjowanie nowych norm dla emisji pochodzących z motorów statków w ramach Komitetu Bezpieczeństwa Morskiego
Uzasadnienie
Przyjęcie tych środków w odniesieniu do źródeł jest dla państw członkowskich koniecznym warunkiem realizacji wartości dopuszczalnych dla jakości powietrza atmosferycznego.
UZASADNIENIE
1.
Wprowadzenie
Poprawa jakości powietrza w Europie jest jednym z najważniejszych zadań przyszłej polityki dotyczącej środowiska naturalnego i zdrowia.
Wysoki poziom zanieczyszczenia powietrza, w szczególności w gęsto zaludnionych regionach i aglomeracjach UE, jest współodpowiedzialny za liczne choroby dróg oddechowych i ich następstwa.
Dzięki surowemu prawodawstwu i postępowi technicznemu jakość powietrza znacznie się poprawiła w ostatnich dziesięcioleciach.
Dotyczy to zarówno emisji, których źródłem jest sektor transportu, jak i tych pochodzących z elektrowni i zakładów przemysłowych.
Poprawa jakości powietrza nadal pozostaje wielkim wyzwaniem.
Problem zanieczyszczenia powietrza może zostać rozwiązany tylko długoterminowo i na szczeblu europejskim, przede wszystkim poprzez zintensyfikowanie działań transgranicznych.
Do osiągnięcia przyszłych ambitnych celów we Wspólnocie konieczne będą kolejne instrumenty.
Czyste powietrze w państwach członkowskich można będzie zapewnić tylko wtedy, gdy obowiązujące dyrektywy będą konsekwentnie wdrażane, a nowe projekty legislacyjne UE skoncentrują się na ograniczeniach emisji ze strony sprawców.
Należy przy tym zapewnić priorytet tym dziedzinom, które do tej pory były słabo uwzględniane i w niewielkim stopniu podlegały regulacji.
2.
Wniosek Komisji
Dyrektywa w sprawie jakości powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza dla Europy została przyjęta przez Komisję 21 września 2005 r.
Łączy ona w jeden dokument istniejącą dyrektywę ramową i cztery dalsze instrumenty prawne, w tym trzy z czterech dyrektyw pochodnych oraz decyzję Rady.
Dzięki proponowanemu uproszczeniu istniejące dokumenty prawne w sprawie jakości powietrza zostają skrócone o 50%.
Poprawia się wymogi sprawozdawcze i upraszcza wymianę informacji.
Nowa dyrektywa nie odnosi się do obowiązujących wartości dopuszczalnych.
Mierzona do tej pory roczna wartość dopuszczalna PM 10 (40 μg/m 3 ) i dzienna wartość dopuszczalna (50 μg/m 3 ), która może zostać przekroczona w ciągu najwyżej 35 dni, pozostają niezmienione.
We wniosku Komisji nowe jest wprowadzenie normy PM 2,5 od 2010 r.
Proponuje się zarówno pułap stężenia (odpowiadający wartości dopuszczalnej) dla PM 2,5 w wysokości 25 μg/m 3 jak i docelowe ograniczenie dla wszystkich państw członkowskich o 20% do 2020 r.
3.
Stanowisko sprawozdawcy
Przepisy dotyczące PM 10 : Pierwotnie Komisja zapowiedziała próg ograniczenia średniej rocznej wartości PM 10 po 2010 r., czego brak w niniejszym wniosku.
Proponowana przez Komisję średnia roczna PM 10 w wysokości 40 μg/m 3 , mająca pozostać bez zmian po 2010 r., jest mało ambitna.
W większości miast wartość ta osiągana jest już obecnie.
Sprawozdawca proponuje obniżenie wartości dopuszczalnej dla PM 10 do 32 μg/m 3 (obniżenie o 20%).
Średnia roczna wynosząca 32 μg/m 3 jest dodatkowo lepiej skorelowana ze ścisłą średnią wartością dzienną 50 μg/m 3 , która może być przekroczona w ciągu najwyżej 35 dni.
Wdrażanie tej praktyki sprawiało dotychczas duże trudności państwom członkowskim, a w szczególności miastom i gminom, których dotyczy ten przepis.
Komisja przyjęła ten problem do wiadomości i umożliwiła gminom wydłużenie o pięć lat terminów koniecznych do wdrożenia przepisów oraz stosowanie odstępstw od obowiązujących wartości dopuszczalnych.
Mimo że w odniesieniu do praktyki należy to przyjąć z zadowoleniem, to rodzi się pytanie, czy jest to właściwy instrument, skoro po pięciu latach nie mogą zostać zachowane wartości dopuszczalne.
Sprawozdawca proponuje dodatkowo i po spełnieniu określonych warunków zwolnienie z obowiązku planowania krótkoterminowych działań, istotne z punktu widzenia władz lokalnych.
Plany takich działań należy sporządzać tylko w przypadku, gdy istnieje możliwość - przy uwzględnieniu lokalnych warunków geograficznych, klimatycznych i ekonomicznych - ograniczenia zagrożenia, okresu czasu jego występowania lub stopnia przekroczenia.
Przepisy dotyczące PM 2,5 : Najnowsze badania naukowe wykazują, że wysokie zagrożenie zdrowotne wywołują nie większe, lecz przede wszystkim najmniejsze cząstki (PM 2,5 ).
Dlatego konieczne jest rozpoczęcie monitorowania tych najmniejszych cząstek.
Sprawozdawca proponuje dwuetapową regulację dotyczącą PM 2,5 .
Najpierw należy zdefiniować wartość docelową.
Następnie można określić wartość dopuszczalną, co nastąpi przy okazji kontroli dyrektywy po upływie pięciu lat.
Z powodu braku doświadczeń pomiarowych i mało wiarygodnych danych nie należy obecnie ustalać wartości dopuszczalnej.
Rezygnuje się z koncepcji „pułapu stężenia” i zastępuje tę definicję w całym tekście „wartością docelową”.
Proponowana przez Komisję średnia roczna wynosząca 25 μg/m 3 dla PM 2,5 , jest niezbyt ambitna.
W większości miast, które wykazują wysokie zanieczyszczenie powietrza, wartość ta jest osiągana już obecnie.
Sprawozdawca proponuje jako wartość docelową 20 μg/m 3 : Wartość ta uwzględnia zarówno wymagania zwiększonej ochrony zdrowia, jak i wykonalności.
Wartość ta skorelowana jest z proponowanym obniżeniem wartości dopuszczalnej dla PM 10 do 32 μg/m 3 .
W swoim wniosku Komisja zdecydowała się na średnie docelowe ograniczenie do 20% bez przeprowadzenia oceny oddziaływania w celu określenia konkretnych działań i kosztów, jakie ograniczenie o 20% spowoduje dla poszczególnych państw członkowskich.
Sprawozdawca jest przekonany, że model stopniowy, z podziałem na poszczególne państwa członkowskie i w większym stopniu uwzględniający wcześniejsze działania, powinien w każdym przypadku mieć pierwszeństwo przed uśrednionym docelowym ograniczeniem.
Koszty ograniczenia będą rosły wykładniczo w stosunku do malejącego poziomu zanieczyszczenia.
Średnie docelowe ograniczenie o 20% jest trudniejsze do osiągnięcia zwłaszcza dla państw członkowskich, które poczyniły już intensywne wysiłki w celu poprawy jakości powietrza i startują z wysokiego poziomu.
Państwa z większym zanieczyszczeniem muszą natomiast wprowadzać większe ograniczenia.
Model Komisji nie uwzględnia wcześniejszych działań i raczej karze wczesne działania niż je nagradza.
Model stopniowy dałby państwom członkowskim silniejsze bodźce do natychmiastowych działań ograniczających niezależnie od poziomu wyjściowego.
Dalsze postanowienia: Sprawozdawca proponuje różne systematyczne uproszczenia i językowe doprecyzowania, które mają ułatwić realizację przede wszystkim na poziomie administracyjnym.
Ponadto konieczne jest wprowadzenie definicji „źródeł naturalnych”.
Należy zagwarantować, że pomijane będą tylko zanieczyszczenia pochodzące z naturalnych źródeł znacznie przekraczające średnie zanieczyszczenie wliczone już w wartości dopuszczalne i docelowe.
W celu zapobiegania nadużyciom i trudnościom proceduralnym Komisja powinna opublikować wytyczne dotyczące badania dowodów i pomijania przekroczeń związanych z naturalnymi źródłami.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie jakości powietrza atmosferycznego i w sprawie czystszego powietrza dla Europy
Odsyłacze
COM(2005)0447 – C6-0356/2005 – 2005/0183(COD)
Data przedstawienia w PE
21.9.2005
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu
ENVI 15.11.2005
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
JURI 15.11.2005
ITRE 15.11.2005
Opinia niewydana Data wydania decyzji
JURI 29.11.2005
ITRE 13.12.2005
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Holger Krahmer 14.12.2005
Poprzedni sprawozdawca(y)
Procedura uproszczona - data decyzji
Zastrzeżenia do podstawy prawnej Data wydania opinii JURI
Zmiana wysokości środków finansowych Data wydania opinii BUDG
Zasięgnięcie opinii Komitetu Ekonomiczno-Społecznego przez PE - data decyzji na posiedzeniu
Zasięgnięcie opinii Komitetu Regionów przez PE - data decyzji na posiedzeniu
Rozpatrzenie w komisji
24.4.2006
Data przyjęcia
21.6.2006
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
39
11
5
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Adamos Adamou, Johannes Blokland, Frieda Brepoels, Dorette Corbey, Avril Doyle, Mojca Drčar Murko, Edite Estrela, Jill Evans, Anne Ferreira, Matthias Groote, Françoise Grossetête, Cristina Gutiérrez-Cortines, Satu Hassi, Gyula Hegyi, Mary Honeyball, Dan Jørgensen, Eija-Riitta Korhola, Holger Krahmer, Urszula Krupa, Aldis Kušķis, Peter Liese, Marios Matsakis, Roberto Musacchio, Riitta Myller, Dimitrios Papadimoulis, Vittorio Prodi, Frédérique Ries, Guido Sacconi, Richard Seeber, Kathy Sinnott, Bogusław Sonik, Antonios Trakatellis, Evangelia Tzampazi, Thomas Ulmer, Anja Weisgerber, Åsa Westlund, Anders Wijkman
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Alfonso Andria, Margrete Auken, María del Pilar Ayuso González, Philip Bushill-Matthews, Giuseppe Castiglione, Bairbre de Brún, Milan Gaľa, Genowefa Grabowska, Ambroise Guellec, Rebecca Harms, Erna Hennicot-Schoepges, Henrik Lax, Miroslav Mikolášik, Ria Oomen-Ruijten, Justas Vincas Paleckis, Amalia Sartori, Andres Tarand
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Sepp Kusstatscher
Data złożenia
29.6.2006
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
...
