WERSJA KOŃCOWA
A6-0151/2005
17.5.2005
PROJEKT SPRAWOZDANIA
w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich i zwalczania nadużyć finansowych
(2004/2198(INI))
Komisja Kontroli Budżetowej
Sprawozdawca:
Herbert Bösch
PE 355.457v03-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
ANNEX 1 - Traditional own resources (1999 – 2003)...............................................................15
ANNEX 2 - Traditional own resources.......................................................................................16
ANNEX 3 - EAGGF GUARANTEE YEARS (1998 - 2003)....................................................17
ANNEX 4 - EAGGF GUARANTEE (2003).............................................................................17
ANNEX 5 - Extract from the OLAF Anti-Fraud Information System (AFIS) 18
ANNEX 6 - EXPORT REFUNDS............................................................................................18
ANNEX 7 - EAGGF GUARANTEE.........................................................................................19
ANNEX 8 - STRUCTURAL ACTIONS (1997-2003)..............................................................20
ANNEX 9 - STRUCTURAL ACTIONS (2003).......................................................................21
ANNEX 10 - STRUCTURAL ACTIONS.................................................................................22
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego ................................................................23
OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi .............................................................26
PROCEDURA...........................................................................................................................29
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich i zwalczania nadużyć finansowych
( 2004/2198(INI) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje rezolucje do wcześniejszych rocznych sprawozdań Komisji i Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych,
– uwzględniając roczne sprawozdanie Komisji w sprawie ochrony finansowych interesów Wspólnot Europejskich i zwalczania nadużyć finansowych ( COM(2004)0573 ) wraz z załącznikami ( SEK(2004)1058 , SEK(2004)1059 ),
– uwzględniając komunikat Komisji: ochrona finansowych interesów Wspólnot Europejskich, zwalczanie nadużyć finansowych, plan działań 2004-2005 ( COM(2004)0544 ),
– uwzględniając sprawozdanie z działalności Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) za rok sprawozdawczy kończący się w czerwcu 2004
http://europa.eu.int/comm/anti_fraud/reports/olaf/2003-2004/en2.pdf. ,
– uwzględniając sprawozdanie z działalności komisji nadzorującej OLAF-
Dokument został przekazany sekretariatowi Komisji drogą elektroniczną w styczniu 2005 i jest dostępny w języku francuskim na stronie www OLAF. za okres sprawozdawczy czerwiec 2003 - lipiec 2004,
– uwzględniając roczne sprawozdanie Europejskiego Trybunału Obrachunkowego za rok budżetowy 2003
Dz.U. C 293 z 30.11.2004 r. ,
– uwzględniając art. 276 ust. 3 oraz art. 280 ust. 5 Traktatu WE,
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Kontroli Budżetowej oraz opinie Komisji Rolnictwa i Komisji Rozwoju Regionalnego ( A6‑0151/2005 ),
Zakres zgłoszonych nieprawidłowości i nadużyć
1. stwierdza, że w roku 2003 w zakresie środków własnych, wydatków na rolnictwo i środków polityczno-strukturalnych Państwa Członkowskie zgłosiły nieprawidłowości i nadużycia finansowe w wysokości ok.
922 mln euro; dane liczbowe, przekazane przez Państwa Członkowskie do Brukseli, można podzielić w sposób następujący:
- środki własne: 269, 9 mln euro (w roku 2002: 341,9 mln euro),
- gwarancja EAGFL: 169,7 mln euro (w roku 2002: 198,1 mln euro),
- środki polityczno-strukturalne: 482,2 mln euro (w roku 2002: 614, 1 mln euro);
2. stwierdza, że łączna wysokość zgłoszonych strat w roku 2002 wynosiła 1,15 mld euro, a tym samym była wyższa niż w roku 2003; przypomina, że nie wolno przeceniać znaczenia tego rodzaju wahań wysokości strat z roku na rok, ponieważ może mieć na to wpływ wiele różnych czynników;
3. podkreśla jednak, że patrząc z perspektywy dłuższego okresu czasu wysokość strat podawanych w sprawozdaniu EAGFL wyraźnie spada, podczas gdy w obszarze Funduszy Strukturalnych odnotowuje się ich silny wzrost; i tak na przykład podana przez EAGFL wysokość strat w roku 2000 wyniosła 474,6 mln euro, natomiast w Funduszach Strukturalnych zaledwie 114,3 mln euro; w międzyczasie nastąpiło nieomal dokładne odwrócenie proporcji w statystyce nadużyć w obu tych obszarach;
4. apeluje do Państw Członkowskich o podjęcie odpowiednich kroków mających na celu usprawnienie systemów kontroli i zarządzania funduszami strukturalnymi jak też zapewnienie, że ryzyko zaistnienia nadużyć finansowych jest znacznie zredukowane i że postanowienia rozporządzenia 1681/94 (WE) są w pełni stosowane, szczególnie w odniesieniu do procedury terminowej, jasnej i pełnej notyfikacji;
5. stwierdza, że w okresie sprawozdawczym OLAF zanotował 637 nowych przypadków nadużyć finansowych, a skutki finansowe wszystkich przypadków, będących jeszcze 30 czerwca 2004 r. przedmiotem prowadzonych dochodzeń, oszacowane zostały na kwotę 1,37 mld euro;
6. stwierdza ponadto, że wysokość strat wszystkich przypadków, dla których OLAF pod koniec swojego okresu sprawozdawczego (lipiec 2003-czerwiec 2004) wdrożył działania wtórne, osiągnęła kwotę 1,76 mld euro
Straty finansowe wszystkich przypadków zbadanych przez OLAF i poprzedzającą go organizację szacuje się na 5,34 mld euro (patrz SEK(2004)1370 , załącznik II). ;
7. stwierdza, że pod koniec okresu sprawozdawczego OLAF prowadzonych było 55 dochodzeń w nowych Państwach Członkowskich i w krajach kandydujących; dochodzenia te dotyczyły przede wszystkim sektorów pomocy zewnętrznej, papierosów i rolnictwa; podkreśla w związku z tym przydatność Systemu Koordynacji Działań Przeciwko Nadużyciom Finansowym (AFCOS);
8. wyraża ubolewanie z powodu dotychczasowej nieporównywalności sprawozdań Komisji i OLAF, z zadowoleniem wita zamiar zharmonizowania okresów sprawozdawczych;
9. przypomina, że w obszarach środków własnych, wydatków na rolnictwo i środków polityczno-strukturalnych należy łącznie ściągnąć z roku 2003 i lat poprzednich 3 mld euro
Z „Case Management System” OLAF wynika, że w okresie 1999 -2004 odzyskano 100 mln euro.
Odpowiada to 1,87% finansowych strat za cały ten okres, szacowanych na 5,34 mld euro. ;
10. opowiada się za uproszczeniem definicji typów oszustw i metod ich wykrywania; wzywa Komisję i Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych do uzgodnienia podziału pracy w sektorze rolnictwa, dzięki któremu OLAF będzie w przyszłości odpowiadał za dochodzenia, natomiast odzyskiwanie utraconych środków budżetowych będzie leżało w gestii DG AGRI;
Odzyskiwanie środków wypłaconych w zawyżonej wysokości lub wypłaconych niesłusznie
11. przypomina także o raporcie specjalnym nr 3/2004 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w sprawie odzyskania wypłat dokonanych niezgodnie z przepisami w ramach Wspólnej Polityki Rolnej
Dz.U. C 269 z 4.11.2004 r. : zgodnie z tym raportem w okresie między rokiem 1971 a wrześniem 2004 roku w sektorze tym zgłoszono nieprawidłowości na kwotę 3,1 mld euro; 626 mln euro (20,2%) zostało ściągnięte od beneficjentów, 156 mln euro (5%) musiał ponieść EAGFL, a 144 mln euro (4,6%) obciąża Państwa Członkowskie; pozostaje jeszcze do ściągnięcia kwota 2,2 mld euro (70%);
12. podkreśla zasadniczą odpowiedzialność Państw Członkowskich za sprawne i skuteczne ściąganie utraconych środków budżetowych; wyraża ubolewanie, iż dotychczas Państwa Członkowskie w niewystarczającym stopniu wywiązują się z tej odpowiedzialności, zwłaszcza zaś z obowiązku pełnej sprawozdawczości wobec Komisji;
13. wyraża zadowolenie z pracy Task Force (Grupa Specjalna) „Ściąganie", mającej za zadanie zajęcie się zaległymi należnościami w sektorze rolnictwa, która do marca 2005 r. powinna była zamknąć równo 4000 przypadków; wyraża w związku z tym podziękowanie za raport specjalny nr 3/2004 Europejskiego Trybunału Obrachunkowego w sprawie odzyskania wypłat dokonanych niezgodnie z przepisami w ramach Wspólnej Polityki Rolnej;
14. pochwala postępy poczynione w międzyczasie przez Task Force „Ściąganie"; stwierdzono, że z kwoty 2,18 mld euro zablokowano w drodze postępowania sądowego kwotę 812 ml euro, natomiast Państwa Członkowskie nie widzą możliwości odzyskania 247 mln euro (np. w wyniku ogłoszenia upadłości); z powyższego wynika, że w chwili obecnej ściągnąć należałoby jeszcze 1,12 mld euro;
15. wyraża zadowolenie, że dzięki konkretnemu zbadaniu poszczególnych przypadków można było zredukować kwotę należności z 1,12 mld euro do 765 mln euro (np. dzięki uniknięciu podwójnych zapisów);
16. stwierdza, że zgodnie z analizą Task Force z wymienionych 765 mln euro kwota 115 mln euro powinna obciążyć EAGFL, natomiast kwota 650 mln euro powinna obciążyć Państwa Członkowskie; o powyższym Państwa Członkowskie już zostały powiadomione na piśmie;
17. wyraża niezadowolenie, iż kraje, które zgłosiły nieprawidłowości powodujące największe straty finansowe (2003 r.: Hiszpania 112 367 457 euro, Włochy 16 896 556 euro oraz Francja 12 221 826 euro) charakteryzują się także najniższą stopą ściągania należności (2003 r.: Hiszpania 4,9%, Włochy 13,9% oraz Francja 15,6%); w przypadku dopłat eksportowych Hiszpania odpowiada za niemal 50% wielkości strat (2003 r.: 8 694 350 euro z łącznej kwoty 17 514 557 euro), odzyskała natomiast zaledwie 9,3%;
18. wyraża nadzieję, iż utworzenie "task force" w roku 2003 w celu zbadania spraw sprzed 1999 roku pozwoli na rozwiązanie zaległych spraw;
19. przypomina ponownie o orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich
Patrz p. 22 rezolucji z 30 marca 2004 w.s. ochrony finansowych interesów Wspólnot Europejskich i zwalczania nadużyć finansowych, sprawozdanie roczne 2002 (Dz.U. C 103 E z 29.4.2004 r., str. 435). , który w orzeczeniu z 11 października 1990 r. (sprawa C-34/89, Republika Włoska /Komisja)
Slg.
1990, I-3603. przypomniał Państwom Członkowskim o przestrzeganiu ogólnego obowiązku staranności;
20. uważa, że nieściągnięcie nieregularnych płatności w ciągu czterech lat (poprzez działania administracyjne) względnie w ciągu ośmiu lat (na drodze sądowej) stanowi poważne naruszenie obowiązku staranności; dane państwo powinno być w takim przypadku zobowiązane do pokrycia kwoty zadłużenia we własnym zakresie; tym sposobem można będzie zachęcić Państwa Członkowskie do odpowiednio wczesnego przejęcia odpowiedzialności i aktywnej likwidacji błędów; tego rodzaju postępowanie ułatwiłoby również pracę Komisji, odpowiedzialnej wobec Parlamentu; z zadowoleniem przyjmuje projekty Komisji idące w tym kierunku
COM(2004)0489 . ;
21. z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji ulepszania systemu „czarnej listy“, wzywa Komisję do zbadania wszelkich możliwości przekształcenia tego instrumentu w skuteczny środek zwalczania nadużyć finansowych, a w określonych sytuacjach rozszerzenia jego stosowania poza obszar rolnictwa; Niemcy, Francja, Austria, Holandia, Hiszpania i Zjednoczone Królestwo już wykorzystują tę możliwość;
22. ponawia swój wniosek skierowany do Komisji o sporządzenie raportu na temat niedoskonałości systemu "czarnej listy" (Rozporządzenie (WE) 1469/95 Rady z dn. 22 czerwca 1995 r. w sprawie środków, jakie mają być podjęte wobec niektórych beneficjentów operacji finansowanych przez Sekcję Gwarancji EFOGR
Dz.U. L 145 z 29.6.1995, str. 1. );
23. pragnie, aby raport ten stanowił podstawę do podjęcia rozważań bądź to nad wprowadzeniem istotnych zmian do systemu, bądź nad jego zastąpieniem przez instrument bardziej skuteczny;
24. wyraża zaniepokojenie faktem, że szereg Państw Członkowskich, a zwłaszcza Niemcy, Francja i Hiszpania, nie wywiązuje się z obowiązku sprawozdawczości w przewidzianych terminach; 90% przypadków jest przekazywanych Komisji w ciągu dwóch lat, co źle rokuje możliwościom odzyskania nieprawidłowo wypłaconych kwot;
25. zwraca uwagę, że z najnowszego sprawozdania z działalności OLAF wynika, iż łączna wysokość strat ze wszystkich przypadków rozpatrywanych przez OLAF w ciągu ostatnich pięciu lat oszacowana została na 5,34 mld euro; stwierdza, że z tej kwoty dotychczas udało się odzyskać ok.
100 mln euro; kwota ta stanowi zaledwie 1,87% oszacowanej sumy strat; oczekuje od OLAF przedłożenia analizy przyczyn tak niskiej ściągalności w rozpatrywanych przez Urząd przypadkach;
Nadużycia na fałszowanym maśle
26. przypomina, że straty finansowe, jakie Wspólnota poniosła w wyniku wykrytego w roku 1999 tzw. przypadku Italburro (fałszowane masło), określone zostały na ponad 100 mln euro oraz wyraża zaniepokojenie faktem, że dotychczas Państwa Członkowskie (Belgia, Niemcy i Francja) odzyskały mniej niż 10% utraconej kwoty, którą szacuje się na 100 mln euro; mogłoby to być przypadkiem rażącego naruszenia obowiązku staranności;
27. krytykuje fakt, iż do dziś nie ma jasności co do możliwych zagrożeń zdrowia wynikających z fałszowania masła; przypomina ponadto, że fałszerstwa zostały odkryte raczej przypadkowo, w ramach prowadzonych dochodzeń w sprawie morderstw mafijnych, ale najwyraźniej nie istnieją żadne kontrole rutynowe, które mogłyby zapobiec tego rodzaju manipulacjom; oczekuje od Komisji propozycji, jak można skutecznie zmniejszyć zagrożenia zdrowia wynikające z fałszowania artykułów spożywczych;
28. dlatego wzywa Komisję do złożenia najpóźniej do 31 października 2005 r. sprawozdania, dającego przegląd stanu ściągalności i postępowań karnych oraz przedstawiającego możliwe zagrożenia zdrowia powstałe wskutek fałszowania masła i zawierającego propozycje skutecznego zażegnywania zagrożeń dla zdrowia wynikających z fałszowania artykułów spożywczych; przypomina, że w chwili ujawnienia afery w roku 2000 Państwa Członkowskie wzbraniały się przed Komisją przed ujawnieniem tych informacji;
29. stwierdza ze zdziwieniem, że państwowe organa Republiki Federalnej Niemiec wystosowały do odnośnych przedsiębiorstw żądania zwrotu dopłat w wysokości zaledwie 141 737 euro, zakwestionowanej w międzyczasie przez te przedsiębiorstwa oraz, że po upływie pięciu lat prokuratury belgijska i francuska nawet nie wdrożyły postępowania karnego;
Zwalczanie przemytu papierosów
30. zwraca uwagę, że w roku 2003 według szacunków Państw Członkowskich wskutek przemytu papierosów wpłynęło ok.
200 mln euro mniej środków własnych oraz że straty łączne mogą być znacznie wyższe;
31. w związku z tym z dużym zadowoleniem przyjmuje umowę w sprawie zwalczania przemytu papierosów zawartą między Komisją (wraz z Belgią, Finlandią, Francją, Niemcami, Grecją, Włochami, Luksemburgiem, Holandią, Portugalią i Hiszpanią) a Philip Morris International (PMI); w związku z tym wyraża uznanie dla pomyślnej współpracy pomiędzy Komisją i OLAF i z zadowoleniem przyjmuje zdecydowane wsparcie operacyjne ze strony Task Force ds. zwalczania przemytu papierosów; porozumienie przewiduje długoterminowe działania mające na celu udaremnianie przemytu papierosów oraz dąży do rozstrzygnięcia kwestii spornych pomiędzy Wspólnotą a przedsiębiorstwem ponadto PMI wypłaci Wspólnocie i Państwom Członkowskim kwotę ok.
250 mln USD w okresie 12 lat; wzywa Państwa Członkowskie i Komisję do wykorzystania tych środków w celu finansowania działań mających na celu udaremnianie oraz zwalczanie przemytu papierosów, jak również przeciwdziałanie fałszerstwom; wzywa Komisję do złożenia propozycji dotyczących spożytkowania znacznej części tych dochodów i w razie konieczności do przedstawienia wstępnego projektu korekty budżetu wraz z propozycjami podstawy prawnej;
32. wzywa wszystkie Państwa Członkowskie do przystąpienia do umowy; wzywa Komisję, aby ta dążyła do zawarcia podobnych umów z innymi producentami papierosów; Państwa Członkowskie powinny odstąpić od negocjowania własnych porozumień z producentami, ponieważ Komisja posiada w negocjacjach większe pole manewru;
33. ostrzega, że rosnąca akcyza na papierosy z jednej strony prowadzi do zmiany zachowań konsumpcyjnych (np. w kierunku tanich produktów), z drugiej natomiast wysokie opodatkowanie wyrobów tytoniowych daje dodatkowy impuls dla działań przestępczych (np. przemyt lub podrabianie papierosów);
34. stwierdza wzrost nielegalnego drobnego handlu (przede wszystkim podróbkami papierosów), którego zwalczanie wiąże się ze znacznymi trudnościami;
35. zwraca uwagę, że drogi wykorzystywane przez przemytników papierosów mogą być równie dobrze używane przez przemytników narkotyków i innych towarów;
36. ostrzega, że różnica cen papierosów w starych i nowych Państwach Członkowskich może wydawać się atrakcyjna i chociaż obowiązują okresy przejściowe w formie ograniczeń ilościowych w przywozie wyrobów tytoniowych w ruchu prywatnym z nowych do starych Państw Członkowskich, jednakże osoby i pojazdy mogą być poddawane jedynie kontroli wyrywkowej;
37. z tego względu uważa za konieczne dalsze usprawnienie procedury pomocy prawnej i wymiany informacji pomiędzy właściwymi organami Państw Członkowskich ale także w skali ogólnoświatowej; ponadto uzupełnić należy luki kadrowe służb ścigania przestępstw celnych, a urzędy celne powinny posiadać więcej mobilnych patroli, finansowanych przez Państwa Członkowskie ze środków umowy z PMI;
38. z ubolewaniem przyjmuje do wiadomości, iż właściwe organa Państw Członkowskich nie przekazują OLAF swojej wiedzy na temat podrabianych papierosów i działań na przemytniczych szlakach (np. Azja Południowo-Wschodnia); wzywa Państwa Członkowskie do zbadania, na podstawie art. 280 Traktatu, jak można udostępnić tę wiedzę OLAF na drodze współpracy administracyjnej; zwraca się z prośbą do Trybunału Obrachunkowego o pilną opinię w sprawie propozycji poprawy współpracy administracyjnej OLAF i Państw Członkowskich; prosi także o zbadanie przy tym, czy dla celów obserwacji punktów przemytniczych pomocne byłoby zainstalowanie własnych anten OLAF;
39. zwraca uwagę, że dotychczasowe doświadczenia nabyte w wyniku JCOs (Joint Customs Operations – wspólnych akcji celnych) uwidoczniły korzyści płynące z lepszej współpracy urzędów celnych Państw Członkowskich; zaleca nadanie trwałego charakteru tej współpracy w formie stałych grup Task-Force oraz silniejsze włączenie Europolu do walki z tą formą międzynarodowej przestępczości zorganizowanej;
40. wzywa Komisję ponadto do rozważenia możliwości rozszerzenia zakresu kompetencji Agencji ds. Zarządzania Współpracą Operacyjną na Granicach Zewnętrznych tak, aby obejmowały dochodzenia w sprawach o wykroczenia celne;
Współpraca ze Szwajcarią
41. z zadowolenie przyjmuje umowę pomiędzy Wspólnotą Europejską i jej Państwami Członkowskimi z jednej strony a Konfederacją Szwajcarską z drugiej strony w sprawie zwalczania nadużyć finansowych
COM(2004)0559 . ; postanowienia umowy pokrywają wiele aspektów, zawartych w drugim protokole do porozumienia w.s. ochrony finansowych interesów Wspólnot Europejskich, zwłaszcza postanowienia o pomocy prawnej, przeszukaniu, zajęciu i konfiskacie ; wyraża brak zrozumienia dla faktu, że protokół ten, pochodzący z roku 1997, wciąż jeszcze nie został ratyfikowany przez trzy stare Państwa Członkowskie – Austrię, Włochy i Luksemburg;
42. wzywa Łotwę, Maltę, Polskę, Republikę Czeską, Słowenię, Węgry i Cypr do szybkiej ratyfikacji wyżej wymienionego protokołu, jak to uczyniły Estonia (3 lutego 2005 r.), Litwa (28 maja 2004 r.) oraz Słowacja (30 września 2004 r.);
43. dąży w związku z tym do szybkiego przyjęcia projektu Komisji w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady o wzajemnej pomocy prawnej dla ochrony finansowych interesów Wspólnoty przed nadużyciami i innymi działaniami sprzecznymi z prawem
COM(2004)0509 . ;
Przenoszenie zadań europejskich służ publicznych na firmy prywatne
44. przypomina, że w konsekwencji rozmaitych afer, w których prywatni zleceniobiorcy Komisji częściowo za wiedzą i przyzwoleniem właściwych urzędników zdefraudowali środki finansowe i manipulowali procedurą udzielania zleceń (afery ECHO, MED), już pod koniec 1998 r. do regulaminu budżetowego włączony został następujący przepis: „Komisji i innym organom nie wolno zlecać jednostkom lub organizacjom zewnętrznym, obojętne w jakiej formie i z jakiego powodu, żadnych zadań dotyczących wykonania planu budżetowego, wiążących się z zadaniami europejskich służb publicznych; dotyczy to zwłaszcza ich uprawnień związanych z udzielaniem zleceń publicznych.“
Dz.U L 320 z 28.11.1998 r., str. 1; patrz także Dz.U. L 248 z 16.09.2002 r., str. 1, art. 54 ust. 1 i art. 57 ust. 1 ;
45. uważa za niedopuszczalne, że mimo to w listopadzie 1999 r.
Komisja uchwaliła zasady udzielania zleceń na wykonywanie usług, dostaw oraz zleceń budowlanych w ramach współpracy na korzyść krajów trzecich, dopuszczające zaangażowanie tak zwanych agencji zaopatrzenia, które następnie organizowały procedury przetargowe, podpisywały kontrakty i dokonywały płatności na rzecz końcowych beneficjentów;
46. oczekuje, że do 1 czerwca 2005 r.
Komisja przedłoży listę wszystkich kontraktów, zawartych od 2000 roku z tego rodzaju agencjami zaopatrzenia; lista ta powinna zawierać także dane na temat okresu ważności kontraktów, procedurę ich udzielenia oraz wysokość odnośnych wypłat;
Priorytety i perspektywy pracy OLAF
47. przypomina, że OLAF również obowiązuje zasada pomocniczości, a więc zalecenie skoncentrowania się na tych obszarach, dla których nie są właściwe organa władzy Państw Członkowskich lub nie podejmują one same z siebie dostatecznych starań;
48. w tym kontekście ponownie podkreśla - bez uszczerbku dla interwencji OLAF prowadzonych w ramach zasady subsydiarności w innych obszarach operacyjnych – priorytet prowadzenia dochodzeń wewnątrz organów i instytucji oraz w związku z wydatkami zarządzanymi bezpośrednio przez Komisję;
49. zwraca uwagę, że Traktat o Konstytucji dla Europy w art. III-274 przewiduje, że do zwalczania przestępstw szkodzących finansowym interesom Unii należy, wychodząc z Eurojustu, wyznaczyć Prokuraturę Europejską;
50. podkreśla, że perspektywa ta musi być uwzględniona w debacie na temat dalszego rozwoju OLAF; oczekuje, że Komisja i Rada przedłożą do 31 grudnia 2005 r. konkretne propozycje dotyczące przyszłej roli OLAF w stosunku do Prokuratury Europejskiej i Eurojustu;
Dochodzenia OLAF a ochrona podstawowych wolności
51. przypomina o punkcie uzasadnienia 10 rozporządzenia o OLAF (WE) nr 1073/1999
Dz.U. L 136 z 31.05.1999 r., str. 1. , zgodnie z którym przy prowadzonych przez Urząd dochodzeniach prawa człowieka i podstawowe wolności mają być w pełni poszanowane;
52. z troską przyjmuje do wiadomości, iż według oceny Komitetu ds. Nadzoru obecne, samodzielnie ustanowione reguły proceduralne dla postępowań OLAF („OLAF-Manual”) mogą nie wystarczyć dla zagwarantowania praw osób, których dotyczy dochodzenie, a w określonych sytuacjach stan wyników dochodzenia będzie przed sądem zakwestionowany; stąd też wzywa Komisję, w związku z planowaną reformą OLAF, do przedłożenia odpowiednich propozycji legislacyjnych, które usuną te wątpliwości i zagwarantują zarówno bezpieczeństwo prawne jak i ochronę prawną;
OLAF a rzecznik praw obywatelskich
53. podkreśla znaczenie Trybunału Sprawiedliwości dla przestrzegania, wykładni i stosowania przepisów prawnych Wspólnoty oraz jego funkcji sądowniczych zgodnie z art. 255 Traktatu, jak również pracy Rzecznika Praw Obywatelskich, gdy chodzi o wykrycie i wstrzymanie przypadków nadużyć w działalności organów i instytucji Wspólnoty;
54. przyjmuje do wiadomości stanowisko dyrektora OLAF z dnia 8 marca 2005 r., zgodnie z którym w postępowaniu 2485/2400/GG OLAF nie jest w stanie zastosować się do projektu zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich i przyznać, że w swoich kontaktach z Rzecznikiem Praw Obywatelskich w związku z badaniem przez niego skargi 1840/2002/GG podał nieprawdziwe i wprowad zające w błąd informacje ;
55. oczekuje od Komisji, że w świetle oczekiwanej ostatecznej decyzji Rzecznika Praw Obywatelskich podejmie ona niezbędne kroki w celu pociągnięcia w określonej sytuacji właściwych osób do odpowiedzialności i przywróci wiarygodność OLAF;
Procedura mianowania dyrektora generalnego OLAF
56. wyraża zadowolenie z decyzji Komisji o obsadzeniu stanowiska dyrektora generalnego OLAF w drodze publicznego konkursu ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym, co umożliwi dokonanie rzeczywistego i wiarygodnego wyboru w celu nadania dyrektorowi generalnemu silnego mandatu i dostatecznej wiarygodności;
57. przyjmuje do wiadomości postanowienie Komisji (1691 posiedzenie) z 22 lutego 2005 r. o powierzeniu spraw bieżących obecnemu dyrektorowi generalnemu do czasu podjęcia decyzji o nowej obsadzie tego stanowiska;
58. jest zdania, iż byłoby lepiej, gdyby Komisja w porozumieniu z Parlamentem i Radą mianowała dyrektora tymczasowego, który nie byłby ograniczony w swoich działaniach; jest zdania, że rozporządzenie w sprawie OLAF musi zostać uzupełnione o przepisy dotyczące mianowania dyrektora tymczasowego;
59. przypomina, że już w punkcie 55 swojej rezolucji z 4 grudnia 2003 r. do sprawozdania Komisji w sprawie oceny działalności Europejskiego Urzędu ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF)
Dz.U. C 89 E z 14.04.2004 r., str. 153. żądała odpowiednio wczesnego rozpisania publicznego konkursu na stanowisko dyrektora generalnego OLAF i za obecne opóźnienie wyłączną odpowiedzialność ponosi Komisja, która przed wdrożeniem niezbędnych środków proceduralnych zbyt długo pozostawała bezczynna;
60. uważa za szczególnie ważne, aby nie miały miejsca dalsze niepotrzebne opóźnienia i aby decyzja w sprawie nowego obsadzenia stanowiska została podjęta możliwie jak najszybciej;
61. podkreśla, że Komisja zgodnie z art. 12 rozporządzenia o OLAF (WE) nr 1073/1999 może sporządzić listę kandydatów posiadających odpowiednie kwalifikacje dopiero po uzyskaniu pozytywnej opinii komisji nadzorującej OLAF, a więc komisja nadzorująca musi mieć możliwość sprawdzenia i oceny wszystkich napływających kandydatur, zanim Komisja sporządzi na tej podstawie listę odpowiednich kandydatów;
62. podkreśla, że Komisja mianuje dyrektora generalnego OLAF w porozumieniu z Parlamentem i Radą, a więc musi być co do tego zgoda; przypomina, że taki przepis został wprowadzony z uwagi na to, że dalekosiężne uprawnienia dyrektora generalnego OLAF (wdrożenie i zamknięcie dochodzenia, przekazanie informacji krajowym władzom sądowniczym) rozciągają się nie tylko na członków i urzędników Komisji ale także na Parlament, Radę i pozostałe instytucje i organizacje Wspólnoty;
63. oczekuje, że uczestniczące instytucje podejmując decyzję o nowej obsadzie stanowiska generalnego dyrektora OLAF kierować się będą w równej mierze neutralnością, przejrzystością i rzetelnością w celu uniknięcia zajść, jakie miały miejsce podczas pierwszego powoływania
podkreśla, że trzeba uniknąć sytuacji, jaka miała miejsce w roku 1999, kiedy to wątpiono co do rzetelności postępowania i jeden z kandydatów wycofał swoje zgłoszenie po tym, jak Sekretarz Generalny Komisji już na wstępie wyraził się pozytywnie o określonych kandydatach; ;
Sprawozdanie i opinie Trybunału Obrachunkowego
64. oczekuje, że od dawna zapowiadane specjalne sprawozdanie Trybunału Obrachunkowego zostanie przedłożone na tyle wcześnie, że jego wnioski będzie można wykorzystać podczas wysłuchiwania kandydatów na stanowisko dyrektora generalnego;
65. zwraca się z prośbą do Trybunału Obrachunkowego o szczególne uwzględnienie w jego opiniach na temat przedłożonych projektów legislacyjnych zgodnie z art. 280 Traktatu WE kwestii:
a) jak można wzmocnić niezależną funkcję dochodzeniową OLAF?
b) czy odnośne uprawnienia śledcze OLAF można ująć w jednym tekście prawnym?
Dalsza część uwag i wymogów wynikających z lat poprzednich
66. wzywa OLAF do ponownego podjęcia rozpoczętego w listopadzie 2004 r. dialogu na temat tego, do jakich informacji Parlament może mieć dostęp w związku z jego pracą celem znalezienia sposobu zachowania kontrolnych uprawnień Parlamentu, nie naruszając przy tym gwarancji poufności dochodzeń;
67. stwierdza, że Task Force Eurostatu w okresie sprawozdawczym OLAF rozpracowało 14 przypadków: cztery z nich to dochodzenia zewnętrzne, dziesięć natomiast stanowiły dochodzenia wewnętrzne, w czerwcu 2004 r. dziewięć z tych dochodzeń było jeszcze niezakończonych; wyniki pięciu dochodzeń przekazano luksemburskim lub francuskim organom ścigania; oczekuje od Komisji i od OLAF sprawozdania o poczynionych postępach najpóźniej do 1 października;
68. stwierdza, że zgodnie z orzeczeniem sądu w wiedeńskim przedstawicielstwie Komisji istniały stosunki zatrudnienia, przy których pominięto obowiązujące przepisy prawa pracy i praw socjalnych; zapytuje, jaki wynik przyniosło dochodzenie OLAF i jakie Komisja podjęła działania w tej sprawie; zapytuje ponadto, jakie koszty Komisja poniosła w wyniku przegranych procesów przed sądem pracy i konieczności uregulowania zaległych składek na ubezpieczenia społeczne; zapytuje także, jakie mogą pojawić się jeszcze dalsze koszty;
69. wyraża zadowolenie z postępów odnotowanych w niektórych Państwach Członkowskich w zakresie przyjęcia nowych przepisów umożliwiających zastosowanie sankcji w przypadku nadużyć;
70. przyjmuje do wiadomości, że zbadano prawdopodobną defraudację środków pieniężnych z programu Leonardo-da-Vinci
Patrz ust. 13 i 14 wyżej wymienionej rezolucji z 30 marca 2004 r. , a akta sprawy przekazano rumuńskim organom ścigania;
71. przyjmuje do wiadomości, że w przeszłości przy eksporcie żywca wołowego do Libanu
Patrz ust. 23 i nast. w.w. rezolucji z 30 marca 2004 r.. doszło do malwersacji przy dopłatach eksportowych oraz że Niemcy, Francja i Austria wydały decyzje o zwrocie pobranych kwot;
72. wyraża ubolewanie, iż Komisja do tej pory zwleka ze sporządzeniem zestawienia, z którego wynikałoby, jakie międzynarodowe firmy konsultingowe zaangażowane były dla niej w obszarach związanych z wydatkami bezpośrednimi i pośrednimi
Patrz ust. 52 w.w rezolucji z 30 marca 2004 r. ; oczekuje przedłożenia takiego zestawienia do dnia 1 lipca 2005 r.;
73. przypomina Komisji, że została ona wezwana do przedłożenia Parlamentowi informacji, wraz z analizą, w jaki sposób można nadać wspólne ramy prawne różnym instrumentom prawnym, stosowanym przez OLAF podczas prowadzonych dochodzeń
Patrz ust. 41 w.w. rezolucji z 30 marca 2004 r. ;
74. z niepokojem przyjmuje do wiadomości informacje prasowe, według których OLAF stwierdził, iż w wyniku złego zarządzania wewnętrznego Komisji przy renowacji budynku Berlaymont powstały straty w przypuszczalnej wysokości do 180 mln euro; wzywa OLAF do dokładnego wyjaśnienia tej sprawy; oczekuje od Komisji przedłożenia do 1 września 2005 r. informacji na temat kroków podjętych przez Komisję na podstawie odnośnego raportu OLAF;
75. wyraża rozczarowanie negatywną reakcją Komisji na ust. 123 w rezolucji z 2002 r. w sprawie udzielenia Komisji absolutorium, który stwierdza „(...) iż Komisja pozwala na to, aby towary zgłoszone do oclenia w sposób nieprawidłowy lub świadomie fałszywy były traktowane jako niepodlegające procedurze tranzytowej, co sprawia, że niemożliwe staje się odzyskanie gwarancji, dokumenty muszą być odesłane do kraju, z którego nastąpił wjazd na obszar UE, a zwalczanie nadużyć jest utrudnione; (...)”; wzywa Komisję ponownie do natychmiastowego położenia kresu tym praktykom i do zaproponowania stosownych zmian w Kodeksie Celnym;
o
o o
76. upoważnia swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Trybunałowi Sprawiedliwości, Trybunałowi Obrachunkowemu, komisji nadzorującej OLAF oraz OLAF.
ANNEX 1 - Traditional own resources (1999 – 2003)
Number of cases of fraud and irregularity reported by the Member States
Member States must notify cases of fraud and irregularity where the amounts exceed €10 000, in accordance with a Community obligation laid down in Article 6(5) of Regulation (EC, Euratom) No 1150/2000 of 22 May 2000. to the Commission
Member States
1999
1999
2000
2000
2001
2001
2002
2002
2003
2003
Cases
Amounts €
Cases
Amounts €
Cases
Amounts €
Cases
Amounts €
Cases
Amounts €
Austria
116
11 213 033
93
6 559 101
101
17 322 898
119
19 597 993
90
8 841 758
Belgium
294
9 956 308
306
7 438 093
296
7 421 364
484
28 372 440
470
20 847 020
Denmark
103
9 106 823
106
9 288 803
67
5 066 932
94
5 761 628
68
8 157 103
Finland
36
5 104 165
36
1 598 820
20
3 140 752
18
782 783
24
1 160 029
France
268
23 425 262
253
29 312 376
217
16 971 636
202
25 215 366
183
16 635 556
Germany
497
41 460 664
491
59 585 284
365
25 766 935
377
106 648 659
300
53 711 413
Greece
13
319 602
1
210 051
10
7 088 417
27
7 675 639
32
1 361 194
Ireland
40
7 833 465
38
1 882 401
34
1 376 401
44
4 136 553
32
2 340 846
Italy
295
14 700 766
228
39 717 946
207
98 688 810
309
40 177 849
226
76 292 783
Luxembourg
5
417 184
2
35 620
1
23 666
1
1 013 477
Netherlands
220
13 051 534
325
20 852 948
478
33 151 348
285
81 841 236
411
46 472 778
Portugal
14
526 374
19
1 306 757
11
1 489 355
15
2 004 205
22
2 197 568
Spain
119
8 157 274
116
8 534 724
134
29 705 373
121
11 447 554
213
26 448 366
Sweden
65
4 793 667
18
1 081 083
21
2 589 884
36
2 675 681
45
1 212 991
United Kingdom
538
107 537 273
507
337 165 303
238
10 830 541
203
5 545 308
336
3 269 886
Total
2 623
257 603 394
2 539
524 569 310
2 199
260 610 646
2 335
341 906 560
2 453
269 962 768
ANNEX 2 - Traditional own resources
Cases of fraud and irregularity reported by Member States for 2003
(Amounts in euros)
Member States
Number of cases notified for 2003
Amounts established
Amounts as a % of EUR ‑15 total
Average amount per case
Amounts recovered in cases notified for 2003
Amounts to be recovered
Of the overall established amount of € 269.962.768 (see column (3), only the amount of € 72.856.461 has so far been recovered.
However, as recovery actions are ongoing, it would be wrong to conclude that the amount of € 197.106.307 still outstanding represents a loss to the Community budget.
(1)
(2)
(3)
(4)
(5) = (3) / (2)
(6)
(7)
Austria
90
8.841.758
3,28 %
98.2412
710.826
8.130.932
Belgium
470
20.847.020
7,72 %
44.355
1.590.590
19.256.430
Denmark
68
8.157.103
3,02 %
119.957
7.816.181
340.922
Finland
24
1.160.029
0,43 %
48.335
463.308
696.721
France
183
16.635.556
6,16 %
90.905
7.445.972
9.189.584
Germany
300
53.711.413
19,90 %
179.038
6.629.695
47.081.718
Greece
32
1.361.194
0,50 %
42.537
784.783
576.411
Ireland
32
2.340.846
0,87 %
73.151
1.343.922
996.924
Italy
226
76.292.783
28,26 %
337.579
2.599.864
73.692.919
Luxembourg
1
1.013.477
0,38 %
1.013.477
1.013.477
Netherlands
411
46.472.778
17,21 %
113.072
28.625.688
17.847.090
Portugal
22
2.197.568
0,81 %
99.889
589.811
1.607.757
Spain
213
26.448.366
9,80 %
124.171
12.689.179
13.759.187
Sweden
45
1.212.991
0,45 %
26.955
1.021.447
191.544
United Kingdom
336
3.269.886
1,21 %
9.732
545.055
2.724.831
EUR–15 TOTAL
2 453
269.962.768
100 %
110.054
72.856.461
197.106.307
ANNEX 3 - EAGGF GUARANTEE YEARS (1998 - 2003)
IRREGULARITIES COMMUNICATED BY THE MEMBER STATES
(amounts in € 1.000)
YEAR
CASES
AMOUNT
% OF BUDGET
EAGGF-BUDGET
2003
3,237
169,724
0.39
43,606,858
2002
3,285
198,079
0.46
42,781,898
2001
2,415
140,685
0.34
41,866,940
2000
2,967
474,562
1.17
40,437,400
1999
2,697
232,154
0.59
39,540,800
1998
2,412
284,841
0.73
39,132,500
ANNEX 4 - EAGGF GUARANTEE (2003)
ANNEX 5 - Extract from the OLAF Anti-Fraud Information System (AFIS)
2003
country
1)
Total EAGGF expenditure
2) cases
3)
amount affected by irregularities
4)
amount affected before payment
5)
amount affected after payment
6)
amount recovered
7)
% 6) of 5)
8)
balance to recover
BE
1.033.488.065
38
1.843.474
124.327
1.719.147
603.698
35,1
1.115.449
DK
1.224.872.041
82
1.607.015
149.988
1.457.027
598.194
41,1
858.833
DE
5.502.678.812
664
6.883.065
2.023.419
4.859.646
2.261.897
46,5
2.597.748
EL
2.751.401.744
35
4.749.973
4.749.973
329.582
6,9
4.420.391
ES
6.523.716.844
777
112.367.457
28.953
112.338.504
5.558.876
4,9
106.779.628
FR
10.324.409.839
729
12.221.826
942.317
11.279.509
1.755.723
15,6
9.523.786
IE
1.981.241.312
103
791.432
216.517
574.915
338.666
58,9
236.249
IT
5.383.306.327
124
16.896.556
91.645
16.804.911
2.337.767
13,9
14.467.144
LU
44.207.886
3
77.858
77.858
4.684
6,0
73.174
NL
1.343.773.695
106
2.098.136
241.493
1.856.642
1.199.741
64,6
656.901
AT
1.117.937.695
57
664.251
239.483
424.768
43.705
10,3
381.063
PT
866.829.229
136
3.203.582
8.954
3.194.628
542.901
17,0
2.651.727
FI
874.629.650
10
398.591
398.591
354.474
88,9
44.117
SE
898.692.735
103
1.056.715
843.904
212.811
168.048
79,0
44.763
UK
3.735.672.390
271
4.744.662
231.262
4.513.399
3.653.683
81,0
859.716
Total
43.606.858.264
3238
169.604.593
5.142.263
164.462.329
19.751.640
12,0
144.710.688
ANNEX 6 - EXPORT REFUNDS
2003
country
2)
cases
3)
amount affected by irregularities
4) amount affected before payment
5)
amount affected after payment
6)
amount recovered
7)
% 6) of 5)
8)
balance to recover
BE
10
1.177.846
19.371
1.158.475
65.641
5,7
1.092.834
DK
7
797.936
797.936
53.304
6,7
744.631
DE
301
1.926.035
726.705
1.199.330
824.764
68,8
374.566
EL
1
32.790
32.790
32.790
100,0
ES
46
8.694.350
8.694.350
808.817
9,3
7.885.533
FR
40
1.711.617
57.934
1.653.683
173.642
10,5
1.480.041
IE
7
103.084
23.000
80.084
46.704
58,3
33.380
IT
6
659.181
13.258
645.923
0,0
645.923
LU
-
NL
38
1.299.148
1.299.148
787.347
60,6
511.801
AT
54
645.512
239.483
406.029
43.705
10,8
362.324
PT
5
60.864
8.954
51.910
28.910
55,7
23.000
FI
-
SE
3
25.014
6.160
18.855
8.817
46,8
10.038
UK
11
381.180
381.180
351.274
92,2
29.906
Total
529
17.514.557
1.094.865
16.419.693
3.225.715
19,6
13.193.977
ANNEX 7 - EAGGF GUARANTEE
SITUATION OF RECOVERY IN CASES COMMUNICATED UNDER REGULATION (EEC) No 595/91
(amounts in € 1.000)
Member States
To be recovered cases communicated before 2003
To be recovered cases communicated in 2003
The subject of legal proceedings before 2003
Awaiting the outcome of judicial proceedings in national courts.
Amounts "irrecoverable" before 2003
B
71.350
1.115
21.431
722
DK
3.183
977
207
D
160.929
3.911
30.374
10.906
EL
72.377
1.587
33.326
5.744
E
183.855
109.169
70.824
58.009
F
64.133
9.633
39.724
2.688
IRL
3.312
326
888
609
I
1.439.883
14.497
532.743
145.337
L
25
73
NL
19.468
764
3.830
2.398
A
3.935
381
569
P
28.371
2.877
26.197
730
FIN
140
44
16
S
361
671
11
184
UK
35.019
2.199
12.366
6.240
TOTAL
2.086.341
As recovery actions are ongoing, it would be wrong to conclude that the amount of € 2.086.341 still outstanding represents a loss to the Community budget.
148.224
The difference between the total amount indicated in Annex 4 and the total to be recovered in 2003 represents the part of money already recovered in 2003.
As recovery actions may be ongoing, it would be wrong to conclude that the amount of € 148.224 still outstanding represents a loss to the Community budget.
771.730
234.343
The sum of € 234.343 concerns cases awaiting formal decision in Clearance of Accounts procedure and is a part of the outstanding € 2.086.341 indicated in the column “To be recovered cases communicated before 2003”.
ANNEX 8 - STRUCTURAL ACTIONS (1997-2003)
TREND OF THE IRREGULARITIES* COMMUNICATED BY THE MEMBER STATES UNDER REGULATIONS (EC) Nos 1681/94 AND 1831/94 AND THEIR IMPACT ON THE BUDGET
Year
Number of cases
Amounts (x1000)
Part of budget
Total budget (x1000)
2003
2,487
482,215
1,57%
30,763,696
2002
4,656
614,094
2,01%
30,556,348
2001
1,194
201,549
0,68%
29,829,680
2000
1,217
114,227
0,45%
25,556,000
1999
698
120,633
0,39%
30,654,450
1998
407
42,838
0,15%
28,365,990
1997
309
57,070
0,22%
26,304,900
* The concept of “irregularity includes “fraud”.
The classification of fraud, meaning criminal behaviour, can only be made following a criminal procedure.
ANNEX 9 - STRUCTURAL ACTIONS (2003)
IRREGULARITIES COMMUNICATED BY MEMBER STATES UNDER REGULATIONS (EC) Nos 1681/94 AND 1831/94
Member States
Number of cases
Amounts involved (in 1.000 €)
B
8
1.742
DK
18
1.343
D
766
89.208
EL*
172
163.703
E
443
42.935
F
178
16.606
IRL
74
7.275
I
173
56.639
L
39
3.248
NL
52
9.527
A
38
3.232
P**
104
37.335
FIN
33
1.512
S
73
1.269
UK
316
46.640
Total
2487
482.215
* Includes 36 cases concerning the Cohesion Fund.
** Includes 12 cases concerning the Cohesion Fund.
ANNEX 10 - STRUCTURAL ACTIONS
RECOVERY SITUATION FOR CASES COMMUNICATED UNDER REGULATIONS (EC) Nos 1681/94 AND 1831/94
(amounts in 1.000€)
Member State
Total to be recovered before 2003
Total to be recovered 2003
BELGIQUE
1.477
1.637
DANMARK
4.558
1.339
DEUTSCHLAND
333.620
65.552
ESPAÑA
43.291
14.209
FRANCE
15.056
9.062
ELLAS
7.087
9.877
IRELAND
7.363
1.352
ITALIA
132.338
38.539
LUXEMBOURG
9
NEDERLAND
5.194
1.888
ÖSTERREICH
416
2.162
PORTUGAL
15.447
29.370
SUOMI FINLAND
525
424
SVERIGE
311
238
UNITED KINGDOM
55.308
28.255
TOTAL
621.993
As recovery actions are ongoing, it would be wrong to conclude that the amount of € 621.993 still outstanding represents a loss to the Community budget.
203.915
The difference between the total amount indicated in Annex 7 and the total to be recovered in 2003 represents the part of money already recovered in 2003.
As recovery actions are ongoing, it would be wrong to conclude that the amount of € 203.915 still outstanding represents a loss to the Community budget.
15.3.2005
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego
dla Komisji Kontroli Budżetowej
w sprawie ochrony interesów finansowych Wspólnot Europejskich i zwalczania nadużyć finansowych
( 2004/2198(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Vladimír Železný
WSKAZÓWKI
Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, jako komisji przedmiotowo właściwej, o włączenie następujących wskazówek do jej projektu rezolucji:
1.
Przypomina Komisji, że w kontekście nadchodzących restrykcji budżetowych zarówno ochrona interesów finansowych Wspólnot Europejskich, jak i walka z nadużyciami finansowymi są niezbędnie konieczne dla zagwarantowania, że wkład finansowy Państw Członkowskich jest wykorzystywany w sposób przejrzysty, odpowiedzialny i efektywny;
2.
Wyraża żal w związku z dotychczasowym nierozwiązaniem w sposób efektywny problemów interpretacyjnych dotyczących rozporządzenia Komisji WE 1681/94
Rozporządzenie Komisji (WE) 1681/94 z dnia 11 lipca 1994 r. dotyczące nieprawidłowości i odzyskania kwot niewłaściwie wypłaconych w związku z finansowaniem polityk strukturalnych i organizacją systemu informacyjnego w tym zakresie (Dz.U. L 178, 12.7.1994, str. 13). , a także rozczarowanie w związku z faktem, iż połowa Państw Członkowskich nie poinformowała w stosownym terminie Urzędu OLAF o przypadkach nieprawidłowości i nie zapewniała niezbędnych informacji z zakresu wykorzystania środków w ramach finansowania polityki strukturalnej, lub też uczyniła to w sposób nieadekwatny, skutkiem czego niemożliwa jest aktualizacja odnośnej bazy danych Komisji Europejskiej;
3.
Apeluje do Państw Członkowskich o podjęcie odpowiednich kroków mających na celu usprawnienie systemów kontroli i zarządzania funduszami strukturalnymi jak też zapewnienie, że ryzyko zaistnienia nadużyć finansowych jest znacznie zredukowane i że postanowienia rozporządzenia 1681/94 (WE) są w pełni stosowane, szczególnie w odniesieniu do procedury terminowej, jasnej i pełnej notyfikacji;
4.
Wzywa Komisję do wzmożenia wysiłków mających na celu sprawienie, aby wszystkie Państwa Członkowskie UE, w szczególności zaś dziesięć nowych Państw Członkowskich i kraje kandydujące, stały się w pełni świadome i oddane wdrażaniu głównych celów związanych z ochroną interesów finansowych Wspólnot Europejskich oraz walką z nadużyciami finansowymi, szczególnie w odniesieniu do międzyinstytucjonalnego wzmocnionego podejścia do zapobiegania i zwalczania korupcji oraz nadużyć w zakresie polityki strukturalnej i spójności poprzez uściślenie zasad przejrzystości i podniesienia jakości doraźnych kontroli w ramach obowiązujących obecnie w Państwach Członkowskich systemów, a także regularne dokonywanie ewaluacji i weryfikacji post-ante związanych ze sprawozdaniami finansowymi Europejskiego Trybunału Obrachunkowego z zakresu określonych projektów;
5.
Wzywa Komisję oraz Państwa Członkowskie do zapewnienia, że surowe kary są stosowane w przypadkach nadużyć na niekorzyść interesów finansowych Wspólnot Europejskich tak jak w przypadkach nadużyć na niekorzyść interesów finansowych Państw Członkowskich, szczególnie w związku ze współfinansowaniem projektów z zakresu polityki strukturalnej i spójności;
6.
Zwraca się do Państw Członkowskich o ścisłą współpracę z Komisją oraz z ETSC
Skrót ten odnosi się do The European Technical & Scientific European Centre . w zakresie technicznego zabezpieczenia przeciwko podrabianiu monet euro oraz o organizowanie ośrodków kształcenia i pomocy w ramach programu „Perykles”
Decyzja Rady (2001/923/WE) z dnia 17 grudnia 2001 r. ustanawiająca program wymiany, pomocy i szkoleń dla ochrony euro przed fałszowaniem (program „Perykles”) (Dz.U. L 339 z 21.12.2001, str. 50). na poziomie regionalnym, aby zapewnić zaangażowanie władz regionalnych (policja i właściwe władze regionalne lub krajowe) w walce przeciwko fałszowaniu i podrabianiu pieniądza.;
PROCEDURA
Tytuł
Ochrona interesów finansowych Wspólnot Europejskich i zwalczanie nadużyć finansowych
Numer procedury
2004/2198(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
CONT
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na sesji plenarnej
REGI 18.11.2004
Ściślejsza współpraca
-
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Vladimír Železný 31.1.2005
Rozpatrzenie w komisji
31.1.2005
Data zatwierdzenia wskazówek
15.3.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymało się:
jednomyślnie
4
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Alfonso Andria, Stavros Arnaoutakis, Jean Marie Beaupuy, Rolf Berend, Adam Jerzy Bielan, Jana Bobošíková, Graham Booth, Bernadette Bourzai, Bairbre de Brún, Giovanni Claudio Fava, Gerardo Galeote Quecedo, Iratxe García Pérez, Eugenijus Gentvilas, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Ambroise Guellec, Zita Gurmai, Gábor Harangozó, Marian Harkin, Konstantinos Hatzidakis, Jim Higgins, Carlos José Iturgaiz Angulo, Mieczysław Edmund Janowski, Gisela Kallenbach, Tunne Kelam, Miloš Koterec, Constanze Angela Krehl, Sérgio Marques, Francesco Musotto, James Nicholson, Lambert van Nistelrooij, Jan Olbrycht, Markus Pieper, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Elisabeth Schroedter, Alyn Smith, Grażyna Staniszewska, Margie Sudre, Oldřich Vlasák, Vladimír Železný
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Jan Březina, Ole Christensen, Mojca Drčar Murko, Louis Grech, Eluned Morgan, Mirosław Mariusz Piotrowski, Richard Seeber, László Surján
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
16.3.2005
OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
dla Komisji Kontroli Budżetowej
w sprawie ochrony wspólnotowych interesów finansowych i walki z nadużyciami
( 2004/2198(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Katerina Batzeli
WSKAZÓWKI
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Kontroli Budżetowej, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. wyraża nadzieję, że nowe rozporządzenie w sprawie finansowania WPR przyczyni się do uproszczenia jej wdrażania, zmniejszenia biurokracji oraz większej przejrzystości i skuteczniejszego zarządzania środkami wspólnotowymi;
2. ocenia, że reforma Wspólnej Polityki Rolnej polegająca na przejściu od systemu dopłat bezpośrednich do produkcji do systemu dopłat jednorazowych powinna ograniczyć ryzyko korupcji i nadużyć; jednakże ze względu na złożoność systemu np. jego odmienne zastosowanie w zależności od Państwa Członkowskiego, koniecznym jest stworzenie sprawnego i przejrzystego systemu kontroli, który powinien uniemożliwić zmniejszenie korzyści lub przyznawanie kwot przekraczających te przewidziane w przepisach rolnikom pracujących ponad granicami, co dzieje się z przyczyny zróżnicowanego wdrażania tych przepisów w poszczególnych Państwach Członkowskich;
3. jest zdania, że poza skutecznością i przejrzystością systemów kontroli, należy również dbać o wydajność kontroli i systemów kontroli; zwraca się do Komisji o opracowanie sprawozdania na temat kosztów i korzyści przeprowadzonych kontroli o systemów kontroli stosowanych w ramach WPR i przedstawić je Parlamentowi Europejskiemu;
4. wyraża zaniepokojenie z powodu utrzymującego się bardzo niskiego stopnia ściągania należności z tytułu dopłat uzyskanych niezgodnie z prawem oraz rozbieżności w kwotach procentowych odzyskanych przez poszczególne Państwa Członkowskie; zwraca się do Komisji o podjęcie kroków w celu znacznej poprawy tej sytuacji;
5. wyraża nadzieję, iż utworzenie "task force" w roku 2003 w celu zbadania spraw sprzed 1999 roku pozwoli na rozwiązanie zaległych spraw;
6. wyraża zadowolenie z postępów odnotowanych w niektórych Państwach Członkowskich w zakresie przyjęcia nowych przepisów umożliwiających zastosowanie sankcji w przypadku nadużyć;
7. zwraca się do Państw Członkowskich o przykładanie do ściągania należności z tytułu Wspólnej Polityki Rolnej przynajmniej tej samej wagi co do odzyskiwania dotacji krajowych; w tym celu kwota dopłat uzyskanych niezgodnie z prawem będzie mogła być potrącana z innymi wypłatami wspólnotowymi przysługującymi beneficjentowi;
8. uważa, że Państwa Członkowskie powinny częściowo ponosić koszty dopłat uzyskanych niezgodnie z prawem, jeżeli ich okres zalegania będzie wykraczał poza rozsądne granice czasowe i jeżeli nie zostaną przedstawione propozycje odnośnie ich przepadku, jeżeli zostanie udowodnione, że Państwo Członkowskie ponosi winę za nieodzyskanie środków;
9. zwraca się do Komisji, żeby przy przypisywaniu odpowiedzialności Państwom Członkowskim lub budżetowi za zaistnienie nienależnych, nieściągalnych dopłat opierała się na obiektywnych kryteriach;
10. opowiada się za uproszczeniem definicji typów oszustw i metod ich wykrywania;w związku z tym zwraca się do Komisji o jasne i dokładne wskazanie podziału kompetencji pomiędzy DG AGRI i OLAF;
11. pragnie zauważyć, że obecna niepewność w sprawie odszkodowania hodowców w przypadku zwalczania epizootii może szkodzić interesom finansowym Unii Europejskiej, ponieważ w tym przypadku istnieją różnice w poziomie odszkodowań w zależności od miejsca uboju; dlatego zwraca się do Komisji o zmniejszenie tych różnic poprzez zastosowanie systemu rekompensat, które w podobny we wszystkich Państwach Członkowskich sposób złagodzą koszty zwalczania epizootii dla Unii Europejskiej, władz krajowych i sektora rolnego;
12. ponawia swój wniosek skierowany do Komisji o sporządzenie raportu na temat niedoskonałości systemu "czarnej listy" (Rozporządzenie (WE) 1469/95 Rady z dn. 22 czerwca 1995 r. w sprawie środków, jakie mają być podjęte wobec niektórych beneficjentów operacji finansowanych przez Sekcję Gwarancji EFOGR
Dz.U. L 145 z 29.6.1995, str. 1. );
13. pragnie, aby raport ten stanowił podstawę do podjęcia rozważań bądź to nad wprowadzeniem istotnych zmian do systemu, bądź nad jego zastąpieniem przez instrument bardziej skuteczny.
PROCEDURA
Tytuł
Ochrona wspólnotowych interesów finansowych i walka z nadużyciami
Numer procedury
2004/2198(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
CONT
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
AGRI 18.11.2004
Ściślejsza współpraca
-
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Katerina Batzeli 20.1.2005
Rozpatrzenie w komisji
14.3.2005
16.3.2005
Data zatwierdzenia wskazówek
16.3.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
35
-
-
Posłowie obecni podczas końcowego głosowania
Filip Adwent, Marie-Hélène Aubert, Sergio Berlato, Thijs Berman, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Joseph Daul, Albert Deß, Gintaras Didžiokas, Michl Ebner, Jean-Claude Fruteau, Ioannis Gklavakis, Lutz Goepel, Bogdan Golik, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, María Esther Herranz García, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Stéphane Le Foll, Albert Jan Maat, Diamanto Manolakou, Mairead McGuinness, María Isabel Salinas García, Agnes Schierhuber, Czesław Adam Siekierski, Csaba Sándor Tabajdi, Marc Tarabella, Kyösti Tapio Virrankoski, Janusz Wojciechowski
Zastępcy obecni podczas końcowego głosowania
Béla Glattfelder, Gábor Harangozó, Astrid Lulling, Markus Pieper, Karin Resetarits, Struan Stevenson
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas końcowego głosowania
-
PROCEDURA
Tytuł
Ochrona interesów finansowych Wspólnot Europejskich i zwalczanie nadużyć finansowych
Numer procedury
2004/2198(INI)
Podstawa przepisowa
art. 45
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu
CONT 18.11.2004
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
REGI 18.11.2004
AGRI 18.11.2004
LIBE 18.11.2004
JURI 18.11.2004
PECH 18.11.2004
IMCO 18.11.2004
ECON 18.11.2004
Opinia niewydana Data wydania decyzji
LIBE 21.2.2005
JURI 24.11.2004
PECH 24.11.2004
IMCO 30.11.2004
ECON 25.10.2004
Sprawozdawca(y) Data powołania
Herbert Bösch 22.9.2004
Rozpatrzenie w komisji
15.3.2005
Data zatwierdzenia
9.5.2005
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
24
1
Posłowie obecni podczas końcowego głosowania
Inés Ayala Sender, Herbert Bösch, Paul van Buitenen, Simon Busuttil, Mogens N.J. Camre, Paulo Casaca, Lorenzo Cesa, Petr Duchoň, Szabolcs Fazakas, Markus Ferber, Ingeborg Gräßle, Ona Juknevičienė, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Nils Lundgren, Hans-Peter Martin, Jan Mulder, José Javier Pomés Ruiz, Bart Staes, Alexander Stubb, Kyösti Tapio Virrankoski
Zastępcy obecni podczas końcowego głosowania
Bill Newton Dunn, Carl Schlyter, Janusz Wojciechowski
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas końcowego głosowania
Stavros Arnaoutakis, Armando Dionisi, Anna Ibrisagic, Antonio Tajani
Data złożenia - A6
17.5.2005
A6‑0151/2005
