A7-0072/2011
24.3.2011
SPRAWOZDANIE
w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków
(2010/2278(INI))
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
Sprawozdawca: António Fernando Correia De Campos
PE 456.691v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO.........................................................................................3
UZASADNIENIE.....................................................................................................................................................................18
OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej...............................................................................................23
OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych..................................................................................27
OPINIA Komisji Prawnej.............................................................................................................................................33
OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych.38
OPINIA Komisji Petycji................................................................................................................................................42
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI.................................................................................................46
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków
( 2010/2278(INI) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej, włączoną do Traktatów na mocy art. 6 Traktatu UE,
– uwzględniając art. 26 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stanowiący, że „rynek wewnętrzny obejmuje obszar bez granic wewnętrznych, w którym jest zapewniony swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału, zgodnie z postanowieniami Traktatów”,
– uwzględniając art. 3 ust. 3 Traktatu UE, który zobowiązuje Unię do dążenia do wysoce konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej, zmierzającej do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego oraz do wysokiego poziomu ochrony i do poprawy jakości środowiska naturalnego,
– uwzględniając art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stanowiący, że „przy określaniu i realizacji swoich polityk i działań Unia bierze pod uwagę wymogi związane ze wspieraniem wysokiego poziomu zatrudnienia, zapewnianiem odpowiedniej ochrony socjalnej, zwalczaniem wykluczenia społecznego, a także z wysokim poziomem kształcenia, szkolenia oraz ochrony zdrowia ludzkiego”,
– uwzględniając art. 11 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stanowiący, że „przy ustalaniu i realizacji polityk i działań Unii, w szczególności w celu wspierania stałego rozwoju, muszą być brane pod uwagę wymogi ochrony środowiska naturalnego”,
– uwzględniając art. 12 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, stanowiący, że „wymogi ochrony konsumentów są uwzględniane przy określaniu i urzeczywistnianiu innych polityk i działań Unii”,
– uwzględniając art. 14 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej oraz protokół nr 26 do niego w sprawie usług świadczonych w interesie ogólnym (gospodarczym),
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady Europejskiej pt. „Europa 2020, strategia na rzecz inteligentnego i zrównoważonego rozwoju sprzyjającego włączeniu społecznemu” ( COM(2010)2020 ),
– uwzględniając komunikat Komisji pt. „W kierunku Aktu o jednolitym rynku – w stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności” ( COM(2010)0608 ),
– uwzględniając komunikat Komisji pt. „Plan osiągnięcia wyników dla Europy – z myślą o obywatelach” ( COM(2006)0211 ),
– uwzględniając komunikat Komisji pt. „Jednolity rynek Europy XXI wieku” ( COM(2007)0724 ) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji pt. „The single market: review of achievements” („Jednolity rynek – przegląd osiągnięć”) ( SEC(2007)1521 ), rezolucję Parlamentu z dnia 4 września 2007 r. w sprawie przeglądu jednolitego rynku
Dz.U. C 187E z 24.7.2008, s. 80. oraz dokument roboczy służb Komisji pt. „The Single Market Review: one year on” („Przegląd jednolitego rynku – rok później”) ( SEC(2008)3064 ),
– uwzględniając komunikat Komisji pt. „Możliwości, dostęp i solidarność: ku nowej wizji społecznej Europy XXI wieku” ( COM(2007)0726 ), komunikat Komisji pt. „Usługi świadczone w interesie ogólnym, w tym usługi socjalne świadczone w interesie ogólnym: nowe zobowiązanie europejskie” ( COM(2007)0725 ) oraz rezolucję Parlamentu z dnia 27 września 2006 r. w sprawie białej księgi Komisji na temat usług użyteczności publicznej
Dz.U. C 306E z 15.12.2006, s. 277. ,
– uwzględniając zalecenie Komisji z dnia 29 czerwca 2009 r. w sprawie środków na rzecz poprawy funkcjonowania jednolitego rynku
Dz.U. L 176 z 7.7.2009, s. 17. oraz zalecenie Komisji z dnia 12 lipca 2004 r. w sprawie transpozycji dyrektyw dotyczących rynku wewnętrznego do prawa krajowego
Dz.U. L 98 z 16.4.2005, s. 47. ,
– uwzględniając tabelę wyników rynku wewnętrznego z lipca 2009 r.
( SEC(2009)1007 ) oraz rezolucje Parlamentu Europejskiego w sprawie tabeli wyników rynku wewnętrznego z dnia 9 marca 2010 r.
Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0051 . oraz 23 września 2008 r.
Dz.U. C 309E z 4.12.2008, s. 46. ,
– uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego pt. „Strategia polityki konsumenckiej UE na lata 2007-2013 – wzmocnienie pozycji konsumentów, polepszenie ich dobrobytu oraz zapewnienie ich skutecznej ochrony” oraz rezolucję Parlamentu z dnia 20 maja 2008 r. w sprawie strategii polityki konsumenckiej UE na lata 2007-2013
Teksty przyjęte, P6_TA(2008)0210 . ,
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 28 stycznia 2009 r. pt. „Monitorowanie wyników dotyczących konsumentów na jednolitym rynku: drugie wydanie tablicy wyników dla rynków konsumenckich” ( COM(2009)0025 ) oraz towarzyszący mu dokument roboczy służb Komisji pt. „Druga tablica wyników dla rynków konsumenckich” ( SEC(2009)0076 ),
– uwzględniając komunikat Komisji z dnia 2 lipca 2009 r. w sprawie egzekwowania dorobku wspólnotowego w dziedzinie praw konsumenta ( COM(2009)0330 ) oraz sprawozdanie Komisji z dnia 2 lipca 2009 r. dotyczące stosowania rozporządzenia (WE) nr 2006/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie współpracy między organami krajowymi odpowiedzialnymi za egzekwowanie przepisów prawa w zakresie ochrony konsumentów („rozporządzenie w sprawie współpracy w dziedzinie ochrony konsumentów”) ( COM(2009)0336 ),
– uwzględniając komunikat Komisji w sprawie transgranicznego elektronicznego handlu konsumenckiego w UE ( COM(2009)0557 ),
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie ochrony konsumenta
Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0046 . ,
– uwzględniając sprawozdanie prof. Mario Montiego dla Komisji dotyczące ożywienia jednolitego rynku,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie przybliżenia jednolitego rynku konsumentom i obywatelom
Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0186 . ,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 20 października 2010 r. w sprawie kryzysu finansowego, gospodarczego i społecznego
Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0376 . ,
– uwzględniając komunikat Komisji pt. „Mobilna młodzież” ( COM(2010)0477 ),
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 21 września 2010 r. w sprawie pełnego ukształtowania rynku wewnętrznego w handlu elektronicznym
Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0320 . ,
– uwzględniając komunikat Komisji pt. „Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE – 2010 r. – usuwanie przeszkód w zakresie praw obywatelskich UE ( COM(2010)0603 ),
– uwzględniając sprawozdanie Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego, Sekcji ds. jednolitego rynku, produkcji i konsumpcji, pt. „Obstacles to the European single market 2008” („Przeszkody dla jednolitego rynku europejskiego w 2008 r.”)
http://www.eesc.europa.eu/smo/news/Obstacles_December-2008.pdf . ,
– uwzględniając sprawozdanie roczne SOLVIT za rok 2008 dotyczące rozwoju i skuteczności sieci SOLVIT ( SEC(2009)0142 ), dokument roboczy służb Komisji z dnia 8 maja 2008 r. w sprawie planu działania SMAS dotyczącego zintegrowanego podejścia do oferowania obywatelom i przedsiębiorstwom usług wsparcia w dziedzinie wspólnego rynku ( SEC(2008)1882 ) oraz rezolucję Parlamentu z dnia 9 marca 2010 r. w sprawie SOLVIT
Teksty przyjęte, P7_TA(2010)0047 . ,
– uwzględniając rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 765/2008 z dnia 9 lipca 2008 r. ustanawiające wymagania w zakresie akredytacji i nadzoru rynku odnoszące się do warunków wprowadzania produktów do obrotu, mające na celu stworzenie ogólnych ramowych przepisów i zasad dotyczących akredytacji i nadzoru rynkowego
Dz.U. L 218 z 13.8.2008, s. 30. ,
– uwzględniając art. 48 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych, Komisji Prawnej i Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A7-0072/2011 ),
A. mając na uwadze, że funkcjonowanie jednolitego rynku jest główną siłą napędzającą, która umożliwi Unii Europejskiej osiągnięcie pełnego potencjału w dziedzinach takich jak konkurencyjność, inteligentny, sprzyjający włączeniu społecznemu i zrównoważony rozwój, tworzenie lepszych i liczniejszych miejsc pracy, dążenie do stworzenia równych szans dla wszelkiego rodzaju przedsiębiorstw, ustanowienie równych praw dla wszystkich obywateli europejskich oraz wzmocnienie społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności,
B. mając na uwadze, że Akt o jednolitym rynku odnosi się do Europejczyków, będących aktywnymi uczestnikami europejskiej gospodarki,
C. mając na uwadze, że jednolity rynek nie może być rozpatrywany jedynie pod względem gospodarczym, ale musi być postrzegany jako część szerszych ram prawnych, zapewniających konkretne, podstawowe prawa obywatelom, konsumentom, pracownikom, przedsiębiorcom i przedsiębiorstwom, a w szczególności małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP) wszelkiego rodzaju,
D. mając na uwadze, że obywatele, którzy zamierzają studiować bądź pracować w innym państwie członkowskim lub przenieść się do innego państwa członkowskiego lub dokonywać transgranicznych zakupów, oraz przedsiębiorstwa, które zamierzają podjąć działalność w innym państwie członkowskim lub prowadzić handel transgraniczny, napotykają zbyt wiele przeszkód; mając na uwadze, że przeszkody te wynikają m.in. z niewystarczająco zharmonizowanych przepisów krajowych, z niewielkich możliwości przenoszenia praw do zabezpieczenia społecznego oraz z nadmiernej biurokracji, co utrudnia swobodny przepływ osób, towarów, usług i kapitału w Unii,
E. mając na uwadze, że – jak podkreślono w sprawozdaniu M. Montiego i w rezolucji w sprawie przybliżenia jednolitego rynku konsumentom i obywatelom – urzeczywistnienie jednolitego rynku wymaga całościowej wizji zmierzającej do dalszego wzmocnienia jego rozwoju, zakładającej włączenie wszystkich odpowiednich strategii politycznych w jeden strategiczny cel rynkowy obejmujący nie tylko politykę konkurencji, lecz również m.in. strategie polityczne dotyczące dziedzin takich jak przemysł, konsumenci, energia, transport, technologie cyfrowe, środowisko, zmiana klimatu, handel, sprawy regionalne, sprawiedliwość i obywatelstwo, aby osiągnąć wysoki poziom integracji,
F. mając na uwadze, że jednolity rynek powinien oferować europejskim konsumentom większy wybór przy niższych cenach, przy czym szczególnie dotyczy to osób mieszkających na trudniej dostępnych obszarach, takich jak wyspy, tereny górskie i regiony słabo zaludnione, oraz osób o ograniczonej sprawności ruchowej,
G. mając na uwadze, że drukowane i dostępne w Internecie materiały publikowane przez Komisję często są zbyt abstrakcyjne lub zbyt skomplikowane, aby rzeczywiście zaangażować obywateli i dotrzeć do szerokiego kręgu odbiorców,
H. mając na uwadze, że ważne jest, aby Akt o jednolitym rynku nie składał się z szeregu wzajemnie niepowiązanych środków oraz aby wszystkie wnioski przyczyniały się do osiągnięcia spójnego celu,
I. Wprowadzenie
1. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji pt. „W kierunku Aktu o jednolitym rynku”, a szczególnie jego rozdział II „Odzyskanie zaufania dzięki umieszczeniu Europejczyków w centrum jednolitego rynku”, w którym przedstawiono 19 inicjatyw ukierunkowanych na potrzeby obywateli europejskich;
2. uważa, że propozycje zawarte w komunikacie są ogólnie zgodne z oczekiwaniami Parlamentu, ale muszą być nadal wzmacniane, aby obywatele stali się centralnym punktem jednolitego rynku;
3. z żalem zauważa, że komunikat został podzielony na trzy rozdziały, skoncentrowane na zagadnieniach dotyczących Europejczyków, przedsiębiorstw i zarządzania, a nie podzielono go na podstawie linii tematycznych; podkreśla, że konkurencyjność jednolitego rynku i jego akceptacja wśród obywateli nie powinny być uważane za sprzeczne, a za wzajemnie wzmacniające się cele; uważa jednak, że trzy rozdziały tego komunikatu są tak samo ważne i wzajemnie powiązane oraz że należy zastosować do nich spójne podejście, uwzględniając propozycje i zastrzeżenia przedstawione przez zainteresowane podmioty na szczeblu UE i w państwach członkowskich;
4. zdecydowanie uważa, że Akt o jednolitym rynku musi stanowić spójny i zrównoważony pakiet środków, zgodny z duchem sprawozdania L. Grecha ( A7-0132/2010 ) oraz sprawozdania M. Montiego, co kładzie fundament pod Europę wartości dodanej dla obywateli i przedsiębiorstw;
5. twierdzi, że ponowne zwrócenie się ku idei rynku wewnętrznego i jej pogłębienie ma ogromne znaczenie w kontekście strategii politycznych UE na rzecz przeciwdziałania skutkom kryzysu finansowego i gospodarczego, a także w ramach strategii UE 2020;
6. uważa, że w wielu dziedzinach, np. swobodnego przepływu osób, towarów i usług, Europejczycy nie wykorzystali jeszcze w pełni potencjału jednolitego rynku oraz że potrzebne są nowe inicjatywy, w szczególności w celu zagwarantowania skutecznej geograficznej mobilności siły roboczej w Europie;
7. jest zdania, że w ramach strategii na rzecz jednolitego rynku powinno się polepszyć opiekę społeczną, prawa pracowników oraz zagwarantować wszystkim Europejczykom sprawiedliwe warunki pracy;
8. popiera koncepcję Komisji zakładającą podjęcie w całej Europie – przez przyjęcie Aktu o jednolitym rynku – kompleksowej i pragmatycznej debaty na temat korzyści i kosztów rynku wewnętrznego oraz zwraca się do Komisji o zapewnienie skutecznego stosowania przepisów dotyczących rynku wewnętrznego, które zmniejszają obciążenie administracyjne dla obywateli;
9. podziela przekonanie, że pełne urzeczywistnienie jednolitego rynku europejskiego powinno stanowić podstawę ukończenia procesu integracji politycznej i gospodarczej;
10. podkreśla w szczególności, że we wspomnianym komunikacie Komisja zobowiązała się do promowania nowych podejść do zrównoważonego rozwoju,
11. podkreśla, że źle wdrażane i stosowane przez państwa członkowskie są nie tylko przepisy dotyczące jednolitego rynku, lecz również inne przepisy dotyczące praw obywateli europejskich i innych osób posiadających prawo pobytu; wzywa państwa członkowskie do zadbania o sprawniejsze wdrożenie w szczególności dyrektywy o swobodnym przepływie (2004/38/WE);
12. uważa, że wysiłki na rzecz urzeczywistnienia jednolitego rynku muszą koncentrować się na problemach i prawach obywateli, konsumentów, użytkowników usług publicznych oraz przedsiębiorstw i przynosić im wymierne korzyści, w celu przywrócenia ich pełnego zaufania do jednolitego rynku oraz w celu lepszego uświadomienia im oferowanych przez ten rynek korzyści;
13. apeluje do państw członkowskich i Komisji o połączenie sił, aby przedstawić jednolity rynek obywatelom, a także zapewnić świadomość wynikających z niego korzyści oraz powszechne rozumienie i egzekwowanie praw obywateli jako konsumentów; w związku z tym uznaje potrzebę istnienia lepszych strategii komunikacyjnych, które naprawdę wzbudzą zainteresowanie większości obywateli, oraz potrzebę szerokiego i kreatywnego wykorzystywania nowoczesnych technologii,
14. podkreśla, że w jednolitym rynku dla Europejczyków chodzi przede wszystkim o zatrudnienie i tworzenie nowych miejsc pracy oraz że zasadnicze znaczenie ma utworzenie środowiska, w którym przedsiębiorstwa i obywatele mogą w pełni wykonywać swoje prawa;
15. podkreśla, że jednolity rynek ma ogromny potencjał pod względem zatrudnienia, wzrostu i konkurencyjności oraz że należy przyjąć zdecydowaną politykę strukturalną, aby w pełni ten potencjał wykorzystać;
16. podkreśla, że wyzwania demograficzne wymagają strategii, która pomogłaby tworzyć miejsca pracy wypełniające luki na rynku pracy UE;
17. przypomina pogląd – wyrażony w rezolucji z dnia 20 maja 2010 r. w sprawie przybliżenia jednolitego rynku konsumentom i obywatelom – zgodnie z którym Komisja powinna wspierać tworzenie „przyjaznych dla konsumenta” przepisów odnoszących się do jednolitego rynku w celu zadbania, aby funkcjonowanie jednolitego rynku w pełni uwzględniało interes konsumentów;
18. wskazuje, że zaufanie obywateli i konsumentów ma podstawowe znaczenie dla funkcjonowania jednolitego rynku i nie można przyjmować go za oczywistość, lecz należy je pielęgnować; uważa w szczególności, że w celu spełnienia obietnic państwa członkowskie i instytucje UE muszą dopilnować, aby istniejące ramy jednolitego rynku funkcjonowały z pełną wydajnością; zaznacza, że dla pomyślnego urzeczywistnienia jednolitego rynku tak samo jak zaufanie obywateli niezbędne są sprzyjające warunki dla przedsiębiorstw; jest przekonany, że aby można osiągnąć obydwa te cele, integracji gospodarczej towarzyszyć powinny odpowiednie środki społeczne, środowiskowe i dotyczące ochrony konsumentów;
19. uważa ponadto, że w odniesieniu do zapewniania wartości dodanej obywatelom europejskim propozycje dotyczące jednolitego rynku muszą być zgodne z zasadami pomocniczości i niezależności państw członkowskich oraz wspierać wymianę najlepszych praktyk między państwami członkowskimi;
20. podkreśla brak bezpośredniej komunikacji z obywatelami i uważa, że przedstawicielstwa UE w państwach członkowskich muszą być upoważnione do natychmiastowego reagowania na negatywne i wprowadzające w błąd doniesienia w mediach przez prezentowanie faktów i powinny podejmować dalsze wysiłki w celu zapewniania informacji na temat prawodawstwa europejskiego oraz projektów i programów europejskich, tym samym wspierając także prowadzenie opartej na wiedzy debaty na tematy europejskie; opowiada się ponadto za szerokim i kreatywnym wykorzystywaniem nowoczesnych technologii, w tym w formie fabularnych gier wideo, w które młodzi ludzie mogą grać i w ramach których mogą współzawodniczyć na szczeblu europejskim (np. w ramach unijnych zawodów dla szkół), a jednocześnie uczyć się o sposobie funkcjonowania gospodarki i UE;
21. podkreśla, że można i należy zwiększyć skuteczność i legitymację demokratyczną poszerzonej UE, ponieważ poparcie obywateli europejskich dla UE wyraźnie się zmniejsza; jest zdania, że na zjednoczenie narodów Europy – co powinno być priorytetem UE – poświęca się zbyt mało czasu i wysiłków lub stosuje się niewłaściwe metody; apeluje w związku z tym o to, aby państwa członkowskie i instytucje UE podejmowały większe wysiłki w celu osiągnięcia poparcia dla UE oraz w celu przekonania Europejczyków o znaczeniu wartości UE oraz o jej przydatności i przynoszonych przez nią korzyściach;
22. uważa, że walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną ma decydujące znaczenie dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do kontynuowania działań w tej dziedzinie przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych instrumentów, w tym również mechanizmu weryfikacji i współpracy;
23. podkreśla potrzebę uwzględnienia przy opracowywaniu Aktu o jednolitym rynku celów programu sztokholmskiego, w szczególności w odniesieniu do kwestii otwartych granic i swobodnego przepływu towarów, kapitału, usług i osób.
24. stwierdza, że państwa członkowskie mają obowiązek przyjęcia i wdrożenia prawodawstwa europejskiego dotyczącego rynku wewnętrznego i związanych z nim praw obywateli europejskich;
25. podkreśla, że realizacja jednolitego rynku musi odbywać się przy pełnym poszanowaniu praw obywateli i mieszkańców Unii, zgodnie z postanowieniami Karty praw podstawowych;
26. uważa, że proces składania i rozpatrywania petycji może pozytywnie przyczynić się do przyjęcia przez obywateli lepszego podejścia do rynku wewnętrznego;
27. zachęca Komisję, aby przyjęła jasną, dostępną i zrozumiałą „kartę obywatela” dotyczącą prawa do zamieszkania i pracy w dowolnym miejscu w UE oraz rozwijała odpowiednio ukierunkowane, wielojęzyczne informacje na temat codziennych problemów, z jakimi spotykają się obywatele podczas przemieszczania się, zakupów lub sprzedaży w Europie, oraz na temat standardów społecznych, zdrowotnych oraz związanych z ochroną konsumentów i ochroną środowiska, których mają oni prawo oczekiwać;
28. uważa, że 19 działaniom zaproponowanym przez Komisję powinno się nadać priorytety zgodnie z ich wpływem na tworzenie miejsc pracy i zdolnością przynoszenia wymiernych korzyści, a także ich wykonalnością dla obywateli europejskich w realistycznym terminie;
29. przypomina, że w swojej rezolucji w sprawie gospodarki społecznej Parlament Europejski wezwał do większego uznawania przedsiębiorstw gospodarki społecznej, w tym do ogólnego uwzględnienia tej koncepcji w strategiach politycznych UE, do bardziej ożywionego dialogu z przedstawicielami gospodarki społecznej, do poprawy środków służących wpieraniu przedsiębiorstw i do ich uznawania w kontekście dialogu społecznego; przypomina, że w tej samej rezolucji Parlament Europejski wezwał do uwzględnienia przedsiębiorstw gospodarki społecznej w rejestrach krajowych oraz do sporządzenia szczegółowych statystyk dotyczących działalności przedsiębiorstw gospodarki społecznej;
30. wzywa do rozpoczęcia emitowania w telewizji europejskiego konkursu na europejskie przedsiębiorstwo transgraniczne roku w celu uświadomienia obywatelom możliwości i korzyści oferowanych przez jednolity rynek oraz potencjału młodych pomysłowych ludzi; uważa, że atrakcyjność oglądania osób z różnych części Europy, które zbierają się, aby stworzyć plan biznesowy, zgromadzić fundusze i rozpocząć wspólne prowadzenie pozytywnej działalności, pomogłaby propagować zarówno ideę Europy i jednolitego rynku, jak i ideę przedsiębiorczości; ponadto jest przekonany, że monitorowanie zwycięskiego przedsiębiorstwa przez rok – przy skupieniu się również na jego pracownikach oraz przyjaciołach i rodzinach – mogłoby uwydatnić zalety i wady jednolitego rynku oraz sposoby eliminowania tych wad w celu uświadomienia obywatelom tego, czym Europa jest w rzeczywistości, również pod względem czynnika ludzkiego;
31. przypomina o potrzebie uwzględnienia w ramach zintegrowanej polityki UE sytuacji regionów, w których panują specyficzne warunki terytorialne, w szczególności regionów najbardziej oddalonych określonych w art. 349 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, tak aby zapewnić tym regionom i działającym na ich terenie przedsiębiorstwom, pracownikom i obywatelom możliwość pełnej integracji na jednolitym rynku UE, a tym samym możliwość pełnego czerpania z niego korzyści; zachęca Komisję do tego, by utrzymała i nadal rozwijała specjalne przepisy dla tych regionów; przypomina o potrzebie rozszerzenia zakresu europejskiego planu działania na rzecz sąsiedztwa, o którym mowa w komunikacie Komisji COM(2004)0343 i który mógłby być wsparciem dla integracji na jednolitym rynku; wzywa także do rozszerzenia i wzmocnienia propozycji zawartych w rozdziale zatytułowanym „Wzmocnienie solidarności w obrębie jednolitego rynku”, a w szczególności do należytego uwzględnienia wpływu jednolitego rynku na regiony znajdujące się w najtrudniejszej sytuacji, aby zaplanować i wesprzeć podejmowane przez nie wysiłki dostosowawcze;
II.
Ocena ogólna
32. wzywa Komisję do podjęcia pilnych działań w celu wsparcia mobilności obywateli z myślą o promowaniu zrównoważonego wzrostu, zatrudnienia i integracji społecznej, wzywa też do stworzenia „tablicy wyników mobilności” umożliwiającej mierzenie mobilności w UE; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje inicjatywy Komisji dotyczące uznawania kwalifikacji zawodowych, inicjatywę „mobilna młodzież”, europejski paszport umiejętności, wniosek w sprawie praw pasażerów linii lotniczych, inicjatywę na rzecz dostępu do określonych podstawowych usług bankowych oraz proponowaną inicjatywę na rzecz zwiększenia przejrzystości i porównywalności opłat bankowych; sugeruje, aby Komisja w ramach swojej oceny skutków przeprowadziła analizę kosztów i korzyści oraz dążyła do osiągnięcia synergii między wyżej wymienionymi inicjatywami; wzywa Komisję do zwiększenia i rozszerzenia udziału w programach na rzecz mobilności, szczególnie wśród młodzieży oraz do podniesienia statusu tych programów;
33. zauważa, że kwestie związane z bezpieczeństwem produktów i nadzorem rynkowym mają największe znaczenie dla obywateli europejskich; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje wieloletni plan działania Komisji na rzecz rozwoju europejskiego nadzoru rynkowego oparty na wytycznych dotyczących kontroli celnych i bezpieczeństwa produktów oraz apeluje do Komisji o stworzenie systemu nadzoru nad jednolitym rynkiem dla wszystkich produktów na podstawie jednego aktu prawnego, obejmującego zarówno dyrektywę w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, jak i rozporządzenie w sprawie nadzoru rynkowego; wzywa Komisję, aby odgrywała bardziej aktywną rolę w koordynowaniu i wymianie najlepszych praktyk między krajowymi służbami celnymi a organami do spraw nadzoru rynkowego w celu zwiększenia skuteczności kontroli granicznych towarów przywożonych z państw trzecich; wzywa państwa członkowskie i Komisję do przeznaczania zasobów potrzebnych do zapewnienia skuteczności działań z zakresu nadzoru rynkowego;
34. apeluje do Komisji, aby zwróciła się do państw członkowskich, które nadal nakładają ograniczenia na swoich rynkach pracy, o dokonanie przeglądu przepisów przejściowych z myślą o otwarciu rynków pracy dla wszystkich pracowników europejskich;
35. uważa, że napływ wysoko wykwalifikowanych imigrantów i pracowników sezonowych byłby korzystny dla gospodarki europejskiej; wobec tego wzywa państwa członkowskie do usuwania w trybie przyspieszonym ograniczeń obowiązujących na ich rynkach pracy w stosunku do wszystkich obywateli UE; ponadto wzywa Komisję, aby nadal rozwijała politykę imigracyjną w stosunku do tych grup, zwracając uwagę, aby krajów pochodzenia imigrantów nie pozbawiać niezbędnych im zasobów ludzkich, a jednocześnie doskonaląc środki dotyczące zarządzania granicami zewnętrznymi i zapobiegania nielegalnej imigracji;
36. przypomina, że zasada niedyskryminacji na rynku wewnętrznym likwiduje nakładany na obywateli innego państwa członkowskiego obowiązek dostarczenia oryginalnych dokumentów, poświadczonych kopii, zaświadczenia o obywatelstwie lub urzędowego tłumaczenia dokumentów w celu skorzystania z usługi bądź z korzystniejszych warunków lub cen;
37. jest zdania, że dyrektywa usługowa tworzy podstawowe ramy dla podniesienia poziomu swobodnego przepływu usługodawców, a także ma na celu wzmocnienie praw konsumentów jako odbiorców usług i zwiększenie dostępności informacji, pomocy i przejrzystości w odniesieniu do usługodawców i świadczonych przez nich usług;
38. wzywa Komisję do przedstawienia praktycznych propozycji dotyczących rozszerzenia ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi, tak aby objęła ona małe przedsiębiorstwa;
39 z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, aby zaproponować inicjatywę ustawodawczą mającą na celu zreformowanie systemu uznawania kwalifikacji zawodowych; wzywa Komisję do dokonania oceny acquis i do opublikowania zielonej księgi w terminie do września 2011 r.; zwraca uwagę na potrzebę zagwarantowania możliwości przenoszenia uprawnień emerytalnych; wzywa państwa członkowskie do większego skoordynowania ich strategii politycznych dotyczących systemów emerytalnych oraz do wymiany najlepszych praktyk na szczeblu europejskim;
40. postuluje wyraźniejsze powiązanie programów szkół średnich i wyższych z potrzebami rynku pracy oraz zwraca uwagę na istotną rolę praktyk zawodowych; wzywa Komisję do wspierania edukacji formalnej i nieformalnej; jest przekonany, że stosowanie legitymacji zawodowych mogłoby stanowić konkretny sposób ułatwienia mobilności specjalistów na jednolitym rynku, przynajmniej w określonych sektorach; apeluje do Komisji, aby przed dokonaniem tego przeglądu przeprowadziła ocenę wpływu wprowadzenia europejskich legitymacji zawodowych, uwzględniając wynikające z nich korzyści, ich wartość dodaną, wymogi dotyczące ochrony danych i koszty;
41. uważa, że Komisja powinna finansować europejską wymianę umiejętności, dzięki której małe i średnie przedsiębiorstwa będą mogły korzystać z umiejętności dostępnych w większych przedsiębiorstwach, tym samym promując synergię i doradztwo;
42. z zadowoleniem przyjmuje zamiar przyjęcia przez Komisję komunikatu w sprawie priorytetów energetycznych na lata 2020-2030; wzywa Komisję do rozwiązania problemu brakujących połączeń infrastrukturalnych i do ułatwienia zintegrowania odnawialnych źródeł energii, aby stworzyć w pełni funkcjonujący wewnętrzny rynek energii;
43. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedź inicjatywy ustawodawczej dotyczącej wdrożenia dyrektywy w sprawie delegowania pracowników (96/71/WE) z myślą o zagwarantowaniu przestrzegania praw pracowników delegowanych oraz doprecyzowaniu obowiązków organów krajowych i przedsiębiorstw; wzywa państwa członkowskie do usunięcia niedociągnięć związanych z wdrożeniem i egzekwowaniem tej dyrektywy;
44. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedziany przez Komisję środek mający na celu zapewnienie dostępu do określonych podstawowych usług bankowych; zauważa, że środki kontrolne stosowane w odniesieniu do klientów, którzy są uznawani za stwarzających dla banku wyższe ryzyko, powinny być obiektywnie uzasadnione i proporcjonalne; z zadowoleniem przyjmuje proponowaną inicjatywę na rzecz zwiększenia przejrzystości i porównywalności opłat bankowych;
45. wzywa Komisję, by w swoim programie uwzględniła kluczowe inicjatywy w zakresie usług finansowych (jak np. jednolity obszar płatności w euro (SEPA) i zwiększona pewność prawna w zakresie holdingów papierów wartościowych), które są dla jednolitego rynku bardzo ważne; podkreśla, że system płatności dzielonych stanowi przeszkodę dla transgranicznej wymiany handlowej; wzywa Komisję do dalszego usprawniania systemu SEPA, tak aby zdefiniować podstawowe usługi płatnicze dostępne w przypadku wszystkich kart kredytowych, zwiększając przejrzystość kosztów transakcyjnych i obniżając opłaty za wymianę w UE;
46. wzywa do wprowadzenia odpowiednich ram prawnych dotyczących fundacji, towarzystw ubezpieczeń wzajemnych i stowarzyszeń, aby nadać im europejski status, zapobiec niepewności prawnej oraz wspierać inne przedsiębiorstwa gospodarki społecznej i inne projekty społeczne; z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar przeprowadzenia przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1435/2003 w sprawie statutu spółdzielni europejskiej, postuluje, aby w ramach tego przeglądu opracowano rzeczywiście autonomiczny statut; podkreśla, że potrzebna jest poprawa transgranicznego zasięgu przedsiębiorstw gospodarki społecznej oraz maksymalizacja ich potencjału biznesowego, społecznego, kulturalnego i innowacyjnego na jednolitym rynku;
47. z zadowoleniem przyjmuje zamiar uwzględnienia przez Komisję społecznego wpływu proponowanego prawodawstwa dotyczącego jednolitego rynku zawsze, gdy jest to konieczne, aby podejmować bardziej świadome i większym stopniu oparte na dowodach decyzje polityczne; zachęca Komisję do przedstawienia zbioru wskaźników, które mogłyby być wykorzystywane przy ocenie społecznego wpływu prawodawstwa; uważa, że taka ocena wpływu powinna zostać przeprowadzona w ramach zintegrowanej oceny odnoszącej się do wszystkich istotnych skutków danej propozycji (np. skutków finansowych, środowiskowych i oraz związanych z konkurencyjnością, tworzeniem miejsc pracy i wzrostem);
48. z zadowoleniem przyjmuje wyrażony przez Komisję zamiar przedstawienia wniosku ustawodawczego dotyczącego kredytów hipotecznych w reakcji na obecny brak ochrony konsumentów, niepewność prawną w dziedzinie kredytów hipotecznych oraz niedostateczną porównywalność warunków i opcji oferowanych przez pomioty udzielające kredytów hipotecznych, z myślą o zagwarantowaniu stabilności systemu gospodarczego i finansowego oraz o zmniejszeniu barier, tak aby podmioty udzielające kredytów hipotecznych mogły prowadzić działalność, a obywatele mogli otrzymywać kredyty hipoteczne w innym państwie członkowskim;
49. z żalem zauważa, że w komunikacie Komisji dotyczącym Aktu o jednolitym rynku nie przewidziano podjęcia żadnych działań dotyczących opłat roamingowych, pomimo wymiernego charakteru takich działań i pomimo wysokich oczekiwań obywateli w tym obszarze; apeluje do Komisji o zaproponowanie rozszerzenia obowiązującego rozporządzenia w sprawie roamingu zarówno pod względem okresu obowiązywania – do czerwca 2015 r. – jak i pod względu zakresu, z wprowadzeniem pułapów cen detalicznych za roaming danych; uważa, że aby osiągnąć cele dotyczące agendy cyfrowej, należy objąć tę inicjatywę Aktem o jednolitym rynku; apeluje do sektora telekomunikacyjnego o wspieranie modelu biznesowego opartego na opłatach ryczałtowych za transmisję danych, pocztę głosową i wiadomości tekstowe w roamingu w całej UE;
50. wzywa Komisję do pilnego przyjęcia środków na rzecz stabilizacji rynków finansowych, do zapewnienia działania tych rynków z korzyścią dla gospodarki realnej oraz do utworzenia odpowiednio regulowanego i nadzorowanego jednolitego rynku detalicznego z myślą o realizacji dwóch celów: wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz zapewnienia stabilności finansowej poprzez unikanie gwałtownego wzrostu cen, w szczególnosci na rynku nieruchomości;
51. wzywa Komisję do zidentyfikowania i usunięcia przeszkód podatkowych, które wciąż napotykają Europejczycy; wzywa do bardziej zdecydowanych działań na rzecz zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu Europejczyków;
52. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji, aby rozpocząć konsultacje społeczne dotyczące ładu korporacyjnego i zwiększenia przejrzystości przekazywanych przez przedsiębiorstwa informacji dotyczących kwestii środowiskowych i poszanowania praw człowieka, lecz podkreśla znaczenie podejmowania dalszych konkretnych działań mających promować rozsądną i uzasadnioną politykę wynagrodzeń, odpowiedni udział kobiet w organach zarządzających i decyzyjnych, docenienie długoterminowego zaangażowania akcjonariuszy oraz wzmocnienie programów konsultacji z pracownikami, partycypacji pracowniczej i akcjonariatu pracowniczego; domaga się w szczególności wspierania akcjonariatu pracowniczego, wzmocnienia długoterminowego zaangażowania akcjonariuszy i promowania praw pracowników i ich przedstawicieli w zakresie dostępu do informacji i konsultacji, wraz z prawem do udziału w procesie decyzyjnym; zaznacza, że większa przejrzystość, dobre stosunki z personelem oraz procesy produkcyjne spójne z zasadami zrównoważonego rozwoju również leżą w interesie przedsiębiorstw, ich właścicieli oraz inwestorów;
53. odnotowuje wniosek Komisji dotyczący inicjatywy na rzecz przedsiębiorczości społecznej i zaleca przeprowadzenie procesu konsultacyjnego dotyczącego tego projektu, aby dokonać oceny potencjału tej inicjatywy pod względem wzrostu gospodarczego i tworzenia miejsc pracy;
54. uważa, że w Akcie o jednolitym rynku powinno się zaproponować sposoby, jakimi sektor publiczny może w większym stopniu angażować przedsiębiorstwa w propagowanie innowacyjnych rozwiązań w zakresie świadczenia usług publicznych; zachęca Komisję do podjęcia wysiłków na rzecz określenia ram jakości dla usług świadczonych w interesie ogólnym przez udostępnienie organom publicznym zestawu instrumentów pozwalających ocenić jakość takich usług i dokonać sektorowego i transnarodowego porównania;
55. wzywa Komisję do ułatwienia stosowania zasad UE przez doprecyzowanie kryteriów zgodności pomocy państwa i zamówień publicznych związanych z usługami socjalnymi świadczonymi w interesie ogólnym z jednolitym rynkiem;
56. wzywa do strategicznego i odpowiedniego wykorzystywania środków funduszy strukturalnych i funduszu spójności oraz do ekspansji sieci transeuropejskich z myślą o rozwoju jednolitego rynku;
57. zwraca się szczególną uwagę na wartość dodaną sieci TEN-T, zwłaszcza projektów posiadających charakter transgraniczny i rozładowujących zatory; wskazuje, że sieć TEN-T zapewnia wydajne ramy przepływu osób i towarów w UE, oraz zauważa, że w strategii Europa 2020 uznano wartość dodaną przyspieszenia projektów strategicznych, które przekraczają granice, usuwają zatory i wspierają węzły intermodalne (miasta, porty, lotniska, platformy logistyczne);
58. popiera koncepcję sieci podstawowej składającej się ze zgodnych z tymi zasadami projektów priorytetowych, które powinny być zatem głównymi beneficjentami finansowania UE, oraz apeluje, aby inwestycje transportowe wspierane przez UE współgrały z innymi powiązanymi projektami dotyczącymi infrastruktury transportowej, otrzymującymi unijne środki finansowe z innych źródeł;
59. z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie rzeczywistych praw dla pasażerów podróżujących po terytorium UE w sektorze przewozów lotniczych, kolejowych, morskich, autokarowych i autobusowych i uznaje te prawa za niezbędny element ułatwiania swobodnego przepływu osób w ramach jednolitego rynku;
60. wzywa do przeglądu stosowania tych praw w sektorze transportu lotniczego, po którym to przeglądzie w razie potrzeby przedstawione zostaną wnioski ustawodawcze mające na celu doprecyzowanie i konsolidację tych praw z myślą o zapewnieniu ich jednolitego stosowania w całej Unii Europejskiej oraz o eliminacji ryzyka zakłóceń konkurencji na jednolitym rynku zarówno w ramach poszczególnych środków transportu, jak i między różnymi środkami transportu; postuluje, aby wnioski te obejmowały odpowiednią ochronę konsumentów w dziedzinach takich jak zorganizowane imprezy turystyczne, upadłość i nadmierne opłaty za usługi;
61. podkreśla, że obowiązujące ramy prawne regulujące prawa pasażerów linii lotniczych wymagają lepszych środków egzekwowania, aby obywatele, w szczególności osoby o ograniczonej sprawności ruchowej, mogli w pełni korzystać ze swoich praw; wzywa Komisję, aby przyjęła wniosek dotyczący zmiany rozporządzenia w sprawie praw pasażerów w transporcie lotniczym, w celu wzmocnienia ochrony konsumentów, oraz komunikat dotyczący praw pasażerów wszystkich środków transportu, a w jego następstwie wnioski ustawodawcze;
62. wzywa Komisję, aby korzystała z doświadczeń zdobytych dotąd w dziedzinie praw pasażerów, określiła wspólne wzorce między środkami transportu oraz przedstawiła ogólne wytyczne dotyczące polityki na najbliższe lata, skoncentrowane w szczególności na tym, w jaki sposób można zwiększyć wiedzę pasażerów o ich prawach i sposobach korzystania z nich;
63. wzywa Komisję, aby zachęcała do wykorzystywania nowych technologii w ramach skutecznego i zrównoważonego systemu transportowego pomocnego dla pasażerów, wspierając korzystanie ze zintegrowanej sprzedaży biletów;
64. zwraca uwagę na potrzebę urzeczywistnienia jednolitego rynku cyfrowego oraz zauważa, że płynące z niego korzyści będą miały bezpośredni wpływ na życie codzienne Europejczyków; apeluje o przyjęcie środków mających na celu propagowanie e-zdrowia i powszechnego dostępu do usług łączności szerokopasmowej po przystępnych cenach; z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący decyzji ustanawiającej europejski program działania w zakresie widma radiowego, w szczególności uwolnienie pasma 800 MHz dywidendy cyfrowej do 2013 r., tak aby rynku bezprzewodowej łączności szerokopasmowej mógł szybko się rozwijać i aby zapewnić dostęp do szybkiego Internetu wszystkim obywatelom, szczególnie mieszkającym w mniej dostępnych częściach Europy, takich jak wyspy, tereny górskie i regiony słabo zaludnione;
65. wzywa państwa członkowskie, aby nie postrzegały wniosku Komisji w sprawie horyzontalnej dyrektywy dotyczącej przeciwdziałania dyskryminacji ( COM(2008)0426 ) jedynie w kategoriach kosztów, lecz również spojrzały nań z perspektywy potencjalnych korzyści w przypadku, gdy obywatele, którzy wcześniej nie czuli się bezpiecznie w pewnych dziedzinach, zaczną w nich korzystać z usług;
66. zdecydowanie popiera „25 działań na rzecz poprawy jakości życia obywateli UE” wymienionych w sprawozdaniu na temat obywatelstwa UE za rok 2010 ( COM(2010)0603 ), szczególnie działania dotyczące poprawy ochrony ofiar, podejrzanych i oskarżonych;
67. z zadowoleniem przyjmuje dyrektywę w sprawie praw pacjentów w ramach transgranicznej opieki zdrowotnej oraz wzywa państwa członkowskie do jej pełnego wdrożenia;
III.
Priorytety
68. wzywa Komisję do zatwierdzenia poniższej listy propozycji jako priorytetów Parlamentu:
1. wzywa Komisję, aby przyjęła środki mające na celu zwiększenie mobilności obywateli europejskich, w szczególności przez opublikowanie do września 2011 r. zielonej księgi w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych, w tym ocenę istniejących ram, oraz – w razie potrzeby – przedstawienie inicjatywy ustawodawczej zmierzającej do reformy tych ram w 2012 r., jednocześnie oceniając wykonalność i wartość dodaną ogólnounijnych legitymacji zawodowych oraz „europejskiego paszportu umiejętności” w 2011 r. oraz wprowadzając „tablicę wyników mobilności” umożliwiającą mierzenie mobilności w UE;
2. wzywa Komisję, aby odgrywała bardziej aktywną rolę w koordynowaniu działań organów do spraw nadzoru rynkowego i organów celnych, w celu zwiększenia skuteczności kontroli granicznych towarów przywożonych z państw trzecich, oraz aby do 2011 r. opracowała wieloletni plan działania na rzecz rozwoju skutecznego europejskiego nadzoru rynkowego dla wszystkich produktów, jednocześnie pozwalając państwom członkowskim na elastyczność w wypełnianiu ich zobowiązań prawnych;
3. apeluje do Komisji o zaproponowanie rozszerzenia obowiązującego rozporządzenia w sprawie roamingu zarówno pod względem okresu obowiązywania – do czerwca 2015 r. – jak i pod względu zakresu, z wprowadzeniem pułapów cen detalicznych za roaming danych, w celu ograniczenia kosztów roamingu dla obywateli i przedsiębiorstw;
4. wzywa Komisję, aby do czerwca 2011 r. przedstawiła wniosek ustawodawczy dotyczące zagwarantowania dostępu do określonych podstawowych usług bankowych, a do końca 2011 r. poprawiła przejrzystość i porównywalność opłat bankowych;
5. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku ustawodawczego mającego na celu likwidację przeszkód napotykanych przez mobilnych pracowników, aby zapewnić pełną możliwość przenoszenia praw emerytalnych;
69. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
UZASADNIENIE
W dniu 11 listopada 2010 r.
Komisja przyjęła projekt komunikatu dotyczącego odbudowy zaufania Europejczyków do jednolitego rynku
COM(2010)0608 . .
Akt o jednolitym rynku będzie przedmiotem dyskusji do dnia 28 lutego 2011 r.
Ogólne podejście zaproponowane przez Komisję stanowi kontynuację sprawozdania Mario Montiego dla przewodniczącego Komisji Europejskiej pt. „Nowa strategia dla jednolitego rynku”.
Zgodnie z art. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej podejście to ma na celu wzmocnienie wysoko konkurencyjnej społecznej gospodarki rynkowej z myślą o pełnym zatrudnieniu i postępie społecznym oraz wysokim poziomie ochrony i poprawie jakości środowiska przez umieszczenie w centrum jednolitego rynku przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, oraz Europejczyków.
W komunikacie Komisji pt. „W kierunku Aktu o jednolitym rynku – w stronę społecznej gospodarki rynkowej o wysokiej konkurencyjności – 50 propozycji na rzecz wspólnej poprawy rynku pracy, przedsiębiorczości i wymiany”, a szczególnie w jego rozdziale II „Odzyskanie zaufania dzięki umieszczeniu Europejczyków w centrum jednolitego rynku”, przedstawiono 19 inicjatyw dotyczących społecznego wymiaru jednolitego rynku.
W sprawozdaniu L. Grecha przyjętym przez Parlament w maju 2010 r. zalecono prawdziwie całościowe podejście do ponownego uruchomienia i wzmocnienia rynku wewnętrznego, obejmujące kluczowe sektory, takie jak polityka przemysłowa, energetyczna i infrastrukturalna UE.
Komunikat Komisji w powiązaniu ze strategią UE 2020 jest jednak niekonkretny i niejasny oraz częściowo pokrywa się z różnymi inicjatywami przewodnimi.
Istnieje potrzeba większej spójności, skuteczności oraz lepszego zarządzania, aby ożywiony jednolity rynek wspierał wzrost gospodarczy, zatrudnienie, konkurencyjność i dawał większe możliwości obywatelom i konsumentom w UE.
Zarówno Rada, jak i państwa członkowskie muszą wspierać europejskie zobowiązanie i odpowiedzialność państw członkowskich w zakresie pogłębiania i wzmacniania jednolitego rynku.
Wysiłki na rzecz utworzenia jednolitego rynku zostały skoncentrowane na rynku i jego organizacji, w bardzo niewielkim stopniu natomiast na problemach i prawach obywateli, pracowników i konsumentów, co może wyjaśniać niechęć i zmęczenie Europejczyków w odniesieniu do rynku wewnętrznego.
Obywatele powinni znaleźć się w centrum jednolitego rynku.
Zostało to jasno powiedziane we wstępie do dokumentu; jednak propozycje dotyczące realizacji tego celu są do tego niewystarczające.
Komisja proponuje pakt na rzecz udoskonalenia wszystkich trzech elementów jednolitego rynku jednocześnie: kwestii gospodarczych, kwestii społecznych i zarządzania.
To kompleksowe podejście jest podzielone na trzy części zawierające 50 szczegółowych propozycji o charakterze ustawodawczym lub operacyjnym:
1.
Wysoki, zrównoważony i sprawiedliwy wzrost gospodarczy dla przedsiębiorstw (24 propozycje)
2.
Odzyskanie zaufania dzięki umieszczeniu Europejczyków w centrum jednolitego rynku (19 propozycji)
3.
Dialog, partnerstwo, ocena: narzędzia dobrego zarządzania jednolitym rynkiem (7 propozycji)
Niniejsze sprawozdanie stanowi odpowiedź na 19 propozycji zawartych w rozdziale 2 Aktu o jednolitym rynku, przy czym odniesiono się w nim głębiej do niektórych kwestii priorytetowych, a szczególnie do zagadnień poruszonych w sprawozdaniu L. Grecha i opracowaniu M. Montiego.
Podstawowe prawa socjalne
Do wszystkich aktów ustawodawczych dotyczących jednolitego rynku należy wprowadzić klauzulę społeczną zgodnie z art. 9 TFUE i Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej, tak aby opracowywane strategie polityczne były w pełni skoncentrowane na obywatelach, aby nie dochodziło do zakłóceń konkurencji i aby zapewniona została spójność dzięki pełnemu przestrzeganiu praw socjalnych i pracowniczych.
Wprowadzenie klauzuli społecznej do wszystkich aktów ustawodawczych dotyczących jednolitego rynku, aby zabezpieczyć prawo pracy, warunki pracy i prawa pracownicze, może bazować na ważnym dorobku prawnym, jakim są art. 1 ust. 6, art. 1 ust. 7 i pkt 14 preambuły dyrektywy 2006/123/WE w sprawie usług na rynku wewnętrznym.
Opracowując przepisy dotyczące jednolitego rynku, Komisja ma obowiązek realizować cel, jakim jest dogłębna ocena skutków społecznych.
W praktyce istnieje potrzeba bardziej ambitnego podejścia do propozycji związanej z dyrektywą w sprawie delegowania pracowników, mającej na celu przegląd dyrektywy zapewniającej – obok swobód gospodarczych – ochronę najbardziej postępowego prawa pracy oraz standardów i praktyk w zakresie stosunków pracy, a także przestrzeganie prawa do zbiorowej reprezentacji i rokowań, działań zbiorowych, w tym prawa do strajku, oraz pełne wdrożenie zasady równej płacy za pracę o tej samej wartości.
Niespełnienie przez Komisję postulatu Parlamentu zawartego w jego rezolucji z października 2010 r. w sprawie kryzysu gospodarczego, który to postulat dotyczył wprowadzenia przepisów i zapewnienia pewności prawnej w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, jest powodem do niepokoju, zważywszy, że w traktacie lizbońskim wprowadzono nową podstawę prawną specjalnie w tym celu.
Wbrew obietnicy przewodniczącego Komisji Europejskiej w komunikacie nie zawarto propozycji dotyczącej usług świadczonych w interesie ogólnym.
Akt o jednolitym rynku powinien kłaść nacisk także na usługi socjalne.
W komunikacie mowa jedynie o wnioskach ustawodawczych dotyczących koncesji i zamówień publicznych.
Wysoko oceniono konsultacje z partnerami społecznymi, które mają doprowadzić do stworzenia europejskich ram planowanej z wyprzedzeniem restrukturyzacji przemysłu – zrównoważona restrukturyzacja przemysłu i europejskie ramy dotyczące konsultacji z partnerami społecznymi mają kluczowe znaczenie dla rozwoju jednolitego rynku przyjaznego społeczeństwu.
Prawa konsumentów
Z zadowoleniem przyjęto wniosek ustawodawczy dotyczący dostępu do usług bankowych i kredytów hipotecznych.
Przejrzystość w zakresie opłat bankowych oraz rzeczywistych kosztów i warunków kredytów hipotecznych ma istotne znaczenie zarówno dla ochrony konsumentów i inwestorów, jak i dla zagwarantowania wiarygodnych i stabilnych instytucji finansowych, przy zapewnieniu dostępu do kredytów obywatelom i małym przedsiębiorstwom.
Wzmocniony europejski nadzór rynkowy w zakresie bezpieczeństwa produktów uwypukla potrzebę istnienia skutecznych ram prawnych dotyczących bezpieczeństwa produktów w UE.
Stanowi też wsparcie dla przeglądu dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów oraz systemu oznakowania WE w celu zadbania, aby oznakowanie takie było postrzegane przez konsumentów jako wskaźnik bezpieczeństwa.
Swobodny przepływ pracowników
Potrzeba zajęcia się nadal nierozwiązanymi problemami w zakresie swobodnego przepływu pracowników jest coraz bardziej nagląca w dziedzinach takich, jak uznawanie kwalifikacji zawodowych, fundusze emerytalne pracowników mobilnych, kształcenie pozaszkolne i paszport umiejętności, karta „mobilna młodzież”, a także wzmocnienie praw pasażerów transportu lotniczego (i innych).
Z zadowoleniem przyjęto również propozycję Komisji, aby ponownie przeanalizować dyrektywę oraz opracować zieloną księgę w sprawie emerytur.
Uwypukla to wagę odpowiednich emerytur i trwałego systemu emerytalnego, który najlepiej osiągnąć można dzięki solidnemu systemowi trójstronnemu obejmującemu publiczne, pracownicze i prywatne systemy emerytalne gwarantowane specjalnymi uregulowaniami i nadzorem w celu ochrony inwestorów.
Swobodny przepływ pracowników można wspierać dzięki wspólnej polityce europejskiej na rzecz rozwoju i podniesienia wartości kapitału ludzkiego na podstawie wiedzy, nauki przez całe życie i możliwości zatrudniania pracowników umiejących dostosowywać się do zmieniających się modeli produkcji i do dynamiki gospodarczej.
Pogłębienie jednolitego rynku na rzecz Europy o wartości dodanej
Jednolity rynek energii zdolny do pobudzenia europejskiej gospodarki i konkurencyjności, ograniczający zależność od źródeł zewnętrznych i obniżający ceny energii rysuje się obecnie bardzo jasno; inicjatywy ustawodawcze i pozaustawodawcze dotyczące energii powinny mieć na celu zarówno zabezpieczenie dostaw energii przez zróżnicowaną sieć energetyczną, nową infrastrukturę energii odnawialnej oraz skoordynowane badania i rozwój w dziedzinie nowych źródeł energii; takie inicjatywy powinny być podejmowane na podstawie bliskiej współpracy między Komisją, państwami członkowskimi i odpowiednimi sektorami przemysłu.
Rzeczywiste pogłębienie jednolitego rynku z korzyścią dla obywateli, przedsiębiorstw i europejskiej konkurencyjności zależy od zdolności do tworzenia projektów o europejskiej wartości dodanej w zakresie infrastruktury materialnej i niematerialnej, sterowanych i finansowanych na poziomie UE; Komisja Europejska powinna wystąpić z odpowiednimi wnioskami ustawodawczymi dotyczącymi tej dziedziny.
Z zadowoleniem przyjmuje się zamiar rozwijania europejskiej sieci transportowej przez wspólne ramy europejskiego finansowania, pobudzenie konkurencyjności i integrację oraz ułatwienie mobilności obywateli i pracowników dzięki przystępnym cenowo usługom; coraz bardziej nagląca jest sprawa szybkiego publicznego transportu kolejowego łączącego wszystkie państwa członkowskie, razem z planami dotyczącymi ułatwienia inwestycji w infrastrukturę materialną i finansową.
Przedsiębiorstwa ukierunkowane społecznie
Inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej mająca na celu rozwijanie i wspieranie społecznie innowacyjnych projektów biznesowych na jednolitym rynku jest bardzo interesująca i innowacyjna; zwraca ona uwagę na wkład gospodarki społecznej w zrównoważony rozwój jednolitego rynku, pobudzający wzrost gospodarczy, zatrudnienie i integrację społeczną.
Potrzeba dalszego tworzenia środków mających na celu odpowiedzialne i podlegające kontroli zarządzanie i kierowanie przedsiębiorstwami jest sposobem na wniesienie pozytywnego wkładu w realną gospodarkę i społeczeństwo; kluczowe cele, takie jak rzetelna i odpowiedzialna polityka wynagrodzeń, wystarczające uczestnictwo kobiet w zarządach i organach podejmujących decyzje, docenienie długoterminowego zaangażowania udziałowców, nadanie większego znaczenia konsultacjom z pracownikami, systemy uczestnictwa i udziałów, powinny znaleźć się w centrum konsultacji i przyjmowanych w ich następstwie środków ustawodawczych.
Przeglądowi lub wprowadzeniu nowych przepisów dotyczących spółdzielni, fundacji i towarzystw ubezpieczeń wzajemnych powinny towarzyszyć specjalne uregulowania odnoszące się do praw obywateli i pracowników do informacji i konsultacji poprzez zapewnienie funkcjonowania rad społecznych i pracowniczych.
Nierozwiązane problemy nadal wymagają należytej strategii komunikacyjnej: jak bardziej zaangażować obywateli i poszerzyć ich możliwości działania dzięki poprawie dostępu do informacji; jak szerzej dotrzeć do obywateli w celu zapewnienia informacji o ich prawach na jednolitym rynku, w tym o roszczeniach zbiorowych; jak poprawić kontakty transgraniczne; jak przyspieszyć uznawanie kwalifikacji zawodowych w celu zwiększenia mobilności; jak zintensyfikować badania służące zwiększeniu innowacyjności.
Przyjęcie tego aktu odbyło się równocześnie z przyjęciem dokumentu pt. „Sprawozdanie na temat obywatelstwa UE – 2010 r. – usuwanie przeszkód w zakresie praw obywatelskich UE”, który skupia się na likwidacji przeszkód, na jakie napotykają obywatele, kiedy podróżują, studiują, zawierają związki małżeńskie, przechodzą na emeryturę, kupują, dziedziczą lub głosują w innym państwie członkowskim.
Akt o jednolitym rynku i sprawozdanie w sprawie obywatelstwa są uzupełniającymi się inicjatywami, których celem jest likwidacja utrzymującego się w Unii Europejskiej rozdrobnienia w dziedzinach bezpośrednio interesujących obywateli, tak aby powstała Europa przyjazna obywatelom i sprawnie działający jednolity rynek odpowiadający potrzebom i oczekiwaniom obywateli i przedsiębiorstw.
Określenie priorytetów
Istnieje praktyczna potrzeba wskazania priorytetów spośród 19 propozycji.
Powinny one zostać wybrane pod kątem 5 następujących głównych wartości: podstawowe prawa socjalne, swobodny przepływ pracowników, swobodny przepływ towarów, przedsiębiorstwa ukierunkowane społecznie oraz prawa konsumentów.
Potrzebne są jednak szybkie praktyczne rezultaty odczuwalne przez obywateli.
Przy ostatecznym określeniu priorytetów działań należy wziąć pod uwagę propozycje, które mogą przynieść wymierne skutki dla obywateli i konsumentów ( wymierność ) oraz być łatwo osiągalne w stosunkowo krótkim czasie ( wykonalność ).
Bardzo potrzebny jest audyt polityki pod kątem wymierności wszystkich środków z punktu widzenia obywateli; do istotnych kwestii należy również ocena łatwości wdrażania takich środków (wykonalność), począwszy od planu na 2011 r.
Z braku takich instrumentów wskazaliśmy pięć dziedzin do natychmiastowego wdrożenia w 2011 r.:
I. wzmocnienie europejskiego nadzoru rynkowego, poprawa dostępu do podstawowych usług bankowych, zintegrowany jednolity rynek kredytów hipotecznych, usunięcie przeszkód podatkowych i podwójnego opodatkowania;
II. szybkie i skuteczne wdrożenie polityki handlu elektronicznego z myślą o zwiększeniu zaufania obywateli i konsumentów do zakupów on-line;
III. plan działania przeciw podrabianiu produktów i piractwu, będący istotnym narzędziem zapobiegawczym, w celu zagwarantowania, że towary wprowadzone do obrotu na jednolitym rynku będą bezpieczne w użyciu, zgodne z odpowiednimi standardami i legalne;
IV. rozwijanie przez Komisję i państwa członkowskie skutecznej polityki komunikacyjnej dotyczącej aktu o jednolitym rynku, na podstawie audytu polityki pod kątem jej wymierności z punktu widzenia obywateli;
V. system poziomów odniesienia na podstawie horyzontalnej klauzuli społecznej służący ocenie odpowiedniości wszystkich środków dotyczących jednolitego rynku pod względem ich wpływu społecznego, wymierności i wykonalności, do wykorzystania jako podstawa przyszłej polityki.
16.2.2011
OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej
dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków
( 2010/2278(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
José Manuel García-Margallo y Marfil
WSKAZÓWKI
Komisja Gospodarcza i Monetarna zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. zdecydowanie uważa, że Akt o jednolitym rynku musi stanowić spójny i zrównoważony pakiet środków, zgodny z duchem sprawozdania Grecha ( A7-0132/10 ) oraz sprawozdaniem Montiego, co kładzie fundament pod Europę wartości dodanej zarówno dla obywateli, jak i dla przedsiębiorstw;
2. twierdzi, że ponowne zwrócenie się ku idei rynku wewnętrznego i jej pogłębienie ma ogromne znaczenie w kontekście strategii politycznych UE na rzecz przeciwdziałania skutkom kryzysu finansowego i gospodarczego, a także w ramach strategii UE 2020;
3. pamiętając o pozytywnych skutkach mobilności pracowników w kontekście kryzysu finansowego i gospodarczego, zachęca państwa członkowskie do eliminowania barier dla mobilności pracowników pochodzących z nowych państw członkowskich;
4. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę w sprawie Aktu o jednolitym rynku oraz sposób, w jaki uwzględnia ona równowagę między celami gospodarczymi i społecznymi a celami w zakresie rządzenia, ale uważa, że komplementarny charakter poszczególnych środków zawartych w sprawozdaniu Montiego nie znalazł pełnego odzwierciedlenia w Akcie o jednolitym rynku;
5. z zadowoleniem przyjmuje włączenie przeglądu dyrektywy w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami (dyrektywa IORP) oraz wzywa Komisję, aby swoje wnioski uzupełniła o ukończenie tworzenia jednolitego obszaru płatności w euro;
6. z zadowoleniem przyjmuje zainicjowanie zielonej księgi w sprawie ładu korporacyjnego, lecz podkreśla znaczenie podejmowania dalszych konkretnych działań na rzecz promowania rozsądnej i uzasadnionej polityki wynagrodzeń, odpowiedniego udziału kobiet w organach zarządzających i decyzyjnych, docenienia długoterminowego zaangażowania akcjonariuszy oraz wzmocnienia programów konsultacji z pracownikami, partycypacji pracowniczej i akcjonariatu pracowniczego;
7. wzywa Komisję do pilnego przyjęcia środków na rzecz stabilizacji rynków finansowych, do zapewnienia działania tych rynków z korzyścią dla gospodarki realnej oraz do utworzenia odpowiednio regulowanego i nadzorowanego jednolitego rynku detalicznego z myślą o realizacji dwóch celów: wysokiego poziomu ochrony konsumentów oraz zapewnienia stabilności finansowej poprzez unikanie gwałtownego wzrostu cen, zwłaszcza na rynku nieruchomości;
8. wzywa Komisję do ułatwienia dostępu do rynków kapitału podwyższonego ryzyka, tak aby przedsiębiorstwa europejskie – głównie MŚP – inwestujące w badania, rozwój i innowacje otrzymały tak potrzebne kredyty, a także w celu pobudzenia europejskiego wywozu;
9. wzywa Komisję do dokonania przeglądu wniosku w sprawie uproszczonego systemu opodatkowania MŚP prowadzących działalność na jednolitym rynku;
10. zwraca uwagę, że inicjatywa w sprawie Aktu o jednolitym rynku obejmuje zobowiązanie do przedstawienia w 2011 r. zestawu środków w zakresie usług świadczonych w interesie ogólnym i – przypominając o zobowiązaniach podjętych przez przewodniczącego Barroso – wzywa Komisję do opracowania ram jakości dla poszczególnych sektorów;
11. przypomina o konieczności doprecyzowania środowiska prawnego w dziedzinie usług świadczonych w interesie ogólnym i zwraca się do Komisji o staranne rozpatrzenie kwestii koordynacji systemów zabezpieczenia socjalnego dla osób bardzo mobilnych lub takich, którym należy mobilność ułatwić;
12. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że inicjatywa na rzecz przedsiębiorczości społecznej położy nacisk na rozwiązania finansowe dla przedsiębiorstw z sektora gospodarki społecznej, które okazały się szczególnie odporne w okresie kryzysu gospodarczego i dzięki temu przyczyniają się do trwałego zatrudnienia i wzrostu, a także przypomina, że w państwach członkowskich istnieją już rozmaite inicjatywy w zakresie najlepszych praktyk, zwłaszcza jeżeli chodzi o zapewnienie takim przedsiębiorstwom kapitału inwestycyjnego i pożyczek;
13. wzywa Komisję do oceny wpływu pomocy państwa oraz środków strukturalnych na konkurencję w kontekście kryzysu finansowego;
14. stwierdza, że wszelkie wnioski w sprawie dochodzenia roszczeń zbiorowych w przypadku naruszenia prawa konkurencji muszą być zgodne ze stanowiskiem Parlamentu wyrażonym w jego rezolucji z dnia 26 marca 2009 r. w sprawie roszczeń o odszkodowanie za stosowanie praktyk ograniczających konkurencję i nadużywanie pozycji dominującej, oraz nalega, aby Parlament uczestniczył w przyjmowaniu takich aktów na drodze zwykłej procedury prawodawczej; wzywa Komisję do bardziej ogólnego rozważenia zasadności stosowania minimalnych norm w odniesieniu do prawa do odszkodowania z tytułu szkód poniesionych w wyniku naruszenia przepisów UE;
15. wzywa Komisję do przedstawienia wniosku w sprawie opodatkowania usług finansowych, obejmującego i koordynującego wszystkie opłaty i podatki rozważane obecnie, przy jednoczesnym poszanowaniu prerogatyw państw członkowskich, a także do oceny zasadności i ściągalności podatku od transakcji finansowych, mającego zastosowanie do wszystkich podmiotów finansowych działających w Unii Europejskiej;
16. wzywa do bardziej zdecydowanych działań na rzecz unikania podwójnego opodatkowania Europejczyków;
17. z zadowoleniem przyjmuje propozycję powszechnego dostępu do podstawowych usług bankowych dla wszystkich obywateli UE;
18. zwraca się do Komisji o zbadanie, jak odpowiednie są euroobligacje jako środek mający na celu zapewnienie stabilności finansowej oprócz wspierania bardziej zrównoważonego rozwoju;
19. wzywa do wykorzystywania w sposób strategiczny i właściwy zasobów, jakimi dysponują fundusze strukturalne i Fundusz Spójności, jak również do rozbudowy sieci transeuropejskich z myślą o rozwoju jednolitego rynku;
20. zwraca się do Komisji o podanie harmonogramu wdrożenia Aktu o jednolitym rynku oraz o regularne publikowanie aktualnych wiadomości o konkretnych postępach w celu większego uwrażliwienia obywateli europejskich na wejście w życie tego aktu oraz informowania ich o płynących zeń korzyściach;
21. podkreśla znaczenie środków, których celem jest przekonanie obywateli, że jednolity rynek leży w ich najlepszym interesie.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
14.2.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
32
6
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Burkhard Balz, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Pascal Canfin, Nikolaos Chountis, George Sabin Cutaş, Leonardo Domenici, Derk Jan Eppink, Diogo Feio, Elisa Ferreira, Vicky Ford, Ildikó Gáll-Pelcz, Sven Giegold, Sylvie Goulard, Liem Hoang Ngoc, Gunnar Hökmark, Wolf Klinz, Jürgen Klute, Philippe Lamberts, Werner Langen, Íñigo Méndez de Vigo, Ivari Padar, Alfredo Pallone, Anni Podimata, Antolín Sánchez Presedo, Olle Schmidt, Peter Simon, Peter Skinner, Theodor Dumitru Stolojan, Ivo Strejček, Kay Swinburne, Ramon Tremosa i Balcells, Corien Wortmann-Kool
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Sophie Auconie, Elena Băsescu, Arturs Krišjānis Kariņš, Sirpa Pietikäinen, Andreas Schwab, Catherine Stihler
16.2.2011
OPINIA Komisji Zatrudnienia i Spraw Socjalnych
dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków
(2010/2278 (INI))
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Liisa Jaakonsaari
WSKAZÓWKI
Komisja Zatrudnienia i Spraw Socjalnych zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. uważa, że w wielu dziedzinach, takich jak swobodny przepływ osób, towarów i usług, Europejczycy nie wykorzystali jeszcze w pełni potencjału jednolitego rynku oraz że potrzebne są nowe inicjatywy, w szczególności w celu zagwarantowania skutecznej mobilności geograficznej siły roboczej w Europie;
2. podkreśla, że w jednolitym rynku dla Europejczyków chodzi przede wszystkim o zatrudnienie i tworzenie nowych miejsc pracy oraz że zasadnicze znaczenie ma utworzenie środowiska, w którym przedsiębiorstwa i obywatele mogą w pełni wykonywać swoje prawa;
3. podkreśla, że jednolity rynek ma ogromny potencjał jeśli chodzi o zatrudnienie, wzrost i konkurencyjność oraz że konieczne jest przyjęcie zdecydowanej polityki strukturalnej, aby w pełni ten potencjał wykorzystać;
4. z zadowoleniem przyjmuje wniosek nr 29 oraz gotowość Komisji do wdrożenia Karty praw podstawowych i klauzuli społecznej (art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej); domaga się, by środki te były skuteczne;
5. wzywa do przestrzegania we wszystkich wnioskach legislacyjnych art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jeśli chodzi o propagowanie wysokiego zatrudnienia, zagwarantowanie właściwej ochrony socjalnej i zwalczanie wykluczenia społecznego, oraz przestrzeganie celów Unii w zakresie wzrostu i zatrudnienia;
6. wzywa Komisję i państwa członkowskie o zapewnienie, że usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym są chronione przepisami dotyczącymi powszechnego dostępu, wysokiej jakości, dostępności i jasnego finansowania, uważa, że Komisja powinna podjąć inicjatywy wykorzystujące wszystkie dostępne możliwości, na podstawie art. 14, protokołu nr 26 i postanowień traktatowych dotyczących pomocniczości i proporcjonalności i zgodnie z tymi postanowieniami, tak aby zagwarantować pewność prawną w tym zakresie; podkreśla znaczenie rozwoju infrastruktury w dużych sektorach sieciowych i infrastruktury usług publicznych, w tym w sektorze energii, usług transportowych, takich jak transeuropejskie sieci kolejowe, i komunikacji elektronicznej, takich jak dostęp do szerokopasmowego Internetu w całej UE;
7. z zadowoleniem przyjmuje proponowaną decyzję w sprawie programu działania na rzecz europejskiej polityki w zakresie widma radiowego, w szczególności uwolnienie pasma 800 MHz dywidendy cyfrowej do 2013 r., aby dać dostęp do szerokopasmowego Internetu mieszkańcom obszarów wiejskich oraz dostęp do szybkiego Internetu wszystkim obywatelom;
8. wzywa Komisję do ochrony zasady pomocniczości i powstrzymania się przed zaproponowaniem dyrektywy w sprawie koncesji, biorąc pod uwagę istotne różnice kulturowe między państwami członkowskimi w tej dziedzinie;
9. jest zdania, że w ramach strategii na rzecz jednolitego rynku powinno się polepszyć opiekę społeczną, prawa pracowników oraz zagwarantować sprawiedliwe warunki pracy dla wszystkich Europejczyków;
10. z zadowoleniem przyjmuje zapowiedzianą inicjatywę ustawodawczą w sprawie dyrektywy o delegowaniu pracowników (96/71/WE
Dz.U. L 18 z 21.1.1997, s. 1. ), która winna zapewnić poszanowanie systemów stosunków pracy w państwach członkowskich, równe traktowanie wszystkich pracowników, negocjacje w sprawie umów zbiorowych, wolność zgromadzeń i różne formy powództwa zbiorowego; zwraca się do państw członkowskich o usunięcie niedociągnięć we wdrażaniu tej dyrektywy;
11. wzywa Komisję do przeprowadzenia szeroko zakrojonej oceny zjawiska „dumpingu socjalnego” w odniesieniu do płac i warunków pracy na rynku wewnętrznym; podkreśla, że partnerzy społeczni i krajowe organy inspekcji pracy muszą odgrywać kluczową rolę w przedmiotowej kontroli; spodziewa się, że w razie potrzeby Komisja zaproponuje nowe środki legislacyjne lub dodatkowe środki wykonawcze;
12. wzywa Komisję do dokonania przeglądu dyrektyw w sprawie zamówień publicznych, aby umożliwić państwom członkowskim przyjęcie i wdrożenie wyższych standardów społecznych i gospodarczych na poziomie krajowym lub lokalnym;
13. uważa, że systemy emerytalne powinny nadal być regulowane na poziomie krajowym, a reformy powinny być ukierunkowane na wzmocnienie i uzupełnienie pierwszego filaru; wzywa państwa członkowskie do bardziej skutecznego koordynowania ich polityki emerytalnej oraz do wymiany najlepszych praktyk na poziomie europejskim; wzywa Komisję do oceny zapotrzebowania na uregulowania dotyczące funduszy emerytalnych oraz potrzeby poprawy przenoszenia uprawnień emerytalnych, w tym zachowania praw do emerytury zakładowej przy zmianie pracodawcy; wzywa Komisję do zaostrzenia przepisów dotyczących przejrzystości systemów emerytalnych, angażując w ten proces partnerów społecznych na wczesnym etapie;
14. zwraca uwagę na gotowość Komisji do skuteczniejszego wspierania dialogu społecznego; z zadowoleniem przyjmuje propozycję nr 32 Aktu o jednolitym rynku; wzywa Komisję do rozpoczęcia konsultacji z prawdziwego zdarzenia z partnerami społecznymi i włączenia w proces konsultacji wniosków dotyczących opracowania przez partnerów społecznych kodeksu postępowania gwarantującego dialog społeczny, przewidywanie komunikacji i jej terminowe przeprowadzanie, zaangażowanie ze strony wielu udziałowców, możliwość zmiany kwalifikacji dla wszystkich, uwzględnienie konsekwencji zdrowotnych zmian i zatrudnienia, w celu utworzenia europejskiego mechanizmu przewidywania restrukturyzacji przemysłu, tak aby można było w bardziej skuteczny sposób przenieść środki do nowopowstałych sektorów oraz oferować pracownikom więcej lepszych nowych możliwości;
15. zwraca uwagę na zasadnicze znaczenie szkoleń i kwalifikacji, które są kluczowymi elementami tworzenia miejsc pracy i integracji społecznej, a w rezultacie powodzenia jednolitego rynku;
16. z zadowoleniem przyjmuje wnioski nr 32 i 35 dotyczące uznawania kwalifikacji i zdobytego doświadczenia; domaga się, by zostało to włączone w europejskie ramy kwalifikacji oraz uwzględniane w układach zbiorowych pracy w obrębie sektorów i /lub przedsiębiorstw, zgodnie z procedurami obowiązującymi w poszczególnych państwach członkowskich;
17. z zadowoleniem przyjmuje zamiar przeprowadzenia przez Komisję przeglądu dyrektywy o uznawaniu kwalifikacji zawodowych (2005/36/WE
Dz.U. L 271 z 16.10.2007, s. 18. ); wzywa Komisję do przeprowadzenia badania na temat wprowadzenia legitymacji zawodowej, która mogłaby zawierać, między innymi, informacje na temat kwalifikacji, doświadczenia zawodowego i przestrzegania przepisów podatkowych, respektując jednocześnie zasady ochrony danych osobowych; proponuje, aby rozważyć możliwość połączenia paszportu umiejętności z legitymacją zawodową, tak aby stworzyć wspólną, jednolitą legitymację na szczeblu UE;
18. z zadowoleniem przyjmuje kartę „mobilna młodzież” mającą na celu poprawę studiów, szkoleń i warunków zatrudnienia młodych ludzi zagranicą; zwraca uwagę na fakt, że inicjatywa ta nie jest w żadnym razie wystarczającym narzędziem walki z alarmującym poziomem bezrobocia młodych w Europie;
19. z zadowoleniem przyjmuje propozycje wspierające innowacyjny potencjał ekonomii społecznej i domaga się, by rynek wewnętrzny respektował różnorodność osób prawnych; różnorodność modeli biznesowych reprezentowanych między innymi przez spółdzielnie i towarzystwa wzajemne postrzega jako wspólne dobro, które oparło się kryzysowi i które powinno być cenione; zwraca uwagę na sektor społecznej i ekologicznej gospodarki obejmujący spółdzielnie, towarzystwa wzajemne, stowarzyszenia i fundacje, który odgrywa szczególnie ważną rolę w tworzeniu zrównoważonego zatrudnienia i rozwoju oraz w zwalczaniu ubóstwa i wykluczenia społecznego; wzywa do podjęcia działań w celu utworzenia odrębnego europejskiego statutu fundacji, towarzystw wzajemnych i stowarzyszeń, aby uniknąć niepewności prawnej, ułatwić operacje transgraniczne oraz zagwarantować, że takie ukierunkowane społecznie i innowacyjne przedsiębiorstwa są w stanie w pełni wykorzystać swój potencjał gospodarczy i społeczny na jednolitym rynku;
20. domaga się szerszego włączenia ekonomii społecznej w krajowe plany działań opracowywane pod auspicjami organizacji międzynarodowych w dziedzinie integracji społecznej oraz większego wsparcia ekonomii społecznej za pomocą funduszy strukturalnych i programów innowacyjności społecznej; z zadowoleniem przyjmuje potraktowanie przedsiębiorstw gospodarki społecznej jako części środków służących społecznej gospodarce rynkowej i wzywa do podjęcia działań mających na celu zwiększenie ich transgranicznego dostępu i zmaksymalizowanie ich potencjału biznesowego i możliwości zatrudnienia na jednolitym rynku; proponuje zatem, by nawiązać bliską współpracę i odbywać narady w przypadku decyzji rad EPSCO i ECOFIN;
21. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący konsultacji w sprawie statutu spółdzielni europejskiej mający na celu uczynienie jej atrakcyjniejszą dla przedsiębiorców;
22. przypomina, że w rezolucji w sprawie gospodarki społecznej Parlament Europejski zażądał szerszego uznawania przedsiębiorstw gospodarki społecznej, łącznie z ogólnym włączeniem tej koncepcji do polityki UE, zacieśnionym dialogiem z przedstawicielami gospodarki społecznej, większym wsparciem dla przedsiębiorczości i przyznaniem jej miejsca w dialogu społecznym; przypomina, że w tej samej rezolucji Parlament Europejski wezwał do uwzględnienia przedsiębiorstw gospodarki społecznej w rejestrach krajowych oraz do sporządzenia szczegółowych statystyk dotyczących działalności przedsiębiorstw gospodarki społecznej;
23. z zadowoleniem przyjmuje wniosek nr 38 i inicjatywę Komisji do rozwoju ładu korporacyjnego i odpowiedzialności społecznej, w szczególności w celu zwiększenia zaangażowania pracownika i poprawy przejrzystości informacji dostarczanych przez przedsiębiorstwa, w tym przedstawiania informacji na temat przestrzegania norm społecznych i ochrony środowiska, jawności wynagrodzeń kadry kierowniczej i poszanowania praw człowieka; domaga się zwłaszcza wspierania akcjonariatu pracowniczego, wzmocnienia długoterminowego zaangażowania akcjonariuszy i promowania praw pracowników i ich przedstawicieli w zakresie dostępu do informacji i konsultacji, wraz z prawem do udziału w procesie decyzyjnym; podkreśla, że większa przejrzystość, dobre stosunki z personelem oraz procesy produkcyjne zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju, również leżą w interesie przedsiębiorstw, ich właścicieli oraz inwestorów;
24. zwraca uwagę na potrzebę przyjęcia ambitnej europejskiej polityki przemysłowej, której celem będzie wzmocnienie gospodarki realnej oraz przejście do bardziej inteligentnej i zrównoważonej gospodarki.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
14.2.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
19
13
18
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Regina Bastos, Edit Bauer, Jean-Luc Bennahmias, Pervenche Berès, Mara Bizzotto, Philippe Boulland, Milan Cabrnoch, David Casa, Alejandro Cercas, Ole Christensen, Derek Roland Clark, Sergio Gaetano Cofferati, Marije Cornelissen, Tadeusz Cymański, Karima Delli, Proinsias De Rossa, Frank Engel, Sari Essayah, Richard Falbr, Ilda Figueiredo, Thomas Händel, Marian Harkin, Roger Helmer, Liisa Jaakonsaari, Danuta Jazłowiecka, Martin Kastler, Ádám Kósa, Patrick Le Hyaric, Veronica Lope Fontagné, Olle Ludvigsson, Elizabeth Lynne, Thomas Mann, Elisabeth Morin-Chartier, Csaba Őry, Siiri Oviir, Rovana Plumb, Konstantinos Poupakis, Sylvana Rapti, Licia Ronzulli, Elisabeth Schroedter, Joanna Katarzyna Skrzydlewska, Jutta Steinruck, Traian Ungureanu
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Raffaele Baldassarre, Françoise Castex, Jelko Kacin, Ria Oomen-Ruijten, Evelyn Regner, Emilie Turunen
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Catherine Bearder
1.3.2011
OPINIA Komisji Prawnej
dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków
( 2010/2278(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Toine Manders
WSKAZÓWKI
Komisja Prawna zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. zdecydowanie twierdzi, że jedynym sposobem na zachowanie społecznej gospodarki rynkowej jest rewitalizacja przedsiębiorstw, a w szczególności sektora małych przedsiębiorstw, oraz obowiązywanie takiego samego ustawodawstwa, co stworzy w państwach członkowskich pewność prawną dla obywateli i przedsiębiorstw, najlepiej w oparciu o rozporządzenia; uważa, że potrzebne są szersze horyzonty oraz dużo wyobraźni ze strony instytucji europejskich;
2. uważa, że w celu dopilnowania, aby środki dotyczące jednolitego rynku koncentrowały się na obywatelach ważne jest wprowadzanie klauzuli społecznej do wszystkich aktów ustawodawczych dotyczących jednolitego rynku, przewidzianych w traktacie lizbońskim, aby wspierać m.in. wysoki poziom zatrudnienia, odpowiednią ochronę socjalną (w szczególności poprzez zabezpieczenie prawa pracy, warunków pracy i praw pracowniczych) oraz zwalczanie wykluczenia społecznego, w oparciu o ważny dorobek prawny, jakim jest dyrektywa 2006/123/WE oraz rozporządzenie Rady 1998/2679/WE; podkreśla znaczenie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG) ze względu na ich wkład w ogólną konkurencyjność gospodarki europejskiej i w przemiany rynków i technologii oraz przez wzgląd na ich zasadniczą i uniwersalną rolę jako podstawowe prawo obywateli europejskich; podkreśla potrzebę podejmowania dodatkowych działań dotyczących ładu korporacyjnego i społecznej odpowiedzialności biznesu w celu opracowania strategii politycznych mających na celu stworzenie rzetelnej i odpowiedzialnej polityki wynagrodzeń, zapewnienie udziału pracowników i konsultacji z nimi oraz waloryzację długoterminowego zaangażowania zainteresowanych stron; zwraca uwagę na rolę podmiotów gospodarki społecznej, które są przedstawicielami wartościowego alternatywnego modelu biznesowego i pomyślnie funkcjonują na rynku, zapewniając usługi, zatrudnienie i włączenie społeczne; wzywa Komisję do uwzględnienia propozycji dotyczących różnych europejskich statutów dla stowarzyszeń oraz towarzystw ubezpieczeń wzajemnych i fundacji oraz do przedsięwzięcia środków wsparcia umożliwiających dalsze opracowywanie statutu spółdzielni europejskiej, co ma na celu stworzenie równych szans w stosunku do innych rodzajów przedsiębiorstw;
3. podkreśla, że chociaż prawa o charakterze niegospodarczym przysługujące obywatelom korzystającym ze swoich praw na jednolitym rynku nie zostały ujęte w komunikacie Komisji, obietnica podjęcia wysiłków w celu poprawy istniejącej sytuacji w zakresie aktów stanu cywilnego odpowiada koncepcji Komisji dotyczącej wprowadzenia europejskiego paszportu umiejętności oraz karty „Mobilna młodzież”; w szczególności docenia pomysł stworzenia europejskiego systemu pożyczek dla studentów na potrzeby mobilności, w celu umożliwienia większej liczbie młodych Europejczyków, w szczególności tym, których sytuacja jest najtrudniejsza, odbycia studiów, szkolenia lub praktyki zawodowej w innym państwie oraz zdecydowanie popiera rozbudowę strony internetowej Komisji poświęconej „Mobilnej młodzieży”, która powinna stać się głównym centrum informacji dla młodzieży zainteresowanej możliwościami rozwoju w Europie; uważa, że instytucje europejskie mogą dać dobry przykład w tym obszarze, zwiększając liczbę lub zakres staży i znosząc bezpłatne staże jako dyskryminujące;
4. podkreśla ponadto, że władze lokalne niepokoi brak bezpieczeństwa prawnego w odniesieniu do działań na rzecz SGEI i SSGI, za które są one odpowiedzialne;
5. z zadowoleniem przyjmuje wniosek nr 29 oraz gotowość Komisji do wdrożenia karty praw podstawowych i klauzuli społecznej (art. 9 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej);
6. podkreśla brak bezpośredniej komunikacji z obywatelami i uważa, że przedstawicielstwa UE w państwach członkowskich muszą być upoważnione do natychmiastowego reagowania na negatywne i wprowadzające w błąd doniesienia w mediach przez prezentowanie faktów i powinny podejmować dalsze wysiłki w celu zapewniania informacji na temat prawodawstwa europejskiego oraz projektów i programów europejskich, tym samym wspierając także prowadzenie opartej na wiedzy debaty na tematy europejskie; ponadto opowiada się za korzystaniem z nowoczesnej technologii w jak najszerszych i kreatywnych formach, m.in. w postaci fabularnych gier wideo, w które młodzi ludzie mogą grać w ramach współzawodnictwa na poziomie europejskim (np. jako część europejskiego konkursu dla szkół) oraz za zapewnieniem innych interaktywnych metod jako narzędzi ułatwiających dzieciom poznawanie i zdobywanie informacji na temat sposobu funkcjonowania gospodarki i UE;
7. uważa, że Komisja powinna finansować europejską wymianę umiejętności, dzięki której małe i średnie przedsiębiorstwa będą mogły korzystać z umiejętności dostępnych w większych przedsiębiorstwach, tym samym promując synergię i doradztwo;
8. w związku z tym podkreśla również, że w obecnej sytuacji gospodarczej przedsiębiorstwa i sektor publiczny coraz częściej uciekają się do staży bezpłatnych, by unikać zatrudniania młodych osób w ramach umowy o pracę; uważa, że nie pomniejszając w żaden sposób użyteczności takich środków pozwalających młodym osobom na zdobycie doświadczenia zawodowego, należy stworzyć model europejskiego systemu transgranicznych krótkoterminowych umów o pracę, aby umożliwić młodym osobom zdobywanie doświadczenia zawodowego w wybranej przez nich dziedzinie w kraju innym niż ich własny bez żadnego ryzyka dla pracodawcy; uważa, że europejska wymiana umiejętności proponowana w poprzednim akapicie mogłaby zostać wykorzystana do zarządzania tym systemem poprzez łączenie osób poszukujących pracy z pracodawcami, pomoc przy załatwianiu formalności administracyjnych i oferowanie dotacji uczestniczącym MŚP; jest głęboko przekonany, że przyniosłoby to znaczne korzyści zainteresowanym młodym osobom (doświadczenie zawodowe i możliwość stałej pracy, nauka języków obcych, zdobywanie umiejętności itp.), przedsiębiorstwom (rozwój handlu transgranicznego, zwiększenie bazy potencjalnych pracodawców itp.) i Unii Europejskiej jako całości (korzyści pod względem spójności społecznej, pozytywny wpływ na handel wewnątrzunijny i zatrudnienie, większa mobilność geograficzna);
9. podkreśla, że obywatele czują się poszkodowani z powodu oferowanych im przez banki niskich stóp procentowych na rachunkach oszczędnościowych oraz że małe przedsiębiorstwa mają trudności ze zdobyciem funduszy po opłacalnych stopach procentowych, jeżeli w ogóle takowe uzyskają; uważa w związku z tym, że należy promować udzielanie pożyczek wzajemnych przez podmioty prywatne, w razie potrzeby za pomocą przepisów prawnych, na poziomie europejskim; uważa również, że Komisja powinna rozważyć, w jaki sposób zachęcać oraz promować systemy „aniołów biznesu” i doradztwa na poziomie europejskim; jest zdania, że wszystko to można by połączyć z portalem obywatelskim dla małych przedsiębiorstw;
10. jest zdania, że MŚP należy umożliwić szerokie wykorzystanie handlu elektronicznego w Europie; ubolewa nad faktem, że Komisja nie przedstawi wniosku w sprawie europejskiego systemu rozstrzygania sporów online w odniesieniu do transakcji cyfrowych przed 2012 r., dwanaście lat po tym, jak we wrześniu 2000 r.
Parlament wezwał do podjęcia takiej inicjatywy
Sprawozdanie D. Wallis na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych, A5-0253/2000 . ;
11. opowiada się za bardziej praktyczną pomocą dla europejskich spółdzielni transgranicznych i za innymi środkami wspierającymi wspólne przedsięwzięcia realizowane przez MŚP, a także ma nadzieję, że wnioski dotyczące rozporządzeń w sprawie statusu europejskiego towarzystwa wzajemnej pomocy i europejskiego stowarzyszenia zostaną ponowione, po tym jak zostały przez Komisję wycofane wbrew radzie Parlamentu; zdecydowanie twierdzi, że inicjatywy takie wraz z wymienionymi wcześniej inicjatywami mogą dać ludziom możliwość wykorzystania ich talentu i kreatywności, zapewnić pracę oraz dodać optymizmu i nadziei;
12. podkreśla, że w celu lepszego zrozumienia funkcjonowania instytucji europejskich i większej wyrozumiałości dla nich obywatele UE powinni mieć móc dysponować wszelkiego rodzaju informacjami online odpowiednio przetłumaczonymi za pomocą dostępnych i łatwych w użyciu programów do tłumaczenia online, tak aby mogli czytać potrzebne im informacje we własnym języku;
13. podkreśla, że można i należy zwiększyć skuteczność i legitymację demokratyczną poszerzonej UE, ponieważ poparcie obywateli europejskich dla UE wyraźnie się zmniejsza; jest zdania, że zbyt mało czasu i wysiłku poświęca się zbliżaniu obywateli Europy oraz że wykorzystuje się w tym celu nieprawidłową metodę, co powinno być podstawową działalnością UE; w związku z tym zwraca się do państw członkowskich i instytucji UE o zapewnienie wsparcia dla UE, o zachęcanie obywateli europejskich do opowiadania się za wartościami UE oraz o przekonywanie ich o użyteczności, korzyściach i pozytywnym wpływie UE.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
28.2.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
18
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Raffaele Baldassarre, Sebastian Valentin Bodu, Françoise Castex, Christian Engström, Klaus-Heiner Lehne, Antonio Masip Hidalgo, Alajos Mészáros, Bernhard Rapkay, Evelyn Regner, Francesco Enrico Speroni, Alexandra Thein, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Piotr Borys, Sergio Gaetano Cofferati, Sajjad Karim, Eva Lichtenberger, Toine Manders
1.3.2011
OPINIA Komisji Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków
(2010/2278 (INI))
Sprawozdawca komisji opiniodawczej: Wim van de Camp
WSKAZÓWKI
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. z zadowoleniem przyjmuje komunikat Komisji pt. „W kierunku Aktu o jednolitym rynku”, wyraża jednak ubolewanie z powodu niezadowalającego tempa wdrażania przepisów dotyczących jednolitego rynku; wzywa państwa członkowskie do przyspieszenia tego procesu oraz do pełnego i właściwego wdrożenia istniejących przepisów, w tym dyrektywy o usługach i pakietu towarowego;
2. podkreśla, że nie tylko przepisy dotyczące jednolitego rynku są źle wdrażane i stosowane przez państwa członkowskie, lecz również inne przepisy dotyczące praw obywateli europejskich i innych osób posiadających prawo pobytu; wzywa państwa członkowskie do zadbania o sprawniejsze wdrożenie zwłaszcza dyrektywy o swobodnym przepływie (2004/38/WE);
3. apeluje o większe włączenie obywateli europejskich w proces tworzenia jednolitego rynku; wzywa parlamenty państw członkowskich, władze regionalne i lokalne oraz partnerów społecznych do wzięcia aktywnego udziału w nagłaśnianiu korzyści płynących z jednolitego rynku;
4. wzywa Komisję do zadbania o to, aby obywatele uczestniczyli aktywnie w konsultacjach, dialogu i grupach eksperckich związanych z jednolitym rynkiem przy jednoczesnym zagwarantowaniu wyważonej reprezentacji wszystkich zainteresowanych podmiotów, w tym również społeczeństwa obywatelskiego oraz małych i średnich przedsiębiorstw;
5. wzywa państwa członkowskie do niepostrzegania wniosku Komisji w sprawie horyzontalnej dyrektywy dotyczącej przeciwdziałania dyskryminacji (COM(2008) 426) jedynie w kategoriach kosztów, lecz również do spojrzenia na nią z perspektywy potencjalnych korzyści w przypadku, gdy obywatele, którzy wcześniej nie czuli się bezpiecznie w pewnych dziedzinach, zaczną w nich korzystać z usług;
6. uważa za godny ubolewania fakt, iż niektóre państwa członkowskie nie uznają pełnej równości partnerów tej samej płci, kiedy ci próbują korzystać z praw w zakresie swobodnego przepływu, i wyraża nadzieję, że ich przyszli przywódcy będą się wstydzić takiej postawy;
7. zdecydowanie popiera „25 działań na rzecz poprawy jakości życia obywateli UE”, wymienionych w sprawozdaniu na temat obywatelstwa UE za rok 2010 (COM(2010) 603), zwłaszcza zaś te dotyczące poprawy ochrony ofiar, podejrzanych i oskarżonych;
8. wzywa Komisję do lepszego informowania ofiar, podejrzanych i oskarżonych za pośrednictwem portalu e-sprawiedliwość oraz do zadbania o to, aby co najmniej link do tych informacji znajdował się na portalu „Twoja Europa” oraz aby był dostępny punkt kompleksowej obsługi;
9. domaga się, by państwa członkowskie przyspieszyły wdrażanie dyrektywy 2006/123/WE w sprawie usług świadczonych na rynku wewnętrznym oraz szybko przygotowały dyrektywę ramową w sprawie usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym;
10. wzywa państwa członkowskie do zagwarantowania obywatelom prawdziwej swobody przemieszczania się, zwłaszcza przez wzajemne uznawanie kwalifikacji zawodowych i dyplomów, a także możliwości przenoszenia za granicę świadczeń socjalnych;
11. podkreśla, że należy ocenić stan wdrożenia przez państwa członkowskie wszystkich przepisów dotyczących jednolitego rynku w szybszy i bardziej przejrzysty sposób;
12. z zadowoleniem przyjmuje dyrektywę w sprawie praw pacjentów w ramach transgranicznej opieki zdrowotnej oraz wzywa państwa członkowskie do jej pełnego wdrożenia;
13. podkreśla, że wyzwania demograficzne wymagają strategii, która pomogłaby tworzyć miejsca pracy, wypełniające luki na rynku pracy UE;
14. podkreśla, że swobodny przepływ pracowników i usług to jedna z podstawowych zasad jednolitego rynku od chwili wejścia w życie traktatu rzymskiego; uważa, że usunięcie wciąż istniejących barier w zakresie mobilności siły roboczej w UE ułatwiłoby pełne korzystanie ze wszystkich swobód, jakie daje jednolity rynek, oraz przyczyniłoby się do ograniczenia pracy nierejestrowanej i bezrobocia;
15. apeluje do Komisji o zwrócenie się do państw członkowskich, które nadal stosują ograniczenia na swoich rynkach pracy, o dokonanie przeglądu przepisów przejściowych z myślą o otwarciu rynków pracy dla wszystkich pracowników europejskich, co przyczyni się do utrzymania zatrudnienia w UE w okresie globalnego kryzysu gospodarczego;
16. uważa, że napływ wysoko wykwalifikowanych imigrantów i pracowników sezonowych jest korzystny dla gospodarki europejskiej; wobec tego wzywa państwa członkowskie do aktywnego usuwania w trybie przyspieszonym ograniczeń istniejących na ich rynkach pracy w stosunku do wszystkich obywateli UE; ponadto wzywa Komisję do dalszego rozwoju polityki imigracyjnej w stosunku do tych grup, zwracając uwagę, aby krajów pochodzenia imigrantów nie pozbawiać niezbędnych im zasobów ludzkich, i przy jednoczesnej poprawie zarządzania granicami zewnętrznymi i zapobiegania nielegalnej imigracji;
17. ponownie podkreśla, że państwa członkowskie powinny odrzucać wnioski dotyczące zatrudnienia wysoko wykwalifikowanych obywateli z krajów trzecich w sektorach rynku pracy, do których dostęp dla pracowników z innych państw członkowskich jest ograniczony na mocy przepisów przejściowych; preferencyjne traktowanie pracowników z UE pozwoliłoby uniknąć niespójności na obszarze jednolitego rynku UE;
18. uważa, że walka z korupcją i przestępczością zorganizowaną ma decydujące znaczenie dla sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego, oraz wzywa Komisję i państwa członkowskie do kontynuowania działań w tej dziedzinie przy wykorzystaniu wszelkich dostępnych instrumentów, w tym również mechanizmu weryfikacji i współpracy;
19. podkreśla potrzebę uwzględnienia przy opracowywaniu Aktu o jednolitym rynku celów programu sztokholmskiego, zwłaszcza w odniesieniu do kwestii otwartych granic i swobodnego przepływu towarów, kapitału, usług i osób.
*** WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
28.2.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
29
5
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Sonia Alfano, Alexander Alvaro, Rita Borsellino, Simon Busuttil, Carlos Coelho, Cornelis de Jong, Kinga Gál, Kinga Göncz, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Ágnes Hankiss, Salvatore Iacolino, Sophia in ‘t Veld, Lívia Járóka, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Véronique Mathieu, Louis Michel, Claude Moraes, Georgios Papanikolaou, Judith Sargentini, Birgit Sippel, Renate Sommer, Rui Tavares, Wim van de Camp, Daniël van der Stoep, Axel Voss, Renate Weber, Tatjana Ždanoka
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Leonidas Donskis, Monika Hohlmeier, Franziska Keller, Kyriacos Triantaphyllides, Cecilia Wikström
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Marina Yannakoudakis
2.2.2011
OPINIA Komisji Petycji
dla Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
w sprawie jednolitego rynku dla Europejczyków
(2010/2278 (INI))
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej: Erminia Mazzoni
WSKAZÓWKI
Komisja Petycji zwraca się do Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. popiera koncepcję Komisji dotyczącą przyjęcia w pierwszej kolejności Aktu o jednolitym rynku, co oznacza przeprowadzenie w całej Europie całościowej i pragmatycznej debaty na temat korzyści i kosztów rynku wewnętrznego, oraz zwraca się do Komisji o zapewnienie skutecznego stosowania przepisów dotyczących rynku wewnętrznego, które zmniejszają obciążenie administracyjne dla obywateli;
2. z zadowoleniem przyjmuje cel, którym jest umieszczenie obywateli europejskich w centrum jednolitego rynku jako głównych podmiotów odbudowy gospodarczej w Europie z myślą o przywróceniu zaufania do jednolitego rynku;
3. podziela przekonanie, że pełne urzeczywistnienie jednolitego rynku europejskiego powinno stanowić podstawę ukończenia procesu integracji politycznej i gospodarczej;
4. zgadza się z celem, którym jest wspólne stworzenie jednolitego konkurencyjnego rynku na szczeblu europejskim i wspólne dążenie do osiągnięcia nowych bardziej ambitnych celów w zakresie polityki w służbie społecznej gospodarki rynkowej umożliwiającej sprostanie obecnym wyzwaniom, tworzenie nowych możliwości zatrudnienia oraz wspieranie inteligentnego, ekologicznego i sprzyjającego integracji społecznej rozwoju przynoszącego korzyści zarówno przedsiębiorstwom, jak i obywatelom;
5. z zadowoleniem przyjmuje apel Komisji do państw członkowskich o ograniczanie deficytu transpozycji dyrektyw w sprawie jednolitego rynku do poziomu 0,5% oraz o zgłaszanie tabel korelacji ze środkami transpozycji;
6. powtarza swoje postulaty dotyczące zdecydowanego skrócenia czasu trwania wszczynanego przez Komisję postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w celu zmuszenia państw członkowskich do przestrzegania prawodawstwa UE, lecz wyraża ubolewanie nad faktem, że postępowanie takie nie wywiera bezpośrednich skutków na obywateli lub mieszkańców UE, którzy mogli stać się ofiarami braku egzekwowania przepisów UE;
7. stwierdza, że państwa członkowskie mają obowiązek przyjęcia i wdrożenia prawodawstwa europejskiego dotyczącego rynku wewnętrznego i związanych z nim praw obywatelskich przysługujących Europejczykom;
8. popiera zamiar przeprowadzenia przez Komisję szerszych konsultacji ze społeczeństwem obywatelskim (zainteresowanymi stronami, organizacjami pozarządowymi, związkami zawodowymi, pracodawcami itd.) podczas przygotowywania tekstów ustawodawczych dotyczących rynku wewnętrznego;
9. uważa, że proces składania i rozpatrywania petycji może pozytywnie przyczynić się do przyjęcia przez obywateli lepszego podejścia do rynku wewnętrznego;
10. uważa, że UE musi zmienić sposób postrzegania jednolitego rynku przez obywateli poprzez uświadomienie i umożliwienie im zrozumienia jego korzyści;
11. zachęca Komisję do przyjęcia jasnej, dostępnej i zrozumiałej „karty obywatela” dotyczącej prawa do zamieszkania i pracy w dowolnym miejscu w UE oraz do rozwijania wielojęzycznej, ukierunkowanej na cel komunikacji dotyczącej codziennych problemów, które napotykają obywatele podczas przemieszczania się, zakupów lub sprzedaży w Europie, a także standardów społecznych, standardów w zakresie ochrony zdrowia, ochrony konsumentów i ochrony środowiska, których mają oni prawo oczekiwać;
12. zwraca się o rzeczywiste wspieranie kompleksowych punktów informacyjnych dla obywateli potrzebujących porady o prawach przysługujących w UE, aby obywatele europejscy mieli świadomość realiów rynku wewnętrznego, oraz uważa, że Parlament Europejski powinien także zostać bezpośrednio zaangażowany w te działania w ramach własnej strategii komunikacji;
13. wzywa Komisję do przedstawienia praktycznych propozycji dotyczących rozszerzenia ochrony konsumentów przed nieuczciwymi praktykami handlowymi, tak aby objęła ona małe przedsiębiorstwa i pojedynczych obywateli;
14. zachęca do korzystania z alternatywnych metod rozwiązywania sporów w ramach rynku wewnętrznego, z możliwością korzystania z nich za pomocą procedury online;
15. zwraca uwagę na pozytywną rolę sieci SOLVIT pod względem oszczędności dla obywateli europejskich oraz nieformalnego rozwiązywania problemów napotykanych przez obywateli i przedsiębiorstwa w związku z nieprawidłowym stosowaniem przez władze publiczne prawa dotyczącego rynku wewnętrznego;
16. ze szczególnym zainteresowaniem odnotowuje wszystkie wysiłki mające na celu zapewnienie w UE nowoczesnej, bardziej efektywnej i skutecznej sieci transportowej, która dzięki zmniejszeniu odległości zbliżyłaby obywateli europejskich i pomogłaby zwiększyć poczucie przynależności i obywatelstwa;
17. uważa, że poprawa systemów ochrony konsumentów i ochrony danych w UE jest sposobem na zapewnienie zaufania konsumentów do transgranicznych transakcji internetowych;
18. podkreśla, że realizacja jednolitego rynku musi odbywać się przy pełnym poszanowaniu praw obywateli i mieszkańców Unii, zgodnie z zapisami Karty praw podstawowych.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
1.2.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
17
1
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Elena Băsescu, Victor Boştinaru, Philippe Boulland, Simon Busuttil, Michael Cashman, Giles Chichester, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Roger Helmer, Carlos José Iturgaiz Angulo, Peter Jahr, Miguel Angel Martínez Martínez, Erminia Mazzoni, Judith A. Merkies, Willy Meyer, Adina-Ioana Vălean, Jarosław Leszek Wałęsa, Rainer Wieland
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Tamás Deutsch, Axel Voss
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
16.3.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
21
3
13
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Pablo Arias Echeverría, Cristian Silviu Buşoi, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, António Fernando Correia De Campos, Jürgen Creutzmann, Evelyne Gebhardt, Louis Grech, Małgorzata Handzlik, Iliana Ivanova, Philippe Juvin, Sandra Kalniete, Eija-Riitta Korhola, Kurt Lechner, Hans-Peter Mayer, Gianni Pittella, Mitro Repo, Robert Rochefort, Zuzana Roithová, Heide Rühle, Matteo Salvini, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Catherine Stihler, Eva-Britt Svensson, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Kyriacos Triantaphyllides, Emilie Turunen, Bernadette Vergnaud
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Pascal Canfin, Ashley Fox, María Irigoyen Pérez, George Lyon, Morten Løkkegaard, Emma McClarkin, Amalia Sartori, Olga Sehnalová
