P6_TA(2009)0089
Współpraca pomiędzy sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych
A6-0058/2009
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 10 marca 2009 r. dotycząca współpracy pomiędzy sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych ( 2008/2180(INI) )
Parlament Europejski,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji na temat stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1206/2001 z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie współpracy pomiędzy sądami państw członkowskich przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych ( COM(2007)0769 ),
–
uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1206/2001 Dz.U. L 174 z 27.6.2001, s. 1.
,
–
uwzględniając trwające prace konferencji haskiej w sprawie praktycznego wdrożenia Konwencji haskiej z dnia 18 marca 1970 r. o przeprowadzaniu dowodów za granicą w sprawach cywilnych i handlowych,
–
uwzględniając art. 45 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Prawnej ( A6-0058/2009 ),
A.
mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 nie było stosowane tak skutecznie, jak to mogło mieć miejsce, i że z tego powodu konieczne było podjęcie dodatkowych kroków mających na celu poprawę współpracy między sądami państw członkowskich w zakresie przeprowadzania dowodów oraz zwiększenie skuteczności rozporządzenia,
B.
mając na uwadze, że rozporządzenie (WE) nr 1206/2001 przewiduje ulepszenie, uproszczenie i przyspieszenie współpracy między sądami przy przeprowadzaniu dowodów w sprawach cywilnych lub handlowych,
C.
mając na uwadze, że Komisja na przełomie lat 2006/2007 dokonała w państwach członkowskich dystrybucji łącznie 50 tys. egzemplarzy praktycznego przewodnika, lecz że doszło do tego o wiele za późno i w związku z tym konieczne jest podjęcie dodatkowych kroków mających na celu lepsze poinformowanie stron, których ta procedura dotyczy, w szczególności sądów i prawników, na temat rozporządzenia,
D.
mając na uwadze, że Komisja uważa jednak, iż ograniczony do 90 dni okres, w którym należy wykonać wniosek o przeprowadzenie dowodów, określony w art. 10 ust. 1 rozporządzenia jest przekraczany w "wielu przypadkach" oraz, że "w niektórych przypadkach potrzeba nawet ponad pół roku";
E.
mając na uwadze, że jedynie kilka państw członkowskich dysponuje obecnie środkami technicznymi umożliwiającymi przeprowadzanie wideokonferencji, zatem technika ta nie jest dostatecznie wykorzystywana; mając ponadto na uwadze, że państwa członkowskie w niedostatecznym stopniu wspierają wprowadzanie nowoczesnej technologii łączności, zaś Komisja nie zgłasza żadnych konkretnych propozycji poprawy tego stanu rzeczy,
1.
krytykuje opóźnienie w przedstawieniu wyższej wspomnianego sprawozdania Komisji, które zgodnie z art. 23 rozporządzenia (WE) nr 1206/2001 miało zostać przedstawione do 1 stycznia 2007 r., w rzeczywistości jednak zastało przedłożone w dniu 5 grudnia 2007 r.;
2.
podziela opinię Komisji, że państwa członkowskie powinny dołożyć większych starań w celu dostatecznego zainteresowania sędziów i prawników rozporządzeniem aby zachęcić do bezpośrednich kontaktów międzysądowych, jako że metoda bezpośredniego przeprowadzania dowodów w trybie art. 17 rozporządzenia potwierdziła, że może uprościć i przyspieszyć przeprowadzanie dowodów, nie powodując szczególnych problemów;
3.
uważa, że należy pamiętać, iż jednostki centralne przewidziane w rozporządzeniu wciąż mają do odegrania ważną rolę polegającą na nadzorowaniu pracy sądów odpowiedzialnych za rozpatrywanie wniosków na mocy rozporządzenia oraz na rozwiązywaniu pojawiających się problemów; wskazuje, że europejska sieć sądowa może pomóc w rozwiązaniu problemów, których nie udało się rozwiązać jednostkom centralnym oraz że rzadziej odwoływano by się do tych jednostek gdyby sądy wzywające były lepiej zaznajomione z rozporządzeniem; jest zdania, że pomoc zapewniana przez jednostki centralne może być decydująca dla małych lokalnych sądów po raz pierwszy stojących przed problemem związanym z przeprowadzeniem dowodów w kontekście transgranicznym;
4.
opowiada się za szerokim wykorzystaniem technologii informacyjnej i wideokonferencji w połączeniu z bezpiecznym systemem wysyłania i odbierania poczty elektronicznej, która powinna stać się we właściwym czasie powszechnym środkiem przekazywania wniosków dotyczących przeprowadzenia dowodów; zauważa, że niektóre państwa członkowskie, odpowiadając na kwestionariusz rozesłany przez konferencję haską, wymieniają problemy związane z kompatybilnością łączy wideo oraz uważa, że należy się tym zająć w ramach europejskiej strategii w dziedzinie e-sprawiedliwości;
5.
uważa, że zarówno fakt, iż wiele państw członkowskich nie dysponuje jeszcze środkami technicznymi umożliwiającymi przeprowadzanie wideokonferencji, jak i wniosek Komisji, że nowoczesne środki przekazu informacji są "wciąż raczej rzadko używane" potwierdzają sensowność planów na rzecz europejskiej strategii w dziedzinie e-sprawiedliwości, zalecanych ostatnio przez Komisję Prawną Parlamentu, ponagla państwa członkowskie do zainwestowania większych środków celem zainstalowania nowoczesnych urządzeń komunikacyjnych w sądach i przeszkolenia sędziów w zakresie ich używania, a także wzywa Komisję do przedstawienia konkretnych propozycji poprawy tego stanu; uważa, że należy jak najszybciej udostępnić pomoc i wsparcie finansowe Unii Europejskiej na odpowiednim poziomie;
6.
jest zdania, że w ramach strategii w dziedzinie e-sprawiedliwości należy dołożyć starań niezbędnych do zaspokojenia potrzeb z zakresu tłumaczeń pisemnych i ustnych wynikających z przeprowadzania dowodów w kontekście transgranicznym w poszerzonej Unii Europejskiej;
7.
odnotowuje z obawą stwierdzenie Komisji dotyczące faktu, że ograniczony do 90 dni okres, w którym należy wykonać wniosek o przeprowadzenie dowodów, określony w art. 10 ust. 1 rozporządzenia jest przekraczany w "wielu przypadkach" oraz, że "w niektórych przypadkach potrzeba nawet ponad pół roku"; wzywa Komisję, aby możliwie najszybciej przedłożyła konkretne propozycje działań mających na celu rozwiązanie tego problemu, przy jednoczesnym rozważeniu możliwości wskazania organu zajmującego się rozpatrywaniem skarg lub osoby kontaktowej w ramach europejskiej sieci sądowniczej;
8.
krytykuje wynikające ze sprawozdania Komisji stwierdzenie, że w wyniku rozporządzenia (WE) nr 1206/2001 uzyskano kompleksową poprawę w zakresie przeprowadzania dowodów, co stwarza fałszywy obraz sytuacji; wzywa zatem Komisję do dołożenia wszelkich starań, między innymi w kontekście strategii w dziedzinie e-sprawiedliwości, aby doprowadzić do realizacji rzeczywistego potencjału rozporządzenia w zakresie poprawy funkcjonowania cywilnego wymiaru sprawiedliwości z punktu widzenia obywateli, przedsiębiorstw, prawników i sędziów;
9.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
