Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej E-005816/2011
do Komisji
art. 117 Regulaminu
Jarosław Leszek Wałęsa (PPE)
(15 czerwca 2011 r.)
Przedmiot: Problem rozminowywania oraz pomoc krajom dotkniętym tym problemem
Po zakończeniu działań wojennych w wielu krajach dotkniętych konfliktami znaczne zagrożenie stanowią miny przeciwpiechotne oraz improwizowane urządzenia wybuchowe, które prowadzą do kalectwa i śmierci ludności cywilnej, a w szczególności dzieci.
Po 14 latach od podpisania Konwencji Ottawskiej w sprawie min przeciwpiechotnych ciągle aż 90 krajów jest dotkniętych tym problemem.
Najgorsza sytuacja jest w Afganistanie, Angoli i Bośni.
Społeczność międzynarodowa wykazała się dużą wrażliwością oraz zaangażowaniem w kwestii pomocy finansowej ofiarom oraz przeznaczyła w latach 1999-2009 wsparcie w wysokości 3,9 miliarda dolarów na rozminowywanie.
Dzięki temu oraz zapisom konwencji liczba ofiar spadła z osiemnastu tysięcy w roku 1999 do czterech tysięcy w roku 2009.
Jednakże wiele kwestii dotyczących dostępności do improwizowanych urządzeń wybuchowych, przejrzystości finansowania pomocy oraz państw, które odmawiają podpisania konwencji może budzić zaniepokojenie.
Uważam, że należy skoncentrować wysiłki na zapewnieniu długofalowej pomocy ofiarom na szczeblu lokalnym, m.in. wykorzystując i szkoląc personel oraz pomagając ofiarom dotkniętym obrażeniami w powrocie do normalnego życia w społeczeństwie.
Jakie środki zaradcze mogłaby podjąć Komisja w celu zmniejszenia produkcji min przeciwpiechotnych zwłaszcza w kontekście Chin oraz Rosji, które szacunkowo posiadają odpowiednio 100 i 24,5 milionów min?
W jaki sposób Komisja planuje uaktualnić wytyczne w sprawach rozminowywania, tak aby zapewnić szybki oraz bardziej elastyczny rozdział środków finansowych?
