14.2.2011 B7-0131/2011 PROJEKT REZOLUCJI złożony w odpowiedzi na pytanie wymagające odpowiedzi ustnej B7-0011/2011 oraz B7‑0013/2011
zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu
w sprawie wdrożenia strategii UE na rzecz regionu naddunajskiego
Lambert van Nistelrooij
,
Tamás Deutsch
,
Jan Olbrycht
,
Marian-Jean Marinescu
,
András Gyürk
,
Andrey Kovatchev
,
László Tőkés
,
Kinga Gál
,
Béla Glattfelder
,
Iosif Matula
,
Alajos Mészáros
,
Csaba Sógor
,
Petru Constantin Luhan
,
Edit Bauer
,
Lívia Járóka
,
Ildikó Gáll-Pelcz
,
László Surján
,
József Szájer
,
Iuliu Winkler
,
Elisabeth Jeggle
,
György Schöpflin
,
Csaba Őry
,
Sabine Verheyen
,
Manfred Weber
,
Joachim Zeller
,
Elżbieta Katarzyna Łukacijewska
,
Anna Záborská
w imieniu grupy politycznej PPE
PE459.663v01-00 B7‑0131/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wdrożenia strategii UE na rzecz regionu naddunajskiego
Parlament Europejski,
– uwzględniając art. 192 i art. 265 ust. 5 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając pytanie ustne w sprawie europejskiej strategii na rzecz regionu naddunajskiego ( O-0150/09 – B7-0240/2009 ),
– uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z dnia 21 stycznia 2010 r. w sprawie europejskiej strategii na rzecz regionu naddunajskiego ( P7_TA(2010)0008 ),
– uwzględniając strategię UE dla regionu Morza Bałtyckiego,
– uwzględniając szczyt Rady Europejskiej w dniach 18-19 czerwca 2009 r., podczas którego wezwała ona Komisję do sporządzenia do 2010 r. europejskiej strategii na rzecz regionu naddunajskiego,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 24 marca 2009 r. dotyczącą zielonej księgi w sprawie spójności terytorialnej oraz stanowiska w debacie na temat przyszłej reformy polityki spójności,
– uwzględniając opinię Komitetu Regionów z października 2009 r. pt. „Strategia UE dla regionu naddunajskiego”,
– uwzględniając program prac Rady na kolejne 18 miesięcy, przygotowany przez prezydencję hiszpańską, belgijską i węgierską,
– uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej w sprawie strategii UE na rzecz regionu naddunajskiego i jej plan działania, przyjęte dnia 8 grudnia 2010 r.,
– uwzględniając art. 115 ust. 5 oraz art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Traktat z Lizbony uznaje spójność terytorialną za jeden z celów Unii Europejskiej (art. 3 TUE),
B. mając na uwadze, że strategie na rzecz makroregionów mają na celu poprawę wykorzystania dostępnych zasobów z myślą o rozwiązaniu problemów w zakresie rozwoju terytorialnego i wspólnym wypracowaniu odpowiedzi na stojące przed regionem wyzwania,
C. mając na uwadze, że modelem koordynacji strategii politycznych UE i finansowania makroregionów, czyli poszczególnych geopolitycznych jednostek terytorialnych zdefiniowanych w oparciu o szczegółowe kryteria, jest strategia dla regionu Morza Bałtyckiego,
D. mając na uwadze, że region naddunajski, obejmujący 14 krajów europejskich i 115 milionów ludzi, zarówno z państw członkowskich UE, jak i nienależących do niej – Niemcy, Austrię, Słowację, Czechy, Słowenię, Węgry, Rumunię, Bułgarię, Chorwację, Serbię, Bośnię i Hercegowinę, Czarnogórę, Mołdawię i Ukrainę – to obszar umożliwiający lepsze współdziałanie różnych obszarów polityki UE: spójności, transportu, gospodarki, energetyki, ochrony środowiska, polityki rozszerzania UE i polityki sąsiedztwa;
E. mając na uwadze, że w związku z tym strategia UE na rzecz regionu naddunajskiego powinna łączyć aspekty gospodarcze, środowiskowe, społeczne i kulturowe,
F. mając na uwadze, że Dunaj daje możliwość poszerzenia Unii Europejskiej,
G. mając na uwadze, że region naddunajski jest makroregionem o szeregu wzajemnych powiązań reprezentującym różne etapy rozwoju gospodarczego,
H. mając na uwadze, że rozwój gospodarczy regionu naddunajskiego znacznie zwiększy dobrobyt gospodarczy w tym makroregionie i pobudzi proces tworzenia miejsc pracy,
I. mając na uwadze, że w czerwcu 2009 r.
Rada Europejska zwróciła się do Komisji o sporządzenie do końca 2010 r. strategii UE na rzecz regionu naddunajskiego,
1. uważa, że rozszerzenie Unii Europejskiej oraz poważne wyzwania ponadnarodowe, takie jak kryzys gospodarczy, zagrożenia dla środowiska, zrównoważony transport, połączenia energetyczne, trwałość zasobów i ekologiczne wykorzystanie zasobów wodnych, pokazują, że współzależność poszczególnych państw wzrasta, myślenie sektorowe przestało być zasadne, a w tym kontekście ustanowienie makroregionów otwiera nowe, bardziej skuteczne perspektywy współpracy poprzez przyjęcie skoordynowanego podejścia do trwałego rozwoju na szerszym poziomie terytorialnym i rozpoczęcie skuteczniejszego wykorzystywania ogromnego potencjału rozwoju regionu naddunajskiego;
2. w związku z tym podkreśla, że strategię tę należy opracować w ramach celu współpracy terytorialnej polityki spójności (cel 3) i powinna ona opierać się na zintegrowanym, interdyscyplinarnym i terytorialnym podejściu, mając na celu lepszą koordynację działań politycznych między różnymi szczeblami zarządzania danym terytorium ze szczególnym uwzględnieniem istotnych kwestii;
3. podkreśla, iż zgodność strategii z celami UE 2020 gwarantuje, że wpisuje się ona w europejskie tendencje rozwojowe i zaangażowanie UE w inteligentny i zrównoważony rozwój sprzyjający włączeniu społecznemu oraz że przyczyni się ona do większego dobrobytu, bezpieczeństwa i pokoju, dostarczając nowych dodatkowych korzyści w obszarach polityki, gospodarki i kultury;
4. wyraża przekonanie, że przy wsparciu silnego zaangażowania politycznego państw członkowskich strategia na rzecz regionu naddunajskiego mogłaby stanowić poważny wkład w powodzenie i skuteczność europejskiej strategii odbudowy po ostatnich latach kryzysu gospodarczego i finansowego, dając nowy impuls zrównoważonemu wzrostowi na poziomie regionalnym, krajowym i europejskim, nie tylko w granicach Europy Środkowej i Południowej, lecz także w dużo szerszym kontekście geograficznym;
5. podkreśla, że strategia na rzecz regionu naddunajskiego, a także związane z nią różne formy współpracy transgranicznej, mogłyby bez trudu stać się głównym czynnikiem rozwoju gospodarczego i środowiskowego, pobudzając lokalne i regionalne starania oraz potrzeby rozwojowe, przyczyniając się do stworzenia silnych wzajemnych powiązań transgranicznych w różnych rodzajach łańcuchów dostaw przemysłowych, projektach współpracy między gminami oraz inicjatywach w zakresie modernizacji transportu transgranicznego;
6. stwierdza, że pomyślna realizacja budżetowych strategii wyjścia, które zostały / mają zostać przyjęte przez państwa członkowskie, częściowo zależy od zdolności, wydajności i gotowości czynników samorządowych do występowania na regionalnych rynkach pracy z inicjatywami w zakresie projektów pobudzających lokalny popyt na siłę roboczą, a tym samym tworzenia podstaw do inteligentnego i przyjaznego dla środowiska wzrostu, poprawy współpracy między regionami przygranicznymi różnych państw członkowskich i zapewnienia długofalowego rozwoju europejskiej sieci transportu wodnego; z tej perspektywy pierwszorzędne znaczenie ma włączenie strategii na rzecz regionu naddunajskiego w długofalową wizję europejskiej strategii rozwoju środowiskowego i przemysłowego oraz dopilnowanie, aby uzyskała ona silne i zdecydowane poparcie polityczne wszystkich państw członkowskich;
7. przyjmuje do wiadomości średnio- i długoterminowe prognozy wskazujące, że południowe regiony Europy – w tym państwa członkowskie położone w Europie Południowo-Wschodniej – będą szczególnie dotknięte skutkami zmiany klimatu; jest przekonany, że strategia na rzecz regionu naddunajskiego ma w związku z tym do odegrania ważną rolę i że należy ją opracować pod kątem i w celu złagodzenia negatywnych skutków zmiany klimatu w regionach naddunajskich, mając na względzie złożoną rolę i charakter sieci rzek (dostawa wody, aspekty ekologiczne, infrastruktura transportowa, nawadnianie i wymiar rolniczy, chronione gatunki zwierząt i roślin itd.);
8. wskazuje, że z ekologicznego punktu widzenia Europa Środkowa to jeden z najbogatszych, a jednocześnie jeden z najbardziej narażonych obszarów w Europie, który charakteryzuje się ekosystemem o wysokiej złożoności ekologicznej i ogromnej wartości, a przez to wymaga wysokiego poziomu ochrony; strategia UE na rzecz regionu naddunajskiego ma na celu przekształcenie go w atrakcyjny do życia, zrównoważony, a zarazem rozwinięty i prosperujący region poprzez zarządzanie zagrożeniami dla środowiska, takimi jak powodzie i zanieczyszczenia przemysłowe, utrzymanie kontroli nad jakością i ilością zasobów wodnych oraz zapewnienie ich zrównoważonego wykorzystania, ochronę różnorodności biologicznej, krajobrazów oraz jakości powietrza i gleb;
9. podkreśla, że inteligentny rozwój gospodarczy i inteligentne inwestycje są bardzo obiecującymi dziedzinami wzrostu gospodarczego; ekologiczne technologie i działania modernizacyjne, takie jak zwiększona wydajność energetyczna czy skuteczniejsze gospodarowanie odpadami, mogą przyczyniać się do trwałego rozwoju regionu oraz do ograniczania negatywnego wpływu działalności gospodarczej na środowisko;
10. podkreśla, że region naddunajski jest bramą Europy do Zachodnich Bałkanów, przez co europejska strategia na rzecz regionu naddunajskiego nie tylko sprzyja poprawie stosunków sąsiedzkich w Europie Środkowej, lecz także stanowi znaczną wartość dodaną w ramach polityki UE wobec Europy Wschodniej, stanowiąc zatem doskonałą okazję dla całej Unii do zacieśnienia politycznej i gospodarczej współpracy z Bałkanami, a przez to do przyczynienia się do rozszerzenia i umocnienia procesu integracji europejskiej w tym regionie;
11. dostrzega ważną rolę, jaką odgrywa strategia na rzecz regionu naddunajskiego w sprzyjaniu ekologicznej gospodarce, ekologicznej innowacji i – w szerszym zakresie – badaniom naukowym i innowacji mającym na celu powstanie nowej, konkurencyjnej gospodarki opartej na technologiach niskoemisyjnych oraz częstszemu stosowaniu podejścia przyjaznego dla środowiska w opracowywaniu transgranicznych projektów z zakresu współpracy przemysłowej;
12. podkreśla, że przyjazne dla środowiska środki transportu, takie jak kolej czy żegluga śródlądowa, powinny być traktowane priorytetowo podczas planowaniu systemu transportowego w regionie, przy pełnym poszanowaniu wszystkich odpowiednich elementów obowiązującego dorobku UE;
13. zachęca do umacniania otoczenia kulturowego Dunaju poprzez sprzyjanie dialogowi kulturowemu, wspieranie programów wymiany uniwersyteckiej i projektów na rzecz młodzieży opartych na współpracy ponadnarodowej, stymulowanie zrównoważonej turystyki i ochronę dziedzictwa historycznego i architektonicznego;
14. podkreśla absolutną potrzebę współpracy przy projektach kulturalnych z myślą o wspieraniu dialogu międzykulturowego i zrozumienia wśród krajów regionu naddunajskiego; w związku z tym podkreśla czynne zaangażowanie młodzieży w tworzenie międzynarodowych sieci za pośrednictwem placówek kulturalno-edukacyjnych;
15. zachęca do zaangażowania politycznego w celu zwiększenia zaufania obywateli i podmiotów do władz politycznych i lokalnych;
16. podkreśla potrzebę skoordynowanego podejścia z myślą o skuteczniejszym wykorzystywaniu wszystkich dostępnych środków unijnych w krajach regionu naddunajskiego, aby w jak najszerszym zakresie zrealizować cele strategii; ponadto podkreśla potrzebę zapewnienia wystarczającej elastyczności, tak aby umożliwić realizację projektów związanych ze strategią na rzecz regionu naddunajskiego w ramach istniejących programów operacyjnych;
17. podkreśla znaczenie dostarczania pomocy technicznej potrzebnej do realizacji działań i projektów prowadzonych w ramach strategii UE na rzecz regionu naddunajskiego; koszty pomocy technicznej należy w większym stopniu uznać i uwzględnić przy planowaniu ram finansowych strategii; kwotę przyznaną na pomoc należy udostępnić partnerom, jeżeli będzie ona wykorzystywana na cele i działania koordynowane na szczeblu makroregionalnym;
18. podkreśla, że niewykorzystane środki finansowe mogą również stanowić źródło finansowania projektów makroregionalnych; po zakończeniu danej perspektywy finansowej należy dokonać częściowego lub całościowego przeniesienia tych środków;
19. zwraca się do Komisji o regularne informowanie Parlamentu Europejskiego i zasięganie jego opinii w sprawie stanu wdrażania strategii UE na rzecz regionu naddunajskiego;
20. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, Komitetowi Regionów i pozostałym właściwym instytucjom.
