A7-0109/2010
19.4.2010
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności
(COM(2008)0040 – C6‑0052/2008 – 2008/0028(COD))
Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
Sprawozdawczyni:
Renate Sommer
PE 430.616v04-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 traktatu WE oraz w art. 7 traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą .
W aktach zmieniających powtórzone bez zmian fragmenty obowiązującego przepisu, do którego Parlament - w przeciwieństwie do Komisji - proponuje poprawki, zaznaczane są wytłuszczonym drukiem .
Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...].
Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów tekstu legislacyjnego w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej).
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE....................................................................................................................140
OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów .........147
OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi ...........................................................205
PROCEDURA.........................................................................................................................270
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
dotyczącej rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności
( COM(2008)0040 – C6‑0052/2008 – 2008/0028(COD) )
(Zwykła procedura legislacyjna: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2008)0040 ),
– uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 traktatu WE, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi ( C6-0052/2008 ),
– uwzględniając komunikat Komisji skierowany do Parlamentu Europejskiego i Rady, zatytułowany „Konsekwencje wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych” ( COM(2009)0665 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 i art. 114 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego,
– uwzględniając art. 55 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi ( A7-0109/2010 ),
1. przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do tego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.
Poprawka
1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 2 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(2) Swobodny przepływ bezpiecznej i pełnej żywności stanowi jeden z podstawowych aspektów rynku wewnętrznego i istotnie przyczynia się zachowania zdrowia i dobrego samopoczucia obywateli, a także do ochrony ich potrzeb społecznych i ekonomicznych.
(2) Swobodny przepływ bezpiecznej żywności stanowi jeden z podstawowych aspektów rynku wewnętrznego i istotnie przyczynia się do zachowania zdrowia i dobrego samopoczucia obywateli, a także do ochrony ich interesów społecznych i ekonomicznych.
Niniejsze rozporządzenie służy zarówno interesom rynku wewnętrznego, ponieważ gwarantuje uproszczenie przepisów prawnych i pewność prawną oraz ogranicza biurokrację, jak i obywatelom, ponieważ wprowadza jasny i zrozumiały obowiązek czytelnego etykietowania żywności.
Uzasadnienie
Nie istnieje definicja „zdrowej żywności”.
Pojęcie „bezpieczna żywność” zawiera w sobie aspekt „zdrowia”, gdyż w bezpiecznej żywności nie ma składników chorobotwórczych, a jej stan higieniczny nie nasuwa wątpliwości.
Należy podkreślić, że rozporządzenie ma na celu zarówno lepszą ochronę konsumentów, jak i harmonizację rynku wewnętrznego.
Poprawka
2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 3 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3) Aby uzyskać wysoki poziom ochrony zdrowia konsumentów i zagwarantować im prawo do informacji, należy zapewnić odpowiednie informowanie konsumentów na temat spożywanej przez nich żywności.
Na wybory dokonywane przez konsumentów mogą wpływać m.in. względy zdrowotne, ekonomiczne, związane z ochroną środowiska, społeczne i etyczne.
(3) Aby uzyskać wysoki poziom ochrony zdrowia konsumentów i zagwarantować im prawo do informacji, należy zapewnić odpowiednie informowanie konsumentów na temat spożywanej przez nich żywności.
Na decyzje o kupnie towarów mogą wpływać m.in. względy zdrowotne, ekonomiczne, związane z ochroną środowiska, społeczne i etyczne.
Uzasadnienie
Chodzi tu przede wszystkim o decyzje dotyczące zakupu towarów.
Decyzja o kupnie danego towaru jest jednocześnie decyzją o konsumpcji.
Poprawka
3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 9 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(9) Chociaż pierwotne cele i podstawowe elementy aktualnego prawodawstwa dotyczącego etykietowania nadal obowiązują, niezbędne jest uproszczenie go, aby zapewnić większy stopień jego przestrzegania i większą jego jasność dla stron zainteresowanych oraz w celu unowocześnienia go w taki sposób, aby uwzględnić zmiany, do których doszło w dziedzinie informacji o żywności.
(9) Chociaż pierwotne cele i podstawowe elementy aktualnego prawodawstwa dotyczącego etykietowania nadal obowiązują, niezbędne jest uproszczenie go, aby ułatwić jego stosowanie i zapewnić większą pewność prawną dla stron zainteresowanych oraz w celu unowocześnienia go w taki sposób, aby uwzględnić zmiany, do których doszło w dziedzinie informacji o żywności.
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu doprecyzowanie.
Poprawka
4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 10 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(10) Istnieje interes publiczny związany z zależnością zdrowia od diety i z wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych.
W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” zauważono, że oznaczanie wartości odżywczej jest ważnym narzędziem informowania konsumentów na temat składu żywności i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów.
W strategii UE w zakresie ochrony konsumentów na lata 2007-2013 podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów.
Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz właściwych informacji żywieniowych na temat żywności przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru.
(10) Istnieje interes publiczny związany z zależnością zdrowia od diety i z wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych.
W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” zauważono, że oznaczanie wartości odżywczej jest jedną z metod informowania konsumentów na temat składu żywności i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów.
Kampanie edukacyjne i informacyjne stanowią ważny mechanizm poprawy zrozumienia informacji o żywności przez konsumentów.
W strategii UE w zakresie ochrony konsumentów na lata 2007-2013 podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów.
Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz właściwych informacji żywieniowych na temat żywności przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru.
Ponadto sensownym i poprawnym rozwiązaniem jest umożliwienie konsumentom z państw członkowskich korzystania z niezależnego źródła informacji w celu wyjaśnienia indywidualnych kwestii żywieniowych.
Dlatego też państwa członkowskie powinny uruchomić odpowiednie gorące linie telefoniczne, które mogłyby być współfinansowane przez branżę spożywczą.
Uzasadnienie
Sposobu odżywiania się konsumentów i zrozumienia informacji o wartości odżywczej żywności nie można osiągnąć przez samo etykietowanie produktów spożywczych.
Nawet teraz konsumenci nie rozumieją niektórych informacji umieszczanych na etykietach i państwa członkowskie muszą w większym stopniu zaangażować się w kampanie informacyjne służące lepszemu zrozumieniu takich informacji przez konsumentów.
Należy wyraźnie podkreślić, że za finansowanie programów edukacyjnych i szkoleniowych odpowiedzialne są państwa członkowskie, gdyż w ten sposób unika się odpływu środków z budżetu UE.
Poprawka
5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 14 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(14) Aby umożliwić kompleksowe i ewolucyjne podejście do przekazywanych konsumentom informacji na temat spożywanej przez nich żywności, należy opracować szeroką definicję prawa dotyczącego informacji o żywności, obejmującą zasady o charakterze ogólnym i szczególnym, a także szeroką definicję informacji o żywności, obejmującą również informacje przekazywane inaczej niż za pośrednictwem etykiety.
(14) Aby umożliwić kompleksowe i ewolucyjne podejście do przekazywanych konsumentom informacji na temat spożywanej przez nich żywności, należy opracować szeroką definicję prawa dotyczącego informacji o żywności, obejmującą zasady o charakterze ogólnym i szczególnym, a także szeroką definicję informacji o żywności i działań edukacyjnych w zakresie żywności , obejmującą również informacje przekazywane inaczej niż za pośrednictwem etykiety.
Poprawka
6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 15 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(15) Przepisy wspólnotowe powinny stosować się tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji.
Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań w rodzaju okolicznościowego przygotowywania , podawania i sprzedaży żywności przez osoby prywatne w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań.
(15) Przepisy unijne powinny stosować się tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji.
Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań takich jak okolicznościowe przekazywanie żywności osobom trzecim , podawanie potraw i sprzedaż żywności przez osoby prywatne, na przykład w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań , ani takich jak różne formy bezpośredniej sprzedaży żywności przez rolników .
Aby nie obciążać nadmiernie zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw sektora drobnej wytwórczości spożywczej ani placówek detalicznych sprzedających żywność, do których zalicza się również zakłady żywienia zbiorowego, produkty niepaczkowane należy zwolnić z obowiązku etykietowania.
Uzasadnienie
Nie chodzi tu o kontakt z żywnością, lecz o wydawanie jej osobom trzecim.
Należy unikać powielania.
Zakłady rolnicze praktykujące bezpośrednią sprzedaż swoich produktów (w gospodarstwie, na targu, przy drodze, przy wejściu do mieszkania) nie byłyby w stanie przestrzegać wymogów nieniejszego rozporządzenia.
Ze względu na fakt, że chodzi tu o ważne dodatkowe źródło dochodów gospodarstw rolniczych, niniejsze rozporządzenie nie powinno co do zasady obejmować swoim zakresem bezpośredniej sprzedaży żywności przez rolników.
W placówkach detalicznej sprzedaży żywności i w zakładach drobnej wytwórczości spożywczej, w tym również w zakładach żywienia zbiorowego, wytwarza się niepaczkowane produkty przekazywane bezpośrednio konsumentowi.
There are no standardised procedures: a składniki różnią się z dnia na dzień.
Należy również wziąć pod uwagę fakt, że to właśnie sektor drobnej wytwórczości spożywczej jest gwarantem zachowania regionalnych specjalności, kreatywności i innowacyjności, dzięki czemu zapewnia różnorodność podaży.
Dlatego też tak ważne jest zwolnienie żywności niepaczkowanej z obowiązku etykietowania.
Poprawka
7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 15 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(15a) Usługi gastronomiczne świadczone przez przedsiębiorstwa transportowe są objęte niniejszym rozporządzeniem tylko wówczas, jeżeli są oferowane na połączeniach między dwoma punktami na terytorium Unii.
Uzasadnienie
W przypadku połączeń, które się rozpoczynają lub kończą w kraju spoza UE, przedsiębiorstwa transportowe nie znajdą być może dostawców spełniających wymogi dotyczące informacji.
Gdyby przedsiębiorstwa obsługujące takie połączenia musiały przestrzegać przepisów niniejszego rozporządzenia, mogłoby to oznaczać osłabienie konkurencyjności przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w UE, ponieważ tylko te ostatnie byłyby zobowiązane do przestrzegania rozporządzenia.
Poprawka
8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 16 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(16) Prawo dotyczące informacji o żywności powinno być na tyle elastyczne, aby można było na bieżąco śledzić nowe potrzeby informacyjne ze strony konsumentów i zapewnić równowagę pomiędzy ochroną rynku wewnętrznego a różnicami percepcji ze strony konsumentów w państwach członkowskich .
(16) Prawo dotyczące informacji o żywności powinno również opierać się na potrzebach informacyjnych konsumentów i nie powinno blokować innowacji w branży spożywczej .
Możliwość podawania przez przedsiębiorstwa branży spożywczej dodatkowych informacji na zasadzie dobrowolności pozwala na wyższy stopień elastyczności.
Uzasadnienie
Innowacje służą konsumentom.
Wystarczająco wysoki stopień elastyczności nowych przepisów można zapewnić tylko wówczas, jeżeli przedsiębiorstwa branży spożywczej będą mogły reagować na nowe życzenia konsumentów poprzez dobrowolne przekazywanie im dodatkowych informacji.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 17 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(17) Podstawowym względem branym pod uwagę przy wymaganiu obowiązkowych informacji o żywności powinno być umożliwienie konsumentom identyfikacji i właściwego wykorzystywania żywności oraz dokonywania wyborów zaspokajających ich indywidualne potrzeby dietetyczne .
(17) Wprowadzenie obowiązku podawania informacji o żywności ma na celu umożliwienie konsumentom podejmowania świadomych decyzji o zakupie towarów, zgodnych z ich indywidualnymi preferencjami i potrzebami żywieniowymi .
Uzasadnienie
Uproszczenie i doprecyzowanie.
Poprawka
10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 18 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(18) Aby umożliwić dostosowywanie prawa dotyczącego informacji o żywności do zmieniających się potrzeb informacyjnych konsumentów , w przypadku rozważania zapotrzebowania na obowiązkowe informacje o żywności należy zawsze brać również pod uwagę szeroko wykazywane zainteresowanie większości konsumentów ujawnianiem pewnych informacji .
(18) Aby umożliwić dostosowywanie prawa dotyczącego informacji o żywności do zmieniających się potrzeb informacyjnych konsumentów oraz uniknąć powstawania zbędnych odpadów w postaci opakowań, obowiązek etykietowania żywności powinien się ograniczać do informacji podstawowych, którymi – jak udowodniono – interesuje się większość konsumentów.
Uzasadnienie
Umieszczanie na opakowaniu zbyt wielu informacji mija się z celem.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 19 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(19) Nowe, obowiązkowe wymagania dotyczące informacji o żywności powinny być jednak ustanowione wyłącznie wtedy, gdy okażą się niezbędne, zgodnie z zasadami pomocniczości, proporcjonalności i trwałości.
(19) Nowe obowiązkowe wymagania dotyczące informacji o żywności lub nowych form prezentacji informacji o produktach żywnościowych powinny być jednak ustanowione wyłącznie wtedy, gdy okażą się niezbędne, zgodnie z zasadami pomocniczości, proporcjonalności, przejrzystości i trwałości.
Uzasadnienie
Wprowadzenie nowych form prezentacji informacji o produktach żywnościowych również musi być zgodne z wyżej wymienionymi zasadami.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 20 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(20) Zasady dotyczące informacji o żywności powinny zakazywać stosowania informacji, które wprowadzałyby konsumenta w błąd lub przypisywałyby żywności właściwości lecznicze .
Aby zakazy te były skuteczne, powinny dotyczyć również reklamy i prezentacji żywności.
(20) Oprócz już istniejących przepisów zabraniających podawania błędnych informacji w reklamie zasady dotyczące informacji o żywności powinny zakazywać stosowania informacji, które wprowadzałyby konsumenta w błąd, zwłaszcza w odniesieniu do wartości energetycznej, pochodzenia i składników produktów żywnościowych .
Aby zakazy te były skuteczne, powinny dotyczyć również reklamy i prezentacji żywności.
Uzasadnienie
Należy zwrócić uwagę na już istniejące przepisy zabraniające podawania błędnych informacji w reklamie.
Reklamowanie produktu jako posiadającego właściwości lecznicze reguluje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych w odniesieniu do środków spożywczych (WE nr 1924/2006).
Poprawka
13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 20 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(20a) Używaniu niektórych produktów przypisuje się konkretne korzyści fizyczne, jednakże w takim przypadku powinny one być zaznaczone w sposób umożliwiający zmierzenie lub sprawdzenie skutków używania tych produktów.
Uzasadnienie
Na rynku produktów spożywczych istnieją wyroby (np. płatki zbożowe), których producenci uważają, że ich przedłużone spożywanie może prowadzić do schudnięcia.
Kiedy jakiś produkt podaje tego rodzaju informacje do celów marketingowych, konsument może zostać wprowadzony w błąd, dlatego też naturalny jest wymóg ustawodawcy, żeby informacjom tym towarzyszył plan dietetyczny wyjaśniający, w jakich warunkach można uzyskać odnośne wyniki.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 21 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(21) Aby nie dopuścić do rozdrobnienia zasad dotyczących zakresu odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym za informacje o żywności, właściwe jest wyjaśnienie zakresów odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym w tym obszarze.
(21) Aby nie dopuścić do rozdrobnienia zasad dotyczących zakresu odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym za fałszywe, błędne lub brakujące informacje o żywności, konieczne jest jednoznaczne określenie zakresu odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym w tym obszarze.
Bez uszczerbku dla art. 19 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 podmioty działające na rynku spożywczym odpowiedzialne za sprzedaż detaliczną lub działalność dystrybucyjną niemającą wpływu na informacje o żywności podejmują szybkie działania, jeżeli dowiedzą się, że informacje te nie są zgodne z przepisami tego rozporządzenia.
-----
1 OJ L 229, 1.9.2009, p. 1.
Uzasadnienie
Ze względu na pewność prawną zainteresowanych podmiotów niezbędne jest jednoznaczne określenie ich obowiązków.
Chodzi również o to, aby przedsiębiorstwa handlowe nie musiały ponosić odpowiedzialności za sytuacje, które nie leżą w zakresie ich kompetencji lub na które nie mają one wpływu.
Orzeczenie w sprawie sieci Lidl we Włoszech, wydane przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości, uwypukla niewystarczający poziom pewności prawnej podmiotów handlujących żywnością w świetle obowiązującego prawa.
Komieczne jest uściślenie, w jakich okolicznościach podmioty działające na rynku spożywczym niemające wpływu na informacje o żywności muszą przyczyniać się do zgodności z wymogami przedmiotowego rozporządzenia.
Ważne jest również zaznaczenie, że przepisy art. 8 nie podważają zobowiązań wynikających z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, do którego detaliści muszą się stosować.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 22 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(22) Należy opracować wykaz wszystkich obowiązkowych informacji, które z zasady powinny być przekazywane w odniesieniu do każdej żywności przeznaczonej dla konsumenta finalnego i zakładów żywienia zbiorowego.
Ten wykaz powinien nadal obejmować informacje, które są już wymagane na mocy istniejącego prawodawstwa, ponieważ powszechnie uznaje się je za cenny dorobek prawny dotyczący informacji dla konsumenta.
(22) Należy opracować wykaz wszystkich obowiązkowych informacji, które powinny być przekazywane w odniesieniu do każdej żywności przeznaczonej dla konsumenta finalnego i zakładów żywienia zbiorowego.
Ten wykaz powinien nadal obejmować informacje, które są już wymagane na mocy istniejącego prawodawstwa, ponieważ powszechnie uznaje się je za cenny dorobek prawny dotyczący informacji dla konsumenta.
Poprawka
16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 22 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(22a) Nowe technologie komunikacyjne i informacyjne mogą odgrywać ważną rolę w przekazywaniu konsumentom dodatkowych informacji, ponieważ pozwalają one na szybką i niezbyt kosztowną wymianę informacji.
Można sobie wyobrazić, że konsumenci mogliby uzyskiwać dodatkowe informacje za pośrednictwem elektronicznych tablic informacyjnych rozmieszczonych w supermarketach, które po odczytaniu kodu paskowego wyświetlałyby informacje o produkcie.
Podobnie, można sobie wyobrazić, że konsumenci mogliby również mieć dostęp do dodatkowych informacji za pośrednictwem strony internetowej.
Uzasadnienie
Nowe technologie mają ważną rolę do odegrania na rzecz lepszego zrozumienia przez konsumentów informacji dotyczących produktów, które kupują.
Poprawka
17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 23 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(23) W celu uwzględnienia zmian i nowych okoliczności w dziedzinie informacji o żywności, konieczne jest wprowadzenie przepisów uprawniających Komisję do zmiany wykazu obowiązkowych informacji poprzez dodawanie do niego lub usuwanie z niego danych szczegółowych oraz w celu umożliwienia udostępniania niektórych danych szczegółowych za pośrednictwem innych środków.
Konsultacja ze stronami zainteresowanymi powinna ułatwić dokonywanie terminowych i dobrze ukierunkowanych zmian wymagań dotyczących informacji o żywności.
skreślony
Uzasadnienie
Patrz poprawka do art. 9 ust. 3.
Poprawka
18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 24 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(24) Niektóre składniki lub inne substancje stosowane w produkcji żywności i pozostające po zakończeniu procesu produkcyjnego powodują alergie lub reakcje nietolerancji u konsumentów , przy czym niektóre z tych alergii lub reakcji nietolerancji stanowią zagrożenie zdrowotne dla osób, u których występują.
Ważne jest, aby podawać informacje na temat obecności dodatków do środków spożywczych, pomocy przetwórczych (środków pomocniczych w przetwórstwie) i innych substancji o działaniu uczulającym, aby umożliwić konsumentom z alergiami pokarmowymi lub nietolerancją pokarmową dokonywanie świadomych i bezpiecznych wyborów.
(24) Niektóre składniki lub inne substancje stosowane w produkcji żywności i pozostające po zakończeniu procesu produkcyjnego mogą powodować u ludzi alergie lub reakcje nietolerancji , a w sporadycznych przypadkach stanowić nawet zagrożenie zdrowotne dla osób, u których występują.
Ważne jest więc , aby podawać informacje na temat obecności dodatków do środków spożywczych, pomocy przetwórczych (środków pomocniczych w przetwórstwie) i innych substancji o naukowo dowiedzionym działaniu uczulającym lub mogących zwiększyć ryzyko choroby , aby umożliwić zwłaszcza konsumentom z alergiami pokarmowymi lub nietolerancją pokarmową dokonywanie świadomych wyborów żywności, która jest dla nich bezpieczna .
Powinno się również informować o śladowych ilościach takich substancji, aby osoby z silnymi alergiami mogły dokonywać bezpiecznych wyborów.
Konieczne jest opracowanie wspólnych reguł w tym względzie.
Uzasadnienie
Alergeny wywołują alergie lub reakcje nietolerancji tylko u osób cierpiących na alergie.
Poprawka
19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 25 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać bardziej świadomych wyborów dotyczących żywności i diety.
Badania pokazują, że czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na jej odbiorców, a drobny druk stanowi jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów z etykietowania żywności.
(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać świadomych wyborów dotyczących żywności i diety.
Badania pokazują, że dobra czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na jej odbiorców, a nieczytelne informacje o produkcie stanowią jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów z etykietowania żywności.
Dlatego też elementy takie jak czcionka, kolor i kontrast powinny być rozpatrywane łącznie.
Poprawka
20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 26 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(26) Aby zapewnić przekazywanie informacji na temat żywności, konieczne jest uwzględnienie wszystkich sposobów dostarczania żywności konsumentom, w tym sprzedaży żywności za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość.
Chociaż jasne jest, że wszelka żywność dostarczana za pośrednictwem sprzedaży wysyłkowej powinna spełniać te same wymagania informacyjne, co żywność sprzedawana w sklepach, konieczne jest jasne stwierdzenie, że w takich przypadkach odpowiednie obowiązkowe informacje o żywności powinny być również dostępne przed ostatecznym dokonaniem zakupu.
(26) Aby zapewnić informowanie konsumentów o żywności, konieczne jest również uwzględnienie sprzedaży za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość.
Chociaż jasne jest, że wszelka żywność dostarczana za pośrednictwem sprzedaży wysyłkowej powinna spełniać te same wymagania informacyjne, co żywność sprzedawana w sklepach, konieczne jest jasne stwierdzenie, że w takich przypadkach odpowiednie obowiązkowe informacje o żywności muszą być również dostępne przed ostatecznym dokonaniem zakupu.
Uzasadnienie
Z punktu widzenia podejmującego decyzję o kupnie towaru ważny jest obowiązek udzielenia informacji przed zawarciem umowy kupna-sprzedaży.
Uproszczenie tekstu.
Poprawka
21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 27 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(27a) Zgodnie z poprzednią rezolucją Parlamentu Europejskiego, opinią Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego*, pracami Komisji oraz ogólnym zaniepokojeniem opinii publicznej w kwestii szkodliwego działania alkoholu, w szczególności na młodych i szczególnie podatnych na zagrożenie konsumentów, Komisja razem z państwami członkowskimi powinna ustanowić definicję napojów takich jak „alkopopy”, produkowanych głównie z myślą o młodzieży.
Ze względu na zawartość alkoholu w tych napojach, powinny one podlegać surowszym wymogom dotyczącym etykietowania, a także powinny być w sklepach oddzielone od napojów bezalkoholowych.
____________________
* Dz.U. C 77 z 31.3.2009, s. 73.
Poprawka
22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 28 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(28) Istotne jest również dostarczanie konsumentom informacji na temat innych napojów alkoholowych.
Istnieją już szczególne przepisy wspólnotowe dotyczące etykietowania wina.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina 1 określa wyczerpujący zestaw norm technicznych, obejmujących pełny zakres praktyk enologicznych, metod produkcji oraz środków prezentacji i etykietowania wina, zapewniając w ten sposób uwzględnienie wszystkich etapów łańcucha oraz ochronę i odpowiednie informowanie konsumentów.
W szczególności ten akt prawny zawiera dokładny i wyczerpujący opis substancji, które prawdopodobnie mogą być stosowane w procesie produkcji, wraz z określeniem warunków ich stosowania w postaci pozytywnej listy praktyk i procesów enologicznych; wszelkie praktyki nieujęte w tym wykazie są zabronione.
Z tego względu właściwe jest na tym etapie wyłączenie wina z obowiązku zamieszczania listy składników i informacji o wartości odżywczej.
Te same wyłączenia powinny mieć zastosowanie w stosunku do piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr […] z dnia […] w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 2 w celu zapewnienia spójnego podejścia i zgodności z warunkami ustanowionymi dla wina.
Niemniej jednak po pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie i może w razie konieczności zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.
(28) Istotne jest również dostarczanie konsumentom informacji na temat innych napojów alkoholowych.
Istnieją już szczególne przepisy unijne dotyczące etykietowania wina.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina1 określa wyczerpujący zestaw norm technicznych, obejmujących pełny zakres praktyk enologicznych, metod produkcji oraz środków prezentacji i etykietowania wina, zapewniając w ten sposób uwzględnienie wszystkich etapów łańcucha oraz ochronę i odpowiednie informowanie konsumentów.
W szczególności ten akt prawny zawiera dokładny i wyczerpujący opis substancji, które prawdopodobnie mogą być stosowane w procesie produkcji, wraz z określeniem warunków ich stosowania w postaci pozytywnej listy praktyk i procesów enologicznych; wszelkie praktyki nieujęte w tym wykazie są zabronione.
Z tego względu właściwe jest na tym etapie wyłączenie wina z obowiązku zamieszczania listy składników i informacji o wartości odżywczej.
Te same wyłączenia powinny mieć zastosowanie w stosunku do piwa , win likierowych, win musujących, win aromatyzowanych oraz podobnych produktów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, piwa owocowego , a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 2 , w celu zapewnienia spójnego podejścia i zgodności z warunkami ustanowionymi dla wina.
Niemniej jednak po pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie i może w razie konieczności zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.
____________________
1 Dz.U. L 179 z 14.7.1999 , s. 1.
____________________
1 Dz.U. L 148 z 6.6.2008 , s. 1.
2 Dz.U. L […] z […] , s. […].
2 Dz.U. L 39 , z 13.3.2008 , s. 16 .
Uzasadnienie
Wystąpiłaby sytuacja, w której wina aromatyzowane, których głównym składnikiem jest wino i do których dodaje się ograniczoną liczbę składników naturalnych, względem piw i destylatów, w przypadku których zezwala się na stosowanie sztucznych dodatków, byłyby dyskryminowane, co mogłoby grozić poważnymi następstwami w zakresie handlu niektórymi produktami.
Poprawka
23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 29 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(29) Należy zapewnić określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w przypadku gdy brak jego określenia mógłby wprowadzać konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca rzeczywistego pochodzenia danego produktu.
W innych przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności jest pozostawione uznaniu podmiotów działających na rynku spożywczym .
We wszystkich przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które zapewniają jednolite warunki dla przedstawicieli przemysłu i poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia żywności.
Takie kryteria nie powinny dotyczyć określeń dotyczących nazwy lub adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym.
(29) Niezależnie od istniejących wiążących przepisów dotyczących wskazywania pochodzenia należy zapewnić obowiązkowe określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w przypadku gdy brak jego określenia mógłby wprowadzać konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca rzeczywistego pochodzenia danego produktu , a także co do głównego składnika produktów przetworzonych .
W innych przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które zapewniają jednolite warunki dla przedstawicieli przemysłu i poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia żywności.
Takie kryteria nie dotyczą określeń dotyczących nazwy lub adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym.
Uzasadnienie
Istniejące regulacje sektorowe przewidują już obowiązek podawania miejsca pochodzenia.
Należy unikać wprowadzania klientów w błąd.
Poprawka
24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 30 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(30) W niektórych przypadkach podmioty działające na rynku spożywczym mogą chcieć wskazać, że żywność pochodzi ze Wspólnoty Europejskiej, aby zwrócić uwagę konsumentów na cechy jakościowe ich produktu i na standardy produkcji obowiązujące w Unii Europejskiej.
Takie określenia powinny również spełniać zharmonizowane kryteria.
(30) Jeżeli podmioty działające na rynku spożywczym podają, że żywność pochodzi ze Unii Europejskiej, aby zwrócić uwagę konsumentów na cechy jakościowe ich produktu i na standardy produkcji obowiązujące w Unii Europejskiej, informacje takie muszą spełniać zharmonizowane kryteria.
To samo dotyczy ewentualnie informacji o państwie członkowskim.
Uzasadnienie
Jeżeli dobrowolnie podaje się informacje o pochodzeniu („Unia Europejska” lub „państwo członkowskie”), niezbędne jest uczynienie tego w sposób jednolity i ustalony ze względu na zrozumiałość, pewność prawną i zgodność z zasadami rynku wewnętrznego.
Poprawka
25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 31 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(31) Niepreferencyjne zasady pochodzenia obowiązujące we Wspólnocie Europejskiej zostały określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny i w jego przepisach wykonawczych zawartych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.
Określenie kraju pochodzenia żywności będzie opierać się na tych przepisach, które są dobrze znane podmiotom handlowym i organom administracji, co powinno ułatwić ich wdrożenie.
(31) Niepreferencyjne zasady pochodzenia obowiązujące w Unii Europejskiej zostały określone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającym Wspólnotowy Kodeks Celny i w jego przepisach wykonawczych zawartych w rozporządzeniu Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającym przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny.
Określenie kraju pochodzenia żywności będzie opierać się na tych przepisach, które są dobrze znane podmiotom handlowym i organom administracji, co powinno ułatwić ich wdrożenie.
W przypadku mięsa i żywności zawierającej mięso powinny mieć zastosowanie bardziej zróżnicowane przepisy, uwzględniające miejsca urodzenia, hodowli i uboju.
Uzasadnienie
W przypadku mięsa nie wystarczy podać tylko jednego miejsca pochodzenia, jeżeli jest ono inne w odniesieniu do urodzenia, hodowli i uboju.
Jak wykazały badania, miejsce urodzenia, hodowli i uboju zwierząt ma duże znaczenie dla konsumentów.
Poprawka
26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 32 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(32) Informacja o wartości odżywczej na żywności obejmuje informacje na temat obecności energii i pewnych składników odżywczych w żywności.
Obowiązkowe przekazywanie informacji żywieniowych powinno pomóc w prowadzeniu działań w dziedzinie edukacji żywieniowej społeczeństwa i w podejmowaniu świadomych wyborów żywności.
(32) Informacja o wartości odżywczej na żywności obejmuje informacje na temat wartości energetycznej i pewnych substancji odżywczych oraz składników zawartych w żywności.
Obowiązkowe przekazywanie informacji żywieniowych z przodu i z tyłu opakowania powinno być wspierane działaniami państw członkowskich, takimi jak żywieniowy plan działań będący częścią polityki ochrony zdrowia publicznego, który zapewni konkretne zalecenia w dziedzinie edukacji żywieniowej społeczeństwa i w podejmowaniu świadomych wyborów żywności.
Uzasadnienie
Sól nie jest np. substancją odżywczą, ale jest składnikiem.
Poprawka
27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 33 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(33) W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” podkreślono pewne elementy żywieniowe istotne dla zdrowia publicznego.
Dlatego wymagania dotyczące obowiązkowego przekazywania informacji żywieniowych powinny uwzględniać takie elementy .
(33) W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” podkreślono pewne elementy żywieniowe istotne dla zdrowia publicznego.
Dlatego wymagania dotyczące obowiązkowego przekazywania informacji żywieniowych powinny być zgodne z zaleceniami tejże białej księgi .
Poprawka
28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 34 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(34) Zasadniczo konsumenci nie zdają sobie sprawy z potencjalnego znaczenia napojów alkoholowych w ich ogólnej diecie.
Dlatego należy zapewnić przekazywanie informacji na temat wartości odżywczej tych napojów, w szczególności mieszanych napojów alkoholowych.
(34) Zasadniczo konsumenci nie zdają sobie sprawy z potencjalnego znaczenia napojów alkoholowych w ich ogólnej diecie.
Niezwykle pomocne byłoby udostępnianie przez producentów informacji na temat wartości energetycznej napojów alkoholowych.
Uzasadnienie
Niniejsze rozporządzenie nie obejmuje napojów alkoholowych.
Napoje alkoholowe mogą jednak stanowić ważne źródło energii.
Dobrowolne podawanie przez producentów informacji na temat wartości energetycznej napojów alkoholowych byłoby korzystne dla konsumentów.
Poprawka
29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 35 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(35) W celu zapewnienia zgodności i spójności prawodawstwa wspólnotowego dobrowolne zamieszczanie oświadczeń żywieniowych lub zdrowotnych na etykietach żywności powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności.
(35) W celu zapewnienia pewności prawnej i spójności prawodawstwa unijnego dobrowolne zamieszczanie oświadczeń żywieniowych lub zdrowotnych na etykietach żywności powinno odbywać się zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1924/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych dotyczących żywności.
Uzasadnienie
Chodzi tu jednoznacznie o pewność prawną zainteresowanych podmiotów.
Poprawka
30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 36 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(36) Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń przemysłu , właściwe jest zwolnienie niektórych kategorii nieprzetworzonej żywności lub żywności, w przypadku której informacja żywieniowa nie jest czynnikiem determinującym wybór dokonywany przez konsumenta , z obowiązkowego uwzględniania informacji o wartości odżywczej, chyba że obowiązek przekazywania takiej informacji został przewidziany w innym prawodawstwie wspólnotowym .
(36) Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń dla producentów żywności i sprzedawców , właściwe jest zwolnienie niektórych kategorii nieprzetworzonej żywności lub żywności, w przypadku której informacja żywieniowa nie jest czynnikiem determinującym decyzję o kupnie, podejmowaną przez konsumenta , albo też jeżeli opakowanie zewnętrzne lub etykieta są zbyt małe, aby móc spełnić obowiązek etykietowania, z obowiązkowego uwzględniania informacji o wartości odżywczej, chyba że obowiązek przekazywania takiej informacji został przewidziany w innym prawodawstwie unijnym .
Uzasadnienie
Nie można dopuścić do tego, aby z powodu obszernych przepisów w zakresie etykietowania konieczne było w przyszłości powiększanie opakowań produktów żywnościowych lub standardowych etykiet.
Zwiększyłoby to ilość odpadów w postaci opakowań i ewentualnie doprowadziło do oferowania większych porcji lub sprzedawania produktów w opakowaniach sugerujących swoją wielkością, że zawierają więcej produktu, niż jest go w rzeczywistości.
Poprawka
31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 37 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(37) Aby przekazywane informacje przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi informacyjnemu , w którym je wprowadzono, biorąc pod uwagę aktualną wiedzę na temat żywienia , powinny być one proste i łatwo zrozumiałe.
Przeprowadzone badania wskazują na to, że konsumenci za przydatne przy podejmowaniu decyzji zakupowych uważają informacje w głównym polu widzenia lub „z przodu opakowania”.
Dlatego w celu zapewnienia łatwego dostrzegania przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów żywności powinny one się znajdować w głównym polu widzenia etykiety .
(37) Aby przekazywane informacje przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi, w którym się je wprowadza , powinny być one łatwo zrozumiałe dla przeciętnego konsumenta .
Rozsądne wydaje się umieszczanie informacji w tym samym polu widzenia w celu zapewnienia łatwego dostrzegania przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów żywności.
Uzasadnienie
Ocena stanu wiedzy wszystkich obywateli Unii Europejskiej byłaby przejawem wyniosłości.
Ponadto należy wykreślić odniesienie do badań, których najwyraźniej nie można sprecyzować.
W każdym razie nie sporządzono dotychczas analizy zachowania konsumentów podczas kupowania żywności, która obejmowałaby wszystkie państwa członkowskie (patrz również punkt preambuły 38).
Poza tym ze względu na różnorodność opakowań produktów żywnościowych trudno jest określić główne pole widzenia, a w przypadku niektórych opakowań nie można nawet jednoznacznie określić ich przodu.
Poprawka
32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 38 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(38) Niedawne zmiany w formułowaniu informacji o wartości odżywczej, prowadzące do wyrażania jej w innej postaci niż w przeliczeniu na 100g, 100ml lub porcję, wprowadzone przez niektóre państwa członkowskie i organizacje z sektora spożywczego, wskazują na to, że konsumenci lubią tego typu systemy, ponieważ pomagają im one w szybkim dokonywaniu świadomych wyborów.
Jednak w skali całej Wspólnoty brak dowodów na temat zrozumienia i wykorzystywania inaczej sformułowanych informacji przez przeciętnego konsumenta.
Dlatego właściwe jest zezwolenie na opracowywanie różnych systemów i umożliwienie kontynuacji badań dotyczących zrozumienia ich przez konsumentów w różnych państwach członkowskich tak, aby w razie potrzeby można było wprowadzić zharmonizowane systemy.
(38) Niedawne zmiany w formułowaniu informacji o wartości odżywczej, prowadzące do wyrażania jej w innej postaci niż w przeliczeniu na 100g, 100ml lub porcję, wprowadzone przez niektóre państwa członkowskie i organizacje z sektora spożywczego, wskazują na to, że konsumenci lubią tego typu systemy, ponieważ pomagają im one w szybkim dokonywaniu świadomych wyborów.
Jednak w skali całej Unii brak naukowych dowodów na temat zrozumienia i wykorzystywania inaczej sformułowanych informacji przez przeciętnego konsumenta.
Ze względu na możliwość porównywania produktów w opakowaniach różnej wielkości rozsądne jest utrzymanie obowiązku podawania informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml, a w razie potrzeby dopuścić dodatkowe informacje odnoszące się do porcji.
Jeżeli prdukt żywnościowy jest paczkowany w pojedyncze porcje, obowiązkowe powinno być dodatkowo podanie informacji żywieniowej w przeliczeniu na porcję.
Aby uniknąć mylnych informacji w odniesieniu do porcji, wielkość porcji należy ujednolicić w całej Unii w ramach procedury konsultacji.
Uzasadnienie
Podanie wartości energetycznej i ilości substancji odżywczych w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml daje konsumentowi możliwość bezpośredniego porównywania produktów.
Dlatego też powinien istnieć co do zasady obowiązek podawania tych informacji również w przypadku produktów porcjowanych.
Podanie dodatkowo wartości odżywczej i ilości substancji odżywczych w przeliczeniu na porcję powinno być oczywiście możliwe zwłaszcza w przypadku opakowań zawierających jedną porcję produktu.
Aby ułatwić konsumentowi orientację, zamieszczanie informacji dotyczących poszczególnych porcji w przypadku żywności paczkowanej powinno być obowiązkowe.
Poprawka
33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 38 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(38a) Komisja powinna przedstawić wniosek w sprawie wprowadzenia w całej UE zakazu stosowania sztucznych kwasów tłuszczowych z izomerami trans.
Do momentu wejścia w życie takiego zakazu etykietowanie sztucznych kwasów tłuszczowych z izomerami trans powinno być obowiązkowe.
Uzasadnienie
W swoim sprawozdaniu dotyczącym białej księgi w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością Parlament Europejski wezwał do wprowadzenia unijnego zakazu stosowania sztucznych kwasów tłuszczowych z izomerami trans.
Zakaz taki należy wprowadzić celem ochrony konsumentów, ponieważ sztuczne kwasy tłuszczowe z izomerami trans są szkodliwe dla zdrowia i można ich uniknąć.
Do momentu wejścia w życie takiego zakazu etykietowanie sztucznych kwasów tłuszczowych z izomerami trans powinno być obowiązkowe.
Poprawka
34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 41 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(41) Zależnie od miejscowych warunków i okoliczności istniejących w praktyce, państwa członkowskie powinny zachować prawo do ustanawiania przepisów dotyczących przekazywania informacji na temat żywności niepaczkowanej.
Chociaż w takich przypadkach zapotrzebowanie konsumentów na inne informacje jest ograniczone, informacje na temat potencjalnych alergenów uważa się za bardzo ważne.
Dane dowodowe sugerują, że większość reakcji alergicznych na żywność można przypisać spożyciu niepaczkowanej żywności.
Dlatego tego typu informacje powinny być zawsze przekazywane konsumentom.
(41) Również w przypadku żywności niepaczkowanej i oferty zakładów żywienia zbiorowego informacje na temat potencjalnych alergenów są bardzo ważne z punktu widzenia alergików.
Dlatego zawsze powinna istnieć możliwość przekazania konsumentom tego typu informacji .
Uzasadnienie
Szczególne przepisy krajowe w państwach członkowskich miałyby szkodliwy wpływ na rynek wewnętrzny i sprowadzałyby niniejsze rozporządzenie do absurdu.
Poprawka
35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 42 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(42) Państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości przyjmowania przepisów innych niż określone w niniejszym rozporządzeniu w dziedzinie, którą ono harmonizuje, chyba że jest to wyraźnie w nim wskazane.
(42) Państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości przyjmowania przepisów innych niż określone w niniejszym rozporządzeniu w dziedzinie, którą ono harmonizuje, chyba że jest to wyraźnie w nim wskazane.
Ponadto, ponieważ krajowe wymagania dotyczące etykietowania mogą stwarzać przeszkody dla swobodnego przepływu na rynku wewnętrznym, państwa członkowskie powinny wykazać, dlaczego takie środki są niezbędne, a także określić środki, które podejmą, aby zagwarantować, że są one stosowane w sposób, który jak najmniej ogranicza handel.
Uzasadnienie
Jedną z najważniejszych przyczyn leżących u podstaw przedmiotowego wniosku jest uproszczenie zasad i zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Ponieważ przepisy krajowe powodują dodatkowe koszty dla przemysłu i komplikują swobodny przepływ towarów, należy wymagać dowodów, które uzasadnią ich wprowadzenie i wykażą, że ich stosowanie jest zgodne z zasadą swobodnego przepływu towarów.
Poprawka
36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 49 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(49) Aby umożliwić zainteresowanym stronom, w tym zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom, przekazywanie informacji żywieniowych na ich produktach, konieczne jest stopniowe wdrażanie środków wprowadzających obowiązek zamieszczania informacji żywieniowych w trakcie wydłużonych okresów przejściowych, z uwzględnieniem dodatkowego okresu przejściowego dla mikroprzedsiębiorstw.
(49) Aby umożliwić zainteresowanym stronom, w tym zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom, przekazywanie informacji żywieniowych na ich produktach, konieczne jest stopniowe wdrażanie środków wprowadzających obowiązek zamieszczania informacji żywieniowych w trakcie odpowiednich okresów przejściowych, z uwzględnieniem dodatkowego okresu przejściowego dla mikroprzedsiębiorstw.
Należy również przewidzieć unijną pomoc finansową, aby pomóc małym i średnim przedsiębiorstwom sektora rolnego w uzyskaniu wiedzy naukowej niezbędnej do oceny wartości odżywczej produktów.
Przedsiębiorcy rolni powinni również korzystać z programów szkoleniowych, by mogli zwiększać swoje kompetencje w tym zakresie.
Poprawka
37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 49 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(49a) W wyrobach zakładów drobnej wytwórczości spożywczej oraz w świeżej żywności, przygotowywanej bezpośrednio w miejscu sprzedaży w detalicznych punktach oferujących żywność, mogą znajdować się substancje, które u osób wrażliwych mogą wywoływać alergie lub reakcje nietolerancji.
Jednak ze względu na fakt, że właśnie produkty niepaczkowane sprzedaje się poprzez bezpośredni kontakt z klientem, udzielenie odpowiednich informacji powinno być np. możliwe w ramach rozmowy ze sprzedawcą lub poprzez umieszczenie w sklepie w wyraźnie widocznym miejscu szyldu informacyjnego bądź też udostępnienie materiałów informacyjnych.
Uzasadnienie
Udostępnienie obszernych informacji o alergenach występujących we wszystkich produktach jest prawie niemożliwe w przypadku towarów niepaczkowanych i doprowadziłoby do znacznego osłabienia konkurencyjności zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw oraz do powstania dodatkowych kosztów.
W zakładach o ograniczonej powierzchni produkcyjnej nie można ponadto wykluczyć zanieczyszczenia krzyżowego.
Poprawka
38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Niniejsze rozporządzenie stanowi podstawę dla zapewnienia wysokiego poziomu ochrony konsumentów w odniesieniu do informacji o żywności, biorąc pod uwagę różnice percepcji ze strony konsumentów i ich potrzeb informacyjnych, z równoczesnym zapewnieniem płynnego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
skreślony
Uzasadnienie
W art. 1 ust. 2 jest mowa o celu pozbawionym jasnej treści normatywnej.
Dlatego też ze względów legislacyjnych należy go wykreślić z tekstu rozporządzenia.
Poprawka
39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Rozporządzenie dotyczy wszystkich etapów łańcucha żywnościowego, podczas których działania przedsiębiorstw spożywczych dotyczą przekazywania informacji na temat żywności konsumentom .
3.
Rozporządzenie dotyczy wszystkich etapów łańcucha żywnościowego, jeżeli chodzi o informowanie konsumentów finalnych na temat żywności.
Dotyczy ono wszelkiej żywności przeznaczonej dla konsumenta finalnego, w tym żywności dostarczanej przez zakłady żywienia zbiorowego i żywności przeznaczonej do dostarczenia do zakładów żywienia zbiorowego.
Dotyczy ono wszelkiej żywności paczkowanej przeznaczonej do dostarczenia konsumentowi finalnemu , a także żywności, która ma zostać dostarczona do zakładów żywienia zbiorowego.
Nie dotyczy ono żywności, którą przed przekazaniem konsumentowi finalnemu pakuje się bezpośrednio w miejscu sprzedaży.
Usługi gastronomiczne świadczone przez przedsiębiorstwa transportowe są objęte niniejszym rozporządzeniem tylko wówczas, jeżeli są oferowane na połączeniach między dwoma punktami na terytorium Unii.
3a.
Niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do żywności przygotowanej w sposób inny niż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co nie oznacza braku pewnej ciągłości tej działalności i pewnego stopnia organizacji.
Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań w rodzaju okolicznościowego przygotowywania, podawania i sprzedaży żywności przez osoby prywatne w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszów lub spotkań.
Uzasadnienie
Uproszczenie i korekta językowa tekstu.
Właśnie w handlu artykułami spożywczymi pakuje się produkty, które są przygotowywane bezpośrednio w miejscu sprzedaży w celu ich natychmiastowego przekazania konsumentowi.
I tak produkty są wcześniej dzielone na porcje (pasty do smarowania) ze względu na wygodę konsumenta (szybki zakup, lepsza obsługa) lub zawijane w folię (kanapki).
Tego rodzaju produkty, które pakuje się tuż przed sprzedażą, należy co do zasady wyłączyć z zakresu stosowania rozporządzenia, gdyż nie można ich porównywać z artykułami pakowanymi przemysłowo.
W przypadku połączeń, które się rozpoczynają lub kończą w kraju spoza UE, przedsiębiorstwa transportowe nie znajdą być może dostawców spełniających wymogi dotyczące informacji.
Gdyby przedsiębiorstwa obsługujące takie połączenia były objęte tym rozporządzeniem, mogłoby to oznaczać osłabienie konkurencyjności przedsiębiorstw mających swoją siedzibę w UE, ponieważ tylko te ostatnie byłyby zobowiązane do przestrzegania rozporządzenia.
Wniosek powinien odzwierciedlać opinię wyrażoną w punkcie 15 preambuły wyłączający imprezy charytatywne i jednorazowe wydarzenia (w szkołach itp.) z zakresu wniosku.
Poprawka
40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 3 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3b.
Środki spożywcze pochodzące z krajów trzecich mogą podlegać dystrybucji na rynku UE po spełnieniu wymogów tego rozporządzenia.
Uzasadnienie
W interesie konsumenta leży, by produkty żywnościowe z krajów trzecich spełniały wymogi w zakresie klasyfikacji i etykietowania.
Poprawka
41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla wymogów dotyczących etykietowania, przewidzianych w szczególnych aktach prawodawstwa Wspólnoty mających zastosowanie do konkretnych rodzajów żywności.
4.
Niniejsze rozporządzenie stosuje się bez uszczerbku dla wymogów dotyczących etykietowania, przewidzianych w szczególnych aktach prawodawstwa Wspólnoty mających zastosowanie do konkretnych rodzajów żywności.
Do dnia [data wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja publikuje wykaz wszystkich wymogów dotyczących etykietowania przewidzianych w specjalnych unijnych aktach prawnych dotyczących określonych produktów żywnościowych, oraz udostępnia ten wykaz na stronach internetowych.
Uzasadnienie
Sporządzenie takiego wykazu wydaje się konieczne ze względu na wielość specjalnych przepisów prawnych, aby podmiotom stanowiącym część łańcucha żywnościowego zapewnić jasność i pewność prawną.
Poprawka
42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 4 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Do dnia ...* Komisja opublikuje kompletny i zaktualizowany wykaz wymogów w zakresie etykietowania, przewidzianych w szczegółowym prawodawstwie Unii mającym zastosowanie do określonych rodzajów żywności.
Nie później niż …** Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie zgodności tych szczegółowych wymogów w zakresie etykietowania z niniejszym rozporządzeniem.
W razie potrzeby Komisja dołączy do tego sprawozdania odpowiedni wniosek.
___________
*
**18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Uzasadnienie
Uproszczenie stanowi jeden z głównych celów niniejszego wniosku.
Zbyt wiele europejskich dyrektyw i rozporządzeń właściwych dla danego sektora zawiera przepisy dotyczące etykietowania.
Należy koniecznie zebrać je wszystkie razem, aby zweryfikować ich zgodność z zasadami ogólnymi oraz zapewnić łatwy dostęp do tego ogromnego zbioru wymogów wszystkim podmiotom i zainteresowanym stronom w łańcuchu żywnościowym, przy uwzględnieniu wszelkich ewentualnych niespójności z zasadami ogólnymi.
Poprawka
43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) „informacje o żywności” oznaczają informacje dotyczące żywności i udostępniane konsumentowi finalnemu za pośrednictwem etykiety, innych materiałów towarzyszących lub innych środków, w tym nowoczesnych narzędzi technologicznych lub przekazu ustnego.
Nie obejmują one informacji handlowej zdefiniowanej w dyrektywie 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego;
a) „informacje o żywności” oznaczają informacje dotyczące żywności i udostępniane konsumentowi finalnemu za pośrednictwem etykiety, innych materiałów towarzyszących lub innych środków, w tym nowoczesnych technologii lub przekazu ustnego.
Nie obejmują one informacji handlowej zdefiniowanej w dyrektywie 2000/31/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 8 czerwca 2000 r. w sprawie niektórych aspektów prawnych usług społeczeństwa informacyjnego, w szczególności handlu elektronicznego w ramach rynku wewnętrznego;
Uzasadnienie
Nie chodzi tu o narzędzia technologiczne, lecz o technologie.
Poprawka
44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b)„prawo dotyczące informacji o żywności” oznacza przepisy wspólnotowe regulujące informacje o żywności, w szczególności dotyczące etykietowania, w tym przepisy o ogólnym charakterze dotyczące żywności ogółem lub określonej żywności i przepisy mające zastosowanie wyłącznie do określonej żywności;
skreślona
Uzasadnienie
Przepis ten jest zbędny.
Znaczenie przepisu prawa dotyczącego informacji o żywności wynika z treści odpowiedniego przepisu.
Należy zatem skreślić art. 2 ust. 2b lit. b).
Poprawka
45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) „obowiązkowe informacje o żywności” oznaczają dane szczegółowe, które muszą być przekazane konsumentowi finalnemu zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym;
skreślona
Uzasadnienie
Przepis ten jest zbędny.
Definicja stwierdza jedynie, że obowiązkowe informacje to takie, które przewidziano w przepisach prawa (pleonazm).
Należy zatem skreślić art. 2 lit. c).
Poprawka
46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera d)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
d) „zakłady żywienia zbiorowego” oznaczają wszelkie zakłady (w tym pojazdy oraz nieruchome lub ruchome punkty sprzedaży), takie jak restauracje, stołówki, szkoły i szpitale, w których w ramach prowadzenia działalności przygotowuje się żywność do dostarczenia do konsumenta finalnego i jest ona gotowa do spożycia bez dalszego przygotowywania ;
d)„zakłady żywienia zbiorowego” oznaczają wszelkie zakłady (w tym automaty, pojazdy oraz nieruchome lub ruchome punkty sprzedaży), takie jak restauracje, stołówki, szkoły , szpitale lub podmioty świadczące usługi cateringowe , w których w ramach prowadzenia działalności przygotowuje się żywność przeznaczoną do bezpośredniego spożycia przez konsumenta finalnego;
Uzasadnienie
Wyjaśnienie i niezbędne uzupełnienie.
Podmioty świadczące usługi cateringowe również są zakładami żywienia zbiorowego.
Poprawka
47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera e)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
e) „żywność paczkowana” oznacza każdą pojedynczą sztukę przeznaczoną do prezentacji konsumentowi finalnemu i zakładom żywienia zbiorowego, składającą się ze środka spożywczego i opakowania, w które został on zapakowany przed oferowaniem na sprzedaż , niezależnie od tego, czy takie opakowanie obejmuje dany środek spożywczy całkowicie, czy też jedynie częściowo, lecz w taki sposób, że zawartość nie może być zmieniona bez otwarcia lub zmiany opakowania;
e)„żywność paczkowana” oznacza każdą pojedynczą sztukę przeznaczoną do prezentacji konsumentowi finalnemu i zakładom żywienia zbiorowego, składającą się ze środka spożywczego w opakowaniu , niezależnie od tego, czy takie opakowanie obejmuje dany środek spożywczy całkowicie, czy też jedynie częściowo, lecz w taki sposób, że zawartość nie może być zmieniona bez otwarcia lub zmiany opakowania;
Uzasadnienie
Uproszczenie.
Poprawka
48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera ea) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ea) „żywność niepaczkowana” to żywność, którą oferuje się konsumentowi finalnemu bez opakowania i którą pakuje się dopiero w momencie sprzedaży konsumentowi finalnemu lub której nie pakuje się w ogóle, a także żywność oraz produkty świeże pakowane na miejscu z przeznaczeniem do bezpośredniej sprzedaży w danym dniu.
Uzasadnienie
W sklepach sprzedaje się również żywność paczkowaną, z reguły w pobliżu lady sklepowej obsługiwanej przez personel, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania konsumentów przy tych ladach.
Podobnie jak w przypadku żywności paczkowanej zgodnie z indywidualnymi życzeniami konsumentów, z powodu różnorodności oferowanych produktów, ręcznego wyrobu i zmieniających się codziennie ofert w praktyce niemożliwe jest spełnienie obowiązku podawania informacji o produktach paczkowanych.
Ograniczenie się do pakowania w miejscu sprzedaży nie jest wystarczająco jasne.
W przedsiębiorstwach rzemieślniczych, które posiadają kilka punktów sprzedaży, produkty często są pakowane w miejscu produkcji w dniu sprzedaży przed dokonaniem ich dystrybucji do punktów sprzedaży.
Np. w Holandii władze zgodziły się potraktować „świeże danego dnia” jako synonim „niepaczkowanego”.
Poprawka
49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera f)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
f) „składnik” oznacza każdą substancję, włączając w to dodatki do środków spożywczych, enzymy stosowane w żywności oraz każdy komponent składnika złożonego, użytą przy wytworzeniu lub przygotowywaniu żywności i nadal obecną w produkcie gotowym, nawet jeżeli jej forma uległa zmianie; pozostałości nie uważa się za składniki;
f) „składnik” oznacza każdą substancję, włączając w to dodatki do środków spożywczych, enzymy stosowane w żywności oraz każdy składnik składnika złożonego, użytą przy wytworzeniu lub przygotowywaniu żywności i nadal znajdującą się w produkcie gotowym, nawet jeżeli jej forma uległa zmianie;
Uzasadnienie
Zmiana definicji składnika pociągnęłaby za sobą niepożądane skutki dla prawodawstwa wspólnotowego, które odwołuje się do definicji składnika (np. rozporządzenie 1829/2003).
Z niniejszej definicji należy usunąć pojęcie pozostałości, aby dostosować definicję do rozporządzenia nr 178/2002 ustanawiającego ogólne wymogi prawa żywnościowego.
Definicja podana w art. 2 omawianego rozporządzenia stanowi, że żywność nie zawiera „pozostałości i zanieczyszczeń”.
Poprawka
50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera g)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
g) „miejsce pochodzenia” oznacza jakiekolwiek miejsce, z którego według zamieszczonych wskazań pochodzi żywność, a które nie stanowi „kraju pochodzenia”, zgodnie z jego określeniem zawartym w art. 23 –26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92;
g) „miejsce pochodzenia” oznacza miejsce , kraj lub region, w których całkowicie uzyskuje się produkty lub składniki, zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92;
Uzasadnienie
Należy poprawnie określić miejsce pochodzenia.
Art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 zawiera definicję trafną w opinii sprawozdawcy, choć użyte francuskie słowo „uzyskiwać” jest niezręczne.
Przede wszystkim przez wyrażenie „uzyskiwać w danym miejscu” można rozumieć owoce i rośliny, które są tam uprawiane oraz zwierzęta, które się tam urodziły i są hodowane.
Sprawozdawca sprzeciwia się uznaniu miejsca przetwarzania za miejsce pochodzenia.
Poprawka
51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera j)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
j) „etykietowanie” oznacza wszelkie napisy, dane szczegółowe, znaki handlowe, znaki towarowe, nazwy marek, obrazy lub symbole odnoszące się do żywności i umieszczone na wszelkiego rodzaju opakowaniu, dokumencie, ulotce, etykiecie, opasce lub pierścieniu towarzyszącym takiej żywności lub odnoszącym się do niej;
[poprawka nie dotyczy polskiej wersji językowej]
Uzasadnienie
[poprawka nie dotyczy polskiej wersji językowej]
Poprawka
52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera k
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
k) „pole widzenia” oznacza wszystkie powierzchnie opakowania, na których treść można odczytać z pojedynczego punktu widzenia, co pozwala na szybki i łatwy dostęp do informacji zawartych w etykietowaniu poprzez umożliwienie konsumentom odczytania tych informacji bez konieczności obracania opakowania ;
k) „pole widzenia” oznacza wszystkie powierzchnie opakowania, na których treść można odczytać z pojedynczego punktu widzenia, co pozwala na szybki i łatwy dostęp do informacji zawartych w etykietowaniu;
Uzasadnienie
Poprawka językowa.
Poprawka
53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera ka) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ka) „czytelność” dotyczy między innymi pisma, druku, wytłoczenia, oznaczenia, wklęsłodruku lub ostemplowania, a więc środków pozwalających normalnie widzącemu konsumentowi zrozumieć teksty, np. etykiety i informacje na produktach żywnościowych, bez uciekania się do pomocy optycznych; czytelność zależy od wielkości czcionki, jej rodzaju, grubości linii pisma, odstępów między słowami, literami i wierszami, stosunku szerokości liter do ich wysokości oraz kontrastu między pismem a tłem.
Uzasadnienie
Definicja ta jest niezbędna, gdyż sama wielkość czcionki nie gwarantuje czytelności tekstu.
Poprawka
54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera l)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
l) „nazwa prawna” oznacza nazwę żywności określoną w odnośnych przepisach wspólnotowych lub, w przypadku braku takich przepisów wspólnotowych, nazwę przewidzianą w przepisach w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych mających zastosowanie w państwie członkowskim, w którym żywność jest sprzedawana konsumentowi finalnemu lub zakładom żywienia zbiorowego;
skreślona
Uzasadnienie
Należy zachować stosowany dotychczas termin „nazwa, pod którą artykuł jest sprzedawany”, który występuje w dyrektywie w sprawie etykietowania 2000/13/WE
Poprawka
55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera m)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
m) „nazwa zwyczajowa” oznacza nazwę, która jest akceptowana jako nazwa żywności przez konsumentów w państwie członkowskim, w którym żywność jest sprzedawana, bez potrzeby jej dalszego wyjaśniania;
m) „nazwa pod którą artykuł jest sprzedawany” oznacza nazwę, która jest rozumiana jako nazwa żywności przez konsumentów w państwie członkowskim, w którym żywność jest sprzedawana, bez potrzeby jej dalszego wyjaśniania;
Uzasadnienie
Należy zachować stosowany dotychczas termin „nazwa, pod którą artykuł jest sprzedawany”, którego użyto w dyrektywie na temat etykietowania 2000/13/WE (por. art. 5 lit. a).
Nie chodzi tu o akceptację, lecz o zrozumienie.
Poprawka
56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera o)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
o)„podstawowy składnik” oznacza każdy istotny i/lub charakterystyczny składnik żywności;
skreślona
Uzasadnienie
Podejmowana przez Komisję próba rozszerzenia istniejących przepisów dotyczących oznaczania pochodzenia jest odrzucona.
Nie ma zatem potrzeby wprowadzania definicji podstawowych, istotnych i charakterystycznych składników, które do tej pory nie były stosowane w kontekście prawa żywnościowego.
Jako że stale opowiadamy się za uproszczeniem, jesteśmy przeciwni nieustannemu tworzeniu nowych terminów i pojęć, nieprzynoszących widocznych korzyści.
Kryteria te są niepraktyczne.
Są one w mylący sposób niespójne z definicjami QUID.
Poziom 50% nie ma takiego samego znaczenia praktycznego dla wszystkich produktów żywnościowych.
Poprawka
57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera p)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
p) „istotny składnik” oznacza składnik żywności, który stanowi więcej niż 50 % takiej żywności;
skreślona
Uzasadnienie
Podejmowana przez Komisję próba rozszerzenia istniejących przepisów dotyczących oznaczania pochodzenia jest odrzucona.
Nie ma zatem potrzeby wprowadzania definicji podstawowych, istotnych i charakterystycznych składników, które do tej pory nie były stosowane w kontekście prawa żywnościowego.
Jako że stale opowiadamy się za uproszczeniem, jesteśmy przeciwni nieustannemu tworzeniu nowych terminów i pojęć, nieprzynoszących widocznych korzyści.
Kryteria te są niepraktyczne.
Są one w mylący sposób niespójne z definicjami QUID.
Poziom 50% nie ma takiego samego znaczenia praktycznego dla wszystkich produktów żywnościowych.
Poprawka
58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera q)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
q) „charakterystyczny składnik” oznacza każdy składnik żywności, który jest na ogół kojarzony z nazwą żywności przez konsumenta i w odniesieniu do którego jest wymagane w większości przypadków oznaczenie ilościowe;
skreślona
Uzasadnienie
Podejmowana przez Komisję próba rozszerzenia istniejących przepisów dotyczących oznaczania pochodzenia jest odrzucona.
Nie ma zatem potrzeby wprowadzania definicji podstawowych, istotnych i charakterystycznych składników, które do tej pory nie były stosowane w kontekście prawa żywnościowego.
Jako że stale opowiadamy się za uproszczeniem, jesteśmy przeciwni nieustannemu tworzeniu nowych terminów i pojęć, nieprzynoszących widocznych korzyści.
Kryteria te są niepraktyczne.
Są one w mylący sposób niespójne z definicjami QUID.
Poziom 50% nie ma takiego samego znaczenia praktycznego dla wszystkich produktów żywnościowych.
Poprawka
59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera r)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
r) „zasadnicze wymagania” oznaczają wymagania, zgodnie z którymi ustala się poziom ochrony konsumentów i informacji o żywności w odniesieniu do określonego zagadnienia i które zostały określone w akcie wspólnotowym zezwalającym na opracowanie systemów krajowych, o których mowa w art. 44 ;
r) „zasadnicze wymagania” oznaczają wymagania, zgodnie z którymi ustala się poziom ochrony konsumentów i informacji o żywności w odniesieniu do określonego zagadnienia i które zostały określone w akcie unijnym ;
Poprawka
60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera s)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
s) „data minimalnej trwałości żywności” oznacza datę, do której żywność zachowuje swoje szczególne właściwości pod warunkiem jej właściwego przechowywania;
s) „data minimalnej trwałości żywności” oznacza datę, do której żywność zachowuje swoje szczególne właściwości pod warunkiem jej odpowiedniego lub specjalnego, podanego na opakowaniu, sposobu przechowywania;
Uzasadnienie
Niektóre produkty żywnościowe wymagają specjalnych warunków przechowywania, np. schłodzenia, które muszą być podane na opakowaniu produktu.
Datę minimalnej trwałości należy postrzegać w powiązaniu z podanymi warunkami przechowywania.
Podmiot działający na rynku spożywczym jest odpowiedzialny za określenie i podanie daty minimalnej trwałości w związku z warunkami przechowywania.
Ponadto należałoby w tym miejscu zdefiniować również datę przydatności do spożycia.
Poprawka
61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera s a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(sa) „data przydatności do spożycia“ oznacza datę, przed której upływem należy spożyć produkt.
Po tej dacie produktu tego nie można przekazać już konsumentowi, nie można go również przetwarzać.
Uzasadnienie
Sprawozdawczyni Renate Sommer z zadowoleniem przyjmuje wprowadzenie definicji daty spożycia.
Definicję tą należy jednak uzupełnić: Zakaz przekazywania produktu konsumentowi należy poszerzyć o zakaz dalszego przetwarzania.
Po upływie daty przydatności do spożycia nie można już konsumować danego artykułu spożywczego.
Zakaz dalszego przetwarzania położy kres handlowi przeterminowanym mięsem.
Poprawka
62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera s b) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(sb) „data produkcji” to data wyprodukowania, ewentualnie zapakowania i zamrożenia produktu.
Uzasadnienie
Konieczność wprowadzenia tej definicji wynika z art. 25.
Poprawka
63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera t a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(ta) „imitacja produktu żywnościowego” oznacza artykuł spożywczy, przypominający wyglądem inny artykuł, w którym całkowicie lub częściowo zmieszano zazwyczaj stosowany składnik z innym składnikiem lub zastąpiono go innym składnikiem.
Uzasadnienie
Klienci są wprowadzani w błąd w związku z coraz częstszym stosowaniem imitacji produktów żywnościowych, w których składniki zastępuje się tańszymi zamiennikami.
Poprawka
64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Dla celów niniejszego rozporządzenia kraj pochodzenia żywności będzie odnosił się do pochodzenia żywności zgodnie z określeniem zawartym w art. 23–26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92.
3.
Dla celów niniejszego rozporządzenia kraj pochodzenia żywności będzie odnosił się do pochodzenia żywności zgodnie z określeniem zawartym w art. 23–26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92.
Jeśli chodzi o państwa członkowskie, kraj pochodzenia zawsze odnosi się do danego państwa członkowskiego.
Uzasadnienie
W celu zdefiniowania kraju pochodzenia ust. 3 wniosku Komisji odwołuje się do Wspólnotowego Kodeksu Celnego.
Jednak zgodnie z Wspólnotowym Kodeksem Celnym, jako miejsce pochodzenia można podać „UE” lub państwo członkowskie.
Istotne jest w takim razie sprecyzowanie, żew przypadku żywności pochodzącej z UE, kraj pochodzenia zawsze odnosi się do danego państwa członkowskiego, a nie do UE jako całości.
Poprawka
65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 3 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku mięsa i żywności zawierającej mięso kraj pochodzenia określa się jako kraj, w którym zwierzę urodziło się, było hodowane przez większość życia i zostało ubite.
Jeżeli wszystkie te miejsca są różne, podaje się wszystkie trzy w przypadku odwołania do „kraju pochodzenia”.
Uzasadnienie
W przypadku mięsa nie wystarczy podać tylko jednego miejsca pochodzenia, jeżeli jest ono inne w odniesieniu do urodzenia, hodowli i uboju.
Jak wykazały badania, informacja o miejscu urodzenia, hodowli i uboju zwierząt ma duże znaczenie dla konsumentów.
Poprawka
66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przepisy dotyczące informacji o żywności zmierzają do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia i interesów konsumentów poprzez zapewnienie konsumentom finalnym podstaw do dokonywania świadomych wyborów oraz bezpiecznego stosowania żywności , ze szczególnym uwzględnieniem uwarunkowań zdrowotnych, ekonomicznych, środowiskowych, społecznych i etycznych .
Przepisy dotyczące informacji o żywności zmierzają do zapewnienia wysokiego poziomu ochrony zdrowia , przejrzystości i porównywalności produktów w interesie konsumenta i stanowi podstawę dokonywania świadomych wyborów oraz bezpiecznego stosowania żywności.
Uzasadnienie
Niezbędne uzupełnienie tekstu o aspekt przejrzystości i porównywalności.
Uwzględnienie wykreślonych aspektów mogłoby doprowadzić do przesadnego etykietowania produktów żywnościowych, co wprowadzałoby zamieszanie wśród konsumentów i było sprzeczne z celem dyrektywy.
Poprawka
67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Informacje na produktach żywnościowych muszą być łatwo rozpoznawalne dla przeciętnego konsumenta, czytelne i zrozumiałe.
Uzasadnienie
Informacje nie miałyby sensu, gdyby nie można ich było łatwo rozpoznać oraz gdyby nie były czytelne i zrozumiałe.
Poprawka
68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Prawo dotyczące informacji o żywności ma na celu uzyskanie we Wspólnocie swobodnego przepływu legalnie wyprodukowanej i wprowadzonej do obrotu żywności , biorąc pod uwagę, w stosownych przypadkach, potrzebę ochrony słusznych interesów producentów i promowania wytwarzania produktów wysokiej jakości .
2.
Prawo dotyczące informacji o żywności ma na celu uzyskanie we Wspólnocie swobodnego przepływu legalnie wyprodukowanej i wprowadzonej do obrotu żywności.
Uzasadnienie
Druga część zdania jest postanowieniem bez treści normatywnej.
Ze względów legislacyjnych należy ją wykreślić z tekstu rozporządzenia lub co najwyżej zamieścić w charakterze punktu preambuły.
Nie jest jasne, kiedy i w jaki sposób mają zostać uwzględnione interesy producentów i promowanie wytwarzania produktów wysokiej jakości.
Poprawka
69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
W przypadku gdy prawo dotyczące informacji o żywności ustanawia nowe wymagania, należy uwzględnić potrzebę okresu przejściowego po wejściu w życie nowych wymagań, w trakcie którego żywność oznaczona etykietami niezgodnymi z nowymi wymaganiami może być wprowadzana do obrotu, a zapasy takiej żywności, które zostały wprowadzone do obrotu przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.
3.
W przypadku gdy prawo dotyczące informacji o żywności ustanawia nowe wymagania , jeżeli wymagania takie nie odnoszą się do ochrony zdrowia ludzkiego, należy zapewnić okres przejściowy po wejściu w życie nowych wymagań, w trakcie którego żywność oznaczona etykietami niezgodnymi z nowymi wymaganiami może być wprowadzana do obrotu, a zapasy takiej żywności, które zostały wprowadzone do obrotu przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.
Nowe zasady etykietowania żywności są wdrażane zgodnie z terminem określonym przez Komisję po konsultacji z państwami członkowskimi i grupami interesu.
Uzasadnienie
Aby umożliwić sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz zminimalizować ilość odpadów opakowaniowych, naturalną rzeczą jest ustanowienie okresu przejściowego, w którym wprowadza się nowe wymogi w zakresie etykietowania, chyba że wymogi te odnoszą się do bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia obywateli – w takim przypadku okres przejściowy może nie być rozwiązaniem właściwym.
Niejednoczesne wprowadzenie nowych przepisów dotyczących etykietowania ma, pomimo przewidzianego okresu przejściowego, znaczący wpływ na koszty projektowania i tworzenia nowych etykiet oraz na wykorzystanie zapasów towarów, opakowań i etykiet, jak również materiałów przeznaczonych na opakowania i etykiety.
Z tego powodu należy ponownie wprowadzić zasadę jednoczesnego wdrożenia nowych przepisów dotyczących etykietowania (tak jak pierwotnie proponowała Komisja).
Poprawka
70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W przypadkach gdy przepisy w sprawie informacji o żywności wymagają obowiązkowych informacji o żywności , dotyczy to w szczególności informacji zaliczanych do jednej z następujących kategorii:
1.
Jeżeli prawo przewiduje informacje o produktach żywnościowych , dotyczy to w szczególności informacji zaliczanych do jednej z następujących kategorii:
Uzasadnienie
Poprawka zapobiega powielaniu tych samych sformułowań.
Poprawka
71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) informacje o tożsamości i składzie, właściwościach lub innych cechach żywności;
a) informacje o tożsamości i składzie, ilości, właściwościach lub innych cechach żywności;
Poprawka
72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b) – punkt ii)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ii) trwałości, przechowywania i bezpieczeństwa stosowania;
ii) trwałości, przechowywania , warunków przechowywania po otwarciu, o ile dotyczy, i bezpieczeństwa stosowania
Uzasadnienie
Obecnie wiele produktów nie podaje czasu ich przechowywania po otwarciu, ani czy na przykład należy je przechowywać w określonej temperaturze.
Należy podać taką informację z uwagi na bezpieczeństwo konsumenta.
Poprawka
73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b) – punkt iii)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
iii) skutków zdrowotnych, łącznie z zagrożeniami i konsekwencjami związanymi ze szkodliwym i niebezpiecznym spożywaniem żywności;
skreślony
Uzasadnienie
Bezpośrednim celem rozporządzenia nie jest ochrona zdrowia konsumentów przy pomocy ewentualnych ostrzeżeń, lecz umożliwienie im podejmowania świadomych decyzji o zakupie towarów w oparciu o informacje na temat wartości odżywczej, dzięki czemu będą się oni zdrowo odżywiać, a to ostatecznie przyczyni się do poprawy ich zdrowia.
Poprawka
74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) informacje o charakterystyce żywieniowej, umożliwiające konsumentom, w tym konsumentom o szczególnych wymaganiach dietetycznych, podejmowanie świadomych wyborów.
c) informacje o charakterystyce żywieniowej, umożliwiające konsumentom, w tym konsumentom o szczególnych wymaganiach dietetycznych, podejmowanie wyborów ze znajomością rzeczy .
Poprawka
75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Przy rozważaniu zapotrzebowania na obowiązkowe informacje o żywności należy uwzględnić rozpowszechnione zapotrzebowanie ze strony większości konsumentów na niektóre informacje, które uważają za szczególnie cenne, lub wszelkie ogólnie akceptowane korzyści dla konsumentów, umożliwiające im dokonywanie świadomych wyborów .
2.
Przy rozważaniu zapotrzebowania na obowiązkowe informacje o żywności należy uwzględnić potencjalne koszty i korzyści dla zainteresowanych stron związane z dostarczaniem niektórych informacji.
Uzasadnienie
Wprowadzenie nowych zasad etykietowania powinno nastąpić jedynie wówczas, kiedy poparte dowodami badania wykażą zalety nowych wymagań.
Koszty przekazywania nowych informacji powinny być współmierne.
Zmiany etykiet mają istotny wpływ na producentów z UE, jak również na przywóz z krajów trzecich.
Należy znaleźć równowagę między potrzebami konsumentów i producentów.
Poprawka
76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Informacje o żywności nie mogą w istotnym stopniu wprowadzać w błąd, szczególnie:
1.
Informacje o żywności nie mogą wprowadzać w błąd, szczególnie:
Uzasadnienie
Każde wprowadzenie w błąd, czy to w istotnym, czy w mniej istotnym stopniu, jest wprowadzeniem w błąd.
Poprawka
77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) co do właściwości żywności, a w szczególności co do jej charakteru, tożsamości, właściwości, składu, ilości, trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji;
a) jeżeli nazwa i/lub prezentacja graficzna żywności mogłaby wprowadzić konsumenta w błąd co do jej charakteru, tożsamości, właściwości, składu, poszczególnych składników i ich ilości w produkcie ,trwałości, kraju lub miejsca pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji;
Poprawka
78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera ab) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(ab) sugerując konsumentowi poprzez nazwę lub prezentacje graficzne na opakowaniu, że chodzi o określony produkt lub składnik, mimo że w rzeczywistości chodzi o imitację produktu spożywczego lub środek zastępujący składnik stosowany zwykle w danym produkcie; w takich przypadkach oznacza się produkt na przedniej stronie opakowania dodatkowym określeniem „imitacja” lub „wykonano z użyciem (oznaczenie składnika zastępczego) zamiast (oznaczenie składnika zastąpionego)”.
Określony produkt spożywczy, który jest imitacją lub środkiem zastępującym, jest w miarę możliwości oddzielony od innej żywności w miejscu sprzedaży.
Uzasadnienie
Do obrotu wprowadza się zoraz więcej imitacji produktów spożywczych, np. „ser” wykonany z użyciem tłuszczu roślinnego.
Należy również stwierdzić, że składniki stosowane zwykle do wykonania danego produktu zastępuje się po części tańszymi składnikami zastępczymi.
Z reguły konsument nie jest w stanie rozpoznać takiej zamiany.
W związku z tym z uwagi na przejrzystość powinno się wprowadzić odpowiednie oznaczenie.
Poprawka
79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) poprzez sugerowanie, że żywność ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości.
c) poprzez sugerowanie, że żywność ma szczególne właściwości, gdy w rzeczywistości wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości lub poprzez szczególne uwydatnienie braku określonych składników lub substancji odżywczych, które z natury rzeczy w danym produkcie spożywczym nie występują ;
Uzasadnienie
Specyficzną formą wprowadzania w błąd jest podkreślanie cech oczywistych środka spożywczego i przedstawianie ich jako czegoś szczególnego, np. jeżeli guma owocowa, w której nigdy nie ma tłuszczu, jest opatrzona napisem „nie zawiera tłuszczu”.
Poprawka
80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera ca) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(ca) poprzez bezpośrednią reklamę mówiącą o wyraźnie obniżonej zawartości cukru lub tłuszczu, jeżeli nie idzie to w parze z odpowiednim obniżeniem wartości energetycznej (w kJ lub kcal);
Uzasadnienie
Przeciętny konsument zakłada, że produkt żywnościowy reklamowany na przodzie opakowania jako zawierający wyraźnie mniej cukru lub tłuszczu ma też odpowiednio niższą wartość energetyczną.
Często jest jednak inaczej, ponieważ cukier i tłuszcz zastąpiono innymi składnikami.
Dlatego też w przypadku takich napisów na produktach mamy do czynienia z wprowadzaniem konsumentów w błąd.
Poprawka
81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera c b) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
cb) poprzez określenie „dietetyczny”, jeżeli dany produkt żywnościowy nie odpowiada przepisom unijnym dotyczącym żywności przeznaczonej do szczególnego sposobu odżywiania się.
Uzasadnienie
W przypadku wielu produktów opatrzonych napisem „dietetyczny” sugeruje się drastycznie obniżoną zawartość cukru i tłuszczu, a więc dużo niższą wartość energetyczną, chociaż często nie jest to zgodne z prawdą.
Z tego też powodu określenie „dietetyczny” powinno być zastrzeżone tylko dla żywności, która rzeczywiście posiada takie cechy i służy odżywianiu się w sposób szczególny.
Poprawka
82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych w prawodawstwie wspólnotowym mającym zastosowanie do naturalnych wód mineralnych i żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego, informacje o żywności nie mogą przypisywać jakiejkolwiek żywności właściwości zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź też odwoływać się do takich właściwości.
3.
Z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych w prawodawstwie unijnym mającym zastosowanie do naturalnych wód mineralnych i środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego, informacje o żywności nie mogą przypisywać jakiemukolwiek środkowi spożywczemu właściwości zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź też odwoływać się do takich właściwości.
Poprawka
83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Zakaz, o którym mowa w ust. 3, stosuje się również do:
4.
Ustępy 1 i 3 stosuje się również do:
Uzasadnienie
Treść ustępu 1 powinna się oczywiście odnosić do reklamy produktów żywnościowych i sposobu ich prezentacji.
Poza tym w wersji niemieckiej znajduje się błąd tłumaczeniowy.
Poprawka
84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla przepisów ust. 3 i 4, podmioty działające na rynku spożywczym zapewniają przestrzeganie w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą wymagań prawa dotyczącego informacji o żywności, mających odniesienie do ich działalności, i sprawdzają, czy wymagania te są spełniane.
1.
Osoba odpowiedzialna za informacje na temat produktu żywnościowego zapewnia dostępność oraz dokładność merytoryczną podanych informacji..
Uzasadnienie
Zasada ta ma na celu uniknięcie przez przedsiębiorstwa handlowe ponoszenia odpowiedzialności za sytuacje, które nie są objęte przedmiotem ich działalności lub na które nie mają one wpływu.
W celu zagwarantowania spójności przepisów prawa wspólnotowego należy dopasować brzmienie artykułu 8 do nowo przyjętego rozporządzenia (WE) nr 767/2009 w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz.
Tekst ten oraz proponowane zmiany opierają się na tych samych zasadach, na których oparto rozporządzenie (WE) nr 178/2002, należy wobec nich stosować te same zasady kontroli, które przewidziano w rozporządzeniu (WE) nr 882/2004.
Tym samym nieodzowne jest stosowanie przepisów dotyczących odpowiedzialności przedsiębiorców zgodnie z tą samą zasadą i precyzyjniejsze ich formułowanie, aby, zgodnie z życzeniem Komisji wyrażonym w punkcie uzasadnienia 21, „nie dopuścić do rozdrobnienia zasad”
Poprawka
85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Podmioty działające na rynku spożywczym, w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą, nie mogą modyfikować informacji towarzyszących żywności, jeżeli taka modyfikacja wprowadzałaby w błąd konsumenta finalnego lub w inny sposób zmniejszała poziom ochrony konsumentów, zwłaszcza w odniesieniu do zdrowia.
2.
Podmioty działające na rynku spożywczym, w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą, nie mogą modyfikować informacji towarzyszących żywności, jeżeli taka modyfikacja wprowadzałaby w błąd konsumenta finalnego lub w inny sposób zmniejszała poziom ochrony konsumentów, zwłaszcza w odniesieniu do zdrowia , jak również ograniczała jego zdolność do dokonywania świadomych wyborów .
Uzasadnienie
Doprecyzowanie.
Obowiązek ten nie powinien ograniczać się wyłącznie do kwestii ochrony zdrowia.
Poprawka
86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Podmioty działające na rynku spożywczym wprowadzające do obrotu po raz pierwszy żywność przeznaczoną do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego zapewniają obecność i rzetelność informacji o żywności, zgodnie z właściwym prawem dotyczącym informacji o żywności .
3.
Podmioty działające na rynku spożywczym dbają o to, aby informacje na temat produktu żywnościowego wypełniały postanowienia niniejszego rozporządzenia w zakresie, w jakim ich działalność wpływa na etykietowanie w obrębie przedsiębiorstwa będącego pod ich kontrolą .
Poprawka
87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Podmioty działające na rynku spożywczym odpowiedzialne za sprzedaż detaliczną lub działalność dystrybucyjną niemającą wpływu na informacje o żywności dokładają właściwych starań w zakresie swojej działalności , aby zapewnić spełnienie właściwych wymagań dotyczących informacji o żywności , w szczególności poprzez niedostarczanie żywności, o której wiedzą lub podejrzewają, że nie spełnia tych wymagań, na podstawie informacji, które posiadają w ramach swojej działalności zawodowej .
4.
Jeżeli podmioty działające na rynku spożywczym , odpowiedzialne za sprzedaż detaliczną lub działalność dystrybucyjną niemającą wpływu na informacje o żywności, dowiedzą się , że pewien produkt żywnościowy nie odpowiada przepisom niniejszego rozporządzenia, niezwłocznie zaprzestają jego dystrybucji .
Uzasadnienie
Przepis należy sformułować bardziej jednoznacznie, aby wyraźnie rozgraniczyć zakres odpowiedzialności.
Chodzi o to, aby przedsiębiorstwa handlowe nie musiały ponosić odpowiedzialności za sytuacje, które nie leżą w zakresie ich kompetencji lub na które nie mają one wpływu.
Orzeczenie w sprawie sieci Lidl we Włoszech, wydane przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości, uwydatnia niewystarczający stopień pewności prawnej dla podmiotów handlujących żywnością w warunkach obowiązującego prawa.
Poprawka
88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Podmioty działające na rynku spożywczym dopilnowują, aby w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą informacje dotyczące żywności niepaczkowanej były przekazywane do podmiotu gospodarczego otrzymującego żywność, aby umożliwić, w stosownych przypadkach, przekazywanie obowiązkowych informacji o żywności określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) do c) i lit. f) konsumentom finalnym .
5.
Podmioty działające na rynku spożywczym dopilnowują, aby w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą informacje dotyczące żywności niepaczkowanej były przekazywane do podmiotu gospodarczego otrzymującego żywność w celu sprzedaży lub dalszej przeróbki , aby umożliwić, w stosownych przypadkach, przekazywanie konsumentom finalnym obowiązkowych informacji o żywności , określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) do c) i lit. f) oraz g) .
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu doprecyzowanie.
Poprawka
89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 6 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Niezależnie od przepisów akapitu pierwszego, podmioty działające na rynku spożywczym dopilnowują, aby dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), f) i h) znajdowały się również na opakowaniu zewnętrznym, w którym żywność jest prezentowana w obrocie.
Niezależnie od przepisów akapitu pierwszego, podmioty działające na rynku spożywczym dopilnowują, aby dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), e) , f), g) i h) znajdowały się również na opakowaniu zewnętrznym, w którym żywność jest prezentowana w obrocie.
Uzasadnienie
Ilość netto żywności to również ważna informacja, jaka powinna pojawić się na opakowaniu zewnętrznym, łącznie ze szczegółowymi informacjami dotyczącymi specjalnych warunków przechowywania oraz zastosowania.
Poprawka
90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 - tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Wykaz obowiązkowych danych szczegółowych
Wykaz informacji obowiązkowych
Uzasadnienie
Poprawka językowa.
Poprawka
91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Zgodnie z art. 10–34 i z zastrzeżeniem znajdujących się w niniejszym rozdziale wyjątków, obowiązkowe jest podanie następujących danych szczegółowych:
1.
Zgodnie z art. 10–34 i z zastrzeżeniem wyjątków znajdujących się w niniejszym rozdziale , a także w rozdziałach V i VI, obowiązkowe jest podanie następujących danych szczegółowych:
Uzasadnienie
Odniesienie do rozdziału V i VI wyjaśnia, że w przypadku żywności niepaczkowanej nie wszystkie obowiązkowe dane szczegółowe są wymagane, a w przypadku żywności etykietowanej dobrowolnie wymogi z rozdziału VI mają zastosowanie tylko wówczas, jeżeli podaje się dobrowolne informacje.
Podmiot działający na rynku spożywczym, który dobrowolnie podaje informacje o wartości odżywczej, nie powinien mieć obowiązku podawania innych informacji, które normalnie byłyby wymagane w przypadku żywności paczkowanej, ale nie ma to znaczenia w przypadku żywności niepaczkowanej.
Dodatkowo podmiot działający na rynku spożywczym powinien mieć pełną swobodę co do sposobu podawania takich informacji.
Poprawka
92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) nazwa żywności ;
a) nazwa , pod którą produkt jest sprzedawany ;
Uzasadnienie
Zobacz poprawkę do art. 2 ust. 2 lit. m).
Dostosowanie językowe spójne z dotychczasową terminologią dyrektywy o etykietowaniu 200/13/WE (por. art. 3: m.in. „nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany”,
Poprawka
93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) wszelkie składniki wymienione w załączniku II, powodujące alergie lub reakcje nietolerancji, i wszelkie substancje pochodne;
c) składniki wymienione w załączniku II, powodujące alergie lub reakcje nietolerancji, i wszelkie substancje pochodne , z odpowiednim uwzględnieniem szczegółowych przepisów dotyczących żywności niepaczkowanej ;
Uzasadnienie
Poprawka językowa.
Tekst Komisji, w związku z art. 13 ust. 4, rozszerza obowiązek oznaczania alergenów w żywności niepaczkowanej.
Wymóg oznaczania alergenów w żywności niepaczkowanej wiązałby się z systematycznym oznaczaniem alergenów, aby wykluczyć ryzyko zanieczyszczenia krzyżowego.
Wydaje się jednak, że stowarzyszenia alergików opowiadają się za obowiązkiem ujawniania informacji w obrocie detalicznym za pomocą umieszczania ich w widocznym miejscu lub udostępniania arkuszy danych.
Poprawka
94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera d)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
d) ilość niektórych składników lub kategorii składników;
d) ilość niektórych składników lub kategorii składników zgodnie z załącznikiem VI ;
Uzasadnienie
Dopisanie poprawnego odniesienia.
Poprawka
95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera e)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
e) ilość netto żywności;
e) ilość netto żywności w momencie pakowania ;
Uzasadnienie
W okresie pomiędzy produkcją a sprzedażą i konsumpcją ilość netto żywności może ulec zmianie.
Producent ma jedynie wpływ na ilość netto w momencie pakowania i nie może ponosić odpowiedzialności za ewentualną zmianę ilości netto w momencie sprzedaży i/lub spożycia żywności.
Poprawka
96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera f)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
f) data minimalnej trwałości lub data „spożyć przed”;
f) data minimalnej trwałości lub w przypadku środków spożywczych, które z mikrobiologicznego punktu widzenia łatwo się psują, data „spożyć przed”;
Poprawka
97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera fa) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(fa) w przypadku produktów mrożonych – data produkcji;
Uzasadnienie
Informacja ta pozwoli konsumentom rozpoznać produkty mrożone, których okres przechowywania jest zbyt długi (skandal z zepsutym mięsem w Niemczech).
Poprawka
98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera g)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
g) wszelkie specjalne warunki przechowywania lub warunki użycia;
g) wszelkie specjalne warunki przechowywania i/ lub warunki użycia; w tym instrukcje dotyczące warunków chłodzenia i przechowywania oraz warunków przechowywania przed i po otwarciu opakowania, w przypadku gdy byłoby niemożliwe właściwe użycie środka spożywczego w razie braku takich informacji;
Poprawka
99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera ga) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(ga) instrukcja użycia, w przypadku gdy byłoby niemożliwe właściwe użycie środka spożywczego w razie braku takich instrukcji;
Uzasadnienie
Przesunięcie art. 9 ust. 1 lit. j) na to miejsce ze względu na przejrzystość i logikę.
Poprawka
100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera h)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
h) nazwa lub firma i adres wytwórcy lub podmiotu pakującego albo sprzedawcy posiadającego siedzibę we Wspólnocie ;
h) nazwa lub firma , lub zarejestrowany znak handlowy i adres wytwórcy posiadającego siedzibę w Unii, podmiotu pakującego oraz, w przypadku produktów pochodzących z krajów trzecich, sprzedawcy/ importera lub, w stosownym przypadku, podmiotu działającego na rynku spożywczym, pod którego nazwą lub nazwą firmy żywność jest wprowadzana na rynek;
Uzasadnienie
Należy zagwarantować obowiązek podania nazwy lub nazwy firmy oraz adresu w obrębie wspólnoty podmiotu gospodarczego odpowiedzialnego za wprowadzenie produktu do obrotu na rynku Wspólnoty.
W tym celu przewidziany wykaz musi zostać rozszerzony i uszczegółowiony.
odstawowe znaczenie ma wprowadzenie obowiązku podawania rzeczywistego producenta żywności, bądź do celów właściwej informacji dla klientów, bądź też promocji konkurencyjności przemysłu spożywczego.
Brak takiego obowiązku przez lata doprowadził do rozpowszechnienia się zjawiska prywatnych znaków, które podważają rentowność, a tym samym istnienie przedsiębiorstw sektora rolno-spożywczego.
W myśl równego traktowania produktów wspólnotowych i importowanych w przypadku produktów importowanych z krajów trzecich istotne jest podanie informacji o importerze.
Poprawka
101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera i)
Tekst proponowany przez Komisję
Proposed Consolidated Poprawka
i) kraj lub miejsce pochodzenia, w przypadku gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby w istotnym stopniu wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w szczególności gdyby informacje towarzyszące żywności lub etykieta jako całość mogły sugerować, że żywność pochodzi z innego miejsca lub kraju; w takich wypadkach informacja powinna być zgodna z przepisami określonymi w art. 35 ust. 3 i 4 oraz ustanowionymi w art. 35 ust. 5;
i) kraj lub miejsce pochodzenia podaje się dla :
- mięsa;
- drobiu;
- produktów mleczarskich;
- świeżych owoców i warzyw;
- innych jednoskładnikowych produktów; oraz
mięsa, drobiu i ryb stosowanych jako składnik żywności przetworzonej.
W przypadku mięsa i drobiu oznaczenie kraju lub miejsca pochodzenia może odnosić się do pojedynczego miejsca pochodzenia wyłącznie wówczas, gdy zwierzęta urodziły się, były hodowane i zostały ubite w tym samym kraju lub miejscu.
W innych przypadkach należy podać informacje o każdym z poszczególnych miejsc urodzenia, hodowli i uboju.
Jeżeli istnieją powody, dla których niepraktyczne byłoby oznaczanie kraju pochodzenia, można zamiast niego podać następujące określenie:
- „O nieokreślonym pochodzeniu”
W przypadku wszystkich innych produktów żywnościowych, kraj lub miejsce pochodzenia, w przypadku gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby w istotnym stopniu wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w szczególności gdyby informacje towarzyszące żywności lub etykieta jako całość mogły sugerować, że żywność pochodzi z innego miejsca lub kraju; w takich wypadkach informacja powinna być zgodna z przepisami określonymi w art. 35 ust. 3 i 4 oraz ustanowionymi w art. 35 ust. 5;
Poprawka
102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Dane szczegółowe, o których mowa w ust. 1, muszą być określone słownie i liczbowo , chyba że konsumenci są informowani o jednej lub większej liczbie danych szczegółowych z użyciem innych form wyrażania ustanowionych przez środki wykonawcze przyjęte przez Komisję .
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
2.
Dane szczegółowe, o których mowa w ust. 1, muszą być określone słownie i liczbowo.
Uzasadnienie
Wykaz obowiązkowych danych szczegółowych stanowi główny element rozporządzenia.
Formy przedstawiania tych danych nie powinny być zatem zmieniane w procedurze komitologii, która ma na celu zmianę elementów innych niż istotne.
Poprawka
103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może zmienić wykaz obowiązkowych danych szczegółowych określony w ust. 1.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Wykaz znajdujący się w ust. 1 zawiera bardzo istotne postanowienia i dlatego nie powinien być objęty procedurą regulacyjną.
Poprawka
104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 9a
Odstępstwa dla mikroprzedsiębiorstw
Ręcznie wytwarzane produkty produkowane przez mikroprzedsiębiorstwa są wyłączone z zakresu wymogu określonego w art. 9 ust. 1 lit. l).
Produkty te mogą również zostać zwolnione z wymogów informacyjnych określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) - k,) jeżeli są sprzedawane w miejscu ich wytwarzania, a sprzedający są w stanie podać informacje na żądanie.
Ewentualnie informacje te mogą być podane na etykietach umieszczonych na półkach.
Uzasadnienie
Odstępstwa powinny odnosić się jedynie do mikroprzedsiębiorstw produkujących produkty wytwarzane ręcznie.
Poprawka
105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Odstępstwa od wymagań dotyczących obowiązkowych danych szczegółowych
skreślony
W odniesieniu do szczególnych rodzajów lub kategorii żywności Komisja może przewidywać w wyjątkowych przypadkach odstępstwa od wymagań określonych w art. 9 ust. 1 lit. b) i f), pod warunkiem że wynikiem takich odstępstw nie będzie nieodpowiednie informowanie konsumentów finalnych i zakładów żywienia zbiorowego.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
Uzasadnienie
Jeżeli nie przewidują tego specjalne przepisy prawne dotyczące określonych produktów żywnościowych ani niniejsze rozporządzenie, informacje obowiązkowe powinny dotyczyć wszystkich produktów żywnościowych i nie powinny dopuszczać możliwości wprowadzania wyjątków przez Komisję.
Poprawka
106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 9 nie wyklucza możliwości stosowania bardziej szczegółowych przepisów wspólnotowych dotyczących wag i miar.
Artykuł 9 nie wyklucza możliwości stosowania bardziej szczegółowych przepisów wspólnotowych dotyczących wag i miar.
Zachowują moc przepisy dyrektywy 2007/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca zasady dotyczące nominalnych ilości produktów w opakowaniach jednostkowych 1 .
_________
1 Dz.U. L 247, z 21.9.2007, s. 17.
Uzasadnienie
Dla lepszej czytelności rozporządzenia należy dodać odniesienie do dyrektywy 2007/45/WE ustanawiającej zasady dotyczące nominalnych ilości produktów w opakowaniach jednostkowych.
Poprawka
107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W przypadku żywności paczkowanej obowiązkowe informacje o żywności muszą się znajdować na opakowaniu lub na załączonej do niego etykiecie .
2.
W przypadku żywności paczkowanej obowiązkowe informacje o żywności muszą się znajdować na opakowaniu.
Uzasadnienie
Pozostawienie skreślonych słów mogłoby doprowadzić do opatrywania produktów żywnościowych „ulotkami informacyjnymi”.
Należy tego uniknąć.
Poprawka
108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może ustanowić udostępnianie niektórych obowiązkowych danych szczegółowych w inny sposób, niż na opakowaniu lub na etykiecie, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad i wymagań określonych w rozdziale II niniejszego rozporządzenia.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Określanie obowiązkowych danych szczegółowych jest sednem przedmiotowego rozporządzenia.
Sposób przedstawienia tych danych nie może być zmieniany za pomocą środków, które mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
W przypadku żywności niepaczkowanej zastosowanie mają przepisy art. 41.
skreślony
Poprawka
110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla szczególnego prawodawstwa wspólnotowego mającego zastosowanie do określonych rodzajów żywności, w odniesieniu do wymogów wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1, jeśli znajdują się na opakowaniu lub w załączonej do niego etykiecie , muszą być wydrukowane z użyciem znaków o rozmiarze czcionki co najmniej 3 mm i prezentowane w taki sposób, aby zapewnić znaczny kontrast pomiędzy drukiem a tłem .
1.
Bez uszczerbku dla szczególnego prawodawstwa unijnego mającego zastosowanie do określonych rodzajów żywności, w odniesieniu do wymogów wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 muszą być wydrukowane na opakowaniu lub jego etykiecie i prezentowane w taki sposób, aby zapewnić ich czytelność .
Należy rozważyć kryteria takie jak rozmiar czcionki, typ czcionki, kontrast między czcionką a tłem, plamka i gęstość druku itp.
W ramach procedury konsultacji Komisja przygotowuje wraz z zainteresowanymi stronami, w tym organizacjami konsumentów, wiążącą koncepcję określającą wytyczne dotyczące czytelności umieszczanych na żywności informacji dla konsumentów.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
Poprawka
111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
W przypadku produktów do specjalnych celów żywieniowych, określonych w dyrektywie 1999/21/WE z dnia 25 marca 1999 r. w sprawie dietetycznych środków spożywczych specjalnego przeznaczenia medycznego, oraz preparatów dla niemowląt, preparatów do dalszego żywienia niemowląt i artykułów spożywczych urozmaicających dietę niemowląt i małych dzieci, wchodzących w zakres stosowania dyrektywy Komisji 2006/141/WE z dnia 22 grudnia 2006 r. i dyrektywy Komisji 2006/125/WE z dnia 5 grudnia 2006 r., które podlegają obowiązkowi etykietowania zgodnie z prawodawstwem unijnym w uzupełnieniu do danych szczegółowych określonych w art. 9 ust. 1, rozmiar czcionki powinien zapewniać konsumentowi czytelność informacji oraz dodatkowe informacje związane z konkretnym użyciem tego rodzaju żywności.
Poprawka
112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może przyjąć szczegółowe zasady dotyczące prezentacji obowiązkowych danych szczegółowych i rozszerzenia wymagań, o których mowa w ust. 2, na dodatkowe obowiązkowe dane szczegółowe w odniesieniu do szczególnych kategorii lub rodzajów żywności, o których mowa w art. 10 i 38.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3;
skreślony
Uzasadnienie
Niniejszy ustęp dawałby Komisji zbyt daleko idące uprawnienia, ponieważ wcale nie chodzi tu o „inne niż istotne” postanowienia.
Poprawka
113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Minimalny rozmiar czcionki, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania w przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia ma pole mniejsze niż 10 cm2.
skreślony
Uzasadnienie
Również na opakowaniach lub pojemnikach, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 10 cm², powinny się znajdować czytelne napisy, gdyż w przeciwnym razie nie mają one sensu.
Ważna jest tu jedynie odpowiedź na pytanie o informacje, których umieszczenie na małym opakowaniu produktu powinno być obowiązkowe.
Odpowiedź znajduje się w innym miejscu dokumentu.
Poprawka
114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Ustęp 2 nie ma zastosowania do żywności określonej w art. 17 ust. 1 i 2.
5.
Ustęp 2 nie ma zastosowania do żywności określonej w art. 17 ust. 1 i 2.
Dla takich opakowań lub pojemników mogą zostać przyjęte szczegółowe przepisy krajowe w przypadku państw członkowskich posiadających co najmniej dwa języki urzędowe.
Poprawka
115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5a.
Skróty, w tym inicjały, nie mogą być stosowane w przypadku, gdy mogłyby wprowadzić konsumentów w błąd.
Poprawka
116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Obowiązkowe informacje o żywności muszą być umieszczone w widocznym miejscu w taki sposób, aby były dobrze widoczne, czytelne oraz, w stosownych przypadkach, nieusuwalne.
Nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte, przyćmione lub przerwane jakimikolwiek innymi nadrukami, obrazami czy innym materiałem.
6.
Obowiązkowe informacje o żywności muszą być umieszczone w widocznym miejscu w taki sposób, aby były dobrze widoczne, czytelne oraz, w stosownych przypadkach, nieusuwalne.
Nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte, przyćmione lub przerwane jakimikolwiek innymi nadrukami, obrazami, innym materiałem czy też samym opakowaniem, np. w miejscu sklejenia .
Uzasadnienie
Niezbędne uzupełnienie.
Decyzja o tym, jakie informacje niepotrzebnie pochłaniają uwagę, byłaby przedmiotem najróżniejszych interpretacji, które zagroziłyby tym samym pewności prawnej sprzedawców żywności.
Poprawka
117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Umieszczanie obowiązkowych informacji nie może prowadzić do zwiększenia rozmiaru i/lub masy materiału służącego do pakowania lub pojemnika na żywność i nie może zwiększać obciążenia dla środowiska.
Uzasadnienie
Obowiązkowe umieszczanie informacji o żywności może dać podmiotom działającym na rynku powód do zmiany rozmiarów opakowań, co pociąga za sobą ryzyko wzrostu ilości pochodzących z nich odpadów.
Byłoby to sprzeczne z zasadą zapobiegania, która stanowi podstawę przepisów Unii Europejskiej w zakresie zarządzania odpadami.
Poprawka
118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) obowiązkowe informacje o żywności muszą być dostępne przed ostatecznym dokonaniem zakupu i muszą się znajdować w materiałach towarzyszących sprzedaży na odległość lub muszą być dostarczane z użyciem innych, właściwych środków;
a) informacje o żywności , o których mowa w art. 9 i 29, są dostępne na życzenie konsumenta przed ostatecznym dokonaniem zakupu i mogą się znajdować w materiałach towarzyszących sprzedaży na odległość lub być dostarczane z użyciem innych, właściwych środków.
Uzasadnienie
Regularne zmiany składu produktu, np. zmniejszenie zawartości soli, zastąpienie tłuszczów, uniemożliwiają w praktyce dostarczenie do wszystkich produktów znajdujących się w sprzedaży wysyłkowej aktualnych materiałów informacyjnych.
Katalogi i broszury to najbardziej rozpowszechniony materiał marketingowy w sprzedaży wysyłkowej, w szczególności dla małych i średnich przedsiębiorstw.
Pociąga to za sobą znaczne koszty, jak również konsekwencje dla środowiska, ponieważ w przyszłości na katalogi potrzeba będzie czterokrotnie więcej papieru, aby umożliwić przedstawienie wszystkich obowiązkowych informacji.
Poprawka
119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 15 - litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) dane szczegółowe przewidziane w art. 9 ust. 1 lit. d) , f), g) , h) i k) są obowiązkowe jedynie w momencie dostawy.
b) dane szczegółowe przewidziane w art. 9 ust. 1 lit. f), i j) są obowiązkowe jedynie w momencie dostawy.
Uzasadnienie
Zawartość alkoholu w napojach alkoholowych jest niezwykle ważną informacją, którą należy udostępnić konsumentom jeszcze przed dostawą produktów w przypadku sprzedaży wysyłkowej lub internetowej.
Instrukcja użycia natomiast jest potrzebna dopiero przy wykorzystaniu żywności i dlatego może być udostępniona dopiero w momencie dostawy.
Z wyjątkiem daty minimalnej trwałości, której nie można podać z wyprzedzeniem, żywność dostarczana za pośrednictwem sprzedaży wysyłkowej powinna spełniać te same wymagania informacyjne, co żywność sprzedawana w sklepach.
Poprawka
120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 ust. 2, obowiązkowe informacje o żywności muszą być podawane w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów z państw członkowskich , w których żywność znajduje się w obrocie.
1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 ust. 2, obowiązkowe informacje o żywności muszą być podawane przy użyciu rejestru językowego zrozumiałego dla przeciętnego konsumenta w państwie członkowskim , w którym żywność znajduje się w obrocie.
Uzasadnienie
Pojęcie „rejestr językowy” obejmuje zarówno język urzędowy, jak i rodzaj sformułowań.
Poprawka
121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Na swoim własnym terytorium państwa członkowskie, w których żywność znajduje się w obrocie, mogą określić, że dane szczegółowe muszą być podawane w jednym lub kilku językach urzędowych Wspólnoty .
2.
Na swoim własnym terytorium państwa członkowskie, w których żywność znajduje się w obrocie, mogą określić, że dane szczegółowe muszą być podawane w jednym lub kilku językach urzędowych Unii .
Wymóg ten nie może jednak uniemożliwiać przedstawiania zamiast tego obowiązkowych informacji w innych językach urzędowych Unii, łatwo zrozumiałych w tych państwach członkowskich.
Uzasadnienie
Obowiązkowe informacje na środkach spożywczych muszą być podawane w języku, który konsument rozumie, jednak przepisy nie powinny zakłócać swobodnego przepływu towarów.
Przepisy dotyczące języka muszą być na tyle elastyczne, aby konsumenci mogli otrzymywać informacje w języku, który bez trudu rozumieją.
W swoim orzecznictwie ETS poparł taką elastyczność.
Poprawka
122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Środki spożywcze sprzedawane w strefach wolnocłowych mogą być wprowadzane do obrotu wyłącznie z etykietami w języku angielskim.
Uzasadnienie
Oferta sprzedaży w strefach wolnocłowych jest kierowana przede wszystkim do osób podróżujących za granicę, a nie do konsumentów rynku krajowego.
Dlatego w przypadku tych środków spożywczych należy zapewnić możliwość podawania informacji tylko w języku angielskim, który jest powszechnie akceptowanym językiem międzynarodowym.
Poprawka
123
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 - tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Pominięcie niektórych obowiązkowych danych szczegółowych
Wyjątki od niektórych obowiązkowych danych szczegółowych
Uzasadnienie
Korekta redakcyjna.
Poprawka
124
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W przypadku szklanych butelek przeznaczonych do ponownego użycia, które są trwale oznakowane i które z tego powodu nie mają etykiet, opasek czy pierścieni, obowiązkowe są jedynie dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e), f) i l) .
1.
W przypadku szklanych butelek przeznaczonych do ponownego użycia, które są trwale oznakowane i które z tego powodu nie mają etykiet, opasek czy pierścieni, obowiązkowe są jedynie dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f).
Uzasadnienie
Odrzuca się obowiązkowe podawanie wartości odżywczej.
Szklane butelki przeznaczone do ponownego użycia oferowane są zazwyczaj jako jednorazowe porcje (np. 200 lub 250 ml).
W ich przypadku brakuje miejsca na informacje.
Dlatego powinno się utrzymać dotychczasowy zakres oznaczenia, tzn. podanie nazwy, pod którą produkt jest sprzedawany, ilości netto, substancji uczulających i daty minimalnej trwałości (por. art. 13 ust. 4 dyrektywy o etykietowaniu 2000/13/WE).
Poprawka
125
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 10 cm 2 , obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na pojemniku jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f).
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), należy podawać za pośrednictwem innych środków lub udostępniać na życzenie konsumenta.
2.
W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia pod nadruk jest mniejsza niż 80 cm 2 , obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na pojemniku jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f) oraz w art. 29 ust. 1 lit. a).
Zamieszczenie dodatkowych informacji na opakowaniu jest możliwe na zasadzie dobrowolności.
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), należy podawać za pośrednictwem innych środków lub udostępniać na życzenie konsumenta.
Uzasadnienie
Informacja o wartości energetycznej produktu żywnościowego jest ważna i może decydować o zakupie danego produktu.
Należy umożliwić dobrowolne informacje ze strony producenta.
Poprawka
126
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Bez uszczerbku dla przepisów innego prawodawstwa wspólnotowego wymagającego obowiązkowych informacji o wartości odżywczej, w odniesieniu do żywności wymienionej w załączniku IV nie jest obowiązkowe podawanie informacji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt. l.
3.
Bez uszczerbku dla przepisów innego prawodawstwa wspólnotowego wymagającego obowiązkowych informacji o wartości odżywczej, w odniesieniu do żywności wymienionej w załączniku IV nie jest obowiązkowe podawanie informacji o wartości odżywczej, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt. l.
Uzasadnienie
Przepisy wyjątkowe dotyczące wielkości opakowań we wniosku Komisji są oderwane od rzeczywistości i niewykonalne.
Poprawka
127
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 - akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku towarów niepaczkowanych, jak również towarów oferowanych przez zakłady żywienia zbiorowego, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. d).
Uzasadnienie
Również w placówkach detalicznej sprzedaży żywności i w zakładach drobnej wytwórczości spożywczej, w tym również w zakładach żywienia zbiorowego, a także w gospodarstwach rolnych praktykujących bezpośrednią sprzedaż swoich produktów, wytwarza się produkty przekazywane bezpośrednio konsumentowi.
Brak tu standardowych procedur, a składniki różnią się z dnia na dzień.
Należy również wziąć pod uwagę fakt, że to właśnie sektor drobnej wytwórczości spożywczej jest gwarantem zachowania regionalnych specjalności, kreatywności i innowacyjności, dzięki czemu zapewnia różnorodność podaży.
Dlatego też tak ważne jest zwolnienie wyżej wymienionych wytwórców z obowiązku podawania informacji o wartości odżywczej.
Poprawka
128
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit pierwszy b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Zakłady żywienia zbiorowego należące do jednej firmy i oferujące standardowe produkty żywnościowe umieszczają na opakowaniu informacje, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. a), b), c) i) i l).
Uzasadnienie
Zakłady żywienia zbiorowego oferujące standardowe produkty żywnościowe, np. sieci fast food, podają na opakowaniu następujące informacje: nazwa, składniki, alergeny, kraj pochodzenia oraz informacje o wartości odżywczej.
Poprawka
129
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Nazwą żywności jest jej nazwa prawna .
W przypadku braku takiej nazwy, nazwą żywności jest jej nazwa zwyczajowa lub, jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest stosowana, należy przedstawić nazwę opisową żywności.
1.
Nazwą żywności jest jej nazwa przewidziana w odpowiednich przepisach .
W przypadku braku takiej nazwy, nazwą żywności jest nazwa, pod którą żywność ta jest sprzedawana lub, jeśli nazwa, pod którą żywność ta jest sprzedawana, nie istnieje lub nie jest stosowana, należy przedstawić nazwę opisową żywności.
Uzasadnienie
Zmiana językowa mająca na celu uzgodnienie z terminologią zastosowaną w dyrektywie w sprawie etykietowania (2003/13/WE).
Poprawka
130
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Jeżeli produkt zawiera nanomateriał, należy go umieścić w wykazie składników z jednoznacznym oznaczeniem „nano”.
Uzasadnienie
Oznaczenie to służy przejrzystości i gwarantuje konsumentowi wolny wybór.
Poprawka
131
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 1b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1b.
W przypadku żywności zawierającej wśród pięciu głównych składników jaja lub wyroby z jaj, określenia, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia Komisji (WE) nr 557/2007 dodaje się w nawiasie po odpowiednim składniku w wykazie składników, zgodnie z metodą produkcji jaj.
W przypadku jaj z produkcji ekologicznej odpowiednie składniki mogą być umieszczone na etykiecie zgodnie z art. 23 ust. 4 lit. b) rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007.
Uzasadnienie
Wielu konsumentów pragnie wiedzieć, zgodnie z jaką metodą hodowli zostały wyprodukowane jaja występujące w żywności.
Składniki należy w związku z tym oznaczać określeniami „Jaja z chowu na wolnym wybiegu”, „Jaja z chowu ściółkowego” lub „Jaja z chowu klatkowego”.
Poprawka
132
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 20 - tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Pominięcie wykazu składników
Ogólne wyjątki w stosunku do wykazu składników
Uzasadnienie
Korekta językowa z uwagi na zrozumiałość.
Poprawka
133
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 – tytuł i wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Pominięcie komponentów żywności w wykazie składników
Następujące komponenty żywności nie muszą być uwzględniane w wykazie składników :
Składnikami żywności nie są :
Uzasadnienie
Zmiana tytułu ze względu na lepsze zrozumienie.
W art. 21 zaproponowano zmianę systemową bez wyraźnych powodów: o ile zamieszczone substancje i produkty na zasadzie fikcji prawnej wyłączano dotychczas z pojęcia składnika, w przyszłości mają one najwyraźniej zostać wyłączone tylko z obowiązku zamieszczenia w wykazie składników.
Dotychczasowe podejście powinno zostać utrzymane.
Zmiana miałaby krytyczne skutki dla szeregu przepisów wspólnotowych, które odnoszą się do definicji „składnika żywności” (m.in. rozporządzenie WE nr 1829/2003 lub przyszłe rozporządzenie o enzymach [por. odstępstwa w art. 2 ust.4]).
Poprawka
134
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 21 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) substancje zastosowane w ilościach ściśle niezbędnych jako rozpuszczalniki lub nośniki substancji odżywczych, dodatków do środków spożywczych lub środków aromatyzujących;
c) substancje zastosowane w ilościach ściśle niezbędnych jako rozpuszczalniki lub nośniki substancji odżywczych, dodatków do środków spożywczych, enzymów lub środków aromatyzujących;
Uzasadnienie
Uzupełnienie listy substancji.
Poprawka
135
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Każdy składnik wymieniony w załączniku II lub każda substancja pochodząca ze składnika wymienionego w tym załączniku, z zastrzeżeniem wyjątków określonych tym załączniku, należy oznaczyć na etykiecie z dokładnym określeniem nazwy składnika .
1.
Każdy składnik wymieniony w załączniku II lub każdą substancję pochodzącą ze składnika wymienionego w tym załączniku, z zastrzeżeniem wyjątków określonych tym załączniku, należy zawsze podać w wykazie składników w taki sposób, aby adresaci informacji mogli natychmiast w jednoznaczny sposób rozpoznać ryzyko wystąpienia alergii lub nietolerancji .
Uzasadnienie
Poprawka służy doprecyzowaniu i ma podkreślać, że należy w taki sposób wybrać nazwy składników, aby alergicy mogli rozpoznać ryzyko powodowania przez nie alergii.
Poprawka
136
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 – akapit drugi – litera b a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(ba) chodzi o niepaczkowane produkty żywnościowe.
W takim przypadku należy w miejscu sprzedaży lub w jadłospisach udostępnić wyraźnie widoczny szyld informujący, że
- klienci mogą uzyskać informacje na temat substancji alergennych w bezpośredniej rozmowie ze sprzedawcą i/lub poprzez bezpośrednio dostępne materiały informacyjne;
- nie można wykluczyć zanieczyszczenia krzyżowego.
Uzasadnienie
Udostępnienie obszernych informacji o alergenach występujących we wszystkich produktach jest prawie niemożliwe w przypadku towarów niepaczkowanych i doprowadziłoby do znacznego osłabienia konkurencyjności zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw oraz do powstania dodatkowych kosztów.
W zakładach o ograniczonej powierzchni produkcyjnej nie można ponadto wykluczyć zanieczyszczenia krzyżowego.
Obowiązek zamieszczenia wyraźnego szyldu informacyjnego zapewni przedsiębiorstwom pewność prawną.
Poprawka
137
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) dany składnik lub dana kategoria składników występują w nazwie żywności lub są zwykle kojarzone z tą nazwą przez konsumenta; lub
a) dany składnik lub dana kategoria składników występują w nazwie, pod którą artykuł jest sprzedawany , lub są zwykle kojarzone z tą nazwą przez konsumenta; lub
Uzasadnienie
Należy zachować stosowany dotychczas termin „nazwa, pod którą artykuł jest sprzedawany”, który występuje w dyrektywie w sprawie etykietowania 2000/13/WE
Poprawka
138
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Komisja może zmienić ust. 1 poprzez dodanie innych przypadków.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Niniejszy ustęp dawałby Komisji zbyt daleko idące uprawnienia, ponieważ wcale nie chodzi tu o „inne niż istotne” postanowienia.
Poprawka
139
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) w jednostkach pojemności w przypadku płynów;
a) w jednostkach pojemności w przypadku płynów w rozumieniu dyrektywy Rady 85/339/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie opakowań zawierających produkty płynne przeznaczone do spożycia przez ludzi 1 ;
__________
1 Dz.U. L 176, z 6.7.1985, s. 18.
Uzasadnienie
Zmiana językowa mająca na celu uzgodnienie z terminologią zastosowaną w dyrektywie w sprawie etykietowania (2003/13/WE).
Poprawka
140
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Data minimalnej trwałości i data „spożyć przed”
Data minimalnej trwałości, data „spożyć przed” oraz data produkcji
Uzasadnienie
Poprawka wynika z dodania daty produkcji w art. 25 ust. 2.
Poprawka
141
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Odpowiednie dane są wyrażane zgodnie z załącznikiem IX .
2.
Odpowiednia data jest łatwa do znalezienia i nie może być ukryta .
Podawana jest ona w następujący sposób :
A. DATA MINIMALNEJ TRWAŁOŚCI:
a) Datę poprzedza sformułowanie:
„Najlepiej spożyć do …” gdy data zawiera oznaczenie dnia,
„Najlepiej spożyć przed końcem …” w innych przypadkach.
b) Sformułowaniom określonym w lit. a) towarzyszy:
- sama data, albo
- odniesienie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.
Jeśli to konieczne, po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być przestrzegane, aby produkt mógł zachować swoje szczególne właściwości przez określony okres.
c) Data składa się z dnia, miesiąca i roku podanych w niekodowanej, chronologicznej formie.
Jednakże w przypadku żywności:
- której trwałość nie przekracza trzech miesięcy, wystarczy oznaczenie dnia oraz miesiąca;
- której trwałość przekracza trzy miesiące, lecz nie przekracza 18 miesięcy, wystarczy oznaczenie miesiąca oraz roku;
- które będą przechowywane dłużej niż 18 miesięcy, wystarczy oznaczenie roku.
d) oznaczenie „data minimalnej trwałości” znajduje się na każdej z oddzielnie zapakowanych porcji.
(e) Z zastrzeżeniem przepisów unijnych nakładających inne rodzaje oznaczenia daty, oznaczenie daty minimalnej trwałości nie jest wymagane dla:
- świeżych owoców i warzyw, w tym ziemniaków, które nie są obrane, pokrojone lub podobnie przygotowane; odstępstwo to nie ma zastosowania do kiełkujących nasion i podobnych produktów, takich jak kiełki warzywne,
- win, win likierowych, win musujących, win aromatyzowanych oraz podobnych produktów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, oraz napojów objętych kodami CN 22060091, 22060093 i 22060099 i wytworzonych z winogron lub moszczu winnego,
- napojów o zawartości 10 % lub więcej alkoholu objętościowo,
- napojów bezalkoholowych, soków owocowych, nektarów owocowych i napojów alkoholowych o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo, w opakowaniach jednostkowych zawierających więcej niż pięć litrów, przeznaczonych do zaopatrywania zakładów żywienia zbiorowego;
- wyrobów piekarniczych lub cukierniczych, które ze względu na swoją specyfikę są zwykle spożywane w ciągu 24 godzin od wytworzenia,
- octu;
- soli kuchennej;
- cukru w stanie stałym,
wyrobów cukierniczych składających się prawie wyłącznie z cukrów aromatyzowanych lub barwionych,
- gum do żucia oraz podobnych produktów do żucia,
B. DATA SPOŻYCIA:
a) Poprzedza ją sformułowanie „spożyć przed …”:
b) Sformułowaniu w lit. a) towarzyszy:
- sama data, albo
- odniesienie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.
Po tych danych szczegółowych następuje opis warunków przechowywania, które muszą być przestrzegane.
c) Data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie.
d) Sposób oznaczenia daty minimalnej trwałości, o której mowa w pkt.
A lit. c) niniejszego ustępu może być określony zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 49 ust. 2.
C. DATA PRODUKCJI:
(a) Poprzedza ją sformułowanie „wyprodukowano w dniu”:
b) Sformułowaniom określonym w lit. a) towarzyszy:
- sama data, albo
- odniesienie do miejsca, gdzie data jest podana w etykietowaniu.
c) Data składa się z dnia, miesiąca i ewentualnie roku, w takiej kolejności oraz w niekodowanej formie.
Uzasadnienie
Ze względu na jasność treść załącznika IX przenosi się do tekstu legislacyjnego, uzupełniając go o datę produkcji analogicznie do art. 2 ust. 2 lit. ab) (nowa).
Skreśla się wyjątek od oznaczania daty minimalnej trwałości w przypadku pojedynczych porcji lodów.
Poszczególne porcje mogą zostać wyjęte z opakowania lub partii, w której zostały sprzedane, zasadniczą sprawą jest więc, aby na każdej takiej porcji znalazło się oznaczenie daty minimalnej trwałości.
Poprawka
142
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Instrukcje użycia żywności oznaczane są w taki sposób, aby umożliwić jej właściwe użycie.
1.
Instrukcje użycia żywności oznaczane są w taki sposób, aby umożliwić jej właściwe użycie.
W stosownych przypadkach należy podać instrukcje dotyczące warunków chłodzenia i przechowywania, a także terminu przydatności do spożycia po otwarciu opakowania.
Uzasadnienie
Warunki chłodzenia i przechowywania mogą mieć wpływ na trwałość produktu spożywczego i dlatego należy je podać.
Poprawka
143
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Sekcja 3 – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Informacja o wartości odżywczej
Oznaczenie wartości odżywczej
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu doprecyzowanie.
Poprawka
144
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – akapit pierwszy– litera b) i b a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) ilość tłuszczu, nasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodanów ze szczególnym uwzględnieniem cukrów, oraz soli.
b) ilość tłuszczu, nasyconych kwasów tłuszczowych, cukrów oraz soli;
(ba) ilość białka, węglowodanów, błonnika oraz naturalnych i sztucznych tłuszczów trans.
Poprawka
145
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do wina zgodnie z jego definicją w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1493/1999, piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr […] z dnia […] w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89.
Po [pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego ustępu w odniesieniu do tych produktów; sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć szczególne środki określające zasady zamieszczania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do napojów zawierających alkohol .
Po [pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego ustępu w odniesieniu do tych produktów; sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć szczególne środki określające zasady udostępniania konsumentom informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
Uzasadnienie
Jeżeli wyjątek obejmie tylko wino, piwo i napoje spirytusowe, a inne napoje zawierające alkohol nie, w branży nie zostanie osiągnięta zgodność.
Sytuacja taka sprzyja pewnym określonym produktom, prowadząc do dyskryminacji innych.
Byłoby to zakłóceniem konkurencji i wprowadzeniem w błąd konsumentów w odniesieniu do odpowiedniego składu różnych produktów.
Poprawka
146
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2-4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Informacja o wartości odżywczej może również zawierać oznaczenie ilości jednego lub większej liczby z następujących składników:
2.
Informacja o wartości odżywczej może również dodatkowo zawierać oznaczenie ilości jednego lub większej liczby z następujących składników:
a) tłuszcze trans;
b) kwasy tłuszczowe jednonienasycone;
b) kwasy tłuszczowe jednonienasycone;
c) kwasy tłuszczowe wielonienasycone;
c) kwasy tłuszczowe wielonienasycone;
d) alkohole wielowodorotlenowe;
d) alkohole wielowodorotlenowe;
da) cholesterol;
(e) skrobia;
e) skrobia;
f) błonnik;
g) białko;
h) każdy ze składników mineralnych lub witamin wymienionych w punkcie 1 części A załącznika XI i obecnych w znaczącej ilości, zgodnie z jej definicją w punkcie 2 części A załącznika XI.
h) każdy ze składników mineralnych i witamin obecnych w znaczących ilościach zgodnie z punktem 1 części A załącznika XI i zgodnie z wartościami podanymi w punkcie 2 części A załącznika XI;
ha) inne substancje w rozumieniu części A załącznika XIII, a także elementy tych substancji odżywczych;
hb) inne substancje w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 1925/2006.
3.
W przypadku przedstawienia oświadczenia żywieniowego lub zdrowotnego obowiązkowa jest informacja o ilości substancji, które należą do jednej z kategorii składników odżywczych określonych w ust. 2 lub które są jej składnikami.
3.
W przypadku przedstawienia oświadczenia żywieniowego lub zdrowotnego obowiązkowa jest informacja o ilości substancji, które należą do jednej z kategorii składników odżywczych określonych w ust. 2 lub które są jej składnikami.
4.
Komisja może zmienić wykazy w ust. 1 i 2.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
Uzasadnienie
Pojęcie „tłuszcze trans” zastępuje się pojęciem „kwasy tłuszczowe trans”.
Wprowadza się „cholesterol”.
Białko wymieniono w art. 29 ust. 1 lit. b).
Prawidłowe tłumaczenie angielskiego pojęcia „sugars” powinno brzmieć „cukry”. (por. dyrektywa 2001/111/WE odnosząca się do niektórych cukrów).
Wykaz składników odżywczych, które można dobrowolnie dodać do oznaczenia wartości odżywczej, powinien być zgodny z innymi przepisami WE (m.in. z rozporządzeniem WE nr 1925/2006 w sprawie wzbogacania żywności).
W związku z tym należy odpowiednio uzupełnić ust. 2.
Poprawka zapewnia, że również cholesterol może być częścią dodatkowego oznaczenia wartości odżywczej.
Poprawka
147
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 30 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Komisja może ustanowić i włączyć do załącznika XII przeliczniki do obliczania ilości witamin i składników mineralnych określonych w punkcie 1 części A załącznika XI, aby dokładniej obliczać ich zawartość w żywności.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
2.
Komisja ustanawia i włącza do załącznika XII przeliczniki do obliczania ilości witamin i składników mineralnych określonych w punkcie 1 części A załącznika XI, aby dokładniej obliczać ich zawartość w żywności.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
Uzasadnienie
Należy zadbać o to, aby ilość witamin i składników mineralnych obliczano według jednolitych przeliczników.
Poprawka
148
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 30 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Podawane wartości, odpowiednio dla danego przypadku, są wartościami średnimi opartymi na:
4.
Podawane wartości, odpowiednio dla danego przypadku, są wartościami średnimi przy upływie daty minimalnej trwałości przy uwzględnieniu odpowiedniej tolerancji, opartymi na:
a) analizie żywności dokonanej przez producenta; albo
a) analizie żywności dokonanej przez producenta; albo
b) obliczeniu na podstawie znanych lub rzeczywistych wartości średnich używanych składników; albo
b) obliczeniu na podstawie znanych lub rzeczywistych wartości średnich używanych składników; albo
c) obliczeniu na podstawie ogólnie ustalonych i przyjętych danych szczegółowych.
c) obliczeniu na podstawie ogólnie ustalonych i przyjętych danych szczegółowych.
Zasady wykonywania przepisów dotyczących informacji o energii i składnikach odżywczych, w szczególności w odniesieniu do precyzji podawanych wartości, w tym do różnic między wartościami podawanymi a wartościami ustalonymi w trybie urzędowych kontroli, mogą być ustanawiane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 49 ust. 2 .
Zasady wykonywania przepisów dotyczących informacji o energii i składnikach odżywczych, w szczególności w odniesieniu do precyzji podawanych wartości, w tym do różnic między wartościami podawanymi a wartościami ustalonymi w trybie urzędowych kontroli, są określane zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 49 ust. 3, po wydaniu opinii przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności .
Uzasadnienie
Z uwagi na pewność prawną należy sprecyzować w tekście prawnym, że wartości średnie muszą odnosić się do końca okresu przydatności.
Naturalne lub dodane witaminy i składniki mineralne podlegają naturalnym procesom rozkładu i wahaniom.
Na przykład ilość witaminy C w danym produkcie w okresie jego przydatności do spożycia może w naturalny sposób ulec znacznemu zmniejszeniu (w zależności od warunków przechowywania, światła słonecznego itd.).
Ponadto zawartość składników odżywczych w produkcie podlega naturalnym wahaniom uzależnionym od zbiorów lub gatunku.
Z tego powodu należy jak naszybciej ustanowić ogólnowspólnotowe zasady zaokrąglania i tolerancji wartości w odniesinu do oznaczania ilości składników odżywczych.
Określenie dozwolonych różnic pomiędzy wartościami podawanymi a stwierdzonymi podczas oficjalnych kontroli będzie miało kluczowe znaczenie dla stosowania rozporządzenia, dlatego powinno być przedmiotem decyzji w ramach procedury regulacyjnej połączonej z kontrolą.
Poprawka
149
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Ilość energii i składników odżywczych lub ich komponentów, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, jest wyrażana przy użyciu jednostek miary wymienionych w części A załącznika XIII.
1.
Ilość energii i składników odżywczych lub ich komponentów, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2, jest wyrażana przy użyciu jednostek miary wymienionych w załączniku XIII.
Uzasadnienie
Wynika z połączenia części A do C załącznika XIII zgodnie z poprawką 203.
Poprawka
150
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Ilość energii i składników odżywczych, o których mowa w ust. 1, jest wyrażana w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml lub , z zastrzeżeniem przepisów art. 32 ust. 2 i 3, na porcję .
2.
Ilość energii i składników odżywczych, o których mowa w ust. 1, jest wyrażana w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml.
Dodatkowo wartość energetyczną i ilość substancji odżywczych można podać w przeliczeniu na jedną porcję.
W przypadku żywności paczkowanej w pojedyncze porcje wartość energetyczną i ilość składników odżywczych, o których mowa w ust. 1, należy podać również w przeliczeniu na jedną porcję.
Jeżeli podawane są informacje w przeliczeniu na jedną porcję, należy podać liczbę porcji zawartych w opakowaniu, wielkość porcji musi być realistyczna, a informacje muszą być przedstawione lub wyjaśnione w sposób zrozumiały dla przeciętnego konsumenta.
We współpracy z podmiotami działającymi na rynku spożywczym oraz z właściwymi organami państw członkowskich Komisja opracowuje wytyczne dotyczące informowania o realistycznej wielkości porcji.
Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 49 ust. 3.
Uzasadnienie
Podanie wartości energetycznej i ilości substancji odżywczych w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml daje konsumentowi możliwość bezpośredniego porównywania produktów.
Dlatego też powinien istnieć co do zasady obowiązek podawania tych informacji również w przypadku produktów porcjowanych.
Podanie dodatkowo wartości odżywczej i ilości substancji odżywczych w przeliczeniu na porcję powinno być oczywiście możliwe zwłaszcza w przypadku opakowań zawierających jedną porcję produktu.
Aby ułatwić konsumentowi orientację, zamieszczanie informacji dotyczących poszczególnych porcji w przypadku żywności paczkowanej powinno być obowiązkowe.
W przypadku opakowań zawierających wiele porcji pomocne jest podanie liczby porcji w opakowaniu, aby przyporządkować wartość energetyczną do danej porcji.
Definicja wielkości porcji ma być realistycznym odniesieniem dla konsumentów.
Konsumentom łatwiej jest wyobrazić sobie porcję składającą się z 8 jednostek lub kawałków (np. ciasteczek) lub pół filiżanki (np. orzechów) niż przyporządkować odpowiednie wartości w gramach.
Wielkość porcji powinna ponadto uwzględniać rzeczywistą przeciętną konsumpcję, aby unikać podawania błędnych informacji.
Na przykład często wymagana porcja o wadze 25 g okazała się nierealistyczna.
Poprawka
151
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3a.
Jeżeli podawane są informacje zgodnie z ust. 3 w bezpośredniej bliskości odpowiedniej tabeli należy zamieścić następującą informację dodatkową: „Przeciętne zapotrzebowanie dzienne dorosłej kobiety w średnim wieku.
Indywidualne zapotrzebowanie dzienne może odbiegać od podanego.”
Uzasadnienie
Wartości referencyjne podane w załączniku XI określają dzienne zapotrzebowanie przeciętnie aktywnej fizycznie kobiety w średnim wieku.
Należy podać taką informację, aby uniknąć ewentualnych błędów żywieniowych w innych grupach ludności.
Poprawka
152
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Informacja o alkoholach wielowodorotlenowych lub skrobi oraz informacja o typie kwasów tłuszczowych, inna niż obowiązkowa informacja o nasyconych kwasach tłuszczowych, o której mowa w art. 29 ust. 1 lit. b), musi być prezentowana zgodnie z częścią B załącznika XIII.
4.
Informacja o alkoholach wielowodorotlenowych lub skrobi oraz informacja o typie kwasów tłuszczowych, inna niż obowiązkowa informacja o nasyconych kwasach tłuszczowych i tłuszczach trans , o której mowa w art. 29 ust. 1 lit. b), musi być prezentowana zgodnie z załącznikiem XIII.
Uzasadnienie
Wynika z połączenia części A do C załącznika XIII zgodnie z poprawką 203.
Informacja o tłuszczach trans będzie stanowić część obowiązkowej informacji o wartości odżywczej obok informacji o tłuszczach nasyconych, dlatego zostaje usunięta z dobrowolnych danych szczegółowych.
Poprawka
153
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 32 Wyrażanie ilości w przeliczeniu na porcję
1.
Dodatkowo w stosunku do informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml, o którym mowa w art. 31 ust. 2, informacja może być podana w przeliczeniu na porcję zgodnie z informacją ilościową na etykiecie, pod warunkiem, że podana jest liczba porcji zawartych w opakowaniu.
2.
Informacja o wartości odżywczej może być wyrażana wyłącznie w przeliczeniu na porcję, jeśli żywność jest paczkowana w pojedyncze porcje.
3.
Komisja ustanowi wyrażanie ilości w przeliczeniu wyłącznie na porcję w przypadku żywności prezentowanej w opakowaniach zawierających więcej niż jedna porcję żywności, niepakowanej w indywidualne porcje.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Ustęp zbędny po połączeniu dokonanym w art. 31 ust. 2.
Poprawka
154
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Poza formami wyrażania ilości, o których mowa w art. 31 ust. 2 i 3, informacja o wartości odżywczej może zostać podana z użyciem innych form wyrażania ilości, pod warunkiem spełnienia następujących zasadniczych wymagań:
1.
Poza formami wyrażania ilości, o których mowa w art. 29 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 2 i 3, można użyć graficznych form wyrażania ilości, pod warunkiem spełnienia następujących zasadniczych wymagań:
Poprawka
155
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) forma wyrażania ilości ma na celu ułatwienie zrozumienia przez konsumenta znaczenia danej żywności dla zawartości energii i składników odżywczych w diecie; oraz
a) takie formy prezentacji nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd ani odciągać jego uwagi od obowiązkowych informacji na temat wartości odżywczej; oraz
Poprawka
156
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 1 – litera ca) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ca) jest ona poparta niezależnymi badaniami konsumenckimi, które wykazały, że przeciętny konsument rozumie tę formę wyrażania.
Uzasadnienie
Poprawka ta gwarantuje dopuszczenie wszelkich dodatkowych form, jeżeli są one poparte niezależnymi badaniami konsumenckimi.
Poprawka
157
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 31 ust. 2, odnoszące się do obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, muszą być umieszczone w głównym polu widzenia .
Muszą być prezentowane, w stosownych przypadkach, łącznie w jasnym formacie, w następującym porządku: wartość energetyczna, tłuszcz, nasycone kwasy tłuszczowe, węglowodany ze szczególnym uwzględnieniem cukrów oraz sól.
1.
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 31 ust. 2, odnoszące się do obowiązkowej informacji o wartości odżywczej muszą być umieszczone na przedniej części opakowania produktu .
Muszą być prezentowane, w stosownych przypadkach, łącznie w jasnym formacie, w następującym porządku: wartość energetyczna, tłuszcz, nasycone kwasy tłuszczowe, cukry oraz sól.
Uzasadnienie
Zgodnie z poprawkami do art. 29 ust. 1 lit. a).
Poprawka
158
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Oznaczenie zawartości energetycznej obowiązujące na mocy art. 29 ust. 1 lit. a) i części B załącznika XI, oprócz przedstawienia zgodnie z ust. 1 w kcal na 100g/ml lub, w stosownych przypadkach, na porcję zgodnie z art. 31 ust. 2, musi być podane dodatkowo na przodzie opakowania w jego prawej dolnej części czcionką o wielkości 3 mm i znajdować się w ramce.
Uzasadnienie
Zawartość energetyczna stanowi jedną z najważniejszych informacji o żywności.
Należy ją zatem podawać na przodzie opakowania, w tym samym miejscu niezależnie od produktu i w sposób bardzo widoczny, aby konsument mógł ją dostrzec na pierwszy rzut oka.
Poprawka
159
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1b.
Ozdobne opakowania prezentów są wyłączone z obowiązku powtarzania informacji o zawartości energetycznej na przodzie opakowania zgodnie z ust. 1a.
Uzasadnienie
Wizualny i estetyczny charakter opakowań ozdobnych zawierających wyroby czekoladowe na uroczyste okazje, np. Dzień Matki, zostałby zatracony, gdyby obowiązkowe informacje żywieniowe musiały się znajdować na przodzie opakowania.
Poprawka
160
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2 – akapit pierwszy i drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Informacja o wartości odżywczej dotycząca składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 2, musi się znajdować łącznie w jednym miejscu oraz, w odpowiednich przypadkach, w kolejności prezentacji przewidzianej w części C załącznika XIII.
2.
Dobrowolna rozszerzona informacja o wartości odżywczej dotycząca składników odżywczych, o których mowa w art. 29 ust. 2, musi się znajdować w odpowiednich przypadkach w kolejności prezentacji przewidzianej w załączniku XIII.
Ustęp 1 stosuje się odpowiednio.
W przypadku gdy ta informacja o wartości odżywczej nie znajduje się w głównym polu widzenia, musi być prezentowana w formie tabelarycznej, z wyrównanymi liczbami, o ile pozwoli na to miejsce.
Poprawka
161
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Jeżeli podanie informacji o wartości odżywczej w przypadku żywności, o której mowa w załączniku IV, jest obowiązkowe ze względu na oświadczenia żywieniowe lub zdrowotne, informacja taka nie musi być umieszczona w głównym polu widzenia.
Uzasadnienie
Obowiązek umieszczania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w głównym polu widzenia jest niemożliwy do zrealizowania na małych opakowaniach (np. gumy do żucia).
W przypadku, gdy w odniesieniu do żywności wymienionej w załączniku IV dokonano oświadczenia żywieniowego lub zdrowotnego, żywność ta powinna być zwolniona z obowiązku prezentowania informacji o wartości odżywczej w głównym polu widzenia.
Poprawka
162
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2b.
Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do żywności określonej w dyrektywie 89/398/EWG i w dyrektywach szczególnych, o których mowa w jej art. 4 ust. 1.
Uzasadnienie
PARNUTS foods such as infant formulae, follow-on formulae, complementary foods for infants and young children and dietary foods for special medical purposes falling under Council Directive 2009/39/EC are specifically formulated to meet the particular nutritional needs of their target population.
The requirement to include a nutrition declaration on the basis of Article 9.1(l) of the proposed regulation is not in line with the use of these products.
Furthermore, limited nutrition information in the principal field of vision on PARNUTS foods may present the products in a misleading way, prompting vulnerable consumer groups to choose other products believed to be nutritionally superior.
Poprawka
163
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 4 – akapit pierwszy i pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
W przypadkach gdy ilość energii lub składników odżywczych w produkcie jest znikoma, informację o wartości odżywczej tych elementów można zastąpić takim oświadczeniem, jak „Zawiera znikome ilości…” bezpośrednio w pobliżu informacji o wartości odżywczej, o ile informacja taka występuje.
4.
W przypadkach gdy ilość energii lub ilość pojedynczych składników odżywczych w produkcie jest znikoma, informację o wartości odżywczej tych elementów można zastąpić takim oświadczeniem, jak „Zawiera znikome ilości…” bezpośrednio w pobliżu informacji o wartości odżywczej, o ile informacja taka występuje.
W przypadkach gdy wartość energetyczna lub ilość składników odżywczych w produkcie jest równa zeru, informację o wartości odżywczej tych elementów można zastąpić oświadczeniem typu „Nie zawiera …”, podanym bezpośrednio w pobliżu ewentualnej informacji o wartości odżywczej.
Uzasadnienie
Uproszczenie realizacji rozporządzenia.
Poprawka
164
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Komisja może ustanowić zasady dotyczące innych aspektów prezentacji informacji o wartości odżywczej, inne niż omówione w ust. 5.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
6.
Przestrzeganie wymogów, o których mowa w ust. 5 lit. a) i b), gwarantuje Komisja po konsultacji z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa Żywności i przedstawicielami grup interesu, zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
Uzasadnienie
Chodzi tu o istotne postanowienia, których zmiana nie może leżeć jedynie w gestii Komisji.
Poprawka
165
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Pięć lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia Komisja sporządza sprawozdanie oceniające formę prezentacji opisaną w ustępach 1-6.
Uzasadnienie
Oceny form prezentacji dokonuje się w celu określenia jej zalet i wad.
Poprawka
166
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 6 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6b.
Inne formy prezentacji, o których mowa w ust. 5, są ustalane, a następnie powiadamia się o nich Komisję.
Komisja może udostępnić publicznie te dane, w tym za pośrednictwem stworzonej w tym celu strony internetowej.
Uzasadnienie
Poprawka ta umożliwia przyjmowanie innych form prezentacji, jeżeli nie będą one wprowadzać konsumenta w błąd oraz jeżeli pojawią się silne dowody na to, że taka forma prezentacji jest dla konsumenta bardziej zrozumiała.
Poprawka ta zapewnia również poinformowanie Komisji i podanie do wiadomości publicznej wszelkich dodatkowych form prezentacji.
Poprawka
167
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Rozdział V – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Dobrowolne informacje o żywności
Podawanie informacji o pochodzeniu
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu doprecyzowanie.
Poprawka
168
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 - tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Odnośne wymagania
Wymagania
Uzasadnienie
Niepotrzebny tekst powinien zostać skreślony.
Poprawka
169
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W przypadku gdy informacje o żywności objęte niniejszym rozporządzeniem są przekazywane na zasadzie dobrowolnej, takie informacje muszą być zgodne z odpowiednimi, szczególnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu.
skreślony
Uzasadnienie
Wynika ze zmiany tytułu rozdziału V.
Poprawka
170
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – akapit pierwszy a - c (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Nie należy prezentować informacji dobrowolnych ze szkodą dla przestrzeni dostępnej do prezentacji informacji obowiązkowych.
1b.
Wszelkie istotne informacje dotyczące dobrowolnych programów informowania o żywności, takie jak leżące u ich podstaw kryteria i badania naukowe, są udostępniane publicznie.
1c.
Dodatkowe dobrowolne informacje o wartości odżywczej odnoszące się do konkretnych grup docelowych, np. dzieci, mogą być nadal zamieszczane, o ile przytaczane specyficzne wartości referencyjne są naukowo udowodnione, nie wprowadzają w błąd konsumenta i są zgodne z ogólnymi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
Uzasadnienie
Wartości referencyjne przedstawione w załączniku XI B odnoszą się do przeciętnej osoby dorosłej.
Wartości referencyjne odbiegające od tego wzoru, dotyczące produktów przeznaczonych dla szczególnej grupy docelowej, np. dzieci, stosowane już przez przemysł i posiadające potwierdzenie naukowe, powinny być nadal dopuszczalne jako dodatkowa informacja.
Zapis ten ma zagwarantować przejrzystość.
Poprawka
171
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących etykietowania zgodnie ze szczególnym prawodawstwem wspólnotowym, ust. 3 i 4 mają zastosowanie w przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności jest dobrowolnie oznaczone w celu poinformowania konsumentów o pochodzeniu żywności ze Wspólnoty Europejskiej lub innego kraju lub miejsca.
2.
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących etykietowania zgodnie ze szczególnym prawodawstwem wspólnotowym, np. rozporządzeniem Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami oraz rozporządzeniem (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych, ust. 4 ma zastosowanie w przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności jest dobrowolnie oznaczone w celu poinformowania konsumentów o pochodzeniu żywności ze Wspólnoty Europejskiej lub innego kraju lub miejsca.
W takich przypadkach etykietowanie odbywa się w postaci sformułowania „Wyprodukowano w UE (państwo członkowskie)”.
Dodatkowo może zostać podany region.
Takie dobrowolne wskazanie kraju lub regionu pochodzenia nie stanowi zakłócenia rynku wewnętrznego.
Uzasadnienie
Określenie regionu uwzględnia życzenie wielu konsumentów związane z oznaczaniem specjalności regionalnych.
Informacja w postaci sformułowania „Wyprodukowano w UE” oznacza przestrzeganie odpowiednich przepisów wspólnotowych dotyczących produktów żywnościowych i może być interesująca dla konsumenta.
Dodatkowo nie należy wprowadzać zakłóceń na rynku wewnętrznym poprzez wprowadzenie takich oznaczeń kraju lub regionu pochodzenia.
Poprawka
172
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
W przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności nie jest tożsamy z krajem lub miejscem pochodzenia jego składnika pierwotnego lub jednego z jego składników pierwotnych, oznacza się również kraj lub miejsce pochodzenia tego składnika pierwotnego składników pierwotnych.
skreślony
Uzasadnienie
Ważne jest, aby konsumenci wiedzieli, skąd pochodzi produkt.
Jednak w niektórych przypadkach nie zawsze można określić kraj pochodzenia, ponieważ składniki produktu mogą pochodzić z różnych krajów jednocześnie lub zmieniać się codziennie.
Obowiązujące obecnie przepisy dotyczące informowania o pochodzeniu przewidują dobrowolne podawanie miejsca pochodzenia, chyba że niepodanie takich informacji mogłoby poważnie wprowadzić konsumenta w błąd co do prawdziwego miejsca pochodzenia produktu spożywczego.
Zasady te należy zachować, nie zastępując ich innymi sformułowaniami.
Poprawka
173
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Komisja ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące stosowania ust. 3.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Poprawka
174
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Komisja ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące warunków i kryteriów stosowania dobrowolnie przekazywanych danych szczegółowych.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Poprawka
175
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
Pojęcia „wegetariański” nie należy stosować w odniesieniu do środków spożywczych, które wyprodukowano z produktów lub przy pomocy produktów pochodzących od zwierząt, które zmarły, zostały ubite lub umierają w wyniku zjedzenia.
Pojęcia „wegański” nie należy stosować w odniesieniu do środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego lub wyprodukowanych na bazie zwierząt lub przy pomocy zwierząt, ani do produktów pochodzenia zwierzęcego (w tym produktów pochodzących od żywych zwierząt).
Uzasadnienie
Obecnie pojęcia „wegetariański” i „wegański” nie podlegają ochronie prawnej.
Oznacza to w praktyce, że każdy producent może oznaczyć swój produkt jako „wegetariański”, nawet jeżeli nie ma on takich cech.
Po wieloletnich dyskusjach powyższą definicję sformułowała brytyjska agencja zajmująca się normami żywieniowymi.
Poprawka
176
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 36
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 36
Prezentacja
skreślony
Nie należy prezentować informacji dobrowolnych ze szkodą dla przestrzeni dostępnej do prezentacji informacji obowiązkowych.
Poprawka
177
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 1 – litera d)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(d) ochroną praw własności przemysłowej i handlowej, oznaczeń pochodzenia, zarejestrowanych nazw pochodzenia oraz zapobieganiem nieuczciwej konkurencji.
(d) ochroną praw własności przemysłowej i handlowej, regionalnych oznaczeń pochodzenia, zarejestrowanych nazw pochodzenia oraz zapobieganiem nieuczciwej konkurencji.
Poprawka
178
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 1 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Takie środki nie stanowią przeszkód dla swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym.
Uzasadnienie
Zgodnie z programem wdrażania zasad lepszego stanowienia prawa w nowym rozporządzeniu, którego celem jest skonsolidowanie i uproszczenie przepisów UE dotyczących etykietowania, właściwe jest wprowadzenie wymogu, żeby nowe przepisy nie stanowiły przeszkody w swobodnym przepływie towarów na rynku wewnętrznym.
Poprawka
179
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W ramach stosowania ust. 1 państwa członkowskie mogą wprowadzić środki dotyczące obowiązkowego określania kraju lub miejsca pochodzenia żywności jedynie wówczas, gdy istnieje udowodniony związek pewnych cech żywności z jej pochodzeniem.
W ramach zgłaszania Komisji takich środków państwa członkowskie przedstawiają dowody świadczące o tym, że większość konsumentów przywiązuje znaczną wagę do przekazywania takich informacji.
skreślony
Uzasadnienie
Produkty żywnościowe w UE odpowiadają jednoznacznym przepisom wspólnotowym, wobec czego dodatkowe informacje w poszczególnych państwach członkowskich, proponowane w tym ustępie, nie są potrzebne.
Poprawka
180
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 38 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 38a
Promowanie dodatkowych dobrowolnych systemów
W uzupełnieniu do wymogów zawartych w art. 34 ust. 1 oraz art. 34 ust. 2 państwa członkowskie mogą, zgodnie z procedurą określoną w art. 42, podjąć decyzję o promowaniu dodatkowych dobrowolnych systemów służących prezentowaniu informacji na temat wartości odżywczych z wykorzystaniem innych środków wyrazu, pod warunkiem że:
- tego rodzaju systemy krajowe są opracowywane w zgodzie z ogólnymi zasadami i wymogami zawartymi w rozdziałach II i III niniejszego rozporządzenia;
- systemy promowane przez państwa członkowskie odzwierciedlają wyniki niezależnych badań konsumenckich oraz szeroko zakrojonych konsultacji z zainteresowanymi stronami, dotyczących rozwiązań najlepiej służących konsumentom;
- tego rodzaju informacje są oparte bądź na zharmonizowanych referencyjnych wartościach spożycia, bądź – w przypadku ich braku – na powszechnie przyjętych zaleceniach naukowych dotyczących wartości spożycia energii lub składników odżywczych.
Komisja ułatwia wymianę informacji w sprawach związanych z przyjmowaniem i wdrażaniem systemów krajowych oraz oraz zachęca wszystkie zainteresowane podmioty do udziału w tym procesie.
Komisja udostępnia również tego rodzaju szczegóły społeczeństwu.
W dniu (pierwszy dzień miesiąca następującego w pięć lat po wejściu w życie niniejszego rozporządzenia) Komisja Europejska przeprowadza ocenę zebranych danych na temat stosowania i zrozumienia poszczególnych systemów krajowych przez konsumentów w celu określenia, który system działa najlepiej i jest najbardziej użyteczny dla konsumentów europejskich.
W oparciu o wyniki tej oceny Komisja sporządza sprawozdanie, które zostaje przedstawione Parlamentowi Europejskiemu i Radzie.
Uzasadnienie
Jeżeli państwa członkowskie sobie tego życzą, muszą miec możliwość promowania dodatkowych dobrowolnych systemów służących prezentowaniu informacji na temat wartości odżywczych z wykorzystaniem innych środków wyrazu.
Poprawka
181
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 40
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 40
Napoje alkoholowe
Państwa członkowskie mogą do czasu przyjęcia przepisów wspólnotowych, o których mowa w art. 20 lit. e), utrzymać krajowe zasady dotyczące wymieniania składników w przypadku napojów o zawartości alkoholu większej niż 1,2 % objętościowo.
skreślony
Uzasadnienie
Przedmiotowe rozporządzenie nie obejmuje napojów alkoholowych.
Poprawka
182
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 41 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Radę
Poprawka
1.
W przypadku oferowania żywności do sprzedaży konsumentom finalnym lub zakładom żywienia zbiorowego bez paczkowania lub w przypadku pakowania żywności w pomieszczeniu sprzedaży na życzenie konsumenta lub jej paczkowania do bezpośredniej sprzedaży, państwa członkowskie mogą przyjąć szczegółowe przypisy dotyczące sposobu przedstawiania danych szczegółowych określonych w art. 9 i 10.
1.
Udostępnia się dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c).
Uzasadnienie
Ze względu na trudności z etykietowaniem żywności niepaczkowanej żywność taka powinna być w zasadzie zwolniona z większości wymogów dotyczących etykietowania, z wyjątkiem informacji o alergenach.
Państwa członkowskie powinny mieć swobodę decydowania o najlepszym sposobie udostępniania informacji konsumentom.
Poprawka
183
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 41 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Radę
Poprawka
2.
Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niewymaganiu podawania niektórych z danych szczegółowych, o których mowa w ust. 1, innych niż określone w art. 9 ust. 1 lit. c), pod warunkiem że konsument lub zakład żywienia zbiorowego mimo to uzyska wystarczające informacje.
2.
Przedstawienie innych danych, o których mowa w art. 9 i 10 nie jest obowiązkowe, chyba że państwo członkowskie przyjmie przepisy zobowiązujące do przedstawienia niektórych lub wszystkich danych lub ich części.
Uzasadnienie
Ze względu na trudności z etykietowaniem żywności niepaczkowanej żywność taka powinna być w zasadzie zwolniona z większości wymogów dotyczących etykietowania, z wyjątkiem informacji o alergenach.
Państwa członkowskie powinny mieć swobodę decydowania o najlepszym sposobie udostępniania informacji konsumentom.
Poprawka
184
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 41 – ustępy 1 i 2
Text proposed by the Council
Poprawka
Środki krajowe dotyczące żywności niepaczkowanej
Non-prepacked food
1.
W przypadku oferowania żywności do sprzedaży konsumentom finalnym lub zakładom żywienia zbiorowego bez paczkowania lub w przypadku pakowania żywności w pomieszczeniu sprzedaży na życzenie konsumenta lub jej paczkowania do bezpośredniej sprzedaży, państwa członkowskie mogą przyjąć szczegółowe przypisy dotyczące sposobu przedstawiania danych szczegółowych określonych w art. 9 i 10.
1.
W odniesieniu do żywności, o której mowa w art. 13 ust. 4, podaje się informacje szczegółowe zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c).
2.
Państwa członkowskie mogą podjąć decyzję o niewymaganiu podawania niektórych z danych szczegółowych, o których mowa w ust. 1, innych niż określone w art. 9 ust. 1 lit. c), pod warunkiem że konsument lub zakład żywienia zbiorowego mimo to uzyska wystarczające informacje.
2.
Przedstawienie innych danych, o których mowa w art. 9 i 10 nie jest obowiązkowe, chyba że państwo członkowskie przyjmie przepisy zobowiązujące do przedstawienia niektórych lub wszystkich danych lub ich części.
Uzasadnienie
Ze względu na trudności z etykietowaniem żywności niepaczkowanej żywność taka powinna być w zasadzie zwolniona z większości wymogów dotyczących etykietowania, z wyjątkiem informacji o alergenach.
Państwa członkowskie powinny mieć swobodę decydowania o najlepszym sposobie udostępniania informacji konsumentom.
Poprawka
185
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 41 – ustęp 2 a (nowy)
Text proposed by the Council
Poprawka
2a.
Państwa członkowskie mogą przyjąć szczegółowe zasady dotyczące sposobu udostępniania informacji, o których mowa w ust. 1 i 2.
Uzasadnienie
Ze względu na trudności z etykietowaniem żywności niepaczkowanej żywność taka powinna być w zasadzie zwolniona z większości wymogów dotyczących etykietowania, z wyjątkiem informacji o alergenach.
Państwa członkowskie powinny mieć swobodę decydowania o najlepszym sposobie udostępniania informacji konsumentom.
Poprawka
186
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 2
Text proposed by the Council
Poprawka
2.
Komisja zasięgnie opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt ustanowionego na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, jeśli uzna, że taka opinia będzie przydatna lub jeśli zażąda jej państwo członkowskie.
2.
Komisja zasięgnie opinii Stałego Komitetu ds. Łańcucha Żywnościowego i Zdrowia Zwierząt ustanowionego na mocy art. 58 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, jeśli uzna, że taka opinia będzie przydatna lub jeśli zażąda jej państwo członkowskie.
Komisja wprowadza również procedurę formalnego powiadamiania dla wszystkich zainteresowanych stron zgodnie z postanowieniami określonymi w dyrektywie 98/34/WE.
Uzasadnienie
Ta poprawka zwiększa przejrzystość i dodaje wymóg przeprowadzania konsultacji ze wszystkimi zainteresowanymi stronami w przypadku wprowadzenia na szczeblu UE nowych środków w zakresie etykietowania.
Poprawka
187
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 42 – ustęp 5
Text proposed by the Council
Poprawka
5.
W odniesieniu do środków podlegających procedurze notyfikacji określonej w ust. 1–4 nie ma zastosowania dyrektywa 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiająca procedurę udzielania informacji w zakresie norm i przepisów technicznych.
skreślony
Uzasadnienie
Proponowana poprawka do art. 42 ust. 2 wprowadza wymóg dotyczący przejrzystej procedury powiadamiania obejmującej konsumentów i producentów.
Odpowiednim rozwiązaniem jest wobec tego likwidacja zwolnienia z formalnej kontroli wszelkich nowych wymogów dotyczących etykietowania.
Poprawka
188
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 43
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 43
Zasady szczegółowe
Komisja może przyjąć szczegółowe zasady stosowania niniejszego rozdziału.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 49 ust. 2.
skreślony
Uzasadnienie
Przepis jest zbędny.
Poprawka
189
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 44 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Państwa członkowskie przekażą Komisji szczegółowe dane na temat systemów krajowych, o których mowa w ust. 1, łącznie z identyfikatorem żywności oznaczanej zgodnie z danym systemem krajowym.
Komisja udostępni publicznie te dane, w szczególności za pośrednictwem stworzonej w tym celu strony w Internecie.
5.
Państwa członkowskie przekazują Komisji szczegółowe dane na temat systemów krajowych, o których mowa w ust. 1, takie jak podstawowe kryteria i badania naukowe, łącznie z identyfikatorem żywności oznaczanej zgodnie z danym systemem krajowym.
Komisja udostępni publicznie te dane, w szczególności za pośrednictwem stworzonej w tym celu strony w Internecie.
Uzasadnienie
Zapis ten ma kluczowe znaczenie dla zagwarantowania przejrzystości krajowych systemów.
Poprawka
190
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 48
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 48
Adaptacje techniczne
Z zastrzeżeniem przepisów dotyczących zmian w załącznikach II i III, o których mowa w art. 10 ust. 2 i art. 22 ust. 2, Komisja może dokonywać zmian w załącznikach.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Niniejszy artykuł jest zbędny, ponieważ jego treść została już uwzględniona w kliku innych artykułach.
Poprawka
191
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 50 – ustęp - 1 (nowy)
Rozporządzenie (WE) nr 1924/2006
Artykuł 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
-1.
Art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 zostaje skreślony.
Uzasadnienie
„Profil składników odżywczych” to pojęcie nacechowane politycznie, które nie ma nic wspólnego z naukową rzeczywistością.
W tym przypadku nie chodzi o informację, lecz o indoktrynację.
Celem niniejszego rozporządzenia w sprawie informowania o produktach żywnościowych jest zagwarantowanie przeciętnemu konsumentowi wyczerpujących, łatwo zrozumiałych, czytelnych i prawdziwych informacji o produktach żywnościowych, wobec czego art. 4 rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 jest zbędny i należy go skreślić.
Poprawka
192
Wniosek dotyczący rozporządzenia - amending act
Artykuł 51 a (nowy)
Dyrektywa 2001/110/WE
Artykuł 2 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 51 a
Zmiany do dyrektywy 2001/110/WE
1.
Art. 2 ust. 4 lit. a) dyrektywy Rady 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. dotyczącej miodu 1 otrzymuje następujące brzmienie:
„a.
Kraj lub kraje pochodzenia, gdzie zebrano miód, powinny być wskazane na etykiecie.
Jeżeli jednak miód pochodzi z więcej niż jednego państwa członkowskiego bądź z kraju trzeciego, w zamian za to na opakowaniu winna pojawić się jedna z następujących informacji:
- „mieszanka miodów z krajów UE”,
- „mieszanka miodów z krajów nienależących do UE”.
Jeżeli proporcja miodu z krajów UE przewyższa ilość miodu z krajów nienależących do UE:
- „mieszanka miodów z krajów UE i krajów spoza UE”.
Jeżeli proporcja miodu z krajów nienależących do UE przewyższa ilość miodu z krajów UE:
- „mieszanka miodów z krajów spoza UE i krajów UE”.
2.
Do art. 2 ust. 4 dyrektywy 2001/110/WE dodaje się następujący punkt:
„(aa) Jeżeli dany miód zawiera miód pochodzący z kraju trzeciego, należy wskazać procent miodu pochodzącego z państwa członkowskiego oraz procent miodu pochodzącego z kraju trzeciego”.
1 Dz.U. L 10, z 2.1.2002, s. 47.
Uzasadnienie
Obecnie obowiązujące przepisy nie gwarantują należytego informowania konsumentów i mogą powodować wprowadzanie ich w błąd.
Miód może zawierać minimalną ilość miodu z krajów UE (na przykład 5%), lecz na opakowaniu musi pojawić się oznaczenie „mieszanka miodów z krajów UE i krajów spoza UE”.
Poprawka
193
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 51 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 51b
Zmiany rozporządzenia (WE) nr 178/2002
W art. 25 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
1.
W skład zarządu wchodzi 16 członków powołanych przez Radę w wyniku konsultacji z Parlamentem Europejskim i na podstawie listy sporządzonej przez Komisję, która zawiera liczbę kandydatów znacznie przewyższającą liczbę przewidzianych do obsadzenia stanowisk, oraz przedstawiciel Komisji.
Dwóch spośród szesnastu członków zarządu jest wyznaczanych przez Parlament Europejski.
Cztery osoby spośród członków zarządu powinny posiadać doświadczenie zdobyte podczas pracy w organizacjach reprezentujących interesy konsumentów i innych instytucji w łańcuchu żywnościowym.
Lista sporządzona przez Komisję wraz ze stosowną dokumentacją jest dostarczana Parlamentowi Europejskiemu.
Możliwie najwcześniej przed upływem trzech miesięcy od przedłożenia Parlament Europejski może udostępnić swoje opinie do rozpatrzenia przez Radę, która następnie wyznacza skład zarządu.
Członkowie zarządu są wyznaczani w taki sposób, aby zapewnić najwyższy poziom kompetencji, szeroki zakres wymaganej fachowości, a wraz z powyższym możliwie najszerszą pod względem geograficznym reprezentację w obrębie Unii.
Poprawka
194
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przepisy art. 29–34 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 3 lata po wejściu w życie], z wyjątkiem żywności etykietowanej przez podmioty działające na rynku spożywczym, które w dniu wejścia w życie zatrudniają mniej niż 10 pracowników i których roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza kwoty 2 mln EUR, o ile mają zastosowanie [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Przepisy art. 29–34 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 3 lata po wejściu w życie], z wyjątkiem żywności etykietowanej przez podmioty działające na rynku spożywczym, które w dniu wejścia w życie zatrudniają mniej niż 100 pracowników i których roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza kwoty 5 mln EUR, o ile mają zastosowanie [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Uzasadnienie
W celu zagwarantowania skuteczności specjalnych zasad dla MŚP i ich pracowników należy je sformułować szerzej.
W odniesieniu do żywności wprowadzonej do obrotu przed wejściem w życie przedmiotowego rozporządzenia należy umożliwić jej dalszą sprzedaż do wyczerpania zapasów.
Poprawka
195
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – akapit trzeci a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Żywność, która została wprowadzona do obrotu przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie jest zgodna z jego wymogami, może pozostać w obrocie do momentu wyczerpania wszystkich zapasów.
Jednakże przed wejściem w życie niniejszego rozporządzenia Komisja po przeprowadzeniu konsultacji z przemysłem spożywczym oraz innymi zainteresowanymi stronami ustala późniejszy ostateczny termin, po którym wszystkie artykuły spożywcze, bez względu na istniejące zapasy czy termin przydatności do spożycia, mają być zgodne z niniejszym rozporządzeniem.
Poprawka
196
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) wartości energetycznej; lub
a) wartości energetycznej;
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu doprecyzowanie.
Poprawka
197
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 8
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
8. „cukry” oznaczają wszelkie cukry proste i dwucukry obecne w żywności, z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych;
8. „cukry” oznaczają wszelkie cukry proste i dwucukry obecne w żywności, z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych, izomaltulozy i D-tagatozy ;
Uzasadnienie
Izomaltuloza i D-tagatoza są dopuszczonymi nowymi składnikami żywności, które wchodzą w zakres definicji węglowodanów.
Izomaltuloza i D-tagatoza nie powinny być klasyfikowane jako „cukry”, ponieważ znacznie się różnią od tradycyjnych cukrów pod względem cech fizjologicznych.
Na przykład są bezpieczne dla zębów, mają niewielki wpływ na poziom cukru we krwi i zawierają niewielką ilość kalorii.
Poprawka
198
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 10
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
10. „białko” oznacza zawartość białka obliczoną z użyciem wzoru: białko = całkowity azot Kjeldahla × 6,25;
10. „białko” oznacza zawartość białka obliczoną z użyciem wzoru: białko = całkowity azot Kjeldahla × 6,25 , a w przypadku białka mleka x 6,38 ;
Uzasadnienie
Zgodnie z normą Codex Alimentarius międzynarodowy współczynnik przeliczeniowy dla produktów mlecznych, które wytworzono z białka zwierzęcego, wynosi 6,38.
Również na szczeblu krajowym w państwach członkowskich stosuje się obecnie współczynnik o wartości 6,38.
Jest to zgodne z międzynarodową normą Codex Alimentarius 1-1985 obowiązującą w odniesieniu do ogólnej normy dotyczącej etykietowania żywności paczkowanej, która została przyjęta przez Komisję Europejską.
Poprawka
199
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 11 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
11. „płatki jadalnego złota” oznaczają jadalną dekorację produktów żywnościowych i napojów wykonaną z płatków złota o grubości ok.
0,000125 mm w formie płatków lub proszku;
Uzasadnienie
Płatki złota są wykorzystywane tradycyjnie w specjalnościach regionalnych jako jadalna dekoracja potraw, takich jak praliny lub napoje (na przykład wódka gdańska) i dlatego należy dodać ich definicję do pojęć dotyczących etykietowania żywności.
Poprawka
200
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 13
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
13. „ główne pole widzenia ” oznacza pole widzenia , które najczęściej jest wystawiane lub widoczne w zwykłych lub zwyczajowych warunkach sprzedaży lub stosowania.
13. „ przód opakowania ” oznacza stronę lub powierzchnię opakowania produktu żywnościowego , która najczęściej jest wystawiana lub widoczna w zwykłych lub zwyczajowych warunkach sprzedaży lub stosowania.
Uzasadnienie
Pojęcie „przód (opakowania)” jest lepsze, gdyż chodzi o przednią stronę opakowania, a jeżeli takowej nie ma – o stronę opakowania skierowaną w kierunku kupującego.
Poprawka
201
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
SKŁADNIKI POWODUJĄCE ALERGIE LUB REAKCJE NIETOLERANCJI
SKŁADNIKI MOGĄCE POWODOWAĆ ALERGIE LUB REAKCJE NIETOLERANCJI
Uzasadnienie
Zasadniczo składniki nie są przyczyną alergii lub reakcji nietolerancji.
Poprawka
202
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – punkt 1 – litera d)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
d) zbóż wykorzystywanych do produkcji destylatów alkoholowych lub alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, stosowanych w napojach spirytusowych i innych napojach o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo .
d) zbóż wykorzystywanych do produkcji destylatów alkoholowych.
Uzasadnienie
Proces destylacji alkoholowej nie pozostawia żadnych alergenów.
Ze względu na fakt, iż destylacja alkoholowa nie służy jedynie do produkcji napojów alkoholowych, lecz jest również wykorzystywana w produkcji żywności, nie wolno dopuścić do umieszczania na tych produktach wprowadzających w błąd informacji na temat nieobecnych alergenów.
Poprawka
203
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – punkt 7 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) serwatki wykorzystywanej do produkcji destylatów alkoholowych lub alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, stosowanych w napojach spirytusowych i innych napojach o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo ;
a) serwatki wykorzystywanej do produkcji destylatów alkoholowych;
Uzasadnienie
Zob. punkt 1 lit. d).
Wprowadzenie poprawki jest niezbędne w celu podkreślenia wyjątku i zapewnienia spójności z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Pierwotne sformułowanie mogłoby doprowadzić do umieszczania na produktach informacji o tym, że są one alergenne, chociaż zgodnie z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie zawierają one substancji alergennych.
Komisja zgadza się z potrzebą zmiany obecnego sformułowania, aby nie wprowadzać w błąd słabo poinformowanych konsumentów.
Poprawka
204
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – punkt 12
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
12.
Dwutlenek siarki i siarczyny w stężeniach powyżej 10 mg/kg lub 10 mg/litr w przeliczeniu na SO 2 .
12.
Dwutlenek siarki i siarczyny w stężeniach powyżej 10 mg/kg lub 10 mg/litr w przeliczeniu na SO 2 w spożywanym produkcie .
Uzasadnienie
Poprawka ta wyjaśnia, że ustalone ograniczenia mają wyłącznie znaczenie w odniesieniu do żywności gotowej do spożycia, ponieważ przepis ten dotyczy alergii i reakcji nietolerancji wywołanych w wyniku spożywania żywności, a tym samym ograniczenia nie mają zastosowania do produktów w formie skoncentrowanej, które należy przygotować przed spożyciem.
Poprawka
205
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – tabela – wiersz 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a Produkty mięsne pochodzące ze specjalnego uboju
1a.1 Mięso lub produkty mięsne pochodzące z rytualnego uboju zwierząt, które przed ubojem nie zostały ogłuszone.
„mięso pochodzące z uboju bez ogłuszenia”
Uzasadnienie
Prawodawstwo wspólnotowe dopuszcza ubój zwierząt bez ich uprzedniego ogłuszenia, aby zapewnić żywność niektórym wspólnotom religijnym.
Część tego mięsa nie jest sprzedawana muzułmanom ani żydom, ale trafia na rynek ogólny, gdzie nieświadomie może być nabyta przez konsumentów, którzy nie chcą kupować mięsa pochodzącego od zwierząt, które nie zostały ogłuszone.
Jednocześnie członkowie niektórych wspólnot religijnych chcą kupować mięso pochodzące z rytualnego uboju zwierząt.
W związku z powyższym konsumenci powinni być informowani o tym, że niektóre rodzaje mięsa pochodzą od zwierząt, które nie zostały ogłuszone.
To pozwoli im dokonać świadomego wyboru zgodnie z ich przekonaniami etycznymi.
Poprawka
206
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 2.3 – prawa kolumna
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
„zawiera źródło fenyloalaniny ”
„zawiera aspartam ”
Uzasadnienie
Poprawka ta ma pomóc konsumentowi w zrozumieniu informacji dzięki zastąpieniu terminu technicznego nazwą zwyczajową.
Poprawka
207
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5a.
Produkty z mięsa i drobiu
W przypadku wykorzystania protein wołowych lub wieprzowych do wytwarzania produktów z kurczaka, należy zawsze jednoznacznie oznaczać ten fakt na opakowaniu.
Uzasadnienie
Jeżeli w produkcji wyrobów drobiowych wykorzystano proteiny wołowe lub wieprzowe, konsument powinien być zawsze o tym uświadomiony.
Jest to bardzo ważna informacja dla konsumentów, w szczególności dla tych, którzy są wyczuleni na kwestie religijne.
Poprawka
208
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ŻYWNOŚĆ, KTÓRA JEST ZWOLNIONA Z WYMAGANIA PRZEDSTAWIANIA OBOWIĄZKOWEJ INFORMACJI O WARTOŚCI ODŻYWCZEJ
ŻYWNOŚĆ, KTÓRA JEST ZWOLNIONA Z WYMAGANIA PRZEDSTAWIANIA OZNACZENIA WARTOŚCI ODŻYWCZYCH
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu doprecyzowanie.
Poprawka
209
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret pierwsze
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
- produkty nieprzetworzone, które zawierają pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;
– świeże owoce i warzywa oraz produkty nieprzetworzone, które zawierają pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;
Uzasadnienie
Poprawka ma na celu doprecyzowanie.
Poprawka
210
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret drugie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– produkty przetworzone, w przypadku których jedynym procesem przetwarzania, jakim je poddano, jest wędzenie lub dojrzewanie, i które obejmują pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;
– produkty przetworzone, w przypadku których jedynym procesem przetwarzania, jakim je poddano, jest wędzenie lub dojrzewanie, a także suszone owoce i warzywa, takie jak śliwki i morele, i które obejmują pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;
Uzasadnienie
Suszone owoce i warzywa, które są produktami przetworzonymi, powinny być również zwolnione z wymogu obowiązkowego oznaczania wartości odżywczej, ponieważ proces suszenia nie zmienia składu produktu.
Poprawka
211
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret trzecie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– wody przeznaczone do spożywania przez ludzi, włączając te, których jedynymi dodanymi składnikami są dwutlenek węgla lub środki aromatyzujące;
– naturalne wody mineralne lub inne wody przeznaczone do spożywania przez ludzi, włączając te, których jedynymi dodanymi składnikami są dwutlenek węgla lub środki aromatyzujące;
Uzasadnienie
Wody: Art. 28 ust. 1 wniosku brzmi „przepisy niniejszej sekcji (=3) nie mają zastosowania do żywności objętej zakresem następującego prawodawstwa: (b) dyrektywa Rady 80/777/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych”.
Aby uniknąć nieporozumień, należy określić jedno wyłączenie na mocy załącznika IV, obejmujące wszelkie rodzaje wody butelkowanej, podobnie do art. 1 ust. 2 dyrektywy 90/146.
Poprawka
212
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret czwarte
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– zioła, przyprawy lub ich mieszaniny ;
– zioła, przyprawy korzenne i inne oraz ich mieszanki;
Uzasadnienie
Zioła: wyjaśnienie.
Poprawka
213
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret piąte a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– cukier i nowe rodzaje cukrów;
Poprawka
214
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret piąte b (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– rodzaje mąki;
Poprawka
215
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret dwunaste a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– koloryzujące środki spożywcze;
Poprawka
216
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret dwunaste a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– płatki jadalnego złota;
Poprawka
217
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret piętnaste a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– guma do żucia.
Uzasadnienie
Guma do żucia nie zawiera znaczących ilości wartości odżywczych, o których mowa w rozporządzeniu i nie jest produkowana w celu zjedzenia.
Co więcej jej udział w dziennym spożyciu kalorii jest nieznaczny.
Poprawka
218
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret piętnaste b - e (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– artykuły żywnościowe w sezonowym, luksusowym lub upominkowym opakowaniu lub o takimże wyglądzie.
– słodycze sezonowe, zwłaszcza wyroby z cukru i czekolady w formie figurek.
– mieszane wielopaki ;
– zestawy;
Uzasadnienie
Sezonowe wyroby czekoladowe i produkty w opakowaniach upominkowych powinny zostać zwolnione z obowiązku podawania informacji o wartości odżywczej.
Wielkanocne zajączki z czekolady i figurki Świętego Mikołaja jako towar sezonowy związany z określonymi tradycjami nie powinny być objęte obowiązkiem podawania informacji na temat wartości odżywczej.
Figurki Świętego Mikołaja i wielkanocne zajączki z czekolady i cukru, a także inne świąteczne podarunki, są starannie produkowanymi wyrobami związanymi z tradycją.
Nie należy ich szpecić z przodu etykietami zawierającymi informacje o wartości odżywczej i dlatego powinny być one całkowicie zwolnione z wymogu przedstawiania informacji o wartości odżywczej.
Poprawka
219
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – punkt 16
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– żywność w opakowaniach lub pojemnikach, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 25 cm 2 ;
– żywność w opakowaniach lub pojemnikach, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 75 cm 2 ; zawartość energetyczna, o której mowa w art. 29 ust. 1 lit. a), musi być wciąż umieszczana w głównym polu widzenia;
Uzasadnienie
Opakowania o powierzchni mniejszej niż 75 cm 2 powinny być zwolnione z obowiązku oznaczania wartości odżywczej.
Poprawka
220
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret siedemnaste a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– żywność niepaczkowana, przeznaczona do bezpośredniego spożycia, w tym również pochodząca z zakładów żywienia zbiorowego;
Uzasadnienie
Por. artykuł 17 – ustęp 3a (nowy)
Poprawka
221
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret osiemnaste
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– żywność dostarczana bezpośrednio przez wytwórcę małych ilości produktów konsumentowi finalnemu lub miejscowym placówkom handlu detalicznego bezpośrednio zaopatrującym konsumenta finalnego;
– żywność dostarczana bezpośrednio przez małe przedsiębiorstwa w małych ilościach produktów konsumentowi finalnemu lub miejscowym placówkom handlu detalicznego bezpośrednio zaopatrującym konsumenta finalnego;
Poprawka
222
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret dziewiętnaste a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– środki spożywcze w ilości poniżej 5 g/ml;
Poprawka
223
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret dziewiętnaste b (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– trwale oznakowane butelki szklane.
Poprawka
224
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – część A – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jednakże w przypadku gdy stosowanie innych przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności określonych w art. 9, uniemożliwiałoby konsumentom w państwie członkowskim, w którym żywność jest wprowadzana do obrotu, poznanie prawdziwego charakteru żywności oraz odróżnienie go od żywności, z którą mogłaby być mylona, nazwa żywności powinna być uzupełniona innymi informacjami opisowymi, które powinny znajdować się w pobliżu nazwy żywności .
Jednakże w przypadku gdy stosowanie innych przepisów niniejszego rozporządzenia, w szczególności określonych w art. 9, uniemożliwiałoby konsumentom w państwie członkowskim, w którym żywność jest wprowadzana do obrotu, poznanie prawdziwego charakteru żywności oraz odróżnienie go od żywności, z którą mogłaby być mylona, nazwa żywności powinna być uzupełniona innymi informacjami opisowymi, które powinny znajdować się w tym samym polu widzenia, obok nazwy żywności i być napisane wyraźną i łatwą do odczytania czcionką .
Uzasadnienie
Informacje opisowe powinny znajdować się w tym samym polu widzenia co nazwa, być napisane łatwą do odczytania czcionką, tak aby nie wprowadzać w błąd konsumentów.
Poprawka
225
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – część B – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Nazwa żywności zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych żywności lub szczególnego przetwarzania, jakiemu została poddana (np. sproszkowana, liofilizowana, głęboko zamrożona, szybko zamrożona, zagęszczona, wędzona) bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.
1.
Nazwa żywności zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych żywności lub szczególnego przetwarzania, jakiemu została poddana (np. sproszkowana, powtórnie zamrożona, liofilizowana, głęboko zamrożona, szybko zamrożona, rozmrożona , zagęszczona, wędzona) bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.
Poprawka
226
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – część B – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
W przypadku produktów mięsnych, które mają formę płata, sztuki mięsa, plastra, porcji lub tuszy zwierzęcej oraz w przypadku produktów rybnych nazwa żywności wskazuje na obecność wszelkich dodanych składników pochodzących od innego zwierzęcia niż zwierzę stanowiące podstawowy składnik produktu.
Uzasadnienie
Informacje dotyczące rodzajów mięsa i ryb zawartych w produkcie mięsnym nie powinny wprowadzać konsumentów w błąd.
Poprawka
227
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – część B – ustęp 2 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2b.
Nazwa żywności na etykiecie wszelkiego rodzaju produktów mięsnych, które mają formę płata, sztuki mięsa, plastra, porcji lub tuszy zwierzęcej czy też peklowanego mięsa, powinna zawierać informację o:
(a) wszelkich dodanych składnikach zwierzęcych o innym pochodzeniu niż reszta mięsa; oraz
(b) wszelkim dodatku wody w następujących okolicznościach:
– w przypadku mięsa gotowanego lub niegotowanego lub gotowanego mięsa peklowanego, jeśli dodatek wody przekracza 5% wagi produktu,
– w przypadku niegotowanego peklowanego mięsa, jeśli dodatek wody przekracza 10 % wagi produktu.
Uzasadnienie
It is not unusual to add water or animal ingredients of a different species (such as hydrolysed beef or pork proteins) to meat, e.g. to chicken breast.
In order not to mislead the consumers and in order to give them the possibility to avoid such products (e.g. on religious grounds), is essential that such practice is declared.
This provision is already effective law in the UK and shall ensure that the name of the food reflects its true nature so that consumers are accurately informed and not misled e.g. ‘chicken breast fillet’ versus ‘chicken breast fillet with added water’.
To note, the 5% and 10% allowances of added water for the specific meat/fish products mentioned relates to the amount of water technically needed for their manufacture.
Poprawka
228
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – część B – ustęp 2 c (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2c.
Nazwa żywności na etykiecie wszelkiego rodzaju produktów rybnych, które mają formę płata, fileta, plastra lub porcji ryby powinna zawierać informację o:
(a) wszelkich dodanych składnikach pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, innych niż rybnego, oraz
(b) wszelkim dodatku wody, jeśli przekracza 5% wagi produktu.
Uzasadnienie
It is not unusual to add water or animal ingredients of a different species (such as hydrolysed beef or pork proteins) to meat, e.g. from fish.
In order not to mislead the consumers and in order to give them the possibility to avoid such products (e.g. on religious grounds), is essential that such practice is declared.
This provision is already effective law in the UK and shall ensure that the name of the food reflects its true nature so that consumers are accurately informed and not misled e.g. ‘chicken breast fillet’ versus ‘chicken breast fillet with added water’.
To note, the 5% and 10% allowances of added water for the specific meat/fish products mentioned relates to the amount of water technically needed for their manufacture.
Poprawka
229
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – część C a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Część Ca – Szczególne wymagania dotyczące nazewnictwa osłonek do kiełbas
W wykazie składników osłonka kiełbas jest oznaczana jako:
– „jelito naturalne”, jeżeli jelito pochodzi z przewodu pokarmowego zwierząt parzystokopytnych, wykorzystywanego do produkcji kiełbas;
– „jelito sztuczne” w innych przypadkach.
Jeżeli jelito sztuczne nie jest jadalne, należy to wyraźnie oznaczyć.
Poprawka
230
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – Część C b (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Część C b – NAZWA HANDLOWA PRODUKTÓW ŻYWNOŚCIOWYCH STWARZAJĄCA POZORY INNEGO PRODUKTU ŻYWNOŚCIOWEGO (poniższy wykaz zawiera przykłady)
Produkty żywnościowe, które stwarzają pozory innego produktu żywnościowego lub w których jeden składnik jest zamiennikiem, należy oznaczać w następujący sposób:
Odstępstwo co do rodzaju, właściwości i składu
Nazwa handlowa
W przypadku sera całkowite lub częściowe zastąpienie tłuszczu mlecznego tłuszczem roślinnym
„Produkt seropodobny”
W przypadku szynki zmieniony skład, w który wchodzą rozdrobnione składniki ze znacznie zmniejszonym procentowym udziałem mięsa
„Produkt szynkopodobny”
Uzasadnienie
W przypadku produktów sero- i szynkopodobnych trudność polega na tym, że z zamieszczonej w spisie składników informacji nie wynika w pełni, że są to produkty zastępcze.
Sprecyzowanie nazwy handlowej ma rozwiązać ten problem, żeby konsument mógł na pierwszy rzut oka rozpoznać, o jaki rodzaj produktu chodzi.
Poprawka
231
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część A – punkt 5 – lewa kolumna
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Mieszanki przypraw lub ziół, gdy żadna z przypraw i żadne z ziół nie ma znacznej przewagi w proporcji wagowej
5.
Mieszanki lub preparaty na bazie przypraw lub ziół, gdy żadna z przypraw i żadne z ziół nie ma znacznej przewagi w proporcji wagowej
Uzasadnienie
Należy utrzymać obecne uregulowania.
Dotychczas ujmowano również preparaty sporządzone z przypraw.
Poprawka
232
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część B – punkt 1 – prawa kolumna – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu oleju uwodornionego , chyba że ilość kwasów tłuszczowych nasyconych i tłuszczów trans została uwzględniona w informacji o wartości odżywczej .
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu oleju uwodornionego.
Uzasadnienie
Konsumenci szukają zazwyczaj pojęcia „tłuszcz uwodorniony” w spisie składników, aby sprawdzić zawartość sztucznych kwasów tłuszczowych trans.
Tłuszcze trans zostały uznane za szkodliwe dla zdrowia i w wielu krajach zabroniono ich stosowania.
Podanie informacji o ich obecności musi być zatem obowiązkowe i szczególnie dobrze widoczne.
Fakt, że wchodzą w skład informacji o wartości odżywczej, nie stoi na przeszkodzie temu, by były w wyraźny sposób podane wśród składników.
Poprawka
233
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część B – punkt 2 – prawa kolumna – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu tłuszczu uwodornionego , chyba że ilość kwasów tłuszczowych nasyconych i tłuszczów trans została uwzględniona w informacji o wartości odżywczej .
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu tłuszczu uwodornionego.
Uzasadnienie
Konsumenci szukają zazwyczaj pojęcia „tłuszcz uwodorniony” w spisie składników, aby sprawdzić zawartość sztucznych kwasów tłuszczowych trans.
Poprawka
234
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część B – punkt 4 – lewa kolumna
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Skrobie oraz skrobie modyfikowane na drodze fizycznej lub enzymatycznej
4.
Skrobie, skrobie modyfikowane na drodze fizycznej lub enzymatycznej, skrobie prażone lub dekstrynowane, skrobie modyfikowane działaniem kwasów lub zasad i skrobie bielone
Uzasadnienie
Nazwa klasy „skrobie” powinna zostać uzupełniona o skrobie prażone lub dekstrynowane, skrobie modyfikowane działaniem kwasów lub zasad czy skrobie bielone.
W praktyce substancje te stosuje się w produkcji żywności i należy je podać w wykazie składników.
Dyrektywa 95/2/WE o dodatkach do żywności wyraźnie wyłącza je ze swojego zakresu zastosowania.
Poprawka
235
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część B – tabela – rząd 15 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
15a.
Naturalne ekstrakty z owoców, warzyw i jadalnych roślin, uzyskane za pomocą procesów mechaniczno-fizycznych i stosowane w skoncentrowanej formie do farbowania żywności
„koloryzujący środek spożywczy”
Uzasadnienie
Koloryzujące środki spożywcze są wykorzystywane przy produkcji innych produktów żywnościowych jako składnik koloryzujący.
Wprowadzenie opisu pojęcia do wykazu składników umożliwi konsumentowi rozpoznanie celu zastosowania takiego środka (koloryzacja).
W związku z tym, że przepisy wspólnotowe nie przewidują obowiązku informowania o koloryzujących środkach spożywczych, należy zastąpić specyficzny opis podaniem kategorii.
Poprawka
236
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część B – rząd 17 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
17.
Mięśnie szkieletowe gatunków ssaków i ptaków uznane za odpowiednie do spożycia przez ludzi, z naturalnie zawartą lub przynależną tkanką, gdzie całkowita zawartość tłuszczu i tkanki łącznej nie przekracza wartości wskazanych poniżej, oraz w przypadku, gdy mięso stanowi składnik innej żywności.
Produkty objęte definicją wspólnotową „mięsa odkostnionego mechanicznie” wyłącza się z zakresu niniejszej definicji.
17.
Mięśnie szkieletowe gatunków ssaków i ptaków uznane za odpowiednie do spożycia przez ludzi, z naturalnie zawartą lub przynależną tkanką, gdzie całkowita zawartość tłuszczu i tkanki łącznej nie przekracza wartości wskazanych poniżej, oraz w przypadku, gdy mięso stanowi składnik innej żywności.
Niniejszą definicją jest objęte mięso pozyskane z kości głównych środkami mechanicznymi, nieobjęte unijną definicją mięsa odkostnionego mechanicznie, która znajduje się w rozporządzeniu (WE) 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego 1 .
______
1 Dz.U. L 139, z 30.4.2004, s. 55.
Uzasadnienie
Jeżeli chodzi o definicję mięsa odkostnionego mechanicznie, mięso odkostnione mechanicznie produkowane przy użyciu tzw. technologii Baadera („viandes gros grain”) jest mięsem.
Wnioski wypływające z projektu badawczego UE (Histalim 2007) jasno potwierdziły, że z punktu widzenia organoleptyki, składu i mikrobiologii ten rodzaj mięsa nie różni się od mięsa mielonego.
Poprawka
237
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część C – wykaz – rząd 9 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Enzymy 1
__________________________________
1 Nazwa szczególna lub numer WE nie muszą być oznaczane.
Uzasadnienie
Dodatki: Szereg dodatków ma bardzo długie lub techniczne nazwy, które nie wnoszą dodatkowych informacji dla konsumentów, lecz zajmują wiele miejsca na etykiecie.
Dlatego też wydaje się uzasadnione, aby pozwolić na używanie krótszych lub rodzajowych nazw.
Enzymy: Właściwe nazwy enzymów nie dostarczają konsumentom odpowiednich informacji i mogą należeć do różnych kategorii.
Ogólna nazwa „enzymy” dostarczy konsumentom właściwych informacji na temat produktu.
Takie podejście nie jest wyjątkowe i stosuje się je od lat w przypadku skrobii modyfikowanych.
Poprawka
238
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VIII – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) która znacznie traci na objętości lub wadze i która jest sprzedawana na sztuki lub ważona w obecności nabywcy; lub
a) która znacznie traci na objętości lub wadze lub która jest niepaczkowana – sprzedawana na sztuki lub ważona w obecności nabywcy; lub
Uzasadnienie
przedmiotowe produkty są zazwyczaj wystawiane do sprzedaży konsumeckiej bez opakowania.
Sformułowanie „lub” zamiast „i” w bardziej dokładny sposób obejmuje tę kategorię produktów.
Poprawka
239
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VIII – ustęp 1 – litera b a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ba) dla której wprowadzono zwolnienia na mocy innych przepisów.
Uzasadnienie
Odesłanie do art. 2 ust. 2 dyrektywy 2001/111/WE w sprawie cukrów (zwolnienie produktów ważących mniej niż 20 g).
W ust. 3 należy więc wyjaśnić, że przepisy szczegółowe wciąż obowiązują.
Poprawka
240
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VIII – punkt 5 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku gdy środek spożywczy w stanie stałym jest prezentowany w środku płynnym, na etykiecie należy również podać wagę netto środka spożywczego po odsączeniu.
W przypadku gdy środek spożywczy w stanie stałym jest prezentowany w środku płynnym, na etykiecie należy również podać wagę netto środka spożywczego po odsączeniu w chwili pakowania .
Poprawka
241
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IX
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ZAŁĄCZNIK IX
Ten załącznik zostaje skreślony.
Uzasadnienie
Przeniesienie do tekstu legislacyjnego (art. 25).
Poprawka
242
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – część A – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Referencyjne wartości spożycia witamin i składników mineralnych (dla osób dorosłych)
DZIENNE REFERENCYJNE WARTOŚCI SPOŻYCIA WITAMIN I SKŁADNIKÓW MINERALNYCH (DLA OSÓB DOROSŁYCH)
Uzasadnienie
Uwaga redakcyjna.
Poprawka
243
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – część A – ustęp 1 – tabela
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Witaminy i składniki mineralne, które mogą być objęte informacją, oraz ich dzienne zalecane spożycie (DZS)
1.
Witaminy i składniki mineralne, które mogą być objęte informacją, oraz ich dzienne zalecane spożycie (DZS)
Witamina A (µg)
800
Witamina A (µg)
800
Witamina D (µg)
5
Witamina D (µg)
5
Witamina E (mg)
10
Witamina E (mg)
12
Witamina K (µg)
75
Witamina C (mg)
60
Witamina C (mg)
80
Tiamina (mg)
1,4
Tiamina (witamina B1) (mg)
1,1
Ryboflawina (mg)
1,6
Ryboflawina (mg)
1,4
Niacyna (mg)
18
Niacyna (mg)
16
Witamina B6 (mg)
2
Witamina B6 (mg)
1,4
Folacyna (µg)
200
Kwas foliowy (µg)
200
Witamina B12 (µg)
1
Witamina B 12 (µg)
2,5
Biotyna ( mg )
0,15
Biotyna ( µg )
50
Kwas pantotenowy (mg)
6
Kwas pantotenowy (mg)
6
Potas (mg)
2000
Chlorek (mg)
800
Wapń (mg)
800
Wapń (mg)
800
Fosfor (mg)
800
Fosfor (mg)
700
Żelazo (mg)
14
Żelazo (mg)
14
Magnez (mg)
300
Magnez (mg)
375
Cynk (mg)
15
Cynk (mg)
10
Miedź (mg)
1
Mangan (mg)
2
Fluorek (mg)
3,5
Selen (µg)
55
Chrom (µg)
40
Molibden (µg)
50
Jod (µg)
150
Jod (µg)
150
Uzasadnienie
Nowe rozporządzenie musi być zgodne z dyrektywą 2008/100 w sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych w zakresie wartości zalecanego dziennego spożycia, współczynników przeliczeniowych wartości energetycznej oraz definicji opublikowanych w Dzienniku Urzędowym z dnia 28 października 2008 r.
Sprawozdawca proponuje zatem, by zastąpić zaproponowaną przez Komisję tabelę „witaminy i składniki mineralne, które mogą być objęte informacją, oraz ich dzienne zalecane spożycie (DZS)” tabelą ujętą w dyrektywie 2008/100, aby zapewnić poszanowanie obowiązującego prawa.
Wartości dotyczące zalecanego dziennego spożycia (RDA) powinny być zgodne z nowymi wartościami referencyjnymi, odpowiednio do zmian wprowadzonych dyrektywą w sprawie oznaczania wartości odżywczej żywności w odniesieniu do zalecanego dziennego spożycia, 2008/100/WE (Dz.U. L 285, s. 9).
Poprawka
244
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – część A – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Do celów określania, czy ilość danej substancji jest znacząca, co do zasady należy uwzględniać 15 % zalecanego spożycia określonego w punkcie 1, zawarte w 100 g lub 100 ml lub w opakowaniu , jeśli opakowanie zawiera wyłącznie jedną porcję.
Do celów określania, czy ilość danej substancji jest znacząca, co do zasady należy uwzględniać:
– 15 % zalecanego dziennego spożycia w 100 g lub w porcji w przypadku pokarmów stałych; lub
– 7,5 % zalecanego dziennego spożycia w 100 ml lub porcji w przypadku pokarmów płynnych lub
– 5 % zalecanego dziennego spożycia na 100 kcal (12 % zalecanego dziennego spożycia na 1 MJ) lub
– ilość przewidzianą w wyjątkach określonych w art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie dodawania do żywności witamin i składników mineralnych oraz niektórych innych substancji, lub
– opakowanie, jeśli opakowanie zawiera wyłącznie jedną porcję.
Uzasadnienie
The current proposal for significant amount of 15% of the RDA per 100g or 100ml is an arbitrary level that excludes most of the basic foodstuffs like fruits, vegetables, potatoes, bread and milk from declaring certain vitamins and minerals on the label.
These basic food groups are a major contributor to the vitamin and mineral intake, and are recommended in dietary guidelines in EU countries.
The current proposal favours non-basic food stuffs with added vitamins and minerals over basic food groups with naturally present vitamins and minerals.
In addition, the proposal penalises liquid foods with a low content of dry matter and a low energy density.
This is especially the case for beverages such as consumption milk and liquid milk products.
Finally, this amendment will bring the provisions in line with the Codex Alimentarius.
Poprawka
245
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – część B – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Referencyjne wartości spożycia energii i wybranych składników odżywczych innych niż witaminy i składniki mineralne (dla osób dorosłych)
Dzienne referencyjne wartości spożycia energii i wybranych składników odżywczych innych niż witaminy i składniki mineralne (dla osób dorosłych) 1
____________________
1 Referencyjne wartości spożycia mają charakter orientacyjny ; zostaną one ustalone w sposób bardziej szczegółowy przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Uzasadnienie
Referencyjne wartości spożycia mają charakter orientacyjny; zostaną one ustalone w sposób bardziej szczegółowy przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Poprawka
246
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – część B – tabela – rząd 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Energia
8400 kJ (2000 kcal)
Energia
2000 kcal
Uzasadnienie
Należy uwzględnić białko, ponieważ jest to niezbędny do życia składnik odżywczy, który wnosi też wkład w wartość energetyczną.
Podanie osobnej wartości dla cukru nie jest konieczne, ponieważ uwzględniono łączną ilość węglowodanów.
Wartość energetyczną należy wyrazić wyłącznie w kilokaloriach, ponieważ takie oznaczenie jest zrozumiałe dla konsumenta i przez niego stosowane.
Poprawka
247
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – część B – tabela – rząd 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
białka
80 g
Uzasadnienie
Należy uwzględnić białko, ponieważ jest to niezbędny do życia składnik odżywczy, który wnosi też wkład w wartość energetyczną.
Podanie osobnej wartości dla cukru nie jest konieczne, ponieważ uwzględniono łączną ilość węglowodanów.
Wartość energetyczną należy wyrazić wyłącznie w kilokaloriach, ponieważ takie oznaczenie jest zrozumiałe dla konsumenta i przez niego stosowane.
Poprawka
248
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XII – tabela
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
węglowodany (z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych)
4 kcal/g —17 kJ/g
węglowodany (z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych)
4 kcal/g
alkohole wielowodorotlenowe
2,4 kcal/g— 10 kJ/g
alkohole wielowodorotlenowe
2,4 kcal/g
białka
4 kcal/g —17 kJ/g
białka
4 kcal/g
tłuszcz
9 kcal/g — 37 kJ/g
tłuszcz
9 kcal/g
salatrimy
6 kcal/g —.
25 kJ/g
salatrimy
6 kcal/g
alkohol (etanol)
7 kcal/g — 29 kJ/g
alkohol (etanol)
7 kcal/g
kwasy organiczne
3 kcal/g — 13 kJ/g
kwasy organiczne
3 kcal/g
Uzasadnienie
Wyliczenia przy pomocy dwóch różnych jednostek prowadzą do sprzecznych wyników, ze względu na niespójne czynniki przeliczania.
Ponieważ „kcal” jest jednostką miary łatwiej zrozumiałą dla konsumenta niż „kJ”, informacje należy podawać wyłącznie w „kcal”.
Poprawka
249
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XIII – część C – tabela
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
energia
kJ i kcal
energia
kcal
białka
g
tłuszcz
g
tłuszcz
g
w tym
w tym
- kwasy tłuszczowe nasycone
g
- kwasy tłuszczowe nasycone
g
- tłuszcze trans
g
- tłuszcze trans
g
- kwasy tłuszczowe jednonienasycone
g
- kwasy tłuszczowe wielonienasycone
g
- kwasy tłuszczowe wielonienasycone
g
węglowodany
g
węglowodany
g
w tym
w tym
- cukry
g
- cukry
g
- alkohole wielowodorotlenowe
g
- alkohole wielowodorotlenowe
g
- skrobia
g
- skrobia
g
błonnik
g
błonnik
g
białka
g
sód
g
sól
g
witaminy i składniki mineralne
jednostki określone w punkcie 1 części A załącznika XI
witaminy i składniki mineralne
jednostki określone w punkcie 1 części A załącznika XI
inne substancje
jednostki właściwe dla poszczególnych substancji
Uzasadnienie
Połączenie części A do C z załącznika XIII.
UZASADNIENIE
1.
Kontekst ogólny
Konsumenci mają prawo wiedzieć, co się znajduje w ich produktach spożywczych.
Dlatego też informacje o składzie i wartości odżywczej produktów żywnościowych są niezbędne, gdyż to właśnie one umożliwiają konsumentom podejmowanie celowych decyzji o zakupie towarów.
Prawo wspólnotowe obejmuje wprawdzie szereg rozporządzeń i dyrektyw dotyczących składników oraz etykietowania produktów spożywczych, wciąż jednak nie ma szeroko pojętego obowiązku znakowania produktów.
Wielość ogólnych i szczegółowych przepisów prawa wspólnotowego dotyczących informowania o artykułach spożywczych trudno obecnie ogarnąć, co jest raczej źródłem niepewności prawnej, a ponadto dodatkowe regulacje w państwach członkowskich powodują zakłócenia w konkurencji i stanowią utrudnienia w handlu na jednolitym rynku Unii Europejskiej.
Sytuacja ta może ulec poprawie tylko dzięki wprowadzeniu w całej UE jednolitego etykietowania produktów spożywczych.
2.
Etapy procedury
Pod koniec stycznia 2008 r.
Komisja przedłożyła Parlamentowi i Radzie wniosek dotyczący przekształcenia przepisów UE w zakresie etykietowania żywności.
Pod koniec sierpnia 2008 r.
Parlament Europejski wyznaczył sprawozdawczynię.
Na początk grudnia 2008 r. jej sprawozdanie dotyczące wniosku Komisji zostało przedstawione i poddane pod dyskusję w Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI) będącej komisją przedmiotowo właściwą.
Po upływie terminu składania poprawek w połowie lutego 2009 r. komisja przedmiotowo właściwa ponownie zajęła się tym sprawozdaniem, a zwłaszcza faktem, iż złożono w sumie 1 332 poprawki.
Ze względu na liczbę poprawek i zbliżające się wybory europejskie 16 marca 2009 r. komisja przedmiotowo właściwa, powołując się na art. 185 ust. 5 Regulaminu Parlamentu Europejskiego, postanowiła przełożyć to dossier na kolejną kadencję Parlamentu.
Sprawozdawczyni otrzymała tym samym zadanie przedłożenia nowego projektu sprawozdania uwzględniającego jak najwięcej już złożonych poprawek.
Sprawozdanie to trzymają Państwo w dłoniach.
W celu złożenia poprawek do niniejszego projektu ustalony zostanie nowy termin.
3.
Wniosek Komisji
Wniosek Komisji w sprawie przekształcenia przepisów UE dotyczących etykietowania żywności ma służyć lepszemu stanowieniu prawa, a więc uprościć istniejące ramy prawne w odniesieniu do etykietowania żywności poprzez połączenie i zastąpienie siedmiu dyrektyw i jednego rozporządzenia.
Dalszym celem jest ograniczenie biurokracji, zagwarantowanie podmiotom łańcucha żywnościowego pewności prawnej, podniesienie konkurencyjności europejskiego przemysłu żywnościowego, zapewnienie bezpieczeństwa żywności i obszernych informacji dla konsumentów o produktach spożywczych oraz wspieranie zdrowego odżywiania się jako elementu strategii Unii Europejskiej w dziedzinie przeciwdziałania otyłości.
Poniżej opisano najważniejsze propozycje będące częścią projektu rozporządzenia.
Informacje obowiązkowe
W projekcie Komisji dotyczącym etykietowania środków spożywczych przewiduje się obowiązek podawania szeregu nowych informacji (art. 9).
Dotyczy to m.in. rozszerzenia obowiązku informowania o występowaniu alergenów na niepaczkowane produkty żywnościowe (art. 22) oraz obszernych informacji na temat wartości odżywczej.
Zgodnie z życzeniem Komisji wszystkie informacje obowiązkowe powinny być podane czcionką o wielkości co najmniej 3 mm.
Wyjątki od obowiązku etykietowania przewiduje się dla napojów alkoholowych, mianowicie wina, piwa i napojów spirytusowych.
Informacja o wartości odżywczej i jej prezentacja
Komisja proponuje ponadto podawanie obszernych informacji o wartości odżywczej i umieszczanie ich na opakowaniu w głównym polu widzenia (art. 29–34).
Informacje obowiązkowe na temat wartości energetycznej produktu żywnościowego oraz jego składników odżywczych, takich jak tłuszcz, nasycone kwasy tłuszczowe, węglowodany, cukier i sól (art. 29 ust. 1) należy podawać w odpowiedniej kolejności na przodzie opakowania w przeliczeniu na 100 g, 100 ml lub jedną porcję.
Pozostałe informacje (art. 29 ust. 2) można umieścić na innej części opakowania, ale zawsze należy je podawać w formie tabeli wartości odżywczych (art. 34 ust. 2).
Wszystkie informacje powinny się odnosić do 100 g lub 100 ml produktu, a w przypadku produktów porcjowanych – do jednej porcji, oraz być wyrażone w procentach zalecanego spożycia dziennego dla danego składnika odżywczego (art. 31).
Krajowe systemy etykietowania
W projekcie Komisji przewiduje się daleko idące możliwości wprowadzania własnych uregulowań przez państwa członkowskie.
Zgodnie z rozdziałem VI i VII w szczególnych przypadkach państwa członkowskie powinny móc wprowadzać przepisy prawne dotyczące pewnych kategorii produktów spożywczych oraz opracowywać krajowe systemy etykietowania obok obowiązkowej formy prezentacji (art. 44 ust. 3 i art. 34 ust. 5).
Ponadto w gestii państw członkowskich powinno leżeć wprowadzanie krajowych uregulowań dotyczących sposobu prezentacji niepaczkowanych produktów żywnościowych, takich jak np. wyroby piekarnicze i wędliny, czy też przepisów obejmujących zakłady żywienia zbiorowego, takie jak restauracje, kuchnie żywienia zbiorowego itp., bądź też zrezygnowanie z obowiązku podawania niektórych informacji z wyjątkiem informacji o alergenach (art. 41).
4.
Komentarze sprawozdawczyni
Sprawozdawczyni w zasadzie z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji w sprawie rozporządzenia.
Wprowadzenie jednolitych zasad etykietowania produktów spożywczych w całej UE stanowi konieczność.
Tego rodzaju regulacje sprzyjają nie tylko przejrzystości w interesie konsumenta, ale również uporządkowaniu prawa wspólnotowego w odniesieniu do ustawodawstwa dotyczącego środków spożywczych, gwarantując wyższy stopień pewności prawnej dla przedsiębiorstw przemysłu spożywczego, gdyż wiele już istniejących uregulowań prawnych ma się znaleźć w nowym rozporządzeniu.
Takie nowe, obszerne rozporządzenie w sprawie etykietowania produktów spożywczych może pomóc konsumentom w podejmowaniu celowych decyzji przy wyborze artykułów spożywczych, a tym samym w stosowaniu diety żywieniowej odpowiadającej indywidualnym potrzebom i życzeniom.
Z perspektywy wspólnego rynku wewnętrznego ogromne znaczenie ma również kwestia harmonizacji zasad etykietowania produktów żywnościowych, ponieważ obecnie dodatkowe regulacje krajowe i różnie interpretowane przez poszczególne państwa członkowskie już istniejące wspólnotowe przepisy dotyczące produktów żywnościowych są źródłem utrudnień w handlu i problemów w dziedzinie konkurencji.
Uzdrowienie tej sytuacji może doprowadzić do obniżenia kosztów ponoszonych przez producentów żywności i sprzedawców, a tym samym przez samych konsumentów.
Sposób etykietowania produktów żywnościowych w całej UE, przewidziany we wniosku dotyczącym rozporządzenia, w opinii sprawozdawczyni nie nadaje się do tego, aby ograniczyć biurokrację i uprościć przepisy prawa, ani też do tego, aby pomóc konsumentom w dostępie do dokładniejszych informacji o produktach żywnościowych.
W wielu punktach Komisja nie podjęła wystarczających wysiłków.
Ponadto pominięto we wniosku szczególne formy wprowadzania do obrotu lub oferowania żywności, np. bezpośrednia sprzedaż żywności przez rolników, usługi cateringowe w przewozie osób, strefy wolnocłowe czy automaty.
Nie uwzględniono także szczególnych produktów, takich jak spożywcze płatki złota czy koloryzujące lub innowacyjne środki spożywcze.
Niektóre propozycje zawarte we wniosku są nierealistyczne i byłyby m.in. przyczyną dodatkowych wysokich kosztów, które musieliby ponieść producenci produktów żywnościowych i ich sprzedawcy, co z kolei zmusiłoby do podniesienia cen artykułów spożywczych jedynie z powodu nowych przepisów o etykietowaniu.
Wyżej wymienione braki we wniosku Komisji zagrażają przetrwaniu wielu małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) w sektorze spożywczym.
Należy również przypuszczać, że planowana wielość i forma prezentacji obowiązkowych informacji z punktu widzenia konsumenta byłaby raczej przyczyną zamieszania niż pomocą w podejmowaniu decyzji.
Zupełnie niezrozumiały wydaje się ponadto zamiar przyznania państwom członkowskim daleko idących uprawnień w zakresie wprowadzania własnych regulacji.
Doprowadziłoby to do dalszej fragmentacji rynku wewnętrznego w zakresie żywności, a niniejszy projekt rozporządzenia sprowadziło do absurdu.
Przedstawiając wniosek, Komisja zaprzecza własnemu założeniu z pkt 5 preambuły, który brzmi następująco: Zastosowanie rozporządzenia jako instrumentu prawnego służy realizacji celu uproszczenia, ponieważ gwarantuje, że wszystkie podmioty będą musiały równocześnie przestrzegać tych samych zasad.
Moment przedłożenia przez Komisję projektu również został źle wybrany, ponieważ dopiero w sierpniu 2008 r. rozpoczęto jedyną jak do tej pory analizę naukową obejmującą wszystkie państwa członkowskie i poświęconą wpływowi etykietowania produktów żywnościowych na decyzje konsumentów o kupnie.
Analiza ta, wspierana w ramach 7. programu ramowego na rzecz badań naukowych, powinna właściwie stanowić podstawę niniejszego projektu legislacyjnego poświęconego kwestii informowania o produktach żywnościowych, ale jak pokazuje doświadczenie, jej konkretnych wyników można się spodziewać dopiero po upływie ok. trzech lat.
W chwili obecnej w nowych przepisach dotyczących etykietowania można uwzględnić co najwyżej przypuszczenia i subiektywne doświadczenia zainteresowanych podmiotów, wobec czego Komisja w swoim projekcie posługuje się jedynie założeniami w odniesieniu do życzeń i potrzeb klientów.
Nikt nie jest w stanie ocenić, czy rozporządzenie w swoim ostatecznym kształcie rzeczywiście będzie odpowiadać potrzebom konsumentów w całej UE, czy też za kilka lat nie pojawi się konieczność wprowadzenia doń istotnych zmian w oparciu o nowe wyniki badań.
Jest to niezmiernie istotne również dlatego, że nowe regulacje będą mieć prawdopodobnie poważne skutki finansowe dla producentów i sprzedawców produktów żywnościowych.
Ale i na ten temat Komisja nie podaje informacji, a na uwagę zasługuje fakt, iż w swoim projekcie jest ona ponadto zdania, że konsultacje w tej sprawie z zewnętrznymi ekspertami nie były potrzebne.
Sprawozdawczyni uważa zatem, że projekt Komisji wymaga wprowadzenia istotnych zmian, z których kilka wyjaśniono poniżej:
Wprowadzenie czcionki wielkości 3 mm na wszystkich produktach jest w rzeczywistości niewykonalne.
Dotyczy to w szczególności, choć nie wyłącznie, produktów, których opis jest wielojęzyczny.
Obowiązek stosowania czcionki wielkości 3 mm spowodowałby zwiększenie wielkości opakowań produktów żywnościowych, doprowadził do powstania dodatkowych odpadów w postaci opakowań i być może nawet większych porcji.
Ponadto sama wielkość czcionki nie decyduje o czytelności.
Sprawozdawczyni definiuje zatem pojęcie „czytelności” informacji o produktach żywnościowych i proponuje opracowanie wytycznych dotyczących realizacji tego zamiaru w ramach procesu konsultacji.
Komisja uzasadnia zamiar przyznania państwom członkowskim kompetencji w zakresie opracowywania własnych systemów etykietowania zasadą pomocniczości.
Zwraca ona uwagę na możliwość znalezienia innowacyjnych rozwiązań w dziedzinie etykietowania, jeżeli zastosuje się „mechanizm oddolny”.
Sprawozdawczyni jest jednak zdania, że krajowe systemy etykietowania spotęgowałyby co najwyżej zamieszanie i niepewność prawną oraz spowodowały poważne dodatkowe zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym.
Należy się bowiem obawiać, że wytyczne państw członkowskich w zakresie etykietowania, mimo że według prawa i w praktyce nie byłyby wiążące, miałyby de facto charakter obowiązkowy.
Ze względu na fakt, iż większość przedsiębiorstw z branży spożywczej w UE sprzedaje swoje produkty w dużo więcej niż jednym państwie członkowskim, konieczna byłaby produkcja specyficznych opakowań, a przede wszystkim stworzenie odpowiednich powierzchni magazynowych.
Przemysł spożywczy, na który składają się w przeważającej części małe i średnie przedsiębiorstwa, miałby trudności z pokryciem wynikających stąd dodatkowych kosztów w wysokości wielu miliardów euro i obciążyłby nimi ostatecznie konsumentów.
Ostatecznie już sama myśl o ewentualności stopniowego wprowadzania w przyszłości 27 różnych, uzupełniających się systemów etykietowania, na dodatek bez koordynacji czasowej, uwydatnia absurdalność tego przedsięwzięcia.
Z tego też powodu sprawozdawczyni przewiduje wykreślenie odpowiednich artykułów.
Nie oznacza to jednak, że już istniejące, dobrowolne systemy etykietowania, wprowadzone przez sprzedawców lub niektórych producentów żywności, miałyby być w przyszłości zabronione.
Wręcz przeciwnie.
Oprócz podania informacji obowiązkowych jak najbardziej dozwolone powinno być również powtórzenie informacji w innym miejscu opakowania w dowolnej formie graficznej lub umieszczenie dodatkowych informacji.
Nie może się to oczywiście odbywać ze szkodą dla widoczności i czytelności informacji obowiązkowych.
Należy wykluczyć możliwość wprowadzania konsumentów w błąd w wyniku otwierania opakowań produktów żywnościowych.
Graficzne i/lub tekstowe formy prezentacji nie mogą wprowadzać w błąd co do pochodzenia, składu lub wartości odżywczej produktów żywnościowych.
Sprawozdawczyni proponuje w związku z tym pewne uzupełniania do wniosku Komisji.
Ponieważ uwaga opinii publicznej skupiła się ostatnio wokół kwestii występowania tanich podróbek produktów żywnościowych, które są nie do zidentyfikowania jako takie dla przeciętnego konsumenta, celowe wydaje się oznaczanie odpowiednich produktów w widoczny sposób na przedniej części opakowania.
Zdaniem sprawozdawczyni jednak umieszczenie zbyt wielu informacji na temat wartości odżywczej na przedniej stronie opakowań produktów żywnościowych, podawanie informacji w przeliczeniu na 100 g, 100 ml lub jedną porcję lub nawet połączenie różnych rodzajów informacji, np. wyrażonych w gramach i jako procentowy udział w zapotrzebowaniu dziennym określonej grupy ludności, doprowadziłoby w efekcie do ignorowania tych informacji.
Robiąc zakupy, konsument nie koncentruje się przecież wyłącznie na jednym opakowaniu produktu, lecz musi objąć wzrokiem pełne regały w sklepie spożywczym.
Zgodnie z dotychczasowym stanem wiedzy większość konsumentów, dbających o swoją dietę, interesuje się przede wszystkim zawartością energetyczną produktów żywnościowych, wobec czego powinien wystarczyć obowiązek podawania tejże informacji na przedniej stronie opakowania w kcal, w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml z uwagi na możliwość porównania produktów.
Składniki odżywcze, które decydują o wartości energetycznej produktu, można wówczas odczytać z informacji obowiązkowych w tabeli wartości odżywczych zamieszczonej na innej stronie opakowania.
Jeżeli opakowanie zawiera tylko jedna porcję, należy obowiązkowo zamieścić dodatkową informację o składnikach odżywczych w pojedynczej porcji.
Jeżeli z badań konsumenckich wypłyną w przyszłości inne wnioski w odniesieniu do preferencji konsumentów, sprzedawcy i/lub przemysł mogą podać dalsze informacje o charakterze dodatkowym i dobrowolnym, o czym wspomniano już wyżej.
Potrzebne jest tu jednak ustanowienie stałych wskaźników i ich dokładne wyjaśnienie konsumentom, aby uniknąć dowolności przy podawaniu informacji dodatkowych.
Zakłady drobnej wytwórczości spożywczej, np. piekarze, cukiernicy, sklepy z artykułami mięsnymi, restauracje itp., sprzedają przede wszystkim towary niepaczkowane lub oferują produkty do bezpośredniej konsumpcji.
Wyroby te nie są z reguły ujednolicone, a w warunkach wykonywania danego rzemiosła ich skład i waga w momencie sprzedaży mogą być zmienne.
Należy również uwzględnić fakt, że to właśnie drobna wytwórczość spożywcza gwarantuje utrzymanie i różnorodność produktów regionalnych w Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie musi więc brać pod uwagę te szczególne okoliczności W swoim wniosku Komisja przewiduje, że regulacje dotyczące etykietowania niepaczkowanych produktów żywnościowych powinny wchodzić w zakres kompetencji państw członkowskich.
To właśnie one powinny decydować nie tylko o sposobie prezentacji, lecz również o ewentualnych zwolnieniach z obowiązku podawania określonych informacji.
Jeżeli jednak państwa członkowskie nie wprowadzą wyjątków lub stanie się to z opóźnieniem, podmioty oferujące towary luzem będą musiały podawać wszystkie informacje przewidziane w rozporządzeniu.
Z powodu szczególnej sytuacji w sektorze drobnej wytwórczości spożywczej doprowadziłoby to w nim z kolei do braku pewności prawnej i zagroziło istnieniu zwłaszcza małych przedsiębiorstw.
Przedsiębiorstwa te nie mają praktycznie możliwości udostępnienia obszernych informacji o wartości odżywczej.
Dlatego też sprawozdawczyni uważa, że towary niepaczkowane należy w dużej mierze wykluczyć z zakresu obowiązywania rozporządzenia.
Wyjątek stanowią informacje o alergenach, które mogą podawać również zakłady drobnej wytwórczości spożywczej.
W związku z tym należy zauważyć, że już rozporządzenie (WE) nr 1924/2006 dotyczące reklamy z wykorzystaniem informacji na temat wartości odżywczej i cech zdrowotnych produktów żywnościowych nie obejmuje produktów pakowanych dopiero w momencie zakupu.
W celu dostosowania do niniejszego rozporządzenia należy dokonać przeglądu rozporządzenia (WE) nr 1924/2006 dotyczącego reklamy z wykorzystaniem informacji na temat wartości odżywczej i cech zdrowotnych produktów żywnościowych.
Sprawozdawczyni zaleca jednocześnie całkowite skreślenie art. 4 ostatnio wymienionego rozporządzenia, ponieważ w międzyczasie okazało się, że określone w nim profile składników odżywczych nie są naukowo uzasadnione, a jedynie zostały arbitralnie ustalone przez Komisję Europejską.
Dowolność podczas stanowienia prawa dotyczącego żywności prowadziłaby jednak do zwiększenia biurokracji, niepewności prawnej i nierównej konkurencji, a także zakłóciłaby zrównoważoną dietę ludności europejskiej.
Podobne skutki pociągnęłoby za sobą obowiązkowe oznaczanie żywności za pomocą kolorów według modelu sygnalizacji świetlnej, stosowanego obecnie przez nieliczne podmioty działające na rynku spożywczym w odniesieniu do produktów gotowych lub półproduktów (tzw. „produkty praktyczne” [ang. convenience products]).
Wartości graniczne podziału według trzech kolorów sygnalizacji (czerwony, żółty i zielony) zostały określone arbitralnie, a dopuszczalny zakres w obrębie poszczególnych kolorów jest zbyt duży.
Mając na uwadze fakt, że celem przedmiotowego wniosku dotyczącego rozporządzenia jest ustanowienie jednolitego, obowiązkowego etykietowania mającego zastosowanie do wszystkich rodzajów żywności i napojów bezalkoholowych, oznaczanie kolorami dyskryminowałoby podstawowe produkty żywnościowe, faworyzując np. mniej wartościową żywność imitującą oraz żywność zawierającą sztuczne, a nie naturalne składniki.
Takie nieprawidłowe odżywianie, niezapewniające pełnej gamy składników odżywczych, dotknęłoby z dużym prawdopodobieństwem liczne grupy społeczne.
W związku z tym ani Komisja, ani sprawozdawczyni nie są zwolennikami tego typu elementu obowiązkowego etykietowania żywności.
5.
Podsumowanie
Na mocy niniejszego rozporządzenia ma zostać wprowadzony obowiązujący w całej UE system etykietowania produktów spożywczych, który – poza nielicznymi wyjątkami – będzie miał zastosowanie do wszystkich wyrobów przemysłu spożywczego, a więc nie tylko do pewnych kategorii produktów spożywczych.
Należy jednak podkreślić, że tego rodzaju regulacje mogą uwzględniać jedynie potrzeby przeciętnego konsumenta, czyli przeciętnie wykształconych, poinformowanych i zdrowych obywateli, ale nie szczególnych grup pacjentów (z wyjątkiem osób cierpiących na alergie pokarmowe).
Obowiązek etykietowania produktów spożywczych ma pomóc dorosłym obywatelom w podejmowaniu odpowiedzialnych, świadomych i celowych decyzji dotyczących zakupu towarów.
Jednak niezwykle złożony i skomplikowany wniosek Komisji obejmujący 53, w większości bardzo istotne, artykuły i 13 załączników nie pozwala na osiągnięcie tego celu.
Zaproponowana prezentacja informacji obowiązkowych stanowi raczej próbę wychowywania niż informowania obywateli.
Komisja chce wymusić w drodze ustawy „zdrowe” odżywianie się konsumentów.
Wniosek Komisji ma też braki merytoryczne.
Niektóre wymogi opierają się na przypuszczeniach dotyczących życzeń i potrzeb konsumentów, a proponowane wartości referencyjne są wątpliwej jakości.
Ze względu na planowaną możliwość wprowadzania szczególnych ustaleń krajowych zamiar harmonizacji w interesie europejskiego rynku wewnętrznego sprowadzałby się do absurdu.
Poza tym wiele propozycji Komisji może zagrozić egzystencji MŚP.
W ten sposób projekt Komisji jest sprzeczny z regulacją dotyczącą małych przedsiębiorstw (ang. Small Business Act).
Dziwi ponadto i nasuwa wątpliwości fakt, że Komisja przedstawiła wniosek w sprawie rozporządzenia bez naukowej pomocy ekspertów.
Trudno też zrozumieć, dlaczego projekt przedłożono w momencie, kiedy dostępne są co prawda pojedyncze analizy naukowe dotyczące niektórych zagadnień, ale szeroko zakrojone badania obejmujące wszystkie państwa członkowskie dopiero rozpoczęto.
Sprawozdawczyni proponuje zatem gruntowną korektę kierunku działań zaproponowanych przez Komisję.
Zwraca ona uwagę na to, że ze względu na brak rozległej wiedzy naukowej na temat wpływu informacji o produktach żywnościowych na zachowanie konsumentów w 27 państwach członkowskich Unii Europejskiej planowane wprowadzenie obowiązku etykietowania żywności może obejmować jedynie istotne informacje podstawowe.
Ustawodawca może ponadto zadbać o to, aby obowiązek etykietowania szedł w parze z czytelnym i zrozumiałym sposobem prezentacji informacji oraz uniemożliwieniem wprowadzania konsumentów w błąd.
Jeżeli więc w przyszłości wiedza o preferencjach i potrzebach konsumentów zostanie poszerzona, przedsiębiorstwa żywnościowe mogłyby zgodnie z propozycjami sprawozdawczyni szybko reagować, podając dobrowolnie dodatkowe informacje.
Tylko taka regulacja gwarantuje wystarczającą elastyczność i może odpowiadać potrzebom wszystkich zainteresowanych stron.
Na koniec należy przypomnieć o tym, że etykietowanie żywności stanowi tylko jeden z wielu aspektów informowania konsumentów na temat odżywiania się.
Może ono uzupełniać wiedzę społeczeństwa w dziedzinie stosunkowo zdrowego stylu życia, np. poprzez kampanie i działania edukacyjne w państwach członkowskich, ale nie może jej zastąpić.
Ostatecznie w ramach naszego porządku społecznego nie można i nie wolno wprowadzać przepisów, na mocy których obywatele nie są odpowiedzialni za własne postępowanie, a rodzice nie ponoszą odpowiedzialności za swoje dzieci.
25.2.2010
OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
dla Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
na temat wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności
( COM(2008)0040 – C6-0052/2008 – 2008/0028(COD) )
Sprawozdawczyni:
Christel Schaldemose
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów już po raz drugi rozpatruje wniosek Komisji dotyczący informowania konsumentów o żywności.
Sprawozdawca wyraża uznanie dla poprzedniej komisji, która włożyła dużo pracy w opracowanie opinii, sporządzonej przez Bernadette Vergnaud.
Sprawozdawca zdecydował, że nie będzie otwierał puszki Pandory, składając wiele nowych poprawek.
Zamiast tego postanowił uwzględnić główną część opinii, która uzyskała poparcie większości w poprzedniej komisji.
Decyzja ta była podyktowana uznaniem dla pracy wykonanej przez poprzednią komisję oraz potrzebą osiągnięcia kompromisu w celu wprowadzenia trwałych rozwiązań w zakresie etykietowania żywności w Europie.
Sprawozdawca dostrzega, że debata na temat etykietowania żywności stanowiła ważną kwestię podczas tegorocznej wiosennej kampanii wyborczej przed wyborami do Parlamentu Europejskiego.
Dlatego właśnie istnieje potrzeba przedyskutowania pewnych spraw opisanych we wniosku Komisji.
Cel niniejszej opinii jest taki sam jak cel opinii B. Vergnaud, przyjętej w lutym 2009 r.
Konsumenci muszą mieć możliwość dokonywania świadomych wyborów w odniesieniu do żywności.
A dokonywanie świadomych wyborów ma m.in. stanowić pomoc w rozwiązaniu coraz poważniejszego problemu otyłości w Europie.
Z powyższych powodów informacje o żywności muszą dostarczać dokładnych danych o zawartości konkretnego produktu spożywczego nabywanego przez konsumenta, a także umożliwiać dokonanie szybkiej oceny, czy dany produkt spożywczy jest odpowiedni przy dokonywaniu właściwego wyboru żywności.
W związku z tym sprawozdawca postanowił włączyć wiele z poprawek z poprzedniej opinii komisji.
Zgodnie z zaleceniem poprzedniej komisji sprawozdawca za główny punkt przyjął utrzymanie obowiązkowej zawartości oświadczenia o składnikach odżywczych.
Sprawozdawca wyszczególnił 8 głównych składników odżywczych – wszystkie w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml – które należy umieszczać w tym samym polu widzenia na opakowaniu.
Nie muszą one znajdować się w głównym polu widzenia lub z przodu opakowania.
Sprawozdawca proponuje, aby z przodu opakowania podawać informacje umożliwiające szybką ocenę.
Z tego powodu sprawozdawca proponuje umieszczanie z przodu opakowania wartości energetycznej (wartości kalorycznej).
Informację tę powinien uzupełniać kolorowy kod, wskazujący, czy dany produkt posiada wysoką, średnią czy niską wartość energetyczną.
Kolejne uzupełnienie dotyczy propozycji sprawozdawcy, aby wszystkie rodzaje alkoholu były etykietowane.
Alkohol zawiera duże ilości kalorii, które mogą istotnie wpływać na dzienne spożycie energii.
Sprawozdawca stwierdza, że konsument powinien dysponować takimi informacjami w momencie analizowania informacji o żywności.
Dobrze poinformowany, uświadomiony konsument będzie zdolny przyjąć odpowiedzialność za swoje zdrowie.
Sprawozdawca jest przekonany, że polepszenie informacji o żywności będzie mieć zasadnicze znaczenie dla konsumentów europejskich w ich codziennym życiu w trakcie dokonywania przez nich świadomych wyborów podczas zakupów.
POPRAWKI
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka
1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 10 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(10) Istnieje interes publiczny związany z zależnością zdrowia od diety i z wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych.
W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” zauważono, że oznaczanie wartości odżywczej jest ważnym narzędziem informowania konsumentów na temat składu żywności i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów.
W strategii UE w zakresie ochrony konsumentów na lata 2007-2013 podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów.
Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz właściwych informacji żywieniowych na temat żywności przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru.
(10) Istnieje interes publiczny związany z zależnością zdrowia od diety i z wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych.
W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” zauważono, że oznaczanie wartości odżywczej jest jedną z metod informowania konsumentów na temat składu żywności i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów.
Kampanie edukacyjne i informacyjne prowadzone przez państwa członkowskie stanowią ważny mechanizm poprawy zrozumienia informacji o żywności przez konsumentów.
W strategii UE w zakresie ochrony konsumentów na lata 2007-2013 podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów.
Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz właściwych informacji żywieniowych na temat żywności przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru.
Uzasadnienie
Poprawy diety i lepszego zrozumienia przez konsumentów informacji o wartości odżywczej żywności nie można osiągnąć przez samo etykietowanie.
Nawet teraz konsumenci nie rozumieją niektórych informacji umieszczanych na etykietach i państwa członkowskie muszą w większym stopniu zaangażować się w kampanie informacyjne służące lepszemu zrozumieniu takich informacji przez konsumentów.
Poprawka
2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 15 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(15) Przepisy wspólnotowe powinny stosować się tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji.
Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań w rodzaju okolicznościowego przygotowywania, podawania i sprzedaży żywności przez osoby prywatne w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań.
(15) Przepisy wspólnotowe powinny stosować się tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji.
Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań takich jak okazjonalne wydawanie żywności osobom trzecim, podawanie i sprzedaż żywności przez osoby prywatne, na przykład w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszów lub spotkań ani takich jak różne formy bezpośredniej sprzedaży żywności przez rolników .
Uzasadnienie
What is important here is not the handling of food but its delivery to third parties; duplication should be avoided.
Farmers whose businesses are involved in direct marketing (sale from the farm, at markets, on the street or house-to-house) would be over-stretched if they were required to comply with the requirements of this Regulation.
Is this is a vital income niche for farmers, direct marketing of food by farmers should as a general principle be excluded from the scope of this Regulation.
Small and Medium-sized enterprises in the traditional food production sector, produce products which are not prepackaged for direct delivery to the consumer.
There are no standardised procedures: ingredients change on a daily basis.
It should also be borne in mind that the traditional food production sector is particularly responsible for preserving regional specialities, for creativity and for innovation and thus ensures the diversity of the products available.
It is therefore important to exclude these products from the compulsory nutrition declaration requirement.
Poprawka
3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 19 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(19) Nowe, obowiązkowe wymagania dotyczące informacji o żywności powinny być jednak ustanowione wyłącznie wtedy, gdy okażą się niezbędne, zgodnie z zasadami pomocniczości, proporcjonalności i trwałości.
(19) Nowe, obowiązkowe wymagania dotyczące informacji o żywności powinny być jednak ustanowione wyłącznie wtedy, gdy okażą się niezbędne, zgodnie z zasadami pomocniczości, proporcjonalności , przejrzystości i trwałości.
Uzasadnienie
Aby zachować zgodność z aktualnymi celami UE służącymi w pełni funkcjonującemu rynkowi wewnętrznemu, istotne jest powiadamianie o wszelkich nowych wymogach oraz gruntowna analiza tych wymogów przez wszystkie zainteresowane podmioty celem upewnienia się co do ich zasadności oraz co do tego, że nie utrudnią one swobodnego przepływu towarów.
Poprawka
4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 21 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(21) Aby nie dopuścić do rozdrobnienia zasad dotyczących zakresu odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym za informacje o żywności, właściwe jest wyjaśnienie zakresów odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym w tym obszarze.
(21) Aby nie dopuścić do rozdrobnienia zasad dotyczących zakresu odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym za informacje o żywności, właściwe jest wyjaśnienie zakresów odpowiedzialności podmiotów działających na rynku spożywczym w tym obszarze.
Bez uszczerbku dla art. 19 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 podmioty działające na rynku spożywczym odpowiedzialne za sprzedaż detaliczną lub działalność dystrybucyjną niemającą wpływu na informacje o żywności podejmują szybkie działania, jeżeli dowiedzą się, że informacje te nie są zgodne z przepisami tego rozporządzenia.
Uzasadnienie
Komieczne jest uściślenie, w jakich okolicznościach podmioty działające na rynku spożywczym niemające wpływu na informacje o żywności muszą przyczyniać się do zgodności z wymogami przedmiotowego rozporządzenia.
Ważne jest również zaznaczenie, że przepisy art. 8 nie podważają zobowiązań wynikających z art. 19 rozporządzenia (WE) nr 178/2002, do którego detaliści muszą się stosować.
Poprawka
5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 23 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(23) W celu uwzględnienia zmian i nowych okoliczności w dziedzinie informacji o żywności, konieczne jest wprowadzenie przepisów uprawniających Komisję do zmiany wykazu obowiązkowych informacji poprzez dodawanie do niego lub usuwanie z niego danych szczegółowych oraz w celu umożliwienia udostępniania niektórych danych szczegółowych za pośrednictwem innych środków.
Konsultacja ze stronami zainteresowanymi powinna ułatwić dokonywanie terminowych i dobrze ukierunkowanych zmian wymagań dotyczących informacji o żywności.
(23) W celu uwzględnienia zmian i nowych okoliczności w dziedzinie informacji o żywności, konieczne jest wprowadzenie przepisów uprawniających Komisję do zmiany wykazu obowiązkowych informacji poprzez dodawanie do niego lub usuwanie z niego danych szczegółowych oraz w celu umożliwienia udostępniania niektórych danych szczegółowych za pośrednictwem innych środków.
Konsultacja publiczna ze wszystkimi stronami zainteresowanymi powinna ułatwić dokonywanie terminowych i dobrze ukierunkowanych zmian wymagań dotyczących informacji o żywności.
Uzasadnienie
Wszelkie zmiany w wykazie obowiązkowych wymogów dotyczących oznaczania mają ogromny wpływ na przemysł spożywczy.
Dlatego ważne jest, aby prawodawstwo stanowiło wyraźnie, że jeżeli rozważa się wprowadzenie nowych wymagań dotyczących oznaczania, konieczne są konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, tak aby zagwarantować, że procedura jest przejrzysta, a wszystkie strony mają możliwość wyrażenia swojej opinii.
Poprawka
6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 25 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać bardziej świadomych wyborów dotyczących żywności i diety.
Badania pokazują, że czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na jej odbiorców , a drobny druk stanowi jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów z etykietowania żywności.
(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać bardziej świadomych wyborów dotyczących żywności i diety.
Badania pokazują, że czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na odbiorców i że w związku z tym takie czynniki jak rozmiar, czcionka, kolor oraz kontrast powinny być rozpatrywane łącznie, aby konsumenci byli zadowoleni z etykietowania żywności.
Uzasadnienie
Czytelność etykiet ma ogromne znaczenie dla konsumentów i powinna nadal stanowić wymóg na mocy nowego rozporządzenia.
Przy ocenie czytelności etykiety należy jednak uwzględnić szereg czynników, nie zaś tylko rozmiar czcionki.
Poprawka
7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 27 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(27a) Zgodnie z poprzednią rezolucją Parlamentu Europejskiego, opinią Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego*, pracami Komisji oraz ogólnym zaniepokojeniem opinii publicznej w kwestii szkodliwego działania alkoholu, w szczególności na młodych i szczególnie podatnych na zagrożenie konsumentów, Komisja razem z państwami członkowskimi powinna ustanowić definicję napojów takich jak „alkopopy”, produkowanych głównie z myślą o młodzieży.
Ze względu na zawartość alkoholu w tych napojach, powinny one podlegać surowszym wymogom dotyczącym etykietowania, a także powinny być w sklepach oddzielone od napojów bezalkoholowych.
* Dz.U. C 77 z 31.3.2009, s. 73.
Poprawka
8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 28 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(28) Istotne jest również dostarczanie konsumentom informacji na temat innych napojów alkoholowych.
Istnieją już szczególne przepisy wspólnotowe dotyczące etykietowania wina.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina określa wyczerpujący zestaw norm technicznych, obejmujących pełny zakres praktyk enologicznych, metod produkcji oraz środków prezentacji i etykietowania wina, zapewniając w ten sposób uwzględnienie wszystkich etapów łańcucha oraz ochronę i odpowiednie informowanie konsumentów.
W szczególności ten akt prawny zawiera dokładny i wyczerpujący opis substancji, które prawdopodobnie mogą być stosowane w procesie produkcji, wraz z określeniem warunków ich stosowania w postaci pozytywnej listy praktyk i procesów enologicznych; wszelkie praktyki nieujęte w tym wykazie są zabronione.
Z tego względu właściwe jest na tym etapie wyłączenie wina z obowiązku zamieszczania listy składników i informacji o wartości odżywczej.
Te same wyłączenia powinny mieć zastosowanie w stosunku do piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr […] z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 2 , w celu zapewnienia spójnego podejścia i zgodności z warunkami ustanowionymi dla wina.
Niemniej jednak po pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie i może w razie konieczności zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.
(28) Istotne jest również dostarczanie konsumentom informacji na temat napojów alkoholowych.
Istnieją już szczególne przepisy wspólnotowe dotyczące etykietowania wina.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina określa wyczerpujący zestaw norm technicznych, obejmujących pełny zakres praktyk enologicznych, metod produkcji oraz środków prezentacji i etykietowania wina, zapewniając w ten sposób uwzględnienie wszystkich etapów łańcucha oraz ochronę i odpowiednie informowanie konsumentów.
W szczególności ten akt prawny zawiera dokładny i wyczerpujący opis substancji, które prawdopodobnie mogą być stosowane w procesie produkcji, wraz z określeniem warunków ich stosowania w postaci pozytywnej listy praktyk i procesów enologicznych; wszelkie praktyki nieujęte w tym wykazie są zabronione.
Z tego względu właściwe jest na tym etapie wyłączenie wina z obowiązku zamieszczania listy składników i informacji o wartości odżywczej.
Te same wyłączenia powinny mieć zastosowanie w stosunku do piwa , win likierowych, win półmusujących, win aromatyzowanych i innych produktów wytwarzanych z owoców innych niż winogrona, piwa owocowego , a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych 2 , i mieszanych napojów alkoholowych w celu zapewnienia spójnego podejścia i zgodności z warunkami ustanowionymi dla wina.
Niemniej jednak po pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie i może w razie konieczności zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.
2 Dz.U. L […] z […], s. […].
2 Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16.
Uzasadnienie
Chcąc dokonać uściślenia, należy włączyć również wina likierowe, wina półmusujące, wina aromatyzowane i inne produkty wytwarzane z owoców innych niż winogrona, piwo owocowe.
Wino, piwo i napoje spirytusowe już są uwzględnione w poprzednich regulacjach unijnych, natomiast nie ma w nich mowy o mieszanych napojach alkoholowych.
Obecnie istnieją jednakże trudności z klasyfikacją mieszanych napojów alkoholowych i dlatego powinny one być wyłączone i stanowić przedmiot sprawozdania Komisji.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 29 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(29) Należy zapewnić określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w przypadku gdy brak jego określenia mógłby wprowadzać konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca rzeczywistego pochodzenia danego produktu .
W innych przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności jest pozostawione uznaniu podmiotów działających na rynku spożywczym.
We wszystkich przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które zapewniają jednolite warunki dla przedstawicieli przemysłu i poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia żywności.
Takie kryteria nie powinny dotyczyć określeń dotyczących nazwy lub adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym.
(29) W celu zapewnienia całkowitej przejrzystości i identyfikowalności określenie kraju lub miejsca pochodzenia wszelkiego mięsa powinno być obowiązkowe .
We wszystkich przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia żywności.
Takie kryteria nie powinny dotyczyć określeń dotyczących nazwy lub adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym.
Uzasadnienie
Ze względu na przejrzystość konsumenci powinni znać kraj pochodzenia mięsa.
Poprawka
10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 36 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(36) Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń przemysłu , właściwe jest zwolnienie niektórych kategorii nieprzetworzonej żywności lub żywności, w przypadku której informacja żywieniowa nie jest czynnikiem determinującym wybór dokonywany przez konsumenta, z obowiązkowego uwzględniania informacji o wartości odżywczej, chyba że obowiązek przekazywania takiej informacji został przewidziany w innym prawodawstwie wspólnotowym.
(36) Aby uniknąć niepotrzebnych obciążeń dla producentów żywności oraz dla dystrybucji , właściwe jest zwolnienie niektórych kategorii nieprzetworzonej żywności lub żywności, w przypadku której informacja żywieniowa nie jest czynnikiem determinującym wybór dokonywany przez konsumenta , albo też jeżeli opakowanie zewnętrzne lub etykieta są zbyt małe, aby móc spełnić obowiązek etykietowania , z obowiązkowego uwzględniania informacji o wartości odżywczej, chyba że obowiązek przekazywania takiej informacji został przewidziany w innym prawodawstwie wspólnotowym.
Uzasadnienie
Nie można dopuścić do tego, aby z powodu obszernych przepisów w zakresie etykietowania konieczne było w przyszłości powiększanie opakowań produktów żywnościowych.
Zwiększyłoby to ilość odpadów w postaci opakowań i ewentualnie doprowadziło do oferowania większych porcji lub sprzedawania produktów w opakowaniach sugerujących swoją wielkością, że zawierają więcej produktu, niż jest go w rzeczywistości.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 37 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(37) Aby przekazywane informacje przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi informacyjnemu, w którym je wprowadzono, biorąc pod uwagę aktualną wiedzę na temat żywienia, powinny być one proste i łatwo zrozumiałe.
Przeprowadzone badania wskazują na to, że konsumenci za przydatne przy podejmowaniu decyzji zakupowych uważają informacje w głównym polu widzenia lub „z przodu opakowania”.
Dlatego w celu zapewnienia łatwego dostrzegania przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów żywności powinny one się znajdować w głównym polu widzenia etykiety .
(37) Aby przekazywane informacje przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi informacyjnemu, w którym je wprowadzono, biorąc pod uwagę aktualną wiedzę na temat żywienia, powinny być one proste i łatwo zrozumiałe.
Przeprowadzone badania wskazują na to, że konsumenci za przydatne przy podejmowaniu decyzji zakupowych uważają informacje w głównym polu widzenia lub „z przodu opakowania”.
Dlatego w celu zapewnienia łatwego dostrzegania przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów żywności wartość energetyczna (wartość kaloryczna) w przeliczeniu na 100g lub 100ml powinna znaleźć się w głównym polu widzenia z przodu opakowania.
Wszystkie informacje żywieniowe (z powtórzoną wartością energetyczną) powinny jednak być umieszczane razem w jednym miejscu, w głównym polu widzenia na opakowaniu.
Uzasadnienie
Lepiej, by obowiązkowe i dobrowolne informacje żywieniowe znajdowały się w tym samym polu widzenia – tak jak przewiduje to obecne prawodawstwo w przypadku informacji o wartości odżywczej – ponieważ konieczność poszukiwania różnych części informacji żywieniowych w różnych miejscach na opakowaniu wprowadzałaby konsumentów w błąd.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 38 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(38) Niedawne zmiany w formułowaniu informacji o wartości odżywczej, prowadzące do wyrażania jej w innej postaci niż w przeliczeniu na 100g, 100ml lub porcję, wprowadzone przez niektóre państwa członkowskie i organizacje z sektora spożywczego, wskazują na to, że konsumenci lubią tego typu systemy, ponieważ pomagają im one w szybkim dokonywaniu świadomych wyborów.
Jednak w skali całej Wspólnoty brak dowodów na temat zrozumienia i wykorzystywania inaczej sformułowanych informacji przez przeciętnego konsumenta.
Dlatego właściwe jest zezwolenie na opracowywanie różnych systemów i umożliwienie kontynuacji badań dotyczących zrozumienia ich przez konsumentów w różnych państwach członkowskich tak, aby w razie potrzeby można było wprowadzić zharmonizowane systemy .
(38) Niedawne zmiany w formułowaniu informacji o wartości odżywczej, prowadzące do wyrażania jej w innej postaci niż w przeliczeniu na 100g, 100ml lub porcję, wprowadzone przez niektóre państwa członkowskie i organizacje z sektora spożywczego, wskazują na to, że konsumenci lubią tego typu systemy, ponieważ pomagają im one w szybkim dokonywaniu szybkich wyborów.
Jednak w skali całej Wspólnoty brak dowodów naukowych na temat zrozumienia i wykorzystywania inaczej sformułowanych informacji przez przeciętnego konsumenta.
Ze względu na możliwość porównywania produktów w opakowaniach różnej wielkości właściwe jest zatem utrzymanie obowiązku podawania informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml.
Właściwe jest również zezwolenie na przeprowadzenie badań na temat zrozumienia tych informacji przez klientów, aby w stosownych przypadkach można było wprowadzić zharmonizowane systemy.
Uzasadnienie
Podanie wartości energetycznej i ilości substancji odżywczych w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml daje konsumentowi możliwość bezpośredniego porównywania produktów.
Informacje te powinny być zatem obowiązkowe.
Wszystkie inne informacje na opakowaniach są dobrowolne, zatem producenci mogą wybrać to, co najbardziej odpowiada ich produktom.
Poprawka
13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 41 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(41) Zależnie od miejscowych warunków i okoliczności istniejących w praktyce, państwa członkowskie powinny zachować prawo do ustanawiania przepisów dotyczących przekazywania informacji na temat żywności niepaczkowanej.
Chociaż w takich przypadkach zapotrzebowanie konsumentów na inne informacje jest ograniczone, informacje na temat potencjalnych alergenów uważa się za bardzo ważne.
Dane dowodowe sugerują, że większość reakcji alergicznych na żywność można przypisać spożyciu niepaczkowanej żywności.
Dlatego tego typu informacje powinny być zawsze przekazywane konsumentom .
(41) Zależnie od miejscowych warunków i okoliczności istniejących w praktyce, państwa członkowskie powinny zachować prawo do ustanawiania przepisów dotyczących przekazywania informacji na temat żywności niepaczkowanej , a także paczkowanej żywności i posiłków wytwarzanych i dostarczanych bezpośrednio przez miejscowe placówki handlu detalicznego lub zakłady żywienia zbiorowego konsumentowi finalnemu .
Chociaż w takich przypadkach zapotrzebowanie konsumentów na inne informacje jest ograniczone, informacje na temat potencjalnych alergenów uważa się za bardzo ważne.
Dane dowodowe sugerują, że większość reakcji alergicznych na żywność można przypisać spożyciu niepaczkowanej żywności.
Dlatego tego typu informacje powinny być zawsze dostępne dla konsumentów w miejscach zakupu i konsumpcji żywności .
Uzasadnienie
Żywność paczkowana, produkowana przez lokalne placówki handlu detalicznego lub zakłady żywienia zbiorowego, produkowana jest w sposób nieustandaryzowany, a składniki i przepisy mogą często różnić się od siebie.
Dla tego rodzaju żywności niemożliwe jest określenie dokładnych informacji o wartości odżywczej.
Ponadto zadanie to byłoby zbyt czasochłonne i kosztowne dla zainteresowanych firm.
Ważne jest, aby omawiane rodzaje żywności zwolnić z wymogu podawania informacji o wartości odżywczej, czy to na zasadzie wyłączenia ogólnego, czy też na zasadzie przyznania państwom członkowskim prawa określania zasad dla tych kategorii, które to zwolnienie przyznano już w przypadku żywności niepaczkowanej.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 49 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(49a) W wyrobach zakładów drobnej wytwórczości spożywczej oraz w świeżej żywności, przygotowywanej bezpośrednio w miejscu sprzedaży w detalicznych punktach oferujących żywność, mogą znajdować się substancje, które u osób wrażliwych mogą wywoływać alergie lub reakcje nietolerancji.
Właśnie w przypadku produktów niepaczkowanych sprzedawanych w bezpośrednim kontakcie z klientem, powinno się udzielać odpowiednich informacji np. w ramach rozmowy ze sprzedawcą lub poprzez umieszczenie w sklepie w wyraźnie widocznym miejscu szyldu informacyjnego, bądź też udostępnienie materiałów informacyjnych.
Uzasadnienie
Udostępnienie obszernych informacji o alergenach występujących we wszystkich produktach jest prawie niemożliwe w przypadku towarów niepaczkowanych i doprowadziłoby do znacznego osłabienia konkurencyjności zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw oraz do powstania dodatkowych kosztów.
W zakładach o ograniczonej powierzchni produkcyjnej nie można ponadto wykluczyć zanieczyszczenia krzyżowego.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Rozporządzenie dotyczy wszystkich etapów łańcucha żywnościowego, podczas których działania przedsiębiorstw spożywczych dotyczą przekazywania informacji na temat żywności konsumentom .
3.
Rozporządzenie dotyczy wszystkich etapów łańcucha żywnościowego, jeżeli chodzi o przekazywanie konsumentom finalnym informacji na temat żywności .
Dotyczy ono wszelkiej żywności przeznaczonej dla konsumenta finalnego , w tym żywności dostarczanej przez zakłady żywienia zbiorowego i żywności przeznaczonej do dostarczenia do zakładów żywienia zbiorowego.
Dotyczy ono wszelkiej żywności paczkowanej przeznaczonej do dostarczenia konsumentowi finalnemu , w tym żywności dostarczanej przez zakłady żywienia zbiorowego i żywności przeznaczonej do dostarczenia do zakładów żywienia zbiorowego.
Nie dotyczy ono żywności, którą przed przekazaniem konsumentowi finalnemu pakuje się bezpośrednio w miejscu sprzedaży, z wyjątkiem zasad określonych w załączniku III do niniejszego rozporządzenia.
Uzasadnienie
Właśnie w handlu artykułami spożywczymi pakuje się produkty, które są przygotowywane bezpośrednio w miejscu sprzedaży w celu ich natychmiastowego przekazania konsumentowi.
I tak produkty są wcześniej dzielone na porcje (pasty do smarowania) ze względu na wygodę konsumenta (szybki zakup, lepsza obsługa) lub zawijane w folię (kanapki).
Tego rodzaju produkty, które pakuje się tuż przed sprzedażą, należy co do zasady wyłączyć z zakresu stosowania rozporządzenia, gdyż nie można ich porównywać z artykułami pakowanymi przemysłowo.
Poprawka
16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 4 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Do dnia ...* Komisja opublikuje kompletny i zaktualizowany wykaz wymogów w zakresie etykietowania, przewidzianych w szczegółowym prawodawstwie Unii mającym zastosowanie do określonych rodzajów żywności.
Nie później niż …** Komisja przedstawi Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie w sprawie zgodności tych szczegółowych wymogów w zakresie etykietowania z niniejszym rozporządzeniem.
W razie potrzeby Komisja dołączy do tego sprawozdania odpowiedni wniosek.
___________
*
** 18 miesięcy od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Uzasadnienie
Uproszczenie stanowi jeden z głównych celów niniejszego wniosku.
Zbyt wiele europejskich dyrektyw i rozporządzeń właściwych dla danego sektora zawiera przepisy dotyczące etykietowania.
Należy koniecznie zebrać je wszystkie razem, aby zweryfikować ich zgodność z zasadami ogólnymi oraz zapewnić łatwy dostęp do tego ogromnego zbioru wymogów wszystkim podmiotom i zainteresowanym stronom w łańcuchu żywnościowym, przy uwzględnieniu wszelkich ewentualnych niespójności z zasadami ogólnymi.
Poprawka
17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera ea) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ea) „żywność niepaczkowana” to żywność, którą oferuje się konsumentowi finalnemu bez opakowania i którą pakuje się dopiero w momencie sprzedaży konsumentowi finalnemu, a także żywność oraz produkty świeże pakowane na miejscu z przeznaczeniem do bezpośredniej sprzedaży; niniejszą literę stosuje się zgodnie z załącznikiem III do niniejszego rozporządzenia;
Uzasadnienie
W sklepach sprzedaje się również żywność paczkowaną, z reguły w pobliżu lady sklepowej obsługiwanej przez personel, aby uniknąć długiego czasu oczekiwania konsumentów przy tych ladach.
Podobnie jak w przypadku żywności paczkowanej zgodnie z indywidualnymi życzeniami konsumentów, z powodu różnorodności oferowanych produktów, ręcznego wyrobu i zmieniających się codziennie ofert w praktyce niemożliwe jest spełnienie obowiązku podawania informacji o produktach paczkowanych.
Poprawka
18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera s)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
s) „data minimalnej trwałości żywności” oznacza datę, do której żywność zachowuje swoje szczególne właściwości pod warunkiem jej właściwego przechowywania;
s) „data minimalnej trwałości żywności” oznacza datę, do której żywność zachowuje swoje szczególne właściwości przy zachowaniu wskazanych warunków jej przechowywania;
Uzasadnienie
Datę minimalnej trwałości należy postrzegać w powiązaniu z podanymi warunkami przechowywania.
Podmiot działający na rynku spożywczym jest odpowiedzialny za określenie i podanie daty minimalnej trwałości w związku z warunkami przechowywania.
Ponadto należałoby w tym miejscu zdefiniować również datę przydatności do spożycia.
Poprawka
19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera ta) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ta) „imitacja produktu żywnościowego” oznacza artykuł spożywczy, przypominający wyglądem inny artykuł, w którym całkowicie lub częściowo zmieszano zazwyczaj stosowany składnik z innym składnikiem lub zastąpiono go innym składnikiem.
Uzasadnienie
Klienci są wprowadzani w błąd w związku z coraz częstszym stosowaniem imitacji produktów żywnościowych, w których składniki zastępuje się tańszymi zamiennikami.
Poprawka
20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera tb) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
tb) „data produkcji” oznacza datę, w której żywność staje się produktem zgodnym z opisem.
Uzasadnienie
Aby lepiej informować konsumentów, należy wprowadzić definicję daty produkcji.
Proponowana definicja jest identyczna z definicją w Codex-ie (CODEX STAN 1-1985).
Poprawka
21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
W przypadku gdy prawo dotyczące informacji o żywności ustanawia nowe wymagania, należy uwzględnić potrzebę okresu przejściowego po wejściu w życie nowych wymagań, w trakcie którego żywność oznaczona etykietami niezgodnymi z nowymi wymaganiami może być wprowadzana do obrotu, a zapasy takiej żywności, które zostały wprowadzone do obrotu przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.
3.
W przypadku gdy prawo dotyczące informacji o żywności ustanawia nowe wymagania, wprowadza się okres przejściowy po wejściu w życie nowych wymagań, w trakcie którego środki spożywcze oznaczone etykietami niezgodnymi z nowymi wymaganiami może być wprowadzana do obrotu, a zapasy takich środków spożywczych, które zostały wprowadzone do obrotu przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.
Uzasadnienie
Aby ułatwić sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego, a także zminimalizować ilość zbędnych odpadów w postaci opakowań, naturalne jest zapewnienie okresu przejściowego przy wprowadzaniu nowych wymogów dotyczących etykietowania.
Poprawka
22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera ab) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ab) sugerując konsumentowi poprzez nazwę lub prezentacje graficzne na opakowaniu, że chodzi o określony produkt lub składnik, mimo że w rzeczywistości chodzi o imitację produktu spożywczego lub środek zastępujący składnik stosowany zwykle w danym produkcie; w takich przypadkach oznacza się produkt na przedniej stronie opakowania dodatkowym określeniem „imitacja” lub „wykonano z użyciem (oznaczenie składnika zastępczego) zamiast (oznaczenie składnika zastąpionego)”.
Określony produkt spożywczy, który jest imitacją lub środkiem zastępującym, jest w miarę możliwości oddzielony od innej żywności w miejscu sprzedaży.
Uzasadnienie
Do obrotu wprowadza się coraz więcej imitacji produktów spożywczych, np. „ser” wykonany z użyciem tłuszczu roślinnego.
Należy również stwierdzić, że składniki stosowane zwykle do wykonania danego produktu zastępuje się po części tańszymi składnikami zastępczymi.
Z reguły konsument nie jest w stanie rozpoznać takiej zamiany.
W związku z tym z uwagi na przejrzystość powinno się wprowadzić odpowiednie oznaczenie.
Poprawka
23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 1 – litera ca) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ca) poprzez reprezentacje graficzne wprowadzające konsumentów w błąd co do prawdziwego charakteru lub pochodzenia żywności.
Uzasadnienie
Nie można używać obrazów i symboli graficznych celem świadomego wprowadzania konsumentów w błąd co do faktycznego pochodzenia produktu.
Reklamy lub informacje nieobowiązkowe nie mogą przesłaniać lub ograniczać informacji obowiązkowych.
Poprawka
24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Podmioty działające na rynku spożywczym, w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą, nie mogą modyfikować informacji towarzyszących żywności, jeżeli taka modyfikacja wprowadzałaby w błąd konsumenta finalnego lub w inny sposób zmniejszała poziom ochrony konsumentów, zwłaszcza w odniesieniu do zdrowia.
2.
Podmioty działające na rynku spożywczym, w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą, nie mogą modyfikować informacji towarzyszących żywności, jeżeli taka modyfikacja wprowadzałaby w błąd konsumenta finalnego lub w inny sposób zmniejszała poziom ochrony konsumentów, zwłaszcza w odniesieniu do zdrowia , jak również ograniczała jego zdolność do dokonania świadomego wyboru .
Uzasadnienie
Obowiązek ten nie powinien ograniczać się wyłącznie do kwestii ochrony zdrowia.
Poprawka
25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Podmioty działające na rynku spożywczym wprowadzające do obrotu po raz pierwszy żywność przeznaczoną do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego zapewniają obecność i rzetelność informacji o żywności, zgodnie z właściwym prawem dotyczącym informacji o żywności.
3.
Podmioty działające na rynku spożywczym wprowadzające do obrotu w Unii po raz pierwszy żywność przeznaczoną do dostarczenia konsumentowi finalnemu lub zakładowi żywienia zbiorowego zapewniają obecność i rzetelność informacji o żywności, zgodnie z właściwym prawem dotyczącym informacji o żywności.
Uzasadnienie
Słowo „rynek” może zostać niewłaściwie zinterpretowane (np. rynek światowy).
Dlatego też ważne jest sprecyzowanie, że chodzi o rynek wewnętrzny UE.
Poprawka
26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Podmioty działające na rynku spożywczym odpowiedzialne za sprzedaż detaliczną lub działalność dystrybucyjną niemającą wpływu na informacje o żywności dokładają właściwych starań w zakresie swojej działalności, aby zapewnić spełnienie właściwych wymagań dotyczących informacji o żywności, w szczególności poprzez niedostarczanie żywności, o której wiedzą lub podejrzewają, że nie spełnia tych wymagań, na podstawie informacji, które posiadają w ramach swojej działalności zawodowej .
4.
W zakresie swojej działalności podmioty działające na rynku spożywczym odpowiedzialne za sprzedaż detaliczną lub działalność dystrybucyjną niemającą wpływu na informacje o żywności nie dostarczają żywności, o której wiedzą – na podstawie informacji, które posiadają w ramach swojej działalności zawodowej lub które zostały im przekazane przez dostawców – że narusza przepisy niniejszego rozporządzenia .
Uzasadnienie
Dystrybutorzy nie mogą z góry ponosić całkowitej odpowiedzialności za informacje podane na produktach nieoznakowanych ich marką.
Poprawka
27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Zgodnie z art. 10–34 i z zastrzeżeniem znajdujących się w niniejszym rozdziale wyjątków, obowiązkowe jest podanie następujących danych szczegółowych:
1.
Zgodnie z art. 10–34 i z zastrzeżeniem wyjątków znajdujących się w niniejszym rozdziale , a także w rozdziałach V i VI , obowiązkowe jest podanie następujących danych szczegółowych:
Uzasadnienie
Odniesienie do rozdziału V i VI wyjaśnia, że w przypadku żywności niepaczkowanej nie wszystkie obowiązkowe dane szczegółowe są wymagane, a w przypadku żywności etykietowanej dobrowolnie wymogi z rozdziału VI mają zastosowanie tylko wówczas, jeżeli podaje się dobrowolne informacje.
Podmiot działający na rynku spożywczym, który dobrowolnie podaje informacje o wartości odżywczej, nie powinien mieć obowiązku podawania innych informacji, które normalnie byłyby wymagane w przypadku żywności paczkowanej, ale nie ma to znaczenia w przypadku żywności niepaczkowanej.
Dodatkowo podmiot działający na rynku spożywczym powinien mieć pełną swobodę co do sposobu podawania takich informacji.
Poprawka
28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) nazwa żywności ;
a) nazwa , pod którą produkt jest sprzedawany ;
Uzasadnienie
- Ust.
1 lit. a) – h): Dostosowanie językowe spójne z dotychczasową terminologią dyrektywy o etykietowaniu 200/13/WE (por. art. 3: m.in. „nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany”, ilość netto w opakowaniu”)..
Poprawka
29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) wszelkie składniki wymienione w załączniku II, powodujące alergie lub reakcje nietolerancji, i wszelkie substancje pochodne;
c) wszelkie składniki wymienione w załączniku II, powodujące alergie lub reakcje nietolerancji, i wszelkie substancje pochodne , z odpowiednim uwzględnieniem szczegółowych przepisów dotyczących żywności niepaczkowanej ;
Uzasadnienie
Tekst Komisji, w związku z art. 13 ust. 4, rozszerza obowiązek oznaczania alergenów w żywności niepaczkowanej.
Wymóg oznaczania alergenów w żywności niepaczkowanej wiązałby się z systematycznym oznaczaniem alergenów, aby wykluczyć ryzyko zanieczyszczenia krzyżowego.
Wydaje się jednak, że stowarzyszenia alergików opowiadają się za obowiązkiem ujawniania informacji w obrocie detalicznym za pomocą umieszczania ich w widocznym miejscu lub udostępniania arkuszy danych.
Poprawka
30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera f)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
f) data minimalnej trwałości lub data „spożyć przed”;
f) data minimalnej trwałości lub w przypadku środków spożywczych, które z mikrobiologicznego punktu widzenia łatwo się psują, data „spożyć przed”;
Poprawka
31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera fa) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
fa) data produkcji;
Uzasadnienie
Aby zrealizować cel rozporządzenia, jakim jest dostarczanie konsumentom odpowiednich informacji o konsumowanej żywności z myślą o umożliwieniu im dokonywania świadomych wyborów, należy koniecznie informować konsumentów o dacie produkcji.
Poprawka
32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera h)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
h) nazwa lub firma i adres wytwórcy lub podmiotu pakującego albo sprzedawcy posiadającego siedzibę we Wspólnocie ;
h) nazwa lub firma i adres w obrębie Wspólnoty wytwórcy lub podmiotu pakującego albo sprzedawcy , importera lub - w stosownych przypadkach - podmiotu działającego na rynku spożywczym, pod którego nazwą lub nazwą firmy żywność jest wprowadzana na rynek ;
Uzasadnienie
Należy zagwarantować obowiązek podania nazwy lub nazwy firmy oraz adresu w obrębie wspólnoty podmiotu gospodarczego odpowiedzialnego za wprowadzenie produktu do obrotu na rynku Wspólnoty.
W tym celu przewidziany wykaz musi zostać rozszerzony i uszczegółowiony.
Poprawka
33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera i)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
i) kraj lub miejsce pochodzenia , w przypadku gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby w istotnym stopniu wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w szczególności gdyby informacje towarzyszące żywności lub etykieta jako całość mogły sugerować, że żywność pochodzi z innego miejsca lub kraju ; w takich wypadkach informacja powinna być zgodna z przepisami określonymi w art. 35 ust. 3 i 4 oraz ustanowionymi w art. 35 ust. 5;
i) kraj lub miejsce pochodzenia żywności nieprzetworzonej i wszystkich produktów mięsnych, w tym ryb i skorupiaków, zgodnie z istniejącymi przepisami dotyczącymi wołowiny;
Uzasadnienie
Ze względu na przejrzystość konsumenci powinni znać kraj pochodzenia mięsa.
Informacje o miejscu hodowli zwierzęcia i paczkowania mięsa to podstawowe elementy pozwalające konsumentom podejmowanie świadomych wyborów.
Poprawka
34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może zmienić wykaz obowiązkowych danych szczegółowych określony w ust. 1.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Zważywszy na znaczenie tego przepisu nie należy nadawać Komisji wyłącznych uprawnień do zmiany wykazu obowiązkowych danych szczegółowych.
Poprawka
35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 10 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Komisja może zmienić załącznik III.
Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 49 ust. 4.
skreślony
Uzasadnienie
Zmiany w wykazie obowiązkowych oznaczeń nie stanowią „innych niż istotne elementów” rozporządzenia, które mogłyby być uzgadnianie w ramach procedury komitologii.
Prawo podejmowania takiego działania ma prawodawca.
Poprawka
36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 9 nie wyklucza możliwości stosowania bardziej szczegółowych przepisów wspólnotowych dotyczących wag i miar.
Artykuł 9 nie wyklucza możliwości stosowania bardziej szczegółowych przepisów wspólnotowych dotyczących wag i miar.
Zachowują moc przepisy dyrektywy 2007/45/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 września 2007 r. ustanawiająca zasady dotyczące nominalnych ilości produktów w opakowaniach jednostkowych 1 .
_________
1 Dz.U. L 247 z 21.9.2007, s. 17.
Uzasadnienie
Dla lepszej czytelności rozporządzenia należy dodać odniesienie do dyrektywy 2007/45/WE ustanawiającej zasady dotyczące nominalnych ilości produktów w opakowaniach jednostkowych.
Poprawka
37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może ustanowić udostępnianie niektórych obowiązkowych danych szczegółowych w inny sposób, niż na opakowaniu lub na etykiecie, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad i wymagań określonych w rozdziale II niniejszego rozporządzenia.
Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszego rozporządzenia, przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Określanie obowiązkowych danych szczegółowych jest sednem niniejszego rozporządzenia.
Sposób przedstawienia tych danych nie może być zmieniany za pomocą środków, które mają na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
W przypadku żywności niepaczkowanej zastosowanie mają przepisy art. 41.
4.
Przepisy art. 41 mają zastosowanie do żywności niepaczkowanej oraz żywności pakowanej w miejscu sprzedaży na życzenie konsumenta lub żywności paczkowanej do bezpośredniej sprzedaży .
Uzasadnienie
Dodatek ten pozwala wyjaśnić, że art. 13 ust. 4 odsyła do art. 41 również w przypadku żywności paczkowanej do bezpośredniej sprzedaży (żywność pakowana w miejscu sprzedaży), a nie tylko w przypadku żywności paczkowanej.
W zaproponowanej przez Komisję treści art. 13 ust. 4 nie ma odniesienia do żywności paczkowanej do bezpośredniej sprzedaży, chociaż podlega ona art. 41, do którego odsyła art. 13 ust. 4.
Poprawka
39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla szczególnego prawodawstwa wspólnotowego mającego zastosowanie do określonych rodzajów żywności, w odniesieniu do wymogów wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1, jeśli znajdują się na opakowaniu lub w załączonej do niego etykiecie, muszą być wydrukowane z użyciem znaków o rozmiarze czcionki co najmniej 3 mm i prezentowane w taki sposób, aby zapewnić znaczny kontrast pomiędzy drukiem a tłem .
1.
Bez uszczerbku dla szczególnego prawodawstwa wspólnotowego mającego zastosowanie do określonych rodzajów żywności, w odniesieniu do wymogów wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1, jeśli znajdują się na opakowaniu lub w załączonej do niego etykiecie, drukowane są one w sposób czytelny, nie pozostawiający możliwości wprowadzenia konsumenta w błąd .
Elementami, które należy wziąć pod uwagę przy zapewnianiu czytelności informacji podawanych na żywności, są: układ tekstu, styl, rozmiar i kolor czcionki tekstu, kolor tła, opakowanie i wydruk oraz widoczność z odległości i kąt, pod jakim te informacje są widoczne.
Uzasadnienie
Wszystkie informacje przedstawione na etykiecie powinny być widoczne, wyraźne, czytelne i nie mogą wprowadzać konsumenta w błąd, co zapewni dokonywanie przez tego ostatniego świadomych wyborów.
Poprawka
40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 prezentuje się w sposób zapewniający znaczny kontrast pomiędzy drukiem a tłem oraz ich łatwą widoczność, wyraźną czytelność i nieusuwalność.
Aby zapewnić czytelność informacji o żywności, uwzględnia się takie elementy jak układ tekstu, styl i typ czcionki.
Informacje marketingowe na opakowaniu nie mogą przesłaniać informacji obowiązkowych.
Poprawka
41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), e) i k) muszą się znajdować w tym samym polu widzenia.
2.
Dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), e) i k) oraz w art. 9 ust. 1 lit. c), f), g) i j) znajdują się w tym samym polu widzenia.
Uzasadnienie
Wszelkie informacje sanitarne lub związane z ochroną zdrowia powinny znajdować w tym samym polu widzenia (obecność alergenów, data „spożyć przed”, warunki przechowywania i instrukcje użycia).
Poprawka
42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3) Komisja może przyjąć szczegółowe zasady dotyczące prezentacji obowiązkowych danych szczegółowych i rozszerzenia wymagań, o których mowa w ust. 2, na dodatkowe obowiązkowe dane szczegółowe w odniesieniu do szczególnych kategorii lub rodzajów żywności, o których mowa w art. 10 i 38.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Ustęp ten nadałby Komisji zbyt rozległe uprawnienia, tym bardziej że nie dotyczy „innych niż istotne elementów”.
Poprawka
43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Minimalny rozmiar czcionki, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania w przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia ma pole mniejsze niż 10 cm 2 .
4.
Minimalny rozmiar czcionki, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania w przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia ma pole mniejsze niż 50 cm 2 .
Poprawka
44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Ustęp 2 nie ma zastosowania do żywności określonej w art. 17 ust. 1 i 2.
5.
Ustęp 2 nie ma zastosowania do żywności określonej w art. 17 ust. 1 i 2.
Dla takich opakowań lub pojemników mogą zostać przyjęte szczegółowe przepisy krajowe w przypadku państw członkowskich posiadających co najmniej dwa języki urzędowe.
Poprawka
45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 ust. 2, obowiązkowe informacje o żywności muszą być podawane w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów z państw członkowskich, w których żywność znajduje się w obrocie.
1.
Bez uszczerbku dla przepisów art. 9 ust. 2 obowiązkowe informacje o żywności muszą być podawane w języku łatwo zrozumiałym dla wszystkich konsumentów - łącznie z osobami niewidomymi i niedowidzącymi - z państw członkowskich, w których dany środek spożywczy znajduje się w obrocie.
Uzasadnienie
Zgodnie z art. 56 lit. a) dyrektywy 2004/27/WE (zmieniającej dyrektywę 2001/83/WE) opakowania zawierające lekarstwa powinny być opisane alfabetem Braille'a, obowiązkowe jest również udostępnienie ulotki załączanej do opakowania w formacie przystosowanym do użytku przez osoby niewidzące i niedowidzące.
Ponieważ żywność zawierająca alergeny mogące być źródłem poważnych problemów dla osób, które o nich nie wiedzą, obowiązek stosowania alfabetu Braille'a powinien obejmować wykazk składników żywności.
Poprawka
46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 10 cm 2 , obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na pojemniku jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f).
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), należy podawać za pośrednictwem innych środków lub udostępniać na życzenie konsumenta.
2.
W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 50 cm 2 , obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na pojemniku jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f).
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), należy podawać za pośrednictwem innych środków lub udostępniać na życzenie konsumenta.
Poprawka
47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 3 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
W przypadku towarów niepaczkowanych, w tym również towarów oferowanych przez zakłady żywienia zbiorowego, o których mowa w art. 2 ust. 2 lit. d), informacje wymienione w art. 9 i 29 nie mają charakteru obowiązkowego, z wyjątkiem informacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. c) oraz w załączniku III.
Uzasadnienie
Mandatory particulars and content (art 9 and article 29) should not apply to non pre-packed food or for mass caterers (restaurants, canteens, schools and hospitals).
The amount of small and middle sized enterprises supplying non pre-packed food is high and labelling should, through the perspective of lowering costs and bureaucracy, not be mandatory for this category of suppliers.
Also the procedures are most often not standardised: a składniki różnią się z dnia na dzień.
It should also be borne in mind that the traditional food production sector is particularly responsible for preserving regional specialities, for creativity and for innovation and thus ensures the diversity of the products available.
It is therefore important to exclude these producers from the nutrition declaration requirement.
Any ingredient listed in Annex II causing allergies or intolerances, and any substance derived there from should not be included in this exception.
Poprawka
48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 18 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Nazwą żywności jest jej nazwa prawna .
W przypadku braku takiej nazwy, nazwą żywności jest jej nazwa zwyczajowa lub, jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest stosowana, należy przedstawić nazwę opisową żywności.
1.
Nazwą żywności jest jej nazwa ustawowa .
W przypadku braku takiej nazwy, nazwą żywności jest jej nazwa zwyczajowa lub, jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest stosowana, należy przedstawić nazwę opisową żywności
Uzasadnienie
Dostosowanie językowe do aktualnej terminologii używanej w dyrektywie 2000/13/WE (dyrektywa o etykietowaniu).
Poprawka
49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Każdy składnik wymieniony w załączniku II lub każda substancja pochodząca ze składnika wymienionego w tym załączniku, z zastrzeżeniem wyjątków określonych tym załączniku, należy oznaczyć na etykiecie z dokładnym określeniem nazwy składnika.
1.
Każdy składnik wymieniony w załączniku II lub każda substancja pochodząca ze składnika wymienionego w tym załączniku, z zastrzeżeniem wyjątków określonych tym załączniku, należy oznaczyć na etykiecie z dokładnym określeniem nazwy składnika lub substancji powodującej alergie lub reakcje nietolerancji .
Uzasadnienie
Oznaczanie substancji powodujących alergie lub reakcje nietolerancji zamiast składnika zawierającego takie substancje jest rozwiązaniem bardziej precyzyjnym i bardziej skutecznym.
Poprawka
50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 1 – litera ba) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ba) żywność nie jest paczkowana i w miejscu sprzedaży w widoczny sposób zaznaczono, że:
- klienci powinni być w stanie uzyskać informacje na temat substancji alergennych bezpośrednio poprzez materiały informacyjne wywieszone w miejscu sprzedaży oraz, jako środek uzupełniający, w rozmowie ze sprzedawcą, a także
- klienci są informowani, iż nie można wykluczyć możliwości zanieczyszczenia krzyżowego;
Uzasadnienie
W przypadku żywności niepaczkowanej, tj. w piekarniach lub zakładach żywienia zbiorowego, informacje na temat potencjalnych alergenów są bardzo ważne z punktu widzenia alergików.
Udostępnienie obszernych informacji o alergenach występujących we wszystkich produktach jest prawie niemożliwe w przypadku towarów niepaczkowanych.
Doprowadziłoby do znacznego osłabienia konkurencyjności zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw oraz do powstania dodatkowych kosztów.
W zakładach o ograniczonej powierzchni produkcyjnej nie można ponadto wykluczyć zanieczyszczenia krzyżowego.
Dlatego sprzedawca detaliczny żywności niepaczkowanej może wybrać metodę informowania konsumentów, tj. w rozmowie z konsumentem, poprzez zamieszczenie wyraźnego szyldu informacyjnego, w jadłospisie lub w prospekcie.
Poprawka
51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 24 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) w jednostkach pojemności w przypadku płynów;
a) w jednostkach pojemności w przypadku płynów w rozumieniu dyrektywy Rady 85/339/EWG z dnia 27 czerwca 1985 r. w sprawie opakowań zawierających produkty płynne przeznaczone do spożycia przez ludzi 1 ;
__________
Dz.U. L 176 z 6.7.1985, s. 18.
Uzasadnienie
Dostosowanie językowe do aktualnej terminologii używanej w dyrektywie 2000/13/WE (dyrektywa o etykietowaniu).
Ponieważ w przypadku niektórych produktów żywnościowych istnieje brak pewności prawnej (m.in. ketchup, sosy, majonez, lody lub przyprawy), należy bliżej sprecyzować ust. 1.
Poprawka
52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 25 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Odpowiednie dane są wyrażane zgodnie z załącznikiem IX .
2.
Odpowiednia data jest łatwa do znalezienia i nie może być ukryta .
Podawana jest ona w następujący sposób:
Data minimalnej trwałości:
Datę poprzedza sformułowanie:
- „Najlepiej spożyć przed [data]”, gdy data zawiera oznaczenie dnia,
- „Najlepiej spożyć przed końcem [miesiąc]” w innych przypadkach.
Uzasadnienie
W celu zachowania jasności, załącznik IX powinien zostać włączony do tekstu legislacyjnego.
Termin „najlepiej spożyć przed ...” należy interpretowawć zgodnie z przepisami krajowymi oraz niewiążącymi prawnie umowami krajowymi.
Skreśla się wyjątek od wymogu oznaczania daty minimalnej trwałości w przypadku pojedynczych porcji lodów.
Poszczególne porcje mogą zostać wyjęte z opakowania lub partii, w której zostały sprzedane, zasadniczą sprawą jest więc, aby na każdej takiej porcji znalazło się oznaczenie daty minimalnej trwałości.
Poprawka
53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Informacja o wartości odżywczej (zwana dalej „obowiązkową informacją o wartości odżywczej”) obejmuje następujące informacje:
1.
Obowiązkowa informacja o wartości odżywczej (zwana dalej „obowiązkową informacją o wartości odżywczej”) obejmuje następujące informacje:
Poprawka
54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) wartości energetycznej;
a) wartości energetycznej (kaloryczności) ;
Poprawka
55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) ilość tłuszczu, nasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodanów ze szczególnym uwzględnieniem cukrów , oraz soli.
b) ilość białka, węglowodanów, tłuszczu ze szczególnym uwzględnieniem nasyconych kwasów tłuszczowych, błonnika, cukrów oraz soli.
Uzasadnienie
Ważne jest, żeby obowiązkowe informacje żywieniowe odnosiły się do najważniejszych składników odżywczych (białko, węglowodany – w tym cukry, tłuszcze, nasycone kwasy tłuszczowe, błonnik oraz sód) określonych wcześniej przez obowiązujące przepisy (dyrektywa 90/496/EWG).
Informacje żywieniowe nie mogą skupiać się jedynie na potencjalnie „problematycznych” składnikach, podkreślając je w szczególny sposób, gdyż zdrowe odżywianie się wymaga zrównoważonego udziału wszystkich tych elementów.
Poprawka
56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – akapit pierwszy– litera ba) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ba) ilość nasyconych kwasów tłuszczowych, tłuszczów trans, błonnika oraz białka.
Poprawka
57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do wina zgodnie z jego definicją w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1493/1999 , piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr […] z dnia […] w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 .
Po [pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego ustępu w odniesieniu do tych produktów; sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć szczególne środki określające zasady zamieszczania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3 .
Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do wina lub produktów winiarskich , zgodnie z definicją w art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 479/2008 oraz art. 2 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1601/1991, podobnych produktów, z wyjątkiem produktów uzyskanych z winogron, cydru, moszczu gruszkowego , piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 oraz innych napojów alkoholowych .
Po [pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego ustępu w odniesieniu do tych produktów; sprawozdaniu mogą towarzyszyć szczególne akty prawne określające zasady zamieszczania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów; Te akty prawne mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia , poprzez dodanie nowych elementów , przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej .
Uzasadnienie
Przed wprowadzeniem obowiązku podawania składników lub wartości odżywczej napojów alkoholowych nie spożywanych z uwagi na ich wartość odżywczą, należy wyjaśnić szereg podstawowych kwestii.
Ponadto rozporządzenia 479/2008, 1601/91 i 110/2008 określają środki prezentacji i etykietowania wina i napojów spirytusowych.
Przewidują także możliwość przyjmowania przepisów wykonawczych w drodze określonej procedury komitologii.
Należy zachować te przepisy ze względu na spójność.
Poprawka
58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litery f) oraz g)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
f) błonnik;
skreślony
g) białko;
Poprawka
59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera ga) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ga) cholesterol;
Uzasadnienie
Podanie ilości cholesterolu niezależnie od podania ilości tłuszczów, które go zawierają, może być przydatne dla konsumentów.
Poprawka
60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Komisja może zmienić wykazy w ust. 1 i 2.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Nie uważamy tych elementów za nieistotne.
Zmiana wykazu składników odżywczych będzie miała istotne konsekwencje; uważamy zatem, że powinien jej dokonywać prawodawca.
Poprawka
61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 30 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Podawane wartości, odpowiednio dla danego przypadku, są wartościami średnimi opartymi na:
4.
Podawane wartości, odpowiednio dla danego przypadku, są wartościami średnimi , obowiązującymi do końca okresu przydatności, opartymi na:
a) analizie żywności dokonanej przez producenta; lub
a) analizie żywności dokonanej przez producenta; lub
b) obliczeniu na podstawie znanych lub rzeczywistych wartości średnich używanych składników; lub
b) obliczeniu na podstawie znanych lub rzeczywistych wartości średnich używanych składników; lub
c) obliczeniu na podstawie ogólnie ustalonych i przyjętych danych szczegółowych.
c) obliczeniu na podstawie ogólnie ustalonych i przyjętych danych szczegółowych.
Zasady wykonywania przepisów dotyczących informacji o energii i składnikach odżywczych, w szczególności w odniesieniu do precyzji podawanych wartości, w tym do różnic między wartościami podawanymi a wartościami ustalonymi w trybie urzędowych kontroli, mogą być ustanawiane zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 49 ust. 2.
Zasady wykonywania przepisów dotyczących informacji o energii i składnikach odżywczych, w szczególności w odniesieniu do precyzji podawanych wartości, w tym do różnic między wartościami podawanymi a wartościami ustalonymi w trybie urzędowych kontroli, określa się zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 49 ust. 2 w oparciu o opinię Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności wraz z wejściem w życie rozporządzenia .
Uzasadnienie
Aus Gründen der Rechtssicherheit sollte im Rechtstext näher konkretisiert werden, dass sich die Durchschnittswerte auf das Ende des Mindesthaltbarkeitsdatums zu beziehen haben.
Natürlich oder zugefügte Vitamine und Mineralstoffe unterliegen natürlichen Abbau- und Schwankungsprozessen.
So kann sich z.B. Vitamin C im Laufe der Mindeshaltbarkeitszeit eines Produktes auf natürliche Weise in beträchtlichem Ausmaß abbauen (abhängig von den Lagerungsbedingungen, Sonnenlicht etc.).
Darüber hinaus unterliegen die Mengen an Nährstoffen in einem Produkt je nach Ernte oder Sorte natürlichen Schwankungen.
Aus diesem Grund sollten ehestmöglich EU-weite Rundungsregeln und Toleranzen für die Kennzeichnung von Nährstoffmengen festgelegt werden.
Poprawka
62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Ilość energii i składników odżywczych, o których mowa w ust. 1, jest wyrażana w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml lub, z zastrzeżeniem przepisów art. 32 ust. 2 i 3, na porcję .
2.
Ilość energii i składników odżywczych lub ich komponentów , o których mowa w ust. 1, jest wyrażana w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml.
W przypadku żywności paczkowanej w pojedyncze porcje wartość energetyczną i ilość składników odżywczych, o których mowa w ust. 1, należy podać również w przeliczeniu na jedną porcję.
Jeżeli podawane są informacje w przeliczeniu na jedną porcję, należy podać liczbę porcji zawartych w opakowaniu.
Porcje są oznaczane nazwą „porcja”.
Uzasadnienie
Aby umożliwić konsumentom porównanie różnych środków spożywczych w obrębie jednej kategorii – niezależnie od rozmiaru i zawartości opakowań – ilość energii i składników odżywczych należy zawsze określać w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml.
Ponadto na życzenie producenta można te ilości podawać w przeliczeniu na porcję.
Poprawka
63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Obowiązkowa informacja o wartości odżywczej musi być wyrażona , w zależności od sytuacji, jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w części B załącznika XI, w przeliczeniu na 100 g, na 100 ml lub na porcję.
O ile jest podawana informacja o witaminach i składnikach mineralnych, jest ona również wyrażana jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w punkcie 1 części A załącznika XI.
3.
Informacja o wartości odżywczej w odniesieniu do wartości energetycznej, tłuszczu, nasyconych kwasów tłuszczowych, cukrów i soli może być wyrażona dodatkowo jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w części B załącznika XI, w przeliczeniu na 100 g, na 100 ml lub na porcję z zastrzeżeniem postanowień art. 31 ust 2 .
O ile jest podawana informacja o witaminach i składnikach mineralnych, jest ona również wyrażana jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w punkcie 1 części A załącznika XI.
Uzasadnienie
Poprawka ta stanowi nawiązanie do poprawki 135 sprawozdawczyni, która ma na celu ujednolicenie informacji dotyczących poszczególnych porcji.
Należy uzupełnić etykietowanie, które podaje informacje wyłącznie w przeliczeniu na wartości bezwzględne 100 g/100 ml o podanie wartości procentowej w celu porównania spożycia danego produktu z zapotrzebowaniem dziennym i tym samym zapewnienia konsumentom dodatkowych informacji, ponieważ wielu konsumentów nie jest w stanie ocenić wartości bezwzględnych, czy chodzi o wysoką, czy niską wartość.
Poprawka
64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Informacja o alkoholach wielowodorotlenowych lub skrobi oraz informacja o typie kwasów tłuszczowych, inna niż obowiązkowa informacja o nasyconych kwasach tłuszczowych, o której mowa w art. 29 ust. 1 lit. b), musi być prezentowana zgodnie z częścią B załącznika XIII.
4.
Informacja o alkoholach wielowodorotlenowych lub skrobi oraz informacja o typie kwasów tłuszczowych, inna niż obowiązkowa informacja o nasyconych kwasach tłuszczowych i tłuszczach trans , o której mowa w art. 29 ust. 1, musi być prezentowana zgodnie z częścią B załącznika XIII.
Uzasadnienie
Informacja o tłuszczach trans będzie stanowić część obowiązkowej informacji o wartości odżywczej obok informacji o tłuszczach nasyconych, dlatego zostaje usunięta z dobrowolnych danych szczegółowych.
Poprawka
65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Dodatkowo w stosunku do informacji o wartości odżywczej w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml , o którym mowa w art. 31 ust. 2, informacja może być podana w przeliczeniu na porcję zgodnie z informacją ilościową na etykiecie , pod warunkiem, że podana jest liczba porcji zawartych w opakowaniu .
1.
Dodatkowo oznaczenia wartości odżywczej w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml można oznaczyć wartość odżywczą w przeliczeniu na porcję , pod warunkiem że porcję wyrażono ilościowo .
Uzasadnienie
Dostosowanie do angielskiej wersji tekstu („in addition“).
Żeby uniknąć wprowadzenia konsumenta w błąd, oznaczenie wartości odżywczej w przeliczeniu na porcję powinno być możliwe wówczas, gdy ilość porcji oznaczona jest wyraźnie na produkcie.
Dodatkowa informacja o liczbie porcji zawartych w opakowaniu powinna być możliwa na zasadzie dobrowolności.
Poprawka
66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Informacja o wartości odżywczej może być wyrażana wyłącznie w przeliczeniu na porcję, jeśli żywność jest paczkowana w pojedyncze porcje .
2.
Informacja o wartości odżywczej może być wyrażana wyłącznie w przeliczeniu na porcję, jeśli żywność jest wcześniej w sposób jednoznaczny zapakowana w pojedynczą porcję lub w większą ilość porcji łatwych do rozpoznania i mających tę samą wielkość .
Uzasadnienie
Żywność wcześniej w sposób jednoznaczny zapakowana w pojedynczą porcję lub w większą ilość osobnych porcji mających tę samą wielkość musi być traktowana w taki sam sposób, co żywność pakowana w pojedyncze porcje.
Poprawka
67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja ustanowi wyrażanie ilości w przeliczeniu wyłącznie na porcję w przypadku żywności prezentowanej w opakowaniach zawierających więcej niż jedna porcję żywności, niepakowanej w indywidualne porcje .
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3 .
3.
Komisja przyjmuje akty prawne w celu ustanowienia wyrażania w głównym polu widzenia elementu, o którym mowa w art. 29 ust. 1 lit. a), w przeliczeniu wyłącznie na porcję w przypadku żywności, o której nie ma mowy w ust. 2 .
Te akty prawne mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia , poprzez dodanie nowych elementów , przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej przed końcem okresu przejściowego .
Uzasadnienie
W niektórych przypadkach z punktu widzenia konsumenta przydatne byłoby podanie wartości energetycznej w przeliczeniu na porcję.
Określenie rozmiarów tych porcji musi jednak zostać ujednolicone w taki sposób, by umożliwić proste porównanie różnych marek tego samego rodzaju produktu.
Poprawka
68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Poza formami wyrażania ilości, o których mowa w art. 31 ust. 2 i 3, informacja o wartości odżywczej może zostać podana z użyciem innych form wyrażania ilości, pod warunkiem spełnienia następujących zasadniczych wymagań:
1.
Poza formami wyrażania ilości, o których mowa w art. 31 ust. 2 i 3, informacja o wartości odżywczej może zostać podana z użyciem graficznych form wyrażania ilości, pod warunkiem spełnienia następujących zasadniczych wymagań:
a) forma wyrażania ilości ma na celu ułatwienie zrozumienia przez konsumenta znaczenia danej żywności dla zawartości energii i składników odżywczych w diecie; oraz
a) forma wyrażania ilości ma na celu ułatwienie zrozumienia przez konsumenta znaczenia danej żywności dla zawartości energii i składników odżywczych w diecie; oraz
b) jest oparte bądź na zharmonizowanych referencyjnych wartościach spożycia , bądź – w przypadku ich braku – na powszechnie przyjętych zaleceniach naukowych dotyczących wartości spożycia energii lub składników odżywczych; oraz
b) jest oparte na referencyjnych wartościach spożycia ustanowionych w części B załącznika XI, w przeliczeniu na 100 g / 100 ml .
Jeżeli produkt paczkowany jest w pojedyncze porcje lub oferowany w ilościach mniejszych niż 100 g / ml, informacje podawane w przeliczeniu na porcje są wystarczające w odniesieniu do oferowanej ilości.
W przypadku ich braku , na powszechnie przyjętych zaleceniach naukowych dotyczących wartości spożycia energii lub składników odżywczych; oraz
c) jest ono wsparte dowodami zrozumienia i wykorzystywania prezentacji informacji przez przeciętnego konsumenta.
c) jest ono wsparte dowodami zrozumienia i wykorzystywania prezentacji informacji przez przeciętnego konsumenta.
2.
Takie dodatkowe formy wyrażania ilości, o którym mowa w ust. 1, muszą być określone w ramach systemu krajowego, o którym mowa w art. 44.
2.
Wzór graficznej prezentacji dołączony jest do części Ca załącznika XIII.
Uzasadnienie
Graficzna prezentacja może przyczynić się w znacznym stopniu do lepszego zrozumienia przez konsumentów informacji o wartości odżywczej.
Poprawka
69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 31 ust. 2, odnoszące się do obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, muszą być umieszczone w głównym polu widzenia.
Muszą być prezentowane, w stosownych przypadkach, łącznie w jasnym formacie, w następującym porządku: wartość energetyczna, tłuszcz , nasycone kwasy tłuszczowe, węglowodany ze szczególnym uwzględnieniem cukrów oraz sól.
1.
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 31 ust. 2, odnoszące się do obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, muszą być przedstawione w tym samym polu widzenia.
Muszą być prezentowane, w stosownych przypadkach, łącznie w jasnym formacie, w następującym porządku: wartość energetyczna, białko, węglowodany, tłuszcz , ze szczególnym uwzględnieniem nasyconych kwasów tłuszczowych, błonnik, cukry oraz sól.
Uzasadnienie
Aby umożliwić szybkie odczytanie wartości energetycznej produktu, należy ją podać na przedzie opakowania.
Oprócz bardziej kompleksowych informacji, korzystne jest, aby konsumenci otrzymali wszystkie informacje potrzebne do dokonania świadomego wyboru w tym samym polu widzenia.
Poprawka
70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku gdy ta informacja o wartości odżywczej nie znajduje się w głównym polu widzenia, musi być prezentowana w formie tabelarycznej, z wyrównanymi liczbami, o ile pozwoli na to miejsce.
Jeżeli miejsce na to nie pozwala, informacja jest prezentowana w formie liniowej.
skreślony
Poprawka
71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
W przypadkach gdy ilość energii lub składników odżywczych w produkcie jest znikoma, informację o wartości odżywczej tych elementów można zastąpić takim oświadczeniem, jak „Zawiera znikome ilości…” bezpośrednio w pobliżu informacji o wartości odżywczej, o ile informacja taka występuje .
4.
W przypadkach gdy ilość energii lub składników odżywczych w produkcie jest znikoma, informacja o wartości odżywczej tych elementów nie jest obowiązkowa, z wyjątkiem alergenów .
Poprawka
72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 4 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadkach gdy wartość energetyczna lub ilość składników odżywczych w produkcie jest równa zeru, informację o wartości odżywczej tych elementów można zastąpić oświadczeniem typu „Nie zawiera …”, podanym bezpośrednio w pobliżu ewentualnej informacji o wartości odżywczej.
Poprawka
73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących etykietowania zgodnie ze szczególnym prawodawstwem wspólnotowym, ust. 3 i 4 mają zastosowanie w przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności jest dobrowolnie oznaczone w celu poinformowania konsumentów o pochodzeniu żywności ze Wspólnoty Europejskiej lub innego kraju lub miejsca.
2.
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących etykietowania zgodnie ze szczególnym prawodawstwem wspólnotowym , a zwłaszcza z rozporządzeniem Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie produktów rolnych i środków spożywczych będących gwarantowanymi tradycyjnymi specjalnościami 1 , z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i nazw pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych 2 , z rozporządzeniem Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina 3 , z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych 4 , a także z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 1601/91 z dnia 10 czerwca 1991 r. ustanawiającym ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopodobnych 5 , ust. 3 i 4 mają zastosowanie w przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności jest dobrowolnie oznaczone w celu poinformowania konsumentów o pochodzeniu żywności ze Wspólnoty Europejskiej lub innego kraju lub miejsca.
1 Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1.
2 Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.
3 Dz.U. L 148 z 6.6.2008, s. 1.
4 Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16.
5 Dz.U. L 149 z 14.6.1991, s. 1.
Uzasadnienie
Ważne jest uściślenie dokładnego zakresu ust. 2.
Celem Komisji wydaje się być zwolnienie z podawania miejsca pochodzenia produktów, które mają oznaczenie geograficzne.
Stosowne jest zatem wymienienie 5 rozporządzeń dotyczących oznaczeń geograficznych.
Poprawka
74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Postanowienia art. 14 nie mają zastosowania do informacji podawanych dobrowolnie, ale takie informacje w każdym wypadku są łatwo czytelne.
Poprawka
75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
W przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności nie jest tożsamy z krajem lub miejscem pochodzenia jego składnika pierwotnego lub jednego z jego składników pierwotnych, oznacza się również kraj lub miejsce pochodzenia tego składnika pierwotnego składników pierwotnych.
3.
W przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności nie jest tożsamy z krajem lub miejscem pochodzenia jego składnika pierwotnego lub jednego z jego składników pierwotnych, oznacza się również kraj lub miejsce pochodzenia tego składnika pierwotnego/składników pierwotnych , z wyjątkiem produktów, dla których nie wymaga się podawania składników zgodnie z art. 20 niniejszego rozporządzenia .
Uzasadnienie
Konieczna jest zmiana ust. 3, żeby zachować spójność tekstu poprzez wyszczególnienie, że ust. 3 nie odnosi się do kategorii produktów objętych zwolnieniem, o którym mowa w art. 20 ust. 1.
Poprawka
76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5a.
W przypadku whisky zawsze podaje się informację o kraju pochodzenia, umieszczając ją w głównym polu widzenia.
Jeżeli whisky produkowana jest w więcej niż jednym kraju, wymienia się każdy z krajów pochodzenia.
Uzasadnienie
Tradycyjną praktyką w przypadku whisky sprzedawanej w UE jest podawanie jej kraju pochodzenia, a konsumenci przywiązują dużą wagę do tej informacji.
W przypadku niektórych rodzajów whisky, na których nie widnieje oznaczenie pochodzenia, podaje się inne informacje sugerujące, że pochodzą one z krajów będących głównymi producentami whisky, co nie jest prawdą.
Dlatego odpowiednim działaniem jest nałożenie na wszystkie rodzaje whisky sprzedawane w UE obowiązku oznaczania pochodzenia, aby uniknąć wprowadzania konsumentów w błąd.
Poprawka
77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Rozdział VI
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Rozdział skreślony
Uzasadnienie
Przepisy krajowe stoją w sprzeczności z zasadą harmonizacji i swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym.
Poprawka
78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Rozdział VII
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Rozdział skreślony
Uzasadnienie
Przepisy krajowe stoją w sprzeczności z zasadą harmonizacji i swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym.
Poprawka
79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przepisy art. 17 ust. 1 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 15 lat po wejściu w życie].
Poprawka
80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przepisy art. 29–34 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 3 lata po wejściu w życie], z wyjątkiem żywności etykietowanej przez podmioty działające na rynku spożywczym, które w dniu wejścia w życie zatrudniają mniej niż 10 pracowników i których roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza kwoty 2 mln EUR, o ile mają zastosowanie [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Przepisy art. 14 ust. 1 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Przepisy art. 29–34 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 3 lata po wejściu w życie], z wyjątkiem żywności etykietowanej przez podmioty działające na rynku spożywczym, które w dniu wejścia w życie zatrudniają mniej niż 10 pracowników i których roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza kwoty 2 mln EUR, o ile mają zastosowanie [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Przepisy art. 14 ust. 1 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Żywność, która została wprowadzona do obrotu przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, może pozostać w obrocie do momentu wyczerpania wszystkich zapasów.
Uzasadnienie
W celu zagwarantowania skuteczności specjalnych zasad dla MŚP i ich pracowników należy je sformułować szerzej.
W odniesieniu do żywności wprowadzonej do obrotu przed wejściem w życie przedmiotowego rozporządzenia należy umożliwić jej dalszą sprzedaż do wyczerpania zapasów.
Poprawka
81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Żywność, która została wprowadzona do obrotu przed datą wejścia w życie niniejszego rozporządzenia i nie jest zgodna z jego wymogami, może być w dalszym ciągu wprowadzana do obrotu w UE do momentu wyczerpania wszystkich zapasów.
Poprawka
82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 2.3 – prawa kolumna
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
„zawiera źródło fenyloalaniny ”
„zawiera aspartam ”
Uzasadnienie
Poprawka ta ma pomóc konsumentowi w zrozumieniu informacji dzięki zastąpieniu terminu technicznego nazwą zwyczajową.
Poprawka
83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5a.
OBRÓBKA POWIERZCHNIOWA OWOCÓW I WARZYW
Owoce i warzywa, których powierzchnia została po zbiorach poddana konserwacji przy pomocy dodatków lub pestycydów.
„poddano obróbce powierzchniowej”
Uzasadnienie
Obecnie obowiązujące zasady nie zawierają ogólnego wymogu dostarczania informacji na temat mającej na celu utrzymanie świeżości obróbki powierzchniowej owoców i warzyw po zbiorze z wykorzystaniem dodatków albo pestycydów.
Oznacza to, że produkty mają inną formę „świeżości” niż oczekuje konsument.
Konsumenci są uprawnieni do uzyskania informacji, iż żywność, którą nabywają została poddana obróbce powierzchniowej.
Poprawka
84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – punkt 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5a.
Produkty z mięsa i drobiu
W przypadku wykorzystania protein wołowych lub wieprzowych do wytwarzania produktów z kurczaka, należy zawsze jednoznacznie oznaczać ten fakt na opakowaniu.
Uzasadnienie
Jeżeli w produkcji wyrobów drobiowych wykorzystano proteiny wołowe lub wieprzowe, konsument powinien być zawsze o tym uświadomiony.
Jest to bardzo ważna informacja dla konsumentów, w szczególności dla tych, którzy są wyczuleni na kwestie religijne.
Poprawka
85
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret trzecie, czwarte, piąte i piąte a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
- wody przeznaczone do spożywania przez ludzi, włączając te, których jedynymi dodanymi składnikami są dwutlenek węgla lub środki aromatyzujące;
- naturalne wody mineralne lub inne wody przeznaczone do spożywania przez ludzi, włączając te, których jedynymi dodanymi składnikami są dwutlenek węgla lub środki aromatyzujące;
- zioła, przyprawy lub ich mieszaniny;
- zioła, przyprawy korzenne i inne oraz ich mieszaniny;
- sól i substytuty soli;
- sól i substytuty soli;
- cukier;
Uzasadnienie
Wody: Art. 28 ust. 1 wniosku brzmi „przepisy niniejszej sekcji (=3) nie mają zastosowania do żywności objętej zakresem następującego prawodawstwa: (b) dyrektywa Rady 80/777/EWG w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich w zakresie wydobywania i wprowadzania do obrotu naturalnych wód mineralnych”.
Aby uniknąć nieporozumień, należy określić jedno wyłączenie na mocy załącznika IV, obejmujące wszelkie rodzaje wody butelkowanej, podobnie do art. 1 ust. 2 dyrektywy 90/146.
Zioła: wyjaśnienie.
Cukier: cukier składa się z jednego składnika odżywczego, który można łatwo zidentyfikować i który nie wprowadza w błąd konsumentów.
Poprawka
86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret szesnaste
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
- żywność w opakowaniach lub pojemnikach, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 25 cm 2 ;
- żywność w opakowaniach lub pojemnikach, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 75 cm 2 ;
Uzasadnienie
Opakowania o powierzchni mniejszej niż 75 cm 2 powinny być zwolnione z obowiązku oznaczania wartości odżywczej.
Poprawka
87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret szesnaste a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
- guma do żucia;
Uzasadnienie
Produkty takie jak mieszanki słodyczy czy upominki, mieszanki złożone z wielu paczek oraz guma do żucia powinny również zostać objęte zwolnieniem.
Poprawka
88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret siedemnaste a (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
- żywność niepaczkowana, przeznaczona do bezpośredniego spożycia, w tym również pochodząca z zakładów żywienia zbiorowego;
Uzasadnienie
Również w placówkach detalicznej sprzedaży żywności i w zakładach drobnej wytwórczości spożywczej, w tym również w zakładach żywienia zbiorowego, wytwarza się niepaczkowane produkty przekazywane bezpośrednio konsumentowi.
Brak tu standardowych procedur, a składniki różnią się z dnia na dzień.
Sektor drobnej wytwórczości spożywczej jest gwarantem zachowania regionalnych specjalności i różnorodności podaży.
Dlatego też tak ważne jest zwolnienie wyżej wymienionych wytwórców z obowiązku podawania informacji o wartości odżywczej.
Poprawka
89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – Część C a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
CZĘŚĆ Ca – NAZWA PRODUKTÓW ŻYWNOŚCIOWYCH STWARZAJĄCA POZORY INNEGO PRODUKTU ŻYWNOŚCIOWEGO
No
Odstępstwo co do rodzaju, właściwości i składu
Nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany
1.
W przypadku sera całkowite lub częściowe zastąpienie tłuszczu mlecznego tłuszczem roślinnym
Produkt seropodobny
2.
W przypadku szynki zmieniony skład, w który wchodzą rozdrobnione składniki ze znacznie zmniejszonym procentowym udziałem mięsa
Produkt szynkopodobny
Uzasadnienie
Klienci są wprowadzani w błąd w związku z coraz częstszym stosowaniem imitacji produktów żywnościowych, w których składniki zastępuje się tańszymi składnikami zastępczymi.
Poprawka
90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część A – punkt 5 – lewa kolumna
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Mieszanki przypraw lub ziół, gdy żadna z przypraw i żadne z ziół nie ma znacznej przewagi w proporcji wagowej
5.
Mieszanki lub preparaty na bazie przypraw lub ziół, gdy żadna z przypraw i żadne z ziół nie ma znacznej przewagi w proporcji wagowej
Uzasadnienie
Należy utrzymać obecne uregulowania.
Dotychczas ujmowano również preparaty sporządzone z przypraw.
Poprawka
91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – Część B – punkty 1 oraz 2 – prawa kolumna
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1. „Olej” wraz z
1. „Olej” wraz z
właściwym przymiotnikiem „roślinny” lub „zwierzęcy”, albo
właściwym przymiotnikiem „roślinny” lub „zwierzęcy”, albo
oznaczeniem jego określonego pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego
oznaczeniem jego określonego pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu oleju uwodornionego, chyba że ilość kwasów tłuszczowych nasyconych i tłuszczów trans została uwzględniona w informacji o wartości odżywczej.
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu oleju uwodornionego.
2. „Tłuszcz” wraz z
2. „Tłuszcz” wraz z
właściwym przymiotnikiem „roślinny” lub „zwierzęcy”, albo
właściwym przymiotnikiem „roślinny” lub „zwierzęcy”, albo
oznaczeniem jego określonego pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego
oznaczeniem jego określonego pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu tłuszczu uwodornionego , chyba że ilość kwasów tłuszczowych nasyconych i tłuszczów trans została uwzględniona w informacji o wartości odżywczej .
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu tłuszczu uwodornionego.
Uzasadnienie
Tłuszcze trans zostały uznane za szkodliwe dla zdrowia i w wielu krajach zabroniono ich stosowania.
Podanie informacji o ich obecności musi być zatem obowiązkowe i szczególnie dobrze widoczne.
Fakt, że wchodzą w skład informacji o wartości odżywczej, nie stoi na przeszkodzie temu, by były w wyraźny sposób podane wśród składników.
Poprawka
92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – część B – punkt 4 – lewa kolumna
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Skrobie oraz skrobie modyfikowane na drodze fizycznej lub enzymatycznej
4.
Skrobie oraz skrobie modyfikowane na drodze fizycznej lub enzymatycznej , skrobie prażone lub dekstrynowane, skrobie modyfikowane działaniem kwasów lub zasad i skrobie bielone
Uzasadnienie
Nazwa klasy „skrobie” powinna zostać uzupełniona o skrobie prażone lub dekstrynowane, skrobie modyfikowane działaniem kwasów lub zasad czy skrobie bielone.
W praktyce substancje te stosuje się w produkcji żywności i należy je podać w wykazie składników.
Dyrektywa 95/2/WE o dodatkach do żywności wyraźnie wyłącza je ze swojego zakresu zastosowania.
Poprawka
93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VIII – część 5 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
W przypadku gdy środek spożywczy w stanie stałym jest prezentowany w środku płynnym, na etykiecie należy również podać wagę netto środka spożywczego po odsączeniu.
5.
W przypadku gdy środek spożywczy w stanie stałym jest prezentowany w środku płynnym, na etykiecie należy również podać wagę netto środka spożywczego w chwili pakowania po odsączeniu.
Uzasadnienie
Środek spożywczy w stanie stałym umieszczony w środku płynnym zmienia swoją wagę netto w okresie od wyprodukowania do sprzedaży konsumentowi ze względu na zwyczajne interakcje między środkiem spożywczym w stanie stałym a środkiem płynnym.
Na skalę zmiany w wadze netto wpływ mają różne okoliczności, tj. czas, temperatura oraz warunki transportu i przechowywania.
Dlatego też wskazanie wagi netto powinno nastąpić przy produkcji, w chwili kiedy producent ponosi pełną odpowiedzialność za produkt i jest w stanie podać właściwą wartość wagi netto.
Poprawka
94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – Część A – punkt 1 i tabela
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Witaminy i składniki mineralne, które mogą być objęte informacją, oraz ich dzienne zalecane spożycie (DZS)
1.
Witaminy i składniki mineralne, które mogą być objęte informacją, oraz ich dzienne zalecane spożycie (DZS)
Witamina A (µg)
800
Witamina A (µg)
800
Witamina D (µg)
5
Witamina D (µg)
5
Witamina E (mg)
10
Witamina E (mg)
12
Witamina K (µg)
75
Witamina C (mg)
60
Witamina C (mg)
80
Tiamina (mg)
1,4
Tiamina (witamina B1) (mg)
1,1
Ryboflawina (mg)
1,6
Ryboflawina (mg)
1,4
Niacyna (mg)
18
Niacyna (mg)
16
Witamina B6 (mg)
2
Witamina B6 (mg)
1,4
Folacyna (µg)
200
Kwas foliowy (µg)
200
Witamina B12 (µg)
1
Witamina B 12 (µg)
2,5
Biotyna (mg)
0,15
Biotyna (µg)
50
Kwas pantotenowy (mg)
6
Kwas pantotenowy (mg)
6
Potas (mg)
2000
Chlorek (mg)
800
Wapń (mg)
800
Wapń (mg)
800
Fosfor (mg)
800
Fosfor (mg)
700
Żelazo (mg)
14
Żelazo (mg)
14
Magnez (mg)
300
Magnez (mg)
375
Cynk (mg)
15
Cynk (mg)
10
Miedź (mg)
1
Mangan (mg)
2
Fluorek (mg)
3,5
Selen (µg)
55
Chrom (µg)
40
Molibden (µg)
50
Jod (µg)
150
Jod (µg)
150
Uzasadnienie
Wartości dotyczące zalecanego dziennego spożycia (RDA) powinny być zgodne z nowymi wartościami referencyjnymi, odpowiednio do zmian wprowadzonych dyrektywą w sprawie oznaczania wartości odżywczej żywności w odniesieniu do zalecanego dziennego spożycia, 2008/100/WE (Dz.U. L 285, s. 9).
Poprawka
95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XII – tabela
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
węglowodany (z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych)
4 kcal/g—17 kJ/g
węglowodany (z wyjątkiem alkoholi wielowodorotlenowych)
4 kcal/g
- alkohole wielowodorotlenowe
2,4 kcal/g— 10 kJ/g
- alkohole wielowodorotlenowe
2,4 kcal/g
- białka
4 kcal/g— 17 kJ/g
- białka
4 kcal/g
- tłuszcz
9 kcal/g— 37 kJ/g
- tłuszcz
9 kcal/g
- salatrimy
6 kcal/g— 25 kJ/g
- salatrimy
6 kcal/g
- alkohol (etanol)
7 kcal/g— 29 kJ/g
- alkohol (etanol)
7 kcal/g
- kwasy organiczne
3 kcal/g— 13 kJ/g
- kwasy organiczne
3 kcal/g
Uzasadnienie
Wyliczenia przy pomocy dwóch różnych jednostek prowadzą do sprzecznych wyników, ze względu na niespójne czynniki przeliczania.
Ponieważ „kcal” jest jednostką miary łatwiej zrozumiałą dla konsumenta niż „kJ”, informacje należy podawać wyłącznie w „kcal”.
Poprawka
96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XIII – Część A – tabela – rząd pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
- Energia
kJ i kcal
- Energia
kcal
Poprawka
97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XIII – Część C a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Część C – Graficzna prezentacja informacji o wartości odżywczej
Jeśli informacja o wartości odżywczej jest przedstawiana również graficznie, może być ona podawana obok innych graficznych prezentacji także w jednym z następujących formatów:
Model słupkowy
100 g zawiera:
kcal / cukry / tłuszcz / kwasy tłuszczowe nasycone / sól
część procentowa zalecanego dziennego spożycia osoby dorosłej
Model 1 plus 4
Wariant 1
na porcję (porcja = 50 g) wartość energetyczna / cukry / tłuszcz / kwasy tłuszczowe nasycone / sól
orientacyjne wartości jako część procentowa zalecanego dziennego spożycia
Wariant 2
na porcję (porcja = 50 g) wartość energetyczna / cukry / tłuszcz / kwasy tłuszczowe nasycone / sól
orientacyjne wartości jako część procentowa zalecanego dziennego spożycia
Uzasadnienie
Niniejszą poprawkę należy czytać razem z poprawką tego samego autora do art. 33 ust. 1.
Graficzna prezentacja może przyczynić się w znacznym stopniu do lepszego zrozumienia przez konsumentów informacji o wartości odżywczej.
PROCEDURA
Tytuł
Przekazywanie konsumentom informacji na temat żywności
Odsyłacze
COM(2008)0040 – C6-0052/2008 – 2008/0028(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
ENVI
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
IMCO
19.10.2009
Sprawozdawca komisji opiniodawczej
Data powołania
Christel Schaldemose
14.9.2009
Rozpatrzenie w komisji
6.10.2009
1.12.2009
25.1.2010
Data przyjęcia
23.2.2010
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
21
15
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Pablo Arias Echeverría, Adam Bielan, Cristian Silviu Buşoi, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, António Fernando Correia De Campos, Jürgen Creutzmann, Christian Engström, Evelyne Gebhardt, Louis Grech, Iliana Ivanova, Philippe Juvin, Eija-Riitta Korhola, Edvard Kožušník, Kurt Lechner, Toine Manders, Hans-Peter Mayer, Tiziano Motti, Gianni Pittella, Zuzana Roithová, Heide Rühle, Matteo Salvini, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Laurence J.A.J. Stassen, Catherine Stihler, Róża, Gräfin von Thun Und Hohenstein, Kyriacos Triantaphyllides, Emilie Turunen, Bernadette Vergnaud, Barbara Weiler
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Cornelis de Jong, Anna Hedh, Emma McClarkin, Antonyia Parvanova, Konstantinos Poupakis, Oreste Rossi, Anja Weisgerber, Kerstin Westphal
29.1.2010
OPINIA Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi
dla Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności
dotycząca rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności
( COM(2008)0040 – C7‑0000/2009 – 2008/0028(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Marc Tarabella
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Wstęp:
Nowe rozporządzenie uchyla dwie dyrektywy:
- dyrektywy 2000/13/WE w sprawie etykietowania środków spożywczych,
- dyrektywy 90/496/WE w sprawie oznaczania wartości odżywczej.
Celem rozporządzenia jest stworzenie ram prawnych regulujących kwestię informacji zamieszczanych na żywności.
Kontekstem dla tego rozporządzenia jest ogólna świadomość znaczenia spożywania zdrowszej żywności.
Wskutek kampanii informacyjnych organizowanych zarówno przez Komisję Europejską, jak i państwa członkowskie konsumenci europejscy zwracają coraz większą uwagę na zawartość produktów żywnościowych.
Ponadto w odpowiedzi na prośby konsumentów wiele grup przemysłowych zaczęło już wprowadzać ulepszenia w zakresie etykietowania.
Niniejsze rozporządzenie ma zapewnić dostarczenie konsumentom jasnych, zrozumiałych i czytelnych informacji, które pozwolą im na dokonywanie świadomych wyborów żywieniowych.
Wytyczne zaproponowane w opinii Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi :
- obowiązkowe informacje o żywności
Oprócz zamieszczania obowiązkowych danych szczegółowych proponowanych przez Komisję Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi przyjęła rozwiązanie kompromisowe nakazujące zamieszczanie informacji o pochodzeniu na niektórych rodzajach produktów.
Odniesienie do kraju pochodzenia zostało skreślone: kiedy mówi się bowiem o kraju pochodzenia, może chodzić o kraj, w którym miał miejsce ostatni proces przetwarzania produktu (rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające wspólnotowy Kodeks Celny).
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi pragnęłaby tymczasem, aby na opakowaniach podawano miejsce, w którym zebrano owoce i warzywa, złowiono ryby, w którym urodziły się zwierzęta i gdzie były hodowane itp., a nie kraj, w których były one gotowane czy wędzone.
Z tego powodu komisja woli mówić o miejscu pochodzenia.
Każdy Europejczyk musi mieć możliwość otrzymania informacji o miejscu pochodzenia żywności, którą spożywa, aby dokonać przemyślanego wyboru (przede wszystkim powinien wiedzieć, czy kupuje produkt „lokalny” czy nie) i móc określić ślad ekologiczny żywności.
Wymóg przejrzystości i identyfikowalności stanowi podstawę praw konsumenta.
Komisja rolnictwa nakazuje zatem podawanie kraju pochodzenia w przypadku żywności nieprzetworzonej oraz w przypadku żywności jednoskładnikowej (definiowanej jako każdy rodzaj żywności, który – oprócz soli, cukru, przypraw, wody, dodatków do żywności, środków aromatyzujących lub enzymów – zawiera jeden składnik), a także w przypadku mięsnego lub mlecznego składnika podstawowego żywności wieloskładnikowej.
Ponadto w przypadku mięsa innego niż wołowina i cielęcina miejsce pochodzenia może odnosić się do pojedynczego miejsca pochodzenia wyłącznie wówczas, gdy zwierzęta urodziły się, były hodowane i zostały ubite w tym samym kraju lub miejscu.
W pozostałych przypadkach należy podać informacje o każdym z poszczególnych miejsc urodzenia, hodowli i uboju.
Jeżeli chodzi o formę przedstawiania informacji obowiązkowych, muszą one być podawane w sposób jasny, czytelny i zrozumiały, aby uniknąć niebezpieczeństwa wprowadzenia konsumenta w błąd.
Obowiązek 3 mm nie jest właściwym rozwiązaniem: jego skutkiem będzie zwiększenie wielkości opakowania, co pociągnie za sobą negatywne konsekwencje dla środowiska naturalnego.
Z tego względu Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi proponuje dostosowanie do wielkości opakowania wielkości informacji obowiązkowych, która powinna wynosić co najmniej 1 mm w przypadku opakowań, których największa powierzchnia lub etykieta ma wymiary od 25 do 100 cm 2 , i co najmniej 1,2 mm w przypadku opakowań, których największa powierzchnia lub etykieta ma wymiary większe niż 100 cm 2 .
Ponadto jest konieczne zapewnienia znacznego kontrastu między drukiem i tłem.
Aby zapewnić zrozumienie etykiet i poprawić skuteczność rozporządzenia, należy opracować programy informacyjne i szkoleniowe na szczeblu europejskim.
Konsumenci europejscy muszą bowiem otrzymywać więcej szczegółowych informacji w tym zakresie, by móc dokonywać świadomego wyboru.
W niektórych krajach wdrożono już programy edukacyjne dla dorosłych (np. w formie kursów wieczorowych) i uruchomiono też programy kształcenia dla dzieci począwszy od najmłodszych lat.
W szkołach średnich w Belgii działają „komisje zdrowia”, w skład których wchodzą nauczyciele, pedagodzy i kucharze działający na rzecz promowania zdrowej żywności i zrównoważonego żywienia.
Kwestią o zasadniczym znaczeniu jest wspieranie takich programów w całej Europie z myślą o udostępnieniu konsumentom narzędzi niezbędnych dla stosowania zdrowego i zrównoważonego żywienia.
Stowarzyszenia działające w tym kierunku są podstawowym środkiem podnoszenia świadomości obywateli europejskich i muszą być wspierane i wzmacniane.
Ponadto, nowe technologie informacyjne i komunikacyjne mogą być wykorzystywane w przypadkach, w których Komisja zezwala na przekazywanie niektórych obowiązkowych informacji w inny sposób niż na etykiecie.
Można sobie wyobrazić, że konsumenci mogliby uzyskiwać wszystkie obowiązkowe informacje przy zakupie za pośrednictwem elektronicznych tablic informacyjnych rozmieszczonych w supermarketach.
- obowiązkowa informacja o wartości odżywczej
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi uważa, że dla pełniejszego informowania konsumentów konieczne jest dodanie informacji o tłuszczach trans, białkach i błonniku do obowiązkowej informacji o wartości odżywczej; należy również dokonać rozróżnienia na cukry występujące naturalnie i na cukry dodane.
Sprawozdawca sprzeciwia się jednak dodawaniu kolejnych informacji zgodnie z logicznym stwierdzeniem: zbyt dużo informacji zabija informację.
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi wprowadziła również zmiany do wniosku Komisji Europejskiej w odniesieniu do przedstawiania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej.
Wnioskuje ona o wskazywanie wartości energetycznej wyrażanej w kaloriach na przodzie opakowania w jego prawej dolnej części, a wszystkich pozostałych informacji o wartości odżywczej w tym samym polu widzenia, w formie tabeli, w tym samym miejscu.
- napoje alkoholowe
Wyłączenie napojów alkoholowych z zakresu tych wniosków uzasadnia się obecnością w nich alkoholu.
Etykietowanie tych produktów w sposób, który może wprowadzić konsumentów w błąd lub zachęcić do nieodpowiedniej konsumpcji, byłoby niewłaściwe.
Równie niewłaściwa byłaby sytuacja, w której wnioski te wprowadzałyby dyskryminację i zakłócały konkurencję pomiędzy konkurencyjnymi produktami.
W pierwotnym wniosku Komisji wino, piwo i napoje spirytusowe wyłączono na okres pięciu lat z obowiązku zamieszczania informacji obowiązkowych.
Z tego powodu, w trosce o bardziej sprawiedliwe traktowanie, Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi proponuje, aby wszystkie napoje alkoholowe (tj. napoje zawierające ponad 1,2% alkoholu) zostały wyłączone z tego obowiązku, z wyjątkiem napojów mieszanych zawierających alkohol zwanych inaczej alkopopami.
Napoje te wprowadzają w błąd młodych konsumentów, gdyż zawierają alkohol wysokoprocentowy, którego smak łagodzi słodzona woda gazowana.
Nie należy zatem wyłączać ich z omawianego obowiązku: trzeba przedstawiać ich skład i informację o wartości odżywczej, by młodzi konsumenci mogli poznać zawartość napoju.
- żywność niepaczkowana
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi popiera wniosek Komisji mający na celu nakazanie umieszczania informacji o alergenach w przypadku żywności niepaczkowanej.
Jednak aby utrzymać obecne zasady i nie narzucać zbyt wielu ograniczeń sprzedawcom żywności niepaczkowanej, komisja proponuje odrzucenie wniosku Komisji Europejskiej dotyczącego pozostałych informacji obowiązkowych: podawanie tych informacji nie powinno być obowiązkowe, chyba że państwo członkowskie przyjmie przepisy zobowiązujące do podawania wszystkich lub niektórych informacji.
Ponadto informacje o alergenach podawane są klientom na ich prośbę w miejscu sprzedaży.
POPRAWKI
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi zwraca się do Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka
1
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 10 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(10) Istnieje interes publiczny związany z zależnością zdrowia od diety i z wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych.
W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” zauważono, że oznaczanie wartości odżywczej jest ważnym narzędziem informowania konsumentów na temat składu żywności i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów.
W strategii UE w zakresie ochrony konsumentów na lata 2007-2013 podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów.
Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz właściwych informacji żywieniowych na temat żywności przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru.
(10) Istnieje interes publiczny związany z zależnością zdrowia od diety i z wyborem właściwej diety dostosowanej do potrzeb indywidualnych.
W białej księdze Komisji „Strategia dla Europy w sprawie zagadnień zdrowotnych związanych z odżywianiem, nadwagą i otyłością” zauważono, że oznaczanie wartości odżywczej jest jedną z metod informowania konsumentów na temat składu żywności i pomagania im w dokonywaniu świadomych wyborów.
Kampanie edukacyjne i informacyjne prowadzone przez państwa członkowskie stanowią ważny instrument poprawy zrozumienia informacji o żywności przez konsumentów.
W strategii UE w zakresie ochrony konsumentów na lata 2007-2013 podkreślono, że umożliwienie konsumentom dokonywania świadomych wyborów jest niezbędne zarówno dla skutecznej konkurencji, jak i dla dobra konsumentów.
Znajomość podstawowych zasad żywienia oraz właściwych informacji żywieniowych na temat żywności przyczyniłaby się istotnie do umożliwienia konsumentowi podejmowania takiego świadomego wyboru.
W tym celu państwa członkowskie powinny finansować programy szkoleniowe pozwalające obywatelom europejskim na zdobycie bądź poprawę wiedzy w tej dziedzinie.
Cel ten można by również osiągnąć w drodze programów informacyjnych i edukacyjnych prowadzonych online.
W ten sposób udostępniono by konsumentom maksimum narzędzi niezbędnych do dokonania świadomych wyborów.
Uzasadnienie
Należy wyraźnie podkreślić, że za finansowanie programów edukacyjnych i szkoleniowych odpowiedzialne są państwa członkowskie, gdyż w ten sposób unika się odpływu środków z budżetu UE.
Poprawka
2
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 14 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(14) Aby umożliwić kompleksowe i ewolucyjne podejście do przekazywanych konsumentom informacji na temat spożywanej przez nich żywności, należy opracować szeroką definicję prawa dotyczącego informacji o żywności, obejmującą zasady o charakterze ogólnym i szczególnym, a także szeroką definicję informacji o żywności, obejmującą również informacje przekazywane inaczej niż za pośrednictwem etykiety.
(14) Aby umożliwić kompleksowe i ewolucyjne podejście do przekazywanych konsumentom informacji na temat spożywanej przez nich żywności, należy opracować szeroką definicję prawa dotyczącego informacji o żywności, obejmującą zasady o charakterze ogólnym i szczególnym, a także szeroką definicję informacji o żywności i działań edukacyjnych w zakresie żywności , obejmującą również informacje przekazywane inaczej niż za pośrednictwem etykiety.
Poprawka
3
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 15 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(15) Przepisy wspólnotowe powinny stosować się tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji.
Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań w rodzaju okolicznościowego przygotowywania, podawania i sprzedaży żywności przez osoby prywatne w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań.
(15) Przepisy wspólnotowe powinny stosować się tylko do przedsiębiorstw zakładających pewną ciągłość działalności i pewien stopień organizacji.
Zakres rozporządzenia nie obejmuje działań takich jak okolicznościowe przekazywanie żywności osobom trzecim, podawanie potraw i sprzedaż żywności , na przykład w ramach imprez charytatywnych, lokalnych kiermaszy lub spotkań , ani takich jak różne formy bezpośredniej sprzedaży żywności przez rolników .
Aby nie obciążać nadmiernie zwłaszcza małych i średnich przedsiębiorstw sektora drobnej wytwórczości spożywczej ani placówek detalicznych sprzedających żywność, do których zalicza się również zakłady żywienia zbiorowego, produkty niepaczkowane należy zwolnić z obowiązku etykietowania.
Poprawka
4
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 16 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(16) Prawo dotyczące informacji o żywności powinno być na tyle elastyczne, aby można było na bieżąco śledzić nowe potrzeby informacyjne ze strony konsumentów i zapewnić równowagę pomiędzy ochroną rynku wewnętrznego a różnicami percepcji ze strony konsumentów w państwach członkowskich .
(16) Prawo dotyczące informacji o żywności powinno również opierać się na potrzebach informacyjnych konsumentów i nie powinno blokować innowacji w branży spożywczej.
Możliwość podawania przez przedsiębiorstwa branży spożywczej dodatkowych informacji na zasadzie dobrowolności gwarantuje wyższy stopień elastyczności.
Uzasadnienie
Innowacje służą konsumentom.
Wystarczająco wysoki stopień elastyczności nowych przepisów można zapewnić tylko wówczas, jeżeli przedsiębiorstwa branży spożywczej będą mogły reagować na nowe życzenia konsumentów poprzez dobrowolne przekazywanie im dodatkowych informacji.
Poprawka
5
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 19 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(19) Nowe, obowiązkowe wymagania dotyczące informacji o żywności powinny być jednak ustanowione wyłącznie wtedy, gdy okażą się niezbędne, zgodnie z zasadami pomocniczości, proporcjonalności i trwałości.
(19) Nowe, obowiązkowe wymagania dotyczące informacji o żywności powinny być jednak ustanowione wyłącznie wtedy, gdy okażą się niezbędne, zgodnie z zasadami pomocniczości, proporcjonalności , przejrzystości i trwałości.
Uzasadnienie
Dla zapewnienia zgodności z obecnymi celami UE dotyczącymi w pełni funkcjonującego rynku wewnętrznego zasadnicze znaczenie ma to, by powiadamiano wszystkie zainteresowane strony o wszelkich nowych wymaganiach i by zainteresowane strony mogły je wnikliwie przeanalizować, tak aby zagwarantować, że wymagania te są uzasadnione i nie zakłócą swobodnego przepływu towarów.
Poprawka
6
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 20 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(20) Zasady dotyczące informacji o żywności powinny zakazywać stosowania informacji, które wprowadzałyby konsumenta w błąd lub przypisywałyby żywności właściwości lecznicze .
Aby zakazy te były skuteczne, powinny dotyczyć również reklamy i prezentacji żywności.
(20) Oprócz już istniejących przepisów zabraniających podawania błędnych informacji w reklamie zasady dotyczące informacji o żywności powinny zakazywać stosowania informacji, które wprowadzałyby konsumenta w błąd, zwłaszcza w odniesieniu do wartości energetycznej, pochodzenia i składników produktów żywnościowych .
Aby zakazy te były skuteczne, powinny dotyczyć również reklamy i prezentacji żywności.
Uzasadnienie
Należy zwrócić uwagę na już istniejące przepisy zabraniające podawania błędnych informacji w reklamie.
Reklamowanie produktu jako posiadającego właściwości lecznicze reguluje rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie oświadczeń żywieniowych i zdrowotnych w odniesieniu do środków spożywczych (WE nr 1924/2006).
Poprawka
7
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 22 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(22) Należy opracować wykaz wszystkich obowiązkowych informacji, które z zasady powinny być przekazywane w odniesieniu do każdej żywności przeznaczonej dla konsumenta finalnego i zakładów żywienia zbiorowego.
Ten wykaz powinien nadal obejmować informacje, które są już wymagane na mocy istniejącego prawodawstwa, ponieważ powszechnie uznaje się je za cenny dorobek prawny dotyczący informacji dla konsumenta.
(22) Należy opracować wykaz wszystkich obowiązkowych informacji, które powinny być przekazywane w odniesieniu do każdej żywności przeznaczonej dla konsumenta finalnego i zakładów żywienia zbiorowego.
Ten wykaz powinien nadal obejmować informacje, które są już wymagane na mocy istniejącego prawodawstwa, ponieważ powszechnie uznaje się je za cenny dorobek prawny dotyczący informacji dla konsumenta.
Poprawka
8
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 22 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(22a) Nowe technologie komunikacyjne i informacyjne mogą odgrywać ważną rolę w przekazywaniu konsumentom dodatkowych informacji, ponieważ pozwalają one na szybką i niezbyt kosztowną wymianę informacji.
Można sobie wyobrazić, że konsumenci mogliby uzyskiwać dodatkowe informacje za pośrednictwem elektronicznych tablic informacyjnych rozmieszczonych w supermarketach, które po odczytaniu kodu paskowego wyświetlałyby informacje o produkcie.
Podobnie, można sobie wyobrazić, że konsumenci mogliby również mieć dostęp do dodatkowych informacji za pośrednictwem strony internetowej.
Uzasadnienie
Nowe technologie mają ważną rolę do odegrania na rzecz lepszego zrozumienia przez konsumentów informacji dotyczących produktów, które kupują.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 23 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(23) W celu uwzględnienia zmian i nowych okoliczności w dziedzinie informacji o żywności, konieczne jest wprowadzenie przepisów uprawniających Komisję do zmiany wykazu obowiązkowych informacji poprzez dodawanie do niego lub usuwanie z niego danych szczegółowych oraz w celu umożliwienia udostępniania niektórych danych szczegółowych za pośrednictwem innych środków.
Konsultacja ze stronami zainteresowanymi powinna ułatwić dokonywanie terminowych i dobrze ukierunkowanych zmian wymagań dotyczących informacji o żywności.
(23) W celu uwzględnienia zmian i nowych okoliczności w dziedzinie informacji o żywności, konieczne jest wprowadzenie przepisów uprawniających Komisję do zmiany wykazu obowiązkowych informacji poprzez dodawanie do niego lub usuwanie z niego danych szczegółowych oraz w celu umożliwienia udostępniania niektórych danych szczegółowych za pośrednictwem innych środków.
Konsultacja publiczna ze wszystkimi stronami zainteresowanymi powinna ułatwić dokonywanie terminowych i dobrze ukierunkowanych zmian wymagań dotyczących informacji o żywności.
Uzasadnienie
Wszelkie zmiany w obowiązkowych wymaganiach dotyczących oznaczania mają znaczny wpływ na sektor napojów i produktów spożywczych.
Dlatego ważne jest, aby prawodawstwo stanowiło wyraźnie, że jeżeli rozważa się wprowadzenie nowych wymagań dotyczących oznaczania, konieczne są konsultacje ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, tak aby zagwarantować, że procedura jest przejrzysta, a wszystkie strony mają możliwość wyrażenia swojej opinii.
Poprawka
10
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 25 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać bardziej świadomych wyborów dotyczących żywności i diety.
Badania pokazują, że czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na jej odbiorców, a drobny druk stanowi jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów z etykietowania żywności.
(25) Etykiety żywności powinny być jasne i zrozumiałe, aby były pomocne dla konsumentów, którzy chcą dokonywać świadomych wyborów dotyczących żywności i diety.
Badania pokazują, że dobra czytelność jest ważnym elementem zwiększania prawdopodobieństwa, że informacje na etykiecie będą miały wpływ na jej odbiorców, a nieczytelne informacje o produkcie stanowią jedną z głównych przyczyn niezadowolenia konsumentów z etykietowania żywności.
Dlatego też elementy takie jak czcionka, kolor i kontrast powinny być rozpatrywane łącznie.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 28 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(28) Istnieją już szczególne przepisy wspólnotowe dotyczące etykietowania wina.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 1493/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina 1 określa wyczerpujący zestaw norm technicznych, obejmujących pełny zakres praktyk enologicznych, metod produkcji oraz środków prezentacji i etykietowania wina, zapewniając w ten sposób uwzględnienie wszystkich etapów łańcucha oraz ochronę i odpowiednie informowanie konsumentów.
W szczególności ten akt prawny zawiera dokładny i wyczerpujący opis substancji, które prawdopodobnie mogą być stosowane w procesie produkcji, wraz z określeniem warunków ich stosowania w postaci pozytywnej listy praktyk i procesów enologicznych; wszelkie praktyki nieujęte w tym wykazie są zabronione.
Z tego względu właściwe jest na tym etapie wyłączenie wina z obowiązku zamieszczania listy składników i informacji o wartości odżywczej.
Te same wyłączenia powinny mieć zastosowanie w stosunku do piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr […] z dnia […] w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 2 w celu zapewnienia spójnego podejścia i zgodności z warunkami ustanowionymi dla wina.
Niemniej jednak po pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie i może w razie konieczności zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.
(28) Istnieją już szczególne przepisy wspólnotowe dotyczące etykietowania wina.
Rozporządzenie Rady (WE) nr 479/2008 z dnia 29 kwietnia 2008 r. w sprawie wspólnej organizacji rynku wina zmieniające rozporządzenia (WE) nr 1493/1999, (WE) nr 1782/2003, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 3/2008 oraz uchylające rozporządzenia (EWG) nr 2392/86 i (WE) nr 1493/1999 1 określa wyczerpujący zestaw norm technicznych, obejmujących pełny zakres praktyk enologicznych, metod produkcji oraz środków prezentacji i etykietowania wina, zapewniając w ten sposób uwzględnienie wszystkich etapów łańcucha oraz ochronę i odpowiednie informowanie konsumentów.
W szczególności ten akt prawny zawiera dokładny i wyczerpujący opis substancji, które prawdopodobnie mogą być stosowane w procesie produkcji, wraz z określeniem warunków ich stosowania w postaci pozytywnej listy praktyk i procesów enologicznych; wszelkie praktyki nieujęte w tym wykazie są zabronione.
Z tego względu właściwe jest na tym etapie wyłączenie wina z obowiązku zamieszczania listy składników i informacji o wartości odżywczej.
Te same wyłączenia powinny mieć zastosowanie w stosunku do piwa , win likierowych, win musujących, win aromatyzowanych oraz podobnych produktów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, piwa owocowego , a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 110/2008 z dnia 15 stycznia 2008 r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 2 , w celu zapewnienia spójnego podejścia i zgodności z warunkami ustanowionymi dla wina.
Niemniej jednak po pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie i może w razie konieczności zaproponować szczególne wymogi w kontekście niniejszego rozporządzenia.
____________________
1 Dz.U. L 179 z 14.7.1999, str. 1 .
____________________
1 Dz.U. L 148 z 6.6.2008, s. 1.
2 Dz.U. L […] z […], s. […] .
2 Dz.U. L 39 z 13.2.2008, s. 16 .
Uzasadnienie
Wystąpiłaby sytuacja, w której wina aromatyzowane, których głównym składnikiem jest wino i do których dodaje się ograniczoną liczbę składników naturalnych, względem piw i destylatów, w przypadku których zezwala się na stosowanie sztucznych dodatków, byłyby dyskryminowane, co mogłoby grozić poważnymi następstwami w zakresie handlu niektórymi produktami.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 29 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(29) Należy zapewnić określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w przypadku gdy brak jego określenia mógłby wprowadzać konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca rzeczywistego pochodzenia danego produktu.
W innych przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności jest pozostawione uznaniu podmiotów działających na rynku spożywczym.
We wszystkich przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które zapewniają jednolite warunki dla przedstawicieli przemysłu i poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia żywności.
Takie kryteria nie powinny dotyczyć określeń dotyczących nazwy lub adresu podmiotu działającego na rynku spożywczym.
(29) Należy zapewnić określenie miejsca pochodzenia żywności, w przypadku gdy brak jego określenia mógłby wprowadzać konsumentów w błąd co do kraju lub miejsca rzeczywistego pochodzenia danego produktu.
Ponadto, aby zapewnić większą przejrzystość i identyfikowalność, należy wskazać miejsce pochodzenia w przypadku żywności nieprzetworzonej i jednoskładnikowej oraz w przypadku mięsnego lub mlecznego składnika podstawowego produktów wieloskładnikowych.
We wszystkich przypadkach określenie kraju lub miejsca pochodzenia żywności powinno być zapewnione w taki sposób, aby nie zmylić konsumenta, na podstawie jasno zdefiniowanych kryteriów, które zapewniają jednolite warunki dla przedstawicieli przemysłu i poprawiają zrozumienie przez konsumentów informacji dotyczących kraju lub miejsca pochodzenia żywności.
Uzasadnienie
Miejsce pochodzenia podstawowego składnika mięsnego lub mlecznego żywności powinno zostać wskazane na opakowaniu, aby każdy konsument mógł dokonać przemyślanego wyboru.
W odniesieniu do żywności wieloskładnikowej sprawozdawca jest świadom następstw dla producentów, zwłaszcza zaś konieczności systematycznej zmiany opakowań w zależności od pochodzenia dostaw.
Uważa jednak, że wysiłek ten jest konieczny dla zapewnienia konsumentom dobrobytu i sprawiedliwszego traktowania producentów.
Poprawka
13
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 34 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(34) Zasadniczo konsumenci nie zdają sobie sprawy z potencjalnego znaczenia napojów alkoholowych w ich ogólnej diecie.
Dlatego należy zapewnić przekazywanie informacji na temat wartości odżywczej tych napojów, w szczególności mieszanych napojów alkoholowych .
(34) Konsumenci powinni zdawać sobie sprawę z potencjalnego znaczenia napojów alkoholowych w ich ogólnej diecie.
Dlatego podczas okresu wyłączenia Komisja i właściwe zainteresowane strony powinny przeprowadzić badania, aby stwierdzić, jakie informacje będą najbardziej użyteczne dla konsumenta, a także określić najbardziej efektywny sposób ich przekazywania .
Uzasadnienie
Wyłączenie napojów alkoholowych z omawianego wniosku uzasadnia obecność w nich alkoholu.
Należy dopilnować, aby środki zorientowane na informowanie konsumentów nie wprowadzały ich w błąd, ani nie zachęcały do niewłaściwej konsumpcji.
Komisja i zainteresowane strony powinny zatem poszukiwać odpowiednich środków na rzecz użytecznego i skutecznego informowania konsumentów.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 37 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(37) Aby przekazywane informacje przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi informacyjnemu, w którym je wprowadzono, biorąc pod uwagę aktualną wiedzę na temat żywienia, powinny być one proste i łatwo zrozumiałe.
Przeprowadzone badania wskazują na to, że konsumenci za przydatne przy podejmowaniu decyzji zakupowych uważają informacje w głównym polu widzenia lub „z przodu opakowania” .
Dlatego w celu zapewnienia łatwego dostrzegania przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów żywności powinny one się znajdować w głównym polu widzenia etykiety .
(37) Aby przekazywane informacje przemawiały do przeciętnego konsumenta i służyły celowi informacyjnemu, w którym je wprowadzono, biorąc pod uwagę aktualną wiedzę na temat żywienia, powinny być one proste i łatwo zrozumiałe.
Przeprowadzone badania dotyczące rozmieszczenia takich informacji nie pozwalają na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków .
Dlatego w celu zapewnienia łatwego dostrzegania przez konsumentów podstawowych informacji żywieniowych przy dokonywaniu zakupów żywności wszystkie one powinny się znajdować w tym samym polu widzenia.
Uzasadnienie
Dla przeciętnego konsumenta zrozumienie etykiety byłoby wygodniejsze i łatwiejsze, gdyby wszystkie niezbędne informacje znajdowały się w tym samym polu widzenia.
Będzie to zatem oznaczało, że na etykiecie na tylnej części opakowania zostaną umieszczone wszystkie informacje niezbędne konsumentom do dokonywania świadomych wyborów.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 42 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(42) Państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości przyjmowania przepisów innych niż określone w niniejszym rozporządzeniu w dziedzinie, którą ono harmonizuje, chyba że jest to wyraźnie w nim wskazane.
(42) Państwa członkowskie nie powinny mieć możliwości przyjmowania przepisów innych niż określone w niniejszym rozporządzeniu w dziedzinie, którą ono harmonizuje, chyba że jest to wyraźnie w nim wskazane.
Ponadto, ponieważ krajowe wymagania dotyczące etykietowania mogą stwarzać przeszkody dla swobodnego przepływu na rynku wewnętrznym, państwa członkowskie powinny wykazać, dlaczego takie środki są niezbędne, a także określić środki, które podejmą, aby zagwarantować, że są one stosowane w sposób, który jak najmniej ogranicza handel.
Uzasadnienie
Jedną z najważniejszych przyczyn leżących u podstaw przedmiotowego wniosku jest uproszczenie zasad i zapewnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Ponieważ przepisy krajowe powodują dodatkowe koszty dla przemysłu i komplikują swobodny przepływ towarów, należy wymagać dowodów, które uzasadnią ich wprowadzenie i wykażą, że ich stosowanie jest zgodne z zasadą swobodnego przepływu towarów.
Poprawka
16
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Punkt 49 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(49) Aby umożliwić zainteresowanym stronom, w tym zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom, przekazywanie informacji żywieniowych na ich produktach, konieczne jest stopniowe wdrażanie środków wprowadzających obowiązek zamieszczania informacji żywieniowych w trakcie wydłużonych okresów przejściowych, z uwzględnieniem dodatkowego okresu przejściowego dla mikroprzedsiębiorstw.
(49) Aby umożliwić zainteresowanym stronom, w tym zwłaszcza małym i średnim przedsiębiorstwom, przekazywanie informacji żywieniowych na ich produktach, konieczne jest stopniowe wdrażanie środków wprowadzających obowiązek zamieszczania informacji żywieniowych w trakcie odpowiednich okresów przejściowych, z uwzględnieniem dodatkowego okresu przejściowego dla mikroprzedsiębiorstw.
Należy również przewidzieć unijną pomoc finansową, aby pomóc małym i średnim przedsiębiorstwom sektora rolnego w uzyskaniu wiedzy naukowej niezbędnej do oceny wartości odżywczej produktów.
Przedsiębiorcy rolni powinni również korzystać z programów szkoleniowych, by mogli zwiększać swoje kompetencje w tym zakresie.
Poprawka
17
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 1 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3a.
Środki spożywcze pochodzące z krajów trzecich mogą podlegać dystrybucji na rynku UE po spełnieniu wymogów tego rozporządzenia.
Uzasadnienie
W interesie konsumentów produkty spożywcze pochodzące z krajów trzecich muszą spełniać wymogi w zakresie etykietowania.
Poprawka
18
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera g)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
g) „miejsce pochodzenia” oznacza jakiekolwiek miejsce , z którego według zamieszczonych wskazań pochodzi żywność, a które nie stanowi „kraju pochodzenia”, zgodnie z jego określeniem zawartym w art. 23–26 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92;
g) „miejsce pochodzenia” oznacza miejsce , kraj lub region, w których całkowicie uzyskuje się produkty lub składniki, zgodnie z art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92;
Uzasadnienie
Należy poprawnie określić miejsce pochodzenia.
Art. 23 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 zawiera definicję trafną w opinii sprawozdawcy, choć użyte francuskie słowo „uzyskiwać” jest niezręczne.
Przede wszystkim przez wyrażenie „uzyskiwać w danym miejscu” można rozumieć owoce i rośliny, które są tam uprawiane oraz zwierzęta, które się tam urodziły i są hodowane.
Sprawozdawca sprzeciwia się uznaniu miejsca przetwarzania za miejsce pochodzenia.
Poprawka
19
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera g a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ga) „kraj pochodzenia” oznacza miejsce pochodzenia produktu rolnego lub jego składnika, zgodnie z art. 23-26 rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 Rady;
Uzasadnienie
Należy dodać definicję „kraju pochodzenia”, aby odróżnić ją od definicji „miejsca pochodzenia”.
Poprawka
20
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 2 – ustęp 2 – litera p)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
p) „istotny składnik” oznacza składnik żywności, który stanowi więcej niż 50 % takiej żywności;
skreślony
Poprawka
21
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
W przypadku gdy prawo dotyczące informacji o żywności ustanawia nowe wymagania, należy uwzględnić potrzebę okresu przejściowego po wejściu w życie nowych wymagań, w trakcie którego żywność oznaczona etykietami niezgodnymi z nowymi wymaganiami może być wprowadzana do obrotu, a zapasy takiej żywności, które zostały wprowadzone do obrotu przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.
3.
W przypadku gdy prawo dotyczące informacji o żywności ustanawia nowe wymagania, jeżeli wymagania takie nie odnoszą się do ochrony zdrowia ludzkiego, należy zapewnić okres przejściowy po wejściu w życie nowych wymagań, w trakcie którego żywność oznaczona etykietami niezgodnymi z nowymi wymaganiami może być wprowadzana do obrotu, a zapasy takiej żywności, które zostały wprowadzone do obrotu przed zakończeniem okresu przejściowego, mogą być sprzedawane aż do ich wyczerpania.
Uzasadnienie
Aby umożliwić sprawne funkcjonowanie rynku wewnętrznego oraz zminimalizować ilość odpadów opakowaniowych, naturalną rzeczą jest ustanowienie okresu przejściowego, w którym wprowadza się nowe wymogi w zakresie etykietowania, chyba że wymogi te odnoszą się do bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia obywateli – w takim przypadku okres przejściowy może nie być rozwiązaniem właściwym.
Poprawka
22
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 3 – ustęp 3 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Nowe przepisy dotyczące oznaczania wdraża się na podstawie jednolitych okresów wykonania, które określa Komisja po konsultacji z zainteresowanymi stronami, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 290 TFUE.
Uzasadnienie
Częściowe wdrażanie nowych przepisów dotyczących oznaczania żywności pomimo okresów przejściowych ma znaczny wpływ na koszty sporządzania nowych etykiet oraz na zarządzanie zasobami produktów, opakowaniami oraz etykietami.
Nowe prawo dotyczące informacji na temat żywności powinno zatem zostać wdrożone w jednolitym okresie, tak jak pierwotnie proponowała Komisja.
Poprawka
23
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) informacje o tożsamości i składzie, właściwościach lub innych cechach żywności;
a) informacje o tożsamości i składzie, ilości, właściwościach lub innych cechach żywności;
Poprawka
24
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera b) – podpunkt iii
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(iii) skutków zdrowotnych, łącznie z zagrożeniami i konsekwencjami związanymi ze szkodliwym i niebezpiecznym spożywaniem żywności;
skreślony
Poprawka
25
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 4 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Przy rozważaniu zapotrzebowania na obowiązkowe informacje o żywności należy uwzględnić rozpowszechnione zapotrzebowanie ze strony większości konsumentów na niektóre informacje , które uważają za szczególnie cenne, lub wszelkie ogólnie akceptowane korzyści dla konsumentów , umożliwiające im dokonywanie świadomych wyborów.
2.
Przy rozważaniu zapotrzebowania na obowiązkowe informacje o żywności należy uwzględnić potencjalne koszty i korzyści dla zainteresowanych stron związane z dostarczaniem niektórych informacji , które uważają za szczególnie cenne, lub wszelkie ogólnie akceptowane korzyści, umożliwiające konsumentom dokonywanie świadomych wyborów.
Uzasadnienie
Wprowadzenie nowych zasad etykietowania powinno nastąpić jedynie wówczas, kiedy poparte dowodami badania wykażą zalety nowych wymagań.
Koszty przekazywania nowych informacji powinny być współmierne.
Zmiany etykiet mają istotny wpływ na producentów z UE, jak również na przywóz z krajów trzecich.
Należy znaleźć równowagę między potrzebami konsumentów i producentów.
Poprawka
26
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 114 TFUE Parlament Europejski i Rada mogą sporządzić niewyczerpujący wykaz oświadczeń i terminów, których stosowanie, zgodnie z ust. 1, jest w każdym przypadku zabronione lub ograniczone.
Uzasadnienie
Proponowana poprawka ma na celu utrzymanie przepisu istniejącego w prawie UE dotyczącym żywności (dyrektywa 2000/13/WE), zobowiązującego państwa członkowskie do zbiorowego działania, jeżeli zaistnieje konieczność ograniczenia stosowania konkretnych oświadczeń na etykietach i terminów.
Jeżeli nie będzie takiego przepisu, poszczególne państwa mogą przyjmować własne przepisy i jest prawdopodobne, że definicje w poszczególnych państwach członkowskich będą się różnić, co stworzy bariery w handlu na rynku wewnętrznym.
Poprawka
27
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 7 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Z zastrzeżeniem odstępstw przewidzianych w prawodawstwie wspólnotowym mającym zastosowanie do naturalnych wód mineralnych i żywności specjalnego przeznaczenia żywieniowego, informacje o żywności nie mogą przypisywać jakiejkolwiek żywności właściwości zapobiegania chorobom lub leczenia chorób ludzi bądź też odwoływać się do takich właściwości.
Nie dotyczy polskiej wersji tekstu.
Poprawka
28
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 8 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Podmioty działające na rynku spożywczym dopilnowują, aby w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą informacje dotyczące żywności niepaczkowanej były przekazywane do podmiotu gospodarczego otrzymującego żywność, aby umożliwić , w stosownych przypadkach, przekazywanie obowiązkowych informacji o żywności określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) do c) i lit. f) konsumentom finalnym .
5.
Podmioty działające na rynku spożywczym dopilnowują, aby w przedsiębiorstwach pozostających pod ich kontrolą informacje dotyczące żywności niepaczkowanej były dostępne dla podmiotu gospodarczego przygotowującego żywność, aby umożliwić mu przekazywanie konsumentom finalnym, na żądanie, obowiązkowych informacji o żywności określonych w art. 9 ust. 1 lit. a) do c) i lit. f).
Poprawka
29
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera e)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
e) ilość netto żywności;
e) ilość netto żywności w momencie pakowania ;
Uzasadnienie
W okresie pomiędzy produkcją a sprzedażą i konsumpcją ilość netto żywności może ulec zmianie.
Producent ma jedynie wpływ na ilość netto w momencie pakowania i nie może ponosić odpowiedzialności za ewentualną zmianę ilości netto w momencie sprzedaży i/lub spożycia żywności.
Poprawka
30
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera h)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
h) nazwa lub firma i adres wytwórcy lub podmiotu pakującego albo sprzedawcy posiadającego siedzibę we Wspólnocie ;
h) nazwa , firma lub znak handlowy i adres wytwórcy posiadającego siedzibę w Unii lub podmiotu pakującego albo importera w przypadku produktów pochodzących z krajów trzecich ;
Uzasadnienie
W myśl równego traktowania produktów wspólnotowych i importowanych w przypadku produktów importowanych z krajów trzecich istotne jest podanie informacji o importerze.
Poprawka
31
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera i)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
i) kraj lub miejsce pochodzenia, w przypadku gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby w istotnym stopniu wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w szczególności gdyby informacje towarzyszące żywności lub etykieta jako całość mogły sugerować, że żywność pochodzi z innego miejsca lub kraju ; w takich wypadkach informacja powinna być zgodna z przepisami określonymi w art. 35 ust. 3 i 4 oraz ustanowionymi w art. 35 ust. 5;
i) należy wskazać miejsce pochodzenia
- w przypadku gdy zaniechanie ich wskazania mogłoby w istotnym stopniu wprowadzać w błąd konsumenta co do rzeczywistego kraju lub miejsca pochodzenia żywności, w szczególności gdyby informacje towarzyszące żywności lub etykieta jako całość mogły sugerować, że żywność pochodzi z innego miejsca lub kraju ;
- w przypadku żywności nieprzetworzonej i jednoskładnikowej;
- w przypadku mięsnych lub mlecznych składników żywności wieloskładnikowej.
W przypadku mięsa innego niż wołowina i cielęcina miejsce pochodzenia może odnosić się do pojedynczego miejsca pochodzenia wyłącznie wówczas, gdy zwierzęta urodziły się, były hodowane i zostały ubite w tym samym kraju lub miejscu.
We wszystkich pozostałych przypadkach należy podać informacje o każdym z poszczególnych miejsc urodzenia, hodowli i uboju.
Poprawka
32
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 1 – litera j)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
j) instrukcja użycia, w przypadku gdy byłoby niemożliwe właściwe użycie środka spożywczego w razie braku takich instrukcji ;
j) instrukcja użycia, w przypadku gdy byłoby niebezpieczne użycie produktu w formie, w jakiej jest on sprzedawany ;
Uzasadnienie
Pierwotne sformułowanie skutkowałoby umieszczaniem na przykład na opakowaniach soli lub mąki informacji o możliwych zastosowaniach produktu.
Głównym celem jest zagwarantowanie bezpieczeństwa.
Poprawka
33
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 9 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może zmienić wykaz obowiązkowych danych szczegółowych określony w ust. 1.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Zważywszy na znaczenie tego przepisu, nie należy nadawać Komisji wyłącznych uprawnień do zmiany wykazu obowiązkowych danych szczegółowych.
Poprawka
34
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 – ustęp 1a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1a) Państwa członkowskie mogą przyjmować środki stanowiące odstępstwo od art. 9 ust. 1 i art. 10 ust. 2 w przypadku mleka i produktów mlecznych sprzedawanych w butelkach szklanych przeznaczonych do ponownego użycia.
Państwa członkowskie bezzwłocznie przekazują Komisji tekst tych środków.
Poprawka
35
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 11 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 11a
Wyjątki w przypadku mikroprzedsiębiorstw i rolników
Ręcznie wytwarzane produkty produkowane przez mikroprzedsiębiorstwa i rolników są wyłączone z zakresu wymogu określonego w art. 9 ust. 1 lit. l).
Mogą one także zostać wyłączone z zakresu wymagań informacyjnych określonych w art. 9 ust. 1 lit. b, c, d, g, h, i, j, k, jeżeli produkty te są sprzedawane w miejscu wytwarzania, a sprzedający są w stanie podać odpowiednie informacje.
Uzasadnienie
Należy unikać niepotrzebnych obciążeń w przypadku mikroprzedsiębiorstw i rolników.
Poprawka
36
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 12 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Metrologia obejmuje metody i techniki stosowane do określenia modelu odzwierciedlającego rzeczywistość.
Poprawka
37
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może ustanowić udostępnianie niektórych obowiązkowych danych szczegółowych w inny sposób, niż na opakowaniu lub na etykiecie, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad i wymagań określonych w rozdziale II niniejszego rozporządzenia.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3 .
3.
Z myślą o jak najdalej idącym zredukowaniu opakowań Komisja sprzyja udostępnianiu obowiązkowych danych szczegółowych w inny sposób niż na opakowaniu lub na etykiecie, zwłaszcza dzięki nowym technologiom informacyjnym i komunikacyjnym takim jak internet, pod warunkiem spełnienia ogólnych zasad i wymagań określonych w rozdziale II niniejszego rozporządzenia.
Środki te , mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 290 TFUE .
Poprawka
38
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 13 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
W przypadku żywności niepaczkowanej zastosowanie mają przepisy art. 41.
4.
W przypadku żywności niepaczkowanej lub pakowanej w miejscu sprzedaży zastosowanie mają przepisy art. 41.
Niezależnie od powyższego na życzenie konsumenta przekazuje mu się informacje w miejscu sprzedaży zgodnie z art. 9 ust. 1 lit. c).
Poprawka
39
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Bez uszczerbku dla szczególnego prawodawstwa wspólnotowego mającego zastosowanie do określonych rodzajów żywności, w odniesieniu do wymogów wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1, jeśli znajdują się na opakowaniu lub w załączonej do niego etykiecie, muszą być wydrukowane z użyciem znaków o rozmiarze czcionki co najmniej 3 mm i prezentowane w taki sposób, aby zapewnić znaczny kontrast pomiędzy drukiem a tłem .
1.
Bez uszczerbku dla szczególnego prawodawstwa wspólnotowego mającego zastosowanie do określonych rodzajów żywności, w odniesieniu do wymogów wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a)–k), obowiązkowe dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1, jeśli znajdują się na opakowaniu lub etykiecie, muszą być wydrukowane z użyciem czytelnych znaków o rozmiarze:
– co najmniej 1 mm w przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia lub etykieta ma rozmiary między 25 a 100 cm 2 ;
- co najmniej 1,2 mm w przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia lub etykieta ma rozmiary ponad 100 cm 2 .
Poprawka
40
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 1 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Kolor tła etykiety odróżnia się od koloru tła produktu tak, aby powstał kontrast, który zapewni czytelność i zrozumienie przedstawionych informacji.
Poprawka
41
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Komisja może przyjąć szczegółowe zasady dotyczące prezentacji obowiązkowych danych szczegółowych i rozszerzenia wymagań, o których mowa w ust. 2, na dodatkowe obowiązkowe dane szczegółowe w odniesieniu do szczególnych kategorii lub rodzajów żywności, o których mowa w art. 10 i 38.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Poprawka
42
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Minimalny rozmiar czcionki, o którym mowa w ust. 1, nie ma zastosowania w przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia ma pole mniejsze niż 10 cm2.
skreślony
Poprawka
43
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5a.
Skróty, w tym inicjały, nie mogą być stosowane w przypadku, gdy mogłyby wprowadzić konsumentów w błąd.
Poprawka
44
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Obowiązkowe informacje o żywności muszą być umieszczone w widocznym miejscu w taki sposób, aby były dobrze widoczne, czytelne oraz, w stosownych przypadkach, nieusuwalne.
Nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte, przyćmione lub przerwane jakimikolwiek innymi nadrukami, obrazami czy innym materiałem.
6.
Obowiązkowe informacje o żywności muszą być umieszczone w widocznym miejscu w taki sposób, aby były dobrze widoczne, czytelne oraz, w stosownych przypadkach, nieusuwalne.
Nie mogą być w żaden sposób ukryte, zasłonięte, przyćmione lub przerwane jakimikolwiek innymi nadrukami, obrazami , innym materiałem czy też samym opakowaniem, np.w miejscu sklejenia .
Uzasadnienie
Niezbędne uzupełnienie.
Decyzja o tym, jakie informacje niepotrzebnie pochłaniają uwagę, byłaby przedmiotem najróżniejszych interpretacji, które zagroziłyby tym samym pewności prawnej sprzedawców żywności.
Poprawka
45
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6a.
W przypadku środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego w rozumieniu dyrektywy Rady 89/398/EWG z dnia 3 maja 1989 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego 1 , w odniesieniu do których prawodawstwo unijne ustanawia obowiązki etykietowania wykraczające poza informacje określone w art. 9 ust. 1, rozmiar czcionki spełnia wymogi czytelności dla konsumenta oraz wymogi dotyczące dodatkowych informacji związanych ze specjalnym przeznaczeniem tych produktów.
1 Dz.U. L 186 z 30.6.1989, s. 1.
Poprawka
46
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 6 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6b.
Umieszczanie obowiązkowych informacji nie może prowadzić do zwiększenia rozmiaru i/lub masy materiału służącego do pakowania lub pojemnika na żywność i nie może zwiększać obciążenia dla środowiska.
Uzasadnienie
Obowiązkowe umieszczanie informacji o żywności może dać podmiotom działającym na rynku powód do zmiany rozmiarów opakowań, co pociąga za sobą ryzyko wzrostu ilości pochodzących z nich odpadów.
Byłoby to sprzeczne z zasadą zapobiegania, która stanowi podstawę przepisów Unii Europejskiej w zakresie zarządzania odpadami.
Poprawka
47
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 14 – ustęp 6 c (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6c.
Etykiety stosowane do przedstawiania obowiązkowych informacji na temat żywności nie mogą być wykonywane z materiałów, które by w znaczny sposób utrudniały lub uniemożliwiały ponowne wykorzystanie lub recykling materiałów, z których wykonano opakowanie lub pojemnik na żywność.
Uzasadnienie
Zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi zarządzania odpadami, należy poczynić starania, aby umożliwić ponowne wykorzystanie lub recykling materiałów zastosowanych do pakowania w możliwie największym stopniu.
Wykonywanie etykiet z materiałów różnych od tych zastosowanych do pakowania może w znacznym stopniu utrudnić należyte zarządzanie odpadami.
Poprawka
48
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 16 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Na swoim własnym terytorium państwa członkowskie, w których żywność znajduje się w obrocie, mogą określić, że dane szczegółowe muszą być podawane w jednym lub kilku językach urzędowych Wspólnoty.
2.
Na swoim własnym terytorium państwa członkowskie, w których żywność znajduje się w obrocie, mogą określić, że dane szczegółowe muszą być podawane w jednym lub kilku językach urzędowych Wspólnoty lub w innych językach używanych w danym państwie .
Poprawka
49
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W przypadku szklanych butelek przeznaczonych do ponownego użycia, które są trwale oznakowane i które z tego powodu nie mają etykiet, opasek czy pierścieni, obowiązkowe są jedynie dane szczegółowe wymienione w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e), f) i l).
skreślony
Poprawka
50
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 17 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia jest mniejsza niż 10 cm 2 , obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na pojemniku jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f).
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), należy podawać za pośrednictwem innych środków lub udostępniać na życzenie konsumenta.
2.
W przypadku opakowań lub pojemników, których największa powierzchnia pod nadruk jest mniejsza niż 80 cm 2 , obowiązkowe jest zamieszczanie na opakowaniu lub na pojemniku jedynie danych szczegółowych wymienionych w art. 9 ust. 1 lit. a), c), e) i f) oraz w art. 29 ust. 1 lit. a) .
Zamieszczenie dodatkowych informacji na opakowaniu jest możliwe na zasadzie dobrowolności.
Dane szczegółowe, o których mowa w art. 9 ust. 1 lit. b), należy podawać za pośrednictwem innych środków lub udostępniać na życzenie konsumenta.
Uzasadnienie
Informacja o wartości energetycznej produktu żywnościowego jest ważna i może decydować o zakupie danego produktu.
Możliwe powinno być zamieszczanie dodatkowych dobrowolnych informacji od producenta.
Poprawka
51
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 19 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Na końcu listy składników, o której mowa w ust. 1, mogą zostać wymienione w dowolnym porządku następujące składniki: przyprawy lub zioła (z wyjątkiem soli), naturalne i syntetyczne środki aromatyzujące, środki poprawiające smak, dodatki do żywności, witaminy i składniki odżywcze, minerały i sole mineralne.
Poprawka
52
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 20 – ustęp 1 – litera e)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
e) wino, zgodnie z jego definicją w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1493/1999, piwo , a także napoje spirytusowe zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr […] z dnia […] r. w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 .
Po pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania art. 19 w odniesieniu do tych produktów; sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć szczególne środki określające zasady oznaczania składników na etykiecie.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3 .
e) napoje o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo z wyjątkiem mieszanych napojów alkoholowych, („alkopopów”); przede wszystkim wino i produkty winiarskie zgodnie z ich definicją w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 oraz w art. 2 ust. 1 rozporządzeniu Rady (EWG) nr 1601/91 określającego ogólne zasady definicji, opisu i prezentacji win aromatyzowanych, aromatyzowanych napojów winopochodnych i aromatyzowanych koktajli winopochodnych 1 , podobnych produktów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, cydru, perry, piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 .
Dnia ... * najpóźniej Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania art. 19 w odniesieniu do tych produktów; sprawozdaniu mogą towarzyszyć szczególne środki określające zasady oznaczania składników na etykiecie.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się , w razie potrzeby, zgodnie z poniższą procedurą:
i) w odniesieniu do produktów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008, zgodnie z procedurą określoną w art. 113 ust. 2 tego rozporządzenia;
ii) w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91 zgodnie z procedurą określoną w art. 14 tego rozporządzenia;
(iii) w odniesieniu do produktów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 110/2008, zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 3 tego rozporządzenia;
iv) w odniesieniu do pozostałych produktów stosuje się procedurę określoną w art. 290 TFUE.
Bez uszczerbku dla szczegółów określonych w wyżej wymienionych procedurach w odniesieniu do produktów, o których mowa w punktach i), ii) oraz iii), środki stosowane są konsekwentnie i zaczynają obowiązywać jednocześnie dla wszystkich wymienionych produktów.
___________ *Dz.U.: pięć lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
1 Dz.U. L 149 z 16.6.1991, s. 1.
Poprawka
53
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 22 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Jeśli jest to konieczne, szczegółowe zasady prezentacji oznaczenia wskazanego w akapicie pierwszym mogą być przyjmowane zgodnie z następującymi procedurami:
i) w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 1 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 479/2008, zgodnie z procedurą określoną w art. 113 ust. 1 tego rozporządzenia;
ii) w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91, zgodnie z procedurą określoną w art. 13 tego rozporządzenia;
(iii) w odniesieniu do produktów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 110/2008, zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2 tego rozporządzenia;
iv) w odniesieniu do pozostałych napojów alkoholowych stosuje się procedurę określoną w art. 290 TFUE.
Poprawka
54
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 23 – ustęp 1 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) dany składnik lub dana kategoria składników są podkreślone w oznakowaniu słownie, obrazowo lub graficznie; lub
b) dany składnik lub dana kategoria składników są podkreślone w oznakowaniu słownie, obrazowo lub graficznie w celu zachowania zgodności z zasadą metrologii oraz uniknięcia wprowadzających w błąd informacji ; lub
Poprawka
55
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 26 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Instrukcje użycia żywności oznaczane są w taki sposób, aby umożliwić jej właściwe użycie.
1.
Instrukcje przechowywania i sposób użycia żywności oznaczane są w taki sposób, aby umożliwić jej właściwe użycie.
Poprawka
56
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 27 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 27a
Informacja o sposobie hodowli zwierząt gospodarskich
Zgodnie z procedurą określoną w art. 290 TFUE Komisja ustanowi najpóźniej do 31 grudnia 2010 r. specyficzne kryteria dotyczące informacji o sposobie hodowli różnych gatunków zwierząt, od których pochodzi mięso, produkty mięsne i mleko, wzorując je na znakowaniu jaj zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 557/2007 z dnia 23 maja 2007 r. wraz z przepisami wykonawczymi do rozporządzenia Rady (WE) nr 1028/2006 w sprawie norm handlowych w odniesieniu do jaj 1 .
Na tej podstawie znakowana będzie żywność, w skład której wchodzi mleko i mięso.
____________________
1 Dz.U. L 132 z 24.5.2007, s. 1.
Poprawka
57
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) ilość tłuszczu, nasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodanów ze szczególnym uwzględnieniem cukrów, oraz soli.
b) ilość białka, tłuszczu, nasyconych kwasów tłuszczowych, przemysłowych trans kwasów tłuszczowych, węglowodanów ze szczególnym uwzględnieniem cukrów naturalnych i dodanych , oraz soli.
Uzasadnienie
Ilość izomerów trans kwasów tłuszczowych powinna być uwzględniona w obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, aby konsumenci mogli poznać cały skład odżywczy żywności.
Kwasy tłuszczowe trans podnoszą poziom złego cholesterolu (LDL) i obniżają poziom dobrego cholesterolu (HDL).
Należy również określić proporcję cukrów naturalnych i cukrów dodanych, aby poinformować rzetelniej konsumenta.
W rzeczywistości cukry dodane mają taką samą wartość kaloryczną co cukry naturalne, ale przekształcają się w większym stopniu w tłuszcz, jeśli nie zostaną spalone.
Poprawka
58
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do wina zgodnie z jego definicją w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1493/1999, piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr […] z dnia […] w sprawie definicji, opisu, prezentacji, etykietowania i ochrony oznaczeń geograficznych napojów spirytusowych oraz uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 1576/89 .
Po [pięciu latach od wejścia w życie niniejszego rozporządzenia] Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania niniejszego ustępu w odniesieniu do tych produktów; sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć szczególne środki określające zasady zamieszczania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3 .
Niniejszy ustęp nie ma zastosowania do napojów o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo z wyjątkiem mieszanych napojów alkoholowych, zwanych również alkopopami.
W szczególności niniejszy ustęp nie ma zastosowania do wina lub produktów winiarskich, zgodnie z definicją w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008 oraz w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1601/1991, podobnych produktów uzyskanych z owoców innych niż winogrona, cydru, perry , piwa, a także napojów spirytusowych zgodnie z ich definicją w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 110/2008 .
Dnia ... * najpóźniej Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania art. 19 do tych produktów; sprawozdaniu temu mogą towarzyszyć szczególne środki określające zasady zamieszczania obowiązkowej informacji o wartości odżywczej w odniesieniu do tych produktów.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się , w razie potrzeby, zgodnie z poniższą procedurą:
i) w odniesieniu do produktów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 479/2008, zgodnie z procedurą określoną w art. 113 ust. 2 tego rozporządzenia;
ii) w odniesieniu do produktów, o których mowa w art. 2 ust. 1 rozporządzenia (EWG) nr 1601/91, zgodnie z procedurą określoną w art. 14 tego rozporządzenia;
(iii) w odniesieniu do produktów, o których mowa w rozporządzeniu (WE) nr 110/2008, zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 3 tego rozporządzenia;
iv) w odniesieniu do pozostałych produktów stosuje się procedurę określoną w art. 290 TFUE.
Bez uszczerbku dla szczegółów określonych w wyżej wymienionych procedurach w odniesieniu do produktów, o których mowa w punktach i), ii) oraz iii), środki stosowane są konsekwentnie i zaczynają obowiązywać jednocześnie dla wszystkich wymienionych produktów.
___________ *Dz.U.: w pięć lat od daty wejścia w życie niniejszego rozporządzenia.
Poprawka
59
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) kwasy tłuszczowe jednonienasycone;
b) kwasy tłuszczowe jednonienasycone (w tym występujące w nich Omega -9) ;
Poprawka
60
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) kwasy tłuszczowe wielonienasycone;
c) kwasy tłuszczowe wielonienasycone (w tym omega-3 i/lub ALA oraz DHA/EPA, omega-6) ;
Poprawka
61
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera c a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ca) cholesterol;
Poprawka
62
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera f)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
f) błonnik;
skreślony
Poprawka
63
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera g)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
g) białko;
skreślony
Poprawka
64
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – litera h a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ha) inne substancje wymienione w załączniku XIII część A.
Poprawka
65
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 29 – ustęp 2 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
może ona również obejmować składniki należące do powyższych kategorii.
Poprawka
66
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Ilość energii i składników odżywczych, o których mowa w ust. 1, jest wyrażana w przeliczeniu na 100 g lub na 100 ml lub , z zastrzeżeniem przepisów art. 32 ust. 2 i 3, na porcję.
2.
Ilość energii i składników odżywczych, o których mowa w ust. 1, jest wyrażana w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml, a z zastrzeżeniem przepisów art. 32 na porcję lub jednostkę .
Uzasadnienie
Aby konsument mógł skutecznie porównać produkty, które zamierza nabyć, niezbędne jest, by ilość energii i składników odżywczych zawsze określano w przeliczeniu na 100 g lub 100 ml, z wyjątkiem, który został przedstawiony w art. 32.
Poprawka
67
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 31 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Obowiązkowa informacja o wartości odżywczej musi być wyrażona, w zależności od sytuacji, jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w części B załącznika XI, w przeliczeniu na 100 g, na 100 ml lub na porcję.
O ile jest podawana informacja o witaminach i składnikach mineralnych, jest ona również wyrażana jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w punkcie 1 części A załącznika XI.
3.
Ewentualne dobrowolne dodatkowe oznaczenie wartości odżywczej musi być podane w tabeli i wyrażone jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w części B załącznika XI, w przeliczeniu na 100 g, na 100 ml oraz zgodnie z art. 31 ust. 2 na porcję.
O ile jest podawana informacja o witaminach i składnikach mineralnych, jest ona wyrażana we wszystkich przypadkach jako wartość procentowa referencyjnych wartości spożycia ustanowionych w punkcie 1 części A załącznika XI.
Uzasadnienie
Celowe jest ustalenie przepisów dotyczących ewentualnego dobrowolnego dodatkowego oznaczenia, aby osiągnąć w takich przypadkach pewien stopień standaryzacji i aby uniknąć możliwego wprowadzania konsumentów w błąd.
Poprawka
68
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 32 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Informacja o wartości odżywczej może być wyrażana wyłącznie w przeliczeniu na porcję, jeśli żywność jest paczkowana w pojedyncze porcje .
2.
Informacja o wartości odżywczej może być wyrażana wyłącznie w przeliczeniu na porcję lub jednostkę , jeśli waga żywności, o której mowa w ust. 1, jest niższa niż 100 g .
Uzasadnienie
W przypadku gdy żywność jest rzadko spożywana w przeliczeniu na 100 g (np. guma do żucia lub cukierki), właściwe jest wskazanie informacji o wartości odżywczej dla 100 g.
Jeżeli żywność jest konfekcjonowana w zapakowanych indywidualnych porcjach lub jednostkach, które są sobie równe, dozwolone jest wskazanie wartości odżywczej w przeliczeniu na porcję lub jednostkę.
Poprawka
69
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 33 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Takie dodatkowe formy wyrażania ilości, o którym mowa w ust. 1, muszą być określone w ramach systemu krajowego, o którym mowa w art. 44.
2.
Zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 290 TFUE, Komisja ustanawia warunki stosowania tych dodatkowych form wyrażania ilości.
Kryteria opierają się na wiedzy naukowej na temat diety i żywienia oraz ich wpływu na zdrowie.
Aby określić te kryteria, Komisja zwraca się do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności o dostarczenie odpowiedniej opinii naukowej w ciągu dwunastu miesięcy.
Uzasadnienie
Należy zezwolić na dodatkowe formy wyrażania informacji żywieniowych.
Warunki stosowania takich form powinny być jednak ustanawiane na szczeblu wspólnotowym.
Poprawka
70
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Dane szczegółowe , o których mowa w art. 31 ust. 2, odnoszące się do obowiązkowej informacji o wartości odżywczej, muszą być umieszczone w głównym polu widzenia.
Muszą być prezentowane , w stosownych przypadkach, łącznie w jasnym formacie, w następującym porządku: wartość energetyczna, tłuszcz, nasycone kwasy tłuszczowe, węglowodany ze szczególnym uwzględnieniem cukrów oraz sól.
1.
Dane szczegółowe dotyczące informacji o wartości odżywczej podane zgodnie z art. 31 ust. 1 i 2 muszą być umieszczone w tym samym polu widzenia , tak aby tworzyły całość w jednym miejscu w formie tabeli .
Dane obowiązkowe muszą być prezentowane w następującym porządku: wartość energetyczna, białko, tłuszcz, nasycone kwasy tłuszczowe, przemysłowe trans kwasy tłuszczowe, węglowodany ze szczególnym uwzględnieniem cukrów naturalnych i dodanych, błonnik oraz sól.
Dodatkowe dobrowolne dane podaje się w kolejności określonej w załączniku XIII.
Poprawka
71
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Oznaczenie zawartości energetycznej obowiązujące na mocy art. 29 ust. 1 lit. a) i części B załącznika XI, oprócz przedstawienia zgodnie z art. 34 ust. 1 w kcal na 100g/ml lub, w stosownych przypadkach, na porcję zgodnie z art. 31 ust. 2, musi być podane na przodzie opakowania w jego prawej dolnej części.
Poprawka
72
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2 a.
Jeżeli podanie informacji o wartości odżywczej w przypadku żywności, o której mowa w załączniku IV, jest obowiązkowe ze względu na oświadczenia żywieniowe lub zdrowotne, informacja taka nie musi być umieszczona w głównym polu widzenia.
Uzasadnienie
In Anhang IV aufgeführte Lebensmittel sind von der vorgeschriebenen Nährwertdeklaration ausgenommen, da sie nicht signifikante Mengen von Nährstoffen enthalten.
Nach Artikel 7 der Verordnung (EG) Nr. 1924/2006 und Artikel 17 Absatz 3 des gegenwärtigen Entwurfes sind jedoch alle – auch die in Anhang IV aufgeführten – Lebensmittel zu einer Nährwertdeklaration verpflichtet, wenn sie eine nährwert- oder gesundheitsbezogene Angabe machen.
Wenn Lebensmittel, die in Anhang IV aufgeführt werden, eine nährwert- oder gesundheitsbezogene Angabe machen, sollten sie deshalb von der Verpflichtung, dass sich die Nährwertdeklaration im Hauptblickfeld befinden muss, ausgenommen werden .
Poprawka
73
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 2 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2c.
Przepisy ust. 1 nie mają zastosowania do żywności określonej
w dyrektywie 89/398/EWG i w dyrektywach szczególnych, o których mowa w jej art. 4 ust. 1.
Uzasadnienie
PARNUTS foods such as infant formulae, follow-on formulae, complementary foods for infants and young children and dietary foods for special medical purposes falling under Council Directive 2009/39/EC are specifically formulated to meet the particular nutritional needs of their target population.
The requirement to include a nutrition declaration on the basis of Article 9.1(l) of the proposed regulation is not in line with the use of these products.
Furthermore, limited nutrition information in the principal field of vision on PARNUTS foods may present the products in a misleading way, prompting vulnerable consumer groups to choose other products believed to be nutritionally superior.
Poprawka
74
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 34 – ustęp 5 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
W ramach systemu krajowego, o którym mowa w art. 44, do prezentacji informacji o wartości odżywczej można stosować formy graficzne lub symbole, pod warunkiem spełnienia następujących zasadniczych wymagań:
5.
Do prezentacji informacji o wartości odżywczej można stosować formy graficzne lub symbole, pod warunkiem spełnienia następujących zasadniczych wymagań:
Uzasadnienie
Symbole prezentujące informacje żywieniowe powinny być ujednolicone na szczeblu europejskim, by umożliwić swobodny przepływ produktów.
Poprawka
75
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W przypadku gdy informacje o żywności objęte niniejszym rozporządzeniem są przekazywane na zasadzie dobrowolnej, takie informacje muszą być zgodne z odpowiednimi, szczególnymi wymaganiami ustanowionymi w niniejszym rozporządzeniu .
1.
W przypadku gdy informacje o żywności objęte niniejszym rozporządzeniem są przekazywane na zasadzie dobrowolnej, muszą być dobrze widoczne .
Uzasadnienie
Jeżeli informacje zamieszczane dobrowolnie na żywności mają być prezentowane w ten sam sposób jak w przypadku produktów, do których mają zastosowanie wymagania obowiązkowe, jest prawdopodobne, że producenci przestaną udzielać ich dobrowolnie.
W związku z tym niniejszy wniosek spowodowałby, że konsumenci otrzymywaliby mniej informacji niż obecnie.
Poprawka
76
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Bez uszczerbku dla ust. 1 dodatkowe dobrowolne informacje o wartości odżywczej odnoszące się do konkretnych grup docelowych, np. dzieci, mogą być nadal zamieszczane, o ile przytaczane specyficzne wartości referencyjne są naukowo udowodnione, nie wprowadzają w błąd konsumenta i są zgodne z ogólnymi wymogami określonymi w niniejszym rozporządzeniu.
Uzasadnienie
Wartości referencyjne przedstawione w załączniku XI B odnoszą się do przeciętnej osoby dorosłej.
Wartości referencyjne odbiegające od tego wzoru, dotyczące produktów przeznaczonych dla szczególnej grupy docelowej, np. dzieci, stosowane już przez przemysł i posiadające potwierdzenie naukowe, powinny być nadal dopuszczalne jako dodatkowa informacja.
Poprawka
77
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących etykietowania zgodnie ze szczególnym prawodawstwem wspólnotowym, ust. 3 i 4 mają zastosowanie w przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności jest dobrowolnie oznaczone w celu poinformowania konsumentów o pochodzeniu żywności ze Wspólnoty Europejskiej lub innego kraju lub miejsca.
2.
Bez uszczerbku dla przepisów dotyczących etykietowania zgodnie ze szczególnym prawodawstwem wspólnotowym, a w szczególności z rozporządzeniem Rady (WE) nr 509/2006 z dnia 20 marca 2006 r. w sprawie gwarantowanych tradycyjnych specjalności produktów rolnych i środków spożywczych 1 , z rozporządzeniem Rady (WE) nr 510/2006 z dnia 20 marca 2006 r, w sprawie ochrony oznaczeń geograficznych i oznaczeń pochodzenia produktów rolnych i środków spożywczych 2 , z rozporządzeniem Rady (WE) nr 491/2009 z dnia 25 maja 2009 r. zmieniającym rozporządzenie (WE) nr 1234/2007 ustanawiające wspólną organizację rynków rolnych oraz przepisy szczegółowe dotyczące niektórych produktów rolnych (rozporządzenie o jednolitej wspólnej organizacji rynku) 3 , z rozporządzeniem (WE) nr 110 /2008 oraz z rozporządzeniem (EWG) nr 1601/91 , ust. 3 i 4 mają zastosowanie w przypadku gdy kraj lub miejsce pochodzenia żywności jest oznaczone w celu poinformowania konsumentów o pochodzeniu żywności z innego kraju lub miejsca.
____________________
1 Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 1.
2 Dz.U. L 93 z 31.3.2006, s. 12.
3 Dz.U. L 154 z 17.6.2009, s. 1.
Uzasadnienie
W celu uniknięcia wszelkich problemów przy stosowaniu rozporządzenia niezbędne jest przywołanie obowiązujących przepisów wspólnotowych, a w szczególności tych, które dotyczą oznaczeń pochodzenia produktów rolnych.
Poprawka
78
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2 a.
Aby zagwarantować pełną identyfikowalność żywności „z gospodarstwa prosto na stół”, systemy oznaczania gwarantują także możliwość zidentyfikowania kraju pochodzenia i producenta.
Jednak przepis ten nie ma zastosowania do produktów, w przypadku których nie można określić producenta (w przypadku mleka).
Poprawka
79
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
W przypadku mięsa, innego niż wołowina i cielęcina, oznaczenie kraju lub miejsca pochodzenia może odnosić się do pojedynczego miejsca pochodzenia wyłącznie wówczas, gdy zwierzęta urodziły się, były hodowane i zostały ubite w tym samym miejscu.
W innych przypadkach należy podać informacje o każdym z poszczególnych miejsc urodzenia, hodowli i uboju.
skreślony
Uzasadnienie
Artykuł 35 wniosku Komisji powoduje, że zarządzanie przedsiębiorstwem staje się zbyt skomplikowane.
Poprawka
80
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Komisja ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące stosowania ust. 3.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3.
skreślony
Uzasadnienie
Il est important pour le consommateur de connaître la provenance d'un produit.
Dans certains cas toutefois, il n'est pas toujours possible de déterminer un pays d'origine car les constituants du produit peuvent être issus de pays différents et changer tous les jours.
Les règles en vigueur quant à l'étiquetage relatif à l'origine prévoient l'indication de la provenance sur une base volontaire, à moins que l'exclusion de telles dispositions n'induise gravement en erreur le consommateur quant à l'origine véritable de l'aliment.
Il convient de maintenir ces règles et de ne pas les remplacer par un nouvel énoncé.
Poprawka
81
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku whisky zawsze podaje się informację o kraju pochodzenia, umieszczając ją w głównym polu widzenia.
Jeżeli whisky produkowana jest w więcej niż jednym kraju, wymienia się każdy z nich.
Uzasadnienie
Oznaczanie kraju pochodzenia na whisky sprzedawanej w Unii Europejskiej jest tradycją.
Konsumenci przywiązują do tej informacji dużą wagę.
W przypadku niektórych rodzajów whisky, na których nie widnieje oznaczenie pochodzenia, podaje się inne informacje sugerujące, że pochodzą one z krajów będących głównymi producentami whisky, co nie jest prawdą.
Dlatego odpowiednim działaniem jest nałożenie na wszystkie rodzaje whisky sprzedawane w UE obowiązku oznaczania pochodzenia, aby uniknąć wprowadzania konsumentów w błąd.
Poprawka
82
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 35 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Komisja ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące warunków i kryteriów stosowania dobrowolnie przekazywanych danych szczegółowych.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, określoną w art. 49 ust. 3 .
6.
Komisja ustanawia przepisy wykonawcze dotyczące warunków i kryteriów stosowania dobrowolnie przekazywanych danych szczegółowych.
Te środki mające na celu zmianę innych niż istotne elementów niniejszego rozporządzenia poprzez dodanie nowych elementów przyjmuje się w porozumieniu z zainteresowanymi stronami zgodnie z procedurą określoną w art. 290 TFUE, w drodze konsultacji z zainteresowanymi stronami .
Poprawka
83
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Rozdział 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Skreśla się ten rozdział i zawarte w nim przepisy
Uzasadnienie
Przepisy krajowe stoją w sprzeczności z zasadą ujednolicania i swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym.
Poprawka
84
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Rozdział 7
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Skreśla się ten rozdział i zawarte w nim przepisy
Uzasadnienie
Przepisy krajowe stoją w sprzeczności z zasadą ujednolicania i swobodnego przepływu towarów na rynku wewnętrznym.
Poprawka
85
Wniosek dotyczący rozporządzenia – akt zmieniający
Artykuł 51 a (nowy)
Dyrektywa 2001/110/WE
Artykuł 2 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 51 a
Zmiany do dyrektywy 2001/110/WE
1.
Art. 2 ust. 4 lit. a) dyrektywy Rady 2001/110/WE z dnia 20 grudnia 2001 r. dotyczącej miodu 1 otrzymuje następujące brzmienie:
„a) Kraj lub kraje pochodzenia, gdzie zebrano miód, powinny być wskazane na etykiecie.
Jeżeli jednak miód pochodzi z więcej niż jednego państwa członkowskiego bądź z kraju trzeciego, w zamian za to na opakowaniu winna pojawić się jedna z następujących informacji:
- „mieszanka miodów z krajów UE”,
- „mieszanka miodów z krajów nienależących do UE”.
Jeżeli proporcja miodu z krajów UE przewyższa ilość miodu z krajów nienależących do UE:
- „mieszanka miodów z krajów UE i krajów spoza UE”.
Jeżeli proporcja miodu z krajów nienależących do UE przewyższa ilość miodu z krajów UE:
- „mieszanka miodów z krajów spoza UE i krajów UE”.
2.
Do art. 2 ust. 4 dyrektywy 2001/110/WE dodaje się następujący punkt:
„(aa) Jeżeli dany miód zawiera miód pochodzący z kraju trzeciego, należy wskazać procent miodu pochodzącego z państwa członkowskiego oraz procent miodu pochodzącego z kraju trzeciego”.
_______
1 Dz.U. L 10 z 2.1.2002, s. 1.
Uzasadnienie
Obecnie obowiązujące przepisy nie gwarantują należytego informowania konsumentów i mogą powodować wprowadzanie ich w błąd.
Miód może zawierać minimalną ilość miodu z krajów UE (na przykład 5%), lecz na opakowaniu musi pojawić się oznaczenie „mieszanka miodów z krajów UE i krajów spoza UE”.
Poprawka
86
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Artykuł 53 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przepisy art. 29–34 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 3 lata po wejściu w życie], z wyjątkiem żywności etykietowanej przez podmioty działające na rynku spożywczym, które w dniu wejścia w życie zatrudniają mniej niż 10 pracowników i których roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza kwoty 2 mln EUR , o ile mają zastosowanie [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Przepisy art. 29–34 stosuje się z mocą od [pierwszego dnia miesiąca następującego 3 lata po wejściu w życie], z wyjątkiem żywności etykietowanej przez podmioty działające na rynku spożywczym, które w dniu wejścia w życie zatrudniają mniej niż 50 pracowników i których roczny obrót i/lub roczna suma bilansowa nie przekracza kwoty 10 000 000 euro , o ile mają zastosowanie [pierwszego dnia miesiąca następującego 5 lat po wejściu w życie].
Środki spożywcze wprowadzone na rynek lub etykietowane przed [datą wejścia w życie], które nie spełniają wymogów niniejszego rozporządzenia, mogą być wprowadzane na rynek do upływu ich daty minimalnej trwałości lub przydatności do użycia.
Poprawka
87
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – tiret drugie a
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– cukry występujące naturalnie,
Poprawka
88
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – tiret drugie b
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– cukry dodane,
Poprawka
89
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – tiret drugie c
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– nasycone kwasy tłuszczowe,
Poprawka
90
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – tiret drugie d
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– kwasy tłuszczowe trans,
Poprawka
91
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – tiret trzecie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– błonnik,
skreślony
Poprawka
92
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 1 – litera b) – tiret czwarte
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– białko,
skreślony
Poprawka
93
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4. „kwasy tłuszczowe trans” oznaczają kwasy tłuszczowe z co najmniej jednym niesprzężonym (tj. przerwanym co najmniej jedną grupą metylenową) wiązaniem podwójnym węgiel-węgiel w konfiguracji trans;
4. „kwasy tłuszczowe trans”: oznaczają kwasy tłuszczowe z co najmniej jednym niesprzężonym (tj. przerwanym co najmniej jedną grupą metylenową) wiązaniem podwójnym węgiel-węgiel w konfiguracji trans , za wyjątkiem kwasów tłuszczowych trans pochodzenia naturalnego produkowanych przez zwierzęta z grupy przeżuwaczy ;
Poprawka
94
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 8 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
8 a. „cukry występujące naturalnie” oznaczają monosacharydy i disacharydy naturalnie obecne w żywności;
Poprawka
95
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 8 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
8 b. „cukry dodane” oznaczają monosacharydy i disacharydy stosowane ze względu na ich właściwości słodzące;
Poprawka
96
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 10
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
10. „białko” oznacza zawartość białka obliczoną z użyciem wzoru: białko = całkowity azot Kjeldahla × 6,25;
10. „białko” oznacza zawartość białka obliczoną z użyciem wzoru: białko = całkowity azot Kjeldahla × 6,25 , a w przypadku białka mleka x 6,38 ;
Uzasadnienie
Jest to zgodne z międzynarodową normą Codex Alimentarius 1-1985 obowiązującą w odniesieniu do ogólnej normy dotyczącej etykietowania żywności paczkowanej, która została przyjęta przez Komisję Europejską.
Poprawka
97
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik I – punkt 13
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
13. „główne pole widzenia” oznacza pole widzenia, które najczęściej jest wystawiane lub widoczne w zwykłych lub zwyczajowych warunkach sprzedaży lub stosowania.
skreślony
Poprawka
98
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – punkt 1 – litera d)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
d) zbóż wykorzystywanych do produkcji destylatów alkoholowych lub alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, stosowanych w napojach spirytusowych i innych napojach o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo .
d) zbóż wykorzystywanych do produkcji destylatów alkoholowych.
Uzasadnienie
Wprowadzenie poprawki jest niezbędne w celu podkreślenia wyjątku i zapewnienia spójności z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Pierwotne sformułowanie mogłoby doprowadzić do umieszczania na produktach informacji o tym, że są one alergenne, chociaż zgodnie z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie zawierają one substancji alergennych.
Komisja zgadza się z potrzebą zmiany obecnego sformułowania, aby nie wprowadzać w błąd słabo poinformowanych konsumentów.
Poprawka
99
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – punkt 7 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) serwatki wykorzystywanej do produkcji destylatów alkoholowych lub alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, stosowanych w napojach spirytusowych i innych napojach o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo ;
a) serwatki wykorzystywanej do produkcji destylatów alkoholowych;
Uzasadnienie
Wprowadzenie poprawki jest niezbędne w celu podkreślenia wyjątku i zapewnienia spójności z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Pierwotne sformułowanie mogłoby doprowadzić do umieszczania na produktach informacji o tym, że są one alergenne, chociaż zgodnie z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie zawierają one substancji alergennych.
Komisja zgadza się z potrzebą zmiany obecnego sformułowania, aby nie wprowadzać w błąd słabo poinformowanych konsumentów.
Poprawka
100
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik II – punkt 8 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) orzechów wykorzystywanych do produkcji destylatów alkoholowych lub alkoholu etylowego pochodzenia rolniczego, stosowanych w napojach spirytusowych i innych napojach o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 % objętościowo .
a) orzechów wykorzystywanych do produkcji destylatów alkoholowych.
Uzasadnienie
Wprowadzenie poprawki jest niezbędne w celu podkreślenia wyjątku i zapewnienia spójności z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Pierwotne sformułowanie mogłoby doprowadzić do umieszczania na produktach informacji o tym, że są one alergenne, chociaż zgodnie z opinią Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności nie zawierają one substancji alergennych.
Komisja zgadza się z potrzebą zmiany obecnego sformułowania, aby nie wprowadzać w błąd słabo poinformowanych konsumentów.
Poprawka
101
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik III – tytuł 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
RODZAJ LUB KATEGORIA ŻYWNOŚCI
DANE SZCZEGÓŁOWE
5a.
ŻYWNOŚĆ ZAWIERAJĄCA SKŁADNIKI POCHODZĄCE Z ORGANIZMÓW GENETYCZNIE MODYFIKOWANYCH
Żywność zawierająca składniki pochodzące z organizmów genetycznie modyfikowanych
„Składniki żywnościowe pochodzą z organizmów genetycznie modyfikowanych”
Poprawka
102
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret drugie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
- produkty przetworzone, w przypadku których jedynym procesem przetwarzania, jakim je poddano, jest wędzenie lub dojrzewanie, i które obejmują pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;
- produkty przetworzone, w przypadku których jedynym procesem przetwarzania, jakim je poddano, jest wędzenie lub dojrzewanie, oraz owoce i warzywa suszone takie jak suszone śliwki lub morele, które wysuszono i ewentualnie ponownie nawodniono poprzez dodanie wody i które obejmują pojedynczy składnik lub pojedynczą kategorię składników;
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka dotyczy owoców takich jak suszone śliwki (pojedynczy składnik), które się odwadnia w celu konserwacji i do których można ponownie dodać wodę.
Poprawka
103
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret czwarte
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– zioła, przyprawy lub ich mieszanki;
– zioła, dodatki aromatyczne, przyprawy lub ich mieszanki;
Poprawka
104
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret osiemnaste
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– żywność dostarczana bezpośrednio przez wytwórcę małych ilości produktów konsumentowi finalnemu lub miejscowym placówkom handlu detalicznego bezpośrednio zaopatrującym konsumenta finalnego;
– żywność dostarczana bezpośrednio przez małe przedsiębiorstwa w małych ilościach produktów konsumentowi finalnemu lub miejscowym placówkom handlu detalicznego bezpośrednio zaopatrującym konsumenta finalnego;
Poprawka
105
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – 19 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– guma do żucia;
Poprawka
106
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret dziewiętnaste 19 b (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– środki spożywcze w ilości poniżej 5 g/ml;
Poprawka
107
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik IV – tiret dziewiętnaste c (nowe)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
– trwale oznakowane butelki szklane.
Poprawka
108
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Nazwa żywności zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych żywności lub szczególnego przetwarzania, jakiemu została poddana (np. sproszkowana, liofilizowana, głęboko zamrożona, szybko zamrożona, zagęszczona, wędzona) bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.
1.
Nazwa żywności zawiera dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych żywności lub szczególnego przetwarzania, jakiemu została poddana (np. sproszkowana, powtórnie zamrożona, liofilizowana, głęboko zamrożona, szybko zamrożona, zagęszczona, wędzona) bądź dane takie towarzyszą nazwie, we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd.
Poprawka
109
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – część Ca (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
CZEŚĆ Ca - SZCZEGÓŁOWE ZASADY DOTYCZĄCE UŻYWANIA SŁOWA „MIÓD”
Można używać słowa „miód” lub wyrażeń „zawierający miód” bądź „wyprodukowany z użyciem miodu” w opisie produktu lub w graficznym lub niegraficznym elemencie wskazującym, że produkt zawiera miód jedynie wówczas, gdy co najmniej 50% cukru zawartego w produkcie pochodzi z miodu.
Poprawka
110
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik V – Część Ca (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Część C b – NAZWA HANDLOWA PRODUKTÓW ŻYWNOŚCIOWYCH STWARZAJĄCA POZORY INNEGO PRODUKTU ŻYWNOŚCIOWEGO
Produkty żywnościowe, które stwarzają pozory innego produktu żywnościowego lub w których jeden składnik jest zamiennikiem, należy oznaczać w następujący sposób:
Odstępstwo co do rodzaju, właściwości i składu
Nazwa handlowa
W przypadku sera całkowite lub częściowe zastąpienie tłuszczu mlecznego tłuszczem roślinnym
„Produkt seropodobny”
W przypadku szynki zmieniony skład, w który wchodzą rozdrobnione składniki ze znacznie zmniejszonym procentowym udziałem mięsa
„Produkt szynkopodobny”
Uzasadnienie
W przypadku produktów sero- i szynkopodobnych trudność polega na tym, że z zamieszczonej w spisie składników informacji nie wynika w pełni, że są to produkty zastępcze.
Sprecyzowanie nazwy handlowej ma rozwiązać ten problem, żeby konsument mógł na pierwszy rzut oka rozpoznać, o jaki rodzaj produktu chodzi.
Poprawka
111
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – Część B – punkt 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu oleju uwodornionego , chyba że ilość kwasów tłuszczowych nasyconych i tłuszczów trans została uwzględniona w informacji o wartości odżywczej .
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu oleju uwodornionego.
Uzasadnienie
Konsumenci szukają zazwyczaj pojęcia „tłuszcz uwodorniony” w spisie składników, aby sprawdzić zawartość sztucznych kwasów tłuszczowych trans.
Poprawka
112
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – Część B – punkt 2 – kolumna 2 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu tłuszczu uwodornionego , chyba że ilość kwasów tłuszczowych nasyconych i tłuszczów trans została uwzględniona w informacji o wartości odżywczej .
Przymiotnik „uwodorniony” musi towarzyszyć oznaczeniu tłuszczu uwodornionego.
Uzasadnienie
Konsumenci szukają zazwyczaj pojęcia „tłuszcz uwodorniony” w spisie składników, aby sprawdzić zawartość sztucznych kwasów tłuszczowych trans.
Poprawka
113
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VI – Część B – punkt 17 – kolumna 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
17.
Mięśnie szkieletowe gatunków ssaków i ptaków uznane za odpowiednie do spożycia przez ludzi, z naturalnie zawartą lub przynależną tkanką, gdzie całkowita zawartość tłuszczu i tkanki łącznej nie przekracza wartości wskazanych poniżej, oraz w przypadku, gdy mięso stanowi składnik innej żywności.
Produkty objęte definicją wspólnotową „mięsa odkostnionego mechanicznie” wyłącza się z zakresu niniejszej definicji.
17.
Mięśnie szkieletowe gatunków ssaków i ptaków uznane za odpowiednie do spożycia przez ludzi, z naturalnie zawartą lub przynależną tkanką, gdzie całkowita zawartość tłuszczu i tkanki łącznej nie przekracza wartości wskazanych poniżej, oraz w przypadku, gdy mięso stanowi składnik innej żywności.
Niniejszą definicją jest objęte mięso pozyskane z kości głównych środkami mechanicznymi, nieobjęte unijną definicją mięsa odkostnionego mechanicznie, która znajduje się w rozporządzeniu (WE) 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającym szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu do żywności pochodzenia zwierzęcego 1 .
______
1 Dz.U. L 139 z 30.4.2004, s. 55.
Uzasadnienie
Jeżeli chodzi o definicję mięsa odkostnionego mechanicznie, mięso odkostnione mechanicznie produkowane przy użyciu tzw. technologii Baadera („viandes gros grain”) jest mięsem.
Wnioski wypływające z projektu badawczego UE (Histalim 2007) jasno potwierdziły, że z punktu widzenia organoleptyki, składu i mikrobiologii ten rodzaj mięsa nie różni się od mięsa mielonego.
Poprawka
114
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik VIII – punkt 5 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku gdy środek spożywczy w stanie stałym jest prezentowany w środku płynnym, na etykiecie należy również podać wagę netto środka spożywczego po odsączeniu.
W przypadku gdy środek spożywczy w stanie stałym jest prezentowany w środku płynnym, na etykiecie należy również podać wagę netto środka spożywczego po odsączeniu w chwili pakowania .
Poprawka
115
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – Część A – punkt 1 – tabela
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Witamina A (μg) 800
Witamina A (μg) 800
Witamina D (μg) 5
Witamina D (μg) 5
Witamina E (mg) 10
Witamina E (mg) 12
Witamina K (μg) 75
Witamina C (mg) 60
Witamina C (mg) 80
Tiamina (mg) 1,4
Tiamina (mg) 1,1
Ryboflawina (mg) 1,6
Ryboflawina (mg) 1,4
Niacyna (mg) 18
Niacyna (mg) 16
Witamina B6 (mg) 2
Witamina B6 (mg) 1,4
Folacyna (μg) 200
Kwas foliowy (μg) 200
Witamina B12 (μg) 1
Witamina B12 (μg) 2,5
Biotyna (mg) 0,15
Biotyna (μg) 50
Kwas pantotenowy (mg) 6
Kwas pantotenowy (mg) 6
Wapń (mg) 800
Wapń (mg) 800
Potas (mg) 2000
Chlorek (mg) 800
Fosfor (mg) 800
Fosfor (mg) 700
Żelazo (mg) 14
Żelazo (mg) 14
Magnez (mg) 300
Magnez (mg) 375
Cynk (mg) 15
Cynk (mg) 10
Miedź (mg) 1
Mangan (mg) 2
Fluorek (mg) 3,5
Selen (μg) 55
Chrom (μg) 40
Molibden (μg) 50
Jod (μg) 150
Jod (μg) 150
Uzasadnienie
Nowe rozporządzenie musi być zgodne z dyrektywą 2008/100 w sprawie oznaczania wartości odżywczej środków spożywczych w zakresie wartości zalecanego dziennego spożycia, współczynników przeliczeniowych wartości energetycznej oraz definicji opublikowanych w Dzienniku Urzędowym z dnia 28 października 2008 r.
Sprawozdawca proponuje zatem, by zastąpić zaproponowaną przez Komisję tabelę „witaminy i składniki mineralne, które mogą być objęte informacją, oraz ich dzienne zalecane spożycie (DZS)” tabelą ujętą w dyrektywie 2008/100, aby zapewnić poszanowanie obowiązującego prawa.
Poprawka
116
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – Część A – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Do celów określania, czy ilość danej substancji jest znacząca, co do zasady należy uwzględniać 15 % zalecanego spożycia określonego w punkcie 1 , zawarte w 100 g lub 100 ml lub w opakowaniu, jeśli opakowanie zawiera wyłącznie jedną porcję.
Do celów określania, czy ilość danej substancji jest znacząca, co do zasady należy uwzględniać :
- 15 % zalecanego dziennego spożycia (RDA) w 100 g p okarmów stałych lub w opakowaniu, jeśli opakowanie zawiera wyłącznie jedną porcję, lub
- 7,5% RDA w 100 ml w przypadku pokarmów płynnych lub
- 5% RDA na 100 kcal (12 % RDA na 1 MJ) lub
- ilość przewidzianą w wyjątkach określonych na mocy art. 6 rozporządzenia (WE) nr 1925/2006.
Poprawka
117
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – część B – tytuł
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Referencyjne wartości spożycia energii i wybranych składników odżywczych innych niż witaminy i składniki mineralne (dla osób dorosłych)
Referencyjne wartości spożycia energii i wybranych składników odżywczych innych niż witaminy i składniki mineralne (dla osób dorosłych) 1
____________________
1 Referencyjne wartości spożycia mają charakter orientacyjny; zostaną one ustalone w sposób bardziej szczegółowy przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Uzasadnienie
Referencyjne wartości spożycia mają charakter orientacyjny; zostaną one ustalone w sposób bardziej szczegółowy przez Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności.
Poprawka
118
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – Część B – tabela – wiersz trzeci a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Energia lub składnik odżywczy
Referencyjne wartości spożycia
Kwasy tłuszczowe jednonienasycone
34 g
Poprawka
119
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – Część B – tabela - wiersz trzeci b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Energia lub składnik odżywczy
Referencyjne wartości spożycia
Kwasy tłuszczowe wielonienasycone
16 g
Poprawka
120
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – Część B – tabela – wiersz trzeci c (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Energia lub składnik odżywczy
Referencyjne wartości spożycia
Kwasy tłuszczowe Omega 6
14 g
Poprawka
121
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XI – Część B – tabela – wiersz trzeci d (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Energia lub składnik odżywczy
Referencyjne wartości spożycia
Kwasy tłuszczowe Omega 3
2,2 g
- ALA
2,0 g
- EPA/DHA
0,2 g
Poprawka
122
Wniosek dotyczący rozporządzenia
Załącznik XIII – Część A – tabela – wiersz 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
–– energia kJ i kcal
–– energia kcal
PROCEDURA
Tytuł
Przekazywanie konsumentom informacji na temat żywności
Odsyłacze
COM(2008)0040 – C6-0052/2008 – 2008/0028(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
ENVI
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
AGRI
19.10.2009
Sprawozdawca komisji opiniodawczej
Data powołania
Marc Tarabella
15.9.2009
Rozpatrzenie w komisji
1.12.2009
Data przyjęcia
26.1.2010
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
33
6
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
John Stuart Agnew, Liam Aylward, José Bové, Luis Manuel Capoulas Santos, Michel Dantin, Paolo De Castro, Albert Deß, Diane Dodds, Herbert Dorfmann, Robert Dušek, Lorenzo Fontana, Iratxe García Pérez, Béla Glattfelder, Martin Häusling, Esther Herranz García, Peter Jahr, Elisabeth Jeggle, Jarosław Kalinowski, Elisabeth Köstinger, Giovanni La Via, Stéphane Le Foll, George Lyon, Miguel Angel Martínez Martínez, Mairead McGuinness, Mariya Nedelcheva, James Nicholson, Rareş-Lucian Niculescu, Wojciech Michał Olejniczak, Georgios Papastamkos, Marit Paulsen, Britta Reimers, Ulrike Rodust, Alfreds Rubiks, Czesław Adam Siekierski, Alyn Smith, Csaba Sándor Tabajdi, Marc Tarabella, Janusz Wojciechowski
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Margrete Auken, Astrid Lulling, Maria do Céu Patrão Neves, Christel Schaldemose
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Geoffrey Van Orden
PROCEDURA
Tytuł
Przekazywanie konsumentom informacji na temat żywności
Odsyłacze
COM(2008)0040 – C6-0052/2008 – 2008/0028(COD)
Data przedstawienia w PE
30.1.2008
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
ENVI
19.10.2009
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
Data ogłoszenia na posiedzeniu
IMCO
19.10.2009
AGRI
19.10.2009
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Renate Sommer
21.7.2009
Rozpatrzenie w komisji
1.12.2009
27.1.2010
15.3.2010
Data przyjęcia
16.3.2010
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
52
2
5
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
János Áder, Elena Oana Antonescu, Kriton Arsenis, Pilar Ayuso, Paolo Bartolozzi, Sergio Berlato, Milan Cabrnoch, Martin Callanan, Nessa Childers, Chris Davies, Esther de Lange, Anne Delvaux, Bas Eickhout, Edite Estrela, Elisabetta Gardini, Gerben-Jan Gerbrandy, Julie Girling, Satu Hassi, Jolanta Emilia Hibner, Dan Jørgensen, Karin Kadenbach, Christa Klaß, Holger Krahmer, Jo Leinen, Corinne Lepage, Peter Liese, Kartika Tamara Liotard, Linda McAvan, Radvilė Morkūnaitė-Mikulėnienė, Miroslav Ouzký, Antonyia Parvanova, Andres Perello Rodriguez, Pavel Poc, Vittorio Prodi, Frédérique Ries, Anna Rosbach, Oreste Rossi, Daciana Octavia Sârbu, Carl Schlyter, Horst Schnellhardt, Richard Seeber, Theodoros Skylakakis, Bogusław Sonik, Anja Weisgerber, Åsa Westlund, Glenis Willmott, Sabine Wils, Marina Yannakoudakis
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Matthias Groote, Judith A. Merkies, Miroslav Mikolášik, Giancarlo Scottà, Renate Sommer, Bart Staes, Marianne Thyssen, Michail Tremopoulos, Thomas Ulmer, Kathleen Van Brempt
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Véronique Mathieu
Data złożenia
19.4.2010
