WERSJA OSTATECZNA
A6-0117/2007
2.4.2007
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2013)
(COM(2006)0202 – C6‑0159/2006 – 2006/0076(COD))
Komisja Gospodarcza i Monetarna
Sprawozdawca:
Hans-Peter Martin
PE 382.239v03-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznaczenia zwykłą kursywą są wskazówką dla służb technicznych, że proponowana jest, w celu opracowania tekstu końcowego, korekta elementów tekstu legislacyjnego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub brakujących w danej wersji językowej.)
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE......................................................................................................................24
OPINIA Komisji Budżetowej ..........................................................................................27
OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej ....................................................................38
PROCEDURA...........................................................................................................................44
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2013)
( COM(2006)0202 – C6‑0159 – 2006/0076(COD) )
(Procedura współdecyzji: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2006)0202 )
Dotychczas nieopublikowany w Dzienniku Urzędowym. ,
– uwzględniając art. 251 ust. 2 oraz art. 95 Traktatu WE, zgodnie z którymi wniosek został przedstawiony Parlamentowi przez Komisję ( C6‑0159/2006 ),
– uwzględniając art. 51 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Budżetowej , jak również Komisji Kontroli Budżetowej ( A6‑0117/2007 ),
1. zatwierdza wniosek Komisji po poprawkach;
2. jest zdania, że ramy finansowe zawarte we wniosku legislacyjnym muszą dać się pogodzić z pułapem działu 1a nowych wieloletnich ram finansowych, i zwraca uwagę na fakt, że roczna kwota w ramach corocznej procedury budżetowej jest określana zgodnie z przepisami pkt. 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
;
3. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do swojego wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt 1 preambuły
(1) Głównymi celami Wspólnoty na najbliższe kilka lat jest zapewnienie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, zgodnie z odnowioną strategią lizbońską.
Decyzja nr 888/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 marca 1998 r. ustanawiającą program działań Wspólnoty na rzecz poprawy funkcjonowania systemów podatków pośrednich rynku wewnętrznego (program Fiscalis) (dalej zwany „programem 2002”) oraz decyzja nr 2235/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2002 r. przyjmująca wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2003–2007) (dalej zwany „programem 2007”) przyczyniły się w znaczącym stopniu do osiągnięcia tych celów w latach 1998-2002 i 2003-2007 .
Dlatego wskazana jest kontynuacja działań podjętych w ramach tych programów.
Program ten powinno się ustanowić na okres sześciu lat, aby jego czas trwania pokrywał się z czasem trwania wieloletnich ram finansowych zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia (data do uzupełnienia) między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej oraz należytego zarządzania finansami
Do uzupełnienia w toku negocjacji. .
(1) Decyzja nr 888/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 marca 1998 r. ustanawiającą program działań Wspólnoty na rzecz poprawy funkcjonowania systemów podatków pośrednich rynku wewnętrznego (program Fiscalis) (dalej zwany „programem 2002”) oraz decyzja nr 2235/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2002 r. przyjmująca wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2003–2007) (dalej zwany „programem 2007”) przyczyniły się w znaczącym stopniu do osiągnięcia celów Traktatu .
Dlatego wskazana jest kontynuacja działań podjętych w ramach tych programów.
Program ten powinno się ustanowić na okres sześciu lat, aby jego czas trwania pokrywał się z czasem trwania wieloletnich ram finansowych zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej oraz należytego zarządzania finansami.
__________
1 Dz. U 139 z 14.6.2006, str. 1.
Poprawka
2
Punkt 2 preambuły
(2) Skuteczna , efektywna i zakrojona na szeroką skalę współpraca pomiędzy obecnymi i ewentualnymi przyszłymi państwami członkowskimi oraz pomiędzy nimi a Komisją stanowi podstawowy element funkcjonowania systemów podatkowych i walki z nadużyciami.
Ponieważ oszuści podatkowi nie prowadzą działalności wyłącznie na terytorium Wspólnoty, program ten powinien zapewnić możliwość zacieśniania współpracy z państwami trzecimi i udzielania im wsparcia.
Powinien również przyczynić się do określenia praktyk legislacyjnych i administracyjnych, które utrudniają współpracę oraz możliwych sposobów na ominięcie przeszkód w takiej współpracy.
(2) Efektywne, jednolite i skuteczne stosowanie prawa wspólnotowego na rynku wewnętrznym jest niezbędne dla funkcjonowania systemów podatkowych, a w szczególności dla ochrony krajowych interesów finansowych, poprzez zwalczanie uchylania się od zobowiązań podatkowych i unikania płacenia podatków, unikanie zakłóceń konkurencji oraz zmniejszanie obciążeń nakładanych na administracje i podatników.
Zadanie osiągnięcia takiego efektywnego, jednolitego i skutecznego stosowania prawa wspólnotowego spoczywa na Wspólnocie działającej we współpracy z państwami członkowskimi.
Skuteczna i efektywna współpraca pomiędzy obecnymi i ewentualnymi przyszłymi państwami członkowskimi oraz pomiędzy nimi a Komisją stanowi podstawowy element funkcjonowania systemów podatkowych i walki z nadużyciami.
Powinien również przyczynić się do określenia praktyk legislacyjnych i administracyjnych, które utrudniają współpracę oraz możliwych sposobów na ominięcie przeszkód w takiej współpracy.
Poprawka
3
Punkt 4 preambuły
(4) W celu wspierania reform podatkowych w państwach objętych europejską polityką sąsiedztwa, wskazane jest stworzenie możliwości ich uczestnictwa w wybranych działaniach programu pod pewnymi warunkami.
skreślony
Poprawka
4
Punkt 7 preambuły
(7) Doświadczenie zgromadzone w ramach programów 2002 i 2007 wskazuje, że skoordynowany rozwój i przeprowadzanie wspólnych programów szkoleniowych prowadzi do realizacji celów programu, w szczególności poprzez osiągnięcie wysokiego wspólnego standardu interpretowania prawodawstwa wspólnotowego.
Możliwości oferowane przez elektroniczne środowisko nauczania powinny zostać w pełni zbadane.
(7) Doświadczenie zgromadzone w ramach programów 2002 i 2007 wskazuje, że skoordynowany rozwój i przeprowadzanie wspólnych programów szkoleniowych prowadzi do realizacji celów programu, w szczególności poprzez osiągnięcie wysokiego standardu interpretowania prawodawstwa wspólnotowego.
Możliwości oferowane przez elektroniczne środowisko nauczania powinny zostać w pełni zbadane.
Poprawka
5
Punkt 9 preambuły
(9) Powinno się zapewnić możliwość zorganizowania pewnych działań z udziałem administracji państw trzecich , przedstawicieli organizacji międzynarodowych i podatników lub ich organizacji .
(9) Powinno się zapewnić możliwość zorganizowania pewnych działań z udziałem ekspertów, takich jak urzędnicy państw trzecich lub przedstawiciele organizacji międzynarodowych.
Poprawka
6
Punkt 10 preambuły
(10) Ocena śródokresowa dotycząca programu 2007 potwierdziła potrzebę zorganizowania w sposób bardziej uporządkowany wymiany informacji i wiedzy pomiędzy poszczególnymi administracjami, pomiędzy administracjami i Komisją oraz wskazała konieczność konsolidacji wiedzy zdobytej w trakcie realizacji programu.
Dlatego też należy zwrócić szczególną uwagę na wymianę informacji i zarządzanie wiedzą.
(10) Ocena śródokresowa dotycząca programu 2007 potwierdziła , że należy udostępnić wszystkim krajom uczestniczącym oraz Komisji informacje wynikające z działań realizowanych w ramach programu.
Poprawka
7
Punkt 12 preambuły
(12) Niniejsza decyzja ustanawia na cały czas trwania programu ramy finansowe, tworzące podstawowe odniesienie dla organu budżetowego w rozumieniu pkt. 33 porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej oraz poprawy procedury budżetowej 1 .
(12) Niniejsza decyzja ustanawia na cały czas trwania programu kopertę finansow ą , tworząc ą główne odniesienie dla organu budżetowego w ramach corocznej procedury budżetowej w rozumieniu pkt. 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami .
1 Dz.U. C 172 z 18.6.1999, str. 1. porozumienie ostatnio zmienione decyzją 2003/429/WE (Dz.U. L 147 z 14.6.2003, str. 25)
Poprawka
8
Artykuł 1 ustęp 1
1.
Niniejszym ustanawia się wieloletni program działań Wspólnoty (Fiscalis 2013), zwany dalej „programem”, na okres od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. w celu usprawnienia działania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym.
Nie dotyczy polskiej wersji językowej.
Poprawka
9
Artykuł 1 ustęp 2 litera b)
b) wielostronne kontrole;
b) wielostronne kontrole , zgodnie z definicją określoną w art. 2 ust. 3a ;
Poprawka
10
Artykuł 1 ustęp 2 litera f)
f) wszystkie inne działania wymagane w celu realizacji celów programu.
f) inne podobne działania wymagane w celu realizacji celów programu.
Poprawka
11
Artykuł 1 ustęp 2 akapit pierwszy a (nowy)
Uczestnictwo w działaniach wspomnianych w akapicie 1 lit. b) - f) jest dobrowolne.
Poprawka
12
Artykuł 2 punkt 1 litera b)
b) Podatek akcyzowy od wyrobów alkoholowych, tytoniowych oraz produktów energetycznych;
b) Podatek akcyzowy od wyrobów alkoholowych, zgodnie z dyrektywą Rady 92/83/EWG 1 , wyrobów tytoniowych , zgodnie z dyrektywą Rady 95/59/WE 2 oraz podatki od produktów energetycznych i elektryczności, zgodnie z dyrektywą Rady 2003/96/WE 3 ;
___________________
1 Dyrektywa Rady 92/83/EWG z dnia 19 października 1992 r. w sprawie harmonizacji struktury podatków akcyzowych od alkoholu i napojów alkoholowych (Dz.U. L 316 z 31.10.1992, str. 21).
2 Dyrektywa Rady 95/59/WE z dnia 27 listopada 1995 r. w sprawie podatków innych niż podatki obrotowe, wpływających na spożycie wyrobów tytoniowych (Dz.U. L 291 z 6.12.1995, str. 40).
Dyrektywa zmieniona ostatnio dyrektywą 2002/10/WE (Dz.U. L 46 z 16.02.02, str. 26).
3 Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. L 283 z 31.10.2003, str. 51).
Dyrektywa zmieniona ostatnio dyrektywą 2004/75/WE (Dz.U. L 195 z 2.6.2004, str. 31).
Poprawka
13
Artykuł 2 punkt 3 a (nowy)
(3a) „kontrola wielostronna” oznacza skoordynowaną kontrolę odpowiedzialności podatkowej jednego podatnika lub większej liczby powiązanych podatników o wspólnych lub komplementarnych interesach, zorganizowaną przez dwa lub więcej krajów uczestniczących, w tym co najmniej jedno państwo członkowskie.
Poprawka
14
Artykuł 3 ustęp 3
3.
Program może również być otwarty na udział niektórych krajów partnerskich objętych europejską polityką sąsiedztwa, jeżeli kraje te osiągnęły wystarczający poziom zbliżenia stosownego ustawodawstwa i metod administracyjnych do tych obowiązujących we Wspólnocie oraz zgodnie z postanowieniami, które ma się ustalić z tymi krajami po zawarciu umów ramowych dotyczących ich udziału w programach wspólnotowych.
skreślony
Poprawka
15
Artykuł 3 ustęp 4
4.
Kraje uczestniczące będą reprezentowane przez członków stosownej administracji .
4.
Kraje uczestniczące będą reprezentowane przez urzędników i/lub upoważnionych ekspertów .
Uzasadnienie
Uczestnictwo ekspertów może zaowocować nowymi i świeżymi pomysłami oraz może stwarzać okazję do przedstawienia punktu widzenia przedsiębiorców.
Poprawka
16
Artykuł 4 tytuł
Cele
Określenie celów i wskaźników
Poprawka
17
Artykuł 4 ustęp 1
1.
Zasadniczym celem programu jest usprawnienie prawidłowego funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym poprzez zacieśnienie współpracy pomiędzy krajami uczestniczącymi, ich administracjami i innymi organami .
1.
Zasadniczym celem programu jest usprawnienie prawidłowego funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym poprzez zacieśnienie współpracy pomiędzy krajami uczestniczącymi, ich administracjami i urzędnikami.
Uzasadnienie
Sama Europejska Unia Niezależnych Związków Zawodowych stwierdza, że „zwłaszcza w obszarze podatków mamy często do czynienia z ogromną rozbieżnością między teorią a praktyką i dlatego w wielu przypadkach seminaria, w których biorą udział wysoko wykwalifikowane osoby, pomijają kwestie praktyczne”, i z tego względu wzywa do większego ukierunkowania tych seminariów na praktykę.
Poprawka
18
Artykuł 4 ustęp 2 część wprowadzająca
2.
Celami programu są:
2.
Konkretnymi celami programu są:
Poprawka
19
Artykuł 4 ustęp 2 litera a) część wprowadzająca
a) w zakresie podatku od wartości dodanej , podatków akcyzowych i podatków od dochodów i kapitału :
a) w zakresie podatku od wartości dodanej i podatków akcyzowych:
Poprawka
20
Artykuł 4 ustęp 2 litera a a) (nowa)
(aa) w zakresie podatków od dochodu i kapitału :
(i) zagwarantowanie skutecznej i sprawnej wymiany informacji i współpracy administracyjnej, w tym wymiany dobrych praktyk administracyjnych; oraz
(ii) umożliwienie urzędnikom osiągnięcia wysokiego poziomu zrozumienia prawa wspólnotowego i jego wdrożenia w państwach członkowskich.
Poprawka
21
Artykuł 4 ustęp 2 litera c)
c) w odniesieniu do krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących – sprostanie konkretnym potrzebom tych krajów w zakresie ustawodawstwa podatkowego oraz zdolności administracyjnej;
c) w odniesieniu do krajów kandydujących i potencjalnych krajów kandydujących – sprostanie konkretnym potrzebom tych krajów , tak aby mogły one podjąć niezbędne środki w kierunku akcesji w zakresie ustawodawstwa podatkowego oraz zdolności administracyjnej;
Poprawka
22
Artykuł 4 ustęp 2 litera d)
d) w odniesieniu do państw trzecich, w szczególności tych spośród krajów partnerskich, które są objęte europejską polityka sąsiedztwa – poprawa współpracy z administracjami podatkowymi tych krajów.
skreślona
Poprawka
23
Artykuł 5
Komisja ustala corocznie program pracy zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2.
Komisja ustala corocznie program pracy zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2.
Program ten oparty jest na harmonogramie działań przewidzianych na dany rok budżetowy oraz oczekiwanym podziale środków.
Program pracy ogłaszany jest na stronie internetowej Komisji.
Poprawka
24
Artykuł 5 ustęp 1 a (nowy)
Program roboczy obejmuje wskaźniki dla celów określonych w art. 4 ust. 2, które wykorzystuje się do oceny programu w ramach oceny śródokresowej i końcowej zgodnie z art. 18.
Uzasadnienie
W programach Zoll i Fiscalis 2013 wszystkie działania powinny mieć dokładnie wyznaczone cele i towarzyszyć im muszą wymierne wskaźniki, których analiza będzie podstawą doboru działań zasługujących na wsparcie.
Wprowadzenie wskaźników do programu roboczego ułatwi również przygotowanie oceny śródterminowej i końcowej.
Poprawka
25
Artykuł 6 ustęp 1
1.
Komisja i kraje uczestniczące zapewnią funkcjonowanie systemów łączności i wymiany informacji określonych w ust. 2.
1.
Komisja i państwa członkowskie zapewnią funkcjonowanie systemów łączności i wymiany informacji określonych w ust. 2.
Poprawka
26
Artykuł 6 ustęp 2 litera e)
e) wszelkie nowe systemy łączności i wymiany informacji związane z podatkami, utworzone na mocy prawodawstwa wspólnotowego i przewidziane w programie pracy, o którym mowa w art. 5.
Nie dotyczy polskiej wersji językowej.
Poprawka
27
Artykuł 6 ustęp 3 akapit pierwszy
3.
Wspólnotowymi elementami systemów łączności i wymiany informacji jest sprzęt komputerowy, oprogramowanie i połączenia sieciowe, wspólne dla wszystkich krajów uczestniczących .
3.
Wspólnotowymi elementami systemów łączności i wymiany informacji jest sprzęt komputerowy, oprogramowanie i połączenia sieciowe, wspólne dla wszystkich państw członkowskich .
Poprawka
28
Artykuł 6 ustęp 4 akapit pierwszy
4.
Elementy systemów łączności i wymiany informacji nienależące do Wspólnoty obejmują krajowe bazy danych stanowiące część tych systemów, połączenia sieciowe pomiędzy częściami systemów należącymi do Wspólnoty i nienależącymi do Wspólnoty oraz oprogramowanie i sprzęt komputerowy, jakie każdy kraj uczestniczący uważa za stosowne w celu utrzymania pełnej operacyjności tych systemów w ramach ich administracji.
4.
Elementy systemów łączności i wymiany informacji nienależące do Wspólnoty obejmują krajowe bazy danych stanowiące część tych systemów, połączenia sieciowe pomiędzy częściami systemów należącymi do Wspólnoty i nienależącymi do Wspólnoty oraz oprogramowanie i sprzęt komputerowy, jakie każde państwo członkowskie uważa za stosowne w celu utrzymania pełnej operacyjności tych systemów w ramach ich administracji.
Poprawka
29
Artykuł 6 ustęp 4 akapit drugi
Kraje uczestniczące zapewniają operacyjność elementów nienależących do Wspólnoty i ich interoperacyjność z elementami należącymi do Wspólnoty.
Państwa członkowskie zapewniają operacyjność elementów nienależących do Wspólnoty i ich interoperacyjność z elementami należącymi do Wspólnoty.
Poprawka
30
Artykuł 6 ustęp 5
5.
Komisja koordynuje, we współpracy z krajami uczestniczącymi , aspekty tworzenia i funkcjonowania elementów systemu i infrastruktury należących do Wspólnoty i nienależących do Wspólnoty, o których mowa w ust. 2, które są konieczne do zapewnienia operacyjności, wzajemnego połączenia i ciągłego rozwoju.
Kraje uczestniczące przestrzegają harmonogramów i terminów, które zostały wyznaczone, aby osiągnąć wymienione cele.
5.
Komisja koordynuje, we współpracy z państwami członkowskimi , aspekty tworzenia i funkcjonowania elementów systemu i infrastruktury należących do Wspólnoty i nienależących do Wspólnoty, o których mowa w ust. 2, które są konieczne do zapewnienia operacyjności, wzajemnego połączenia i ciągłego rozwoju.
Państwa członkowskie przestrzegają harmonogramów i terminów, które zostały wyznaczone, aby osiągnąć wymienione cele.
Poprawka
31
Artykuł 6 ustęp 6
6.
Komisja może udostępnić systemy łączności i wymiany informacji na rzecz innych służb publicznych do celów podatkowych lub niezwiązanych z podatkami, pod warunkiem wniesienia wkładu finansowego do budżetu programu.
skreślony
Or. en
Poprawka
32
Artykuł 7
Państwa członkowskie i te kraje, które są związane dwustronnymi lub wielostronnymi porozumieniami w sprawie współpracy administracyjnej i wymiany informacji albo między sobą, albo z państwami członkowskimi dopuszczającymi takie działania, organizują i przeprowadzają wielostronne kontrole w formie skoordynowanej kontroli odpowiedzialności podatkowej jednego lub większej liczby powiązanych podatników ustanowione w różnych krajach uczestniczących.
Kraje uczestniczące wybierają spośród organizowanych przez siebie wielostronnych kontroli te, których koszty ma ponieść Wspólnota zgodnie z art. 14.
Po każdej takiej kontroli sprawozdanie z oceny jest przedkładane Komisji.
Kraje uczestniczące w takich kontrolach wielostronnych mogą mieć wspólne lub uzupełniające się interesy i przedstawiają Komisji sprawozdania z wyników takich kontroli.
Poprawka
33
Artykuł 8
Komisja i kraje uczestniczące organizują wspólnie seminaria i grupy projektowe oraz zapewniają rozpowszechnianie wyników takich seminariów i grup projektowych .
Komisja i kraje uczestniczące organizują wspólnie seminaria i grupy projektowe.
Poprawka
34
Artykuł 9 ustęp 1
1.
Kraje uczestniczące organizują dla urzędników wizyty robocze.
Wizyty robocze nie mogą trwać dłużej niż jeden miesiąc.
Każda wizyta robocza ukierunkowana jest na określoną dziedzinę zawodową i jest odpowiednio przygotowana, a następnie oceniana przez urzędników i administrację, której dotyczy.
1.
Kraje uczestniczące mogą organizować dla urzędników wizyty robocze.
Wizyty robocze nie powinny trwać dłużej niż jeden miesiąc.
Każda wizyta robocza ukierunkowana jest na określoną dziedzinę zawodową i jest odpowiednio przygotowana, monitorowana, a następnie oceniana przez urzędników i administrację, której dotyczy.
Uzasadnienie
Uczestnictwo w wizytach roboczych nie jest obowiązkowe.
Poprawka
35
Artykuł 9 ustęp 3
3.
W trakcie wizyty roboczej odpowiedzialność cywilna urzędników składających wizyty w zakresie wykonywanych przez nich czynności jest taka sama jak pracowników administracji będącej gospodarzem.
Urzędnicy składający wizyty podlegają takim samym zasadom zachowania tajemnicy służbowej jak urzędnicy krajowi.
3.
W trakcie wizyty roboczej odpowiedzialność cywilna urzędników składających wizyty w zakresie wykonywanych przez nich czynności jest taka sama jak pracowników administracji będącej gospodarzem.
Urzędnicy składający wizyty podlegają takim samym zasadom zachowania tajemnicy służbowej i przejrzystości jak urzędnicy krajowi.
Uzasadnienie
Należy przestrzegać zarówno zasady zachowania tajemnicy, jak i zasady przejrzystości.
Poprawka
36
Artykuł 10 ustęp 1 część wprowadzająca
1.
Komisja we współpracy z krajami uczestniczącymi ułatwia zorganizowaną współpracę między krajowymi jednostkami prowadzącymi szkolenia i urzędnikami odpowiedzialnymi za szkolenie administracji podatkowych, w szczególności za pomocą następujących środków:
1.
Kraje uczestniczące we współpracy z Komisją ułatwiają zorganizowaną współpracę między krajowymi jednostkami prowadzącymi szkolenia i urzędnikami odpowiedzialnymi za szkolenie administracji podatkowych, w szczególności za pomocą następujących środków:
Poprawka
37
Artykuł 10 ustęp 1 litera b)
b) w stosownych przypadkach, koordynowania możliwości udziału urzędników ze wszystkich krajów uczestniczących w programach szkoleniowych w zakresie podatków, w przypadku gdy kursy takie organizuje kraj uczestniczący dla własnych urzędników;
b) w stosownych przypadkach, możliwość udziału urzędników ze wszystkich krajów uczestniczących w programach szkoleniowych w zakresie podatków, w przypadku gdy kursy takie organizuje kraj uczestniczący dla własnych urzędników;
Poprawka
38
Artykuł 10 ustęp 1 litera c)
c) w stosownych przypadkach, tworzenia niezbędnej infrastruktury i metod dotyczących wspólnych szkoleń i zarządzania w dziedzinie podatków.
c) w stosownych przypadkach, tworzenia niezbędnych metod dotyczących wspólnych szkoleń .
Poprawka
39
Artykuł 10 ustęp 2 akapit pierwszy
2.
Kraje uczestniczące zapewniają, że wspólne programy szkoleń i wspólna infrastruktura do celów szkoleń w dziedzinie podatków, o której mowa w ust. 1 lit. c) są w pełni zintegrowane z krajowymi programami szkoleń .
2.
Kraje uczestniczące zapewniają, w stosownych przypadkach, włączenie wspólnie rozwijanych programów szkoleń, o których mowa w ust. 1 lit. a), do krajowych programów szkoleń
Poprawka
40
Artykuł 10 ustęp 2 akapit drugi
Kraje uczestniczące zapewniają również swoim urzędnikom szkolenia wstępne oraz ustawiczne konieczne do zdobycia wspólnych umiejętności zawodowych i wiedzy zgodnie z programami szkoleniowymi oraz szkolenia językowe niezbędne dla nich do osiągnięcia odpowiedniego poziomu znajomości języka, pozwalającego na uczestnictwo w programie.
Kraje uczestniczące zapewniają swoim urzędnikom szkolenia wstępne oraz ustawiczne konieczne do zdobycia wspólnych umiejętności zawodowych i wiedzy zgodnie z programami szkoleniowymi oraz szkolenia językowe , niezbędne do osiągnięcia przez tych urzędników odpowiedniego poziomu znajomości języka, pozwalającego na uczestnictwo w programie.
Poprawka
41
Artykuł 11
Przedstawiciele organizacji międzynarodowych , administracji państw trzecich, podatników i ich organizacji mogą uczestniczyć w działaniach zorganizowanych w ramach programu , w przypadku gdy jest to konieczne dla realizacji celów wymienionych w art. 4.
Eksperci, tacy jak przedstawiciele organizacji międzynarodowych i urzędnicy państw trzecich, mogą uczestniczyć w działaniach zorganizowanych w ramach programu w przypadku , gdy jest to konieczne dla realizacji celów wymienionych w art. 4.
Poprawka
42
Artykuł 12
Komisja we współpracy z krajami uczestniczącymi opracowuje systematyczną i uporządkowaną wymianę informacji wynikających z działań realizowanych w ramach programu.
Kraje uczestniczące oraz Komisja wymieniają się między sobą informacjami wynikającymi z działań realizowanych w ramach programu, o których mowa w artykule 1 ust. 2, o ile wymiana tych informacji przyczynia się osiągnięcia celów programu.
Poprawka
43
Artykuł 13 ustęp 2
2.
Władza budżetowa udziela zezwolenia na roczną alokację środków w granicach wieloletniego programu perspektyw finansowych.
2.
Władza budżetowa udziela zezwolenia na roczną alokację środków w granicach wieloletnich ram finansowych zgodnie z pkt. 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami .
Poprawka
44
Artykuł 14 ustęp 2 litera c)
c) koszty organizacji seminariów oraz koszty podróży i zakwaterowania ponoszone w celu zapewnienia udziału ekspertów zewnętrznych i uczestników, o których mowa w art. 11;
c) koszty organizacji seminariów;
Poprawka
45
Artykuł 14 ustęp 2 litera c a) (nowa)
(ca) koszty podróży i zakwaterowania ponoszone w celu zapewnienia udziału ekspertów zewnętrznych i uczestników, o których mowa w art. 11;
Poprawka
46
Artykuł 14 ustęp 2 litera e)
e) koszty innych działań określonych w art. 1 ust. 2 lit. f).
e) koszty innego działania przewidzianego w literze f) art. 1 ust. 2, maksymalnie do 5 % całkowitych kosztów programu .
Poprawka
47
Artykuł 14 ustęp 4
4.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2 Komisja podejmuje wszystkie niezbędne kroki w celu zarządzania budżetem programu.
4.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2 Komisja podejmuje wszystkie niezbędne kroki w celu zarządzania budżetem programu Komisja przedkłada Parlamentowi wniosek w sprawie środków wykonawczych na tyle wcześnie, by mógł on w razie potrzeby zgodnie z art. 8 decyzji 1999/468/WE zająć stanowisko przed zatwierdzeniem tych środków.
Uzasadnienie
Zastępuje poprawkę 11 i umożliwia zatwierdzenie nielegislacyjnych środków w drodze komitologii w celu umożliwienia niezbędnej elastyczności.
Przepis ten jest potrzebny, ponieważ Komisja niestety często przedkłada informacje wymagane decyzją 1999/468/WE tak późno, że Parlament nie może zareagować właściwie.
Poprawka
48
Artykuł 14 ustęp 5 akapit pierwszy a (nowy)
Koszty administracyjne, w tym koszty ponoszone przez Komisję, nie przekraczają w zasadzie 5% całkowitego kosztu programu.
Poprawka
49
Artykuł 14 a (nowy)
Artykuł 14a
Stosowanie rozporządzenia finansowego
W odniesieniu do wszystkich dotacji w rozumieniu tytułu VI rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich 1 (zwanego dalej „rozporządzeniem finansowym”), przyznanych na mocy niniejszej decyzji, stosuje się przepisy tego rozporządzenia.
Dotacje podlegają w szczególności uprzedniemu zatwierdzeniu na piśmie przez beneficjentów w rozumieniu art. 108 rozporządzenia finansowego i na podstawie wydanych do niego przepisów wykonawczych.
Zatwierdzenie takie obejmuje zgodę przez beneficjentów na audyt przeprowadzony przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w zakresie wykorzystania przyznanego finansowania.
Audyty te mogą być przeprowadzane bez uprzedniej zapowiedzi.
__________________
1 Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.
Rozporządzenie zmienione rozporządzeniem Rady nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
Uzasadnienie
Zawierając umowy ramowe o partnerstwie, Komisja powinna w pełni przestrzegać odpowiednich przepisów rozporządzenia finansowego.
Jako że nie chodzi tu wyłącznie o przepisy dotyczące kontroli finansowej, należy poświęcić osobny artykuł stosowaniu rozporządzenia finansowego.
Poprawka
50
Artykuł 15
Decyzje finansowe oraz wszystkie porozumienia lub umowy wynikające z niniejszej decyzji podlegają kontroli finansowej, a jeżeli to konieczne, audytom przeprowadzanym na miejscu przez Komisję, w tym przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przez Europejski Trybunał Obrachunkowy.
Wszystkie dotacje przyznane na mocy niniejszej decyzji podlegają wcześniejszemu zatwierdzeniu na piśmie przez beneficjentów.
Zatwierdzenie takie obejmuje dopuszczenie przez beneficjentów audytu przeprowadzanego przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w zakresie wykorzystania przyznanego finansowania.
Decyzje finansowe oraz wszystkie porozumienia lub umowy wynikające z niniejszej decyzji podlegają kontroli finansowej, a jeżeli to konieczne, audytom przeprowadzanym na miejscu przez Komisję, w szczególności przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przez Europejski Trybunał Obrachunkowy.
Uzasadnienie
Kontrole są znacznie skuteczniejsze, gdy przeprowadza się je bez zapowiedzi.
Dlatego też do tekstu decyzji należy włączyć odpowiednie zobowiązanie państw członkowskich.
Zgodnie z rozporządzeniem finansowym zobowiązania stron umowy nie dotyczą wyłącznie kontroli finansowej i dlatego poświęcono im osobny artykuł 14 a (nowy) „Stosowanie rozporządzenia finansowego”.
Poprawka
51
Artykuł 16 ustęp 3a (nowy)
3a.
Komisja poda do wiadomości odpowiednich komisji Parlamentu Europejskiego przyjęty regulamin i skład komisji.
Uzasadnienie
Dla zachowania właściwej przejrzystości Komisja będzie informować odpowiednie komisje Parlamentu Europejskiego.
Poprawka
52
Artykuł 18 ustęp 1 akapit pierwszy
1.
Ocena śródokresowa i ocena końcowa programu jest prowadzona przez Komisję na podstawie sprawozdań opracowanych przez kraje uczestniczące, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu oraz w oparciu o wszystkie inne właściwe informacje.
Program jest oceniany pod względem realizacji celów określonych w art. 4.
1.
Ocena śródokresowa i ocena końcowa programu jest prowadzona przez Komisję na podstawie sprawozdań opracowanych przez kraje uczestniczące, o których mowa w ust. 2 niniejszego artykułu oraz w oparciu o inne właściwe informacje.
Program jest oceniany pod względem realizacji celów określonych w art. 4.
Poprawka
53
Artykuł 18 ustęp 1 akapit drugi
W ramach oceny śródokresowej dokonywany jest przegląd rezultatów otrzymanych w wyniku realizacji programu w połowie okresu pod względem efektywności i skuteczności, jak również przegląd dalszej adekwatności początkowych celów programu oraz wpływu działań prowadzonych w ramach programu.
Obejmuje ona również kwestie wykorzystania funduszy, postępów w prowadzeniu kontroli i realizacji programu.
W ramach oceny śródokresowej dokonywany jest przegląd rezultatów otrzymanych w wyniku realizacji programu w połowie okresu pod względem efektywności i skuteczności, jak również przegląd dalszej adekwatności celów programu oraz wpływu działań prowadzonych w ramach programu.
Obejmuje ona również kwestie wykorzystania funduszy, postępów w prowadzeniu kontroli i realizacji programu.
Poprawka
54
Artykuł 18 ustęp 1 akapit trzeci
Ocena końcowa obejmuje efektywność i skuteczność działań podejmowanych w ramach programu.
Ocena końcowa obejmuje efektywność i skuteczność działań podejmowanych w ramach programu.
Ocenę śródokresową i ocenę końcową publikuje się na stronie internetowej Komisji.
Poprawka
55
Artykuł 18 ustęp 2 litera a)
a) do dnia 31 marca 2011 r. śródokresowe sprawozdanie oceniające dotyczące adekwatności programu;
a) do dnia 31 marca 2011 r. śródokresowe sprawozdanie oceniające dotyczące adekwatności, skuteczności i wydajności programu;
Poprawka
56
Artykuł 18 ustęp 3 akapit pierwszy część wprowadzająca
3.
Na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 2, oraz wszelkich innych istotnych informacji, Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie następujące sprawozdania:
3.
Na podstawie sprawozdań, o których mowa w ust. 2, oraz innych istotnych informacji, Komisja przekazuje Parlamentowi Europejskiemu i Radzie następujące sprawozdania:
Poprawka
57
Artykuł 18 ustęp 3 akapit 1 litery a) i b)
a) do dnia 30 września 2011 r. śródokresowe sprawozdanie oceniające oraz komunikat zawierający informacje na temat stosowności kontynuowania programu wraz z, tam gdzie to konieczne, odpowiednimi propozycjami;
a) do dnia 31 lipca 2011 r. śródokresowe sprawozdanie oceniające oraz komunikat zawierający informacje na temat stosowności kontynuowania programu wraz z, tam gdzie to konieczne, odpowiednimi propozycjami;
b) do dnia 30 września 2014 r. końcowe sprawozdanie oceniające.
b) do dnia 31 lipca 2014 r. końcowe sprawozdanie oceniające.
Uzasadnienie
Terminy przekazywania sprawozdań przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów nie uwzględniają w dostatecznym stopniu terminów procedury budżetowej w Parlamencie.
Dlatego też terminy przekazywania sprawozdań przez Komisję powinny zostać przesunięte z 30 września na 31 lipca.
UZASADNIENIE
Wnioski ogólne
Obywatele wszystkich państw członkowskich UE są coraz bardziej sceptyczni w kwestii wykorzystywania pieniędzy podatników.
Środki finansowe zbyt często były i są wydawane w sposób nieodpowiadający ich przeznaczeniu.
Jeżeli zatem ze wszystkich stron dobiegają słuszne apele o jak najbardziej ekonomiczne wykorzystywanie finansów publicznych, muszą one również dotyczyć programów UE, w tym programu Fiscalis.
Mamy nadzieję, że już niemieckiej prezydencji Rady w 2007 r., która za jedno z głównych zadań postawiła sobie ograniczenie biurokracji, uda się wypracować rozsądne rozwiązanie tej kwestii.
Musi ono być odpowiednie, uwzględniając jednak jednocześnie w największym możliwym stopniu uzasadnione życzenia podatników dotyczące wydajności i ograniczenia kosztów.
Dlatego wprawdzie sprawozdawca przyjmuje do wiadomości, że Komisja domaga się ogromnego zwiększenia budżetu programu Fiscalis 2013 do 156,9 mln euro, a w przypadku włączenia EMCS nawet do 162 mln euro (w porównaniu z niespełna 100 mln euro na program Fiscalis 2007 wraz z EMCS), uważa jednak, że jedynym właściwym rozwiązaniem jest utrzymanie dotychczasowego budżetu.
Zdaniem Komisji wydatki na wizyty i seminaria robocze dla urzędników zajmujących się podatkami powinny ulec podwojeniu.
W tej kwestii sama Europejska Unia Niezależnych Związków Zawodowych stwierdza, że „zwłaszcza w obszarze podatków mamy często do czynienia z ogromną rozbieżnością między teorią a praktyką i dlatego w wielu przypadkach seminaria, w których biorą udział wysoko wykwalifikowane osoby, pomijają kwestie praktyczne”, i z tego względu wzywa do większego ukierunkowania tych seminariów na praktykę.
Przed trwonieniem środków i turystyką konferencyjną ostrzegali również sprawozdawcy posiłkowi w trakcie dyskusji prowadzonej w komisji właściwej dla tej sprawy.
Komisja wnioskuje również o zapewnienie kwoty 18,8 mln euro tytułem „rezerwy” na nowe projekty informatyczne, które w chwili obecnej są niemożliwe do przewidzenia, a także kwoty 45,3 mln euro zamiast 18,5 mln euro na sieć CCN/CSI.
W obu przypadkach sprawozdawca nie widzi konieczności takiego działania.
W przedstawionych poprawkach wzywa on natomiast do daleko idącej przejrzystości działań i wydatków w ramach programu Fiscalis 2013.
Kontekst legislacyjny
Pomysł zainicjowania programu Fiscalis jest konsekwencją wcześniejszych działań, a mianowicie przyjętego w 1993 r. programu Matthaeus-Tax
Decyzja nr 93/1998/WE z dnia 29 października 1993 r., Dz.U. L 280 z 13.11.1993 r. , dotyczącego kształcenia zawodowego urzędników zajmujących się podatkami pośrednimi w celu przygotowania ich na następstwa powstania rynku wewnętrznego oraz poprawy współpracy administracyjnej.
Skoordynowany rozwój i wdrażanie wspólnego systemu szkoleń oraz wymiana dobrych praktyk powinny przyczynić się do lepszego zrozumienia prawa wspólnotowego przez organy podatkowe państw członkowskich.
Sprawą kluczową wydawało się objęcie wspólnymi ramami obowiązujących praktyk, które jak dotąd nie podlegały rzeczywistej koordynacji.
Fiscalis 2013 stanowi trzecią edycję programu, zastępującą program Fiscalis 2007, wprowadzony na mocy decyzji z 1998 r., ustanawiającej program działań Wspólnoty na rzecz poprawy funkcjonowania systemów podatków pośrednich
Decyzja nr 888/98/WE z dnia 30 marca 1998 r., Dz.U. L 126 z 28.4.1998 r. .
Cele programu Fiscalis 2013
Program Fiscalis 2013 będzie trwał sześć lat, równolegle do okresu perspektywy finansowej 2007-2013.
Zmiany obejmują również wprowadzenie systemu kontroli przemieszczania wyrobów akcyzowych (EMCS), ustanowionego w celu monitorowania produktów akcyzowych, oraz położenie większego nacisku na walkę z oszustwami podatkowymi
Głównym celem programu 2013 pozostanie pomoc organom podatkowym w celu utrzymania i poprawy funkcjonowania systemów podatkowych.
Koncentrował się on będzie na pobudzaniu współpracy między nimi w celu zwiększenia dochodów, przy jednoczesnym unikaniu jednak nadmiernej biurokracji.
Jednym z głównych priorytetów będzie również udzielenie wsparcia wprowadzeniu nowego skomputeryzowanego trans-europejskiego systemu informatycznego dotyczącego transakcji podlegających opodatkowaniu.
Oficjalne cele programu Fiscalis 2013 to:
- poszerzanie wiedzy za sprawą paneuropejskiego forum wymiany zdań, informacji, porad praktycznych, itp. między organami podatkowymi;
- usprawnienie zwalczania oszustw podatkowych oraz nielegalnego handlu poprzez zacieśnienie współpracy administracyjnej oraz wzajemne wsparcie (działa już nowy program prawny ułatwiający wymianę informacji
Rozporządzenie WE 1789(2003) z dnia 7 października 2003 r. ) oraz poprawa organizacji kontroli podatkowej dzięki wykazowi dobrych praktyk, sporządzonemu już przez państwa członkowskie, oraz skomputeryzowanemu systemowi informacji;
- ograniczenie przeszkód natury biurokratycznej wobec podatników poprzez dążenie do osiągnięcia optymalnej równowagi pomiędzy kontrolą a obciążeniem administracyjnym, co miało miejsce przy okazji wprowadzenia do Internetu Systemu Wymiany Informacji o VAT (VIES);
- ustanowienie podobnej współpracy z organami podatkowymi państw trzecich, gdyż oszustwa podatkowe nie znają granic.
Stanowisko sprawozdawcy
Sprawozdawca zwraca uwagę na fakt, że przedmiot omawianego wniosku jest jednym z niezliczonej liczby programów służących poprawie funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Należy przy tym jednak pamiętać, że programy te nie mogą istnieć same dla siebie i oczywiście należy oczekiwać, że zadania programu od 1993 r. zostaną w końcu osiągnięte i nie muszą być wciąż odkładane na później.
Miliony obywateli europejskich słusznie krytykują wiele programów Unii Europejskiej za ich niejasność i służenie przede wszystkim jednemu celowi – usprawiedliwieniu istnienia aparatu biurokratycznego, a także za niewspółmierność wydatków do osiągnięć.
Obrazu sytuacji dopełnia fakt, że mimo wielokrotnych zapytań sprawozdawca nie otrzymał innych obiecanych informacji.
Tygodniami czekał on na próżno nawet na dane dotyczące nazwisk nowych osób odpowiedzialnych z ramienia niemieckiej prezydencji.
Z tego względu sprawozdawca nie podziela opinii, że doświadczenie zdobyte z dotychczas obowiązujących przepisów w ramach programu Fiscalis okazało się skuteczne do zgromadzenia urzędników podatkowych różnych krajowych organów przy działalności podatkowej oraz spełniło wyznaczone cele.
Wstrzymanie programu wydaje się krokiem niewłaściwym, należy jednak dokładnie przeanalizować proponowane nowe cele.
Należy również zbadać, czy nie pokrywa się on z innymi programami.
Przykładowo co rusz przywołuje się bardziej zdecydowaną walkę z korupcją jako uzasadnienie ogromnego zwiększenia środków finansowych, jednak nie podaje się żadnych konkretnych i rzeczywistych kosztów, ani przy szczegółowym opisie projektów, ani też w odpowiedziach właściwych urzędników Rady i Komisji.
Należy jednak zapobiec przeznaczaniu dodatkowych środków finansowych na nieistotne cele biurokratyczne pod płaszczykiem populistycznych haseł, takich jak walka z korupcją.
Sprawozdawca widziałby także chętnie większe zaangażowanie nowych państw członkowskich UE oraz państw trzecich, szczególnie w walce z korupcją.
Jednak również i w tym przypadku oświadczenia właściwych urzędników odbiegają od takich popularnych uzasadnień.
Jedynie nieznaczna część wnioskowanego zwiększenia środków zostanie rzeczywiście wykorzystana do włączenia krajów trzecich.
Nie uwzględniono także wniosku sprawozdawcy w sprawie podziału środków według priorytetów regionalnych.
Dlatego sprawozdawca jest zdania, że program nie stanowi spójnej strategii, wychodzącej naprzeciw takim nowym wyzwaniom jak wspólna skonsolidowana podstawa wymiaru podatku dochodowego od osób prawnych (CCCTB), opodatkowanie według zasad państwa macierzystego, planowana na 2008 r. rewizja dyrektywy dotyczącej wystawiania faktur lub nadchodzące rozszerzenia UE.
Nie ulega natomiast wątpliwości, iż zagrożenia, zwłaszcza szybko rozwijające się nowe oszustwa podatkowe oraz nielegalne modele handlu, które zakłócają funkcjonowanie rynku wewnętrznego, szkodliwie na niego oddziaływają oraz podważają zaufanie do wspólnotowych systemów podatkowych.
Jednak właśnie w tych dziedzinach brakuje przekonujących koncepcji programowych, albo też kwestie te stanowią przedmiot innych działań UE.
27.2.2007
OPINIA Komisji Budżetowej
dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2013)
( COM(2006)0202 – C6‑0159/2006 – 2006/0076(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Ralf Walter
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Inicjatywę Komisji dotyczącą kontynuacji programu Fiscalis do 2013 r. a także wzmocnienia tego programu należy przyjąć z dużym zadowoleniem.
Inicjatywa ta wpisuje się w kontekst wieloletniego dążenia Komisji Budżetowej i jej sprawozdawcy do zwiększenia świadomości problemu oszustw dotyczących podatku VAT.
W 2005 r. z inicjatywy sprawozdawcy OLAF utworzył jednostkę mającą na celu wzmożenie walki z tego typu oszustwami.
Cel ten został również wyraźnie zawarty w uwagach do pozycji dotyczącej OLAF-u w budżecie UE.
Ponadto Komisji zlecono wykonanie analizy na temat oszustw podatkowych w związku z VAT i możliwych sposobów walki z nimi.
Miało to miejsce jeszcze przed szerokimi konsultacjami w sprawie zmiany wspólnotowych przepisów podatkowych.
I. Wniosek
Fiscalis 2007 - 2013 to program wspólnotowy, który ma na celu poprawę skuteczności współpracy organów administracji podatkowej państw członkowskich oraz skuteczności systemów podatkowych.
Zasadniczym celem programu jest usprawnienie funkcjonowania rynku wewnętrznego (wniosek dotyczący decyzji jest oparty również na art. 95 Traktatu).
Program obejmuje następujące rodzaje podatków: podatek od wartości dodanej, podatki akcyzowe, podatki od dochodów i kapitału oraz podatki od składek ubezpieczeniowych.
Program ma umożliwić Wspólnocie finansowanie szeregu środków, które służą realizacji tego celu, takich jak:
- ulepszenie infrastruktury: sprzęt komputerowy i oprogramowanie oraz ich połączenia sieciowe (art. 6)
- środki służące poprawie znajomości przepisów wspólnotowych wśród krajowych urzędników podatkowych (seminaria, grupy projektowe), (art. 8)
- wizyty robocze urzędników podatkowych (art. 9)
- działalność szkoleniowa (art. 10)
II.
Poprawki
Środki finansowe: Sprawozdawca proponuje, aby na program przeznaczono 19,95 mln EUR więcej w celu odpowiedniego wzmocnienia działań w ramach zwalczania zwłaszcza oszustw podatkowych dotyczących podatku VAT.
Każde euro z niezapłaconych podatków wyrządza szkodę uczciwym podatnikom i podważa ich zaufanie do krajowych i europejskich instytucji.
Kwota ta ma być wykorzystana na ulepszenie infrastruktury informatycznej tzn. systemu wymiany informacji o VAT (VIES) i systemu kontroli przemieszczania towarów akcyzowych (EMCS).
Wspieranie infrastruktury: W ramach programu przewidziano możliwość wsparcia tworzenia niezbędnej infrastruktury poprzez działania szkoleniowe.
Ta możliwość, która z perspektywy państw członkowskich jest z pewnością bardzo atrakcyjna, wydaje się sprzeczna z zasadą specyfikacji budżetu, ponieważ infrastruktura (sale wykładowe, środki transportu itp.) mogą rzecz jasna zostać wykorzystane również do innych celów.
Dlatego należy doprecyzować, że chodzi wyłącznie o infrastrukturę informatyczną.
Inne działania: Możliwość wspierania „wszystkich innych działań wymaganych w celu realizacji celów programu” jest sformułowana bardzo ogólnikowo.
Poprzez wprowadzenie procentowego pułapu całkowitej wartości wsparcia możliwe będzie zachowanie elastyczności programu bez narażenia innych zadań.
Kontrola finansowa: Należy stanowczo wprowadzić możliwość, aby kontrole mogły być przeprowadzane nie tylko na miejscu, ale również w sposób niezapowiedziany.
Procedura komitologii: W przypadku programu, który służy przede wszystkim wsparciu państw członkowskich, ale zarazem realizacji polityki UE, i który jest finansowany z budżetu UE, podczas określania programu prac Rada nie powinna mieć bardziej uprzywilejowanej pozycji w stosunku do Parlamentu.
W związku z tym komitet doradczy jest bardziej odpowiedni niż komitet zarządzający .
Nie można również dawać wolnej ręki na podejmowanie „wszystkich niezbędnych kroków w celu zarządzania budżetem programu” i pozostawienie ich w nieprzejrzystej procedurze komitologii.
III.
Konkluzje
Podsumowując, można powiedzieć, że cele programu są bardzo dobrze zgrane z wieloletnim dążeniem do zwiększenia świadomości problemu oszustw dotyczących podatku VAT, poprawy skuteczności koniecznej współpracy organów państw członkowskich, a co za tym idzie poprawy skuteczności funkcjonowania rynku wewnętrznego z korzyścią dla wszystkich, w tym dla budżetu UE.
Należy jednak poprawić kopertę finansową i przejrzystość procedur za pomocą odpowiednich poprawek.
Niestety sposób zredagowania wniosku pozostawia wiele do życzenia, dlatego należy poprawić przynajmniej najbardziej rażące błędy w niezadowalających wersjach językowych.
POPRAWKI
Komisja Budżetowa zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Projekt rezolucji legislacyjnej
Poprawka
1
Ustęp 1a (nowy)
1a. jest zdania, że ramy finansowe zawarte we wniosku legislacyjnym muszą dać się pogodzić z pułapem działu 1a nowych wieloletnich ram finansowych, i zwraca uwagę na fakt, że roczna kwota w ramach corocznej procedury budżetowej jest określana zgodnie z przepisami pkt 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami
;
Wniosek dotyczący decyzji
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
2
Punkt 1 preambuły
(1) Głównymi celami Wspólnoty na najbliższe kilka lat jest zapewnienie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, zgodnie z odnowioną strategią lizbońską.
Decyzja nr 888/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 marca 1998 r. ustanawiającą program działań Wspólnoty na rzecz poprawy funkcjonowania systemów podatków pośrednich rynku wewnętrznego (program Fiscalis) (dalej zwany „programem 2002”) oraz decyzja nr 2235/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2002 r. przyjmująca wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2003–2007) (dalej zwany „programem 2007”) przyczyniły się w znaczącym stopniu do osiągnięcia tych celów w latach 1998-2002 i 2003-2007.
Dlatego wskazana jest kontynuacja działań podjętych w ramach tych programów.
Program ten powinno się ustanowić na okres sześciu lat, aby jego czas trwania pokrywał się z czasem trwania wieloletnich ram finansowych zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia (data do uzupełnienia) między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją w sprawie dyscypliny budżetowej oraz należytego zarządzania finansami.
(1) Głównymi celami Wspólnoty na najbliższe kilka lat jest zapewnienie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, zgodnie z odnowioną strategią lizbońską.
Decyzja nr 888/98/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 marca 1998 r. ustanawiając a program działań Wspólnoty na rzecz poprawy funkcjonowania systemów podatków pośrednich rynku wewnętrznego (program Fiscalis) (dalej zwany „programem 2002”) oraz decyzja nr 2235/2002/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 grudnia 2002 r. przyjmująca wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2003–2007) (dalej zwany „programem 2007”) przyczyniły się w znaczącym stopniu do osiągnięcia tych celów w latach 1998-2002 i 2003-2007.
Dlatego wskazana jest kontynuacja działań podjętych w ramach tych programów.
Program ten powinno się ustanowić na okres sześciu lat, aby jego czas trwania pokrywał się z czasem trwania wieloletnich ram finansowych zawartych w porozumieniu międzyinstytucjonalnym z dnia 17 maja 2006 r. po między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami.
Poprawka
3
Punkt 12 preambuły
(12) Niniejsza decyzja ustanawia na cały czas trwania programu ramy finansowe, tworzące podstawowe odniesienie dla organu budżetowego w rozumieniu pkt. 33 porozumienia międzyinstytucjonalnego między Parlamentem Europejskim, Radą a Komisją z dnia 6 maja 1999 r. w sprawie dyscypliny budżetowej oraz poprawy procedury budżetowej .
(12) Niniejsza decyzja ustanawia na cały czas trwania programu kopertę finansow ą , tworząc ą główne odniesienie dla organu budżetowego w ramach corocznej procedury budżetowej w rozumieniu pkt. 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego po między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami .
Poprawka
4
Artykuł 5 ustęp 1 a (nowy)
Program roboczy obejmuje wskaźniki dla celów określonych w art. 4 ust. 2, które wykorzystuje się do oceny programu w ramach oceny śródokresowej i oceny końcowej zgodnie z art. 18.
Uzasadnienie
W programach Zoll i Fiscalis 2013 wszystkie działania powinny mieć dokładnie wyznaczone cele i towarzyszyć im muszą wymierne wskaźniki, których analiza będzie podstawą doboru działań zasługujących na wsparcie.
Wprowadzenie wskaźników do programu roboczego ułatwi również przygotowanie oceny śródokresowej i końcowej.
Poprawka
5
Artykuł 6 ustęp 2 litera e)
e) wszelkie nowe systemy łączności i wymiany informacji związane z podatkami, utworzone na mocy prawodawstwa wspólnotowego i przewidziane w programie pracy, o którym mowa w art. 5.
Nie dotyczy polskiej wersji językowej.
Poprawka
6
Artykuł 10
1.
Komisja we współpracy z krajami uczestniczącymi ułatwia zorganizowaną współpracę między krajowymi jednostkami prowadzącymi szkolenia i urzędnikami odpowiedzialnymi za szkolenie administracji podatkowych, w szczególności za pomocą następujących środków:
1.
Kraje uczestniczące we współpracy z Komisją ułatwiają zorganizowaną współpracę między krajowymi jednostkami prowadzącymi szkolenia i urzędnikami odpowiedzialnymi za szkolenie administracji podatkowych, w szczególności za pomocą następujących środków :
a) rozwijania istniejących programów szkoleniowych i, w razie konieczności, tworzenia nowych programów w celu zapewnienia wspólnego programu szkoleń dla urzędników i umożliwiania im zdobycia niezbędnych umiejętności zawodowych i wiedzy;
a) rozwijania istniejących programów szkoleniowych i, w razie konieczności, tworzenia nowych programów w celu zapewnienia wspólnego programu szkoleń dla urzędników i umożliwiania im zdobycia niezbędnych umiejętności zawodowych i wiedzy;
b) w stosownych przypadkach, koordynowania możliwości udziału urzędników ze wszystkich krajów uczestniczących w programach szkoleniowych w zakresie podatków, w przypadku gdy kursy takie organizuje kraj uczestniczący dla własnych urzędników;
b) w stosownych przypadkach, możliwości udziału urzędników ze wszystkich krajów uczestniczących w programach szkoleniowych w zakresie podatków, w przypadku gdy kursy takie organizuje kraj uczestniczący dla własnych urzędników;
c) w stosownych przypadkach, tworzenia niezbędnej infrastruktury i metod dotyczących wspólnych szkoleń i zarządzania w dziedzinie podatków .
c ) w stosownych przypadkach, tworzenia niezbędnych metod dotyczących wspólnych szkoleń w dziedzinie podatków.
2.
Kraje uczestniczące zapewniają , że wspólne programy szkoleń i wspólna infrastruktura do celów szkoleń w dziedzinie podatków , o której mowa w ust. 1 lit. c) są w pełni zintegrowane z krajowymi programami szkoleń.
2.
Kraje uczestniczące w stosownych przypadkach integrują wspólnie opracowane programy szkoleń, o których mowa w ust. 1 lit. a), z krajowymi programami szkoleń.
Kraje uczestniczące zapewniają również swoim urzędnikom szkolenia wstępne oraz ustawiczne konieczne do zdobycia wspólnych umiejętności zawodowych i wiedzy zgodnie z programami szkoleniowymi oraz szkolenia językowe niezbędne dla nich do osiągnięcia odpowiedniego poziomu znajomości języka, pozwalającego na uczestnictwo w programie.
Kraje uczestniczące zapewniają również swoim urzędnikom szkolenia wstępne oraz ustawiczne konieczne do zdobycia wspólnych umiejętności zawodowych i wiedzy zgodnie z programami szkoleniowymi oraz szkolenia językowe niezbędne dla tych urzędników do osiągnięcia odpowiedniego poziomu znajomości języka, pozwalającego na uczestnictwo w programie.
Uzasadnienie
Poprawka kompromisowa zastępująca poprawki 5, 6 i 7 oraz poprawiająca tekst w uzgodnieniu z Radą i Komisją.
Poprawka
7
Artykuł 13 ustęp 1
1.
Ramy finansowe dla realizacji programu w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. są niniejszym określone na poziomie 156,9 mln EUR .
1.
Koperta finansowa dla realizacji programu w okresie od dnia 1 stycznia 2008 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. jest niniejszym określon a na poziomie 176,85 mln EUR .
Uzasadnienie
W ramach udoskonalonej strategii zwalczania nadużyć finansowych konieczne wydaje się dostosowanie systemu wymiany informacji o VAT (VIES) i systemu kontroli przemieszczania towarów akcyzowych (EMCS), aby umożliwić szybszą wymianę informacji pomiędzy podatnikami a administracja podatkową, a także pomiędzy poszczególnymi organami administracji podatkowej.
Podział dodatkowych środków powinien wyglądać następująco: VIES 32,35 zamiast 31 mln EUR, EMCS 22 zamiast 19,5 mln.
EUR i rozwój systemów informatycznych 34,9 zamiast 18,8 mln EUR.
Poprawka
8
Artykuł 13 ustęp 2
2.
Władza budżetowa udziela zezwolenia na roczną alokację środków w granicach wieloletniego programu perspektyw finansowych.
2.
Władza budżetowa udziela zezwolenia na roczną alokację środków w granicach wieloletnich ram finansowych zgodnie z pkt. 37 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. pomiędzy Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami .
Poprawka
9
Artykuł 14 ustęp 2 litera e)
e) koszty innych działań określonych w art. 1 ust. 2 lit. f).
e) koszty innych działań określonych w art. 1 ust. 2 lit. f) nieprzekraczające 5% całkowitych kosztów programu .
Uzasadnienie
Możliwość wsparcia „wszystkich innych działań wymaganych w celu realizacji celów programu” jest sformułowana w sposób bardzo ogólnikowy.
Aby zapewnić pożądaną elastyczność bez wywierania negatywnego wpływu na inne zadania realizowane w ramach programu Fiscalis 2013, również w tekście decyzji należy zawrzeć pułap w wysokości 5% zgodnie z ustaleniami grupy roboczej Rady.
Poprawka
10
Artykuł 14 ustęp 4
4.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2 Komisja podejmuje wszystkie niezbędne kroki w celu zarządzania budżetem programu.
4.
Zgodnie z procedurą określoną w art. 16 ust. 2 Komisja podejmuje wszystkie niezbędne kroki w celu zarządzania budżetem programu Komisja przedkłada Parlamentowi wniosek w sprawie środków wykonawczych na tyle wcześnie, by mógł on w razie potrzeby zgodnie z art. 8 decyzji 1999/468/WE zająć stanowisko przed zatwierdzeniem tych środków.
Uzasadnienie
Zastępuje poprawkę 11 i umożliwia zatwierdzenie nielegislacyjnych środków w drodze komitologii w celu umożliwienia niezbędnej elastyczności.
Przepis ten jest potrzebny, ponieważ Komisja niestety często przedkłada informacje wymagane decyzją 1999/468/WE tak późno, że Parlament nie może zareagować właściwie.
Poprawka
11
Artykuł 14 ustęp 5 akapit pierwszy a (nowy)
Koszty administracyjne, w tym koszty ponoszone przez Komisję, nie przekraczają w zasadzie 5% całkowitego kosztu programu.
Poprawka
12
Artykuł 14 a (nowy)
Artykuł 14a
Stosowanie rozporządzenia finansowego
W odniesieniu do wszystkich dotacji w rozumieniu tytułu VI rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich 1 (dalej zwane „rozporządzeniem finansowym”), przyznanych na mocy niniejszej decyzji, stosuje się przepisy tego rozporządzenia.
Dotacje podlegają w szczególności wcześniejszemu zatwierdzeniu na piśmie przez beneficjentów w rozumieniu art. 108 rozporządzenia finansowego i na podstawie wydanych do niego przepisów wykonawczych.
Zatwierdzenie takie obejmuje dopuszczenie przez beneficjentów audytu przeprowadzonego przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w zakresie wykorzystania przyznanego finansowania.
Audyty te mogą być przeprowadzane bez zapowiedzi.
__________________
1 Dz.U. L 248 z 16.9.2002, str. 1.
Zmienione rozporządzeniem Rady nr 1995/2006 (Dz.U. L 390 z 30.12.2006, str. 1).
Uzasadnienie
Zawierając umowy ramowe o partnerstwie, Komisja powinna w pełni przestrzegać odpowiednich przepisów rozporządzenia finansowego.
Jako że nie chodzi tu wyłącznie o przepisy dotyczące kontroli finansowej, należy poświęcić osobny artykuł stosowaniu rozporządzenia finansowego.
Poprawka
13
Artykuł 15
Decyzje finansowe oraz wszystkie porozumienia lub umowy wynikające z niniejszej decyzji podlegają kontroli finansowej, a jeżeli to konieczne, audytom przeprowadzanym na miejscu przez Komisję, w tym przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przez Europejski Trybunał Obrachunkowy.
Wszystkie dotacje przyznane na mocy niniejszej decyzji podlegają wcześniejszemu zatwierdzeniu na piśmie przez beneficjentów.
Zatwierdzenie takie obejmuje dopuszczenie przez beneficjentów audytu przeprowadzanego przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w zakresie wykorzystania przyznanego finansowania.
Decyzje finansowe oraz wszystkie porozumienia lub umowy wynikające z niniejszej decyzji podlegają kontroli finansowej, a jeżeli to konieczne, audytom przeprowadzanym na miejscu przez Komisję, w szczególności przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przez Europejski Trybunał Obrachunkowy.
Uzasadnienie
Kontrole są znacznie skuteczniejsze, gdy przeprowadza się je bez zapowiedzi.
Dlatego też do tekstu decyzji należy włączyć odpowiednie zobowiązanie państw członkowskich.
Zgodnie z rozporządzeniem finansowym zobowiązania stron umowy nie dotyczą wyłącznie kontroli finansowej i dlatego poświęcono im osobny artykuł 14 a (nowy) „Stosowanie rozporządzenia finansowego”.
Poprawka
14
Artykuł 16 ustęp 2
2.
W przypadku odesłań do niniejszego ustępu, zastosowanie ma procedura ustanowiona w art. 4 decyzji 1999/468/WE, zgodnie z jej art. 7 i 8.
2.
W przypadku odesłań do niniejszego ustępu, zastosowanie ma procedura ustanowiona w art. 3 i 7 decyzji 1999/468/WE, zgodnie z jej art. 8 .
Okres przewidziany w art. 4 ust. 3 decyzji 1999/468/WE wynosi trzy miesiące.
Uzasadnienie
W przypadku programu, który służy przede wszystkim wsparciu państw członkowskich, ale zarazem realizacji polityki UE i który jest finansowany z budżetu UE, Rada nie powinna mieć bardziej uprzywilejowanej pozycji w stosunku do Parlamentu.
W związku z tym komitet doradczy jest bardziej odpowiedni niż komitet zarządzający.
Poprawka
15
Artykuł 18 ustęp 3 akapit 1 litery a) i b)
a) do dnia 30 września 2011 r. śródokresowe sprawozdanie oceniające oraz komunikat zawierający informacje na temat stosowności kontynuowania programu wraz z, tam gdzie to konieczne, odpowiednimi propozycjami;
a) do dnia 31 lipca 2011 r. śródokresowe sprawozdanie oceniające oraz komunikat zawierający informacje na temat stosowności kontynuowania programu wraz z, tam gdzie to konieczne, odpowiednimi propozycjami;
b) do dnia 30 września 2014 r. końcowe sprawozdanie oceniające.
b) do dnia 31 lipca 2014 r. końcowe sprawozdanie oceniające.
Uzasadnienie
Terminy przekazywania sprawozdań przez Komisję Parlamentowi Europejskiemu, Komitetowi Ekonomiczno-Społecznemu i Komitetowi Regionów nie uwzględniają w dostatecznym stopniu terminów procedury budżetowej w Parlamencie.
Dlatego też terminy przekazywania sprawozdań przez Komisję powinny zostać przesunięte z 30 września na 31 lipca.
PROCEDURA
Tytul
Program wspólnotowy Fiscalis 2013
Odsyłacze
COM(2006)0202 - C6-0159/2006 - 2006/0076(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
ECON
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
BUDG
13.6.2006
Sprawozdawca komisji opiniodawczej
Data powołania
Ralf Walter
15.6.2006
Rozpatrzenie w komisji
24.1.2007
27.2.2007
Data przyjęcia
27.2.2007
Wynik głosowania końcowego
+:
-:
0:
28
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Richard James Ashworth, Reimer Böge, Herbert Bösch, Gérard Deprez, Valdis Dombrovskis, Hynek Fajmon, Göran Färm, Szabolcs Fazakas, Ingeborg Gräßle, Louis Grech, Catherine Guy-Quint, Jutta Haug, Ville Itälä, Anne E. Jensen, Sergej Kozlík, Wiesław Stefan Kuc, Janusz Lewandowski, Nils Lundgren, Vladimír Maňka, Mario Mauro, Jan Mulder, Gérard Onesta, Umberto Pirilli, Gianni Pittella, Esko Seppänen, Nina Škottová, László Surján, Helga Trüpel, Ralf Walter
20.12.2006
OPINIA Komisji Kontroli Budżetowej
dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej
w sprawie wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2013)
( COM(2006)0202 – C6‑0159/2006 – 2006/0076(COD) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Bart Staes
POPRAWKI
Komisja Kontroli Budżetowej zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
Punkt preambuły 2
(2) Skuteczna, efektywna i zakrojona na szeroką skalę współpraca pomiędzy obecnymi i ewentualnymi przyszłymi państwami członkowskimi oraz pomiędzy nimi a Komisją stanowi podstawowy element funkcjonowania systemów podatkowych i walki z nadużyciami.
Ponieważ oszuści podatkowi nie prowadzą działalności wyłącznie na terytorium Wspólnoty, program ten powinien zapewnić możliwość zacieśniania współpracy z państwami trzecimi i udzielania im wsparcia.
Powinien również przyczynić się do określenia praktyk legislacyjnych i administracyjnych, które utrudniają współpracę oraz możliwych sposobów na ominięcie przeszkód w takiej współpracy.
(2) Skuteczna, efektywna i zakrojona na szeroką skalę współpraca pomiędzy obecnymi i ewentualnymi przyszłymi państwami członkowskimi oraz pomiędzy nimi a Komisją stanowi podstawowy element funkcjonowania systemów podatkowych i walki z nadużyciami.
Ponieważ oszuści podatkowi nie prowadzą działalności wyłącznie na terytorium Wspólnoty, program ten powinien zapewnić możliwość zacieśniania współpracy z państwami trzecimi i udzielania im wsparcia.
Powinien również przyczynić się do określenia praktyk legislacyjnych i administracyjnych, które utrudniają współpracę oraz możliwych sposobów na ominięcie przeszkód w takiej współpracy.
Współpraca i wymiana informacji umożliwi władzom podatkowym państw członkowskich oraz Komisji śledzenie istniejących i nowych systemów dokonywania oszustw, co da możliwość podjęcia skutecznych i adekwatnych działań na płaszczyźnie krajowej i europejskiej w celu przeciwdziałania oszustwom podatkowym, których często dopuszczają się zorganizowane grupy przestępcze.
Uzasadnienie
Ponieważ oszustw podatkowych często dopuszczają się zorganizowane międzynarodowe grupy przestępcze, dla wykrycia ich ważną rzeczą jest współpraca pomiędzy państwami członkowskimi a Komisją.
Poprawka
2
Punkt preambuły 5
(5) Transeuropejskie, bezpieczne, skomputeryzowane systemy łączności i wymiany informacji, finansowane w ramach programu 2007, odgrywają podstawową rolę we wzmacnianiu systemów podatkowych na terytorium Wspólnoty, a zatem należy kontynuować ich finansowanie.
Ponadto, powinna istnieć możliwość zawarcia w programie dodatkowych systemów wymiany informacji związanych z podatkami, takich jak system kontroli przemieszczania towarów akcyzowych (EMCS) ustanowiony zgodnie z decyzją nr 1152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi oraz dowolny system wymagany do celów dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek.
(5) Transeuropejskie, bezpieczne, skomputeryzowane systemy łączności i wymiany informacji, finansowane w ramach programu 2007, odgrywają podstawową rolę we wzmacnianiu systemów podatkowych na terytorium Wspólnoty, a zatem należy kontynuować ich finansowanie.
Ponadto, powinna istnieć możliwość zawarcia w programie dodatkowych systemów wymiany informacji związanych z podatkami, takich jak system kontroli przemieszczania towarów akcyzowych (EMCS) ustanowiony zgodnie z decyzją nr 1152/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie komputeryzacji przepływu wyrobów objętych podatkiem akcyzowym i nadzoru nad nimi oraz dowolny system wymagany do celów dyrektywy Rady 2003/48/WE z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie opodatkowania dochodów z oszczędności w formie wypłacanych odsetek.
Program ten powinien zapewnić w przyszłości integrację wszystkich istniejących i mających powstać systemów komunikacyjnych i informacyjnych w ramach jednego ogólnego i przyjaznego dla użytkownika systemu, co ograniczy ogólny koszt utrzymania różnych działających osobno systemów.
Uzasadnienie
Systemy informacyjne muszą być zintegrowane w ramach jednego ogólnego systemu przyjaznego dla użytkownika w celu ograniczenia ogólnego kosztu utrzymania różnych działających osobno systemów.
Poprawka
3
Artykuł 4 tytuł i ustęp 1 akapit pierwszy a (nowy)
Cele
Określenie celów i wskaźników
1.
Zasadniczym celem programu jest usprawnienie prawidłowego funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym poprzez zacieśnienie współpracy pomiędzy krajami uczestniczącymi, ich administracjami i innymi organami.
1.
Zasadniczym celem programu jest usprawnienie prawidłowego funkcjonowania systemów podatkowych na rynku wewnętrznym poprzez zacieśnienie współpracy pomiędzy krajami uczestniczącymi, ich administracjami i innymi organami.
Wszystkie działania zaproponowane z myślą o osiągnięciu celów programu mają zdefiniowane cele i wymierne wskaźniki umożliwiające przeprowadzenie monitoringu za pomocą oceny śródokresowej i końcowej, o których mowa w art. 18, zawierają jasne wskazanie przewidywanych kosztów i są skonstruowane w sposób pozwalający na najbardziej efektywne wykorzystanie środków i spowodowanie odpowiednich skutków.
Uzasadnienie
Proponuje się bardziej ustrukturyzowane prowadzenie stałego monitoringu i oceny programu, aby uzyskać najbardziej efektywne wykorzystanie środków.
Poprawka
4
Artykuł 4 ustęp 2 litera a) punkt (i)
(i) zapewnienie skutecznej, efektywnej i szeroko zakrojonej wymiany informacji oraz współpracy administracyjnej;
(i) zapewnienie skutecznej, efektywnej i szeroko zakrojonej wymiany informacji, w tym wymiany metodologii , oraz współpracy administracyjnej;
Uzasadnienie
Ze względu na zauważalne różnice w metodologii oceny dochodu publicznego występuje potrzeba pewnej koordynacji w tym zakresie.
Poprawka
5
Artykuł 4 ustęp 2 litera a) punkt (iii)
(iii) zapewnienie ciągłego usprawniania procedur administracyjnych z uwzględnieniem potrzeb administracji i podatników poprzez rozwój i rozpowszechnienie dobrej praktyki administracyjnej.
(iii) zapewnienie ciągłego usprawniania procedur administracyjnych z uwzględnieniem potrzeb administracji i podatników poprzez rozwój i rozpowszechnienie dobrej praktyki administracyjnej, jak również zapewnienie właściwego poinformowania urzędników i administratorów oraz zapewnienie współpracy między nimi w celu zapobiegania oszustwom, wykrywania oszustw oraz sposobów ich dokonywania .
Uzasadnienie
W celu skuteczniejszego wykorzystania środków proponuje się poprawę struktury stałego monitoringu i oceny programu.
Poprawka
6
Artykuł 15
Decyzje finansowe oraz wszystkie porozumienia lub umowy wynikające z niniejszej decyzji podlegają kontroli finansowej, a jeżeli to konieczne, audytom przeprowadzanym na miejscu przez Komisję, w tym przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przez Europejski Trybunał Obrachunkowy.
Wszystkie dotacje przyznane na mocy niniejszej decyzji podlegają wcześniejszemu zatwierdzeniu na piśmie przez beneficjentów.
Zatwierdzenie takie obejmuje dopuszczenie przez beneficjentów audytu przeprowadzanego przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w zakresie wykorzystania przyznanego finansowania.
Decyzje finansowe oraz wszystkie porozumienia lub umowy wynikające z niniejszej decyzji podlegają kontroli finansowej, a jeżeli to konieczne, audytom przeprowadzanym na miejscu przez Komisję, w tym przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) oraz przez Europejski Trybunał Obrachunkowy.
Wszystkie dotacje przyznane na mocy niniejszej decyzji podlegają wcześniejszemu zatwierdzeniu na piśmie przez beneficjentów.
Zatwierdzenie takie obejmuje dopuszczenie przez beneficjentów audytu przeprowadzanego przez Europejski Trybunał Obrachunkowy w zakresie wykorzystania przyznanego finansowania.
Komisja publikuje listę beneficjentów dotacji przyznanych w ramach tego systemu.
Uzasadnienie
Dla zachowania właściwej przejrzystości Komisja będzie publikować listę beneficjentów dotacji.
Poprawka
7
Artykuł 16 ustęp 3a (nowy)
3a.
Komisja poda do wiadomości odpowiednich komisji Parlamentu Europejskiego przyjęty regulamin komisji i jej skład.
Uzasadnienie
Dla zachowania właściwej przejrzystości Komisja będzie informować odpowiednie komisje Parlamentu Europejskiego.
PROCEDURA
Tytuł
Wniosek dotyczący decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającej wspólnotowy program poprawy skuteczności systemów podatkowych na rynku wewnętrznym (program Fiscalis 2013)
Odsyłacze
COM(2006)0202 – C6-0159/2006 – 2006/0076(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
ECON
Opinia wydana przez Data ogłoszenia na posiedzeniu
CONT 13.6.2006
Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Bart Staes 20.6.2006
Rozpatrzenie w komisji
27.11.2006
20.12.2006
Data przyjęcia
20.12.2006
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
19
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Inés Ayala Sender, Herbert Bösch, Paul van Buitenen, Simon Busuttil, Paulo Casaca, Antonio De Blasio, Szabolcs Fazakas, Christofer Fjellner, Ingeborg Gräßle, Dan Jørgensen, Ona Juknevičienė, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Jan Mulder, Bart Staes, Kyösti Virrankoski, Marilisa Xenogiannakopoulou
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Daniel Caspary, Bill Newton Dunn, Paul Rübig
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
PROCEDURA
Tytul
Program wspólnotowy Fiscalis 2013
Odsyłacze
COM(2006)0202 - C6-0159/2006 - 2006/0076(COD)
Data przedstawienia w PE
17.5.2006
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
ECON
13.6.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
Data ogłoszenia na posiedzeniu
BUDG
13.6.2006
CONT
13.6.2006
IMCO
13.6.2006
Opinia niewydana
Data decyzji
IMCO
12.7.2006
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Hans-Peter Martin
4.7.2006
Rozpatrzenie w komisji
28.11.2006
24.1.2007
28.2.2007
Data przyjęcia
21.3.2007
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
40
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Pervenche Berès, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Manuel António dos Santos, José Manuel García-Margallo y Marfil, Jean-Paul Gauzès, Donata Gottardi, Benoît Hamon, Gunnar Hökmark, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Sophia in ‘t Veld, Othmar Karas, Piia-Noora Kauppi, Wolf Klinz, Guntars Krasts, Kurt Joachim Lauk, Andrea Losco, Astrid Lulling, Hans-Peter Martin, Gay Mitchell, Cristobal Montoro Romero, Joseph Muscat, Lapo Pistelli, John Purvis, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Heide Rühle, Eoin Ryan, Antolín Sánchez Presedo, Cristian Stănescu, Margarita Starkevičiūtė, Ieke van den Burg, Sahra Wagenknecht
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Katerina Batzeli, Valdis Dombrovskis, Harald Ettl, Werner Langen, Janusz Onyszkiewicz, Gianni Pittella, Andreas Schwab, Lars Wohlin
Data złożenia
2.4.2007
