13.2.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami wysokiego przedstawiciela ds. WPZiB i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Francis Wurtz, Luisa Morgantini, Kyriacos Triantaphyllides
w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie Gazy
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Gazy
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu, w szczególności rezolucje z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie sytuacji humanitarnej na terytoriach palestyńskich i roli UE, z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy, z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie MEDA i wsparcia finansowego dla Palestyny – ocena, realizacja i kontrola, z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie Bliskiego Wschodu i z dnia 11 października 2007 r. w sprawie sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy,
–
uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242 (1967) i 338 (1973),
–
uwzględniając IV konwencję genewską (1949),
–
uwzględniając wnioski z posiedzenia Rady Stosunków Zewnętrznych z dnia 28 stycznia 2008 r.,
–
uwzględniając deklarację w sprawie sytuacji w Gazie Komitetu ds. Politycznych, Bezpieczeństwa i Praw Człowieka Euro–śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w wyniku blokady przepływu ludności i towarów, rozległego zniszczenia infrastruktury publicznej i prywatnych domów, zaburzenia funkcjonowania szpitali, klinik i szkół, częściowej odmowy dostępu do wody pitnej, żywności i elektryczności, a także zniszczenia gruntów rolnych, kryzys humanitarny w Strefie Gazy osiągnął nieakceptowalny poziom graniczący z katastrofą,
B.
mając na uwadze, że w wyniku zamknięcia przejść granicznych po obydwu stronach Strefy Gazy półtora miliona Palestyńczyków stoi wobec problemu życia bez podstawowych elementów niezbędnych do przetrwania,
C.
mając na uwadze, że izraelskie ataki wojskowe i wypady w Strefie Gazy coraz bardziej pogłębiają poważny kryzys humanitarny oraz poczucie beznadziejności i frustracji w Gazie,
D.
mając na uwadze, że po sforsowaniu muru granicznego setki tysięcy Palestyńczyków przekroczyło w ostatnich tygodniach granicę między Strefą Gazy a Egiptem w poszukiwaniu artykułów niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb; mając na uwadze, że powstała w murze wyrwa została obecnie całkowicie zamknięta, co grozi – w razie nieznalezienia praktycznego rozwiązania – zamianą Gazy na powrót w największe na świecie więzienie na otwartym powietrzu,
E.
mając na uwadze, że wciąż trwa ostrzeliwanie terytorium Izraela rakietami ze Strefy Gazy; mając na uwadze, że wskutek samobójczego ataku terrorystycznego w Dimonie osoby cywilne poniosły śmierć lub zostały ranne,
F.
mając na uwadze, że niedawne wydarzenia pokazują rozbieżność między dążeniami w ramach procesu politycznego a okrutną rzeczywistością panującą w terenie; mając na uwadze, że poprawa warunków życiowych Palestyńczyków mieszkających w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu – wraz z odnowieniem procesu pokojowego i ustanowieniem dobrze funkcjonujących instytucji palestyńskich – stanowi kluczowy aspekt wysiłków na rzecz osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju między Izraelczykami i Palestyńczykami,
G.
mając na uwadze, że pomimo znacznego wsparcia finansowego Unii Europejskiej dla Palestyńczyków i wszystkich jej wysiłków na rzecz złagodzenia kryzysu humanitarnego w Strefie Gazy sytuacja pogarsza się z braku konkretnych postępów procesu politycznego, dalszej okupacji terytoriów palestyńskich i polityki izolacji Strefy Gazy;
H.
mając na uwadze, że bojkot rządu jedności narodowej - mimo że utworzono go w wyniku demokratycznych wyborów, których rezultaty potwierdzili obserwatorzy międzynarodowi - oraz brak wszelkich perspektyw politycznych wskutek tejże izolacji przyczyniły się do zaostrzenia podziałów, z powodu których cierpi obecnie lud Palestyny,
1.
uważa, że niedawne wydarzenia w Gazie i na przejściach granicznych z Egiptem jasno pokazują, iż polityka izolacji Gazy jest nie do przyjęcia z prawnego punktu widzenia i okrutna z humanitarnego punktu widzenia, okazała się ona jednak także przynosić skutki odwrotne od planowanych na szczeblu politycznym; wzywa Unię Europejską do wyciągnięcia stąd właściwych wniosków i nalegania w stosunkach z Izraelem na niezwłoczne zniesienie blokady Strefy Gazy;
2.
ponownie wyraża najgłębsze zaniepokojenie kryzysem humanitarnym w Strefie Gazy i deklaruje solidarność z dotkniętą nim ludnością cywilną; zdecydowanie potępia bezprawną izraelską politykę odpowiedzialności zbiorowej prowadzoną w stosunku do ludności palestyńskiej w Gazie; z zadowoleniem przyjmuje petycję dziesięciu izraelskich organizacji praw człowieka przeciw odcinaniu dostaw paliw i energii elektrycznej w Strefie Gazy; pilnie wzywa Izrael jako okupanta do wypełnienia międzynarodowych zobowiązań wynikających z konwencji genewskich w sprawie zagwarantowania przepływu pomocy humanitarnej, wsparcia humanitarnego i niezbędnych usług, takich jak dostarczanie do Strefy Gazy energii elektrycznej i paliw;
3.
wzywa Izrael do pilnego zaprzestania wszelkich działań wojskowych mogących zagrozić życiu ludności cywilnej, jak również pozasądowych zabójstw;
4.
z zadowoleniem przyjmuje pozytywną reakcję Egiptu na zajścia w Rafah, która umożliwiła wielu palestyńskim rodzinom uzyskanie dostępu do towarów niezbędnych dla zaspokojenia podstawowych potrzeb; potępia izraelskie plany zbudowania nowego muru na granicy z Egiptem;
5.
ponawia swój apel o ponowne otwarcie przejść granicznych po obu stronach Gazy zarówno dla przepływu w związku z udzielaniem pomocy humanitarnej, jak i z działalnością handlową w celu zagwarantowania swobodnego przepływu ludzi i towarów; wzywa Izrael do zapewnienia przepływu ludzi i towarów w Rafah zgodnie z umową dotyczącą ruchu granicznego i dostępu do przejść granicznych oraz z Misją Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym, a także przepływu towarów w Karni; wzywa do wznowienia i umocnienia Misji Unii Europejskiej ds. Szkolenia i Kontroli na przejściu granicznym w Rafah zgodnie z postanowieniami obowiązujących międzynarodowych porozumień oraz do związanej z tym zwiększonej obecności i roli sił międzynarodowych w regionie;
6.
wzywa do dokonania przeglądu wygasającej w dniu 4 maja umowy dotyczącej ruchu granicznego i dostępu do przejść granicznych; stoi na stanowisku, że warunki swobodnego przepływu ludności palestyńskiej należy znacznie poprawić i że do sygnatariuszy umowy winien dołączyć Egipt;
7.
z zadowoleniem przyjmuje wniosek Autonomii Palestyńskiej w sprawie objęcia kontroli nad przejściami granicznymi w wyniku umowy pomiędzy Egiptem, Izraelem i Autonomią Palestyńską, jak również wyraża poparcie dla ostatniej rezolucji Ligi Arabskiej na ten temat; wzywa jednak Autonomię Palestyńską do uczestnictwa we wprowadzeniu w tym zakresie warunków koniecznych do udziału organów kontrolnych w Strefie Gazy;
8.
wzywa Radę i Komisję do dalszego zapewniania, wraz ze wspólnotą międzynarodową, podstawowej pomocy humanitarnej Palestyńczykom żyjącym w Strefie Gazy, ze szczególnym uwzględnieniem potrzeb najbardziej zagrożonych grup;
9.
wzywa Hamas do niezwłocznego zaprzestania wystrzeliwania rakiet, których celem jest izraelska ludność cywilna;
10.
z zadowoleniem przyjąłby nawiązanie dialogu przez Autonomię Palestyńską i Hamas, pomimo impasu politycznego, w celu ułatwienia funkcjonowania instytucji publicznych zapewniających podstawowe usługi oraz działań międzynarodowych biur, agencji i organizacji humanitarnych, które starają się poprawić warunki życia Palestyńczyków żyjących w Strefie Gazy; podkreśla ogromną wagę porozumienia narodowego z myślą o zlikwidowaniu różnic wywołanych wewnętrznymi podziałami i przejęciem władzy przez wojsko oraz o zagwarantowaniu – mimo 40 lat okupacji i podziału – stałego połączenia geograficznego pomiędzy Strefą Gazy a Zachodnim Brzegiem oraz pokojowego i trwałego ponownego zjednoczenia politycznego tych dwóch terytoriów;
11.
wyraża głębokie zaniepokojenie faktem, że pogorszenie się sytuacji w terenie ludności palestyńskiej w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu podważa wiarygodność negocjacji, które winny prowadzić do zakończenia okupacji i ustanowienia niepodległego państwa palestyńskiego istniejącego obok Izraela w granicach z 4 czerwca 1967 r.; zachęca Izrael do niezwłocznego zaprzestania budowy osiedli, zamknięcia punktów kontroli granicznej na Zachodnim Brzegu zamiast zwiększania ich liczby oraz zaprzestania wypadów do miast takich jak Nablus i Betlejem; przypomina o znaczeniu dla budowania zaufania wypuszczenia na wolność więźniów politycznych; podkreśla wagę zawarcia do końca 2008 r. traktatu pokojowego rozwiązującego wszystkie bez wyjątku nierozstrzygnięte kwestie, w tym wszystkie kwestie kluczowe; wzywa Unię Europejską do odgrywania w tym celu czynniejszej roli politycznej;
12.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiemu przedstawicielowi ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, wysłannikowi Kwartetu Bliskowschodniego, przewodniczącemu Euro-śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego, przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, rządowi Izraela, Knesetowi oraz rządowi i parlamentowi Egiptu.
