Prezydent Ilves: Nowe kraje członkowskie są bardziej otwarte na zmiany
Instytucje
2007-07-18 - 17:39
Prezydent Estonii Toomas Ilves - były poseł do Parlamentu Europejskiego
Nie każdy deputowany Parlamentu Europejskiego ma szansę trafić wprost z poselskiej ławy na fotel głowy państwa.
Były estoński poseł Toomas Hendrik Ilves zrealizował jednak dokładnie taki scenariusz.
Po ponad trzyletniej pracy w Parlamencie został wybrany prezydentem Estonii we wrześniu 2006 roku.
Rozmawialiśmy z prezydentem Ilvesem o wyzwaniach, jakie stanęły przed nowymi krajami członkowskimi oraz o tkwiącym w nich potencjale zmian.
Był Pan w Parlamencie ponad trzy lata, najpierw jako obserwator, jeszcze przed rozszerzeniem, później został Pan wybrany posłem.
Jak ocenia Pan tamten czas, osiągnięcia, jakie doświadczenia pomagają Panu pełnić obecną rolę?
Znacznie lepiej rozumiem Unię Europejską.
Odkryłem, że praca w Parlamencie Europejskim ma nieco inny charakter niż w parlamentach krajowych.
Przede wszystkim dlatego, gdyż tutaj dużo ważniejsze są dobre stosunki z kolegami z innych frakcji politycznych.
W kraju emocje czasem biorą górę.
Wielu obecnym w Parlamencie Europejskim ciężko było się przyzwyczaić do nowych krajów członkowskich.
Zainteresowanie tych państw kieruje się częściej w stronę nowych sąsiadów Unii Europejskiej.
Wcześniej nikt nie interesował się Ukrainą, bo nie mieliśmy z nią wspólnej granicy.
Również kraje, które mają bezpośrednie doświadczenie w kontaktach z Rosją będą reprezentować odmienną postawę wobec Kremla niż państwa, których doświadczenie z Rosją jest, nazwijmy to, teoretyczne.
Kraje, które dołączyły do UE w 2004 roku przeszły przez rozległe przemiany, aby osiągnąć stopień przekształceń konieczny dla członkowstwa.
Gotowość na zmiany udało się utrzymać nawet po akcesji.
Często nowe kraje członkowskie są bardziej otwarte na przemiany niż te starsze.
Czy Estonia posiada jakieś szczególne doświadczenie pozwalające jej doradzać swoim unijnym partnerom w relacjach z Rosją?
Trzeba bardziej polegać na opinii krajów, które miały praktyczne doświadczenie w bezpośrednich kontaktach z Rosją.
Wiele koncepcji, z którymi się zetknąłem było oparte jedynie na myśleniu życzeniowym.
Czasem brakowało też umiejętności właściwego odczytywania sygnałów płynących z tamtej strony.
Lektura oświadczeń przedstawicieli rosyjskich władz nie pozostawia wątpliwości, iż Rosja usiłuje osłabić wpływ nowych państw członkowskich.
Niedawna analiza zawiera wniosek, iż jednym z głównych założeń rosyjskiej polityki zagranicznej jest osłabienie wpływu nowych członków na przebieg procesu decyzyjnego UE.
Jak Pan ocenia trzy lata członkowstwa Estonii i pozostałych krajów, które w tym samym czasie wstąpiły do UE?
Jestem bardzo zadowolony z tego okresu.
Chciałbym jednak ostrzec przed zbyt daleko idącymi uogólnieniami, gdy mowa o nowych krajach członkowskich.
Między poszczególnymi państwami rysują się duże różnice poglądów i postaw.
Niektóre z nich są bardzo sceptyczne wobec UE i wobec integracji europejskiej.
Inne, jak Estonia, która ma jeden z najwyższych wskaźników poparcia społecznego dla Unii, chciałyby jeszcze silniejszej integracji.
Duże różnice występują nawet między krajami bałtyckimi.
Starajmy się więc nie generalizować.;
Estonię bardzo często stawia się za wzór niewielkiego kraju, który potrafi wykorzystać gospodarkę rynkową i zaawansowane technologie przemysłowe.
Czy Unia mogłaby uczyć się na estońskich doświadczeniach?
Będąc świadkiem sporego fragmentu estońskiej historii nie chciałbym nikomu udzielać lekcji.
Żeby nauczać, trzeba najpierw przyjąć postawę ex cathedra.
Doświadczyłem tej prawidłowości jako minister spraw zagranicznych.
Estonia ma parę pozytywnych osiągnięć, na przykład wprowadzenie w pełni skomputeryzowanego systemu usług publicznych.
Zrobiliśmy postęp w ograniczeniu papierkowej biurokracji.
Dzięki temu, że mogę wszystko zrobić za pomocą komputera, moje życie stało się dużo łatwiejsze.
Postawiliśmy sobie za cel ułatwienie obywatelom korzystania z komputera.
Inni mogliby przyjrzeć się naszym osiągnięciom w tej dziedzinie.
W Estonii wszędzie można używać komputera, mamy bezpłatną sieć bezprzewodową.
W najgorszym przypadku korzystanie z niej kosztuje euro za dobę.
W większości krajów Europy płaci się 8 euro za pół godziny.
Kiedy zmieniałem mieszkanie w Tallinie, zamówiłem łącze internetowe, firma poinformowała mnie, że jeszcze tego samego dnia, między 2 a 3 po południu mogliby przyjść i zainstalować mi internet.
Zapytali, czy godzina mi odpowiada.
Gdy przenosiłem się do Brukseli, musiałem czekać aż 7 tygodni od momentu zgłoszenia do instalacji.
20070705STO08857 Poseł Toomas Hendrik Ilves szefem państwa Strona Prezydenta Estonii (EN)
PL
1
PHOTO
20070713PHT09192.jpg
PL
3
LINK
http://www.president.ee/en/
-//EP//TEXT IM-PRESS 20061010STO11505 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 STO DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 STO DOC XML V0//EN
