7.3.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Hélène Flautre, David Hammerstein Mintz, Raül Romeva i Rueda i Cem Özdemir
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie stosunków eurośródziemnomorskich
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie stosunków eurośródziemnomorskich
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie przygotowań do konferencji ministrów spraw zagranicznych krajów eurośródziemnomorskich w Tampere (COM(2006)0620),
–
uwzględniając wnioski VIII konferencji ministrów spraw zagranicznych krajów eurośródziemnomorskich, która odbyła się w Tampere w dniach 27 i 28 listopada 2006 r.,
–
uwzględniając komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie wzmocnienia europejskiej polityki sąsiedztwa ((COM(2006)0726),
–
względniając wyniki eurośródziemnomorskiej konferencji ministrów handlu, która odbyła się w Marrakeszu w dniu 24 marca 2006 r.,
–
uwzględniając oświadczenie końcowe forum obywatelskiego, które miało miejsce w Marrakeszu w dniach 4-7 listopada 2006 r.
–
uwzględniając konferencje na temat imigracji, konferencję euroafrykańską, która odbyła się w Rabacie w dniach 10-11 lipca 2006 r. oraz konferencję w Trypolisie w dniach 22-23 listopada 2006 r.,
–
uwzględniając art. 113 Regulaminu,
A.
mając na uwadze strategiczne znaczenie regionu Morza Śródziemnego i Bliskiego Wschodu dla Unii Europejskiej oraz konieczność solidarnej polityki śródziemnomorskiej umożliwiającej podjęcie licznych wspólnych wyzwań oraz realizację celów zmierzających do utworzenia wspólnej strefy pokoju, stabilności i dobrobytu,
B.
mając na uwadze, że niemożliwy jest trwały rozwój bez pokoju, stabilności, solidarności i dobrego sprawowania rządów oraz że trwały rozwój powinien być kluczowym elementem partnerstwa eurośródziemnomorskiego;
C.
mając na uwadze, że zaostrzenie w ostatnich latach konfliktu izraelsko-palestyńskiego, który doprowadził do znacznego pogorszenia się sytuacji humanitarnej w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu Jordanu, ma bardzo negatywne skutki dla bezpieczeństwa w całym regionie,
D.
mając na uwadze decyzję zebranych w Tampere ministrów spraw zagranicznych krajów eurośródziemnomorskich o zorganizowaniu w 2007 r. konferencji w sprawie przestrzegania praw człowieka w ramach zwalczania terroryzmu zgodnie z prawem międzynarodowym, jako środka wykonawczego przepisów kodeksu postępowania Euromed przyjętego na szczycie w Barcelonie w listopadzie 2005 r.,
E.
mając na uwadze, że Unii Europejskiej nadal brak wspólnej polityki imigracyjnej oraz że w poszczególnych państwach członkowskich mają zastosowanie różne przepisy krajowe w tym zakresie,
F.
mając na uwadze, ze nielegalna imigracja może prowadzić do wykorzystywania ludzi, przymusowej pracy oraz handlu ludźmi,
G.
podkreślając, że włączenie kobiet do życia gospodarczego i społecznego ma zasadnicze znaczenie dla rozwoju społeczeństw,
H.
stwierdzając negatywny wpływ problemu długu i deficytu handlowego wobec Unii Europejskiej na rozwój większości krajów południowego wybrzeża Morza Śródziemnego,
I.
mając na uwadze komunikat Komisji w sprawie wzmocnienia europejskiej polityki sąsiedztwa (EPS), który zawiera między innymi cały szereg propozycji mających na celu znaczną poprawę oddziaływania polityki partnerstwa, stworzenie nowych możliwości pogłębienia wspólnych stosunków, umocnienie dialogu politycznego oraz włączanie w większym zakresie krajów partnerskich do polityk Unii,
J.
mając na uwadze, że środki budżetowe przeznaczone przez UE dla krajów południowego i wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego na okres 2007-2013 powinny zostać utrzymane na poziomie odpowiadającym handlowemu, gospodarczemu i strategicznemu znaczeniu tego regionu w jego stosunkach z Unią Europejską,
K.
podkreślając ogromne korzyści dla wszystkich partnerów płynące z powstania eurośródziemnomorskiego rynku energii odnawialnej, w pełni objętego systemem wzajemnych połączeń i zintegrowanego poprzez rozszerzenie i połączenie rynków energetycznych regionu eurośródziemnomorskiego i regionu położonego na południe od Sahary oraz realizację projektów w zakresie niezbędnej infrastruktury energetycznej,
L.
mając na uwadze, że użyteczne mogłoby się okazać powiązanie celów polityki eurośródziemnomorskiej, a zwłaszcza jej wymiaru gospodarczego i finansowego, z celami stosunków UE z państwami członkowskimi Rady Współpracy Zatoki,
M.
mając na uwadze, że Eurośródziemnomorskie Zgromadzenie Parlamentarne (EZP) jest instytucją pozwalającą na pogłębienie ogólnego dialogu między obydwoma regionami,
1.
uważa, że należałoby wzmocnić polityczny wymiar sąsiedztwa na południu, uwzględniając rosnącą złożoność stosunków z regionem Morza Śródziemnego, których istotnym etapem był proces barceloński; stwierdza, że jesteśmy jeszcze daleko od osiągnięcia celu, jaki przyświecał wprowadzeniu tej polityki, czyli utworzenia „kręgu przyjaciół” mającego ustanowić z nowymi sąsiadami rozszerzonej Unii Europejskiej stabilne stosunki oparte na wspólnych wartościach;
2.
uważa, że rozwój europejskiej polityki sąsiedztwa nie może ograniczać się do uaktualnienia układów o stowarzyszeniu z każdym zainteresowanym krajem, podkreślając jedynie dwustronny wymiar, oraz zachęca wszystkie strony do odnowienia i uaktualnienia strategicznych i politycznych celów procesu barcelońskiego, w tym do utworzenia sieci współpracy i promowania integracji regionalnej;
3.
z zadowoleniem przyjmuje propozycję Komisji dotyczącą nadania EPS wymiaru tematycznego, dalszego pogłębiania umów o wolnym handlu oraz zwiększenia wsparcia dla reform służących poprawie środowiska prawnego oraz klimatu dla inwestycji;
4.
zwraca się do Komisji o skonkretyzowanie stosunku między EPS a partnerstwem eurośródziemnomorskim poprzez dodanie nowych i umocnienie już istniejących umów i programów wielostronnych w dziedzinie energii odnawialnych, decentralizacji i transportu; podkreśla w szczególności narażenie regionu eurośródziemnomorskiego z punktu widzenia środowiska, zwłaszcza w zakresie zmian klimatycznych, i zwraca się w tym kontekście do Komisji o przedstawienie propozycji planu działania w zakresie energii odnawialnych dla tego regionu;
5.
ponownie podkreśla konieczność wznowienia procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie uwzględniając jednocześnie powagę sytuacji politycznej i humanitarnej; zwraca uwagę na ograniczenia i braki tymczasowego mechanizmu międzynarodowego (TMM), który nie był w stanie podołać kryzysowi humanitarnemu na ziemiach okupowanych; zwraca się w związku z tym o przeprowadzenie zasadniczej reformy tego mechanizmu, aby stał się on bardziej skuteczny i operacyjny; uważa, że wznowienie negocjacji na podstawie „mapy drogowej” nie byłoby wystarczające bez rozważenia innych propozycji, takich jak arabski plan pokojowy z 2002 r. i udział w negocjacjach wszystkich zainteresowanych stron regionu;
6.
podkreśla zaniepokojenie poważnym problemem, jakim jest systematyczne niszczenie zasobów naturalnych oraz potencjału ludzkiego w związku z różnymi toczącymi się konfliktami; wnosi o większą mobilizację środków politycznych i gospodarczych w ramach partnerstwa i pięcioletniego programu działania, aby stawić czoła temu problemowi;
7.
wraca się do Komisji, aby dołożyła wszelkich starań w celu utworzenia podkomitetów „praw człowieka” we współpracy ze wszystkimi krajami partnerskimi w ramach EPS w celu umocnienia dialogu politycznego w tej kwestii oraz oceny postępów osiągniętych w zakresie praw człowieka; nalega, aby na spotkaniach tych poruszane były kwestie indywidualnych przypadków łamania praw człowieka, a w szczególności przypadki naruszenia wobec obrońców praw człowieka; zwraca się do krajów partnerskich o wywiązywanie się ze zobowiązań w tym zakresie, zwłaszcza w odniesieniu do indywidualnych przypadków oraz do Rady i Komisji o określenie wraz z naszymi partnerami środków pozwalających na stosowanie klauzuli dotyczącej praw człowieka na podstawie bardziej wiążących, a zarazem skuteczniejszych kryteriów;
8.
zwraca się do Komisji i państw członkowskich, by czuwały nad uwzględnieniem w większym stopniu w polityce pomocowej i programach eurośródziemnomorskich realizowanych w krajach partnerskich kwestii promowania praw kobiet;
9.
potwierdza znaczenie polityki socjalnej, która przyczynia się do tworzenia miejsc pracy, zwłaszcza dla młodych ludzi, w szczególności poprzez zapewnienie korzystnego klimatu dla wzrostu bezpośrednich inwestycji zagranicznych oraz zachęcanie młodych ludzi do tworzenia nowych przedsiębiorstw na szczeblu lokalnym poprzez udostępnienie odpowiednich instrumentów, takich jak mikrokredyty;
10.
wzywa instytucje UE oraz śródziemnomorskich krajów partnerskich do zagwarantowania, że ich założenia strategiczne, polityczne i gospodarcze biorą pod uwagę cele strategii lizbońskiej i strategii z Goteborga dotyczących trwałego rozwoju oraz cele strategii śródziemnomorskiej na rzecz trwałego rozwoju, uwzględniając również konieczne zmniejszenie nierówności i różnic pomiędzy obydwoma brzegami Morza Śródziemnego;
11.
wzywa Radę i Komisję oraz rządy krajów partnerskich, aby przywiązywały większą wagę do problemów związanych ze środowiskiem, a w szczególności by uporały się ze skutkami gęstego zaludnienia obszarów miejskich oraz działalności przemysłowej i handlowej na wybrzeżu po obydwu stronach Morza Śródziemnego;
12.
wzywa Komisję i państwa członkowskie, aby promowały przestrzeganie praw socjalnych i praw związków zawodowych przy wdrażaniu pomocy finansowej i technicznej dla krajów partnerskich; wzywa Komisję do wdrożenia programu regionalnego na rzecz utworzenia eurośródziemnomorskiej przestrzeni społecznej opartej na dialogu społecznym między wszystkimi partnerami i stawiającej sobie zatrudnienie za główny cel;
13.
zwraca się o to, by europejska strategia w tym regionie sprzyjała rozwojowi większych inwestycji jeżeli chodzi o politykę i środki finansowe w wymiarze regionalnym i wewnątrzregionalnym partnerstwa będącego wartością dodaną tej strategii; zwraca się do Komisji, aby zgodnie z ustaleniami dotyczącymi budżetu UE na rok 2007 dopilnowała utrzymania, w przygotowywanych niezbędnych dokumentach strategicznych w tym zakresie i w odnośnych programach, całości środków przeznaczonych na działania regionalne i wielostronne na poziomie z okresu 2000-2006, biorąc pod uwagę, że wynosił on według Komisji 20% całkowitej kwoty;
14.
zwraca się do Komisji i Rady o wpisanie do priorytetów dialogu pomiędzy nimi a krajami partnerskimi procesu barcelońskiego kwestii ratyfikacji Konwencji genewskiej o uchodźcach, a także wdrożenia procedur rozpatrywania wniosków o azyl w krajach sąsiedztwa; zwraca się do Komisji o dołożenie wszelkich starań w celu zapewnienia przestrzegania przez państwa członkowskie zobowiązań dotyczących prawa międzynarodowego, w szczególności dostępu do procedury ubiegania się o azyl, zasady niewydalania uchodźców i zakazu zbiorowych deportacji;
15.
podkreśla konieczność prowadzenia wspólnej polityki europejskiej w dziedzinie imigracji i azylu oraz usprawnienia globalnego i zrównoważonego zarządzania przepływami migracyjnymi, z korzyścią dla ludności regionu Morza Śródziemnego; podkreśla znaczenie, jakie w duchu partnerstwa i w oparciu o pięcioletni program pracy z Barcelony ma rzeczywiste stworzenie kanałów legalnej imigracji oraz ochrona praw podstawowych imigrantów i osób ubiegających się o azyl; nawołuje do zwalczania wykorzystywania i handlu ludźmi; wzywa państwa członkowskie UE do przyjęcia spójnej na szczeblu europejskim polityki w zakresie azylu i imigracji, opartej na poszanowaniu praw człowieka i międzynarodowego prawa humanitarnego; wzywa państwa członkowskie uczestniczące w procesie barcelońskim, a w szczególności państwa członkowskie UE, do ratyfikowania Konwencji ONZ dotyczącej praw pracowników migrujących;
16.
nalega na ustanowienie skutecznej polityki integracyjnej w poszanowaniu praw obywatelskich migrantów; opowiada się za opracowaniem kodeksów postępowania na rzecz etycznej rekrutacji, godziwej pracy i odpowiedzialności europejskich przedsiębiorstw;
17.
uważa, że zawarcie umów o readmisji powinno być uwarunkowane istnieniem na poziomie europejskim rzeczywistej polityki stałej migracji oraz że umowy te nie powinny w żadnym przypadku dotyczyć osób przybywających tranzytem przez kraje trzecie; przypomina, że zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka europejskie państwa nie mają w żadnym przypadku prawa wydalenia jakiejkolwiek osoby do państwa, w którym groziłyby jej tortury lub okrutne, nieludzkie lub poniżające traktowanie; uważa, że należy przyjrzeć się i zająć czynnikiem skłaniającym ludzi do opuszczania ich kraju oraz zaleca opracowanie jasnych planów wsparcia na rzecz rozwoju i inwestycji w śródziemnomorskich krajach pochodzenia lub tranzytu oraz proponuje zorganizowanie kampanii informacyjnych na temat imigracji i azylu; zwraca się o opracowanie instrumentu oszczędności oraz funduszu gwarancyjnego na rzecz rozwoju;
18.
z zadowoleniem przyjmuje pozytywne wyniki osiągnięte przez instrument na rzecz inwestycji i partnerstwa śródziemnomorskiego (FEMIP) w ramach Europejskiego Banku Inwestycyjnego;
19.
podkreśla znaczenie zwiększenia wsparcia dla instrumentu FEMIP w sektorze prywatnym, w szczególności w odniesieniu do MŚP oraz wzywa do wprowadzenia nowej inicjatywy między państwami członkowskimi UE i ich partnerami eurośródziemnomorskimi w celu przekształcenia FEMIP w eurośródziemnomorski bank inwestycji i rozwoju;
20.
wzywa Komisję i Radę do przygotowania propozycji mającej na celu zbadanie możliwości współpracy, zwłaszcza w dziedzinie finansów i gospodarki, pomiędzy wszystkimi krajami partnerskimi i państwami członkowskimi Rady Współpracy Zatoki;
21.
wzywa Komisję i Radę do skoncentrowania wysiłków na realizacji inicjatyw już potwierdzonych na konferencji eurośródziemnomorskiej w Marrakeszu, tj. na negocjacjach w sprawie liberalizacji handlu usługami oraz prawa przedsiębiorczości, negocjacji w sprawie pogłębienia liberalizacji w dziedzinie rolnictwa, ustanowienia machizmu rozstrzygania sporów i zbliżania przepisów;
22.
zachęca Radę, Komisję i kraje partnerskie do dalszej pracy nad stopniową integracją eurośródziemnomorskich rynków energii w celu realizacji zdecentralizowanych programów energetycznych leżących we wspólnym interesie oraz rozwoju źródeł energii odnawialnych, w zgodzie z lokalną społecznością, społeczeństwem obywatelskim, krajowymi planami i programami;
23.
podkreśla potrzebę zacieśnienia współpracy na rzecz bezpieczeństwa dostaw energii w regionie Morza Śródziemnego poprzez środki związane ze zróżnicowaniem krajowych zasobów energetycznych, w szczególności na szczeblu lokalnym i regionalnym, wspieranie wydajności energetycznej, metod zabezpieczania, rozwój nowych technologii niestanowiących zagrożenia dla społeczności i środowiska naturalnego, działalność badawczą i rozwojową, a także poprzez zwiększenie możliwości finansowania trwałych projektów energetycznych;
24.
wzywa Radę do zapewnienia aktywnego uczestnictwa Eurośródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego w posiedzeniach i konferencjach ministerialnych Euromed;
25.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, państwom członkowskim i krajom partnerskim.
