7.12.2011 B7-0683/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 ( 2011/2834(RSP) )
Alexander Graf Lambsdorff
w imieniu grupy politycznej ALDE
PE472.848v01-00 B7‑0683/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie programu prac Komisji na rok 2012 ( 2011/2834(RSP) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając komunikat Komisji w sprawie programu prac Komisji na rok 2012,
– uwzględniając istniejące porozumienie ramowe w sprawie stosunków między Parlamentem Europejskim a Komisją Europejską, zwłaszcza jego załącznik 4,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że do końca 2011 r. ma zostać dokonany przegląd porozumienia ramowego na podstawie praktycznych doświadczeń, co będzie również stanowić okazję do poprawy wewnętrznych metod pracy, np. w odniesieniu do regularnego dialogu, poprawy przejrzystości i usprawnienia otrzymywania danych od komisji parlamentarnych, przy wykorzystaniu dostępnych doświadczeń, aby dać solidną podstawę do przygotowania priorytetów Parlamentu;
B. mając na uwadze, że kryzys finansowy i środki podjęte celem zaradzenia mu nadal mają poważne następstwa dla gospodarki państw członkowskich oraz dla stabilności strefy euro;
C. mając na uwadze, że Komisja w swoich działaniach musi w możliwie najpełniejszy sposób wykorzystywać swoje uprawnienia i autorytet polityczny; mając na uwadze, że Unia Europejska nie może skutecznie funkcjonować, jeśli Komisja nie wskaże, nie skonkretyzuje i nie będzie propagowała ogólnego interesu jej państw członkowskich i obywateli oraz jeśli nie będzie efektywnie wywiązywała się ze swojego obowiązku, jakim jest nadzorowanie stosowania traktatów i prawa UE;
D. mając na uwadze, że Komisja Europejska odgrywa główną rolę w kształtowaniu przyszłości UE i że powinna wykorzystać swój następny program prac do propagowania celów i wartości Unii, zwiększenia poczucia odpowiedzialności za projekt UE, wydobycia UE z kryzysu oraz zadbania o to, aby była reprezentowana i utrzymywała szanowaną pozycję w świecie;
E. mając na uwadze, że podczas przygotowywania programu jednym z wyzwań dla Komisji jest walka z jej własnym podejściem sektorowym, które ma długą tradycję, aby w jego miejsce tworzyć synergie między strategiami politycznymi, zapewniać spójność celów i metod oraz nadać priorytetowe znaczenie przestrzeganiu najważniejszych zasad, takich jak niedyskryminacja, poszanowanie praw podstawowych i równość wobec prawa we wszystkich działaniach ustawodawczych i nieustawodawczych;
BUDOWANIE EUROPY STABILNOŚCI I ODPOWIEDZIALNOŚCI
1. przypomina, że budżet UE powinien odzwierciedlać priorytety polityczne UE; przypomina o potrzebie wprowadzenia zasobów własnych oraz zwiększenia inwestycji na szczeblu UE, aby przyczynić się do realizacji celów strategii Europa 2020;
2. z zadowoleniem przyjmuje zatem wniosek Komisji dotyczący nowych wieloletnich ram finansowych (WRF) (2014-2020) oraz dogłębnej reformy systemu zasobów własnych Unii Europejskiej;
3. ponownie podkreśla zapotrzebowanie na otwarty i konstruktywny dialog i współpracę na szczeblu UE w zakresie celu, zasięgu i kierunku WRF oraz reformy jej systemu dochodów; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje konferencję wysokiego szczebla na temat wieloletnich ram finansowych 2014-2020 oraz zasobów własnych, jaka odbyła się w dniach 20-21 października 2011 r. z udziałem posłów do Parlamentu Europejskiego i parlamentów krajowych, oraz z zadowoleniem przyjmuje zobowiązanie duńskiego rządu do zorganizowania drugiej, podobnej konferencji w ramach pełnienia przez Danię prezydencji w UE;
4. przypomina o swoich wytycznych dotyczących wieloletnich ram finansowych po roku 2013, przyjętych w sprawozdaniu specjalnej komisji ds. wyzwań budżetowych i środków budżetowych dla zrównoważonej Unii po roku 2013, zatytułowanym „Inwestowanie w przyszłość: nowe wieloletnie ramy finansowe (WRF) na rzecz Europy konkurencyjnej, zrównoważonej i sprzyjającej integracji społecznej”; przypomina, że do przyjęcia WRF przez Radę niezbędna jest zgoda Parlamentu udzielana w oparciu o sprawozdanie Komisji Budżetowej; przypomina, że zgodnie z art. 312 ust. 5 i art. 324 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (TFUE) Parlament Europejski musi być odpowiednio włączony w negocjacje dotyczące kolejnych WRF;
5. przypomina, że zgodnie z postanowieniami Traktatu z Lizbony wymagane jest zapewnienie wzajemnej współpracy między Parlamentem Europejskim, Radą i Komisją Europejską zanim Parlament wyrazi zgodę na rozporządzenie w sprawie WRF i rozporządzenie ustanawiające przepisy wykonawcze dla systemu zasobów własnych Unii Europejskiej, jak również swą opinię na temat wszystkich tekstów ustawodawczych odnoszących się do innych zasobów własnych;
6. przypomina o powiązaniu między reformą dochodów a reformą wydatków, w związku z czym domaga się zdecydowanego zobowiązania do omówienia propozycji dotyczących zasobów własnych w kontekście następnych negocjacji w sprawie WRF;
7. uważa, że należy położyć większy nacisk na zwalczanie bezrobocia młodych ludzi, którego wskaźnik jest alarmująco wysoki, oraz na problem przedwczesnego kończenia nauki, np. poprzez propagowanie takich rozwiązań jak tzw. gwarancja dla młodzieży z myślą o wsparciu młodych ludzi w znalezieniu zatrudnienia lub edukacji w cztery miesiące po zakończeniu nauki;
8. przypomina, że w kontekście obecnego kryzysu gospodarczego edukacja, kształcenie i kreatywność mają podstawowe znaczenie dla wprowadzania innowacji, zwiększania wydajności i tworzenia wzrostu w Europie; podkreśla zatem znaczenie tego, by nowe wieloletnie programy – „Erasmus dla wszystkich” i „Kreatywna Europa” – uzyskały konieczne podniesienie środków budżetowych z myślą o realizacji strategii Europa 2020 oraz osiągnięcia jej celów w zakresie edukacji oraz inicjatyw przewodnich; zachęca Komisję do zajęcia się problemem rozbieżności, jaka panuje w krajach UE w zakresie standardów edukacyjnych, oraz pełnego uznawania dyplomów w całej UE, usuwając tym samym przeszkody w mobilności studentów i osób poszukujących pracy;
9. podkreśla kluczowe znaczenie odpowiedniego i terminowego wdrażania prawa UE za pomocą przepisów krajowych państw członkowskich i nalega, aby Komisja wykorzystywała swoje uprawnienia wykonawcze i wszczynała w razie konieczności postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w celu zapewnienia odpowiedniej transpozycji prawa i rzeczywistego jego egzekwowania;
10. z zadowoleniem przyjmuje narzuconą przez Komisję możliwość wstrzymania wypłat w przypadku, gdy państwa członkowskie systematycznie mają trudności z zapewnieniem prawidłowych płatności z funduszów UE; odnotowuje jednak stale powtarzający się schemat nadużyć w tym względzie ze strony niewielkiej małej liczby państw członkowskich; zwraca się zatem do Komisji o wykorzystanie instrumentu zawieszenia płatności, jak również do stawiania państw systematycznie i uporczywie dopuszczających się tego przed Europejski Trybunał Sprawiedliwości;
11. wzywa Komisję do przygotowania wniosku ustawodawczego dotyczącego prokuratora europejskiego;
Reforma sektora finansów
12. podkreśla, że trwanie i pogłębianie się kryzysu związanego z długiem publicznym wskazuje na pilną potrzebę stawienia czoła temu problemowi poprzez wzmocnienie zarządzania gospodarczego; ubolewa, że program prac Komisji nie przewiduje żadnych działań w tym względzie; wzywa Komisję do przedstawienia wniosków dotyczących sposobów radzenia sobie z kryzysem, które obejmowałyby pakt spłaty zadłużenia powiązany ze wspólnym funduszem ratunkowym i europejski fundusz walutowy;
13. wzywa Komisję do opracowania systemu na wypadek bankructwa państwa, który umożliwi niewypłacalnym krajom odzyskanie konkurencyjności w obrębie strefy euro; wzywa Komisję do opracowania przepisów celem dalszego wzmocnienia paktu stabilności i wzrostu poprzez wprowadzenie pełnej automatyczności i włączenie dodatkowych rozwiązań umożliwiających umocnienie podporządkowania się przepisom;
14. zwraca uwagę, że Komisja spełniła zobowiązanie podjęte dnia 28 września 2011 r., tj. podczas głosowania nad pakietem wniosków ustawodawczych dotyczących zarządzania gospodarczego, do wydania zielonej księgi w sprawie możliwości wprowadzenia obligacji stabilnościowych; stwierdza, że w swej zielonej księdze Komisja przewiduje potencjalne korzyści uwspólnotowienia pozostałego długu członków strefy euro, i uznaje to za korzystny punkt wyjścia do dalszych rozważań;
15. wzywa Komisję do zaprezentowania wniosków dotyczących nadania celom strategii Europa 2020 charakteru prawnie wiążącego oraz zastosowania przez państwa członkowskie o minimalnych i maksymalnych standardach kodeksu konwergencji w odniesieniu do głównych filarów ich gospodarek;
16. odnotowuje ambitny program reform rynków i usług finansowych zawarty w aktualnym i poprzednim programie prac, ale zwraca uwagę na to, że Komisja spóźnia się z wprowadzaniem ich w życie; wzywa Komisję do przyspieszenia i uzupełnienia reformy rynku finansów;
17. podkreśla zapotrzebowanie na przedstawienie wniosków ustawodawczych w sprawie dostępu wszystkich obywateli UE do podstawowych usług bankowych i potrzebę skutecznego uruchomienia SEPA (jednolity obszar płatności w euro);
18. wzywa Komisję do zapobieżenie wszelkim cięciom budżetowym w budżecie europejskich organów nadzoru i do odpowiedniego wyjścia naprzeciw zapotrzebowaniom w zakresie personelu w jej dyrekcjach zajmujących się zagadnieniami gospodarczymi i finansowymi, które to potrzeby wynikają z obecnej sytuacji oraz konsekwencji następstw decyzji podejmowanych przez ustawodawców;
BUDOWANIE UNII TRWAŁEGO WZROSTU I SOLIDARNOŚCI
Jednolity rynek dla wzrostu
19. wzywa Komisję do systematyczniejszego stosowania tzw. testu MŚP, który nie był stosowany prawidłowo i spójnie we wszystkich nowych wnioskach ustawodawczych, w szczególności na szczeblu krajowym; wzywa zatem Komisję do opracowania – w oparciu o wzorcowe praktyki – minimalnych norm i wymogów w odniesieniu do testu MŚP, który ma być stosowany na szczeblu UE i państw członkowskich; w związku z tym nalega, by Komisja sporządziła mechanizm monitorowania nadmiernie rygorystycznego wdrażania przepisów, by zapobiec zbytniemu wdrażaniu przepisów UE przez państwa członkowskie, prowadzącemu do zaburzenia równych reguł gry na rynku wewnętrznym;
20. wzywa Komisję do zaproponowania nowych inicjatyw zmierzających do poprawy dostępu MŚP do finansowania i do rozwijania koncepcji „drugiej szansy” z myślą o przedsiębiorcach, aby zachęcić właścicieli małych firm do powrotu do prowadzenia działalności gospodarczej;
21. nalega, by Komisja zaproponowała ambitny program konsumencki, który wzmacniałby pozycję konsumentów poprzez zwiększenie dostępnych im informacji i ułatwienie egzekwowania przez nich swoich praw na rynku wewnętrznym;
22. przypomina o potrzebie dogłębnego przeglądu dyrektywy w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów, która gwarantuje zdrowie i bezpieczeństwo konsumentów, ale również ułatwia wymianę handlową towarami, zwłaszcza dla MŚP; wzywa Komisję do zaproponowania nowego, przekrojowego rozporządzenia w sprawie nadzoru rynkowego nad wszystkimi produktami, które powinno przewidzieć również podstawę prawną dla centralnego organu koordynującego wspierającego państwa członkowskie współpracą w dziedzinie nadzoru rynku;
23. podkreśla potrzebę rozwijania synergii między polityką konkurencji a polityką ochrony konsumentów, w tym utworzenia europejskiej formy dochodzenia roszczeń zbiorowych dla indywidualnych ofiar naruszeń prawa konkurencji, w oparciu o zasadę wyrażenia zgody (opt-in) i z uwzględnieniem kryteriów określonych w rezolucji Parlamentu Europejskiego z dnia 26 marca 2009 r., stanowiącej mianowicie, że wypłata odszkodowania przysługuje określonej grupie ludzi lub podmiotowi przez nią wyznaczonemu wyłącznie za faktycznie poniesione straty; zwraca się do Komisji o rozważenie sposobów włączenia takiego mechanizmu do istniejącego krajowego systemu prawnego;
24. wzywa Komisję do wystąpienia z ambitną propozycją reformy dyrektywy w sprawie uznawania kwalifikacji zawodowych w celu wspierania rzeczywistej mobilności pracowników w UE poprzez uproszczenie procedur automatycznego uznawania kwalifikacji przy jednoczesnym poszanowaniu bezpieczeństwa pacjentów, zwiększeniu mobilności absolwentów oraz dokonaniu przeglądu niektórych zawodów regulowanych lub ich części;
25. z zadowoleniem przyjmuje ogłoszone działania następcze w związku z zieloną księgą w sprawie gier hazardowych oferowanych w internecie; w szczególności wzywa Komisję do pilnego zajęcia się wszystkimi toczącymi się postępowaniami w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego oraz do zaproponowania w 2012 r. instrumentu legislacyjnego dotyczącego minimalnych wiążących norm ochrony konsumentów;
26. wzywa Komisję do przedstawienia programu „wymiar sprawiedliwości na rzecz rozwoju”, usprawniającego dostęp przedsiębiorstw i konsumentów do wymiaru sprawiedliwości;
27. z zadowoleniem przyjmuje zatem projekt wniosku ustawodawczego Komisji w sprawie alternatywnych metod rozstrzygania sporów konsumenckich, który zapewniłby dźwignię pobudzenia wzrostu i wzmocnienia zaufania konsumentów; ponadto z zadowoleniem przyjmuje zamiar Komisji, by uchwalić instrument legislacyjny na rzecz alternatywnych metod rozstrzygania sporów B2B, aby ułatwić dostęp do wymiaru sprawiedliwości i podnieść zaufanie przedsiębiorstw do prowadzenia działalności transgraniczej, w szczególności przez MŚP;
28. z zadowoleniem przyjmuje projekt wniosku ustawodawczego Komisji w sprawie wspólnych europejskich przepisów dotyczących sprzedaży, które pomogą w usunięciu przeszkód w transakcjach transgranicznych, podniosą zaufanie konsumentów oraz przedsiębiorstw, a także poprawią funkcjonowanie bez zakłóceń rynku wewnętrznego;
29. spodziewa się wniosku dotyczącego dochodzenia roszczeń zbiorowych, który powinien zapewnić obywatelom horyzontalny unijny instrument usprawniający dochodzenie przez konsumentów i przedsiębiorstwa roszczeń poprzez umożliwienie grupowania podobnych roszczeń z myślą o ograniczeniu kosztów oraz poprawienie dostępu do wymiaru sprawiedliwości;
30. zachęca Komisję do tego, by w ramach rewizji rozporządzenia dotyczącego upadłości poprawiła skuteczność i efektywność transgranicznych procedur upadłościowych;
31. nalega, by poprawiono funkcjonowanie partnerstw publiczno-prywatnych, gdyż obecnie nie działają one właściwie ze względu na nieelastyczną finansową strukturę programów;
32. wzywa Komisję do przyjęcia takiego podejścia do swych programów badawczo-rozwojowych, które w większym stopniu uwzględniałoby ryzyko i byłoby oparte na zaufaniu, tak aby ograniczyć biurokrację i zwiększyć udział innowacyjnych przedsiębiorstw w projektach;
33. wzywa EBI do przyjęcia głównej roli w finansowaniu działalności badawczej i innowacyjnej przedsiębiorstw, zwłaszcza przemysłowych projektów innowacyjnych i ekologicznych technologii;
34. z zadowoleniem przyjmuje planowane przyjęcie ram prawnych dotyczących transgranicznego uznawania i interoperacyjności bezpiecznych systemów elektronicznego uwierzytelniania oraz identyfikacji, i podkreśla znaczenie tych projektów dla osiągnięcia w UE w pełni jednolitego rynku cyfrowego, z zadowoleniem przyjmuje również dalsze kroki zmierzające do przyjęcia strategii bezpieczeństwa cyberprzestrzeni;
35. ubolewa z powodu opóźnienia w przyjęciu wniosku dotyczącego zbiorowego zarządzania prawami, namawia do przygotowania wszechstronnego i ambitnego wniosku zmierzającego do ułatwienia rozwijania funkcjonującego jednolitego europejskiego rynku zasobów cyfrowych oraz do zapewnienia większej ilości usług transgranicznych konsumentom w całej Unii Europejskiej;
36. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący nowego rozporządzenia w sprawie roamingu i nalega, by Komisja jako strona ułatwiająca proces negocjacji dołożyła wszelkich starań, by zapewnić osiągnięcie ambitnego porozumienia w czasie trwania zbliżającej się duńskiej prezydencji;
37. wzywa Komisję do udzielenia wytycznych wyjaśniających wdrożenie przepisów w dziedzinie telekomunikacji, aby zapewnić dobrze funkcjonujący i konkurencyjny jednolity rynek cyfrowy, tworząc przy tym pewność prawną i pobudzając inwestycje w dziedzinie infrastruktury i usług cyfrowych;
38. przypomina o coraz większym znaczeniu praw własności intelektualnej dla wzrostu gospodarczego i potencjału twórczego Europy oraz podkreśla, że trzeba zagwarantować odpowiednią ochronę tych praw; wzywa Komisję do szybkiego podjęcia działań następczych w postaci konkretnych propozycji zmian w tej dziedzinie, m.in. poprzez wprowadzenie w życie dyrektywy dotyczącej praw własności intelektualnej; zdecydowanie zachęca również do szybkiego przyjęcia przeglądu dyrektyw i rozporządzenia w sprawie znaków firmowych; podkreśla znaczenie praw własności intelektualnej dla sektora kultury i branży twórczej, a także jeśli chodzi o dostęp do dóbr i usług kulturalnych;
Wzmocnienie pozycji obywateli w społeczeństwach sprzyjających włączeniu społecznemu
39. domaga się silnej ogólnounijnej polityki spójności na okres po roku 2013, a także do podjęcia działań przygotowawczych, aby przyszła polityka spójności usprawniła istniejące fundusze i programy, zapewniła odpowiednie środki finansowe i dostosowała politykę do celów strategii Europa 2020 przy jednoczesnym tworzeniu wartości dodanej w drodze synergii z innymi kierunkami polityki wewnętrznej; oczekuje, że Komisja Europejska odegra konstruktywną rolę mediatora podczas wszelkich procesów prowadzących do przyjęcia rozporządzeń dotyczących polityki spójności przy poszanowaniu zasady współdecyzji, z myślą o jak najwcześniejszym osiągnięciu porozumienia w ramach procedury ustawodawczej w celu uniknięcia niefortunnych opóźnień i skutecznego pokonania naturalnych trudności na starcie, jakie mogą pojawić się w procesie wdrażania programów operacyjnych w dziedzinie polityki spójności w następnym okresie programowania; wzywa Komisję do ponownego rozpatrzenia swej propozycji, by wspólne ramy strategiczne zostały przyjęte w drodze aktu delegowanego, i do zaakceptowania przyjęcia ich w zamian w drodze zwykłej procedury ustawodawczej;
40. wspiera inicjatywy pozwalające na godzenie życia zawodowego z rodzinnym i jest przekonany, że Komisja powinna stworzyć europejską strategię opartą na wzorcowych praktykach państw członkowskich mającą na celu stworzenie warunków umożliwiających osiągnięcie wskaźników zatrudnienia określonych w strategii Europa 2020; pozytywnie ocenia inicjatywy podjęte przez Komisję zmierzające do wyeliminowania różnic w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn;
41. zauważa, że państwa członkowskie powinny jak najszybciej uzgodnić i przyjąć wniosek dotyczący dyrektywy Rady w sprawie wprowadzenia w życie zasady równego traktowania osób bez względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną ( COM(2008)0426 ); wzywa Komisję do dalszego wspierania przezwyciężenia trudności technicznych w Radzie w celu zapewnienia szybkiego porozumienia; zauważa, że polityka antydyskryminacyjna odgrywa kluczową rolę w promowaniu włączenia społecznego i zatrudnienia osób niepełnosprawnych;
Wytyczanie ścieżki wiodącej do stabilnej przyszłości
42. wzywa Komisję do przedłożenia projektów wniosków ustawodawczych w następujących obszarach:
– zmiany od 2020 r. wymogu rocznej liniowej redukcji z 1,74% do poziomu wystarczającego do spełnienia wymogów niezbędnych do osiągnięcia celu redukcji emisji CO2 do 2050 r.;
– proporcji energii, jakie każde państwo członkowskie musi uzyskać do 2030 r. z odnawialnych źródeł energii;
– ujęcia najpóźniej w 2014 r. emisji pochodzących z międzynarodowego transportu morskiego w zobowiązaniu Komisji odnośnie redukcji, zawartym między Radą i Parlamentem w pakiecie dotyczącym klimatu i energii;
43. wzywa Komisję do bezzwłocznego przedstawienia wniosków mających na celu uporanie się z niedociągnięciami obecnego systemu handlu emisjami zanim wejdzie się w jego trzecią fazę;
44. wzywa Komisję do przedstawienia przeglądu dyrektywy dotyczącej dostępności informacji o zużyciu paliwa i emisjach CO2 (1999/94/WE), by przedstawić konsumentom precyzyjne informacje na temat zanieczyszczeń emitowanych przez samochody osobowe;
45. wzywa Komisję do zaprezentowania wniosku dotyczącego 7. programu działań w zakresie środowiska naturalnego (EAP), który to wniosek powinien zawrzeć działania w obrębie takich kluczowych wyzwań, jak zmiana klimatu, efektywna gospodarka zasobami i różnorodność biologiczna, i wyróżnić luki istniejące w prawie UE; zachęca Komisję do przedstawienia istotnych wniosków ustawodawczych i do niehamowania nowych inicjatyw do czasu zatwierdzenia EAP;
46. nalega, by Komisja wystąpiła z wnioskiem dotyczącym poprawy wdrażania ustawodawstwa UE w dziedzinie środowiska;
47. podkreśla potrzebę podejmowania konkretnych środków celem wprowadzenia w życie „Mapy drogowej na rzecz Europy efektywnie korzystającej z zasobów”; wzywa Komisję do przedstawienia odpowiednich wniosków obejmujących ekologiczne zamówienia publiczne i rewizję dyrektywy dotyczącej ekoprojektu; uważa, że wszystkie istotne wnioski dotyczące strategii politycznych powinny zawierać aspekty efektywnej gospodarki zasobami; podkreśla znaczenie pełnego włączenia środków efektywnej gospodarki zasobami do europejskiego semestru, jak przewidziano to w strategii Europa 2020, oraz do podjęcia tej kwestii w rocznej analizie wzrostu gospodarczego;
48. wzywa Komisję do zaproponowania wszechstronnego planu dotyczącego wyróżnienia i stopniowego wycofywania się z przyznawania dotacji szkodliwych dla środowiska;
49. popiera zamiar Komisji unowocześnienia ustawodawstwa w dziedznie łańcucha żywnościowego; podkreśla, że trzeba zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa żywności i że trzeba osiągnąć bardziej zharmonizowane wprowadzanie jej w życie na całym rynku wewnętrznym; wzywa Komisję do prowadzenia skutecznego nadzoru kontroli prowadzonych przez państwa członkowskie;
50. wzywa Komisję do niezwłocznego przedstawienia swego wniosku dotyczącego przeglądu dyrektywy w sprawie wyrobów tytoniowych;
51. wzywa Komisję do przedstawienia planu działania zawierającego szczegółowe rozwiązania, jakie trzeba będzie podjąć, by osiągnąć prawdziwie jednolity europejski rynek energii mając na uwadze cele wyznaczone na rok 2014 r. i dalsze lata, do nadzorowania wprowadzania w życie ustawodawstwa UE w dziedzinie energii, efektywności energetycznej i inteligentnych technologii oraz, gdzie to konieczne, do inicjowania postępowania o uchybienie zobowiązaniom państwa członkowskiego;
52. podkreśla znaczenie rewizji ustawodawstwa dotyczącego bezpieczeństwa jądrowego zarówno jeśli chodzi o podstawowe przepisy, jak i aspekty instytucjonalne, w oparciu o doświadczenie zdobyte przy okazji awarii w Fukuszimie i europejskie testy wytrzymałościowe instalacji jądrowych;
53. wzywa Komisję do przyspieszenia prac nad ustaleniem i zaktualizowaniem wymogów odnośnie do ekoprojektu i ekoetykietowania dla wszystkich produktów wykorzystujących energię i z nią powiązanych, w tym dla sprzętu IT; wzywa do przyjęcia środków ułatwiających rozwijanie zdolności przechowywania energii, mając na uwadze zmienną naturę niektórych odnawialnych źródeł energii; wzywa do przyjęcia planu w sprawie skroplonego gazu ziemnego (LNG) z myślą o poprawie technologii LNG i inwestycjach w zdolności transportu morskiego LNG i terminali do ponownej gazyfikacji LNG, wzywa do przyjęcia wniosków w sprawie wiążących kryteriów zgodności wykorzystania biomasy z zasadą zrównoważonego rozwoju i pośredniej zmiany użytkowania gruntu, jak również to kontynuowania prac nad dyrektywami w sprawie charakterystyki energetycznej budynków i efektywności energetycznej, w szczególności skupiając się na odnowieniu istniejących zasobów budowlanych;
54. z zadowoleniem przyjmuje wnioski Komisji dotyczące instrumentu „Łącząc Europę”; uważa, że terminowe i pomyślne zakończenie negocjacji nad tym pakietem jest koniecznym warunkiem wstępnym osiągnięcia naszych celów strategii Europa 2020 i dlatego wierzy, że Komisja z całym zaangażowaniem poprze te wnioski;
55. podkreśla znaczenie przejścia na ekologicznie wydajną gospodarkę niskoemisyjną, której wiążące cele trzeba będzie osiągnąć do 2050 r., zaś cele śródokresowe odpowiednio do 2030 i 2040 r.; Unia musi dążyć do udostępnienia wszystkim krajom zrównoważonych niskoemisyjnych technologii, w szczególności energii odnawialnej, poprzez pogłębioną współpracę między uniwersytetami, Komisją i środowiskiem biznesowym; przy przeszło 40% wskaźniku emisji CO2 pochodzącego z niewydajnych budynków pierwszeństwo musi uzyskać gruntowne odnowienie istniejących zasobów budowlanych oraz nowe, ekologiczne budynki;
56. wzywa do lepszej współpracy między sektorami transportu i energetyki; apeluje do Komisji o ułatwienie szybkiego przyjmowania wspólnych interoperacyjnych norm dla pojazdów elektrycznych;
57. uważa, że reforma WPR powinna być w większym stopniu skorelowana ze strategią Europa 2020 i nadawać pierwszeństwo innowacji, która by napędzała zarówno zrównoważony rozwój, jak i konkurencyjność w sektorze rolnictwa UE; w szczególności utworzenie europejskiego partnerstwa innowacyjnego w rolnictwie powinno zachęcić do lepszego i szybszego przejmowania do praktyk rolniczych innowacyjnych rozwiązań wypracowanych przez obszar badań i na odwrót, przyczyniając się do podniesienia zasobów i efektywności produkcji;
58. wzywa Komisję do podjęcia konkretnych kroków prawnych w zakresie dobrostanu i zdrowia zwierząt i zwrócenia odpowiedniej uwagi na ważną kwestię odporności na środki przeciwdrobnoustrojowe, odzwierciedloną w rezolucji PE z dnia 5 maja 2010 r. w sprawie ewaluacji i oceny Wspólnotowego planu działań dotyczącego dobrostanu zwierząt na lata 2006-2010 oraz w rezolucji PE z dnia 27 października 2011 r. w sprawie zagrożenia zdrowia publicznego w wyniku oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe;
59. uważa, że wciąż czeka na realizację zintegrowany i interoperacyjny europejski rynek kolejowy i dlatego z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący sektora kolejowego i rozszerzenia kompetencji Europejskiej Agencji Kolejowej na obszar certyfikacji i bezpieczeństwa; nalega na dalsze otwarcie krajowych rynków transportu drogowego, w tym na wyeliminowanie ograniczeń w kabotażu, i ubolewa, iż dopiero na 2013 r. przewidziano wniosek na ten temat;
60. podkreśla potrzebę wprowadzenia przez Komisję w 2012 r. europejskiej karty praw pasażerów uwzględniającej potrzeby osób o ograniczonej zdolności ruchowej we wszystkich rodzajach transportu i z zadowoleniem przyjmuje wniosek dotyczący praw pasażerów w ruchu lotniczym;
61. jest przekonany o potrzebie pełnej realizacji jednolitej europejskiej przestrzeni powietrznej, łącznie z funkcjonalnymi blokami przestrzeni powietrznej przed upływem terminu (wyznaczonym na koniec 2012 r.) oraz SESAR, aby zaspokoić przyszłe potrzeby w zakresie przepustowości i bezpieczeństwa przestrzeni powietrznej; ubolewa nad tym, że nie zadbano o stopniowe zniesienie ograniczeń odnoszących się do płynów, aerozoli i żeli w transporcie lotniczym, co powinno pozostać priorytetem dla Komisji;
62. z zadowoleniem przyjmuje strategię dotyczącą alternatywnych paliw, ubolewa jednak z powodu braku konkretnych propozycji odnośnie do emisji CO2 oraz innych gazów cieplarnianych, w związku z czym wzywa Komisję do wywiązania się z obietnicy przedstawienia wniosków ustawodawczych w sprawie internalizacji kosztów zewnętrznych wszystkich rodzajów transportu, które to wnioski zawierać będą szczegółowe cele i harmonogram ograniczenia emisji CO2 oraz innych gazów cieplarnianych;
63. odnotowuje, że Komisja Europejska opublikowała swój wniosek dotyczący reformy wspólnej polityki rybołówstwa; wyraża jednak swe rozczarowanie tym, iż Komisja nie ujęła w swych wnioskach projektu konkretnej regionalizacji; podkreśla, że Parlament Europejski wniesie propozycję kompleksowej i ambitnej reformy wspólnej polityki rybołówstwa, w której kładzie się nacisk na regionalizację i która obejmie podejście ekosystemowe, jasno określone środki dla drobnego rybołówstwa, nowe bodźce dla europejskiej branży akwakultury oraz zdecydowane działania w kierunku zwalczania odrzutów; zachęca ponadto Komisję do wprowadzania w większej ilości wieloletnich planów odbudowy dla większej liczby zasobów ryb;
64. wzywa Komisję Europejską do niezwłocznego zajęcia się problemem przeławiania makreli przez kraje niebędące państwami członkowskimi UE na północno-wschodnim Atlantyku;
65. ubolewa nad brakiem wniosków dotyczących transportu morskiego i śródlądowego i w tym kontekście zdecydowanie wspiera wnioski przedstawione przez Komisję w sprawie wytycznych dotyczących TEN-T oraz infrastruktury łączącej Europę na autostradach morskich, wodach śródlądowych i węzłach komunikacyjnych;
SPRAWY INSTYTUCJONALNE
66. z zadowoleniem przyjmuje przegląd rozporządzenia (WE) nr 2004/2003 w sprawie przepisów regulujących partie polityczne na poziomie europejskim oraz zasad dotyczących ich finansowania; nalega, by Komisja nadała statut prawny i osobowość prawną europejskim partiom politycznym i fundacjom bezpośrednio w oparciu o prawo Unii Europejskiej; wzywa Komisję do zniesienia wymogu zapewniania zasobów własnych w odniesieniu do konkretnego projektu w przypadku europejskich fundacji politycznych;
REALIZACJA DZIAŁAŃ ZWIĄZANYCH Z FORUM OBYWATELSKIM: WOLNOŚĆ, BEZPIECZEŃSTWO i SPRAWIEDLIWOŚĆ
67. wzywa Komisję do wzięcia pełnej odpowiedzialności za ochronę praw podstawowych w UE, jak przewidziano to w art. 2, 3, 6 i 7 TUE i w Karcie Praw Podstawowych; wzywa do przeglądu rozporządzenia w sprawie Agencji Praw Podstawowych celem wzmocnienia jej uprawnień, mandatu i niezależności; pochwala wysiłki Komisji włożone w negocjacje dotyczące przystąpienia UE do EKPC i ubolewa z powodu opóźnień i przeszkód spowodowanych przez niektóre państwa członkowskie;
68. ubolewa z powodu braku wniosku ustawodawczego w sprawie zwiększenia solidarności wewnątrz UE w dziedzinie azylu; podkreśla, że należy kontynuować prace nad pakietem azylowym w celu stworzenia do 2012 r. wspólnego europejskiego systemu azylowego, łączącego poczucie odpowiedzialności z solidarnością; przypomina, że prawodawstwa w zakresie azylu nie można traktować instrumentalnie, aby osiągnąć inne cele;
69. wzywa Komisję do przeprowadzenia przeglądu relacji między obecnymi rozporządzeniami w sprawie koordynacji bezpieczeństwa społecznego, a swobodnym przepływem osób, który objąłby gospodarczo nieaktywnych obywateli i pracowników, i któremu, w razie konieczności, towarzyszyłyby zmiany w prawie;
70. wzywa Komisję do zapewnienia utrzymania swobody przepływu oraz pełnego poszanowania dorobku Schengen; uznaje konieczność lepszego zarządzania zewnętrznymi granicami oraz posiadania skutecznej i wiarygodnej polityki w zakresie granic zewnętrznych; uważa, że kontrola dostępu do terytorium UE należy do głównych zadań obszaru nieposiadającego granic wewnętrznych i że kontrolę granicy zewnętrznej UE trzeba stale usprawniać, by móc odpowiedzieć na nowe wyzwania; wzywa w związku z tym Komisję do kontynuowania zrównoważonej polityki sprzyjającej mobilności, a jednocześnie do unikania jej nadużywania;
71. wzywa Komisję do zwiększenia konkurencyjności UE oraz jej atrakcyjności dla badaczy naukowych i wykwalifikowanych pracowników; przypomina, że warunki wjazdu, pobytu i przemieszczania się po UE obywateli państw trzecich powinny być jasne oraz skuteczne i należy przy tym unikać biurokracji;
72. wyraża silne przekonanie, że kolejne wnioski dotyczące przeglądu dyrektywy 95/46/WE w sprawie zatrzymywania danych powinny być ambitne i wykraczać poza niewystarczającą ochronę oferowaną przez decyzję ramową w sprawie ochrony danych w dawnym trzecim filarze; podkreśla znaczenie zajęcia się kluczowymi kwestiami związanymi z bezpieczeństwem i prywatnością w internecie w związku z obliczeniami rozproszonymi i internetem przedmiotów; podkreśla, że cele w zakresie ochrony danych powinny mieć ambitny charakter, również w kontekście zwalczania terroryzmu; wzywa Komisję do przestrzegania ochrony danych UE przy prowadzeniu negocjacji z państwami trzecimi i podkreśla, że Parlament dokładnie przeanalizuje wszystkie wnioski, w tym w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (EU-PNR) i unijnego systemu uzyskiwania danych finansowych, oraz wszelkie porozumienia z państwami trzecimi w sprawie danych dotyczących przelotu pasażera (wraz z toczącymi się obecnie negocjacjami z USA i Kanadą), pod kątem ich zgodności z prawami podstawowymi;
73. z zadowoleniem przyjmuje ogłoszony przegląd decyzji w sprawie agencji Europol i Eurojust i wzywa, by Parlament Europejski wraz z parlamentami narodowymi mogły wreszcie zapewnić pełny nadzór demokratyczny nad Europolem oraz oceniać działalność Eurojustu;
74. wzywa Komisję do ogłoszenia ambitnego wniosku w sprawie wzajemnego uznawania aktów stanu cywilnego oraz ich skutków, jak również w sprawie uproszczenia legalizacji dokumentów, by zapewnić, iż obywatele nie będą napotykać na przeszkody ani dyskryminację przy korzystaniu ze swego prawa do swobodnego przemieszczania się po UE;
75. pochwala zaangażowanie Komisji, by umożliwić ofiarom transgranicznych wypadków w ruchu drogowym dochodzenia odszkodowań, i usunięcie przeszkód wynikających z różnic w terminach obowiązujących w różnych państwach członkowskich;
76. wzywa do szybkiego przyjęcia wniosku w sprawie wzajemnego uznawania skutków pewnych aktów stanu cywilnego, co powinno realnie wpłynąć na zdolność obywateli europejskich do czerpania korzyści z jednolitego rynku, i ma nadzieję, że porozumienie w tym względzie zostanie osiągnięcie na czas przed Europejskim Rokiem Obywatela przewidzianym na 2013 r.;
UDZIELENIE UE PRZEKONUJĄCEGO GŁOSU NA ARENIE MIĘDZYNARODOWEJ
77. podkreśla, że wartości, zasady i zobowiązania, na których zbudowana została UE, powinny być podstawowymi zasadami jednolitej polityki zagranicznej; zwraca uwagę, że Komisja musi w pełni współpracować z Europejską Służbą Działań Zewnętrznych nie tylko w odniesieniu do rozszerzenia, rozwoju, handlu i pomocy humanitarnej, lecz także w odniesieniu do zewnętrznych aspektów strategii polityki wewnętrznej, poprzez zapewnienie większej spójności politycznej działań UE, szczególnie między polityką handlową i polityką przemysłową, aby wykorzystać handel jako prawdziwy instrument na rzecz wzrostu i tworzenia miejsc pracy w Europie; podkreśla znaczenie urzędu wysokiego przedstawiciela/wiceprzewodniczącego Komisji dla rozwijania spójnej i jednolitej polityki zagranicznej;
78. wzywa do wzmocnienia europejskich zdolności wojskowych poprzez intensywniejsze gromadzenie zasobów na rzecz poprawy zdolności UE do szybkiego i skutecznego reagowania w obliczu kryzysów zewnętrznych oraz do poprawy bezpieczeństwa transatlantyckiego;
Europejska polityka sąsiedztwa
79. kładzie nacisk na fakt, że przegląd instrumentów dotyczących zewnętrznej pomocy finansowej należy postrzegać jako szansę na skoncentrowanie się na europejskiej polityce zewnętrznej oraz na jej umocnienie, zwłaszcza w obliczu obecnego procesu transformacji demokratycznej w południowym sąsiedztwie; wzywa do większej elastyczności i szybkości w wypłacaniu pomocy finansowej kwalifikującym się do niej krajom w sytuacjach kryzysowych; podkreśla konieczność zwiększania przez Komisję zdolności krajów-beneficjentów do przyjmowania odpowiedzialności za pomoc i tym samym do maksymalizacji jej wpływu; wzywa Komisję do korzystania z doświadczeń zdobytych przy okazji poprzednich generacji zewnętrznych instrumentów finansowych;
80. wyraża uznanie dla Komisji za nacisk, jaki kładzie na politykę sąsiedztwa oraz wdrażanie środków, które zobowiązano się wyasygnować dla południowych sąsiadów Unii oraz krajów objętych „arabską wiosną”; podkreśla, że zaangażowanie się UE na rzecz bliższych relacji z jej sąsiadami wzmocnione zostanie poprzez połączenie zwiększonej pomocy finansowej, zwiększonego wsparcia dla demokracji, dostępu do rynku i lepszej mobilności; dlatego z zadowoleniem przyjmuje propozycję ustanowienia Europejskiego Funduszu na rzecz Demokracji jako elastycznego, szybkiego i ukierunkowanego mechanizmu wspierania podmiotów walczących o demokrację; wzywa do przeglądu funkcjonowania Unii dla Śródziemnomorza opartego na ocenie bieżących niedociągnięć i uwzględniającego ostatnie wydarzenia związane z „arabską wiosną”; z zadowoleniem przyjmuje wytyczne negocjacyjne dotyczące wszechstronnych umów o wolnym handlu (DCFTA) z Tunezją, Egiptem, Marokiem i Jordanią i wzywa do zainicjowania negocjacji w sprawie DCFTA z przygotowanymi krajami partnerstwa wschodniego;
Rozszerzenie UE
81. oczekuje, że Komisja będzie kontynuować prace nad negocjacjami akcesyjnymi; podkreśla, że po pomyślnym zakończeniu negocjacji z Chorwacją należy kontynuować przygotowanie negocjacji z innymi krajami kandydującymi z Bałkanów Zachodnich, zwracając jednocześnie uwagę, że kraje te muszą podjąć wszelkie kroki, aby w pełni i dokładnie spełnić wszystkie kryteria kopenhaskie; szczególną uwagę należy ponadto zwrócić na sytuację w Bośni i Hercegowinie, a także na poszukiwanie rozwiązania sporu o nazwę Byłej Jugosłowiańskiej Republiki Macedonii; wyraża nadzieję, że toczące się rozmowy na temat Cypru doprowadzą do całościowego rozwiązania oraz że Turcja przyczyni się do tego procesu poprzez wypełnienie zobowiązań wynikających z protokołu z Ankary;
Kompleksowa polityka handlowa
82. podkreśla, że liberalizacja handlu jest żywotnym warunkiem zapewnienia spodziewanego wzrostu gospodarczego w ramach strategii Europa 2020 dzięki poprawie dostępu do rynków silnego wzrostu na całym świecie; uważa zatem, że Komisja powinna zmierzać do zakończenia w 2012 r. swych głównych negocjacji w sprawie dwustronnych umów o wolnym handlu i zainicjować negocjacje z innymi partnerami, jak Japonia i Indonezja, co znacznie poprawiłoby widoki UE na wymianę handlową oraz szanse przedsiębiorstw unijnych w świecie; uważa jednocześnie, że konieczne są dalsze zrównoważone wysiłki, by ożywić rundę negocjacji dauhańskich, m.in. poprzez oddzielne i wcześniejsze wdrożenie dodatkowego pakietu na rzecz krajów najmniej rozwiniętych, gdyż WTO jest najlepszym forum zapewnienia zarówno sprawiedliwszych umów dla najbiedniejszych krajów w świecie, jak i globalnego wzrostu gospodarczego;
83. wyraża przekonanie, że Unia Europejska powinna wzmocnić swoje powiązania handlowe z pozostałymi największymi podmiotami gospodarczymi i politycznymi na świecie, w szczególności z USA, Rosją i Chinami, przy pomocy istniejących środków oraz narzędzi współpracy, jak również w drodze pogłębiania tych stosunków, kiedy tylko to możliwe, np. za pośrednictwem umów inwestycyjnych UE;
84. oczekuje na komunikat Komisji w sprawie wymiany handlowej i rozwoju, który to dokument nada formalny charakter spójności polityki, przewidzianej w Traktacie z Lizbony; uważa, że przegląd ten powinien zapewnić jasną mapę drogową skostniałemu procesowi umów o partnerstwie gospodarczym zanim przestanie obowiązywać rozporządzenie o dostępie do rynku i faktycznie wyjść naprzeciw niepokojom krajów AKP co do tzw. kwestii singapurskich, integracji regionalnej i stosowania podatku wywozowego;
85. uważa, że usunięcie barier utrudniających handel i inwestycje na świecie pozostaje jedną z kluczowych kwestii i jest zasadniczym elementem strategii UE w zakresie handlu światowego; ponawia swój apel do Komisji o ukierunkowane i energiczne działanie na rzecz realizacji tego programu oraz o dalszą walkę przeciw nieuzasadnionym działaniom protekcjonistycznym w WTO; odnotowuje mający się wkrótce ukazać wniosek w sprawie dostępu państw trzecich do rynku zamówień publicznych UE i wierzy, że powinien mieć on zastosowanie, aby osiągnąć większy dostęp do rynków krajów trzecich, a nie aby zamykać unijny rynek zamówień publicznych;
Polityka na rzecz rozwoju i pomoc humanitarna
86. apeluje do Komisji o przedstawienie w 2012 r. inicjatywy w sprawie innowacyjnego finansowania oficjalnej pomocy rozwojowej (ODA), aby wypełnić zobowiązania w zakresie milenijnych celów rozwoju;
87. zwraca się do Komisji o przedstawienie komunikatu zawierającego konkretne propozycje wypracowania efektywnego związku między pomocą humanitarną a rozwojem, który to komunikat powinien uwzględniać elastyczność, aby umożliwiać łączenie pomocy doraźnej, odbudowy i rozwoju (LRRD) w sytuacjach przejściowych; popiera objęcie wszystkich uczniów w miejscach, gdzie panuje największy głód, programami, w ramach których dostawaliby oni w szkołach posiłki przygotowane z żywności wyprodukowanej lokalnie, a także zniesienie opłat za naukę w szkole podstawowej i za najważniejsze usługi zdrowotne, których koszty pokrywane byłyby w razie potrzeby ze zwiększonej pomocy darczyńców;
88. podkreśla wyzwania w zakresie zabezpieczenia dostaw żywności dla krajów rozwijających się i wzywa Komisję do opracowania wniosku w sprawie odżywiania, jak zadeklarowano w konkluzjach Rady UE z maja 2010 r.;
89. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
