14.3.2007
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu złożyli
– José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, Bernd Posselt i Charles Tannock, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Raimon Obiols i Germà, Elena Valenciano Martínez-Orozco i Emilio Menéndez del Valle, w imieniu grupy politycznej PSE
– Marios Matsakis, Danutė Budreikaitė, Frédérique Ries i Arūnas Degutis, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Michał Tomasz Kamiński, Adam Bielan, Mirosław Mariusz Piotrowski, Hanna Foltyn-Kubicka, Ryszard Czarnecki, Mieczysław Edmund Janowski, Eugenijus Maldeikis i Wojciech Roszkowski, w imieniu grupy politycznej UEN
– Raül Romeva i Rueda, Eva Lichtenberger, Alain Lipietz, Monica Frassoni i Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Willy Meyer Pleite, André Brie, Giusto Catania i Marco Rizzo, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE ( B6‑0101/2007 )
– PPE-DE ( B6‑0104/2007 )
– UEN ( B6‑0106/2007 )
– GUE/NGL ( B6‑0107/2007 )
– ALDE ( B6‑0111/2007 )
– Verts/ALE ( B6‑0116/2007 )
w sprawie Gwatemali
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Gwatemali
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Gwatemali, szczególnie rezolucje z dnia 18 maja 2000 r., 14 czerwca 2001 r., 11 kwietnia 2002 r., 10 kwietnia 2003 r., 7 lipca 2005 r. oraz rezolucję z dnia 26 października 2006 r. w sprawie postępowania przeciw Jose Efrainowi Rios Montt,
–
uwzględniając porozumienie zawarte 12 grudnia 2006 r. między rządem Gwatemali a ONZ w celu ustanowienia międzynarodowej komisji śledczej ds. bezkarności sprawców w Gwatemali (CICIG),
–
uwzględniając stanowcze i stałe zaangażowanie Parlamentu na rzecz zapewnienia przestrzegania porozumień pokojowych i praw człowieka w Gwatemali,
–
uwzględniając umowę ramową o dialogu politycznym i współpracy między UE i Ameryką Środkową,
–
uwzględniając stanowisko Parlamentu Środkowoamerykańskiego w sprawie zamordowania trzech posłów z Ameryki Środkowej,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w dniu 19 lutego 2007 r. trzech pochodzących z Salwadoru posłów do Parlamentu Środkowoamerykańskiego, Eduardo D’Aubuisson, William Pichinte i Ramón González Rivas, oraz ich kierowca Gerardo Ramírez zostali brutalnie zamordowani w drodze na posiedzenie plenarne PARLACEN-u, a ich zwęglone i porzucone ciała znaleziono w pobliżu stolicy Gwatemali,
B.
mając na uwadze, że domniemani sprawcy zbrodni (Luis Arturo Herrera López, José Estuardo López, José Adolfo Gutiérrez i Marvin Escobar Méndez), zajmujący odpowiedzialne stanowiska w wydziale dochodzeń kryminalnych w departamencie policji w Gwatemali, zostali następnie zabici w ściśle strzeżonym więzieniu, gdzie ich przetrzymywano, w dziwnych, dotychczas niewyjaśnionych okolicznościach,
C.
mając na uwadze podejrzenie, że zabójstwa te wiążą się z próbą udaremnienia dochodzenia zmierzającego do wykrycia osób, które zleciły zamordowanie posłów do PARLACEN-u,
D.
mając na uwadze, że dziennikarzom telewizyjnym, którzy zajmowali się zabójstwem czterech oficerów policji, od czasu wyemitowania reportażu grożono śmiercią,
E.
mając na uwadze, że zdaniem ekspertów z dziedziny praw człowieka w Gwatemali co roku popełnia się kilka tysięcy zabójstw rocznie, a tylko w 2% przypadków dochodzi do aresztowania podejrzanych; mając na uwadze, że w tym samym roku zamordowano również działaczy związkowych, na przykład Pedra Zamorę w Puerto Quetzal, a także przywódców chłopskich i ich rodziny, i że w czasie dochodzeń świadkowie przypadków ludobójstwa, prawni przedstawiciele ofiar ludobójstwa i różne organizacje broniące praw człowieka spotykają się z groźbami, kradzieżami i włamaniami;
F.
mając na uwadze, że wiceprezydent Eduardo Stein przyznał, że zwalczanie zorganizowanej przestępczości jest niezwykle trudne, kiedy zakorzeni się ona w samych instytucjach publicznych; mając na uwadze, że omawiany przypadek unaocznia, jak głęboko zorganizowana przestępczość przeniknęła gwatemalską policję, ukazuje rosnące poczucie bezkarności i spadające bezpieczeństwo publiczne, a także wskazuje na potrzebę przyjęcia odpowiedzialności politycznej,
1.
potępia z mocą wszystkie te zabójstwa i składa kondolencje rodzinom ofiar;
2.
oczekuje od rządu Gwatemali zagwarantowania pełnej niezależności, swobody i bezpieczeństwa gwatemalskim organom sądowniczym prowadzącym dochodzenie w sprawie opisywanych zbrodni; wzywa do pełnej współpracy gwatemalskich i salwadorskich organów politycznych, sądowniczych i policyjnych w celu wyjaśnienia faktów;
3.
wzywa parlament Gwatemali do ratyfikowania porozumienia zawartego 12 grudnia 2006 r. między rządem Gwatemali a ONZ, ustanawiającego międzynarodową komisję śledczą ds. zwalczania bezkarności w Gwatemali (CICIG),
4.
zwraca się do Unii Europejskiej i rządu Gwatemali o zwołanie grupy doradczej z udziałem państw donatorów w celu wspierania powstania CICIG i propagowania krajowej debaty na temat bezkarności;
5.
wzywa parlament Gwatemali do ratyfikowania statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego i do dostosowania przepisów krajowych do obowiązków wynikających ze statutu rzymskiego i innych przepisów międzynarodowych w tej materii;
6.
wzywa rząd Gwatemali do przyjęcia środków ochrony pracowników wymiaru sprawiedliwości, ofiar zbrodni przeciwko ludzkości, które dochodzą sprawiedliwości, działaczy broniących praw człowieka oraz świadków mogących pomóc w prowadzeniu śledztw;
7.
przyjmuje z zadowoleniem wprowadzoną przez rząd restrukturyzację i oczyszczanie sił bezpieczeństwa;
8.
wyraża poparcie dla ludności i władz Gwatemali, zachęcając ich do kontynuowania utrzymywania w mocy rządów prawa i wspierania rozwoju gospodarczego, społecznego i politycznego, który przyczyni się do pokoju i narodowego pojednania;
9.
wzywa Komisję, by w strategii współpracy z Gwatemalą na lata 2007-2013 zaakcentowała wspieranie rządów prawa, zwalczanie bezkarności, pełne przestrzeganie praw człowieka oraz wspieranie zdolności rządu Gwatemali do tworzenia sił bezpieczeństwa w oparciu o kryteria bezpieczeństwa ludzi;
10.
podkreśla, że władze państwa, w którym znajduje się siedziba PARLACEN-u, muszą bezwzględnie czuwać nad bezpieczeństwem i gwarantować nietykalność osobistą posłów do Parlamentu Środkowoamerykańskiego oraz bezpieczeństwo jego posiedzeń;
11.
zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom Gwatemali, Salwadoru i pozostałych państw Ameryki Środkowej oraz Parlamentowi Środkowoamerykańskiemu.
