Odpowiedź udzielona przez Wysoką Przedstawiciel i Wiceprzewodniczącą Komisji Ashton w imieniu Komisji
(1 lutego 2011 r.)
UE przywiązuje dużą wagę do przestrzegania zasady wolności religii lub przekonań i regularnie porusza ten temat w rozmowach dwu- i wielostronnych.
Z okazji wizyty w Betlejem i w Bazylice Bożego Narodzenia w wigilię prawosławnych świąt Bożego Narodzenia, Wysoka Przedstawiciel i Wiceprzewodnicząca Ashton przypomniała o konieczności stworzenia warunków, w których wszystkie grupy wyznaniowe na całym świecie mogłyby gromadzić się i uczestniczyć w praktykach religijnych, oraz podkreśliła, że UE potępia wszelkie formy nietolerancji oraz przemocy motywowane różnicą religii lub przekonań.
W przemówieniu wygłoszonym w Parlamencie Europejskim w dniu 19 stycznia 2011 r.
Wysoka Przedstawiciel i Wiceprzewodnicząca Asthon stwierdziła, że ostatnie ataki terrorystyczne na chrześcijan w Iraku są niedopuszczalne, a stojący za nimi ekstremiści realizujący działania wynikające z nietolerancji powinni zostać potępieni i aresztowani.
Na poziomie dwustronnym UE wyraża swoje obawy dotyczące wolności religijnej oraz związanej z nią nietolerancji i dyskryminacji w démarches , publicznych oświadczeniach i konkluzjach Rady.
W listopadzie 2009 r.
Rada do Spraw Ogólnych przyjęła konkluzje, w których podkreślono, że UE przywiązuje dużą wagę do poszanowania zasady wolności religii i przekonań oraz zleciła organom UE opracowanie oceny istniejących inicjatyw oraz propozycji dalszych działań w tym zakresie.
Opracowany został kompleksowy plan działania UE w tej dziedzinie, który jest obecnie realizowany.
Rada do Spraw Zagranicznych powróci do tej kwestii w dniu 31 stycznia 2011 r.
UE nadal odgrywa aktywną rolę w tej dziedzinie w ramach forów wielostronnych, a w szczególności Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych.
Co roku UE przedstawia w Zgromadzeniu Ogólnym Organizacji Narodów Zjednoczonych rezolucję w sprawie „Wyeliminowania wszelkich form nietolerancji lub dyskryminacji mających u podstawy religię lub przekonania”.
W swojej ostatniej rezolucji przyjętej jednogłośnie w dniu 21 grudnia 2010 r.
Zgromadzenie Ogólne potępiło wszelkie formy nietolerancji i dyskryminacji mające u podstawy religię lub przekonania, jak również przyjęło z głębokim zaniepokojeniem powszechny wzrost liczby aktów nietolerancji i przemocy, niezależnie od tego, kto był ich uczestnikiem, skierowanych przeciwko członkom wielu wspólnot religijnych i wspólnot innego rodzaju w wielu częściach świata.
UE także bardzo aktywnie angażuje się w promowanie dialogu pomiędzy społeczeństwami dotyczącego wolności religii lub przekonań.
Służą temu różnego rodzaju inicjatywy, jak spotkania grup o podobnych poglądach (ostatnie odbyło się w Paryżu dnia 17 grudnia 2010 r.) lub inne międzynarodowe seminaria, jak seminarium na temat mniejszości chrześcijańskich, które ma się odbyć w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji w pierwszej połowie 2011 r.
UE wzięła także udział w ostatnim seminarium COMECE-EKD-KAS Komisja Konferencji Biskupów Unii Europejskiej – Konrad Adenauer Stiftung – Evangelische Kirche in Deutschland. „Islam, chrześcijaństwo i Europa – wolność religii w sąsiedztwie Europy: jaką rolę powinny odgrywać organizacje religijne i polityka zewnętrzna UE?”, które odbyło się w dniu 11 października 2010 r.
Co do Iraku, Unia Europejska jest głęboko zaniepokojona trwającą w tym kraju przemocą, w tym także wobec osób należących do mniejszości.
UE śledzi wydarzenia w Iraku z wielką uwagą.
Po potępieniu ataków przez Wysoką Przedstawiciel i Wiceprzewodniczącą Komisji, Rada do Spraw Zagranicznych w trakcie spotkania w listopadzie zajęła się kwestią przemocy wobec mniejszości religijnych, a w szczególności mniejszości religijnych w Iraku, i przyjęła konkluzje.
W ramach dialogu bilateralnego z Irakiem Unia Europejska często wyraża swoje obawy dotyczące praw człowieka, w tym wolności religii lub przekonań oraz wyeliminowania dyskryminacji i nietolerancji.
Znaczna część wsparcia UE przekazywana jest najbardziej zagrożonym grupom w Iraku.
Wiele z nich – z oczywistych powodów – zmieniło miejsce zamieszkania w ramach Iraku i obecnie żyje na obszarach gęsto zamieszkanych przez grupy mniejszościowe.
Pomoc UE obejmowała działania sięgające od ochrony i wspierania praw człowieka tych grup po odbudowę szkół na takich obszarach jak Niniwa, gdzie zamieszkuje duża społeczność chrześcijańska.
Pomoc humanitarna nadal jest przekazywana najbardziej zagrożonym grupom w Iraku i poza tym państwem.
Pomoc udzielana przez UE opiera się na zasadzie niedyskryminacji i bezstronności, a jej grupą docelową są bardziej zagrożeni ludzie, niezależnie od miejsca zamieszkania.
W ramach wszystkich programów UE ich potrzeby są włączane do działań obejmujących wszystkie sektory.
Ta sama zasada dotyczy wspólnej strategii na lata 2011-2013, w ramach której pomocy unijnej w najważniejszych dziedzinach jak dobre rządy i podstawowe usługi towarzyszyć będzie wsparcie udzielane przekrojowo na rzecz ochrony praw człowieka i ochrony zagrożonych grup.
