7.1.2009
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Salvatore Tatarella, Ryszard Czarnecki, Konrad Szymański, Hanna Foltyn-Kubicka, Adam Bielan
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie ogłoszenia dnia 11 lipca dniem upamiętniającym ofiary mordu w Srebrenicy
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie ogłoszenia dnia 11 lipca dniem upamiętniającym ofiary mordu w Srebrenicy
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając Traktat o Unii Europejskiej,
–
uwzględniając Europejską konwencję o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności,
–
uwzględniając Konwencję ONZ w sprawie zapobiegania zbrodniom ludobójstwa i karania ich,
–
uwzględniając Rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 827 z dnia 25 maja 1993 r., 1244 z 10 czerwca 1999 r., 1551 z 9 lipca 2004 r. oraz 1575 z 22 listopada 2004 r.,
–
uwzględniając sprawozdanie głównej prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego dla byłej Jugosławi (MTKJ), Carli del Ponte, do Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 13 czerwca 2005 r.,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Bośni i Hercegowiny, a zwłaszcza rezolucję z dnia 7 lipca 2005 r. w sprawie Bałkan – 10 lat po Srebrenicy,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że w dniu 11 lipca 1995 r. miasto we wschodniej Bośni, Srebrenica, ogłoszone strefą bezpieczeństwa na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ z dnia 16 kwietnia 1993 r., padło ofiarą sił Serbów bośniackich pod dowództwem generała Ratko Mladicia oraz pod przywództwem ówczesnego prezydenta Republiki Serbskiej, Radovana Karadzicia,
B.
mając na uwadze, że w ciągu kilku dni rzezi po upadku Srebrenicy około 8 tysięcy bośniackich Muzułmanów – mężczyzn i chłopców – którzy szukali bezpieczeństwa na tym obszarze chronionym przez Siły Ochronne ONZ (UNPROFOR) zostało zamordowanych na miejscu przez siły Serbów bośniackich dowodzone przez generała Mladicia i paramilitarne jednostki, w tym serbskie nieregularne oddziały policji, które wkroczyły na terytorium Bośni z Serbii,
C.
mając na uwadze, że oddziały Serbów bośniackich wielokrotnie naruszyły też konwencję genewską poprzez czyny popełnione przez przeciwko muzułmańskim obywatelom Srebrenicy, w tym deportacje tysięcy kobiet, dzieci, osób starszych oraz gwałty na wielu kobietach,
D.
mając na uwadze, że ten mord, uznany przez MTKJ za ludobójstwo, wykazuje niemoc wspólnoty międzynarodowej w zakresie interwencji w konflikt i ochrony niewinnej ludności oraz pokazuje, do jak skrajnego okrucieństwa i pogardy dla życia ludzkiego może dojść w konflikcie zbrojnym,
E.
mając na uwadze, że nadanie formalnego charakteru dniowi pamięci wydaje się być najlepszym sposobem na oddanie hołdu ofiarom tego mordu oraz wysłanie czytelnego przekazu przyszłym pokoleniom,
1.
z całą mocą potępia mord w Srebrenicy; czci pamięć ofiar zbrodni oraz składa im hołd; składa kondolencje rodzinom ofiar, z których wiele nie ma ostatecznej pewności co do losu swoich bliskich, i solidaryzuje się z nimi;
2.
podkreśla, że wszystkie strony zaangażowane w jakikolwiek sposób w to tragiczne wydarzenie, w tym NATO, mogą wyciągnąć wnioski z mordu w Srebrenicy i uniknąć powtórzenia w przyszłości błędów i potworności popełnionych w lipcu 1995 r.;
3.
wzywa Radę i Komisję do stosownego upamiętnienia aktu ludobójstwa w Srebrenicy-Potočari i proponuje ustanowienie dnia 11 lipca dniem upamiętniającym ofiary mordu w Srebrenicy;
4.
ma nadzieję, że wprowadzenie tego dnia pamięci posłuży również do uniknięcia podobnych skrajnie bestialskich aktów we wszelkich przyszłych konfliktach oraz że zostanie odebrane w Bośni i Hercegowinie jako próba zastanowienia się nad historią kraju oraz doprowadzenia do ostatecznego pojednania dwóch wspólnot etnicznych, które wciąż są sobie wrogie i których wizje przyszłego układu politycznego w Bośni i Hercegowinie są diametralnie różne;
5.
wyraża uznanie dla postępów poczynionych przez MTKJ w jego trudnej pracy, zważywszy że postawił on przed wymiarem sprawiedliwości niektóre osoby odpowiedzialne za wspomniane mordy; uważa jednak, że zadanie to musi zostać wypełnione do końca i wzywa w związku z tym nowe demokratyczne rządy Bałkanów, w szczególności rząd serbski i bośniacki, do pełnej współpracy z MTKJ, przypominając, że taka współpraca jest dla wszystkich państw regionu warunkiem wstępnym zacieśnienia stosunków z UE;
6.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi i parlamentowi Bośni i Hercegowiny, parlamentom i rządom innych państw Bałkanów Zachodnich oraz sekretarzowi generalnemu ONZ.
