Odpowiedź udzielona przez Viviane Reding w imieniu Komisji
(10 grudnia 2009 r.)
Komisja nie otrzymała jeszcze wystarczającej liczby notyfikacji środków krajowych transponujących dyrektywę 2007/65/WE pozwalającej na ocenę rzeczywistego stopnia wdrożenia dyrektywy we wszystkich państwach członkowskich.
Jednakże z nieformalnych informacji dostarczonych przez państwa członkowskie dotyczących środków podjętych lub planowanych w kontekście transpozycji wynika, że w większości państw członkowskich proces ten jest zaawansowany.
W szczególności wiele poniżej opisanych środków uwzględnia nowy przepis dotyczący zwiększenia dostępu dla osób z upośledzeniem wzroku lub słuchu.
Na Cyprze, w Danii, Francji i na Słowacji wprowadzono różne środki techniczne służące poprawie dostępności, takie jak napisy, język migowy lub opis audio.
Podobne środki są obowiązkowe w Republice Czeskiej w odniesieniu do prawie wszystkich programów nadawcy publicznego oraz dla części programów pozostałych nadawców.
W Finlandii nadawca publiczny musi oferować napisy i na ich podstawie tworzyć funkcję komentowania za pomocą syntetyzatora mowy; środki dla stacji komercyjnych powinny zostać przyjęte do końca 2009 r.
W Niemczech dąży się do stopniowego rozszerzenia już przyjętych środków samoregulacji na krajowych i regionalnych nadawców publicznych.
W Irlandii, niezależnie od istniejących wymogów w zakresie napisów, opisu audio i/lub języka migowego, ustalono dziesięcioletni cel (który zostanie poddany przeglądowi w 2010 r.) polegający na opatrzeniu napisami wszystkich programów nadawców publicznych oraz znacznej liczby programów stacji komercyjnych.
Na Litwie programy dla osób niepełnosprawnych nadawane będą zgodnie z przydziałem czasu określonym przez organ regulacyjny we właściwym czasie.
W Holandii od 2011 r. napisy w części programów będą obowiązkowe, natomiast opis audio pozostanie dobrowolny.
W Polsce obowiązuje zagwarantowanie dostępu dla osób z upośledzeniami wzroku lub słuchu do przynajmniej 10% programów.
W Portugalii organ regulacyjny przyjmuje przepisy w oparciu o wieloletni plan dotyczący dostępności.
W Słowenii obowiązują przepisy dotyczące nadawców publicznych.
W Hiszpanii do końca 2013 r. należy osiągnąć określony odsetek programów posiadających napisy, tłumaczenie na język migowy i opis audio.
W Szwecji obowiązuje ogólny wymóg dotyczący dostępności, a władze mogą przyjmować oddzielne przepisy dla poszczególnych nadawców.
W Wielkiej Brytanii wprowadzono już wiążące środki dotyczące telewizji, które zostaną rozszerzone na usługi „wideo na życzenie”.
W Belgii, na Węgrzech i Malcie wymogi dotyczące dostępności ograniczają się do napisów.
Komisja zapewni odpowiednie wdrożenie przez państwa członkowskie art. 3c oraz pozostałych artykułów dyrektywy o medialnych usługach audiowizualnych (dyrektywy 89/552/EWG ostatnio zmienionej dyrektywą 2007/65/WE).
