23.4.2009
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
zgodnie z art. 115 ust. 5 Regulaminu, złożyli
– Nirj Deva, Maria Martens, Laima Liucija Andrikienė, Charles Tannock, Tunne Kelam, Struan Stevenson, Bernd Posselt i Filip Kaczmarek, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Pasqualina Napoletano, Ana Maria Gomes i Thijs Berman, w imieniu grupy politycznej PSE
– Marco Cappato i Marios Matsakis, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Adam Bielan, Eoin Ryan i Hanna Foltyn-Kubicka, w imieniu grupy politycznej UEN
– Mikel Irujo Amezaga i Marie Anne Isler Béguin, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Vittorio Agnoletto, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE ( B6‑0242/2009 )
– PPE-DE ( B6‑0243/2009 )
– Verts/ALE ( B6‑0244/2009 )
– GUE/NGL ( B6‑0245/2009 )
– ALDE ( B6‑0253/2009 )
– UEN ( B6‑0255/2009 )
w sprawie wsparcia dla Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie wsparcia dla Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone
Parlament Europejski,
–
uwzględniając swoje wcześniejsze rezolucje na ten temat, w tym również rezolucję z 6 września 2007 r. w sprawie finansowania Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone,
–
uwzględniając umowę z Kotonu zawartą między Unią Europejską a krajami AKP, a także zaangażowanie stron tej umowy na rzecz pokoju, bezpieczeństwa i stabilność, poszanowania praw człowieka, zasad demokracji i praworządności,
–
uwzględniając art. 115 ust. 5 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone został ustanowiony w 2000 r. przez Narody Zjednoczone i rząd Sierra Leone na mocy rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 1315 w celu oddania w ręce sprawiedliwości osób, które dopuściły się poważnych wykroczeń przeciwko międzynarodowemu prawu humanitarnemu, zwłaszcza zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości,
B.
mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone ustanawia kilka ważnych precedensów w międzynarodowym sądownictwie karnym w tym sensie, że jest on pierwszym międzynarodowym trybunałem finansowanym z dobrowolnych składek, jako pierwszy został ustanowiony w kraju, w którym domniemane zbrodnie miały miejsce, a w przypadku byłego prezydenta Liberii – pierwszym trybunałem, który oskarżył urzędującą głowę państwa w Afryce o zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości,
C.
mając na uwadze, że mandat Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone wygasa w 2010 r., a rząd Sierra Leone dał do zrozumienia, że nie jest w stanie wykonywać wyroków na osobach skazanych przez trybunał,
D.
mając na uwadze, że wykonywanie wyroków stanowi ważny element międzynarodowego sądownictwa, które odgrywa istotną rolę na rzecz pokoju i dalszego rozwoju praworządności w tym kraju,
E.
mając na uwadze, że z politycznego i instytucjonalnego punktu widzenia, a także ze względów bezpieczeństwa odbywanie kary więzienia w Sierra Leone przez osoby skazane jest obecnie problematyczne,
F.
mając na uwadze, że Nadzwyczajny Trybunał dla Sierra Leone zawarł porozumienie z państwami takimi jak Zjednoczone Królestwo, Szwecja i Austria w sprawie możliwości odsiadywania wyroków w tych krajach przez niektórych skazanych, a także mając na uwadze, że potrzeba więcej takich porozumień, aby wszystkie już skazane osoby i ci, których procesy się toczą i mogą się zakończyć wyrokiem skazującym, rzeczywiście odbywali kary więzienia,
G.
mając na uwadze, że niemożność znalezienia odpowiednich ośrodków odosobnienia dla osób skazanych za najpotworniejsze zbrodnie poważnie zaszkodziłaby wysiłkom społeczności międzynarodowej zmierzającym do skutecznej walki z bezkarnością,
H.
przypominając, że walka z bezkarnością to jeden z podstawowych elementów polityki Unii Europejskiej w zakresie praw człowieka oraz że społeczność międzynarodowa ponosi odpowiedzialność za wspieranie istniejących mechanizmów pociągania do odpowiedzialności,
I.
mając na uwadze, że inne trybunały i sądy takie jak Międzynarodowy Trybunał Karny dla Byłej Jugosławii i Międzynarodowy Trybunał Karny dla Rwandy borykają się z podobnymi problemami, a także mając na uwadze, że inne organy międzynarodowe takie jak Międzynarodowy Trybunał Karny, Nadzwyczajny Trybunał dla Libanu i Nadzwyczajne Izby Sądów w Trybunale Konstytucyjnym Kambodży prawdopodobnie zetkną się z takim samym problemem w niedalekiej przyszłości, jeżeli państwa nie zobowiążą się do wspierania egzekwowania prawa przez międzynarodowy wymiar sprawiedliwości,
J.
mając na uwadze, że wszystkie międzynarodowe sądy i trybunały odgrywają ważną rolę na rzecz pokoju i sprawiedliwości w swoich regionach oraz z uwagi na to, że każdy z nich podjął się pozostawić po sobie trwałe dziedzictwo oraz mieć swój wkład w dalszy rozwój praworządności w regionie, w którym popełniono zbrodnie,
1.
z zadowoleniem przyjmuje postępy poczynione przez międzynarodowe sądy i trybunały w związku z oddawaniem w ręce sprawiedliwości osób odpowiedzialnych za popełnione okrucieństwa, a także uważa, że procesy te są jasnym przesłaniem do przywódców i innych zbrodniarzy wojennych na całym świecie, że poważne przypadki łamania praw człowieka nie pozostaną bez kary;
2.
wzywa Radę i państwa członkowskie do znalezienia rozwiązania – we współpracy z Nadzwyczajnym Trybunałem dla Sierra Leone – gwarantującego odbywanie wyroków przez wszystkich skazanych, gdyż w przeciwnym razie wysiłki Nadzwyczajnego Trybunału dla Sierra Leone i wiarygodność społeczności międzynarodowej, w tym również UE, zostanie poważnie nadwerężona;
3.
wzywa wszystkie państwa członkowskie do większego wsparcia wysiłków międzynarodowych sądów i trybunałów mających na celu ostateczne rozwiązanie problemu wykonywania wyroków czy to poprzez zawarcie porozumień bezpośrednio z zainteresowanymi instytucjami w celu wykonywania wyroków w ramach systemów sądowniczych państw członkowskich, czy też pomagając im w znalezieniu alternatywnych rozwiązań gwarantujących wykonywanie wyroków w danym regionie;
4.
wzywa państwa członkowskie i inne instytucje międzynarodowe do udzielenia dodatkowej pomocy finansowej Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Sierra Leone, aby osoby skazane przez ten trybunał mogły odbyć swoje wyroki w krajach będących w stanie zagwarantować wykonanie wyroków zgodnie z międzynarodowymi standardami, którym jednak brakuje na to środków finansowych;
5.
uważa, że brak pomocy i wsparcia poważnie zagrozi pracy międzynarodowych sądów i trybunałów, ponieważ nie będą one mogły zagwarantować odbycia przez skazanych zasądzonych wyroków;
6.
wzywa do przeprowadzenia kompleksowej oceny pracy wykonywanej przez międzynarodowe trybunały karne, wyciągnięcia z niej wniosków i przedstawienia zaleceń w sprawie usprawnienia ich funkcjonowania i finansowania w przyszłości;
7.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich UE, Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Sierra Leone, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu dla Byłej Jugosławii, Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu dla Rwandy, Nadzwyczajnym Izbom Sądów w Trybunale Konstytucyjnym Kambodży, Nadzwyczajnemu Trybunałowi dla Libanu, Radzie Bezpieczeństwa ONZ, państwom członkowskim Unii Afrykańskiej i współprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP–UE.
