A6-0098/2009
25.2.2009
***III
SPRAWOZDANIE
w sprawie zatwierdzonego przez komitet pojednawczy wspólnego projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (przekształcenie)
(PE-CONS 3720/2008 – C6‑0043/2009 – 2008/0237(COD))
Delegacja Parlamentu Europejskiego do komitetu pojednawczego
Przewodnicząca delegacji:
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
Sprawozdawca:
Luis de Grandes Pascual
PE 418.434v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE........................................................................................................................6
PROCEDURA...........................................................................................................................10
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie zatwierdzonego przez komitet pojednawczy wspólnego projektu rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (przekształcenie)
(PE-CONS 3720/2008 – C6‑0043/2009 – 2008/0237(COD) )
(Procedura współdecyzji: trzecie czytanie)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wspólny projekt zatwierdzony przez komitet pojednawczy (PE-CONS 3720/2008 – C6‑0043/2009 ),
– uwzględniając własne stanowisko zajęte w pierwszym czytaniu
Dz.U. C 74 E z 20.3.2008, s. 632. dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2005)0587 )
– uwzględniając własne stanowisko zajęte w drugim czytaniu
Teksty przyjęte w dniu 24.9.2008, P6_TA(2008)0048 . w sprawie wspólnego stanowiska Rady
Dz.U. C 190 E z 29.7.2008, s. 1. ,
– uwzględniając opinię Komisji w sprawie poprawek Parlamentu do wspólnego stanowiska ( COM(2008)0826 )
Dotychczas nieopublikowana w Dzienniku Urzędowym. ,
– uwzględniając art. 251 ust. 5 Traktatu WE,
– uwzględniając art. 65 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie delegacji PE do komitetu pojednawczego ( A6‑0098/2009 ),
1. zatwierdza wspólny tekst;
2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu zgodnie z art. 254 ust. 1 Traktatu WE;
3. zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu po stwierdzeniu, że wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do zlecenia, w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady, jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;
4. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji legislacyjnej Radzie i Komisji.
UZASADNIENIE
I. Kontekst
I. 1 Trzeci pakiet morski
Pod koniec 2005 r.
Komisja zaproponowała trzeci pakiet morski (znany także jako pakiet Erika III).
Pakiet ten był kontynuacją pakietów Erika I i II, które opracowano w następstwie katastrofy statku Erika w 1999 r. na Atlantyku u wybrzeży Francji.
Związany jest on również z rezolucją Parlamentu z dnia 21 kwietnia 2004 r., opracowaną przez Komisję Tymczasową ds. poprawy bezpieczeństwa na morzu (MARE) powołaną po wypadku tankowca Prestige w 2002 r.
Ogólnym celem trzeciego pakietu morskiego jest dalsze wzmocnienie istniejącego prawodawstwa UE w zakresie bezpieczeństwa oraz transpozycja ważniejszych instrumentów międzynarodowych do prawa wspólnotowego.
Siedem wniosków zawartych w pakiecie ma na celu zapobieganie wypadkom (poprzez podniesienie jakości europejskich bander, dokonanie przeglądu prawodawstwa w dziedzinie kontroli w państwie portu i monitorowania ruchu statków oraz poprzez poprawę przepisów odnoszących się do towarzystw klasyfikacyjnych), a także zapewnienie skutecznego reagowania w razie wypadku (poprzez opracowanie zharmonizowanych ram regulujących dochodzenia powypadkowe, wprowadzenie przepisów dotyczących odszkodowania dla pasażerów w razie wypadku i wprowadzenie przepisów dotyczących odpowiedzialności właścicieli statków w połączeniu z systemem ubezpieczeń obowiązkowych).
I.2 Niniejszy wniosek
Wniosek Komisji miał na celu wzmocnienie wspólnych reguł i norm UE dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz związanych z nimi działań administracji morskich prowadzonych na statkach.
Główne zadanie polegało na dokonaniu przeglądu istniejących przepisów prawnych UE zawartych w dyrektywie 94/57/WE, czyli uregulowaniu organizacji znanych jako „towarzystwa klasyfikacyjne”, które są obecnie odpowiedzialne za dokonywanie inspekcji statków i wydawanie im licencji.
Wniosek Komisji wzmacnia i wyjaśnia rolę uznanych przez UE towarzystw klasyfikacyjnych, gdyż w procesie inspekcji i certyfikacji bezpieczeństwa statków stwierdzono istotne niedociągnięcia.
Ścisły nadzór prowadzony przez właściwe organy powinien gwarantować niezależną i rygorystyczną działalność organizacji powołanych do czuwania nad tym, aby statki pływające po naszych morzach spełniały odpowiednie międzynarodowe normy bezpieczeństwa i zanieczyszczenia.
II.
Procedura legislacyjna przed postępowaniem pojednawczym
II.
1 Trzeci pakiet morski w pierwszym i drugim czytaniu
Parlament od początku traktował pakiet morski jako pakiet i z tej przyczyny poszczególne należące do pakietu wnioski były zawsze rozpatrywane łącznie.
Pierwsze czytanie siedmiu wniosków miało miejsce w marcu/kwietniu 2007 r.
Na posiedzeniach w czerwcu i listopadzie 2007 r.
Rada osiągnęła porozumienia polityczne co do sześciu z ośmiu wniosków (jeden wniosek został rozbity na dyrektywę i rozporządzenie).
Dwa wnioski (w sprawie obowiązków państw bandery i w sprawie odpowiedzialności cywilnej) pozostały jednak zablokowane, ponieważ państwa członkowskie niechętnie odniosły się do przyjęcia takich przepisów na szczeblu UE.
Próba odblokowania podjęta w kwietniu 2008 r. zakończyła się niepowodzeniem.
Poprzez przekazanie wspólnych stanowisk państwa członkowskie usiłowały wywierać na Parlament presję w kierunku kontynuacji procedury legislacyjnej dotyczącej wspomnianych sześciu wniosków.
Parlament ostatecznie zaakceptował to podejście z myślą o osiągnięciu postępu.
Po przekazaniu wspólnych stanowisk w czerwcu 2008 r.
Parlament nadal wywierał jednak naciski na Radę, aby posuwała naprzód prace nad dwoma pozostałymi wnioskami (znanymi jako „brakująca dwójka”).
Działanie to polegało na włączeniu w drodze poprawek zasadniczej treści tych wniosków do niektórych spośród aktów legislacyjnych pakietu będących przedmiotem dyskusji.
Równolegle w drugim czytaniu bez powodzenia kontynuowano negocjacje w sprawie wspomnianych sześciu wniosków.
Los „brakującej dwójki”, a także trudności związane z niektórymi wnioskami sprawiły, że postanowiono nie zawierać w drugim czytaniu porozumienia co do żadnego z wniosków.
Na posiedzeniu plenarnym Parlament przywrócił swoje poprawki z pierwszego czytania do wszystkich wniosków, a także poprawki zawierające zasadniczą treść „brakującej dwójki”.
Następnie sześć wniosków skierowano do postępowania pojednawczego.
II.2.
Niniejszy wniosek w pierwszym i drugim czytaniu
Parlament zgodził się z podejściem Komisji do niniejszego wniosku.
W swoim pierwszym czytaniu Parlament miał zasadniczo na celu wyjaśnienie i poprawę wniosku (np. odnośnie do roli uznanych organizacji działających w imieniu państw czy powołania komitetu oceniającego zajmującego się oceną systemów zarządzania jakością w uznanych organizacjach).
We wspólnym stanowisku Rada była przychylna stanowisku Parlamentu z pierwszego czytania i żadna istotna kwestia nie podzieliła obu instytucji w drugim czytaniu.
Główna zmiana wprowadzona przez Radę polegała na rozbiciu pierwotnego wniosku na dwa oddzielne akty prawne (dyrektywę i rozporządzenie), która to inicjatywa była do przyjęcia dla Parlamentu i Komisji, gdyż sprzyja ona większej jasności prawnej.
III.
Postępowanie pojednawcze
III.1 Trzeci pakiet morski w procedurze pojednawczej
W następstwie głosowania po drugim czytaniu w dniu 24 września 2008 r. i biorąc pod uwagę wolę polityczną zakończenia procedury pojednawczej w czasie prezydencji francuskiej niezwykle szybko ustanowiono w dniu 7 października 2008 r. delegację Parlamentu do komitetu pojednawczego.
Jednocześnie presja wywierana przez Parlament na Radę w kwestii osiągnięcia porozumienia w sprawie „brakującej dwójki” zaczęła przynosić rezultaty.
Po nieformalnym posiedzeniu Rady, na którym przedyskutowano tę sprawę w obecności przewodniczącego komisji TRAN Paolo Costy, w dniu 9 października 2008 r. osiągnięto porozumienia polityczne w sprawie obu wniosków.
Parlament i Rada odbyły dwa posiedzenia trójstronne (w dniach 4 listopada i 2 grudnia) oraz jedno nieformalne posiedzenie w sprawie najtrudniejszych wniosków, aby umożliwić powołanie komitetu pojednawczego w dniu 8 grudnia, co zakończyło negocjacje.
Delegacja Parlamentu spotkała się dwukrotnie (w dniach 5 listopada oraz 3 grudnia) w uzupełnieniu posiedzeń zespołu negocjacyjnego, w którego skład weszli wyjątkowo – z uwagi na rozmiar pakietu – koordynatorzy komisji TRAN.
Porozumienie w sprawie ostatnich nierozstrzygniętych kwestii dotyczących najtrudniejszego wniosku (Paolo Costy) osiągnięto w dniu 8 grudnia.
Wieczorem tego dnia Parlament przekazał również prezydencji pisma potwierdzające gotowość do szybkiego zawarcia w drugim czytaniu porozumień w sprawie „brakującej dwójki”, umożliwiając w ten sposób Radzie przyjęcie jej dwóch wspólnych stanowisk na posiedzeniu w dniu 9 grudnia.
W komitecie pojednawczym Radę reprezentował urzędujący przewodniczący Rady, a zarazem francuski sekretarz stanu ds. transportu Bussereau.
Komisję reprezentował wiceprzewodniczący Tajani.
Pokazało to po raz kolejny, że w przypadku bardzo trudnych negocjacji na osiągnięcie porozumienia wpłynąć może zaangażowanie na najwyższych szczeblach politycznych oraz dynamika wieczornych obrad w ramach procedury pojednawczej.
Ogólny wynik procedury pojednawczej jest dla Parlamentu bardzo pozytywny.
Nie tylko przyjęto równolegle „brakującą dwójkę”, ale do tekstów uzgodnionych w procedurze pojednawczej wprowadzono też wiele zmian na lepsze.
Udało się to głównie dzięki solidarności posłów, którzy nie dopuścili do przyjęcia jakiegokolwiek wniosku bez osiągnięcia ogólnego porozumienia w sprawie wszystkich wniosków.
Szczególne okoliczności związane z pakietem morskim pokazały jednak, że sytuacja, w której ta sama prezydencja jest odpowiedzialna za negocjacje w drugim i trzecim czytaniu, nie jest idealna.
Na poziomie komitetu COREPER przekonanie państw członkowskich przez prezydencję do dalszych wysiłków wydawało się bardzo trudne, ponieważ z psychologicznego punktu widzenia negocjacje trwały już zbyt długo.
Z drugiej strony, dla Parlamentu procedura pojednawcza oznaczała wejście w zupełnie nową fazę, podczas gdy w Radzie, z tą samą prezydencją, postrzegano ją jako kontynuację tego samego etapu.
III.2 Niniejszy wniosek w procedurze pojednawczej
Negocjacje w sprawie niniejszego wniosku w procedurze pojednawczej zakończono na szczeblu posiedzeń trójstronnych odbytych przed posiedzeniem komitetu pojednawczego, który zajął się jedynie ostatnim pozostałym do załatwienia wnioskiem.
Główne punkty porozumienia można podsumować następująco:
· odwołanie do Konwencji Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) : skreślono kontrowersyjny punkt preambuły odnoszący się do konwencji UNCLOS, gdyż zarówno Parlament, jak i Rada uważały, iż w jego wyniku rozporządzenie uległoby osłabieniu;
· ocena jakości i certyfikacja przez wspólny organ: organ ten otrzyma nazwę „niezależna jednostka oceny jakości i certyfikacji”, stanowiącą kompromis spełniający zarówno pragnienie Parlamentu podkreślenia niezależności tej jednostki, jak i życzenie Rady pozostawienia ostatecznej formy do decyzji samych organizacji.
V. Wniosek
Porozumienie osiągnięte na zakończenie procedury pojednawczej zawiera główne punkty poprawek przyjętych przez Parlament w drugim czytaniu.
Delegacja zaleca zatem Parlamentowi zatwierdzenie wspólnego projektu w trzecim czytaniu.
PROCEDURA
Tytuł
Zatwierdzony przez komitet pojednawczy wspólny projekt rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (przekształcenie)
Odsyłacze
(PE-CONS 3720/2008 – C6‑0043/2009 – 2008/0237B(COD)
Przewodniczący(a) delegacji: wiceprzewodniczący(a)
Rodi Kratsa-Tsagaropoulou
Komisja przedmiotowo właściwa
Przewodniczący(a)
TRANPaolo Costa
Sprawozdawca(y)
Luis de Grandes Pascual
Wniosek Komisji
COM(2005)0587
Data pierwszego czytania w PE -
Numer P
25.4.2007
P6_TA(2007)0150
Zmieniony wniosek Komisji
Wspólne stanowisko Rady
Data ogłoszenia na posiedzeniu
5726/2/2008 – C6-0223/2008
19.6.2008
Stanowisko Komisji (art. 251 ust. 2 akapit drugi tiret trzecie)
COM(2008)0370
Data drugiego czytania w PE -
Numer P
24.9.2008
P6-TA(2008)0448
Opinia Komisji (art. 251 ust. 2 akapit trzeci litera c)
COM(2008)0826
Data otrzymania drugiego czytania przez Radę
10.10.2008
Data pisma Rady w sprawie niezatwierdzenia poprawek PE
27.11.2008
Posiedzenia komitetu pojednawczego
8.12.2008
Data głosowania w delegacj i PE
8.12.2008
Wynik głosowania końcowego
+:
-:
0:
14
Obecni członkowie
Paolo Costa, Emanuel Jardim Fernandes, Luis de Grandes Pascual, Georg Jarzembowski, Anne E. Jensen, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Rosa Miguélez Ramos, Gilles Savary, Brian Simpson, Dirk Sterckx, Silvia-Adriana Ţicău, Dominique Vlasto, Corien Wortmann-Kool
Obecny(i) zastępca(y)
Inés Ayala Sender, Renate Sommer
Obecny(i) zastępca(y) (art. 178 ust. 2)
Data osiągnięcia porozumienia w komitecie pojednawczym
8.12.2008
Porozumienie poprzez wymianę pism
Data decyzji współprzewodniczących o uzgodnieniu wspólnego projektu i przekazaniu go do PE i Rady
3.2.2009
Data złożenia
25.2.2008
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
…
PRZEDŁUŻENIE TERMINÓW
Termin drugiego czytania w Radzie
0.0.0000
Termin powołania komitetu
Instytucja wnioskująca - data
0.0.0000[
Rada] – 0.0.0000
Termin ukończenia prac w komitecie
Instytucja wnioskująca - data
3.2.2009[
PE] – 19.1.2009
Termin przyjęcia aktu
Instytucja wnioskująca - data
0.0.0000[
Rada] – 0.0.0000
