Odpowiedź udzielona przez baronową Catherine Ashton w imieniu Komisji
(10 listopada 2009 r.)
Negocjacje w sprawie układu o stowarzyszeniu UE-Ukraina przebiegają sprawnie.
W związku z tym panuje ogólna zgoda co do treści znacznej jego części.
Jeżeli chodzi o aspekty układu dotyczące pogłębionej, kompleksowej umowy o wolnym handlu, negocjacje rozpoczęto w maju 2008 r., gdy Ukraina przystąpiła do Światowej Organizacji Handlu (WTO).
Członkostwo w WTO było warunkiem koniecznym rozpoczęcia negocjacji w sprawie pogłębionej, kompleksowej umowy o wolnym handlu.
Dlatego negocjacje te rozpoczęły się rok później niż negocjacje w sprawie części przyszłego układu o stowarzyszeniu niedotyczących handlu.
Z technicznego punktu widzenia przyszła umowa o wolnym handlu z Ukrainą jest jedną z najtrudniejszych umów handlowych, jakie do tej pory przyszło negocjować Komisji Europejskiej.
Ma ona na celu m. in. dostosowanie prawa Ukrainy do dużego obszaru wspólnotowego dorobku prawnego dotyczącego handlu, uwzględniając integrację gospodarczą w kontekście stowarzyszenia politycznego.
Oprócz trudności związanych ze skomplikowanym charakterem układu, z bieżącego zarządzania procesem negocjacyjnym wynika, że możliwości Ukrainy w zakresie posługiwania się niezbędnymi narzędziami zarządzania w gospodarce rynkowej (takimi jak przepisy dotyczące zamówień publicznych, polityka konkurencji, normy w zakresie zdrowia i bezpieczeństwa, normy techniczne itp.) powinny zostać poddane dalszym reformom i modernizacji.
Rzeczywiście do zakończenia negocjacji potrzebne będzie jeszcze kilka miesięcy.
Jeżeli chodzi o rozdziały o treści politycznej, kilka kwestii pozostaje otwartych.
Są to m. in. pewne aspekty układu dotyczące mobilności oraz niektóre inne zagadnienia związane z obszarem sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa oraz z kwestiami zawartymi w rozdziale dotyczącym wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa.
Otwarte pozostają niektóre inne kwestie proceduralne i techniczne, w tym okres obowiązywania układu.
