WERSJA OSTATECZNA
A6-0106/2006
27.3.2006
SPRAWOZDANIE
w sprawie zarządzania aktywami
(2006/2037(INI))
Komisja Gospodarcza i Monetarna
Sprawozdawca:
Wolf Klinz
PE 367.703v03-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE (w języku angielskim)....................................................................................13
PROCEDURA...........................................................................................................................17
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie zarządzania aktywami
( 2005/0000(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając zieloną księgę w sprawie usprawnienia ram prawnych UE dla funduszy inwestycyjnych ( COM(2005)0314 ) oraz opinię Komitetu Ekonomiczno-Społecznego z dnia 15 marca 2006 r.,
– uwzględniając dyrektywę 2001/107/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS), w celu uregulowania działalności spółek zarządzających i uproszczonych prospektów emisyjnych
Dz.U. L 41 z 13.2.2002, str.20. , oraz dyrektywę 2001/108/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 stycznia 2002 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) w odniesieniu do inwestycji UCITS
Dz.U. L 41 z 13.2.2002, str. 35. ,
– uwzględniając dyrektywę 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych
Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1.
(MiFID),
– uwzględniając dyrektywę 2005/1/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 marca 2005 r. w celu ustanowienia nowej struktury organizacyjnej komitetów w sektorze usług finansowych
Dz.U. L 79 z 24.3.2005, str. 9. ,
– uwzględniając dyrektywę 2003/41/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie działalności instytucji pracowniczych programów emerytalnych oraz nadzoru nad takimi instytucjami
Dz.U. L 235 z 23.9.2003, str. 10. ,
– uwzględniając dyrektywę 2002/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 9 grudnia 2002 r. w sprawie pośrednictwa ubezpieczeniowego
Dz.U. L 9 z 15.1.2003, str. 3. oraz dyrektywę 2002/83/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 5 listopada 2002 r. dotyczącą ubezpieczeń na życie
Dz.U. L 345 z 19.12.2002, str. 1. ,
– uwzględniając swoje obie rezolucje legislacyjne z dnia 23 października 2001 r. w sprawie przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe
Dz.U. C 112E z 9.5.2002, str. 111 i 113. , odnoszące się odpowiednio do inwestycji UCITS oraz do uregulowania działalności spółek zarządzających i uproszczonych prospektów emisyjnych,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 stycznia 2005 r. w sprawie przyszłości funduszy zabezpieczających i instrumentów pochodnych
Dz.U. C 92E z 16.4.2004., str.407. ,
– uwzględniając sprawozdanie ekspertów ds. zarządzania aktywami z dnia 7 maja 2004 r. ,
– uwzględniając przesłuchanie zorganizowane przez właściwą komisję dnia 21 listopada 2005 r.,
– uwzględniając przekazaną Komisji opinię Komitetu Europejskich Organów Nadzoru Rynku Papierów Wartościowych z dnia 26 stycznia 2006 r. dotyczącą wyjaśnienia definicji inwestycji wybieralnych do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS);
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej ( A6‑0106/2006 ),
A. mając na uwadze, że zapewnienie ochrony inwestorów, dywersyfikacja finansowania gospodarki oraz stworzenie równych szans na rynku wewnętrznym są głównymi celami uregulowań w zakresie zarządzania aktywami,
B. mając na uwadze, że ramy prawne powinny służyć podnoszeniu konkurencyjności europejskich przedstawicieli branży, zarówno w ramach rynku wewnętrznego, jak i w odniesieniu do konkurentów spoza Europy, na szczeblu europejskim i światowym, i nie powinny hamować wejścia nowych konkurentów do otwartej, konkurencyjnej i charakteryzującej się nastawionym na klienta zarządzaniem aktywami branży
C. mając na uwadze, że dyrektywa w sprawie rynków instrumentów finansowych jest właściwym instrumentem legislacyjnym w odniesieniu do przejrzystości kosztów dystrybucji i opłat nałożonych przez dystrybutorów na fundusze trzeciej strony, ale nie dotyczy dystrybucji wewnętrznej;
D. mając na uwadze, że współpraca organów nadzoru odgrywa najważniejszą rolę w zapewnianiu stabilności i rozwoju europejskiego rynku finansowego, dla inwestorów i europejskich przedstawicieli branży,
E. mając na uwadze, że zarządzanie aktywami jest właściwym instrumentem zapewniającym trwałe finansowanie systemu emerytalnego oraz efektywnym i skutecznym dostawcą kapitału dla dynamicznej gospodarki;
F. mając na uwadze, że europejska branża zarządzania aktywami jest wciąż rozproszona w porównaniu z organizacją tej branży w Stanach Zjednoczonych oraz że należy w związku z tym podjąć działania na szczeblu europejskim w celu zwiększenia gospodarczej efektywności,
G. wzywa Komisję do zbadania możliwości zwiększenia spójności praktyk nadzorczych i uwarunkowań w różnych państwach członkowskich,
Ramy ogólne
Związek z innymi dyrektywami
1. uważa, że powiązanie dyrektywy UCITS, dyrektywy MiFID i jej środków na poziomie 2 oraz dyrektywy o handlu elektronicznym pozostawia niepożądane obszary dla interpretacji i wymaga wyjaśnienia i ujednolicenia;
2. zwraca uwagę na niespójności między uregulowaniami odnoszącymi się do UCITS a odnoszącymi się do innych produktów inwestycyjnych i wzywa Komisję, Komitet Europejskich Organów Nadzoru Papierów Wartościowych (CESR) oraz Komitet Europejskich Organów Nadzoru Ubezpieczeniowego oraz Funduszy Emerytalnych (CEIOPS) do zapewnienia wysokiego poziomu przejrzystości i rozwiązywania konfliktu interesów oraz stosowania wymogów notyfikacyjnych, przez co zapewnione zostanie równe traktowanie UCITS oraz konkurencyjnych produktów;
Cele i wdrażanie dyrektyw UCITS
3. stwierdza, że mimo istniejących uregulowań unijnych nie osiągnięto w zadowalającym stopniu wszystkich celów, do których zalicza się zagwarantowanie ochrony inwestorów i różnorodności produktów, zapewnienie sprawiedliwych warunków konkurencji oraz wzrost wydajności i konkurencyjności na poziomie globalnym;
4. stwierdza, że nie wyczerpano jeszcze wielu możliwości zmian wprowadzonych dyrektywami 2001/107/WE i 2001/108/WE (UCITS III); dostrzega konieczność przeprowadzenia ścisłej kontroli transpozycji i wykładni ww. dyrektyw i wzywa Komisję do podjęcia natychmiastowych i energicznych działań w celu naprawienia braków stwierdzonych w poszczególnych państwach członkowskich; sądzi, że istnieje potrzeba podjęcia dalszych działań i zmiany niektórych przepisów dyrektywy 1985/611/WE zmienionej dyrektywą UCITS III, aby osiągnąć cele wyznaczone w ustępie 3 niniejszego sprawozdania; rzeczone zmiany dotyczą następujących zagadnień: uproszczonych prospektów emisyjnych, procedur notyfikacyjnych, zniesienia barier podatkowych przy przeprowadzaniu transgranicznych fuzji i łączeń funduszy oraz, w stosownych przypadkach, dostosowania kwalifikujących się aktywów do rozwoju sytuacji na rynku;
Informowanie i ochrona inwestorów
5. stwierdza, że w ramach obowiązującego prawodawstwa wdrożenie uproszczonych prospektów emisyjnych następowało w zróżnicowany sposób w różnych państwach członkowskich, a w niektórych przypadkach nałożono dodatkowo rygorystyczne wymogi krajowe, wbrew zaleceniu Komisji 2004/384/WE w sprawie niektórych treści uproszczonego prospektu emisyjnego;
6. proponuje, aby prospekt uproszczony miał, podobnie jak w propozycji FEFSI z października 2003 r., formę zestawienia, gwarantującego inwestorowi przejrzystość dzięki udostępnieniu na dwóch lub trzech stronach informacji w jego języku ojczystym, która będzie jednolita w skali europejskiej, krótka, unormowana, zrozumiała i porównywalna; powinna ona zawierać informacje dotyczące rodzaju zastosowanych instrumentów finansowych i ryzyka z nimi związanego oraz sumę kosztów całkowitych obliczoną w ujednolicony sposób, wraz z prowizją dystrybutora oraz różnorodnymi poniesionymi wydatkami, zrozumiały opis strategii zarządzania aktywami (strategii inwestycyjnej) oraz odniesienia do odpowiedniego miejsca w prospekcie całkowitym, gdzie można znaleźć szczegółowe informacje; uważa że dokument ten powinien być przekazany inwestorowi przed zawarciem umowy;
7. wyraża nadzieję, że niewydane jeszcze zalecenia CESR będą sformułowane w tym duchu i wzywa Komisję do uwzględnienia ich przy ocenie realizacji UCITS III oraz do zmiany dyrektywy 2004/384/WE w sprawie niektórych treści uproszczonego prospektu emisyjnego, w celu zmienienia jej w wiążący europejski tekst legislacyjny dotyczący w pełni zharmonizowanego uproszczonego prospektu emisyjnego; uważa, że uproszczony prospekt emisyjny powinien zostać opracowany po konsultacjach ze wszystkimi zainteresowanymi stronami, w tym przedstawicielami przemysłu i stowarzyszeniami konsumentów, po bezpośrednich testach konsumenckich oraz z pomocą ekspertów z zakresu marketingu – w przeciwnym razie pozostanie on nadal nieczytelny i niezrozumiały dla konsumentów;
8. odnosi się do przywołanej w MiFID zasady zachowania należytej staranności i odpowiedzialności przy świadczeniu usługi doradztwa inwestycyjnego na rzecz inwestora, która obejmuje ocenę ryzyka operacyjnego; nalega, aby drobni inwestorzy – w szczególności ci nabywający produkty finansowe po raz pierwszy – byli informowani o tym, jak realizować roszczenia dotyczące odpowiedzialności lub roszczenia odszkodowawcze oraz, jeżeli przewidziano taką możliwość w ustawodawstwie krajowym, o możliwości odwołania się do rzecznika praw obywatelskich;
9. podkreśla znaczenie poszerzania kompetencji inwestora w zakresie istniejących produktów inwestycyjnych, a w szczególności nowych produktów i zachęca właściwe władze na szczeblu państwowym, regionalnym i lokalnym do zapewnienia nauczania podstawowej wiedzy dotyczącej usług finansowych i inwestycji w szkołach
10. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki przedstawicieli branży dotyczące wprowadzenia zmian zmierzających do budowy długoterminowych relacji z klientem, wraz z tymi, które dotyczą przejrzystości opłat;
11. wskazuje, że pracownicy zatrudnieni w sektorze finansowym odgrywają ważną rolę w określaniu wymagań konsumentów; podkreśla w związku z powyższym, że pracownikom zatrudnionym w tym sektorze należy zapewnić odpowiednie i ciągłe szkolenie, aby byli oni w stanie świadczyć profesjonalne doradztwo oraz dostosować się do obecnych i przyszłych zmian na rynku;
Zarządzanie ryzykiem
12. zaleca Komisji monitorowanie zagadnienia zarządzania ryzykiem i podjęcie dalszych badań w zakresie efektywnego ograniczania ryzyka;
13. uważa za pożądane, aby w perspektywie długoterminowej zwrócono większą uwagę między innymi na następujące kwestie: zróżnicowane stopnie ryzyka pojedynczych elementów łańcucha tworzenia wartości i profil ryzyka poszczególnych produktów;
Paszporty europejskie
Paszport dla produktu
14. podkreśla, że zharmonizowany uproszczony prospekt emisyjny, jakiego domaga się Komisja, jest warunkiem wstępnym w odniesieniu do wprowadzenia efektywnego paszportu dla produktu;
15. zwraca uwagę na zróżnicowane interpretacje dokonywane przez organy krajowe, dotyczące wybieralnych inwestycji objętych dyrektywą oraz, z uwagi na brak spójności w transponowaniu dyrektywy na poziomie krajowym, zróżnicowane wymogi w odniesieniu do właściwej procedury notyfikacyjnej, jak i w odniesieniu do późniejszych zgłoszeń w przypadkach zmiany składu funduszu, jak również na to, że w praktyce procedura notyfikacyjna w sposób niezamierzony przekształciła się w procedurę udzielania zezwolenia;
16. wzywa Komisję do przedstawienia, w ramach bardziej ambitnego podejścia, nowej i uproszczonej procedury notyfikacyjnej opartej na uznawaniu zezwoleń wydawanych przez organy nadzoru państwa członkowskiego pochodzenia, wzajemnym uznawaniu paszportu dla produktu oraz wzajemnym informowaniu pomiędzy organami nadzoru;
17. zwraca uwagę, że obecnie przepisy krajowe odnoszące się do reklamy i ochrony konsumentów nie są zharmonizowane; wzywa w związku z powyższym państwa członkowskie i organy nadzoru do zwiększenia starań zmierzających do ich praktycznego zharmonizowania; podkreśla, że reklama nie może wprowadzać w błąd i zachęca przedstawicieli branży i podmioty sprzedające produkty finansowe do opracowania i stosowania – z własnej inicjatywy – dobrowolnego kodeksu postępowania, zgodnego z wytycznymi MiFID;
Paszport dla spółek zarządzających i paszport dla depozytariuszy
18. ubolewa nad niejasną sytuacją prawną wynikającą z dyrektywy o spółkach zarządzających i wzywa Komisję do wzmożonej pracy nad opracowaniem rzeczywistego paszportu dla spółek zarządzających oraz uważa, że warunkiem wstępnym osiągnięcia tego celu jest zwiększenie harmonizacji przepisów dotyczących spółek zarządzających;
19. zwraca uwagę, że wykorzystanie paszportów dla spółek zarządzających jest już zgodnie z prawem możliwe we Włoszech i w Wielkiej Brytanii;
20. uważa, że nadzór wiodący lub – alternatywnie – nadzór dzielony, rozgranicznony w wyraźny sposób, jest w praktyce właściwym podejściem, wymagającym ściślejszej koordynacji współpracy pomiędzy organami nadzoru oraz dokładnego i jednoznacznego zdefiniowania praw i obowiązków danych organów nadzoru
21. uważa, że wprowadzenie paszportu dla depozytariuszy jest w krótkim terminie niewykonalne, ponieważ nie został jeszcze spełniony warunek wstępny wprowadzenia paszportu, a mianowicie harmonizacja roli i obowiązków depozytariusza, w związku z czym konieczna jest ścisła współpraca organów nadzoru w celu osiągnięcia spójności i harmonizacji na szczeblu europejskim; z drugiej strony przychylnie odnosi się do możliwości transgranicznego delegowania samej funkcji depozytowej, przy czym o delegacji tej powinien decydować depozytariusz, w celu zagwarantowania wysokiego poziomu ochrony inwestora;
Standaryzacja obsługi funduszy
22. podkreśla, że nieefektywność w obsłudze funduszy stanowi barierę dla dalszego rozwoju;
23. podkreśla, że obsługa zleceń i rozliczanie funduszy różni się od rozliczania papierów wartościowych, ponieważ wykonanie zlecenia i jego rozliczenie jest często procesem zintegrowanym;
24. wzywa przedstawicieli branży do zgłaszania własnych inicjatyw, we współpracy z Komisją i krajowymi organami nadzoru, jeżeli uznają to oni za konieczne, dotyczących opracowania operacyjnego, ujednoliconego i spójnego europejskiego modelu obrotu kapitałem w bezpiecznym otoczeniu, umożliwiając obniżenie kosztów.
Wprowadziłoby to zharmonizowaną obsługę funduszy, z zachowaniem wspólnych i jednakowych standardów;
25. popiera zwiększoną elektroniczną obsługę funduszy po stworzeniu wspólnych standardów;
Konsolidacja transgraniczna
26. stwierdza, że wielkość i liczba funduszy europejskich nie jest optymalna, a większa konsolidacja spowodowałaby niższe koszty i/lub wyższy zysk netto dla inwestorów; zauważa też, że większa elastyczność i wyższa jakość produktów, zwłaszcza ta mająca na celu stymulowanie konkurencji zgodnej z europejskim prawem konkurencji, przyniosłaby znaczne korzyści;
27. ze względu na dodatkowe koszty dla pracowników miejscowych oraz brak możliwości przeniesienia niektórych funkcji uznaje, że delegacje nie we wszystkich przypadkach są optymalnym rozwiązaniem;
28. wzywa Komisję do kontynuowania pracy nad identyfikacją i likwidacją barier na rzeczywistym rynku wewnętrznym, zwłaszcza w odniesieniu do traktowania transgranicznych fuzji i różnorodnych form transgranicznego łączenia kapitału; podkreśla znaczenie barier podatkowych, ograniczoną możliwość stosowania ulg podatkowych przez fundusze zagraniczne, faktyczne podwójne opodatkowanie funduszy zagranicznych oraz interpretację uznającą transgraniczne i krajowe fuzje lub połączenia kapitału za działania podlegające opodatkowaniu; uważa, że konieczne jest stworzenie nowej podstawy prawnej i sugeruje Komisji działanie zgodne z zasadami dziesiątej dyrektywy w zakresie prawa spółek oraz dyrektywy w sprawie opodatkowania fuzji;
29. stwierdza, że przedstawiciele branży chcieliby rozwijać transgraniczne łączenie funduszy, obierając za punkt wyjścia istniejące doświadczenia krajowe (takie jak np. krajowa struktura „fundusz podstawowy-fundusz zależny” (master-feeder) we Francji, Hiszpanii i Luksemburgu), ale oczekuje uprzedzania inwestora o całkowitych odnośnych obciążających go kosztach ;
30. zwraca się do CESR i CEIOPS o większą spójność w zakresie nadzoru nad łączeniem funduszy i uważa, że w zakresie emerytur niezbędna jest współpraca obu komitetów;
31. zwraca uwagę, że aby dopuszczalne były struktury „fundusz podstawowy-fundusz zależny”, konieczna jest zmiana dyrektywy 85/611/WE;
32. podkreśla, że należy umożliwić oba rodzaje łączenia funduszy (łączenie poprzez jednostkę i rzeczywiste łączenie); konieczny jest też dialog między organami nadzoru, aby łączenie funduszy przebiegało sprawnie;
33. podkreśla jednakże, że obok harmonizacji podatków należy skupić się także na zapewnieniu spójności ogólnych warunków prawnych i nadzorczych oraz że środki dotyczące transgranicznej konsolidacji nie powinny prowadzić do powstania małej liczby dużych spółek zarządzających, znajdujących się w pozycji dominującej, zakłócającej konkurencję;
Struktura dystrybucji
34. z zadowoleniem przyjmuje powstanie struktury otwartej dzięki konkurencyjnym kanałom dystrybucji;
35. zachęca przedstawicieli branży do dalszego rozwijania dystrybucji bezpośredniej za pośrednictwem Internetu, ale z odpowiednimi zabezpieczeniami dla inwestorów;
36. ubolewa jednakże, że w kilku państwach członkowskich dystrybucja i sprzedaż nadal odbywają się najczęściej na poziomie lokalnym, w warunkach bardzo ograniczonej konkurencji;
37. wyraża zastrzeżenia dotyczące ustalania cen, ich przejrzystości w odniesieniu do kosztów dystrybucji i opłat, które dystrybutorzy nakładają na fundusze trzeciej strony i zwraca się do Komisji o zbadanie tego zjawiska pod kątem prawa konkurencji; uważa, że wymóg ten powinien być rozszerzony na wszystkie produkty finansowe, które są sprzedawane inwestorom detalicznym, aby zapobiec stosowaniu nieuczciwych cen przez dystrybutorów;
38. popiera jednolite uregulowania odnoszące się do dystrybucji i doradztwa w odniesieniu do każdego produktu, który jest sprzedawany drobnym inwestorom; dystrybutor powinien ujawnić klientowi w szczególności koszty łańcucha tworzenia wartości; ponownie podkreśla, że wszystkie wymogi dotyczące ujawniania powinny być stosowane nie tylko wobec UCITS, ale również wobec wszystkich konkurujących produktów; sugeruje jasne zdefiniowanie i ujawnienie klientom działań z zakresu zarządzania aktywami, łączenia funduszy i dystrybucji;
Polityka inwestycyjna
39. uważa, że konieczne jest rozszerzenie zakresu inwestycji zaliczających się do UCITS i ich dopasowanie do zmian i innowacji pojawiających się na rynku oraz stworzenie ich jednolitej definicji w skali ogólnoeuropejskiej;
40. uważa, że konieczne jest informowanie inwestora o zmianach w strukturze inwestycji, będących strategiczną realokacją aktywów funduszu; uważa, że zachęty uzyskane od strony trzeciej muszą zostać klientowi ujawnione;
41. podkreśla, że informacje te powinny obejmować także wszelkie zmiany w zakresie ryzyka, na jakie narażony jest inwestor w wyniku restrukturyzacji;
42. z zadowoleniem przyjmuje zalecenie CESR dotyczące aktywów wybieralnych do inwestowania i popiera włączenie notowanych na giełdzie powierniczych funduszy nieruchomości, funduszy z prywatnym kapitałem udziałowym i certyfikatów w zakres inwestycji wybieralnych i wzywa Komisję do rozpatrzenia wraz ze wszystkimi zainteresowanymi stronami możliwości przyjęcia na ww. podstawie przepisów, bez odwoływania się do prawa pierwotnego; wyraża jednakże ubolewanie, że fundusze funduszy zabezpieczających pozostają poza obszarem działania CESR; wzywa Komisję do zbadania, czy odnośny przepis nie powinien zostać włączony do dyrektywy 85/611/WE; podkreśla, że UCITS mają obowiązek kontynuować spełnianie wymogów z zakresu zarządzania ryzykiem, określonych w dyrektywie jak i w zaleceniu Komisji 2004/383/WE, dążąc jednocześnie do wspólnych metod zarządzania ryzykiem;
Dygresja: inwestycje w instrumenty nienależące do UCITS
43. stwierdza, że mimo iż fundusze nieruchomości, fundusze zabezpieczające, fundusze funduszy zabezpieczających, fundusze z prywatnym kapitałem udziałowym, certyfikaty i fundusze emerytalne nie są objęte dyrektywą UCITS, popularność inwestowania w nie stale rośnie;
44. wzywa Komisję do dalszego monitorowania sytuacji w zakresie inwestycji nienależących do UCITS oraz do informowania w najbliższej przyszłości Parlamentu Europejskiego o zaletach i innych skutkach przepisów oddziałujących na odpowiednich inwestorów w tego typu inwestycje, uwzględniając następujące środki: z jednej strony, stworzenie ogólnoeuropejskiego systemu niepublicznych emisji papierów wartościowych i przeprowadzenie badania nad mechanizmem obejmowania tego typu produktów inwestycjami detalicznymi, gdy jest to korzystne, a z drugiej strony – ogólnoeuropejskie ramy inwestycji pośrednich w nieruchomości;
45. wzywa państwa członkowskie do zezwolenia na całkowite lub częściowe przeniesienie funkcji zarządzania aktywami funduszy emerytalnych na inne przedsiębiorstwa, zgodnie z dyrektywą w sprawie funduszy emerytalnych;
Nadzór
46. podkreśla znaczenie spójnego wdrożenia i transpozycji prawodawstwa UE oraz znaczenie tzw. komitetów 3-go poziomu oraz ich współpracy;
47. wzywa krajowe organy nadzoru do ściślejszej współpracy, w szczególności w celu zapewnienia dostępu do informacji dla organów nadzoru z innych państw członkowskich, oraz zwraca uwagę na rolę arbitrażu nadzorczego; stwierdza, że ma to ogromne znacznie, w szczególności z uwagi na przewidywany wzrost w zakresie transgranicznej sprzedaży produktów finansowych inwestorom niebędącym profesjonalistami, rozwój marketingu elektronicznego i kanałów doradczych oraz zainteresowanie wyrażane przez przedstawicieli branży finansowej i ich partnerów finansowych z sektora bankowości i ubezpieczeń ogólnoeuropejskim paszportem dla spółek zarządzających;
48. wzywa Komisję do rozwinięcia kontaktów z organami nadzoru państw trzecich, także w celu przekazywania im aktualnych informacji dotyczących zmian w prawodawstwie europejskim oraz zagwarantowania im jakości produktów UCITS;
Lamfalussy
49. stwierdza, że podejście Lamfalussy’ego – oparte na pozytywnych doświadczeniach już transponowanych dyrektyw (dyrektywa 2003/6/WE w sprawie nadużyć na rynku, dyrektywa 2003/71/WE w sprawie prospektu emisyjnego) – odegrało istotną rolę w poprawie i zapewnieniu skutecznego i spójnego wdrażania środków w całej UE;
50. zauważa, że korzystne byłoby ścisłe kierowanie się przez tzw. komitety 3-go poziomu zasadami prostoty, przejrzystości i praktyczności oraz opracowanie przez nie w większym stopniu wspólnych metod;
51. stwierdza, że podczas wprowadzania dyrektywy 85/611/WE nie istniał jeszcze proces Lamfalussy’ego, a ze względu na istniejące obecnie szczegółowe prawodawstwo przekształcenie dyrektywy 85/611/WE w pełną dyrektywę Lamfalussy’ego nie jest możliwe bez całkowitej jej zmiany i dostosowania; z tego względu uznaje, że nie byłoby to w chwili obecnej właściwe, niemniej jednak proponuje rozważenie takiej możliwości w przypadku gdyby podjęte środki okazały się w średnioterminowej perspektywie nieskuteczne;
52. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że niektóre mechanizmy podobne do podejścia Lamfalussy’ego są już obecnie wykorzystywane, np. konsultacje i współpraca ze wszystkimi uczestnikami czy konwergencja najlepszych praktyk i zaleca zgodność poprawek legislacyjnych wprowadzonych do dyrektywy 1985/611/WE, zmienionej dyrektywami 2001/107/WE i 2001/108/WE, z Lamfalussy’m;
53. zachęca Komisję i Radę do zamknięcia, w sposób satysfakcjonujący dla wszystkich stron, prowadzonych obecnie negocjacji w sprawie komitologii, dając Parlamentowi pełne uprawnienia odwoławcze we wszystkich procedurach komitologii związanych z procedurami współdecyzji.
Osiągnięcie takiego porozumienia jest warunkiem wstępnym przetrwania podejścia Lamfalussy’ego; przypomina, że klauzule automatycznie wygasające zaczną obowiązywać w dniu 1 kwietnia 2008 r. w odniesieniu do kluczowych dyrektyw w sprawie usług finansowych, takich jak dyrektywa MiFID oraz dyrektywa w sprawie wymogów kapitałowych dotyczących instytucji kredytowych i przedsiębiorstw inwestycyjnych
Obejmująca dwa akty prawne – instytucje kredytowe: podejmowanie i prowadzenie działalności (zmieniona dyrektywa 2000/12/WE) oraz instytucje finansowe: adekwatność kapitałowa przedsiębiorstw inwestycyjnych i instytucji kredytowych (zmieniona dyrektywa 93/6/EWG). , jeżeli przed tą datą Parlamentowi nie zostaną przyznane pełne uprawnienia odwoławcze;
O
O O
54. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji.
UZASADNIENIE (w języku angielskim)
A. Importance of the fund industry
The investment fund industry is not only a significant part of the financial system, but also contributes to the stability of the economic and social system by channelling savings into productive investments.
Asset management also plays an important role in structural reform in Europe, in particular by ensuring appropriate pension provision.
B. The Green Paper
The European Commission provisionally concludes that there is no compelling case for fundamental legislative overhaul at this stage.
It proposes immediate measures in a number of areas in order to ensure uniform pan-European implementation and more effective operation of the existing legal framework, in particular to clarify the definition of the assets that can be acquired by UCITS, and the simplification and drafting of guidelines for the notification procedure for funds that wish to take advantage of the European passport.
The Commission goes on to say that cross-border mergers and pooling, along with investor protection and alternative investments, present a long-term challenge in creating a real European internal market.
The Commission expects to submit a White Paper on this issue in the autumn of 2006.
C. Analysis
1.
Interaction with other Directives
The Directive on markets in financial instruments (MiFID) regulates the operation of UCITS and other asset management products as well as related advisory services.
The MiFID directive also regulates individual portfolio management whereas the UCITS Directive covers collective portfolio management.
This means that undertakings carrying out both activities have to comply with two different sets of regulations.
Discrepancies between the two directives arise in particular in relation to the distribution of UCITS (marketing, sale, advertising) and the advisory services carried out by UCITS.
The MiFID Directive regulates the acceptance and execution of orders in connection with undertakings for collective investments.
Under the MiFID rules, the Member States have the option of excluding undertakings for collective investments from the scope of the Directive, provided they ensure regulation at national level.
In the case of advertising, the situation is even more complex because national exemptions were maintained.
MiFID also failed to lay down rules for the stock market listing and sale to the public of non-harmonised funds, whereas the directives governing UCITS set out clear rules in this area.
The body of legislation governing asset management also includes the Directive on electronic commerce (e-commerce) and the Directive on distance marketing of financial services .
While the e-commerce directive is based on the Member State of origin rules and the principle of mutual recognition, thereby facilitating Internet business without additional requirements, the distance marketing directive covers UCITS as well as investment undertakings that are not structured as UCITS.
2.
Investor protection
Investor confidence has fallen considerably over the past ten years, particularly in the United Kingdom and Germany.
Restoring broken trust, a Pan-European Study, Bank of New York, July 2004.
A series of measures could restore confidence, for instance more transparency, greater investor education and a uniform and truly simplified prospectus.
3.
Risk management
The principle of effective risk management set out in Article 21 of Directive 85/611/EC for UCITS, the techniques and instruments of which have to be authorised by the Member States or by the national supervisory authorities, has been fleshed out by the recommendation on derivatives.
Through this recommendation the Commission made a significant advance towards achieving the objectives of a level playing field for competition and appropriate investor protection.
Effective risk management is not only of benefit to investors but also to the industry as risk management enhances product performance and attractiveness.
4.
European passports
In the case of the product passport , the national supervisory authorities have different interpretations of the range of products covered by the Directive.
They also impose very different requirements as regards the notification procedure, both in terms of the information required for the initial notification as well as for the subsequent notification of changes in the fund's composition.
Translation requirements, costs and deadlines also vary, which means that the notification procedure has in practice degenerated into a licensing procedure.
In the case of the management company passport , there is still not an adequate legal basis despite the fact that this was mooted in the management company directive and could bring about efficiency gains.
On the other hand, the industry shows little interest in the depositary passport .
In recent years there have been serious problems with back-office activities, such as operating costs and greater operating risks in view of the opportunities for wrongdoing.
The industry has therefore taken its own initiatives to develop a pan-European fund processing passport, in other words a single and completely uniform document with essential information for processing purposes.
5.
Cross-border mergers and pooling
Despite an increase in cross-border trading, to date only 18% of funds are cross-border.
As a result, there are approximately three times as many funds on the European market as in the United States and the average fund size in the US is approximately five times as large.
The potential savings from greater consolidation amount to several billion euros a year.
The industry still has potential for consolidation and further growth as markets in the European Union are still not integrated.
Source: EFAMA, Fact Book, 2005.
6.
Distribution
Distributors operate at national level.
Among the traditional fund providers, banks are the most important distributors, with insurance companies in second place.
Independent financial advisers, IFAs, provide the banks with keen competition in the United Kingdom but this is not the case in continental Europe, with the exception of Italy.
Investment banks are a new entrant to the financial intermediary market.
They offer structured and alternative products to both distributors and institutional and private investors.
The distribution of third-party funds has increased significantly in recent years.
They now make up approximately 21% the European fund industry.
An open architecture is still at an early stage in most EU Member States.
In the choice of products they offer their clients, distributors are guided more by the degree of retrocession than by maximum client benefits.
Retrocession is the spread of management charges between fund producers and distributors and this should be disclosed to clients in accordance with the MiFID directive.
Source: McKinsey & Co Seventh Annual Survey on the profitability of European Asset Management, "Will the Goose Keep Laying Golden Eggs? ", October 2005
7.
Investment policy
Under Article 19 of consolidated Directive 85/611/EC, the investment policy of UCITS is restricted to certain types of securities, money market instruments, sight deposits, deposits redeemable at notice and derivatives.
Changes in the market have not hitherto been taken into account: more and more property funds, funds of hedge funds, private equity funds, certificates and commodities are being issued and the question is increasingly being asked which of them fall within the scope of UCITS and could therefore take advantage of UCITS brand names.
8.
Non-UCITS investments
The non-UCITS industry grew by 9.7% in 2004, with significant expansion in property funds, the assets of hedge funds and the number of funds of hedge funds
EFAMA Fact Book, 2005, 3rd edition. .
Hedge fund managers are increasingly being regarded as strategic investors.
Investments in private equity and venture capital funds differ significantly from hedge funds in terms of the way they raise funds and their investment strategies, which tend to be characterised by a long-term approach, low liquidity and sophisticated distribution, as is the case for REIT.
Despite the pensions directive
Directive 2003/41/EC of the European Parliament and of the Council of 3 June 2003 on the activities and supervision of institutions for occupational retirement provision (OJ L 235, 23.9.2003, p. 10). , which provides for mutual recognition of institutions providing the increasingly important occupational pension provision (second pillar), at present the EU has no pan-European pension fund or any 26th regime.
14 of the 25 Member States failed to implement the pensions directive by the deadline of 22 September 2005.
Furthermore, private provision (third pillar) has since grown in importance.
9.
Supervision and Lamfalussy
The UCITS Directive was not included in the Lamfalussy process.
As a result, there is no specific committee on asset management at Level 2 (implementation) or Level 3 (regulatory convergence).
The European Securities Committee (ESC), made up of senior representatives of the national finance ministries and chaired by the Commission, meets for the purposes of implementation; at Level 3 it is the Committee of European Securities Regulators (CESR) that deals with most aspects of asset management.
As far as pension funds and the investment activities of insurance undertakings are concerned, it is the European Insurance and Occupational Pensions Committee (EIOPC) that is responsible at Level 2 and the Committee of European Insurance and Occupational Pensions Supervisors (CEIOPS) which is responsible for Level 3.
In order to ensure a flexible legal framework, the review of the UCITS Directive should find a practical solution that allows Lamfalussy principles to be introduced without requiring a radical overhaul of the directive.
PROCEDURA
Tytuł
Zarządzanie aktywami
Numer procedury
2006/2037(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu
ECON 16.2.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
Opinia niewydana Data wydania decyzji
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Wolf Klinz 4.7.2005
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
21.11.2005
24.1.2006
20.3.2006
Data przyjęcia
21.3.2006
Wynik głosowania końcowego
+
-
39
1
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Zsolt László Becsey, Pervenche Berès, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Ieke van den Burg, David Casa, Jan Christian Ehler, Jonathan Evans, Elisa Ferreira, José Manuel García-Margallo y Marfil, Jean-Paul Gauzès, Robert Goebbels, Gunnar Hökmark, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Sophia in 't Veld, Othmar Karas, Piia-Noora Kauppi, Wolf Klinz, Christoph Konrad, Guntars Krasts, Astrid Lulling, Gay Mitchell, Cristobal Montoro Romero, Joseph Muscat, John Purvis, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Dariusz Rosati, Eoin Ryan, Antolín Sánchez Presedo, Manuel António dos Santos, Margarita Starkevičiūtė, Ivo Strejček
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Katerina Batzeli, Harald Ettl, Ján Hudacký, Alain Lipietz, Jules Maaten, Vladimír Maňka, Poul Nyrup Rasmussen, Corien Wortmann-Kool
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Data złożenia
27.3.2006
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
