WERSJA OSTATECZNA
A6-0025/2007
5.2.2007
SPRAWOZDANIE
zawierające projekt zalecenia Parlamentu Europejskiego dla Rady w sprawie wytycznych dotyczących negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Wspólnotą Andyjską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony
(2006/2221(INI))
Komisja Spraw Zagranicznych
Sprawozdawca:
Luis Yañez-Barnuevo García
PE 378.775v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY.............................3
UZASADNIENIE......................................................................................................................11
PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY (B6‑0374/2006).15
OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego ......................................................18
OPINIA Komisji Rozwoju ................................................................................................26
PROCEDURA...........................................................................................................................29
PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY
w sprawie wytycznych dotyczących negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Wspólnotą Andyjską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony
( 2006/2221(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając projekt zalecenia dla Rady, który złożył Luis Yañez-Barnuevo García w imieniu grupy politycznej PSE, w sprawie wytycznych dotyczących negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi a Wspólnotą Andyjską ( B6‑0374/2006 ),
– uwzględniając ust. 31 deklaracji wiedeńskiej, zawierającej decyzję podjętą przez Unię Europejską i Wspólnotę Andyjską na IV. szczycie UE – Ameryka Łacińska i Karaiby, który odbył się w Wiedniu w dniu 12 maja 2006 r., o rozpoczęciu w 2006 r. procesu zmierzającego do wynegocjowania układu o stowarzyszeniu, obejmującego dialog polityczny, programy współpracy i porozumienie handlowe,
– uwzględniając tytuł V Traktatu o Unii Europejskiej,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 listopada 2001 r. w sprawie globalnego partnerstwa oraz wspólnej strategii UE i Ameryki Łacińskiej
Dz.U. C 140 E z 13.6.2002, str. 569. ,
– uwzględniając swoje stanowisko z dnia 31 marca 2004 r....Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego w sprawie projektu decyzji Rady dotyczącej zawarcia porozumienia o dialogu politycznym i współpracy między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Wspólnotą Andyjską i jej państwami członkowskimi, tzn. Republiką Boliwii, Republiką Kolumbii, Republiką Ekwadoru, Republiką Peru oraz Boliwaryjską Republiką Wenezueli z drugiej strony
Dz.U. C 103 E z 29.4.2004, str. 543. ,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 27 kwietnia 2006 r. w sprawie ściślejszego partnerstwa między Unią Europejską a Ameryką Łacińską
Teksty przyjęte, P6-TA(2006)0155 . ,
– uwzględniając zalecenie Komisji Europejskiej w sprawie rozpoczęcia negocjacji mających na celu zawarcie układu o stowarzyszeniu ze Wspólnotą Andyjską i jej państwami członkowskimi ( SEC(2006)1625 ),
– uwzględniając art. 114 ust. 3 oraz art. 83 ust. 5 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Spraw Zagranicznych oraz opinie Komisji Rozwoju i Komisji Handlu Międzynarodowego ( A6‑0025/2007 ),
A. mając na uwadze, że podstawowymi warunkami rozwoju stowarzyszenia między stronami powinno być poszanowanie demokracji i zasad państwa prawa oraz pełne korzystanie przez wszystkich z praw człowieka, jak również pełne poszanowanie praw obywatelskich i politycznych obywateli obydwu regionów,
B. mając na uwadze, że do zasadniczych elementów układu należy zagwarantowanie wszystkim obywatelom pełnego korzystania z praw podstawowych, zwłaszcza w odniesieniu do osób znajdujących się w niekorzystnej sytuacji, tak jak ludność tubylcza, oraz zwiększenie ich udziału w życiu społecznym i politycznym,
C. mając na uwadze zaangażowanie i gotowość do współpracy, jakimi Wspólnota Andyjska wykazała się w kwestii zawarcia układu o stowarzyszeniu z Unią Europejską, mimo że musiała stawić czoła wewnętrznym trudnościom,
D. mając na uwadze, że z wytycznych dotyczących negocjacji przyszłego układu powinien jasno wynikać cel, jakim jest zawarcie przez strony wszechstronnego układu o stowarzyszeniu, obejmującego dialog polityczny charakteryzujący autentyczne stowarzyszenie, a także programy współpracy oraz utworzenie strefy wolnego handlu, z korzyścią dla wszystkich obywateli obu regionów,
E. mając na uwadze, że w dniu 13 czerwca 2006 r. prezydenci czterech państw andyjskich zebrali się w Quito, przychylnie ustosunkowali się do ustaleń z Wiednia i postanowili umocnić wolę integracji i nadać impuls procesowi zmierzającemu do rozpoczęcia negocjacji układu o stowarzyszeniu między Wspólnotą Andyjską a UE,
F. mając na uwadze, że utworzenie transatlantyckiego europejsko-latynoamerykańskiego zgromadzenia parlamentarnego (EUROLAT) było decydującym krokiem w kierunku wzmocnienia legitymacji demokratycznej i nadania wymiaru politycznego stosunkom między UE i Ameryką Łacińską, a zwłaszcza UE i Wspólnotą Andyjską, oraz że zgromadzenie to będzie stałym forum dialogu politycznego między tymi dwoma regionami,
G. mając na uwadze, że wytyczne dotyczące negocjacji przyszłego układu nie powinny przemilczać poważnego deficytu gospodarczego, politycznego i społecznego występującego w większości krajów andyjskich, pomijać różnic w poziomie rozwoju obu regionów ani specyfiki stosunków gospodarczych w samej Wspólnocie Andyjskiej,
H. mając na uwadze konieczność zapewnienia, że instrumenty wieloletniego programowania finansowego UE będą zgodne z realizacją milenijnych celów rozwoju (MCR)w regionie andyjskim,
1. występuje do Rady z następującymi zaleceniami:
a) zawarcie w upoważnieniu do negocjacji wyraźnego odniesienia do podstawy prawnej negocjacji nowego układu o stowarzyszeniu, którą powinien być art. 310 traktatu WE w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze i z art. 300 ust. 3 akapit drugi tegoż traktatu;
b) wskazanie w upoważnieniu do negocjacji, że celem układu o stowarzyszeniu między UE a Wspólnotą Andyjską jest stopniowa liberalizacja wymiany handlowej, dialog polityczny i współpraca, a ponadto wspieranie trwałego rozwoju społecznego, spójności społecznej, utrwalania demokracji i państwa prawa oraz pełnego poszanowania praw człowieka, praw obywatelskich, politycznych, gospodarczych, społecznych, nie zapominając o kulturowym i środowiskowym wymiarze tychże praw;
c) zawarcie w wytycznych dotyczących negocjacji jasnych oznak wsparcia dla wysiłków partnerów andyjskich, zmierzających do pogłębienia integracji regionalnej, poprzez danie pierwszeństwa układowi między blokami regionalnymi, nie wykluczającemu jednak zróżnicowanego traktowania, jakiego wymaga rozwój procesu integracyjnego we Wspólnocie Andyjskiej;
d) wyraźne wskazanie w wytycznych głównych tematów, na których skoncentruje się agenda i dialog polityczny, włącznie z aktualizacją celów i podejść do takich tematów, jak ład i stabilizacja demokratyczna; zwalczanie korupcji, bezkarności i terroryzmu, zwłaszcza narkoterroryzmu i jego powiązań z przestępczością zorganizowaną; utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa oraz zarządzanie w przypadku konfliktów; włączenie innych kwestii, takich jak zmniejszenie ubóstwa, wspieranie spójności społecznej, migracja i wymiana pracowników; zaproponowanie konkretnych działań w takich kwestiach, jak przyjmowanie wspólnego stanowiska na forach międzynarodowych oraz na forum Narodów Zjednoczonych;
e) ustalenie, że członkowie wspólnej komisji parlamentarnej UE i Wspólnoty Andyjskiej, która powstanie na mocy nowego układu o stowarzyszeniu, zostaną wyznaczeni spośród posłów do Parlamentu Europejskiego i do Parlamentu Andyjskiego należących również do Europejsko-Latynoamerykańskiego Zgromadzenia Parlamentarnego, co będzie konkretnym wyrazem wsparcia dla procesu integracji regionalnej w regionie andyjskim oraz dla strategicznego stowarzyszenia międzyregionalnego UE – Ameryka Łacińska i Karaiby,
f) promowanie zorganizowanego udziału obywatelskich organizacji społecznych w dziedzinach objętych układem o stowarzyszeniu oraz w procesie jego negocjacji, poprzez określenie mechanizmów dyskusji, zapewnienie przejrzystości i właściwego dostępu do informacji, propozycje organizowania okresowych konferencji z udziałem przedstawicieli organizacji społecznych i zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego zarówno w UE, jak i we Wspólnocie Andyjskiej, przyznanie tymże przedstawicielom statusu obserwatorów w spotkaniach międzyministerialnych oraz ułatwianie ich aktywnego uczestnictwa na odpowiednich forach, w komisjach i podkomisjach sektorowych;
g) szczególne ujęcie w mandacie negocjacyjnym konsensu, do jakiego doszły Unia Europejska i Wspólnota Andyjska w sprawie wspólnej odpowiedzialności w zakresie zwalczania nielegalnego handlu narkotykami, poprzez intensyfikację specjalistycznego dialogu politycznego w zakresie zwalczania narkotyków oraz społecznych, gospodarczych i związanych z ochroną środowiska skutków stosowania proponowanych środków, dotyczących w szczególności tworzenia alternatywnych miejsc pracy i zakładania alternatywnych upraw oraz zapewnienia im dostępu do rynku, a także specjalnych mechanizmów kontroli mających na celu zahamowanie i stopniowe zmniejszenie liczby przestępstw związanych z praniem brudnych pieniędzy i handlem bronią;
h) zapewnienie włączenia do przyszłego układu o stowarzyszeniu tak zwanej klauzuli demokratycznej i innych klauzul o charakterze społecznym (w powiązaniu z prawami pracowniczymi zawartymi w konwencjach MOP, ze szczególnym uwzględnieniem Konwencji nr 169 dotyczącej ludności tubylczej i plemiennej w krajach niezależnych, a także w powiązaniu z ochroną godziwych warunków pracy, niedyskryminacją i równymi prawami pracowniczymi dla mężczyzn i kobiet oraz likwidacją pracy dzieci) oraz związanych z ochroną środowiska; zawarcie wyraźnego odniesienia do konkretnych mechanizmów gwarantujących operatywność układu, a w szczególności zapewnienie ciągłości i doskonalenia systemu bodźców dotyczących zatrudnienia i ochrony środowiska w ogólnym systemie preferencji GSP
Rozporządzenie Rady (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych (Dz.U. L 169 z 30.6.2005, str. 1). , w tym również GSP plus, zwłaszcza poprzez wprowadzenie corocznego sprawozdania dla Parlamentu Europejskiego w sprawie działań przeprowadzonych w tej materii przez Komisję;
i) wyraźne uwzględnienie specyfiki regionu andyjskiego w wytycznych dotyczących negocjacji, w odniesieniu do postanowień nowego układu dotyczących współpracy na rzecz rozwoju i nakierowanych na realizację MCR, a także oparcie się na zasadzie, że kształcenie kapitału ludzkiego to sprawa pierwszorzędna dla przezwyciężenia ubóstwa w regionie, w związku z czym należy zwrócić szczególną uwagę na edukację, badania naukowe, naukę i technikę, a także kulturę- wspierając ponadto zwiększenie wymiany między tymi regionami-, ochronę zdrowia publicznego oraz ochronę ekosystemów i różnorodności biologicznej;
j) podkreślenie konieczności zagwarantowania spójności działań politycznych na rzecz rozwoju zgodnie zasadą zapisaną w art. 178 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, ze Wspólnym oświadczeniem Rady i przedstawicieli rządów Państw Członkowskich zebranych w ramach Rady, Parlamentu Europejskiego i Komisji w sprawie polityki rozwojowej Unii Europejskiej zatytułowanym „Konsensus Europejski w dziedzinie rozwoju”
„Konsensus Europejski w dziedzinie rozwoju”; Dz.U. C 46 z 24.2.2006, str. 1. i z konkluzjami Rady w sprawie uwzględniania kwestii rozwoju w procedurach decyzyjnych Rady
Wnioski Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych z 16 i 17 października 2006 r.
Dokument nr 13735/06. ;
k) podkreśla konieczność pełnego uwzględnienia w wytycznych priorytetowego celu, jakim jest zwalczanie ubóstwa, nierówności, wykluczenia społecznego i wszelkich form dyskryminacji, szczególnie dyskryminacji ze względu na płeć i pochodzenie etniczne, oraz konieczność posiadania ogólnej i zintegrowanej strategii rozwoju oraz polityki gwarantującej równość szans i lepsze warunki życia i pracy dla wszystkich, w tym prawa gospodarcze i kulturowe ludności tubylczej, a także szerszy dostęp do edukacji i ochrony zdrowia;
l) zwraca się o wzmocnienie mechanizmów wewnętrznych i wspólnych środków działania w ramach stowarzyszenia, aby jak najpełniej wykorzystywać potencjał strategii rozwoju i stymulować projekty dotyczące wspólnego rozwoju, szczególnie z udziałem społeczności imigrantów mieszkających w UE;
m) zaznacza, że inwestycje zagraniczne stanowią kluczowy element rozwoju gospodarczego obu regionów, i podkreśla, że od przedsiębiorstw europejskich prowadzących inwestycje we Wspólnocie Andyjskiej powinno się oczekiwać stosowania tych samych standardów dotyczących warunków pracy oraz inwestycji, jakie obowiązują w Unii, oraz tego, że zagwarantowane zostanie bezpieczeństwo prawne inwestorów na podstawie międzynarodowego prawa prywatnego przy pełnym poszanowaniu zasady suwerenności krajowej w dysponowaniu zasobami naturalnymi;
n) w odniesieniu do migracji włączenie do przyszłego układu postanowień zmierzających do umocnienia praw podstawowych, pracowniczych i obywatelskich migrantów, zwłaszcza ich zabezpieczenia socjalnego, bez względu na miejsce pobytu, oraz określenie mechanizmów mających ułatwiać transfery pieniężne, zmniejszać związane z nimi koszty oraz zapewniać większą przejrzystość i bezpieczeństwo, przezwyciężając zarazem głębokie przyczyny migracji;
o) włączenie celów dotyczących wsparcia dla regionalnej integracji andyjskiej, w szczególności integracji infrastruktury fizycznej, transportowej, łącznościowej i energetycznej, do celów najbliższego mandatu Europejskiego Banku Inwestycyjnego do działania w Ameryce Łacińskiej i Azji, aby działania tej instytucji były efektywnym uzupełnieniem nowego układu;
p) uwzględnienie w wytycznych dotyczących negocjacji zwiększenia wsparcia Unii Europejskiej dla integracji andyjskiej oraz dla reform i umacniania ram normatywnych i instytucji w celu nadania im większej skuteczności, reprezentatywności i legitymacji prawnej, szczególnie w odniesieniu do znoszenia przeszkód w wymianie handlowej, swobodnego przepływu osób, wspólnej polityki oraz ujednolicenia ustawodawstwa, w tym również z uwzględnieniem doświadczeń europejskich w zakresie funduszy strukturalnych, regionalnych i spójności;
q) ustalenie w upoważnieniu do negocjacji, że na początku negocjacji należy przedstawić ocenę wpływu społeczno-środowiskowego i załączyć ją jako dokument referencyjny do agendy negocjacji;
r) zawarcie ze Wspólnotą Andyjską, tak szybko jak to będzie możliwe, wszechstronnego, ambitnego i zrównoważonego układu o stowarzyszeniu opartego na trzech filarach: politycznym i instytucjonalnym, który umocni demokratyczny dialog i współpracę polityczną; filarze współpracy, promującym zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny, oraz filarze handlowym w pełni uwzględniającym specyficzne cele rozwoju krajów Wspólnoty Andyjskiej;
s) uwzględnienie w wytycznych dotyczących negocjacji stopniowej i wzajemnej liberalizacji wymiany handlowej w warunkach konkurencji, aby przyszły układ zmniejszył różnice między UE a Wspólnotą Andyjską oraz między poszczególnymi krajami samej Wspólnoty Andyjskiej; wprowadzenie w związku z tym specjalnego, zróżnicowanego i elastycznego traktowania w odniesieniu do ustalanych terminów, stosownie do zobowiązań w zakresie integracji regionalnej i podnoszenia konkurencyjności krajów andyjskich, przy zdecydowanym wsparciu transformacji produkcji i konkurencyjności gospodarki krajów andyjskich poprzez instrumenty współpracy na rzecz rozwoju, jak również poprzez transfer technologii, włączenie wymogów krajowych do zasad dotyczących pochodzenia oraz tworzenie programów współpracy i pomocy technicznej, przy jednoczesnym promowaniu stabilnego otoczenia prawnego gwarantującego bezpieczeństwo inwestycji i stosunków gospodarczo-handlowych między stronami; zapewnienie konkurencyjności i wolnego rynku poprzez politykę liberalizacji zgodną z celami przyszłego układu o stowarzyszeniu;
t) potraktowanie negocjacji nad strefą wolnego handlu UE-państwa Wspólnoty Andyjskiej jako elementu o zasadniczym znaczeniu dla umocnienia roli UE jako partnera handlowego i inwestycyjnego Ameryki Łacińskiej oraz dla wzmocnienia międzykontynentalnej integracji oraz konieczność pilnego doprowadzenia tych negocjacji do końca w związku z rozwojem dwustronnych umów handlowych zawieranych przez Stany Zjednoczone oraz zgłoszoną przez Stany Zjednoczone propozycją utworzenia strefy wolnego handlu;
u) uwzględnienie faktu, że zawarcie umowy o stowarzyszeniu ze Wspólnotą Andyjską, ustanawiającej strefę wolnego handlu, jest priorytetowym celem strategicznym w zewnętrznych stosunkach UE w międzynarodowym kontekście, charakteryzującym się coraz większą współzależnością, wzrostem gospodarczym, pojawianiem się nowych potęg gospodarczych, a także szeregiem globalnych wyzwań przenikających granice państwowe, takich jak bezpieczeństwo, zarządzanie gospodarcze na świecie, ochrona środowiska i zmniejszenie ubóstwa;
v) zobowiązanie do ustanowienia strefy wolnego handlu z pełnym poszanowaniem nowego mechanizmu WTO na rzecz przejrzystości oraz praw i obowiązków wypływających z WTO, zwłaszcza art. XXIV GATT oraz art. V GATS, przyczyniając się w ten sposób do wzmocnienia wielostronnego systemu handlowego
w) niewprowadzanie żadnego, wyrażonego wprost lub domyślnego, uzależnienia zawarcia przyszłego układu między Unią Europejską a Wspólnotą Andyjską od uprzedniego zakończenia rundy negocjacyjnej WTO, z zastrzeżeniem możliwości włączenia w odpowiednim czasie do rzeczonego układu wyników programu prac z ad-Dauhy zgodnych z ostatecznym celem układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Wspólnotą Andyjską, co będzie namacalnym i decydującym dowodem wsparcia dla andyjskiego procesu integracji regionalnej;
x) negocjowanie jednolitego i niepodzielnego porozumienia handlowego, które wykracza poza obecne i przyszłe zobowiązania stron wypływające z WTO i ustanawia, po upływie okresu przejściowego zgodnie z wymogami WTO, strefę wolnego handlu, która nie pomija żadnego sektora i uwzględnia, w możliwie najmniej restrykcyjny sposób, wymiar rozwoju oraz szczególną wrażliwość niektórych produktów;
y) poświęcenie szczególnej uwagi wspólnej ocenie regionalnej integracji gospodarczej państw Wspólnoty Andyjskiej, przeprowadzonej przez UE i państwa Wspólnoty Andyjskiej, w wyniku której wyłoniono szereg istotnych, konkretnych, operacyjnych wniosków na rzecz umocnienia, rozwinięcia i uzupełnienia unii celnej oraz wspólnego rynku wewnętrznego państw Wspólnoty Andyjskiej, których rola w negocjacjach i uchwaleniu rzeczywistej strefy wolnego handlu między dwoma regionami jest zasadnicza;
z) zwrócenie szczególnej uwagi na inicjatywy planowane przez Wspólnotę Andyjską z myślą o pogłębieniu regionalnej integracji gospodarczej, a zwłaszcza w odniesieniu do taryf celnych nakładanych na produkty pochodzące z UE, uproszczenia i harmonizacji systemów celnych, a także w dziedzinie usług i transgranicznego transportu drogowego, co będzie stanowić istotny krok w pomyślnym rozwoju negocjacji;
aa) stworzenie znaczących nowych możliwości dostępu do rynku produktów rolniczych, który ma pierwszoplanowe znaczenie dla rozwoju państw Wspólnoty Andyjskiej, z jednoczesnym uwzględnieniem faktu, że stopień elastyczności UE w obszarze rolnictwa powinien zależeć od postępów poczynionych w innych obszarach, jak dostęp do rynku dla towarów nierolnych oraz usług, jak i od postępu w innych kwestiach związanych z rolnictwem;
ab) uwzględnienie wagi zagwarantowania powszechnego dostępu do podstawowych usług oraz uwzględnienie wagi prawa krajów do wprowadzania regulacji, a w związku z tym do ostrożnego postępowania w negocjacjach w sprawie liberalizacji rynku usług zgodnie z art. V GATS w celu zagwarantowania rzeczywistego postępu w zakresie zobowiązań podjętych w dziedzinie liberalizacji, co do których panuje dotąd pełna zgodność i które są dotąd stosowane oraz uwzględnienie potrzeby jasnych i przewidywalnych ram prawnych; powstrzymanie się od składania ofert lub przyjmowania propozycji w dziedzinie zdrowia publicznego i edukacji;
ac) biorąc pod uwagę, że mechanizm rozstrzygania sporów zawarty w podobnych umowach handlowych, które zostały już zawarte przez Wspólnotę i państwa trzecie, nie jest skutecznie wykorzystywany, zwrócenie się do Komisji o zaproponowanie nowych pomysłów na rozwinięcie skuteczniejszego, dwustronnego instrumentu rozstrzygania sporów;
ad) staranne rozważenie – w celu zapobieżenia sytuacji, w której coraz częstsze nakładanie się licznych dwustronnych, regionalnych i wielostronnych zobowiązań i zbiorów zasad dotyczących liberalizacji w Ameryce Łacińskiej skutkowało niezamierzonymi utrudnieniami w handlu i przepływie inwestycji – potrzeby, zarówno ze strony UE, jak i Ameryki Łacińskiej dążenia, z zasady, do ostatecznego osiągnięcia zbieżności różnych obowiązujących lub negocjowanych porozumień między dwoma regionami;
ae) uwzględnienie w wytycznych dotyczących negocjacji promowania systemu prowadzącego do zwiększenia liczby małych i średnich przedsiębiorstw jako zasadniczego elementu rozwoju gospodarczego, tworzenia miejsc pracy i dobrobytu społecznego; rozważenie rozwoju małych i średnich przedsiębiorstw- jako sposobu zwalczania bezrobocia- poprzez instrument łatwiejszego dostępu do kredytów, jak również opracowanie programów wsparcia przedsiębiorstw w zakresie innowacyjności;
af) wyczerpujące informowanie Parlamentu przez Komisję, w razie potrzeby w formie poufnej, zarówno o projektowanych wytycznych dotyczących negocjacji, jak i o wytycznych ostatecznie zatwierdzonych;
2. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również rządom państw członkowskich Unii Europejskiej.
UZASADNIENIE
1.
Na IV szczycie UE – Ameryka Łacińska i Karaiby, który odbył się w Wiedniu , postanowiono ostatecznie dać zielone światło dla rozpoczęcia negocjacji w sprawie podpisania układu o stowarzyszeniu między UE a Wspólnotą Andyjską.
Bez wątpienia już sama perspektywa negocjowania takiego układu, w połączeniu z nowym układem sił w regionie po wyborze prezydenta Alana Garcíi w Peru i Evo Moralesa w Boliwii, ponownym wyborze prezydenta Uribe w Kolumbii i zbliżeniu Chile rządzonego przez Michelle Bachelet do Wspólnoty Andyjskiej, prowadzi do wzmocnienia Wspólnoty Andyjskiej, a w ostatecznym rozrachunku procesu integracji Ameryki Łacińskiej, bez względu na ostateczny kształt, jaki ten proces przybierze.
Wszystko to można powiedzieć oczywiście pomimo rosnącej i kontrowersyjnej roli odgrywanej na arenie międzynarodowej przez Wenezuelę prezydenta Chavesa i niezależnie od tejże roli, przy czym ze wszystkich sił należy stymulować powrót tego kraju do Wspólnoty Andyjskiej.
Wspólnota Andyjska stanowi bowiem obecnie jedyny mechanizm polityczny, gospodarczy i instytucjonalny mogący być silnym kręgosłupem dla regionu tak silnie wstrząsanego konfliktami, jak region andyjski, demokratyczną przeciwwagą dla autorytarnych tendencji i zapędów stale obecnych w tym regionie oraz zapewnić subregionowi miejsce w polityce, gospodarce i handlu w zglobalizowanym świecie.
2.
Jak powtarza Parlament Europejski od II szczytu UE – Ameryka Łacińska i Karaiby, który miał miejsce w Madrycie w dniu 17 i 18 maja 2002 r., żadna formuła nie może lepiej połączyć wszystkich interesów poszerzonej Unii i samej Wspólnoty Andyjskiej niż zawarcie szeroko zakrojonego układu o stowarzyszeniu w zakresie polityki, handlu i rozwoju , charakteryzującego się określonym minimalnym zestawem konkretnych cech.
3.
W dziedzinie polityki układ powinien tworzyć podstawy autentycznego europejsko-andyjskiego stowarzyszenia w zakresie polityki i bezpieczeństwa , opartego na takich instrumentach, jak:
§ podpisanie i rozszerzenie politycznie i prawnie wiążącej europejsko-andyjskiej karty na rzecz pokoju i bezpieczeństwa;
§ prowadzenie wszechstronnego dialogu politycznego opartego na agendzie politycznej skupionej na palących i aktualnych tematach, takich jak spójność społeczna, wsparcie dla demokratycznych rządów, zmniejszanie ubóstwa, wymiana międzyludzka, zwalczanie terroryzmu, zapobieganie konfliktom, koordynacja działań w systemie ONZ, a szczególnie w Radzie Bezpieczeństwa, a także operacje związane z cywilnym i wojskowym zarządzaniem w sytuacjach kryzysowych;
§ rozpoczęcie specjalistycznego dialogu dotyczącego spójności społecznej;
§ istotne zwiększenie obecności i dostrzegalności Unii w regionie poprzez zdecydowanie częstsze wizyty wysokiego przedstawiciela – przyszłego ministra spraw zagranicznych Unii, przewodniczącego Komisji Europejskiej, właściwej komisarz i przewodniczącego PE;
§ formułowanie inicjatyw i przewidywanie wspólnych planów na wypadek nagłych okoliczności, aby stawiać czoła sytuacjom kryzysowym w poszczególnych krajach, zanim jeszcze wybuchną, lub w razie potrzeby wspierać ich pokojowe rozwiązywanie poprzez negocjacje; plany te powinno opracowywać wspólne europejsko-latynoamerykańskie centrum zapobiegania konfliktom, które należy założyć w regionie andyjskim.
4.
Jakość demokracji, kryzys demokratycznych rządów i niestabilność polityczna to kluczowe wyzwania , na które muszą odpowiadać działania UE, w szczególności układ o stowarzyszeniu.
Wskaźniki ubóstwa i nierówności występujące w krajach regionu nadal są zbliżone do wskaźników dominujących w latach 90.
W regionie andyjskim ubóstwo i nierówności stanowią wyraźne zagrożenie dla umacniania demokracji, co wykazał jeszcze bardziej kryzys ładu demokratycznego, przez który przeszedł region.
Chociaż dzięki wolnym procesom wyborczym powstały systemy demokratyczne, to jednak wysoka absencja, zdyskredytowane instytucje publiczne i partie polityczne, powszechna korupcja i bezkarność, niski wpływ obywateli i społeczeństwa obywatelskiego na życie polityczne i społeczne w większości krajów, tendencje do rozdrobnienia społecznego i terytorialnego występujące w niektórych krajach, a także utrzymująca się dyskryminacja i wykluczenie z powodów etnicznych i innych nie pozwalają na dokonanie optymistycznego bilansu.
5.
Włączenie gospodarki krajów andyjskich do handlu międzynarodowego napotyka przeszkody wynikające ze skali, z braku komplementarności i z niskiej integracji rynku regionalnego.
Kraje andyjskie, a szczególnie niektóre regiony i sektory produkcyjne, nie są w stanie wykorzystać możliwości oferowanych przez otwarcie handlowe i napływ inwestycji, a zarazem kompensować potencjalne związanych z nimi zagrożeń.
Dlatego też integracja regionalna uważana jest za podstawowy warunek lepszego włączenia w system międzynarodowy, a jej potrzeba staje się jeszcze pilniejsza zarówno w perspektywie przyszłego układu o stowarzyszeniu z Unią, jak i podpisanych przez niektóre kraje regionu umów o wolnym handlu ze Stanami Zjednoczonymi.
6.
Do głównych wyzwań przyszłego układu należy uzyskanie stopniowego dostępu do rynków europejskich, na warunkach konkurencyjności, przy równoczesnym unikaniu pogłębiania istniejących różnic.
Ze strony UE wymaga to specjalnego, zróżnicowanego i elastycznego traktowania, wyrażającego się w okresach przejściowych i w wyłączeniu wrażliwych sektorów, a także innych kryteriów elastyczności, dostosowanych do doskonalenia konkurencyjności krajów andyjskich dzięki unijnym środkom wsparcia, takim jak transfer technologii, włączenie wymogów krajowych do zasad dotyczących pochodzenia, tworzenie programów współpracy i pomocy technicznej oraz trwałe wsparcie dla integracji andyjskiej i zdolności do określania wspólnej polityki.
7.
W części handlowej nowy układ o stowarzyszeniu powinien stawiać sobie za ostateczny cel wspieranie rozwoju społeczno-gospodarczego poprzez obustronną, preferencyjną, stopniową i wzajemną liberalizację handlu wszelkiego rodzaju towarami i usługami między oboma regionami, zgodnie z normami ŚOH.
Gdy układ wejdzie w życie, dla wszystkich krajów andyjskich sprawą zasadniczą będzie utrzymanie ułatwień wynikających z nowego wspólnotowego systemu GSP+.
W wytycznych dotyczących negocjacji należy zatem wyeliminować jakiekolwiek wyraźne lub domyślne uzależnienie zawarcia nowego układu od sfinalizowania rundy negocjacji w WTO.
Układ powinien ponadto przypominać odpowiednio układy zawarte z Meksykiem i Chile oraz układ, który wkrótce zostanie zawarty z Mercosurem, chociaż należy uwzględnić istotne różnice między oboma regionami.
Ponadto jako układ międzyregionalny nowy układ UE – Wspólnota Andyjska powinien przyczyniać się do pogłębiania i umacniania integracji andyjskiej.
Na płaszczyźnie strategicznej sprawozdawca w pełni podtrzymuje oczywiście propozycję Parlamentu zmierzającą do tego, by przyszły układ UE – Wspólnota Andyjska (podobnie jak pozostałe już zawarte lub zawierane układy z Meksykiem, Chile, Mercosurem i Ameryką Środkową) był wstępem do późniejszego zawarcia wszechstronnego układu międzyregionalnego, pozwalającego na utworzenie do 2010 r. europejsko-latynoamerykańskiej strefy wolnego handlu jako przeciwwagi dla FTAA.
8.
Niezbędne jest zapewnienie istnienia pozytywnej zależności między wolnym handlem , o którym mowa w układzie o stowarzyszeniu UE – Wspólnota Andyjska, a celami trwałego rozwoju i spójności społecznej , które przyświecają działaniom UE w regionie andyjskim.
W tym celu oprócz uwzględnienia różnic poprzez specjalne i zróżnicowane traktowanie, okresy przejściowe, wyłączenia i inne instrumenty handlowe niezbędne jest mocne wsparcie dla transformacji produkcji i konkurencyjności gospodarki krajów andyjskich poprzez instrumenty współpracy i rozwoju.
Niezbędne jest jednak również zapewnienie minimalnych standardów dotyczących warunków pracy oraz środowiska, takich jakie zawiera obecny system GSP+.
Niezbędne jest zagwarantowanie, że ten system zachęt, który wykazał już swoją skuteczność, zostanie na stałe włączony w układ o stowarzyszeniu i że powstaną skuteczne mechanizmy zapewniające jego funkcjonowanie.
9.
Oprócz tego nowy układ o stowarzyszeniu powinien, wykraczając poza podejście czysto pomocowe, stawiać na pierwszym miejscu współpracę w dziedzinie techniki, wyższego wykształcenia i innowacji, a także tworzyć podstawy europejsko-andyjskiego społeczeństwa opartego na wiedzy, przyczyniającego się do budowania fundamentów otwartej i konkurencyjnej gospodarki: płynące z niej korzyści w istotny sposób pomogą społeczeństwom andyjskim nadrobić wiekowe opóźnienia.
W tym względzie postanowienia nowego układu powinny być wyrazem nowej i szczodrej polityki rozwoju UE wobec Wspólnoty Andyjskiej , wynikającej z:
§ otwarcia rynków oraz przeglądu wspólnej polityki rolnej i systemu dopłat unijnych;
§ utworzenia proponowanego funduszu solidarności międzyregionalnej;
§ pełnego i rzeczywistego włączenia ludności tubylczej w życie polityczne, gospodarcze i społeczne poszczególnych krajów, na takich samych prawach, z jakich korzystają pozostali obywatele;
§ przyjęcia nowych i szczodrych środków i programów w dziedzinie edukacji, kultury, zdrowia i migracji;
§ przyznania krajom andyjskim środków budżetowych odpowiadających ich potrzebom;
§ intensyfikacji działań Europejskiego Banku Inwestycyjnego w regionie andyjskim, na podstawie nowego mandatu, kierującego środki na projekty leżące we wspólnym interesie, które ponadto przyczyniają się do wspierania integracji i rozwoju poprzez regionalne infrastruktury transportowe i energetyczne, zarówno w strefie andyjskiej, jak i na obszarze Ameryki Południowej.
10.
Na koniec zauważmy, że na podstawie Porozumienia o komplementarności gospodarczej, zawartego przez Mercosur i Wspólnotę Andyjską 16 grudnia 2003 r. w Limie, partnerzy starają się dać solidne wspólnemu podstawy obszarowi południowoamerykańskiemu i utworzyć strefę wolnego handlu, które będą odgrywać zasadniczą rolę zarówno w perspektywie negocjacji w FTAA, jak i stosunków obu subregionów i całej Ameryki Południowej z Unią Europejską.
Czas pokaże, czy proces ten będzie zmierzał w kierunku niedawno utworzonej Południowoamerykańskiej Wspólnoty Narodów, w ramach zbliżania Mercosuru i Wspólnoty Andyjskiej, ale bez względu na ostateczną formułę nie ma wątpliwości, że zarówno Mercosur, jak i Wspólnota Andyjska będą podstawą przyszłej reorganizacji południowoamerykańskiej przestrzeni politycznej, gospodarczej i instytucjonalnej i potencjalnej strefy wolnego handlu, która w niej powstanie.
Dlatego też wszelkiego rodzaju bliskie stosunki z Mercosurem i Wspólnotą Andyjską poprzez zawarcie układów o stowarzyszeniu to bez wątpienia bezwzględna konieczność dla Unii Europejskiej, aspirującej – słusznie zresztą – do ogrywania istotnej roli na arenie światowej.
W tym sensie przyszły układ UE – Wspólnota Andyjska powinien być kamieniem węgielnym stosunków europejsko-andyjskich, fundamentalnych dla wypracowania strategicznego stowarzyszenia międzyregionalnego, ogłoszonego na czterech szczytach UE – Ameryka Łacińska i Karaiby, odbywających się od 1999 r.
Aby tak się stało, inicjowany obecnie układ o stowarzyszeniu UE – Wspólnota Andyjska należy podpisać najpóźniej podczas V szczytu, który odbędzie się właśnie w Limie w maju 2008 r.
22.6.2006
PROJEKT ZALECENIA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO DLA RADY ( B6‑0374/2006 )
projekt zgodnie z art. 114 ust. 1 Regulaminu
złożył Luis Yañez-Barnuevo García
w imieniu grupy politycznej PSE
w sprawie wytycznych dotyczących negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi, z jednej strony, a Wspólnotą Andyjską, z drugiej strony
Parlament Europejski ,
– uwzględniając ustęp 31 deklaracji wiedeńskiej, zawierający podjętą przez Unię Europejską i Wspólnotę Andyjską na IV szczycie UE-Ameryka Łacińska i Karaiby decyzję o rozpoczęciu w roku 2006 procesu zmierzającego do negocjowania układu o stowarzyszeniu, obejmującego dialog polityczny, programy współpracy i umowę handlową,
– uwzględniając tytuł V Traktatu o Unii Europejskiej,
– uwzględniając art. 114 ust. 1 w powiązaniu z art. 83 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że Wspólnota Andyjska i Unia Europejska postanowiły na szczycie w Wiedniu, że wszystkie niezbędne posiedzenia odbędą się przed dniem 20 lipca 2006 r., w celu wyjaśnienia i określenia podstaw negocjacji umożliwiających pełne i korzystne dla obu stron uczestnictwo w układzie o stowarzyszeniu,
B. mając na uwadze, że poszanowanie demokracji, państwa prawa oraz pełne korzystanie przez wszystkich z praw człowieka, w tym z podstawowych praw i wolności ludności tubylczej a także ochrona obrońców praw człowieka i położenie kresu bezkarności powinny stanowić podstawowe warunki rozwoju stowarzyszenia między obu stronami,
1. występuje do Rady z następującymi zaleceniami:
a) zawarcie w mandacie negocjacyjnym w wyraźny sposób podstawy prawnej negocjacji nowego układu o stowarzyszeniu, którą powinien być artykuł 310 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy zdanie pierwsze oraz z art. 300 ust. 3 akapit drugi rzeczonego traktatu;
b) zawarcie w wytycznych dotyczących negocjacji jasnych oznak wsparcia dla partnerów z krajów andyjskich w wysiłkach mających na celu przezwyciężenie kryzysu spowodowanego wystąpieniem Wenezueli, dając pierwszeństwo umowie między blokami regionalnymi, która nie będzie jednak wykluczała zróżnicowanego podejścia, jakiego może wymagać rozwój procesu integracyjnego Wspólnoty Andyjskiej;
c) wskazanie w wytycznych głównych tematów, na których skoncentruje się agenda i dialog polityczny, włącznie z aktualizacją celów i podejść do tematów takich jak demokratyczny ład administracyjno-regulacyjny, utrzymanie pokoju i bezpieczeństwa oraz zarządzanie w przypadku konfliktów; włączenie innych kwestii, takich jak zmniejszenie ubóstwa, wspieranie spójności społecznej oraz migracja i wymiana pracowników; zaproponowanie nowych działań w kwestiach takich jak przyjęcie wspólnego stanowiska na forach międzynarodowych oraz na forum Narodów Zjednoczonych, poszanowanie praw człowieka itp.;
d) ujęcie w mandacie negocjacyjnym w szczególności konsensu, do jakiego doszły Unia Europejska i Wspólnota Andyjska, w sprawie wspólnej odpowiedzialności w zakresie zwalczania handlu nielegalnymi narkotykami oraz jego społecznych i gospodarczych skutków w związku ze stosowaniem proponowanych środków, w szczególności odnośnie dostępu do rynku upraw alternatywnych i specjalnych mechanizmów kontroli, mających na celu powstrzymanie i stopniowe zmniejszenie liczby przestępstw związanych z praniem brudnych pieniędzy i handlem bronią;
e) przewidzenie w wytycznych stopniowego dostępu do europejskich rynków dla produktów krajów andyjskich w warunkach konkurencyjności, unikając, aby przyszły układ pogłębił istniejące różnice; w związku z tym przewidzenie w wytycznych specyficznego podejścia, zróżnicowanego i elastycznego w odniesieniu do ustalanych terminów, w zależności od zobowiązań w zakresie integracji regionalnej i podnoszenia konkurencyjności osiągniętej przez kraje andyjskie, za pomocą środków wsparcia ze strony Unii, takich jak transfer technologii, włączenie wymogów krajowych do reguły pochodzenia oraz utworzenie programów współpracy i pomocy technicznej, przy jednoczesnym promowaniu wymiaru sprawiedliwości gwarantującego bezpieczeństwo inwestycji i stosunków gospodarczo-handlowych między stronami;
(f) niewłączanie w szczególności wszelkiego, wyraźnego lub dorozumianego, warunku, uzależniającego zawarcie przyszłego układu między Unią Europejską a Wspólnotą Andyjską od uprzedniego zakończenia rundy negocjacyjnej WTO, z zastrzeżeniem możliwości włączenia w odpowiednim czasie do rzeczonego układu wyników programu prac z Dohy zgodnych z głównym celem układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską a Wspólnotą Andyjską, jako namacalny i decydujący dowód wsparcia dla andyjskiego procesu integracji regionalnej;
(g) uwzględnienie w przepisach nowego układu dotyczących współpracy na rzecz rozwoju specyfiki regionu andyjskiego oraz założenie, że utworzenie kapitału ludzkiego ma priorytetowe znaczenie dla przezwyciężenia ubóstwa a regionie, i w związku z tym zwrócenie szczególnej uwagi na edukację, badania, naukę i technologię oraz kulturę;
(h) wyczerpujące informowanie Parlamentu przez Komisję, jeżeli zajdzie taka potrzeba, w drodze poufnej, na temat zaleceń dotyczących mandatu negocjacyjnego;
2. zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszego zalecenia Radzie oraz przedstawienia go do wglądu Komisji, jak również rządom państw członkowskich Unii Europejskiej.
20.12.2006
OPINIA Komisji Handlu Międzynarodowego
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wytycznych dotyczących negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Wspólnotą Andyjską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony
( 2006/2221(INI) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Małgorzata Handzlik
WSKAZÓWKI
Komisja Handlu Międzynarodowego zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
A. mając na uwadze, że zawarcie umowy o stowarzyszeniu między UE a Wspólnotą Andyjską byłoby znaczącym krokiem w kierunku ustanowienia europejsko-latynoamerykańskiej strefy globalnego partnerstwa międzyregionalnego w perspektywie średniookresowej, które Parlament proponował w rezolucji z dnia 27 kwietnia 2006 r.
Teksty przyjęte , P6_TA(2006)0155 . ,
B. mając na uwadze, że zawarcie i pomyślne wdrożenie układów o stowarzyszeniu między UE a Meksykiem oraz między UE a Chile wskazuje na strategiczne znaczenie oraz gospodarcze, polityczne i społeczne interesy obecne w stosunkach między dwoma regionami – UE i Ameryką Łacińską – opartych o układy o stowarzyszeniu przewidujące utworzenie stref wolnego handlu;
C. mając na uwadze, że w odróżnieniu od umów handlowych będących wynikiem dwustronnych negocjacji między Stanami Zjednoczonymi a państwami Wspólnoty Andyjskiej, UE i Wspólnota Andyjska planują utworzyć globalne strategiczne stowarzyszenie, które wychodzi poza ściśle handlowe aspekty i obejmuje zakrojoną na szeroką skalę współpracę oraz dialog polityczny,
D. mając na uwadze, że pomyślne zawarcie układu o stowarzyszeniu między UE a Wspólnotą Andyjską musi przyczynić się do wzrostu gospodarczego i zmniejszenia ubóstwa, dążąc do osiągnięcia milenijnych celów rozwoju, szczególnie w dziedzinie zmniejszenia ubóstwa, równego i sprawiedliwego podziału dobrobytu, tworzenia stabilnych miejsc pracy o wysokiej jakości oraz integracji społecznej wykluczonych grup;
E. mając na uwadze, że Unia Europejska i Wspólnota Andyjska powinny w ramach stowarzyszenia oraz w szerszych ramach zarządzania globalnego dojść do porozumienia w sprawie promowania wielostronnych i międzynarodowych standardów handlowych, społecznych i dotyczących ochrony środowiska;
F. mając na uwadze, że kraje Wspólnoty Andyjskiej korzystają od 1971 r. z ogólnego systemu preferencji (GSP) wspólnotowych dla krajów o niskim dochodzie oraz z systemu GSP+, który zapewnia dodatkowo preferencyjny dostęp do około 7200 produktów;
G. mając na uwadze, że strefa wolnego handlu między UE a Wspólnotą Andyjską w znaczny sposób przyczyniłaby się do konsolidacji Wspólnoty Andyjskiej jako wspólnego rynku, unii celnej oraz procesu globalnej integracji;
H. mając na uwadze, że sama strefa wolnego handlu nie wystarczy do wygenerowania wzrostu gospodarczego, o ile nie będą jej towarzyszyć wspierające działania gospodarcze, które umożliwią pełne wykorzystanie pojawiających się szans i redukcję potencjalnych zagrożeń;
I. mając na uwadze, że UE jest zdecydowanie największym dawcą pomocy rozwojowej dla Wspólnoty Andyjskiej i jedynym, który opracował strategię współpracy mającą na celu wzmocnienie integracji regionalnej;
J. mając na uwadze, że w celu uzyskania zadowalających rezultatów negocjacji ze Wspólnotą Andyjską niezbędna jest ścisła i konstruktywna współpraca wszystkich instytucji UE;
K. mając na uwadze, że z zadowoleniem należy przyjąć decyzję podjętą przez UE i państwa Wspólnoty Andyjskiej o rozpoczęciu niezbędnych konsultacji wewnętrznych i podjęciu koniecznych kroków w celu umożliwienia rozpoczęcia negocjacji nad układem o stowarzyszeniu zawierającym porozumienie handlowe, w oparciu o wspólne cele strategiczne określone w deklaracji z Guadalajary oraz uwzględniając wyniki wspólnego przedsięwzięcia oceniającego regionalną integrację gospodarczą przeprowadzonego z państwami Wspólnoty Andyjskiej;
Kieruje do Rady następujące zalecenia dotyczące wytycznych negocjacyjnych na temat strefy wolnego handlu między Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi a państwami Wspólnoty Andyjskiej, w ramach przyszłego układu o stowarzyszeniu:
W kwestii negocjacji ze Wspólnotą Andyjską dotyczących strefy wolnego handlu
1. potraktowanie negocjacji nad strefą wolnego handlu UE-państwa Wspólnoty Andyjskiej jako elementu o zasadniczym znaczeniu dla umocnienia roli UE jako partnera handlowego i inwestycyjnego Ameryki Łacińskiej oraz dla wzmocnienia międzykontynentalnej integracji oraz konieczność pilnego doprowadzenia tych negocjacji do końca w związku z rozwojem dwustronnych umów handlowych zawieranych przez Stany Zjednoczone oraz zgłoszoną przez Stany Zjednoczone propozycją utworzenia strefy wolnego handlu;
2. uwzględnienie faktu, że zawarcie umowy o stowarzyszeniu ze Wspólnotą Andyjską, ustanawiającej strefę wolnego handlu, jest priorytetowym celem strategicznym w zewnętrznych stosunkach UE w międzynarodowym kontekście, charakteryzującym się coraz większą współzależnością, wzrostem gospodarczym, pojawianiem się nowych potęg gospodarczych, a także szeregiem globalnych wyzwań przenikających granice państwowe, takich jak bezpieczeństwo, zarządzanie gospodarcze na świecie, ochrona środowiska i zmniejszenie ubóstwa;
3. zawarcie ze Wspólnotą Andyjską, tak szybko jak to będzie możliwe, wszechstronnego, ambitnego i zrównoważonego układu o stowarzyszeniu opartego na trzech filarach: politycznym i instytucjonalnym, który umocni demokratyczny dialog i współpracę polityczną; filarze współpracy, promującym zrównoważony rozwój gospodarczy i społeczny, oraz filarze handlowym w pełni uwzględniającym specyficzne cele rozwoju krajów Wspólnoty Andyjskiej;
4. przyłączenie się do Parlamentu w jego wniosku skierowanym do Komisji o pilne rozpoczęcie oceny oddziaływania na działalność handlową pod względem zrównoważonego rozwoju ( Trade SIA) , która powinna być wstępnym krokiem poprzedzającym negocjacje w sprawie umowy handlowej oraz zwrócenie się do Komisji o informowanie Parlamentu o planowanych działaniach oraz podejmowanych w tym zakresie inicjatywach;
Zasady, zakres i stosunki z WTO
5. zwrócenie się zarówno do Rady, jak i do Komisji o zapewnienie kompleksowego, wydajnego i przejrzystego procesu negocjacji, któremu od samego początku towarzyszyć będzie jak najszerszy udział zainteresowanych stron, a w szczególności partnerów społecznych i społeczeństwa obywatelskiego we wszystkich zaangażowanych krajach;
6. zobowiązanie do ustanowienia strefy wolnego handlu z pełnym poszanowaniem nowego mechanizmu WTO na rzecz przejrzystości oraz praw i obowiązków wypływających z WTO, zwłaszcza art. XXIV GATT oraz art. V GATS, przyczyniając się w ten sposób do wzmocnienia wielostronnego systemu handlowego;
7. negocjowanie jednolitego i niepodzielnego porozumienia handlowego, które wykracza poza obecne i przyszłe zobowiązania stron wypływające z WTO i ustanawia, po upływie okresu przejściowego zgodnie z wymogami WTO, strefę wolnego handlu, która nie pomija żadnego sektora i uwzględnia, w możliwie najmniej restrykcyjny sposób, wymiar rozwoju oraz szczególną wrażliwość niektórych produktów;
Specjalne i zróżnicowane traktowanie
8. faktyczne uznanie zasad „asymetrii poziomów rozwoju”, „specjalnego i zróżnicowanego traktowania” oraz „niepełnej wzajemności” i w związku z tym zapewnienie, by strefa wolnego handlu równoważyła przyznawane ustępstwa w zależności od poziomów rozwoju oraz konkurencyjności sektorowej obu regionów;
Klauzula dotycząca praw człowieka i demokracji
9. włączenie standardowej klauzuli dotyczącej poszanowania ogólnego celu rozwoju oraz utrwalania demokracji i rządów prawa oraz dotyczącej poszanowania praw człowieka i podstawowych swobód i międzynarodowych podstawowych standardów pracy;
System Ogólnych Preferencji Taryfowych (GSP)
10. wzięcie pod uwagę faktu, że System Ogólnych Preferencji Taryfowych (GSP), w tym GSP+, jest autonomicznym systemem UE, którego beneficjentami są państwa Wspólnoty Andyjskiej w stopniu uzależnionym od ich poziomu rozwoju oraz że strefa wolnego handlu między UE a Wspólnotą Andyjską musi w związku z tym przewidzieć utrzymanie tych preferencji poza wszelkimi żądaniami przyznania wzajemności w sprawie obniżki ceł, wysuwanymi przez kraje Wspólnoty Andyjskiej;
Regionalna integracja gospodarcza państw Wspólnoty Andyjskiej
11. poświęcenie szczególnej uwagi wspólnej ocenie regionalnej integracji gospodarczej państw Wspólnoty Andyjskiej, przeprowadzonej przez UE i państwa Wspólnoty Andyjskiej, w wyniku której wyłoniono szereg istotnych, konkretnych, operacyjnych wniosków na rzecz umocnienia, rozwinięcia i uzupełnienia unii celnej oraz wspólnego rynku wewnętrznego państw Wspólnoty Andyjskiej, których rola w negocjacjach i uchwaleniu rzeczywistej strefy wolnego handlu między dwoma regionami jest zasadnicza;
12. zwrócenie szczególnej uwagi na inicjatywy planowane przez Wspólnotę Andyjską z myślą o pogłębieniu regionalnej integracji gospodarczej, a zwłaszcza w odniesieniu do taryf celnych nakładanych na produkty pochodzące z UE, uproszczenia i harmonizacji systemów celnych, a także w dziedzinie usług i transgranicznego transportu drogowego, co będzie stanowić istotny krok w pomyślnym rozwoju negocjacji;
Rolnictwo
13. podkreślenie faktu, że w ramach reformy wspólnej polityki rolnej z 2003 r.
UE znacznie ograniczyła już państwowe subsydia prowadzące do zakłóceń handlu oraz że podczas rundy negocjacji z Doha wystąpiła z propozycją zniesienia systemu refundacji wywozowych do końca 2013 r.;
14. stworzenie znaczących nowych możliwości dostępu do rynku produktów rolniczych, który ma pierwszoplanowe znaczenie dla rozwoju państw Wspólnoty Andyjskiej, z jednoczesnym uwzględnieniem faktu, że stopień elastyczności UE w obszarze rolnictwa powinien zależeć od postępów poczynionych w innych obszarach, jak dostęp do rynku dla towarów nierolnych (NAMA) oraz usług, jak i od postępu w innych kwestiach związanych z rolnictwem;
Dostęp do rynku dla towarów nierolnych (NAMA)
15. zapewnienie daleko idących i zrównoważonych rezultatów negocjacji dotyczących NAMA oraz stworzenie nowych i prawdziwych możliwości dostępu do rynku w przekroju całego obszaru handlu, podlegających odpowiedniemu stopniowi elastyczności w zakresie harmonogramu likwidacji ceł przez państwa Wspólnoty Andyjskiej;
Usługi
16. uwzględnienie wagi zagwarantowania powszechnego dostępu do podstawowych usług oraz uwzględnienie wagi prawa krajów do wprowadzania regulacji, a w związku z tym do ostrożnego postępowania w negocjacjach w sprawie liberalizacji rynku usług zgodnie z art. V GATS w celu zagwarantowania rzeczywistego postępu w zakresie zobowiązań podjętych w dziedzinie liberalizacji, co do których panuje dotąd pełna zgodność i które są dotąd stosowane oraz uwzględnienie potrzeby jasnych i przewidywalnych ram prawnych; powstrzymanie się od składania ofert lub przyjmowania propozycji w dziedzinie zdrowia publicznego i edukacji;
Inwestycje
17. zagwarantowanie, aby nowe umowy o wolnym handlu, które mają zostać wynegocjowane z innymi krajami i regionami, w tym ze Wspólnotą Andyjską, zawierały – zgodnie z traktatem WE i deklaracją Rady Europy w sprawie wytycznych dotyczących zrównoważonego rozwoju – „klauzulę o nieobniżaniu standardów”, służącą zapobieganiu i przeciwdziałaniu sytuacji, w której bezpośrednie inwestycje zagraniczne prowadziłyby do obniżania jakości krajowych przepisów, norm i standardów dotyczących środowiska naturalnego, pracy lub zdrowia oraz bezpieczeństwa;
Zasady pochodzenia
18. zagwarantowanie, aby zasady pochodzenia, które zostaną wynegocjowane ze Wspólnotą Andyjską, były przejrzyste, zrozumiałe i łatwe do stosowania, dostosowane do poziomu rozwoju i stopnia uprzemysłowienia danych krajów oraz oparte o kryteria odpowiednio dobrane do charakterystyki każdego produktu;
Ułatwienia w handlu i zasady
19. wprowadzenie rozdziału mającego na celu ułatwienie handlu poprzez uproszczenie i usprawnienie procedur importowych oraz likwidację różnic w zakresie standaryzacji i oceny zgodności oraz w zakresie środków sanitarnych i fitosanitarnych, co ogółem przyczyniłoby się do poprawy wzajemnego dostępu obu regionów do swoich rynków;
Własność intelektualna
20. włączenie postanowień służących zapewnieniu skutecznej i odpowiedniej ochrony praw własności intelektualnej i handlowej, w tym ochrony przed fałszerstwem i piractwem, zgodnie z porozumieniem WTO w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej (TRPIS+), przy jednoczesnym uwzględnieniu, że porozumienie TRIPS+ nie może wykluczać stosowania zabezpieczeń w zakresie zdrowia publicznego dostępnych dla członków WTO zgodnie z TRIPS, gdyż to ograniczałoby dostęp do niedrogich leków w krajach rozwijających się;
Zamówienia publiczne
21. włączenie szczególnych postanowień dotyczących zamówień publicznych w celu zapewnienia stopniowego i rzeczywistego wzajemnego dostępu obu regionów do swoich rynków zamówień w atmosferze większej przewidywalności, wiarygodności, przejrzystości i przy braku dyskryminacji podmiotów gospodarczych;
Rozstrzyganie sporów
22. biorąc pod uwagę, że mechanizm rozstrzygania sporów zawarty w podobnych umowach handlowych, które zostały już zawarte przez Wspólnotę i państwa trzecie, nie jest skutecznie wykorzystywany, zwrócenie się do Komisji o zaproponowanie nowych pomysłów na rozwinięcie skuteczniejszego, dwustronnego instrumentu rozstrzygania sporów;
Całkowita zbieżność
23. staranne rozważenie – w celu zapobieżenia sytuacji, w której coraz częstsze nakładanie się licznych dwustronnych, regionalnych i wielostronnych zobowiązań i zbiorów zasad dotyczących liberalizacji w Ameryce Łacińskiej skutkowało niezamierzonymi utrudnieniami w handlu i przepływie inwestycji – potrzeby, zarówno ze strony UE, jak i Ameryki Łacińskiej dążenia, z zasady, do ostatecznego osiągnięcia zbieżności różnych obowiązujących lub negocjowanych porozumień między dwoma regionami;
W kwestii współpracy i towarzyszących jej działań
24. zapewnienie odpowiednich środków finansowych dla nowej strategii na rzecz regionalnej współpracy z państwami Wspólnoty Andyjskiej na lata 2007-2013, tak aby układ o stowarzyszeniu uzupełniał strefę wolnego handlu za pośrednictwem środków finansowych i współpracy technicznej wymaganych do wspierania procesu dostosowania gospodarczego i jego konsekwencji społecznych oraz aby sprostać wyzwaniom stawianym przez zinstytucjonalizowanie i pogłębienie regionalnego procesu zachodzącego w państwach Wspólnoty Andyjskiej, zwłaszcza pod względem realizacji unii celnej i wspólnego rynku;
25. wzięcie pod uwagę, że jednym z nadrzędnych celów polityki handlowej UE w dziedzinie współpracy ze Wspólnotą Andyjską powinno być wzmocnienie procesu regionalnej integracji gospodarczej, w tym zawarcie unii celnej z odpowiednio uzupełnioną wspólną taryfą zewnętrzną (CET), odpowiedni poziom harmonizacji przepisów sanitarnych i fitosanitarnych oraz norm technicznych;
26. wzięcie pod uwagę, że – jak stanowi „Konsensus europejski w sprawie rozwoju” – czerpanie przez UE z własnego doświadczenia i wyłącznych kompetencji w dziedzinie handlu daje jej uprzywilejowaną pozycję umożliwiającą świadczenie pomocy dla krajów partnerskich w zakresie włączania handlu w krajowe strategie rozwojowe, rozwoju sektora prywatnego oraz wspierania współpracy regionalnej;
27. dopilnowanie, by filar współpracy oraz nowa strategia na rzecz współpracy z państwami Wspólnoty Andyjskiej na lata 2007-2013 dostarczały od samego początku szczegółowych środków umożliwiających MŚP z Europy i państw Wspólnoty Andyjskiej pełne wykorzystanie możliwości płynących z umowy handlowej;
28. zagwarantowanie, że rozdział o współpracy w umowie o stowarzyszeniu ze Wspólnotą Andyjską będzie zachęcał do bliższej współpracy regionalnej w sektorze energii;
29. uwzględnienie w wytycznych negocjacyjnych również systemu sprawiedliwego handlu, który okazał się skutecznym środkiem zwalczania ubóstwa oraz wspierania długofalowego rozwoju i który umożliwiłby także Wspólnocie Andyjskiej nieograniczony udział w wielostronnym systemie handlu w długoterminowej perspektywie;
30. uwzględnienie, w szczególności w wytycznych negocjacyjnych, konsensusu między UE a Wspólnotą Andyjską w sprawie wspólnej odpowiedzialności za zwalczanie handlu narkotykami, a także jego społecznych i gospodarczych skutków przy realizacji zaproponowanych działań odnoszących się zwłaszcza do dostępu do rynku upraw alternatywnych oraz specyficznych mechanizmów kontrolnych, których celem jest zahamowanie i stopniowe zmniejszenie liczby przestępstw związanych z praniem pieniędzy i handlem bronią;
Przebieg negocjacji i rola Parlamentu
31. nadanie procesowi negocjacji z państwami Wspólnoty Andyjskiej nad strefą wolnego handlu większej legitymacji prawnej poprzez zwiększenie przejrzystości i udziału wszystkich zainteresowanych stron z UE, w tym odpowiednich podmiotów społeczeństwa obywatelskiego, partnerów społecznych oraz operatorów gospodarczych z obu regionów; zobowiązanie się w tym kontekście do wspierania powołania europejsko-latynoamerykańskiego zgromadzenia parlamentarnego, złożonego z posłów do Parlamentu Europejskiego oraz członków integracyjnych parlamentów Ameryki Łacińskiej, w tym Parlandino, jako instytucji parlamentarnej w ramach strategicznego partnerstwa dwóch regionów odpowiedzialnej za kontrolę parlamentarną i monitorowanie układów o stowarzyszeniu zawartych między dwoma regionami;
32. wzięcie pod uwagę, że umowa o stowarzyszeniu powinna zostać podpisana dopiero po zatwierdzeniu jej przez Parlament Europejski; w związku z tym wzięcie pod uwagę, że Komisja musi wcześnie dostarczyć Parlamentowi precyzyjnych informacji, zarówno w fazie przygotowania umów, jak i w fazie prowadzenia i zamykania negocjacji w sprawie handlu międzynarodowego, oraz że te informacje powinny być przedstawiane Parlamentowi na tyle wcześnie, aby miał on możliwość wyrażenia w razie potrzeby swojego stanowiska oraz aby Komisja mogła jak najszerzej uwzględnić to stanowisko;
33. konsultacja z Parlamentem i poinformowanie go – we właściwy sposób i w odpowiednim czasie – o strategii UE przyjmowanej w toczących się negocjacjach oraz wzięcie pod uwagę, że po zakończeniu poszczególnych rund lub po znaczących posiedzeniach negocjacyjnych Parlament powinien otrzymywać dokument opisujący treść negocjacji i wnioski, z zastrzeżeniem obowiązujących zasad poufności.
PROCEDURA
Tytuł
Wytyczne dotyczące negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Wspólnotą Andyjską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony
Numer procedury
2006/2221(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
INTA 28.9.2006
Ściślejsza współpraca
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
Małgorzata Handzlik 12.6.2006
Rozpatrzenie w komisji
22.11.2006
Data zatwierdzenia wskazówek
18.12.2006
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
18
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Kader Arif, Jean-Pierre Audy, Enrique Barón Crespo, Daniel Caspary, Christofer Fjellner, Alain Lipietz, Caroline Lucas, Erika Mann, Helmuth Markov, David Martin, Georgios Papastamkos, Tokia Saïfi, Robert Sturdy, Gianluca Susta, Johan Van Hecke, Zbigniew Zaleski
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Panagiotis Beglitis, Harlem Désir, Elisa Ferreira, Małgorzata Handzlik, Jens Holm, Jörg Leichtfried
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
...
7.11.2006
OPINIA Komisji Rozwoju
dla Komisji Spraw Zagranicznych
w sprawie wytycznych dotyczących negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Wspólnotą Andyjską z drugiej strony
( 2006/2221(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
José Javier Pomés Ruiz
WSKAZÓWKI
Komisja Rozwoju zwraca się do Komisji Spraw Zagranicznych, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. wnioskuje o zawarcie w upoważnieniu do negocjacji wyraźnego odniesienia do podstawy prawnej, w oparciu o którą nowy układ o stowarzyszeniu będzie negocjowany, a którą powinien stanowić art. 310 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską w powiązaniu z art. 300 ust. 2 akapit pierwszy pierwsze zdanie i z art. 300 ust. 3 akapit trzeci tegoż traktatu;
2. wnioskuje, by wytyczne dotyczące negocjacji były na tyle elastyczne, aby umożliwiały uwzględnienie różnych poziomów rozwoju krajów tworzących Wspólnotę Andyjską;
3. podkreśla konieczność pełnego uwzględnienia w wytycznych priorytetowego celu, jakim jest zwalczanie ubóstwa, nierówności, wykluczenia społecznego i wszelkich form dyskryminacji, szczególnie dyskryminacji ze względu na płeć i pochodzenie etniczne, oraz konieczność posiadania ogólnej i zintegrowanej strategii rozwoju oraz polityki gwarantującej równość szans i lepsze warunki życia i pracy dla wszystkich, w tym prawa gospodarcze i kulturowe ludności tubylczej, a także szerszy dostęp do edukacji i ochrony zdrowia;
4. zwraca się o wzmocnienie mechanizmów wewnętrznych i wspólnych środków działania w ramach stowarzyszenia, aby jak najpełniej wykorzystywać potencjał strategii rozwoju i stymulować projekty dotyczące wspólnego rozwoju, szczególnie z udziałem społeczności imigrantów mieszkających w Unii Europejskiej;
5. zwraca się o zbadanie możliwości obniżenia kosztów i zapewnienia większej przejrzystości i większego bezpieczeństwa przekazów pieniężnych wysyłanych przez imigrantów do krajów pochodzenia, które ze względu na wysokość przekazywanych kwot stanowią bardzo ważny czynnik rozwoju krajów Wspólnoty Andyjskiej;
6. podkreśla znaczenie wzbogacenia negocjacji o wkład poszczególnych parlamentów regionalnych, będących siłą napędową integracji i dialogu politycznego, a także zapewnienia odpowiedniego ich uczestnictwa w całym procesie; podkreśla również wagę prawdziwego udziału organizacji pozarządowych oraz społeczeństwa obywatelskiego;
7. zwraca się o określenie w upoważnieniu do negocjacji takich tematów priorytetowych, jak: cele związane z rządami demokratycznymi, utrzymywanie pokoju i bezpieczeństwa oraz zarządzanie konfliktami, a także o włączenie do nich wsparcia dla spójności społecznej oraz milenijnych celów rozwoju, przy przyznaniu priorytetowego znaczenia szkolnictwu podstawowemu i średniemu oraz opiece zdrowotnej, i wspólnego zarządzania problematyką migracji, zwalczania handlu narkotykami i przyjęcia wspólnych stanowisk na forach międzynarodowych oraz w Organizacji Narodów Zjednoczonych, poszanowania praw człowieka itd.;
8. podkreśla znaczenie wzmocnienia konsensu w sprawie zwalczania handlu narkotykami, jak to miało miejsce do tej pory, przypominając, że dzielimy tę odpowiedzialność zarówno wewnątrz Wspólnoty Andyjskiej, jak i na szczeblu stosunków dwustronnych między Wspólnotą Andyjską a Unią Europejską; podkreśla ogromne znaczenie, jakie ma wspieranie gospodarczych rozwiązań, stanowiących alternatywę dla produkcji narkotyków;
9. zaznacza, że inwestycje zagraniczne stanowią kluczowy element rozwoju gospodarczego obu regionów, i podkreśla, że od przedsiębiorstw europejskich prowadzących inwestycje we Wspólnocie Andyjskiej powinno się oczekiwać stosowania tych samych standardów dotyczących warunków pracy oraz inwestycji, jakie obowiązują w Unii, oraz tego, że zagwarantowane zostanie bezpieczeństwo prawne inwestorów na podstawie międzynarodowego prawa prywatnego przy pełnym poszanowaniu zasady suwerenności krajowej w dysponowaniu zasobami naturalnymi; sprawą istotnej wagi jest, by jak największa część zysków czerpanych z krajowych zasobów naturalnych kierowana była do państwa, a poprzez państwo wykorzystywana była na realizację milenijnych celów rozwoju.
PROCEDURA
Tytuł
Wytyczne dotyczące negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Wspólnotą Andyjską z drugiej strony
Numer procedury
2006/2221(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
AFET
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
DEVE 28.9.2006
Ściślejsza współpraca
Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca komisji opiniodawczej Data powołania
José Javier Pomés Ruiz 11.7.2006
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
2.10.2006
Data zatwierdzenia wskazówek
6.11.2006
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
13
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Margrietus van den Berg, Danutė Budreikaitė, Marie-Arlette Carlotti, Hélène Goudin, Maria Martens, Luisa Morgantini, Horst Posdorf, Feleknas Uca, Anna Záborská.
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
John Bowis, Fiona Hall, Alain Hutchinson, Jan Jerzy Kułakowski, Manolis Mavrommatis.
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
...
PROCEDURA
Tytuł
Wytyczne dotyczące negocjacji układu o stowarzyszeniu między Unią Europejską i jej państwami członkowskimi z jednej strony a Wspólnotą Andyjską i jej państwami członkowskimi z drugiej strony
Numer procedury
2006/2221(INI)
Projekt(y) zalecenia podstawowego
B6-0374/2006
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia na posiedzeniu
AFET 28.9.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
INTA 28.9.2006
DEVE 28.9.2006
Sprawozdawca(y) Data powołania
Luis Yañez-Barnuevo García 13.9.2006
Rozpatrzenie w komisji
28.11.2006
23.1.2007
Data przyjęcia
25.1.2007
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
60
6
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Roberta Alma Anastase, Panagiotis Beglitis, André Brie, Elmar Brok, Marco Cappato, Simon Coveney, Véronique De Keyser, Ana Maria Gomes, Alfred Gomolka, Klaus Hänsch, Richard Howitt, Jana Hybášková, Stanimir Ilchev, Helmut Kuhne, Vytautas Landsbergis, Emilio Menéndez del Valle, Willy Meyer Pleite, Francisco José Millán Mon, Pasqualina Napoletano, Annemie Neyts-Uyttebroeck, Baroness Nicholson of Winterbourne, Raimon Obiols i Germà, Cem Özdemir, Ioan Mircea Paşcu, Hubert Pirker, Michel Rocard, Libor Rouček, Katrin Saks, José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, György Schöpflin, Gitte Seeberg, Marek Siwiec, Hannes Swoboda, István Szent-Iványi, Konrad Szymański, Charles Tannock, Paavo Väyrynen, Inese Vaidere, Geoffrey Van Orden, Ari Vatanen, Kristian Vigenin, Francis Wurtz, Luis Yañez-Barnuevo García
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Laima Liucija Andrikienė, Francisco Assis, Carlos Carnero González, Alexandra Dobolyi, Árpád Duka-Zólyomi, Glyn Ford, Michael Gahler, Tunne Kelam, Doris Pack, Pierre Schapira, Csaba Sándor Tabajdi, Marcello Vernola
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Charlotte Cederschiöld, Małgorzata Handzlik, Filip Kaczmarek, Sylvia-Yvonne Kaufmann, Marcin Libicki, José Javier Pomés Ruiz, José Albino Silva Peneda, Kyriacos Triantaphyllides, Lambert van Nistelrooij, Zbigniew Zaleski, Stefano Zappalà
Data złożenia
5.2.2007
