WERSJA OSTATECZNA
A6-0159/2007
26.4.2007
SPRAWOZDANIE
w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
(2006/2274(INI))
Komisja Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
Sprawozdawca:
Adam Gierek
PE 384.517v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE......................................................................................................................16
OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej ........................................................20
OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów ...........23
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego ................................................................28
OPINIA Komisji Prawnej .................................................................................................32
PROCEDURA...........................................................................................................................36
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
( 2006/2274(INI) )
Parlament Europejski ,
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Wykorzystanie wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE" (
COM(2006)0502 ),
– uwzględniając komunikat Komisji "Inwestowanie w badania naukowe: plan działania dla Europy" (
COM(2003)0226 ),
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Realizacja wspólnotowego programu lizbońskiego: badania naukowe i innowacje jako inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia: wspólna koncepcja" (
COM(2005)0488 ) oraz towarzyszące mu dokumenty robocze służb Komisji ( SEC(2005)1253 i SEC(2005)1289 ),
– uwzględniając sprawozdanie dotyczące badań i rozwoju oraz innowacji przedstawione przez niezależną grupę ekspertów mianowaną w związku ze szczytem w Hampton Court, zatytułowane "Tworzenie innowacyjnej Europy" (tzw. "sprawozdanie Aho") ze stycznia 2006 r.,
– uwzględniając konkluzje prezydencji ze szczytu Rady UE w Lizbonie w dniach 23-24 marca 2000 r., gdzie postanowiono uczynić Unię najbardziej konkurencyjną i dynamiczną gospodarką na świecie opartą na wiedzy, oraz konkluzje prezydencji ze szczytu Rady UE w Brukseli w dniach 22-23 marca 2005 r., i 23-24 marca 2006 r.,
– uwzględniając konkluzje z 2769 spotkania Rady ds. Konkurencyjności z dnia 4 grudnia 2006 r.
http://www.consilium.europa.eu/ucDocs/cms_Data/docs/pressData/en/intm/92107.pdf ,
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Wspólne działania na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – nowy początek strategii lizbońskiej" ( COM(2005)0024 ),
– uwzględniając komunikat Komisji zatytułowany "Wspólne działania na rzecz wzrostu i zatrudnienia: wspólnotowy program lizboński" ( COM(2005)0330 ),
– uwzględniając krajowe programy reform przedstawione przez państwa członkowskie, sprawozdania państw członkowskich z jesieni 2006 r. w sprawie realizacji ich krajowych programów reform
http://ec.europa.eu/growthandjobs/key/nrp2006_en.htm , a także ocenę wdrożenia tychże programów przez Komisję w jej rocznym sprawozdaniu z postępu prac ( COM(2006)0816 ),
– uwzględniając zalecenie Rady 2005/601/WE z dnia 12 lipca 2005 r. sprawie ogólnych wytycznych polityki gospodarczej państw członkowskich i Wspólnoty (2005-2008)
Dz.U. L 205 z 6.8.2005, str. 28. i decyzję Rady 2005/600/WE z dnia 12 lipca 2005 r. w sprawie wytycznych dla polityk zatrudnienia państw członkowskich
Dz.U. L 205 z 6.8.2005, str 21. , które razem tworzą „Zintegrowane wytyczne na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia”,
– uwzględniając decyzję nr 1982/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. dotyczącą siódmego programu ramowego Wspólnoty Europejskiej w zakresie badań, rozwoju technologicznego i demonstracji (2007-2013)
Dz.U. L 412 z 30.12.2006, str. 1. ,
– uwzględniając decyzję nr 1639/2006/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 2006 r. ustanawiającą Program ramowy na rzecz konkurencyjności i innowacji (2007-2013)
DZ.U. L 310 z 9.11.2006, str. 15. ,
– uwzględniając wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Instytut Technologii ( COM(2006)0604 ),
– uwzględniając wniosek w sprawie rozporządzenia Rady w sprawie wspólnotowego patentu ( COM(2000)0412 ), oraz tekst zmieniony przez Prezydencję
http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/04/st07/st07119.en04.pdf ,
– uwzględniając wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa na rzecz badań, rozwoju i innowacji
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/site/en/oj/2006/c_323/c_32320061230en00010026.pdf , oraz komunikat Komisji zatytułowany „W kierunku bardziej skutecznego stosowania zachęt podatkowych na rzecz badań i rozwoju” ( COM(2006)0728 ),
– uwzględniając dokument roboczy służb Komisji zatytułowany „European Competitiveness Report 2006” ( SEC(2006)1467 ) oraz komunikat Komisji zatytułowany „Reformy gospodarcze i konkurencyjność: główne przesłania sprawozdania na temat europejskiej konkurencyjności w 2006 r.”
( COM(2006)0697 ),
– uwzględniając „Zestawienie dotyczące europejskiej innowacyjności za 2006 r.”, które jasno wykazuje, że Stany Zjednoczone i Japonia nadal wyprzedzają UE w tej dziedzinie,
– uwzględniając dokument „Nauka, technologia i przemysł w krajach OECD: przegląd 2006”
http://www.oecd.org/document/62/0,2340,en_2649_34273_37675902_1_1_1_1,00.html#highlights ,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie realizacji wspólnotowego programu lizbońskiego: badania naukowe i innowacje jako inwestycje na rzecz wzrostu i zatrudnienia: wspólna koncepcja
Teksty przyjęte , P6_TA(2006)0301 . ,
– uwzględniając rezolucję z dnia 12 października 2006 r. w sprawie przyszłej polityki patentowej w Europie
Teksty przyjęte , P6_TA(2006)0416 . ,
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie wkładu w dotyczącą strategii lizbońskiej debatę w ramach wiosennego szczytu Rady Europejskiej 2006
Teksty przyjęte , P6_TA(2006)0092 . ,
– uwzględniając sprawozdanie grupy eksperckiej z lipca 2004 r. zatytułowane "Poprawa instytucji w celu transferu technologii z sektora nauki do przedsiębiorstw",
– uwzględniając dokument roboczy Europejskiego Komitetu Ekonomicznego i Socjalnego z dnia 8 listopada 2006 r. zatytułowany "Inwestowanie w wiedzę i innowacje (Strategia Lizbońska)", raport informacyjny INT/325,
– uwzględniając inicjatywę i2010, a w szczególności komunikat Komisji zatytułowany "Plan działania na rzecz administracji elektronicznej w ramach inicjatywy i2010: przyspieszenie wprowadzania elektronicznych usług administracji publicznej w Europie z korzyścią dla wszystkich(
COM(2006)0173 )",
– uwzględniając dokument roboczy Komisji zatytułowany "Innowacja w usługach" z listopada 2006 r.,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju Regionalnego PE zatytułowane "Wkład przyszłej polityki regionalnej w innowacyjne zdolności UE" (A6‑0000/2007)
– uwzględniając art. 45 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii oraz opinie Komisji Gospodarczej i Monetarnej, Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, Komisji Rozwoju Regionalnego i Komisji Prawnej ( A6‑0159/2007 ),
A. mając na uwadze stan realizacji strategii lizbońskiej, a w związku z tym potrzebę bardziej wszechstronnej strategii innowacyjnej wobec globalnej konkurencji,
B. mając na uwadze, że różnicowanie poprzez innowacyjność to jedna z dróg, jakimi może pójść UE, by podjąć wyzwania globalizacji,
C. mając na uwadze, że należy podkreślić zarówno wykorzystywanie osiągnięć akademickich, w szczególności przez MŚP, jak i dostępność wyników badań naukowych, szczególnie dla innowacji o znaczeniu społecznym oraz mając na uwadze, że należy rozwiązać kwestię koncentracji platform innowacyjności pod względem geograficznym, tak aby wykorzystać umiejętności i różnorodność oferowane przez różne regiony UE,
D. mając na uwadze fakt, że znaczna wiedza specjalistyczna zgromadzona w ośrodkach naukowych Unii Europejskiej nie jest wystarczająco wykorzystana,
E. mając na uwadze, że sytuacja w dziedzinie wspierania innowacji nie charakteryzuje się konkurencyjnością i brak jest przejrzystych i sprawiedliwych warunków dla wszystkich podmiotów prowadzących innowacyjne działania, w tym małych innowacyjnych przedsiębiorstw i ośrodków innowacji technologicznej,
F. mając na uwadze, że samo przyjęte podejście do wspierania innowacyjności, obejmujące inicjatywy technologiczne powodowane przez popyt, jest niewystarczające i wymaga jednoczesnego promowania dogodnych warunków rynkowych, celem stworzenia otoczenia regulacyjnego sprzyjającego innowacyjności,
G. mając na uwadze, że dobre funkcjonowanie rynku wewnętrznego, wspierane przez nową dyrektywę usługową, prowadzi do stworzenia warunków sprzyjających innowacyjności poprzez podwyższoną konkurencyjność na większym i bardziej stabilnym obszarze gospodarczym, przyciągając więcej inwestycji i promując mobilność pracowników,
H. mając na uwadze, że bariery utrudniające ruch towarów, usług i siły roboczej są nadal obecne na wspólnym rynku, co uniemożliwia europejskim przedsiębiorstwom osiąganie skali niezbędnej do czerpania zysków z inwestycji w badania i innowacje,
I. mając na uwadze fakt, że podstawowym celem innowacyjności jest wzrost konkurencyjności oraz poprawa jakości życia obywateli UE,
J. mając na uwadze, że zasada doskonałości, której stosowanie jest właściwe głównie przy wspieraniu priorytetowych badań naukowych, utrudnia zdrową konkurencję w obszarze wspierania innowacji i uniemożliwia małym podmiotom (innowacyjnym przedsiębiorstwom, ośrodkom technologicznym i innowacji, ośrodkom badawczym) dostęp do programów wsparcia,
K. mając na uwadze, że innowacje umożliwiają utrzymanie tradycyjnych sektorów,
L. mając na uwadze rolę innowacyjności w kształtowaniu modeli socjalnych krajów członkowskich UE,
M. mając na uwadze, że innowacje mogą przyczynić się do integracji pewnych grup społecznych, na przykład osób niepełnosprawnych,
N. mając na uwadze fakt, iż towary, usługi i procesy stanowią słabo wykorzystany potencjał innowacyjny UE,
O. mając na uwadze potrzebę instytucjonalnego wsparcia procesu zarządzania wiedzą o innowacjach i prawach autorskich,
P. mając na uwadze finansowanie polityki innowacyjnej oraz zwiększenie w niej udziału zamówień publicznych i partnerstwa prywatno-publicznego,
Q. mając na uwadze, że warunkiem innowacyjności jest edukacja, w tym edukacja interdyscyplinarna, obejmująca obszary na styku tradycyjnych dziedzin oraz mając na uwadze, że innowacyjność powinna stać się integralną częścią programów edukacyjnych na wszystkich poziomach nauczania,
R. mając na uwadze, że kształcenie ustawiczne, może przyczynić się do rozszerzenia wiedzy o innowacjach, i że promocja społeczeństwa informacyjnego przeciwdziała marginalizacji na rynku pracy,
S. mając na uwadze, że źródłem innowacyjności może być kreowanie europejskich standardów i norm jakości na wczesnym etapie rozwoju nowoczesnych produktów i usług,
T. mając na uwadze, że siódmy program ramowy powinien kształtować wzmocnioną i rozszerzoną Europejską Przestrzeń Badawczą skoncentrowaną na konkretnych zadaniach celowych,
U. mając na uwadze, że definicja innowacji zawarta w podręczniku Oslo (OECD) jest szeroko interpretowana oraz że staje się definicją standardowo używaną w instytucjach europejskich,
1. przychyla się do propozycji Komisji dotyczącej nowej "inicjatywy pionierskich rynków", mającej na celu wprowadzenie do obrotu innowacyjnych produktów i usług w dziedzinach, w których UE może stać się liderem światowym; jest zdania, że nową pilotażową inicjatywę rynkową, która powinna się koncentrować przede wszystkim na tworzeniu i wprowadzaniu na rynek nowych innowacyjnych produktów i usług, należy podjąć głównie w dziedzinach, w których istnieje potencjalnie wysoki popyt, dbając jednocześnie o uwzględnienie słabiej rozwiniętych regionów;
2. przypomina, że podczas opracowywania polityk wsparcia innowacji należy wziąć pod uwagę poszerzoną definicję innowacji, w celu uwzględnienia zarówno sektora usług, w tym działalności turystycznej, jak i innowacji nietechnologicznych – czyli innowacyjnej działalności w zakresie marketingu i zarządzania; w pełni popiera konkluzje Rady ds. Konkurencyjności z dnia 5 grudnia 2006 r., w których Rada zwróciła się do Komisji o przygotowanie wytycznych politycznych dotyczących innowacji w obszarze usług i innowacji nietechnologicznych, oraz zwraca się do Komisji o konsultowanie podczas prac w szczególności organizacji reprezentujących małe przedsiębiorstwa i przedsiębiorstwa rzemieślnicze;
3. zauważa, że choć małe i średnie przedsiębiorstwa, klastry i współpraca między organizacjami mają szczególną rolę do odegrania w tworzeniu i wdrażaniu innowacyjnych rozwiązań, w tym w sektorach technologii mniej zaawansowanych, brak jest systematycznego wsparcia publicznego o przejrzystych zasadach; niemniej jednak przyjmuje z zadowoleniem nowe ramy dotyczące pomocy państwa na rzecz badań, rozwoju i innowacji zawierające wykaz specjalnych środków wspierających innowacyjne działania MŚP;
4. wzywa państwa członkowskie do ożywienia europejskich przedsiębiorstw i ich potencjału innowacyjnego poprzez zmniejszenie biurokracji, co podniesie jakość stanowionego prawa, zmniejszając obciążenie administracyjne; stanowczo jest zdania, że poprawa otoczenia regulacyjnego, w szczególności zlikwidowanie nadmiernego obciążenia regulacyjnego MŚP, doprowadzi do stworzenia sprzyjających warunków rynkowych i pomoże we wprowadzeniu nowych innowacyjnych produktów i usług na wiodące rynki, oraz że spowoduje wzrost zaufania konsumentów;
5. przyjmuje z zadowoleniem uruchomienie rozszerzonej strategii innowacji dla małych przedsiębiorstw i dla mikroprzedsiębiorstw, których potencjał innowacyjny, zwłaszcza jeśli chodzi o mało- i średniozaawansowane technologie i innowacje nietechnologiczne, nie jest obecnie wystarczająco uznawany i wykorzystywany; ubolewa jednak nad faktem, że komunikat Komisji w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce nie proponuje środków operacyjnych, jakie miałyby im zostać przeznaczone; zwraca się w związku z tym do Komisji i Rady o uwzględnienie specyfiki i potrzeb tych przedsiębiorstw w dziesięciu priorytetach rozszerzonej strategii innowacji i zaleca Komisji, aby wraz z reprezentującymi je organizacjami przedłożyła Parlamentowi i Radzie szczegółowy program rozwoju szeroko pojętych innowacji w tych przedsiębiorstwach, niezależnie od ich obszaru działalności;
6. podkreśla znaczenie nauki, technologii i innowacji w edukacji i kulturze; podkreśla potrzebę wprowadzenia do programu szkolnictwa zajęć i inicjatyw mających na celu przyciągnięcie młodzieży do nauki i innowacji; jest zdania, że jakość i ilość kursów kształcenia ustawicznego musi ulec poprawie i zwiększeniu oraz że należy zachęcać do korzystania z ICT w celu stworzenia społeczeństwa opartego na wiedzy, co przyniesie korzyści europejskim innowacjom;
7. zaleca, aby Komisja i państwa członkowskie rozważyły utworzenie prawdziwie europejskiego systemu dalszej edukacji, który pomógłby w budowaniu silniejszego europejskiego rynku pracy;
8. uważa, że potrzebne są odpowiednie środki na szczeblu wspólnotowym, regionalnym i lokalnym w celu zwiększenia liczby absolwentów uczelni wyższych, zwłaszcza kobiet, na kierunkach naukowych, inżynieryjnych i technicznych oraz w zakresie badań podstawowych poprzez wykorzystanie szczegółowego programu „Ludzie” w ramach siódmego programu ramowego, udzielanie stypendiów, przyznawanie nagród i stwarzanie innych zachęt, a także zachęcając kobiety – poprzez projekty doradcze oraz inne formy wsparcia – do zakładania innowacyjnych przedsiębiorstw;
9. postuluje tworzenie infrastruktury technologicznej i naukowej, niezbędnej do kreowania innowacji przy już istniejących centrach edukacyjnych tak, aby zapewnić możliwość rozwoju ośrodków badawczych; przypomina o znaczeniu finansowania wysokiej jakości infrastruktury fizycznej i technologicznej, aby przyciągnąć inwestycje i ułatwić zawodową mobilność;
10. podkreśla, że innowacyjne procesy wymagają odpowiedniej organizacji terytorialnej, wraz z utworzeniem nowych modeli relacji między przedsiębiorstwami, ośrodkami badań, uniwersytetami (takie jak klastry, okręgi i platformy) i zwraca uwagę na pozytywny wpływ, jaki innowacje mogą mieć na procesy organizacyjne; zwraca się do państw członkowskich o wykorzystywanie funduszy strukturalnych do budowania nowej i wzmacniania istniejącej infrastruktury technicznej służącej rozwojowi innowacji, w postaci ośrodków innowacji, inkubatorów technologii i ośrodków badawczo-rozwojowych w regionach obdarzonych wystarczającym potencjałem innowacyjności i wiedzy; uważa, że warunkiem wstępnym potencjału innowacyjnego w UE jest darmowy lub tani dostęp do łączy szerokopasmowych, który ułatwia przedsiębiorczość oparta na wiedzy; z zadowoleniem przyjmuje wysiłki mające na celu propagowanie wymiany wiedzy pomiędzy uczelniami i innymi publicznymi ośrodkami badawczymi a przemysłem;
11. wzywa państwa członkowskie do rozważenia i wprowadzenia zachęt podatkowych, które zachęcą przedsiębiorstwa do ponoszenia nakładów na badania, rozwój i innowacje, przeprowadzając, jeśli zajdzie taka potrzeba, strukturalny przegląd istniejących mechanizmów i zachęt;
12. wzywa państwa członkowskie do pilnej współpracy nad zakończeniem tworzenia rynku wewnętrznego i do dążenia do osiągnięcia porozumienia politycznego w sprawie środków ustawodawczych i środków o innym charakterze w obszarach, gdzie wciąż istnieją przeszkody hamujące swobody przepływ towarów, usług, kapitału i pracowników, pozbawiające przedsiębiorstwa możliwości kapitalizacji ich inwestycji w innowacje;
13. uważa, że usuwanie przeszkód w swobodnym przepływie czynników produkcji i towarów na rynku wewnętrznym jest niezbędne, ponieważ może ono pomóc w zapewnieniu łatwiejszego dostępu do kapitału podwyższonego ryzyka, zwiększenia mobilności badaczy oraz przepływu towarów i usług opartych na nowatorskich technologiach, a także płynniejszego przekazywania wiedzy, co przyczynia się do tworzenia rzeczywistej europejskiej przestrzeni dla innowacyjności; jest zdania, że użyteczne rozwiązania innowacyjne charakterystyczne dla branży usługowej powinny być szerzej brane pod uwagę i uważa, że systematyczna likwidacja barier w swobodnym przepływie towarów, usług i kapitału, swoboda przedsiębiorczości oraz swobodny przepływ osób, w tym pracowników, pobudzi innowacyjność;
14. odnotowuje pozytywne efekty istnienia Europejskich Platform Technologicznych (EPT), zwracając się do państw członkowskich o ich wspieranie oraz zachęca do tworzenia sieci EPT; ocenia także pozytywnie decyzję Rady dotyczącą Wspólnych Inicjatyw Technologicznych w kluczowych domenach europejskiej innowacyjności, które przyjmą formę partnerstwa publiczno-prywatnego;
15. zwraca się do państw członkowskich z apelem, by wytypowały (z uwzględnieniem hierarchii ważności) najbardziej innowacyjne dla nich dziedziny, zarówno z zakresu badań stosowanych oraz technologii, jak i działań nietechnologicznych, w tym takich jak np. teoria zarządzania lub organizacja biurokratyczna i do wspierania, oprócz własnych priorytetów, priorytetów określonych przez Europejskie Platformy Technologiczne w dziedzinie innowacji;
16. wzywa Komisję do promowania wymiany najlepszych praktyk oraz do promowania identyfikacji i wymiany wniosków wynikających ze złych praktyk, w szczególności celem promowania lepszego stanowienia prawa w zakresie wspólnych inicjatyw technologicznych w oparciu o wyspecjalizowane partnerstwa publiczno-prywatnych, co pobudziłoby rozwój innowacyjności również w mniej rozwiniętych regionach UE;
17. zwraca uwagę Komisji i państw członkowskich na fakt, że jeśli utworzony zostanie Europejski Instytut Technologii (EIT), to powinien on mieć ambicję inwestowania w powiązanie ośrodków wiedzy z przedsiębiorstwami poprzez koncentrowanie się na innowacjach, a oprócz pełnienia roli koordynacyjnej w ramach trójkąta wiedzy, powinien też pomóc pobudzić konkurencję w innowacyjnych dziedzinach, aby w ten sposób znacząco przyczynić się do wykorzystania europejskiego potencjału innowacyjnego w praktyce;
18. odnotowuje powołanie Europejskiej Rady Badawczej i apeluje, aby ważnym kryterium selekcji tematyki badawczej była innowacyjność i możliwość praktycznego wdrożenia podejmowanych projektów;
19. podkreśla, że uważa uwypuklony w strategii lizbońskiej cel, jakim jest przeznaczanie 3% PKB na wydatki związane z badaniami i rozwojem, za minimum;
20. rozumie, że niepewność związana z badaniami i rozwojem zmniejsza gotowość rynków finansowych do inwestowania w projekty w tej dziedzinie; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka, stosowanego w przypadku inwestycji w przedstawiające wysokie ryzyko projekty w dziedzinie badań i rozwoju, a polegającego na udzielaniu pożyczek i gwarancji;
21. odnotowuje Program na rzecz Konkurencyjności i Innowacji przewidujący adekwatne instrumenty finansowe oraz komunikat Komisji - "Finansowanie rozwoju MŚP" wskazujący konkretne działania dla zwiększenia inwestycji kapitału podwyższonego ryzyka;
22. podkreśla, że zasadnicze znaczenie w podnoszeniu poziomu badań i rozwoju oraz w rozwijaniu nowych technologii i wprowadzaniu na rynek innowacyjnych rozwiązań ma dostęp MŚP, mikroprzedsiębiorstw i przedsiębiorców do środków; podkreśla w związku z tym, że należy wspierać zarówno finansowanie we wczesnym stadium, jak i stałe finansowanie przez wystarczająco długi okres; podkreśla jednak, że obecny system funduszy kapitału podwyższonego ryzyka nie zaspokaja potrzeb grupy docelowej w zakresie finansowania, w szczególności w dziedzinie innowacji nietechnologicznych; wzywa państwa członkowskie do wykorzystywania funduszy publicznych, w tym funduszy strukturalnych, aby rozpocząć tworzenie funduszy kapitału podwyższonego ryzyka w formie partnerstw publiczno-prywatnych w regionach i dziedzinach posiadających potencjał innowacyjny i dobrą bazę naukową; zwraca się ponadto do Komisji, Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego o określenie odpowiednich sposobów finansowania poprzez przystosowanie kapitału podwyższonego ryzyka lub stworzenie, w razie konieczności, nowatorskich instrumentów finansowych;
23. wzywa państwa członkowskie i społeczności lokalne i regionalne do przyjęcia innowacji ekologicznych, w ramach Programu na rzecz Konkurencyjności i Innowacji, a także zwraca uwagę na możliwość wykorzystania pomocy finansowej dla MŚP, takich jak program JEREMIE; zachęca Komisję, państwa członkowskie i władze regionalne do wykorzystywania odnawialnych źródeł wsparcia finansowego na proinnowacyjne badania, takich jak system bonów na innowacje ( innovation voucher system ); zachęca podmioty odpowiedzialne na szczeblu regionalnym, aby z funduszy strukturalnych finansowały również eksperymentalne, a więc ryzykowne środki;
24. wzywa podmioty odpowiedzialne na szczeblu regionalnym i lokalnym do zapewnienia sprzyjających warunków oraz do uczynienia ze wspierania innowacji istotnego punktu programów operacyjnych oraz do przeznaczenia znaczącej części środków z funduszy strukturalnych na inwestycje w dziedzinie nauki, innowacji i doskonalenia zawodowego, co obok innych korzyści zwiększy zatrudnienie, tworzenie miejsc pracy oraz będzie przeciwdziałać tendencjom odpływu pracowników i wyludniania się obszarów; wzywa państwa członkowskie do wsparcia tych wysiłków poprzez inwestycje publiczne w placówki szkolnictwa wyższego w celu promowania talentów;
25. zwraca się do Komisji z prośbą o dokonanie oceny wyników uzyskanych w ramach analizy aspektów jakościowych, ilościowych i finansowych projektów i działań w taki sposób, aby w przyszłości poprawić skuteczność podobnych działań;
26. oczekuje, że większa konkurencja powodowana przez rynek wewnętrzny skłoni przedsiębiorstwa do zwiększania środków przeznaczanych na badania i innowacyjność; wzywa przedsiębiorstwa do reinwestowania części zysków w badania i rozwój technologiczny;
27. jest zdania, że eko-innowacje odgrywają ważną rolę w ulepszaniu racjonalizacji zużycia energii, rozwoju czystych i bezpiecznych dostaw energii (w tym energii odnawialnej i czystej energii opartej na paliwach kopalnych), a także w poprawie konkurencyjnej pozycji UE; w związku z tym jest zdania, że eko-innowacje muszą zyskać większe znaczenie w polityce innowacyjnej UE i w polityce poszczególnych krajów oraz że UE powinna wprowadzić w praktyce zasadę „top runner”;
28. zauważa, że miasta mogą odgrywać ważną rolę w przygotowaniu strategii innowacji dla całego regionu a w stosownych przypadkach mogą przejąć inicjatywę w zakresie szczególnie obiecujących projektów, np. wykorzystania potencjału termo-modernizacyjnego i ko-generacyjnego, lub podjąć inne działania, takie jak rozwijanie parków naukowych i technologicznych;
29. zwraca szczególną uwagę na trudności słabiej rozwiniętych regionów w pozyskiwaniu prywatnego kapitału inwestycyjnego oraz wzywa państwa członkowskie i podmioty lokalne oraz regionalne do korzystania w większym stopniu z pożyczek EBI oraz do wspierania i wzmacniania partnerstw publiczno‑prywatnych w obszarze działań innowacyjnych, dbając w sposób szczególny o stosowanie najlepszych praktyk i dobre wykorzystanie środków publicznych;
30. podkreśla konieczność wzmocnienia roli przedsiębiorstwa w działalności innowacyjnej, jako podmiotu i głównej siły napędowej innowacji, a nie tylko odbiorcy innowacyjnych procesów i mechanizmów;
31. odnotowuje inicjatywę "Europe INNOVA", która zakłada bardziej aktywne podejście do tworzenia i wspierania innowacyjnych przedsiębiorstw w sektorze usług;
32. wzywa Komisję, aby zachęcała do wykorzystywania zreformowanych sieci „EuroInfoCentres” i Centrów Przekazu Informacji w celu zapewnienia kompleksowych usług na poziomie regionalnym dla wszystkich uczestników procesu innowacji, a szczególnie indywidualnych innowatorów i małych innowacyjnych przedsiębiorstw; zachęca organizacje branżowe i pośredniczące, takie jak izby handlowe i inne ośrodki informacji do stworzenia, wspólnie z EuroInfoCentres i Centrami Przekazu Informacji punktów kompleksowej informacji; wzywa ponadto Komisję do wspierania roli, jaką organizacje pośredniczące reprezentujące MŚP odgrywają jako twórcy innowacji i doradcy, poprzez zaoferowanie wsparcia mechanizmom doradczym;
33. wzywa państwa członkowskie do dalszych wysiłków na rzecz zmniejszenia różnic między regionami, które utrudniają tworzenie europejskiej przestrzeni naukowo-technologicznej;
34. uważa, że zamówienia publiczne odgrywają strategiczną rolę w promowaniu innowacyjnych produktów i usług, pod warunkiem że są ukierunkowane na tworzenie bardziej wydajnych i skutecznych produktów oraz świadczenie racjonalnie zorganizowanych usług, zapewniających lepszy stosunek jakości do ceny; zwraca się do państw członkowskich, władz regionalnych i lokalnych o to, aby przy wyborze najlepszych ofert uwzględniały ich faktyczne nowatorstwo;
35. z zadowoleniem przyjmuje zamiar opublikowania przez Komisję wytycznych dotyczących jak najskuteczniejszego wykorzystania skonsolidowanych ram prawnych w zamówieniach publicznych, które nie tylko sprzyjają konkurencyjności, ale również wprowadzają bardziej elastyczne zasady, przyczyniając się w ten sposób do przyjmowania innowacyjnych rozwiązań i rozwoju kreatywności;
36. wzywa Radę i Komisję do poprawy standardów prawnych związanych z aspektem ekonomicznym badań i innowacji w celu zapewnienia lepszej ochrony przy rozpowszechnianiu procesów, technik i odkryć w kontekście międzynarodowej otwartości;
37. zauważa, że innowacyjność usług odgrywa istotną rolą w gospodarce i że ochrona własności intelektualnej w zakresie usług jest w Europie często ograniczona do tajemnicy handlowej; jest zdania, że dla mniejszych przedsiębiorstw negocjowanie i wdrażanie umów o poufności jest trudne i kosztowne oraz że może to utrudniać wspólne przedsięwzięcia i pozyskiwanie finansowania;
38. podkreśla, że wysiłki powinny koncentrować się na łatwiejszym wykorzystywaniu wyników badań naukowych w produktach nadających się do wprowadzenia do obrotu, zwłaszcza przez MŚP (dokładając jednocześnie starań, aby nie zdławić podstawowych badań naukowych) i uważa, że potrzebne jest bardziej kompleksowe podejście, uwzględniające zarówno ściślejsza współpracę sektora badawczego z sektorem przedsiębiorczości, jak i interesy konsumentów, społeczeństwa obywatelskiego i środowiska naturalnego, a także biorące pod uwagę wszystkie podmioty lokalne (publiczne i prywatne); z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja planuje przyjąć komunikat w sprawie promowania przekazywania wiedzy między uczelniami i innymi publicznymi organizacjami badawczymi a przemysłem;
15. oświadcza, że rozsądna i solidna ochrona praw autorskich i systemy patentowe to sprawa kluczowa dla budowy gospodarki i społeczeństwa opartych na innowacyjnej wiedzy; potwierdza konieczność reformy polityki patentowej w Europie, przyznaje jednak, że reforma polityki patentowej jest długofalowym procesem; wzywa Komisję do powołania, we współpracy z państwami członkowskimi, grupy ekspertów, w tym ekspertów ekonomicznych, w celu dokonania przeglądu sytuacji, w tym kwestii zdolności patentowej; wzywa Komisję i EFI do przeanalizowania możliwości zapewnienia małym przedsiębiorstwom odpowiedniego wsparcia finansowego dla ich wniosków patentowych;
40. wzywa Komisję, aby przedstawiła, we współpracy z państwami członkowskimi, plan integracji Europejskiej Organizacji Patentowej ze Wspólnotą, w reakcji na zaniepokojenie kwestiami dotyczącymi demokratycznej kontroli i spójnej polityki wspólnotowej w dziedzinie prawa patentowego;
41. zwraca się do Komisji, by we współpracy z krajami członkowskimi przygotowała sposoby alternatywne i komplementarne względem środków ochrony prawnej przewidzianych w prawie patentowym, mające chronić twórców i pojawiające się modele twórcze przed szantażem i naruszeniami prawa (np. systemy licencjonowania FLOSS (wolne, otwarte oprogramowanie));
42. z zadowoleniem przyjmuje podjęte przez Komisję niedawne inicjatywy w zakresie otwartego dostępu, mające na celu lepsze rozpowszechnianie wiedzy naukowej;
43. zwraca się do Komisji i krajów członkowskich, by jednolite wymogi określające zasady patentowalności zostały dostosowane do warunków poszczególnych branż;
44. zwraca się do Komisji i krajów członkowskich, by w ramach nowego patentu wspólnotowego zaproponowały sposób eliminacji patentów na trywialne rozwiązania, i tzw. "patentów uśpionych", których celem jest jedynie działanie zaporowe;
45. wzywa Komisję, by we współpracy z europejskimi organizacjami normalizacyjnymi przyspieszyła tempo europejskiej normalizacji i doprowadziła do skutecznego stosowania standardów, które już istnieją;
46. jest przekonany, że szybsze opracowywanie interoperacyjnych norm europejskich pomoże wspierać rozwój wiodących rynków, szczególnie w dziedzinie usług i zaawansowanych technologii, a także pomoże doprowadzić do ich stosowania na całym świecie, przez co przedsiębiorstwa europejskie mogą zyskać przewagę nad pozostałymi podmiotami na arenie światowej;
47. wzywa państwa członkowskie do promowania metody uzyskania konsensusu odnośnie standardów europejskich, mając na uwadze, iż szybkość tego działania jest kluczowym zagadnieniem dla właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego UE, dla handlu transgranicznego, a w konsekwencji – dla zwrotu nakładów na prace badawczo-rozwojowe;
48. wzywa Komisję, by wspierała nie tylko przyjmowanie, ale również stosowanie norm europejskich, szczególnie poprzez przybliżanie ich w prosty sposób małym i średnim przedsiębiorstwom; uważa, że podręczniki i instrukcje powinny być dostępne we wszystkich językach urzędowych UE;
49. z zadowoleniem przyjmuje współpracę UE ze światowymi organami regulacyjnymi i oczekuje, że dzięki standaryzacji innowacje techniczne będą szybko i skutecznie wprowadzane na rynek;
50. jest zdania, że fragmentaryzacja standardów w skali światowej nie jest pożądana; zaleca, aby Komisja, państwa członkowskie oraz różne europejskie i międzynarodowe organy zajmujące się ustalaniem standardów rozważyły stosowanie, gdy tylko to możliwe, podejścia polegającego na priorytetowym traktowaniu rozwiązań na skalę międzynarodową przy określaniu nowych standardów;
51. przypomina definicję otwartych standardów przyjętą przez Komisję zgodnie z którą: (i) standard został przyjęty i jest utrzymywany przez organizację o charakterze niezarobkowym, a jego dalszy rozwój odbywa się na podstawie otwartej procedury podejmowania decyzji dostępnej dla wszystkich zainteresowanych stron; (ii) standard został opublikowany, a jego specyfikacja jest dostępna bezpłatnie lub za symboliczną opłatą; (iii) własność intelektualna – tzn. obecność ewentualnych patentów – (części) standardu jest nieodwołalnie i nieodpłatnie udostępniona;
52. zgadza się z Komisją, że polityka klastrów jest ważnym elementem polityki innowacyjnej państw członkowskich i wzywa podmioty odpowiedzialne, szczególnie na szczeblu regionalnym i lokalnym, do wsparcia klastrów oraz ośrodków innowacyjności i ośrodków technologicznych zarówno w miastach, jak i na obszarach wiejskich w taki sposób, aby osiągnąć stan równowagi między poszczególnymi regionami; zachęca państwa członkowskie do promowania na swoich terytoriach tzw. "wyspecjalizowanych regionów wiedzy" oraz klastrów, a także do współpracy transgranicznej, jak również do promowania współpracy ze specjalistami z krajów trzecich; w związku z tym podkreśla znaczenie utworzenia struktur zarządzania w celu usprawnienia współpracy między różnymi podmiotami w ramach klastrów i wnosi o wykorzystanie koncepcji klastrów również w ramach działalności transgranicznej, korzystając przy tym głównie z doświadczeń regionów europejskich posiadających już ustalone struktury transgraniczne i sieci społeczne;
53. odnotowuje inicjatywę Komitetu Regionów polegającą na połączeniu w sieć regionów tworzących "interaktywną platformę wspólnot terytorialnych", mającą na celu porównanie i wymianę doświadczeń w realizacji strategii lizbońskiej;
54. wzywa Komisję do monitorowania procesów innowacyjnych w regionach oraz do opracowania wskaźników innowacyjności wspólnych dla całej UE, które będą lepiej ilustrowały gotowość państw członkowskich i regionów do wprowadzania innowacji;
55. wzywa państwa członkowskie do aktywnego podnoszenia atrakcyjności kariery naukowej, poprzez promowanie istniejących środków motywacyjnych i nagród, takich jak „Kartezjusz”, „Arystoteles” i nagrody dla młodych naukowców, a także oferowanie interesujących warunków pozwalających na przyciągnięcie najzdolniejszych i najbardziej twórczych naukowców do Europy;
56. wzywa Komisję i państwa członkowskie oraz władze regionalne do ustanowienia i propagowania narodowych i europejskich nagród innowacyjnych;
57. uważa, że aby towary i usługi wykorzystujące wyniki badań naukowych cieszyły się większą akceptacją obywateli, konieczne jest podniesienie poziomu zaufania i bezpieczeństwa poprzez odpowiednie instrumenty ochrony konsumentów;
58. podkreśla, że innowacyjność to sposób na poprawę jakości życia obywateli UE, a nie cel sam w sobie; w związku z tym wyraża opinię, że chociaż konkurencja i liberalizacja na rynku towarów i usług przyczyniają się do osiągania tego celu w zakresie innowacyjności, to jednak muszą im towarzyszyć przepisy dotyczące kontroli i ochrony konsumentów, jeżeli uzasadnia to interes publiczny;
59. uważa, że środkom innowacyjnym muszą towarzyszyć lepsze kampanie informacyjne i podkreśla potrzebę dzielenia się informacjami otrzymanymi z zakończonych projektów; jednocześnie zaleca wyciągnięcie wniosków z niewłaściwych procedur zastosowanych w projektach zakończonych niepowodzeniem oraz ostrzeżenie innych regionów UE przed popełnieniem podobnych błędów;
60. wzywa Komisję, państwa członkowskie, władze regionalne i lokalne do zagwarantowania powszechnego dostępu do pracy w oparciu o technologie teleinformatyczne, aby generalnie ułatwić naukę i pracę przez Internet;
61. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie oraz Komisji, jak również parlamentom i rządom państw członkowskich.
UZASADNIENIE
Uzasadnienie
1.
Wprowadzenie
W Europie dzięki badaniom prowadzonym na uniwersytetach, w ośrodkach badawczych i instytutach państwowych oraz centrach badawczych narodowych akademii nauk a także w unijnych placówkach badawczo - rozwojowych nagromadzona została znaczna wiedza specjalistyczna w różnych obszarach nauki.
Poważne źródła wiedzy znajdują się także w narodowych biurach patentowych, a od niedawna także w Europejskim Biurze Patentowym (EPO).
Nie ma jednak prostego przełożenia tej wiedzy na praktykę gospodarczą, w celu jej efektywnego wykorzystania.
Paradoksem europejskim jest istnienie w Europie rozwiniętych ośrodków kreowania wiedzy - centrów doskonałości, przy małej skłonności gospodarki do jej wchłaniania i podejmowania w oparciu o tę wiedzę działań nowatorskich.
Celem przygotowywanego dokumentu jest urealnienie strategii lizbońskiej oraz stworzenie podstaw europejskiej polityki innowacyjnej, poprzez dokładne sprecyzowanie jej celów oraz przyjęcie takich narzędzi jej realizacji, które usprawnią:
-podejmowanie tematyki badawczej, wynikającej z bieżących i przyszłych potrzeb gospodarczo-społecznych UE;
- przepływ zaawansowanej wiedzy, wykreowanej przez ośrodki naukowo-badawcze do jednostek gospodarczych;
- wdrożenie innowacyjnych rozwiązań do praktyki gospodarczej i społecznej.
2.
Definicja innowacji
Pod pojęciem innowacja należy rozumieć nowatorskie rozwiązanie zaistniałego problemu, który wystąpił w trakcie wytwarzania wyrobów i korzystania z nich jako produktów, bądź też w trakcie świadczenia usług.
Celem wprowadzania innowacji jest taka racjonalizacja wytwarzania wyrobów, świadczenia usług i korzystania z wyrobów rynkowych, która prowadzi do oszczędności energii i materiałów, a także czasu pracy oraz ochrony środowiska, jak również poprawy jakości usług.
Odbiorcą i organizatorem innowacji jest zawsze człowiek.
Zdarza się często, że zaistniały problem nie znalazł jeszcze praktycznego rozwiązania, lub też, że rozwiązanie takie juz istnieje, a nowy problem jest zmianą, modernizacją lub modyfikacją tego rozwiązania.
Tak, więc innowacja dotyczy produktów, procesów oraz usług.
Celem działań innowacyjnych może być zainteresowanie odbiorców (czynnik marketingowy), wzrost konkurencyjności (czynnik ekonomiczny), eliminacja negatywnego oddziaływania na środowisko (czynnik ekologiczny), a także poprawa sytuacji życiowej ludzi oraz ich warunków pracy (czynnik społeczny).
Niestety, mogą występować też tak zwane "sztuczne innowacje", dotyczące niektórych wyrobów rynkowych, które najczęściej wiążą się ze zmianą opakowania i kłamliwą akcją reklamową.
Takie fałszerstwa innowacyjne jako szkodliwe społecznie winny być zdecydowanie eliminowane.
3.
Stymulowanie innowacyjności
Innowacyjność to proces, który polega na wdrażaniu nowych, innowacyjnych rozwiązań bądź też rozwijaniu rozwiązań istniejących, przez ich adaptację do nowych obszarów działalności ludzkiej.
Aby móc to zrealizować, niezbędne jest dobre poznanie czynników stymulujących działania proinnowacyjne.
Trzeba pamiętać o tym, że efektem zastosowania innowacji są zazwyczaj tańsze, bardziej funkcjonalne lub proekologiczne wyroby rynkowe, technologie ich wytwarzania, oraz lepsze pod względem organizacji i jakości, tańsze usługi.
Działania te mogą mieć różną wagę, zaś ich mechanizm polega na tworzeniu warunków, gwarantujących wzrost prawdopodobieństwa sukcesu innowacyjnego.
Podstawowymi stymulatorami procesów innowacyjnych są:
a. dobrze funkcjonujący rynek wyrobów i usług,
b. wysoki poziom kształcenia na wszystkich poziomach,
c. rozwinięte badania naukowe - podstawowe i stosowane,
d. regulacyjne działanie państw członkowskich
zaś w przypadku UE są nimi dodatkowo:
e. efekt synergii, związany z rozszerzaniem UE,
f. nowa stratega patentowo-licencyjna,
g. kształtowanie Europejskiej Przestrzeni badawczej - Siódmy Program Ramowy
h. powołanie Europejskiego Instytutu Technologicznego
i. akty prawne UE, które narzucają regulacje prawne odnośnie ekologii
(np. rozporządzenie REACH, dyrektywa odpadowa, jak również przepisy, dotyczące energetyki)
4.
Proinnowacyjność w szczegółach
A. Jednolity rynek.
Aktualnie trwa proces kształtowania się jednolitego rynku UE.
Dobrze funkcjonujący rynek, uwzględniający wszystkie cztery swobody, jest największym gwarantem sukcesu podejmowanych działań innowacyjnych.
Aktualnie istnieje:
- wolny przepływ towarów;
- wolny przepływ kapitału (rynek usług finansowych);
- rynek usług komercyjnych tworzy się, a jego całkowite uwolnienie wymaga zniesienia barier administracyjnych (dyrektywa usługowa);
- stopniowo znoszone są także ograniczenia w przepływie pracowników
B. Edukacja.
Systemy edukacyjne we wszystkich państwach członkowskich UE są ujednolicane w ramach tak zwanej Strategii Bolońskiej (np. wprowadzany jest jednolity, trójstopniowy system kształcenia na poziomie wyższym).
W zakresie liczby absolwentów z wyższym wykształceniem na 1000 mieszkańców UE notuje jeden z najwyższych w świecie wzrostów.
Niestety, struktura specjalności absolwentów wykazuje niekorzystną tendencje dla aktualnie najbardziej potrzebnych kierunków technicznych.
Przeważają absolwenci studiów humanistycznych, a także kierunku zarządzanie.
A przecież potrzebne są nowe kierunki kształcenia o charakterze interdyscyplinarnym, przygotowujące absolwentów, którzy łatwiej niż obecnie mogliby się dostosowywać do szybko zmieniających się wymagań rynku pracy.
Potrzebna jest również edukacja proinnowacyjna oraz kształcenie ustawiczne - edukacja nieustająca, prowadzona niezależnie od wieku.
C. Badania
Podstawowym instrumentem rozwoju innowacyjności są nakłady na badania i rozwój w ramach programów ramowych, których uzupełnieniem jest program realizowany przy współpracy z Europejskim Bankiem Inwestycyjnym (EBI), tzw. Inicjatywa dla Wzrostu .
Zakłada się, że do 2010 r., nakłady łączne na badania w UE wzrosną do 2,6 % PKB, z czego 2/3 będzie pochodzić z sektora prywatnego.
W usprawnieniu przepływu idei może pomóc wzrost mobilności naukowców wewnątrz wspólnoty i wprowadzenie dla nich jednolitych zasad pracy, płacy oraz ubezpieczeń społecznych.
Ważną sprawa jest pozyskiwanie fachowców z krajów trzecich.
Kryteria oceny dorobku młodych naukowców, decydujące o ich dalszym awansie na szczeblach kariery naukowej, zwłaszcza w naukach stosowanych, winny uwzględniać nie tylko liczbę publikacji i cytatów, ale także działalność patentową i wdrożeniową.
Wybrane, ważne problemy konstrukcyjno-technologiczne o znaczeniu strategicznym, rozwiązywane w pełnym cyklu badawczym, winno się zlecać kilku konkurencyjnym zespołom projektowo-badawczym.
Chodzi np. o stworzenie nowego, niekonwencjonalnego pojazdu drogowego czy tez innego środka transportu, a także o inne niekonwencjonalne rozwiązania, wpływające na styl pracy i życia starzejących się społeczeństw Europy.
Chodzi także o sposób spędzanie wolnego czasu.
D. Działania regulacyjne
Unia Europejska, państwa członkowskie i regiony winny stymulować innowacyjność poprzez:
- wykorzystywanie bodźców podatkowych (prawo podatkowe znajduje się w gestii państw), np. część odpisów amortyzacyjnych w podmiotach gospodarczych mogłaby tworzyć fundusz innowacyjny;
- zamówienia publiczne na opracowanie i realizację dużych projektów, np. inwestycji ekologicznych, obronnych i innych;
- tworzenie parków naukowo-technologicznych ze środków unijnych (fundusz spójności);
- wykorzystanie partnerstwa publiczno-prywatnego;
- gwarancje kredytowe w oparciu o innowacyjne biznes-plany, co umożliwi tworzenie pilotowych instalacji, tzw.
"Spin-Off";
- niektóre regulacje prawne UE, np. rozporządzenie REACH, którego przyjęcie dzięki m.in. zasadzie substytucji może wymusić istotne działania innowacyjne
E. Wykorzystanie synergii
Zjawisko synergii dodatniej wynika w tym wypadku z efektu skali, tj. ze zwiększenia rynku zbytu na produkty i usługi, które mogą być- w wypadku wyrobów - wytwarzane w większej serii, a więc taniej.
Efekt synergii będzie oddziaływać jeszcze bardziej pozytywnie na innowacyjność z chwilą stworzenia jednolitych, wspólnotowych norm i standardów jakości.
Pewną możliwość skorzystania z rozszerzenia mogłoby stanowić lepsze wykorzystanie istniejącego potencjału w postaci licznej, wykształconej kadry badaczy, konstruktorów i innych fachowców, którzy utracili miejsca pracy w zlikwidowanych (lub zminimalizowanych) jednostkach badawczych i biurach konstrukcyjnych nowych członków UE z krajów Europy Środkowej i Wschodniej.
Przejmowanie zakładów w ramach prywatyzacji przez producentów zachodnich kończyło się tam często likwidacją zaplecza badawczo-rozwojowego, gdyż nowy udziałowiec takie zaplecze zazwyczaj posiadał juz u siebie.
F. Patenty
Potrzebna jest nowa europejska strategia patentowa, która, zabezpieczając prawa autorskie, nie będzie monopolizować wiedzy innowacyjnej i możliwości korzystania z niej zwłaszcza przez Małe i Średnie Przedsiębiorstwa.
Strategia ta winna zweryfikować dotychczasowe kryteria patentowalności, ustalone przez Europejską Konwencję Patentową z 1973 r. tak, by były one bardziej precyzyjne, a może i rozszerzone i nie dawały pretekstu do różnych interpretacji prawnych.
Dzieje się tak obecnie przez wprowadzenie i posługiwanie się pojęciami nie zdefiniowanymi w Konwencji, jak np. "wkład techniczny".
Sam proces patentowania winien być uproszczony i realizowany szybciej niż dotychczas, być może mógłby to być proces dwuetapowy, w którym kosztowne badania patentowe miałyby miejsce wówczas, gdy przedstawiany wynalazek znalazłby adresata, bądź jego oryginalność zostałaby zakwestionowana.
Pierwsza faza udzielania patentów ograniczałaby się jedynie do rejestracji rozwiązania, gwarantującej autorom pierwszeństwo oraz do wyłożenia jego opisu do publicznego wglądu zainteresowanym jego praktycznym wdrożeniem.
5.
Prognozowanie innowacji
Spośród różnych metod tworzenia prognoz w zakresie innowacji i postępu technicznego wyróżnić można metodę ekstrapolacji, metody wykorzystujące teorię prawdopodobieństwa i statystykę matematyczną, metodę delficką i inne.
Do najbardziej innowacyjnych należy styk pomiędzy tradycyjnymi dziedzinami wiedzy.
Z jednej strony więc potrzebne jest tu podejście interdyscyplinarne, a jednocześnie analityczno-systemowe.
Najbardziej potencjalnie proinnowacyjnymi są obszary wiedzy na styku: ITC-Medycyna (Technologie Informacyjno-Komunikacyjne), ITC-Energetyka, ITC-Biznes, ITC-Logistyka, albo Ekologia-Energetyka, Ekologia-Chemikalia (REACH), Ekologia-Gospodarka Przestrzenna, Nowe Materiały-Energetyka, Nowe Materiały-Medycyna, itp., itd.
6.
Podsumowanie
Innowacyjność, jak widać, zależy z jednej strony od mechanizmów czysto rynkowych, jak i z drugiej strony od regulacji centralnych, m.in. od finansowania lub też współfinansowania projektów ze środków budżetowych.
Z rachunku prawdopodobieństwa wiemy, ze sukces UE w dziedzinie innowacyjności, mierzony ilością podmiotów gospodarczych, które wprowadziłyby innowacje, np. w okresie ostatnich trzech lat, do ogólnej ilości podmiotów analizowanej populacji w procentach, prawdopodobnie będzie zależał od wdrożenia wszystkich możliwych stymulatorów tego zjawiska.
28.3.2007
OPINIA Komisji Gospodarczej i Monetarnej
dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
( 2006/2274(INI) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Sharon Bowles
WSKAZÓWKI
Komisja Gospodarcza i Monetarna zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. podkreśla, że uważa uwypuklony w strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu i zatrudnienia cel, jakim jest przeznaczanie 3% PKB na wydatki związane z badaniami i rozwojem, za minimum;
2. przyznaje, że wszystkie przedsiębiorstwa - małe, średnie i duże - mają swój udział w dynamicznej, zintegrowanej strategii innowacyjnej; w związku z tym uważa, że zasadnicze znaczenie w podnoszeniu poziomu badań i rozwoju oraz w rozwijaniu nowych technologii ma dostęp mniejszych przedsiębiorstw i osób fizycznych do środków; uważa, że zarówno finansowanie we wczesnym stadium, jak i stałe finansowanie przez wystarczająco długi okres umożliwiający wprowadzenie produktu na rynek powinny być rozwijane, oraz że brak sukcesu nie powinien powodować zaniechania nowych prób;
3. z zadowoleniem przyjmuje wysiłki mające na celu propagowanie wymiany wiedzy pomiędzy uczelniami i innymi publicznymi ośrodkami badawczymi a przemysłem;
4. uważa, że dla realizacji celów lizbońskich europejska strategia innowacyjna powinna koncentrować się na szeroko pojętych badaniach i wiedzy, w tym na rozwoju technologii, technicznych innowacjach produktów, usług i procesów, innowacjach społecznych i inwestycjach w zasoby ludzkie; ponownie zwraca uwagę na znaczenie zwiększenia liczby kobiet w nauce i technologii, podkreślając wkład jaki mogą one wnieść w postęp i innowacyjność w tych dziedzinach;
5. za konieczne uważa rozwój sieci badawczych i innowacyjnych obejmujących uczelnie, parki nauki, przedsiębiorstwa i cały system produkcyjny w celu stworzenia materialnej polityki na rzecz rozwoju społecznego i technologicznego; podkreśla, że taka sieć naukowo-innowacyjna mogłaby być również właściwym sposobem zaspokojenia potrzeb MŚP zorganizowanych w klastry lub okręgi;
6. rozumie, że niepewność związana z badaniami i rozwojem zmniejsza gotowość rynków finansowych do inwestowania w projekty w tej dziedzinie; z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka, stosowanego w przypadku inwestycji w przedstawiające wysokie ryzyko projekty w dziedzinie badań i rozwoju, a polegającego na udzielaniu pożyczek i gwarancji; przyjmuje również z zadowoleniem włączenie do istniejących przepisów w sprawie pomocy państwa postanowień umożliwiających państwom członkowskim ukierunkowanie pomocy na obszar innowacji oraz przyspieszenie procesu zatwierdzania;
7. zwraca uwagę, że Wspólnota Europejska jest członkiem Światowej Organizacji Handlu, a co za tym idzie jest zobowiązana do przestrzegania porozumienia ADPIC w sprawie handlowych aspektów praw własności intelektualnej, którego art. 27 zakazuje dyskryminacji ze względu na dziedzinę techniki przy udzielaniu patentów na wynalazki; wzywa Komisję do dokonania przeglądu europejskiej historii w zakresie norm pracy oraz obowiązkowych zezwoleń dla patentów oraz zbadania, czy zmieniały się okoliczności, które spowodowały, że przestano je stosować;
8. zauważa, że innowacje w dziedzinie usług mają duże znaczenie dla gospodarki oraz że w przypadku usług ochrona własności intelektualnej ogranicza się często do tajemnicy handlowej, co może być nieodpowiednie i oznacza, że ochrona nie ma tak szerokiego zakresu, jak w konkurencyjnych ustawodawstwach i może również stanowić przeszkodę dla przejrzystości; jest zdania, że mniejsze przedsiębiorstwa uważają negocjowanie i stosowanie umów dotyczących poufności za trudne i kosztowne, co może zagrozić wzrostowi, zwiększaniu kapitału ryzyka oraz tworzeniu przedsięwzięć partycypacyjnych;
9. wzywa Komisję do opracowania studium na temat wpływu sporów dotyczących własności intelektualnej na MŚP oraz do zbadania alternatywnych mechanizmów rozstrzygania sporów, których przedmiotem jest własność intelektualna, również dla przypadków naruszania zasady poufności, w szczególności dla korzyści MŚP;
10. podkreśla, że aby uzyskać opłacalność oraz swobodnie opracowywać innowacyjne produkty, niezbędne jest wyeliminowanie rozdrobnienia jednolitego rynku; uważa, że rynek zamówień publicznych związanych z rozwiązaniami innowacyjnymi nie powinien być ograniczany przesadną niechęcią do podejmowania ryzyka lub zamówieniami uwarunkowanymi wyłącznie kosztami; zauważa, że modułowe rozwiązania IT stwarzają większe możliwości dla drobnej przedsiębiorczości oraz projektów pilotażowych;
11. zachęca państwa członkowskie do przyjęcia zachęt natury podatkowej dla obszaru badań, innowacji oraz prywatnych inwestycji oraz wzywa środowisko biznesu do propagowania lepszego poziomu badań i innowacji, w tym innowacji w działaniach w miejscu pracy, promujących jakość i dobrostan i zachęcających do skupiania się MŚP w zgrupowania, które to skupianie jest podstawowym warunkiem rozwijania i wdrażania innowacji.
PROCEDURA
Tytuł
Wykorzystanie wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
Numer procedury
2006/2274(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
ITRE
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
ECON
29.11.2006
Ściślejsza współpraca - data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Data powołania
Sharon Bowles 12.12.2006
Rozpatrzenie w komisji
28.2.2007
Data zatwierdzenia wskazówek
27.3.2007
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
40
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Zsolt László Becsey, Pervenche Berès, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Ieke van den Burg, David Casa, Jonathan Evans, Elisa Ferreira, José Manuel García-Margallo y Marfil, Jean-Paul Gauzès, Robert Goebbels, Donata Gottardi, Gunnar Hökmark, Karsten Friedrich Hoppenstedt, Sophia in 't Veld, Othmar Karas, Piia-Noora Kauppi, Guntars Krasts, Astrid Lulling, Hans-Peter Martin, Gay Mitchell, Cristobal Montoro Romero, Joseph Muscat, Joop Post, John Purvis, Alexander Radwan, Bernhard Rapkay, Heide Rühle, Antolín Sánchez Presedo, Manuel António dos Santos, Olle Schmidt, Peter Skinner, Cristian Stănescu, Margarita Starkevičiūtė, Ivo Strejček,
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Harald Ettl, Werner Langen, Klaus-Heiner Lehne, Thomas Mann, Gianni Pittella, Adina-Ioana Vălean
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
22.3.2007
OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
( 2006/2274(INI) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Barbara Weiler
WSKAZÓWKI
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
A. mając na uwadze, że sukces zrewidowanej strategii lizbońskiej zależy szczególnie od postępów w dziedzinie innowacji,
B. mając na uwadze, że różnicowanie poprzez innowacyjność to jedna z dróg, jakimi może pójść UE, by podjąć wyzwania globalizacji,
C. mając na uwadze, że samo przyjęte podejście do wspierania innowacyjności, obejmujące inicjatywy technologiczne powodowane przez popyt, jest niewystarczające i wymaga jednoczesnego promowania dogodnych warunków rynkowych, celem stworzenia otoczenia regulacyjnego sprzyjającego innowacyjności,
D. mając na uwadze, że dobre funkcjonowanie rynku wewnętrznego, wspierane przez nową dyrektywę usługową, prowadzi do stworzenia warunków sprzyjających innowacyjności poprzez podwyższoną konkurencyjność na większym i bardziej stabilnym obszarze gospodarczym, przyciągając więcej inwestycji i promując mobilność pracowników,
E. mając na uwadze, że należy podkreślić zarówno wykorzystywanie osiągnięć akademickich, w szczególności przez MŚP, jak i dostępność wyników badań naukowych, szczególnie dla innowacji o znaczeniu społecznym oraz mając na uwadze, że należy rozwiązać kwestię koncentracji platform innowacyjności pod względem geograficznym, tak aby wykorzystać umiejętności i różnorodność oferowane przez różne regiony UE,
1. stanowczo jest zdania, że poprawa otoczenia regulacyjnego, w szczególności zlikwidowanie nadmiernego obciążenia regulacyjnego MŚP, doprowadzi do stworzenia sprzyjających warunków rynkowych i wspomoże wprowadzanie nowych, innowacyjnych produktów i usług na wiodące rynki oraz że lepsze otoczenie regulacyjne spowoduje wzrost zaufania konsumentów;
2. jest przekonany, że szybsze opracowywanie interoperacyjnych norm europejskich pomoże wspierać rozwój wiodących rynków, szczególnie w dziedzinie usług i zaawansowanych technologii, a także pomoże doprowadzić do ich stosowania na całym świecie, przez co przedsiębiorstwa europejskie mogą zyskać przewagę nad pozostałymi podmiotami na arenie światowej;
3. wzywa Komisję, by wspierała nie tylko przyjmowanie, ale również stosowanie norm europejskich, szczególnie poprzez przybliżanie ich w prosty sposób małym i średnim przedsiębiorstwom; uważa, że podręczniki i instrukcje powinny być dostępne we wszystkich językach urzędowych UE;
4. zauważa, że obecny system patentowy stanowi zagrożenie dla innowacyjności, ponieważ nie odpowiada potrzebom niektórych sektorów gospodarki; wzywa Komisję do przeprowadzenia oceny wpływu sporów patentowych na MŚP; wzywa również Komisję do wdrożenia rezolucji Parlamentu z dnia 12 października 2006 r. w sprawie przyszłej polityki patentowej w Europie
Teksty przyjęte , P6_TA(2006)0416 . ;
5. z zadowoleniem przyjmuje współpracę UE ze światowymi organami regulacyjnymi i oczekuje, że dzięki standaryzacji innowacje techniczne będą szybko i skutecznie wprowadzane na rynek
6. z zadowoleniem przyjmuje zamiar opublikowania przez Komisję wytycznych dotyczących jak najskuteczniejszego wykorzystania skonsolidowanych ram prawnych w zamówieniach publicznych, które nie tylko sprzyjają konkurencyjności, ale również wprowadzają bardziej elastyczne zasady, przyczyniając się w ten sposób do przyjmowania innowacyjnych rozwiązań i rozwoju kreatywności;
7. wzywa Komisję do promowania wymiany najlepszych praktyk oraz do promowania identyfikacji i wymiany wniosków wynikających ze złych praktyk, w szczególności celem promowania lepszego stanowienia prawa w zakresie wspólnych inicjatyw technologicznych w oparciu o wyspecjalizowane partnerstwa publiczno-prywatnych, co pobudziłoby rozwój innowacyjności również w mniej rozwiniętych regionach UE;
8. jest zdania, że przyspieszenie tworzenia krajowych punktów kompleksowej obsługi i wsparcie dla europejskich ośrodków informacyjnych, również na szczeblu regionalnym, zapewni przejrzystość informowania konsumentów i szerokiej rzeszy przedsiębiorców; uważa ponadto, że odpowiednie i szybko dostarczone informacje to czynnik kluczowy dla działalności innowacyjnej oraz że ośrodki te mogą w związku z tym przyczyniać się do zacieśniania zarówno współpracy w obrębie danego kraju, jak i współpracy transgranicznej;
9. podkreśla, że dostęp małych i średnich przedsiębiorstw do odpowiedniego finansowania innowacji jest sprawą kluczową, zwłaszcza na początkowym etapie prowadzenia działalności gospodarczej; dlatego też uważa, że należy wspierać udzielanie mikropożyczek i dostarczanie kapitału podwyższonego ryzyka również w ramach współpracy transgranicznej;
10. oczekuje, że większa konkurencja powodowana przez rynek wewnętrzny skłoni przedsiębiorstwa do zwiększania środków przeznaczanych na badania i innowacyjność;
11. podkreśla, że wysiłki powinny koncentrować się na łatwiejszym wykorzystywaniu wyników badań naukowych w produktach nadających się do wprowadzenia do obrotu, zwłaszcza przez MŚP (dokładając jednocześnie starań, aby nie zdławić podstawowych badań naukowych) i uważa, że potrzebne jest bardziej kompleksowe podejście, uwzględniające zarówno ściślejsza współpracę sektora badawczego z sektorem przedsiębiorczości, jak i interesy konsumentów, społeczeństwa obywatelskiego i środowiska naturalnego, a także biorące pod uwagę wszystkie podmioty lokalne (publiczne i prywatne);
12. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że Komisja planuje przyjąć komunikat w sprawie promowania przekazywania wiedzy między uczelniami i innymi publicznymi organizacjami badawczymi a przemysłem; z zadowoleniem przyjmuje również niedawne inicjatywy Komisji dotyczące promowania „otwartego dostępu” do wiedzy naukowej, zmierzające do lepszego jej upowszechniania;
13. wyraża zdecydowane poparcie dla inicjatyw sprzyjających integracji społecznej i zawodowej poprzez promowanie innowacji mających zastosowanie w dziedzinie socjalnej, takich jak innowacje związane z równouprawnieniem, zdrowiem i bezpieczeństwem konsumentów, kwestią mobilności oraz, poprzez wykorzystanie doświadczenia życiowego osób starszych w rozwiązywaniu problemów, z potrzebami tych osób (jest to rosnąca grupa społeczna z dużą siłą nabywczą);
14. uważa, że aby towary i usługi wykorzystujące wyniki badań naukowych cieszyły się większą akceptacją obywateli, konieczne jest podniesienie poziomu zaufania i bezpieczeństwa poprzez odpowiednie instrumenty ochrony konsumentów;
15. podkreśla, że innowacyjność to sposób na poprawę jakości życia obywateli UE, a nie cel sam w sobie; w związku z tym wyraża opinię, że chociaż konkurencja i liberalizacja na rynku towarów i usług przyczyniają się do osiągania celu wyznaczonego w dziedzinie innowacyjności, to jednak muszą im towarzyszyć przepisy dotyczące kontroli i ochrony konsumentów, jeżeli uzasadnia to interes publiczny;
16. uważa, że usuwanie przeszkód w swobodnym przepływie czynników produkcji i towarów na rynku wewnętrznym jest niezbędne, ponieważ może ono pomóc w zapewnieniu łatwiejszego dostępu do kapitału podwyższonego ryzyka, zwiększenia mobilności badaczy oraz przepływu towarów i usług opartych na nowatorskich technologiach, a także płynniejszego przekazywania wiedzy, co przyczynia się do tworzenia rzeczywistej europejskiej przestrzeni dla innowacyjności;
17. wzywa przedsiębiorstwa do reinwestowania części zysków w badania i rozwój technologiczny;
18. zachęca Komisję do podejmowania dalszych wysiłków w celu usunięcia tych przeszkód, które mogą utrudniać powstawanie i rozwój nowych, potencjalnie wiodących rynków sprzyjających innowacyjności;
19. jest zdania, że użyteczne rozwiązania innowacyjne charakterystyczne dla branży usługowej powinny być szerzej brane pod uwagę i uważa, że systematyczna likwidacja barier w swobodnym przepływie towarów, usług i kapitału, swoboda przedsiębiorczości oraz swobodny przepływ osób, w tym pracowników, pobudzi innowacyjność.
PROCEDURA
Tytuł
Wykorzystanie wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
Numer procedury
2006/2274(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
ITRE
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
IMCO 29.112006
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Data powołania
Barbara Weiler 19.12.2006
Rozpatrzenie w komisji
24.1.2007
28.2.2007
21.3.2007
Data zatwierdzenia wskazówek
22.3.2007
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
31
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Nedzhmi Ali, Adam Bielan, Godfrey Bloom, Georgi Bliznashki, Charlotte Cederschiöld, Gabriela Creţu, Mia De Vits, Rosa Díez González, Martin Dimitrov, Evelyne Gebhardt, Małgorzata Handzlik, Malcolm Harbour, Anna Hedh, Pierre Jonckheer, Alexander Lambsdorff, Toine Manders, Arlene McCarthy, Bill Newton Dunn, Zita Pleštinská, Karin Riis-Jørgensen, Zuzana Roithová, Heide Rühle, Leopold Józef Rutowicz, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Alexander Stubb, Marianne Thyssen, Jacques Toubon, Bernadette Vergnaud, Barbara Weiler
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Simon Coveney, Jean-Claude Fruteau, Othmar Karas, Manuel Medina Ortega, Joseph Muscat, Søren Bo Søndergaard, Gary Titley
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
...
22.3.2007
OPINIA Komisji Rozwoju Regionalnego
dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce w ramach szeroko zakrojonej strategii innowacyjnej dla Europy
( 2006/2274(INI) )
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej:
Christa Prets
WSKAZÓWKI
Komisja Rozwoju Regionalnego zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
1. z zadowoleniem przyjmuje opinię Komisji, że regiony powinny zostać włączone w przygotowywanie i wdrażanie krajowych programów reform; wzywa państwa członkowskie do publikowania informacji na temat wytycznych dla krajowego programu reform, zapewnienia szybkiego włączenia regionów, zwłaszcza poprzez lepsze dostosowanie programów do potrzeb lokalnych, intensywniejszy dialog między Komisją, państwami członkowskimi i regionami, jaśniejszy i bardziej zdecentralizowany podział obowiązków oraz skuteczniejszą współpracę w obrębie samych regionów;
2. dostrzega jedyny w swoim rodzaju wkład polityki spójności do procesu wdrażania celów lizbońskich, zwłaszcza w wyniku wspierania ich ze środków funduszy strukturalnych, i podkreśla, że działania na szczeblu lokalnym i regionalnym odgrywają kluczową rolę w promowaniu innowacji, co uwidacznia się również w siódmym programie ramowym na rzecz badań naukowych i rozwoju oraz w pierwszym programie ramowym na rzecz konkurencyjności i innowacji, ponieważ strategie na rzecz innowacji można realizować na szczeblu lokalnym i regionalnym w ramach współpracy przedsiębiorstw, zwłaszcza MŚP, uniwersytetów, ośrodków naukowych i technologicznych oraz przy partnerskim udziale społeczeństwa obywatelskiego;
3. zwraca uwagę na trudności przedsiębiorstw rozpoczynających działalność w dostępie do kapitału ryzyka i podkreśla znaczenie bodźców podatkowych i innych zachęt w tym względzie;
4. wzywa podmioty odpowiedzialne na szczeblu regionalnym i lokalnym do zapewnienia sprzyjających warunków oraz do uczynienia ze wspierania innowacji istotnego punktu programów operacyjnych oraz do przeznaczenia znaczącej części środków z funduszy strukturalnych na inwestycje w dziedzinie nauki, innowacji i doskonalenia zawodowego, co obok innych korzyści zwiększy zatrudnienie, tworzenie miejsc pracy oraz będzie przeciwdziałać tendencjom odpływu pracowników i wyludniania się obszarów; wzywa państwa członkowskie do wsparcia tych wysiłków poprzez inwestycje publiczne w placówki szkolnictwa wyższego w celu promowania talentów;
5. zgadza się z Komisją, że polityka klastrów jest ważnym elementem polityki innowacyjnej państw członkowskich i wzywa podmioty odpowiedzialne szczególnie na szczeblu regionalnym i lokalnym do wsparcia klastrów oraz ośrodków innowacyjności i ośrodków technologicznych zarówno w miastach, jak i na obszarach wiejskich w taki sposób, aby osiągnąć stan równowagi między poszczególnymi regionami;
6. w związku z tym podkreśla znaczenie utworzenia struktur zarządzania w celu usprawnienia współpracy między różnymi podmiotami w ramach klastrów i wnosi o wykorzystanie koncepcji klastrów również w ramach działalności transgranicznej, korzystając przy tym głównie z doświadczeń regionów europejskich posiadających już ustalone struktury transgraniczne i sieci społeczne;
7. podkreśla, że obszary wiejskie i peryferyjne nie powinny pozostawać w tyle oraz, że należy je zachęcać do rozwoju innowacji ekologicznych i agroturystyki oraz wspierać w tych przedsięwzięciach;
8. zwraca szczególną uwagę na trudności słabiej rozwiniętych regionów w pozyskiwaniu prywatnego kapitału inwestycyjnego oraz wzywa państwa członkowskie i podmioty lokalne oraz regionalne do korzystania w większym stopniu z pożyczek EBI oraz do wspierania i wzmacniania partnerstw publiczno‑prywatnych w obszarze działań innowacyjnych, dbając w sposób szczególny o stosowanie najlepszych praktyk i dobre wykorzystanie środków publicznych;
9. jest zdania, że nową pilotażową inicjatywę rynkową, która powinna się koncentrować przede wszystkim na tworzeniu i wprowadzaniu na rynek nowych innowacyjnych produktów i usług, należy podjąć głównie w dziedzinach, w których istnieje potencjalnie wysoki popyt, dbając jednocześnie o uwzględnienie słabiej rozwiniętych regionów;
10. zauważa, że państwa członkowskie w żadnym wypadku nie wykorzystały jeszcze w pełni możliwości pomocy w dziedzinie innowacji w zakresie środowiska i po raz kolejny zauważa, że innowacyjne technologie służące ochronie środowiska mogą dać Europie znaczącą przewagę konkurencyjną na świecie;
11. zachęca podmioty odpowiedzialne na szczeblu regionalnym, aby z funduszy strukturalnych finansowały również eksperymentalne, a więc ryzykowne środki;
12. uważa, że środkom innowacyjnym muszą towarzyszyć lepsze kampanie informacyjne i podkreśla potrzebę dzielenia się informacjami otrzymanymi z zakończonych projektów; jednocześnie zaleca wyciągnięcie wniosków z niewłaściwych procedur zastosowanych w projektach zakończonych niepowodzeniem oraz ostrzeżenie innych regionów UE przed popełnieniem podobnych błędów;
13. uważa, że wspieranie europejskich centrów informacyjnych również na poziomie regionalnym zwiększa przejrzysty dostęp społeczeństwa obywatelskiego oraz szerokich kręgów biznesowych do informacji, a szybkie dostarczanie właściwych informacji jest kluczowym czynnikiem dla przedsięwzięć innowacyjnych i dlatego centra te mogą się przyczynić się do pogłębiania współpracy w obrębie danego kraju oraz współpracy transgranicznej;
14. uważa, że potrzebne są odpowiednie środki na szczeblu wspólnotowym, regionalnym i lokalnym w celu zwiększenia liczby absolwentów uczelni wyższych, zwłaszcza kobiet, na kierunkach naukowych, inżynieryjnych i technicznych oraz w zakresie badań podstawowych poprzez wykorzystanie programu „Ludzie” w ramach siódmego programu ramowego, udzielanie stypendiów, przyznawanie nagród i stwarzanie innych zachęt, a także zachęcając kobiety – poprzez projekty doradcze oraz inne formy wsparcia – do zakładania innowacyjnych przedsiębiorstw;
15. uważa, że trzeba stworzyć infrastrukturę dla badań naukowych i rozwoju, która jest koniecznym warunkiem kształcenia oraz utrzymania naukowców i badaczy, w szczególności w regionach peryferyjnych; uważa, że wkład finansowy z siódmego programu ramowego oraz funduszy strukturalnych mający na celu poprawę infrastruktury dla badań naukowych w regionach konwergencji z dużym potencjałem naukowym byłby opłacalną inwestycją, jeżeli wynikiem działań naukowych i badawczych byłyby innowacyjne produkty i usługi;
16. biorąc pod uwagę znaczne inwestycje finansowe, poczynione przez UE, zwraca się do Komisji z prośbą o dokonanie oceny wyników uzyskanych w ramach analizy aspektów jakościowych, ilościowych i finansowych projektów i działań w taki sposób, aby w przyszłości poprawić skuteczność podobnych działań;
17. uważa, że warunkiem wstępnym potencjału innowacyjnego w UE jest darmowy lub tani dostęp do łączy szerokopasmowych, który ułatwia przedsiębiorczość oparta na wiedzy;
18. wzywa Komisję, państwa członkowskie, władze regionalne i lokalne do zagwarantowania powszechnego dostępu do pracy w oparciu o technologie teleinformatyczne, aby generalnie ułatwić naukę i pracę przez Internet;
19. przypomina o znaczeniu finansowania wysokiej jakości infrastruktury fizycznej i technologicznej, aby przyciągnąć inwestycje i ułatwić zawodową mobilność.
PROCEDURA
Tytuł
Wykorzystanie wiedzy w praktyce w ramach szeroko zakrojonej strategii innowacyjnej dla Europy
Numer procedury
2006/2274(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
ITRE
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
REGI 29.11.2006
Ściślejsza współpraca - Data ogłoszenia na posiedzeniu
-
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej Data powołania
Christa Prets 1.2.2007
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
26.2.2007
Data zatwierdzenia wskazówek
20.3.2007
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
41
3
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Stavros Arnaoutakis, Elspeth Attwooll, Tiberiu Bărbuleţiu, Jean Marie Beaupuy, Rolf Berend, Jana Bobošíková, Antonio De Blasio, Vasile Dîncu, Gerardo Galeote, Iratxe García Pérez, Ambroise Guellec, Pedro Guerreiro, Gábor Harangozó, Marian Harkin, Mieczysław Edmund Janowski, Gisela Kallenbach, Tunne Kelam, Evgeni Kirilov, Miguel Angel Martínez Martínez, Yiannakis Matsis, Miroslav Mikolášik, Jan Olbrycht, Maria Petre, Markus Pieper, Wojciech Roszkowski, Elisabeth Schroedter, Stefan Sofianski, Grażyna Staniszewska, Kyriacos Triantaphyllides, Oldřich Vlasák, Vladimír Železný
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Jan Březina, Brigitte Douay, Den Dover, Ljudmila Novak, Mirosław Mariusz Piotrowski, Zita Pleštinská, Christa Prets, Toomas Savi, Richard Seeber, László Surján, Károly Ferenc Szabó, Nikolaos Vakalis
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Věra Flasarová
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
-
11.4.2007
OPINIA Komisji Prawnej
dla Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii
w sprawie wykorzystania wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
( 2006/2274(INI) )
Sprawozdawca komisji opiniodawczej:
Jaroslav Zvěřina
WSKAZÓWKI
Komisja Prawna zwraca się do Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii, właściwej dla tej sprawy, o uwzględnienie w końcowym tekście projektu rezolucji następujących wskazówek:
- uwzględniając rezolucję z dnia 12 października 2006 r. w sprawie przyszłej polityki patentowej w Europie
Teksty przyjęte , P6_TA(2006)0416 . ,
A. mając na uwadze, że bariery utrudniające ruch towarów, usług i siły roboczej są nadal obecne na wspólnym rynku, co uniemożliwia europejskim przedsiębiorstwom osiąganie skali niezbędnej do czerpania zysków z inwestycji w badania i innowacje,
B. mając na uwadze, że innowacyjne produkty i usługi wymagają dojrzałej i wyrafinowanej bazy konsumenckiej oraz rynku gotowego na ich wchłonięcie; oraz mając na uwadze, że zaufanie konsumentów zależy od solidnego systemu ochrony konsumentów i jest przez taki system wzmacniane,
C. mając na uwadze, że stabilne, lecz elastyczne otoczenie regulacyjne w zakresie praw własności intelektualnej jest niezbędnym warunkiem wstępnym umożliwiającym tworzenie i wprowadzanie na rynek nowych produktów, usług i rozwiązań,
D. mając na uwadze, że przejrzyste ramy prawne w zakresie uznawania patentów, uzupełnione przez skuteczny system rozwiązywania sporów, są kluczowym czynnikiem pozwalającym na utrzymanie i ochronę inwestycji w nowe produkty i usługi,
1. z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji w sprawie przeglądu rynku wewnętrznego, służącego stworzeniu wstępnych warunków umożliwiających lepszą ocenę głównych słabości rynku i ustalenie planu dalszych działań, w tym środków służących udoskonaleniu ram prawnych oraz złagodzeniu obciążeń administracyjnych, które spoczywają na europejskich przedsiębiorstwach; ze szczególnym naciskiem wskazuje na negatywne skutki wywierane na wspólny rynek przez opodatkowanie w poszczególnych państwach członkowskich sprzętu elektronicznego z tytułu praw autorskich i za sprawę priorytetową uznaje odblokowanie komunikatu Komisji dotyczącego opłat za korzystanie z praw autorskich;
2. z zadowoleniem przyjmuje i popiera inicjatywę Komisji zmierzającą do przeprowadzenia całościowej analizy dorobku prawnego w dziedzinie praw autorskich z myślą o zagwarantowaniu, by ramy prawne i ich stosowanie nadążały za rozwojem nowych produktów i usług, ze szczególnym uwzględnieniem nowych usług cyfrowych wymagających specjalnego podejścia do udostępniania praw autorskich;
3. popiera inicjatywy mające na celu udoskonalenie całości europejskiej struktury zarządzania, a szczególnie powzięty przez Komisję zamiar dokonania oceny reform i polityki prowadzonej przez państwa członkowskie poprzez poruszenie kwestii systemu innowacji w jej rocznym sprawozdaniu z postępów; zwraca się do Rady o prowadzenie regularnej oceny wpływu, jaki na konkurencyjność mają krajowe działania prowadzone w ramach polityki innowacji;
4. z zadowoleniem przyjmuje wniosek Komisji dotyczący ustanowienia Europejskiego Instytutu Technologii (EIT) jako formy zintegrowanego partnerstwa świata nauki, edukacji i biznesu; podkreśla jednakże, iż konieczne jest przeprowadzenie dogłębnej analizy odnośnego projektu, w szczególności w odniesieniu do statusu prawnego EIT, jego struktury zarządzania, sposobów finansowania oraz praw własności intelektualnej;
5. wzywa Komisję do korzystania z wyników konsultacji publicznych dotyczących nowej strategii patentowej, wprowadzonej w 2006 r.;
6. z zadowoleniem przyjmuje podjętą przez Komisję inicjatywę, w myśl której w 2007 r. opracowana zostanie bardziej wszechstronna strategia w zakresie praw własności intelektualnej, mająca na celu m.in. udoskonalenie i ułatwienie przepływu nowatorskich pomysłów;
7. popiera dążenie Komisji do przygotowania nowych ram prawnych w zakresie pomocy państwa na rzecz badań naukowych, rozwoju i innowacji, równocześnie z opracowaniem szczegółowych wytycznych dotyczących planowania i oceny powszechnie stosowanych bodźców podatkowych w dziedzinie badawczo-rozwojowej;
8. wzywa Komisję do ustanowienia jednolitych definicji pojęć takich jak „standardy otwarte” oraz „sprawiedliwe, uzasadnione i niedyskryminujące udostępnianie licencji”, a także do propagowania stosowania standardów w sposób zapewniający posiadaczom praw własności intelektualnej zachowanie rozsądnego zwrotu z inwestycji przy jednoczesnym zapobieżeniu osiągania z tego tytułu zysków nadzwyczajnych;
9. wzywa Komisję do podjęcia dalszych działań mających na celu wspieranie rozpowszechniania i wykorzystania przewodnika na temat prekomercyjnych i komercyjnych przetargów i zamówień (publicznych) zorientowanych na innowacje oraz popiera dalsze inicjatywy ukierunkowane na właściwe organy udzielające zamówień;
10. ponownie wzywa Komisję do przeprowadzenia dogłębnej analizy wpływu sporów dotyczących własności intelektualnej na małe i średnie przedsiębiorstwa.
PROCEDURA
Tytuł
Wykorzystanie wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
Numer procedury
2006/2274(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa
ITRE
Komisja wyznaczona do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
JURI 29.11.2006
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
0.0.0000
Sprawozdawca(y) Data powołania
Jaroslav Zvěřina 29.1.2007
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
27.2.2007
20.3.2007
Data zatwierdzenia wskazówek
11.4.2007
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
21
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Carlo Casini, Marek Aleksander Czarnecki, Bert Doorn, Cristian Dumitrescu, Monica Frassoni, Giuseppe Gargani, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Piia-Noora Kauppi, Klaus-Heiner Lehne, Katalin Lévai, Antonio López-Istúriz White, Hans-Peter Mayer, Manuel Medina Ortega, Hartmut Nassauer, Aloyzas Sakalas, Francesco Enrico Speroni, Gary Titley, Jaroslav Zvěřina, Tadeusz Zwiefka
Zastępcy obecni podczas głosowania końcowego
Adeline Hazan, Kurt Lechner, Marie Panayotopoulos-Cassiotou, Michel Rocard, József Szájer, Jacques Toubon
Zastępcy (art. 178 ust. 2) obecni podczas głosowania końcowego
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
PROCEDURA
Tytuł
Wykorzystanie wiedzy w praktyce: szeroko zakrojona strategia innowacyjna dla UE
Numer procedury
2006/2274(INI)
Komisja przedmiotowo właściwa Data ogłoszenia wydania zgody na posiedzeniu
ITRE 29.11.2006
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii Data ogłoszenia na posiedzeniu
ECON 29.11.2006
EMPL 29.11.2006
IMCO 29.11.2006
REGI 29.11.2006
CULT 29.11.
2006
JURI 29.11.2006
Opinia niewydana Data wydania decyzji
EMPL 22.11.2006
CULT 9.10.2006
Ściślejsza współpraca Data ogłoszenia na posiedzeniu
Sprawozdawca(y) Data powołania
Adam Gierek 4.10.2006
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rozpatrzenie w komisji
28.11.2006
19.12.2006
30.1.2007
26.2.2007
12.4.2007
Data przyjęcia
12.4.2007
Wynik głosowania końcowego
za:
przeciw:
wstrzymujących się:
34
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Jan Březina, Jerzy Buzek, Pilar del Castillo Vera, Jorgo Chatzimarkakis, Giles Chichester, Silvia Ciornei, Den Dover, Adam Gierek, Norbert Glante, David Hammerstein Mintz, Rebecca Harms, Mary Honeyball, Ján Hudacký, Romana Jordan Cizelj, Romano Maria La Russa, Pia Elda Locatelli, Angelika Niebler, Reino Paasilinna, Aldo Patriciello, Francisca Pleguezuelos Aguilar, Miloslav Ransdorf, Herbert Reul, Teresa Riera Madurell, Andres Tarand, Claude Turmes, Nikolaos Vakalis, Alejo Vidal-Quadras
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Etelka Barsi-Pataky, Avril Doyle, Françoise Grossetête, Mieczysław Edmund Janowski, Vittorio Prodi
Zastępca(y) (art. 178 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Sharon Bowles, Manolis Mavrommatis
Data złożenia
26.4.2007
Uwagi (dane dostępne tylko w jednym języku)
