A7-0063/2012
22.3.2012
***II
ZALECENIE DO DRUGIEGO CZYTANIA
dotyczące stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE ustanawiającą Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
(06444/2/2012 – C7‑0072/2012 – 2009/0127(COD))
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
Sprawozdawca: Rui Tavares
PE 485.875v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
*** Procedura zgody
***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)
***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)
***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu.)
Poprawki do projektu aktu
W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej).
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie.
Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem .
Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...] .
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...............5
OŚWIADCZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...........................................................7
OPINIA KOMISJI PRAWNEJ W SPRAWIE PODSTAWY PRAWNEJ ..................................8
PROCEDURA...........................................................................................................................15
PROJEKT REZOLUCJI USTAWODAWCZEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie stanowiska Rady przyjętego w pierwszym czytaniu w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE ustanawiającą Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi”
(06444/2/2012 – C7‑0072/2012 – 2009/0127(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: drugie czytanie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu (06444/2/2012 – C7–0072/2012 ),
– uwzględniając swoje stanowisko przyjęte w pierwszym czytaniu
Dz.U. C 161 E z 31.5.2011, s. 161. dotyczące wniosku Komisji przedstawionego Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2009)0456 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 7 i art. 78 ust. 2 lit. g Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,
– uwzględniając art. 72 i 37 Regulaminu PE,
– uwzględniając zalecenie do drugiego czytania przedstawione przez Komisję Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych ( A7-0063/2012 ),
1. zatwierdza stanowisko Rady przyjęte w pierwszym czytaniu;
2. zatwierdza swoje oświadczenie załączone do niniejszej rezolucji;
3. przyjmuje do wiadomości oświadczenie Rady i deklarację Komisji załączone do niniejszej rezolucji;
4. stwierdza, że akt ustawodawczy zostaje przyjęty zgodnie ze stanowiskiem Rady;
5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do podpisania wraz z przewodniczącym Rady aktu ustawodawczego, zgodnie z art. 297 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;
6. zobowiązuje swojego sekretarza generalnego do podpisania aktu ustawodawczego, po sprawdzeniu, czy wszystkie procedury zostały prawidłowo zakończone, oraz do przygotowania jego publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w porozumieniu z sekretarzem generalnym Rady;
7. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji, a także parlamentom narodowym.
OŚWIADCZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
Parlament Europejski oświadcza, że decyzja nr .../2012/UE stanowi w jej części normatywnej konkretny wyraz zasady solidarności, która wyraża się w nowych zachętach finansowych sprzyjających przesiedleniom dokonywanym przez państwa członkowskie.
W celu zapewnienia niezwłocznego przyjęcia tej decyzji Parlament Europejski w duchu kompromisu zgodził się na brzmienie decyzji w jej obecnej formie, w związku z czym wyraźne odniesienie do art. 80 TFUE zostało ograniczone do jednego motywu decyzji.
Parlament Europejski stwierdza, że przyjęcie tej decyzji pozostaje bez uszczerbku dla szeregu dostępnych podstaw prawnych, w szczególności w odniesieniu do przyszłego zastosowania art. 80 TFUE.
OPINIA KOMISJI PRAWNEJ W SPRAWIE PODSTAWY PRAWNEJ
Juan Fernando López Aguilar
Przewodniczący
Komisja Wolności Obywatelskich, Sprawiedliwości i Spraw Wewnętrznych
BRUKSELA
Przedmiot: Opinia w sprawie podstawy prawnej wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE ustanawiającą Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008-2013 jako część programu ogólnego „Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi” i uchylającą decyzję Rady 2004/904/WE ( COM(2009)0456 – C7-0123/2009 – 2009/0127 (COD))
Szanowny Panie Przewodniczący!
W piśmie z dnia 28 lutego 2012 r. zwrócił się Pan do Komisji Prawnej, na podstawie art. 37 Regulaminu, o wydanie opinii dotyczącej słuszności usunięcia art. 80 TFUE z podstawy prawnej służącej do przyjęcia wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE ustanawiającą Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców.
Komisja Europejska przedstawiła wniosek w oparciu o art. 63 ust. 2 lit. b) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską.
Parlament przyjął swoje stanowisko podczas pierwszego czytania w dniu 18 maja 2010 r.
W swoim stanowisku z pierwszego czytania Parlament określił jako podstawę prawną art. 78 i 80 TFUE.
Obecnie Rada prowadzi z Parlamentem wstępne negocjacje w sprawie swojego stanowiska z pierwszego czytania.
W odniesieniu do podstawy prawnej w swoim mandacie Rada powołuje się wyłącznie na art. 78 ust. 2 lit. g) TFUE, a nie na art. 80 TFUE.
Kontekst wniosku
I. Wniosek
Niniejszy wniosek ma na celu zmianę decyzji ustanawiającej Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców w związku z utworzeniem wspólnego unijnego programu przesiedleń.
W uzasadnieniu i towarzyszącym mu komunikacie
Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego w sprawie ustanowienia wspólnego unijnego programu przesiedleń ( COM(2009)0447 ).
Komisja wyjaśnia, że wysiłki zmierzające do ustanowienia wspólnego unijnego programu przesiedleń stanowią odpowiedź na wniosek Rady o przedstawienie takiego programu w celu zaradzenia obecnym brakom.
Ideą, która przyświeca tym działaniom, jest zamiar poprawy unijnych działań przesiedleńczych w celu zapewnienia ochrony uchodźcom oraz osiągnięcie jak największego strategicznego wpływu przesiedleń poprzez lepsze ich ukierunkowanie na osoby, w przypadku których przesiedlenie jest najbardziej konieczne, a także potrzeba regularnego ustalania na poziomie UE wspólnych priorytetów w zakresie przesiedleń.
Dokładniej rzecz ujmując, zmieniona decyzja – w formie zasadniczo uzgodnionej przez Radę i Parlament – określa priorytety działań przesiedleńczych, w tym roczne wspólne priorytety UE w zakresie przesiedleń (wymienione w załączniku dotyczącym 2013 r., czyli ostatniego roku, którego dotyczy ta decyzja).
Zgodnie z tymi priorytetami państwa członkowskie otrzymają dodatkowe wsparcie finansowe na każdą przesiedloną osobę.
Państwa członkowskie podadzą również do informacji Komisji szacunkową liczbę osób, które przyjmą w kolejnym roku kalendarzowym zgodnie z tymi priorytetami.
II.
Proponowane podstawy prawne
1.
Podstawa prawna wniosku Komisji
Wniosek Komisji oparty jest na art. 63 ust. 2 lit. b) traktatu WE, który brzmi następująco:
Artykuł 63
Rada, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w artykule 67, przyjmuje w ciągu 5 lat od chwili wejścia w życie Traktatu z Amsterdamu:
[...]
2. środki dotyczące uchodźców i wysiedleńców w następujących obszarach:
[...]
b) środków zmierzających do zapewnienia równowagi wysiłków uzgodnionych przez Państwa Członkowskie, związanych z przyjęciem uchodźców i wysiedleńców oraz z jego następstwami.”
W uzasadnieniu Komisja wyjaśnia następująco zastosowanie tej podstawy prawnej: „Podstawę dla niniejszego wniosku stanowi art. 63 pkt. 2 lit. b) Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, który był podstawą prawną zmienianej decyzji”.
Po wejściu w życie traktatu lizbońskiego Komisja przyjęła dnia 2 grudnia 2009 r. komunikat dotyczący konsekwencji wejścia w życie tego traktatu dla trwających międzyinstytucjonalnych procedur decyzyjnych ( COM(2009)0655 ).
W załączniku IV do komunikatu Komisja ustanawia orientacyjną listę wniosków oczekujących na rozpatrzenie, które przedstawiła przed wejściem w życie traktatu lizbońskiego, wskazując jednocześnie skutki wejścia w życie traktatu lizbońskiego dla każdego z tych wniosków.
W odniesieniu do omawianego wniosku Komisja wymienia „artykuły 78 i 80” jako nową podstawę prawną na mocy TFUE.
Artykuł 78 TFUE brzmi następująco:
"1.
Unia rozwija wspólną politykę w dziedzinie azylu, ochrony uzupełniającej i tymczasowej ochrony, mającą na celu przyznanie odpowiedniego statusu każdemu obywatelowi państwa trzeciego wymagającemu międzynarodowej ochrony oraz mającą na celu zapewnienie przestrzegania zasady non–refoulement.
Polityka ta musi być zgodna z Konwencją genewską z dnia 28 lipca 1951 roku i Protokołem z dnia 31 stycznia 1967 roku dotyczącymi statusu uchodźców, jak również z innymi odpowiednimi traktatami.
2.
Do celów ustępu 1 Parlament Europejski i Rada, stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą, przyjmują środki dotyczące wspólnego europejskiego systemu azylowego obejmującego:
a) jednolity status azylu dla obywateli państw trzecich, obowiązujący w całej Unii;
b) jednolity status ochrony uzupełniającej dla obywateli państw trzecich, którzy nie uzyskawszy azylu europejskiego, wymagają międzynarodowej ochrony;
c) wspólny system tymczasowej ochrony wysiedleńców, na wypadek masowego napływu;
d) wspólne procedury przyznawania i pozbawiania jednolitego statusu azylu lub ochrony uzupełniającej;
e) kryteria i mechanizmy ustalania Państwa Członkowskiego odpowiedzialnego za rozpatrywanie wniosku o udzielenie azylu lub ochrony uzupełniającej;
f) normy dotyczące warunków przyjmowania osób ubiegających się o azyl lub o ochronę uzupełniającą;
g) partnerstwo i współpracę z państwami trzecimi w celu zarządzania przepływami osób ubiegających się o azyl lub o ochronę uzupełniającą lub tymczasową.
3.
W przypadku gdy jedno lub więcej Państw Członkowskich znajdzie się w nadzwyczajnej sytuacji charakteryzującej się nagłym napływem obywateli państw trzecich, Rada, na wniosek Komisji, może przyjąć środki tymczasowe na korzyść zainteresowanego Państwa lub Państw Członkowskich.
Rada stanowi po konsultacji z Parlamentem Europejskim.”
Art. 80 TFUE stanowi, co następuje:
„Polityki Unii, o których mowa w niniejszym rozdziale, oraz ich wprowadzanie w życie podlegają zasadzie solidarności i sprawiedliwego podziału odpowiedzialności między Państwami Członkowskimi, w tym również na płaszczyźnie finansowej.
Akty Unii przyjęte na podstawie niniejszego rozdziału zawierają, w każdym niezbędnym przypadku, odpowiednie środki w celu zastosowania tej zasady”.
W swoim stanowisku z pierwszego czytania
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 18 maja 2010 r. w celu przyjęcia decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr .../2010/UE zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE ustanawiającą Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi, P7_TA(2010)0160 .
Parlament określił jako podstawę prawną art. 78 ust. 2 i 80 TFUE.
2.
Zaproponowana zmiana podstawy prawnej
Komisja LIBE zwróciła się do Komisji Prawnej o opinię, czy usunięcie art. 80 TFUE z podstawy prawnej jest właściwe.
Podając kontekst, komisja LIBE wyjaśnia, że negocjacje z Radą „zaowocowały przyjęciem korzystnego rozwiązania, z wyjątkiem kwestii dotyczącej podstawy prawnej, w przypadku której Rada opowiadała się za przyjęciem jako podstawy art. 78 ust. 2 lit. g) zamiast uznania jako podstawę prawną dwóch artykułów, a mianowicie art. 78 i 80 TFUE.”
III.
Analiza
Z orzecznictwa Trybunału wynikają określone zasady dotyczące wyboru podstawy prawnej.
Po pierwsze, z uwagi na skutki podstawy prawnej dla właściwości i procedury wybór właściwej podstawy prawnej ma znaczenie zasadnicze
Opinia w sprawie 2/00 Carthagena Protocol, Zb.Orz. s I-9713, pkt 5; sprawa C-370/91 Komisja przeciwko Radzie, pkt 46-49; opinia 1/08 General Agreement on Trade in Services, [2009] Zb.Orz. s.
I-11129, pkt 110. .
Po drugie, zgodnie z art. 13 ust. 2 TUE każda instytucja działa w granicach uprawnień przyznanych jej na mocy Traktatu
Sprawa C-403/2005 Parlament przeciwko Komisji, [2007] Zb.Orz. s.
I-9045 pkt 59 oraz przytoczone tam orzecznictwo. .
Po trzecie, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości „ wybór podstawy prawnej aktu wspólnotowego musi opierać się na obiektywnych czynnikach, które mogą zostać poddane kontroli sądowej, do których należą w szczególności cel i treść aktu ”
Zobacz niedawną sprawę C-411/06, Komisja przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, Zb.Orz. s.
I-7585. .
W odniesieniu do złożonej podstawy prawnej, w przypadku gdy analiza wspólnotowego środka prawnego wykaże, że wyznaczono mu dwa cele lub ma dwie części składowe, a jeden z tych aspektów można zidentyfikować jako główny lub przeważający, podczas gdy drugi ma jedynie charakter pomocniczy, wówczas ten akt prawny należy wydać na pojedynczej podstawie prawnej, tj. na tej podstawie, która wymagana jest z racji głównego lub przeważającego celu lub takiej części składowej
Sprawa C-42/97 Parlament przeciwko Radzie, [1999], Zb.
Orz. s.
I-868, pkt 39-40; sprawa C-36/98 Hiszpania przeciwko Radzie, [2001], s.
I-779, pkt 59; sprawa C-211/01 Komisja przeciwko Radzie, [2003] Zb.orz., s.
I-8913 pkt 39. .
Z drugiej strony, jeżeli środek zmierza do kilku jednoczesnych celów lub zawiera kilka elementów, które są ze sobą nierozerwalnie powiązane i żaden nie jest drugorzędny lub pośredni w stosunku do pozostałych, środek musi mieć podstawę w różnych właściwych postanowieniach Traktatu
Sprawa C-165/87 Komisja przeciwko Radzie, [1988] Zb.Orz. s. 5545, pkt 11; Sprawa C-178/03, Komisja przeciwko Parlamentowi Europejskiemu i Radzie [2006], Zb.Orz .s.
I-107, pkt 43-56. .
Celem przedmiotowej decyzji jest zmiana decyzji ustanawiającej Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców w związku z utworzeniem wspólnego unijnego programu przesiedleń, będącego – jak wyjaśnia Komisja w komunikacie towarzyszącym decyzji – instrumentem
( COM(2009)0447 )(zob. przypis 1), s. 7. „ (1) zwiększenia humanitarnych skutków działań UE poprzez zapewnienie większego i lepiej ukierunkowanego wsparcia na rzecz międzynarodowej ochrony uchodźców w drodze przesiedleń, (2) zwiększenia strategicznego wykorzystania przesiedleń poprzez zapewnienie ich należytego włączenia w politykę zewnętrzną i politykę humanitarną UE, a także (3) usprawnienia działań UE w zakresie przesiedleń, aby zapewnianie korzyści odbywało się w najbardziej opłacalny sposób. ”
Podstawą aktu zmienionego, czyli decyzji nr 573/200/WE
Decyzja nr 573/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 maja 2007 r. ustanawiająca Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013 jako część programu ogólnego Solidarność i zarządzanie przepływami migracyjnymi oraz uchylająca decyzję Rady 2004/904/WE (Dz.U. L 144 z 6.6.2007, s. 1). , jest art. 63 ust. 2 lit. b) traktatu WE, o czym Komisja wspomina w swoim wniosku dotyczącym aktu zmieniającego.
W art. 2 ust. 1 tej decyzji przedstawiono główny cel Europejskiego Funduszu na rzecz Uchodźców, jakim jest „ wspieranie działań podejmowanych przez państwa członkowskie w zakresie przyjmowania uchodźców i wysiedleńców i ponoszenia związanych z tym konsekwencji, a także zachęcanie państw członkowskich do podejmowania działań w tym zakresie ”.
Uzasadnia to obranie jako podstawy prawnej art. 63 ust. 2 lit. b) traktatu WE.
Nasuwa się wówczas pytanie, jaka podstawa prawna powinna zastąpić art. 63 ust. 2 lit. b) traktatu WE po wejściu w życie traktatu lizbońskiego, a dokładniej, czy art. 78 TFUE jest wystarczającą podstawą prawną, czy też należy również uwzględnić w tej podstawie art. 80 TFUE.
W orientacyjnej liście zawartej w załączniku 4 do komunikatu Komisji ( COM(2009)0665 ) wymienione zostały zarówno art. 78, jak i 80.
Przede wszystkim należy stwierdzić, że nie cały art. 78 stanowi w tym przypadku podstawę prawną: o ile art. 78 ust. 1 stanowi, że Unia rozwija wspólną politykę w dziedzinie azylu, ochrony uzupełniającej i tymczasowej ochrony, a art. 78 ust. 2 dotyczy sytuacji nadzwyczajnych, to art. 78 ust. 2 przewiduje przyjęcie szeregu szczegółowych środków w ramach zwykłej procedury ustawodawczej.
Właściwe postanowienia są zawarte w literze g), ponieważ omawiany akt w istocie dotyczy zarządzania przepływami uchodźców oraz partnerstwa i współpracy z państwami trzecimi w tym zakresie.
Dlatego też, ponieważ to art. 78 ust. 2 lit. g) stanowi właściwą podstawę prawną przedmiotowej decyzji, dalsza analiza dotycząca art. 80 TFUE nie jest konieczna.
Komisja Prawna rozpatrzyła powyższą kwestię na swym posiedzeniu w dniu 1 marca 2012 r.
Na tym posiedzeniu postanowiono – 20 głosami za, 2 osoby wstrzymały się od głosu
W głosowaniu końcowym uczestniczyli: Klaus-Heiner Lehne (przewodniczący), Raffaele Baldassarre (wiceprzewodniczący), Evelyn Regner (wiceprzewodnicząca), Sebastian Valentin Bodu (wiceprzewodniczący), Françoise Castex (wiceprzewodnicząca), Marielle Gallo, Giuseppe Gargani; Alajos Mészáros, Rainer Wieland, Tadeusz Zwiefka, Luigi Berlinguer, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Antonio Masip Hidalgo, Bernhard Rapkay, Evelyn Regner, Alexandra Thein, Cecilia Wikström, Christian Engström, Sajjad Karim, Jiří Maštálka, Jacek Włosowicz, Kurt Lechner, Angelika Niebler, Dagmar Roth-Behrendt, Cristian Silviu Buşoi, Eva Lichtenberger. – zalecić art. 78 ust. 2 lit. g) TFUE jako właściwą podstawę prawną dla wniosku dotyczącego decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej decyzję nr 573/2007/WE ustanawiającą Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców, przy czym art. 80 TFUE nie należy brać w tym przypadku pod uwagę.
Z poważaniem
Klaus-Heiner Lehne
PROCEDURA
Tytuł
Europejski Fundusz na rzecz Uchodźców na lata 2008–2013 (zmiana decyzji nr 573/2007/WE Rady)
Odsyłacze
06444/2/2012 – C7-0072/2012 – 2009/0127(COD)
Data pierwszego czytania w Parlamencie Europejskim - Numer P
18.5.2010 T7-0160/2010
Wniosek Komisji
COM(2009)0456 - C7-0123/2009
Data ogłoszenia na posiedzeniu wpłynięcia stanowiska Rady w pierwszym czytaniu
15.3.2012
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
LIBE
15.3.2012
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Rui Tavares
20.3.2012
Poprzedni sprawozdawca(y)
Rui Tavares
Zastrzeżenia do podstawy prawnej
Data wydania opinii JURI
JURI
1.3.2012
Data przyjęcia
21.3.2012
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
44
3
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Roberta Angelilli, Edit Bauer, Arkadiusz Tomasz Bratkowski, Philip Claeys, Carlos Coelho, Rosario Crocetta, Frank Engel, Cornelia Ernst, Tanja Fajon, Kinga Göncz, Nathalie Griesbeck, Sylvie Guillaume, Anna Hedh, Salvatore Iacolino, Lívia Járóka, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Juan Fernando López Aguilar, Monica Luisa Macovei, Svetoslav Hristov Malinov, Véronique Mathieu, Anthea McIntyre, Jan Mulder, Antigoni Papadopoulou, Judith Sargentini, Csaba Sógor, Renate Sommer, Rui Tavares, Kyriacos Triantaphyllides, Wim van de Camp, Renate Weber, Josef Weidenholzer, Cecilia Wikström
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Vilija Blinkevičiūtė, Andrew Henry William Brons, Michael Cashman, Anna Maria Corazza Bildt, Ana Gomes, Nadja Hirsch, Stanimir Ilchev, Iliana Malinova Iotova, Franziska Keller, Wolfgang Kreissl-Dörfler, Mariya Nedelcheva, Hubert Pirker, Zuzana Roithová, Kārlis Šadurskis
Zastępca(y) (art. 187 ust. 2) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Luis de Grandes Pascual
Data złożenia
22.3.2012
