3.2.2010 B7-0075/2010 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę na temat oświadczenia Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie trzęsienia ziemi na Haiti
Véronique De Keyser
,
Thijs Berman
,
Linda McAvan
,
Enrique Guerrero Salom
,
Patrice Tirolien
,
Michael Cashman
,
Georgios Stavrakakis
w imieniu grupy politycznej S&D
PE432.928v01-00 B7‑0075/2010 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie trzęsienia ziemi na Haiti
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wnioski przygotowawczej konferencji ministerialnej, która odbyła się w Montrealu w dniu 25 stycznia 2010 r.,
– uwzględniając debatę Parlamentu Europejskiego z udziałem wysokiej przedstawiciel Catherine Ashton na temat trzęsienia ziemi na Haiti, która odbyła się w dniu 19 stycznia 2010 r.,
– uwzględniając konkluzje nadzwyczajnego posiedzenia Rady Spraw Zagranicznych, która odbyła się w Brukseli w dniu 18 stycznia 2010 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze trzęsienie ziemi o sile 7,3 stopni w skali Richtera, które nawiedziło wyspę Haiti 12 stycznia 2010 r., wraz z licznymi wtórnymi wstrząsami powodującymi dotkliwe skutki oraz dramatyczne zniszczenie Port-au-Prince, Jacmelu oraz innych osiedli w regionie,
B. mając na uwadze doniesienia, że zginęło do 150 000 osób, 200 000 jest rannych, a przeszło 3 miliony zostało bezpośrednio dotknięte skutkami kataklizmu,
C. mając na uwadze doniesienia Biura ONZ ds. Koordynacji Działań Humanitarnych (OCHA), że aż milion osób w całym kraju potrzebuje schronienia, a 500 000 to wewnętrzni przesiedleńcy,
D. mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami rządu haitańskiego 235 tysięcy osób opuściło Port-au-Prince, a blisko milion osób mogło opuścić miasta, by udać się na obszary wiejskie, co wywiera presję na społeczności już i tak narażone na trudności,
E. mając na uwadze, że około 1,8 miliona osób odczuwało brak żywności przed trzęsieniem ziemi, że w kraju blisko 60% społeczeństwa zamieszkuje obszary wiejskie, zaś 70% żyje za mniej niż 2 dolary dziennie,
F. mając na uwadze, że Komisja Europejska zgodziła się wyasygnować 137 mln euro na potrzeby krótkoterminowe i przynajmniej 200 mln euro na działania średnio- i długoterminowe, zaś państwa członkowskie – dodatkowe 92 mln euro,
G. mając na uwadze, że 24 kraje europejskie udzielają pomocy Haiti za pośrednictwem mechanizmu ochrony ludności UE, zaś 350 policjantów wpiera siły policyjne Misji Stabilizacyjnej Narodów Zjednoczonych na Haiti (MINUSTAH), jak również udzielana jest inżynieryjna pomoc ekspercka i w zakresie sprzętu inżynieryjnego oraz transportu morskiego,
H. mając na uwadze, że Haiti obarczone jest zadłużeniem zagranicznym w wysokości 890 mln dolarów pomimo faktu, że w lipcu 2009 r. wspólnota międzynarodowa zgodziła się umorzyć 1,2 mld dolarów długu Haiti, jaki narósł do 2004 r.,
1. wyraża szczere kondolencje, współczucie i solidarność z ludnością Haiti, z obywatelami innych państw oraz z pracownikami organizacji międzynarodowych, w tym ONZ i Komisji Europejskiej, z powodu ogromnych strat ludzkich i wielkiego zniszczenia spowodowanego trzęsieniem ziemi;
2. docenia wysiłki władz haitańskich oraz społeczeństwa obywatelskiego, jak również ONZ, organizacji pozarządowych oraz innych dwustronnych dobroczyńców w niesieniu pomocy haitańskiej ludności i składa wyrazy uznania pracy organizacji humanitarnych oraz indywidualnym działaniom osób z całego obszaru Unii;
3. podkreśla, że priorytetem UE jest udzielenie pomocy w zakresie przeszukiwań miast oraz udostępnienia oddziałów ratunkowych, w tym inżynieryjnej infrastruktury wojskowej i cywilnej, w szczególności pilnej opieki medycznej, dostarczenia wody i środków czystości, pomocy medycznej, schronienia, transportu, przywrócenia połączeń telekomunikacyjnych i żywności; wzywa wszystkie państwa członkowskie do gotowości na wyjście naprzeciw apelom ONZ o dalszą pomoc;
4. wyraża poważną troskę o dobro najbardziej narażonych grup, zwłaszcza kobiet i dzieci; apeluje do UE o dołożenie wszelkich starań i wykorzystanie wszystkich dostępnych środków, by zapewnić opiekę osieroconym, opuszczonym i oddzielonym od rodzin dzieciom, i o zapobieganie ich niewłaściwemu lub nielegalnemu wywozowi z Haiti; apeluje o wysiłek ze strony UE, by uruchomione zostały prowizoryczne szkoły i by w trybie pilnym objęto dzieci pomocą psychologów;
5. wzywa wysokiego przedstawiciela do określenia wkładu państw członkowskich w oparciu o potrzeby wyszczególnione przez Narody Zjednoczone w zakresie dodatkowego wsparcia transportowego oraz dostaw pomocy humanitarnej, mających na celu wsparcie MUNUSTAH; w tym kontekście z radością przyjmuje propozycję wysokiego przedstawiciela dotyczącą powołania komórki koordynacji (EUCO Haiti) w Brukseli, aby ułatwić czynną europejską reakcję w obszarze wojskowym i bezpieczeństwa;
6. z zadowoleniem przyjmuje wstępne zobowiązanie Komisji Europejskiej do przeznaczenia 30 milionów euro na pomoc humanitarną; wyraża jednak zaniepokojenie faktem, że datki zebrane w odpowiedzi na apel OCHA o natychmiastową pomoc w wysokości 575 mln USD wyniosły do tej pory zaledwie 47% tej kwoty; podkreśla, że finansowanie takie ma kluczowe znaczenie dla prowadzenia działań w długiej perspektywie; wzywa Komisję i wszystkie państwa członkowskie, by w pełni wywiązały się z podjętych zobowiązań;
7. wzywa wszystkie państwa członkowskie, by wywiązały się z podjętych w 2009 r. zobowiązań do umorzenia międzynarodowego zadłużenia Haiti, w tym długów zaciągniętych po 2004 r.; podkreśla, że jakakolwiek pomoc nadzwyczajna po trzęsieniu ziemi powinna być świadczona w formie pomocy finansowej, a nie pożyczek prowadzących za zadłużenia;
8. jest bardzo zaniepokojony niedostatkami żywności występującymi pomimo nadzwyczajnych wysiłków ze strony Światowego Programu Żywnościowego; w związku z tym wzywa wszystkie państwa członkowskie, które dysponują (wojskowymi lub innymi) zapasami gotowych posiłków, by udzieliły dodatkowej pomocy Światowemu Programowi Żywnościowemu;
9. z zadowoleniem przyjmuje fakt, że społeczność międzynarodowa ofiarowała jak dotąd około 40.000 namiotów; wzywa jednak państwa członkowskie, by dostarczyły ich znacznie więcej w celu natychmiastowego zapewnienia schronienia osobom pozbawionym dachu nad głową, których liczbę szacuje się na 1 milion;
10. wzywa Komisję, by udzieliła władzom Haiti i Programowi Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju natychmiastowej pomocy logistycznej przy tworzeniu obozów dla przesiedleńców wewnętrznych, ze szczególnym uwzględnieniem pomocy medycznej i urządzeń sanitarnych;
11. jest zaniepokojony pilną koniecznością zapewnienia dużej liczby pośrednich i przejściowych schronień przed nadchodzącą porą huraganów; wzywa państwa członkowskie i sektor prywatny do udzielenia pomocy w budowie takich schronień;
12. przyłącza się do apelu zastępcy sekretarza generalnego ONZ do spraw humanitarnych o udostępnienie pojazdów do przewozu paliwa; wzywa państwa członkowskie do udzielenia dodatkowej pomocy w transporcie dostaw do prowizorycznych obozów, punktów dystrybucji oraz oddalonych miast i wsi;
13. podkreśla znaczenie zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa konwojom dystrybuującym pomoc, by dostawy były rozdzielane sprawiedliwie i w spokoju, zwłaszcza wśród osób najsłabszych i najbardziej potrzebujących; dlatego też z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady o wysłaniu 350 funkcjonariuszy żandarmerii wojskowej, którzy mają pomagać w prowadzeniu operacji i być w pogotowiu na wypadek konieczności udzielenia wsparcia;
14. popiera wysiłki na rzecz odpowiedniego uwzględniania aspektów płci przy niesieniu pomocy i w czasie odbudowy, ze szczególnym uwzględnieniem wdów i 37 000 kobiet w ciąży, z których co najmniej 1 500 będzie potrzebowało szczególnej opieki;
15. popiera starania UE o pobudzanie lokalnej produkcji żywności, odbudowę zniszczonej infrastruktury i udostępnianie niezbędnych materiałów (ziaren, nawozów i narzędzi) właścicielom drobnych gospodarstw rolnych, zwłaszcza przed wiosenną porą zasiewów, która zaczyna się w marcu i zapewnia 60% krajowej produkcji żywności;
16. zwraca się do Komisji, by zrobiła wszystko, co w jej mocy, w celu wspierania programów „wynagrodzenia za pracę”, które mają duże znaczenie jako zastrzyk gotówki dla ludności, oraz by pomagała w odtworzeniu i przywróceniu funkcjonowania systemu bankowego; podkreśla, że wysiłki na rzecz odbudowy muszą być podejmowane po konsultacji z mieszkańcami Haiti i z ich udziałem;
17. z ulgą przyjmuje informacje o rozwiązaniu problemu opóźnień w połączeniach lotniczych z Haiti i ufa, że eksperci ONZ i kontrolerzy ruchu z USA, którzy koordynują działania, uznają loty z pomocą humanitarną za priorytetowe;
18. podkreśla potrzebę długoterminowych inwestycji w budynki odporne na trzęsienia ziemi i w podstawową infrastrukturę, np. wodociągi, drogi i sieć elektryczną, które przed trzęsieniem ziemi praktycznie nie istniały lub były zdecydowanie niewystarczające, co w znacznej mierze potęguje konsekwencje klęsk żywiołowych;
19. wzywa do zwołania konferencji międzynarodowej i przeprowadzenia skoordynowanej oceny potrzeb po klęsce przy udziale ONZ i Banku Światowego, by ustalić długoterminowe potrzeby w zakresie odbudowy po zakończeniu działań nadzwyczajnych;
20. wzywa UE, by współpracowała z władzami Haiti w celu wprowadzenia mechanizmu zapobiegania klęskom i zarządzania potencjałem w dłuższej perspektywie; podkreśla, że wysiłki na rzecz odbudowy muszą być podejmowane w oparciu o priorytety krajowe, a także spełniać zasady skuteczności pomocy i wspierać instytucje haitańskie, by umożliwić im skuteczne rządzenie;
21. przyłącza się do apelu przewodniczącego Rady o ustanowienie sił szybkiego reagowania UE; wzywa Komisję, by rozważyła utworzenie mechanizmu usprawnienia cywilnych i wojskowych zasobów UE do działania w nadzwyczajnych sytuacjach humanitarnych;
22. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji wysokiemu przedstawicielowi UE, przewodniczącemu Komisji Europejskiej, prezydentowi i rządowi Haiti, zastępcy sekretarza generalnego ONZ do spraw humanitarnych i pomocy w sytuacjach nadzwyczajnych oraz rządom państw członkowskich.
