4.4.2011 B7-0252/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę nad oświadczeniem wiceprzewodniczącej Komisji/wysokiej przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
złożony zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie sytuacji w Syrii, Bahrajnie i Jemenie
Charles Tannock
,
Ashley Fox
,
Ryszard Antoni Legutko
,
Michał Tomasz Kamiński
,
Tomasz Piotr Poręba
,
Ryszard Czarnecki
,
Adam Bielan
,
Konrad Szymański
w imieniu grupy politycznej ECR
PE459.789v01-00 B7‑0252/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Syrii, Bahrajnie i Jemenie
Parlament Europejski,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Syrii, Bahrajnu i Jemenu,
– uwzględniając oświadczenia wysokiej przedstawiciel UE/wiceprzewodniczącej Komisji Catherine Ashton w sprawie sytuacji w Syrii, Bahrajnie i Jemenie,
– uwzględniając sprawozdanie w sprawie stosunków Unii Europejskiej z Radą Współpracy Państw Zatoki Perskiej (INI/2010/2233),
– uwzględniając konkluzje Rady w sprawie Jemenu z dnia 21 marca 2011 r.,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
Syria
A. mając na uwadze, że dokonuje się arbitralnych aresztowań obywateli syryjskich oraz są oni wtrącani do więzienia bez procesu cywilnego ani wojskowego, a prawo nie gwarantuje im niezależnych obrońców, wolności wypowiedzi ani swobody demonstrowania,
B. mając na uwadze, że w dniu 16 marca rozpoczęły się protesty w Damaszku, po których w wielu miastach Syrii zorganizowano zgromadzenia w ramach „dnia gniewu” – zginęły w nich co najmniej cztery osoby, co z kolei spowodowało większy chaos i kolejne demonstracje,
C. mając na uwadze, że rząd syryjski wystosował wiele oświadczeń publicznych, w których zobowiązał się do poszanowania swobody wypowiedzi i uczestnictwa w życiu politycznym, lecz nie osiągnięto w tym względzie wymiernych postępów;
D. mając na uwadze, że prezydent Baszar Al-Assad nie podjął się realizacji konkretnego programu reform, które zagwarantowałyby swobody obywatelskie i niezawisłość sądów i zabraniałyby rządowi syryjskiemu naruszania praw człowieka,
E. mając na uwadze, że rząd syryjski wykorzystuje Najwyższy Sąd Bezpieczeństwa Narodowego – specjalny sąd pozostający poza powszechnym systemem sądownictwa w sprawach karnych – do sądzenia działaczy politycznych i obrońców praw człowieka,
F. mając na uwadze, że Syria ogłosiła stan wyjątkowy w 1963 r. i jak dotąd nie uchyliła ustawy o stanie wyjątkowym,
Bahrajn
G. mając na uwadze, że w dniu 14 lutego, ogłoszonym „dniem gniewu”, pokojowi demonstranci zgromadzili się w centrum Manamy, aby zaapelować o nową konstytucję,
H. mając na uwadze, że w reakcji na te pokojowe demonstracje służby bezpieczeństwa zastosowały znaczną siłę i zaatakowały protestujących gazem łzawiącym i pociskami gumowymi,
I. mając na uwadze, że oddziały saudyjskie wkroczyły do Bahrajnu z deklarowaną misją ochrony najważniejszej infrastruktury, takiej jak instalacje do wydobywania ropy naftowej,
J. mając na uwadze, że służby bezpieczeństwa rzekomo dokonały pobicia personelu medycznego ze szpitala Salmanija, który próbował nieść pomoc rannym na ulicach,
Jemen
K. mając na uwadze, że ruch zwolenników demokracji w Jemenie rósł w siłę od stycznia 2011 r., czego skutkiem były prodemokratyczne protesty na ulicach Sany,
L. mając na uwadze, że w dniu 18 marca 2011 r. snajperzy otworzyli ogień w kierunku obozu zwolenników demokracji w jemeńskiej stolicy, Sanie, powodując śmierć ponad 50 osób,
M. mając na uwadze, że w dniu 23 marca 2011 r. parlament Jemenu uchwalił ustawę o stanie wyjątkowym, która umożliwiła rozszerzenie na okres 30 dni uprawnień do aresztowania, zatrzymywania i cenzury,
N. mając na uwadze, że w dniu 1 kwietnia tysiące demonstrantów wyszły na ulice Sany, żeby zamanifestować sprzeciw wobec prezydenta Alego Abdullaha Salaha; mając na uwadze, że w tym samym dniu służby bezpieczeństwa otworzyły ogień w kierunku demonstrantów w jemeńskim mieście Taiz, zabijając co najmniej 12 osób i raniąc wiele innych,
O. mając na uwadze, że Jemen jest najuboższym krajem na Bliskim Wschodzie, z kurczącymi się rezerwami ropy naftowej, rosnącą populacją, słabym rządem centralnym, rosnącym deficytem wody i niewielkimi inwestycjami w gospodarkę kraju,
1. nalega, by rządy Syrii, Bahrajnu i Jemenu zagwarantowały ochronę demonstrantów i przestrzegały ich prawa do uczestnictwa w pokojowych demonstracjach oraz zagwarantowały wolność słowa;
2. wzywa rządy Syrii, Bahrajnu i Jemenu do natychmiastowego zaprzestania stosowania siły wobec pokojowych demonstrantów; apeluje do służb bezpieczeństwa o okazanie najwyższego umiaru podczas reakcji na protesty;
3. wzywa rządy Syrii, Bahrajnu i Jemenu do zaprzestania arbitralnych aresztowań oraz zaprzestania przetrzymywania działaczy politycznych i obrońców praw człowieka;
4. jest zdania, że rządy Syrii, Bahrajnu i Jemenu powinny bezwzględnie prowadzić szerszą demokratyzację i niezwłocznie realizować reformy demokratyczne przez wprowadzanie nowych praw, które zwiększą udział w życiu politycznym i udział w społeczeństwie obywatelskim;
5. odnotowuje decyzję prezydenta Baszara Al-Assada dotyczącą powołania komisji prawnej, która zajmie się uchyleniem praw dotyczących stanu wyjątkowego; wzywa tę komisję do doprowadzenia do zniesienia prawodawstwa dotyczącego stanu wyjątkowego ustanowionego w 1963 r.;
6. wzywa wszystkie strony zaangażowane w rozmowy na temat podziału władzy w Jemenie do okazania najwyższego umiaru i podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu opanowania tej sytuacji bez wywoływania dalszych aktów przemocy;
7. podkreśla, że ogłoszenie stanu wyjątkowego w jakimkolwiek kraju nie zwalnia rządu tego kraju z podstawowego obowiązku utrzymania rządów prawa i wypełnienia międzynarodowych zobowiązań w zakresie praw człowieka,
8. wzywa rządy Syrii, Bahrajnu i Jemenu do wszczęcia niezależnego i przejrzystego dochodzenia w sprawie działań służb bezpieczeństwa oraz do pociągnięcia do odpowiedzialności karnej wszystkich członków służb bezpieczeństwa, którzy strzelali do nieuzbrojonych demonstrantów ostrą amunicją lub wydali taki rozkaz; apeluje o wszczęcie w Bahrajnie dochodzenia w sprawie domniemanej ingerencji zagranicznej polegającej na podburzaniu demonstrantów do stosowania przemocy;
9. wzywa władze Syrii do zaprzestania rządowej cenzury lokalnych i zagranicznych publikacji oraz do zniesienia rządowej kontroli nad prasą i innymi publikacjami;
10. wzywa rząd Syrii do zlikwidowania Najwyższego Sądu Bezpieczeństwa Narodowego i utworzenia niezależnej komisji sądowej w celu dokonania rewizji spraw toczących się przed sądem;
11. potępia decyzję parlamentu Jemenu dotyczącą wprowadzenia nowego prawa o sytuacjach wyjątkowych oraz apeluje do władz o wprowadzenie zmian za pomocą reform i dialogu z demonstrantami zamiast stosowania siły;
12. wzywa władze w tych trzech krajach do publicznego wyjaśnienia wszystkich przypadków osób zabitych, rannych i zaginionych;
13. wzywa władze Bahrajnu do poszanowania neutralności opieki zdrowotnej i apeluje do tych władz o zwolnienie wszystkich pracowników służby zdrowia, którzy zostali aresztowani, oraz – jeśli potwierdzą się domniemania – o postawienie oficerów służb bezpieczeństwa odpowiedzialnych za tę sytuację przed sądem;
14. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom i parlamentom państw członkowskich, jak również rządom Jemenu, Syrii i Bahrajnu.
