A6-0470/2007
26.11.2007
*
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
(COM(2007)0484 – C6‑0283/2007 – 2007/0177(CNS))
Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Sprawozdawca:
Jan Mulder
PE 394.016v02-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
większość oddanych głosów
**I Procedura współpracy (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
**II Procedura współpracy (drugie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólne stanowisko większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
*** Procedura zgody
większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, za wyjątkiem przypadków ujętych w art. 105, 107, 161 i 300 Traktatu WE oraz w art. 7 Traktatu UE
***I Procedura współdecyzji (pierwsze czytanie)
większość oddanych głosów
***II Procedura współdecyzji (drugie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólne stanowisko wymagana większość głosów ogólnej liczby posłów do PE, by odrzucić lub wprowadzić poprawki do wspólnego stanowiska
***III Procedura współdecyzji (trzecie czytanie)
większość oddanych głosów, by zatwierdzić wspólny projekt
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej przez Komisję.)
Poprawki do tekstu legislacyjnego
W poprawkach Parlamentu zmiany zaznaczone są wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznaczenia zwykłą kursywą są wskazówką dla służb technicznych, że proponowana jest, w celu opracowania tekstu końcowego, korekta elementów tekstu legislacyjnego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub brakujących w danej wersji językowej.)
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE......................................................................................................................25
PROCEDURA...........................................................................................................................28
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 ustanawiające wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiające określone systemy wsparcia dla rolników oraz rozporządzenie (WE) nr 1698/2005 w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW)
( COM(2007)0484 – C6‑0283/2007 – 2007/0177(CNS) )
(Procedura konsultacji)
Parlament Europejski ,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Radzie ( COM(2007)0484 ),
– uwzględniając art. 37 ust. 2 pkt 3 traktatu WE, na mocy którego Rada skonsultowała się z Parlamentem ( C6‑0283/2007 ),
– uwzględniając art. 51 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi ( A6‑0470/2007 ),
1. zatwierdza po poprawkach wniosek Komisji;
2. zwraca się do Komisji o odpowiednią zmianę jej wniosku, zgodnie z art. 250 ust. 2 traktatu WE;
3. zwraca się do Rady, jeśli ta uzna za stosowne odejść od przyjętego przez Parlament tekstu, o poinformowanie go o tym fakcie;
4. zwraca się do Rady o ponowne skonsultowanie się z Parlamentem w przypadku uznania za stosowne wprowadzenia znaczących zmian do wniosku Komisji;
5. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie i Komisji.
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawki Parlamentu
Poprawka
1
PUNKT 1 A PREAMBUŁY (nowy)
(1a) W odniesieniu do uzasadniania wydatków zasada współzależności okazała się już być bardzo ważnym instrumentem zreformowanej wspólnej polityki rolnej.
Zasada współzależności nie nakłada na rolników nowych obowiązków, ani nie upoważnia ich do nowych płatności związanych z dostosowaniem się do przepisów.
Łączy ona po prostu kwestie płatności bezpośrednich dla rolników z ich ogólnie pojętą działalnością na rzecz społeczeństwa poprzez stosowanie się do przepisów prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony środowiska, bezpieczeństwa żywności oraz dobrostanu zwierząt.
Wymogi stawiane w ramach prawodawstwa wspólnotowego są ogólnie rzecz biorąc bardzo restrykcyjne w porównaniu ze standardami obowiązującymi gdziekolwiek indziej na świecie.
Poprawka
2
PUNKT 1 B PREAMBUŁY (nowy)
(1b) Biorąc pod uwagę znaczenie, jakie UE nadaje tym wysokim standardom, zreformowana wspólna polityka rolna skutecznie przeobraża pierwszy filar polityki w de facto politykę rozwoju obszarów wiejskich, jako że rolnicy wynagradzani są raczej za usługi świadczone na rzecz społeczeństwa, zamiast otrzymywania bezwarunkowych płatności związanych z produkcją.
Aby sprostać celom systemu współzależności, konieczne jest pełne jego zrozumienie oraz współpraca pomiędzy rolnikami - czego obecnie brakuje ze względu na obawy, jakie wywołuje funkcjonowanie systemu na poziomie gospodarstw rolnych.
Zasada współzależności zostałaby uznana przez rolników za mniej skomplikowaną, jeśli byliby oni lepiej informowani.
Tymczasem zrozumienie szczegółów 18 dyrektyw oraz rozporządzeń UE stanowi ogromny problem nie tylko dla rolników, ale również dla odpowiednich władz państw członkowskich.
Poprawka
3
PUNKT 1 C PREAMBUŁY (nowy)
(1c) Zasada współzależności stworzyła powiązanie pomiędzy dopłatami dla rolników a przestrzeganiem postanowień 18 różnych dyrektyw oraz rozporządzeń UE.
Ze względu na jej naturę, monitorowanie zasady współzależności stanowi złożoną kwestię.
System współzależności wymaga tego, by przeprowadzający kontrole posiadali pełną orientację w dziedzinie rolnictwa oraz byli zaznajomieni z różnymi jego sektorami.
Kluczową kwestią jest odpowiednie przeszkolenie osób kontrolujących działalność rolników.
Ponadto inspektorzy powinni mieć swobodę decydowania o tym, czy brać pod uwagę nietypowe dla danego sezonu lub pojawiające się niespodziewanie czynniki, które skutkują niepełnym dostosowaniem się do przepisów, w przypadkach, gdy winy za to nie ponosi rolnik.
Poprawka
4
PUNKT 1 D PREAMBUŁY (nowy)
(1d) System współzależności i/lub wspólna polityka rolna będą prawdopodobnie wymagały w przyszłości dalszych dostosowań, jako że obecnie poziom płatności nie zawsze wydaje się zrównoważony w stosunku do starań, jakich rolnicy dokładają w celu dostosowania się do przepisów, ponieważ płatności w dalszym ciągu zależą w dużej mierze od uprzednich wydatków.
W szczególności przepisy z zakresu dobrostanu zwierząt w sposób oczywisty najbardziej obciążają hodowców zwierząt, czego nie odzwierciedla poziom płatności, jakie otrzymują.
Jeżeli jednak importowane produkty odpowiadałyby takim samym standardom związanym z dobrostanem zwierząt, nie istniałaby potrzeba udzielania rolnikom rekompensaty za przestrzeganie przepisów prawa wspólnotowego w tym zakresie.
Komisja winna zatem działać na rzecz uznania kwestii takich, jak kryteria importowe w trakcie negocjacji prowadzonych z WTO.
Poprawka
5
PUNKT 1 E PREAMBUŁY (nowy)
(1e) Należy prowadzić nieustanne działania zmierzające do uproszczenia, usprawnienia oraz harmonizacji systemu współzależności.
Komisja winna zatem sporządzać co dwa lata sprawozdanie dotyczące stosowania zasady współzależności.
Poprawka
6
PUNKT 1 F PREAMBUŁY (nowy)
(1f) Zmniejszone obciążenia administracyjne, zharmonizowane kontrole, połączone kontrole, w tym w instytucjach europejskich, a także terminowe płatności zwiększyłyby ogólne wsparcie rolników dla systemu współzależności i tym samym podniosłyby skuteczność omawianej polityki.
Uzasadnienie
Należy dołożyć starań w celu osiągnięcia równowagi pomiędzy koniecznymi kontrolami, aby zagwarantować jakość oraz przestrzeganie wymogów produkcyjnych producentów.
Należą do nich na przykład koordynacja oraz łączenie kontroli w obrębie instytucji europejskich, w szczególności w związku z zaobserwowanym ostatnio wzrostem liczby nieskoordynowanych kontroli w tych instytucjach (Komisja, Trybunał Obrachunkowy, etc.).
Poprawka
7
PUNKT 1 G PREAMBUŁY (nowy)
(1g) W związku z chęcią promowania zasady współzależności kluczowe jest uprzedzanie o kontroli.
Niezbędne jest to również dla wsparcia rolników, z których wielu prowadzi działalność rolniczą w niepełnym wymiarze godzin, tak, aby mogli przygotować się do inspekcji.
System nie obejmuje w rzeczywistości niezapowiedzianych kontroli, jako że przyczyniają się one do powstawania wśród rolników nieproporcjonalnych, a jednak uzasadnionych obaw dotyczących systemu współzależności jako całości.
W przypadkach, gdy podejrzewane jest „umyślne i poważne oszustwo” stosowane powinny być inne środki zapobiegawcze, w tym prawo krajowe państw członkowskich.
Jeśli dochodzi do niezapowiedzianych kontroli, to winny być one przeprowadzane na podstawie solidnych informacji uzyskanych przez odpowiednie władze, dotyczących istnienia poważnego problemu w danym gospodarstwie rolnym.
Jednocześnie bez uszczerbku winna pozostać skuteczność kontroli na miejscu.
Poprawka
8
PUNKT 1 H PREAMBUŁY (nowy)
(1h) Celem zmniejszenia obciążeń nakładanych na rolników państwa członkowskie oraz instytucje europejskie powinny być zachęcane zarówno do przeprowadzania minimalnej liczby kontroli na miejscu, jak i do utrzymywania minimalnej liczby agencji płatniczych, bez uszczerbku dla postanowień rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. określającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 1 .
Państwa członkowskie winny zatem być uprawnione do przeprowadzenia minimalnej ilości kontroli na poziomie agencji płatniczych.
Ponadto państwa członkowskie oraz instytucje europejskie powinny być zachęcane do podejmowania dodatkowych środków w celu zmniejszenia liczby osób przeprowadzających kontrole, do zapewniania odpowiedniego ich przeszkolenia oraz do ograniczenia czasu, w jakim mogą być przeprowadzane kontrole na miejscu w danym gospodarstwie rolnym maksymalnie do jednego dnia.
Komisja powinna udzielać wsparcia państwom członkowskim tak, aby mogły sprostać wymaganiom dotyczącym zintegrowanego wyboru próbek.
Wybór próbek do kontroli na miejscu powinien następować niezależnie od określonych minimalnych ilości przeprowadzanych kontroli, zgodnie z określonymi przepisami w ramach systemu współzależności.
-------------------------------------------
1 Dz.U. L 141 z 30.4.2004, str. 18.
Rozporządzenie ostatnio zmienione rozporządzeniem (WE) Nr 972/2007 (Dz.U. L 216 z 21.8.2007, str. 3).
Uzasadnienie
Należy dołożyć starań w celu osiągnięcia równowagi pomiędzy koniecznymi kontrolami, aby zagwarantować jakość oraz przestrzeganie wymogów produkcyjnych producentów.
Mając to na uwadze, nie tylko państwa członkowskie, ale i instytucje europejskie powinny przeprowadzać jedynie takie kontrole, które są rzeczywiście konieczne.
Poprawka
9
PUNKT 1 I PREAMBUŁY (nowy)
(1i) Kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w rozporządzeniu (WE) nr 796/2004 przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla zasady współzależności.
Niezbędne jest, aby uczynić je komplementarnymi w ramach istniejącego zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w celu zlikwidowania powtórnych inspekcji oraz umożliwienia przeprowadzania wszystkich kontroli podczas jednej inspekcji.
Poprawka
10
PUNKT 1 J PREAMBUŁY (nowy)
(1j) Państwa członkowskie winny zagwarantować, aby na rolników nie były nakładane podwójne kary (obniżenie bądź odstąpienie od płatności oraz kara pieniężna za nieprzestrzeganie odpowiednich przepisów prawa krajowego) za ten sam przypadek niezastosowania się do obowiązujących przepisów.
Poprawka
11
PUNKT 1 K PREAMBUŁY (nowy)
(1k) Zmniejszenia płatności stosowane w przypadku niezastosowania się do norm, zobowiązań oraz wymogów związanych z zasadą współzależności różnią się w zależności od tego, czy niezastosowanie się do przepisów uznano za działanie umyślne, czy też wynikające z zaniedbania.
Podobnie, zmniejszenia takie winny być proporcjonalne do znaczenia dziedziny, w której nastąpiło niezastosowanie się do przepisów w działalności danego gospodarstwa rolnego, szczególnie, jeśli zajmuje się ono uprawami współrzędnymi i hodowlą.
Poprawka
12
PUNKT 2 PREAMBUŁY
(2) Artykuł 44 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 nakłada na rolników obowiązek utrzymania działek odpowiadających kwalifikującemu się hektarowi w swojej dyspozycji przez co najmniej 10 miesięcy.
Z doświadczenia wynika, że z wymogiem tym wiąże się ryzyko nałożenia znacznych ograniczeń na funkcjonowanie rynku obrotu ziemią.
Nakłada on również znaczne obciążenie administracyjne na rolników i służby administracji.
Skrócenie wymienionego okresu nie miałoby negatywnego wpływu na zarządzanie wymogami w zakresie zasady współzależności.
Z drugiej strony niezbędne jest także ustalenie daty, kiedy działki powinny znajdować się w dyspozycji rolnika, tak aby uniknąć podwójnych roszczeń w odniesieniu do tego samego gruntu.
Dlatego należy ustalić, że rolnicy są zobowiązani do utrzymywania działek w swojej dyspozycji w dniu 15 czerwca roku złożenia wniosku o pomoc.
Te same zasady należy przyjąć wobec państw członkowskich stosujących system jednolitej płatności obszarowej.
Należy również ustanowić zasady dotyczące odpowiedzialności za przestrzeganie zasady współzależności w przypadku, gdy ziemia została przekazana.
(2) Artykuł 44 ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 nakłada na rolników obowiązek utrzymania działek odpowiadających kwalifikującemu się hektarowi w swojej dyspozycji przez co najmniej 10 miesięcy.
Z doświadczenia wynika, że z wymogiem tym wiąże się ryzyko nałożenia znacznych ograniczeń na funkcjonowanie rynku obrotu ziemią.
Nakłada on również znaczne obciążenie administracyjne na rolników i służby administracji.
Skrócenie wymienionego okresu nie miałoby negatywnego wpływu na zarządzanie wymogami w zakresie zasady współzależności.
Z drugiej strony niezbędne jest także ustalenie daty, kiedy działki powinny znajdować się w dyspozycji rolnika, tak aby uniknąć podwójnych roszczeń w odniesieniu do tego samego gruntu.
Dlatego należy ustalić, że rolnicy są zobowiązani do utrzymywania działek w swojej dyspozycji w ostatecznym terminie składania wniosków obowiązującym w państwie członkowskim, którego dotyczy sprawa, w roku złożenia wniosku o pomoc.
Te same zasady należy przyjąć wobec państw członkowskich stosujących system jednolitej płatności obszarowej.
Należy również ustanowić zasady dotyczące odpowiedzialności za przestrzeganie zasady współzależności w przypadku, gdy ziemia została przekazana.
Uzasadnienie
Ostateczny termin składania wniosków obowiązujący w państwie członkowskim, którego dotyczy sprawa stanowi lepsze określenie daty.
W innym przypadku rolnicy z państw członkowskich, gdzie ostateczny termin składania wniosków wypada przed dniem 15 czerwca nie mieliby możliwości złożenia prawidłowego wniosku, jeżeli działka zostałaby sprzedana w okresie pomiędzy ostatecznym terminem składania wniosków w danym państwie członkowskim a dniem 15 czerwca.
Poprawka
13
PUNKT 7 A PREAMBUŁY (nowy)
(7a) W pojedynczym wniosku rolnik deklaruje powierzchnię wykorzystywaną do celów rolnych, wykorzystywany system bądź systemy i swoje prawa do płatności, a także poświadcza, że zapoznał się z warunkami przyznawania odnośnej pomocy.
Warunki te powinny odpowiadać kryteriom kwalifikującym do otrzymywania pomocy, jak również kryteriom w zakresie zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin, dobrostanu zwierząt oraz poszanowania wymogów ochrony środowiska, od których uzależnione jest wypłacanie środków w ramach wspomnianej pomocy.
Poprzez takie poświadczenie rolnik podejmuje się sprostania różnym wymienionym powyżej warunkom oraz przestrzegania umów.
Poprawka
14
ARTYKUŁ 1 PUNKT -1 (nowy)
Artykuł 4 ustęp 2 akapit 1 a (nowy) (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
(- 1) W art. 4 ust. 2 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W przypadku dyrektyw, Komisja czuwa nad przeniesieniem w sposób zharmonizowany na grunt krajowy każdego państwa członkowskiego wymogów podstawowych dotyczących zarządzania w dziedzinach, o których mowa w ust. 1.”
Poprawka
15
ARTYKUŁ 1 PUNKT 1 LITERA (A)
Artykuł 6 ustęp 1 (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
(a) Ustęp 1 otrzymuje brzmienie:
"1.
W przypadku niezastosowania się do wymogów podstawowych w zakresie zarządzania lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska w przeciągu danego roku kalendarzowego (zwanego dalej „danym rokiem kalendarzowym”), zmniejsza się lub anuluje, zgodnie z przepisami szczegółowymi ustanowionymi na mocy art. 7, całkowitą kwotę płatności bezpośrednich, które mają zostać przyznane rolnikowi, który złożył wniosek w danym roku kalendarzowym, w którym doszło do wystąpienia niezgodności, po zastosowaniu art. 10 i 11.
Z zastrzeżeniem ust. 2 odpowiedzialność spoczywa na rolniku, który złożył wniosek o pomoc, o ile nie wykaże on, że przedmiotowa niezgodność nie jest skutkiem działania bądź zaniechania, które mogłyby być bezpośrednio przypisane:
(a) jemu samemu lub
(b) w przypadku, gdy grunty rolne przekazane zostały w trakcie danego roku kalendarzowego,
- przejmującemu, jeśli przekazanie nastąpiło między datą, o której mowa w art. 44 ust. 3 a dniem 1 stycznia kolejnego roku kalendarzowego lub
- przekazującemu, w przypadku, gdy przekazanie nastąpiło między dniem 1 stycznia danego roku kalendarzowego a datą, o której mowa w art. 44 ust. 3.”
skreślony
Uzasadnienie
Preferowana jest obecna treść art. 6 ust. 1.
Rolnik będący właścicielem danej działki powinien odpowiadać za przestrzeganie wymogów podstawowych w zakresie zarządzania oraz zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska, ale jedynie w okresie, w którym jest on właścicielem tej działki.
Również w przypadku, gdy nieprawidłowości zostaną wykryte na działce należącej do rolnika niebędącego tą samą osobą, która złożyła wniosek o pomoc związaną z określoną działką, zmniejszone mogą zostać wyłącznie płatności bezpośrednie dla nowego właściciela.
Zapobiegnie to wszczynaniu zbędnych postępowań sądowych oraz uprości wykonywanie przepisów przez agencje kontrolne.
Ponadto wniosek Komisji przenosi ciężar okazywania dowodów na rolników.
Niezmieniona powinna pozostać obecna sytuacja, w której agencja kontrolna musi udowodnić, że dany przypadek nieprawidłowości wynika z działania bądź zaniechania mogącego zostać bezpośrednio przypisanym rolnikowi, którego dotyczy sprawa.
Poprawka
16
ARTYKUŁ 1 PUNKT 1 LITERA (B)
Artykuł 6 ustęp 3 akapit pierwszy (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
3.
Niezależnie od przepisów ust. 1 i zgodnie z warunkami ustanowionymi w szczegółowych zasadach, o których mowa w art. 7 ust. 1, państwa członkowskie mogą postanowić o niestosowaniu zmniejszenia wynoszącego 50 EUR lub mniej na pojedynczego rolnika w danym roku kalendarzowym.
3.
Niezależnie od przepisów ust. 1 i zgodnie z warunkami ustanowionymi w szczegółowych zasadach, o których mowa w art. 7 ust. 1, państwa członkowskie mogą postanowić o niestosowaniu zmniejszenia wynoszącego 250 EUR na dany środek lub mniej na pojedynczego rolnika , na dany program i w danym roku kalendarzowym.
Uzasadnienie
Jako że płatności bezpośrednie pełnią rolę uzupełniania wynagrodzenia, a zasady są liczne, wielowymiarowe i skomplikowane, minimalny próg wynoszący 50 EUR jest zbyt niski.
Powinien on wynosić przynajmniej 250 EUR.
Od wnioskujących oczekuje się zaakceptowania różnych mniejszych limitów oraz ograniczeń, tak że nie byłoby odpowiednie zastosowanie tutaj innych standardów.
Minimalne progi pomogłyby również w znacznym stopniu administracji w ograniczeniu biurokracji.
Powiązanie z programem znacznie zmniejsza nakłady pracy administracyjnej.
Poprawka
17
ARTYKUŁ 1 PUNKT 1, LITERA (B)
Artykuł 6 ustęp 3 akapit drugi (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
Każda stwierdzona niezgodność powinna jednak być poddana ścisłej kontroli właściwych organów.
Rolnik powinien zostać poinformowany o wszelkich ustaleniach, środkach kontroli oraz działaniach naprawczych, jakie powinien powziąć.
Każda stwierdzona niezgodność powinna jednak być poddana ścisłej kontroli z oceną ryzyka właściwych organów.
Rolnik powinien zostać poinformowany o wszelkich ustaleniach, środkach kontroli oraz działaniach naprawczych, jakie powinien powziąć.
Niniejszy akapit nie ma zastosowania, gdy rolnik podjął natychmiastowe działania naprawcze prowadzące do usunięcia stwierdzonej nieprawidłowości.
Uzasadnienie
Każda stwierdzona niezgodność powinna jednak być poddana ścisłej kontroli z analizą ryzyka i nie powinna zobowiązywać agencji kontrolnych do przeprowadzenia ponownej kontroli, jako że oznaczałoby to niedopuszczalny wzrost kosztów kontroli dla państw członkowskich.
Ostatnia linijka wstępnej propozycji sprawozdawcy została pominięta, jako że nie ma podstaw prawnych dla jej zachowania.
Poprawka
18
ARTYKUŁ 1 PUNKT 2
Artykuł 7 ustęp 2 akapit trzeci (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
Każda stwierdzona niezgodność powinna jednak być poddana ścisłej kontroli właściwych organów.
Rolnik powinien zostać poinformowany o wszelkich ustaleniach, środkach kontroli oraz działaniach naprawczych, jakie powinien powziąć.
Niniejszy akapit nie ma zastosowania, gdy rolnik podjął natychmiastowe działania naprawcze prowadzące do usunięcia stwierdzonej nieprawidłowości.”
skreślony
Uzasadnienie
Agencje kontrolne nie powinny być zobowiązane do przeprowadzenia ponownej kontroli w przypadku wykrycia niewielkiej niezgodności, jako że wciąż oznaczałoby to duże obciążenie dla agencji kontrolnych państw członkowskich.
Poprawka
19
ARTYKUŁ 1 PUNKT 2 A (nowy)
Artykuł 7 ustęp 4 akapit 1 a (nowy) (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
(2a) W art. 7 ust. 4 dodaje się akapit w brzmieniu:
„W każdym przypadku, w nowych państwach członkowskich, przy obliczaniu wspomnianego w art. 6 ust. 1 procentu, o jaki zmniejszane są płatności, pod uwagę brany jest odpowiedni procent harmonogramu przyrostów obowiązujących w danym roku zgodnie z art. 143a”.
Poprawka
20
ARTYKUŁ 1 PUNKT 2 B (nowy)
Artykuł 7 ustęp 4 b (nowy) (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
( 2b ) W art. 7 dodaje się następujący akapit:
„4b.
Jeżeli, zgodnie z art. 25 w następstwie zaistniałych nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli na miejscu zastosowane zostanie obniżenie bądź zaprzestanie płatności, to w tym samym przypadku niezgodności nie może już zostać nałożona żadna kara pieniężna na mocy odpowiednich przepisów prawa krajowego.
Jeżeli w danym przypadku wystąpienia nieprawidłowości nałożona została kara na mocy prawa krajowego, to nie może już nastąpić zmniejszenie bądź zaprzestanie płatności.”
Poprawka
21
ARTYKUŁ 1 PUNKT 2 C (nowy)
Artykuł 8 (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
( 2c ) Art..
8 uzyskuje brzmienie:
„Artykuł 8
Przegląd
Najpóźniej do dnia 31 grudnia 2007 r. i od tego momentu co dwa lata, Komisja przedstawi sprawozdanie dotyczące stosowania zasady współzależności, w razie konieczności razem z odpowiednimi wnioskami, szczególnie mającymi na celu:
– zmianę listy wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III,
– uproszczenie, deregulację i usprawnienie przepisów wynikających z listy wymogów podstawowych w zakresie zarządzania przy szczególnym uwzględnieniu przepisów prawa dotyczącego azotanów,
– uproszczenie, usprawnienie oraz zharmonizowanie systemów kontroli na miejscu, przy uwzględnieniu możliwości, jakie niesie ze sobą rozwijanie wskaźników oraz systemu kontroli wykorzystującego metodę „wąskiego gardła”(ang. bottleneck), kontroli przeprowadzanych obecnie przy zastosowaniu prywatnych systemów certyfikacji, kontroli przeprowadzane obecnie na mocy prawa krajowego przy jednoczesnym wprowadzaniu wymogów podstawowych w zakresie zarządzania oraz technologii informacji i komunikacji.
Sprawozdania będą także zawierać ocenę całkowitych kosztów kontroli przeprowadzonych przy zastosowaniu zasady współzależności w roku poprzedzającym rok publikacji sprawozdania.”
Uzasadnienie
Należy dokładać ciągłych starań zmierzających do uproszczenia, zharmonizowania i usprawnienia systemu współzależności, biorąc pod uwagę możliwości, jakie niesie ze sobą system kontroli wykorzystujących wskaźniki oraz metodę „wąskiego gardła”(ang. bottleneck), kontrole przeprowadzane obecnie przy zastosowaniu prywatnych systemów certyfikacji, kontrole przeprowadzane obecnie na mocy prawa krajowego wykorzystujące podstawowe wymagania w zakresie zarządzania oraz technologie informacji i komunikacji.
Komisja winna zatem sporządzać sprawozdanie co dwa lata w celu monitorowania poczynionych postępów oraz planowania zmian, które powinny jeszcze zostać wprowadzone.
Na krytyczną rewizję zasługiwać będzie w szczególności dyrektywa dotycząca azotanów.
Wreszcie, sprawozdanie powinno zawierać ocenę kosztów kontrolowania systemu współzależności.
Poprawka
22
ARTYKUŁ 1 PUNKT 2 D (nowy)
Artykuł 18 ustęp 1 litera e) (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
(2d) W art. 18 ust. 1 lit. e) otrzymuje brzmienie:
„(e) zintegrowany system kontroli, w którego skład wchodzi weryfikacja warunków kwalifikujących oraz wymogów odnoszących się do zasady współzależności,”
Poprawka
23
ARTYKUŁ 1 PUNKT 2 E (nowy)
Artykuł 25 (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
(2e) Artykuł 25 otrzymuje następujące brzmienie:
„Artykuł 25
Kontrole systemu współzależności
1.
Państwa członkowskie przeprowadzają kontrole na miejscu w celu zweryfikowania, czy rolnik wywiązuje się z obowiązków, o których mowa w rozdziale 1.
Kontrole te trwają nie dłużej niż jeden dzień w danym gospodarstwie rolnym.
2.
Państwa członkowskie mogą wykorzystywać już istniejące systemy zarządzania i kontroli w celu sprawdzania zgodności z podstawowymi wymogami z zakresu zarządzania oraz warunkami dotyczącymi dobrej kultury rolnej i ochrony środowiska, o których mowa w rozdziale 1.
Państwa członkowskie podejmują jednak starania zmierzające do ograniczania liczby agencji kontrolnych oraz osób przeprowadzających kontrole na miejscu w danym gospodarstwie rolnym.
Wspomniane systemy, a w szczególności system identyfikacji oraz rejestracji zwierząt utworzony na mocy dyrektywy 92/102/EWG, rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, rozporządzenia (WE) nr 1760/2000 oraz rozporządzenia (WE) nr 21/2004, muszą być kompatybilne, w rozumieniu art. 26 tego rozporządzenia, z systemem zintegrowanym.
3.
Państwa członkowskie podejmują starania zmierzające do planowania kontroli w taki sposób, aby w gospodarstwach, które mogą zostać poddane najlepszej kontroli w określonym czasie w roku z powodów sezonowych, inspekcje były przeprowadzane rzeczywiście w takim okresie.
Jeżeli jednak agencja kontrolna nie mogłaby skontrolować przestrzegania konkretnego wymogu podstawowego w zakresie zarządzania lub jego części, lub zasad dobrej kultury rolnej zgodnej z ochroną środowiska w trakcie przeprowadzania kontroli na miejscu na skutek działania czynników o charakterze sezonowym, uznaje się, że wspomniane wymogi oraz zasady są przestrzegane.”
Uzasadnienie
We wstępnym wniosku sprawozdawcy dodany zostaje pkt 3.
Jeżeli państwa członkowskie byłyby zobowiązane do przeprowadzania powtórnych kontroli, w przypadkach, gdy przestrzeganie pewnych wymogów i zasad nie mogło zostać skontrolowane w związku z czynnikami o charakterze sezonowym, doprowadziłoby to do niedopuszczalnego wzrostu kosztów kontroli ponoszonych przez państwa członkowskie.
Poprawka
24
ARTYKUŁ 1 PUNKT 3
Artykuł 44 ustęp 3 (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
Za wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, działki takie powinny pozostawać w dyspozycji rolnika w dniu 15 czerwca roku, w którym składany jest wniosek o pomoc.
Za wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, działki takie powinny pozostawać w dyspozycji rolnika w dniu będącym ostatecznym terminem składania wniosków obowiązującym w danym państwie członkowskim w roku, w którym składany jest wniosek o pomoc.
Uzasadnienie
Ostateczny termin składania wniosków obowiązujący w państwie członkowskim, którego dotyczy sprawa stanowi lepsze określenie daty.
W innym przypadku rolnicy z państw członkowskich, gdzie ostateczny termin składania wniosków wypada przed dniem 15 czerwca, nie mieliby możliwości złożenia prawidłowego wniosku, jeżeli działka zostałaby sprzedana w okresie pomiędzy ostatecznym terminem składania wniosków w danym państwie członkowskim a dniem 15 czerwca.
Poprawka
25
ARTYKUŁ 1 PUNKT 5, POINT (A)
Artykuł 143 b ustęp 5 akapit pierwszy nowe zdanie (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
Za wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, działki takie powinny pozostawać w dyspozycji rolnika w dniu 15 czerwca roku, w którym składany jest wniosek o pomoc.
Za wyjątkiem przypadku działania siły wyższej lub okoliczności nadzwyczajnych, działki takie powinny pozostawać w dyspozycji rolnika w dniu będącym ostatecznym terminem składania wniosków obowiązującym w danym państwie członkowskim w roku, w którym składany jest wniosek o pomoc.
Uzasadnienie
Ostateczny termin składania wniosków obowiązujący w państwie członkowskim, którego dotyczy sprawa stanowi lepsze określenie daty.
W innym przypadku rolnicy z państw członkowskich, gdzie ostateczny termin składania wniosków wypada przed dniem 15 czerwca, nie mieliby możliwości złożenia prawidłowego wniosku, jeżeli działka zostałaby sprzedana w okresie pomiędzy ostatecznym terminem składania wniosków w danym państwie członkowskim a dniem 15 czerwca.
Poprawka
26
ARTYKUŁ 1 PUNKT 5 LITERA (B)
Artykuł 143 ustęp 6 akapit 3 (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
W okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i 9 jest nieobowiązkowe w nowych państwach członkowskich w zakresie, w jakim odnoszą się one do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania.
Od dnia 1 stycznia 2009 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III, zgodnie z poniższym harmonogramem:
W okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i 9 jest nieobowiązkowe w nowych państwach członkowskich w zakresie, w jakim odnoszą się one do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania.
Od dnia 1 stycznia 2009 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III, zgodnie z poniższym harmonogramem:
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r. ;
W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i art. 9 jest nieobowiązkowe do dnia 31 grudnia 2011 r. w zakresie, w jakim odnoszą się one do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania.
Od dnia 1 stycznia 2012 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III, zgodnie z poniższym harmonogramem:
W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i art. 9 jest nieobowiązkowe do dnia 31 grudnia 2011 r. w zakresie, w jakim odnoszą się one do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania.
Od dnia 1 stycznia 2012 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III, zgodnie z poniższym harmonogramem:
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
Nowe państwa członkowskie mogą przyjąć tę opcję również w przypadku, gdy zdecydują się one zakończyć stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej przed upływem terminu stosowania przewidzianego w ust. 9.
Nowe państwa członkowskie mogą przyjąć tę opcję również w przypadku, gdy zdecydują się one zakończyć stosowanie systemu jednolitej płatności obszarowej przed upływem terminu stosowania przewidzianego w ust. 9.
Poprawka
27
ARTYKUŁ 1 PUNKT 5 LITERA (C)
Artykuł 143 b ustęp 9 zdanie pierwsze (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
Dla każdego z nowych państw członkowskich system jednolitej płatności obszarowej jest dostępny w okresie stosowania do końca 2010 r.
Dla każdego z nowych państw członkowskich system jednolitej płatności obszarowej jest dostępny w okresie stosowania do końca 2013 r.
Uzasadnienie
Pod względem ekonomicznym, w przypadku większości nowych państw członkowskich, niemożliwe jest uzasadnienie przejścia od obecnie funkcjonującego systemu płatności bezpośrednich w formie systemu jednolitych płatności obszarowych (SAPS) do modelu jednolitych płatności (SPS) w roku 2010 zamiast w roku 2013.
W celu wprowadzenia systemu SPS w roku 2010, nowe państwa członkowskie już teraz musiałyby rozpocząć prace przygotowawcze - wydając duże sumy pieniędzy - na system, który mógłby funkcjonować przez zaledwie 2-3 lata.
Spowoduje to dodatkowe i zbędne obciążenie finansowe dla państw członkowskich, które nie otrzymają 100% płatności bezpośrednich wcześniej, niż w roku 2013.
Poprawka
28
ARTYKUŁ 1 PUNKT 5 A (nowy)
Artykuł 145 litera m) (rozporządzenie (WE) nr 1782/2003)
(5a) W art. 145 litera m) otrzymuje następujące brzmienie:
„(m) przepisy dotyczące kontroli administracyjnych oraz kontroli na miejscu jak również kontroli przeprowadzanych metodą teledetekcji.
W przypadku kontroli przeprowadzanych zgodnie z tytułem II rozdziału 1, ustanowione zasady zapewnią udzielanie w sposób regularny i z wystarczającym wyprzedzeniem informacji o planowanych kontrolach na miejscu, o ile nie będzie to miało negatywnego wpływu na rzeczywisty cel kontroli.
Zasady te powinny również zachęcić państwa członkowskie do wprowadzenia systemu sprawnie funkcjonujących i spójnych kontroli.”
Uzasadnienie
Panuje zgoda co do tego, że, o ile to możliwe, kontrole przeprowadzane na miejscu są konieczne.
Nie należy bowiem oczekiwać, że współczesny rolnik dysponuje czasem, który mógłby poświęcić na szeroko zakrojone oraz długotrwałe kontrole przeprowadzane bez uprzedzenia.
Ogłaszane kontrole powinny ograniczać się do tych aspektów, w przypadku których informacje o planowanej kontroli nie pozwolą rolnikom na manipulowanie wynikami.
Poprawka
29
ARTYKUŁ 2
Artykuł 51 ustęp 3 akapit 2 (rozporządzenie (WE) nr 1698/2005)
Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się do dnia 31 grudnia 2008 r.
Od dnia 1 stycznia 2009 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zgodnie z poniższym harmonogramem:
Odstępstwo przewidziane w akapicie pierwszym stosuje się do dnia 31 grudnia 2008 r.
Od dnia 1 stycznia 2009 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zgodnie z poniższym harmonogramem:
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2009 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2010 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2011 r.
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r.
W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest nieobowiązkowe do dnia 31 grudnia 2011 r. w zakresie, w jakim odnoszą się one do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania.
Od dnia 1 stycznia 2012 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zgodnie z poniższym harmonogramem:
W odniesieniu do Bułgarii i Rumunii stosowanie art. 3, 4, 6, 7 i 9 rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 jest nieobowiązkowe do dnia 31 grudnia 2011 r. w zakresie, w jakim odnoszą się one do podstawowych wymogów w zakresie zarządzania.
Od dnia 1 stycznia 2012 r. rolnik otrzymujący dopłaty w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej ma obowiązek przestrzegać wymogów podstawowych w zakresie zarządzania wymienionych w załączniku III do rozporządzenia (WE) nr 1782/2003, zgodnie z poniższym harmonogramem:
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
A stosuje się od dnia 1 stycznia 2012 r.;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2013 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
B stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r. ;
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2014 r.
(a) wymogi wymienione w pkt.
C stosuje się od dnia 1 stycznia 2016 r.
UZASADNIENIE
Wstęp:
Wprowadzenie zasady współzależności było kluczowym elementem reformy wspólnej polityki rolnej przeprowadzonej w 2003 r.
Zasada współzależności była koniecznym warunkiem udzielania wsparcia publicznego rolnikom.
Opracowano ją jednocześnie ze zmienianiem pierwszego filara w kierunku polityki rozwoju obszarów wiejskich, jako że rolnikom płaci się za działalność prowadzoną na rzecz ogółu społeczeństwa.
Rolnicy wynagradzani są za stosowanie się do przepisów prawa wspólnotowego w dziedzinie ochrony środowiska, bezpieczeństwa żywności, zdrowia publicznego, zdrowia zwierząt i roślin oraz dobrostanu zwierząt, które są ogólnie rzecz biorąc bardzo restrykcyjne w porównaniu ze standardami obowiązującymi w innych rejonach świata.
Chociaż zasada współzależności jest mocno popierana, to jednak od początku poddawana była krytyce z powodu związanych z jej stosowaniem obciążeń administracyjnych dla rolników oraz administracji państw członkowskich.
Ponadto utworzenie jednego organu kontrolnego odpowiedzialnego za wszystkie kontrole jest niezwykle trudne, ponieważ jest w nie zaangażowanych wiele różnych sektorów i specjalistów.
Przepisy wykonawcze Komisji nie przewidują wcześniejszego informowania o planowanej kontroli, co, wziąwszy pod uwagę rozmiary oraz długość trwania przeprowadzanych kontroli, jak również obecną sytuację gospodarstw rolnych, stanowi ogromne obciążenie dla rolników.
Około 68% przypadków nieprawidłowości uznano za niewielkie i doprowadziły one do nałożenia sankcji wynoszących 1% płatności bezpośrednich.
71% przypadków nieprawidłowości dotyczyło oznakowania oraz rejestracji bydła (były to głównie przypadki zgubienia jednego kolczyka, bądź takie, gdzie bydło było rejestrowane w centralnym systemie, ale nie w rejestrach przechowywanych w gospodarstwie, a zatem nie uniemożliwiały one identyfikacji).
Przepisy wykonawcze nie przewidywały procedur, które miałyby zastosowanie w przypadku mniej poważnych niezgodności, a system nie przewidział możliwości odstąpienia od sankcji w tych przypadkach.
A zatem system sankcji często uznawany był przez rolników za nieproporcjonalny do przewinienia, jak również dyskryminujący niektóre typy gospodarstw, a w szczególności te zajmujące się hodowlą zwierząt.
Zasada współzależności wprowadzana jest w dość odmienny sposób w poszczególnych państwach członkowskich, a system doradztwa skierowanego do rolników często nie funkcjonuje w sposób pozwalający zmniejszyć ciążące na nich obciążenia.
Komisja przedstawiła „Sprawozdanie w sprawie stosowania systemu współzależności” (COM (2007) 147 końcowy), w którym podsumowano zarzuty wobec tego systemu.
Proponowana zmiana rozporządzenia (WE) 1782/2003 stanowi część wysiłków Komisji zmierzających do wprowadzenia w życie wniosków zawartych w jej sprawozdaniu.
Zmiany do przepisów wykonawczych Komisji stanowią obecnie przedmiot dyskusji w Radzie.
Wnioski sprawozdawcy
Sprawozdawca popiera system współzależności, jako że uważa go za istotny instrument służący uzasadnieniu udzielania wsparcia publicznego rolnikom.
Oczywiste jest jednak, że tak skomplikowany system, jak system współzależności nie może funkcjonować bez wsparcia samych rolników, których on dotyczy.
Dlatego też system współzależności jako taki, a także przepisy wchodzące w zakres systemu współzależności, powinny być stale upraszczane, deregulowane i ulepszane.
Liczby przedstawione w sprawozdaniu przez Komisję wyraźnie pokazują, że większość gospodarstw, w których przeprowadzono kontrolę, przestrzega ustalonych standardów, a zdecydowana większość przypadków nieprawidłowości dotyczy mniej ważkich lub nieistotnych, jeśli nie zbytecznych, wymagań prawnych.
Wobec tego sprawozdawca w pełni popiera wszelkie działania zmierzające do uproszczenia systemu współzależności, o ile nie zaszkodzi to osiąganiu pożądanych rezultatów.
Wniosek Komisji stanowi wyraźny postęp.
Celem części proponowanych zmian jest podkreślenie, że upraszczanie, deregulowanie, usprawnianie oraz harmonizowanie przepisów jest nieprzerwanym procesem.
Zaproponowałem w związku z tym, aby Komisja regularnie sporządzała sprawozdania, koncentrując się również na kosztach ponoszonych w związku z funkcjonowaniem systemu kontroli, celem umożliwienia należytego przeprowadzania w przyszłości analizy zysków.
Jeżeli, jak przewiduje Komisja, wszystkie przypadki mniej poważnych niezgodności prowadziłyby do wzmożonych kontroli, nie byłoby to proporcjonalne, ani nie pomogłoby państwom członkowskim w poradzeniu sobie z pracami administracyjnymi.
Zaproponowane zostały zatem niewielkie zmiany do wniosku Komisji.
Niektóre standardy, w szczególności dotyczące programu Natura 2000, nie są dostosowane do systemu przeprowadzania regularnych kontroli na miejscu.
Należy zatem rozważyć zastąpienie systematycznych kontroli sprawnie działającym systemem kontroli przekrojowych (w odniesieniu do programu Natura 2000, prawie wszystkie przypadki nieprawidłowości zostały wykryte dzięki kontrolom przekrojowym).
Nowym państwom członkowskim usiłującym stworzyć taką administrację gospodarstw, która sprostałaby wszystkim wymogom obszernego prawodawstwa unijnego w zakresie gospodarstw rolnych, ale nieotrzymującym jeszcze pełnego wsparcia publicznego, powinien zostać przyznany okres stopniowego wprowadzania przepisów, nieco dłuższy od tego proponowanego przez Komisję i zgodnego ze stopniowym wprowadzaniem płatności bezpośrednich.
Wnioski
Sprawozdanie nie odwołuje się do wszystkich aspektów zasady współzależności, jako że wiele zagadnień poruszonych zostało jedynie w przepisach wykonawczych Komisji i niektóre aspekty wyraźnie muszą być dalej omawiane.
Obowiązek regularnego sporządzania sprawozdań zagwarantuje, że kwestia systemu współzależności pozostanie w obszarze działań unijnych.
Oczywiste jest również, że wszystkie zaangażowane strony − nie tylko Komisja, ale przede wszystkim państwa członkowskie − muszą dołożyć starań, aby wprowadzić system, który sprosta potrzebom społeczeństwa, ale będzie możliwie najmniej skomplikowany.
Rozszerzenie obecnie funkcjonującego zespołu norm − co poruszane było w związku ze zbliżającą się kontrolą stanu wspólnej polityki rolnej − mogłoby mieć ujemny wpływ na system jako całość, biorąc pod uwagę, że wciąż jesteśmy na wstępnym etapie jego wprowadzania.
Ponadto w świetle coraz mniejszego wsparcia dla rolników należy bacznie przyjrzeć się kosztom administracyjnym oraz kosztom dostosowywania się do przepisów związanych z płatnościami bezpośrednimi.
PROCEDURA
Tytul
Systemy wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej (zmiana rozporządzenia (WE) nr 1782/2003 oraz wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (zmiana rozporządzenia (WE) nr 1698/2005)
Odsyłacze
COM(2007)0484 - C6-0283/2007 - 2007/0177(CNS)
Data konsultacji z PE
13.9.2007
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
AGRI
24.9.2007
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
Data ogłoszenia na posiedzeniu
BUDG
24.9.2007
Opinia niewydana
Data decyzji
BUDG
24.10.2007
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Jan Mulder
12.9.2007
Rozpatrzenie w komisji
11.9.2007
8.10.2007
21.11.2007
Data przyjęcia
21.11.2007
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
25
1
2
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Vincenzo Aita, Peter Baco, Bernadette Bourzai, Niels Busk, Luis Manuel Capoulas Santos, Giuseppe Castiglione, Albert Deß, Duarte Freitas, Ioannis Gklavakis, Lutz Goepel, Bogdan Golik, Friedrich-Wilhelm Graefe zu Baringdorf, Elisabeth Jeggle, Heinz Kindermann, Diamanto Manolakou, Mairead McGuinness, Rosa Miguélez Ramos, Neil Parish, María Isabel Salinas García, Agnes Schierhuber, Czesław Adam Siekierski, Petya Stavreva, Donato Tommaso Veraldi
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Pilar Ayuso, Katerina Batzeli, Esther De Lange, Jan Mulder, James Nicholson, Zdzisław Zbigniew Podkański
Data złożenia
26.11.2007
