Tydzień: 24 - 27 września 2007 /Strasburg/
2007-10-01 - 13:00
Liberalizacja pasażerskiego transportu kolejowego Parlament Europejski zatwierdził pakiet trzech projektów legislacyjnych przewidujących liberalizację pasażerskiego transportu kolejowego, określających prawa i obowiązki pasażerów oraz niezbędne kwalifikacje personelu.
W kierunku wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energii Parlament przyjął sprawozdanie przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych Jacka Saryusz-Wolskiego (EPP-ED, PL), w którym posłowie podkreślają, że wspólna polityka w dziedzinie energii będzie uzupełnieniem wysiłków podejmowanych na szczeblu krajowym oraz przedstawiają konkretne propozycje, które umożliwią jej stopniowe wypracowanie .
Rezolucja w sprawie niebezpiecznych zabawek Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie bezpieczeństwa produktów, w szczególności zabawek.
W 2006 roku aż 48% niebezpiecznych produktów importowanych do UE pochodziło z Chin.
Z powodu braku skutecznej kontroli rynku istnieje obawa nieuczciwości producentów i importerów, dlatego Parlament wezwał Komisję do podjęcia działań, które zapewnią, że importowane produkty spełniają europejskie standardy i nie narażają zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów .
Rynek cukru: Parlament domaga się większych rekompensat dla plantatorów Posłowie domagają się zmian w dotychczasowej reformie europejskiego rynku cukru, aby nie dopuścić do arbitralnych cięć krajowych kwot produkcyjnych.
Parlament Europejski przyjął dwa sprawozdania, w których posłowie odnoszą się do planów przyspieszenia restrukturyzacji sektora cukrowego i proponują dodatkowe rekompensaty dla regionów i producentów .
PE popiera propozycję utworzenia Europejskiego Instytutu Technologicznego Parlament Europejski poparł propozycję dotyczącą ustanowienia Europejskiego Instytutu Technologii.
Posłowie proponują, aby jego powołanie poprzedziła faza pilotażowa z ograniczoną liczbą uczestniczących w projekcie wspólnot wiedzy i innowacji, co pozwoli odpowiednio ocenić funkcjonowanie przedsięwzięcia.
Posłowie wezwali też Radę do podjęcia negocjacji z Parlamentem w sprawie finansowania projektu.
Równouprawnienie kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej 2007.
Parlament przyjął roczne sprawozdanie w sprawie równości kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej.
Jako najważniejsze, podkreśla ono konieczność pogodzenia życia zawodowego i życia osobistego kobiet.
W tym roku zgodnie przyjęto propozycje mające na celu wyjście na przeciw przestarzałym już procesom podejmowania decyzji i wzorom zachowania na rynku pracy.
PE wzywa przyszły polski rząd do poparcia Europejskiego Dnia przeciw Karze Śmierci
Parlament Europejski przyjął rezolucję, w której wezwał prezydencję UE i państwa członkowskie do przedłożenia na forum ONZ rezolucji w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci.
PE wyraża nadzieję, że zostanie ona przyjęta do końca tego roku.
Parlament wyraża pełne poparcie dla ustanowienia Europejskiego Dnia przeciwko Karze Śmierci i wzywa przyszły polski rząd do poparcia tej inicjatywy.
---
Podsumowanie sesji plenarnej w formacie mp3 - posłuchaj 20070823BRI09775
PL
1
A
/eplive/public/multimediaav_page/11040-20071001MAV11039-AUDIO/default_pl.htm
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
Imigracja
PE: Legalna imigracja korzystna dla europejskiej gospodarki
2007-10-01 - 13:00
Parlament Europejski przyjął dwa sprawozdania poświęcone polityce w dziedzinie legalnej migracji oraz działaniom podejmowanym w celu przeciwdziałania napływom nielegalnych imigrantów.
Posłowie uważają, że sposobem walki z imigracją nielegalną jest otworzenie kanałów legalnej imigracji.
Pozwolenie pobytowe, tzw. błękitna karta mogłaby ułatwić przyciągnięcie do UE wysoko wykwalifikowanej siły roboczej z krajów trzecich.
W sprawozdaniu posłanki Lilli GRUBER (PSE, IT) posłowie argumentują, że otworzenie kanałów legalnej imigracji mogłoby przyczynić się do zahamowania napływu nielegalnych imigrantów i handlu ludźmi, czemu sprzyja zbyt restrykcyjny charakter obecnych możliwości legalnego przyjazdu do Unii Europejskiej.
Posłowie z zadowoleniem odnotowują, że projekt traktatu reformującego rozszerza głosowanie większością kwalifikowaną i uprawnienia do współdecyzji na współpracę policyjną i sądową w sprawach karnych.
Rozszerzeniu ulegną także kompetencje w zakresie polityki Unii w sprawie azylu i imigracji.
Parlament popiera wprowadzenie ułatwień wjazdu na teren UE dla legalnych imigrantów zarobkowych, choć państwa członkowskie powinny zachować prawo do określania liczby osób migrujących zarobkowo, które mogą przyjąć na swoim terytorium.
UE potrzebuje imigrantów zarobkowych ze względu na starzejące się społeczeństwo i zmiany demograficzne, dlatego posłowie popierają wszelkie środki mające na celu zwiększenie atrakcyjności Unii Europejskiej dla pracowników najbardziej wykwalifikowanych.
Oprócz ułatwień dla osób migrujących zarobkowo potrzebna jest także lepsza ochrona pracowników sezonowych i osób odbywających praktyki zawodowe.
Z tego względu PE popiera koncepcję łącznego wniosku o zezwolenie na pobyt i pracę.
Posłowie opowiadają się także za ułatwieniami w uzyskiwaniu długoterminowych wiz umożliwiających wielokrotne przekraczanie granicy, jak również za utworzeniem unijnego zezwolenia na pracę (tzw. błękitnej karty), na wzór amerykańskiej zielonej karty.
Nie należy zaniedbywać starań o jak najlepszą integrację imigrantów.
Legalnej imigracji powinna towarzyszyć skuteczna polityka na rzecz integracji, która jest procesem dwukierunkowym dotyczącym zarówno imigrantów z państw trzecich, jak i europejskiego społeczeństwa.
Należy zwrócić szczególną uwagę na sytuację nieletnich, którzy mogą znaleźć się w niekorzystnej sytuacji z uwagi na przemieszczanie się rodziców.
W celu skutecznej integracji imigrantów UE powinna wprowadzić ułatwienia dotyczące łączenia rodzin, uznawania dyplomów i innych kwalifikacji oraz przenoszenia praw emerytalnych i socjalnych z tytułu wykonywanej pracy.
Sprawozdanie podkreśla szczególną odpowiedzialność środków przekazu w upowszechnianiu właściwego wizerunku imigracji oraz przeciwdziałaniu stereotypom.
PE przestrzega przed wykorzystywaniem debaty poświęconej imigracji do celów demagogicznych i populistycznych, także przez polityków.
Nieprawdą jest utrzymywanie, iż imigracja nie podlega kontroli, gdyż wiele krajów wprowadziło różne systemy legalnej imigracji, a jej kontrola uległa znacznemu zaostrzeniu.
Drugie sprawozdanie autorstwa Javiera MORENO SÁNCHEZ (PSE, ES), poświęcone jest imigracji nielegalnej.
Główne tezy tego sprawozdania pokrywają się z wnioskami przedstawionymi w sprawozdaniu Lilli Gruber.
Sposobem ograniczenia nielegalnej imigracji powinno być kontrolowane otwarcie kanałów imigracji legalnej, a także wzmocnienie uprawnień Parlamentu Europejskiego poprzez rozszerzenie procedury współdecydowania.
Posłowie przypominają, że nie należy utożsamiać imigrantów o nieuregulowanym statusie z przestępcami.
Obowiązkiem polityków jest wdrożenie spójnej i skutecznej polityki zwalczania nielegalnej imigracji, z zachowaniem środków ochronnych i praw podstawowych jednostki.
Trzeba jednocześnie przypominać obywatelom o wkładzie nielegalnej imigracji w rozwój gospodarczy i wzrost demograficzny w Europie.
Należy poprawić stan tymczasowych ośrodków przyjęć imigrantów o nieuregulowanym statusie.
Posłowie wizytujący ośrodki zatrzymań dla migrantów i osób ubiegających się o azyl byli niejednokrotnie wstrząśnięci panującymi tam "nieludzkimi warunkami".
PE stanowczo sprzeciwia się pomysłowi utworzenia ośrodków przyjęć lub zatrzymań poza granicami Unii i na obszarach, z których pochodzi imigracja.
Konieczne jest podjęcie szczególnych środków ostrożności w odniesieniu do kobiet i dzieci, osób niepełnosprawnych i chorych, które wymagają odpowiednich środków ochrony i pomocy w powrocie do kraju pochodzenia.
Sprawozdanie zachęca do opracowania europejskiej polityki powrotu imigrantów.
Komisja Wolności Obywatelskich przyjęła w ubiegłym tygodniu sprawozdanie w sprawie projektu dyrektywy dotyczącej powrotu nielegalnych imigrantów.
Posłowie mają nadzieję, że dyrektywa zostanie przyjęta jeszcze podczas portugalskiego przewodnictwa w UE.
Posłowie krytykują państwa członkowskie, które nie dotrzymały zobowiązań w zakresie przekazywania środków logistycznych i zasobów ludzkich mających wspierać operacje prowadzone przez FRONTEX.
Misja FRONTEX-u i zespołów szybkiej interwencji na granicach morskich UE powinna obejmować również akcje ratownicze migrantów i osób ubiegających się o azyl, którzy znaleźli się trudnej sytuacji lub których życie jest zagrożone.
Posłowie odnotowują propozycję wysuniętą przez Maltę dotyczącą porozumienia między państwami członkowskimi UE, zgodnie z którym nielegalni imigranci uratowani na morzu byliby rozdzielani proporcjonalnie między państwa członkowskie UE.
Propozycję tę wysunięto po tragedii, która rozegrała się w maju br. na międzynarodowych wodach Morza Śródziemnego.
Grupa afrykańskich uchodźców uczepiona sieci rybackich na otwartym morzu zmarła z wycieńczenia, gdyż służby żadnego z okolicznych krajów nie pospieszyły im z pomocą.
W styczniu 2006 na terenie UE zarejestrowanych było 18,5 miliona legalnych rezydentów pochodzących z państw trzecich, co stanowi 3,8% populacji Unii Europejskiej (493 mln).
Imigracja pozostaje kluczowym czynnikiem wzrostu demograficznego w UE.
Dodatni wskaźnik migracji netto notuje większość państw członkowskich UE.
W latach 1990. dodatni wskaźnik migracji netto w UE wynosił od 0,5-1 mln rocznie, a od 2002 roku waha się granicach 1,5 do 2 mln rocznie.
Debata w sprawie migracji i integracji Głosowanie nad sprawozdaniami poprzedziła debata poświęcona polityce w zakresie migracji ludności.
Wystąpienia Rady i Komisji Przemawiając w imieniu prezydencji, portugalski minister do spraw europejskich Manuel Lobo Antunes podkreślił, że Rada adaptuje globalne podejście do problemu imigracji wypracowane w grudniu 2006 roku do zmieniających się okoliczności, uwzględniając tegoroczne wydarzenia, które miały miejsce na południowej, morskiej granicy Wspólnoty.
Podkreślił również znaczenie agencji ochrony granic zewnętrznych Frontex (z siedzibą w Warszawie) i wskazał na działania podejmowane na skutek sugestii władz Malty, która szczególnie dotkliwie odczuła wzmożoną presję migracyjną.
Frontex wypracował od października ubiegłego roku procedury pozwalające na skuteczniejszą ochronę granic zewnętrznych.
Powołano wspólną sieć patrolowania wybrzeży oraz podejmowano rozmaite operacje na wodach Morza Śródziemnego i na Atlantyku.
Frontex wdraża obecnie regulacje dotyczące tymczasowej pomocy udzielanej krajom, które najmocniej odczuwają presję migracyjną.
Sekretariat Rady analizuje projekt dyrektywy, która pozwoli skuteczniej ograniczyć nielegalne zatrudnianie imigrantów.
Jednocześnie Rada rozważa wprowadzenie jednolitego pozwolenia pobytowego dla legalnych imigrantów i pozwoleń na pracę, co powinno ułatwić napływ wysokokwalifikowanej siły roboczej do UE.
Komisarz odpowiedzialny za obszar wolności, sprawiedliwości i bezpieczeństwa Franco Frattini powiedział, że globalne podejście do problemu imigracji jest właściwe, gdyż globalnym problemem jest jej główna przyczyna - ubóstwo.
Frattini podkreślił, że UE potrzebuje legalnych imigrantów nie tylko ze względu na ujemny przyrost naturalny, ale po to, aby uczynić europejską gospodarkę bardziej konkurencyjną.
Odnosząc się do propozycji praktycznych przygotowanych przez KE, komisarz Frattini wspomniał o Błękitnej Karcie, która pomoże przyciągnąć wykwalifikowanych pracowników do Europy, ale nie dokonując "drenażu mózgów" z biedniejszych krajów.
KE przygotowała projekt legislacyjny przewidujący jedno pozwolenie na pobyt i pracę oraz przewiduje kolejne wnioski legislacyjne ułatwiające przemieszczanie pracowników sezonowych.
Wystąpienia sprawozdawców Lilli GRUBER (PSE, IT) przekonywała, że Unia Europejska stoi przed koniecznością rozwiązań strukturalnych problemu imigracji, gdyż kroki indywidualne państw członkowskich nie wystarczą.
Podkreśliła, że drogą do ograniczenia nielegalnej imigracji jest kontrolowana imigracja legalna.
W kontekście imigracji zasadniczą rolę odgrywa także problem integracji imigrantów w społeczeństwach kraju przyjmującego.
"Legalni imigranci i obywatele powinni mieć te same prawa i obowiązki na rynku pracy" - przekonywała Gruber dodając, że należy umożliwić przenoszenie uprawnień socjalnych i ułatwiać łączenie rodzin imigrantów.
Ustanowienie "Błękitnej Karty" może okazać się magnesem przyciągającym wykwalifikowaną silę roboczą do UE.
Javier MORENO SÁNCHEZ (PSE, ES) zwrócił uwagę, że imigracja sprzyja zachowaniu różnorodności kulturowej, ale powinna to być imigracja legalna, gdyż "Europa nie potrzebuje niewolników".
Dlatego należy wypracować spójną i skuteczną politykę, która powstrzyma napływ nielegalnych imigrantów.
Należy zapewnić szczelność granic zapewniając agencji Frontex niezbędne instrumenty logistyczne i środki finansowe.
UE powinna opracować politykę o readmisji, a stosowna dyrektywa o powrocie imigrantów do krajów pochodzenia powinna zostać przyjęta za prezydencji portugalskiej.
Powinna też obowiązywać zasada zero tolerancji dla nielegalnego zatrudnienia.
"Jeśli nie będzie możliwości nielegalnego zatrudniania w UE, to zmniejszy się napływ nielegalnych imigrantów" - stwierdził poseł Moreno Sanchez.
Należy także powiązać imigrację z rozwojem, tak aby legalna imigracja stawała się czynnikiem wzrostu gospodarczego.
Wystąpienia w imieniu grup politycznych Joseph DAUL (EPP-ED, FR) powiedział, że potrzebna jest realistyczna polityka i odpowiednie ramy prawne uwzględniające różne statusy imigrantów.
"Potrzebne są też zdecydowane działania wobec imigracji nielegalnej, trzeba walczyć z mafią, która handluje ludźmi" - mówił.
Przypomniał, że w Europie przebywa od 15 do 20 milionów imigrantów.
"Nie chcemy zamykać bram Europy" - stwierdził Daul - "UE musi nadal być azylem dla prześladowanych".
Dodał jednak, że UE powinna zagwarantować tym, którzy przybyli legalnie możliwość integracji, a wobec nielegalnych uchodźców wypracować stosowną politykę w zakresie readmisji.
Claudio FAVA (PSE, IT) także wskazywał, że skuteczną metodą zarządzania nielegalną imigracją jest otwarcie kanałów imigracji legalnej, która zapewni właściwe prawa i obowiązki migrantom zarobkowym.
Należy również uruchomić zasadę solidarności wszystkich państw członkowskich wobec problemu imigracji.
UE powinna współpracować z krajami pochodzenia, aby tworzyć odpowiednie warunki życia i zarobkowania, które powstrzymają potencjalnych imigrantów przed ucieczką do Europy.
Graham WATSON (ALDE, GB) przekonywał, że otwarcie UE na imigrantów "jest zarówno w naszym interesie, jak i w interesie tych, co szturmują bramy Europy".
W najbliższych dwóch dekadach rynek pracy UE odczuje brak rąk do pracy, podczas gdy wykształceni pracownicy "zniechęceni naszymi barierami wyjeżdżają do Australii i Stanów Zjednoczonych".
Poseł Watson zauważył, że polityka UE, np. w zakresie rybołówstwa, przyczynia się do narastania problemu nielegalnej migracji i apelował o zmianę polityki handlowej UE i większego otwarcia europejskiej gospodarki na produkty z krajów rozwijających się.
Wskazując na przykład USA przekonywał, że "dobrze zarządzana imigracja może wzbogacić Europę i dodać jej wigoru".
Cristiana MUSCARDINI (UEN, IT) apelowała o stworzenie wspólnej polityki w obszarze imigracji, zarówno legalnej jak i nielegalnej.
Frontex nie dysponuje odpowiednią ilością środków finansowych, które zagwarantowałyby skuteczną kontrolę granic zewnętrznych.
"Potrzebujemy zharmonizowanych ustaw i działań, aby uniemożliwić działalność przemytnikom ludzi" - stwierdziła posłanka Muscardini.
Jean LAMBERT (Verts/ALE, GB) stwierdził, że imigracja może być "motorem napędzającym europejską gospodarkę".
Apelował do państw członkowskich o lepszą integrację imigrantów.
Przekonywał do zamiany polityki handlowej, tak aby UE nie przyczyniała się do "niszczenia gospodarek w różnych częściach świata".
Giusto CATANIA (GUE/NGL, IT) zwrócił uwagę, że w celu rozwiązania problemu imigracji rządy uciekają się do działań represyjnych, oraz że "mówi się o wprowadzeniu kwot dla imigrantów".
Zarazem, jak zauważył włoski deputowany, UE boryka się ze skutkami kryzysu demograficznego.
Roger KNAPMAN (IND/DEM, GB) porównywał politykę imigracyjna UE i Szwajcarii, gdzie nie ma żadnej centralnej agencji, a limity przyjęć imigrantów ustalają władze poszczególnych kantonów.
"Imigranci są tam dobrze zintegrowani, bo tam imigracja odpowiada potrzebom lokalnym" - stwierdził.
Alessandro BATTILOCCHIO (NI, IT) powiedział, że promowanie legalnej imigracji przysłuży się nie tylko zmniejszeniu imigracji nielegalnej, ale także walce o prawa człowieka.
Imigranci powinni posiadać swoje prawa i integrować się ze społeczeństwem.
Opowiedział się za karaniem tych, którzy wykorzystują imigrantów.
Wystąpienia polskich deputowanych Genowefa GRABOWSKA (PSE): Migracja to nie tylko problem południa Europy.
Dotyczy on całej Unii, także Polski, mojego kraju, który leży w północno-wschodniej części kontynentu.
Wschodnia granica Polski jest najdłuższą granicą lądową w Unii i to my odpowiadamy za jej szczelność.
W Warszawie działa także FRONTEX, od którego tak wiele oczekujemy.
Powierzyliśmy FRONTEXOWI zadania i obowiązki, więc powinniśmy również zapewnić mu środki i narzędzia, aby mógł działać i dobrze ochraniać nasze granice.
W ostatnich latach Polskę opuściło niemal 3 miliony moich rodaków, którzy, korzystając z zasad wspólnego rynku, wyjechali do państw Unii Europejskiej.
Ale mamy też tysiące przybyszów z Dalekiego Wschodu: Koreańczyków, Wietnamczyków, nie wspominając o Ukraińcach i Białorusinach.
Potrzebujemy ich, to oni budują Polskę.
Dlatego z zadowoleniem przyjmuję sprawozdania Lilli Gruber i Sáncheza, zwłaszcza sprawozdanie o polityce imigracyjnej, albowiem jego założenia cywilizują imigrację poprzez tworzenie kanałów legalnej imigracji.
Oba te sprawozdania świetnie się uzupełniają.
Jeśli do tego dodamy dyrektywę o sankcjach karnych za zatrudnienie nielegalnych imigrantów, nad którą obecnie pracuje komisja LIBE, to otrzymamy dobre podstawy prawne pod unijną politykę imigracyjną.
Jestem zadowolona, że Parlament odgrywa tu tak dużą rolę.
I ostatnia uwaga: proszę nie patrzeć na imigrację jako na kłopot.
Potraktujmy imigrację jako szansę dla starzejącej się Europy!
Wykorzystajmy zapał i energię ludzi, którzy do nas legalnie przyjeżdżają, włączmy ich w budowę nowych państw i naszej wspólnej Europy!
Barbara KUDRYCKA (PPE-DE): Warto zwrócić uwagę na rozkład akcentów w sprawozdaniu o nielegalnej migracji.
Sprawozdanie to koncentruje się przede wszystkim na Basenie Morza Śródziemnego.
Po drugie, pokłada zbyt dużo nadziei we wspólnotowych instrumentach działania.
Wszyscy wiemy, że odpowiedzialność za kontrolę granic spoczywa na państwach członkowskich.
A w tej kwestii, mimo odwoływania się do zasady solidarności, czy też istnienia FRONTEXU, nadal jednak wiele zależy od gotowości konkretnych służb państwa członkowskiego.
Dlatego zrównoważone podejście do polityki emigracyjnej jest tak ważne.
Sytuacja na wschodnio-południowej granicy lądowej również wymaga uwagi, środków finansowych i wspólnych działań, nawet jeśli ten kierunek na razie cieszy się mniejszym zainteresowaniem nielegalnych emigrantów.
Z kolei rozszerzenie strefy Schengen może nasilić problemy związane z emigracją.
Dlatego tak ważna jest polityka Unii w sprawie legalnej emigracji.
Aby jednak zarządzać legalną emigracją zarobkową, najpierw musimy uporać się z wykorzystaniem potencjału i mobilności siły roboczej wewnątrz Unii.
Istnienie okresów przejściowych na otwarcie rynków pracy dla obywateli nowych państw członkowskich, czy też selektywne uchylanie tych okresów poprzez otwarcie tylko dla wysoko wykwalifikowanych pracowników poważnie zaburza wszelkie pomysły na wspólnotową politykę emigracyjną wobec obywateli państw trzecich.
Z kolei ważny jest także aspekt kulturowo-geograficzny legalnej emigracji.
Jest naturalne, że państwa członkowskie ze względu na swoje położenie geograficzne, bliskość kulturową i językową preferują wybrane kraje trzecie, z którymi chcą prowadzić politykę migracyjną.
Chodzi o te kraje, z którymi poprzez bliskość, rozpoznawalność, chociażby języka, łatwiej jest się ich obywatelom integrować z kulturą i wartościami europejskimi.
Dlatego tego typu legalna emigracja ma podwójną wartość dodaną.
Sprawozdawca Lilli GRUBER PSE IT Sprawozdawca Javier MORENO SÁNCHEZ PSE ES P6_TA-PROV(2007)0414 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 września 2007 r. w sprawie planu polityki w dziedzinie legalnej migracji P6_TA-PROV(2007)0415 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 września 2007 r. w sprawie priorytetów politycznych w ramach walki z nielegalną imigracją obywateli państw trzecich
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0414 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0415 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-COVER-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
Transport
Transport kolejowy: pasażerowie zdobywają nowe prawa
2007-10-01 - 13:00
Pasażerowie podróżujący na trasach międzynarodowych zyskają nowe prawa do rekompensat za opóźnienia pociągów.
Parlament Europejski zatwierdził trzy projekty legislacyjne, wchodzące w skład tzw. trzeciego pakietu kolejowego, przewidujące liberalizację pasażerskiego transportu kolejowego oraz określające prawa i obowiązki pasażerów, a także niezbędne kwalifikacje personelu pociągów.
Prawa pasażerów Posłowie poparli projekt rozporządzenia, które ustanawia przepisy dotyczące m.in. wymogów informacyjnych wobec pasażerów, odpowiedzialności przedsiębiorstw kolejowych w razie wypadków, odpowiedzialności za opóźnienia i odwołania połączeń oraz pomocy osobom niepełnosprawnym.
Co bardzo ważne, po wejściu rozporządzenia w życie pod koniec 2009 r. także pasażerowie korzystający z transportu krajowego będą objęci tymi samymi prawami i obowiązkami, jakie posiadają pasażerowie w przewozach międzynarodowych.
"Trudno było przekonać wszystkie państwa członkowskie, że należy wprowadzić zapisy gwarantujące pasażerom podstawowe prawa podczas podróży" - powiedział sprawozdawca Dirk STERCKX (ALDE, BE) - "Propozycje te odnosiły się początkowo jedynie do przewozów międzynarodowych, ale udało nam się rozszerzyć je na pasażerów w ruchu krajowym".
Dobrą wiadomością dla pasażerów jest przyjęcie zapisów, które przyznają prawo do rekompensat za opóźnienia pociągów w ruchu pasażerskim.
Pasażer otrzyma rekompensatę w wysokości 25 proc. ceny biletu w przypadku opóźnienia o 60 minut lub więcej i 50 proc. ceny biletu w przypadku opóźnienia o 120 minut lub więcej, o ile winę za opóźnienie ponosi przewoźnik.
Przedsiębiorstwa kolejowe muszą wprowadzić niedyskryminujące zasady dostępu do transportu dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej sprawności ruchowej, także na stacjach, na których nie jest obecny personel.
Rozporządzenie reguluje również zasady przewozu wózków dziecięcych i wózków inwalidzkich, a także rowerów.
Przedsiębiorstwa kolejowe będą zobowiązane umożliwić pasażerom przewóz rowerów pociągiem, za opłatą, choć pod warunkiem, że można je łatwo przenieść i że tabor kolejowy umożliwia taki przewóz.
Państwa członkowskie będą mogły przyznać czasowe zwolnienie ze stosowania niektórych innych przepisów rozporządzenia do krajowych usług w zakresie połączeń dalekobieżnych wstępnie na okres 5 lat, który może zostać dwukrotnie przedłużony na kolejne okresy nieprzekraczające 5 lat.
Za wyjątkiem podstawowych praw, które będą miały ogólne zastosowanie, państwa członkowskie będą mogły udzielać nieograniczonych zwolnień ze stosowania proponowanych przepisów w odniesieniu do połączeń miejskich, podmiejskich i regionalnych.
Liberalizacja przewozów pasażerskich W negocjacjach nad projektem dyrektywy liberalizującej rynek przewozów pasażerskich posłowie postulowali otwarcie sieci dla międzynarodowych przewozów pasażerskich od 1 stycznia 2010 r. i ten termin udało się utrzymać.
Najpóźniej dwa lata po wejściu w życie dyrektywy Komisja Europejska podda ocenie sytuację na rynku przewozów międzynarodowych, aby ocenić, czy możliwa jest dalsza liberalizacja, która wówczas objęłaby także transport krajowy.
Liberalizacja oznacza, że przedsiębiorstwa kolejowe będą mogły zapewnić podróżnym możliwość wsiadania na każdej stacji znajdującej się na trasie międzynarodowej i wysiadania na innej takiej stacji, w tym na stacjach znajdujących się w tym samym państwie członkowskim.
"Mamy nadzieję, że przedsiębiorstwa kolejowe wykorzystają okazję i przedstawią pasażerom ofertę cenową, która będzie konkurencyjna wobec oferty przewoźników lotniczych" - powiedział sprawozdawca Georg JARZEMBOWSKI (EPP-ED, DE).
W przypadku państw członkowskich, w których międzynarodowe kolejowe przewozy pasażerskie stanowią ponad połowę obrotu w kolejowym ruchu pasażerskim termin otwarcia rynku przesunięto na 1 stycznia 2012 r.
Ponieważ niektóre państwa członkowskie już otworzyły rynki międzynarodowych usług pasażerskich na swoim terytorium, projekt dopuszcza zasadę wzajemności.
Oznacza to, że dyrektywa nie nakłada na te państwa obowiązku przyznania przed 1 stycznia 2010 r. prawa dostępu przedsiębiorstwom posiadającym koncesję w państwie członkowskim, które nie przyznało praw o podobnym charakterze.
Wspólnotowe uprawnienia do prowadzenia pociągów Trzecia propozycja to projekt dyrektywy w sprawie przyznawania świadectw członkom personelu pociągów zajmującym się prowadzeniem lokomotyw i pociągów w sieci kolejowej Wspólnoty.
Dyrektywa wprowadza wspólny system certyfikacji personelu potwierdzający posiadanie umiejętności, a także wiedzy technicznej oraz uprawnień do prowadzenia pociągów.
Rada chciała początkowo, aby postanowienia dyrektywy odnosiły się tylko do osób kierujących pociągami (maszynistów).
Sprawozdawca tego projektu w PE, poseł Gilles SAVARY (PSE, FR), nie krył zadowolenia, że posłom udało się przeforsować zapis rozszerzający zakres dyrektywy na wszystkich członków personelu, którzy wykonują czynności mogące wpływać na bezpieczeństwo pasażerów.
Zadowoleni z przyjęcia rozwiązań liberalizujących transport kolejowy byli także polscy deputowani zabierający głos w debacie.
"Sprawozdania pana Jarzembowskiego plus pana Sterckxa i Gillesa Savary powodują, że możemy rzeczywiście mówić o nowej jakości" - stwierdził poseł Bogusław LIBERADZKI (PSE, PL).
Nie krył jednak i obaw o to, że w przypadku otwarcia rynku pracy dla maszynistów w nowych państwach członkowskich UE możliwy będzie odpływ pracowników z sektora.
"Niech to też będzie mobilizujące" - zakończył poseł Liberadzki.
"W Polsce zwykliśmy mówić, że kolej stanowi państwo w państwie, albo też, że z koleją nikt jeszcze nie wygrał" - stwierdził poseł Stanisław JAŁOWIECKI (PPE-DE, PL) - "Z tym większym uznaniem należy powitać fakt, że oto po długich pracach trzeci pakiet kolejowy wchodzi w życie, i że z koleją zwykły obywatel będzie mógł wygrać, oczywiście jeśli będzie miał rację".
Wyraził też przekonanie, że "znając determinację Parlamentu Europejskiego, na tym nie poprzestaniemy i stopniowo te uprawnienia będziemy poszerzać".
"Myślę, zrobiliśmy duży krok naprzód.
Ważny krok, bo w kierunku obywateli" - zakończył poseł Jałowiecki.
Poseł Ryszard CZARNECKI (UEN, PL) podkreślał osiągnięcia Parlamentu Europejskiego, które przekładają się na konkretne i wymierne korzyści dla obywateli - redukcja stawek roamingowych w połączeniach telefonicznych, czy rekompensaty dla pasażerów linii lotniczych.
"Dziś mamy podobną możliwość bezpośredniego zadziałania na rzecz Europejczyków z 27 krajów członkowskich.
Na rzecz europejskich pasażerów kolei, którzy od 2010 lub 2012 roku będą mogli łatwiej podróżować po swoich krajach i na obszarze całej Unii.
To znowu konkret" - powiedział polski deputowany.
Poseł Leopold Józef RUTOWICZ (UEN, PL) zauważył, że "transport kolejowy, który w historii ma już dwa wieki, we współczesnym świecie nabiera nowego znaczenia w związku z ochroną środowiska oraz przeciążeniem sieci drogowych".
Dodał, że problemem w realizacji rozwoju transportu kolejowego będą środki na modernizację i budowę nowych sieci oraz wyposażenie.
"Kraje biedne w celu harmonijnego rozwoju transportu będą potrzebowały znacznego wsparcia finansowego" - stwierdził poseł Rutowicz, ale wyraził przekonanie, że uzgodniony projekt nowej dyrektywy będzie oddziaływał korzystnie na dalszy rozwój transportu kolejowego w UE.
Sprawozdawca Georg JARZEMBOWSKI EPP-ED DE Sprawozdawca Gilles SAVARY PSE FR Sprawozdawca Dirk STERCKX ALDE BE P6_TA-PROV(2007)0401 Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2007 r. w sprawie zatwierdzonego przez komitet pojednawczy wspólnego tekstu dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającej dyrektywę Rady 91/440/EWG w sprawie rozwoju kolei wspólnotowych oraz dyrektywę 2001/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie alokacji zdolności przepustowej infrastruktury kolejowej i pobierania opłat za użytkowanie infrastruktury kolejowej P6_TA-PROV(2007)0402 Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2007 r. w sprawie zatwierdzonego przez komitet pojednawczy wspólnego tekstu dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty P6_TA-PROV(2007)0403 Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2007 r. w sprawie zatwierdzonego przez komitet pojednawczy wspólnego tekstu dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie praw i obowiązków pasażerów w ruchu kolejowym
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0401 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0402 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0403 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
Stosunki zewnętrzne
W kierunku wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energii
2007-10-01 - 13:00
Unia Europejska potrzebuje wspólnej europejskiej polityki energetycznej, która będzie stanowić zintegrowany element polityki zagranicznej.
W przyjętym sprawozdaniu przewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych Jacka Saryusz-Wolskiego (EPP-ED, PL) posłowie podkreślają, że wspólna polityka w dziedzinie energii będzie uzupełnieniem wysiłków podejmowanych na szczeblu krajowym oraz przedstawiają konkretne propozycje, które umożliwią jej stopniowe wypracowanie.
Posłowie uważają, że u podstaw działań w ramach wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energetyki powinny znaleźć się takie zasady jak dywersyfikacja źródeł energii, jedność w obronie interesów UE, solidarność w sytuacjach kryzysowych oraz ściślejsza współpraca z krajami będącymi głównymi producentami i konsumentami energii oraz krajami jej tranzytu.
Podczas debaty poprzedzającej głosowanie, sprawozdawca Jacek SARYUSZ-WOLSKI (EPP-ED, PL) powiedział, że sprawozdanie zaleca opracowanie wspólnej polityki zagranicznej w dziedzinie energii, która umożliwi UE stawienie czoła wyzwaniom związanym z zapewnieniem bezpieczeństwa energetycznego.
"W sposób znaczący wesprze ona wysiłki podejmowane, zgodnie z zasadą pomocniczości, na szczeblu krajowym i umożliwi lepszą ochronę interesów energetycznych Europy" - stwierdził.
"Geopolityczny wymiar bezpieczeństwa energetycznego był jak dotąd ignorowany i nadszedł czas, aby tę lukę wypełnić" - powiedział poseł Saryusz-Wolski .
Wyraził nadzieję, że nowy Traktat da Unii Europejskiej podstawę prawną, która pozwoli Unii kierować się zasadą solidarności energetycznej i umożliwi negocjowanie prawnych warunków współpracy z krajami trzecimi w zakresie bezpieczeństwa energetycznego Europy.
"Wspólne zagrożenia bezpieczeństwa energetycznego Europy powinny przynieść wspólną odpowiedź.
Jednak możemy osiągnąć znacznie więcej: nowa wspólna polityka może uruchomić proces dalszej integracji europejskiej, dając nowy bodziec i siłę do działań Unii Europejskiej na arenie międzynarodowej" - przekonywał sprawozdawca.
Koordynacja działań na rzecz bezpieczeństwa energetycznego
W sprawozdaniu posłowie zawarli szereg innowacyjnych pomysłów, które powinny być pomocne w realizacji tego ambitnego projektu.
Przede wszystkim należy po wejściu w życie nowego traktatu reformującego powołać urzędnika wysokiego szczebla ds. polityki zagranicznej w dziedzinie energetyki, który byłby odpowiedzialny za koordynowanie wszystkich strategii politycznych obejmujących wszelkie zewnętrzne aspekty bezpieczeństwa energetycznego (np. energia, środowisko, handel, transport, konkurencja).
Urzędnik ten, posiadający podwójny mandat, działałby z upoważnienia Wysokiego Przedstawiciela Unii ds. Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, którego rola zostanie w przyszłości wzmocniona oraz wiceprzewodniczącego Komisji, co zapewni mu powiązanie zarówno z Radą, jak i Komisją.
Rozwiązanie takie, w opinii posłów, zwiększy zdolność UE do ochrony swoich interesów w zakresie bezpieczeństwa energetycznego w negocjacjach z partnerami zewnętrznymi.
Ścisła współpraca międzynarodowa
Posłowie podkreślili znaczenie energetycznego partnerstwa UE z Rosją, które może się opierać wyłącznie na zasadzie niedyskryminacji i sprawiedliwego traktowania oraz na równych warunkach w zakresie dostępu do rynku.
Posłowie wzywają wszystkie kraje do stosowania Traktatu Karty Energetycznej, w tym również protokołu tranzytowego, który powinien stanowić zasadniczy element wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energetyki.
Sprawozdanie zawiera apel do Rosji o ratyfikowanie Karty oraz zalecenie, aby UE wynegocjowała formalny dokument ramowy w sprawie stosunków energetycznych z Rosją w kontekście nowej umowy o partnerstwie i współpracy.
Ewentualne przenoszenie przepisów Traktatu Karty Energetycznej do umowy o partnerstwie i współpracy posłowie uznają za zbędne.
Uważają ponadto, że ratyfikacja Traktatu Karty Energetycznej i jego protokołu tranzytowego przez Rosję pozytywnie wpłynęłaby na poparcie Unii Europejskiej dla przystąpienia Rosji do WTO.
Solidarność w sytuacjach kryzysowych
Posłowie uznają solidarność i bezpieczeństwo energetyczne wraz z równym dostępem wszystkich podmiotów gospodarczych do energii za warunki sprawnego funkcjonowania rynku wewnętrznego.
Wzywają do stworzenia mechanizmu solidarnościowego, który umożliwiłby UE skuteczne, szybkie i spójne działanie w sytuacjach kryzysowych spowodowanych przerwami w dostawach, uszkodzeniem krytycznej infrastruktury albo jakimikolwiek innymi zdarzeniami.
Do umów handlowych lub stowarzyszeniowych z krajami będącymi producentami energii i krajami jej tranzytu należy włączać tzw. klauzule bezpieczeństwa energetycznego, które wyraźnie wskazywałyby środki, jakie należy przyjąć w razie przerwy w dostawach lub w razie jakichkolwiek jednostronnych zmian warunków umowy lub warunków dostaw spowodowanych przez jednego z partnerów.
Sprawozdanie proponuje stworzenie skutecznego mechanizmu reagowania, obejmującego sieć korespondentów bezpieczeństwa energetycznego, na wypadek przerw w dostawach oraz utworzenie infrastruktury na wypadek kryzysu energetycznego, zwłaszcza w przypadku gazu i energii elektrycznej, którą można by wykorzystać do udzielenia wsparcia potrzebującym państwom członkowskim.
Jedność w obronie interesów UE
Sprawozdanie wzywa państwa członkowskie do wzajemnych konsultacji i do zasięgania opinii Komisji na temat strategicznych decyzji dotyczących ważnych porozumień dwustronnych w dziedzinie energetyki, które mogłyby wpływać na interesy innych państw członkowskich i UE jako całości.
"Powinniśmy zastąpić preferowaną obecnie przez państwa członkowskie zasadę unilateralizmu energetycznego nową polityką solidarności energetycznej w oparciu o współpracę wielostronną" - powiedział poseł Jacek Saryusz-Wolski .
Wezwał, aby do czasu wypracowania takiej polityki, państwa członkowskie stosowały dobrą praktykę wzajemnych konsultacji strategicznych decyzji, których skutki mogą być odczuwalne przez Wspólnotę lub któregokolwiek z jej członków.
W przypadku, gdy zawarte porozumienia dwustronne są niezgodne z interesami innych państw członkowskich oraz UE jako całości, państwa członkowskie i Komisja powinny dążyć do osiągnięcia porozumienia mającego na celu usunięcie wszelkich negatywnych skutków takiego porozumienia.
Jak przekonuje sprawozdawca, jest to praktyczne zastosowanie zasady solidarności i odnosi się do decyzji, które już podjęto, jak np. decyzji o budowie gazociągu na dnie Morza Bałtyckiego.
Należy również zwrócić szczególną uwagę na budowę infrastruktury na wypadek kryzysu energetycznego, zwłaszcza w przypadku gazu, którą można by wykorzystać do udzielenia pomocy potrzebującym państwom członkowskim.
Dywersyfikacja
Należy wspierać priorytetowe inicjatywy na rzecz dywersyfikacji energetycznej zarówno w sensie geograficznym, jak i poprzez rozwój trwałych rozwiązań alternatywnych.
Dotyczy to w szczególności tworzenia nowych korytarzy transportowych, takich jak korytarz energetyczny Morze Kaspijskie–Morze Czarne–UE, gazociąg Nabucco, infrastruktury ciekłego gazu ziemnego (LNG), wzajemnych połączeń sieci elektrycznych, realizacji pierścienia eurośródziemnomorskiej infrastruktury elektryczno-gazowej, oraz realizacji nowych projektów o znaczeniu europejskim w zakresie infrastruktury naftowej, takich jak projekty Odessa–Gdańsk i Konstanca–Triest.
Jednak przed podjęciem decyzji dotyczących poważnych inwestycji w dziedzinie infrastruktury państwa członkowskie oraz Komisja powinny przeprowadzać ocenę ich skutków środowiskowych.
Sprawozdanie wskazuje na zagrożenie dla ekosystemów i życia ludzkiego, jakie niesie ze sobą planowany Gazociąg Północnoeuropejski na dnie Bałtyku z uwagi na obecność wzdłuż planowanej trasy cmentarzysk amunicji i broni.
Parlament podkreśla, że w przypadku poważnej katastrofy ekologicznej strony zaangażowane w ten projekt powinny wziąć na siebie odpowiedzialność finansową.
Parlament popiera dążenie Komisji do podjęcia odpowiednich środków zapobiegających niekontrolowanym inwestycjom państwowych przedsiębiorstw zagranicznych w sektorze energetycznym UE, w szczególności w odniesieniu do sieci przesyłowych gazu i elektryczności.
Komisja powinna przygotowywać roczne sprawozdania w sprawie przestrzegania przez głównych dostawców i podmiotów od nich zależnych zasad rządzących rynkiem wewnętrznym w sektorze energetycznym, zwłaszcza dotyczących przejrzystości i zgodności z unijnym prawem konkurencji.
Rozwój infrastruktury
Posłowie z zadowoleniem przyjęli powołanie koordynatorów UE ds. projektów priorytetowych o znaczeniu europejskim, w szczególności w odniesieniu do projektu Nabucco i połączenia elektroenergetycznego między Niemcami, Polską i Litwą.
Koordynatorzy, których Komisja Europejska mianowała 12 września br. będą odpowiedzialni za następujące projekty: linia wysokiego napięcia Francja-Hiszpania, przesył morskiej energii wiatrowej z obszarów Morza Bałtyckiego i Północnego, gazociąg Nabucco oraz linia energetyczna między Niemcami, Polską i Litwą.
Ten ostatni projekt będzie koordynował profesor Władysław Mielczarski z Politechniki Łódzkiej.
Wystąpienia pozostałych polskich deputowanych (skrót) Konrad SZYMAŃSKI , w imieniu grupy UEN: " Mamy wielkie szanse na wspólną politykę energetyczną.
Ostatni komunikat Komisji pokazuje, że jesteśmy na dobrej drodze.
Także raport posła Saryusz-Wolskiego stanowi ważny krok w tej sprawie.
Po pierwsze, mamy tu adekwatne ujęcie problematyki handlu energią w kontekście polityki zagranicznej.
Unia Europejska przez długi czas unikała tego.
Dopiero wrogie nadużywanie energii przez Rosję pozwoliło nam zrozumieć, że handel energią stał się instrumentem ściśle politycznym.
Raport wprowadza bezpieczeństwo energetyczne do priorytetów bezpieczeństwa Unii.
Mamy tu dobrze zdefiniowaną zasadę solidarności oraz postulat dywersyfikacji dostawców i korytarzy przesyłowych.
Mamy tu w końcu uzasadnione wątpliwości wobec Gazociągu Północnego, postulat poszanowania zasad Karty Energetycznej przez Rosję, zaangażowania WTO oraz poszerzenie naszej polityki energetycznej poza kontekst państw członkowskich Unii Europejskiej".
Zbigniew Krzysztof KUŹMIUK (UEN) wyraził nadzieję, że wspólna polityka energetyczna zostanie zapisana w traktacie reformującym Unię Europejską. "
Polska, kraj, który reprezentuję, na własnej skórze doświadcza bowiem skutków rozbieżności interesów w zakresie polityki energetycznej pomiędzy poszczególnymi krajami członkowskimi.
Dobitnym tego przykładem jest realizacja przez Niemcy i Rosję inwestycji Gazociągu Bałtyckiego wbrew interesom zarówno Polski, jak i pozostałych krajów nadbałtyckich.
Już dwa lata temu na posiedzeniu Rady Unii Polska zgłosiła propozycję wspólnej polityki energetycznej, którą można określić sformułowaniem: „jeden za wszystkich – wszyscy za jednego”.
Dobrze się stało, że omawiany dzisiaj raport idzie w tę stronę, proponując wspólne rozwiązania, które realizowałyby wyżej wymienioną zasadę.
Nie ulega bowiem wątpliwości, że bez jedności w obronie interesów energetycznych Unii Europejskiej, bez przestrzegania zasady solidarności w sytuacjach kryzysowych Unia Europejska nie będzie postrzegana jako jednolity organizm".
Bogdan KLICH (PPE-DE): "To świetne sprawozdanie Jacka Saryusz-Wolskiego pokazuje, że najważniejszym aspektem polityki energetycznej Unii jest dziś bezpieczeństwo dostaw.
Już dziś w połowie zależymy od dostawców zagranicznych, a w przypadku gazu jest to zależność aż 57-procentowa a ropy aż 82-procentowa.
Oznacza to, że jakiekolwiek kryzysy pomiędzy dostawcą a Unią Europejską lub pomiędzy dostawcą a krajem tranzytowym mogą mieć katastrofalny wpływ na nasze gospodarki i naszych obywateli.
Tym ważniejsze jest zatem wprowadzenie do naszego porządku prawnego wraz z traktatem reformującym zasady solidarności krajów członkowskich na wypadek kryzysów.
Żeby jednak ta zasada mogła być w praktyce przestrzegana, niezbędne jest stworzenie systemu rezerw strategicznych, zwiększenie liczby połączeń między sieciami przesyłowymi, skonstruowanie wreszcie sprawnego mechanizmu reagowania, takiego, który by zapewniał pomoc techniczną krajom poszkodowanym najbardziej w wyniku kryzysów.
Solidarność między krajami członkowskimi musi się przejawiać także we wspólnej zewnętrznej polityce energetycznej. (...)
Trzeba jeszcze przekonać do tego państwa członkowskie, żeby wyrzekły się partykularyzmów na rzecz wspólnego podejścia i wspólnego dobra.
Ważne jest, aby ta polityka opierała się na zasadzie dywersyfikacji zarówno źródeł, jak i dostawców, wreszcie tras i metod dostarczania energii.
Oznacza to konieczność politycznego i finansowego wspierania dla nowych projektów infrastrukturalnych, takich jak rurociąg Odessa-Brody-Płock czy gazociąg Nabucco.
Zobowiązuje jednak także do przeciwdziałania takim projektom, które dzielą wspólnotę, jak na przykład Gazociąg Bałtycki.
Stałym elementem gry Unii Europejskiej (...) winny się stać klauzule energetyczne na wzór klauzul antyterrorystycznych, które postulujemy stąd, z Parlamentu Europejskiego do umów z krajami trzecimi".
Sprawozdawca Jacek SARYUSZ-WOLSKI EPP-ED PL P6_TA-PROV(2007)0413 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 września 2007 r. w sprawie wspólnej europejskiej polityki zagranicznej w dziedzinie energetyki
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0413 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
Konsumenci
Rezolucja w sprawie niebezpiecznych zabawek
2007-10-01 - 13:00
Parlament Europejski przyjął rezolucję w sprawie bezpieczeństwa produktów, w szczególności zabawek.
W 2006 roku aż 48% niebezpiecznych produktów importowanych do UE pochodziło z Chin.
Z powodu braku skutecznej kontroli rynku istnieje obawa nieuczciwości producentów i importerów, dlatego Parlament wezwał Komisję do podjęcia działań, które zapewnią, że importowane produkty spełniają europejskie standardy i nie narażają zdrowia i bezpieczeństwa konsumentów.
W tym roku odnotowano wiele zgłoszeń dotyczących niebezpiecznych zabawek.
Mimo, iż rynek europejski jest zharmonizowany, nadal są produkowane, importowane i rozprowadzane niebezpieczne produkty.
Parlament Europejski podkreśla, że konieczne jest wprowadzenie jaśniejszych przepisów, które zagwarantują bezpieczeństwo produktów i zaufanie konsumentów.
Zaznacza, ze ochrona konsumenta jest priorytetem politycznym i społecznym.
Rewizja dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa zabawek Komisarze Meglena Kuneva i Günter Verheugen zapewnili podczas debaty w Parlamencie, że do końca tego roku zostanie złożony wniosek w sprawie rewizji dyrektywy dotyczącej bezpieczeństwa zabawek.
Posłowie zaproponowali, by miedzy innymi zakazać w stosowania w ich produkcji niektórych niebezpiecznych substancji chemicznych i toksycznych.
Kontrola CE i innych oznakowań PE uważa, że Komisja powinna stworzyć wspólny europejski znak bezpieczeństwa konsumenta, jako uzupełnienie znaku CE, który w momencie przyjęcia go przez producenta, zastąpiłby wszystkie krajowe znaki bezpieczeństwa.
Wzywa też, aby doprecyzować odpowiedzialność karną w przypadku nadużycia oznakowania CE, oraz nalega, aby państwa członkowskie jak najszybciej przyjęły wnioski o ściślejszej kontroli i nadzorze nad rynkiem.
Zwiększona zostanie też skuteczność systemu RAPEX - europejskiego systemu wczesnego ostrzegania dotyczącego niebezpiecznych produktów nieżywnościowych.
Współpraca z Chinami i innymi krajami trzecimi Powinna zostać wzmocniona współpraca z odpowiednimi organami krajów trzecich, które są głównymi eksportami dóbr do Unii Europejskiej, w szczególności z główną Administracją Kontroli Jakości, Inspekcji i Kwarantanny (AQSIQ).
Parlament Europejski naciska, aby Komisja pomagała władzom krajów trzecich w technicznych aspektach stosowania przepisów o zdrowiu i bezpieczeństwie w procesie produkcji.
Rola państw członkowskich Państwa członkowskie muszą wprowadzać w życie akty prawne, dotyczące przede wszystkim bezpieczeństwa zabawek oraz usprawniać krajowe systemy kontroli na rynku.
Miałoby to zagwarantować, że zabawki nie spełniające norm, nie będą wprowadzane do obrotu.
P6_TA-PROV(2007)0412 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 września 2007 r. w sprawie bezpieczeństwa produktów, w szczególności zabawek
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0412 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
Rolnictwo
Rynek cukru: Parlament domaga się większych rekompensat dla plantatorów
2007-10-01 - 13:00
Posłowie domagają się zmian w dotychczasowej reformie europejskiego rynku cukru, aby nie dopuścić do arbitralnych cięć krajowych kwot produkcyjnych.
Parlament Europejski przyjął dwa sprawozdania, w których posłowie odnoszą się do planów przyspieszenia restrukturyzacji sektora cukrowego i proponują dodatkowe rekompensaty dla regionów i producentów.
Reforma zapoczątkowana w 2006 roku, która miała przywrócić równowagę na europejskim rynku cukru poprzez obniżenie cen i limitów produkcyjnych nie przyniosła oczekiwanych rezultatów.
Zachęty finansowe dla producentów, którzy skłonni byliby ograniczyć lub zaprzestać produkcji doprowadziły na półmetku reformy do ograniczenia produkcji o 2,2 mln ton.
Plan zakładał zmniejszenie produkcji cukru o 6 mln ton w ciągu czterech lat (do 2010 r.).
W maju 2007 roku KE przedstawiła nowe propozycje, które mają zachęcić producentów do dalszych redukcji, co najmniej o 3,8 mln ton.
Jeśli ten cel nie zostanie osiągnięty do 2010 roku, Komisja zamierza dokonywać dalszych cięć kwot krajowych już bez odszkodowań.
Zmiany w systemie restrukturyzacji i wsparcie dla producentów bioetanolu
W projekcie rozporządzenia dotyczącego zmiany systemu restrukturyzacji KE proponuje m.in. pomoc restrukturyzacyjną na rzecz producentów i przyznanie producentom dodatkowych płatności.
Posłowie proponują, aby plantatorzy, którzy dobrowolnie zaprzestaną produkcji otrzymywali jednorazową płatność w wysokości 625 euro (KE proponuje 218,75 euro) za każda tonę cukru.
Posłowie proponują także rekompensaty w wysokości 100% dla producentów, którzy zrzekną się przydzielonej kwoty i dokonają demontażu urządzeń potrzebnych do produkcji lub wykorzystają je do przetwórstwa surowców, takich jak m.in. buraki cukrowe, w celu produkcji bioetanolu na potrzeby energetyczne.
Dotychczas rekompensaty za częściowy demontaż sięgały maksymalnie 35%.
Zwiększone wsparcie dla producentów i regionów
Posłowie proponują, aby środki na wsparcie z funduszu restrukturyzacyjnego były łatwiej dostępne i aby co najmniej 25% środków w funduszu zarezerwowane było dla plantatorów buraka cukrowego.
KE chce na ten cel zarezerwować tylko 10% środków w funduszu.
Posłowie chcą też zwiększyć z 237,5 euro do 260 euro za tonę dodatkowa pomoc dla plantatorów buraka cukrowego, którzy zrzekną się przyznanych kwot w latach 2008/2009, lub którzy już to zrobili w ciągu ostatnich dwóch lat obowiązywania reformy.
W głosowaniu posłowie przedłużyli możliwość udzielania tej dodatkowej płatności na rok gospodarczy 2009/2010 w przypadku, gdy zainteresowane przedsiębiorstwo zrzeknie się części lub całości kwoty cukru przyznanej mu od tego roku gospodarczego.
Wniosek o przyznanie płatności musi jednak zostać złożony najpóźniej do 31 stycznia 2008 r.
Parlament proponuje także, aby środki na dywersyfikację przeznaczane dla regionów dotkniętych skutkami restrukturyzacji pozostały na niezmienionym poziomie 109,5 euro za tonę, podczas gdy dotychczas obowiązujące przepisy przewidują ich stopniowe ograniczanie do 93,80 euro/t w latach 2008/2009 oraz do 78 euro/t w latach 2009/2010.
Liniowa redukcja kwot w dwóch etapach
Posłowie są przekonani, że liniowa redukcja kwot po 2010 roku powinna następować w dwóch etapach.
W pierwszym etapie cięcia kwot dotknęłyby tylko te kraje lub producentów, którzy w okresie 2008/2009 nie dokonaliby żadnych dobrowolnych ograniczeń lub redukcję, jakie wprowadzili byłyby mniejsze niż 13,5% przysługującej im kwoty.
Dopiero w drugim etapie byłby stosowany system proponowany przez Komisję Europejską.
Posłowie chcą też, aby Komisja przy kalkulacji liniowych cięć brała pod uwagę każdą dobrowolną rezygnację z części kwot, na którą zdecydował się producent w okresie reformy.
Wycofanie z rynku
Ponieważ od 2010 roku zacznie obowiązywać inicjatywa "Wszystko oprócz broni", która umożliwi krajom rozwijającym się bezcłowy eksport cukru na rynek UE, posłowie opowiadają się za przedłużeniem do 2015 roku systemu pozwalającego na korzystne wycofanie części produkcji z rynku, jeśli pojawią się na nim nadwyżki.
Posłowie zobowiązali KE, aby decyzje w tej sprawie podjęła do 4 lutego 2008 roku, aby umożliwić plantatorom właściwe zaplanowanie zasadzeń.
Sprawozdawca Katerina BATZELI PSE GR P6_TA-PROV(2007)0405 Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady w sprawie zmiany rozporządzenia Rady (WE) nr 318/2006 w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru P6_TA-PROV(2007)0404 Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 320/2006 ustanawiające tymczasowy system restrukturyzacji przemysłu cukrowniczego we Wspólnocie
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0405 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0404 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
Prawa człowieka
PE wzywa przyszły polski rząd do poparcia Europejskiego Dnia przeciw Karze Śmierci
2007-10-01 - 13:00
Zdecydowaną większością 504 głosów, przy 45 przeciwnych i 14 wstrzymujących się, Parlament Europejski przyjął rezolucję, w której wezwał prezydencję UE i państwa członkowskie do przedłożenia na forum ONZ rezolucji w sprawie moratorium na wykonywanie kary śmierci.
PE wyraża nadzieję, że zostanie ona przyjęta do końca tego roku.
Parlament wyraża pełne poparcie dla ustanowienia Europejskiego Dnia przeciwko Karze Śmierci i wzywa przyszły polski rząd do poparcia tej inicjatywy Podczas spotkania unijnych ministrów sprawiedliwości w Brukseli Rada nie podjęła decyzji w sprawie ustanowienia Europejskiego Dnia przeciwko Karze Śmierci z powodu sprzeciwu polskiej delegacji rządowej.
W rezolucji, którą przyjęli dziś posłowie Parlament Europejski wzywa rząd polski, który zostanie wyłoniony po październikowych wyborach parlamentarnych do "pełnego poparcia tej inicjatywy, będącej odzwierciedleniem podstawowych wartości Unii Europejskiej".
Parlament wzywa prezydencję UE i państwa członkowskie do przedłożenia rezolucji w sprawie moratorium podczas sesji inauguracyjnej 62.
Zgromadzenia Ogólnego ONZ w punkcie „prawa człowieka”, w celu przyjęcia jej do końca tego roku.
Parlament chciałby, aby w przedłożenie rezolucji na forum ONZ zaangażowane zostało jak najwięcej państw członkowskich UE.
Jest to już kolejne wezwanie Parlamentu Europejskiego do ustanowienia natychmiastowego i bezwarunkowego międzynarodowego moratorium na wykonywanie kary śmierci.
Do przedstawienia projektu stosownej rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ Parlament Europejski wzywał w swoich rezolucjach z 1 lutego i z 26 kwietnia br. Podczas debaty nad tym punktem, przedstawiciel prezydencji portugalskiej poinformował, że Rada przedłoży projekt rezolucji do połowu października br. Komisja do spraw Socjalnych, Humanitarnych i Kulturalnych ONZ mogłaby wówczas poddać projekt pod głosowanie pod koniec października, co otworzyłoby drogę do głosowania nad projektem rezolucji przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w grudniu br. P6_TA-PROV(2007)0418 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2007 r. w sprawie powszechnego moratorium na wykonywanie kary śmierci
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0418 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
Prawa człowieka
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Birmy
2007-10-01 - 13:00
W rezolucji przyjętej zaledwie przy trzech głosach sprzeciwu Parlament Europejski poparł pokojowe demonstracje, potępił brutalną reakcję władz i wezwał do nałożenia sankcji wobec reżimu birmańskiego.
PE żąda natychmiastowego uwolnienia i udzielenia pełnej swobody poruszania się i wyrażania poglądów birmańskiej opozycjonistce Aung San Suu Kyi, laureatce Nagrody Parlamentu Europejskiego im. A. Sacharowa w 1990 roku oraz pokojowej Nagrody Nobla w 1991 roku.
Od ubiegłego tygodnia trwają pokojowe marsze i protesty stowarzyszenia birmańskich mnichów buddyjskich przeciw represjom junty wojskowej w Birmie.
Protestujący żądają dialogu z opozycją i uwolnienia Aung San Suu Kyi i innych więźniów politycznych.
W rezolucji przyjętej przez Parlament posłowie pochwalają "odważne działania mnichów buddyjskich i dziesiątek tysięcy innych demonstrantów pokojowych sprzeciwiających się antydemokratycznemu i represyjnemu reżimowi w Birmie".
Z całą mocą potępiają brutalną odpowiedź władz birmańskich na te protesty.
Parlament wyraża przerażenie na wieść o śmierci pokojowo nastawionych demonstrantów i wzywa siły bezpieczeństwa do powrotu do koszar.
PE domaga się od władz birmańskich uznania prawa do składanych żądań, umożliwienia międzynarodowej pomocy medycznej rannym oraz do uwolnienia aresztowanych demonstrantów i innych więźniów politycznych.
Z trybun sali plenarnej Parlamentu Europejskiego głosowaniu przyglądała się delegacja chińskiego Parlamentu, do których posłowie skierowali uwagi dotyczące roli rządu chińskiego w rozwiązaniu napiętej sytuacji w regionie.
Parlament wezwał Chiny i Rosję do pełnego poparcia deklaracji Rady Bezpieczeństwa ONZ potępiającej użycie brutalnej siły wobec pokojowych demonstrantów przez birmańska juntę wojskową.
PE chce, aby Rada Bezpieczeństwa upoważniła Sekretarza Generalnego ONZ do niezwłocznego zajęcia się sytuacją w Birmie i do podjęcia działań w celu doprowadzenia do pojednania narodowego i rozpoczęcia procesów demokratyzacji w Birmie.
Parlament domaga się gwarancji nieograniczonej wolności przemieszczania się i dostępu dla specjalnego wysłannika ONZ Ibrahima Gambari podczas jego zaplanowanej wizyty w Birmie.
Parlament uważa, że wspólnota międzynarodowa powinna podjąć serię działań dodatkowych obejmujących sankcje gospodarcze wobec reżimu birmańskiego, jeżeli ten nie zaprzestanie przemocy i nie odpowie na wezwanie do przywrócenia demokracji.
Rezolucja wzywa również Komisję Europejską do wsparcia w ramach Instrumentu na rzecz demokracji i praw człowieka wszystkich ruchów demokratycznych i organizacji pozarządowych działających na rzecz przywrócenia dobrych rządów w Birmie.
P6_TA-PROV(2007)0420 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2007 r. w sprawie Birmy
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0420 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
Prawa człowieka
Troje kandydatów do Nagrody imienia A. Sacharowa 2007
2007-10-01 - 13:00
Na wspólnym posiedzeniu Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji Rozwoju PE wyłonionych zostało trzech kandydatów do tegorocznej edycji Nagrody im. A. Sacharowa: Salih Mahmoud Osman, Anna Politkowska oraz Zeng Jinyan i Hu Jia.
Z tej trójki, 25 października br., Konferencja Przewodniczących Parlamentu Europejskiego wyłoni zwycięzcę.
Ceremonia wręczenia Nagrody odbędzie się 11 grudnia 2007 roku w Parlamencie Europejskim w Strasburgu.
Sylwetki finalistów:
Zeng Jinyan i Hu Jia , obrońcy praw człowieka w Chinach.
Zeng Jinyan jest cyber-dysydentką, która opisuje przykłady łamania praw człowieka w Chinach na swoim codziennym blogu.
Jej mąż, Hu Jia, jest działaczem na rzecz walki z AIDS, propaguje też działania na rzecz ochrony środowiska.
Salih Mahmoud Osman , sudański obrońca praw człowieka, adwokat.
Salih Mahmoud Osman pracuje wraz z Sudańską Fundacją na rzecz walki z torturami reprezentując prawnie poszkodowanych w czasie wojny domowej w Sudanie i ofiary łamania praw człowieka.
Anna Politkowska (pośmiertnie), rosyjska dziennikarka i działaczka na rzecz obrony praw człowieka.
Anna Politkowska znana jest przede wszystkim ze swego zaangażowania przeciwko konfliktowi w Czeczenii.
Dziennikarka została zamordowana 7 października 2006 roku.
Nagrodę im. A. Sacharowa Parlament Europejski przyznaje corocznie od 1988 roku.
Otrzymują ją osoby lub organizacje, które wyróżniły się w działaniach na rzecz walki o prawa człowieka i demokrację.
Nagroda zostanie uroczyście wręczona podczas sesji plenarnej w Strasburgu 11 grudnia, czyli w dzień po 59 rocznicy podpisania przez Narody Zjednoczone Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka.
Zwycięzca otrzyma czek na 50 tysięcy euro.
Nagroda im A. Sacharowa - klip wideo
PL
1
LINK
/eplive/public/multimediaav_page/10881-20070927MAV10874-TELEVISION/default_en.htm
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
Edukacja
Skuteczność i równy dostęp do europejskich systemów kształcenia i szkolenia
2007-10-01 - 13:00
Państwa członkowskie mają więcej inwestować w kształcenie przedszkolne, bo to ono tworzy podstawy do dalszego kształcenia i zapewnia największą wydajność w przyszłości.
W czwartek, 27 września Parlament Europejski przyjął sprawozdanie w sprawie równego dostępu do europejskich systemów kształcenia i szkolenia.
Sprawozdanie Tomáša ZATLOUKALA (EPP-ED,CZ) sugeruje, jak przywrócić sprawność nauczania w szkole podstawowej, ponadpodstawowej i na uniwersytetach oraz wzywa państwa członkowskie do partnerstwa w realizacji programów szkolenia zawodowego.
Jakość nauczania zależy od kwalifikacji nauczycieli, dlatego zostanie opracowana finansowa strategia, która zapewni wyższą jakość szkoleń, za czym idzie ich skuteczność i równość.
Inwestowanie w edukację i kształcenie się zaowocuje później, dlatego też rządy mają planować długoterminowo ustalając priorytety na szczeblu lokalnym i narodowym.
Ważna okazuje się strategia narodowego kształcenia się przez całe życie.
Parlament Europejski zwraca uwagę, że państwa członkowskie muszą promować dostęp do kształcenia i szkolenia dorosłych, by mogli łatwiej przystosowywać się do zmieniających się sytuacji na rynku pracy.
Kładzie nacisk na równy dostęp i pomoc dla kobiet ze wszystkich grup społecznych oraz eliminowanie wszelkich form dyskryminacji.
Zmiana na lepsze jest wkładem w konkurencyjność Unii na arenie międzynarodowej.
Równy dostęp zapewnią wyniki kształcenia, dlatego będą wspierane systemy w integracji uczniów, studentów i dorosłych ze wszystkich grup społecznych.
Jeśli dzieci z mniej uprzywilejowanych grup już w przedszkolu nie są zintegrowane, to liczba przedwczesnego porzucania nauki i braku kompetencji do pracy rośnie.
Jest to szkodliwe dla nich samych, gospodarki oraz społeczeństwa.
Polityka kształcenia i szkolenia zawodowego ma pozytywny wpływ na spójność społeczną oraz zwiększa wzrost gospodarczy.
Wydłużenie przeciętnej nauki szkolnej o rok zwiększa skokowo produkcyjność w kraju UE o 6,2 %, a w dłuższej perspektywie o kolejne 3,1 %, ponieważ przyczynia się do szybszego rozwoju technologicznego.
Kolejną korzyścią jest zmniejszenie bezrobocia.
W 2004 roku 75 milionów mieszkańców UE (32 % siły roboczej) miało niedostateczne wykształcenie.
Do 2010 roku będzie tylko 15 % miejsc pracy dla ludzi z wykształceniem podstawowym.
Opracowane maja być też europejskie ramy kwalifikacji, które będą ułatwiać uznawanie zdobytego wykształcenia i umożliwią bezproblemowe poruszanie się pomiędzy różnymi możliwościami kształcenia.
Sprawozdawca Tomáš ZATLOUKAL EPP-ED CZ P6_TA-PROV(2007)0417 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2007 r. w sprawie skuteczności i równego dostępu do europejskich systemów kształcenia i szkolenia
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0417 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
Badania i innowacje
PE popiera propozycję utworzenia Europejskiego Instytutu Technologicznego
2007-10-01 - 13:00
Parlament Europejski poparł propozycję dotyczącą ustanowienia Europejskiego Instytutu Technologii.
Posłowie proponują, aby jego powołanie poprzedziła faza pilotażowa z ograniczoną liczbą uczestniczących w projekcie wspólnot wiedzy i innowacji, co pozwoli odpowiednio ocenić funkcjonowanie przedsięwzięcia.
Posłowie wezwali też Radę do podjęcia negocjacji z Parlamentem w sprawie finansowania projektu.
W poprawkach do wniosku Komisji Europejskiej posłowie zaproponowali zmianę nazwy instytutu na Europejski Instytut Innowacji i Technologii (EIT), by podkreślić, że działalność EIT powinna skupiać się na propagowaniu innowacyjności.
Struktura EIT Pomysł utworzenia Europejskiego Instytutu Technologii (EIT) zrodził się podczas śródokresowego przeglądu strategii lizbońskiej przeprowadzonego w 2005 r.
W zamyśle EIT miał być prestiżowym ośrodkiem akademickim, odpowiednikiem amerykańskiego Massachusetts Institute of Technology (MIT), jednak z powodu ograniczeń budżetowych KE zaproponowała strukturę sieci współpracujących ze sobą wspólnot wiedzy i innowacji (WWI).
W ich skład wejdą ośrodki akademickie, badawcze oraz przedsiębiorstwa z całej Europy, które wspólnie pracować będą nad poszczególnymi projektami badawczymi.
Posłowie proponują, aby WWI były prawnie niezależne od EIT, z którym zawierałyby stosowne umowy współpracy.
Chociaż WWI będą posiadać znaczną niezależność w zakresie definiowania swojej organizacji, składu, planu działalności i metod pracy, to jednak posłowie proponują pewne kryteria ich doboru.
Każda wspólnota wiedzy i innowacji powinna posiadać co najmniej trzy organizacje partnerskie mające siedzibę w co najmniej dwóch państwach uczestniczących.
Powinna też obejmować organizacje działające we wszystkich trzech obszarach: w badaniach, szkolnictwie wyższym i innowacji, w tym przynajmniej jedną instytucję szkolnictwa wyższego i jedno prywatne przedsiębiorstwo.
Posłowie uważają, że skoro EIT ma być okrętem flagowym innowacji i badań naukowych w Europie, to powinien on znajdować się w pobliżu istniejących wybitnych ośrodków europejskich o wysokiej reputacji akademickiej, tak aby jak najlepiej wykorzystać istniejącą infrastrukturę.
Władze Wrocławia wierzą, że współpraca EIT z firmami lokalnymi przyczyni się do wzrostu gospodarczego, dlatego podjęły starania o ulokowanie siedziby Rady Zarządzającej Europejskiego Instytutu Technologii w swoim mieście.
Decyzja w tej sprawie zostanie podjęta później przez Komisję Europejską.
Faza pilotażowa Posłowie proponują przeprowadzenie fazy pilotażowej, która pozwoli ocenić funkcjonowanie EIT i WWI, a także wprowadzić ewentualne usprawnienia.
Nie później niż 24 miesiące od wejścia w życie proponowanego rozporządzenia Rada Zarządzająca powinna wybrać dwie lub trzy WWI w dziedzinach, które pomagają UE sprostać obecnym i przyszłym wyzwaniom, takim jak zmiany klimatyczne, zrównoważona mobilność, efektywność energetyczna lub następna generacja technologii informacyjnych i komunikacyjnych (ICT).
EIT może wybrać dodatkowe wspólnoty wiedzy i innowacji po opracowaniu programu innowacji strategicznych (SIA).
Program ten powinien wskazywać długoterminowe obszary strategiczne dla EIT w dziedzinach o kluczowym znaczeniu gospodarczym i społecznym.
Pierwszy program powinien powstać najpóźniej do 31 grudnia 2011 r., a kolejne EIT będzie opracowywał co siedem lat i przedkładał Komisji do zatwierdzenia.
Bardziej konkretna i szczegółowa strategia opracowywana będzie w trzyletnim programie prac, co pozwoli EIT reagować na wewnętrzny i zewnętrzny rozwój dziedzin nauki, techniki, innowacji i innych odpowiednich obszarów.
Uprawnienia ze znakiem EIT Posłowie odrzucają propozycję Komisji Europejskiej, aby EIT wydawał stopnie naukowe i dyplomy.
Proponują zamiast tego, aby uprawnienia nadawane przez wspólnoty wiedzy i innowacji opatrzone były znakiem EIT.
Jak sfinansować EIT?
Budżet EIT szacowany jest na 2,4 mld euro na pierwsze sześć lat począwszy od stycznia 2008 roku.
Posłowie zgadzają się z Komisją, że 308,7 mln euro mogłoby pochodzić z finansowania wspólnotowego.
Władza budżetowa UE, a więc Parlament Europejski i Rada muszą jeszcze porozumieć się z których pozycji budżetowych finansowany będzie EIT.
19 września br. Komisja Europejska przedstawiła propozycję przeglądu wieloletniej perspektywy finansowej UE na lata 2007-2013, której celem byłoby zapewnienie właściwego finansowania dla projektu Galileo oraz EIT.
Propozycja ta będzie podlegać dalszym negocjacjom między Parlamentem Europejskim a Komisją.
W sprawozdaniu posłowie wskazują możliwe źródła finansowania, takie jak niewykorzystane fundusze, które zostałyby zwrócone państwom członkowskim lub pożyczki i wkłady Europejskiego Banku Inwestycyjnego (EBI).
Komisja sugeruje ponadto możliwość finansowania EIT z ramowego programu badań, konkurencyjności i innowacji oraz z programu na rzecz uczenia się przez całe życie.
Posłowie nie chcą jednak, aby z tych środków pokrywano koszty założenia lub koszty administracyjne związane bezpośrednio z EIT lub WWI.
Wnioski WWI o pomoc z programów Wspólnoty (w tym z mechanizmu finansowania opartego na podziale ryzyka) nie powinny też - zdaniem posłów - być w żadnej mierze uprzywilejowane względem innych wniosków.
Debata - wystąpienia polskich deputowanych Lidia Joanna GERINGER DE OEDENBERG (PSE), autorka projektu opinii Komisji Prawnej: Zrodzony w 2005 roku pomysł utworzenia Europejskiego Instytutu Technologii zasługuje ze wszech miar na poparcie.
Proponowana struktura sieci wspólnot wiedzy i innowacji ma szansę stać się doskonałym stymulatorem innowacyjności w całej Unii.
Zapewnienie właściwej podstawy prawnej i w konsekwencji umożliwienie stałego finansowania Instytutu było moim priorytetem jako sprawozdawcy komisji opiniodawczej z ramienia Komisji Prawnej.
W tym kontekście przyznanie Instytutowi statusu agencji w oparciu o Porozumienie międzyinstytucjonalne z 17 maja 2006 roku, a w szczególności jego części C i artykułu 47, jest niezmiernie istotne, podobnie jak propozycja Komisji dotycząca podwyższenia marginesu w dziale 1A w budżecie na lata 2007-2013 gwarantująca Instytutowi 309 milionów euro.
Powstanie EIT jest ważne szczególnie dla środowiska naukowego w nowej części zjednoczonej Europy, w którym tkwi ogromny, niewykorzystany dotąd potencjał.
Dlatego gorąco popieram decyzję władz Wrocławia, które zabiegają, by rada zarządzająca lub jedna ze wspólnot wiedzy, znalazła swoją siedzibę w mieście, w którym uczy się aż 140 tysięcy studentów.
Na koniec pragnę gorąco pogratulować i podziękować Reino Paasilinna za znakomitą współpracę, pragnę pogratulować znakomitego sprawozdania.
Konrad SZYMAŃSKI , w imieniu grupy UEN: Bardzo dobrze, że mimo wcześniejszych wątpliwości mamy dziś szansę na konstruktywny głos Parlamentu w sprawie utworzenia Europejskiego Instytutu Technologii.
Bardzo bym chciał, aby ta inicjatywa była prawdziwie europejska.
Uważam, że powinniśmy położyć nacisk na zasadę równomiernego rozłożenia geograficznego wspólnot wiedzy i innowacji.
Powinniśmy się postarać, by europejskie finansowanie tego projektu było pierwszorzędne z szeregu powodów, chociażby słabości ochrony patentowej w Europie.
Nie zdołamy zrzucić tego ciężaru na prywatny biznes.
Ta instytucja jest Europie potrzebna.
Najlepiej świadczy o tym żywy odzew przedsiębiorców, samorządu oraz społeczności naukowej na Dolnym Śląsku.
Zanim zakończyła się procedura legislacyjna w tej sprawie mamy już specjalnie powołaną spółkę EIT+, mamy gotowość zaangażowania pieniędzy strukturalnych, mamy listy intencyjne największych dolnośląskich przedsiębiorstw, mamy w końcu 35 tysięcy podpisów mieszkańców Dolnego Śląska, którzy apelują o umiejscowienie Instytutu lub jego instytucji właśnie we Wrocławiu.
Grażyna STANISZEWSKA (ALDE): Pragnę wyrazić nadzieję, że wspólnoty wiedzy i innowacji wchodzące w skład Europejskiego Instytutu Technologii będą rozłożone równomiernie na całym terytorium Unii Europejskiej.
To jest niezwykle istotne, bowiem Instytut powinien być instrumentem mobilizującym równomiernie całe terytorium Wspólnoty i przyczyniać się do wzrostu konkurencyjności oraz zaawansowania technologicznego, a co za tym idzie, rozwoju ekonomicznego całej Unii Europejskiej, a nie jedynie starych państw członkowskich.
Chciałabym także z tego miejsca gorąco poprzeć polską propozycję umieszczenia siedziby rady zarządzającej Instytutu we Wrocławiu.
To prężnie rozwijające się miasto na pograniczu starej i nowej Europy, na pograniczu 4 państw: Polski, Niemiec, Austrii i Czech.
To miasto o znakomitych wyższych uczelniach i blisko 150 tysiącach studentów.
Zarówno polskie władze krajowe jak i wrocławski samorząd oraz polskie środowisko akademickie są w pełni przygotowane do realizacji tego zadania.
Chcę podkreślić, że umiejscowienie rady zarządzającej Instytutu oraz wspólnoty wiedzy i innowacji we Wrocławiu w żadnym wypadku nie kłóci się z podstawowym kryterium EIT – kryterium doskonałości, wręcz przeciwnie.
Polskie środowisko badawczo–akademickie reprezentuje wysoki poziom europejski, a w wielu wypadkach należy do czołówki światowej.
Instytut musi stać się instrumentem, który przyczyni się do wzrostu innowacyjności całej Unii Europejskiej.
Tylko w ten sposób mamy szansę sprostać wyzwaniom globalnej gospodarki opartej na wiedzy.
Ryszard CZARNECKI (UEN): Zanim się jeszcze urodził Europejski Instytut Technologii, to już zmieniono mu imię na Europejski Instytut Innowacji Technologii.
Jeżeli to ma pomóc jego powstaniu, to na pewno nikt nie będzie miał zastrzeżeń.
Warto zwrócić uwagę, że równolegle do prac w Komisji Przemysłu, Badań Naukowych i Energii zapadały w kontekście Europejskiego Instytutu Innowacji Technologii istotne ustalenia w naszej Komisji Budżetowej.
Zgodzono się, aby już w roku przyszłym wyasygnować na ten cel kwotę około 400 milionów euro, a do roku 2013 budżet miał być sześć razy większy.
Problemem jest jednak to, komu zabrać tak naprawdę, aby dać na ten Instytut, skoro nie przewidziano tego w budżecie siedmioletnim, nie przewidziano ani jednego euro.
To tak jakbyśmy przyjmowali, że strategia lizbońska, której istotnym elementem miał być ten Instytut, to taki zwykły świstek papieru i że to takie bajeczki polityków.
Przecież Komisja wcześniej formalnie–nieformalnie informowała Parlament o woli powstania Instytutu i jednocześnie nie przeznaczyliśmy na to złamanych pięciu euro.
To jest dowód pewnego braku kompatybilności czy nawet swoistej schizofrenii.
Moje miasto Wrocław spełnia wszelkie kryteria, aby stać się siedzibą rady zarządzającej Europejskim Instytutem Technologii.
Decyzja w tej sprawie powinna być podjęta przez Komisję Europejską jak najszybciej.
Jerzy BUZEK (PPE-DE): Ten projekt bardzo się zmienił w porównaniu z tym, co było na początku.
I to bardzo korzystnie się zmienił.
Konkurencyjność i innowacyjność Europy to jest bodaj najważniejszy problem każdej kolejnej prezydencji w ostatnich latach.
I właśnie mówimy o takiej przyszłej konkurencyjności Europy, której ma pomóc powstanie Europejskiego Instytutu Technologicznego.
Mam cztery uwagi.
Po pierwsze, Unia Europejska ma już wspólne Centrum Badawcze, ma wspólną Radę Badań i obecnie uruchamia wspólne inicjatywy technologiczne.
Jest bardzo ważne, abyśmy nie dopuścili do fragmentacji nauki europejskiej i także innowacji na rynku europejskim.
Żeby te instytucje nie zaczęły pracować same dla siebie, zamknięte.
To jest bardzo ważne zadanie, także dla Komisji Europejskiej.
Po drugie, trzeba pamiętać, że te instytucje, które wymieniłem, nie mogą również zatrzeć różnic pomiędzy sobą.
A więc pamiętajmy, że Europejski Instytut Technologiczny ma służyć pełnemu trójkątowi wiedzy; szczególnie trzeba podkreślić współpracę na linii edukacja-innowacje, bo tym nie zajmuje się de facto żadna instytucja europejska, czyli mamy promować edukację dla innowacyjności, bo przecież nie dla każdej innowacji potrzebne są badania.
Czasami wystarczy dobry inżynier.
Po trzecie, popieram powstanie instytutu, ale te wszystkie instytucje nauki i rozwoju nie pomogą w pełni, bo służą one jedynie tłoczeniu innowacji do gospodarki.
Trzeba zadbać o to, żeby było również ssanie, a to zależy od tego, czy nasz rynek będzie otwarty, czy będziemy mieli rozsądnie ograniczoną pomoc publiczną – czyli zależy od tego, jak będzie działał wspólny wolny rynek europejski.
I po czwarte, nauka, wymiana studentów, wymiana zdolnych inżynierów i innowacje zawsze były taką podstawą do integracji pomiędzy narodami, krajami.
Tak może być również teraz i dlatego potrzebne jest umieszczenie instytucji związanych z Europejskim Instytutem Technologicznym w nowych krajach członkowskich.
I bardzo o to apeluję.
Józef PINIOR (PSE): Projektowany Europejski Instytut Technologii, określany często jako okręt flagowy innowacji europejskiej, łączy trzy części trójkąta wiedzy: innowacje, badania naukowe oraz edukację.
Kluczem do sukcesu tego przedsięwzięcia jest, w mojej opinii, dobra współpraca pomiędzy ośrodkami akademickimi a środowiskami biznesu.
Przede wszystkim Europejski Instytut Technologii musi być w stanie gromadzić duże ilości prywatnych funduszy.
Chciałbym dzisiaj w Parlamencie Europejskim zwrócić uwagę na przygotowania Wrocławia do stania się główną siedzibą Instytutu, bądź jednym z ośrodków jego wspólnot wiedzy i innowacji.
Wrocław może być symbolem historii europejskiej, określany często mianem Strasburga Europy Środkowo-Wschodniej.
W dzisiejszym Wrocławiu studiuje ponad 140 tysięcy studentów; miasto należy do głównych centrów badawczych w Polsce.
Miasto powołało do życia spółkę „Centrum Innowacji i Technologii EIT +”, która prowadzi starania o lokalizację we Wrocławiu Instytutu.
Just one minute.
W ostatniej dekadzie Wrocław stał się miastem nowoczesnych usług finansowych, miejscem przyciągającym kapitał z całego świata, symbolem europejskiej energii twórczej oraz rozwoju, pozytywnym symbolem globalizacji.
Sprawozdawca Reino PAASILINNA PSE FI P6_TA-PROV(2007)0409 Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 26 września 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego Europejski Instytut Technologii
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0409 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
Kultura
Europejska biblioteka cyfrowa
2007-10-01 - 13:00
Pomysł utworzenia europejskiej biblioteki cyfrowej stał się realnym celem, który postawił sobie Parlament Europejski.
Przyjęte sprawozdanie mówi, że udostępnione zostaną za darmo, wszystkim użytkownikom internetu, głównie dzieła sztuki i literatury.
Parlament podkreśla, że dostęp do nich będzie możliwy we wszystkich językach europejskich.
Internet stal się dla wielu młodych ludzi jedną z głównych dróg dostępu do wiedzy, dlatego doceniono i uwzględniono rozwój nowych technologii oraz rewolucję kulturową.
Parlament Europejski podkreślił, że bardzo ważne jest stworzenie wielojęzykowej przestrzeni dającej dostęp i możliwość wyszukiwania zbiorów europejskiego dziedzictwa kulturowego we wszystkich językach UE.
Z czasem głównym celem będzie udostępnienie nie tylko darmowych tekstów, ale również nagrań audio i wideo.
Parlament zaleca, aby istniejące już łącza bibliotek narodowych oraz uniwersytety w Europie, przyczyniały się do tworzenia jednej, wspólnej biblioteki cyfrowej.
Początkowo w zasobach biblioteki oferowane będą materiały tekstowe wolne od praw autorskich, a jednocześnie kontynuowane będą prace nad koncepcyjnymi i technicznymi aspektami organizacji wszystkich kategorii zasobów kulturowych.
Komisja Europejska chciałaby, aby w europejskiej bibliotece cyfrowej do 2008 roku znalazło się już dwa miliony książek, filmów, fotografii, rękopisów i innych dzieł kultury.
Do 2010 roku liczba ta ma już wzrosnąć, do co najmniej 6 mln.
Sprawozdanie podkreśla, iż konieczne jest wspieranie innowacji i badań naukowych w dziedzinie wielojęzyczności.
Ponieważ programy wspólnotowe nie pozwalają na finansowanie digitalizacji, wprowadzone zostaną nowe metody finansowania, w tym w partnerstwie z sektorem prywatnym.
W październiku 2006 roku, Polska Biblioteka Narodowa, udostępniła już w Internecie ponad 5 tyś. dokumentów.
Dostęp do ich treści jest możliwy w każdej chwili, niezależny od miejsca pobytu oraz darmowy dla każdego.
Pomysł europejskiej biblioteki cyfrowej pierwszy raz był przedstawiony przez sześć europejskich głów państw, w tym byłego prezydenta Polski, Aleksandra Kwaśniewskiego, w kwietniu 2005 roku.
Komisja Europejska poparła projekt i we wrześniu 2005 roku wydala komunikat, mówiący, że będzie to jeden ze sztandarowych projektów w ramach globalnej strategii Komisji, mającej na celu promowanie gospodarki cyfrowej.
Sprawozdawca Marie-Hélène DESCAMPS EPP-ED FR Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2007 r. w sprawie i2010: europejska biblioteka cyfrowa
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0416 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
Prawa kobiet/równouprawnienie
Równouprawnienie kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej (2007)
2007-10-01 - 13:00
Parlament przyjął roczne sprawozdanie w sprawie równości kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej.
Jako najważniejsze, podkreśla ono konieczność pogodzenia życia zawodowego i życia osobistego kobiet.
W tym roku zgodnie przyjęto propozycje mające na celu wyjście na przeciw przestarzałym już procesom podejmowania decyzji i wzorom zachowania na rynku pracy.
W zeszłym roku przyjęto już mapę drogową na lata 2006-2010 na temat równouprawnienia kobiet i mężczyzn, która ma na celu skuteczne planowanie, wdrażanie, monitorowanie i ocenę strategii politycznych.
Teraz umożliwione ma być połączenie obu inicjatyw.
Okazuje się, ze średnia różnica pałac miedzy kobietami i mężczyznami w UE wynosi ciągle 15 % (w niektórych państwach sięga 30%), co wskazuje na brak postępów w równym wynagradzaniu za tę samą pracę.
Obiecujący jest natomiast wskaźnik zatrudnienia kobiet.
Wynika z niego, że od 2000 r. sześć z ośmiu milionów nowych miejsc pracy w UE przypadło kobietom.
Niestety aż 32,3 % kobiet pracuje w niepełnym wymiarze godzin.
Porównując, tak samo pracuje tylko 7,4 % mężczyzn.
W sprawozdaniu podkreśla się, że najistotniejsze jest pogodzenie życia zawodowego z rodzinnym i prywatnym kobiet i mężczyzn, mając na uwadze, że wychowywanie dzieci jest odpowiedzialnością obojga rodziców.
Jest to ważny argument, gdyż pozwala on realizować się także kobietom.
Zwiększy to zatrudnienie, a ograniczy negatywne skutki starzenia się społeczeństwa.
W sprawozdaniu przygotowanym przez Piię-Noorę KAUPPI (EPP-ED, FI) Parlament wezwał państwa członkowskie, aby zasugerowały środki do zwalczania nierówności w braku ciągłości zatrudnienia miedzy kobietami i mężczyznami.
Najczęstszą tego przyczyną jest macierzyństwo, obecna jest dyskryminacja kobiet ciężarnych i późniejsze trudności z powrotem do pracy.
Dlatego mają być zredukowane skutki, odbijające się na dalszej karierze zawodowej, zarobkach i świadczeniach emerytalnych.
Kluczowym problemem jest sytuacja kobiet z gospodarstw rolnych.
Trzeba podjąć działania, które zapewnią im równouprawnienie m.in. poprzez ułatwiony dostęp do edukacji i szkoleń, publicznej służby zdrowia oraz infrastruktury w dziedzinie komunikacji i placówek dla dzieci i rodziny.
Większa uwaga ma być zwrócona na sytuację imigrantek i kobiet z mniejszości etnicznych.
Są one marginalizowane i dyskryminowane na wielu płaszczyznach.
Podobnie narażone na wykluczenie społeczne i ubóstwo mogą być kobiety w starszym wieku oraz samotne matki.
Istotne jest oferowanie kobietom pracy w pełnym wymiarze godzin, jeśli takiej poszukują.
Ważne jest, aby zwalczać stereotypy dotyczące płci, które są jeszcze obecne w edukacji a także i w mediach.
Opracowana zostanie ogólnoeuropejska kampania zwiększająca świadomość, by kobiety same mogły sobie radzić z sytuacjami uwłaczającymi ich godności.
Sprawozdawca Piia-Noora KAUPPI EPP-ED FI P6_TA-PROV(2007)0423 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2007 r. w sprawie równouprawnienia kobiet i mężczyzn w Unii Europejskiej – 2007
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0423 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
Prawa kobiet/równouprawnienie
Zasada równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne
2007-10-01 - 13:00
Parlament Europejski opowiada się za pełnym wdrożeniem wspólnotowego prawodawstwa antydyskryminacyjnego w każdym kraju członkowskim.
Przyjmując sprawozdanie w sprawie stosowania dyrektywy wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne posłowie zwracają uwagę, że taka dyskryminacja jest aktualnym problemem większości krajów UE.
Po przeprowadzeniu badań okazało się, że większość obywateli w krajach członkowskich prezentuje niski poziom znajomości przepisów antydyskryminacyjnych.
Dlatego też będą wytyczone wspólne strategie, by rozpowszechniać przepisy i skutecznie zwalczać dyskryminację.
W sprawozdaniu Kathalijne Marii BUITENWEG (Verts/ALE, NL) Parlament wyraża rozczarowanie, że ciągle pozostaje wiele do zrobienia w kwestii samego wdrożenia dyrektywy 2000/43/WE wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, bo tylko kilka państw dokonało odpowiedniej i pełnej transpozycji wszystkich przepisów.
Państwa członkowskie miały obowiązek wdrożenia dyrektywy do czerwca 2003 roku i miały dość czasu na przyjęcie niezbędnych środków wykonawczych.
Komisja ma przyjąć bardziej proaktywne podejście, na przykład poprzez wydawanie komunikatów z wykładnią oraz wytycznych dotyczących wdrożenia postanowień.
Parlament Europejski uważa, że przyjęty akt prawny jest istotny z uwagi na to, że dotyczy każdego, bez względu na obywatelstwo czy status pobytowy.
Jest to duży krok do przodu w zakresie ochrony przed dyskryminacją oraz daje możliwość dochodzenia odszkodowania.
Parlament uważa, że priorytetowo powinny być potraktowane informacje na temat ustaw antydyskryminacyjnych oraz prawa do odszkodowania.
Obywatele są zbyt często nieświadomi swoich praw, a dochodzenie ich, spotyka się z wieloma trudnościami.
Podkreśla się pojawianie rasizmu, jako zjawiska w Europie, które narasta.
Narusza ono spójność społeczną i utrudnia zrównanie ludzi w prawach.
Podkreślony został problem społeczności romskiej, której potrzebna jest specjalna ochrona społeczna, bo to na ich przykładzie najlepiej widać problemy związane z wykorzystywaniem, dyskryminacją i wykluczeniem.
Przyjęty zostanie też zestaw norm, który zagwarantuje dzieciom z mniejszości równy dostęp do kształcenia oraz zapewni podstawową i profilaktyczną opiekę zdrowotną, w szczególności dla kobiet.
W pierwszej kolejności zostałby opracowany system opieki dostępny nawet najbardziej wykluczonym społecznościom.
Obecnie każde państwo posiada własne organy ds. równości, jednak Parlament zadaje pytanie, czy są one niezależne.
Trzeba nad tym pracować, jak i znaleźć dodatkowe środki na ich funkcjonowanie.
Sprawozdawca Kathalijne Maria BUITENWEG Verts/ALE NL P6_TA-PROV(2007)0422 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 27 września 2007 r. w sprawie stosowania dyrektywy 2000/43/WE z dnia 29 czerwca 2000 r. wprowadzającej w życie zasadę równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0422 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
Sprawy konstytucyjne
Uproszczenie zasad czynnego i biernego prawa wyborczego do Parlamentu Europejskiego
2007-10-01 - 13:00
Parlament poparł wniosek Komisji, który przewiduje uproszczenie zasad czynnego i biernego prawa wyborczego do Parlamentu Europejskiego dla obywateli UE zamieszkujących w innym państwie członkowskim.
Parlament zaproponował dwa nowe zapisy ułatwiające przenoszenie praw wyborczych w ramach UE.
Pierwszy dotyczy możliwości wielokrotnego kandydowania, drugi porusza kwestię pozbawienia praw wyborczych.
W sprawozdaniu posła Andrew DUFFA (ALDE, GB), Parlament proponuje, aby to państwa członkowskie dysponowały swobodą uznania co do zezwolenia na kandydowanie w więcej niż jednym państwie w tych samych wyborach.
Ponadto posłowie zaproponowali, by odebranie praw wyborczych w jednym państwie członkowskim nie skutkowało obowiązkiem innego państwa do uznania utraty tych praw.
Większa frekwencja Zdaniem sprawozdawcy obecny system może zniechęć ludzi do korzystania z ich praw wyborczych jako obywateli UE.
Przypomina, że frekwencja w wyborach do Parlamentu Europejskiego spadła z 63% w 1979r. do 46% w roku 2004.
Nowe regulacje powinny spowodować, że coraz więcej obywateli będzie decydować się na pełne korzystanie z praw wyborczych na terenie całej Unii.
Autor sprawozdania odniósł się także do pierwotnego tekstu dyrektywy Rady i uznał za zbyt restrykcyjne regulacje dotyczące zakazu podwójnego kandydowania.
Zakaz dyskryminacji Obywatelstwo europejskie, którego jednym z atrybutów jest przyznanie niektórych praw wyborczych, zostało wprowadzone w 1993 na mocy Traktatu z Maastricht.
Obywatele UE mają prawo do wykonywania prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego zamieszkując w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami.
Według sprawozdawcy celem przyjętego sprawozdania jest zagwarantowanie, że państwa członkowskie będą przestrzegać zasad równego traktowania wszystkich obywateli Unii.
Wadliwy system wymiany informacji Propozycja Komisji ma także na celu zlikwidowanie barier administracyjnych, na jakie napotykają obywatele chcący wykonywać bierne i czynne prawo wyborcze, gdy zamieszkują w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami.
Dlatego zaproponowano, aby zaprzestać używania obecnego systemu wymiany informacji przez władze wyborcze państw członkowskich, gdyż system ten nie funkcjonuje prawidłowo.
Sprawozdawca Andrew DUFF ALDE GB P6_TA-PROV(2007)0410 Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 26 września 2007 r. w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Rady zmieniającej dyrektywę 93/109/WE z dnia 6 grudnia 1993 r. ustanawiającą szczegółowe warunki wykonywania prawa głosowania i kandydowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego przez obywateli Unii mających miejsce zamieszkania w państwie członkowskim, którego nie są obywatelami
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0410 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
Energia
Mapa drogowa na rzecz energii odnawialnej w Europie
2007-10-01 - 13:00
Parlament Europejski przyjął sprawozdanie w sprawie mapy drogowej na rzecz energii odnawialnej w Europie, w którym wzywa Komisję Europejską do przedstawienia propozycji ram prawnych dotyczących energii odnawialnej.
Zdaniem posłów Komisja powinna wyjść z propozycją podejścia sektorowego, ustalając dla sektorów energii elektrycznej, transportu, ogrzewania oraz chłodzenia jasne i realistyczne cele o wiążącym charakterze.
Promowanie odnawialnych źródeł energii Parlament podkreśla znaczenie opracowania i wdrożenia wspólnotowych i krajowych planów działań w zakresie odnawialnych źródeł energii, które powinny przyczynić się do stworzenia wspólnotowej polityki energetycznej.
Posłowie chcą, aby w propozycjach legislacyjnych Komisji Europejskiej przewidziane zostały rozwiązania promujące produkcję energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, tak aby do 2020 roku przynajmniej podwoić obecny ich udział w produkcji energii elektrycznej ogółem.
Posłowie ubolewają, że władze regionalne i lokalne nie przywiązują wystarczającej wagi do wykorzystania energii odnawialnej i przewidują, że zakładany wskaźnik 12 % udziału energii odnawialnej w 2010 roku nie zostanie osiągnięty.
Sprawozdanie podkreśla znaczenie, jakie może odegrać energia wiatrowa w staraniach zmierzających do ograniczenia zależności importowej Europy i przeciwdziałaniu zmianom klimatycznym.
Jednak w tej dziedzinie potrzebne są dalsze wzmożone wysiłki, które powinna koordynować Komisja Europejska.
OZE w ciepłownictwie Parlament chętnie widziałby większe wykorzystanie energii odnawialnej w przemyśle ciepłowniczym.
Tutaj także należy dążyć do podwojenia obecnego udziału energii ze źródeł odnawialnych, który wynosi obecnie 10%.
Transport i biopaliwa Parlament z zadowoleniem wita propozycje KE dotyczącą promowania biopaliw i innych rodzajów energii odnawialnej w sektorze transportowym poprzez nałożenie wiążącego celu na poziomie 10% udziału w produkcji paliw.
Biopaliwa są szansą na zmniejszenie uzależnienia europejskiego sektora transportowego od ropy naftowej oraz ograniczenia emisji dwutlenku węgla.
Należy jednak poszukiwać sposobów na zapewnienie równowagi między potrzebami przemysłu spożywczego i energetycznego.
Sprawozdawca Britta THOMSEN PSE DK P6_TA-PROV(2007)0406 Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 25 września 2007 r. w sprawie mapy drogowej na rzecz energii odnawialnej w Europie
-//EP//TEXT TA P6-TA-2007-0406 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-016-PL DOC XML V0//PL
Zdrowie publiczne
Oświadczenie w sprawie kontroli zachorowań na nowotwory
2007-10-01 - 13:00
Przewodniczący Parlamentu Europejskiego poinformował o przyjęciu oświadczenia pisemnego w sprawie potrzeby szeroko zakrojonej strategii kontroli zachorowań na nowotwory.
Parlament uważa, że nowotwory przestaną być główną przyczyną zgonów w Europie, jeśli obejmie się je szeroko zakrojoną strategią.
Wzywając Radę i Komisję do jej sformułowania, Parlament sugeruje, że powinna ona objąć podstawowe elementy kontrolowania zachorowań na nowotwory, czyli zapobieganie, wczesne wykrywanie, diagnozę, leczenie i obserwację oraz opiekę paliatywną.
Komisja Europejska powinna dostosować istniejące rozwiązania prawne i swoje działania do najnowszych postępów naukowych.
KE powinna także zadbać o właściwą promocję innowacyjności i badań zmierzających do zapobiegania i wczesnego wykrywania nowotworów oraz opracowywania nowej generacji leków i terapii, a także uruchomić kampanie informacyjne dla społeczeństwa i służby zdrowia.
Zgodnie z obecną wiedzą 1/3 zachorowań na nowotwory można zapobiec, a połowę wszystkich ich przypadków - stwierdzić na wczesnym etapie, a więc umożliwić pomyślne przeprowadzenie leczenia.
P6_DCL(2007)0052 Oświadczenie pisemne w sprawie potrzeby szeroko zakrojonej strategii kontroli zachorowań na nowotwory
-//EP//TEXT WDECL P6-DCL-2007-0052 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-ITEM DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 FULL-TEXT DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-COVER-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-016-PL DOC XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 PBR-FULL DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 PBR-FULL DOC XML V0//EN
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-COVER-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-001-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-002-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-003-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-004-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-005-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-006-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-007-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-008-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-009-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-010-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-011-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-012-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-013-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-014-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-015-PL DOC XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20070823BRI09775 ITEM-016-PL DOC XML V0//PL
