18.11.2009 B7-0145/2009 PROJEKT REZOLUCJI zamykający debatę na temat oświadczenia Komisji
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie oznaczania pochodzenia
Cristiana Muscardini
,
Daniel Caspary
,
Georgios Papastamkos
,
Pablo Zalba Bidegain
w imieniu grupy politycznej PPE
Robert Sturdy
w imieniu grupy politycznej ECR
PE428.763v01-00 B7‑0145/2009 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie oznaczania pochodzenia
Parlament Europejski ,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 980/2005 z dnia 27 czerwca 2005 r. wprowadzające plan ogólnych preferencji taryfowych,
– uwzględniając dyrektywę 2005/29/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 maja 2005 r. dotyczącą nieuczciwych praktyk handlowych stosowanych przez przedsiębiorstwa wobec konsumentów na rynku wewnętrznym,
– uwzględniając art. IX i art. XXIV ust. 5 układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu (GATT 1994),
– uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny oraz rozporządzenie Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, które przewiduje wspólnotowy system niepreferencyjnych zasad pochodzenia,
– uwzględniając rozporządzenie Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. ustanawiające wspólnotowy system zwolnień celnych,
– uwzględniając wniosek w sprawie rozporządzenia Rady w sprawie oznaczania kraju pochodzenia niektórych produktów importowanych z krajów trzecich (2005/0254 (ACC)),
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 9 lutego 2009 r. w sprawie wzmocnienia roli europejskich MŚP w handlu międzynarodowym,
– uwzględniając rezolucję z dnia 6 lipca 2006 r. w sprawie oznaczania pochodzenia,
– uwzględniając swoje oświadczenie pisemne z dnia 11 grudnia 2007 r. w sprawie wskazywania kraju pochodzenia niektórych produktów importowanych z krajów trzecich,
– uwzględniając art. 110 ust. 2 Regulaminu,
A. mając na uwadze, że obecnie UE nie ma żadnych zharmonizowanych przepisów ani jednolitych praktyk w zakresie oznaczania pochodzenia w UE; mając na uwadze, że rozbieżności między przepisami obowiązującymi w państwach członkowskich jak również brak jasnych zasad wspólnotowych w tym obszarze sprawiają, że ramy prawne są jedynie fragmentaryczne,
B. mając na uwadze, że środki krajowe nakładające obowiązek oznaczania pochodzenia towarów przywożonych z innych państw członkowskich są zakazane, natomiast podobne ograniczenia nie istnieją w odniesieniu do obowiązkowego oznaczania pochodzenia dla towarów przywożonych z krajów trzecich,
C. mając na uwadze, że szereg najważniejszych partnerów handlowych UE, jak USA, Chiny, Japonia i Kanada, ustanowiło wymogi w zakresie obowiązkowego oznaczania pochodzenia,
D. mając na uwadze, że w agendzie lizbońskiej UE sama ustanowiła jako cel wzmocnienie gospodarki UE, między innymi poprzez podniesienie konkurencyjności przemysłu UE na tle gospodarki światowej; mając na uwadze, że konkurencja jest uczciwa pod warunkiem, że odbywa się według jasnych zasad zarówno dla producentów jak i dla eksporterów oraz importerów;
E. mając na uwadze, że system oznaczania pochodzenia dałby konsumentom UE pełną świadomość co do kraju pochodzenia nabywanych przez nich produktów; mając na uwadze, że konsumenci mogliby w ten sposób identyfikować dany produkt z normami socjalnymi, środowiskowymi i z normami bezpieczeństwa, z jakimi jest ogólnie kojarzony ten kraj,
F. mając na uwadze, że wniosek Rady w sprawie wprowadzenia obowiązkowego systemu oznaczania kraju pochodzenia niektórych produktów przywożonych do Unii Europejskiej z krajów trzecich dotyczy takich produktów, jak wyroby włókiennicze, biżuteria, odzież, obuwie, wyroby skórzane, lampy i oświetlenie, szkło, ceramika oraz torby, w przypadku których wymagane oznaczenie kraju produkcji stanowi wartościową informację dla wyboru dokonywanego przez konsumentów końcowych,
G. mając na uwadze, że ważne jest zapewnienie równych warunków konkurencji także producentom i konsumentom z naszych głównych krajów partnerskich, którzy wdrożyli oznaczanie pochodzenia,
H. mając na uwadze, że z wejściem w życie traktatu lizbońskiego w dniu 1 grudnia 2009 r.
Radzie i Parlamentowi Europejskiemu przyznane zostaną równe prawa w tym zakresie; mając na uwadze, że zastosowanie będzie miała zwykła procedura ustawodawcza na podstawie art. 207 traktatu lizbońskiego,
1. przypomina, że ochrona konsumentów wymaga przejrzystych i spójnych przepisów handlowych obejmujących wskazanie pochodzenia;
2. wzywa Komisję i Radę do podjęcia wszelkich koniecznych kroków w celu zapewnienia równych szans także partnerom handlowym, którzy wprowadzili wymagania oznaczania pochodzenia;
3. wzywa Komisję i Radę do wprowadzenia odpowiednich mechanizmów nadzoru i egzekwowania w dziedzinie ceł;
4. nalega, aby państwa członkowskie utrzymywały spójne podejście wspólnotowe w tej kwestii, co pozwoli konsumentom UE na otrzymywanie pełniejszych i dokładniejszych informacji;
5. stanowczo zachęca Komisję do interweniowania razem z państwami członkowskimi w celu obrony uzasadnionych praw i oczekiwań konsumentów za każdym razem, gdy istnieje dowód na podrabianie towarów i/lub oszukańcze bądź wprowadzające w błąd użycie oznaczeń pochodzenia przez producentów i importerów spoza UE;
6. uważa, że od dnia 1 grudnia 2009 r., w ramach zwykłej procedury ustawodawczej określonej w traktacie lizbońskim, konsultacje i wymiana poglądów między Parlamentem Europejskim i Radą powinny się formalnie rozpocząć oraz że dalsze opóźnienia poważnie zaszkodzą prawom obywateli, interesom podmiotów społecznych i wolnemu rynkowi;
7. wzywa Komisję do pozostawienia jej wniosku bez zmian i ponownego przedłożenia go Parlamentowi zgodnie z art. 207 traktatu lizbońskiego natychmiast po wejściu traktatu w życie;
8. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.
