P7_TA(2010)0382
Instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju ***I
A7-0285/2010
Rezolucja legislacyjna Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2010 r. w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju ( COM(2010)0102 – C7-0079/2010 – 2010/0059(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza: pierwsze czytanie)
Parlament Europejski,
–
uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi Europejskiemu i Radzie ( COM(2010)0102 ),
–
uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 209 ust. 1 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi ( C7–0079/2010 ),
–
uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
–
uwzględniając uzasadnione opinie dotyczące zgodności projektu aktu z zasadą pomocniczości, przesłane przewodniczącemu przez parlamenty narodowe,
–
uwzględniając art. 55 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Rozwoju oraz opinię Komisji Budżetowej ( A7-0285/2010 ),
1.
przyjmuje w pierwszym czytaniu stanowisko określone poniżej;
2.
jest zdania, że w wyniku drastycznej obniżki marginesu w obrębie pułapu działu 4 wieloletnich ram finansowych na lata 2007-2013 (WRF) wniosek w sprawie rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nie pozostawia wystarczającego pola manewru jeżeli chodzi o właściwą reakcję na potencjalny kryzys;
3.
jest zdania, że ponieważ handel bananami to kwestia omawiana już od dłuższego czasu, proponowane środki mogły zostać włączone do WRF na wcześniejszym etapie;
4.
potwierdza przekonanie, że żaden nowy instrument nie może być finansowany w drodze przesunięcia środków, ponieważ zagroziłoby to realizacji aktualnych priorytetów;
5.
przypomina, że celem instrumentu elastyczności ustanowionego w pkt 27 porozumienia międzyinstytucjonalnego z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie dyscypliny budżetowej i należytego zarządzania finansami Dz.U. C 139 z 14.6.2006, s. 1.
jest finansowanie „jasno określonych wydatków, których nie można było pokryć w ramach dostępnych pułapów” i jest zdania, że środki odnoszące się do handlu bananami to środki towarzyszące należące do tej kategorii;
6.
jest zatem zdania, że wniosek ten nie jest zgodny z pułapem działu 4 wieloletnich ram finansowych i domaga się rewizji tych ostatnich za pomocą wszelkich środków przewidzianych w punktach 21-23 porozumienia międzyinstytucjonalnego lub innych środków, jak te wymienione w jego pkt. 25 i 27;
7.
zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeżeli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
8.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom narodowym.
P7_TC1-COD(2010)0059
Stanowisko Parlamentu Europejskiego przyjęte w pierwszym czytaniu w dniu 21 października 2010 r. w celu przyjęcia rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr .../2010 zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 ustanawiające instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, w szczególności jego art. 209 ust 1,
uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej,
po przekazaniu projektu aktu ustawodawczego parlamentom narodowym,
stanowiąc zgodnie ze zwykłą procedurą ustawodawczą Stanowisko Parlamentu Europejskiego z dnia 21 października 2010 r.
,
a także mając na uwadze, co następuje:
(1)
Polityka Unii w dziedzinie rozwoju ma na celu zmniejszenie, a ostatecznie wyeliminowanie ubóstwa.
(2)
Unia, jako członek Światowej Organizacji Handlu (WTO), jest zaangażowana we włączanie handlu w strategie na rzecz rozwoju oraz w propagowanie handlu międzynarodowego w celu przyspieszenia rozwoju i zmniejszenia
oraz, w dłuższej perspektywie, wyeliminowania
ubóstwa na świecie.
(3)
Unia wspiera grupę państw Afryki, Karaibów i Pacyfiku na ich drodze do zmniejszenia ubóstwa i osiągnięcia trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego i uznaje znaczenie sektorów żywnościowych ich gospodarek.
(4)
Unia jest zaangażowana we wspieranie sprawnej i stopniowej integracji krajów rozwijających się do gospodarki światowej w celu osiągnięcia przez nie trwałego rozwoju.
Kraje AKP będące głównymi eksporterami bananów
będą
napotykać trudności w związku ze zmieniającymi się ustaleniami dotyczącymi handlu, przede wszystkim w wyniku liberalizacji
taryf
KNU w ramach WTO
oraz w wyniku umów dwustronnych lub regionalnych zawartych lub w trakcie zawierania między Unią i krajami Ameryki Łacińskiej
.
Środki towarzyszące odnoszące się do bananów powinny zatem zostać włączone do rozporządzenia (WE) nr 1905/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. ustanawiającego instrument finansowania współpracy na rzecz rozwoju Dz.U. L 378 z 27.12.2006, s. 41.
.
(5)
Środki pomocy finansowej, jakie należy przyjąć w ramach tego programu,
powinny mieć
na celu
poprawę poziomu i warunków życia ludzi zamieszkujących obszary uprawy bananów oraz uczestniczących w łańcuchach wartości w sektorze bananów, zwłaszcza drobnych rolników i małych gospodarstw, a także zgodność z normami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz normami jakości środowiska, szczególnie normami dotyczącymi stosowania pestycydów i narażenia na kontakt z nimi, poprzez
wsparcie dostosowania
i w stosownych przypadkach restrukturyzację
obszarów zależnych od eksportu bananów poprzez ukierunkowane wsparcie finansowe lub konkretne działania.
Środki te
powinny
zmierzać do ustanowienia polityki kształtowania odporności socjalnej, dywersyfikacji gospodarczej lub inwestycji w poprawę konkurencyjności, w przypadkach, w których ▌wydaje się to efektywne, biorąc pod uwagę rezultaty i doświadczenia uzyskane w ramach specjalnego systemu pomocy dla krajów AKP będących tradycyjnymi dostawcami bananów ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 2686/94 Dz.U. L 286 z 5.11.1994, s. 1.
oraz specjalnych ram pomocy dla krajów AKP będących tradycyjnymi dostawcami bananów ustanowionego rozporządzeniem Rady (WE) nr 856/1999 Dz.U. L 108 z 27.4.1999, s. 2.
oraz rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1609/1999 Dz.U. L 190 z 23.7.1999, s. 14.
.
Unia uznaje znaczenie propagowania sprawiedliwszego podziału dochodów pochodzących z sektora bananów.
(6)
Program powinien towarzyszyć procesowi dostosowania w krajach AKP, które w ostatnich latach eksportowały do Unii znaczne ilości bananów i które będą odczuwały skutki liberalizacji w ramach WTO Porozumienie genewskie w sprawie handlu bananami, Dz.U. L 141 z 9.6.2010, s. 3.
oraz w wyniku umów dwustronnych lub regionalnych zawartych lub będących w trakcie zawierania między Unią i niektórymi krajami Ameryki Łacińskiej
.
Program opiera się o specjalne ramy pomocy dla krajów AKP będących tradycyjnymi dostawcami bananów.
Program jest zgodny ze zobowiązaniami międzynarodowymi Unii w ramach WTO i jest ▌przeznaczony ▌na cele restrukturyzacji
oraz poprawy konkurencyjności
, a zatem ma określoną długość trwania, która wynosi ▌cztery lata (2010-2013).
(7)
Według wniosków z komunikatu Komisji z dnia 17 marca 2010 r., zatytułowanego „Sprawozdanie dwuletnie w sprawie specjalnych ram pomocy dla tradycyjnych dostawców bananów”, programy pomocy realizowane w przeszłości znacząco przyczyniły się do poprawy zdolności skutecznego zróżnicowania gospodarczego, chociaż nie można jeszcze określić ich pełnego wpływu, zaś trwały charakter eksportu bananów z krajów AKP pozostaje niepewna.
(8)
Komisja dokonała oceny specjalnych ram pomocy i nie przeprowadziła oceny wpływu środków towarzyszących w sektorze bananów.
(9)
Do obowiązków Komisji należy skuteczna koordynacja tego programu z indykatywnymi programami regionalnymi i krajowymi realizowanymi w krajach korzystających z pomocy, zwłaszcza w zakresie realizacji celów o charakterze gospodarczym, rolniczym, społecznym i środowiskowym.
(10)
Prawie 2 % światowego handlu bananami ma certyfikat organizacji producentów sprawiedliwego handlu.
Minimalne ceny w sprawiedliwym handlu ustala się na podstawie obliczenia „trwałych kosztów produkcji”, które ustala się po konsultacji z podmiotami uczestniczącymi w celu zinternalizowania kosztów dostosowania do odpowiednich norm socjalnych i ekologicznych oraz uzyskania rozsądnego zysku, dzięki któremu producenci mogą zainwestować w długoterminową stabilność swojej działalności.
(11)
Podmioty łańcucha produkcyjnego w sektorze bananów powinny uzgodnić sprawiedliwy podział dochodów uzyskiwanych w tym sektorze, żeby uniknąć wyzysku lokalnych pracowników,
(12)
Komisja powinna być uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do
geograficznych dokumentów strategicznych, wieloletnich programów orientacyjnych oraz dokumentów strategicznych dotyczących programów tematycznych i środków towarzyszących, ponieważ uzupełniają one rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 i mają zasięg ogólny.
Szczególnie istotne jest, aby w czasie prac przygotowawczych Komisja prowadziła stosowne konsultacje, w tym z ekspertami.
(13)
Rozporządzenie (WE) nr 1905/2006 powinno zatem zostać zmienione,
PRZYJMUJĄ NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:
Artykuł 1
W rozporządzeniu (WE) nr 1905/2006 wprowadza się następujące zmiany:
(1)
Artykuł 4 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 4
Realizacja pomocy unijnej
Zgodnie z ogólnym celem i zakresem zastosowania oraz celami i ogólnymi zasadami niniejszego rozporządzenia, pomoc unijna jest wprowadzana w życie poprzez programy geograficzne i tematyczne określone w art. 5–16 oraz programy określone w art. 17 oraz 17a.
(2)
Wprowadza się art. 17a w brzmieniu:
Artykuł 17a
Kraje AKP będące głównymi dostawcami bananów
1.
Kraje AKP będące dostawcami bananów, wymienione w załączniku IIIa, korzystają ze środków towarzyszących odnoszących się do bananów.
Unijna pomoc dla tych krajów ma na celu wsparcie ich procesu dostosowania w związku z liberalizacją rynku bananów w Unii w ramach Światowej Organizacji Handlu.
Pomoc unijna jest w szczególności przeznaczana na zwalczanie ubóstwa poprzez poprawę poziomu i warunków życia rolników i zainteresowanych osób, w stosownych przypadkach małych gospodarstw, w tym poprzez dbanie o zgodność z normami bezpieczeństwa i higieny pracy oraz z normami jakości środowiska, w tym normami dotyczącymi stosowania pestycydów i narażenia na kontakt z nimi.
Pomoc unijna bierze pod uwagę strategie dostosowywania tych krajów,
jak również ich uwarunkowania regionalne (pod względem odległości od regionów peryferyjnych Unii oraz krajów i terytoriów zamorskich)
i ukierunkowana jest w szczególności na następujące obszary współpracy:
a)
wzmacnianie konkurencyjności sektora eksportu bananów, tam gdzie jest to proces zrównoważony, z uwzględnieniem sytuacji różnych zainteresowanych stron w łańcuchu;
b)
działanie na rzecz zróżnicowania gospodarczego w obszarach zależnych od bananów
w przypadkach, w których taka strategia będzie efektywna
;
c)
przeciwdziałanie rozległym skutkom procesu dostosowywania, które mogą być związane z zatrudnieniem i usługami społecznymi, wykorzystaniem gruntów i odnową środowiska oraz stabilizacją makroekonomiczną, lecz nie muszą ograniczać się do tych obszarów.
2.
W ramach kwoty, o której mowa w załączniku IV, Komisja określa maksymalną kwotę dostępną dla każdego ▌kraju AKP będącego dostawcą bananów ▌, o których mowa w ust. 1,
w oparciu o następujące obiektywne i wyważone
wskaźniki
:
a)
po pierwsze,
wartość wymiany handlowej w zakresie bananów z Unią;
b)
po drugie
znaczenie eksportu bananów dla gospodarki danego kraju AKP
oraz
poziom
jego
rozwoju ▌.
Pomiar kryteriów przydziału opiera się na
reprezentatywnych
danych z lat poprzedzających rok
2010, obejmujących okres nie dłuższy niż pięć lat, oraz na przeprowadzonych przez Komisję badaniach zawierających ocenę skutków, jakie dla krajów AKP ma umowa zawarta w ramach WTO oraz umowy dwustronne lub regionalne zawarte lub będące w trakcie zawierania między Unią i krajami Ameryki Łacińskiej, będącymi głównymi eksporterami bananów
.
3.
Komisja przyjmuje wieloletnie strategie wsparcia analogicznie do art. 19 i zgodnie z art. 21.
Komisja zadba o to, aby strategiom tym towarzyszyły geograficzne dokumenty strategiczne danego kraju i aby środki towarzyszące odnoszące się do bananów miały charakter tymczasowy.
Wieloletnie strategie
wsparcia
w odniesieniu do środków towarzyszących w sektorze bananów obejmują:
a)
uaktualniony profil środowiskowy uwzględniający należycie sektor bananów danego kraju i koncentrujący się m.in. na pestycydach;
b)
informacje o osiągnięciach realizowanych w przeszłości programów pomocy w sektorze bananów;
c)
wskaźniki oceny postępów w odniesieniu do warunków dokonywania wydatków, jeżeli jako forma finansowania zostanie wybrane wsparcie z budżetu;
d)
oczekiwane wyniki pomocy;
e)
harmonogram działań wspierających i oczekiwanych wydatków dla każdego kraju korzystającego z pomocy;
f)
sposoby osiągania i monitorowania postępów w przestrzeganiu uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym podstawowych przepisów prawa pracy MOP i odpowiednich konwencji dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, a także stosownych, uzgodnionych na szczeblu międzynarodowym podstawowych norm jakości środowiska.
Osiemnaście miesięcy przed zakończeniem dokonywana jest ocena programu i postępów poszczególnych krajów obejmująca zalecenia dotyczące ewentualnych niezbędnych działań i ich charakteru.
(3)
Artykuł 21 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 21
Przyjmowanie dokumentów strategicznych oraz wieloletnich programów indykatywnych
Dokumenty strategiczne i wieloletnie programy indykatywne, o których mowa w art. 19 i 20, oraz ich przeglądy, o których mowa w art. 19 ust. 2 oraz w art. 20 ust. 1, oraz środki towarzyszące, o których mowa odpowiednio w art. 17 oraz 17a, przyjmowane są przez Komisję
w drodze aktów delegowanych
zgodnie z
art. 35 i z zastrzeżeniem warunków określonych w art. 35a i 35b
.
(4)
Art. 22 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
3.
Roczne programy działania są przyjmowane przez Komisję z uwzględnieniem opinii Parlamentu Europejskiego i Rady.
(5)
Art. 23 ust. 3 i 4 otrzymują brzmienie:
3.
Jeżeli koszt takich środków przekracza 10 000 000 EUR, Komisja przyjmuje je z uwzględnieniem opinii Parlamentu Europejskiego i Rady.
W przypadku środków specjalnych o kosztach poniżej 10 000 000 EUR Komisja informuje o nich Parlament Europejski i Radę w terminie miesiąca od przyjęcia decyzji.
4.
Parlament Europejski i Rada są informowane w terminie miesiąca o zmianach środków specjalnych, takich jak wprowadzenie korekt technicznych, przedłużenie okresu realizacji, realokacja środków w ramach przewidzianego budżetu lub zwiększenie lub zmniejszenie budżetu o kwotę mniejszą niż 20 % budżetu początkowego, pod warunkiem że zmiany te pozostają bez wpływu na początkowe cele określone w decyzji Komisji.
(6)
Art. 25 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
2.
Pomocy Unii co do zasady nie wykorzystuje się w celu uiszczenia podatków, ceł i opłat w krajach korzystających z pomocy.
(7)
Art. 29 ust. 1 otrzymuje brzmienie: 1.
Zobowiązania budżetowe określa się na podstawie decyzji Komisji podejmowanych zgodnie z art. 17a ust. 3, art. 22 ust. 1, art. 23 ust. 1 i art. 26 ust. 1.
(8)
Art. 31 ust. 1 akapit trzeci otrzymuje brzmienie:
W postępowaniach w sprawie udzielania zamówień publicznych lub zawierania umów w sprawie dotacji finansowanych na mocy programu tematycznego, określonego w art. 11–16 oraz programów określonych w art. 17 i 17a, poza osobami fizycznymi lub prawnymi kwalifikującymi się na mocy programu tematycznego lub programów określonych w art. 17 i 17a, mogą uczestniczyć wszystkie osoby fizyczne będące obywatelami kraju rozwijającego się, określonego jako taki przez OECD/DAC oraz wymienionego w załączniku II, lub osoby prawne mające siedzibę w takim kraju.
Komisja publikuje i aktualizuje załącznik II na podstawie regularnych przeglądów wykazu odbiorców pomocy sporządzanego przez OECD/DAC oraz informuje o tym Radę.
(9)
Art. 33 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
2.
Komisja przekazuje sprawozdania z oceny Parlamentowi Europejskiemu i Radzie w celach informacyjnych.
Wyniki są wykorzystywane przy opracowywaniu programu i przydziale środków.
(10)
Artykuł 35 otrzymuje brzmienie:
Artykuł 35
Wykonywanie przekazanych uprawnień
1.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych, o których mowa w art. 17 ust. 2 i art. 17a i 21, przyznaje się Komisji na okres stosowania niniejszego rozporządzenia.
2.
Natychmiast po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
3.
Uprawnienia do przyjmowania aktów delegowanych przyznaje się Komisji na warunkach określonych w art. 35a i 35b.
Artykuł 35a
Odwołanie przekazania uprawnień
1.
Parlament Europejski lub Rada może w dowolnym momencie odwołać przekazanie uprawnień, o którym mowa w art. 17 ust. 2 i art. 17a i 21.
2.
Instytucja, która wszczęła procedurę wewnętrzną mającą na celu podjęcie decyzji o ewentualnym odwołaniu przekazanych uprawnień, dokłada starań, aby powiadomić drugą instytucję oraz Komisję w rozsądnym czasie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, a także ewentualne powody odwołania.
3.
Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji.
Wchodzi ona w życie natychmiast lub z dniem w niej określonym.
Nie narusza ona ważności już obowiązujących aktów delegowanych.
Zostaje ona opublikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Artykuł 35b
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1.
Parlament Europejski lub Rada może wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy od daty powiadomienia o tym akcie.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące.
2.
Jeżeli przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, Parlament Europejski ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wchodzi w życie z dniem w nim określonym.
Akt delegowany może zostać opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają wyrazić sprzeciwu.
3.
Jeżeli Parlament Europejski lub Rada wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie, o którym mowa w ust. 1, nie wchodzi on w życie.
Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego przedstawia powody tego sprzeciwu.
(11)
Art. 38 ust. 1 i 2 otrzymują brzmienie: 1.
Finansowa kwota referencyjna na wdrożenie niniejszego rozporządzenia w latach 2007-2013 wynosi 17 087 000 000 EUR.
2.
Indykatywne kwoty przydzielone na każdy spośród programów, o których mowa w art. 5–10, 11–16 i 17 i 17a, są określone w załączniku IV.
Kwoty te ustanawia się na lata 2007-2013.
(12)
Wprowadza się załącznik IIIa o treści zawartej w załączniku I do niniejszego rozporządzenia;
(13)
Załącznik IV zastępuje się treścią załącznika II do niniejszego rozporządzenia.
Artykuł 2
Niniejsze rozporządzenie wchodzi w życie […] dnia po jego opublikowaniu w
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Niniejsze rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
Sporządzono w
W imieniu Parlamentu Europejskiego W imieniu Rady
Przewodniczący Przewodnicząc
y
ZAŁĄCZNIK I
„ZAŁĄCZNIK IIIA Kraje AKP będące głównymi dostawcami bananów
1.
Belize
2.
Kamerun
3.
Wybrzeże Kości Słoniowej
4.
Dominika
5.
Republika Dominikańska
6.
Ghana
7.
Jamajka
8.
Saint Lucia
9.
Saint Vincent i Grenadyny
10.
Surinam„
ZAŁĄCZNIK II
„ZAŁĄCZNIK IV Indykatywny podział środków finansowych na lata 2007–2013 (w mln EUR)
Razem
17 087
Programy geograficzne:
10 057
Ameryka Łacińska
2 690
Azja
5 187
Azja Środkowa
719
Bliski Wschód
481
Afryka Południowa
980
Programy tematyczne:
5 596
Inwestowanie w ludzi
1 060
Środowisko i zrównoważone gospodarowanie zasobami naturalnymi
804
Podmioty niepaństwowe i władze lokalne w procesie rozwoju
1 639
Bezpieczeństwo żywnościowe
1 709
Migracja i azyl
384
Kraje AKP objęte protokołem w sprawie cukru
1 244
Kraje AKP będące głównymi dostawcami bananów
190„
