11.5.2005
WSPÓLNY PROJEKT REZOLUCJI
projekt zgodnie z art. 108 ust. 5 Regulaminu złożyli
– Michael Gahler, Mario Mauro, Nirj Deva, Maria Martens, Horst Schnellhardt, Ursula Stenzel i Charles Tannock, w imieniu grupy politycznej PPE-DE
– Miguel Angel Martínez Martínez, Marie-Arlette Carlotti i Glenys Kinnock, w imieniu grupy politycznej PSE
– Fiona Hall, Lapo Pistelli i Johan Van Hecke, w imieniu grupy politycznej ALDE
– Marie-Hélène Aubert, Margrete Auken i Angelika Beer, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
– Luisa Morgantini, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
zastępuje on tym samym projekty rezolucji złożone przez następujące grupy polityczne:
– PSE (B6‑0300/05)
– Verts/ALE (B6‑0301/05)
– GUE/NGL (B6‑0302/05)
– PPE-DE (B6‑0303/05)
– ALDE (B6‑0305/05)
w sprawie Sudanu
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Sudanu
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając wszystkie odnośne rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ, w tym rezolucję nr 1593 z dnia 31 marca 2005 r. w sprawie sytuacji w Sudanie oraz raport Międzynarodowej Komisji Śledczej w sprawie Darfuru dla Sekretarza Generalnego ONZ (rezolucja nr 1564(2005)),
–
uwzględniając plan działania dla Darfuru, uzgodniony między ONZ i rządem Sudanu dnia 5 sierpnia 2004 r.,
–
uwzględniając porozumienie pokojowe zawarte pomiędzy rządem Sudanu a Sudańskim Ludowym Ruchem Wyzwolenia w dniu 9 stycznia 2005 r.,
–
uwzględniając rezolucję Parlamentu Europejskiego z września 2004 r. w sprawie sytuacji humanitarnej w Sudanie oraz rezolucję Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE nr AKP-UE 37777/05 z kwietnia 2005 r. w sprawie sytuacji w Sudanie,
–
uwzględniając raport ONZ z dnia 26 kwietnia 2005 r. na temat sytuacji w Sudanie,
A.
mając na uwadze, że porozumienie pokojowe przewiduje oddzielne siły zbrojne, wycofanie 91 000 żołnierzy oddziałów rządowych z południa kraju w terminie dwóch i pół roku oraz oddziałów Sudańskiego Ludowego Ruchu Wyzwolenia z północy kraju w terminie 8 miesięcy, równy podział zasobów ropy oraz przeprowadzenie po 3 latach wyborów,
B.
mając na uwadze, że Rada Bezpieczeństwa ONZ zadecydowała w rezolucji nr 1593 z dnia 31 marca 2005 r. o przekazaniu sprawy dotyczącej sytuacji w Darfurze począwszy od lipca 2002 r. do Międzynarodowego Trybunału Karnego,
C.
mając na uwadze, że podpisanie porozumienia pokojowego w Naivasha zostało przyjęte z zadowoleniem, a mimo to przemoc popełniana przez wszystkie strony w Darfurze trwa, do czego przyczynia się naruszanie przez rząd Sudanu porozumienia o zawieszeniu broni poprzez ataki z powietrza oraz poprzez odmowę rozwiązania Janjaweed i postawienia odpowiedzialnych za zbrodnie przed wymiarem sprawiedliwości; z zaniepokojeniem przyjmuje do wiadomości odnotowany niedawno wzrost przypadków naruszeń zawieszenia broni przez rebeliantów,
D.
mając na uwadze, że Komisja Śledcza ONZ stwierdziła w swoim raporcie ze stycznia 2005 r., że zbrodnie wojenne „nie mniej poważne i haniebne od ludobójstwa” zostały w Darfurze popełnione, włączając w to „masowe ataki, w tym morderstwo cywilów, tortury, przymusowe zaginięcia, niszczenie wiosek, gwałty i inne rodzaje przemocy seksualnej”; stwierdzając, że „osoby zidentyfikowane jako domniemani sprawcy [ww.] przestępstw są pracownikami rządu Sudanu, należą do sił policyjnych, grup rebeliantów oraz są oficerami niektórych wojsk zagranicznych, działającymi na własną rękę”,
E.
mając na uwadze, że Międzynarodowa Komisja Śledcza w sprawie Darfuru stwierdziła, że „sudański wymiar sprawiedliwości jest niewydolny i nie przejawia chęci odniesienia się do sytuacji w Darfurze”,
F.
mając na uwadze, że w następstwie podpisania porozumienia pokojowego w Naivasha Komisja Europejska obiecała ponownie umożliwić Sudanowi dostęp do 450 mln euro z Europejskiego Funduszu Rozwoju, zaczynając od sumy 50 mln euro na pomoc humanitarną, która została podzielona między północ i południe kraju,
G.
mając na uwadze, że Unia Afrykańska odgrywała dotychczas bardzo pozytywną rolę w prewencji, monitorowaniu zawieszenia broni i donoszeniu o przypadkach jego naruszania; mając też na uwadze starania Unii Afrykańskiej zmierzające do ponownienia rozmów pokojowych w sprawie Darfuru oraz wyznaczenie na koniec maja 2005 r. oficjalnego ponownego otwarcia tych rozmów,
H.
mając na uwadze, że zgodnie z niektórymi szacunkami liczba osób, które poniosły śmierć w Darfurze, wynosi 300 000 str. 7, sprawozdanie Komisji Rozwoju Międzynarodowego Izby Gmin na temat Darfuru: „Sudan: The responsibility to protect, fifth report of session 2004-05, Volume I”, 16 marca 2005 r. , a miesięcznie ginie 10 000 Strona internetowa z informacjami na temat Światowego Programu Żywnościowego, 13 września 2004 r. osób z powodu skutków przemocy, w tym niedożywienia i chorób; mając na uwadze, że w Darfurze 1,65 mln Str.
62, raport Międzynarodowej Komisji Śledczej w sprawie Darfuru dla Sekretarza Generalnego ONZ, 25 stycznia 2005 r. osób pozostaje przesiedlonych, a zgodnie z doniesieniami niektórzy z nich są zmuszani do powrotu w rodzinne strony siłą,
I.
mając na uwadze, że reintegracja byłych kombatantów ze wszystkich sił zbrojnych w Sudanie stanowi podstawowy problem oraz mając na uwadze, że rozbrojenie cywilów i wszystkich oficjalnych i nieoficjalnych sił policyjnych jest sprawą najwyższej wagi dla utrzymania pokoju, bezpieczeństwa, wolności i stabilności,
J.
mając na uwadze, że nadchodząca nieuchronnie pora deszczowa może pogorszyć sytuację i spowodować zapotrzebowanie na żywność i pomoc medyczną ze strony 3,5–4 mln osób; mając na uwadze, że Światowy Program Żywnościowy wciąż nie dysponuje wystarczającymi środkami, aby dostarczyć adekwatną do potrzeb pomoc osobom wewnętrznie przesiedlonym (IDPs), przy zaspokojeniu do kwietnia 2005 r. zaledwie 20% potrzeb,
K.
mając na uwadze, że dr Mudawi Ibrahim Adam wraz ze swoim współpracownikiem Yasirem Saleemem i kierowcą Abdallem Tahą zostali aresztowani w dniu 8 maja, na kilka godzin przed planowaną przez dr Adamę podróżą do Irlandii w celu odebrania z rąk prezydent Mary McAleese nagrody dla obrońcy praw człowieka (Front Line Human Rights Defender award),
1.
z ogromnym zadowoleniem przyjmuje podpisanie w Nairobi, w dniu 9 stycznia 2005 r., historycznego porozumienia pokojowego pomiędzy rządem Sudanu i Sudańskim Ludowym Ruchem Wyzwolenia, wyznaczającego kres 21-letniej wojny domowej, uznając to za ważny krok ku zaprowadzeniu pokoju w południowym Sudanie oraz za wydarzenie, które może przyczynić się też do zaprowadzenia pokoju w Darfurze;
2.
wzywa wszystkie strony do bezzwłocznego realizowania postanowień porozumienia pokojowego i załączonych do niego protokołów, obejmujących między innymi porozumienia w sprawie podziału władzy i dóbr; wzywa rząd Sudanu oraz Sudański Ludowy Ruch Wyzwolenia do spożytkowania dochodów z ropy, które otrzymają na mocy porozumienia pokojowego w ramach podziału zasobów, na cele rozwoju, aby ludność Sudanu mogła doświadczyć dobrodziejstw pokoju;
3.
wzywa sygnatariuszy porozumienia pokojowego do włączenia wszystkich podmiotów politycznych oraz podmiotów społeczeństwa obywatelskiego w proces opracowywania nowej konstytucji, w celu zapewnienia legalności oraz szerokiego politycznego i obywatelskiego wsparcia procesu demokratycznych przekształceń;
4.
uważa, że uczestnictwo kobiet oraz ich niedyskryminowanie w procesie decyzyjnym, zarówno na etapie legislacyjnym jak i wykonawczym, są kluczowe dla dobrego sprawowania władzy;
5.
nalega, aby podczas odbudowy Sudanu zwracać szczególną uwagę na swobodę gromadzenia się i swobodę wypowiedzi oraz na obecność niezależnych mediów, będących gwarantem demokratycznego pluralizmu;
6.
podkreśla, że porozumienie pokojowe może przyczynić się do trwałego pokoju i stabilności na całym obszarze Sudanu oraz do działań mających na celu zmianę sytuacji w Darfurze; jednocześnie wyraża głębokie zaniepokojenie możliwością wstrzymania całego procesu pokojowego z powodu zwiększenia się niepewności i przemocy oraz braku pokojowego rozwiązania kryzysu w Darfurze;
7.
z zadowoleniem przyjmuje decyzję Rady Bezpieczeństwa ONZ w sprawie utworzenia UNMIS złożonej z 10 000 osób, których zadaniem poza włączeniem w proces odbudowy i rozwoju kraju jest rozbrojenie walczących, pojednanie, przestrzeganie praworządności i praw człowieka oraz nadzór nad wyborami; składa też hołd krajom zaangażowanym w UNMIS;
8.
z zadowoleniem przyjmuje decyzję Unii Afrykańskiej dotyczącą zwiększenia liczebności sił pokojowych w Darfurze do 7 700 żołnierzy;
9.
z zadowoleniem przyjmuje decyzję ONZ odnośnie przekazania sprawy dotyczącej sytuacji w Darfurze do Międzynarodowego Trybunału Karnego oraz przekazanie przez Kofiego Annana ponad 51 nazwisk osób podejrzanych o popełnienie zbrodni wojennych prokuratorowi generalnemu; wzywa rząd Sudanu i wszystkie strony konfliktu, by uczyniły wszystko w celu podjęcia pełnej współpracy z Trybunałem;
10.
wzywa wszystkie strony, by okazały wsparcie Międzynarodowemu Trybunałowi Karnemu w celu położenia kresu kulturze bezkarności w Darfurze; wyraża stanowcze przekonanie, że zastosowanie się do rezolucji przyczyni się do stymulowania procesu pokojowego w Darfurze i wspierania rozwoju w całym Sudanie;
11.
zdecydowanie popiera apel Rady skierowany do MTK o wspieranie międzynarodowych wysiłków na rzecz promowania praworządności, ochrony praw człowieka i zwalczania bezkarności w Darfurze;
12.
potępia nieustającą przemoc, terror i powszechne gwałty, do jakich dochodzi w Darfurze, włączając w to uprowadzenia pracowników organizacji pozarządowych, oraz ataki policyjne i inne na cywilów w południowym i zachodnim Darfurze, odpowiednio 25 i 26 kwietnia, jak donosi raport ONZ4 Raport ONZ na temat sytuacji w Sudanie z 26 kwietnia 2005 r. ; wzywa wszystkie strony do bezzwłocznego położenia kresu przemocy, konfliktom i przemocy seksualnej w Darfurze;
13.
potępia przemoc, zastraszanie i szykanowanie, do jakich dochodzi w obozach dla uchodźców wewnętrznych (IDP) w Darfurze, oraz odmowę wpuszczenia niektórych międzynarodowych organizacji pozarządowych do obozów dla IDP; nalega, by zagwarantować międzynarodowym organizacjom pozarządowym nieograniczony dostęp do wszystkich części kraju, łącznie z obozami dla IDP;
14.
potępia aresztowanie dr. Adama, prezesa Sudańskiej Organizacji Rozwoju Społecznego, a także zatrzymanie jego kolegi pana Saleema i kierowcy pana Taha; wzywa władze sudańskie do bezzwłocznego uwolnienia wszystkich trzech; nalega, by władze sudańskie ujawniły, gdzie przetrzymują dr. Adama i umożliwiły mu kontakt z rodziną i prawnikami;
15.
zachęca UE do wywierania intensywnego nacisku na władze Sudanu, by natychmiast uwolniły i zaprzestały planowego szykanowania dr. Mudawiego Ibrahima Adama, którego przykładem jest jego 7-miesięczne uwięzienie w 2004 r.;
16.
nalega, by powrót wszystkich uchodźców wewnętrznych (IDP) był dobrowolny, by zapewniono im w jego trakcie bezpieczeństwo i ochronę i by informować wspólnotę międzynarodową o wszelkich planowanych przeniesieniach IDP, zanim do nich dojdzie;
17.
wzywa rząd Sudanu do zapewnienia, by kobiety, które padły ofiarą gwałtów, otrzymywały natychmiastową pomoc medyczną po zgłoszeniu zajścia i by uczyniono wszystko w kwestii dalszego szkolenia policji w zakresie przemocy seksualnej i mającej podłoże w różnicach płci i w związku z tym przyjmuje z zadowoleniem zmiany w procedurze zgłaszania gwałtów (wycofanie Formularza 8 i uznanie równoważności medycznych organizacji pozarządowych jako centrów opieki medycznej) jak poinformował delegację minister sprawiedliwości;
18.
wzywa wszystkie strony zaangażowane w konflikt w Sudanie do powstrzymania rekrutacji i wykorzystywania jako żołnierzy dzieci poniżej 18 roku życia; wzywa też władze Sudanu do ochrony wysiedlonych dzieci, zwłaszcza tych pozbawionych opieki;
19.
potępia działalność Bożej Armii Oporu (LRA) w południowym Sudanie i Ugandzie;
20.
wzywa Komisję Europejską do zapewnienia, że wydatkowanie 450 milionów euro przeznaczonych na pomoc będzie się odbywało stopniowo i na ile to możliwe za pośrednictwem organizacji humanitarnych; podkreśla, że rząd Sudanu powinien mieć dostęp do tych środków tylko pod warunkiem, że poczyniony zostanie widoczny postęp w procesie pokojowym w Darfurze, włączając w to położenie kresu przemocy, rządom sponsorowanej przez rząd milicji i nawiązanie współpracy z MTK;
21.
wzywa Państwa Członkowskie do pilnego i wszechstronnego zaangażowania się w wysiłki humanitarne w Sudanie i Czadzie; łącznie ze zdecentralizowaną współpracą;
22.
wzywa rząd Sudanu oraz rządy Czadu, Libii i Republiki Środkowej Afryki do wprowadzenia w regionie ściślejszych kontroli w handlu bronią ręczną; wzywa RB ONZ do podjęcia wszelkich koniecznych środków w celu powstrzymania rozprzestrzeniania broni w regionie Darfuru i uznania ograniczonych sankcji za właściwe narzędzie służące powstrzymaniu handlu bronią i dostaw broni do regionu;
23.
wzywa Narody Zjednoczone do intensywniejszego zaangażowania się w kwestię rozwiązania konfliktu i położenia kresu bezprawiu w Darfurze po spotkaniach w sprawie światowego terroryzmu z szefem sudańskich służb bezpieczeństwa i wywiadu;
24.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządowi Sudanu, Unii Afrykańskiej, rządom Państw Członkowskich UE, Stanów Zjednoczonych Ameryki, Rosji, Czadu, Libii, Erytrei, Egiptu i Chin, Sekretarzowi Generalnemu ONZ, wiceprzewodniczącym Wspólnego Zgromadzenia Parlamentarnego AKP-UE i Radzie AKP.
