4.7.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Caroline Lucas, Margrete Auken, Jill Evans, David Hammerstein, Angelika Beer, Pierre Jonckheer, Hélène Flautre oraz Daniel Cohn-Bendit
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu, w szczególności rezolucję z dnia 7 września 2006 r. w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie oraz rezolucję z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy,
–
uwzględniając konkluzje Rady ds. Stosunków Zewnętrznych obradującej w dniach 23 kwietnia 2007 r. oraz 24 maja 2007 r.,
–
uwzględniając konkluzje Rady Europejskiej z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie,
–
uwzględniając oświadczenia Kwartetu z 30 maja 2007 r. i 27 czerwca 2007 r.,
–
uwzględniając szczyt w Sharm el Sheikh w dniu 25 czerwca 2007 r.,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że obchodzona jest obecnie 40. rocznica wojny, która zakończyła się izraelską okupacją Zachodniego Brzegu i Strefy Gazy,
B.
mając na uwadze, że rząd jedności narodowej, utworzony po osiągnięciu porozumienia w Mekce w dniu 8 lutego, został odwołany przez prezydenta Abbasa po zbrojnym przejęciu kontroli nad Strefą Gazy przez bojówki Hamasu; mając na uwadze, że równocześnie prezydent Autonomii Palestyńskiej ogłosił stan wyjątkowy i powołał dla terytoriów palestyńskich rząd tymczasowy premiera Salama Fajada,
C.
mając na uwadze, że rząd jedności narodowej opierał się na programie wzywającym do ustanowienia państwa palestyńskiego w granicach z 1967 r., umocnienia i rozszerzenia zawieszenia broni oraz przestrzegania porozumień podpisanych w przeszłości przez OWP,
D.
mając na uwadze, że pogorszenie się sytuacji gospodarczo-społecznej na okupowanych terytoriach palestyńskich spowodowane jest głównie ograniczeniami ruchu towarów i osób, które doprowadziły do głębokiego kryzysu humanitarnego w Gazie i w praktyce wywołały izolację Strefy Gazy oraz kryzys finansowy w Autonomii Palestyńskiej spowodowany bezprawną izraelską odmową przekazywania władzom palestyńskim zatrzymywanych przez Izrael wpływów z podatków i ceł,
E.
mając na uwadze, że decyzja Kwartetu o zawieszeniu bezpośredniej pomocy dla Autonomii Palestyńskiej przyczyniła się do pogłębienia kryzysu pomimo tymczasowego mechanizmu międzynarodowego, który utworzono w celu zapewnienia stałego świadczenia podstawowych usług socjalnych na rzecz ludności palestyńskiej i pomimo zwiększenia funduszy europejskich,
F.
mając na uwadze, że rząd Izraela postanowił przywrócić pełne więzi finansowe z nowym rządem oraz wznowić comiesięczny transfer podatków, a także odmrozić środki finansowe nieprzekazywane Palestyńczykom od pierwszych miesięcy 2006 r.,
G.
mając na uwadze, że dalsza okupacja i podział terytoriów palestyńskich utrudniają tworzenie państwa palestyńskiego, zmniejszając wszelkie szanse na pokój w regionie; mając na uwadze, że tym pilniejsze stało się dalsze prowadzenie wiarygodnego procesu pokojowego, mogącego dać ludności Palestyny szansę niezależnego, demokratycznego i prawdziwego państwa istniejącego równolegle z Izraelem, przynosząc pokój i stabilność na Bliskim Wschodzie,
H.
mając na uwadze, że Delegacja Parlamentu Europejskiego ds. stosunków z Palestyńską Radą Legislacyjną odbyła wizytę w Gazie i na Zachodnim Brzegu w dniach 30 kwietnia – 3 maja 2007 r.,
I.
mając na uwadze, że w dniu 20 maja pomiędzy infiltrowanymi radykalnymi grupami związanymi z al Kaidą a armią libańską wybuchły walki w obozie dla uchodźców w Nahr al Bared w północnym Libanie, a następnie w obozie dla uchodźców w Ein al Hilweh, doprowadzając do śmierci ponad 100 osób,
J.
mając na uwadze, że ta kryzysowa sytuacja ponownie uwydatnia trudne położenie uchodźców palestyńskich w Libanie,
K.
mając na uwadze, że na przestrzeni ostatnich tygodni i miesięcy w Libanie miało miejsce szereg zamachów bombowych; mając na uwadze, że poseł do libańskiego parlamentu Walid Eido i sześciu żołnierzy odbywających służbę w siłach pokojowych ONZ (UNIFIL) zginęło w zamachach bombowych; mając na uwadze, że zamachy te miały na celu destabilizację kraju, który nadal tkwi w głębokim kryzysie instytucjonalnym i znajduje się w impasie politycznym,
L.
mając na uwadze, że w dniu 30 maja Rada Bezpieczeństwa ONZ przyjęła rezolucję 1757, w której w rozdziale VII powołuje mieszany libańsko-międzynarodowy trybunał do osądzenia podejrzewanych o zabójstwo w 2005 r. libańskiego premiera Rafika al Haririego i o następujący po nim szereg zabójstw na tle politycznym,
M.
mając na uwadze, że decyzja o powołaniu trybunału została podjęta w następstwie wniosku rządu libańskiego i decyzji Rady Bezpieczeństwa ONZ z 2005 r. o powołaniu niezależnej komisji śledczej do wyjaśnienia zabójstwa al Haririego po stwierdzeniu w śledztwie prowadzonym przez Liban poważnych uchybień,
1.
wzywa UE do niezwłocznego przyjęcia środków zapewniających świadczenie pomocy doraźnej i humanitarnej na rzecz ludności Gazy, po części dostępnej w ramach tymczasowego mechanizmu międzynarodowego przedłużonego do września 2007 r. w celu zapewnienia swobodnego dostępu do tej pomocy na terenie Strefy Gazy; wzywa w związku z tym Radę do niezwłocznego wznowienia szkoleniowo-doradczej misji granicznej Unii Europejskiej (EUBAM) na przejściu granicznym w Rafah; wzywa Radę w tym samym duchu do dołożenia wszelkich starań na rzecz niedopuszczenia do izolacji Strefy Gazy i do wezwania władz palestyńskich w Gazie do zwiększenia bezpieczeństwa oraz poprawy sytuacji gospodarczo-społecznej mieszkańców;
2.
wzywa rząd Izraela do przestrzegania i realizacji zobowiązań wobec cywilnej ludności Palestyny oraz zniesienia ograniczeń mobilności hamujących swobodny przepływ ludzi i towarów zgodnie z umową dotyczącą ruchu granicznego i dostępu do przejść granicznych;
3.
wzywa Hamas do niezwłocznego zaprzestania zbiorowych egzekucji i wszelkich form nękania fizycznego i psychologicznego oraz zagwarantowania wszystkim mieszkańcom Gazy bez różnicy podstawowych praw i bezpieczeństwa ze szczególnym uwzględnieniem praw kobiet; wzywa Hamas do zagwarantowania ludziom chcącym opuścić Strefę Gazy swobodnego dostępu do granic Gazy;
4.
wzywa wszystkie strony do położenia kresu przemocy między Palestyńczykami oraz przyczynienia się do przywrócenia porządku i bezpieczeństwa, które winny opierać się na poszanowaniu przeciwników politycznych;
5.
przyznaje, że sprawą najwyższej wagi jest poparcie wezwania Ligi Arabskiej do przywrócenia palestyńskiej jedności narodowej oraz jedności terytoriów palestyńskich; wspiera w związku z tym wszystkie dążenia na rzecz zapoczątkowania procesu pojednania;
6.
podkreśla, że polityka UE odmowy wznowienia bezpośredniej pomocy i uznania rządu jedności narodowej, który stanowił pełnoprawny wyraz woli ludności Palestyny, przyczyniła się do upadku tego rządu oraz obecnej tragicznej sytuacji; wzywa zatem Radę do wyciągnięcia wniosków z dawnych błędów i wznowienia negocjacji w celu wyjścia z obecnego impasu polityczno-instytucjonalnego;
7.
jest przekonany, że tym pilniejsze jest dalsze prowadzenie wiarygodnego procesu pokojowego, mogącego dać ludności Palestyny szansę niezależnego, demokratycznego i prawdziwego państwa istniejącego równolegle z Izraelem; wzywa zatem Radę do podjęcia bez oznaczenia terminu inicjatywy zwołania międzynarodowej konferencji pokojowej w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie, mającej na celu zawarcie kompleksowego regionalnego porozumienia pokojowego w oparciu o rezolucje ONZ, a zwłaszcza o proponowaną arabską inicjatywę pokojową, którą Izrael winien poważnie rozważyć;
8.
wzywa rząd Izraela do zaprzestania rozbudowy osiedli i usunięcia osiedli z Zachodniego Brzegu i Wschodniej Jerozolimy w pełnej zgodności z rezolucjami ONZ oraz do włączenia się w stopniowy plan uwalniania palestyńskich więźniów przetrzymywanych w izraelskich więzieniach; uważa, że plan ten winien rozpocząć się od wypuszczenia na wolność więzionych nieletnich; ponownie wzywa do natychmiastowego uwolnienia członków Palestyńskiej Rady Legislacyjnej i ministrów; wzywa rząd Izraela do niezwłocznego wypuszczenia na wolność Marwana Barghoutiego jako istotnego wyrazu gotowości do współistnienia i dialogu z palestyńskimi przywódcami;
9.
z zadowoleniem przyjmuje wypuszczenie na wolność dziennikarza BBC Alana Johnsona i wzywa do natychmiastowego uwolnienia przez radykalne grupy palestyńskie kaprala Gilada Shalita;
10.
popiera wezwanie prezydenta Abbasa do rozmieszczenia sił pokojowych ONZ na Zachodnim Brzegu, w Strefie Gazy i na obszarze granicznym między Izraelem a Gazą w celu zapewnienia ochrony ludności cywilnej w ramach ogólnej strategii politycznej na rzecz bezzwłocznego wznowienia procesu pokojowego oraz negocjacji w sprawie ostatecznego statusu;
11.
wyraża poważne zaniepokojenie co do stosowności mianowania byłego premiera Wielkiej Brytanii Tony’ego Blaira na przedstawiciela Kwartetu i podkreśla konieczność powołania w regionie mediatora zaakceptowanego przez wszystkie strony;
12.
wzywa Radę i Komisję do zapewnienia wszystkich niezbędnych środków, które umożliwią międzynarodowemu trybunałowi dla Libanu efektywną pracę i wypełnienie mandatu;
13.
wzywa wszystkie strony w Libanie do wspierania trybunału, a także wzywa Syrię do pełnego współudziału w jego pracy;
14.
wzywa wszystkie strony i frakcje w Libanie do powstrzymania się od działań, które mogłyby dalej zagrażać stabilności kraju i które nadal blokują funkcjonowanie wątłych instytucji libańskich; wzywa w tym kontekście do wznowienia dialogu na rzecz jedności narodowej w celu złagodzenia różnic i uniknięcia „próżni rządowej” w okresie poprzedzającym wybory prezydenckie zaplanowane na jesień bieżącego roku;
15.
wzywa rząd libański do dołożenia wszelkich starań w celu położenia kresu wszystkim formom dyskryminacji uchodźców palestyńskich i ułatwienia im, jeśli wyrażą taką wolę, integracji w społeczeństwie libańskim; wzywa w tym kontekście Radę i Komisję do zapewnienia wszelkiej niezbędnej pomocy w ramach planu działania; podkreśla, że ta awaryjna sytuacja jeszcze wyraźniej uwypukla konieczność znalezienia sprawiedliwego i kompleksowego rozwiązania kwestii palestyńskich uchodźców;
16.
zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiemu przedstawicielowi ds. WPZiB, przedstawicielowi Kwartetu, prezydentowi Autonomii Palestyńskiej, wszystkim członkom Palestyńskiej Rady Legislacyjnej, Knesetowi i rządowi Izraela oraz sekretarzowi generalnemu Ligi Państw Arabskich.
