Pytanie wymagające odpowiedzi pisemnej E-4992/2010
do Komisji
art. 117 Regulaminu PE
Konrad Szymański (ECR)
(2 lipca 2010 r.)
Przedmiot: Aplikacja Karty Praw Podstawowych i Protokołu 30
W odpowiedzi na moje pytanie z 6 stycznia 2010 r. na temat „wolności religijnej i nowej ustawy antydyskryminacyjnej w Wielkiej Brytanii”, czy prawo unijne zobowiązuje Wielką Brytanię do zmiany prawa antydyskryminacyjnego w sposób, który uznano tam za właściwy kierując się wskazaniami prawa UE, Komisja udzieliła mi odpowiedzi 3 marca 2010 r., w której napisała m.in.:
„Artykuł 10 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, który dotyczy wolności myśli, sumienia i religii, należy odczytywać w połączeniu z art. 21 tej samej Karty, który zakazuje dyskryminacji, między innymi ze względu na orientację seksualną – mamy tu do czynienia z kwestią równowagi pomiędzy dwoma prawami”, natomiast „wszelkie odstępstwa od zasady niedyskryminowania ze względu na orientację seksualną powinny wiązać się z »istotnym i determinującym wymogiem zawodowym« (zgodnie z art. 4 ust. 1 dyrektywy 2000/78), przy pełnym uwzględnieniu art. 10 Karty Praw Podstawowych”.
Z odpowiedzi Komisji widać, że Komisja uznała obowiązywanie Karty wobec Wielkiej Brytanii w tym zakresie.
Tymczasem Protokół 30 do Traktatów stwierdza: „Jeżeli dane postanowienie Karty odnosi się do ustawodawstwa i praktyk krajowych, ma ono zastosowanie do Polski lub Zjednoczonego Królestwa wyłącznie w zakresie, w jakim prawa i zasady zawarte w tym postanowieniu są uznane przez ustawodawstwo lub praktyki Polski lub Zjednoczonego Królestwa”.
W związku z powyższym kieruję do Komisji następujące pytania: 1.
Czy Komisja wzięła pod uwagę w formułowaniu odpowiedzi na moje wcześniejsze pytanie treść Protokołu 30? 2.
Czy Komisja bierze pod uwagę istnienie Protokołu 30 w dokonywaniu oceny zgodności prawa Polski, Wielkiej Brytanii, a także Czech z prawami podstawowymi zapisanymi w Karcie Praw Podstawowych?
