A7-0225/2011
14.6.2011
***I
SPRAWOZDANIE
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona)
(COM(2010)0368 – C7‑0177/2010 – 2010/0207(COD))
Komisja Gospodarcza i Monetarna
Sprawozdawca: Peter Simon
(Przekształcenie – art. 87 Regulaminu)
PE 460.614v01-00
Objaśnienie używanych znaków
* Procedura konsultacji
*** Procedura zgody
***I Zwykła procedura ustawodawcza (pierwsze czytanie)
***II Zwykła procedura ustawodawcza (drugie czytanie)
***III Zwykła procedura ustawodawcza (trzecie czytanie)
(Wskazana procedura opiera się na podstawie prawnej zaproponowanej w projekcie aktu).
Poprawki do projektu aktu
W poprawkach Parlamentu zmiany do projektu aktu zaznacza się wytłuszczonym drukiem i kursywą.
Oznakowanie zwykłą kursywą jest wskazówką dla służb technicznych dotyczącą propozycji korekty elementów projektu aktu w celu ustalenia tekstu końcowego (np. elementów w oczywisty sposób błędnych lub pominiętych w danej wersji językowej).
Sugestie korekty wymagają zgody właściwych służb technicznych.
W poprawkach do aktów istniejących trzecia i czwarta linijka w nagłówku poprawki w projekcie aktu zawiera, odpowiednio, odniesienie do istniejącego aktu i postanowienia tego aktu, które ulega zmianie.
Fragmenty przepisu aktu istniejącego, do którego Parlament wprowadza zmiany, a który nie został zmieniony w projekcie aktu, zaznacza się wytłuszczonym drukiem.
Ewentualne skreślenia w obrębie takich fragmentów zaznaczane są w sposób następujący: [...] .
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO....................5
UZASADNIENIE......................................................................................................................82
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ..........................................................................87
OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów ...........91
OPINIA Komisji Prawnej ...............................................................................................122
PROCEDURA.........................................................................................................................134
PROJEKT REZOLUCJI LEGISLACYJNEJ PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona)
( COM(2010)0368 – C7‑0177/2010 – 2010/0207(COD) )
(Zwykła procedura ustawodawcza – przekształcenie)
Parlament Europejski,
– uwzględniając wniosek Komisji przedstawiony Parlamentowi i Radzie ( COM(2010)0368 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 2 oraz art. 53 akapit pierwszy Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zgodnie z którymi Komisja przedstawiła wniosek Parlamentowi ( C7-0177/2010 ),
– uwzględniając art. 294 ust. 3 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej,
– uwzględniając opinię Komisji Prawnej w sprawie proponowanej podstawy prawnej,
– uwzględniając uzasadnione opinie przedstawione – na mocy protokołu (nr 2) w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności – przez parlament Danii, niemiecki Bundestag i Bundesrat oraz parlament Szwecji, w których to opiniach stwierdzono, że projekt aktu ustawodawczego nie jest zgodny z zasadą pomocniczości,
– uwzględniając opinię Europejskiego Banku Centralnego z dnia 16 lutego 2011 r.
Dz.U. C 99 z 31.3.2011, s. 1. ,
– uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych
Dz.U. C 77 z 28.3.2002, str. 1. ,
– uwzględniając pismo z dnia 24 lutego 2011 r. skierowane przez Komisję Prawną do ECON zgodnie z art. 87 ust. 3 Regulaminu,
– uwzględniając art. 87, art. 55 i art. 37 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Gospodarczej i Monetarnej oraz opinie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów, jak również Komisji Prawnej ( A7–0225/2011 ),
A. mając na uwadze, że zdaniem konsultacyjnej grupy roboczej służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji przedmiotowy wniosek nie zawiera żadnych istotnych poprawek poza poprawkami określonymi jako takie we wniosku oraz mając na uwadze, że jeżeli chodzi o kodyfikację niezmienionych przepisów wcześniejszych aktów prawnych oraz przedmiotowych poprawek, wniosek dotyczy tylko zwykłej kodyfikacji istniejących tekstów, bez jakichkolwiek zmian merytorycznych,
1. przyjmuje w pierwszym czytaniu przedstawione poniżej stanowisko, z uwzględnieniem zaleceń konsultacyjnej grupy roboczej złożonej ze służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji;
2. zwraca się do Komisji o ponowne przekazanie mu sprawy, jeśli uzna ona za stosowne wprowadzenie znaczących zmian do wniosku lub zastąpienie go innym tekstem;
3. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszego stanowiska Parlamentu Radzie, Komisji i parlamentom państw członkowskich.
Poprawka
1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 2 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(2) W celu ułatwienia podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe zachodzi potrzeba usunięcia różnic w ustawodawstwach państw członkowskich w odniesieniu do przepisów dotyczących systemów gwarancji depozytów, którym podlegają te instytucje.
(2) W celu ułatwienia podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe zachodzi potrzeba usunięcia różnic w ustawodawstwach państw członkowskich , które mogą zakłócać funkcjonowanie rynków, w odniesieniu do przepisów dotyczących systemów gwarancji depozytów, którym podlegają te instytucje.
Poprawka
2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 2 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(2a) Aby zapobiec przyszłym roszczeniom wobec systemów gwarancji depozytów, należy położyć silny nacisk na działania prewencyjne i nadzór, zapewniające skoordynowaną i przejrzystą ocenę modeli prowadzenia działalności przez nowe i istniejące podmioty, w oparciu o wspólne podejście uzgodnione między Europejskim Urzędem Nadzoru (Europejskim Urzędem Nadzoru Bankowego), ustanowionym na mocy rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady 1 (EBA), i właściwymi organami, co może skutkować dodatkowymi wymogami nadzorczymi, ograniczeniami działalności, obowiązkowymi zmianami modelu prowadzenia działalności, a nawet wykluczeniem instytucji kredytowych, które nieodpowiedzialnie podejmują ryzyko.
____________________
1 Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 12.
Poprawka
3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 3 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3) Niniejsza dyrektywa stanowi zasadniczy instrument urzeczywistnienia rynku wewnętrznego w sektorze instytucji kredytowych, z punktu widzenia zarówno swobody przedsiębiorczości, jak i swobody świadczenia usług finansowych, przy jednoczesnym zwiększeniu stabilności systemu bankowego oraz ochrony deponentów.
(3) Niniejsza dyrektywa stanowi zasadniczy instrument urzeczywistnienia rynku wewnętrznego w sektorze instytucji kredytowych, z punktu widzenia zarówno swobody przedsiębiorczości, jak i swobody świadczenia usług finansowych, przy jednoczesnym zwiększeniu stabilności systemu bankowego oraz ochrony deponentów.
Ze względu na koszty makroekonomiczne związane z upadłością instytucji kredytowej oraz negatywny wpływ na stabilność finansową i zaufanie deponentów oprócz funkcji związanej wyłącznie ze spłaceniem deponenta, systemy gwarancji depozytów powinny również dysponować niezbędnym zakresem elastyczności, koniecznym do wdrożenia środków zapobiegawczych i wspierających.
Z uwagi na to, że w takim przypadku instytucje kredytowe należące do systemu gwarancji depozytów same ponoszą koszty związane z jego funkcjonowaniem, istnieją odpowiednie zachęty do identyfikowania już na wczesnym etapie problemów, z którymi zmagają się te instytucje, a także zapobiegania przypadkom, w których niezbędna będzie wypłata gwarancji, na przykład przez nałożenie na instytucje określonych obowiązków związanych z restrukturyzacją.
Systemy gwarancji depozytów, które mogą również podejmować działania o charakterze prewencyjnym, stanowią w związku z tym istotne uzupełnienie działalności organów nadzoru w ramach bieżącego nadzoru oraz procesu uporządkowanej upadłości instytucji kredytowych.
Działania wspierające podejmowane przez systemy gwarancji depozytów powinny jednak zawsze podlegać konkretnym warunkom, a działania tych systemów powinny być zawsze zgodne z prawem konkurencji.
Poprawka
4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 3 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3a) Odpowiednią zachętą do skutecznego działania systemów gwarancji depozytów jest przede wszystkim możliwie szeroko zakrojona zgodność pomiędzy ich obszarami kompetencji oraz obszarem, na który przypadają ekonomiczne koszty związane z upadłością instytucji kredytowej.
W celu uwzględnienia pogłębiającej się integracji na rynku wewnętrznym należy stworzyć możliwość łączenia systemów gwarancji depozytów istniejących w różnych państwach członkowskich bądź też stworzenia systemów transgranicznych, w których przypadku członkostwo byłoby dobrowolne.
Jednym z warunków zatwierdzenia nowych i istniejących już systemów gwarancji depozytów przez właściwy organ powinna być ich wystarczająca stabilność oraz zrównoważony skład.
Należy przy tym unikać negatywnego wpływu na stabilność finansową, na przykład w przypadku połączenia kilku instytucji kredytowych odznaczających się wysokim poziomem ryzyka, które w ramach własnego systemu gwarancji depozytów charakteryzowałyby się ryzykiem jedynie na średnim poziomie, podczas gdy istniejące systemy gwarancji musiałyby w takim przypadku zostać pozbawione składek.
Poprawka
5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 5 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(5) Dyrektywa 94/19/WE opierała się na zasadzie minimalnej harmonizacji.
W związku z tym w Unii doszło do ustanowienia różnego rodzaju systemów gwarancji depozytów o znacznie różniących się właściwościach.
Prowadziło to do zakłóceń na rynku , na którym działają instytucje kredytowe, a także ograniczało korzyści, jakie rynek wewnętrzny mógł przynieść deponentom .
(5) Dyrektywa 94/19/WE opierała się na zasadzie minimalnej harmonizacji.
W związku z tym w Unii Europejskiej istnieją obecnie różnego rodzaju systemy gwarancji depozytów o znacznie różniących się właściwościach.
Sformułowanie wspólnych wymogów dotyczących systemów gwarancji depozytów, obowiązujących w całej Unii i odnoszących się m.in. do określenia rodzajów gwarantowanych depozytów, poziomu gwarancji, poziomu docelowego, warunków wykorzystania środków oraz warunków dokonywania wypłat, zagwarantuje deponentom jednolity w całej Unii poziom ochrony przy zachowaniu jednakowej stabilności systemów gwarancji depozytów.
Jednocześnie wdrożenie tych wspólnych wymogów dotyczących systemów gwarancji depozytów ma ogromne znaczenie dla wyeliminowania zakłóceń na rynku.
W związku z powyższym niniejsza dyrektywa przyczynia się do pełnego urzeczywistnienia rynku wewnętrznego.
Poprawka
6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 6 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(6) Niniejsza dyrektywa powinna zapewnić równe warunki konkurencji między instytucjami kredytowymi, umożliwić deponentom łatwe zrozumienie cech systemów gwarancji depozytów oraz ułatwić szybką spłatę deponentów przez solidne i wiarygodne systemy gwarancji depozytów w interesie stabilności finansowej.
W związku z tym ochrona depozytów powinna zostać w możliwie największym stopniu zharmonizowana i uproszczona.
(6) Niniejsza dyrektywa powinna mieć na celu informowanie deponentów o produktach finansowych objętych i nieobjętych gwarancją, a także wyjaśnienie zasad funkcjonowania systemów gwarancji depozytów .
Możliwość zapobieżenia upadłości instytucji kredytowej poprzez wdrożenie stosownych środków w ramach systemu gwarancji depozytów powinna chronić zaufanie w kwestii stabilności finansowej, a ponadto powinna leżeć w interesie prywatnych deponentów, potrzebujących ochrony gmin, a także przede wszystkim małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP).
W ten sposób istnieje możliwość uniknięcia dużej części negatywnych skutków związanych z upadłością instytucji kredytowej, takich jak nagła utrata rachunku bankowego.
W przypadku, w którym wypłata gwarancji okaże się konieczna, przepisy niniejszej dyrektywy powinny zapewnić szybką spłatę deponentów przez solidne i wiarygodne systemy gwarancji depozytów .
Poprawka
7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(9) Wprawdzie zasadniczo każda instytucja kredytowa powinna być członkiem systemu gwarancji depozytów, należy jednak uwzględnić, że istnieją systemy chroniące same instytucje kredytowe (instytucjonalne systemy ochrony), a w szczególności zapewniające ich płynność i wypłacalność.
Tego rodzaju systemy gwarantują ochronę deponentów w stopniu większym niż oferowana przez systemy gwarancji depozytów.
Jeżeli tego rodzaju systemy działają odrębnie od systemów gwarancji depozytów, ich uzupełniająca funkcja ochronna powinna zostać uwzględniona przy określaniu wysokości składek wnoszonych do systemów gwarancji depozytów przez ich członków.
Zharmonizowany poziom gwarancji nie powinien dotyczyć systemów chroniących samą instytucję kredytową, chyba że przewidują one spłatę deponentów.
Deponenci powinni mieć prawo do wniesienia roszczenia w stosunku do wszystkich systemów, w szczególności wówczas, gdy system wzajemnych gwarancji nie może zapewnić ochrony.
Oznacza to, że żaden system nie może zostać wyłączony z zakresu niniejszej dyrektywy.
skreślony
Poprawka
8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 a preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Każda instytucja kredytowa powinna wchodzić w skład systemu gwarancji depozytów uznanego na mocy niniejszej dyrektywy, co zapewnia wysoki poziom ochrony konsumentów i równe reguły dla instytucji kredytowych oraz zapobiega konkurencji w zakresie uregulowań.
System gwarancji depozytów powinien zawsze gwarantować tego rodzaju ochronę.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 b preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(9b) Podstawowym zadaniem systemu gwarancji depozytów jest ochrona deponentów przed skutkami niewypłacalności instytucji kredytowej.
Systemy gwarancji depozytów powinny gwarantować tego rodzaju ochronę na różne sposoby: na jednym końcu zakresu działań podejmowanych w ramach systemów gwarancji depozytów powinny w związku z tym znajdować się systemy realizujące wyłącznie funkcję spłacania deponentów („paybox”).
Poprawka
10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 c preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(9c) Systemy gwarancji depozytów powinny jednak również móc wykraczać poza funkcję wyłącznego spłacania deponentów przez zobowiązywanie instytucji kredytowych należących do systemu do przekazywania dodatkowych informacji, na których podstawie tworzone będą systemy wczesnego ostrzegania.
W ten sposób istnieje możliwość wcześniejszego dostosowania wysokości składek uzależnionych od ryzyka lub też zaproponowania środków zapobiegawczych w odniesieniu do zidentyfikowanych zagrożeń.
W przypadku pogorszenia sytuacji systemy gwarancji depozytów powinny podjąć decyzję o wdrożeniu środków wspierających lub też zastosowaniu środków własnych na potrzeby wsparcia uporządkowanej upadłości instytucji kredytowych przeżywających trudności, aby w ten sposób uniknąć kosztów związanych z wypłatą odszkodowania na rzecz deponentów oraz pozostałych negatywnych skutków upadłości.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 d preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(9d) Na drugim końcu zakresu działań systemy gwarancji depozytów powinny mieć możliwość funkcjonowania na zasadzie instytucjonalnych systemów ochrony, zgodnie z art. 80 ust. 8 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe 1 .
Systemy te zapewniają ochronę samej instytucji kredytowej, w szczególności poprzez zagwarantowanie jej płynności i wypłacalności.
Powinny one zostać uznane za systemy gwarancji depozytów przez właściwe organy, jeżeli spełniają wszystkie kryteria określone w tym artykule i w niniejszej dyrektywie.
Kryteria te zapewniają w szczególności, że podobnie jak w przypadku innych systemów gwarancji depozytów dostępne będą stale wystarczające środki przeznaczone do ewentualnej wypłaty.
____________________
1 Dz.U. L 177 z 30.6.06, s. 1.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 10 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(10) Instytucjonalne systemy ochrony są zdefiniowane w art. 80 ust. 8 dyrektywy 2006/48/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 14 czerwca 2006 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe (wersja przeredagowana)1 i mogą zostać uznane za systemy gwarancji depozytów przez właściwe organy, jeżeli spełniają wszystkie kryteria określone w tym artykule i w niniejszej dyrektywie.
skreślony
__________________
1 Dz.U. L 177 z 30.06.06, s. 1.
Poprawka
13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 11 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(11) Nieskoordynowane podwyższanie poziomów gwarancji w UE w trakcie ostatniego kryzysu finansowego sprawiło, że deponenci przenosili swoje środki pieniężne do banków w krajach o wyższym poziomie gwarancji dla depozytów.
W tej napiętej sytuacji prowadziło to do ograniczenia płynności banków.
W stabilnych czasach różne poziomy gwarancji mogą skłaniać deponentów do wybrania najwyższego poziomu gwarancji zamiast produktu depozytowego, który najlepiej odpowiadałby ich potrzebom.
Może to prowadzić do zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym.
Z tego względu konieczne jest zapewnienie zharmonizowanego poziomu gwarancji depozytów, bez względu na to, w jakim państwie członkowskim Unii depozyty są ulokowane.
Określone depozyty, które są uwarunkowane osobistą sytuacją deponentów, mogą być jednak objęte przez ograniczony okres wyższą gwarancją.
(11) Nieskoordynowane podwyższanie poziomów gwarancji w Unii w trakcie ostatniego kryzysu finansowego sprawiło w kilku przypadkach , że deponenci przenosili swoje środki pieniężne do banków w krajach o wyższym poziomie gwarancji dla depozytów.
W tej napiętej sytuacji prowadziło to do ograniczenia płynności banków.
W stabilnych czasach różne poziomy gwarancji mogą skłaniać deponentów do wybrania najwyższego poziomu gwarancji zamiast produktu depozytowego, który najlepiej odpowiadałby ich potrzebom.
Może to prowadzić do zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym.
Z tego względu konieczne jest zapewnienie zharmonizowanego poziomu gwarancji depozytów przez wszystkie uznane systemy gwarancji depozytów , bez względu na to, w jakim państwie członkowskim Unii depozyty są ulokowane.
Określone depozyty, które są uwarunkowane osobistą sytuacją deponentów, mogą być jednak objęte przez ograniczony okres wyższą gwarancją.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 11 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(11a) W czasie kryzysu finansowego istniejące systemy gwarancji depozytów okazały się niezdolne do pokrycia wszystkich strat w taki sposób, by chronić deponentów.
Konieczne jest zatem, by dostępne środki finansowe systemów gwarancji depozytów odpowiadały określonemu poziomowi docelowemu i by mogły być pobierane składki nadzwyczajne.
Systemy gwarancji depozytów powinny mieć w razie potrzeby możliwość skorzystania z odpowiednich alternatywnych mechanizmów finansowania, umożliwiających im pozyskanie krótkoterminowego finansowania w celu zaspokojenia wnoszonych przeciwko nim roszczeń.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 12 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(12) Ten sam poziom gwarancji powinien mieć zastosowanie do wszystkich deponentów , bez względu na to, czy walutą danego państwa członkowskiego jest euro , czy nie, oraz bez względu na to, czy bank jest członkiem systemu chroniącego samą instytucję kredytową .
Państwa członkowskie nienależące do strefy euro powinny mieć możliwość zaokrąglania kwot otrzymanych w wyniku przeliczenia, nie naruszając przy tym równoważnej ochrony deponentów.
(12) W odniesieniu do wszystkich deponentów powinno obowiązywać takie samo roszczenie prawne wobec systemów gwarancji depozytów w ramach ustalonego w niniejszej dyrektywie poziomu gwarancji bez względu na to, czy walutą danego państwa członkowskiego jest euro.
Państwa członkowskie nienależące do strefy euro powinny mieć możliwość zaokrąglania kwot otrzymanych w wyniku przeliczenia, nie naruszając przy tym równoważnej ochrony deponentów.
Poprawka
16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 15 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(15) Nie należy zabraniać państwom członkowskim ustanawiania systemów służących zasadniczo ochronie świadczeń emerytalnych, które powinny działać odrębnie od systemów gwarancji depozytów.
Nie należy zabraniać państwom członkowskim zapewniania ochrony określonych depozytów ze względów społecznych lub w związku z transakcjami dotyczącymi nieruchomości służących do zaspokojenia prywatnych potrzeb mieszkaniowych .
We wszystkich tych przypadkach muszą być przestrzegane przepisy dotyczące pomocy państwa.
(15) Państwa członkowskie powinny również zapewnić, że depozyty wynikające z zawarcia określonych transakcji zostaną w określonym okresie w całości objęte gwarancją w ramach systemów gwarancji depozytów.
Dotyczy to depozytów związanych z nabyciem lub sprzedażą prywatnych nieruchomości mieszkalnych.
Zasada ta powinna być również stosowana w odniesieniu do depozytów, które podlegają ochronie z określonych , ustanowionych w prawie krajowym przyczyn o charakterze społecznym i odnoszących się do wydarzeń związanych z cyklem życiowym, takich jak narodziny, małżeństwo, rozwód, a w szczególności emerytura, bądź też z określonych świadczeń ubezpieczeniowych lub wypłaconych odszkodowań .
We wszystkich tych przypadkach muszą być przestrzegane przepisy dotyczące pomocy państwa.
Poprawka
17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 16 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(16) Jest bezwzględnie konieczne, aby zharmonizować procedury finansowania systemów gwarancji depozytów lub ochrony instytucji kredytowych.
Z jednej strony, koszty tego finansowania powinny być zasadniczo ponoszone przez instytucje kredytowe; z drugiej strony – możliwości finansowe tych systemów muszą pozostawać w odpowiednim stosunku do ich zobowiązań.
Aby zapewnić podobnie wysoki poziom ochrony deponentów we wszystkich państwach członkowskich oraz sprawić, by systemy gwarancji depozytów udzielały sobie nawzajem pożyczek jedynie w sytuacji, gdy dany system gwarancji depozytów podjął już znaczne własne starania w zakresie finansowania, finansowanie systemów gwarancji depozytów powinno zostać w znacznym stopniu zharmonizowane.
Jednakże nie powinno to zagrozić stabilności systemu bankowego w państwie członkowskim, którego to dotyczy.
(16) Jest bezwzględnie konieczne, aby zharmonizować procedury finansowania systemów gwarancji depozytów lub ochrony instytucji kredytowych.
Z jednej strony, koszty tego finansowania powinny być zasadniczo ponoszone przez instytucje kredytowe; z drugiej strony – możliwości finansowe tych systemów muszą pozostawać w odpowiednim stosunku do ich zobowiązań.
W celu zagwarantowania, że systemy gwarancji depozytów będą we wszystkich państwach członkowskich wykazywały podobną, wysoką stabilność, należy dla wszystkich systemów gwarancji depozytów ustanowić jednolity, docelowy poziom ex ante środków finansowych.
Poprawka
18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 18 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(18) Określeni deponenci powinni zostać wyłączeni z ochrony depozytów, w szczególności organy władzy publicznej oraz inne instytucje finansowe.
Ich ograniczona – w porównaniu z wszystkimi pozostałymi deponentami – liczba minimalizuje skutki dla stabilności systemu finansowego w przypadku upadłości banku.
Organy władzy publicznej mają ponadto dużo łatwiejszy dostęp do kredytów niż obywatele.
Przedsiębiorstwa spoza sektora finansowego powinny być zasadniczo objęte gwarancjami, niezależnie od ich wielkości.
(18) Określeni deponenci powinni zostać wyłączeni z ochrony depozytów, w szczególności organy władzy publicznej oraz inne instytucje finansowe.
Ich ograniczona – w porównaniu z wszystkimi pozostałymi deponentami – liczba minimalizuje skutki dla stabilności systemu finansowego w przypadku upadłości banku.
Organy władzy publicznej mają ponadto dużo łatwiejszy dostęp do kredytów niż obywatele.
Państwa członkowskie powinny jednak zapewnić, że gwarancją zostaną objęte również depozyty władz lokalnych wymagające ochrony.
Przedsiębiorstwa spoza sektora finansowego powinny być zasadniczo objęte gwarancjami, niezależnie od ich wielkości.
Poprawka
19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 22 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(22) Środki finansowe systemów gwarancji depozytów powinny być zasadniczo wykorzystywane do celów spłaty deponentów.
Mogłyby one jednak być również wykorzystywane w celu finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, pod warunkiem , że koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie przekraczają kwoty objętych gwarancjami depozytów w danej instytucji kredytowej.
W określonym, ograniczonym w dyrektywie stopniu mogłyby one być również wykorzystywane do celów zapobiegania upadłości banków.
Takie środki muszą być zgodne z przepisami dotyczącymi pomocy państwa.
Pozostaje to bez uszczerbku dla przyszłej polityki Komisji dotyczącej ustanowienia krajowych bankowych funduszy naprawczych.
(22) Systemy gwarancji depozytów powinny dysponować wystarczającymi środkami finansowymi na spłatę deponentów w przypadku upadłości instytucji kredytowej .
W wielu przypadkach rozwiązaniem korzystniejszym niż spłata deponentów jest jednak wdrożenie środków wspierających, które zapobiegają upadłości instytucji kredytowej.
Ponadto wdrożenie tego rodzaju środków może pozwalić uniknąć dodatkowych kosztów oraz negatywnego wpływu na stabilność finansową oraz zaufanie deponentów.
W związku z tym należy zapewnić systemom gwarancji depozytów możliwość wykorzystania środków finansowych również na potrzeby zastosowania środków wspierających.
Zastosowanie środków wspierających powinno być zawsze powiązane z nałożeniem określonych zobowiązań na instytucję, która otrzymuje wsparcie.
Środki te powinny jednak być również wykorzystywane w kontekście uporządkowanej upadłości instytucji kredytowej, pod warunkiem że zapewnia to najtańszą alternatywę dla systemu gwarancji depozytów.
Koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie powinny w związku z tym przekraczać kwoty objętych gwarancjami depozytów w danej instytucji kredytowej.
Takie środki muszą być zgodne z przepisami dotyczącymi pomocy państwa.
Takie możliwości działania systemów gwarancji depozytów powinny pozostawać bez uszczerbku dla przyszłej polityki Komisji dotyczącej ustanowienia krajowych bankowych funduszy naprawczych.
Poprawka
20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 22 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(22a) Fundusze systemów gwarancji depozytów mogą być wykorzystywane do finansowania ciągłości prowadzenia kont w części odpowiadającej gwarantowanym depozytom danej instytucji.
Poprawka
21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 24 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(24) Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów powinny uwzględniać stopień ryzyka, na jakie narażone są ich członkowie.
Umożliwiałoby to uwzględnienie profilu ryzyka poszczególnych banków i prowadziło do sprawiedliwej kalkulacji składek, jak również stwarzało zachęty do wyboru modelu prowadzenia działalności obarczonego niższym ryzykiem.
Dzięki opracowaniu obowiązującego wszystkie państwa członkowskie zbioru podstawowych wskaźników, jak również zbioru dodatkowych, nieobowiązkowych wskaźników , możliwe byłoby stopniowe osiągnięcie harmonizacji w tym zakresie.
(24) Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów powinny uwzględniać stopień ryzyka, na jakie narażone są ich członkowie.
Umożliwiałoby to uwzględnienie profilu ryzyka poszczególnych banków , w tym ich różnych modeli prowadzenia działalności, i prowadziło do sprawiedliwej kalkulacji składek, jak również stwarzało zachęty do wyboru modelu prowadzenia działalności obarczonego niższym ryzykiem.
W tym celu powinna zostać opracowana standardowa procedura służąca do ustalenia zależnych od ryzyka składek wnoszonych do systemów gwarancji depozytów.
Dzięki opracowaniu obowiązującego wszystkie państwa członkowskie zbioru podstawowych wskaźników, jak również zbioru dodatkowych, nieobowiązkowych wskaźników – co odbywałoby się zgodnie ze wspólnym podejściem uzgodnionym między Europejskim Organem Nadzoru Bankowego a właściwymi organami – możliwe byłoby stopniowe osiągnięcie harmonizacji w tym zakresie.
Charakter ryzyka ponoszonego przez instytucje kredytowe należące do systemu może być jednak różny w zależności od warunków rynkowych oraz rodzaju działalności prowadzonej przez poszczególne instytucje kredytowe.
Oprócz stworzenia standardowej procedury należy zatem umożliwić systemom gwarancji depozytów stosowanie własnych procedur uzależnionych od ryzyka, o ile spełnione zostaną wytyczne, których opracowanie planuje Europejski Organ Nadzoru Bankowego po konsultacjach z Europejskim Forum Gwarantów Depozytów (EFDI).
Powyższe uwzględnia profil ryzyka poszczególnych banków, pozwala w bardziej precyzyjny sposób obliczyć wysokość składek, stosownie do warunków rynkowych w państwach członkowskich, jak również stwarza zachęty do wyboru modelu prowadzenia działalności obarczonego niższym ryzykiem.
Aby uwzględnić regulowane specjalnym prawodawstwem, w szczególnie małym stopniu obarczone ryzykiem dziedziny działalności kredytowej, należy stworzyć możliwość odpowiedniego zmniejszenia wysokości wnoszonych składek.
Poprawka
22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 24 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(24a) Należy zwrócić uwagę, że przy wyliczaniu składek uzależnionych od ryzyka w niektórych przypadkach jako wskaźnik zmniejszający ryzyko wykorzystywana była rentowność.
Nie uwzględnia to modeli prowadzenia działalności przez systemy wzajemne, które nie mają na celu maksymalizacji zysku.
Ponadto chęć zwiększenia zysku może stwarzać niepożądaną zachętę do przyjmowania bardziej ryzykownych strategii.
Należy wziąć pod uwagę całościowy obraz prawidłowości modelu prowadzenia działalności.
Poprawka
23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 26 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(26) Termin wypłaty wynoszący maksymalnie sześć tygodni począwszy od dnia 31 grudnia 2010 r. jest sprzeczny z potrzebą utrzymania zaufania deponentów i nie odpowiada ich potrzebom.
W związku z tym termin wypłaty powinien zostać skrócony do jednego tygodnia .
(26) Termin wypłaty wynoszący maksymalnie sześć tygodni począwszy od dnia 31 grudnia 2010 r. jest sprzeczny z potrzebą utrzymania zaufania deponentów i nie odpowiada ich potrzebom.
W związku z tym termin wypłaty powinien zostać skrócony do pięciu dni roboczych .
Poprawka
24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 26 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(26a) Jednakże często brakuje wymaganych procedur, które umożliwiałyby realizację wypłat w krótszym terminie.
Jeśli natomiast zagwarantuje się deponentom krótki termin wypłaty, a następnie w przypadku upadłości instytucji kredytowej nie uda się go dotrzymać, wówczas taka sytuacja może na stałe zachwiać zaufanie deponentów do systemów gwarancji, podważając w ten sposób ich działanie stabilizujące oraz ich cel.
W związku z tym państwa członkowskie powinny uzyskać możliwość ustanowienia w okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2016 r. terminu wypłaty wynoszącego 20 dni roboczych, jeżeli kontrola przeprowadzona przez właściwe organy wykaże, że skrócenie tego okresu nie jest możliwe.
W tym przypadku do dnia 31 grudnia 2016 r. należy opracować i przetestować procedury wymagane do wprowadzenia terminu wypłaty wynoszącego pięć dni roboczych.
W celu zapewnienia, że deponenci w okresie przejściowym do dnia 31 grudnia 2016 r. nie znajdą się w trudnościach finansowych wynikających z upadłości swojej instytucji kredytowej, powinni oni uzyskać możliwość wypłaty z właściwego systemu gwarancji depozytów swoich należności do wysokości 5000 EUR w ciągu pięciu dni roboczych.
Poprawka
25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 28 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(28) Informowanie deponentów jest zasadniczym elementem ich ochrony .
Z tego względu obecni deponenci powinni zostać poinformowani na swoich wyciągach z rachunku, a przyszli deponenci na standardowym arkuszu informacyjnym, który wymagałby ich podpisu, o obejmującej ich gwarancji i właściwym systemie.
Treść tych informacji powinna być taka sama w przypadku wszystkich deponentów.
Nieuregulowana reklama z informacjami dotyczącymi gwarantowanej kwoty i zakresu systemu gwarancji depozytów mogłaby zaszkodzić stabilności systemu bankowego lub zmniejszyć zaufanie deponentów .
Dlatego też odesłania do systemów gwarancji depozytów w reklamach powinny być ograniczone do krótkiej informacji.
Systemy, które służą ochronie samych instytucji kredytowych, powinny wyraźnie informować deponentów o swojej funkcji , nie obiecując nieograniczonej ochrony depozytów.
(28) Informowanie deponentów jest zasadniczym elementem ich ochrony .
Z tego względu obecni deponenci powinni zostać poinformowani na swoich wyciągach z rachunku, a przyszli deponenci na standardowym arkuszu informacyjnym, który wymagałby ich podpisu, o obejmującej ich gwarancji i właściwym systemie.
Treść tych informacji powinna być taka sama w przypadku wszystkich deponentów.
Nieuregulowana reklama z informacjami dotyczącymi gwarantowanej kwoty i zakresu systemu gwarancji depozytów mogłaby zaszkodzić stabilności systemu bankowego lub zmniejszyć zaufanie deponentów .
Dlatego też odesłania do systemów gwarancji depozytów w reklamach powinny być ograniczone do krótkiej informacji.
Systemy, które służą ochronie samych instytucji kredytowych, powinny informować deponentów o ich prawach w związku z poziomem gwarancji określonym w niniejszej dyrektywie oraz o tym, jak to funkcjonowuje , nie obiecując nieograniczonej ochrony depozytów.
Poprawka
26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 32 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(32) Przy poszanowaniu kompetencji państw członkowskich w zakresie nadzoru nad systemami gwarancji depozytów, Europejski Organ Nadzoru Bankowego powinien wnieść wkład w osiągnięcie celu polegającego na ułatwieniu podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznej ochrony deponentów.
W tym celu organ ten powinien potwierdzać, że określone w niniejszej dyrektywie warunki wzajemnego udzielania pożyczek przez systemy gwarancji depozytów są spełnione, jak również określać, przy zachowaniu ścisłych limitów określonych w niniejszej dyrektywie, wysokość pożyczek, jakie mogą zostać udzielone przez każdy z systemów, ich początkową stopę procentową oraz okres, na jaki są one udzielane.
Europejski Organ Nadzoru Bankowego powinien gromadzić w tym względzie informacje dotyczące systemów gwarancji depozytów, w szczególności potwierdzone przez właściwe organy kwoty depozytów objętych tymi systemami.
Powinien on informować pozostałe systemy gwarancji depozytów o ich obowiązku udzielenia pożyczki.
(32) Przy poszanowaniu kompetencji państw członkowskich w zakresie nadzoru nad systemami gwarancji depozytów, EBA powinien wnieść wkład w osiągnięcie celu polegającego na ułatwieniu podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznej ochrony deponentów i ograniczenia do minimum ryzyka podatników .
EBA powinien gromadzić w tym względzie informacje dotyczące systemów gwarancji depozytów, w szczególności potwierdzone przez właściwe organy kwoty depozytów objętych tymi systemami.
Poprawka
27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 33 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(34) Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu służącego ustanowieniu zharmonizowanych standardów technicznych w obszarze usług finansowych, tak by w całej Europie zapewnić jednolite warunki konkurencji i odpowiednią ochronę deponentów.
Tego rodzaju standardy powinny zostać opracowane celem ujednolicenia kalkulacji zależnych od ryzyka składek.
skreślony
Poprawka
28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 34 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(34a) Jak już wspomniano w rozporządzeniu (UE) nr 1093/2010, Parlament Europejski, w swojej rezolucji z dnia 7 lipca 2010 r. zawierającej zalecenia dla Komisji w sprawie transgranicznego zarządzania kryzysowego w sektorze bankowym, podkreślił konieczność utworzenia europejskiego mechanizmu zwalczania kryzysów bankowych.
Taki mechanizm zwalczania kryzysów bankowych należy utworzyć bez uszczerbku dla ochrony deponentów za pomocą systemu gwarancji depozytów.
Poprawka
29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 35 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(36) Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w odniesieniu do art. 5 ust. 5.
(36) Komisja powinna posiadać uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych zgodnie z art. 290 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej , aby dostosować wysokość określonego w niniejszej dyrektywie poziomu gwarancji dla sumy depozytów tego samego deponentów do stopy inflacji w Unii Europejskiej, wyrażonej zmianą wskaźnika cen konsumpcyjnych.
Poprawka
30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 35 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(35a) Komisji powinno się również przekazać upoważnienie do określania regulacyjnych standardów technicznych w odniesieniu do opisanych w niniejszej dyrektywie definicji i metod standardowej procedury obliczania wysokości dopasowanych do poziomu ryzyka składek wnoszonych przez instytucje kredytowe do systemów gwarancji depozytów zgodnie z procedurami określonymi w art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
EBA powinien opracować takie regulacyjne standardy techniczne i przedłożyć je do zatwierdzenia Komisji do dnia 31 grudnia 2012 r.
Poprawka
31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące funkcjonowania systemów gwarancji depozytów.
1.
Niniejsza dyrektywa ustanawia przepisy dotyczące funkcjonowania europejskiego systemu krajowych systemów gwarancji depozytów w celu utworzenia wspólnej sieci bezpieczeństwa, która zapewni wysoki poziom ochrony deponentów na szczeblu Unii Europejskiej .
Poprawka
32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich ustawowych lub umownych systemów gwarancji depozytów oraz do instytucjonalnych systemów ochrony, które zostały uznane za systemy gwarancji depozytów.
2.
Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do wszystkich systemów gwarancji depozytów uznanych zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz do należących do nich instytucji kredytowych.
Systemy gwarancji depozytów mogą przybierać postać systemów ustawowych, umownych i instytucjonalnych w rozumieniu art .
80 ust. 8 dyrektywy 2006/48/WE.
Poprawka
33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Instytucjonalne systemy ochrony zdefiniowane w art. 80 ust. 8 dyrektywy 2006/48/WE mogą zostać uznane przez właściwe organy za systemy gwarancji depozytów, jeżeli spełniają wszystkie kryteria określone w tym artykule oraz w niniejszej dyrektywie.
skreślony
Poprawka
34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Instytucjonalne systemy ochrony, które nie zostały uznane na mocy ust. 3 i które nie gwarantują depozytów, są wyłączone z zakresu niniejszej dyrektywy z wyjątkiem przepisów art. 14 ust. 5 akapit drugi oraz załącznika III akapit ostatni.
4.
W rozumieniu niniejszej dyrektywy systemy ochrony, które nie zostały uznane na mocy art. 3 ust. 1, podlegają wyłącznie przepisom art. 11 ust. 1, art. 14 ust. 5 akapit drugi , art. 14 ust. 6a oraz załącznika III akapit ostatni.
Poprawka
35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 4 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4a.
Jeżeli zostanie utworzony europejski fundusz zwalczania kryzysów bankowych, Komisja, przy wsparciu ze strony EBA, dopilnuje utrzymania wysokiego poziomu ochrony deponentów.
Poprawka
36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera a) – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) „depozyt” oznacza należność wynikającą z wpłat pozostawionych na rachunku lub z sytuacji przejściowych w ramach normalnych operacji bankowych, które instytucja kredytowa musi spłacić zgodnie z obowiązującymi warunkami prawnymi i umownymi .
a) „depozyt” oznacza:
(i) należność wynikającą z wpłat pozostawionych na rachunku lub z sytuacji przejściowych w ramach normalnych operacji bankowych , w tym depozyty terminowe, depozyty oszczędnościowe i depozyty imienne, które instytucja kredytowa musi spłacić zgodnie z obowiązującymi warunkami prawnymi i umownymi, lub
(ii) wierzytelności, które instytucja kredytowa gwarantuje przez wystawienie dokumentu urzędowego.
Poprawka
37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera a) – akapit trzeci – tiret pierwsze
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
jego istnienie może zostać potwierdzone wyłącznie przez zaświadczenie inne niż wyciąg z rachunku ;
wystawiono go na właściciela, a nie na nazwisko ;
Poprawka
38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera c a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ca) „deponent” oznacza właściciela lub, w przypadku wspólnego rachunku, każdego z właścicieli depozytu;
Poprawka
39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera e) – punkt i)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
i) właściwe organy ustaliły, że – ich zdaniem – instytucja kredytowa, z powodów, które są związane bezpośrednio z jej sytuacją finansową, w danej chwili nie jest w stanie spłacić depozytu i w chwili obecnej nie ma perspektywy na ich spłatę w późniejszym terminie.
i) właściwe organy ustaliły, że – według aktualnie dostępnych im informacji – instytucja kredytowa, z powodów, które są związane bezpośrednio z jej sytuacją finansową, w danej chwili nie jest w stanie spłacić depozytu i w chwili obecnej nie ma perspektywy na jego spłatę w późniejszym terminie.
Właściwe organy dokonują tych ustaleń tak szybko, jak to możliwe, jednak w żadnym wypadku nie później niż w terminie pięciu dni roboczych po tym, gdy po raz pierwszy stwierdziły, że instytucja kredytowa nie wypłaciła należnych i wymagalnych depozytów; lub
Właściwe organy dokonują tych ustaleń tak szybko, jak to możliwe, jednak w żadnym wypadku nie później niż w terminie pięciu dni roboczych po tym, gdy po raz pierwszy stwierdziły, że instytucja kredytowa nie wypłaciła należnych i wymagalnych depozytów; lub
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest wyjaśnienie zbyt nieprecyzyjnych pod względem prawnym przepisów, które nie zapewniałyby wystarczającej pewności prawa.
Decyzji właściwych organów o tym, że dana instytucja finansowa jest niewypłacalna, powinny towarzyszyć dowody oparte na dostępnych im w danym momencie informacjach, a nie na ich opinii (jak proponuje Komisja).
Ma to na celu zapobiegnięcie w przyszłości wszelkim ewentualnym sporom dotyczącym podjęcia bezpodstawnej decyzji.
Poprawka
40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera f a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
fa) „działania związane z uporządkowaną upadłością instytucji kredytowych” oznaczają działania mające zapobiec wykorzystaniu gwarancji.
Działania te mogą obejmować między innymi:
(i) udzielanie pomocy w nabyciu instytucji kredytowej znajdującej się w trudnej sytuacji;
(ii) przeniesienie depozytów i odpowiednich aktywów, w tym obszarów działalności, na pomostową instytucję kredytową;
(iii) obowiązkową fuzję z innymi instytucjami kredytowymi;
(iv) uporządkowaną upadłość przy udziale systemu gwarancji depozytów.
Poprawka
41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera h)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
h) „poziom docelowy” oznacza 1,5 % kwalifikujących się depozytów, które są objęte gwarancjami systemu gwarancji depozytów;
h) „poziom docelowy” oznacza 1,5% gwarantowanych depozytów, które są objęte objęte gwarancjami systemu gwarancji depozytów;
Poprawka
42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera i)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
i) „dostępne środki finansowe” oznaczają środki pieniężne w gotówce, depozyty i aktywa o niskim ryzyku i okresie pozostającym do terminu zapadalności wynoszącym maksymalnie 24 miesiące , które mogą zostać upłynnione w terminie nieprzekraczającym limitu określonego w art. 7 ust. 1;
i) „dostępne środki finansowe” oznaczają środki pieniężne w gotówce, depozyty i aktywa o niskim ryzyku, które mogą zostać upłynnione w terminie nieprzekraczającym limitu określonego w art. 7 ust. 1 i w wysokości do 10% zabezpieczenia na aktywach ;
Poprawka
43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera i a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ia) „zabezpieczenie na aktywach” oznacza zobowiązania do zapłaty, które są należycie gwarantowane zabezpieczeniem o wysokiej jakości, przy spełnieniu następujących warunków:
- na zabezpieczenie składają się aktywa obarczone niskim ryzykiem nieobciążone prawami osób trzecich, pozostające do swobodnej dyspozycji systemu gwarancji depozytów i przeznaczone do wyłącznego wykorzystania przez ten system, który posiada nieodwołalne prawo do uzyskania tych płatności na żądanie;
- instytucja kredytowa jest uprawniona do zysku z aktywów ustanowionych przez tę instytucję kredytową jako zabezpieczenie;
- zabezpieczenie podlega regularnej analizie rynkowej, a instytucje kredytowe dopilnują, by rynkowa wartość zabezpieczenia była co najmniej równa zobowiązaniu instytucji kredytowych wobec systemu oraz
- stosowane są „redukcje wartości” w wycenie aktywów bazowych, a system gwarancji depozytów wymaga utrzymywania zredukowanej wartości rynkowej aktywów bazowych.
Poprawka
44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Nie wyklucza to możliwości połączenia systemów różnych państw członkowskich.
Nie wyklucza to możliwości utworzenia przez państwa członkowskie transgranicznych systemów gwarancji depozytów lub połączenia systemów różnych państw członkowskich.
W takim przypadku zezwolenia udziela właściwy organ w porozumieniu z EBA.
Poprawka
45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 1 – akapit drugi a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W ramach procedury uznawania i udzielania zezwolenia na działalność systemów gwarancji depozytów należy w szczególności zwrócić uwagę na wystarczającą stabilność i zrównoważony skład nowych i istniejących już systemów gwarancji depozytów w odniesieniu do instytucji kredytowych należących do systemu.
Poprawka
46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Jeżeli instytucja kredytowa nie spełnia zobowiązań spoczywających na niej z racji członkostwa w systemie gwarancji depozytów, to właściwe organy, które wydały jej zezwolenie, są o tym informowane ; we współpracy z systemem gwarancji podejmują one wszelkie stosowne kroki, łącznie z wymierzeniem sankcji , aby zagwarantować, że instytucja kredytowa spełnia swoje zobowiązania.
2.
Jeżeli instytucja kredytowa nie spełnia zobowiązań spoczywających na niej z racji członkostwa w systemie gwarancji depozytów, to właściwe organy, które wydały jej zezwolenie, są o tym bezzwłocznie informowane i we współpracy z systemem gwarancji depozytów natychmiast podejmują one wszelkie stosowne kroki, łącznie z wymierzeniem kar , aby zagwarantować, że instytucja kredytowa spełnia swoje zobowiązania.
Uzasadnienie
Właściwe organy muszą być bezzwłocznie informowane o problemach finansowych instytucji kredytowych, a następnie muszą – wspólnie z systemem gwarancji depozytów – szybko podejmować działania mające na celu ochronę konsumentów.
Poprawka
47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Wszystkie systemy gwarancji depozytów, o których mowa w art. 1, podlegają bieżącemu nadzorowi przez właściwe organy w zakresie zachowania zgodności z niniejszą dyrektywą.
5.
Wszystkie systemy gwarancji depozytów, o których mowa w art. 1, na zasadach obowiązujących w ramach europejskiego systemu nadzoru finansowego (ESNF), podlegają bieżącemu nadzorowi przez właściwe organy w zakresie zachowania zgodności z niniejszą dyrektywą.
Poprawka
48
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 5 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W przypadku transgranicznych systemów gwarancji depozytów nadzór sprawowany jest przez EBA przy udziale kolegium składającego się z przedstawicieli właściwych organów państw, w których posiadają siedzibę poszczególne instytucje kredytowe należące do systemu.
Poprawka
49
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 6 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie zapewniają, aby systemy gwarancji depozytów przeprowadzały regularne testy swoich systemów oraz były informowane o wykryciu przez właściwe organy problemów w instytucji kredytowej, mogących wymagać uruchomienia systemów gwarancji depozytów.
Państwa członkowskie zapewniają, aby alternatywne procedury przyjęte przez systemy gwarancji depozytów na mocy art. 11 ust. 3a były zgodne z przepisami określonymi w tym artykule i z wytycznymi przyjętymi przez EBA zgodnie z art. 11 ust. 5, aby systemy gwarancji depozytów przeprowadzały regularne testy swoich systemów oraz były niezwłocznie informowane o wykryciu przez właściwe organy problemów w instytucji kredytowej, mogących wymagać uruchomienia systemów gwarancji depozytów.
EBA koordynuje działania państw członkowskich.
Poprawka
50
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 6 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Testy te są przeprowadzane co najmniej raz na trzy lata lub gdy wymagają tego okoliczności.
Pierwszy test jest przeprowadzany do dnia 31 grudnia 2013 r.
Testy te są przeprowadzane co najmniej raz na trzy lata lub częściej, gdy wymagają tego okoliczności.
Pierwszy test jest przeprowadzany do dnia 31 grudnia 2013 r.
Poprawka
51
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 6 – akapit drugi a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
EBA przekazuje Europejskiej Radzie ds. Ryzyka Systemowego (ESRB) ustanowionej rozporządzeniem (UE) nr 1092/2010 Parlamentu Europejskiego i Rady 1 , z własnej inicjatywy lub na wniosek ESRB, informacje dotyczące systemów gwarancji depozytów niezbędne do analizy ryzyka systemowego.
____________________
1 Dz.U. L 331 z 15.12.2010, s. 1
Poprawka
52
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 6 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Europejski Organ Nadzoru Bankowego przeprowadza w tym względzie okresowo wzajemne oceny zgodnie z art. 15 [rozporządzenia ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego] .
W zakresie wymiany informacji z Europejskim Organem Nadzoru Bankowego systemy gwarancji depozytów podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, o którym mowa w art. 56 tego rozporządzenia.
EBA przeprowadza w tym względzie przynajmniej co pięć lat wzajemne oceny zgodnie z art. 30 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 .
Takie wzajemne oceny dotyczą między innymi praktyk związanych z ładem korporacyjnym zgodnie z ust. 7a.
W zakresie wymiany informacji z EBA systemy gwarancji depozytów podlegają obowiązkowi zachowania tajemnicy służbowej, o którym mowa w art. 70 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 .
Ponadto EBA jest uprawniony do sprawdzania co rok w oparciu o uaktualniane dane odporności systemów gwarancji depozytów na warunki skrajne za pomocą różnych scenariuszy zakładających z góry określone warunki skrajne, aby ustalić, czy należałoby dostosować bieżący model obliczeń i poziom docelowy.
W tym kontekście test warunków skrajnych opiera się na następujących scenariuszach:
a) scenariusz zakładający niewielkie skutki;
b) scenariusz zakładający średnie skutki;
c) scenariusz zakładający znaczne skutki.
Poprawka
53
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 7
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7.
Państwa członkowskie zapewniają systemom gwarancji depozytów prawo do uzyskania, w dowolnym momencie i na ich żądanie, od swoich członków wszystkich informacji niezbędnych do przygotowania spłaty deponentów, w tym oznaczeń zgodnie z art. 4 ust. 2.
Informacje niezbędne do przeprowadzenia testów warunków skrajnych są przekazywane systemom gwarancji depozytów na bieżąco.
Informacje te są anonimizowane.
Uzyskane informacje mogą zostać wykorzystane wyłącznie do przeprowadzenia testów warunków skrajnych lub przygotowania spłaty i mogą być przechowywane tak długo, jak jest to do tych celów konieczne .
7.
Państwa członkowskie zapewniają systemom gwarancji depozytów prawo do uzyskania, w dowolnym momencie i na ich żądanie, od swoich członków wszystkich informacji niezbędnych do przygotowania spłaty deponentów, w tym oznaczeń zgodnie z art. 4 ust. 2.
Informacje niezbędne do przeprowadzenia testów warunków skrajnych są przekazywane systemom gwarancji depozytów na bieżąco.
Informacje te są anonimizowane.
Uzyskane informacje mogą zostać wykorzystane wyłącznie do przeprowadzenia testów warunków skrajnych i analizy historycznych zmian odporności systemów gwarancji depozytów lub przygotowania spłaty ; informacje te są poufne .
Poprawka
54
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 7 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7a.
Państwa członkowskie pilnują, by ich systemy gwarancji depozytów stosowały solidne praktyki dotyczące ładu korporacyjnego.
W szczególności:
a) w zarządach systemów gwarancji depozytów zasiada co najmniej jeden członek niewykonawczy i systemy te posiadają otwarte i przejrzyste produry powoływania zarządu;
b) systemy gwarancji depozytów sporządzają roczne sprawozdanie z działalności.
Poprawka
55
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) depozyty w związku z transakcjami, na podstawie których osoby objęte postępowaniem karnym zostały skazane z powodu prania pieniędzy w rozumieniu art. 1 C dyrektywy Rady 91/308/EWG ,
c) depozyty w związku z transakcjami, na podstawie których osoby objęte postępowaniem karnym zostały skazane z powodu prania pieniędzy w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 października 2005 r. w sprawie przeciwdziałania korzystaniu z systemu finansowego w celu prania pieniędzy oraz finansowania terroryzmu 1 ,
__________________
1 Dz.U. L 309 z 25.11.05, s. 15.
Poprawka
56
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera c a) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ca) depozyty, w odniesieniu do których deponent i instytucja kredytowa uzgodnili w formie umowy, że depozyt ma zostać wykorzystany do wykonania konkretnych zobowiązań deponenta wobec instytucji kredytowej lub innej strony, jeżeli z mocy prawa lub na podstawie porozumień umownych kwota depozytu może zostać odliczona przez deponenta lub zostanie odliczona automatycznie od takich zobowiązań w sytuacji, w której depozyt stałby się w przeciwnym razie depozytem nierozporządzalnym;
Uzasadnienie
Należy wyłączyć depozyty, które służą jako zabezpieczenie i są prawnie silnie powiązane z pożyczką lub innym zobowiązaniem deponenta.
Depozyty te nie pełnią funkcji oszczędności deponentów, lecz zabezpieczenia zobowiązań i zmniejszają się po odliczeniu zobowiązań deponenta.
Poprawka
57
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera f)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
f) depozyty, w przypadku których tożsamość ich posiadaczy nie została sprawdzona zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 91/308/EWG, jeżeli stały się nierozporządzalne ,
f) depozyty, w przypadku których tożsamość ich posiadaczy została sprawdzona zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 91/308/EWG w momencie uruchomienia wypłaty , podczas spłaty gwarantowanych depozytów lub po ich spłacie ,
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka ma na celu sprecyzowanie, że kwoty gwarantowanych depozytów, które zostały omyłkowo wypłacone w związku z niewypłacalnością instytucji kredytowej posiadaczowi, którego tożsamość w momencie wypłaty nie została jeszcze sprawdzona zgodnie z art. 3 ust. 1 dyrektywy 91/308/EWG, mogą podlegać zwrotowi.
Poprawka
58
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 1 – litera i)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
i) depozyty funduszy emerytalnych;
i) depozyty funduszy emerytalnych , oprócz depozytów ulokowanych w indywidualnych systemach emerytalnych lub zakładowych systemach emerytalnych pracodawcy, który nie jest dużym przedsiębiorstwem ;
Poprawka
59
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – litera j)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
j) depozyty organów publicznych ,
j) depozyty państwa oraz urzędów administracji centralnej , regionalnej i lokalnej;
Poprawka
60
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 4 – ustęp 2 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2a.
Państwa członkowskie dopilnowują jednak, by depozyty organów lokalnych podlegały spłacie przez system gwarancji depozytów, jeżeli spełniony jest jeden z następujących warunków:
(i) organy te nie zatrudniają na stałe zawodowego skarbnika lub
(ii) utrata depozytów zakłóciłaby poważnie ciągłość usług świadczonych przez organy lokalne.
Poprawka
61
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Państwa członkowskie dbają ponadto o objęcie pełną ochroną następujących depozytów:
a) depozyty wynikające z transakcji dotyczących nieruchomości służących do zaspokojenia prywatnych potrzeb mieszkaniowych, na okres maksymalnie 12 miesięcy po zapisaniu kwoty na dobro rachunku lub od momentu, w którym zaistnieje prawna możliwość przeniesienia takich depozytów;
b) depozyty, które służą celom społecznym określonym w prawie krajowym i są związane z określonymi sytuacjami życiowymi, takimi jak zawarcie małżeństwa, rozwód, przejście na emeryturę, zwolnienie, inwalidztwo lub śmierć deponenta przez okres maksymalnie 12 miesięcy po zapisaniu kwoty na dobro rachunku;
c) depozyty, które spełniają cele określone w prawie krajowym i opierają się na wypłacie świadczeń z tytułu ubezpieczenia lub odszkodowania za obrażenia będące wynikiem przestępstwa lub za niesłuszne skazanie, na okres maksymalnie 12 miesięcy po zapisaniu kwoty na dobro rachunku lub od momentu, w którym zaistnieje prawna możliwość przeniesienia takich depozytów.
Poprawka
62
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Państwa członkowskie zapewniają, by systemy gwarancji depozytów nie odbiegały od poziomu gwarancji określonego w ust. 1.
Państwa członkowskie mogą jednak również ustanowić ochronę następujących depozytów, pod warunkiem że koszty ich spłaty nie podlegają przepisom art. 9, 10 i 11:
2.
Państwa członkowskie zapewniają, by deponenci mieli prawo do gwarancji na poziomie określonym w ust. 1.
Poprawka
63
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(a) depozyty wynikające z transakcji dotyczących nieruchomości służących do zaspokojenia prywatnych potrzeb mieszkaniowych, na okres maksymalnie 12 miesięcy po zapisaniu kwoty na dobro rachunku;
skreślona
Poprawka
64
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(b) depozyty, które spełniają cele społeczne określone w prawie krajowym i są związane z określonymi sytuacjami życiowymi, takimi jak małżeństwo, rozwód, inwalidztwo lub zgon deponenta.
Tego rodzaju depozyty są objęte gwarancją przez okres maksymalnie 12 miesięcy po wystąpieniu takiej sytuacji.
skreślona
Poprawka
65
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Przepisy ust. 2 nie zabraniają państwom członkowskim utrzymania bądź wprowadzenia systemów służących ochronie emerytur oraz produktów zabezpieczenia emerytalnego, pod warunkiem że takie systemy nie tylko gwarantują depozyty, ale zapewniają również obszerną ochronę wszystkich istotnych w tym względzie produktów i sytuacji.
3.
Przepisy ust. 1 nie zabraniają państwom członkowskim utrzymania bądź wprowadzenia systemów służących ochronie emerytur oraz produktów zabezpieczenia emerytalnego, pod warunkiem że takie systemy nie tylko gwarantują depozyty, ale zapewniają również obszerną ochronę wszystkich istotnych w tym względzie produktów i sytuacji.
Poprawka
66
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3a.
W odniesieniu do depozytów, w których posiadaniu były instytucje kredytowe lub oddziały zagranicznych instytucji kredytowych w państwach członkowskich przed dniem 31 grudnia 2010 r., a także depozytów, których właścicielami są deponenci posiadający główną siedzibę na terenie państwa członkowskiego, w którym przed dniem 1 stycznia 2008 r. istniał statutowy system gwarancji depozytów o stałym poziomie gwarancji depozytów w wysokości od 100 000 EUR do 300 000 EUR, państwa te mogą zdecydować, że dotychczasowy poziom gwarancji w odstępstwie od ust. 1 nie ulegnie zmianie.
W takim przypadku należy odpowiednio dostosować wysokość poziomu docelowego oraz składek uzależnionych od ryzyka, wnoszonych przez instytucje kredytowe.
Poprawka
67
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Depozyty są spłacane w walucie, w której prowadzony był rachunek bankowy .
Jeżeli kwoty wyrażone w euro, o których mowa w ust. 1 , są przeliczane na inne waluty, kwoty faktycznie wypłacane deponentom są równoważne kwotom określonym w niniejszej dyrektywie.
4.
Depozyty są spłacane w walucie państwa członkowskiego , w którym prowadzony był rachunek bankowy lub w euro.
W przypadku depozytów w innej walucie deponenci mają prawo zdecydować , czy kwoty mają zostać
(i) wypłacone w walucie, w której był prowadzony rachunek bankowy, w określonym terminie uzgodnionym z właściwymi organami, który jest datą późniejszą niż termin określony w art. 7 ust. 1, lub
(ii) wypłacone w walucie państwa członkowskiego, w którym był prowadzony rachunek bankowy.
W takim wypadku stosuje się kurs wymiany dla rodzaju waluty, w której prowadzony był depozyt aż do dnia, w którym właściwe organy dokonają ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub dnia, w którym organ sądowy wyda decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Poprawka
68
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Kwota określona w ust. 1 jest regularnie, a przynajmniej co pięć lat, badana przez Komisję.
Komisja przedstawia w stosownym przypadku wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, aby dostosować kwotę określoną w ust. 1, w szczególności uwzględniając rozwój sektora bankowego i sytuację gospodarczą, jak również stan polityki monetarnej w Unii.
Pierwsza kontrola odbędzie się po dniu 31 grudnia 2015 r., chyba że nieprzewidziane zdarzenia wymuszą wcześniejsze jej przeprowadzenie.
6.
Kwota określona w ust. 1 jest regularnie, a przynajmniej co pięć lat, badana przez Komisję przy wsparciu EBA .
Komisja przedstawia w stosownym przypadku wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, aby dostosować kwotę określoną w ust. 1, w szczególności uwzględniając rozwój sektora bankowego i sytuację gospodarczą, jak również stan polityki monetarnej w Unii.
Pierwsza kontrola odbędzie się po dniu 31 grudnia 2015 r., chyba że nieprzewidziane zdarzenia wymuszą jej wcześniejsze przeprowadzenie.
Poprawka
69
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 7
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7.
Komisja może dostosować kwoty, o których mowa w ust. 1, odpowiednio do stopy inflacji w Unii Europejskiej, wyrażonej zmianą zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych publikowanego przez Komisję.
7.
Komisja powinna zostać uprawniona do przyjmowania aktów delegowanych zgodnie z art. 16 dotyczącym regularnej, odbywającej się co najmniej co pięć lat, aktualizacji kwoty, o której mowa w ust. 1, odpowiednio do stopy inflacji w Unii Europejskiej, wyrażonej zmianą zharmonizowanego wskaźnika cen konsumpcyjnych publikowanego przez Komisję od czasu ostatniego dostosowania .
Środek ten, mający na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmuje się zgodnie z art. 16 .
Poprawka
70
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Datą odniesienia dla obliczenia kwoty podlegającej spłacie jest dzień, w którym właściwe organy dokonują ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub dzień, w którym organ sądowy wydaje decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Zobowiązania deponenta wobec instytucji kredytowej nie są uwzględniane przy obliczaniu kwoty podlegającej spłacie.
4.
Datą odniesienia dla obliczenia kwoty podlegającej spłacie jest dzień, w którym właściwe organy dokonują ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub dzień, w którym organ sądowy wydaje decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Zobowiązania deponenta wobec instytucji kredytowej nie są uwzględniane przy obliczaniu kwoty podlegającej spłacie , o ile nie chodzi o zobowiązania deponenta wymagalne w tym terminie .
Poprawka
71
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 7 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7a.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że w celu spłaty zgodnie z art. 7 ust. 1 depozyty należące do deponenta i znajdujące się w tej samej instytucji kredytowej nie będą traktowane łącznie, o ile przepisy prawa państwa członkowskiego zezwalają na występowanie przez instytucje kredytowe pod różnymi nazwami handlowymi.
Depozyty znajdujące się w tej samej instytucji kredytowej, która występuje pod tą samą nazwą handlową, są traktowane łącznie i stosuje się wobec nich poziom gwarancji określony w art. 5 ust. 1.
W przypadku gdy z powyższych wyliczeń wynika, że wysokość gwarantowanych depozytów w przeliczeniu na jednego deponenta i jedną instytucję kredytową jest wyższa niż określono w art. 5, wówczas wysokość wnoszonej do systemu gwarancji depozytów składki, określonej zgodnie z art. 9 i 11, ulega odpowiednio zwiększeniu.
Jeżeli państwo członkowskie postanowi nie zezwolić na ochronę oddzielnych depozytów znajdujących się w tej samej instytucji kredytowej występującej pod różnymi nazwami handlowymi, wówczas właściciel i podmioty o różnych nazwach handlowych nie uzyskują oddzielnej gwarancji depozytów.
Nie można dokonać transgranicznego połączenia depozytów ulokowanych w tej samej instytucji kredytowej działającej pod różnymi nazwami handlowymi.
Instytucje kredytowe z państw członkowskich stosujące ten przepis nie mogą oferować takiej gwarancji w oddziałach obsługiwanych w państwach członkowskich, które nie pozwalają instytucjom kredytowym prowadzić działalności pod różnymi nazwami handlowymi.
Poprawka
72
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Systemy gwarancji depozytów są w stanie spłacić nierozporządzalne depozyty w terminie siedmiu dni, licząc od dnia, w którym właściwe organy dokonały ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub od dnia, w którym organ sądowy wydał decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Systemy gwarancji depozytów są w stanie spłacić nierozporządzalne depozyty w terminie pięciu dni roboczych , licząc od dnia, w którym właściwe organy dokonały ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub od dnia, w którym organ sądowy wydał decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Poprawka
73
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że do dnia 31 grudnia 2016 r. stosuje się termin spłaty wynoszący 20 dni roboczych, jeżeli właściwe organy, po przeprowadzeniu szczegółowej kontroli, stwierdzą, iż systemy gwarancji depozytów nie są jeszcze w stanie zagwarantować terminu spłaty wynoszącego pięć dni roboczych.
Poprawka
74
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
W przypadku podjęcia przez państwa członkowskie decyzji o zastosowaniu do dnia 31 grudnia 2016 r. przedłużonego terminu spłaty wynoszącego 20 dni roboczych deponent uzyska na wniosek możliwość jednorazowej wypłaty z właściwego systemu gwarancji depozytów swoich należności do wysokości 5000 EUR w ciągu pięciu dni roboczych.
Poprawka
75
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 1 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1b.
Spłata lub wypłata, o której mowa w ust. 1, może zostać odroczona w następujących przypadkach:
(i) nie ma pewności co do tego, czy dana osoba posiada tytuł prawny do otrzymania spłaty, lub depozyt jest przedmiotem sporu sądowego;
(ii) depozyt podlega sankcjom gospodarczym nałożonym przez rządy krajowe lub organy międzynarodowe;
(iii) w ciągu ostatnich 24 miesięcy nie zawarto żadnej transakcji związanej z depozytem (rachunek bankowy jest nieaktywny);
(iv) kwota spłaty jest uważana za część tymczasowego wysokiego stanu pozycji zgodnie z definicją w art. 5 ust. 1 lit. a);
(v) kwota spłaty ma zostać wypłacona przez system gwarancji depozytów przyjmującego państwa członkowskiego zgodnie z art. 12 ust. 2.
Poprawka
76
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Wszelka korespondencja między systemem gwarancji depozytów a deponentem jest prowadzona w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym znajduje się gwarantowany depozyt.
Jeżeli instytucja kredytowa działa bezpośrednio w innym państwie członkowskim, nie ustanowiwszy oddziałów, informacje są przekazywane w języku wybranym przez deponenta w momencie otwarcia rachunku.
3.
Wszelka korespondencja między systemem gwarancji depozytów a deponentem jest prowadzona w języku urzędowym Unii, używanym przez instytucję kredytową, w której znajduje się gwarantowany depozyt, do korespondencji z deponentem, lub w języku urzędowym czy też jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym znajduje się gwarantowany depozyt.
Jeżeli instytucja kredytowa działa bezpośrednio w innym państwie członkowskim, nie ustanowiwszy oddziałów, informacje są przekazywane w języku wybranym przez deponenta w momencie otwarcia rachunku.
Poprawka
77
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Jeżeli deponentowi lub jakiejkolwiek innej osobie, która ma prawo bądź udział w kwocie depozytu, zostanie zarzucone przestępstwo kryminalne, które ma związek z praniem brudnych pieniędzy w rozumieniu art. 1 dyrektywy 91/308/EWG , to spłaty z systemu gwarancji depozytów, nie naruszając terminu według ust. 1, mogą zostać zawieszone dopóki nie zapadnie odpowiednie orzeczenie.
4.
Jeżeli deponentowi lub jakiejkolwiek innej osobie, która ma prawo bądź udział w kwocie depozytu, zostanie zarzucone przestępstwo kryminalne, które ma związek z praniem brudnych pieniędzy w rozumieniu art. 1 ust. 2 dyrektywy 2005/60/EWG , to spłaty z systemu gwarancji depozytów dotyczące deponenta , nie naruszając terminu według ust. 1, mogą zostać tymczasowo zawieszone dopóki nie zapadnie odpowiednie orzeczenie.
Poprawka
78
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 4 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4a.
Do spłaty nie dochodzi, jeżeli w ciagu ostatnich 24 miesięcy nie miała miejsca żadna transakcja związana z depozytem, a wartość depozytu jest niższa od kosztów administracyjnych, jakie wiązałyby się ze spłatą.
Poprawka
79
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Państwa członkowskie zapewniają , aby deponent miał możliwość, jeśli chodzi o przysługujące mu roszczenie odszkodowawcze, podjąć kroki prawne przeciwko systemowi gwarancji depozytów.
1.
Państwa członkowskie dopilnowują , aby prawo deponenta do roszczenia odszkodowawczego mogło być przedmiotem kroków prawnych przeciwko systemowi gwarancji depozytów.
Poprawka
80
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 8 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Nie naruszając innych praw na podstawie przepisów prawa krajowego i z zastrzeżeniem ust. 3 , systemy, które dokonują płatności w ramach gwarancji depozytów, są upoważnione w procedurze likwidacji do wstąpienia w prawa deponentów w wysokości dokonanych przez nich płatności.
2.
Nie naruszając innych praw wynikających z przepisów prawa krajowego, systemy, które dokonują płatności w ramach gwarancji depozytów w oparciu o przepisy krajowe , są upoważnione w procedurze likwidacji do wstąpienia w prawa deponentów w wysokości dokonanych przez nich płatności.
Roszczenia objęte wstąpieniem w prawa deponentów, o którym mowa w niniejszym ustępie, są zaspokajane w pierwszej kolejności bezpośrednio po roszczeniach deponenta, o których mowa w ust. 1, i przed wszystkimi innymi roszczeniami wobec likwidatora.
Uzasadnienie
Propozycja ta wprowadza zasadę, zgodnie z którą w przypadkach, gdy system gwarancji depozytów udziela pożyczek innemu systemowi, roszczenia wierzyciela są zaspokajane bezpośrednio po roszczeniach deponentów w ramach procedury likwidacji.
W celu takiego samego traktowania wszystkich systemów gwarancji depozytów (niezależnie od tego, czy udzieliły pożyczki innemu systemowi) zasadę tę należy wprowadzić jako zasadę ogólną we wszystkich przypadkach upadłości banku, co ma także na celu zapewnienie równego traktowania wszystkich systemów gwarancji depozytów, lecz jedynie w ramach krajowych.
Poprawka
81
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Systemy gwarancji depozytów pozyskują dostępne środki finansowe z okresowych składek swoich członków, wnoszonych dnia 30 czerwca i 31 grudnia każdego roku.
Nie wyklucza to dodatkowego finansowania z innych źródeł.
Jednorazowe opłaty za przyjęcie do systemu nie są pobierane.
Systemy gwarancji depozytów pozyskują dostępne środki finansowe z okresowych składek swoich członków, wnoszonych co najmniej jeden raz w roku.
Nie wyklucza to dodatkowego finansowania z innych źródeł.
Jednorazowe opłaty za przyjęcie do systemu nie są pobierane.
Poprawka
82
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Dostępne środki finansowe muszą odpowiadać co najmniej poziomowi docelowemu.
Jeżeli możliwości w zakresie finansowania są mniejsze niż poziom docelowy, płatności składek są wznawiane przynajmniej do czasu ponownego osiągnięcia poziomu docelowego.
Jeżeli dostępne środki finansowe wynoszą mniej niż dwie trzecie poziomu docelowego, składka okresowa nie może być niższa niż 0,25 % kwalifikujących się depozytów.
Dostępne środki finansowe muszą odpowiadać co najmniej poziomowi docelowemu.
Jeżeli możliwości w zakresie finansowania są mniejsze niż poziom docelowy, płatności składek są wznawiane do czasu osiągnięcia poziomu docelowego.
Składka okresowa uwzględnia w odpowienim stopniu cykl koniunkturalny i wynosi co najmniej 0,1% gwarantowanych depozytów.
Obowiązek opłacania składek ma zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy kwota funduszy znajdujących się w posiadaniu systemu gwarancji depozytów jest niższa niż poziom docelowy.
Po pierwszym osiągnięciu poziomu docelowego oraz kiedy środki finansowe dostępne w związku z wypłatą środków wynoszą mniej niż dwie trzecie poziomu docelowego, składka okresowa nie może być niższa niż 0,25% gwarantowanych depozytów.
Poprawka
83
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Łączna kwota depozytów i inwestycji systemu związanych z jednym podmiotem nie może przekroczyć 5 % dostępnych środków finansowych systemu.
Spółki, które należą do tej samej grupy do celów sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych w rozumieniu dyrektywy 83/349/EWG albo zgodnie z uznanymi międzynarodowymi zasadami rachunkowości, uznaje się za jeden podmiot do celów obliczania tego limitu .
2.
Środki finansowe dostępne w ramach systemów gwarancji depozytów są inwestowane przy niewielkim poziomie ryzyka oraz w wystarczająco zróżnicowany sposób i nie przekraczają 5% dostępnych środków finansowych systemu , o ile w odniesieniu do tych depozytów lub inwestycji nie obowiązuje zerowy poziom wagi ryzyka zgodnie z załącznikiem VI częścią I do dyrektywy 2006/48 .
Spółki, które należą do tej samej grupy do celów sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych w rozumieniu dyrektywy 83/349/EWG albo zgodnie z uznanymi międzynarodowymi zasadami rachunkowości, uznaje się za jeden podmiot w kontekście tego celu .
Poprawka
84
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Jeżeli dostępne środki finansowe systemu gwarancji depozytów są niewystarczające do spłaty deponentów w sytuacji, gdy ich depozyty staną się nierozporządzalne, jego członkowie wnoszą składki nadzwyczajne nieprzekraczające 0,5 % ich kwalifikujących się depozytów za rok kalendarzowy.
Płatność ta jest dokonywana dzień przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 1.
3.
Jeżeli dostępne środki finansowe systemu gwarancji depozytów są niewystarczające do spłaty deponentów w sytuacji, gdy ich depozyty staną się nierozporządzalne, jego członkowie wnoszą składki nadzwyczajne nieprzekraczające 0,5% ich gwarantowanych depozytów za rok kalendarzowy.
Płatność ta jest dokonywana dzień przed upływem terminu, o którym mowa w art. 7 ust. 1.
Poprawka
85
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 4 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Łączna kwota składek, o których mowa w ust. 1 i 2 , nie może przekroczyć 1 % kwalifikujących się depozytów za rok kalendarzowy.
Łączna kwota składek, o których mowa w ust. 1 i 3 , nie może przekroczyć 1% gwarantowanych depozytów za rok kalendarzowy.
Poprawka
86
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 4 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Właściwe organy mogą całkowicie lub częściowo zwolnić instytucję kredytową z obowiązku, o którym mowa w ust. 2, jeżeli suma płatności, o których mowa w ust. 1 i 2, zagrażałaby zaspokojeniu roszczeń innych jej wierzycieli.
Takie zwolnienie jest przyznawane na okres maksymalnie 6 miesięcy, ale na wniosek instytucji kredytowej może ono zostać udzielone ponownie.
Właściwe organy mogą tymczasowo zwolnić instytucję kredytową z obowiązku, o którym mowa w ust. 2, jeżeli suma płatności, o których mowa w ust. 1 i 2, zagrażałaby zaspokojeniu roszczeń innych jej wierzycieli.
Takie zwolnienie jest przyznawane na okres maksymalnie 6 miesięcy, ale na wniosek instytucji kredytowej może ono zostać udzielone ponownie.
Suma ta zostaje wpłacona w terminie późniejszym, gdy jej płatność nie zagraża już zaspokojeniu roszczeń innych wierzycieli.
Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, są zasadniczo wykorzystywane do zabezpieczenia i spłaty deponentów zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Na realizację środków zapobiegawczych i wspierających w rozumieniu niniejszej dyrektywy może być przeznaczona maksymalnie jedna trzecia dostępnych środków finansowych.
W takim przypadku w terminie jednego miesiąca system gwarancji depozytów przedkłada właściwemu organowi sprawozdanie, w którym dowodzi, że limit jednej trzeciej dostępnych środków nie został przekroczony.
Poprawka
87
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Mogą one jednak być również wykorzystywane w celu finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, pod warunkiem że koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie przekraczają kwoty objętych gwarancjami depozytów w danej instytucji kredytowej.
W takim przypadku w terminie jednego miesiąca od transferu depozytów system gwarancji depozytów przedkłada Europejskiemu Organowi Nadzoru Bankowemu sprawozdanie, w którym dowodzi, że określony wyżej limit nie został przekroczony.
skreślony
Poprawka
88
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit trzeci – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie mogą zezwolić systemom gwarancji depozytów na wykorzystywanie ich środków finansowych w celu zapobiegnięcia upadłości banku, przy braku ograniczenia do finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, jeżeli spełnione są poniższe warunki:
skreślone
Poprawka
89
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) środki finansowe systemu przekraczają po zastosowaniu takiego środka 1 % kwalifikujących się depozytów;
skreślona
Poprawka
90
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) w terminie jednego miesiąca od podjęcia decyzji o zastosowaniu takiego środka system gwarancji depozytów przedkłada Europejskiemu Organowi Nadzoru Bankowemu sprawozdanie, w którym dowodzi, że określony wyżej limit nie został przekroczony.
skreślona
Poprawka
91
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit czwarty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W indywidualnych przypadkach i pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe organy na uzasadniony wniosek danego systemu gwarancji depozytów, wartość procentowa, o której mowa w lit. a), może zostać ustalona między 0,75 % a 1 %.
skreślony
Poprawka
92
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(5a) Systemy gwarancji depozytów mogą wykorzystać dostępne środki finansowe na potrzeby zastosowania środków zapobiegawczych i wspierających ponad próg określony w ust. 5, jeżeli spełnione zostaną następujące warunki:
a) system gwarancji depozytów dysponuje odpowiednimi systemami nadzoru i klasyfikacji ryzyka w stosunku do należących do tego systemu instytucji kredytowych, a także odpowiednimi możliwościami wywierania na nie wpływu;
b) system gwarancji depozytów dysponuje wymaganymi procedurami i strukturami służącymi do wyboru, realizacji i monitorowania środków zapobiegawczych i wspierających;
c) przyznanie środków zapobiegawczych i wspierających przez system gwarancji depozytów wiąże się z nałożeniem określonych obowiązków na instytucję kredytową, która uzyskała wsparcie.
Obowiązki te dotyczą przynajmniej zaostrzonego nadzoru nad ryzykiem oraz większych praw w zakresie weryfikacji, przysługujących systemowi gwarancji depozytów;
d) instytucje kredytowe należące do systemu niezwłocznie odprowadzają w formie składek nadzwyczajnych do systemu gwarancji depozytów środki finansowe wykorzystane na realizację środków zapobiegawczych i wspierających, jeżeli zaistnieje potrzeba wypłaty odszkodowania na rzecz deponenta, a środki finansowe pozostające w dyspozycji systemu gwarancji depozytów stanowią mniej niż dwie trzecie poziomu docelowego;
e) w opinii właściwego organu nadzoru zapewniona została możliwość wniesienia przez instytucje kredytowe należące do systemu składek nadzwyczajnych, o których mowa w lit. d).
Poprawka
93
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 b (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(5b) Środki finansowe mogą również zostać wykorzystane na realizację działań związanych z uporządkowaną upadłością instytucji kredytowych, jeżeli koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie przewyższają wartości gwarantowanych depozytów w przypadku danej instytucji kredytowej.
W takim przypadku w terminie jednego miesiąca od transferu depozytów system gwarancji depozytów przedkłada EBA sprawozdanie, w którym dowodzi, że określony wyżej limit nie został przekroczony.
Poprawka
94
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 7 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Każde państwo członkowskie informuje co miesiąc Europejski Organ Nadzoru Bankowego o kwocie kwalifikujących się depozytów i gwarantowanych depozytów w tym państwie oraz o kwocie dostępnych środków finansowych jego systemów gwarancji depozytów.
Informacje te są potwierdzane przez właściwe organy i wraz z tym potwierdzeniem są w terminie 10 dni po upływie każdego miesiąca przekazywane Europejskiemu Organowi Nadzoru Bankowego .
Każde państwo członkowskie informuje EBA co kwartał o kwocie kwalifikujących się depozytów i gwarantowanych depozytów na swoim terytorium oraz o kwocie dostępnych środków finansowych jego systemów gwarancji depozytów.
Informacje te są potwierdzane przez właściwe organy i wraz z tym potwierdzeniem są przekazywane w terminie jednego miesiąca EBA .
Poprawka
95
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 7 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie zapewniają, by informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, były publikowane na stronie internetowej systemów gwarancji depozytów co najmniej raz do roku.
Państwa członkowskie zapewniają, by informacje, o których mowa w akapicie pierwszym, były publikowane na stronie internetowej systemów gwarancji depozytów oraz EBA co najmniej raz do roku.
Poprawka
96
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 7 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7a.
System gwarancji depozytów przestrzega szczegółowych przepisów dotyczących zarządzania i ustanawia specjalną radę złożoną z wysokich rangą przedstawicieli systemu gwarancji depozytów, jego członków i właściwych organów, którzy opracowują i ustalają przejrzyste wytyczne dotyczące inwestowania dostępnych środków finansowych.
Wytyczne te uwzględniają takie czynniki jak dopasowanie czasu trwania, jakość, dywersyfikacja i korelacja inwestycji.
Poprawka
97
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit pierwszy – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) W obrębie Unii Europejskiej system ma prawo zaciągania pożyczek u wszystkich innych systemów gwarancji depozytów , o których mowa w art. 1 ust. 2, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:
(1) Nie istnieje zobowiązanie do wzajemnego udzielania pożyczek przez systemy gwarancji depozytów.
Systemy gwarancji depozytów mają jednak możliwość udzielania innym systemom funkcjonującym w obrębie Unii Europejskiej pożyczek na zasadzie dobrowolności , jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:
Poprawka
98
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera f)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
f) system zaciągający pożyczkę określa kwotę żądanej pożyczki;
f) system zaciągający pożyczkę informuje właściwe organy o kwocie żądanej pożyczki;
Poprawka
99
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit pierwszy – litera g)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
g) łączna kwota pożyczki nie może przekroczyć 0,5 % kwalifikujących się depozytów systemu zaciągającego pożyczkę;
g) łączna kwota pożyczki nie może przekroczyć 0,5% gwarantowanych depozytów systemu zaciągającego pożyczkę;
Poprawka
100
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Kwota, o której mowa w lit. f) akapitu pierwszego, jest określana następująco:
skreślony
[kwota gwarantowanych depozytów, które mają zostać spłacone zgodnie z art. 8 ust. 1] – [dostępne środki finansowe + maksymalna kwota składek nadzwyczajnych, o których mowa w art. 9 ust. 3]
Poprawka
101
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Pozostałe systemy gwarancji depozytów działają jako systemy udzielające pożyczki.
W tym celu każde państwo członkowskie, w którym ustanowiony jest więcej niż jeden system, wyznacza system, który działa jako udzielający pożyczki system tego państwa członkowskiego, oraz informuje o tym Europejski Organ Nadzoru Bankowego.
Państwo członkowskie może zdecydować czy, a jeśli tak to w jaki sposób, inne systemy gwarancji depozytów ustanowione w tym państwie członkowskim dokonują rekompensaty na rzecz systemu udzielającego pożyczki.
skreślony
Poprawka
102
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) każdy system pożycza kwotę proporcjonalną do kwoty kwalifikujących się depozytów każdego systemu bez uwzględniania systemu zaciągającego pożyczkę oraz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w lit. a).
Kwoty są obliczane na podstawie ostatnich potwierdzonych miesięcznych informacji, o których mowa w art. 9 ust. 7;
skreślona
Poprawka
103
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2 – litera c)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
c) stopa procentowa odpowiada stopie oprocentowania kredytu lombardowego Europejskiego Banku Centralnego w okresie, na jaki została udzielona pożyczka .
c) stopa procentowa odpowiada co najmniej stopie oprocentowania kredytu lombardowego Europejskiego Banku Centralnego w okresie, na jaki została udzielona pożyczka ;
Poprawka
104
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 2 – litera c a (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ca) system zaciągający pożyczkę informuje EBA o początkowej stopie procentowej oraz o okresie, na jaki została udzielona pożyczka.
Poprawka
105
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Europejski Organ Nadzoru Bankowego potwierdza, że wymogi określone w ust. 1 są spełnione , jak również określa obliczone zgodnie z ust. 2 lit. a) kwoty pożyczek, jakie mają zostać udzielone przez każdy system, początkową stopę procentową zgodnie z ust. 2 lit. c) oraz okres, na jaki zostają udzielone pożyczki.
EBA potwierdza, że wymogi określone w ust. 1 i 2 zostały spełnione .
Poprawka
106
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 3 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Europejski Organ Nadzoru Bankowego przekazuje udzielającym pożyczki systemom gwarancji depozytów swoje potwierdzenie wraz z informacjami, o których mowa w ust. 1 lit. h).
Systemy gwarancji depozytów otrzymują to potwierdzenie i te informacje w ciągu dwóch dni roboczych.
Udzielające pożyczki systemy gwarancji depozytów dokonują wypłaty pożyczki na rzecz systemu zaciągającego pożyczkę niezwłocznie, a najpóźniej w ciągu kolejnych dwóch dni roboczych po otrzymaniu tego potwierdzenia i tych informacji.
EBA przekazuje udzielającym pożyczki systemom gwarancji depozytów swoje potwierdzenie wraz z informacjami, o których mowa w ust. 1 lit. h).
Systemy gwarancji depozytów otrzymują to potwierdzenie i te informacje w ciągu dwóch dni roboczych.
Poprawka
107
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 9, są określane w odniesieniu do każdego członka na podstawie poziomu ryzyka, na jakie jest narażony.
Instytucje kredytowe wnoszą co najmniej 75 % i maksymalnie 200 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść bank o średnim poziomie ryzyka.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie systemów, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4 wnoszą niższe składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, jednak nie niższe niż 37,5 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść bank o średnim poziomie ryzyka.
(1) Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 9, są określane w odniesieniu do każdego członka proporcjonalnie do poziomu ryzyka, na jakie jest narażony.
Instytucje kredytowe wnoszą co najmniej 75% i maksymalnie 250% kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść bank o średnim poziomie ryzyka.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie systemów, o których mowa w art. 1 ust. 4 , wnoszą niższe składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, jednak nie niższe niż 37,5% kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść bank o średnim poziomie ryzyka.
Państwa członkowskie mogą przewidzieć niższe składki dla sektorów mniejszego ryzyka regulowanych specjalnym prawodawstwem.
Poprawka
108
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(2) Określenie stopnia ryzyka i obliczenie składek opiera się na elementach wymienionych w załącznikach I i II .
(2) W załącznikach I i II opisano standardową procedurę służącą określeniu stopnia ryzyka i obliczeniu składek , które wnoszą do systemu gwarancji kredytów jego członkowie .
Poprawka
109
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3) Ustęp 2 nie ma zastosowania w odniesieniu do systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 1 ust. 2.
skreślony
Poprawka
110
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3a) W odstępstwie od standardowej procedury określonej w ust. 1 i 2 systemy gwarancji depozytów mogą zastosować opracowane we własnym zakresie uzależnione od ryzyka procedury służące jako alternatywny sposób określenia stopnia ryzyka i obliczenia składek, które wnoszą do systemu gwarancji kredytów jego członkowie.
Wysokość składek jest obliczana proporcjonalnie do ryzyka związanego z działalnością danej instytucji i uwzględnia w odpowiednim stopniu profile ryzyka obowiązujące w przypadku różnych modeli prowadzenia działalności.
W ramach alternatywnych procedur podstawa składki może również zostać ustalona na podstawie pozycji znajdujących się po stronie aktywów bilansu, a jako wskaźniki ryzyka należy w tym przypadku uwzględnić co najmniej adekwatność kapitałową, jakość aktywów oraz płynność.
Alternatywne procedury są zatwierdzane przez właściwe organy oraz przez EBA i są zgodne z wytycznymi opracowanymi przez EBA na mocy art. 11 ust. 5.
EBA kontroluje przestrzeganie postanowień wytycznych w przypadku każdej zmiany dokonanej w systemie, a także okresowo w odstępach co najmniej pięciu lat.
Poprawka
111
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(4) Komisji przekazuje się upoważnienie do szczegółowego określenia definicji i metod opisanych w załączniku II część A .
Projekty tych standardów regulacyjnych są przyjmowane zgodnie z art. 7 do 7d [rozporządzenia ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego].
Europejski Organ Nadzoru Bankowego może opracowywać projekty standardów regulacyjnych, które przedkładane są Komisji.
(4) W celu zagwarantowania konsekwentnego ujednolicenia definicji i metod opisanych w załączniku II część A , odnoszących się do standardowej procedury zgodnie z ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, EBA opracuje projekty regulacyjnych standardów technicznych.
W razie potrzeby EBA może zaproponować dostosowanie definicji i metod w celu zagwarantowania pełnej porównywalności i usunięcia niespójnych elementów.
EBA przedłoży swoje projekty regulacyjnych standardów technicznych Komisji do zatwierdzenia do dnia 31 grudnia 2012 r.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych standardów technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Poprawka
112
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1a.
Państwa członkowskie mogą dopuścić możliwość zastosowania wobec wszystkich instytucji kredytowych powiązanych z tym samym organem centralnym na mocy art. 3 ust. 1 dyrektywy 2006/48/WE, jako jednego skonsolidowanego podmiotu, wagi ryzyka ustalonej dla organu centralnego i instytucji z nim powiązanych.
Państwa członkowskie mogą postanowić, że instytucje kredytowe wnoszą minimalną składkę niezależnie od kwoty ich gwarantowanych depozytów.
Poprawka
113
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 4 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4a.
EBA w swoich analizach ryzyka oraz dla celów opracowania projektu standardów regulacyjnych uwzględnia mechanizmy kontroli zarządzania wprowadzone przez instytucje kredytowe.
Organ ten sprawuje również nadzór nad rozpowszechnianiem najleszych praktyk poprzez ESNF.
Poprawka
114
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(5) Do dnia 31 grudnia 2012 r.
Europejski Organ Nadzoru Bankowego publikuje wytyczne w sprawie stosowania załącznika II część B zgodnie z [art. 8 rozporządzenia ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego] .
(5) Do dnia 31 grudnia 2012 r.
Europejski Organ Nadzoru Bankowego publikuje wytyczne w sprawie stosowania załącznika II część B , a także uzależnione od ryzyka procedury, opracowane we własnym zakresie przez systemy gwarancji depozytów zgodnie z ust. 3a, stosownie do procedury przewidzianej w art. 16 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010 .
Poprawka
115
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 2 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Deponenci oddziałów ustanowionych przez instytucje kredytowe w innych państwach członkowskich lub oddziałów w państwach członkowskich, w których prowadzi działalność instytucja kredytowa, która uzyskała zezwolenie w innym państwie członkowskim, są spłacani przez system przyjmującego państwa członkowskiego w imieniu systemu macierzystego państwa członkowskiego.
System macierzystego państwa członkowskiego dokonuje rekompensaty systemu przyjmującego państwa członkowskiego.
Deponenci oddziałów ustanowionych przez instytucje kredytowe w innych państwach członkowskich lub oddziałów w państwach członkowskich, w których prowadzi działalność instytucja kredytowa, która uzyskała zezwolenie w innym państwie członkowskim, są spłacani przez system przyjmującego państwa członkowskiego w imieniu systemu macierzystego państwa członkowskiego.
System macierzystego państwa członkowskiego zapewnia środki niezbędne do tego, aby system przyjmującego państwa członkowskiego wypełnił zobowiązanie systemu macierzystego państwa członkowskiego do spłacenia deponentów zgodnie z ust .
1.
Poprawka
116
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(3) Jeżeli instytucja kredytowa przestaje być członkiem jednego systemu i przyłącza się do innego systemu, składki wniesione w ciągu 6 miesięcy poprzedzających zakończenie członkostwa są zwracane lub przenoszone do tego innego systemu.
Przepis ten nie ma zastosowania, jeżeli instytucja kredytowa została wykluczona z systemu zgodnie z art. 3 ust. 3.
(3) Jeżeli instytucja kredytowa przestaje być członkiem jednego systemu i przyłącza się do innego systemu, składki wniesione w ciągu ostatniego roku poprzedzającego zakończenie członkostwa są zwracane lub przenoszone pro rata do tego innego systemu , o ile nie są to składki okresowe zgodnie z art .
9 ust. 1 akapit trzeci zdanie czwarte lub składki nadzwyczajne zgodnie z art. 9 ust. 3.
Przepis ten nie ma zastosowania, jeżeli instytucja kredytowa została wykluczona z systemu zgodnie z art. 3 ust. 3.
Poprawka
117
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 12 – ustęp 4 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Instytucje kredytowe, które chcą dobrowolnie przenieść się z jednego systemu gwarancji depozytów do innego, zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy, muszą powiadomić o tym zamiarze z co najmniej sześciomiesięcznym wyprzedzeniem.
W tym okresie instytucja kredytowa ma nadal obowiązek wnosić składki do pierwotnego systemu gwarancji depozytów, co dotyczy zarówno finansowania ex-ante, jak i ex-post.
Uzasadnienie
In the case of the expectation or threat of one credit institution becoming insolvent in the near future, other credit institutions, which are members of the same DGS as the failing institution, face a very likely increase in their contributions to the scheme (both in the form of ex-post and increased regular contributions).
There is thus a strong financial incentive for these institutions to transfer to another DGS in the same Member State, where no additional contributions will be imposed, as no other member of this DGS is expected to become insolvent.
The 6 months notice period is thus considered as an appropriate period of time to ensure that the reason for a transfer of an institution is not the avoidance of ex-post payments and increased regular contributions in the future.
Poprawka
118
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 13 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W celu zagwarantowania konsekwentnego ujednolicenia stosowania ust. 1 EBA opracowuje projekt regulacyjnych norm technicznych, ustanawiając ogólne kryteria równoważności.
Komisji powierza się uprawnienia do przyjmowania regulacyjnych norm technicznych, o których mowa w akapicie pierwszym, zgodnie z art. 10-14 rozporządzenia (UE) nr 1093/2010.
Poprawka
119
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Państwa członkowskie zapewniają , aby instytucje kredytowe udostępniały swoim obecnym i potencjalnym deponentom informacje niezbędne do zidentyfikowania systemu gwarancji depozytów w Unii, do którego należy instytucja kredytowa wraz z oddziałami. .
Jeżeli depozyt nie jest objęty gwarancją w systemie gwarancji depozytów zgodnie z art. 4, instytucja kredytowa powiadamia o tym deponenta.
1.
Państwa członkowskie dopilnowują , aby instytucje kredytowe udostępniały swoim obecnym i potencjalnym deponentom informacje niezbędne do zidentyfikowania systemu gwarancji depozytów w Unii, do którego należy instytucja kredytowa wraz z oddziałami.
Jeżeli depozyt nie jest objęty gwarancją w systemie gwarancji depozytów zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. a) do g) oraz i) do k) oraz art. 4 ust. 2 , instytucja kredytowa powiadamia o tym deponenta.
W takim przypadku deponentom umożliwia się wycofanie depozytów bez ponoszenia żadnych opłat karnych i przy zachowaniu wszystkich naliczonych odsetek i uzyskanych korzyści.
Poprawka
120
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Obecni deponenci otrzymują informacje na wyciągach ze swoich rachunków.
Informacje te obejmują potwierdzenie, że depozyty są depozytami kwalifikującymi się w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 4.
Ponadto konieczne jest odniesienie do arkusza informacyjnego w załączniku III wraz z informacją, gdzie można go uzyskać.
Można również wskazać stronę internetową właściwego systemu gwarancji depozytów.
3.
Obecni deponenci otrzymują informacje na wyciągach ze swoich rachunków.
Informacje te obejmują potwierdzenie, że depozyty są depozytami kwalifikującymi się w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 4.
Ponadto konieczne jest odniesienie do arkusza informacyjnego w załączniku III wraz z informacją, gdzie można go uzyskać.
Arkusz informacyjny zawarty w załączniku III jest również załączany przynajmniej raz w roku do jednego z wyciągów z rachunku deponentów.
Wskazuje się również stronę internetową właściwego systemu gwarancji depozytów.
Strona internetowa musi zawierać informacje niezbędne dla deponentów, w szczególności informacje o przewidzianych niniejszą dyrektywą przepisach dotyczących procesu i warunków gwarantowania depozytów.
Uzasadnienie
Przepisy dyrektywy powinny być łatwo dostępne, aby deponenci znali wynikające z niej prawa i obowiązki.
Poprawka
121
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Informacje przewidziane w ust. 1 muszą, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi danego państwa, być dostępne w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został utworzony oddział.
4.
Informacje przewidziane w ust. 1 muszą, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi danego państwa, być dostępne w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został utworzony oddział , a także w innych językach, jeśli deponenci zwrócą się o to i oddział jest w stanie spełnić tę prośbę .
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest zapewnienie bardziej elastycznego rozwiązania, które zostanie uzgodnione przez obydwie strony, w celu zapewnienia niezbędnych informacji również w innych językach.
Takie rozwiązanie zostanie z zadowoleniem przyjęte w regionach przygranicznych i przez ekspatów oraz zwiększy konkurencję transgraniczną w ramach rynku wewnętrznego.
Poprawka
122
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 5 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie ograniczają korzystanie z informacji, o których mowa w ust. 1, dla celów reklamowych do rzeczowego wskazania systemu gwarantującego produkt, którego dotyczy dana reklama .
Państwa członkowskie ograniczają korzystanie z informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 dla celów reklamowych do rzeczowego wskazania systemu gwarantującego produkt, którego dotyczy dana reklama.
Poprawka
123
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 5 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Instytucje kredytowe będące członkami systemu, o którym mowa w art. 1 ust. 3 i 4, informują odpowiednio deponentów o zasadach funkcjonowania systemu.
Takie informacje nie mogą zawierać wskazania na nieograniczony zakres gwarancji depozytów.
Instytucje kredytowe informują odpowiednio deponentów w prosty i zrozumiały sposób o zasadach funkcjonowania systemu gwarancji depozytów .
Należy przy tym także szczegółowo przedstawić informacje na temat maksymalnego poziomu gwarancji oraz innych źródeł informacji dotyczących systemu gwarancji depozytów.
Takie informacje nie mogą zawierać wskazania na nieograniczony zakres gwarancji depozytów.
Poprawka
124
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
W przypadku połączenia instytucji kredytowych ich deponenci są informowani o połączeniu co najmniej na miesiąc, zanim nabierze ono skutków prawnych.
Deponenci są informowani o fakcie, iż z chwilą gdy połączenie staje się skuteczne, wszystkie ich depozyty ulokowane w każdym z łączących się banków zostaną zsumowane do celów określenia zakresu ich ochrony w ramach systemu gwarancji depozytów.
6.
W przypadku połączenia instytucji kredytowych ich deponenci są informowani o połączeniu co najmniej na miesiąc, zanim nabierze ono skutków prawnych.
Deponenci są informowani o fakcie, iż z chwilą gdy połączenie staje się skuteczne, wszystkie ich depozyty ulokowane w każdym z łączących się banków zostaną zsumowane do celów określenia zakresu ich ochrony w ramach systemu gwarancji depozytów.
Licząc od daty zawiadomienia o fuzji, deponenci będą mieć trzy miesiące na przeniesienie depozytów przekraczających poziom gwarancji określony w art. 5 ust. 1 do innego banku lub banku o innej nazwie handlowej bez ponoszenia żadnych opłat karnych i przy zachowaniu wszystkich naliczonych odsetek i uzyskanych korzyści.
W razie przekroczenia w ciągu tego trzymiesięcznego okresu kwoty określonej w art. 5 ust. 1 ochrona zostanie rozszerzona za pomocą pomnożenia kwoty określonej w art. 5 ust. 1 przez liczbę połączonych instytucji kredytowych.
Uzasadnienie
Deponenci nie tylko powinni być odpowiednio informowani, ale powinni również mieć możliwość przeniesienia niegwarantowanych depozytów do innej instytucji kredytowej bez ponoszenia kar, ponieważ nie powinni oni odczuwać negatywnych skutków będących rezultatem połączenia ich instytucji kredytowej.
Poprawka
125
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 6 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(6a) W przypadku wystąpienia lub wykluczenia instytucji kredytowej z systemu gwarancji depozytów deponenci tej instytucji zostaną powiadomieni o tym fakcie przez występującą z systemu instytucję kredytową w terminie jednego miesiąca.
Poprawka
126
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 7
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(7) Jeżeli deponent korzysta z bankowości internetowej, informacje, które muszą być udostępniane na mocy niniejszej dyrektywy, są przekazywane środkami łączności elektronicznej w sposób zapewniający zwrócenie na nie uwagi przez deponenta.
(7) Jeżeli deponent korzysta z bankowości internetowej, informacje, które muszą być udostępniane na mocy niniejszej dyrektywy, są przekazywane odpowiednimi środkami łączności w sposób zapewniający zwrócenie na nie uwagi przez deponenta lub na życzenie deponenta w formie papierowej .
Poprawka
127
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 7 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7a.
Państwa członkowskie muszą zapewnić istnienie stosownych procedur umożliwiających systemom gwarancji depozytów skuteczną wymianę informacji i komunikację z innymi systemami gwarancji depozytów, należącymi do nich instytucjami kredytowymi i właściwymi organami, zarówno w ramach własnej jurysdykcji, jak i w stosownych przypadkach z innymi organami w wymiarze transgranicznym.
Poprawka
128
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 15 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Komisja podaje w sporządzanym przez siebie, zgodnie z art. 14 dyrektywy 2006/48/WE, wykazie instytucji posiadających zezwolenie status każdej instytucji kredytowej w odniesieniu do niniejszej dyrektywy.
Komisja podaje przejrzyście w sporządzanym przez siebie, zgodnie z art. 14 dyrektywy 2006/48/WE, wykazie instytucji posiadających zezwolenie status każdej instytucji kredytowej w odniesieniu do niniejszej dyrektywy.
Poprawka
129
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 16
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Powierzenie Komisji uprawnień do przyjmowania aktów delegowanych podlega warunkom określonym w niniejszym artykule.
1.
Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 7, powierza się Komisji na czas nieokreślony.
1a.
Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych, o których mowa w art. 5 ust. 7, powierza się Komisji na czas nieokreślony od ... * .
1b.
Przekazanie uprawnień przewidziane w art. 5 ust. 7 może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.
Decyzja o odwołaniu kończy przekazanie uprawnień określonych w tej decyzji.
Decyzja ta staje się skuteczna następnego dnia po jej opublikowaniu w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej lub w terminie późniejszym wskazanym w tej decyzji.
Nie wpływa ona na ważność jakichkolwiek już obowiązujących aktów delegowanych.
2.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
2.
Niezwłocznie po przyjęciu aktu delegowanego Komisja powiadamia o tym równocześnie Parlament Europejski i Radę.
3.
Uprawnienia do przyjęcia aktów delegowanych powierzone Komisji podlegają warunkom określonym w art. 17 i 18 .
3.
Akt delegowany przyjęty zgodnie z art. 5 ust .
7 wchodzi w życie tylko pod warunkiem, że w okresie trzech miesięcy od powiadomienia o tym akcie Parlamentu Europejskiego i Rady ani Parlament Europejski, ani Rada nie zgłoszą wobec niego sprzeciwu lub pod warunkiem że przed upływem tego terminu zarówno Parlament Europejski, jak i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o trzy miesiące.
______________
* data wejścia w życie niniejszego podstawowego aktu ustawodawczego lub inna data określona przez ustawodawcę
Poprawka
130
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 17
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 17
skreślony
Odwołanie przekazanych uprawnień
1.
Przekazanie uprawnień przewidziane w art. 16 może zostać odwołane w dowolnym momencie przez Parlament Europejski lub Radę.
2.
Instytucja, która rozpoczęła wewnętrzną procedurę w celu podjęcia decyzji, czy zamierza ona odwołać oddelegowanie uprawnień, informuje drugą instytucję i Komisję, odpowiednio wcześnie przed podjęciem ostatecznej decyzji, wskazując przekazane uprawnienia, które mogłyby zostać odwołane, oraz możliwe przyczyny tego odwołania.
3 Wydanie decyzji o odwołaniu powoduje odwołanie uprawnień w niej wymienionych.
Staje się ona skuteczna natychmiast lub od późniejszej daty, która jest w niej określona.
Nie wpływa ona na ważność aktów delegowanych już obowiązujących.
Jest ona publikowana w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Poprawka
131
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Artykuł 18
skreślona
Sprzeciw wobec aktów delegowanych
1.
Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy licząc od daty zawiadomienia.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o miesiąc.
2.
Jeśli przed upływem tego terminu ani Parlament Europejski, ani Rada nie wyrażą sprzeciwu wobec aktu delegowanego, jest on publikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej oraz wchodzi w życie z dniem podanym w tym akcie.
Akt delegowany może być opublikowany w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej i wejść w życie przed upływem tego terminu, jeżeli Parlament Europejski i Rada poinformują Komisję, że nie zamierzają zgłosić sprzeciwu.
3.
Jeśli Parlament Europejski lub Rada wyrażą sprzeciw wobec aktu delegowanego, nie wchodzi on w życie.
Instytucja, która wyraża sprzeciw wobec aktu delegowanego, podaje uzasadnienie.
Poprawka
132
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 9, są rozdzielane możliwie równomiernie do czasu osiągnięcia poziomu docelowego, o którym mowa w art. 9 ust. 1 akapit trzeci.
skreślony
Poprawka
133
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 1 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1a) W przypadku gdy system gwarancji depozytów nie może w momencie wejścia w życie niniejszej dyrektywy określić gwarantowanych depozytów przez instytucje kredytowe należące do tego systemu, poziom docelowy, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. h), odnosi się do kwalifikujących się depozytów systemu.
Od 1 stycznia 2015 r. gwarantowane depozyty staną się podstawą obliczania poziomu docelowego dla wszystkich systemów gwarancji depozytów.
Poprawka
134
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Do dnia 31 grudnia 2015 r.
Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, któremu w razie potrzeby towarzyszy wniosek ustawodawczy, służące określeniu, czy istniejące systemy gwarancji depozytów powinny zostać zastąpione jednym systemem dla całej Unii.
4.
Do dnia 2 stycznia 2014 r. , która to data zbiega się z przeglądem rozporządzenia (UE) nr 1093/2010, Komisja przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie, któremu w razie potrzeby towarzyszy wniosek ustawodawczy, w którym poruszy kwestię tego, jak systemy gwarancji depozytów działające w Unii mogą współpracować, w koordynacji z EBA, za pośrednictwem europejskiego systemu w celu zapobiegania ryzyku wynikającemu z działań o charakterze transgranicznym i w celu ochrony depozytów przed tym ryzykiem .
Poprawka
135
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Do dnia 31 grudnia 2015 r.
Komisja, przy wsparciu [Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego] , przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępów we wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
W sprawozdaniu tym dokonywana jest w szczególności ocena możliwości określenia poziomu docelowego na podstawie gwarantowanych depozytów, bez zmniejszania ochrony deponentów.
5.
Do dnia 31 grudnia 2015 r.
Komisja, przy wsparciu EBA , przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępów we wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
W sprawozdaniu tym dokonywana jest w szczególności ocena :
- poziomu docelowego na podstawie gwarantowanych depozytów, poprzez analizę stosowności ustalonej wartości procentowej lub innych opcji regulacyjnych; w tym kontekście docelowy poziom odzwierciedla wartość należnych niewypłaconych depozytów w ciągu ostatnich dziesięciu lat w stosunku do depozytów gwarantowanych w ramach ustawowego, umownego lub instytucjonalnego systemu ochrony, o którym mowa w art. 80 ust. 8 dyrektywy 2006/48/WE;
- skumulowanego efektu zobowiązań regulacyjnych ciążących na instytucjach kredytowych, np. wymogów kapitałowych;
- zależności między ustawodawstwem dotyczącym systemów gwarancji depozytów a przyszłym ustawodawstwem w zakresie celów zarządzania antykryzysowego;
- wpływu na różnorodność modeli systemów bankowych z myślą o konieczności jej zachowania;
- odpowiedniości obecnego poziomu gwarancji dla deponentów;
Cała ocena odbywa się w taki sposób, by utrzymać ochronę deponentów.
Poprawka
136
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 1, art. 2 ust. 1 lit. a), c), d), f), h)–m), art. 2 ust. 2, art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 3, art. 3 ust. 5–7, art. 4 ust. 1 lit. d)–k), art. 5 ust. 2–5, art. 6 ust. 4–7, art. 7 ust. 1–3, art. 8 ust. 2–4, art. 9–11, art. 12, art. 13 ust. 1–2, art. 14 ust. 1–3, art. 14 ust. 5–7, art. 19 oraz załączników I–III najpóźniej do dnia 31 grudnia 2012 r.
Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy najpóźniej do dnia 31 grudnia 2012 r.
Niezwłocznie przekazują Komisji tekst tych przepisów oraz tabelę korelacji pomiędzy tymi przepisami a niniejszą dyrektywą.
Poprawka
137
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 9 ust. 1 akapit trzeci, art. 9 ust. 3 i art. 10 do dnia 31 grudnia 2020 r.
skreślony
Poprawka
138
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 20 – ustęp 1 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego państwa członkowskie wprowadzają w życie przepisy ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wykonania art. 7 ust. 1 i art. 9 ust. 5 do dnia 31 grudnia 2013 r.
Odsetek kwalifikujących się depozytów, o którym mowa w art. 9 ust. 5 lit. a), nie obowiązuje przed dniem 1 stycznia 2014 r.
Do dnia 31 grudnia 2017 r. obowiązuje odsetek w wysokości 0,5 %.
Po tym dniu i do dnia 31 grudnia 2020 r. obowiązuje odsetek w wysokości 0,75 %.
skreślony
Poprawka
139
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik 1 – punkt 1 – litera c) – ustęp 2 – tiret szóste
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
CB podstawa składki (tj. kwalifikujące się depozyty)
CB podstawa składki (tj. najpóźniej od dnia 1 stycznia 2015r. gwarantowane depozyty, bądź też – jeżeli wszystkie instytucje należące do systemu nie mogą dokonać ich obliczenia – kwalifikujące się depozyty)
Poprawka
140
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik II – część A – punkt 1
Płynność
Do ustalenia przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 ust. 4
Poprawka
Kategoria ryzyka
Wskaźnik
Stosunek
Adekwatność kapitałowa
Pozycje funduszy własnych, o których mowa w art. 57 lit. a) do ca) dyrektywy 2006/48/WE oraz aktywa ważone ryzykiem, o których mowa w art. 76 dyrektywy 2006/48/WE
Fundusze własne
Aktywa ważone ryzykiem
Jakość aktywów
Kredyty zagrożone
Kredyty zagrożone
Kredyty brutto
Rentowność
Zwrot z aktywów skorygowany o ryzyko
Zysk netto
Średnio aktywa ogółem
Płynność
Do ustalenia przez państwa członkowskie zgodnie z art. 11 ust. 4
Poprawka
141
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik II – część B – punkt 1 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Państwa członkowskie określają wskaźniki uzupełniające służące do obliczania składek uzależnionych od ryzyka .
Do tego celu mogą być wykorzystywane wszystkie lub niektóre z poniższych wskaźników:
1.
Do obliczania składek uzależnionych od ryzyka mogą być wykorzystywane również wszystkie lub niektóre z poniższych wskaźników:
Poprawka
142
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jeżeli należny i wymagalny depozyt nie został wypłacony przez instytucję kredytową z przyczyn, które są bezpośrednio związane z jej sytuacją finansową, deponenci są spłacani przez system gwarancji depozytów.
[Wpisać nazwę produktu] [wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] jest zasadniczo objęty gwarancją właściwego system gwarancji depozytów.
Jeżeli Państwa należny i wymagalny depozyt nie został wypłacony przez Państwa instytucję kredytową z przyczyn, które są bezpośrednio związane z jej sytuacją finansową, jako deponent są Państwo spłacani przez system gwarancji depozytów.
[Wpisać nazwę produktu] [wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] jest objęty gwarancją właściwego systemu gwarancji depozytów zgodnie z dyrektywą 2011/.../UE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów*.
_______________
* Proszę wstawić numer i odniesienie do publikacji niniejszej dyrektywy.
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest wprowadzenie języka bardziej zrozumiałego dla konsumentów i uproszczenie terminologii stosowanej w załączniku III (Wzór arkusza informacji dla deponentów).
Poprawka
143
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Kwota gwarancji wynosi maksymalnie 100 000 EUR na bank.
Oznacza to, że w celu określenia kwoty objętej gwarancją sumowane są wszystkie depozyty ulokowane w tym samym banku.
Przykładowo, jeżeli deponent posiada 90 000 EUR na rachunku oszczędnościowym i 20 000 EUR na rachunku bieżącym, spłaconych zostanie jedynie 100 000 EUR.
Kwota gwarancji wynosi maksymalnie 100 000 EUR na bank.
Oznacza to, że w celu określenia kwoty objętej gwarancją dodawane są wszystkie Państwa depozyty ulokowane w tym samym banku.
Przykładowo, jeżeli posiadają Państwo 90 000 EUR na rachunku depozytowym i 40 000 EUR na rachunku bieżącym, spłaconych zostanie Państwu jedynie 100 000 EUR.
Poprawka
144
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
[Tylko w stosownych przypadkach]: Metoda ta jest również stosowana w przypadku, gdy bank prowadzi działalność pod różnymi nazwami handlowymi.
[Wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] działa również pod nazwą [wpisać wszystkie inne nazwy tej samej instytucji kredytowej].
Oznacza to, że suma wszystkich depozytów ulokowanych w instytucjach działających pod jedną lub wieloma z tych nazw handlowych jest gwarantowana łącznie do wysokości 100 000 EUR.
[Tylko w stosownych przypadkach]: Metoda ta jest również stosowana w przypadku, gdy instytucja kredytowa prowadzi na rzecz swoich klientów działalność pod różnymi nazwami handlowymi.
[Wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] działa również pod nazwą [wpisać wszystkie inne nazwy tej samej instytucji kredytowej].
Oznacza to, że każdy ze wszystkich depozytów ulokowanych w instytucjach działających pod jedną lub wieloma z tych nazw handlowych jest gwarantowany łącznie do wysokości 100 000 EUR.
Poprawka
145
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit szósty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Zasadniczo depozyty wszystkich klientów indywidualnych i przedsiębiorstw są chronione przez systemy gwarancji depozytów.
O wyjątkach obowiązujących w odniesieniu do określonych depozytów informuje strona internetowa właściwego systemu gwarancji depozytów.
Na odpowiednie zapytanie również bank udziela informacji o tym, czy określone produkty są objęte ochroną czy też nie.
Jeżeli depozyty są gwarantowane, bank potwierdza to również na wyciągu z rachunku.
Zasadniczo depozyty wszystkich klientów indywidualnych i przedsiębiorstw [o ile w danym państwie członkowskim stosowne: oraz potrzebujących pomocy organów lokalnych] są chronione przez systemy gwarancji depozytów.
O wyjątkach obowiązujących w odniesieniu do określonych depozytów informuje strona internetowa właściwego systemu gwarancji depozytów [wpisać adres strony internetowej właściwego systemu gwarancji depozytów] .
Na odpowiednie zapytanie również bank udziela informacji o tym, czy określone produkty są objęte ochroną , czy też nie.
Jeżeli depozyty są gwarantowane, instytucja kredytowa wskazuje to również na Państwa wyciągu z rachunku.
Poprawka
146
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit siódmy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Właściwym systemem gwarancji depozytów jest [wpisać nazwę oraz adres, telefon, adres poczty elektronicznej i stronę internetową].
Dokonuje on spłaty depozytów (w kwocie do 100 000 EUR) w terminie sześciu tygodni, a od 31 grudnia 2013 r. w terminie tygodnia .
Właściwym systemem gwarancji depozytów jest [wpisać nazwę oraz adres, telefon, adres poczty elektronicznej i stronę internetową].
Dokonuje on spłaty depozytów (w kwocie do 100 000 EUR) w terminie pięciu [tylko w stosownych przypadkach: 20] dni roboczych.
[Tylko w stosownych przypadkach: Na żądanie instytucja gwarancji depozytów dokona wypłaty należności do wysokości 5000 EUR w terminie pięciu dni roboczych.
Od 2017 r. depozyty (do wysokości 100 000 EUR) będą wypłacane w ciągu pięciu dni roboczych . ]
Poprawka
147
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit ósmy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jeżeli spłata depozytów nie nastąpiła w tych terminach, należy skontaktować się z systemem gwarancji depozytów, ponieważ termin wnoszenia roszczeń może po pewnym czasie upłynąć .
Dalsze informacje można uzyskać na następującej stronie internetowej [wpisać adres strony internetowej właściwego systemu gwarancji depozytów].
Jeżeli spłata depozytów nie nastąpiła w powyższych terminach, należy skontaktować się z systemem gwarancji depozytów, ponieważ termin wnoszenia roszczeń upływa po [wpisać właściwy okres mający zastosowanie w danym państwie członkowskim oraz dokładne odniesienie do krajowego aktu prawnego i konkretnego artykułu, w którym określono odnośne przepisy] .
Dalsze informacje można uzyskać na następującej stronie internetowej [wpisać adres strony internetowej właściwego systemu gwarancji depozytów].
Poprawka
148
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit dziewiąty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
[Tylko w stosownych przypadkach]: Depozyt jest gwarantowany przez instytucjonalny system ochrony , który [nie] jest uznany jako system gwarancji depozytów .
Oznacza to, że wszystkie banki , które są członkami tego systemu, udzielają sobie wzajemnej pomocy w celu uniknięcia upadłości banku .
Jeśli mimo tego dojdzie do upadłości banku depozyty zostaną spłacone do wysokości 100 000 EUR.
[Tylko w stosownych przypadkach:] Instytucja kredytowa należy do instytucjonalnego systemu ochrony.
Oznacza to, że wszystkie instytucje , które są członkami tego systemu, udzielają sobie wzajemnej pomocy w celu uniknięcia upadłości.
Jeśli mimo tego dojdzie do upadłości , depozyty zostaną spłacone do wysokości 100 000 EUR w ramach powyższego systemu gwarancji depozytów uznanego na mocy prawa krajowego .
UZASADNIENIE
Koncepcja sprawozdawcy
Sytuacja wyjściowa
W przypadku upadłości instytucji kredytowej krajowe systemy gwarancji depozytów istniejące w UE spłacają deponentów do poziomu gwarancji.
Podczas kryzysu finansowego i gospodarczego poziom gwarancji w ramach dyrektywy 2009/14/WE Parlamentu Europejskiego i Rady został najpierw podwyższony z 20 000 EUR do 50 000 EUR, zaś od dnia 1 stycznia 2011 r. poziom gwarancji wynosi ostatecznie 100 000 EUR na deponenta.
Jednocześnie skrócono termin wypłaty depozytów w przypadku konieczności spłacenia deponentów do maksymalnie 30 dni roboczych.
Wyższy poziom ochrony zwiększa zaufanie deponentów i w ten sposób przyczynia się do uniknięcia sytuacji, w której wielu deponentów w tym samym czasie wypłaca swoje środki pieniężne z obawy przed ich utratą (tzw. panika bankowa).
Sam wyższy poziom gwarancji nie jest jednak w stanie zapewnić dostatecznej, wiarygodnej ochrony deponentów.
Aby przeciwdziałać panice bankowej i zapobiec ewentualnej destabilizacji rynków finansowych, systemy gwarancji depozytów muszą dysponować także odpowiednimi środkami finansowymi.
Kryzys finansowy i gospodarczy pokazał jednak, że pojedyncze, krajowe systemy gwarancji depozytów funkcjonujące w Europie były finansowane w sposób nieodpowiedni i w związku z tym państwo i wreszcie sami podatnicy musieli ponosić konsekwencje upadłości instytucji kredytowej.
Aby zapewnić stabilne funkcjonowanie systemów gwarancji depozytów w czasach napięć finansowych, konieczne jest ustanowienie z wyprzedzeniem (ex ante) dostatecznego finansowania systemów gwarancji depozytów w całej UE.
Deponenci muszą być lepiej informowani o sposobie funkcjonowania systemów gwarancji depozytów i w razie konieczności muszą zostać szybko spłaceni.
Koordynacja działań w ramach przedmiotowej dyrektywy służy zwiększeniu zaufania deponentów i stabilności europejskiego systemu finansowego oraz przyczynia się do urzeczywistnienia rynku wewnętrznego.
Koncepcja
Komisja Europejska w swoim wniosku dotyczącym zmiany dyrektywy w sprawie systemów gwarancji depozytów usiłuje osiągnąć wspomniane cele poprzez zastosowanie uniwersalnego podejścia do organizacji sposobu funkcjonowania systemów gwarancji depozytów.
Komisja nie uwzględnia jednak różnorodności rynków bankowych w poszczególnych państwach członkowskich, która prowadzi do różnego, a w kontekście krajowym częściowo również sprawdzonego funkcjonowania systemów gwarancji depozytów.
Sprawozdawca zauważa zatem potrzebę znaczącej poprawy ochrony deponentów w rozumieniu wniosku Komisji przy jednoczesnym uwzględnieniu różnorodności rynków bankowych oraz pozytywnego oddziaływania sprawdzonych praktyk.
Ponadto nie wolno dopuścić do zakłócenia konkurencji pomiędzy bankami i systemami gwarancji depozytów oraz należy uwzględnić stabilność finansową.
Dlatego też sprawozdawca proponuje zróżnicowane podejście poprzez określenie wspólnych wymogów wobec wszystkich systemów gwarancji depozytów przy jednoczesnym zapewnieniu dostatecznej elastyczności konkretnego sposobu funkcjonowania bazującego na wniosku Komisji.
(1) Wspólne wymagania wobec całościowej ochrony deponentów oraz jednolita stabilność systemów gwarancji depozytów w całej UE
Aby nie dopuścić do zakłócenia konkurencji, należy zapewnić jednakową ochronę deponentów we wszystkich państwach członkowskich.
Natomiast aby zapobiec destabilizującemu przenoszeniu depozytów, wszystkie systemy gwarancji depozytów funkcjonujące w UE muszą spełniać jednolite wymogi.
Do najważniejszych wspólnych wymogów zalicza się następujące kwestie:
· wszystkie instytucje kredytowe muszą należeć do systemu gwarancji depozytów;
· deponentowi przysługuje prawo do odszkodowania do wysokości 100 000 EUR;
· finansowanie ex ante i jednolity poziom docelowy dla wszystkich systemów;
· krótki termin wypłaty depozytów w przypadku konieczności spłacenia deponentów;
· jednolite warunki ramowe dla wykorzystywania środków finansowych do celów zapobiegawczych i wspierających.
Ustalenie wspólnych wymagań wobec systemów gwarancji depozytów umożliwia jednolitą ochronę wszystkich deponentów w państwach członkowskich oraz uniknięcie tym samym zakłócenia konkurencji.
Takie założenia są na tyle elastyczne, że pozwalają uwzględnić specyfikę rynków bankowych w poszczególnych państwach członkowskich.
(2) Elastyczność środków zapobiegawczych i wspierających gwarancją stabilności
Nie ulega wątpliwości, że każdy system gwarancji depozytów musi dysponować wystarczającymi środkami finansowymi na wypadek konieczności spłacenia deponentów.
Ponadto stabilność finansową i interesy deponentów można w równej mierze chronić poprzez niedopuszczenie do upadłości instytucji kredytowej.
Dzięki lepszym możliwościom nadzoru i kontroli, szybkiej interwencji i wsparciu systemów gwarancji depozytów w wielu przypadkach możliwe jest wczesne rozpoznanie zagrażającej upadłości banku i zapobieżenie jej.
Również uporządkowana upadłość problematycznej instytucji kredytowej z wykorzystaniem systemu gwarancji depozytów może zapobiec konieczności wypłaty depozytów.
Jednocześnie w związku z lepszymi możliwościami nadzoru i kontroli powstają również nowe możliwości wpływu, z których wynikają odpowiednie zachęty do odpowiedzialnego obchodzenia się ze środkami z systemów gwarancji depozytów, ponieważ to instytucje kredytowe należące do takich systemów, a nie podatnicy ponoszą koszty.
Dlatego też sprawozdawca popiera bardziej elastyczne kształtowanie ram działania systemów gwarancji depozytów w państwach członkowskich.
Zakres ram działania obejmuje nie tylko systemy gwarancji depozytów, które gwarantują wyłącznie spłatę deponentów w przypadku upadłości instytucji kredytowej, lecz także systemy ochrony instytucji kredytowych mające na celu zasadnicze zapobieżenie ich upadłości.
Z kolei inne systemy można w tym zakresie kształtować tak, aby w sposób elastyczny wykorzystywały możliwość ingerencji o charakterze zapobiegawczym (zob. wykres).
(3) Realistyczny termin wypłaty leży w interesie deponentów
Pomiędzy krótkim terminem wypłaty, pożądanym z perspektywy deponenta, a koniecznością przyjęcia niezawodnych procedur, które umożliwiają dotrzymanie ustalonego terminu wypłaty, istnieje pewien konflikt.
Obecnie instytucje kredytowe zazwyczaj nie są w stanie przedstawić w krótkim terminie wartości depozytów wszystkich klientów (całościowe informacje o poszczególnych deponentach), a tym samym również nie są w stanie przedstawić w ciągu kilku dni, w określonym formacie danych, wartości depozytów wszystkich klientów, gwarantowanych przez systemy gwarancji depozytów.
Wszyscy konsultowani eksperci w większości państw członkowskich są zdania, że wypłata depozytów w ciągu siedmiu dni (pięciu dni roboczych) jest w związku z tym niemal niemożliwa.
Jeśli natomiast zagwarantuje się deponentom krótki termin wypłaty, a następnie w przypadku upadłości instytucji kredytowej nie uda się go dotrzymać, wówczas taka sytuacja może na stałe zachwiać zaufanie deponentów do systemów gwarancji i w ten sposób udaremnić działanie stabilizujące oraz podważyć przeznaczenie takich systemów.
Nie można wykluczyć, że taka utrata zaufania przeniesie się także na pozostałe tego typu systemy funkcjonujące w Europie.
Z kolei taka sytuacja mogłaby zagrozić stabilności całego systemu finansowego w UE.
Aby umożliwić w praktyce pożądaną wypłatę w terminie pięciu dni roboczych, należy bezwzględnie zapewnić możliwość dotrzymania tej obietnicy niezależnie od okoliczności.
Sprawozdawca pragnie, aby spełnienie niezbędnych warunków było wspierane za pośrednictwem dwóch systemów zachęt:
(a) Systemy gwarancji depozytów, które już na dzień dzisiejszy mogą określić wartość depozytów gwarantowanych instytucji, które do nich należą (tzn. faktyczną wartość gwarantowanych depozytów każdego deponenta), obliczają poziom docelowy na podstawie depozytów gwarantowanych.
W przypadku pozostałych systemów gwarancji kwalifikujące się depozyty (tzn. łączna kwota depozytów) służą za podstawę obliczania poziomu docelowego funduszu, co wiąże się z koniecznością wnoszenia przez nie wyższych składek.
Od 2015 r. przejście na depozyty gwarantowane będzie obowiązkowe.
Ta zasada przejściowa zachęca do wykazywania depozytów gwarantowanych jeszcze przed 2015 r., co umożliwi zmniejszenie obciążenia składkowego banków.
Jednocześnie już na wczesnym etapie zostałby zagwarantowany warunek wstępny dla szybkiej wypłaty deponentom ich środków w przypadku upadłości instytucji kredytowej.
(b) Wraz z transpozycją przedmiotowej dyrektywy zasadniczo zaczyna obowiązywać termin wypłaty wynoszący pięć dni roboczych.
Niemniej jednak jeszcze do dnia 31 grudnia 2016 r. państwa członkowskie mogą stosować obowiązujący od 2011 r. termin wypłaty wynoszący 20 dni roboczych, jeśli kontrola przeprowadzona przez właściwy organ wykaże brak procedur niezbędnych do szybkiej wypłaty.
Aby zapobiec trudnościom finansowym wynikającym z upadłości instytucji kredytowej, deponenci mogą w takiej sytuacji wypłacić z właściwego systemu gwarancji depozytów swoje należności do wysokości 5 000 EUR w ciągu pięciu dni roboczych.
Wprowadzenie od 2017 r. terminu wypłaty wynoszącego pięć dni roboczych, obowiązującego wszystkie systemy gwarancji depozytów, stwarza zachętę do możliwie wczesnego wprowadzenia wypłacania odszkodowania w ciągu pięciu dni roboczych w przypadku takich systemów gwarancji depozytów, które w chwili transpozycji dyrektywy nie są jeszcze do tego zdolne.
(4) Europejskie systemy gwarancji depozytów i wspieranie współpracy europejskiej
W dziedzinie gwarancji depozytów w celu urzeczywistnienia wspólnego rynku wewnętrznego powinna istnieć możliwość dobrowolnego tworzenia transgranicznych systemów gwarancji lub łączenia systemów krajowych.
Odpowiednią zachętą do skutecznego działania systemów gwarancji depozytów jest przede wszystkim możliwie szeroko zakrojona zgodność pomiędzy ich obszarami kompetencji terytorialnych oraz obszarem, na który przypadają ekonomiczne koszty związane z upadłością instytucji kredytowej.
W przypadku dobrowolnego utworzenia tego typu transgranicznego systemu gwarancji depozytów za nadzór odpowiada Europejski Organ Nadzoru Bankowego we współpracy z kolegium krajowych organów nadzoru.
Podczas tworzenia transgranicznych systemów gwarancji organy zatwierdzające muszą zwrócić uwagę na dostateczną stabilność oraz na zrównoważone zestawienie nowych i już istniejących systemów, co stanowi jeden z najważniejszych warunków zatwierdzenia takich systemów.
Współdziałanie krajowych systemów gwarancji depozytów jest pożądane w celu ułatwienia deponentom kontaktowania się z oddziałami zagranicznych instytucji kredytowych.
Powinna istnieć ponadto możliwość dobrowolnego, transgranicznego udzielania kredytów pomiędzy systemami.
Opinia końcowa
Sformułowanie wspólnych wymogów wobec systemów gwarancji depozytów umożliwia państwom członkowskim – z uwzględnieniem jednolitej ochrony, takiej samej stabilności oraz niedopuszczenia do zakłócenia konkurencji – możliwie jak najelastyczniejsze kształtowanie systemów gwarancji depozytów.
Przy zachowaniu jednolitego poziomu gwarancji i poziomu docelowego oraz dotrzymaniu określonych terminów wypłaty i spełnieniu warunków wykorzystania środków państwa członkowskie mogą dostosować swoje systemy gwarancji depozytów do specyfiki krajowych rynków finansowych.
W ten sposób zapewnia się skuteczną ochronę deponentów oraz stabilność systemu finansowego.
Propozycja i pomysły sprawozdawcy zostały omówione z kontrsprawozdawcami już na wczesnym etapie sporządzania przedmiotowego sprawozdania.
Ich sugestie niejednokrotnie zostały wzięte pod uwagę w trakcie przygotowywania sprawozdania oraz odpowiednio uwzględniono je także w koncepcji ogólnej.
ZAŁĄCZNIK: PISMO KOMISJI PRAWNEJ
Ref.: D(2011)16258
Ms Sharon BOWLES
Chair of the Committee on Economic and Monetary Affairs
ASP 10G201
Bruksela
Przedmiot: Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów (przekształcenie)
( COM(2010)0368 - C7-0177/2010 - 2010/0207(COD) )
Szanowna Pani!
Komisja Prawna, której mam zaszczyt przewodniczyć, przeanalizowała ww. wniosek zgodnie z art. 87 o przekształceniu, wprowadzonym do regulaminu Parlamentu.
Artykuł 87 ust. 3 brzmi następująco:
„Jeżeli komisja właściwa w kwestiach prawnych uzna, że wniosek nie wnosi zmian merytorycznych innych niż te, które we wniosku określono jako takie, informuje o tym komisję przedmiotowo właściwą.
W takim przypadku, poza poprawkami spełniającymi warunki przewidziane w art. 156 i 157, komisja przedmiotowo właściwa dopuszcza wyłącznie poprawki dotyczące części wniosku zawierających zmiany.
Jeżeli jednak, zgodnie z pkt 8 porozumienia międzyinstytucjonalnego, właściwa komisja zamierza także złożyć poprawki to ujednoliconych fragmentów wniosku, powinna ona niezwłocznie powiadomić o tym zamiarze Radę i Komisję, a Komisja poinformuje komisję, przed głosowaniem zgodnie z art. 54, o swoim stanowisku w sprawie poprawek i o tym, czy zamierza wycofać wniosek dotyczący przekształcenia.
Zgodnie z opinią Wydziału Prawnego, którego przedstawiciele uczestniczyli w posiedzeniach konsultacyjnej grupy roboczej analizującej wniosek dotyczący przekształcenia, i zgodnie z zaleceniami sprawozdawcy komisji opiniodawczej Komisja Prawna stwierdza, że omawiany wniosek nie zawiera żadnych zmian merytorycznych innych niż te, które zostały określone jako takie we wniosku oraz że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniej przyjętych aktów z tymi zmianami wniosek zawiera prostą kodyfikację istniejącego tekstu, bez zmian merytorycznych.
Podsumowując, po przedyskutowaniu sprawy na posiedzeniu w dniu 22 marca 2011 r.
Komisja Prawna zaleca, 17 głosami za i bez głosów wstrzymujących się, by Pana komisja, będąca komisją właściwą, przystąpiła do rozpatrywania rzeczonego wniosku zgodnie z art. 87.
Z wyrazami szacunku
Klaus-Heiner LEHNE
Zał.: Opinia konsultacyjnej grupy roboczej
ZAŁĄCZNIK: OPINIA GRUPY KONSULTACYJNEJ ZŁOŻONEJ ZE SŁUŻB PRAWNYCH PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO, RADY I KOMISJI
GRUPA KONSULTACYJNA
SŁUŻB PRAWNYCH
Bruksela, dnia 29.9.2010
OPINIA
PRZEZNACZONA DLA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
RADY
KOMISJI
Wniosek dotyczący dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów
COM(2010) 368 wersja ostateczna z dnia 12.7.2010 r. – 2010/0207 (COD)
Uwzględniając porozumienie międzyinstytucjonalne z dnia 28 listopada 2001 r. w sprawie bardziej uporządkowanego wykorzystania techniki przekształcania aktów prawnych, a w szczególności jego punkt 9, konsultacyjna grupa robocza, złożona z odpowiednich służb prawnych Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, odbyła posiedzenie w dniu 22 lipca 2010 r. w celu zbadania ww. wniosku przedstawionego przez Komisję.
Podczas wspomnianego posiedzenia
Konsultacyjna grupa robocza miała do dyspozycji angielską, francuską i niemiecką wersję językową wniosku i pracowała w oparciu o wersję angielską, w której przedmiotowy wniosek został pierwotnie sporządzony. po rozpatrzeniu wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady przekształcającej dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 94/19/WE z dnia 30 maja 1994 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów konsultacyjna grupa robocza za wspólnym porozumieniem stwierdziła, co następuje:
1) Brzmienie art. 2 ust. 1 lit. g) w proponowanym przekształconym tekście odpowiada brzmieniu pierwszego zdania w art. 1 ust. 5) dyrektywy 94/19/WE.
Brzmienie drugiego zdania w art. 1 ust. 5) dyrektywy 94/19/WE (jeżeli instytucja kredytowa z siedzibą w innym państwie członkowskim, w jednym i tym samym państwie członkowskim utworzyła kilka siedzib przedsiębiorstwa, to każda z nich będzie uważana za jeden oddzielny oddział) również należało ująć w przekształconym tekście.
Należało je zaznaczyć szarym wyróżnieniem oraz podwójnym przekreśleniem używanym zazwyczaj we wnioskach dotyczących przekształcenia do zaznaczania istotnych zmian polegających na skreśleniu istniejącego tekstu.
2) W art. 4 ust. 1 lit. c) odniesienie do art. 1 C dyrektywy Rady 91/308/EWG należy dostosować tak, aby stanowiło odniesienie do art. 1 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
3) W art. 8 ust. 4 odniesienie do art. 1 dyrektywy 91/308/EWG należy dostosować tak, aby stanowiło odniesienie do art. 1 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady.
W rezultacie po dokonaniu analizy wniosku konsultacyjna grupa robocza stwierdziła jednogłośnie, że wniosek nie wprowadza żadnych istotnych zmian poza tymi, które są zaznaczone jako takie we wniosku lub w niniejszej opinii.
Grupa robocza uznała również, że w odniesieniu do kodyfikacji niezmienionych przepisów wcześniejszego aktu prawnego z tymi istotnymi zmianami przedmiotowy wniosek dotyczy zwykłej kodyfikacji istniejącego tekstu, bez zmian merytorycznych.
C. PENNERA J.-C. PIRIS L. ROMERO REQUENA Dyrektor generalny
Dyrektor generalny Dyrektor generalny Wydziału Prawnego
14.4.2011
OPINIA Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów
dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona)
( COM(2010)0368 – C7‑0177/2010 – 2010/0207(COD) )
Sprawozdawczyni:
Zuzana Roithová
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Ogólnie Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów popiera przegląd dyrektywy 94/19/WE w sprawie systemów gwarancji depozytów, ponieważ obecny system wymaga przyjęcia bardziej zharmonizowanego podejścia.
Niedawny kryzys finansowy pokazał, że w celu przezwyciężenia zaburzeń równowagi na rynkach finansowych konieczne jest stworzenie bardziej solidnych ram.
Obecnie w UE funkcjonuje mniej więcej 40 systemów gwarancji depozytów, oferujących różnorodne poziomy gwarancji dla różnych kategorii deponentów i depozytów oraz nakładających różnego rodzaju zobowiązania na instytucje finansowe.
Taka zróżnicowana struktura systemów gwarancji depozytów ogranicza korzyści rynku wewnętrznego i nie stanowi solidnej podstawy dla przeciwdziałania kryzysom w przyszłości.
Ponadto istniejące systemy w wielu państwach członkowskich są niedofinansowane.
W celu zwiększenia jasności tekstu Komisji i przedstawienia kilku krytycznych uwag dotyczących przedmiotowego wniosku komisja sugeruje wprowadzenie następujących merytorycznych poprawek:
– Rozszerzenie zakresu przedmiotowej dyrektywy w celu objęcia gwarancją tradycyjnych instrumentów oszczędnościowych, takich jak książeczki oszczędnościowe lub certyfikaty depozytowe.
Depozyty te, pomimo że nie są powiązane z kontem bankowym, są wykorzystywane jako substytut kont oszczędnościowych.
– Doprecyzowanie niejasnych przepisów, które nie zapewniają pewności prawa konsumentom ani instytucjom finansowym.
– Wprowadzenie przepisów dotyczących procedur szybszego podejmowania decyzji, ponieważ w przypadku problemów finansowych instytucji kredytowych właściwe organy muszą być o tym bezzwłocznie informowane, a następnie muszą one – wspólnie z systemem gwarancji depozytów – szybko podejmować działania mające na celu ochronę konsumentów.
– Dopilnowanie, aby depozyty organów lokalnych (gmin) również wchodziły w zakres systemów gwarancji depozytów.
Ogromna większość organów lokalnych to małe podmioty o niewielkich budżetach, niepowiązane bezpośrednio z centralnym budżetem państwa i o ograniczonej zdolności oceny wiarygodności instytucji kredytowych.
– Dopuszczenie rozszerzonego zakresu gwarancji dla tymczasowo wysokich stanów depozytów, które spełniają cele społeczne określone w prawie krajowym (takich jak odprawy, roszczenia ubezpieczeniowe itp.).
– Wydłużenie proponowanego siedmiodniowego terminu wypłaty do siedmiu dni roboczych i nadanie procesowi wypłaty charakteru obowiązkowego, a nie fakultatywnego.
– W wielu państwach członkowskich instytucja bankowa może działać pod kilkoma różnymi nazwami handlowymi, a potrzebuje do tego tylko jednego zatwierdzenia ze strony organu regulacyjnego.
W takim przypadku konsument, który ma kilka kont w bankach działających pod różnymi nazwami handlowymi objętymi jedną licencją, uzyskałby rekompensatę tylko do wysokości 100 000 euro.
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów sugeruje, aby to państwom członkowskim pozwolono zadecydować, czy system gwarancji depozytów ma mieć zastosowanie oddzielnie do depozytów w poszczególnych podmiotach o różnych nazwach handlowych, nawet jeśli są one obsługiwane przez jedną instytucję kredytową.
– Wspieranie przejścia w kierunku finansowania ex-ante systemów gwarancji depozytów i ograniczanie kosztów harmonizacji.
Poziom docelowy określony na podstawie kwalifikujących się depozytów nakłada nadmierne obciążenie na instytucje finansowe i narusza powiązanie między rzeczywistą kwotą depozytów a składkami tych instytucji.
Komisja wybrała z kolei koncepcję depozytów gwarantowanych, która obejmuje rzeczywistą kwotę depozytów, dzięki czemu w większym stopniu odpowiada potrzebom z zakresu ochrony konsumentów.
– Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów jest również przekonana, że systemy gwarancji depozytów powinny być w stanie wykorzystywać swoje środki na wczesne reagowanie w celu ograniczania skutków potencjalnej upadłości banku dla klientów.
– Wzajemne udzielanie pożyczek między systemami z różnych państw członkowskich mogłoby okazać się pomocne, ale mogłoby również przyczynić się do przeniesienia kryzysu z jednego państwa do drugiego.
Dlatego też komisja proponuje, aby przepis ten nie był obowiązkowy, ale by wchodził w skład modelowych ram, które mogłyby być stosowane w razie potrzeby, i to od państw członkowskich zależałoby, czy staną się one częścią takiego systemu (np. przez podpisanie odpowiednich umów transgranicznych).
– Skreślenie załączników I i II dotyczących określania składek uzależnionych od ryzyka, ponieważ zgodnie z zasadą pomocniczości powinno to leżeć w gestii państw członkowskich.
Proponowany system nie zapewniałby osiągnięcia zamierzonego celu (tj. takich samych składek dla banków o tym samym profilu ryzyka w różnych państwach członkowskich) z uwagi na odmienne warunki panujące na rynkach finansowych w całej UE i w odniesieniu do konkretnych produktów przeznaczonych dla konsumentów (tj. depozytów w bankach oszczędnościowo-budowlanych).
– Wzmocnienie przepisów dotyczących przekazywania informacji i umożliwienie konsumentom (np. w przypadku połączenia) przeniesienia niechronionych depozytów do innej instytucji kredytowej bez nakładania na nich kary.
Obecni deponenci będą również otrzymywali arkusz informacyjny (na podstawie załącznika III) w jednym ze swoich wyciągów z konta.
– Umożliwienie wyboru systemu językowego wymogów informacyjnych, jeśli obydwie strony się na to zgodzą, w celu zapewnienia elastycznego rozwiązania dla mieszkańców regionów przygranicznych i ekspatów oraz w celu ogólnego zwiększenia transgranicznej konkurencji w ramach rynku wewnętrznego.
– Uproszczenie terminologii stosowanej w załączniku III, aby informacje dla konsumentów były im przekazywane w ogólnie zrozumiałym języku.
POPRAWKI
Komisja Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka
1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 9 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(9a) Systemy gwarancji depozytów powinny móc pełnić szerszą funkcję niż samo spłacanie deponentów przez zobowiązanie instytucji należących do systemu do przekazywania dodatkowych informacji, na których podstawie tworzone będą systemy wczesnego ostrzegania.
Daje to możliwość wcześniejszego dostosowania wysokości składek uzależnionych od ryzyka lub też zaproponowania środków zapobiegawczych w odniesieniu do stwierdzonych zagrożeń.
W przypadku groźby naruszenia równowagi, w ramach systemu gwarancji depozytów należy podjąć decyzję o przyjęciu środków wspierających lub też o wykorzystaniu środków własnych na wsparcie uporządkowanej upadłości instytucji borykających się z trudnościami, aby w ten sposób uniknąć kosztów związanych ze spłacaniem deponentów oraz pozostałych negatywnych skutków upadłości banku.
Poprawka
2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 17 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(17) W celu ograniczenia ochrony depozytów do stopnia niezbędnego dla zagwarantowania pewności prawnej i przejrzystości dla deponentów oraz uniknięcia przenoszenia ryzyka związanego z inwestycjami na systemy gwarancji depozytów, określone produkty finansowe o charakterze inwestycyjnym powinny zostać wyłączone z zakresu gwarancji, w szczególności takie, które nie są spłacane w wartości nominalnej oraz takie, których istnienie może zostać potwierdzone wyłącznie poprzez zaświadczenie .
(17) W celu ograniczenia ochrony depozytów do stopnia niezbędnego dla zagwarantowania pewności prawnej i przejrzystości dla deponentów oraz uniknięcia przenoszenia ryzyka związanego z inwestycjami na systemy gwarancji depozytów, określone produkty finansowe o charakterze inwestycyjnym powinny zostać wyłączone z zakresu gwarancji, w szczególności takie, które nie są spłacane w wartości nominalnej.
Uzasadnienie
Ten punkt preambuły ulega zmianie zgodnie z poprawką do art. 2 ust. 1 lit. a) akapit trzeci tiret pierwsze.
Poprawka
3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 18 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(18) Określeni deponenci powinni zostać wyłączeni z ochrony depozytów, w szczególności organy władzy publicznej oraz inne instytucje finansowe.
Ich ograniczona – w porównaniu z wszystkimi pozostałymi deponentami – liczba minimalizuje skutki dla stabilności systemu finansowego w przypadku upadłości banku.
Organy władzy publicznej mają ponadto dużo łatwiejszy dostęp do kredytów niż obywatele.
Przedsiębiorstwa spoza sektora finansowego powinny być zasadniczo objęte gwarancjami, niezależnie od ich wielkości.
(18) Określeni deponenci powinni zostać wyłączeni z ochrony depozytów, w szczególności centralne organy władzy publicznej , rząd i władze lokalne i regionalne oraz inne instytucje finansowe.
Ich ograniczona – w porównaniu z wszystkimi pozostałymi deponentami – liczba minimalizuje skutki dla stabilności systemu finansowego w przypadku upadłości banku.
Poza tym centralne organy władzy publicznej , rząd i władze regionalne i lokalne mają także dużo łatwiejszy dostęp do kredytów niż obywatele.
Niemniej jednak państwa członkowskie powinny zagwarantować, aby depozyty organów lokalnych były objęte niniejszą dyrektywą, dzięki czemu będą mogły wypełniać swe funkcje nawet w razie upadłości banku.
Przedsiębiorstwa spoza sektora finansowego powinny być zasadniczo objęte gwarancjami, niezależnie od ich wielkości.
Uzasadnienie
Ta poprawka jest powiązana ze zmianami wprowadzonymi w art. 4 ust. 1 lit. j).
Poprawka
4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 24 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(24) Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów powinny uwzględniać stopień ryzyka, na jakie narażone są ich członkowie.
Umożliwiałoby to uwzględnienie profilu ryzyka poszczególnych banków i prowadziło do sprawiedliwej kalkulacji składek, jak również stwarzało zachęty do wyboru modelu prowadzenia działalności obarczonego niższym ryzykiem.
Dzięki opracowaniu obowiązującego wszystkie państwa członkowskie zbioru podstawowych wskaźników , jak również zbioru dodatkowych , nieobowiązkowych wskaźników , możliwe byłoby stopniowe osiągnięcie harmonizacji w tym zakresie .
(24) Zachęca się państwa członkowskie do wprowadzenia składek na rzecz systemów gwarancji depozytów, odzwierciedlających profil ryzyka poszczególnych banków i prowadzących do sprawiedliwej kalkulacji składek, jak również stwarzających zachęty do wyboru modelu prowadzenia działalności obarczonego niższym ryzykiem.
W odniesieniu do dziedzin działalności kredytowej , które są regulowane specjalnym prawodawstwem i w szczególnie małym stopniu są obarczone ryzykiem, zwłaszcza banków oszczędnościowo-budowlanych, należy przewidzieć odpowiednie regulacje specjalne .
Poprawka
5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 26 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(26) Termin wypłaty wynoszący maksymalnie sześć tygodni począwszy od dnia 31 grudnia 2010 r. jest sprzeczny z potrzebą utrzymania zaufania deponentów i nie odpowiada ich potrzebom.
W związku z tym termin wypłaty powinien zostać skrócony do jednego tygodnia .
(26) Termin wypłaty wynoszący maksymalnie sześć tygodni począwszy od dnia 31 grudnia 2010 r. jest sprzeczny z potrzebą utrzymania zaufania deponentów i nie odpowiada ich potrzebom.
W związku z tym od dnia 31 grudnia 2013 r. termin wypłaty powinien zostać skrócony do 7 dni roboczych .
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka jest powiązana ze zmianami wprowadzonymi w art. 7.
Poprawka
6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 32 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(32) Przy poszanowaniu kompetencji państw członkowskich w zakresie nadzoru nad systemami gwarancji depozytów, Europejski Organ Nadzoru Bankowego powinien wnieść wkład w osiągnięcie celu polegającego na ułatwieniu podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznej ochrony deponentów.
W tym celu organ ten powinien potwierdzać, że określone w niniejszej dyrektywie warunki wzajemnego udzielania pożyczek przez systemy gwarancji depozytów są spełnione, jak również określać, przy zachowaniu ścisłych limitów określonych w niniejszej dyrektywie, wysokość pożyczek, jakie mogą zostać udzielone przez każdy z systemów, ich początkową stopę procentową oraz okres, na jaki są one udzielane.
Europejski Organ Nadzoru Bankowego powinien gromadzić w tym względzie informacje dotyczące systemów gwarancji depozytów, w szczególności potwierdzone przez właściwe organy kwoty depozytów objętych tymi systemami.
Powinien on informować pozostałe systemy gwarancji depozytów o ich obowiązku udzielenia pożyczki.
(32) Przy poszanowaniu kompetencji państw członkowskich w zakresie nadzoru nad systemami gwarancji depozytów, Europejski Organ Nadzoru Bankowego powinien wnieść wkład w osiągnięcie celu polegającego na ułatwieniu podejmowania i prowadzenia działalności przez instytucje kredytowe, przy jednoczesnym zapewnieniu skutecznej ochrony deponentów.
W tym celu organ ten powinien potwierdzać, że określone w niniejszej dyrektywie warunki wzajemnego udzielania pożyczek przez systemy gwarancji depozytów są spełnione, a także powinien potwierdzać ich początkową stopę procentową oraz okres, na jaki są one udzielane.
Europejski Organ Nadzoru Bankowego powinien gromadzić w tym względzie informacje dotyczące systemów gwarancji depozytów, w szczególności potwierdzone przez właściwe organy kwoty depozytów objętych tymi systemami.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka jest powiązana ze zmianami wprowadzonymi w art. 10.
Poprawka
7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 33 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(33) Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu służącego ustanowieniu zharmonizowanych standardów technicznych w obszarze usług finansowych, tak by w całej Europie zapewnić jednolite warunki konkurencji i odpowiednią ochronę deponentów.
Tego rodzaju standardy powinny zostać opracowane celem ujednolicenia kalkulacji zależnych od ryzyka składek.
(33) Istnieje potrzeba wprowadzenia skutecznego instrumentu służącego ustanowieniu zharmonizowanych standardów technicznych w obszarze usług finansowych, tak by w całej Europie zapewnić jednolite warunki konkurencji i odpowiednią ochronę deponentów.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka jest powiązana ze zmianami wprowadzonymi w art. 11.
Poprawka
8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 24 a preambuły (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(24a) Organy nadzoru powinny stosować rygorystyczną procedurę przyznawania licencji w przypadku każdej instytucji kredytowej, która zamierza przystąpić do systemu gwarancji depozytów.
Uzasadnienie
System gwarancji depozytów może stwarzać problemy związane z pokusą nadużycia.
Rygorystyczna procedura przyznawania licencji konieczna jest do oceny biznesplanu w przypadku wszystkich instytucji, które korzystają z systemu gwarancji depozytów.
Licencjonowanie powinno być obwarowane odpowiednimi warunkami.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera a) – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) „depozyt” oznacza należność wynikającą z wpłat pozostawionych na rachunku lub z sytuacji przejściowych w ramach normalnych operacji bankowych, które instytucja kredytowa musi spłacić zgodnie z obowiązującymi warunkami prawnymi i umownymi .
a) „depozyt” oznacza należność wynikającą z wpłat pozostawionych na rachunku lub z sytuacji przejściowych w ramach normalnych operacji bankowych, które instytucja kredytowa musi spłacić zgodnie z obowiązującymi warunkami prawnymi i umownymi , jak też wierzytelności, na które instytucja kredytowa udzieliła gwarancji przez wystawienie dokumentu urzędowego .
Poprawka
10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera a) – akapit trzeci – tiret pierwsze
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
jego istnienie może zostać potwierdzone wyłącznie przez zaświadczenie inne niż wyciąg z rachunku;
jego istnienie może zostać potwierdzone wyłącznie przez zaświadczenie inne niż wyciąg z rachunku z wyjątkiem książeczek oszczędnościowych ;
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka pozwala na objęcie gwarancją tradycyjnych instrumentów oszczędnościowych, takich jak książeczki oszczędnościowe.
Depozyty takie są wykorzystywane jako substytut kont oszczędnościowych i cieszą się popularnością wśród konsumentów w wielu państwach członkowskich.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera e) – podpunkt (i)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(i) właściwe organy ustaliły, że – ich zdaniem – instytucja kredytowa, z powodów, które są związane bezpośrednio z jej sytuacją finansową, w danej chwili nie jest w stanie spłacić depozytu i w chwili obecnej nie ma perspektywy na ich spłatę w późniejszym terminie.
(i) właściwe organy ustaliły, że – według aktualnie dostępnych im informacji – instytucja kredytowa, z powodów, które są związane bezpośrednio z jej sytuacją finansową, w danej chwili nie jest w stanie spłacić depozytu i w chwili obecnej nie ma perspektywy na ich spłatę w późniejszym terminie.
Właściwe organy dokonują tych ustaleń tak szybko, jak to możliwe, jednak w żadnym wypadku nie później niż w terminie pięciu dni roboczych po tym, gdy po raz pierwszy stwierdziły, że instytucja kredytowa nie wypłaciła należnych i wymagalnych depozytów; lub
Właściwe organy dokonują tych ustaleń tak szybko, jak to możliwe, jednak w żadnym wypadku nie później niż w terminie pięciu dni roboczych po tym, gdy po raz pierwszy stwierdziły, że instytucja kredytowa nie wypłaciła należnych i wymagalnych depozytów; lub
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest wyjaśnienie zbyt nieprecyzyjnych pod względem prawnym przepisów, które nie zapewniałyby wystarczającej pewności prawa.
Decyzji właściwych organów o tym, że dana instytucja finansowa jest niewypłacalna, powinny towarzyszyć dowody oparte na dostępnych im w danym momencie informacjach, a nie na ich opinii (jak proponuje Komisja).
Ma to na celu zapobiegnięcie w przyszłości wszelkim ewentualnym sporom dotyczącym podjęcia bezpodstawnej decyzji.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera h)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
h) „poziom docelowy” oznacza 1,5 % kwalifikujących się depozytów, które są objęte gwarancjami systemu gwarancji depozytów;
h) „poziom docelowy” oznacza 1,25% gwarantowanych depozytów, które są objęte systemem gwarancji depozytów;
(Zmiana „kwalifikujących się” na „gwarantowane” dotyczy całego tekstu.)
Uzasadnienie
W odniesieniu do ochrony konsumentów i ograniczania kosztów, które zostaną przeniesione z instytucji finansowych na konsumentów, poziom docelowy i składki powinny opierać się na rzeczywistej wartości depozytów (depozytów gwarantowanych), a nie na hipotetycznych kwalifikujących się depozytach.
Poprawka
13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 1 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Instytucja kredytowa może tylko wówczas przyjmować depozyty, jeżeli uczestniczy w jednym z tych systemów.
Instytucja kredytowa może tylko wówczas przyjmować depozyty, jeżeli uczestniczy w jednym z tych systemów i spełnia wymogi organów nadzoru .
Organy nadzoru muszą wprowadzić rygorystyczną procedurę przyznawania licencji, aby ocenić profil ryzyka w przypadku wszystkich instytucji, które korzystają z systemu gwarancji depozytów.
Uzasadnienie
Było już wiele przypadków, w których instytucje podejmowały skrajne ryzyko i dlatego były w stanie oferować wysokie oprocentowanie depozytów.
Instytucje te mogą przyciągać klientów jedynie dzięki ochronie zapewnionej przez systemy gwarancji depozytów.
Dlatego konieczne jest istnienie przynajmniej rygorystycznej procedury przyznawania licencji, aby ocenić profil ryzyka w przypadku wszystkich instytucji, które korzystają z systemu gwarancji depozytów.
Licencjonowanie powinno być obwarowane odpowiednimi warunkami.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Jeżeli instytucja kredytowa nie spełnia zobowiązań spoczywających na niej z racji członkostwa w systemie gwarancji depozytów , to właściwe organy , które wydały jej zezwolenie, są o tym informowane; we współpracy z systemem gwarancji podejmują one wszelkie stosowne kroki, łącznie z wymierzeniem sankcji , aby zagwarantować, że instytucja kredytowa spełnia swoje zobowiązania.
2.
Jeżeli instytucja kredytowa nie spełnia zobowiązań spoczywających na niej z racji członkostwa w systemie gwarancji depozytów, to właściwe organy, które wydały jej zezwolenie, są o tym bezzwłocznie informowane; we współpracy z systemem gwarancji depozytów natychmiast podejmują one wszelkie stosowne kroki, łącznie z wymierzeniem kar , aby zagwarantować, że instytucja kredytowa spełnia swoje zobowiązania.
Uzasadnienie
Właściwe organy muszą być bezzwłocznie informowane o problemach finansowych instytucji kredytowych, a następnie muszą – wspólnie z systemem gwarancji depozytów – szybko podejmować działania mające na celu ochronę konsumentów.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 3 – ustęp 6 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Testy te są przeprowadzane co najmniej raz na trzy lata lub gdy wymagają tego okoliczności.
Pierwszy test jest przeprowadzany do dnia 31 grudnia 2013 r.
Testy te są przeprowadzane co najmniej raz na rok lub częściej, gdy wymagają tego okoliczności.
Pierwszy test jest przeprowadzany do dnia 31 grudnia 2013 r.
Poprawka
16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 1 – ustęp 1 – litera j)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
j) depozyty organów publicznych ,
j) depozyty centralnych organów władzy publicznej , rządu i władz lokalnych i regionalnych,
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka umożliwia objęcie zakresem systemu depozytów organów lokalnych (gmin).
Znaczna większość organów lokalnych (gmin) to małe podmioty o niewielkich budżetach, które mogą być poważnie zagrożone w przypadku upadłości banku.
Poprawka
17
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 1 – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie nienależące do strefy euro zapewniają równoważną kwotę ochrony w swojej walucie, zaokrągloną do tysiąca.
Uzasadnienie
Państwa członkowskie spoza strefy euro nie mają zapewnionego ustalonego poziomu ochrony, co stawia konsumentów w tych państwach członkowskich w niekorzystnej sytuacji.
Dzięki tej ustalonej kwocie wahania kursów walut nie będą również w sposób nieuczciwy wpływać na poziom ochrony konsumentów.
Poprawka
18
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Państwa członkowskie zapewniają, by systemy gwarancji depozytów nie odbiegały od poziomu gwarancji określonego w ust. 1.
Państwa członkowskie mogą jednak również ustanowić ochronę następujących depozytów , pod warunkiem że koszty ich spłaty nie podlegają przepisom art. 9, 10 i 11 :
2.
Państwa członkowskie zapewniają, by systemy gwarancji depozytów nie odbiegały od poziomu gwarancji określonego w ust. 1.
Państwa członkowskie dbają ponadto o objęcie pełną ochroną następujących depozytów:
Poprawka
19
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) depozyty wynikające z transakcji dotyczących nieruchomości służących do zaspokojenia prywatnych potrzeb mieszkaniowych , na okres maksymalnie 12 miesięcy po zapisaniu kwoty na dobro rachunku;
a) depozyty wynikające z transakcji dotyczących nieruchomości będących lokalami mieszkalnymi , na okres 6 miesięcy po zapisaniu kwoty na dobro rachunku lub dłuższy według uznania państw członkowskich, maksymalnie do 12 miesięcy ;
Poprawka
20
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – litera b)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
b) depozyty, które spełniają cele społeczne określone w prawie krajowym i są związane z określonymi sytuacjami życiowymi, takimi jak małżeństwo, rozwód, inwalidztwo lub zgon deponenta.
Tego rodzaju depozyty są objęte gwarancją przez okres maksymalnie 12 miesięcy po wystąpieniu takiej sytuacji.
b) depozyty, które spełniają cele społeczne określone w prawie krajowym i są związane z określonymi sytuacjami życiowymi, takimi jak małżeństwo, rozwód, przejście na emeryturę, zwolnienie, odprawa, inwalidztwo lub zgon deponenta.
Tego rodzaju depozyty są objęte gwarancją przez okres 6 miesięcy po wystąpieniu takiej sytuacji lub dłuższy według uznania państw członkowskich, maksymalnie do 12 miesięcy .
Poprawka
21
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – litera ba) (nowa)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
ba) depozyty określone w prawie krajowym, takie jak wypłata roszczeń ubezpieczeniowych, zadośćuczynienia za zaniedbania lekarskie oraz płatności zasądzane przez sądy lub trybunały jako rekompensaty za obrażenia będące wynikiem przestępstwa lub za bezprawny wyrok.
Tego rodzaju depozyty są objęte gwarancją przez okres 6 miesięcy po zapisaniu kwoty na dobro rachunku lub dłuższy według uznania państw członkowskich, maksymalnie do 12 miesięcy.
Uzasadnienie
Podobnie jak lit. a) i b) tego ustępu, niniejsza poprawka pozwala na całkowite objęcie gwarancjami tymczasowo wysokich stanów depozytów na rachunkach w przypadku płatności specjalnych, takich jak płatności związane z roszczeniami ubezpieczeniowymi itp.
W gestii państw członkowskich leży uwzględnienie takiej możliwości w ustawodawstwie krajowym.
Poprawka
22
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
Kwota określona w ust. 1 jest regularnie, a przynajmniej co pięć lat, badana przez Komisję.
Komisja przedstawia w stosownym przypadku wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, aby dostosować kwotę określoną w ust. 1, w szczególności uwzględniając rozwój sektora bankowego i sytuację gospodarczą, jak również stan polityki monetarnej w Unii .
Pierwsza kontrola odbędzie się po dniu 31 grudnia 2015 r., chyba że nieprzewidziane zdarzenia wymuszą wcześniejsze jej przeprowadzenie.
6.
Kwota określona w ust. 1 jest regularnie, a przynajmniej co pięć lat, badana przez Komisję.
Komisja przedstawia w stosownym przypadku wniosek w sprawie dyrektywy Parlamentowi Europejskiemu i Radzie, aby dostosować kwotę określoną w ust. 1, w szczególności uwzględniając rozwój sektora bankowego i sytuację gospodarczą, jak również stan polityki monetarnej w Unii , zwłaszcza wahania kursów walut .
Pierwsza kontrola odbędzie się po dniu 31 grudnia 2015 r., chyba że nieprzewidziane zdarzenia wymuszą wcześniejsze jej przeprowadzenie.
Poprawka
23
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 6 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Górna granica określona w art. 5 ust. 1 obowiązuje w stosunku do całości depozytów w jednej i tej samej instytucji kredytowej, niezależnie od liczby, waluty i miejsca ulokowania depozytów w Unii .
1.
Górna granica określona w art. 5 ust. 1 obowiązuje w stosunku do całości depozytów w jednej i tej samej instytucji kredytowej, niezależnie od liczby, waluty i miejsca ulokowania depozytów w Unii .
W przypadku, gdy prawo krajowe umożliwia instytucjom kredytowym prowadzenie działalności pod różnymi nazwami handlowymi, deponenci są powiadamiani, jeśli posiadają więcej niż jeden depozyt w tej samej instytucji kredytowej.
Państwa członkowskie mogą postanowić, że depozyty w ramach tej samej instytucji kredytowej będą traktowane łącznie przy obliczaniu gwarantowanej kwoty, a jeśli łączna kwota depozytów przekracza poziom gwarancji na deponenta określony w art. 5 ust. 1 składki, o których mowa w art. 9 i 11, zostają odpowiednio podniesione.
Instytucje kredytowe z państw członkowskich stosujące ten przepis nie mogą oferować takiej gwarancji w oddziałach obsługiwanych w państwach członkowskich, które nie pozwalają instytucjom kredytowym prowadzić działalności pod różnymi nazwami handlowymi.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka umożliwia objęcie ochroną również tych konsumentów, którzy mają kilka depozytów w instytucjach finansowych o różnych nazwach handlowych należących do jednego właściciela, tj. funkcjonujących na mocy tej samej licencji.
Konsumenci ci uzyskają rekompensatę w wysokości do 100 000 EUR za każdy depozyt, jeśli dane państwo członkowskie zdecyduje o tym, aby w ramach systemu gwarancji depozytów ochroną objąć również depozyty we wszystkich podmiotach o różnych nazwach handlowych obsługiwanych przez jedną instytucję kredytową.
Poprawka
24
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Systemy gwarancji depozytów są w stanie spłacić nierozporządzalne depozyty w terminie siedmiu dni , licząc od dnia, w którym właściwe organy dokonały ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub od dnia, w którym organ sądowy wydał decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
1.
Systemy gwarancji depozytów spłacają nierozporządzalne depozyty w terminie 7 dni roboczych , licząc od dnia, w którym właściwe organy dokonały ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub od dnia, w którym organ sądowy wydał decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Poprawka
25
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 1 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Systemy gwarancji depozytów pozyskują dostępne środki finansowe z okresowych składek swoich członków, wnoszonych dnia 30 czerwca i 31 grudnia każdego roku.
Nie wyklucza to dodatkowego finansowania z innych źródeł.
Jednorazowe opłaty za przyjęcie do systemu nie są pobierane.
Systemy gwarancji depozytów pozyskują dostępne środki finansowe ze składek swoich członków, wnoszonych co najmniej jeden raz w roku.
Nie wyklucza to dodatkowego finansowania z innych źródeł.
Jednorazowe opłaty za przyjęcie do systemu nie są pobierane.
Uzasadnienie
Systemy gwarancji depozytów powinny same decydować o tym, jak często będą pobierać opłaty członkowskie.
Ze względu na fakt, że procedura obliczania składek i ich poboru jest pracochłonna, w zupełności wystarczy, jeżeli będzie stosowana raz w roku.
Obliczanie wysokości składki odbywa się głównie w oparciu o zatwierdzony bilans roczny, gdyż musi się opierać na pewnej podstawie.
Również to stanowi argument za poborem składki raz w roku.
Poprawka
26
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Łączna kwota depozytów i inwestycji systemu związanych z jednym podmiotem nie może przekroczyć 5 % dostępnych środków finansowych systemu.
Spółki, które należą do tej samej grupy do celów sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych w rozumieniu dyrektywy 83/349/EWG albo zgodnie z uznanymi międzynarodowymi zasadami rachunkowości, uznaje się za jeden podmiot do celów obliczania tego limitu.
skreślony
Uzasadnienie
Ograniczenie w wysokości 5% mogłoby powodować problemy w małych i średnich państwach członkowskich.
Stabilną ochronę powinny zapewnić inne ograniczenia dotyczące inwestycji o niskim poziomie ryzyka.
Poprawka
27
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Mogą one jednak być również wykorzystywane w celu finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, pod warunkiem że koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie przekraczają kwoty objętych gwarancjami depozytów w danej instytucji kredytowej.
W takim przypadku w terminie jednego miesiąca od transferu depozytów system gwarancji depozytów przedkłada Europejskiemu Organowi Nadzoru Bankowemu sprawozdanie, w którym dowodzi, że określony wyżej limit nie został przekroczony.
Państwa członkowskie mogą jednak podjąć decyzję o wykorzystywaniu ich w celu finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, pod warunkiem że koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie przekraczają kwoty objętych gwarancjami depozytów w danej instytucji kredytowej.
W takim przypadku w terminie jednego miesiąca od transferu depozytów system gwarancji depozytów przedkłada Europejskiemu Organowi Nadzoru Bankowemu sprawozdanie, w którym dowodzi, że określony wyżej limit nie został przekroczony.
Uzasadnienie
Proponowana zmiana nie zmieni znaczenia proponowanego artykułu.
Spowoduje jednak, że tekst będzie jasny i zgodny z następnym akapitem, który również dotyczy wykorzystywania środków z systemu gwarancji depozytów.
Poprawka
28
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) środki finansowe systemu przekraczają po zastosowaniu takiego środka 1 % kwalifikujących się depozytów;
a) środki finansowe systemu przekraczają po zastosowaniu takiego środka 0,75% kwalifikujących się depozytów;
Uzasadnienie
W celu zapewnienia bardziej skutecznej ochrony konsumentów system gwarancji depozytów powinien być w stanie wykorzystywać dostępne środki dla celów wczesnego reagowania, aby zminimalizować skutki potencjalnej upadłości banku dla klientów i gospodarki.
Poprawka
29
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit czwarty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W indywidualnych przypadkach i pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe organy na uzasadniony wniosek danego systemu gwarancji depozytów, wartość procentowa, o której mowa w lit. a), może zostać ustalona między 0,75 % a 1 % .
W indywidualnych przypadkach i pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe organy na uzasadniony wniosek danego systemu gwarancji depozytów, wartość procentowa, o której mowa w lit. a), może zostać ustalona między 0,5% a 0,75% .
Uzasadnienie
W celu zapewnienia bardziej skutecznej ochrony konsumentów system gwarancji depozytów powinien być w stanie wykorzystywać dostępne środki dla celów wczesnego reagowania, aby zminimalizować skutki potencjalnej upadłości banku dla klientów i gospodarki.
Poprawka
30
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit czwarty a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W indywidualnych przypadkach i pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe organy na uzasadniony wniosek odnośnego systemu gwarancji depozytów wartość procentowa, o której mowa w lit. a), może wynosić mniej niż 0,5%, jeżeli system gwarancji dysponuje odpowiednim mechanizmem monitorowania sytuacji swoich członków w zakresie ryzyka oraz przewidziano w nim możliwość ingerencji.
Uzasadnienie
Powinna istnieć możliwość zastosowania wartości niższej niż zaproponowana, jeżeli systemy gwarancji dysponują odpowiednimi mechanizmami nadzorowania sytuacji swoich członków w zakresie ryzyka z możliwością ingerencji, a także odpowiednimi alternatywnymi możliwościami w zakresie finansowania ułatwiającymi im pozyskanie krótkoterminowych środków na refinansowanie, jeżeli jest to konieczne w celu zaspokojenia wniesionych przeciwko nim roszczeń (obejmuje to konieczność wypłaty depozytów, jeżeli nie udało się zapobiec niewypłacalności).
Poprawka
31
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit pierwszy – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
W obrębie Unii Europejskiej system ma prawo zaciągania pożyczek u wszystkich innych systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 1 ust. 2, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:
1.
W obrębie Unii Europejskiej system ma możliwość zaciągania pożyczek u innych systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 1 ust. 2, jeżeli spełnione są wszystkie poniższe warunki:
Uzasadnienie
Wzajemne udzielanie pożyczek między systemami z różnych państw członkowskich mogłoby okazać się pomocne, ale mogłoby również przyczynić się do przeniesienia kryzysu z jednego państwa do drugiego.
Sprawozdawczyni proponuje, aby przepis ten nie był obowiązkowy, ale by wchodził w skład modelowych ram, które mogłyby być stosowane w razie potrzeby, i to od państw członkowskich zależałoby, czy staną się one częścią takiego systemu (np. przez podpisanie odpowiednich umów transgranicznych).
Poprawka
32
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 9, są określane w odniesieniu do każdego członka na podstawie poziomu ryzyka, na jakie jest narażony.
Instytucje kredytowe wnoszą co najmniej 75 % i maksymalnie 200 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść bank o średnim poziomie ryzyka.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie systemów, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4 wnoszą niższe składki na rzecz systemów gwarancji depozytów , jednak nie niższe niż 37,5 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść banko o średnim poziomie ryzyka .
1.
Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 9, są określane w odniesieniu do każdego członka na podstawie poziomu ryzyka, na jakie jest narażony.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie systemów, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4 , wnoszą niższe składki na rzecz systemów gwarancji depozytów.
2.
Określenie stopnia ryzyka i obliczenie składek opiera się na elementach wymienionych w załącznikach I i II .
2.
Określenie stopnia ryzyka i obliczenie składek należy do kompetencji państw członkowskich .
3.
Ustęp 2 nie ma zastosowania w odniesieniu do systemów gwarancji depozytów , o których mowa w art. 1 ust. 2 .
3.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie systemów, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4, oraz banki oszczędnościowo-budowlane wnoszą niższe składki na rzecz systemów gwarancji depozytów .
4.
Komisji przekazuje się upoważnienie do szczegółowego określenia definicji i metod opisanych w załączniku II część A. Projekty tych standardów regulacyjnych są przyjmowane zgodnie z art. 7 do 7d [rozporządzenia ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego].
Europejski Organ Nadzoru Bankowego może opracowywać projekty standardów regulacyjnych, które przedkładane są Komisji.
5.
Do dnia 31 grudnia 2012 r.
Europejski Organ Nadzoru Bankowego publikuje wytyczne w sprawie stosowania załącznika II część B zgodnie z [art. 8 rozporządzenia ustanawiającego Europejski Organ Nadzoru Bankowego].
Uzasadnienie
System określania uzależnionych od ryzyka składek powinien leżeć w gestii państw członkowskich, ponieważ przepisy krajowe mogą być lepiej dostosowane do potrzeb konsumentów (np. w przypadku powszechnych depozytów specjalnych instytucji finansowych, takich jak banki budowlano-oszczędnościowe).
Poprawka
33
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe udostępniały swoim obecnym i potencjalnym deponentom informacje niezbędne do zidentyfikowania systemu gwarancji depozytów w Unii, do którego należy instytucja kredytowa wraz z oddziałami. .
Jeżeli depozyt nie jest objęty gwarancją w systemie gwarancji depozytów zgodnie z art. 4 , instytucja kredytowa powiadamia o tym deponenta.
1.
Państwa członkowskie zapewniają, aby instytucje kredytowe udostępniały swoim obecnym i potencjalnym deponentom wystarczające informacje niezbędne do zidentyfikowania systemu gwarancji depozytów w Unii, do którego należy instytucja kredytowa wraz z oddziałami.
Jeżeli depozyt nie jest objęty gwarancją w systemie gwarancji depozytów zgodnie z art. 4, instytucja kredytowa powiadamia o tym deponenta.
W takim przypadku deponentom umożliwia się wycofanie depozytów bez ponoszenia żadnych opłat karnych i przy zachowaniu wszystkich naliczonych odsetek i uzyskanych korzyści.
Uzasadnienie
Po pierwsze, deponenci powinni w takim przypadku być odpowiednio informowani i powinni mieć możliwość wycofania depozytów bez ponoszenia jakichkolwiek opłat karnych i przy zachowaniu wszystkich naliczonych odsetek i uzyskanych korzyści.
Poprawka
34
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 3
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3.
Obecni deponenci otrzymują informacje na wyciągach ze swoich rachunków.
Informacje te obejmują potwierdzenie, że depozyty są depozytami kwalifikującymi się w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 4.
Ponadto konieczne jest odniesienie do arkusza informacyjnego w załączniku III wraz z informacją, gdzie można go uzyskać .
Można również wskazać stronę internetową właściwego systemu gwarancji depozytów.
3.
Obecni deponenci otrzymują informacje na wyciągach ze swoich rachunków.
Informacje te obejmują potwierdzenie, że depozyty są depozytami kwalifikującymi się w rozumieniu art. 2 ust. 1 i art. 4.
Ponadto konieczne jest odniesienie do arkusza informacyjnego w załączniku III i arkusz ten jest załączany do jednego z wyciągów z rachunku deponentów przynajmniej raz w roku .
Wskazuje się również stronę internetową właściwego systemu gwarancji depozytów.
Uzasadnienie
Udzielanie obecnym deponentom odpowiednich informacji o gwarancji w ramach systemu gwarancji depozytów ma podstawowe znaczenie i załączanie arkusza informacyjnego określonego w załączniku III do jednego z wyciągów z rachunku nie powinno stanowić dla instytucji finansowych dużego obciążenia.
Poprawka
35
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4.
Informacje przewidziane w ust. 1 muszą, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi danego państwa, być dostępne w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został utworzony oddział.
4.
Informacje przewidziane w ust. 1 muszą, zgodnie z obowiązującymi przepisami krajowymi danego państwa, być dostępne w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego, w którym został utworzony oddział , a także w innych językach, jeśli deponenci zwrócą się o to i oddział jest w stanie spełnić tę prośbę .
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest zapewnienie bardziej elastycznego rozwiązania, które zostanie uzgodnione przez obydwie strony, w celu zapewnienia niezbędnych informacji również w innych językach.
Takie rozwiązanie zostanie z zadowoleniem przyjęte w regionach przygranicznych i przez ekspatów oraz zwiększy konkurencję transgraniczną w ramach rynku wewnętrznego.
Poprawka
36
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 6
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
6.
W przypadku połączenia instytucji kredytowych ich deponenci są informowani o połączeniu co najmniej na miesiąc, zanim nabierze ono skutków prawnych.
Deponenci są informowani o fakcie, iż z chwilą gdy połączenie staje się skuteczne, wszystkie ich depozyty ulokowane w każdym z łączących się banków zostaną zsumowane do celów określenia zakresu ich ochrony w ramach systemu gwarancji depozytów.
6.
W przypadku połączenia instytucji kredytowych ich deponenci są informowani o połączeniu co najmniej na miesiąc, zanim nabierze ono skutków prawnych.
Deponenci są informowani o fakcie, iż z chwilą gdy połączenie staje się skuteczne, wszystkie ich depozyty ulokowane w każdym z łączących się banków zostaną zsumowane do celów określenia zakresu ich ochrony w ramach systemu gwarancji depozytów.
Licząc od daty zawiadomienia o fuzji, deponenci będą mieć trzy miesiące na przeniesienie depozytów przekraczających poziom gwarancji określony w art. 5 ust. 1 do innego banku lub banku o innej nazwie handlowej bez ponoszenia żadnych opłat karnych i przy zachowaniu wszystkich naliczonych odsetek i uzyskanych korzyści.
W razie przekroczenia w ciągu tego trzymiesięcznego okresu kwoty określonej w art. 5 ust. 1 ochrona zostanie rozszerzona za pomocą pomnożenia kwoty określonej w art. 5 ust. 1 przez liczbę połączonych instytucji kredytowych.
Uzasadnienie
Deponenci nie tylko powinni być odpowiednio informowani, ale powinni również mieć możliwość przeniesienia niegwarantowanych depozytów do innej instytucji kredytowej bez ponoszenia kar, ponieważ nie powinni oni odczuwać negatywnych skutków będących rezultatem połączenia ich instytucji kredytowej.
Poprawka
37
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 14 – ustęp 7
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
7.
Jeżeli deponent korzysta z bankowości internetowej, informacje, które muszą być udostępniane na mocy niniejszej dyrektywy, są przekazywane środkami łączności elektronicznej w sposób zapewniający zwrócenie na nie uwagi przez deponenta.
7.
Jeżeli deponent korzysta z bankowości internetowej, informacje, które muszą być udostępniane na mocy niniejszej dyrektywy, są przekazywane środkami łączności elektronicznej w sposób zapewniający zwrócenie na nie uwagi przez deponenta lub na życzenie deponenta w formie papierowej .
Poprawka
38
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 19 – ustęp 5
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
5.
Do dnia 31 grudnia 2015 r.
Komisja, przy wsparciu [Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego], przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępów we wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
W sprawozdaniu tym dokonywana jest w szczególności ocena możliwości określenia poziomu docelowego na podstawie gwarantowanych depozytów, bez zmniejszania ochrony deponentów .
5.
Do dnia 31 grudnia 2015 r.
Komisja, przy wsparciu [Europejskiego Organu Nadzoru Bankowego], przedkłada Parlamentowi Europejskiemu i Radzie sprawozdanie na temat postępów we wdrażaniu niniejszej dyrektywy.
W sprawozdaniu tym dokonywana jest w szczególności ocena zalet i wad podniesienia poziomu gwarancji do wysokości 150 000 EUR .
Poprawka
39
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik I
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Skreśla się załącznik I.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka jest powiązana ze zmianami wprowadzonymi w art. 11.
Poprawka
40
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik II
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Skreśla się załącznik II.
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka jest powiązana ze zmianami wprowadzonymi w art. 11.
Poprawka
41
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jeżeli należny i wymagalny depozyt nie został wypłacony przez instytucję kredytową z przyczyn, które są bezpośrednio związane z jej sytuacją finansową, deponenci są spłacani przez system gwarancji depozytów.
[Wpisać nazwę produktu] [wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] jest zasadniczo objęty gwarancją właściwego system gwarancji depozytów.
Jeżeli należny i wymagalny depozyt nie został wypłacony przez instytucję kredytową z przyczyn, które są bezpośrednio związane z jej sytuacją finansową, deponent jest spłacany przez system gwarancji depozytów.
[Wpisać nazwę produktu] [wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] jest objęty gwarancją właściwego systemu gwarancji depozytów zgodnie z dyrektywą 2011/ . ../UE Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona)*.
________
* Dz.U.: wstawić numer dyrektywy i dane dotyczące jej opublikowania.
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest wprowadzenie języka bardziej zrozumiałego dla konsumentów i uproszczenie terminologii stosowanej w załączniku III (Wzór arkusza informacji dla deponentów).
Poprawka
42
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Kwota gwarancji wynosi maksymalnie 100 000 EUR na bank.
Oznacza to, że w celu określenia kwoty objętej gwarancją sumowane są wszystkie depozyty ulokowane w tym samym banku.
Przykładowo, jeżeli deponent posiada 90 000 EUR na rachunku oszczędnościowym i 20 000 EUR na rachunku bieżącym, spłaconych zostanie jedynie 100 000 EUR.
Nie dotyczy polskiej wersji językowej.
Uzasadnienie
Nie dotyczy polskiej wersji językowej.
Poprawka
43
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
[Tylko w stosownych przypadkach] : Metoda ta jest również stosowana w przypadku, gdy bank prowadzi działalność pod różnymi nazwami handlowymi.
[Wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] działa również pod nazwą [wpisać wszystkie inne nazwy tej samej instytucji kredytowej].
Oznacza to, że suma wszystkich depozytów ulokowanych w instytucjach działających pod jedną lub wieloma z tych nazw handlowych jest gwarantowana łącznie do wysokości 100 000 EUR .
[Stosuje się tylko jeśli dane państwo członkowskie nie podjęło decyzji o stosowaniu przepisów określonych w art. 6 ust. 1] : Metoda ta jest również stosowana w przypadku, gdy bank prowadzi działalność pod różnymi nazwami handlowymi.
[Wpisać nazwę instytucji kredytowej prowadzącej rachunek] działa również pod nazwą [wpisać wszystkie inne nazwy tej samej instytucji kredytowej].
Oznacza to, że suma wszystkich depozytów ulokowanych w instytucjach działających pod jedną lub wieloma z tych nazw handlowych jest gwarantowana dla każdego z nich do wysokości 100 000 EUR
Uzasadnienie
Niniejsza poprawka jest zgodna ze zmianą wprowadzoną w art. 6 ust. 1.
Poprawka
44
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit szósty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Zasadniczo depozyty wszystkich klientów indywidualnych i przedsiębiorstw są chronione przez systemy gwarancji depozytów.
O wyjątkach obowiązujących w odniesieniu do określonych depozytów informuje strona internetowa właściwego systemu gwarancji depozytów.
Na odpowiednie zapytanie również bank udziela informacji o tym, czy określone produkty są objęte ochroną czy też nie.
Jeżeli depozyty są gwarantowane, bank potwierdza to również na wyciągu z rachunku.
Zasadniczo deponenci (prywatni lub biznesowi) są chronieni przez systemy gwarancji depozytów.
O wyjątkach obowiązujących w odniesieniu do określonych depozytów informuje strona internetowa właściwego systemu gwarancji depozytów [wpisać adres strony internetowej właściwego systemu gwarancji depozytów] .
Na odpowiednie zapytanie również bank musi udzielić informacji o tym, czy określone produkty są objęte ochroną czy też nie.
Jeżeli depozyty są gwarantowane, bank wskazuje to również na wyciągu z rachunku.
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest wprowadzenie języka bardziej zrozumiałego dla konsumentów i uproszczenie terminologii stosowanej w załączniku III (Wzór arkusza informacji dla deponentów).
Poprawka
45
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit siódmy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Właściwym systemem gwarancji depozytów jest [wpisać nazwę oraz adres, telefon, adres poczty elektronicznej i stronę internetową].
Dokonuje on spłaty depozytów (w kwocie do 100 000 EUR) w terminie sześciu tygodni, a od 31 grudnia 2013 r. w terminie tygodnia .
Właściwym systemem gwarancji depozytów jest [wpisać nazwę oraz adres, telefon, adres poczty elektronicznej i stronę internetową].
Dokonuje on spłaty depozytów (w kwocie do 100 000 EUR) w terminie sześciu tygodni, a od 31 grudnia 2013 r. w terminie 7 dni roboczych .
Uzasadnienie
Celem tej poprawki jest wprowadzenie języka bardziej zrozumiałego dla konsumentów i uproszczenie terminologii stosowanej w załączniku III (Wzór arkusza informacji dla deponentów).
Poprawka
46
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit ósmy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Jeżeli spłata depozytów nie nastąpiła w tych terminach, należy skontaktować się w systemem gwarancji depozytów, ponieważ termin wnoszenia roszczeń może po pewnym czasie upłynąć .
Dalsze informacje można uzyskać na następującej stronie internetowej [wpisać adres strony internetowej właściwego systemu gwarancji depozytów].
Jeżeli spłata depozytów nie nastąpiła w tych terminach, należy skontaktować się z systemem gwarancji depozytów, ponieważ termin wnoszenia roszczeń upływa po [wpisać właściwy okres mający zastosowanie w danym państwie członkowskim i dokładne odniesienie do krajowego aktu prawnego, a zwłaszcza do artykułu, w którym określono odnośne przepisy] .
Dalsze informacje można uzyskać na następującej stronie internetowej [wpisać adres strony internetowej właściwego systemu gwarancji depozytów].
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest wprowadzenie języka bardziej zrozumiałego dla konsumentów i uproszczenie terminologii stosowanej w załączniku III (Wzór arkusza informacji dla deponentów).
Okresy, w których można wnosić roszczenia, są różne w poszczególnych państwach członkowskich i bardziej praktycznym rozwiązaniem jest, aby to instytucja kredytowa przekazywała tę informację klientom, a nie by poszczególni konsumenci musieli ją zdobywać na własną rękę.
Poprawka
47
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – akapit dziewiąty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
[Tylko w stosownych przypadkach]: Depozyt jest gwarantowany przez instytucjonalny system ochrony, który [nie] jest uznany jako system gwarancji depozytów .
Oznacza to, że wszystkie banki, które są członkami tego systemu, udzielają sobie wzajemnej pomocy w celu uniknięcia upadłości banku.
Jeśli mimo tego dojdzie do upadłości banku depozyty zostaną spłacone do wysokości 100 000 EUR.
[Tylko w stosownych przypadkach]: Depozyt jest gwarantowany przez instytucjonalny system gwarancji.
Oznacza to, że wszystkie banki, które są członkami tego systemu, udzielają sobie wzajemnej pomocy w celu uniknięcia upadłości banku.
Jeśli mimo tego dojdzie do upadłości banku depozyty zostaną spłacone do wysokości 100 000 EUR.
Uzasadnienie
Celem niniejszej poprawki jest uproszczenie terminologii stosowanej w załączniku III (Wzór arkusza informacji dla deponentów).
PROCEDURA
Tytuł
Systemy gwarancji depozytów (wersja przekształcona)
Odsyłacze
COM(2010)0368 – C7-0177/2010 – 2010/0207(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
ECON
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
IMCO
7.9.2010
Sprawozdawczyni komisji opiniodawczej
Data powołania
Zuzana Roithová
14.10.2010
Rozpatrzenie w komisji
10.2.2011
Data przyjęcia
13.4.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
34
3
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Pablo Arias Echeverría, Adam Bielan, Lara Comi, Anna Maria Corazza Bildt, António Fernando Correia De Campos, Jürgen Creutzmann, Christian Engström, Evelyne Gebhardt, Louis Grech, Małgorzata Handzlik, Iliana Ivanova, Philippe Juvin, Sandra Kalniete, Eija-Riitta Korhola, Edvard Kožušník, Kurt Lechner, Toine Manders, Mitro Repo, Robert Rochefort, Zuzana Roithová, Heide Rühle, Matteo Salvini, Christel Schaldemose, Andreas Schwab, Eva-Britt Svensson, Róża Gräfin von Thun und Hohenstein, Kyriacos Triantaphyllides, Emilie Turunen, Bernadette Vergnaud, Barbara Weiler
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Ashley Fox, María Irigoyen Pérez, Constance Le Grip, Pier Antonio Panzeri, Konstantinos Poupakis, Sylvana Rapti, Olle Schmidt
23.3.2011
OPINIA Komisji Prawnej
dla Komisji Gospodarczej i Monetarnej
w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie systemów gwarancji depozytów (wersja przekształcona)
( COM(2010)0368 – C7‑0177/2010 – 2010/0207(COD) )
Sprawozdawca:
Dimitar Stoyanov
ZWIĘZŁE UZASADNIENIE
Niniejszy wniosek dotyczący dyrektywy ma na celu kodyfikację dyrektywy 94/19/WE i dyrektywy 2009/14/WE oraz zmian do nich poprzez przekształcenie.
Jego celem jest pogłębienie harmonizacji systemów gwarancji depozytów w państwach członkowskich oraz poprawa sytuacji na jednolitym rynku w zakresie swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług finansowych, a także zwiększenie stabilności systemu bankowego i wzmocnienie ochrony deponentów.
Wniosek Komisji skupia się wyraźnie na wzmocnieniu praw deponentów w przypadku, gdy instytucja kredytowa, która przechowuje ich depozyty, staje się niewypłacalna.
Jest to godne pochwały podejście, ale nie można pozwolić, aby przepisy ignorowały systemy gwarancji depozytów jako takie.
Do pewnego stopnia wniosek jest zbyt nieelastyczny wobec systemów gwarancji depozytów.
W celu złagodzenia skutków wniosku Komisji dla systemów gwarancji depozytów, przy jednoczesnym zachowaniu jego założeń w niezmienionej formie, jeżeli chodzi o możliwości dostępne deponentom, proponujemy przyjęcie następujących poprawek.
POPRAWKI
Komisja Prawna zwraca się do Komisji Gospodarczej i Monetarnej, jako do komisji przedmiotowo właściwej, o naniesienie w swoim sprawozdaniu następujących poprawek:
Poprawka
1
Wniosek dotyczący dyrektywy
Punkt 26 preambuły
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(26) Termin wypłaty wynoszący maksymalnie sześć tygodni począwszy od dnia 31 grudnia 2010 r. jest sprzeczny z potrzebą utrzymania zaufania deponentów i nie odpowiada ich potrzebom.
W związku z tym termin wypłaty powinien zostać skrócony do jednego tygodnia .
(26) Termin wypłaty wynoszący maksymalnie sześć tygodni począwszy od dnia 31 grudnia 2010 r. jest sprzeczny z potrzebą utrzymania zaufania deponentów i nie odpowiada ich potrzebom.
W związku z tym termin wypłaty powinien zostać skrócony do czterech tygodni .
Uzasadnienie
Skrócenie terminu do jednego tygodnia oznaczałoby, że systemy nie byłyby w praktyce w stanie dotrzymać terminu lub prowadziłoby do błędów przy wypłacie albo znacznego wzrostu kosztów administracyjnych.
Przed rozważeniem jakiegokolwiek dalszego skrócenia terminu należy najpierw ocenić dotychczasowe doświadczenia związane z czterotygodniowym terminem przewidzianym w dyrektywie 2009/14/WE.
Poprawka
2
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 2 – ustęp 1 – litera a) – akapit pierwszy a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W celu obliczenia salda kredytowego państwa członkowskie stosują obowiązujące przepisy i regulacje w zakresie potrąceń i wzajemnych wierzytelności zgodnie z ustawowymi i umownymi warunkami mającymi zastosowanie do depozytów.
Uzasadnienie
Wzajemna kompensata wierzytelności banku i deponenta, przy czym deponent musi wyrównać jedynie ewentualne pozostałe płatności, to środek ułatwiający uregulowanie wzajemnych zobowiązań między bankami i deponentami.
Rezygnacja z tej procedury utrudniłaby w przyszłości wyrównywanie roszczeń deponenta i odzyskanie wszystkich niewyrównanych roszczeń.
Poprawka
3
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 2 – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Państwa członkowskie zapewniają, by systemy gwarancji depozytów nie odbiegały od poziomu gwarancji określonego w ust. 1.
Państwa członkowskie mogą jednak również ustanowić ochronę następujących depozytów, pod warunkiem że koszty ich spłaty nie podlegają przepisom art. 9, 10 i 11:
2.
Państwa członkowskie zapewniają, by deponenci mieli prawo do gwarancji na poziomie określonym w ust. 1.
Państwa członkowskie mogą jednak również ustanowić ochronę następujących depozytów, pod warunkiem że koszty ich spłaty nie podlegają przepisom art. 9, 10 i 11:
Poprawka
4
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 5 – ustęp 4
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
4. nowy Depozyty są spłacane w walucie, w której prowadzony był rachunek bankowy.
Jeżeli kwoty wyrażone w euro, o których mowa w ust. 1 , są przeliczane na inne waluty, kwoty faktycznie wypłacane deponentom są równoważne kwotom określonym w niniejszej dyrektywie.
4. nowy Depozyty są spłacane w walucie, w której prowadzony był rachunek bankowy.
Jeżeli kwoty wyrażone w euro, o których mowa w ust. 1 , są przeliczane na inne waluty, kwoty faktycznie wypłacane deponentom są równoważne kwotom określonym w niniejszej dyrektywie.
Za zgodą właściwych organów system gwarancji depozytów może wypłacić depozyty w walucie państwa członkowskiego, jeżeli depozytu nie można wypłacić w walucie, w której prowadzony był rachunek bankowy, w terminie określonym w art. 7 ust. 1.
W takim wypadku stosuje się kurs wymiany dla rodzaju waluty, w której prowadzony był depozyt aż do dnia, w którym właściwe organy dokonują ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub dnia, w którym organ sądowy wydaje decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Uzasadnienie
The funds cumulated within DGSs should be invested by them in duly authorised low-risk assets.
While the requirement exists for the investment to be low risk, there is no requirement for the DGS to invest in a specified type of currency.
The requirement that the deposit be paid in the currency in which it has also been maintained might result in significant difficulties and losses for the DGS in view of the new and shorter payout deadline.
In order also to protect to the full the interests of depositors and of DGSs, the amendment provides for the possibility of an on-the-spot payout.
Тhat possibility would be subject to prior authorisation from the competent authorities and take effect only when there was a danger of the payout deadline not being respected.
Poprawka
5
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 7 – ustęp 1 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Systemy gwarancji depozytów są w stanie spłacić nierozporządzalne depozyty w terminie siedmiu dni , licząc od dnia, w którym właściwe organy dokonały ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub od dnia, w którym organ sądowy wydał decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Systemy gwarancji depozytów są w stanie spłacić nierozporządzalne depozyty w terminie czterech tygodni , licząc od dnia, w którym właściwe organy dokonały ustalenia, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (i), lub od dnia, w którym organ sądowy wydał decyzję, o której mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) ppkt (ii).
Poprawka
6
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 2
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
2.
Łączna kwota depozytów i inwestycji systemu związanych z jednym podmiotem nie może przekroczyć 5 % dostępnych środków finansowych systemu.
Spółki, które należą do tej samej grupy do celów sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych w rozumieniu dyrektywy 83/349/EWG albo zgodnie z uznanymi międzynarodowymi zasadami rachunkowości, uznaje się za jeden podmiot do celów obliczania tego limitu.
2.
Łączna kwota depozytów i inwestycji systemu związanych z jednym podmiotem nie może przekroczyć 5% dostępnych środków finansowych systemu , z wyłączeniem inwestycji w obligacje państwowe .
Spółki, które należą do tej samej grupy do celów sporządzania skonsolidowanych sprawozdań finansowych w rozumieniu dyrektywy 83/349/EWG albo zgodnie z uznanymi międzynarodowymi zasadami rachunkowości, uznaje się za jeden podmiot do celów obliczania tego limitu.
Uzasadnienie
The DGS are entitled to invest the funds cumulated in them, because only money in circulation benefits the economy.
Very often, the DGS are a major help to the state as they actively participate in the purchasing of sovereign debt, which is a low‑risk investment with high profitability rating.
Participation in the financing of state activities through the purchasing of sovereign debt benefits society as a whole, which in itself includes depositors and credit institutions.
There should therefore be no restriction on the DGS also holding larger investment portfolios in government bonds, outside the general restriction applicable to other types of investment.
Poprawka
7
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit pierwszy
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, są zasadniczo wykorzystywane do spłaty deponentów zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Środki finansowe, o których mowa w ust. 1, 2 i 3 niniejszego artykułu, są zasadniczo wykorzystywane do zabezpieczenia i spłaty deponentów zgodnie z niniejszą dyrektywą.
Uzasadnienie
Celem powinny być działania z myślą o zapobieganiu niewypłacalności, a nie wypłacanie deponentowi odszkodowania dopiero w przypadku niewypłacalności.
Poprawka
8
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit drugi
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Mogą one jednak być również wykorzystywane w celu finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, pod warunkiem że koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie przekraczają kwoty objętych gwarancjami depozytów w danej instytucji kredytowej.
W takim przypadku w terminie jednego miesiąca od transferu depozytów system gwarancji depozytów przedkłada Europejskiemu Organowi Nadzoru Bankowego sprawozdanie, w którym dowodzi, że określony wyżej limit nie został przekroczony.
Mogą one jednak być również wykorzystywane w celu finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, pod warunkiem że koszty ponoszone przez system gwarancji depozytów nie przekraczają kwoty objętych gwarancjami depozytów w danej instytucji kredytowej.
W takim przypadku w terminie jednego miesiąca od transferu depozytów system gwarancji depozytów przedkłada właściwemu krajowemu organowi nadzoru bankowego sprawozdanie, w którym dowodzi, że określony wyżej limit nie został przekroczony.
Uzasadnienie
Państwa członkowskie są zobowiązane do zadbania o to, by systemy gwarancji depozytów dysponowały odpowiednimi systemami służącymi określeniu ich potencjalnych zobowiązań.
Dlatego też powinien istnieć obowiązek sprawozdawczości wobec krajowych organów nadzoru bankowego.
Poprawka
9
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit trzeci – wprowadzenie
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Państwa członkowskie mogą zezwolić systemom gwarancji depozytów na wykorzystywanie ich środków finansowych w celu zapobiegnięcia upadłości banku, przy braku ograniczenia do finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, jeżeli spełnione są poniższe warunki:
Systemy gwarancji mogą wykorzystywać swoje środki finansowe również w celu zapobiegnięcia upadłości banku, przy braku ograniczenia do finansowania transferu depozytów do innej instytucji kredytowej, jeżeli zapewniono, że systemy gwarancji przewidziane do nadzoru sytuacji swoich członków w zakresie ryzyka posiadają odpowiednie alternatywne mechanizmy finansowania, umożliwiające im pozyskanie krótkoterminowego finansowania, jeżeli jest to konieczne w celu zaspokojenia wniesionych przeciwko nim roszczeń.
Uzasadnienie
Systemy gwarancji ograniczające się do wypłaty depozytów w przypadku niewypłacalności oraz instytucyjne systemy gwarancji przeznaczające w całości lub częściowo środki na zapobieganie niewypłacalności muszą stanowić równoważne opcje.
Poprawka
10
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit trzeci – litera a)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
a) środki finansowe systemu przekraczają po zastosowaniu takiego środka 1 % kwalifikujących się depozytów;
skreślona
Uzasadnienie
Systemy gwarancji ograniczające się do wypłaty depozytów w przypadku niewypłacalności oraz instytucyjne systemy gwarancji przeznaczające w całości lub częściowo środki na zapobieganie niewypłacalności muszą stanowić równoważne opcje.
Poprawka
11
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 9 – ustęp 5 – akapit czwarty
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
W indywidualnych przypadkach i pod warunkiem zatwierdzenia przez właściwe organy na uzasadniony wniosek danego systemu gwarancji depozytów, wartość procentowa, o której mowa w lit. a), może zostać ustalona między 0,75 % a 1 %.
skreślony
Uzasadnienie
Systemy gwarancji ograniczające się do wypłaty depozytów w przypadku niewypłacalności oraz instytucyjne systemy gwarancji przeznaczające w całości lub częściowo środki na zapobieganie niewypłacalności muszą stanowić równoważne opcje.
Poprawka
12
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 1 – akapit trzeci
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Pozostałe systemy gwarancji depozytów działają jako systemy udzielające pożyczki.
W tym celu każde państwo członkowskie, w którym ustanowiony jest więcej niż jeden system, wyznacza system, który działa jako udzielający pożyczki system tego państwa członkowskiego, oraz informuje o tym Europejski Organ Nadzoru Bankowego .
Państwo członkowskie może zdecydować czy, a jeśli tak to w jaki sposób, inne systemy gwarancji depozytów ustanowione w tym państwie członkowskim dokonują rekompensaty na rzecz systemu udzielającego pożyczki.
Pozostałe systemy gwarancji depozytów działają jako systemy udzielające pożyczki.
W tym celu każde państwo członkowskie, w którym ustanowiony jest więcej niż jeden system, wyznacza system, który działa jako udzielający pożyczki system tego państwa członkowskiego, oraz informuje o tym EBA .
Państwo członkowskie może zdecydować czy, a jeśli tak to w jaki sposób, inne systemy gwarancji depozytów ustanowione w tym państwie członkowskim dokonują rekompensaty na rzecz systemu udzielającego pożyczki.
Jeżeli systemy krajowe nie mogą dojść do porozumienia w sprawie wyznaczenia jednego systemu, który działa jako udzielający pożyczki system tego państwa, EBA wyznacza taki system w oparciu o zdolność kredytową poszczególnych systemów.
Poprawka
13
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 10 – ustęp 3 a (nowy)
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
3a.
W terminie dwóch dni roboczych od otrzymania potwierdzenia i informacji, o których mowa w ust. 3 akapit drugi, udzielający pożyczki system gwarancji depozytów może zwrócić się do EBA o zwolnienie go z zobowiązania do wypłaty pożyczki.
Zwolnienia udziela się, tylko w przypadku, gdy:
а) udzielający pożyczki system gwarancji depozytów skorzystał z możliwości zwrócenia się o wniesienie składek nadzwyczajnych zgodnie z art. 9 ust. 3, lub
b) we wniosku o zwolnienie z zobowiązania udzielający pożyczki system gwarancji depozytów przedstawi powody, które w powiązaniu z wypłatą pożyczki spowodowałyby jego niemożność spłaty deponentów zgodnie z niniejszą dyrektywą w terminie określonym w art. 7 ust. 1, w przypadku gdyby gwarantowane przezeń depozyty były niedostępne.
EBA natychmiast powiadamia wszystkie systemy udzielające pożyczkę o otrzymanych wnioskach o zwolnienie, a oceniwszy, jakie skutki dla wszystkich pozostałych systemów miałoby przyznanie zwolnienia co najmniej jednemu systemowi gwarancji depozytów, podejmuje decyzję w sprawie wniosków w terminie trzech dni roboczych od ich otrzymania.
EBA nie może odmówić zwolnienia w okolicznościach, o których mowa w lit. a) powyższego akapitu.
W razie odrzucenia wszystkich wniosków udzielające pożyczki systemy gwarancji depozytów wypłacają konkretną sumę, zgodnie z określonym w ust. 3 potwierdzeniem i informacją oraz terminem, z dniem, w którym ich wniosek został odrzucony.
Jeżeli co najmniej jeden wniosek o zwolnienie został rozpatrzony pozytywnie, EBA, oprócz przekazania swojej decyzji, powiadamia udzielające pożyczki systemy gwarancji depozytów niezwolnione z zobowiązania o wysokości pożyczek, których ma udzielić każdy system nieobjęty zwolnieniem, obliczonej zgodnie z ust. 2 lit. a), o początkowej stopie procentowej zgodnie z ust. 2 lit. c) i o okresie, na jaki są one udzielane.
Systemy gwarancji depozytów nieobjęte zwolnieniem wypłacają te sumy systemowi zaciągającemu pożyczkę nie później niż w terminie dwóch dni roboczych od otrzymania powiadomienia o obliczonej kwocie.
Nie zezwala się na składanie dalszych wniosków o zwolnienie z wypłaty pożyczki na podstawie niniejszego ustępu.
Uzasadnienie
Zgodnie z wnioskiem Komisji jeżeli jeden system gwarancji depozytów ubiega się o pożyczkę, pozostałe systemy gwarancji depozytów są zobowiązane do udzielenia mu jej.
Jednakże ustalenie to jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy pojedynczy system ma trudności z realizacją swoich zobowiązań na mocy niniejszej dyrektywy.
Proponowana poprawka ma na celu umożliwienie Europejskiemu Organowi Nadzoru Bankowego ocenę, czy wycofanie składek co najmniej jednego systemu gwarancji depozytów, w odpowiedzi na wyraźne żądania udzielających pożyczki systemów gwarancji depozytów, spowoduje reakcję łańcuchową i zapaść szeregu systemów gwarancji depozytów.
Poprawka
14
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 11 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
1.
Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 9, są określane w odniesieniu do każdego członka na podstawie poziomu ryzyka, na jakie jest narażony.
Instytucje kredytowe wnoszą co najmniej 75 % i maksymalnie 200 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść bank o średnim poziomie ryzyka.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie systemów, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4 wnoszą niższe składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, jednak nie niższe niż 37,5 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść banko o średnim poziomie ryzyka.
1.
Składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, o których mowa w art. 9, są określane w odniesieniu do każdego członka na podstawie poziomu ryzyka, na jakie jest narażony.
Instytucje kredytowe wnoszą co najmniej 75 % i maksymalnie 200 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść bank o średnim poziomie ryzyka.
Państwa członkowskie mogą zdecydować, że członkowie systemów, o których mowa w art. 1 ust. 3 i 4 wnoszą niższe składki na rzecz systemów gwarancji depozytów, jednak nie niższe niż 37,5 % kwoty, którą jako składkę musiałby wnieść banko o średnim poziomie ryzyka , lub 20% w odniesieniu do depozytów w bankach hipotecznych .
Uzasadnienie
Banki hipoteczne podlegają ściślejszym przepisom niż banki komercyjne (udzielanie kredytów jedynie deponentom, staranny wybór kredytów, ograniczenia dotyczące inwestowania środków płynnych), co oznacza znacznie mniejsze ryzyko niewypłacalności.
Dlatego też uzasadniony jest niższy próg wkładów niż ogólnie stosowany.
Poprawka
15
Wniosek dotyczący dyrektywy
Artykuł 18 – ustęp 1
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
(1) Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy licząc od daty zawiadomienia.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o miesiąc .
(1) Parlament Europejski i Rada mogą wyrazić sprzeciw wobec aktu delegowanego w terminie dwóch miesięcy licząc od daty zawiadomienia.
Z inicjatywy Parlamentu Europejskiego lub Rady termin ten jest przedłużany o dwa miesiące .
Poprawka
16
Wniosek dotyczący dyrektywy
Załącznik III – ustęp 7
Tekst proponowany przez Komisję
Poprawka
Właściwym systemem gwarancji depozytów jest [wpisać nazwę oraz adres, telefon, adres poczty elektronicznej i stronę internetową].
Dokonuje on spłaty depozytów (w kwocie do 100 000 EUR) w terminie sześciu tygodni, a od 31 grudnia 2013 r. w terminie tygodnia .
Właściwym systemem gwarancji depozytów jest [wpisać nazwę oraz adres, telefon, adres poczty elektronicznej i stronę internetową].
Dokonuje on spłaty depozytów (w kwocie do 100 000 EUR) w terminie sześciu tygodni, a od 31 grudnia 2013 r. w terminie czterech tygodni .
Uzasadnienie
Zobacz uzasadnienie do poprawki 1.
PROCEDURA
Tytuł
Systemy gwarancji depozytów (wersja przekształcona)
Odsyłacze
COM(2010)0368 – C7-0177/2010 – 2010/0207(COD)
Komisja przedmiotowo właściwa
ECON
Opinia wydana przez
Data ogłoszenia na posiedzeniu
JURI
JURI
7.9.2010
Sprawozdawca komisji opiniodawczej
Data powołania
Dimitar Stoyanov
27.10.2010
Rozpatrzenie w komisji
27.1.2011
Data przyjęcia
22.3.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
13
2
6
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Raffaele Baldassarre, Luigi Berlinguer, Sebastian Valentin Bodu, Françoise Castex, Marielle Gallo, Lidia Joanna Geringer de Oedenberg, Klaus-Heiner Lehne, Antonio Masip Hidalgo, Jiří Maštálka, Alajos Mészáros, Bernhard Rapkay, Evelyn Regner, Dimitar Stoyanov, Alexandra Thein, Rainer Wieland, Cecilia Wikström, Tadeusz Zwiefka
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Jan Philipp Albrecht, Luis de Grandes Pascual, Sajjad Karim, Kurt Lechner, Eva Lichtenberger, Angelika Niebler
PROCEDURA
Tytuł
Systemy gwarancji depozytów (wersja przekształcona)
Odsyłacze
COM(2010)0368 – C7-0177/2010 – 2010/0207(COD)
Data przedstawienia w PE
12.7.2010
Komisja przedmiotowo właściwa
Data ogłoszenia na posiedzeniu
ECON
7.9.2010
Komisja(e) wyznaczona(e) do wydania opinii
Data ogłoszenia na posiedzeniu
IMCO
7.9.2010
JURI
JURI
7.9.2010
Sprawozdawca(y)
Data powołania
Peter Simon
6.9.2010
Art. 51 Regulaminu – wspólne posiedzenia komisji)
Data ogłoszenia na posiedzeniu
Zastrzeżenia do podstawy prawnej
Data wydania opinii JURI
JURI
Rozpatrzenie w komisji
16.3.2011
20.4.2011
Data przyjęcia
24.5.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
34
5
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Burkhard Balz, Godfrey Bloom, Sharon Bowles, Udo Bullmann, Pascal Canfin, Nikolaos Chountis, George Sabin Cutaş, Leonardo Domenici, Derk Jan Eppink, Diogo Feio, Markus Ferber, Elisa Ferreira, Vicky Ford, Ildikó Gáll-Pelcz, Jean-Paul Gauzès, Sven Giegold, Sylvie Goulard, Liem Hoang Ngoc, Gunnar Hökmark, Othmar Karas, Wolf Klinz, Jürgen Klute, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Philippe Lamberts, Werner Langen, Astrid Lulling, Hans-Peter Martin, Arlene McCarthy, Sławomir Witold Nitras, Ivari Padar, Antolín Sánchez Presedo, Olle Schmidt, Edward Scicluna, Peter Simon, Peter Skinner, Theodor Dumitru Stolojan, Ivo Strejček, Kay Swinburne, Marianne Thyssen
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Robert Goebbels, Thomas Mann
Data złożenia
10.6.2011
