Przewodnik po budżecie UE
Budżet
2010-12-15 - 17:21
Przewodnik po budżecie UE . ©BELGA_imagebroker_Michaela Begsteiger Budżet UE to nic prostego, zresztą podobnie jak inne budżety.
Rok budżetowy jest wpisany w siedmioletnie „ramy finansowe”, a jego wykonanie obejmuje każde euro wydawane bezpośrednio przez UE lub najczęściej pośrednio przez jej państwa członkowskie – cały ten proces jest jak krwioobieg zasilający Europę, dzięki któremu Unia funkcjonuje i przynosi korzyści swoim obywatelom.
Od wejścia w życie traktatu lizbońskiego na początku tego roku Parlament jest faktycznym współprawodawcą w odniesieniu do całości budżetu.
Oznacza to, że dzieli on odpowiedzialność w tym zakresie z Radą Ministrów reprezentującą rządy UE i zabiega o to, by udostępnione środki finansowe umożliwiały Unii wywiązywanie się z jej obowiązków zgodnie z oczekiwaniami obywateli.
15 listopada w negocjacjach budżetowych zapanował impas.
Rada UE nie zgodziła si ę na propozycje PE.
Były ono mocno ograniczone, nie chodziło o dodatkowe pieniądze, ale o rol ę Parlamentu w kształtowaniu dalszego finansowania Unii.
Komisja Europejska przedstawiła nowy projekt budżetu.
Został on zaakceptowany przez PE w głosowaniu 15 grudnia.
Poniżej wszystkie niezb ę dne informacje o procedurze budżetowej.
20100923FCS83457
Parlament przyjął budżet UE na 2011 rok
Budżet został w końcu przyjęty.
Parlament Europejski przyjął budżet UE na 2011 rok, uwzględniając większość priorytetów, na których zależało posłom, zachowując jednocześnie limit wydatków zaproponowany przez państwa członkowskie.
W ramach negocjacji budżetowych posłowie uzgodnili z Radą i Komisją realizację wielu celów politycznych związanych z procedurą budżetową.
W budżecie na 2011 rok znalazło się więcej środków na priorytety określone przez Parlament, takie jak badania, innowacje, edukację, energetykę i wsparcie dla Palestyny, utrzymując jednak w ryzach ogólny poziom wydatków.
Kilka przykładów finansowania niektórych zadań priorytetowych znajduje się poniżej (wszystkie wielkości to wartości po stronie zobowiązań).
1a Wzrost i zatrudnienie: Konkurencyjność - Posłowie przeznaczyli zwiększone środki na programy ustawicznego kształcenia zawodowego (+€18 mln), program na rzecz innowacyjności i przedsiębiorczości (+€10 mln) i program inteligentna energia dla Europy (+€10 mln).
1b Wzrost i zatrudnienie: Spójność - posłowie dodali nową linię budżetową w wysokości 2,5 mln euro na strategię Morza Bałtyckiego.
2 Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona - +€6,7 mln na program Life+, +€2 mln na wsparcie gospodarowania zasobami rybnymi.
3a Wolność, Bezpieczeństwo i Sprawiedliwość - +€2,35 mln na program Daphne na rzecz walki z przemocą wobec kobiet i dzieci oraz +€1 mln na zapobieganie aktom terrorystycznym.
3b Obywatelstwo - +€4 mln na wsparcie Specjalnych Igrzysk Olimpijskich (paraolimpiady) w Atenach oraz +€3 mln na program Młodzież w działaniu.
UE na arenie międzynarodowej - +€100 mln dla Palestyny, na rzecz procesu pokojowego i UNRWA,
W większości linii budżetowych posłowie przyjęli poziom wydatków proponowany przez Komisje Europejską w propozycji budżetu z 26 listopada: poziom zobowiązań w kwocie 141,8 mld euro oraz płatności na poziomie 126,5 mld euro.
Parlament zawsze przywiązywał większą wagę do poziomu zobowiązań, ponieważ to one decydują o wielkości przyszłych wydatków.
Ponadto, zgodnie z porozumieniem Rady, Parlamentu i Komisji, jeśli będą potrzebne dodatkowe pieniądze na wypełnienie zobowiązań prawnych UE, zostaną wprowadzone poprawki do budżetu, ponieważ w budżecie Unii nie może być deficytu.
Polityczne żądanie Parlamentu Europejskiego - własne źródła finansowania
Oprócz rozmów o samym budżecie Parlament wysunął w trakcie negocjacji szereg żądań o charakterze politycznym, które sprowadzały się do praktycznej implementacji zapisów Traktatu Lizbońskiego.
Parlament wysunął siedem żądań, które zostały zawarte w rezolucji przyjętej w październiku.
Główne z nich dotyczyły zaangażowania Parlamentu w negocjacjach nad przyszłą perspektywą finansową oraz nad systemem własnych źródeł finansowania.
W przypadku tego ostatniego Komisja Europejska wystąpi z formalna propozycją do końca czerwca 2011 roku, co umożliwi prowadzenie rozmów nad tym zagadnieniem jednocześnie z rozmowami nad przyszłą wieloletnią perspektywą finansową.
Konieczność zaangażowania Parlamentu w tę procedurę jest zapisana w Traktacie (Art. 312.5, 324 i 311), ale wymaga jeszcze praktycznego wdrożenia.
Zaangażowanie Parlamentu w przyszłych negocjacjach
Po prawie dwóch miesiącach rozmów, parlamentarni negocjatorzy osiągnęli porozumienie z Radą, które zostało poparte przez państwa członkowskie.
Zawiera ono zobowiązanie następnych czterech krajów sprawujących prezydencję (Węgier, Polski, Danii i Cypru) do uwzględniania roli Parlamentu.
Parlamentowi udało się również przekonać do systematycznej oceny europejskiej wartości dodanej w przyjmowanych projektach prawnych i jej finansowania.
Zostanie przygotowany raport szacujący koszty braku rozwiązań wspólnotowych oraz ewaluacja korzyści synergii budżetu UE i budżetów krajowych.
Parlament chce w ten sposób zapewnić, że podatnicy unijni uzyskują najlepszą relację jakości do ceny.
Osiągnięto także kompromis w sprawie nowych priorytetów wynikających z Traktatu Lizbońskiego, dla których nie uwzględniono jeszcze środków w budżecie na 2011 rok.
Komisja Europejska zobowiązała się do zbadania, jak te nowe obszary priorytetowe można zwiększyć w budżecie na 2012 i 2013.
W przeciwieństwie do lat poprzednich obecna dyskusja o tych istotnych kwestiach toczyła się na odpowiednim poziomie, z udziałem premiera Belgii Leterme, przewodniczącego Komisji Barroso oraz wielu szefów rządów i głów państw.
Kwestię elastyczności w budżecie - reagowania na nieprzewidziane wydatki w przypadku zagrożenia lub nowych zadań UE i finansowanie projektu badawczego syntezy jądrowej ITER pozostawiono do rozwiązania w późniejszym terminie, ponieważ nie zostało osiągnięte porozumienie pomiędzy Parlamentem i Radą.
Profil: Sidonia Jędrzejewska (EPP, PL) Profil: Helga Trüpel (Greens/EFA, DE) Szczegółowe wyliczenia w komunikacie prasowym
Budżet UE na 2011: Blisko ostatecznej decyzji
Zielone światło dla głosowania nad unijnym budżetem na 2011 r. ©BELGA_DPA_Frank May Propozycja budżetu UE na 2011 r. poprawiona przez Komisję Europejską będzie głosowana na najbliższej sesji Parlamentu Europejskiego w Strasburgu.
Tak zdecydowali przywódcy frakcji politycznych na spotkaniu 9 grudnia z przewodniczącym PE Jerzym Buzkiem.
Nowa propozycja uwzględnia priorytety PE dotyczące unijnych wydatków, a także zawiera zapewnienie o roli Parlamentu w kształtowaniu przyszłego finansowania Unii.
Nowy projekt zakłada 141,8 mld euro środków na zobowiązania (to maksymalna kwota dostępna na wszystkie działania i programy przewidziane na dany rok) i 126,5 mld euro na płatności (to środki przeznaczone do faktycznego wypłacenia w 2011 r.).
Z rządami państw UE uzgodniono, że budżet będzie mógł być nowelizowany w ciągu roku, jeśli okaże się, że będą potrzebne dodatkowe środki na działalność Unii.
"Ten projekt uwzględnia wszystkie priorytetowe założenia.
Oznacza to, że programy takie jak "Młodzież w Działaniu", "Uczenie się przez całe życie" czy "Erasmus Mundus", jak również wsparcie dla Palestyny, otrzymają odpowiednie finansowanie w przyszłym roku" - cieszyła się polska deputowana Sidonia Jędrzejewska (Europejska Partia Ludowa), sprawozdawczyni projektu budżetu.
Czwartkowa decyzja co do głosowania budżetu była możliwa dzięki działaniom belgijskiej prezydencji.
Zapewniła ona PE, że będzie miał on wpływ na kształt przyszłego finansowania UE.
To przewiduje Traktat z Lizbony, ale na taki zapis nie zgadzały się wcześniej niektóre unijne państwa.
Teraz PE zyskał zapewnienie od czterech krajów, które w najbliższych dwóch latach będą sprawować prezydencję (w 2011 r. będą to Węgry i Polska), że jego zdanie będzie uwzględnione.
Prace nad przyszłą perspektywą budżetową (po 2013 r.) będą toczyły się równolegle z debatą nad na temat zasobów własnych Unii.
Komisja Europejska zastanowi się także jak wzmocnić finansowanie w 2012 i w 2013 r. nowych priorytetów wyznaczonych przez Traktat z Lizbony.
Nie wszystkie problemy zostały jednak rozwiązane.
Jednym z nich jest elastyczność budżetu (tak by odpowiadał na powstające w ciągu roku nieprzewidywalne wydarzenia).
Do tej kwestii politycy mają wrócić w przyszłości.
Komunikat prasowy (w języku angielskim)
Budżet 2011: Parlament podtrzymuje swoje stanowisko
Głosowanie nad budżetem Parlament Europejski jest gotów do porozumienia w sprawie budżetu na 2011 rok, przy zachowaniu proponowanych przez Radę wydatków, pod warunkiem, że państwa członkowskie zgodzą się na uelastycznienie budżetu i uzgodnienie pragmatycznych metod prac nad budżetem w przyszłości.
Zapisy takie znalazły się w rezolucji w sprawie trwających negocjacji budżetu na 2011 rok przyjętej w czwartek.
Parlament Europejski wyraża swą gotowość do porozumienia w sprawie budżetu na 2011 r.o ile zostaną spełnione przez Komisję i Radę następujące warunki:
- posłowie domagają się zgody na rzeczywiste uelastycznienie budżetu, o którym zdecyduje Parlament oraz kwalifikowana większość w Radzie.
Przed wejściem w życie Traktatu z Lizbony margines elastyczności obejmował 0,03% unijnego DNB i mógł być zatwierdzany kwalifikowaną większością w Radzie, a następnie przez Parlament.
W przeszłości Rada wykorzystywała tę „elastyczność” do finansowania europejskiego systemu nawigacji satelitarnej Galileo, niesienia pomocy w kryzysie żywnościowym w Afryce oraz finansowania pakietu naprawy gospodarczej opracowanego w zeszłym roku.
Parlament chce utrzymania tego mechanizmu w przyszłości.
- posłowie chcą także, aby Komisja przedstawiła konkretne wnioski dotyczące nowych zasobów własnych UE, a Rada przedyskutowała je z Parlamentem w ramach procesu negocjacyjnego nowych wieloletnich ram finansowych (WRF), tak jak przewiduje to porozumienie międzyinstytucjonalne ws. dyscypliny budżetowej z 2006 roku.
Przewodniczący KE Jose Manuel Barroso powiedział podczas debaty w Parlamencie, że Komisja przedłoży takie propozycje przed końcem czerwca 2011 roku.
- artykuł 312 ust. 5 Traktatu stanowi, że jeśli chodzi o negocjacje w sprawie przyszłych długoterminowych ram budżetowych (zwanych również „perspektywą finansową”), Rada, Komisja i Parlament „podejmują wszelkie środki niezbędne do ułatwienia takiego przyjęcia”.
Dlatego trzecim warunkiem Parlamentu jest osiągnięcie między trzema instytucjami porozumienia w sprawie metody współpracowania.
"W celu osiągnięcia szybkiego i dobrego porozumienia dla dobra Europy oczekujemy gestu Rady i deklarujemy gotowość do rozmów.
Oczekujemy stanowiska w sprawie udziału Parlamentu Europejskiego w pracach nad wieloletnią perspektywą finansową, zobowiązania do rzetelnej debaty w sprawie środków własnych i rzeczywistej elastyczności budżetu, która uwzględnia istniejące zapisy traktatowe i pozwoli na sfinansowanie zadań przewidzianych w Traktacie z Lizbony", powiedział przewodniczący PE Jerzy Buzek.
Pierwsza runda negocjacji budżetowych zapoczątkowana została propozycją Komisji w kwietniu, stanowiskiem Rady przyjętym w sierpniu i Parlamentu w październiku.
Negocjacje miały się zakończyć po okresie negocjacji pojednawczych 15 listopada.
Ponieważ trzy instytucje nie doszły do porozumienia, Komisja przedstawi nowy projekt budżetu najprawdopodobniej już 1 grudnia.
Komisja budżetowa Parlamentu Europejskiego rozpatrzy go niezwłocznie na posiedzeniu 1 i 2 grudnia.
Komisja Europejska przedstawi propozycję w sprawie przyszłych długoterminowych ram budżetowych (perspektywy finansowej) latem 2011 roku.
Przyjęty tekst rezolucji będzie dostępny tutaj Komunikat prasowy: Parlament nieugięty w sprawie budżetu 2011 Tura pytań i odpowiedzi w sprawie stanowiska Parlamentu dotyczącego negocjacji budżetowych Porozumienie międzyinstytucjonalne ws. dyscypliny budżetowej (2006) Traktat - wersja skonsolidowana (TFUE)
Parlament nieugięty w sprawie budżetu 2011
Przewodniczący Komisji Europejskiej José Manuel Barroso w Parlamencie Europejskim Parlament nie zamierza ustąpić w rozmowach o przełamaniu impasu nad projektem budżetu UE na 2011 rok.
Wydaje się to oczywiste dla każdego, kto śledził debatę o negocjacjach budżetowych, w której uczestniczyli szef Komisji Europejskiej Jose Manuel Barroso, w imieniu prezydencji belgijskiej sekretarz stanu do spraw budżetu Melchior Wathelet oraz komisarz ds. budżetu Janusz Lewandowski.
Rozpoczynając dyskusję przewodniczący Jerzy Buzek powiedział, że Parlament jest gotów zaakceptować kwotowe propozycje państw członkowskich.
"W zamian chcieliśmy dojść do porozumienia w sprawie uelastycznienia budżetu i wypełniania zapisów Traktatu z Lizbony z myślą o przyszłych negocjacjach nad wieloletnią perspektywą finansową i środkami własnymi", powiedział Buzek.
Debata skupiała się na trzech sprawach: kwotach wydatków na 2011 rok, uelastycznieniu budżetu w celu finansowania nowych priorytetów lub nagłych potrzeb oraz udziału Parlamentu Europejskiego w negocjacjach nad wieloletnią perspektywą finansową i środkami własnymi.
Joseph Daul (EPP, FR) podkreślał, że "ten spór nie jest walką o wpływy, ale o to, aby Unia potrafiła dotrzymać swoich zobowiązań".
Zauważył, że obecny budżet nie uwzględnia konieczności sfinansowania nowych kompetencji UE, nie bierze pod uwagę konieczności przeglądu budżetowego, ani funduszy na strategię 2020.
"Rada przyjmuje nowe programy, ale nie zapewnia na nie pieniędzy", powiedział Daul.
Szef grupy S&D Martin Schulz (DE) uważa, że odbywa się testowanie Parlamentu Europejskiego.
"Nie ma już dyskusji o pieniądzach, ale o kierunkach, w których rozwijać się ma Unia Europejska.
To my zostaliśmy wybrani po to, aby zajmować się UE i jej budżetem, a teraz państwa członkowskie chcą nas kontrolować.
To jest stawianie spraw na głowie", powiedział Schulz.
"Nie jest tajemnicą, że Parlament jest gotów zaakceptować proponowane wydatki, ale druga część porozumienia jest równie istotna.
Elastyczność to nie jest koncesja, o która prosimy Radę, ona jest konieczna do sfinansowania nowych projektów", powiedział Guy Verhofstadt (ALDE, BE).
"Najważniejsze jest rozwiązanie problemu przyszłego finansowania UE, a system dochodów własnych jest jego częścią.
Nie chodzi o zmianę Traktatu, ale o jego implementację".
Daniel Cohn-Bendit (Greens/EFA, FR) powiedział, że EU "znalazła się na rozdrożu".
"Nie chodzi o pieniądze, ale o europejską ideę.
Chcemy za pomocą UE rozwiązywać problemy, których nie jesteśmy w stanie rozwiązać na poziomie krajowym.
Jednak państwa członkowskie nie dają Unii środków do tego niezbędnych.
Zapowiedział, że Parlament jest przygotowany czekać "tak długo jak trzeba" i nie zamierza wycofywać się ze swojego stanowiska w połowie drogi.
W imieniu grupy ECR głos zabrał Lajos Bokros (HU), który stwierdził, że "500 milionów podatników nie może zrozumieć, dlaczego nie doszło do porozumienia w pierwszym roku obowiązywania 'Lizbony".
"Możemy się porozumieć w kwestiach dotyczących elastyczności budżetu.
Jeśliby to się udało, Parlament nie oczekiwałby żadnych deklaracji politycznych ze strony państw członkowskich.
Brak porozumienia tym razem będzie wielkim rozczarowaniem".
Poseł Lothar Bisky (GUE/NGL, DE) ostrzegł, że "płatnicy netto zaczynają zapominać co znaczy 'solidarność'".
Jego zdaniem, państwa członkowskie muszą podjąć dyskusję z Parlamentem Europejskim o środkach własnych [UE].
"Jeśli nie rozmawiamy, to oznacza, że porzucamy ideę europejskiej integracji" - powiedział Bisky.
"Powiedzmy to uczciwie.
Negocjacje w sprawie budżetu załamały się z powodu ambicji Parlamentu Europejskiego, by zyskać większe wpływy na kształtowanie budżetu", oponowała posłanka Marta Andreasen (EFD, UK).
Przemawiający w imieniu prezydencji belgijskiej sekretarz stanu do spraw budżetu Melchior Wathelet uznał, że dla Rady najpoważniejszym problemem w negocjacjach jest kwestia politycznej deklaracji odnośnie udziału PE w przygotowaniu przyszłej wieloletniej perspektywy budżetowej i dyskusji o środkach własnych UE.
"Ale możemy o tym dyskutować.
Te kwestie są w Traktacie i podejmiemy je, być może na późniejszym etapie."
Stanowisko Parlamentu Europejskiego w sprawie elastyczności budżetowej wsparł przewodniczący Komisji Europejskiej José Manuel Barroso, który zapowiedział jednocześnie, że do końca czerwca Komisja przedstawi propozycję systemu środków własnych.
"Rzecz jasna, Parlament będzie w tej sprawie konsultowany" - powiedział Barroso.
Posłowie do PE będą głosowali rezolucję w sprawie negocjacji budżetowych w czwartek 25 listopada.
Budżet UE: kolejny krok należy do przywódców państw UE
Przewodniczący PE Jerzy Buzek i szef komisji ds. budżetu Alain Lamassoure na konferencji prasowej po nieudanych negocjacjach z Radą UE ©The Council of the European Union Impas w negocjacjach nad przyszłorocznym budżetem UE.
Parlamentowi Europejskiemu nie udało się 15 listopada dogadać z Radą UE, w której zasiadają przedstawiciele państw.
I to mimo, że PE zgodził się na skromniejszy budżet.
W zamian chciał wziąć udział w dyskusji nad dalszym kształtem finansowania Unii.
Teraz Komisja Europejska musi przygotować nowy projekt budżetu, PE liczy, że impas w tej sprawie uda się przełamać na grudniowym szczycie przywódców w Brukseli.
Negocjacje pomiędzy Parlamentem Europejskim a Radą UE załamały się późnym wieczorem 15 listopada.
To oznacza, że projektu budżetu na przyszły rok nie udało się przyjąć.
Przewodniczący PE Jerzy Buzek ubolewał nad tym, że "upór kilku państw członkowskich" zaprzepaścił kompromis.
Czego chciał Parlament
Parlament poszedł na ustępstwo i zgodził się na skromniejszy budżet z płatnościami wyższymi tylko o 2.91 proc. w stosunku do tegorocznego budżetu.
W ostatniej fazie negocjacji PE chciał tylko by zagwarantowano jego rolę w dyskusji nad dalszym kształtem finansowania Unii i stworzenia rezerwy na nieprzewidziane wydatki.
Ta rezerwa to rocznie 0.03 proc. dochodu narodowego brutto, czyli około czterech miliardów euro.
Zawsze była wcześniej określana i często używana do pokrycia takich nieprzewidywalnych wydatków.
Tradycyjnie była alokowana przy pomocy głosowania kwalifikowaną większością.
Ale w tym roku niektóre kraje chciały by decyzję w tej sprawie podejmowano jednomyślnie.
Tego nie mógł zaakceptować Parlament Europejski, jak i większość krajów Unii.
Te same kraje, które domagały się jednomyślności przy rezerwie, zablokowały też rozmowy na temat roli PE w dyskusji nad dalszym kształtem finansowania Unii.
Taką możliwość daje Parlamentowi Traktat z Lizbony.
Co się teraz stanie
Po nieudanych negocjacjach Komisja Europejska będzie musiała przedstawić w najbliższych tygodniach nowy projekt budżetu.
Rada UE będzie miała 30 dni by go ocenić i przesłać do PE, gdzie deputowani będą mogli nad nim pracować przez 42 dni.
PE liczy jednak, że pat negocjacyjny uda się przełamać szybciej, jeszcze na grudniowym szczycie UE w Brukseli.
Wtedy budżet uda się przyjąć w normalnym, przewidywanym terminie do końca roku.
Jeśli to się jednak nie uda to UE w 2011 r. zamiast budżetu będzie miała prowizorium budżetowe.
To oznacza, że suma (taka jak w budżecie z 2010 r.) zostanie podzielona na dwanaście równych części.
I aż do momentu znalezienia porozumienia miesięcznie nie będzie można wydać więcej niż 1/12.
To utrudni wykonanie budżetu, szczególnie zadań, które nie były przewidziane w budżecie w 2010 r. jak Służba Działań Zewnętrznych czy nowo powstałe agencje kontrolujące rynek finansowy.
"Jest coraz większa różnica pomiędzy tym, czego państwa UE od niej oczekują, a ich gotowością do finansowania tych nowych zadań" - oceniła sprawozdawczyni budżetu, polska deputowana Sidonia Jędrzejewska (Europejska Partia Ludowa).
Komunikat prasowy (w języku angielskim) Nagranie wideo z konferencji prasowej po poniedziałkowych negocjacjach Nagranie wideo z konferencji z udziałem przedstawicieli Parlamentu, Rady i Komisji Reportaż EuroparlTV Stanowisko PE w negocjacjach budżetowych - najczęściej zadawane pytania (w języku angielskim)
Budżet na rok 2011: działanie na rzecz wzrostu
W przyszłym roku może nastąpić decydujący etap odbudowy gospodarki, a budżet UE stanowi jeden z kluczowych instrumentów na drodze do odnowy Europy po kryzysie.
Wstępne propozycje Komisji dotyczące budżetu zostały jednak znacznie ograniczone przez Radę Ministrów, a Parlament, po przeprowadzeniu pierwszego głosowania w Komisji Budżetowej, stara się obecnie o przywrócenie środków na bardziej odpowiednim poziomie.
Głosowanie nad ostatecznym stanowiskiem Parlamentu odbędzie się podczas posiedzenia plenarnego w tym miesiącu w kontekście końcowych negocjacji „pojednawczych” z państwami członkowskimi.
W wyniku procedury trwającej cały tydzień Komisja Budżetowa przegłosowała jednak faktyczne przywrócenie środków w wysokości zaproponowanej początkowo przez Komisję Europejską, co stanowi kwotę o 3,5 mld EUR większą niż kwota, której domagała się Rada Ministrów.
Fakty i liczby
Komisja Budżetowa proponuje środki na zobowiązania w wysokości 142,65 mld EUR (maksymalna kwota dostępna na wszystkie działania i programy, których rozpoczęcie zaplanowano na bieżący rok) oraz środki na płatności w wysokości 130,14 mld EUR (środki przeznaczone do faktycznego wypłacenia w 2011 r.).
Stanowi to nieznaczny wzrost ponad poziom z 2010 r. i jest bliskie pierwszej propozycji Komisji, przy czym posłowie dążą do zapewnienia odpowiedniej równowagi między oczywistymi potrzebami gospodarki a równie oczywistą potrzebą dostatecznego finansowania działań UE.
Dotyczy to w szczególności środków sprzyjających ożywieniu gospodarki europejskiej poprzez badania naukowe i innowacje, wspieranie biedniejszych regionów, prowadzenie przez UE działań w innych częściach świata, w tym udzielanie znacznego wsparcia Palestynie.
Ogólnie rzecz biorąc, Parlament nalega, aby UE dysponowała środkami umożliwiającymi jej wykonywanie wszystkich nowych zadań, jakie nakłada na nią Traktat z Lizbony.
Wskazując na potrzebę chwili, sprawozdawczymi PE ds. budżetu posłanka Sidonia Jędrzejewska (polska centroprawica) wyjaśniła podczas zeszłotygodniowej debaty, że „jest świadoma tego, że w dobie kryzysu gospodarczego musimy dokonywać cięć i wprowadzać ulgi, ale nie możemy zapominać, ze nasz przyszły wzrost gospodarczy będzie zależeć od inwestycji poczynionych dzisiaj, szczególnie w sferze edukacji, badań naukowych i innowacji”.
Projekt budżetu na 2011 r. przedstawiony przez Komisję w kwietniu przewiduje 142,56 mld EUR (1,13% DNB UE) po stronie zobowiązań i 130,13 mld (1.06% DNB UE) rzeczywistych płatności.
Przekłada się to na wzrost zobowiązań o 2,2% w 2010 r. i wzrost płatności o 5,9%.
(W długoterminowych ramach na lata 2007-2013 zobowiązania ustalono na 142,97 mld EUR, a płatności na 134,3 mld EUR).
W sierpniu jednak Rada uzgodniła jedynie budżet ogólny w wysokości 141,77 mld po stronie zobowiązań i 126,53 mld po stronie płatności, obcinając we wniosku Komisji ponad 3,5 mld EUR, przede wszystkim poprzez zmniejszenie funduszy dla biedniejszych regionów Europy, dla rolnictwa i na pomoc międzynarodową.
Zmniejszono także budżet instytucji Unii o 163 mln.
Siedem państw członkowskich (Zjednoczne Królestwo, Szwecja, Niderlandy, Finlandia, Dania, Republika Czeska i Austria) głosowało przeciwko tym propozycjom, żądając głębszych cięć, faktycznie zamrażających budżet na poziomie z 2010 r.
Projekt budżetu UE na 2011 r.:
2011: Budżet na dziś i na jutro
PE ma w przyszłym tygodniu głosować nad swoją wersją budżetu UE na rok 2011.
Komisja Budżetowa przywróciła większość środków zaproponowanych początkowo przez Komisję Europejską, a następnie obciętych przez rządy.
Dlaczego tak się stało, jakie jest minimum negocjacyjne Parlamentu na nadchodzące negocjacje z Radą i jak powinno się finansować budżet w przyszłości?
Zapytaliśmy o to francuskiego posła z grupy PPE i przewodniczącego Komisji Budżetowej Alaina Lamassoure'a.
Rządy powołują się na konieczność dokonywania oszczędności w Brukseli i w poszczególnych państwach.
Jakie jest stanowisko PE?
Na szczeblu europejskim borykamy się z takimi samymi trudnościami i dylematami, jakie istnieją na szczeblu krajowym.
Oprócz wprowadzania oszczędności budżetowych musimy jednocześnie zapewnić fundusze na przyszłość: środki na działalność badawczą, edukację, innowacje oraz na wsparcie pracowników, którzy stracili miejsca pracy.
Każde państwo usiłuje znaleźć właściwą równowagę pomiędzy wymogami, które wydają się ze sobą sprzeczne.
Parlament pragnie, by budżet UE był budżetem działań gospodarczych, by przygotowywał Unię na to, co przyniesie przyszłość, by wspierał dochody i popyt, a więc, by przyczyniał się do ożywienia.
Jest to budżet wspierający działalność gospodarczą, a zatem Parlament jest zdania, że nie możemy poświęcać polityki europejskiej, ponieważ stałoby to w sprzeczności z dążeniami nas wszystkich.
W którym miejscu w negocjacjach z Radą PE wytyczy granicę, poza którą nie będzie możliwe zaakceptowanie stanowiska rządów?
Uważam, że główną kwestią sporną nie będzie budżet na rok 2011.
Wiemy, że państwa członkowskie, które finansują unijny budżet, nie zwiększyły w tym roku swoich składek.
Muszą one się jednak pogodzić z tym, że będziemy dążyli do osiągnięcia porozumienia dotyczącego zachowania funduszy od 2012 r.
W tym roku gospodarka odbudowywała się po kryzysie.
Mamy nadzieję, że proces ten się umocni w 2011 r., a więc sądzę, że w roku 2012 powinniśmy być gotowi na finansowanie nowych środków, jak na przykład te przewidziane w traktacie lizbońskim w dziedzinie energii, zmian klimatu i nowych gałęzi przemysłu, jak też zupełnie nowych dziedzin, jak polityka imigracyjna.
Potrzebujemy środków finansowych na realizację tych strategii politycznych.
Oczekujemy ponadto, że Rada dostrzeże utrzymujący się obecnie impas w finansowaniu budżetu UE.
Środki pochodzą z budżetów krajowych, które są w trudnej sytuacji.
Nadszedł czas, aby ponownie się zastanowić nad nowym finansowaniem, które zasilałoby bezpośrednio budżet europejski i nie obciążałoby budżetów krajowych.
Jest to oczywiście kwestia dla nas bardzo ważna, ponieważ dopóki nie będziemy mieli żadnych zasobów własnych, środki w ramach europejskiego budżetu pozostaną ograniczone na poziomie o wiele za niskim w stosunku do zobowiązań i ambicji UE.
Czy rządy będą w stanie to zaakceptować?
Na razie jeszcze nie, ale to dopiero początek.
Mam nadzieję, że zgodzą się przed końcem roku.
Alain Lamassoure
Parlament przedstawia wyważoną propozycje budżetu na 2011 rok
Budżet 2011 Parlament Europejski chce przeznaczyć więcej środków na badania, innowacje, edukację, energetykę i wsparcie dla Palestyny, utrzymując jednak w ryzach ogólny poziom wydatków.
W głosowaniu nad budżetem, które odbyło się w środę Parlament wezwał do rozpoczęcia negocjacji nad nowymi źródłami finansowania unijnego budżetu i zapewnienia odpowiedniego finansowania nowych zadań i priorytetów wynikających z Traktatu Lizbońskiego.
W porównaniu do budżetu za rok 2010 Parlament proponuje na przyszły rok wzrost o 0,8% po stronie zobowiązań.
Rozumiejąc presję, jakiej poddane są krajowe budżety państw członkowskich posłowie w tym roku zerwali z tradycją prognozowania wydatków na poziomie wyraźnie wyższym niż proponowała to Komisja Europejska.
Posłowie zaproponowali ogólny budżet na poziomie 130,56 mld euro po stronie płatności i 143,07 mld euro po stronie zobowiązań.
Komisja Europejska proponowała odpowiednio 130,14 mld euro i 142,56 mld euro.
Parlament "rozumie wyrażone przez niektóre delegacje w Radzie zaniepokojenie tym, że presje wywierane na budżety państw członkowskich w odniesieniu do roku budżetowego 2011 są wyjątkowo intensywne i że oszczędności są tym bardziej konieczne", piszą posłowie w rezolucji.
Niemniej jednak Parlament uważa, że "arbitralne ograniczenia środków na płatności nie są zgodne z należytym sporządzaniem budżetu " oraz że "arbitralne ograniczenia środków na zobowiązania zagrażają realizacji uzgodnionych już unijnych strategii politycznych i programów".
Z tego powodu posłowie nie poparli cięć wydatków proponowanych przez państwa członkowskie.
Cięcia i wzrosty w poszczególnych działach
W większości linii budżetowych posłowie przywrócili poziom wydatków proponowany pierwotnie przez Komisje Europejską po cięciach, jakim poddała je Rada.
W niektórych przypadkach proponowane wydatki różnią się jednak w stosunku do propozycji pierwotnej.
1a Wzrost i zatrudnienie: Konkurencyjność - Posłowie wnioskują o więcej środków na programy ustawicznego kształcenia zawodowego (+€18 mln), program na rzecz innowacyjności i przedsiębiorczości (+€10 mln) i program inteligentna energia dla Europy (+€10 mln).
Rekompensując wzrost powyższych wydatków posłowie zmniejszyli finansowanie wspólnego przedsięwzięcia na rzecz programu ITER - energia termojądrowa o 47 mln euro.
1b Wzrost i zatrudnienie: Spójność - posłowie dodali nową linię budżetową w wysokości 2,5 mln euro na strategię Morza Bałtyckiego.
2 Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona - +€300 mln na fundusz mleczny, +€6,7 mln na program Life+, +€2 mln na wsparcie gospodarowania zasobami rybnymi.
3a Wolność, Bezpieczeństwo i Sprawiedliwość - +€2,35 mln na program Daphne na rzecz walki z przemocą wobec kobiet i dzieci oraz +€1 mln na zapobieganie aktom terrorystycznym.
3b Obywatelstwo - +€4 mln na wsparcie Specjalnych Igrzysk Olimpijskich (paraolimpiady) w Atenach oraz +€3 mln na program Młodzież w działaniu.
UE na arenie międzynarodowej - +€100 mln dla Palestyny, na rzecz procesu pokojowego i UNRWA, zrekompensowane cięciami w środkach towarzyszących w odniesieniu do bananów (-18 mln), współpracy nie wchodzącej w zakres pomocy rozwojowej (-€23,5 mln) oraz w WPZiB (-47,1 mln).
5 Administracja - Deputowani zapisali dodatkowe środki w rezerwie na wynagrodzenia pracownicze w instytucjach UE na wypadek, gdyby Rada przegrała proces z Komisją.
Wszystkie wielkości to wartości po stronie zobowiązań.
Pilnie potrzebny przegląd perspektywy finansowej
Zdaniem posłów marginesy przewidziane w obecnej wieloletniej perspektywie finansowej są zbyt restrykcyjne.
Opracowując wieloletni budżet UE z oczywistych względów nie wzięto pod uwagę wydatków na walkę ze skutkami kryzysu gospodarczego, czy na nowe polityki i zadania wynikające z Traktatu Lizbońskiego.
W czterech nowych liniach budżetowych związanych z przeglądem śródokresowym posłowie wnoszą o odpowiedni poziom finansowania wydatków i zapewnienie właściwego udziału Parlamentu w negocjacjach nad odnowioną wieloletnią perspektywą finansową.
Rozmowy na temat własnych źródeł finansowania
Parlament che również rozpocząć rozmowy z Komisją na temat nowych źródeł przychodów UE.
Deputowani proszą Radę o otwarcie negocjacji w sprawie przychodów własnych Unii, dodając, że jest to część ogólnego uzgodnienia w sprawie budżetu na rok 2011.
Parlament Europejski zwraca się do Rady i Komisji o podjęcie decyzji w sprawie mechanizmów ułatwiających przesunięcie środków niewykorzystanych w roku N, zwłaszcza w kontekście przeglądu rozporządzenia finansowego.
Do tej pory środki niewykorzystane wracały do budżetów państw członkowskich z końcem roku budżetowego.
Mechanizm stabilizacji
Parlament domaga się dwóch odrębnych linii budżetowych dla mechanizmu stabilizacyjnego ustanowionego przez rządy państw UE po kryzysie zadłużenia w Grecji.
Obie pozycje pozostają puste, ale będą mogły być uruchomione, kiedy zajdzie taka potrzeba.
Wielkości (szacunkowo)
Ostateczne wielkości łączne i w rozbiciu na działy są dostępne w tabeli pod tekstem (patrz trzeci link poniżej).
Co dalej?
27 października Parlament i Rada rozpoczną procedurę pojednawczą, która potrwa 21 dni i powinna zakończyć się uzgodnieniem wspólnego budżetu.
Jeśli dojdzie do porozumienia ostateczne głosowanie nad budżetem odbędzie się w Strasburgu w listopadzie.
Dokument roboczy ws. konsekwencji TL dla procedury budżetowej FAQ - budżet Budżet 2011 (tabela)
Sidonia Jędrzejewska: „Nie jesteśmy głusi na obawy państw członkowskich”.
Proces zatwierdzenia budżetu Unii Europejskiej na rok 2011 wchodzi teraz w decydującą fazę negocjacji między Parlamentem a państwami członkowskimi w sprawie dokładnej wysokości dostępnych środków, a ma to miejsce podczas nieustających dyskusji na temat finansowania budżetu w przyszłości.
Sidonia Jędrzejewska (PPE, PL) pełniąca w Parlamencie Europejskim rolę sprawozdawcy generalnego ds. budżetu na rok 2011 nadzoruje ten proces z ramienia swojej instytucji i zgodziła się odpowiedzieć na nasze pytania.
Budżet Parlamentu jest zgodny z wieloletnimi ramami oraz z wnioskami Komisji Europejskiej, a mimo to krytykuje się jego wysokość w dobie cięć w wielu państwach członkowskich.
W jakim zakresie różni się on rzeczywiście w stosunku do propozycji Rady i dlaczego zmiany były konieczne?
Stanowisko Parlamentu Europejskiego, przyjęte w ubiegłym tygodniu, rzeczywiście nie odbiega od kwot określonych limitami ustalonymi w wieloletnich ramach finansowych.
Warto to podkreślić, gdyż jest to rzecz nowa.
Dla mnie jako sprawozdawcy generalnego bardzo ważne było nieprzekraczanie ogólnych limitów wieloletnich ram, gdyż odzwierciedla to odpowiedzialność PE w tym procesie.
My naprawdę wsłuchujemy się w obawy Rady i nie jesteśmy głusi na obawy państw członkowskich.
Więc dlaczego proponujemy przyjęcie wniosku Komisji Europejskiej niemalże bez zmian?
Są ku temu dwa powody.
Po pierwsze, w roku 2006, podczas prezydencji Wielkiej Brytanii w UE, osiągnęliśmy porozumienie co do kilku wieloletnich programów i nie powinniśmy zapominać o tych decyzjach.
Nierespektowanie ich zagrażałoby realizowanym programom.
Po drugie, w ciągu ostatnich lat miało miejsce wiele wydarzeń politycznych.
Traktat lizboński zobowiązuje UE do podjęcia nowych zadań.
Uważam, że oczekiwanie, iż UE może uczynić dużo więcej za te same pieniądze nie jest jedynie nieuczciwe, lecz jest wręcz oczekiwaniem niemożliwego.
UE znajduje się pod ogromną presją realizacji polityki kosmicznej, wprowadzenia europejskiej dyplomacji czy wypełnienia zobowiązań wynikających ze strategii Europa 2020 i po prostu brakuje nam na to środków.
Sierpniowe propozycje Rady były w istocie cięciami, a nam potrzeba więcej środków.
Szczerze mówiąc, Rada albo powinna wycofać się z niektórych priorytetów, albo wykazać wolę podwyższenia środków, zresztą jedynie o niewielką kwotę.
Budżet UE porównuje się zwykle z budżetami krajowymi, ale czy porównanie to jest realistyczne, jeśli wziąć pod uwagę zadania i strukturę budżetu UE?
To zupełnie różne rzeczy.
Budżet UE ma bardzo szczególne cechy.
Jest to budżet, który nie może wykazywać deficytu i nie może być finansowany poprzez zaciąganie długów.
Koncentruje się również na inwestycjach.
Najważniejsza nie jest dla niego opieka społeczna, lecz inwestycje: infrastruktura materialna i niematerialna, wiedza i badania naukowe.
Budżet ten sam w sobie jest środkiem antykryzysowym.
Czy nadszedł czas, aby ponownie zająć się źródłami wpływów do budżetu?
Jak odpowiada Pani tym, którzy twierdzą, że ograniczy to wpływy rządów, a więc również demokratyczną kontrolę nad budżetem?
Dla mnie jest to otwarcie dyskusji na temat dochodów, a nie jej zakończenie.
Mamy jeszcze dwa miesiące i nierealistyczne jest oczekiwanie, że możemy dojść do jakichkolwiek wniosków w tak kontrowersyjnej kwestii.
Powinniśmy być w stanie rozmawiać o finansowaniu budżetu w przyszłości: o tym, jak zmniejszyć ciężar spoczywający na barkach państw członkowskich i jak lepiej uzasadnić budżet przed obywatelami.
Ja sama nie jestem entuzjastką łączenia debaty na temat nowych mechanizmów finansowania z debatą na temat budżetu na rok 2011.
Jeżeli chodzi o budżet na rok 2011, potrzebujemy pragmatyzmu i dobrej woli, aby dojść do porozumienia.
Po stronie wydatków mamy wiele poprawek, które są sygnałem dla państw członkowskich, że przekazują one coraz więcej zadań UE, ale niechętnie oddają pieniądze instytucjom UE na realizację tych zadań.
Myślę, że jest to problem natury politycznej, pewna forma politycznej hipokryzji.
Niedługo rozpocznie się faza końcowa, a więc procedura pojednawcza między Parlamentem a Radą.
Czy obawia się Pani impasu w negocjacjach?
Ależ nie...
Jestem osobą z natury pragmatyczną, a i moje zadanie właśnie do takiej kategorii należy.
Uważam, że przedstawiliśmy rozsądną propozycję.
Nie można prowadzić negocjacji, nie próbując zrozumieć partnera, a więc musimy zrozumieć Radę.
Ale jeżeli Rada zdecydowanie odmówi podwyższenia środków, będzie musiała zapomnieć o swoich niektórych marzeniach, takich jak międzynarodowy eksperymentalny reaktor termojądrowy lub polityka zagraniczna.
Mam nadzieję, że negocjacje zakończą się wraz z końcem roku, ponieważ jesteśmy odpowiedzialni za odpowiednie finansowanie od 1 stycznia przyszłego roku.
Napięcia i rozgrywki międzyinstytucjonalne nigdy nie powinny być ważniejsze od beneficjentów i programów.
Sidonia Jędrzejewska Komunikat prasowy
Siedem części
©BELGA_WESTEND61_Achim Sass W najprostszym ujęciu budżet UE można przedstawić jako całość podzieloną na siedem części obejmujących każdy rok aktualnych ram finansowych 2007–2013 i tworzących system, który umożliwia planowanie długoterminowe, a zarazem elastyczność i rozliczalność w perspektywie rocznej.
W wieloletnich ramach określone są granice i ogólne cele działań UE.
W rocznym budżecie znajdują się wszystkie pozycje wydatków, od ołówków dla administracji po dotacje dla rolników UE i pomoc przeznaczoną dla mniej rozwiniętych gospodarczo regionów.
Co ważne, budżet nie jest dla Europy żadnym luksusem: od kilkudziesięciu lat stanowi on integralną część gospodarki europejskiej i dzięki niemu pomnażane są wszystkie zasoby Unii oraz wzrasta jej efektywność.
„Ramy finansowe” wyznaczają maksymalną kwotę, jaką Unia może wydać, w podziale na poszczególne lata i pozycje wydatków.
Natomiast dokładna kwota budżetu rocznego podlega negocjacjom.
Ogólnie UE wydaje w imieniu swoich obywateli prawie dokładnie 1% dochodu narodowego brutto UE (DNB), czyli ok.
130 mld EUR.
Odpowiada to kwocie ok.
235 EUR od każdego obywatela UE rocznie.
Aktualne ramy finansowe niedługo zostaną poddane przeglądowi śródokresowemu.
Komisja Europejska przedstawi swoje wnioski w dniu 19 października, lecz już 22 września Parlament zaapelował o znacznie większą elastyczność w zarządzaniu środkami, aby lepiej dostosować możliwości do potrzeb, zwrócił się również o zapewnienie w budżecie większych marginesów finansowych, aby przygotować się na ewentualne przyszłe sytuacje nadzwyczajne.
PE również przygotowuje się na kolejne wieloletnie ramy finansowe; powołano Specjalną komisję ds. wyzwań politycznych, która będzie obradować i przedstawi konkretne propozycje dotyczące: funduszy potrzebnych po roku 2013, sposobów ich pozyskiwania, sposobów ich wydatkowania oraz długości kolejnego budżetu długoterminowego.
Wysunięto już propozycję, by aktualne ramy siedmioletnie zastąpić okresem dziesięcioletnim, poddawanym przeglądowi po pięciu latach.
Bez względu na ostateczną decyzję jedno jest pewne: podobnie jak każdy budżet, budżet unijny jest i będzie podzielony na dochody i wydatki, a wszystkie środki faktycznie płyną od państw członkowskich do UE, a następnie z powrotem od UE do państw członkowskich i obywateli.
Zarabianie...
Dochody, czyli środki wpływające do budżetu, pochodzą z „zasobów własnych”, które co do zasady są gromadzone przez państwa członkowskie, a następnie przekazywane do budżetu UE.
Są to:
„Tradycyjne zasoby własne” pochodzące z ceł i opłat wyrównawczych od cukru – są to opłaty pobierane od przywozu towarów spoza UE oraz od wywozu cukru z UE do innych krajów.
Stanowią one ok.
12% dochodów. „Zasoby pochodzące z VAT” to część dochodów z podatku VAT pobieranego przez państwa członkowskie.
Stanowi ona 11% dochodów budżetowych UE. „Zasoby oparte na DNB” to roczna bezpośrednia składka wnoszona przez każde państwo członkowskie uzależniona od jego zamożności mierzonej na podstawie dochodu narodowego brutto.
Zasoby te stanowią 75% całości dochodów UE, istnieją jednocześnie zróżnicowane mechanizmy dostosowawcze, jak np. rabat brytyjski, zgodnie z którym część brytyjskiej składki odprowadzanej do budżetu wraca do tego kraju.
Obecnie trwa dyskusja na temat przeglądu tych dochodów, jednak nie toczą się jeszcze w tej sprawie formalne negocjacje.
Jedna z propozycji polega na zastąpieniu niektórych lub wszystkich powyższych zasobów przez ogólnounijny podatek , który zagwarantowałby właściwe finansowanie budżetu i nie generowałby żadnych dodatkowych kosztów dla podatników.
Podstawowa różnica pomiędzy budżetem UE a budżetami krajowymi jest taka, że w UE dochody i wydatki muszą się równoważyć.
Unia nie może zaciągać pożyczek, aby pokryć swoje wydatki.
Na szczeblu UE nie istnieje więc ani publiczny deficyt budżetowy, ani nadwyżka.
... i wydawanie...
Wyróżniamy dwa istotne obszary wydatków: (i) wsparcie finansowe dla unijnych regionów wiejskich i rolników, którzy w nich gospodarują, oraz (ii) wsparcie dla mniej rozwiniętych regionów w celu zmniejszenia różnicy między bogatymi a ubogimi regionami.
Ramy finansowe na lata 2007–2013 obejmują sześć głównych „działów” wydatków, podzielonych na szereg „pozycji” budżetowych dotyczących poszczególnych rodzajów wydatków zatwierdzonych w odnośnym prawodawstwie, oraz na „zobowiązania” i nieco niższe „płatności”, które odpowiadają środkom faktycznie wydawanym.
Te same działy pojawiają się w budżetach rocznych, które przewidują również dokładne kwoty, jakie zostaną przypisane każdemu z nich w ciągu danego roku.
Wydatki UE w okresie siedmiu lat wynoszą łącznie ok.
925 mld EUR, co stanowi niemal dokładnie 1% unijnego DNB.
Poziom faktycznych wydatków w danych dziedzinach jest bardzo często znacznie większy, dzięki dodatkowemu finansowaniu krajowemu w pokaźnej wysokości, przeznaczanemu zwłaszcza na programy „spójności” i programy „strukturalne” (np. na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury, budowę mostów, dróg, kolei), w ramach których projekty są uzgadniane z władzami krajowymi i lokalnymi oraz podlegają współfinansowaniu.
... po trudnych negocjacjach
Po zatwierdzeniu wieloletnich ram finansowych dokładne kwoty wydatków UE w każdym roku są ustalane w drodze negocjacji pomiędzy Parlamentem a Radą, które często bywają trudne.
Proces ten jest szczegółowo uregulowany w traktatach unijnych oraz w porozumieniu międzyinstytucjonalnym między Parlamentem, Radą a Komisją.
Traktat lizboński usprawnił ten proces i udoskonalił kontrolę demokratyczną poprzez znaczne zwiększenie roli Parlamentu Europejskiego, które polega na rozszerzeniu jego kompetencji na rolnictwo i stosunki zagraniczne.
Pierwsza tura rozmów między instytucjami, prowadzonych na początku roku, ma na celu osiągnięcie porozumienia co do priorytetów, natomiast pod koniec kwietnia lub na początku maja Komisja Europejska przedstawia swój wniosek – czyli projekt budżetu.
Rada przedstawia swoją wersję projektu budżetu przed końcem lata.
Wersja budżetu przygotowana przez Radę jest analizowana przez Komisję Budżetową Parlamentu.
Na początku października, po konsultacjach z innymi komisjami specjalizującymi się w różnych obszarach polityki, Komisja Budżetowa przyjmuje poprawki dotyczące kwot wyznaczonych przez Radę, zgodnie z priorytetami Parlamentu.
Podczas sesji październikowej zmieniona wersja projektu budżetu jest kierowana do Parlamentu w całości w celu przyjęcia budżetu.
Jeśli wersje obu instytucji są rozbieżne, należy wypracować porozumienie.
Jest to zadanie „komitetu pojednawczego”, w którym zasiada 27 posłów do PE i 27 przedstawicieli Rady.
Komitet ten przez 21 dni prowadzi ostateczne negocjacje, na zakończenie których powinien przedstawić obu instytucjom uzgodnioną wersję rocznego budżetu.
Przyjęcie ostatecznego budżetu przez Parlament podczas sesji listopadowej oznacza zakończenie całego procesu.
Jeśli nie dojdzie do porozumienia, UE funkcjonuje w oparciu o budżet z poprzedniego roku, podzielony na 12 części odpowiadających miesiącom, aż do wypracowania porozumienia i wejścia w życie nowego budżetu.
Główne działy budżetowe na 7 lat.
„Trwały wzrost” – 437,8 mld EUR, z czego 348,4 mld EUR przeznaczone na zwiększenie spójności między regionami
„Zarządzanie zasobami naturalnymi i ich ochrona”– 413 mld EUR, z czego 330,1 mld przeznaczone na wydatki związane z rynkiem i płatności dla rolników
„Obywatelstwo, wolność, bezpieczeństwo i sprawiedliwość” – 12,216 mld EUR
„UE jako partner na arenie międzynarodowej ” – 55,9 mld EUR
„Administracja” – 55,9 mld EUR
Komunikat prasowy na temat powołania Specjalnej komisji ds. wyzwań politycznych Siedmioletnie ramy finansowe Glosariusz budżetowy
PL
1
PHOTO
20100917PHT82609.jpg
PL
2
PHOTO
20101208PHT08266.jpg
PL
3
LINK
/members/expert/groupAndCountry/view.do?group=2952&country=PL&partNumber=1&language=PL&id=96782
PL
4
LINK
/members/expert/groupAndCountry/view.do?group=2965&country=DE&partNumber=1&language=PL&id=28240
PL
5
LINK
/pl/pressroom/content/20101215IPR10188/html/Parlament-przyj%C4%85%C5%82-bud%C5%BCet-UE-na-2011-rok
PL
6
PHOTO
20101208PHT08250.jpg
PL
7
LINK
/pl/pressroom/content/20101206NEW06929/2/html/Parliament-to-vote-on-EU-budget-for-2011
PL
8
PHOTO
20101125PHT00708.jpg
PL
9
LINK
/activities/plenary/ta/calendar.do?language=PL
PL
10
LINK
/pl/pressroom/content/20101123IPR97928
PL
11
LINK
/pl/pressroom/content/20101112BKG94668
PL
12
LINK
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2006:139:0003:0003:PL:PDF
PL
13
LINK
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:C:2010:083:0047:0200:PL:PDF
PL
14
PHOTO
20101123PHT99112.jpg
PL
15
PHOTO
20101116PHT95292.jpg
PL
16
LINK
/pl/pressroom/content/20101115IPR94710
PL
17
LINK
/wps-europarl-internet/frd/vod/player?category=SPECIAL&eventCode=20101115-1630-SPECIAL&format=wmv&byLeftMenu=researchotherevents&language=pl#anchor1
PL
18
LINK
/wps-europarl-internet/frd/vod/player?category=SPECIAL&eventCode=20101116-0056-SPECIAL&format=wmv&byLeftMenu=researchotherevents&language=pl#anchor1
PL
19
VIDEOLINK
http://europarltv.europa.eu/en/player.aspx?pid=73fecce1-9de1-456a-b442-9e3000e10eab
PL
20
LINK
/pl/pressroom/content/20101112BKG94668
PL
21
LINK
http://europa.eu/rapid/pressReleasesAction.do?reference=IP/10/468&format=HTML&aged=0&language=PL&guiLanguage=en
PL
22
LINK
http://Rządy powołują się na konieczność dokonywania oszczędności w Brukseli i w poszczególnych państwach.
Jakie jest stanowisko PE?
PL
23
PHOTO
20101018PHT87888.jpg
PL
24
LINK
/document/activities/cont/201003/20100311ATT70456/20100311ATT70456PL.pdf
PL
26
LINK
//eplive/expert/multimedia/20101021MLT89628/media_20101021MLT89628.pdf
PL
27
LINK
/members/public/geoSearch/view.do?country=PL&partNumber=1&language=EN&id=96782
PL
28
LINK
/en/pressroom/content/20101020IPR88368
PL
29
PHOTO
20100921PHT83008.jpg
PL
31
LINK
http://ec.europa.eu/budget/prior_future/fin_framework_en.htm
PL
32
LINK
http://ec.europa.eu/budget/other_main/glossary_en.htm
-//EP//TEXT IM-PRESS 20101015BKG87331 0 NOT XML V0//PL
-//EP//TEXT IM-PRESS 20100615IPR76137 0 NOT XML V0//PL
-//EP//DTD IM-PRESS 20050901 FCS DOC XML V0//EN
-//EP//STYLESHEET IM-PRESS 20050901 FCS DOC XML V0//EN
