Odpowiedź udzielona przez Charliego McCreevy’ego w imieniu Komisji
(1 marca 2007 r.)
W art. 12 Traktat WE zakazuje państwom członkowskim wszelkiej dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, a w art. 49 zakaz ten jest sformułowany w szczególności w odniesieniu do świadczenia usług.
Ponadto zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Patrz wyrok z dnia 29 kwietnia 1999 r. w sprawie Ciola, C-224/97, pkt 11. , swoboda świadczenia usług, o której mowa we wspomnianym art. 49, obejmuje również swobodne udanie się usługobiorców do innego państwa członkowskiego w celu skorzystania z danej usługi.
Trybunał orzekł także Patrz wyrok z dnia 6 czerwca 2000 r. w sprawie Angonese, C-281/98, pkt 34–36. , że zakaz dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, określony w bezwzględnie obowiązujących postanowieniach Traktatu UE, dotyczy nie tylko działania organów publicznych, ale również osób prywatnych.
Jeżeli, podczas sprzedaży promocyjnej produktów, sieci supermarketów i podmioty prywatne nie traktują jednakowo swoich klientów ze względu na ich przynależność państwową lub miejsce zamieszkania, stanowi to dyskryminację wspomnianych usługobiorców Patrz również wyrok z dnia 16 stycznia 2003 r. w sprawie C-388/01 dotyczącej wstępu do muzeów. .
Jednak Trybunał Sprawiedliwości nie orzekł dotychczas, czy takie postępowanie wchodzi w zakres stosowania art. 49 Traktatu WE.
Obecnie Komisja nie dysponuje w żadnym razie środkami przeciwdziałającymi takiemu postępowaniu podmiotów prywatnych zgodnie z uprawnieniami przyznanymi jej na mocy art. 226 Traktatu WE w zakresie kontroli stosowania prawodawstwa wspólnotowego, dotyczącymi naruszenia prawa przez państwa członkowskie.
Z tego powodu Komisja nie jest uprawniona do interwencji w sytuacji takiej, jaka została jej przedstawiona przez Szanownego Posła.
Należy jednak podkreślić, że dyrektywa dotycząca usług na rynku wewnętrznym Dz.U. L 376 z 27.12.2006 r. , której transpozycji mają dokonać państwa członkowskie najpóźniej do dnia 28 grudnia 2009 r., zakazuje stosowania przez prywatnych usługodawców warunków zawierających dyskryminacyjne postanowienia dotyczące przynależności państwowej lub miejsca zamieszkania usługobiorców (art. 20 ust. 2).
Różnice w traktowaniu usługobiorców będą dozwolone jedynie w przypadku, gdy usługodawca uzasadni je przy pomocy obiektywnych kryteriów oraz gdy będą one proporcjonalne w świetle wspomnianych kryteriów.
