4.4.2011 B7-0258/2011 PROJEKT REZOLUCJI zamykającej debatę na temat oświadczenia wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej/Wysokiej Przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
zgodnie z art. 110 ust. 2 Regulaminu
w sprawie Wybrzeża Kości Słoniowej
Judith Sargentini
,
Raül Romeva i Rueda
w imieniu grupy politycznej Verts/ALE
PE459.795v01-00 B7‑0258/2011 Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie Wybrzeża Kości Słoniowej
Parlament Europejski ,
– uwzględniając swoje poprzednie rezolucje,
– uwzględniając art. 122 Regulaminu,
A. mając na uwadze wybuch wojny domowej w Wybrzeżu Kości Słoniowej pomiędzy zwycięzcą wyborów prezydenckich z listopada 2010 r.
A. Ouattarą a L. Gbagbą,
B. mając na uwadze, że opowiadający się za Ouattarą bojownicy wkroczyli do Abidżanu, gdzie toczą się intensywne walki pomiędzy żołnierzami popierającymi urzędującego prezydenta oraz armią A. Ouattary,
C. mając na uwadze, że według organizacji praw człowieka siły A. Ouattary przeprowadziły pozasądowe egzekucje rzekomych zwolenników L. Gbagbo oraz bojowników zatrzymanych na terytorium Ouattary,
D. mając na uwadze, że żołnierze popierający L. Gbagbo dopuścili się również łamania praw człowieka w stosunku do zwolenników A. Ouattary,
E. mając na uwadze ogromne zaniepokojenie łamaniem praw człowieka i aktami okrucieństwa oraz wzajemnymi represjami ze strony walczących ze sobą obozów, które jeszcze pogłębią cierpienie ludności cywilnej,
F. mając na uwadze, że porażką zakończyły się działania dyplomatyczne mające przynieść pokojowe rozwiązanie politycznego impasu powyborczego, w którym zwycięstwo ogłosili dwaj kandydaci: A. Ouattara i L. Gbagbo,
G. mając na uwadze, że wspólnota międzynarodowa, w tym ONZ, UA oraz ECOWAS, uznała A. Ouattarę za zwycięzcę w wyborach prezydenckich w Wybrzeżu Kości Słoniowej,
H. mając na uwadze, że siły rebelianckie, dążące do wprowadzenia A. Ouattary na urząd demokratycznie wybranego prezydenta, przejęły kontrolę w szeregu miast, w tym Jamasukro, politycznej stolicy Wybrzeża Kości Słoniowej,
I. mając na uwadze, że zgodnie z szacunkami ONZ ok.
500 osób (w większości cywili) straciło życie, zaś ok. milion osób zostało wysiedlonych, większość z nich uciekła z Abidżanu,
J. mając na uwadze zaniepokojenie poborem dzieci do oddziałów zbrojnych przez obie strony,
K. mając na uwadze, że zamieszanie będzie miało trudny do określenia wpływ na ludność i sytuację gospodarczą kraju oraz że społeczeństwo ucierpi na tej sytuacji,
L. mając na uwadze, że okresowe wybory są jednym z demokratycznych przejawów pluralizmu politycznego i muszą być organizowane zgodnie z zasadami uznanymi na szczeblu międzynarodowym i wszystkie strony muszą akceptować ich wyniki,
M. przypominając, że celem wyborów było zakończenie dziesięcioletniego kryzysu politycznego, jaki dzieli ten kraj,
1. wyraża ubolewanie, że powyborczy impas polityczny nie został rozwiązany pokojowo oraz że wszystkie zabiegi dyplomatyczne w tym kierunku zakończyły się fiaskiem;
2. potępia tragiczne straty w ludziach i straty materialne poniesione w wyniku powyborczej przemocy oraz wzywa L. Gbagbo i A. Ouattarę do zagwarantowania przestrzegania praw człowieka i praworządności;
3. wzywa A. Ouattarę i L. Gbagbo do przyjęcia na siebie odpowiedzialności w celu zapobieżenia wszelkiej przemocy i represjom po zakończeniu walk w kraju oraz okazania zaangażowania w pokojowe przemiany demokratyczne;
4. wzywa przedstawicieli społeczeństwa obywatelskiego Wybrzeża Kości Słoniowej, tradycyjnych przywódców oraz wspólnotę międzynarodową do zwielokrotnienia wysiłków mających na celu zakończenie politycznego podziału tego kraju;
5. wzywa ONZ do powołania sprawozdawcy specjalnego w celu zbadania naruszeń praw człowieka i nalega, by osoby za nie odpowiedzialne zostały postawione przed właściwym i bezstronnym sądem;
6. jest przekonany, że przywrócenie pokoju, sprawiedliwości i zaufania w ustrój demokratyczny ma podstawowe znaczenie dla pojednania i stabilności w kraju, w związku z czym wzywa do powołania komisji prawdy i pojednania, podobnej do tej, jaką utworzono w RPA, której zadaniem będzie zajęcie się naruszaniem praw człowieka oraz dochodzeniem praw ofiar naruszeń;
7. wzywa UE do wzmożenia wysiłków w dziedzinie zapewnienia pomocy humanitarnej przesiedleńcom wewnętrznym, a także uchodźcom przebywającym w krajach ościennych;
8. zobowiązuje przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, ONZ, Unii Afrykańskiej oraz Wspólnemu Zgromadzeniu Parlamentarnemu AKP-UE.
