A7-0006/2012
5.1.2012
SPRAWOZDANIE
w sprawie programu Daphne: osiągnięcia i perspektywy na przyszłość
(2011/2273(INI))
Komisja Praw Kobiet i Równouprawnienia
Sprawozdawczyni: Regina Bastos
PE 475.846v02-00
SPIS TREŚCI
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO...................................................3
UZASADNIENIE......................................................................................................................10
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI........................................................13
PROJEKT REZOLUCJI PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO
w sprawie programu Daphne: osiągnięcia i perspektywy na przyszłość
( 2011/2273(INI) )
Parlament Europejski,
– uwzględniając Kartę praw podstawowych Unii Europejskiej,
– uwzględniając konkluzje Rady EPSCO z dnia 8 marca 2010 r. w sprawie przemocy,
– uwzględniając strategię Komisji na rzecz równouprawnienia kobiet i mężczyzn na lata 2010‑2015, którą przedstawiono w dniu 21 września 2010 r.
(COM (2010)0491),
– uwzględniając plan działania służący realizacji określonych w programie sztokholmskim priorytetów politycznych w dziedzinie sprawiedliwości, wolności i bezpieczeństwa na okres 2010‑2014, który przedstawiono w dniu 20 kwietnia 2010 r.
(COM (2010)0171),
– uwzględniając swoją rezolucję z dnia 5 kwietnia 2011 r. w sprawie priorytetów oraz zarysu ram nowej polityki UE w dziedzinie walki z przemocą wobec kobiet
Teksty przyjęte, P7_TA(2011)0127 . ,
– uwzględniając decyzję nr 779/2007/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 czerwca 2007 r. ustanawiającą na lata 2007-2013 program szczegółowy na rzecz zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz na rzecz ochrony ofiar i grup ryzyka (program Daphne III) jako część programu ogólnego „Prawa podstawowe i sprawiedliwość”
Dz.U. L 173 z 3.7.2007, s. 19. ,
– uwzględniając decyzję nr 803/2004/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. przyjmującą program działania Wspólnoty (2004-2008) w celu zapobiegania i zwalczania przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet oraz w celu ochrony ofiar i grup ryzyka (program Daphne II)
Dz.U. L 143 z 30.4.2004, s. 1. ,
– uwzględniając decyzję nr 293/2000/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 stycznia 2000 r. przyjmującą program działania Wspólnoty (program Daphne) na lata 2000-2003 w sprawie środków zapobiegawczych w walce przeciwko przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet
Dz.U. L 34 z 9.2.2000, s. 1. ,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji dla Parlamentu Europejskiego z dnia 11 maja 2011 r. z oceny okresowej programu Daphne III na lata 2007‑2013 (COM (2011)0254),
– uwzględniając decyzje Komisji dotyczące przyjmowania rocznych programów prac dla programu Daphne III,
– uwzględniając komunikat Komisji w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego na lata 2014-2020 program „Prawa i obywatelstwo” (COM (2011)0758),
– uwzględniając art. 48 Regulaminu,
– uwzględniając sprawozdanie Komisji Praw Kobiet i Równouprawnienia ( A7-0006/2012 ),
A. mając na uwadze, że od chwili jego uruchomienia w 1997 r. program Daphne jest prawdziwym osiągnięciem zarówno pod względem popularności wśród zaangażowanych podmiotów (beneficjentów, organów publicznych, uniwersytetów i organizacji pozarządowych), jak i pod względem skuteczności projektów sfinansowanych w ramach tego programu;
B. mając na uwadze, że program Daphne jest jedynym tego rodzaju programem, którego celem jest zwalczanie przemocy wobec kobiet, dzieci i młodzieży w całej Unii Europejskiej; w związku z tym mając na uwadze, że dalsze finansowanie programu Daphne jest niezbędne do utrzymania istniejących środków i wprowadzenia nowych środków zapewniających skuteczne zwalczanie wszelkich form przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet;
C. mając na uwadze, że zapobieganie i zwalczanie przemocy wobec kobiet, dzieci i młodzieży są obecnie wciąż tak samo aktualne jak w 1997 r., kiedy została przyjęta inicjatywa Daphne; mając na uwadze, że od czasu stworzenia programu ujawniono dzięki niemu nowe formy przemocy, w tym przemoc w żłobkach, niewłaściwe traktowanie osób starszych i napaści na tle seksualnym wśród nastolatków;
D. mając na uwadze, że Parlament Europejski stwierdził w licznych rezolucjach, że finansowanie programu Daphne okazało się jak dotąd niewystarczające, oraz zadeklarował zamiar zapewnienia odpowiedniego finansowania, aby umożliwić programowi zaspokojenie rzeczywistych potrzeb, które niesie ze sobą walka z wszelkimi formami przemocy wobec kobiet, dzieci i młodzieży;
E. mając na uwadze, że program Daphne jest niezwykle ważnym instrumentem służącym większemu wyeksponowaniu kwestii przemocy wobec kobiet oraz umożliwieniu organizacjom kobiecym i innym zaangażowanym stronom zainteresowanym sporządzanie planów pracy i opracowywanie konkretnych działań w tej dziedzinie;
F. mając na uwadze, że ostatnio pojawiły się nowe formy przemocy w związku z rosnącą popularnością internetowych sieci społecznościowych;
G. mając na uwadze, że w obecnych warunkach kryzysu gospodarczego i dyscypliny budżetowej kobiety dysponują mniejszymi środkami, by chronić siebie i ich dzieci przed przemocą, a także mając na uwadze, że coraz ważniejsze jest zapobieganie bezpośrednim skutkom finansowym przemocy wobec kobiet i dzieci dla systemu sądowego oraz usług socjalnych i zdrowotnych; mając ponadto na uwadze, że finansowanie programów krajowych oraz organizacji pozarządowych zajmujących się potrzebami ofiar przemocy może zostać ograniczone;
H. mając na uwadze, że w strategii na rzecz równości kobiet i mężczyzn na lata 2010-2015 Komisja podkreśla, że przemoc na tle płciowym to jeden z najważniejszych problemów, które trzeba rozwiązać w celu osiągnięcia prawdziwej równości płci;
I. mając na uwadze, że w celu zbliżenia poziomu praw kobiet w krajach kandydujących do standardów obowiązujących w UE ważne jest objęcie tych krajów zakresem programu Daphne III;
J. mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet popełniana jest wskutek istniejącego nadal braku równości między mężczyznami a kobietami i jest zjawiskiem strukturalnym, związanym z nierównym podziałem władzy między kobietami a mężczyznami w naszym społeczeństwie; mając jednak na uwadze, że możliwe jest znaczne ograniczenie występowania tego zjawiska poprzez zamierzone działania mające na celu zwalczanie stereotypów związanych z płcią w zakresie edukacji i równości płci oraz w mediach, a także że możliwe jest zwalczanie takiej przemocy za pomocą uświadamiania w zakresie zdrowia, służb policyjnych i systemu sądowego;
K. mając na uwadze, że przemoc wobec kobiet, dzieci i młodzieży obejmuje wszystkie rodzaje naruszeń praw człowieka, takie jak niegodziwe traktowanie w celach seksualnych, gwałty, przemoc domowa, napaści na tle seksualnym i molestowanie, prostytucja, handel ludźmi, naruszenie praw seksualnych i reprodukcyjnych, przemoc wobec kobiet i osób młodych w miejscu pracy, przemoc wobec kobiet, dzieci i młodzieży w sytuacjach konfliktu, przemoc wobec kobiet, dzieci i młodzieży w więzieniach i instytucjach opiekuńczych oraz wiele szkodliwych praktyk tradycyjnych, takich jak okaleczanie narządów płciowych; mając na uwadze, że każde z tych nadużyć może pozostawić głębokie psychiczne blizny, zaszkodzić integralności cielesnej i psychicznej kobiet, dzieci i młodzieży, a w niektórych przypadkach nawet spowodować śmierć;
L. mając na uwadze, że zwalczanie przemocy wobec kobiet nie jest wymienione wśród celów przedstawionych we wniosku Komisji dotyczącym nowego programu „Prawa i obywatelstwo” w okresie finansowania 2014-2020, który to program łączy program Daphne III, sekcje programu Progress związane z równością płci i niedyskryminacją oraz program „Prawa podstawowe i obywatelstwo”; mając na uwadze, że może to zmniejszyć widoczność i spójność programu Daphne oraz zagrozić jego powodzeniu; mając na uwadze, że zaproponowany budżet nowego programu jest mniejszy niż budżet obecnych programów; mając na uwadze, że wniosek nie zapewnia przewidywalności finansowania przedstawionych w nim celów;
M. mając na uwadze, że porównywalne dane na temat różnych rodzajów przemocy wobec kobiet w Unii Europejskiej nie są gromadzone w sposób regularny, co utrudnia ustalenie rzeczywistej skali problemu i znalezienie odpowiednich rozwiązań; mając na uwadze, że gromadzenie wiarygodnych danych jest szczególnie trudne, ponieważ kobiety i mężczyźni często – ze strachu lub wstydu – niechętnie opowiadają o swoich doświadczeniach;
N. mając na uwadze, że koszty związane z przemocą domową są dla społeczeństw szczególnie wysokie: w przypadku samej tylko przemocy domowej koszty te oszacowano w kontekście określonego projektu Daphne na 16 mld EUR rocznie w Unii Europejskiej, w tym bezpośrednie koszty leczenia (pogotowie ratunkowe, hospitalizacja, opieka ambulatoryjna, leki), koszty związane z działalnością sądów i policji, koszty związane z opieką socjalną (zakwaterowanie i rozmaita pomoc) i koszty gospodarcze (straty w produkcji)
Projekt Daphne 2006 „IPV EU Cost” JLS/DAP/06-1/073/WY (Szacunkowy koszt przemocy domowej w Europie) Maïté Albagly, Sandrine Baffert, Claude Mugnier, Marc Nectoux, Bertrand Thellot ;
O. mając na uwadze, że na podstawie wielu badań na temat przemocy na tle płciowym szacuje się, że od jednej piątej do jednej czwartej wszystkich kobiet w Europie doznało przemocy fizycznej co najmniej raz w ciągu swojego dorosłego życia oraz że ponad jedna dziesiąta doznała przemocy na tle seksualnym z użyciem siły; mając na uwadze, że badania pokazują, iż 26% dzieci i młodzieży twierdzi, że były ofiarami przemocy fizycznej w dzieciństwie;
P. mając na uwadze, że w wyniku wykluczenia społecznego i marginalizacji kobiety i dzieci romskie w ogromnym stopniu są narażone na przemoc; mając na uwadze, że w ostatnich latach program Daphne z powodzeniem wspierał wiele inicjatyw mających na celu rzucenie światła na związek pomiędzy wykluczeniem społecznym, ubóstwem i przemocą;
Q. mając na uwadze, że przemoc na tle płciowym jest problemem strukturalnym, rozpowszechnionym w całej Europie i na świecie, oraz zjawiskiem dotyczącym ofiar i sprawców niezależnie od wieku, wykształcenia, dochodów i pozycji społecznej, a także że ma ona związek z nierównym podziałem władzy między kobietami a mężczyznami w naszym społeczeństwie;
R. mając na uwadze, że ze względu na różnice w polityce i ustawodawstwie państw członkowskich kobiety w Unii Europejskiej nie są w jednakowym stopniu chronione przed przemocą ze strony mężczyzn;
S. mając na uwadze, że podstawą prawną dla programu Daphne jest art. 168 TFUE dotyczący zdrowia publicznego, jednakże po wejściu w życie traktatu lizbońskiego Unia Europejska posiada szersze uprawnienia;
1. z dużym zainteresowaniem zapoznał się z osiągnięciami, popularnością i pewnymi trudnościami programu, które przedstawiono w Sprawozdaniu z oceny okresowej programu Daphne III na lata 2007-2013 i opracowaniach wstępnych wykorzystanych do jego opracowania
COM (2011)0254 Sprawozdanie z oceny okresowej programu Daphne III na lata 2007-2013 , oraz które zostały zgłoszone przez beneficjentów dotacji w ramach programu Daphne;
2. zwracając uwagę, że od 2014 r. program Daphne będzie włączony do programu „Prawa i obywatelstwo”, uważa za istotne zachowanie celów programu, w szczególności walki z przemocą wobec kobiet, wśród celów nowego programu „Prawa i obywatelstwo” w okresie 2014-2020 oraz twierdzi, że finansowanie programu należy utrzymać na poziomie porównywalnym z poziomem finansowania poprzedniego programu i że należy go wyeksponować w ramach nowego programu z uwagi na jego osiągnięcia, skuteczność i popularność;
3. ubolewa nad tym, że zwalczanie przemocy wobec dzieci, młodzieży i kobiet nie zostało wyraźnie wymienione w art. 4 („Cele szczegółowe”) komunikatu Komisji (COM (2011)0758) w sprawie wniosku dotyczącego rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady ustanawiającego program „Prawa i obywatelstwo” na lata 2014-2020;
4. wyraża zadowolenie z utrzymania na prawie jednakowym poziomie całkowitej puli środków finansowych przewidzianej na całość programu „Prawa i obywatelstwo”; uważa, że zrównoważony podział roczny umożliwi zapewnienie ciągłości obranych celów i prowadzonych działań;
5. zwraca się również do państw członkowskich i zainteresowanych partnerów, współpracujących z Komisją, by przyczyniały się do rozpowszechniania informacji dotyczących programów unijnych i oferowanych w ramach nich możliwości finansowania, w szczególności wśród organizacji pozarządowych, na szczeblu lokalnym i w państwach członkowskich, gdzie udział w programie jest niewielki;
6. zwraca się do Komisji o rozwiązanie nielicznych problemów, na które zwrócono uwagę w ww. sprawozdaniu z oceny okresowej, dotyczących w szczególności:
– niepokrywania się z innymi programami wspólnotowymi w celu uniknięcia ryzyka zmniejszenia znaczenia kwestii objętych programem Daphne;
– zwiększenia przejrzystości programów i lepszego rozpowszechniania ich wyników;
– równego podziału programów pomiędzy różne państwa członkowskie;
– zmniejszenia obciążenia administracyjnego, uproszczenia procedur składania wniosków o dotacje i skrócenia czasu oczekiwania między opublikowaniem zaproszenia do składania wniosków a zawarciem umów, które uniemożliwiały wielu małym organizacjom pozarządowym proponowanie projektów w ramach programów Daphne;
– zwiększenia wydajności dotacji operacyjnych przyznawanych organizacjom działającym na szczeblu europejskim, które mogą zapewnić wzmocnienie multidyscyplinarnych partnerstw europejskich, ustanowionych w ramach dotacji na działania; zwiększenia możliwości organizacji pozarządowych, zwłaszcza tych małych w krajach Europy Środkowej i Wschodniej, w zakresie określania polityki na szczeblu krajowym i europejskim oraz wywierania na nią wpływu;
7. w celu wzmocnienia oddziaływania programu zwraca się do Komisji, aby nadal zwracała szczególną uwagę na kobiety, dzieci i młodzież, które ze względu na wykluczenie społeczne i marginalizację są szczególnie narażone na niebezpieczeństwo związane z przemocą;
8. wzywa Komisję do uwzględnienia krajów kandydujących jako kwalifikujących się do finansowania w ramach funduszy programu Daphne III;
9. zwraca się również do państw członkowskich i zainteresowanych partnerów, by przyczyniały się do osiągnięcia celu, jakim jest lepszy podział programów pomiędzy państwa członkowskie;
10. wzywa Komisję do finansowania w większym stopniu projektów mających na celu uczulanie przede wszystkim młodych pokoleń na nowe formy przemocy związane z coraz większym wykorzystaniem internetowych sieci społecznościowych (groźby, presja psychiczna, zastraszanie, pornografia dziecięca w internecie), bardziej zdradliwych niż pozostałe formy przemocy, ale równie niebezpiecznych dla integralności cielesnej i psychicznej;
11. zwraca się do państw członkowskich o regularne gromadzenie danych dotyczących przemocy wobec kobiet, tak aby mieć jaśniejszy obraz skali tego problemu;
12. podkreśla wartość dodaną programu Daphne dla Unii Europejskiej, która pozwala różnym organizacjom państw członkowskich na współpracę w zakresie zapobiegania i ograniczania przemocy oraz na korzystanie z wymiany wiedzy i dobrych praktyk; podkreśla ponadto, że w ramach projektów finansowanych z programu Daphne III stworzono stowarzyszenia i stabilne struktury, które będą kontynuowały wspieranie grup docelowych w dłuższej perspektywie i które doprowadziły do zmian w polityce na szczeblu krajowym i unijnym;
13. podkreśla potrzebę zwrócenia szczególnej uwagi na projekty ukierunkowane na wyeliminowanie przestępstw „honorowych” i okaleczania żeńskich narządów płciowych;
14. wzywa Komisję do tego, by umożliwiła finansowanie projektów krajowych, w których uczestniczą małe organizacje nienastawione na zysk, i domaga się, aby w przyszłości małe organizacje pozarządowe mogły nadal w pełni angażować się w partnerstwa między stowarzyszeniami i być w tych partnerstwach wspierane, ponieważ odgrywają one często ważną rolę w wykrywaniu mało znanych, stanowiących tabu lub nowo pojawiających się problemów, rozwiązywaniu tych problemów w innowacyjny sposób oraz ochronie i wspieraniu ofiar;
15. uznaje znaczenie działań realizowanych w ramach programu Daphne III mających na celu zapobieganie i zwalczanie przemocy wobec kobiet, lecz podkreśla również konieczność podejmowania działań legislacyjnych na szczeblu europejskim w celu zwalczania przemocy na tle płciowym;
16. wzywa Komisję do przetłumaczenia strony internetowej Pakietu Narzędzi Daphne na wszystkie języki Unii Europejskiej i do aktualizowania jej, ze zwróceniem uwagi na rezultaty i zalecenia opracowane na podstawie wyników projektów prowadzonych w ramach programu Daphne, tak aby zainteresowane strony mogły wykorzystywać ją jako bazę danych; wzywa Komisję do utworzenia na swojej stronie internetowej łatwych w obsłudze specjalnych stron poświęconych wyłącznie programowi Daphne, a od 2014 r. projektom w ramach programu „Prawa i obywatelstwo” mającym służyć walce z przemocą wobec kobiet, dzieci i młodzieży;
17. przypomina o przyjętym przez Komisję w Planie działań służącym realizacji programu sztokholmskiego zobowiązaniu dotyczącym przedstawienia w latach 2011-2012 „Komunikatu na temat strategii zwalczania przemocy wobec kobiet, przemocy domowej i okaleczania narządów płciowych kobiet, który zostanie uzupełniony planem działań UE”
COM (2010)0171, Przestrzeń wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości dla europejskich obywateli – Plan działań służący realizacji programu sztokholmskiego, s. 13. ;
18. zwraca się do Komisji, aby w ramach promowania programu „Prawa i obywatelstwo” umożliwiła dalsze wyłanianie projektów związanych z celami powszechnie znanego programu Daphne, tak aby możliwie najlepiej wyeksponować ten program;
19. sugeruje, aby Komisja rozszerzyła rolę zespołu ds. Daphne w DG ds. Sprawiedliwości, tak aby wykraczała ona poza funkcje administracyjne i nadzoru finansowego w kierunku bardziej komunikacyjnej funkcji;
20. sugeruje Komisji wykorzystanie wyników projektów w celu wywarcia wpływu na politykę europejską i politykę poszczególnych państw członkowskich w zakresie zapobiegania i zwalczania przemocy wobec kobiet, dzieci i młodzieży;
21. wzywa Komisję do zwrócenia szczególnej uwagi na wnioski dotyczące projektów mających na celu wspieranie równości mężczyzn i kobiet od najmłodszych lat oraz mających na celu zapobieganie i kształcenie, tak aby zmieniać mentalność i zwalczać stereotypy.
22. zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji.
UZASADNIENIE
Tło
Program Daphne, który utworzono w 1997 r., stał się jedynym europejskim programem mającym na celu zwalczanie przemocy wobec kobiet, dzieci i młodzieży.
Inicjatywa Daphne powstała po przeprowadzeniu zorganizowanych w 1997 r. konsultacji z przedstawicielami organizacji pozarządowych, Parlamentu Europejskiego i Komisji oraz ekspertami w dziedzinie ochrony młodzieży i pracownikami wymiaru sprawiedliwości.
Zamierzeniem inicjatywy Daphne było wspieranie działań organizacji pozarządowych w celu zacieśnienia współpracy na szczeblu europejskim.
Przeznaczano na nią środki finansowe w wysokości 3 mln ECU rocznie, a zadaniem inicjatywy miało być wspieranie niewielkich projektów, w ramach których pozarządowe organizacje z co najmniej dwóch państw członkowskich prowadziły współpracę w dziedzinie badań, gromadzenia i analizy danych, określania i wymiany najlepszych praktyk, szkoleń, wymiany i nawiązywania kontaktów, kampanii uświadamiających i informacyjnych, bezpośredniego wsparcia dla ofiar przemocy oraz opracowywania instrumentów politycznych i praktycznych narzędzi.
W inicjatywie uczestniczyć mogły wszystkie państwa członkowskie.
Zgłaszające projekty organizacje pozarządowe zachęcano do szukania partnerów wśród instytutów badawczych, organów ścigania, organów publicznych, szkół oraz środków masowego przekazu, z którymi współpraca mogła być przydatna w walce z przemocą.
Na propozycję Komisji odpowiedziało mnóstwo organizacji pozarządowych.
W dwóch kolejnych latach program otrzymał finansowanie w wysokości 5 mln ECU.
W 2000 r. inicjatywa Daphne przekształciła się w wieloletni program obejmujący lata 2000- 2003, na który przeznaczono środki finansowe w wysokości 20 mln EUR i który to program wzbudził ogromne zainteresowanie zarówno w Unii Europejskiej, jak i na rozmaitych forach międzynarodowych działających na rzecz zwalczania seksualnego wykorzystywania dzieci do celów komercyjnych.
Programy Daphne II i III uruchomiono odpowiednio w 2004 r. i 2007 r., przy czym roczny średni budżet w przypadku Daphne II wyniósł 10 mln EUR, a w przypadku Daphne III 16,7 mln EUR.
Program Daphne III (2007-2013) wpisywał się w ramy programu ogólnego „Prawa podstawowe i sprawiedliwość”.
Ogólnym celem Daphne III jest wspieranie ochrony dzieci, młodzieży i kobiet przed wszelkimi formami przemocy oraz osiągnięcie wysokiego poziomu ochrony zdrowia, dobrobytu i spójności społecznej dzięki dalszemu rozwojowi polityki wspólnotowej, w szczególności w dziedzinie zdrowia publicznego, praw człowieka i równouprawnienia kobiet i mężczyzn, a także dzięki wspieraniu działań na rzecz ochrony praw dzieci oraz zwalczania handlu ludźmi i wykorzystywania seksualnego.
W programie mogą uczestniczyć organizacje pozarządowe, organy publiczne i instytucje (głównie uniwersytety i instytuty badawcze z 27 państw członkowskich UE).
Bardzo pozytywne wyniki oraz kilka niezbędnych modyfikacji
Od 1997 r. zrealizowano ponad 500 projektów; szczegóły dotyczące tych projektów można znaleźć na stronie internetowej Komisji Pakiet Narzędzi Daphne
http://ec.europa.eu/justice_home/daphnetoolkit/ .
Organizacje pozarządowe wyraziły ogromne zainteresowanie programem i przedłożyły Komisji dużo więcej wniosków niż ilość projektów, które mogły być finansowane ze środków budżetowych przeznaczonych na ten program.
Projekty dotyczyły różnych dziedzin, takich jak przemoc seksualna, psychologiczna i fizyczna w różnych okolicznościach (instytucje, szkoły, rodzina).
Niektóre z najbardziej udanych projektów dotyczyły zagrożeń związanych z korzystaniem z internetu przez dzieci, niektórych mało znanych zaburzeń zachowania u młodych osób prowadzących do samouszkodzeń, potrzeb kobiet będących ofiarami handlu ludźmi i okaleczania organów płciowych w zakresie zdrowia, zapobiegania pornografii dziecięcej i zjawisku mobbingu w szkołach.
W sprawozdaniu z oceny okresowej programu Daphne z dnia 11 maja 2011 r. wymieniono niektóre elementy, w odniesieniu do których przy realizacji programu do 2013 r. zaleca się uwzględnienie kilku modyfikacji.
W sprawozdaniu wspomniano w szczególności o tym, że nie wszystkie państwa członkowskie na równi uczestniczą w programie, a spośród państw, które przystąpiły do Unii Europejskiej w 2004 r. i niektórych innych państw, niewiele uczestniczy w tym programie.
Wspomniano w nim także o lepszym rozpowszechnianiu wyników projektów oraz zaproponowano kilka środków, które pozwoliłyby zwiększyć skuteczność programu.
Ponadto apelowano w nim o to, by program skupiał się na priorytetach polityki UE.
W związku z tym zalecono w szczególności, by finansować mniejszą liczbę projektów, lecz wybierać projekty o szerszym zakresie.
Przyszłość programu
Komisja przewiduje już podjęcie środków, których celem będzie rozwiązanie problemów zasygnalizowanych w sprawozdaniu z oceny okresowej, tak aby wdrażane strategie polityczne były spójne i skuteczne.
Komisja wyjaśni swoje zamiary względem nowych programów „Sprawiedliwość” i „Prawa i obywatelstwo” w dwóch wnioskach w sprawie decyzji, które ma złożyć w połowie listopada 2011 r., będących częścią pakietu dotyczącego wieloletnich ram finansowych na lata 2014-2020.
WYNIK GŁOSOWANIA KOŃCOWEGO W KOMISJI
Data przyjęcia
20.12.2011
Wynik głosowania końcowego
+:
–:
0:
29
1
Posłowie obecni podczas głosowania końcowego
Regina Bastos, Edit Bauer, Andrea Češková, Marije Cornelissen, Silvia Costa, Tadeusz Cymański, Edite Estrela, Iratxe García Pérez, Zita Gurmai, Mikael Gustafsson, Mary Honeyball, Lívia Járóka, Teresa Jiménez-Becerril Barrio, Nicole Kiil-Nielsen, Rodi Kratsa-Tsagaropoulou, Astrid Lulling, Barbara Matera, Elisabeth Morin-Chartier, Siiri Oviir, Antonyia Parvanova, Raül Romeva i Rueda, Nicole Sinclaire, Joanna Katarzyna Skrzydlewska, Marc Tarabella, Britta Thomsen, Marina Yannakoudakis
Zastępca(y) obecny(i) podczas głosowania końcowego
Kent Johansson, Christa Klaß, Mariya Nedelcheva, Angelika Werthmann
