P6_TA(2007)0367
Przegląd jednolitego rynku
A6-0295/2007
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 4 września 2007 r. w sprawie przeglądu jednolitego rynku: przezwyciężanie barier i niewydolnych rozwiązań poprzez lepsze wprowadzanie przepisów prawa w życie i ich stosowanie ( 2007/2024(INI) )
Parlament Europejski
, –
uwzględniając komunikat Komisji dla Rady, Parlamentu Europejskiego, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów pt.
"Wspólny rynek dla obywateli – Sprawozdanie okresowe na wiosenny szczyt Rady Europejskiej w 2007 r."
( COM(2007)0060 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji dla Rady zatytułowany "Plan osiągnięcia wyników dla Europy – Z myślą o obywatelach" ( COM(2006)0211 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji na wiosenny szczyt Rady Europejskiej pt.
"Wdrażanie odnowionej strategii lizbońskiej na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia – Rok zrealizowanych celów" ( COM(2006)0816 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów pt.
"Roczna strategia polityczna na rok 2008" ( COM(2007)0065 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego, Rady i Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego pt.
"Rynek wewnętrzny towarów: fundament konkurencyjności Europy" ( COM(2007)0035 ),
–
uwzględniając przedstawioną przez Komisję zieloną księgę w sprawie przeglądu dorobku wspólnotowego w dziedzinie praw konsumenta ( COM(2006)0744 ),
–
uwzględniając komunikat Komisji Europejskiej dla Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego oraz Komitetu Regionów pt.
"Strategiczny przegląd procesu lepszego stanowienia prawa w Unii Europejskiej" ( COM(2006)0689 ),
–
uwzględniając konkluzje Prezydencji przyjęte na posiedzeniu Rady Europejskiej w Brukseli, które odbyło się w dniach 8 i 9 marca 2007 r.,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 14 marca 2007 r. w sprawie usług socjalnych użyteczności publicznej w Unii Europejskiej Teksty przyjęte, P6_TA(2007)0070 .
,
–
uwzględniając swoją rezolucję z dnia 23 maja 2007 r. w sprawie wpływu i konsekwencji wyłączenia usług zdrowotnych z zakresu zastosowania dyrektywy w sprawie usług na rynku wewnętrznym Teksty przyjęte
,
P6_TA(2007)0201 .
,
–
uwzględniając deklarację końcową 4.
Konferencji Europejskiej na temat Rzemiosła i Małych Przedsiębiorstw, która odbyła się w Stuttgarcie w dniach 16-17 kwietnia 2007 r.,
–
uwzględniając deklarację berlińską z dnia 25 marca 2007 r.,
–
uwzględniając dokument w sprawie gospodarki nr 271 przygotowany przez Komisję Europejską pt.
"Krok w kierunku silniejszej integracji gospodarczej: rynek wewnętrzny w XXI w. – wkład do przeglądu jednolitego rynku",
–
uwzględniając art. 45 Regulaminu,
–
uwzględniając sprawozdanie Komisji Rynku Wewnętrznego i Ochrony Konsumentów oraz opinię Komisji Gospodarczej i Monetarnej ( A6-0295/2007 ),
A.
mając na uwadze, że jednolity rynek stanowi bezprecedensowe osiągnięcie w kontekście europejskim, zapewniając konsumentom szerszy wybór i niższe ceny, tworząc konkurencyjne i dynamiczne środowisko dla przedsiębiorczości oraz umożliwiając wymianę idei i doświadczeń między kulturami europejskimi,
B.
mając na uwadze, że strategia lizbońska uwypukliła cel, jakim jest spójność społeczna, i w większym stopniu uznała rolę aspektów społecznych w polityce sektorowej UE,
C.
mając na uwadze, że jednolity rynek i jego cztery składowe elementy – swobodny przepływ towarów, usług, osób i kapitału – stanowi decydujący postęp na drodze do integracji europejskiej,
D.
mając na uwadze, że podstawą utworzenia jednolitego rynku w 1992 r. były następujące trzy zasady:
–
zasada konkurencji, umożliwiająca utworzenie jednolitego rynku w oparciu o zasady społecznej gospodarki rynkowej i potwierdzona prawem do korzystania z konkurencji, które jest zasadniczym prawem demokratycznym, służącym powstrzymaniu nadużywania siły gospodarczej, a nie tylko ograniczeniu uprawnień władz publicznych;
–
zasada współpracy, umożliwiająca realizację transgranicznych i ogólnoeuropejskich dążeń określonych w traktatach i w programach wspólnotowych; oraz
–
zasada solidarności, łącząca różne strony i służąca realizacji celów spójności społecznej, gospodarczej i terytorialnej,
E.
mając na uwadze, że strategia lizbońska doprowadzi do reform strukturalnych w państwach członkowskich i otwarcia rynków, ale zwiększy także potrzebę istnienia przepisów zapewniających uczciwą konkurencję,
F.
mając na uwadze, że przyjęcie dyrektywy 2006/123/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie usług na rynku wewnętrznym Dz.U. L 376 z 27.12.2006, str. 36.
umożliwiło zdecydowany postęp w urzeczywistnianiu jednolitego rynku usług,
G.
mając na uwadze, że euro przyniosło przejrzystość, efektywność i łatwość dostępu do wspólnego rynku,
H.
mając na uwadze, że administracje państw członkowskich nadal przyjmują jawne i ukryte postawy protekcjonistyczne,
I.
mając na uwadze, że istnieje jeszcze wiele przeszkód na drodze do realizacji czterech podstawowych swobód; mając na uwadze, że niezbędna jest poprawa funkcjonowania jednolitego rynku i że należy skoncentrować się na utworzeniu jednolitego rynku bez barier,
J.
mając na uwadze, że należy podejmować działania w kierunku realizacji dynamicznej, globalnej i elastycznej koncepcji jednolitego rynku, aby uzyskać poparcie naszych współobywateli,
K.
mając na uwadze, że istnieje potrzeba pełnego otwarcia branż sieciowych, takich jak transport, telekomunikacja, usługi pocztowe i przesył energii, które z definicji mają łączyć przedsiębiorców i osoby indywidualne, oraz że za pomocą tych branż poprzez ich rozwój i proces otwierania można w lepszy sposób realizować jednolity rynek w ramach odpowiedzialnej gospodarki rynkowej, wspieranej przez skuteczne mechanizmy regulacyjne,
L.
mając na uwadze, że w ostatnich latach Unia Europejska przyjęła różne środki legislacyjne służące wzmocnieniu jednolitego rynku usług finansowych, takich jak usługi bankowe, zarządzanie aktywami, ubezpieczenia, fundusze emerytalne i rachunkowość, co przyniosło korzyści zarówno przedsiębiorstwom, jak i konsumentom, oraz uczyniło UE światowym liderem, prekursorem i twórcą standardów w sektorze usług finansowych,
M.
mając na uwadze, że chociaż poczyniono wyraźny postęp na drodze ku pełnej realizacji jednolitego rynku usług finansowych dla przedsiębiorstw, nie odnotowuje się jak dotąd podobnego rozwoju w odniesieniu do klientów indywidualnych, często z powodu preferencji obywateli, które wynikają z kultury i tradycji, ale też z powodu przeszkód prawnych i podatkowych,
N.
mając na uwadze, że na Komisji spoczywa obowiązek egzekwowania zgodności z zasadami konkurencji w celu zagwarantowania przedsiębiorstwom w UE uczciwych i równych warunków, a konsumentom – pełnego dostępu do korzyści z utworzenia jednolitego rynku,
O.
mając na uwadze, że chociaż państwa członkowskie zachowają uprawnienia w kwestiach podatkowych, że Komisja wciąż może odgrywać użyteczną rolę w odniesieniu do niektórych aspektów polityki podatkowej, co spowoduje postęp na drodze do utworzenia rzeczywistego jednolitego rynku,
P.
mając na uwadze, że konieczne jest zmniejszenie administracyjnego obciążenia przedsiębiorstw, w szczególności małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP),
Q.
mając na uwadze, że słabością UE jest niska innowacyjność w porównaniu z głównymi konkurentami UE,
R.
mając na uwadze, że jednolity rynek jest najskuteczniejszym narzędziem reagowania na wyzwania niesione przez globalizację, gdyż umożliwia większą konkurencyjność i dynamizm europejskiej gospodarki,
S.
mając na uwadze, że Komisja musi w pełni uwzględniać rozszerzenie UE przy realizacji swojej polityki, w szczególności w dziedzinie rynku wewnętrznego, oraz skutki tej polityki dla nowych państw członkowskich, a także nowe okoliczności, czyli transformację społeczną i postęp technologiczny;
T.
mając na uwadze, że rozszerzenie, zwiększając potencjalne korzyści związane z istnieniem jednolitego rynku, stanowi również wyzwanie dla jego prawidłowego funkcjonowania poprzez wzrost niejednorodności jego uczestników; mając na uwadze, że niejednolitość w zakresie opodatkowania przedsiębiorstw jest potencjalnym źródłem napięć między państwami członkowskimi,
1.
z zadowoleniem przyjmuje aktywną rolę Komisji i jej dalekosiężną wizję jednolitego rynku oraz jej pracę nad przeglądem jednolitego rynku i podkreśla znaczenie zaangażowania w ten proces wszystkich zainteresowanych;
2.
pragnie, aby przegląd jednolitego rynku był okazją do przedstawienia obywatelom europejskim wszystkich korzyści, jakie mogą oni uzyskać w wyniku pełnej realizacji jednolitego rynku; wzywa Komisję i państwa członkowskie do zmniejszenia rozrzutu między możliwościami a rzeczywistością jednolitego rynku;
3.
podkreśla, że duże znaczenie ma zagwarantowanie wszystkim obywatelom możliwości korzystania z jednolitego rynku; uważa, że niektóre grupy znajdujące się w niekorzystnej sytuacji nie mają do niego pełnego dostępu i przypomina, że deklaracja nr 22, stanowiąca załącznik do aktu końcowego Traktatu z Amsterdamu, zobowiązuje instytucje Wspólnoty do uwzględniania potrzeb osób niepełnosprawnych przy opracowywaniu środków, o których mowa w art. 95 Traktatu WE;
4.
pragnie wzmocnienia współpracy z parlamentami krajowymi, tak aby wyzwania i korzyści związane z jednolitym rynkiem były wyraźniej dostrzegalne dla reprezentantów obywateli państw członkowskich; w związku z tym podkreśla, że konstruktywny dialog między parlamentami krajowymi a Parlamentem Europejskim, prowadzony w drodze dorocznych spotkań w sprawie agendy lizbońskiej, jest dobrym przykładem współpracy, którą należy rozwijać w przyszłości;
5.
podkreśla pilną potrzebę rzeczywistego stosowania w praktyce postanowień deklaracji końcowej 4.
Konferencji Europejskiej na temat Rzemiosła i Małych Przedsiębiorstw przez wzgląd na istotną rolę tych przedsiębiorstw w gospodarce europejskiej; wnosi w związku z tym o uwzględnienie tych wniosków przy opracowywaniu i wdrażaniu polityk wspólnotowych, w szczególności w ramach przeglądu jednolitego rynku i rewizji polityki w zakresie MŚP;
6.
wyraża żal, że państwa członkowskie nie poczuwają się wystarczająco do odpowiedzialności za jednolity rynek w wymiarze praktycznym;
7.
uznaje, że na jednolitym rynku należy uwzględniać problemy związane z zapewnieniem jakości życia oraz ochrony środowiska i konsumentów;
Wzmacnianie zaufania uczestników jednolitego rynku
8.
jest zdania, że nowe inicjatywy polityczne powinny w większym stopniu opierać się na analizie wpływu, jak wywierają one na różne rynki, poszczególne sektory gospodarki, środowisko naturalne i sprawy socjalne;
9.
przypomina, ze względu na to, że spójność społeczna i terytorialna to jeden z podstawowych elementów jednolitego rynku, o znaczeniu zwiększania zaufania obywateli poprzez wspieranie celów społecznych i środowiskowych wspólnych dla wszystkich państw członkowskich, takich jak jakość miejsc pracy, równość szans, ochrona zdrowia i środowiska naturalnego, przy poszanowaniu europejskiej różnorodności kulturowej; zwraca się do Komisji o zapewnienie ochronnej roli Europy w tych dziedzinach i o unikanie konkurencji między państwami członkowskimi w zakresie przepisów prawnych;
10.
podkreśla, że spójność społeczna idąca w parze z konsekwentną ochroną konsumentów może prowadzić do lepszego postrzegania przez obywateli korzyści płynących z jednolitego rynku;
11.
podkreśla, że promowanie swobodnego przepływu pracowników na jednolitym rynku ma duże znaczenie; wskazuje, że mobilność pracowników w granicach Unii stanowi istotny atut, który sprzyja konkurencyjności przedsiębiorstw europejskich i stymuluje innowacyjność poprzez wymianę wiedzy specjalistycznej oraz zwiększoną konkurencję;
12.
podkreśla, że dobra polityka dotycząca jednolitego rynku ma zasadnicze znaczenie dla stymulowania innowacyjności poprzez większą konkurencję i dla otoczenia sprzyjającego przedsiębiorstwom, które jest szczególnie ważne dla MŚP; wzywa w szczególności Komisję i państwa członkowskie do wprowadzenia konkretnych środków mających na celu wspieranie potencjału innowacyjnego zakładów rzemieślniczych i małych przedsiębiorstw, a w szczególności do wprowadzenia narzędzi finansowania innowacyjności dostosowanych do specyfiki takich przedsiębiorstw;
13.
nalega na Komisję, aby przyjęła globalną strategię dotyczącą praw własności intelektualnej i aby nadal umacniała ochronę tych praw z myślą o wspieraniu innowacyjności, promowaniu europejskiego potencjału przemysłowego i tworzeniu sprzyjających warunków dla wzrostu gospodarczego; podkreśla znaczenie ustanowienia patentu wspólnotowego, a także wysokiej jakości, oszczędnego i sprzyjającego innowacyjności systemu sądowego dla patentów europejskich, uznającego kompetencję Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości; odnotowuje komunikat Komisji dla Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ulepszenia systemu patentowego w Europie ( COM(2007)0165 );
14.
jest zdania, że skuteczna polityka konkurencji pomoże w budowie zaufania ze strony konsumentów, zapewniając obywatelom możliwość korzystania z szerszego wyboru, niższych cen i wyższej jakości; wzywa Komisję do zbadania, w jaki sposób lepiej zintegrować środki polityki konkurencji z szerszą polityką jednolitego rynku;
15.
podkreśla znaczenie zwalczania oszustw finansowych i piractwa na jednolitym rynku;
16.
jest zdania, że olbrzymie znaczenie ma powstrzymanie zmian klimatycznych i zapewnienie zrównoważonego rozwoju i że cele te można osiągnąć jedynie przy pomocy wyważonej kombinacji źródeł energii oraz że niezbędna jest tutaj polityka jednolitego rynku promująca zrównoważoną i konkurencyjną energię; z zadowoleniem przyjmuje wspomniane powyżej konkluzje Prezydencji ze szczytu Rady Europejskiej w Brukseli; ubolewa jednak, że w niewystarczający sposób zajęto się potencjalnym udziałem energii nuklearnej;
17.
zgodnie z sekcją III ust. 19 lit. i) mandatu konferencji międzyrządowej w 2007 r.
Załącznik I do konkluzji prezydencji, posiedzenie Rady Europejskiej w Brukseli w dniach 21-22 czerwca 2007 r.
dotyczącą protokołu w sprawie usług użyteczności publicznej, który zostanie dołączony do traktatów, zachęca Komisję do podjęcia inicjatyw mających na celu przezwyciężenie niepewności prawnej dotyczącej statusu usług użyteczności publicznej, zwłaszcza przepisów związanych z pomocą państwową i zamówieniami publicznymi; przyjmuje z zadowoleniem inicjatywy Komisji mające na celu wyjaśnienie niejasności dotyczących usług ochrony zdrowia i usług socjalnych użyteczności publicznej na jednolitym rynku; uważa, że silne i nowoczesne usługi użyteczności publicznej są niezbędne do realizacji celów użyteczności publicznej, takich jak spójność społeczna i terytorialna, ochrona środowiska oraz różnorodność kulturowa;
18.
podkreśla konieczność zwiększenia skuteczności praw konsumenckich na jednolitym rynku; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgę Komisji w sprawie przeglądu dorobku wspólnotowego w dziedzinie praw konsumentów; stwierdza, że obecne klauzule minimalnej harmonizacji zawarte w ośmiu dyrektywach objętych przeglądem są źródłem braku pewności prawnej dla przedsiębiorców i konsumentów; uważa zatem, nie przesądzając jednak o wynikach konsultacji, że opcja oparta na podejściu mieszanym przy zastosowaniu aktu o charakterze przekrojowym wydaje się bardziej odpowiednia do celu zwiększenia zaufania konsumentów;
19.
przypomina, że tylko 6% konsumentów korzysta z transgranicznego handlu elektronicznego; podkreśla w związku z tym, że duże znaczenie ma zwiększenie zaufania konsumentów do zakupów transgranicznych poprzez zlikwidowanie rozdrobnienia jednolitego rynku w środowisku cyfrowym; wzywa zatem Komisję, aby wspierała odpowiednie ramy dla rozwoju handlu elektronicznego, tworzenie korzystniejszego otoczenia gospodarczego dla takiego handlu, poprawę jakości stanowionego prawa oraz wzmocnienie praw konsumenckich i pozycji MŚP na rynku;
20.
podkreśla, że konsumenci i usługodawcy nie zawsze potrafią określić, jaki system prawny ma zastosowanie do poszczególnych aspektów ich działalności; w związku z tym wzywa Komisję, aby przedstawiła propozycję sprecyzowania współzależności między instrumentami prawa prywatnego międzynarodowego a instrumentami jednolitego rynku z myślą o usunięciu wątpliwości co do tego, czy zastosowanie ma prawodawstwo lub regulacje państwa pochodzenia, czy też państwa przyjmującego, oraz o usunięciu luk w systemie odpowiedzialności obowiązującym usługodawców;
21.
wzywa do ciągłego rozwoju standardów stosowanych przy tworzeniu projektów, z myślą o dalszej poprawie dostępności dla osób niepełnosprawnych, osób starszych i dzieci; podkreśla, że proces ten ma istotne znaczenie w dziedzinach takich, jak miejska komunikacja autobusowa, windy, urządzenia elektryczne oraz technologie informacyjne i komunikacyjne, gdyż zwiększa korzyści niesione przez jednolity rynek dla obywateli znajdujących się w niekorzystnej sytuacji oraz daje większą pewność i zapobiega powstawaniu barier dla przemysłu w Unii;
22.
podkreśla, że zamówień publicznych należy udzielać w sposób sprawiedliwy i przejrzysty, przestrzegając odpowiednich zasad, że zamówienia publiczne mogą również przyczyniać się do promowania innowacyjności i rozwoju technologicznego oraz stanowić odpowiedź na problemy związane ze środowiskiem naturalnym i problemy społeczne, w tym dostępność dla osób niepełnosprawnych; zwraca się do Komisji o zwiększenie dostępu MŚP do zamówień publicznych i o udzielanie zamówień prekomercyjnych w celu poprawy zdolności innowacyjnej jednolitego rynku;
23.
jest zdania, że swobodny przepływ towarów jest podstawowym elementem jednolitego rynku; przypomina, że 25% towarów wyprodukowanych w Unii Europejskiej nadal nie podlega procedurom harmonizacji; w związku z tym z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji zmierzającą do poprawy funkcjonowania jednolitego rynku w tym obszarze; zwraca się do państw członkowskich o pełne stosowanie procedury wzajemnego uznawania, aby w interesie konsumentów i przedsiębiorstw zagwarantować realizację tej podstawowej swobody;
24.
podkreśla znaczenie zniesienia przeszkód na drodze do utworzenia jednolitego obszaru płatności, jak również dalszej liberalizacji rynków pocztowych przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości finansowania efektywnej usługi powszechnej;
25.
uważa, że wkład w zrównoważony rozwój wymaga dalszej integracji finansowej w Unii Europejskiej, zwłaszcza poprzez niższe koszty transakcji, większe możliwości w zakresie podziału ryzyka oraz efektywniejszy podział środków;
26.
uważa, że obecne systemy podatku VAT i podatków akcyzowych utrudniają pełne urzeczywistnienie jednolitego rynku, w szczególności w zakresie handlu transgranicznego; wzywa Komisję do zbadania kwestii podatkowych odnoszących się do zamówień w ramach sprzedaży wysyłkowej i zakupów przez Internet oraz do przedłożenia wniosków w sprawie ułatwienia obywatelom UE pełnego korzystania ze swobodnego przepływu towarów;
27.
wzywa do zwrócenia szczególnej uwagi na obawy MŚP związane z jednolitym rynkiem, w szczególności poprzez poprawę w dziedzinach takich jak koszty i prędkość procesów podejmowania działalności, dostępność kapitału ryzyka, koszty i sprawność usług płatniczych, mobilność ludzi, towarów i usług; wzywa Komisję do zagwarantowania, że kapitał wysokiego ryzyka z Europejskiego Funduszu Inwestycyjnego dociera do MŚP i innowacyjnych przedsiębiorstw w efektywny sposób;
28.
jest zdania, że sieci nieformalne, takie jak Solvit i europejskie centra konsumenckie (ECC-Net), są ważnym uzupełnieniem narzędzi formalnych i prawnych dostępnych obywatelom i przedsiębiorcom; z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę ustanowienia sieci informacji o rynku wewnętrznym (IMI – Internal Market Information system); zwraca się do Komisji o pilne zwiększenie jej zasobów kadrowych i udoskonalenie strategii informacyjnej, tak aby obywatele i przedsiębiorcy wiedzieli o istnieniu tych sieci i aby sieci te osiągnęły pełną skuteczność;
29.
uważa, że należy rozważyć znaczenie szerszych konsultacji i wykorzystania właściwych mechanizmów dla szybszego rozwiązywania sporów; dlatego wzywa do stworzenia na poziomie UE skutecznego mechanizmu arbitrażu w celu wspierania szybkiego rozwiązywania sporów dotyczących zasad jednolitego rynku;
Zmniejszanie obciążeń administracyjnych
30.
z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji zmierzającą do zmniejszenia obciążenia administracyjnego przedsiębiorstw i nalega na dalsze podejmowanie podobnych działań w celu poprawy dostępu do jednolitego rynku bez ograniczania niezbędnej ochrony obywateli, konsumentów i pracowników;
31.
podkreśla, że wzajemne uznawanie to ważny element jednolitego rynku, niestanowiący przeszkody dla zbliżania prawodawstwa w stosownych przypadkach;
32.
podkreśla jednak, że jednolity rynek XXI wieku musi funkcjonować w ramach niezbędnych i proporcjonalnych przepisów; uważa, że większa harmonizacja może okazać się niezbędna w niektórych dziedzinach, zwłaszcza w dziedzinie detalicznych usług finansowych (z uwzględnieniem środków płatniczych) i w funkcjonowaniu systemu podatkowego; z zadowoleniem przyjmuje zieloną księgą Komisji w sprawie detalicznych usług finansowych na jednolitym rynku ( COM(2007)0226 ) oraz, uznając lokalny charakter detalicznych usług finansowych, wzywa Komisję do wspierania działań już podjętych i podejmowanych obecnie w celu stworzenia warunków dla jednolitego rynku, w którym konsumenci i dostawcy mogliby swobodnie uczestniczyć; jest zdania, że w związku z tym należy stale prowadzić szersze badania opinii konsumentów na temat ewentualnych inicjatyw; zachęca Komisję do wysuwania wniosków dotyczących wspólnej jednolitej podstawy opodatkowania osób prawnych;
33.
podkreśla, że lepsze prawo nie oznacza koniecznie po prostu mniejszej liczby przepisów; nalega na Komisję, aby rozważyła nowe inicjatywy ulepszające działanie i integrację jednolitego rynku, a także, aby skonsolidowała i uprościła prawodawstwo;
34.
jest zdania, że procedury konsultacyjne Komisji powinny być bardziej przejrzyste i ukierunkowane tak, aby zachęcić wszystkie zainteresowane strony, w szczególności MŚP, do uczestniczenia w nich;
35.
uważa, że umacnianie konkurencji poprzez reformę uregulowań prawnych stanowi bodziec potrzebny Europie do poprawy wydajności; przypomina, że należy w pełni respektować uprawnienia Parlamentu w kontekście reformy regulacyjnej;
36.
jest zdania, że analizy skutków aktów prawnych muszą być bardziej konsekwentne i uwzględniać poglądy wszystkich zainteresowanych; dlatego z zadowoleniem przyjmuje utworzenie w Komisji komitetu ds. oceny skutków aktów prawnych i postuluje, aby komitet ten publikował swoje opinie; wzywa Parlament Europejski do przeprowadzania większej liczby ocen skutków aktów prawnych dla uzasadnienia swoich wniosków;
37.
wzywa Komisję do włączenia "testu rynku wewnętrznego" do mechanizmów lepszego stanowienia prawa, zgodnie z zaleceniem Parlamentu, w celu zagwarantowania, by organy regulacyjne zawsze uwzględniały skutki, jakie ich działania niosą dla czterech swobód obowiązujących na jednolitym rynku, a jednocześnie inne aspekty wymagające wzięcia pod uwagę, zwłaszcza kwestie zrównoważonego rozwoju i zatrudnienia;
38.
przypomina, że należy również prowadzić ocenę ex post aktów prawnych w celu upewnienia się, że przepisy funkcjonują zgodnie z założeniami, i naświetlenia wszystkich nieprzewidzianych skutków negatywnych;
39.
zgadza się z poglądem Komisji, że współregulacja i samoregulacja mogą być – przy poszanowaniu uprawnień organu prawodawczego – narzędziami uzupełniającymi inicjatywy prawne w niektórych dziedzinach; podkreśla również skuteczność ściślejszej współpracy w niektórych dziedzinach w celu osiągnięcia harmonizacji opartej na dobrowolności;
40.
uważa, że deficyt w zakresie transpozycji aktów prawnych jest jedną z głównych przeszkód w realizacji jednolitego rynku oraz że państwa członkowskie są odpowiedzialne za poprawę transpozycji i wdrażania aktów prawnych UE; z zadowoleniem przyjmuje poprawę transpozycji do prawa krajowego, a także cel ustanowiony przez wyżej wspomniany szczyt Rady Europejskiej w Brukseli, aby docelowy odsetek nietransponowanych aktów prawnych został stopniowo zmniejszony do 1%; wzywa państwa członkowskie do unikania niebezpieczeństwa nadmiernej regulacji krajowej (tzw. "gold plating");
41.
podkreśla znaczenie zwiększania i usprawniania współpracy administracyjnej między organami państw członkowskich odpowiedzialnymi za jednolity rynek;
Aspekt międzynarodowy
42.
ubolewa z powodu podejmowania przez niektóre państwa członkowskie środków w celu ochrony własnego rynku krajowego; podkreśla, że osiągnięcie równych reguł gry na całym jednolitego rynku ma duże znaczenie; zwraca uwagę, że dobrze funkcjonujący jednolity rynek stanowi przewagę konkurencyjną Europy w obliczu globalizacji;
43.
zwraca się do Komisji, aby opracowując politykę wewnętrzną, systematycznie oceniała i brała pod uwagę analogiczną politykę prowadzoną przez wielkich partnerów UE, takich jak USA, Rosja, Chiny, Indie, Brazylia, Japonia itd., z myślą o poprawie konkurencyjności UE i usuwaniu barier w światowym handlu;
44.
podkreśla, że inicjatywy zmierzające do zwiększenia konkurencyjności nie mogą obniżać standardów europejskich; przypomina, że prowadzenie konstruktywnego i zrównoważonego dialogu z partnerami zewnętrznymi w celu wywarcia wpływu na opracowanie norm międzynarodowych;
45.
odnotowuje inicjatywę Komisji dotyczącą podjęcia kompleksowego przeglądu instrumentów ochrony handlu Unii; podkreśla, że skuteczne instrumenty ochrony handlu mają istotne znaczenie dla konkurencyjności, wzrostu gospodarczego i zatrudnienia w szybko zmieniającej się gospodarce światowej; przypomina, że Unia Europejska powinna odgrywać, tak jak w przeszłości, wiodącą rolę w ulepszaniu i wzmacnianiu dyscypliny na szczeblu WTO;
46.
jest zdania, że UE będzie zdolna do prosperowania w gospodarce światowej jedynie, gdy dorówna swoim partnerom handlowym lub nawet przewyższy ich pod względem zdolności innowacyjnej; podkreśla, że UE potrzebuje konkretnych środków czyniących jednolity rynek bardziej innowacyjnym; ponadto wzywa instytucje Unii Europejskiej, aby określiły stanowisko Unii jako całości w stosunku do przyszłych tendencji w gospodarce światowej w celu zapewnienia zarówno skuteczności ochrony handlu Unii, jak i jej trwałej konkurencyjności; uważa, że wewnętrzny rynek transatlantycki mógłby być właściwym środkiem realizacji tych celów;
o
o o
47.
zobowiązuje swojego Przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie i Komisji oraz rządom i parlamentom państw członkowskich.
