4.10.2007
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniem Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli:
–José Ignacio Salafranca Sánchez-Neyra, João de Deus Pinheiro, Edward McMillan-Scott i Jana Hybášková, w imieniugrupy politycznej PPE-DE – Pasqualina Napoletano, Thijs Berman i Véronique De Keyser, w imieniu grupy politycznej PSE – Annemie Neyts-Uyttebroeck, Thierry Cornillet i Elizabeth Lynne, w imieniu grupy politycznej ALDE – Marek Aleksander Czarnecki, Adam Bielan, Hanna Foltyn-Kubicka i Roberta Angelilli, w imieniu grupy politycznej UEN – Margrete Auken, Hélène Flautre, Caroline Lucas, David Hammerstein, Johannes Voggenhuber i Daniel Cohn-Bendit, w imieniu grupy politycznej Verts/ALE – Luisa Morgantini, w imieniu grupy politycznej GUE/NGL
w sprawie sytuacji praw człowieka w Strefie Gazy
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji praw człowieka w Strefie Gazy
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Bliskiego Wschodu, w szczególności rezolucję z dnia 2 lutego 2006 r. sprawie wyniku wyborów w Palestynie oraz sytuacji w Jerozolimie Wschodniej, rezolucję z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie kryzysu humanitarnego na terytorium palestyńskim i roli UE oraz rezolucję z dnia 7 września 2006 r. w sprawie sytuacji na Bliskim Wschodzie, rezolucję z dnia 16 listopada 2006 r. w sprawie sytuacji w Strefie Gazy, rezolucję z dnia 21 czerwca 2007 r. w sprawie programu MEDA i wsparcia finansowego dla Palestyny: oceny, realizacji i kontroli oraz z dnia 12 lipca 2007 r. w sprawie Bliskiego Wschodu,
–
uwzględniając rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242, 1967 i 338, 1973,
–
uwzględniając oświadczenie kwartetu bliskowschodniego z dnia 23 września 2007 r.,
–
uwzględniając wnioski Rady ds. Stosunków Zewnętrznych obradującej w dniu 23 lipca 2007 r.,
–
uwzględniając deklarację Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka z dnia 21 września 2007 r. w sprawie Bliskiego Wschodu,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że kryzys humanitarny w Strefie Gazy osiągnął katastrofalny poziom w wyniku blokady przemieszczania się ludzi i towarów, masowego niszczenia infrastruktury publicznej i domów prywatnych oraz szpitali, klinik i szkół, częściowej odmowy dostępu do wody pitnej, żywności i elektryczności, jak również niszczenia ziem uprawnych,
B.
mając na uwadze, że przejścia graniczne w Karni i Rafah zostały zamknięte na wiele miesięcy, oraz że zablokowanie przemieszczania się ludzi i towarów sparaliżowało gospodarkę i znacząco przyczyniło się do wyjątkowo wysokiej stopy bezrobocia w Strefie Gazy,
C.
mając na uwadze, że dostawy wody i jej utylizacja znajdują się w krytycznym stanie, oraz że sytuacja ta może prowadzić do dalszego kryzysu środowiskowego i humanitarnego w związku z brakiem wody i możliwością zalania ściekami;
D.
mając na uwadze, że system ochrony zdrowia znajduje się pod poważnym naciskiem, oraz że znaczna część populacji cierpi z powodu braku pilnie potrzebnej pomocy lekarskiej i leków;
E.
mając na uwadze, że system szkolnictwa boryka się z poważnym brakiem środków, podstawowych materiałów koniecznych do jego funkcjonowania oraz obniżającą się jakość edukacji; mając na uwadze, że sytuacja ta spowoduje poważne konsekwencje dla przyszłości młodego pokolenia Palestyńczyków mieszkających w Strefie Gazy,
F.
mając na uwadze, że w ciągu ostatnich lat Unia Europejska udzieliła znacznego wsparcia finansowego dla Palestyńczyków; mając na uwadze, że tymczasowy mechanizm międzynarodowy i projekty finansowane ze środków UE odegrały ważną rolę w uniknięciu katastrofy humanitarnej w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu od roku 2006,
G.
mając na uwadze, że ograniczenia w przemieszczaniu się osób i towarów oraz brak bezpieczeństwa wewnętrznego w poważnym stopniu utrudniają działania Wspólnotowego Biura ds. Pomocy Humanitarnej (ECHO), agencji ONZ, Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca oraz innych organizacji humanitarnych udzielających pomocy ludziom mieszkającym w Strefie Gazy; mając na uwadze, że Komisja Europejska, UNDP, UNRWA i Bank Światowy zawiesiły wiele projektów na rzecz infrastruktury z uwagi na brak możliwości importu surowców; mając na uwadze, że te biura, agencje i organizacje pomocy humanitarnej pomimo trudności kontynuują swoje działania; podkreślając potrzebę wypełnienia zobowiązań finansowych związanych z tą działalnością podjętych przez UE i jej państwa członkowskie,
H.
mając na uwadze, że w swoim oświadczeniu z dnia 23 września 2007 r. kwartet bliskowschodni wyraził głębokie zaniepokojenie sytuacją w Strefie Gazy, potwierdził znaczenie utrzymania stanu kryzysowego i pomocy humanitarnej bez przeszkód oraz wezwał do dalszego świadczenia podstawowej pomocy;
I.
mając na uwadze, że podstawowym celem wysiłków zmierzających do osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju pomiędzy Izraelczykami i Palestyńczykami jest poprawa warunków życia Palestyńczyków zamieszkujących Strefę Gazy i Zachodni Brzeg wraz ze wznowieniem procesu pokojowego i funkcjonowanie instytucji palestyńskich,
1.
wyraża głębokie ubolewanie z powodu kryzysu humanitarnego i jego konsekwencji w Strefie Gazy, podkreśla, że prawa człowieka i międzynarodowe prawo humanitarne muszą być w pełni przestrzegane na tym obszarze; ponawia swój apel do wszystkich stron o zaprzestanie przemocy;
2.
wzywa Izrael do wypełnienia jego międzynarodowych zobowiązań wynikających z konwencji genewskich, a mianowicie do zagwarantowania przepływu pomocy humanitarnej i dostarczenia podstawowych usług, takich jak elektryczność i paliwo do Strefy Gazy; wzywa do zniesienia blokady Strefy Gazy; wzywa Izrael do umożliwienia przepływu ludności i przepływu towarów w Rafah zgodnie z umową dotyczącą ruchu granicznego i dostępu do przejść granicznych, jak również do umożliwienia przepływu towarów w Karni; wzywa Radę, wysokiego przedstawiciela ds. wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz Komisję do przejęcia pełnej odpowiedzialności za realizację tego porozumienia; wzywa Izrael do zagwarantowania przepływu środków finansowych do Strefy Gazy, zawieszonego od dnia 25 września 2007 r. oraz uważa, że brak dostępu do środków finansowych ma poważny wpływ na gospodarkę, życie społeczne i codzienne narodu palestyńskiego;
3.
wzywa władze palestyńskie i Hamas do ułatwienia, pomimo politycznego zastoju, funkcjonowania instytucji publicznych świadczących usługi podstawowe i do umożliwienia działalności międzynarodowych biur, agencji i organizacji pomocy humanitarnej działających na rzecz poprawy warunków życia wszystkich Palestyńczyków na tym obszarze;
4.
wzywa Radę i Komisję do dalszego zapewniania, wraz ze wspólnotą międzynarodową podstawowej pomocy humanitarnej dla Palestyńczyków ze szczególnym uwzględnieniem charakterystycznych potrzeb szczególnie wrażliwych grup osób; wzywa Radę i Komisję do zapewnienia, zgodnie porozumieniem o stowarzyszeniu z Izraelem i władzami palestyńskimi, że międzynarodowe prawo humanitarne i prawa człowieka są w pełni przestrzegane na tym obszarze, w tym przez strony pozarządowe dla zapewnienia ochrony przestrzeni humanitarnej;
5.
wyraża nadzieje, ze wysiłki podejmowane na rzecz zwołania międzynarodowej konferencji pokojowej przyczynią się do osiągnięcia sprawiedliwego i trwałego pokoju pomiędzy Izraelczykami i Palestyńczykami, w oparciu o odpowiednie rezolucje Rady Bezpieczeństwa ONZ, prawo Izraela do zachowania bezpiecznych i uznanych granic oraz prawo do posiadania rzeczywistego państwa dla Palestyńczyków;
6.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, wysokiemu przedstawicielowi ds. WPZiB , rządom i parlamentom państw członkowskich, sekretarzowi generalnemu ONZ, wysłannikowi kwartetu na Bliski Wschód, urzędującemu przewodniczącemu Zgromadzenia Eurośródziemnomorskiego, Przewodniczącemu Autonomii Palestyńskiej, palestyńskiej Radzie Legislacyjnej, rządowi Izraela, Knesetowi oraz rządowi i parlamentowi Egiptu.
