21.4.2008
PROJEKT REZOLUCJI
zamykającej debatę nad oświadczeniami Rady i Komisji
zgodnie z art. 103 ust. 2 Regulaminu
złożyli Dariusz Maciej Grabowski, Adam Bielan, Hanna Foltyn-Kubicka i Ryszard Czarnecki
w imieniu grupy politycznej UEN
w sprawie sytuacji w Birmie
Rezolucja Parlamentu Europejskiego w sprawie sytuacji w Birmie
Parlament Europejski ,
–
uwzględniając swoje poprzednie rezolucje w sprawie Birmy, szczególnie rezolucje z 14 grudnia 2006 r. i z 19 czerwca 2007 r.,
–
uwzględniając konkluzje Rady z dnia 19 listopada 2007 r. w sprawie zastosowania wobec Birmy dodatkowych wzmocnionych środków ograniczających,
–
mając na uwadze rozporządzenie Rady (WE) nr 194/2008 z dnia 25 lutego 2008 r. w sprawie przedłużenia obowiązywania i wzmocnienia środków ograniczających wobec Birmy, uchylające rozporządzenie (WE) nr 817/2006,
–
uwzględniając pismo do sekretarza Generalnego ONZ Ban Ki-Moona z dnia 1 sierpnia 2007 r., podpisane przez 92 birmańskich posłów elektów, zawierające propozycję pojednania narodowego i demokratyzacji Birmy,
–
uwzględniając oświadczenie złożone w dniu 28 czerwca 2007 r. przez przewodniczącego Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża Jakoba Kellenbergera,
–
uwzględniając oświadczenie sekretarza generalnego ONZ z dnia 23 sierpnia 2007 r. w sprawie Birmy/Myanmaru,
–
uwzględniając art. 103 ust. 2 Regulaminu,
A.
mając na uwadze, że za sprawą Państwowej Rady ds. Pokoju i Rozwoju (SPDC) obywatele Birmy nadal padają ofiarą przerażających naruszeń praw człowieka, tj. pracy przymusowej, prześladowań dysydentów, wcielania dzieci do wojska oraz przymusowych przesiedleń,
B.
mając na uwadze, że aresztowania w Birmie łamią podstawowe prawa do stowarzyszania się, wypowiedzi i zgromadzeń oraz że są arbitralne i sprzeczne z prawem międzynarodowym,
C.
mając na uwadze, że 30% ludności Birmy, czyli według szacunków 15 milionów osób, żyje poniżej granicy ubóstwa, a rozprzestrzenianie się zjawiska wzrostu cen podstawowych produktów dla wielu osób okaże się trudne do zniesienia,
D.
mając na uwadze, że gwałtowne stłumienie protestów prowadzonych przez mnichów buddyjskich i działaczy na rzecz demokracji w Birmie pod koniec 2007 r. naruszyło polityczne status quo i doprowadziło do mobilizacji społeczności międzynarodowej na niespotykaną dotąd skalę,
E.
mając na uwadze, że dnia 25 maja 2007 r. birmański rząd wojskowy przedłużył raz jeszcze samowolnie na kolejny rok areszt domowy przywódczyni opozycji i laureatce Pokojowej Nagrody Nobla Daw Aung San Suu Kyi, która spędziła w areszcie 11 z ostatnich 17 lat,
F.
mając na uwadze, że Konwent Narodowy, po raz pierwszy zwołany w 1993 r. w celu przygotowania projektu konstytucji, a od tego czasu wiele razy zawieszany, znajduje się w końcowej fazie procesu opracowywania projektu, ale że nie posiada on wiarygodności z powodu braku demokratycznie wybranych przedstawicieli, zwłaszcza z Narodowej Ligi na rzecz Demokracji (NLD),
G.
mając na uwadze, że rząd Birmy ostatnio nakazał Międzynarodowemu Komitetowi Czerwonego Krzyża zamknięcie szeregu oddziałów terenowych w tym kraju, uniemożliwiając praktycznie tej organizacji prowadzenie działalności humanitarnej na rzecz najbardziej narażonej ludności,
1.
zdecydowanie potępia wykorzystanie przez Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju (SPDC) ugrupowań cywilnych takich jak Stowarzyszenie Solidarność i Rozwój Unii ('Union Solidarity and Development Association'-USDA) czy Swan Ahr Shin (SAS) do zatrzymywania, atakowania, zastraszania i grożenia protestującym i aktywistom i wzywa do natychmiastowego rozwiązania tych i im podobnych organizacji;
2.
potępia bezprawne metody politycznych i etnicznych represji wobec narodu birmańskiego stosowane przez Państwową Radę ds. Pokoju i Rozwoju oraz nieustanne prześladowania i więzienie osób działających na rzecz demokracji;
3.
potępia ostatnią falę aresztowań przez SPDC osób uczestniczących w pokojowych manifestacjach i obrońców praw człowieka, którzy wyszli na ulice w następstwie niezapowiedzianej gwałtownej podwyżki cen paliw; żąda natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia osób aresztowanych od początku manifestacji, które rozpoczęły się dnia 19 sierpnia 2007 r.;
4.
ubolewa nad faktem, że pomimo położenia, w jakim znajduje się kraj, krytyki na szczeblu regionalnym i międzynarodowym oraz czterdziestu pięciu lat rządów, SPDC nie udało się poczynić żadnych widocznych postępów na drodze do demokracji;
5.
ubolewa nad faktem, że proces związany z referendum konstytucyjnym pozbawiony jest jakiejkolwiek prawomocności demokratycznej, ponieważ obywatele Birmy nie posiadają podstawowych praw demokratycznych, które pozwoliłyby im na zorganizowanie otwartej debaty w sprawie tekstu konstytucji, jego zmianę, a następnie swobodne wyrażenie swojej opinii w referendum;
6.
potępia odrzucenie przez rząd Birmy propozycji specjalnego wysłannika ONZ Ibrahima Gambariego, aby umożliwić przeprowadzenie otwartej, powszechnej kampanii w okresie poprzedzającym referendum konstytucyjne;
7.
odmawia uznania prawomocności wszelkich propozycji konstytucyjnych przedstawionych przez Konwent Narodowy złożony wyłącznie z delegatów wyznaczonych przez SPDC; nawołuje rząd Birmy do utworzenia komisji odpowiedzialnej za przygotowanie projektu konstytucji, w której skład weszliby przedstawiciele NLD, zwycięskiego ugrupowania w wyborach z 1990 r. oraz inne partie i grupy polityczne;
8.
potępia zamknięcie przez SPDC oddziałów terenowych Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża oraz odmowę podjęcia jakiegokolwiek dialogu, co doprowadziło do całkowitego zawieszenia działalności Komitetu; wzywa SPDC do wyrażenia zgody na ponowne bezzwłoczne otwarcie tych oddziałów;
9.
z zadowoleniem przyjmuje odnowienie przez UE ukierunkowanych sankcji, lecz przyznaje, że nie udało im się wywrzeć oczekiwanego wpływu na tych, którzy są bezpośrednio odpowiedzialni za cierpienia birmańskiej ludności, dlatego też wzywa Radę do przeprowadzenia analizy słabych stron obecnego systemu sankcji i wprowadzenia dalszych środków, jakie mogą być konieczne do zagwarantowania większej skuteczności;
10.
wzywa Chiny, Indie i Rosję, aby wykorzystały swoje znaczące możliwości nacisku gospodarczego i politycznego na birmański reżim w celu doprowadzenia do istotnej poprawy w tym kraju, a w każdym razie aby zaprzestały dostaw broni i innych strategicznych zasobów;
11.
zobowiązuje swojego przewodniczącego do przekazania niniejszej rezolucji Radzie, Komisji, rządom państw członkowskich ASEAN i ASEM, Międzyparlamentarnej Grupie ASEAN ds. Myanmaru, Aung San Suu Kyi, NLD, sekretarzowi generalnemu ONZ, wysokiemu komisarzowi ONZ ds. praw człowieka oraz specjalnemu sprawozdawcy ONZ ds. sytuacji w zakresie praw człowieka w Birmie.
